Greetings

I would like to give way to Miss Grace Antonio’s letter. A Filipino and working as an English teacher in Thailand. Part of the letter says:

…nagkaboyfriend ako hindi dahil sa mga flower and chocolate, kundi dahil sa mga pocketbook mo. He showered me with your pocketbooks. My boyfriend right now is the exact opposite of the man you described in your novels (in physical aspects), but in character ay pareho, he protects and respects a woman…

Why, I’m touched! Whoever the boyfriend is, thank you. Nice gimmick there, man. You see, ang panlabas na kagandahan ng isang tao ay nasa tumitingin. And a woman in love does not see with her eyes but with her heart. It is not always the physical appearance o f a man that made him macho. And I always admire a man who treats every woman with due respect.

With sincerest prayer, may your love prosper. And hoping to see you also in person, Mary Grace. I hope your guy will send you a copy of this book soon.

Martha Cecilia

*****Mapapasana - all ka na lang sa mga ganitong sitwasyon. Hello, mga beshies dahil 100k na tayo, congrats sa ating lahat parang dati lang ay nagsisimula pa lang akong mag-isa dito sa wattpad pero ngayon more than 100k na tayo, maraming - maraming salamat sa inyo. Ano gusto n’yong gawin natin for celebration hahahaha (Comment lang kayo sa ibaba at pag-iisipan ko kung kakayanin natin chars hahaha) . Keep safe and always pray mga beshies. God bless :) - Admin A ************

1

“OH, THEY’RE lovely, Ralph!” bulalas ni Jenny sa mga rose na iniabot ng boyfriend sa kanya. 

Isinenyas na muling maupo ang binata. Inilagay sa center table ang mga bulaklak.

Sinuyod ng tingin ni Ralph ang suot ng dalaga. A very tight jeans in velvet black. A tank top blouse na ganoon ding kulay at may pino lamang na dekorasyon sa collar na silver.

“Bakit ganyan ang suot mo?” may pagkadisgustong wika nito.

“Hindi ba bagay sa akin?” Umikot ang dalaga na tila modelo sa harap ng binata.

“Masyadong vulgar ang suot mo,” deretsong wika nito.

Umikot ang mga mata ng dalaga at ibinagsak ang sarili sa malaking sofa. Magsasalita sana nang mula sa hagdan ay magsalita si Beatriz Navarro.

“Hello, Ralph,” nakangiting bati ni Beatriz na nasa dulo na ng hagdan. 

“How’s your mom?”

Tumayo ang binata. “Good evening, Mrs. Navarro,” magalang nitong bati. “Mom’s okay. Magkasama sila ng Daddy ngayon sa PICC.” Ngumiti si Beatriz na halatang boto sa boyfriend ng anak.

“Jenny, sinabi mo na ba kay Ralph na aalis kayo ni Nick?” wika nito na sinulyapan si Ralph.

“Maaga pa naman, ’Ma.”

“Oh, well, it’s almost seven, darling.” nagkibit ng mga balikat si Bea at lumakad patungo sa dining room.

Tumikhim si Ralph at muling hinagod ng tingin ang dalaga. “Have I arrived at a wrong time? Aalis ba kayo? At sa suot mong iyan?”

“Oh, it’s my bro… it’s Nick. Kilala mo siya, ’di ba? Naipakilala ko na siyang minsan sa iyo sa Manila Polo…”

“And you’re going out with him?” putol ni Ralph sa sasabihin ng dalaga sa bahagyang panlalaki ng mga mata.

“Actually, si Nick ang gustong isama ako sa party na pupuntahan niya ngayong gabi. Wala siyang partner at ako ang available, so…” nagkibit ng mga balikat ang dalaga.

“At bakit hindi mo man lang sinabi sa akin?” may akusasyong wika nito.Ikiniling ni Jenny ang ulo at matamis na ngumiti. “Mag-boyfriend pa lang tayo, Ralph. Hindi kailangang sabihin ko sa iyo ang lahat ng lakad ko.”

“Precisely. Jen. You’re my girl at natural lamang na alam ko kung saan ka pupunta. Tulad din ng kung paano ko sinasabi sa iyo ang mga lakad ko. And to think that you’re going out with another man tonight without even telling me is beyond my understanding.” bahagyang napataas ang tinig ng binata.

Dumikit ang dalaga sa kasintahan. Ipinatong niya ang kamay sa balikat nito. “Ralph, hindi ibang tao si Nick. He’s family. Kaya huwag kang mag-alala,” aniya sa malambing na tinig at nilaro ang manggas ng polo ng kasintahan. 

“Isa pa, ginagawa ko lang ang social obligation ko sa business associate ng Papa.”

Medyo lumambot ang mukha ni Ralph. Ginagap ang mga kamay ng dalaga sa balikat nito at dinala sa kandungan. “Hindi mo maiaalis sa akin ang magselos sa ibang lalaki, darling,” wika nito na inalis ang salamin sa mukha at tinitigan ang dalaga. “At sa pagkakatanda ko ay magandang lalaki ang Nick na ito at…”

“Hindi siya interesado sa akin,” agap ng dalaga na ngumiti. Iniisip kung paano sasabihin sa lalaki na kapatid niya si Nick sa ama. Si Ralph ay anak ng isang kilala at dalubhasang doktor at nabibilang din sa alta-sosyedad. At natitiyak niyang maghihisterya ang mga konserbatibong mga magulang nito kapag nalamang may anak sa ibang babae si Franco Navarro.

Si Monica, ang mama ni Nick, at si Beatriz ay magkababata at magkaibigang matalik. Nang mapangasawa ni Bea si Franco Navarro ay lihim na nagkaroon ng pag-ibig si Monica sa lalaki. Nang araw na ipinanganak ang panganay nina Franco at Bea ay sadyang nilasing ni Monica ang lalaki at nagpaangkin dito. Dalawang buwan pagkatapos ng pangyayaring iyon ay nagpakasal ang dalaga sa kasosyo ng FNC, si Jerome Gascon, na noo’y nag-alay ng pag-ibig kay Monica.

Hindi akalain ni Monica na ang lihim na pinakaiingatan nito sa loob ng dalawampu at limang taon ay hindi pala lihim kay Jerome. At sa buong nagdaang mga taon ay alam ni Jerome na si Nick ay hindi nito anak. Subalit ang hindi napaghandaan ng lalaki ay ang katotohanang si Nick ay anak ni Franco Navarro. Si Franco Navarro na sa simula pa lamang ay gusto na nitong sirain at durugin ang pagkatao.

Sa isang hindi sinasadyang komprontasyon ay lumitaw ang pinakaiingatang lihim ni Monica. Sa matinding galit at pagdidilim ng isip ay sinugod ni Jerome si Franco Navarro sa opisina nito, ang FNC International, upang patayin. Si Monica ay iniharang ang sarili sa balang dapat ay kay Franco tumama. Si Franco ay naguluhan sa biglaang pangyayari dahil hindi naman nito alam na nagkaanak kay Monica sa minsanan at hindi sinadyang pagtatalik.

Ang security guard na tinawag ni Nick upang sumaklolo ay napilitang barilin si Jerome dahil muli nitong iniumang ang baril kay Franco.

Hindi makapaniwala si Nick sa nangyayari at sa pagkaalam sa katotohanan ng pagkatao nito. Totoong ito at ang magkakapatid na Navarro, si Alvaro, si Lance at si Jennifer ay totoong parang mga kapatid na ang turingan sa isa’t isa. Magkababata at pare-parehong magkakasama sa lahat ng mga bagay ang apat at pare-parehong nagsipag-aral sa ibang bansa. Subalit ang malamang si Franco ang tunay na ama ay hindi agad natanggap ni Nick. Pagkatapos ng libing ni Jerome at ni Monica ay tumakas patungong Sto. Cristo ang binata.

Si Franco Navarro ay sinikap na itago ang iskandalo ng pamilya. Ginamit ang pera upang mapatahimik ang press na bagaman wala naman talagang alam ay maaaring mahukay ang katotohanan. At sa kabila ng lahat ay may mangilan-ngilan pa ring lumabas sa society page na hinala sa naging dahilan ng maagang pagkamatay ng mag-asawang Jerome at Monica.

At nitong nakalipas na mga buwan ay natutuhang patawarin ni Nick si Franco Navarro at tanggapin bilang ama. He resigned being the executive vice president ng Gascon Industries na ang controlling shares ay nabili ni Bernard Fortalejo kay Jerome noong buhay pa ito.

At ngayon nga ay inimbitahan si Jenny ni Nick na siyang partner nito sa wedding anniversary party ni Marco at Emerald de Silva. She hated parties and social functions. Kung hindi rin lang kailangan ay iniiwasan niyang magpupunta sa mga party. Pero hindi niya matanggihan ang kapatid.

Banayad na kinagat ng dalaga ang dulo ng tenga ng kasintahan. Napasinghap ang binata. How easily Jenny could turn him on. Lalo na kapag alam nitong medyo nagagalit na ito.

“Don’t fuss, Ralph. I’m a one man woman. And of course, we love each other. Boto ang Mama sa iyo,” bulong ng dalaga sa binata at banayad na hinipan ang tenga nito.

“Stop it, Jennifer,” gumagaralgal ang tinig nitong saway at umilap ang mga matang iginala sa buong kabahayan. “Nakakahiya sa mga katulong.”

Umikot ang mga mata ng dalaga at bumitaw. 

“Why, Ralph, you’re a prude man!”

“Ang isa bang lalaking may sense of propriety ay prude ang tawag mo?” nagsasalubong ang mga kilay na baling ng binata sa kasintahan. “And I don’t really understand you, Jennifer. I hated this kind of displays at ilang beses na kitang niyaya sa pad ko pero tumatanggi ka and then you teased me in public.”

Bago pa makasagot si Jenny at tumikhim mula sa pinto si Nick.

“Ready, brat?”

“Oh, here you are,” aniya sa kapatid at mabilis na tumayo. 

“Nick, kilala mo na si Ralph, ’di ba?”

“Yeah,” sagot ng binata na bahagya lang tinanguan si Ralph.

“I’d better be going, Jennifer,” wika ni Ralph sa kasintahan at tumayo na rin. 

“Sige, pare,” wika nito kay Nick na muling tumango pero hindi tumingin.

“Hindi ako makapaniwalang kapareho ka rin ng Papa, Nick,” nakasimangot niyang sinabi nang mawala sa paningin nila si Ralph.

“Ano ang ibig mong sabihin?”

“Ito ang ikalawang pagkakataong ipinakilala ko sa iyo si Ralph pero parehong malamig at pormal ang pagtanggap mo sa boyfriend ko.”

Nagtagpo ang mga kilay ng binata. 

“Ano ang gusto mong gawin ko, yakapin ang boyfriend mo? To tell you frankly, brat, I don’t like him.”

“Bakit? May ipinakita bang kagaspangan si Ralph sa iyo? Sa pagkakatanda ko’y mas impolite ka sa pakikiharap sa kanya?” nakasimangot niyang sinabi.

“I just don’t like him as a person,” kaswal nitong sagot. 

“At lalong hindi ko siya gusto para sa nag-iisa kong kapatid na babae. As simple as that.”

“Dominic!” Tumaas ang tinig niya sa kapatid. 

“Si Ralph ay galing sa isang kilalang pamilya, maginoo, mayaman, and a practicing pediatrician.”

“A weakling like that?” ganti ng binata. 

“At tingnan mo kung paano magsuot ng damit, tila galing sa seminaryo, ah,” amuse nitong sinabi na nilingon pa ang pinagdaanan ni Ralph.

Naningkit ang mga mata ng dalaga. 

“Wala kang karapatang pintasan ang kasintahan ko, Nick. Hindi ko alam kung saan ako lalagay sa inyong tatlo nina Alvaro at Lance. Nagka-boyfriend ako ng rock star sa Houston, ’tapos inayawan ninyong pare-pareho. Kulang na lang ay ibalot ako ni Alvaro sa kahon at ipa-package pauwi para lang matiyak na sasama ako dito. Tapos, heto at may boyfriend akong kagalang-galang ay pinipintasan mo. I couldn’t wait what Alvaro and Lance would say about him,” padabog niyang sinabi. Pagkatapos ay nagmamadaling idinagdag. 

“And to think I really love this guy.”

“Love him? My ass.” umikot ang mga mata ng binata. Hindi ito nag-aalangang gumamit ng mga ganoong salita sa kapatid na dalaga. Sanay na si Jennifer sa mga ganoong uri ng salita. She grow up in a ranch full of swearing ranchers. Huwag nang idagdag pa silang tatlong mga lalaki. And her sister would swear to her heart’s content kapag ginusto nito. “You only like him, brat, because you can easily lead him around by the nose.”

“Oh, I can’t believe you’re saying that!” naiiritang wika ng dalaga. “And here you are asking me a favor na samahan ka sa party.”

“Aminin mo man o hindi, iyon ang totoo. Kayang-kaya mong paikutin si Ralph sa mga kalokohan mo.”

“Well, you’re bloody wrong! I love him.”

“You wouldn’t like it kung paniniwalaan ko iyang sinasabi mo,” nakangising sagot ni Nick na banayad na tinapik sa mukha ang kapatid. “Dahil titiyakin kong hindi ka na pupuntahan pa uli dito ng lalaking iyon.” tumalikod ang binata upang magpaalam kay Beatriz.

Naiwang nagngingitngit si Jenny. Oh, how she hated her brothers sa mga ganoong pagkakataon. 

All three of them are overbearing. Para siyang walang sariling isip.

2

HINDI nagtagal ay dumating ang magkapatid sa mansiyon ng mga de Silva. Ipinakilala ni Nick ang kapatid kay Bernard at ganoon din kina Marco at Nathaniel na parehong mga importanteng business associate ni Franco Navarro.

Nagsasayaw ang dalawa nang pumasok si Zandro kasama ang isang magandang dalaga, si Alaina. Kinausap ni Nick si Jenny na gawan ng paraan upang hindi na muling isayaw ni Zandro si Alaina, ang babaeng pumukaw ng interest ng binata.

Ilang sandali pa’y niyaya nang magsayaw ni Jenny si Zandro.

“You’re not really that old for dancing, ’di ba?” kantiyaw ng dalaga sa binata na bahagyang gumalaw ang muscle sa mukha sa sinabi niya.

Tumayo si Zandro at nagpaalam kay Alaina. Ilang sandali pa’y nasa gitna na ng bulwagan ang dalawa.

“Gosh, talaga bang ganyang sayaw ang alam mo?” wika niya sa namumungay na mga mata. 

“Puwedeng magdaan ang isang tao sa gitna natin, ah?” amused niyang kantiyaw.

“At paano ba dapat ang pagsasayaw, Miss Navarro?” walang emosyong tanong ni Zandro.

“You can call me, Jenny, Zandro,” nakangiting sagot ng dalaga na idinikit ang katawan sa katawan ng binata sa nanunuksong paraan. Ewan niya kung guniguni lang niya ang nararamdamang pagsinghap nito o baka naman galing sa musikang pumapailanlang.

Zandro is taller than Nick by two inches perhaps. At sinadya niyang tumingala at magsalita sa paraang ang mga labi niya’y halos dumikit na sa mga labi ng binata.

“I’m amazed na tinatanong mo sa akin kung paano ang paraan ng pagsasayaw,” she asked huskily. Her warm and sweet breath fanning his mouth. 

“Where have you been hiding?”

“And where have you learned being so vulgar and permissive, young lady?” pormal pa ring sagot ni Zandro though anger flickered in his eyes.

Napasinghap si Jenny roon at bago pa siya makaisip ng matalinong sagot ay nasa tabi na nila si Alaina.

“Excuse me but I’m claiming my partner back.”

Si Zandro ay amused na ngumiti at binitiwan si Jenny sa malaking pagkabigla ng dalaga at isinayaw si Alaina at inikot sa gitna ng dance floor.

Nagpupuyos ang loob na bumalik si Jenny sa kapatid na tulad niya’y nagpupuyos din sa galit.

“I can’t believe it, Nick!” angil niya sa kapatid sa kontroladong tinig. 

“I have never been humiliated in my entire life! He literally left me in the middle of the dance floor!”

“You forfeit Arab,” galit ding sagot ni Nick. Ang stallion nitong si Arab ang hiningi ni Jenny upang huwag nang isayaw pa ni Zandro si Alaina.

“To hell with Arab!” She gritted her teeth in anger. Hindi siya makapagtaas ng tinig dahil may mga tao sa paligid. 

“Damn that macho illiterate!”

Pagalit na naupo ang dalaga. Nagulat pa siya nang biglang may tumikhim sa tabi niya.

“May I dance with you?”

Nang tingalain ng dalaga kung sino ay isang guwapong mestizo ang nakangiti sa kanya. Nagagalit siya pero lalong hindi niya aaksayahin ang oras sa pagmumukmok. Sa pilit na ngiti ay tumayo siya.

“Sure.”

Habang nagsasayaw ay na kay Zandro ang mga mata niya. At kung nakamamatay ang tingin ay natumba na ang binata. Subalit hindi naman tinapos ni Zandro at Alaina ang tugtog at umalis ang mga ito ng dance floor.

“I’m Kane Lopez, what’s yours?” Ang guwapong mestizo.

“Jenny.”

“Tama ba akong hulaang ikaw ang bunsong anak ni Franco Navarro?” nakangiting patuloy ng lalaki. 

“Ang tinaguriang Navarro Princess?”

Nagkibit ng mga balikat ang dalaga. Napakadalang niyang magpunta sa mga party sa nakalipas na mahigit isang taon mula nang dumating siya sa Pilipinas. Subalit walang nakikita ang mga taga-press kundi siya. And to think na wala siyang pakialam kung ano man ang anyo niyang datnan ng mga ito. At wala rin siyang pakialam minsang madiyaryo siya na binuhusan niya ng alak ang isang kilalang socialite na nagpagalit sa kanya.

Ang boyfriend ng nasabing socialite ay nakatagpo niya sa isang party at hindi na siya hiniwalayan. Nagalit ang socialite at ininsulto siya sa harap ng ilang taong nakapaligid. And being as short-tempered as the Navarro men, dinampot niya ang kopita ng alak at inihagis sa mukha ng modelong nagtitili. She left the party without a word at sa pagkamangha ng mga naroong mga kilala sa lipunan.

Hinangad niyang hindi sana mabasa ni Franco sa peryodiko ang pangyayari subalit hindi pa man siya nagigising ay nasa silid na niya ang ama kasunod ang nag-aalalang si Beatriz.

“Ano na naman ito, Jennifer!” Inihagis ni Franco ang peryodiko sa kama. She moaned at ibinaon ang mukha sa unan.

“’Pa, inaantok pa ako, please…”

“Alam mo ba kung sino ang babaeng binuhusan mo ng alak sa mukha, ha?”

“Who cares if she was the Queen of Sheba. She insulted me.” umungol siya at ibinaon pa ang mukha sa unan, hoping her father would leave.

“Anak siya ng isa sa mga importanteng customer natin, Jennifer!”

“Consider that client lost, ’Pa.” at nang sa tantiya niya’y hindi na siya makakatulog pang muli at hindi lalabas ang ama ay bumangon at naupo sa kama at naghikab. 

“She was just being vengeful dahil hindi siya pinatulan ni Alvaro noon.”

Si Franco ay tumingala at hinagod ang batok. Abot-abot ang pagpipigil sa sarili. Si Bea ay naupo sa gilid ng kama ng anak.

“Jenny, darling, bakit kailangang patulan mo? Sana’y umiwas ka na lang, hija.“Muling naghikab ang dalaga at sa bored na tono ay, “’Ma, I haven’t committed murder, have I?” Hindi nakuhang sumagot ni Beatriz dahil muling nagsalita si Franco.

“You’re my only girl pero tinalo mo pa ang mga kapatid mong lalaki sa—sa—pagdadala ng mga bagay na ikagagalit ko, sa mga iskandalo!”

“’Pa, hindi mo gugustuhing nakatayo lang ako roon at makinig sa insulto ng babaeng iyon,” pangangatwiran niya.

“Ayon diyan sa peryodiko ay sinikap lang ni Colleen na makuha ang atensiyon ng boyfriend niyang hindi mo na hiniwalayan,” patuloy ni Franco sa mataas na tinig.

“She called me a bitch at siyempre dahil siya ang naiwan doon, nakuha niya ang simpatya ng mga reporter,” bagot niyang sagot na sinabayan ng bangon. 

“And correction please, hindi ako ang hindi humihiwalay. Ang mukhang matsing niyang boyfriend ang ayaw akong tigilan.” umikot ang mga mata ng dalaga. “Na para bang papatulan ko ang mukhang iyon.”

“Jennifer, hindi ito ang unang iskandalong ginawa mo mula nang dumating ka galing ng Texas!” hiyaw ni Franco na itinaas ang dalawang kamay at palakad-lakad sa loob ng silid. “Two weeks ago ay sinampal mo ang escort mo sa lobby ng hotel.”

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ng dalaga. “’Pa, ano ba ang magagawa ko kung ang mga society reporter na iyon ay wala nang nakikita kundi ako? And I cannot keep on defending myself dahil lang nakasunod silang lagi dahil anak ninyo ako ng Mama,” she said wearily.

“Why can’t you act like a lady, Jennifer? Tatlo na ang anak kong lalaki at hindi ko kailangan ng isa pa sa katauhan mo. Control your temper…”

“I wonder where I got it,” painosenteng wika ng dalaga sa marahang tinig. Pagkatapos ay lumakad patungo sa banyo.

Tumaas-baba ang dibdib ni Franco na binalingan ang asawa. “Pangaralan mo ang anak mo, Beatriz. You spoiled her kaya ganyan iyan.”

Tumaas ang mga kilay ni Beatriz. “Look who’s talking.”

Ibinuka ni Franco ang bibig at akmang magsasalita pero itinikom na muli. Minabuting lumabas upang huwag sa asawa mauwi ang galit.

3

SHE’S been dancing from one partner to another sa loob ng halos isang oras. Hinahanap niya si Nick subalit hindi niya makita ang kapatid. Gusto na niya itong yayaing umuwi na. At lalong hindi na rin niya nakita si Zandro o kahit si Alaina.

And she’s tired and bored to death. Totoong guwapo at mahusay magsayaw ang nakilala niyang si Kane Lopez, pero hindi niya type ang lalaking wala nang alam sabihin kundi ang mga sariling accomplishment. Kane is a banker’s son na ang mga magulang ay naroon din nang gabing iyon.

Kasalukuyan siyang muling isinasayaw ni Kane nang matanaw niya si Zandro na lumakad patungo sa bar at humingi ng maiinom sa bartender.

“Juancho, isang shot nga,” wika ng binata. He’s so tired and sleepy. Kung hindi lang dahil kay Marco at Emerald, he would have gone home and sleep.

Humugot ito ng malalim na paghinga. Inabot ang kopitang sinalinan ng alak ng bartender at pinangalahati nito ang laman and swiveled his bar stool paharap sa dancing floor. Hindi sinasadyang nagtama ang mga paningin nilang dalawa ni Jenny.

Bagaman nagulat ay hindi nagpahalata ang binata. Hindi nito inaasahang nasa party pa ang dalaga. Alam na napagalit nito ang prinsesang bunso ni Navarro and he was half-amused. At hindi nito maiwasang hindi mamangha nang ipakilala ni Nick si Jenny.

Hindi iilang beses nitong nakikita sa mga society column ang dalaga and photographers didn’t do her justice. She was beautiful. Almond-shaped eyes na kasing-itim ng gabi. Na kung tumitig ay tila nagbabadya ng maraming delightful mysteries. And those pouting and seductive lips na sadyang nanunukso.

Hell, but he hated her coquettish attitude. Isipin mong talagang idinikit ang katawan sa kanya habang nagsasayaw sila kanina. At hindi man nito gustong aminin, he was a little bit affected. He was dancing with Alaina, too, pero wala itong nararamdamang ganoon. At kung tutuusin, Alaina was more of his type.

Si Jenny ay bahagyang naningkit ang mga mata pagkakita sa binata. Sa inis niya’y wala sa loob na idinikit ang katawan kay Kane na para bang sekyuridad iyon mula kay Zandro. Kanina pa niya hinihintay na matapos ang tugtugin upang makabalik sa mesa at hanapin si Nick. Subalit nang matapos ang tugtog at humalili ang isang maharot na rock ay hindi siya nag-atubili nang hindi siya ibalik ni Kane sa upuan.

“Ituloy na natin,” nakangiting wika ni Kane na umindak.

“Sure,” sagot niya sa pilit na pinasiglang tinig.

At kung gaano kaharot ang tugtog ay ganoon din ang paraan ng pagsayaw ni Jenny. Na ang pagiging provocative ng sayaw ay pinatingkad ng suot nitong tight black velvet jeans. Si Zandro na nanonood ay gustong manuyo ang lalamunan. Against his will, he could feel his manhood rising. Shit! Teenager siya sa pagkakatanda niyang nakadama ng ganito. Itinaas sa bibig ang kopita ng alak and downed it in one swallow.

The bitch is damned sexy. Hindi iilang kalalakihan sa dance floor ang nakatingin sa dalaga. And women are frowning. Some with envy in their eyes. Bata at puno ng buhay. And suddenly, he could feel the ache in his groins. Napahugot siya ng matalim na paghinga sa reaksyon ng katawan.

Hindi ang klase ni Jenny ang type niya. He prefers simple and old-fashioned woman. Hindi ang isang tulad ni Jennifer Navarro. The typical spoiled rich, flirt, and outspoken.

“Wow, Jenny, you really turn me on. You’re great, honey,” pasigaw na sinabi ni Kane dahil sa lakas ng musika. Humihingal sa pinagsamang pagod at pagnanasa.

“Really?” nakangiting sagot ng dalaga. Hindi maiwasang sulyapan si Zandro habang nagsasayaw.

Itinaas ni Zandro ang kopita ng alak sa kanya and smiled lazily. Nawala ang ngiti sa mga labi ng dalaga at umirap. Then moved her body to the tune of the music in a very provocative manner. Bagaman sinisikap ni Zandro na balewalain ay hindi nito maiwasang pagpawisan. Lalo na at sa pagkakataong iyon ay tumitingin ang dalaga sa kanya habang nagsasayaw. Nasa mga labi ng dalaga ang pinagsama-samang inis at panunukso sa kinaiinisang lalaki.

Bitch, bulong ni Zandro na naningkit ang mga mata.She sighed in relief nang matapos ang tugtog. Niyakag si Kane na sa bar magtungo. Sinadyang maupo sa tabi ni Zandro. She tilted her head backward upang alisin sa mukha ang buhok at lumaylay sa likod.

“Ano ang gusto mo, Jenny?” Si Kane.

“Punch, Kane,” sagot niya na ang mga mata ay pinaglakbay sa kabuuan ni Zandro. 

“Hi. I thought you went home already. Usually ang mga may-edad ng lalaki ay hindi na gaanong nag-e-enjoy sa ganitong party…” she taunted.

“And have I disappointed you?” sagot ng binata sa tila lasing na tinig. Damned woman! He knows she’s barely twenty but it doesn’t mean he’s that old at thirty-one.

“Oh, not really.” nagkibit ng mga balikat ang dalaga at inabot ang punch na iniabot ni Kane. Sinusulyapan nang pailalim ang binata habang banayad na iniinom ang drinks. “Kaya lang ay sayang naman ang oras mo dito sa party kung nakaupo ka lang diyan. Why, you look so tired and sleepy,” and perhaps drunk, komento niya sa anyo ng binata. “Why don’t you dance the matrons around? I’m sure you’ll give them pleasure. You can request the tango.” Inilinga niya ang paningin sa paligid kunwa kasabay ng malakas na tawa.

Si Zandro ay nagtagis ang mga bagang. She was laughing and it sounded so sexy. Kahit ang paggalaw ng katawan ay sensual. He smiled at dinala sa bibig ang kristal at inubos ang natitirang alak. Kasabay noon ay ang pag-ilanlang ng awitin ni Bryan Adams.

“C’mon, Jennifer. Let’s dance that song,” anyaya ni Kane na inilapag ang sariling inumin sa bar at tumayo. Hindi sana gustong sumama ng dalaga pero lalong hindi niya gustong maiwan sa tabi ni Zandro.

Subalit bago pa makatayo si Jenny ay nakatayo na si Zandro at ibinaba ang kopita sa bar, sabay titig kay Kane.

“My turn,” mariing wika nito sa kabila ng ngiti. Nagkibit ng mga balikat si Kane bagaman may panghihinayang sa mga mata.

Mahigpit na hinawakan ng binata sa braso si Jenny at inakay upang magsayaw. Bahagya lang lumayo ang binata mula sa bar at doon na rin nagsayaw.

“I don’t want to dance with you,” galit na bulong ng dalaga. “Isa pa, paano mong isasayaw ang tugtog without appearing corny.”

Ngumisi lang si Zandro at hinapit siya and danced to the tune.

I love the way you look tonight 	With your hair hangin' down your shoulder 	And I love the way you dance your 	slow sweet tango.... 

“I’ll show you how to tango,” wika ni Zandro na lalo pang hinapit ang dalaga then grind his hips to the tune kasama siya. “…and how you stare at me with those undress me eyes…” marahang kanta ng binata na sinabayan ang awitin.

Let's make out, let's do something	amazing 	Let's do something that's all the way 	'cuz I never touched somebody like the way 	I touched your body now I never want to 	let your body go.... 

“Bitiwan mo ako!” asik ng dalaga na bagaman nagpupuyos ang dibdib ay hindi maiwasang pag-initan ang katawan sa ginagawa ng binata. “Hindi ko alam na may bastos na kapatid si Bernard!” she hissed. Pinipilit na bigyan ng distansiya ang mga katawan nila pero hindi bumigay si Zandro. Hindi niya maintindihan kung lasing ang binata o ano.

“Didn’t you tease me first with those undress me eyes?” ganting bulong ni Zandro, quoting from the song.

“I did not! I was dancing…”

“We are dancing…” nakangising sagot ni Zandro na nang-uuyam. “…the tango.”

“Hindi tayo nagsasayaw, damn you! We are— we are—” hindi niya maituloy-tuloy ang sasabihin sa galit.

“Almost making love?” supply ng binata na nakangisi pa rin. She gritted her teeth. How she wished to erase that stupid grin on his face. Pagkatapos ay napasinghap siya nang muli siyang hapitin nito. “Tinitiyak ko sa iyo, Jennifer Navarro. When I make love, there will be nothing between me and the woman,” he whispered in her ear softly.

Lumunok ang dalaga with difficulty. Perhaps because she was tilting her head backward—far from his face na nakayuko sa kanya. And she couldn’t believe na sa kabila ng galit niya’y gusto niya ang tinig ng binata. Soft yet tinged with masculine roughness.

“Nagtataka ako kung bakit ka pinahihintulutan ni Franco Navarro sa mga ginagawa mo,” patuloy ni Zandro. “Why, you’re only a child and if I were one of your brothers, pinadapa na kita.”

“Bastard!”

Ngumisi lang si Zandro. His body moving to the song erotically. His hardness on her stomach. “Let’s make honey, baby, soft and tender. Let’s make sugar, darling…” patuloy sa mahinang pagkanta si Zandro. His mouth on her ear and she shivered from the warmth of his breath.Sinikap niyang ilayo ang mukha at humugot ng malalim na paghinga.

“I hate this dance.” sa pagkakataong iyon ay hindi siya nagpupumiglas pero naglalabas ng apoy ang mga mata niya. 

“I’m warning you to stop or you’ll be sorry.”

“In my own good time,” determinadong sagot ni Zandro and pressed his hips closer.Despite her anger, she was amazed. Sadyang ipinadama ni Zandro ang arousal nito. And she couldn’t believe na nananayo ang balahibo niya sa katawan. Ang nakapagtataka ay nakapagpigil pa siya nang ganito katagal. Hindi dinanas ng ibang lalaki ang ganito katagal na pagpipigil niya sa sarili.

She had never been angrier in her whole life. At ang ironic ay naghintay siya nang ganito katagal para ipaalam sa lalaki na hindi niya gusto ang ginagawa nito.

O hindi nga ba niya gusto?

She moved fast and backward. Hindi rin akalain ni Zandro ang ginawa niya. Pinaghiwalay ang dalawang binti na tila nagsasayaw pa rin. Bahagyang yumuko at galit na hinawakan ang braso nito kasabay ng pag-atras at pagkuha ng buwelo. At dahil nabigla ay nawalan ng balanse si Zandro. Umikot at sa isang iglap ay bumalandra sa sahig ang binata sa gulat ng maraming mga tao na nasa malapit sa kanila.

Sa kabila ng kabiglaanan sa pangyayari ay sinikap ng binatang huwag mapasama ang pagbagsak. Subalit hindi naiwasan ng ulo nito ang bakal na paa ng stool bar. Kasabay ng pagsinghap ay umikot ang paningin ni Zandro. And then he stopped moving.

Nakapamaywang na niyuko ni Jenny ang binata. Iniisip na umaarte lang ito. Ni hindi niya napansin ang pagkislap ng mga flash bulbs. May ilang mga bisita na ang humahakbang patungo sa kanila.

Pero hindi kumikilos si Zandro at nang matiyak niyang talagang nawalan ito ng malay ay napasinghap siya at mabilis na lumuhod sa tabi nito.

Had she killed him? Oh, please no!

“Oh, my…” nahintakutan niyang sinabi sa nanginginig na mga tuhod. Pinulsuhan at bahagyang nakahinga nang maluwag nang madamang may pulso.

Tototoong nawalan ng malay ang binata. Bakit? He was such a big man para sa ganoon lang ay maging totally unconscious. Baka kaya inatake sa puso? Nagpa-panic na dinama niya ang dibdib nito sa tapat ng puso. Nararamdaman sa palad niya ang normal na tibok.

She craddled his face in her arms. Itinaas ang ulo nito at hinanap kung nasaan ang injury na nilikha niya. Isang hindi kalakihang bukol ang nakapa niya sa parte na tumama sa stool. Lalong natakot ang dalaga.

“What’s wrong, Jennifer?” Si Bernard na yumuko at pinaglipat-lipat ang tingin sa kapatid at sa dalaga.

“I–I—” napailing siya at hindi malaman kung ano ang sasabihin. Tila siya iyong larawan ng Pieta na kalong ang anak. Ilang sandali pa’y nasa paligid na niya ang buong mag-anak na Fortalejo.

“He’s hurt, Bernard,” nag-aalalang wika niya. “I–I— hindi ko sinasadya. He was… he was…” she stammered. Gusto na niyang umiyak. Damn you, Nick! Nasaan ka ba?

For the first time in her whole life, she felt foolish and helpless and worried and embarrassed. Si Nathaniel ay nasa pagitan ng pag-aalala at amusement. Lumuhod sa tabi ng walang malay na si Zandro.

“Huwag kang mag-alala, Jenny. Kami na ang bahala dito.” tiningala nito si Marco. 

“Tulungan mo ako. He wouldn’t like this when he wakes up,” napapailing na wika ni Nathaniel.

“Ano ba ang nangyari?” Inulit lang ni Marco ang mga tanong ng mga naroroong bisita.

“D-don’t you think, he needs a doctor?” nag-aalala pa ring sinabi niya.

“Relax, Jenny.” si Emerald na inalalayan ang dalaga sa pagtayo. 

“Hindi naman siguro masama ang pagkabagsak ni Zandro. At bahala na ang mga lalaki sa kanya. Come, I think you need a drink. Maputla ka pa kay Zandro.”

Sinundan niya ng tanaw si Zandro na binuhat ni Marco at Nathaniel palabas ng bulwagan. Bakit siya lang ang nagpa-panic? Dapat ay tumawag ng ambulance at dalhin sa ospital si Zandro. Gusto niyang sabihin sa mga ito ang nasa isip. Of course, hindi niya gustong makapatay ng tao.

Si Jasmin ay inabutan siya ng brandy.

“Here, take this…”

“T–Thank you.” hindi niya malaman kung ano ang sasabihin at gagawin. Bakit ba hindi siya nakapagpigil sa sarili? Nakapagpigil na rin lang siya nang ganoon katagal, bakit pinakawalan pa niya ang galit? Nilinga niya si Bernard na muling niyakag ang mga tao na magpatuloy sa kasiyahan. “I’m terribly sorry for ruining your party, Emerald, but—”

“You did not,” agap ni Emerald. 

“Tingnan mo at parang walang nangyari. Ano ba talaga ang nangyari?” dugtong ni Emerald na nagsasalubong ang mga kilay.

“Hey, Jennifer, what happened?” Si Kane na lumapit bago pa makaisip ng isasagot ang dalaga.

“Please take me home, Kane,” pakiusap niya. Her voice unsteady and her knees are weak. 

“I don’t think Nick is around to take me home.” Gusto niyang maiyak sa kahihiyan at galit sa kapatid na bigla na lang nawala.

It was Nick’s fault. Kung hindi siya nito inutusang ilayo si Zandro kay Alaina ay hindi mangyayari ito. Hindi siya magagalit dahil iniwan siya ng binata sa dancing floor at hindi sana niya pinag-isipang inisin si Zandro na bumaliktad naman sa kanya.

At kinakabahan siya sa maaaring sabihin ni Franco sa sandaling malaman ito. Perhaps she went too far. Hindi ordinaryong tao ang mga Fortalejo. Bukod doon, mahalagang business associates ng mga Navarro ang mga Fortalejo.

“Oh, sure. Magsasabi lang ako sa Papa at Mama.”

“Don’t bother, Kane.” si Bernard na lumapit. 

“Ako na ang maghahatid kay Jennifer.” magsasalita sana si Kane pero ang tinging ipinukol ni Bernard sa kanya ay sapat na para magkibit ito ng mga balikat. “Wait here, Jennifer. Kukunin ko lang ang susi ng kotse.”

4

“HINDI mo ihahatid ang babaeng iyon, Bernard!” nanlilisik ang mga matang sigaw ni Diana sa loob ng library.

“Diana, she’s Franco Navarro’s daughter at ipinagbilin siya sa akin ni Nick.”

“She could be the devil’s daughter at wala akong pakialam! Hindi ba siya marunong umuwing mag-isa? At anong iskandalo na naman ang ginawa ng babaeng iyan? Ano ang ginawa niya kay Zandro?”

Hindi malaman ni Bernard kung magagalit o matatawa sa pagkabanggit sa kapatid. Isang bisitang doktor ang pumanhik sa guest room at tiningnan ang binata. Nakita niya ang buong pangyayari dahil sadyang sinusundan niya ng tingin ang dalawa. He saw his brother’s irritation. 

Ang nakapagpataas ng kilay niya’y ang pagpatol na ginawa ni Zandro kay Jenny nang isayaw nito ang dalaga. Why, the girl isn’t his brother’s type.

He wanted to laugh then. Hindi niya mapaniwalaang napabagsak nang ganoon kadali si Zandro sa isang simpleng judo. At mula pa sa isang babaeng hindi naman malaki. Bagaman alam niya ang dahilan ng pagbagsak ng kapatid ay hindi niya mapigilan ang maaliw.

“You should be more concerned with your brother kaysa sa kung sinong pakawalang babaeng…”

“Diana!” putol ni Bernard sa sasabihin nito. 

“Hindi pakawalang babae si Jennifer Navarro!”

Tumaas ang kilay nito. “Hindi? At ano ang tawag mo sa ginawa niyang pagsasayaw doon sa anak ng tagabangko? At sila ni Zandro bago nawalan ng malay ang kapatid mo?”

Umungol si Bernard at itinaas ang mga mata sa kisame sa pagpipigil sa sarili. Pagkatapos ay muling tinitigan ang asawa.

“Please, Diana.” nakikiusap ang tinig niya. “Responsibilidad ko si Jenny. I just can’t allow anyone to take her home. I promised Nick na ako ang bahala kay Jenny.”

“That woman, although, she’s nothing but a child is beautiful, Bernard.” may banta sa tinig nito.

“And so?” Nagsasalubong ang mga kilay ng lalaki.

“And I don’t want you to come near her,” mariing wika nito.

“Will you stop this foolishness, Diana? Pati ba naman ang anak ni Navarro ay ipaghihinala mo sa akin? Madre de dios, wala na bang katapusan ang mga paghihinala at possessiveness mo?”

Pinuno ni Diana ng hangin ang dibdib at itinaas ang magandang mukha. 

“Hindi pa tapos ang annulment processing natin, Bernard. At habang mag-asawa tayo, I demand that you behave with propriety!”

Nagmura nang patalikod si Bernard. Nagtagis ang mga bagang na tinitigan ang asawa. “I have always behaved with propriety, Diana, since I married you. In fact, tila ako sirkerong lumalakad sa tulay na alambre para lang paluguran ka. And yet, wala pa rin akong tamang ginawa. At hindi ko maintindihan kung bakit pinagpatuloy mo ang annulment na iyan,” he said wearily.

“Huwag na tayong magtalo, Bernard. Ask someone to take her home. Hindi ikaw.” Mariin at nag-uutos ang tinig nito.

Naningkit ang mga mata ni Bernard. 

“Ihahatid ko si Jennifer,” sagot niya sa kalmante at di-mababaling tono. Pagkatapos ay binuksan ang pinto.

“I hate you, Bernard!” sigaw ni Diana na ibinato ang isang collector’s item na ashtray at tumama sa pasarang pinto. Tumili at muling dinampot ang anumang bagay na mahawakan ng kamay at pinaghahagis sa dingding.

Si Bernard ay umiling. Puwede namang ipahatid niya kay Nathaniel o Marco si Jenny. Pero hindi niya gagawin. Sa maraming pagkakataon ay pinagbigyan niya ang mga kalokohan ng asawa. Whims and caprices na lahat ay pawang mga unreasonable.

Endless nagging because of unfounded jealousy and insecurities. Marahil ay umabot na sa sukdulan ang pasensiya niya sa oras na iyon.

5

“HINDI ba dapat na dalhin sa ospital si Zandro o ’di kaya ay matingnan ng doktor?” nag-aalalang tanong ng dalaga nang nasa kotse na sila.

“He will be alright, Jenny. Huwag kang mag-alala,” assurance ni Bernard na nilingon siya. 

“Ano ba talaga ang nangyari?” he pretended to ask.

Nagyuko ng ulo ang dalaga. Sasabihin ba niya kay Bernard ang talagang nangyari? That she really teased and taunted him dahil naiinis siya rito nang iwan siya sa gitna ng dance floor earlier that night. Humugot siya ng buntong-hininga at nilinga ang kadiliman sa labas ng kotse.

“I–I don’t want to talk about it,” marahang sagot niya.

Nagkibit ng mga balikat si Bernard at hanggang sa maihatid siya nito sa kanila ay hindi na muling nag-usap pa ang dalawa.

“T-thank you, Bernard. Will you please let me know kung ano ang nangyari kay—Zandro?” pakiusap niya.

“Sure,” sagot nito na ngumiti. “Goodnight, Jennifer.” hindi umalis ang dalaga hangga’t hindi nawala sa paningin niya ang kotse ng lalaki.

HAPON na nang magising ang dalaga at bagaman nag-aalala siya kung ano na ang nangyari kay Zandro ay hindi nagtagal sa isip niya iyon. Niyakag siya ni Beatriz na puntahan si Nick sa bahay nito kung saan naroon ang isang anim na buwang bata na ayon sa binata ay anak nito.

Kinabukasan ay nagkagulo ang lahat dahil sa balitang nahulog si Monique, ang anak ni Alaina at Nick, sa swimming pool. Isinugod ang bata sa ospital. Naligalig ang lahat subalit kinahapunan din ay idineklarang ligtas na sa panganib si Monique.

Nang gabing iyon ay nasa telepono ang dalaga at kausap ang boyfriend na si Ralph.

“Have you seen the papers?” Si Ralph sa kabilang linya sa galit na tinig.Umungol ang dalaga. 

“Not yet. Ano ba ang sinasabi roon?” Although she can guess.

“You’ve done it again, Jennifer” wika ng binata. “Alam mo bang kanina pa ako umiiwas na makausap ng Daddy at Mommy dahil alam kong kokomprontahin nila ako tungkol sa iyo?”

“Ralph, alam mo naman ang mga reporter,” katwiran niya. “They tend to exaggerate. Huwag mong paniwalaan ang nakalagay diyan.” natuon ang tingin niya sa pagsungaw ni Franco sa pinto at sa anyo pa lang nito ay alam na niyang nabasa na rin ang diyaryo. Kinabahan ang dalaga.

“Ralph, can you call me back,” pagkasabi’y mabilis na ibinalik sa receiver ang telepono. Tumayo at sinalubong ang ama at hinagkan sa pisngi. “Good evening…”

“Ano ang ginawa mo sa party ni Attorney de Silva?” salubong ni Franco na ang galit ay naka-plaster sa mukha. Inilapag ang attaché case sa sofa.

Napahugot ng paghinga ang dalaga. Hindi malaman kung ano ang gagawin. “M-may nangyari ba kay—Zandro, Papa?”

“Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa kapatid ni Bernard, Jennifer,” singhal ni Franco sa anak. 

“I haven’t got the time to call them. Pero mukha mo at ni Zandro Fortalejo ang nasa peryodiko kaninang umaga. We were too busy with Monique and I had some important meetings this afternoon kaya kanina ko lang nabasa ang peryodiko!”

“Oh!”

“Ano’ng kahihiyan na naman ang ginawa mo? Alam mo ba na isa sa mga importanteng client ng FNC ay ang farm ng mga Cervantes?” Gustong umusok ng ilong ni Franco na palakad-lakad sa harap ng anak. 

“And Kristine Steel is giving FNC a considerable price discount sa ginagamit nating tin plates! Kung iwi-withdraw ng KS ang supply ng tin plates sa atin ay mahihirapan ang production dahil magsisimula na naman tayong humingi ng quotation sa ibang tin plates company.”

Hindi sumagot ang dalaga. Alam na kasalanan niya ang nangyari. Alam din niyang importanteng tao ang mga Fortalejo sa negosyo ng mga Navarro. Pero natitiyak niyang malaking customer din ang FNC sa KS. It’s a fair deal. Pero kung masisira ang samahan ng dalawang kompanya dahil sa kanya, then she’s in trouble.

“Hindi ko mapapalampas ang ginawa mong ito, Jennifer Ruth!” At natitiyak ng dalagang galit ang ama dahil sa pagbuo nito sa pangalan niya.

“H-humingi na ako ng dispensa kay Bernard noong gabing iyon, Papa. Siya ang naghatid sa akin dito,” aniya sa mahinang tinig.

“Bernard Fortalejo is every inch a gentleman,” angil ni Franco sa anak. 

“Tulad din ni Senior Leon,” mahina ang pagkabigkas nito sa huling sinabi na tila para lamang sa sarili. Pagkatapos ay muling niyuko ang anak sa nagtatagis na mga bagang. “Hindi ako magtataka kung wala siyang sinabi. Pero ano ang mukhang ihaharap ko sa kanila?”

Malaki ang utang-na-loob nito sa namayapang si Don Leon Fortalejo. Noong nagsisimula pa lamang siya sa negosyo ay si Leon Fortalejo na ang isa sa mga mentor nito sa pagpapatakbo ng negosyo. 

Si Leon Fortalejo ang nagpakilala sa kanya sa mga malalaking tao sa industriya. Si Leon pa rin ang nagturo sa kanya kung paano pakikiharapan ang mga atake ni Jerome.

“The best way to fight an enemy is not to fight at all. Fight him with a touch of class, Navarro, iyong may finesse. Huwag mo siyang patulan sa ginagawa niya.” Iyon ang natatandaan niyang sinabi sa kanya ni Leon matapos ang iskandalong sinuntok niya si Jerome sa harap ng maraming tao. And Leon’s advice was very effective.

Si Leon Fortalejo rin ang nagpautang dito ng malaking halaga upang muling iahon ang Rancho Navarro sa Alta Tierra. Sa maraming pagkakataon ay ginusto ni Franco na tumanaw ng utang-na-loob sa matanda subalit hindi pinansin ni Leon iyon.

“Isang bagay lang sana ang gusto kong ibayad mo sa akin sa sinasabi mong utang-na-loob, Navarro,” ang natatandaan nitong sinabi ni Leon.

“Sabihin mo at kung kaya ko’y mangyayari, Leon.” Si Leon ay matanda sa kanya nang labing limang taon. And he had so much respect for the old man.

Malungkot na umiling ang matanda. 

“Iniisip kong sana’y isa sa mga anak mo’y mapangasawa ng mga anak ko. But unfortunately, I had only one son at matagal na siyang patay. May dalawang anak na babae si Romano sa asawa nito pero hindi ko pa nakikita.”

Natawa si Franco roon. Nang mga panahong iyon ay nasa early teens pa lang sina Alvaro at Lawrence at nasa Texas at nag-aaral.

“Huwag kang tumawa, Navarro. Hindi ko sinabi kahit kaninong tao ang sinabi ko sa iyo. I considered that a privilege.” itinaas ng matanda ang ulo arrogantly. 

“Pero gusto kita, Navarro. You came from a good stock,” wika nito na tila ang kausap ay isang mamahaling uri ng kabayo. 

Pero kilala na ni Franco ang matanda para hindi nito malaman na iyon ay isang compliment.

Nalaman din niya ang pangyayaring unang makatagpo ni Leon Fortalejo ang mga apo nitong sina Emerald at Jewel. But Emerald is three years older than Alvaro. Isa pa, hindi na nagkaroon pa ang matanda ng pagkakataong mabanggit ang mga bagay na iyon dahil antimano ay hindi pinakawalan ni Marco de Silva ang apo ni Don Leon Fortalejo.

Bukod doon, nagkaroon ang matanda ng maraming suliraning pampamilya habang ang tatlo niyang mga anak ay pawang mga nasa ibang bansang lahat, kasama si Nick.

At ang isa sa mga regret nito’y wala ito sa bansa nang mamatay ang matandang Fortalejo. He and Beatriz attended Alvaro’s graduation in Houston.

Tinitigan ni Franco ang anak nang matiim. 

“Hindi ko na itatanong sa iyo ang dahilan kung bakit mo nagawa iyon, Jennifer Ruth. Pero titiyakin ko sa iyong hindi mo na gagawin pa uli ang ginawa mo,” banta ni Franco na tumalikod.

Napaiyak ang dalaga. Hindi pa niya narinig na pinagsalitaan siya nang ganoon ng ama maliban sa pagkakataong iyon.

6

“HINDI ako makapaniwalang ginawa mo iyon, Jennifer!” bulalas ni Nick nang makausap niya ang kapatid. “I knew you were angry with him that night pero hindi ko akalaing gamitan mo siya ng judo!” galit nitong idinagdag.

“He—he danced with me…”

“Iyon lang!” baling ni Nick sa kapatid. “Ginantihan mo na agad iyong tao dahil lang iniwan ka sa dancing floor. Why don’t you grow up, brat.” hindi itinuloy ni Nick ang sinabi at nagtagis ang mga bagang. “Ano ang nangyari at nawalan ng malay si Zandro?”

“Tumama ang ulo niya sa—sa bakal na paa ng bar stool.”

“Oh, my G…” napatingala sa kisame si Nick. “Brat, sumusobra ka na, alam mo ba iyon?“Nanalim ang mga mata ng dalaga. Hindi at nagpapakumbaba siya ay tatanggapin na niya ang galit ng lahat.

“It was your fault!” ganti niya sa kapatid. “Kung hindi mo ako iniwan ay hindi sana nangyari iyon.”

“My fault?” hindi makapaniwalang singhal ni Nick. “You’re a war freak, Jennifer. Short-tempered and…”

“Look who’s talking,” tuya niya at pinutol ang sinabi nito. “Don’t dare tell me that. Aren’t we all?” Gusto niyang maiyak uli sa sama ng loob. Kinakain pa siya ng guilt. Wala pa siyang balita kung ano na ang nangyari kay Zandro.

Tulad ni Franco ay matagal na tinitigan ni Nick ang dalaga. Nabawasan ang galit sa luhang namumuo sa mga mata ng kapatid. Mabibilang mo sa daliri sa isang kamay ang mga pagkakataong kakikitaan ng luha si Jenny. All their lives, sinikap ng dalagang maging tulad nilang tatlo nina Alvaro at Lance. She played their games and sports and sometimes even beat them. Laging nakasunod sa kanila with admiration.

She only started to wear lady dresses nang ipadala ni Franco sa Houston upang mag-aral sa isang finishing school doon. Nag-alala si Franco na baka ang kaisa-isang babae ay maging tomboyish pa.

It was worth it. Jenny learned to dress well habang nagdadalaga. Likas ang grace sa pagkilos na kinaiinggitan ng maraming babae. Iyon iyong mga panahong nagsisimulang mag-alala si Alvaro at Lawrence sa kapatid. Though she still rode horses and practiced her martial arts, marami na ang umaaligid na mga bubuyog. Doon din nagsimulang maging overprotective ang mga Navarro men. Hindi nito maitatangging na-spoil nang husto ang kapatid.And now with unshed tears, she was probably repentant.

“I really am so happy, brat, na hindi ko makuhang magalit nang matagal sa iyo. Ligtas na si Monique at nagkasundo na kami ni Alaina. In fact, we are planning to have our wedding soon.”

“Oh, Nick, I’m so glad for you,” aniya na sandaling kumislap ang mga mata. 

“You haven’t told me yet kung paano kayo nagkakilala ni Alaina.”

“Some other time, brat.” sandaling ngumiti si Nick pagkatapos ay muling pumormal at tinitigan ang kapatid. 

“Kung ano man ang nangyari kay Zandro, Jennifer, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko o ng Papa,” napapailing nitong sinabi. “Ang mabuti pa’y tawagan ko si Bernard.”

“Hindi na kailangan.” si Franco mula sa likuran. 

“Nakausap ko na ang mga Fortalejo…”

Napatayo si Jennifer. Tila akusado na naghihintay ng paggawad ng hatol. “Is he—alright?”

“Ano ang nangyari kay Zandro, Papa?” Si Nick.

Umiling si Franco. Galit pa rin ang nakabadya sa mukha. 

“Sufferring from concussion. Matindi ang pagkabagsak niya.”

Napasinghap si Jenny. Napaungol si Nick.

Nagpatuloy si Franco. “Kanina lang nagkamalay si Zandro, Jennifer. Hindi siya pinayagan ng doktor na makalabas ng ospital pero nagpilit ito. He is now being taken to Paso de Blas.”

“’Pa, bakit pinayagan ni Bernard na dalhin ng Paso de Blas si Zandro kung hindi pa dapat?” Si Nick.

“Walang magagawa si Bernard sa kagustuhan ng nakatatandang kapatid,” patuloy ni Franco. 

“Pero nakuhanan na muna ng brain scan si Zandro. Hindi pa raw alam ang resulta. Temporarily ay kailangan ng binata ng isang special nurse na makakasama sa Paso de Blas habang nagpapagaling…”

Nakahinga nang maluwag si Jenny. Kahit paano ay ligtas si Zandro. Nag-angat siya ng mukha nang muling magsalita ang ama.

“And you will be that special nurse, Jennifer.”

“What?” gulat na wika ng dalaga.

“Ano ang sinabi ninyo, Papa?” segunda ni Nick.

“Bukas ng umaga ay ihahatid ka ng chopper ng mga Fortalejo patungong Paso de Blas upang siyang mag-alaga kay Zandro,” walang emosyong wika ni Franco. Si Nick ay mariing nakatitig sa ama.

“But that is ridiculous!” protesta ng dalaga. “Ano ang kinalaman ko sa pag-aalaga ng pasyente? Higit sa lahat ay…”

“That is the least we could do, Jennifer,” mariing wika ni Franco. “Nurse him until he’s pronounce clear and out of danger.”

“Ayoko, Papa!”

“Idedemanda ka niya. Iyon ang iniwang salita ni Zandro bago siya umalis patungong Paso de Blas. You almost murdered that man, Jennifer Ruth. Magpasalamat tayo at ganoon lang ang inabot ni Zandro.”

“Magdemanda siya kung gusto niya!” hiyaw ng dalaga sa naghihimagsik na loob. 

“Sasabihin ko sa korte ang dahilan kung bakit ginamitan ko siya ng judo. He was trying to harass me sexually! He was—he was—” hindi niya malaman kung ano ang sasabihin.

“Harass you sexually!” gulat na wika ni Franco sa anak. 

“Sa gitna ng maraming mga tao? Sino ang maniniwala sa iyo?”

Tuluyang bumagsak ang luha sa mga mata ng dalaga. “Papa, don’t let him do this. Kumuha ka ng abogado, ng mga mahuhusay na abogado!”

“At sa palagay mo ba’y hindi nila kayang kumuha din ng kasinghusay na abogado, ha, Jennifer?” 

Sa pagkakataong iyon ay kalmante ang tinig ni Franco. Undaunted by her tears. “Isa pa, napag-alaman kong iniwan ka ni Zandro sa gitna ng dance floor. Iyon ang dahilan kaya nagalit ka. Maraming testigo na ikaw ang may kasalanan.”

“I can’t believe this is happening to me! As if I have committed murder!” Nilingon nito si Nick at umaasang ipagtatanggol mula sa ama. Pero blangko ang nasa mga mata ni Nick at bukod doon ay mabilis itong umiwas ng tingin.

“You almost did.” Si Franco uli sa kalmanteng tinig. 

“Be reasonable, Jenny. Ten days sa Paso de Blas at napagbayaran mo na ang kasalanan mo.”

Bago pa siya tuluyang mag-break down ay patakbong pinanhik ng dalaga ang hagdan patungo sa silid. Si Beatriz na kanina pa nakikinig ay humalo sa asawa at sa stepson.

“Hindi ako makapaniwalang ginagawa mo sa anak ko ito, Franco.”

“Dalawampung taong hindi mo nagawang suhetuhin ang anak mo, Beatriz,” pormal na baling nito sa asawa. “Ipaubaya mo sa akin ang sa palagay ko’y tama.”

“You have your own motives!”

Si Nick ay nagsasalubong ang mga kilay na tinitigan ang ama. 

“Hindi ko pinagdududahan ang mga Fortalejo, Papa,” galit nitong sinabi sa ama. 

“Hindi ko naiintindihan ang pagpayag mo sa kahilingan ni Zandro pero tiyakin mong babalik dito ang kapatid ko na tulad ng kung paano siya aalis or I’ll kill anybody who will do her any harm.”

“Isa ka pa, Dominic. Kayong mga lalaki ang nagpalaki ng ulo ng babaeng iyon!”

“She’s our only sister. Ano ang gusto mong gawin namin? Sa palagay mo ba’y gugustuhin ni Alvaro ang ginawa mong ito? Oh, yes, Zandro is a gentleman, pero lalaki iyon, Papa. And Jennifer is one hell of a beautiful woman!”

“Ako ang nakakaalam kung ano ang mabuti at masama para sa anak ko. At wala kang magagawa o si Alvaro at si Lance man.” nilingon nito ang asawa na nag-akmang magbuka ng bibig na napigil sa bigla nitong pagsalita. 

“And even you, Beatriz. You have spoiled her rotten.”

“We can shoulder Zandro’s medical expenses, Franco,” pakiusap ni Beatriz. 

“Magpadala tayo ng kahit sampung nurses sa Paso de Blas. Pero bakit si Jenny?”

“Don’t you think they cannot afford that? I want your daughter to show humility, Beatriz. Hindi iyong ang buong akala niya ay pag-aari niya ang mundo.”

“My daughter is very young. Don’t blame me and the boys for spoiling her. You’re guilty as well.” 

Tumaas na ang tinig niya.

Huminga nang malalim si Franco. 

“Ibinigay ko sa bunso mo ang lahat ng mga bagay na kayang ibigay ng salapi, Beatriz. Pero minsan man ay hindi ko kinunsinti ang mga kalokohan niyan. Kayo ng mga anak mong lalaki. At lalo ka na Nick!”

Hindi kumibo si Nick na nagtagis ang mga bagang. Pagkatapos ay mabilis na tumalikod.

7

MALAYO pa sa landing pad ay nakatanaw na sa ibaba si Jenny. Tulad din ng Alta Tierra, Paso de Blas is one-half wilderness. And as beautiful as Alta Tierra sa magkaibang paraan. Bagaman sa opinion niya’y nag-iisa lang sa buong lupain ang cliff at waterfalls sa likod ng villa Navarro. At mas malaki ang Villa Navarro kaysa Villa Kristine na natatanaw niya.

Ang isa pang kaibahan, isang commercial establishment ang ikalimang bahagi ng lupain dahil sa Kristine Hotel and Resort. At ganoon din ang Kristine Meat Products. Huwag nang idagdag pa ang limestone spot na may mga tauhang nakatira sa paligid. Iyon ang napag-alaman niya mula sa guwapong piloto. Si Mitchell.

“How long have you been with the Fortalejos?” tanong niya sa binatang balbas-sarado.

“Three years…”

“And you like your job?” It’s a stupid question, alam niya.

Natawa si Mitchell. “They’re like family. Marco, Nathaniel, Bernard, and Zandro. Kung may mga pagkakataon din lang kami, nagsasama-sama kami minsan sa isang taon. For the boys, sabi nga.”

Nagkibit ng mga balikat si Jenny. Lihim na tinitigan si Mitchell. One of the few men na hindi nagsu-swoon sa kanya. May asawa na ba ito o girlfriend kaya?

Si Mitchell ay lihim na nagtaka. He liked all the Fortalejo women. Wala siyang masabi. Each and everyone is beautiful sa kanya-kanyang paraan. But this woman beside him is a little bit like Jewel. Bagaman natitiyak niyang mas daring si Jennifer Navarro. Marahil dahil ipinanganak na may gintong kutsara sa bibig.

At kilala nito si Zandro. Ito ang uri ng babaeng hindi pagtutuunan ng binata ng pansin no matter how beautiful she is. Zandro hated rich and spoiled women. Kaya hindi nito maintindihan kung bakit narito sa Paso de Blas si Jennifer Navarro.

Ilang sandali pa’y huminto na sa landing pad sa may di-kalayuan sa Villa Kristine ang chopper.

“Hindi ka ba bababa?” Si Jenny.

“I’ll help you with your luggage.” Inalis nito ang headset. Bumaba at kinuha ang gamit ng dalaga sa likuran. Si Jenny ay bumaba na rin at nakayukong tumakbo patungo sa Villa.

Huminto ang dalaga nang malapit na sa may portico at nilingon si Mitchell. “Wala bang tao sa bahay na ito?”

“Mga katulong. Si Mang Tonio at si Aling Agring. Nasa loob marahil at may ginagawa.” inilapag nito sa portico ang maleta ng dalaga.

 “Nice meeting you, Jennifer Navarro.” inilahad ang kamay na tinanggap naman ni Jenny.

“See you around, Mitch…” sumaludo si Mitch at patakbong bumalik sa chopper. Naroon pa rin si Jenny at nakatingala sa higanteng tutubi kahit na nasa itaas na ito.

“Welcome to my parlour.”

Gulat na napalingon ang dalaga. “Zandro!”

“Surprised to see me, Miss Navarro?” Tumaas ang isang sulok ng bibig ni Zandro sa amusement sa kanya.

“Ang—ang akala ko’y…”

“Nabalda mo ako? Hardly.” malakas na tumawa ang binata.

“Sinabi ng Papa na—na—”

“I’m sorry if I deceived your father. Pero sabi nga, ’pag may utang ay pinagbabayaran.”

“You, bastard!” hiyaw niya.

Nagtiim ng mga bagang si Zandro. 

“That’s the second time you called me that and it really hurt. I’m Leon Fortalejo’s bastard, you know. And so was Bernard.”

Napahugot ng paghinga ang dalaga. Nahaluan ng pagkalito ang galit. “I—am sorry. I didn’t mean it literally”

“I know. It still hurt, anyway.” Pagkatapos ay nagkibit ng mga balikat. “Please come inside.”

Muling nanlisik ang mga mata ni Jenny. “Hindi ka nasaktan. Niloko mo kami. Ano ang dahilan at pinapunta mo ako dito?”

“To keep me company,” kaswal nitong sagot. Binuhat ang maleta niya at tumalikod upang pumasok sa loob.

Nagpupuyos na sumunod si Jenny. “Hindi mo magagawa ito, Zandro! Pumayag akong magpunta rito para alagaan ka dahil iyon ang sinabi mo. We all thought that…”

“Na nagawan mo ako ng damage.” sinenyasan ni Zandro ang katulong at inutusang dalhin sa itaas ang maleta.

 “Physically, bahagya lang, Miss Navarro. Nabigla mo ako roon. But my male ego took all the damage and you will have to pay for that.”

“The hell I will!” hiyaw niya na nagpupuyos ang dibdib.

 “If you think you can keep me here then think again!”

“Narito ka na at helicopter lang ang tanging transportation palabas ng Paso de Blas. 

Well, of course, there’s the horse na balita ko’y mahusay ka. You played equestrian and polo. Pero hanggang sa boundary ka lang ng isla, Jennifer.

 Nitong nakaraang bagyo ay nasira ang tulay na nag-uugnay sa mainland at Paso de Blas. Hindi pa napag-uukulan ng pansin ang tulay dahil hindi naman gaanong importante para sa amin. 

Nariyan din ang private port na ginagamit sa transportasyon ng mga semento pero minsan lang sa isang buwan kung dumating dito ang cargo ship at noong isang linggo iyon.“

Gustong maglabas ng apoy ang mga mata ng dalaga. Wala sa loob na natuon ang mga mata sa telepono na nasa estante. Malakas na natawa si Zandro.

“Bago ka dumating ay pinutol ko ang linya. Oh, well, may telepono sa hotel at sa kabayanan, iyon ay kung makalalabas ka ng asyenda nang hindi ko malalaman, which is impossible.”

She gritted her teeth. Naniningkit ang mga mata sa matinding galit. 

“I’ll kill you for this, Zandro Fortalejo!”

Mabilis siyang humakbang patungo sa binata using her tried and effective technique. Pero nang sa inaakala niyang nasa harap na siya nito ay nawala ito sa kinatatayuan at sa laking gulat niya ay nakahawak na sa braso niya si Zandro at sa isang iglap ay umikot siya sa ere.

But he was there bago bumagsak ang likod niya sa vigan tiles ng villa. His body cushioning her body. She was still gasping for breath at inisip kung ano ang nangyari nang itagilid siya ng binata at ihiga. He was pinning her arms over her head na hindi siya makakilos.

“Are you okay?” Mas nanunuya ang binata kaysa nag-aalala.

Nagpumiglas ang dalaga at akmang gagamitan ng binti niya subalit nakadagan ang binata sa kanya. At hawak siya nito sa braso at sa paraang nakapisil ito nang mahigpit na gusto niyang dumaing sa sakit.

Napatingala siya rito and inches above her a pair of deep brown eyes stared down at her. Kitang-kita niya ang kasiyahan sa likod ng mga matang iyon. Naroon din ang savage passion na unti-unting kumakawala.

May kung anong kaba ang sumibol sa dibdib niya. Sinikap niyang kumawala sa abot ng kanyang makakaya. But as he continued staring at her ay unti-unting na-realize ni Jenny kung gaano siya ka-helpless. He was defeating her slowly. At ang sakit na nararamdaman sa braso niya habang nagpupumiglas siya ay tumitindi. He was using a body lock.

“Stop resisting, Jennifer,” utos nito. 

“Masasaktan ka lang.”

“Damn you, pakawalan mo ako!”

“I want your apology, Jennifer Navarro.”

“Hell will freeze over pero hindi ko gagawin iyon! You deceived my father para lang papuntahin ako dito sa—sa—heaven knows where!”

Natawa si Zandro doon flashing a perfect set of white teeth. 

“Alta Tierra is even more remote than Paso de Blas, my dear,” wika nito na dinagdagan ang pressure sa pagkakapisil sa braso niya. Napangiwi sa sakit si Jenny.

 “Now, you owe me an apology,” he ordered savagely.

“Go to hell!”

“With pleasure,” nakangising sagot ni Zandro. His breath skimmed her face at hindi maintindihan ng dalaga kung bakit nananayo ang mga balahibo niya sa batok.

 “But you will have to come with me…”

“Let me up, damn you!”

“Unless you apologize. At walang problema sa akin kung narito tayo sa buong maghapon, Jenny Ruth,” wika nito sa malisyosong tono at ibinaba ang mga mata sa bumaba-tumaas niyang dibdib. 

“Mahirap bang gawin ang kapirasong pagpapakumbaba para sa isang tulad mo?”

“You beast!” Naglalabas ng apoy ang mga mata niya sa matinding galit.

“Apologize then. Una, I gave you the courtesy of making your first move. Pangalawa, sa kabila ng lahat, I never allowed you to get hurt by cushioning your body with my body. You should be thankful enough. Pangatlo, hindi ka kasimpagod ko noong madale mo ako sa party. I was dead tired at walang tulog sa loob ng dalawang araw dahil sa supervision ko sa pagkakarga ng semento.

“At kung hindi dahil sa pamilya ay wala ako roon dapat. You’re a brown belter, ha? Your father told me so. But so am I, Miss Navarro. And you lost and I want your apology.”

Lalong naningkit ang mga mata niya. Hindi siya nagkamali ng hinala. The instant he applied the lock, alam niyang mas mahusay kaysa sa kanya ang binata. Pero totoong nagulat siya nito kung paanong ginulat din niya ito noon. And well, hindi niya maitatangging sa magkalaban, walang gentle-gentleman. But he really did cushion her fall.

Pero nagagalit pa rin siya. Naisahan siya ng lalaking ito. At wala pang lalaking gumawa sa kanya ng ganoon! But then, they couldn’t lie there all day. At bagaman hindi kumikilos si Zandro ay alam niya kung gaano kahiya-hiya ang posisyon nilang dalawa. Ang dibdib niya ay naiipit sa dibdib nito bagaman hindi totoong nagpapabigat ang binata. His thighs on her stomach and somehow ay sinisikap niyang huwag isipin iyon.

“All right.” she took a deep breath. “I’m sorry,” padabog niyang sinabi na ikinangisi ni Zandro.

“You can do better than that. Try again.“She gritted her teeth at pumikit. “I’m sorry, I really am.”

“Tingnan mo ako habang sinasabi mo iyan,” he commanded huskily. Gustong sumabog ang dibdib niya sa matinding galit pero sumunod ang dalaga.

“I—I am sorry.”

Muling ngumisi si Zandro. Sa pagkakataong iyon with satisfaction in his brown eyes. 

“You know what, hindi ko type ang mga tulad mo. Rich and spoiled brat. Women who think na dahil ipinanganak silang mayaman ay tila reyna kung gumawi. But really, Jenny Ruth, I have never wanted to kiss a woman just as I want to kiss you now.”

Nanlaki ang mga mata ng dalaga dahil unti-unting bumababa sa kanya ang mga labi nito.

“N-no!” She shook her head wildly.

“Yes, Jenny, yes…” in an instant his mouth on hers at walang nagawa si Jenny. She couldn’t move her body a fraction. At habang iniiwas niya ang mga labi niya’y lalo lamang napapadiin ang halik ng binata.

Pinakawalan ni Zandro ang mga labi niya. “I want to kiss you properly, Jennifer Navarro. Ayokong may maipipintas ka sa akin pagdating sa bagay na iyon. Open your mouth.”

“No!” sigaw niya and gasped for breath.

“What’s the big deal?” tuya nito na nakataas ang mga kilay. Hindi pa rin binibitiwan ang braso niya. 

“You can’t be coy now. I know you’ve been kissed and made love to countless of times.”

At ang sunod niyang namalayan ay ang muling pag-angkin nito sa mga labi niya. He was seductively coaxing her mouth to part. Flicking her lips unhurriedly with his tongue.

Hindi niya gustong mag-panic. Halik lang iyon. And she’d been kissed before. By Ralph and of course sa mga naging flings niya sa America. And she could handle him. No big deal.

But the big deal was that Zandro was a good kisser. Wala siyang alam sa mga aktibidades ng mga kapatid niyang lalaki pagdating sa mga babae. Ang alam niya’y ang naririnig niya sa mga naging girlfriend ng mga ito on how her brothers’ kisses could be so lethal to a woman’s sanity.

Pero sa opinyon niya kung paghihile-hilerahin ang mga ito, Zandro would be the Chairman. And that Ralph would not even qualify para makasama sa hilera.

Another big deal ay iyong maramdaman niya ang halik na gumuhit sa buong katawan. She felt weak and helpless. And just below her belly ay may gumuhit na init na hindi niya mawari although she knows what it was.

And before she realized how Zandro accomplished it, she was parting her lips and he thrust his tongue brutally.

And she received his kisses. Yes, received, dahil hindi naman ipinilit ni Zandro ang ginagawang paghalik sa kanya. And she couldn’t complain the way he slanted his mouth on hers and the way his tongue entered and leisurely explored and tasted her sweetness thoroughly applying a gentle suction. So different from the way Ralph and some of her not-so-talented boyfriends had done.

She was amazed by his mastery and to stop him now was the last thing on her mind. Even if she could feel his hardness on her stomach. Nagdadagdag lang iyon sa init na nararamdaman niya sa ibabang bahagi ng katawan.

May pakiramdam siyang taon ang binilang bago binitiwan ng binata ang mga labi niya. He was smiling drily when he stared down at her.

“The Navarro Princess. Brown belter, a horsewoman, a dancer, and a pilot, too. Plus the fact that you kissed nice, Jenny Ruth. No wonder men are drooling.” 

Tumayo ang binata at walang kahirap-hirap na hinila rin patayo ang dalaga. 

“Ano pa ang mga katangian mo, Jenny?”

“I could murder a person, too!” she said between her teeth. Hindi niya maiwasang galit ang ipanlaban sa embarrassment. She couldn’t believed she kissed him back upang tuyain lang ng lalaking ito.

“Not to a Fortalejo,” aroganteng tugon nito. Pagkatapos ay tumingala sa maid na nasa bungad ng hagdan sa itaas. 

“Ituro mo kay Miss Navarro ang silid niya, Agring.”

Napasinghap ang dalaga. Gaano na ba katagal ang maid na iyon doon? Kaya ba huminto si Zandro dahil naramdaman nito ang presensiya ng katulong? At isiping nagpatangay na siyang tuluyan.

“I’ll meet you at lunch, Jenny.” Pagkasabi niyo’y lumakad palabas ang binata.

8

NAGPUPUYOS ang dibdib na pinaghahagis ng dalaga sa loob ng lumang cabinet ang mga gamit na isa-isa at padaskol na dinampot mula sa maleta.

“Damn you, Zandro Fortalejo! You’ll pay for this, ipinangangako ko!”

Nang mapagod ay ibinagsak ang sarili sa kama at umiyak nang umiyak na parang bata. At ganoon na lamang ang pagnanais niyang nasa mansiyon siya at nasa tabi niya si Beatriz sa pagkakataong iyon at umiyak dito.

She has never been beaten by a man. Of course, hindi kasali roon ang mga kapatid na lalaki. And she hated Zandro for his arrogance. Huminto siya sandali sa bahaging iyon ng pag-iisip. She thinks Zandro is a little bit like her brothers. Except for the bitterness na isang beses niyang nasilip sa mga mata nito noong gabing nagsasayaw sila.

Whatever, hindi niya mapapatawad ito sa pandarayang ginawa. Wait till Franco hears about this. Pagkatapos ay biglang nag-angat ng mukha sa naisip na iyon.

Nadaya nga ba ni Zandro ang papa niya? No. Of course not. Franco Navarro was too shrewd to be deceived. Pero—umiling siya. Hindi niya gustong paniwalaang alam ng papa niyang walang na-damage kay Zandro at ginusto pa rin nitong sumama siya rito. Maybe Zandro really did deceive her father na sa pagnanais na huwag masira ang relasyon sa mga Fortalejo ay hindi na nag-ukol ng pansin sa mga detalye.

Tumigil siya sa pag-iyak at lumabas sa may veranda. Iginala ang tingin sa buong paligid hanggang sa naabot ng tanaw ng mga mata. Tulad sa Alta Tierra ay puro mga berdeng damo, puno ng niyog at sarisaring mga matatanda at malalaking puno ang natatanaw niya. Ang kaibhan nga lang, napakalapit ng dagat sa villa Navarro kaysa sa villa Kristine. And suddenly, dahil sa tanawing nakita, she missed Alta Tierra.

Mula nang dumating siya galing Texas ay dalawang beses pa lang siyang umuwi roon. Noong ikasal sina Alvaro at Kristine, at noong sunduin ni Franco si Beatriz matapos patawarin ni Nick ang ama. At sa dalawang okasyong iyon ay hindi naman siya talaga nagtagal dahil sumama na rin siya sa mga magulang sa pag-uwi.

Natuon ang tingin niya sa ilang mga tao na nakasakay sa kabayo. Mga tauhan marahil ng asyenda. Makukulong ba siyang talaga rito nang isang linggo? Muling nabuhay ang galit sa dibdib niya kay Zandro. Kung wala siyang magagawa kundi samahan dito ang lalaking iyon, puwes, gagawin niya ang lahat upang pagsisihan nitong dinala siya rito.

Sa loob ng natitirang oras sa maghapon ay nagkulong ang dalaga sa silid at hindi ninais na ikutin ang buong villa. She’d die kaysa magpakita ng interest sa lumang bahay na ito. Hindi rin siya bumaba nang sabihin ng maid na kakain na. Nang ipadala ni Zandro sa silid ang tanghalian niya’y ipinabalik niya ito. Ganoon din ang minindal na inihatid ni Agring sa silid niya.

Alas-siyete y media nang katukin siyang muli ng katulong upang sabihing kakain na. Subalit tumanggi ang dalaga. Ano na nga ang tawag doon? Hunger strike. Yes, magha-hunger strike siya hangga’t hindi siya pauuwiin ng Zandro na iyon.

“Hindi ho ba kayo nagugutom, ma’am?” nag-aalalang tanong ni Agring. 

“Hindi naman kayo kumain ng tanghalian.”

“Sabihin mo sa amo mong hindi ako kakain!” angil niya rito. Nang tumalikod si Agring ay parang gusto niyang pagsisihang inangilan niya ang katulong. Wala namang kasalanan ito.

Nagulat pa siya nang makalipas ang ilang minuto ay biglang bumukas ang pinto at sumungaw si Zandro.

“Bakit hindi mo gustong kumain?” walang emosyong tanong nito. Ang mga mata ay humagod sa kabuuan niya na nakasuot na ng pantulog na bagaman hindi manipis ay pantulog pa rin.

“Bastos kang talaga!” asik niya. “Ni hindi ka marunong kumatok.”

Tumaas ang isang sulok ng mga labi ni Zandro. Sumandal ito sa may hamba na sa laki at taas ay halos okupahin na ang buong pinto.

“Ano ba naman ang ikinatatakot mong makita kong hindi mo pa naipakita sa ibang lalaki?” wika nito, sabay hagod nang may malisyang tingin sa kanya. He was baiting her to say something about her affairs. Pero hindi kinagat ni Jennifer iyon.

Tumaas ang dibdib ng dalaga kasabay ng panlilisik ng mga mata. 

“Why exactly, did you bring me here aside from having someone to insult?” tanong niya sa nagpipigil na tono.

Nagpipigil? Kailan pa niya natutuhan iyon?

“Tulad ng sinabi ng papa mo sa iyo, ten days tayong magkasama rito. Sampung araw na kabayaran ng kahihiyang ibinigay mo sa akin sa harap ng maraming tao. That’s fair enough lalo na at nadiyaryo pa tayo.”

“And you deserved it!”

“Huwag na nating balikan iyon, Jennifer,” bagot nitong sagot. “Tara na sa ibaba.”

“Hindi ako kakain,” tila bata niyang sagot.

“Magugutom ka dahil hindi ka naman nananghalian kanina.”

“Hindi ako kakain hangga’t hindi mo ako inaalis sa lugar na ito.” Sukat doon ay humagalpak ng tawa si Zandro. Suyang-suyang napatingala rito ang dalaga.

“Threats, sulking, hunger strike o ano pa man. It won’t affect me a bit, Jenny. You should have known better than to threat a Fortalejo. Kung ayaw mong kumain, suit yourself,” pagkasabi niyo’y tumalikod si Zandro. Hindi nito gustong ipahalata sa dalagang nag-aalala. Paano kung pangatawanan nga ng dalaga ang hindi pagkain?

Galit na tumayo ang dalaga at pabagsak na isinarang muli ang pinto. Ang walanghiyang lalaki at hindi man lang nag-alalang baka magutom siya!

Ngayon niya gustong pagsisihang hindi rin siya kumain ng tanghalian. At sa buong maghapon ay almusal ang huling kain niya. At kumakalam ang sikmura niya.

9

SI ZANDRO ay tahimik na naupo sa mesa. Pagkatapos ay tumingala sa itaas. Isang buntong-hininga ang pinakawalan niya.

Damn the spoiled brat! Kung hindi lang sa pakiusap ni Franco Navarro na turuan niya ng leksiyon ang anak nito, nungkang pag-interesan niyang dalhin dito sa Paso de Blas si Jennifer.

Oh, well, his pride was damaged sa ginawa ng dalaga sa kanya sa party. But it was partly his fault. Bagaman nagngingitngit ay napagpasyahang kalimutan na lang ang nangyari. Hindi niya inaasahang tawagan at kausapin siya ni Franco tungkol sa anak. In fact, gusto niyang tumanggi dahil maaabala ang trabaho niya sa pagdating ng dalaga, pero ang kabilang isip niya’y sumang-ayon. It could give him the chance to show her na hindi lahat ng lalaki ay kaya ni Jennifer Ruth Navarro.

And since na hindi naman ang uri ni Jenny ang makakaapekto sa kanya kaya walang masama. 

But goddamn her, he was affected by the kiss he gave her this afternoon. Which is not part of the bargain. The Navarro men will kill him sa sandaling malaman ng mga ito ang ginawa niyang iyon kay Jenny.

He couldn’t resist the urge. She was warm, soft and inviting. The intention is to punish and humiliate her, pero siya ang naligalig. Right now, he would like to unbutton another button of his Levi’s, thinking about that kiss made his body uncomfortable. Ikinahihiya niyang makadama ng ganito. Ipinagkatiwala sa kanya ni Franco Navarro si Jenny.

“Ano ang sasabihin ninyo kay Nick?” tanong niya kay Franco noong tawagan siya nito.

“Ako ang bahala sa mga anak kong lalaki, Zandro,” mariing wika ni Franco Navarro. 

“Do your part. Pero tiyakin mong walang monkey business. I trusted and respected your father. I hope na ganoon din ang madama ko sa mga anak niya.”

No monkey business. Napailing ang binata, shame on him. At isiping sinabi pa niyang hindi niya type si Jennifer Navarro. And he couldn’t shake his thoughts sa nangyari kanina sa sala grande.

Her beauty is lethal enough, but her lips and body is equally deadly. A brown belter and yet with a body that is so soft. Parang walang buto sa katawan.

And those lips! In bed, that brat could be as untamed as a lioness. Perhaps a little wild and savage. And he hated her type. A permissive daughter of a rich man, walang morals. It wouldn’t be right for him to envision her na nakahiga sa kama in satin sheets as smooth as her skin. Ang buhok nito’y nakasabog sa unan, tangled and wild, just like her.

What the hell do you know about her being wild? tanong nito sa sarili. At kung hindi mo siya type ay bakit kailangang i-entertain mo siya sa isip mo?

A simple lust, that’s all. He’s probably horny. And that bitch is beautiful as a goddess.

Napapikit siya at mabilis na inabot ang baso ng tubig at uminom.

“Hindi ho ba kakain ang bisita ninyo, senyorito?” Si Agring.

“Hindi niya gustong kumain, Agring. Iligpit mo na iyan,” utos niya na sinabayan ng tayo. Nawalan na rin siya ng ganang kumain.

10

ALAS-sAis pa lang ng umaga ay gising na si Jenny. Kagabi’y pinangatawanan na niyang huwag lumabas ngayong umaga at talagang hindi kakain. Pero sa nakikita niya kay Zandro ay malamang na walang pakialam ang hudas kung kumain man siya o hindi. O kung lumabas man ng silid o hindi.

And she had to think of something else.

Mabilis siyang lumabas at pumasok sa banyo sa may dulo ng pasilyo. She hated it and this goddamn forsaken place called Paso de Blas. Sa mansiyon at kahit sa villa Navarro ay may banyo ang bawat silid. How come na hindi pinalagyan ng mga amenities ng mga Fortalejo ang buong villa?

Nakahinga siya nang maluwag nang mapunang moderno at maganda ang banyo at may bathtub at kumpleto sa gamit pambabae down to the stock of sealed toothbrushes. Mabilis siyang naligo at pagkatapos ay muling bumalik sa sariling silid. Pumili ng maong at t-shirt at pagkatapos ay lumabas ng silid.

Sa pasilyo ay nasalubong niya si Agring na may dalang tray ng almusal.

“Narinig kong gising na kayo, senyorita. Hindi kayo naghapunan kaya inakyat ko na ang almusal ninyo,” wika ng katulong.

Matagal na tinitigan ng dalaga ang umuusok na kape. Pinag-iisipan kung pagmamatigasang huwag kumain. Sa bandang huli’y bumigay at dinampot ang tasa ng kape at tinimplahan habang hawak ng katulong ang tray.

“Nasaan si Zandro?”

“Tulog pa po.“Tumaas ang mga kilay niya. “Nasaan ang silid niya sa mga silid dito?”

“Iyon pong nasa kabilang dulo ng pasilyo.” inginuso ng katulong ang kabilang dulo.

“Sige na, ibaba mo na iyan at gigisingin ko ang amo mo.”

“Ho?” nanlaki ang mga matang wika ng katulong na tila gusto siyang awatin.

“Ibaba mo na iyan,” muli niyang utos dito sa tonong ginagamit niya sa mga katulong sa mansiyon. Alanganing sumunod si Agring at nilingon pa siya habang lumalakad siya patungo sa silid ni Zandro.

Pagkatapat niya sa silid ni Zandro ay sinubukang ikutin ang seradura. Hindi naka-lock. Walang sabi-sabing mabilis niya iyong itinulak pabukas at sa lakas ay bumalandra sa may dingding. At sandali siyang napasinghap sa binatang nakadapa sa king size bed. But it’s too late to back out. Nagising niya na si Zandro.

Napabalikwas ng bangon si Zandro at pagkakita sa kanya ay mabilis na dinakma ang kumot at itinakip sa katawan at muli ring nahiga and cursed aloud.And she has to maintain dignity and composure kahit na nanginginig ang mga tuhod niya. The devil sleeps in the raw!

“Don’t you ever knock before you come barging into a man’s room?” galit nitong tanong na hindi malaman kung babangon o manatiling nakahiga na lang.

Pagkatapos ay inabot ang unan at itinakip sa ibabang bahagi ng katawan. Hindi sapat ang kumot. Why, it’s morning. Morning erection is as normal as the sun rises. Pero hindi normal iyong bigla ka na lang pasukin ng isang babae sa silid mo hindi pa man tuluyang sumisikat ang araw. At lalong hindi normal iyong makita kang nakahubad sa ibabaw ng kama dahil hindi ka naman natutulog nang may suot.

Isang matamis na ngiti ang pinakawalan ni Jenny. Kahit paano ay nakaganti siya sa kaarogantehan ng lalaki.

“Look who’s talking,” aniya na ginaya ang pagsandal sa hamba kahapon ni Zandro sa silid niya.Muling umungol ang binata at inihilamos ang palad sa mukha kasabay ng muling pagmumura.

“Watch out your language, Mr. Fortalejo.” sinadya niyang panlakihan ng mga mata at nagkunwang naiiskandalo and tried her best to control her laughter.

“Hell! Magmumura ako kung kailan ko gusto at huwag kang magkunwang naiiskandalo dahil natitiyak kong hindi mga santo ang mga kapatid mong lalaki. And I want you to get out of my room fast. Kung ano man ang gusto mong sabihin ay hintayin mo akong makapagbihis!”

“Oh, don’t worry,” patay malisya niyang sinabi. 

“As you said, I was raised with three brothers and you can add the ranchers. Sanay na akong makakita ng—” sinadya niyang ibitin ang sinasabi at nagkibit ng mga balikat. But then she couldn’t help grinning.

Sa totoo lang ay wala naman siyang nakita talaga. Nakadapa ito nang pasukan niya. Oh, well, his back and behind is something to be proud of. He was gorgeous, simply gorgeous. He almost fill the bed. Lean and firm body, all muscles, tall, bronzed, and hairy. Like a dangerous beast. And she thought she’s so proud of her brothers’ bodies being all handsome and hunks. But Zandro could take the cake.

“At sanay ka ring makita ang hubad na katawan ng mga lover mo, ganoon ba?” naiiritang sinabi nito. “Nasabi sa akin ng papa mo na may boyfriend ka, a certain veterinarian.”

Nanlaki ang mga mata ni Jenny. “Pediatrician hindi veterinarian!”

He wanted to provoke her for barging in like this. “Whatever. And his name is Scrap.”

“Damn you, it’s Ralph.” Sandaling natigilan ang dalaga. Mula kahapon hanggang ngayon at kung hindi pa nanggaling kay Zandro ay hindi niya maalala si Ralph na hindi man lang siya nakapagpaalam dito.

“And you’re used to seeing him naked in bed, too.” Hindi nito maintindihan ang sarili pero gusto nitong makatiyak kung anong klaseng sex life mayroon si Jennifer Navarro kapiling ng kung sino mang Pilatong boyfriend.

“Wala kang pakialam doon! Hindi siya tulad mo. Ralph is every inch a gentleman.”

Tumaas ang mga kilay ni Zandro. Iniunan ang ulo sa mga palad. Hindi napuna ang pagdausdos ng unan patungo sa kama nang itaas nito ang mga kamay at ilagay sa likod ng ulo.

“Really? Kaya pala sabi ni Franco ay kayang-kaya mong paikutin sa palad mo ang lalaking iyon. Iyon ang gentleman sa iyo?” tuya nito. And he hated her for standing there in all her loveliness. 

“Well, I’m dying to meet this Scrap the Veterinarian and give him a piece of my mind.”

“His name is Ralph at isa siyang pediatrician,” pag-ulit niya sa nagtatagis na mga ngipin. Nagkibit ng mga balikat si Zandro at ngumisi nang nakakaasar.

Sandaling napapikit ang dalaga. She hated her father at that moment. Alam niyang ayaw ni Franco kay Ralph pero ang ipagsabi ang disgusto nito sa ibang tao ay hindi niya maintindihan.

Nang muling magmulat ng mga mata si Jenny ay natuon ang pansin sa ibabang bahagi ng katawan ng binata, though covered by the sheets ay obvious ang erection nito. Muli, ngumiti siya. That was one hell of an erection, so huge that she shivered a little. Scandalously, she thought what if she—she—umiling ang dalaga sa malisyang nasa isip.

Napahugot ng paghinga si Zandro at inabot ang unan. Sa halip na itakip muli sa katawan ay ibinato sa kanya.

She ducked kasabay ng malakas na pagtawa. A musical and husky laugh. Tumalikod upang umalis na pero muling lumingon.

“I’m going to ride, Zandro, sa ayaw mo at sa gusto.”

“Shit!” wika ni Zandro nang makaalis na si Jenny. Marahas na inalis ang nakatakip na kumot sa katawan at wala sa loob na niyuko ang sarili.

Damn, damn! At ang babaeng iyon ay tila ordinaryo lang na pasukin at makita siya in his birth suit. Kung ibang babae iyon ay baka nagkurus na at hindi na malaman kung paano tatakbong palabas ng silid niya.

Oh, well, the kind of woman he had pictured in his mind ay mangingimi man lang na kumatok sa silid niya. That witch barged in unceremoniously. And how could she be so casual about it? How many men had she indulged herself with?

Hell! Mabilis siyang tumayo upang pumasok sa banyo. Ang silid na inookupa niya ay ang silid ni Leon Fortalejo, ang isa sa dalawang silid na mayroong sariling banyo. Bernard never used this room at napagkasunduang siya na ang gumamit.

Pagkatapos nitong maligo ay nagmamadaling nagbihis. Hurriedly tucking in his shirt tail sa denim pants at iniwang nakabukas ang tatlong butones sa harapan. Pagkatapos ay isinuot ang leather riding boots at ipinasok doon ang maong.

11

SA IBABA ay dinampot lang ng binata ang tasa ng mainit na kape at lumabas na sa kuwadra. 

Naroon na si Jenny at hinahaplos at banayad na kinakausap ang malaking kabayo.

Hindi niya maiwasang hagurin ng tingin ang dalaga. She was breathtakingly beautiful. Franco is big and tall. Ganoon din ang dalawang magkapatid na Navarro. Of course, Nick also inherited Franco’s height and built. Pero si Jennifer ay maliit, marahil ay five-three. Slender and yet she was filled out nicely. She got her built from her mother.

At sa pagkakaalam niya, Beatriz Navarro is the epitome of femininity and glamour. Malimit malagay sa society page si Beatriz as one of the prettiest faces in Philippine society. Hindi iilang beses naging cover ng mga pambabaeng magazine. At doon nagkaiba ang mag-ina.

Bagaman higit na maganda si Jennifer ay mga panlalaki ang nakahiligan ng dalaga. At walang pakialam if she created a scandal by being so outspoken and short-tempered. And the press loved her for being so candid. And she couldn’t fault her when it comes to being classy. She’s definitely got a touch of class.

Bagaman higit na masalapi ang mga Fortalejo ay tahimik ang mga ito. Marahil dahil sa maraming skeleton na itinago sa closet nito si Don Leon Fortalejo. At hindi ninais ng mga anak na mabunyag na sa mga anak na lalaki ni Don Leon ay iisa lang ang legal at matagal nang patay.

Subalit ang mga Navarro sa simula pa lamang ay lagi nang laman ng society page. Erlinda Gascon started it nang pakasalan ito ni Don Arsenio Gascon. Since then, lagi nang nasa likod ng mga Navarro ang press. Nakaantabay sa bawat kilos at galaw ng mga ito. Si Alvaro na sa pagkakaalam nito’y mas gustong nasa rancho ay hindi nakakaligtas sa mga camera ng press.

At si Lawrence Navarro na kahit nasa ibang bansa ay hindi nakaligtaang masabit ang pangalan, lalo na at jetsetter ang binata.

At hindi nito alam kung paanong nasabit sa pamilyang ito na isa sa mga tinitingala ng lipunan at sa bawat galaw ay may camera na kumikislap. And dammit, aminin man nito o hindi, naligalig ni Jennifer Navarro ang tahimik nitong buhay sa Paso de Blas. And hell if he liked it. Nang malaman ni Bernard ang balak ni Franco para kay Jenny ay malakas na nagtatawa ito sa inis ni Zandro.

“Huwag kang magtawa!” angil nito sa kapatid. “You know I hated this.”

Amused na kumislap ang mga mata ni Bernard at sa kabila ng lahat ay natuwa si Zandro. He seldom saw his brother laugh. And if Bernard would laugh at his expense, then why not. Hindi marahil sila nagsilaking magkakilala but they have learned to love each other very much. Blood is blood. And they have so many things in common. 

“That kid is beautiful enough to tease a saint.”

“Kid. That’s the operative word, Bernard. She’s nothing but a spoiled kid. At kung bakit ganito ang gustong mangyari ni Franco ay hindi ko maintindihan. Kung siya nga na ama ay hindi masuheto ang anak, ako pa,” galit pa rin nitong sinabi.

“Don’t you feel the challenge?” nakangising tanong ni Bernard. 

“It’s like taming a lioness, big brother.”

“I’d rather tame a real lioness, Bernard, kaysa sa Jennifer na ito. Hindi ako child minder and I don’t even like her!”

“You don’t have to like her to tame her. At basta mo na lang ba kalilimutan ang ginawa niya sa iyo?” Naghahamon ang tinig ni Bernard na lihim na nangingiti. 

“Why, Zandro, she had you knocked out in one simple judo at sa harap ng mga bisita.”

“Iyan lang ang tanging dahilan kaya ko tinanggap ang mungkahi ni Navarro!”

Hindi na sumagot si Bernard. May ngiting nakarehistro sa mga labi.

Iyon ang huling pag-uusap nila ni Bernard bago ito umuwi sa Paso de Blas. At sa loob lamang ng beinte kuwatro oras na magkasama sila ni Jennifer ay nagtumbalik na ang mundo nito. Tumikhim ang binata at napalingon si Jenny.

“I like this horse. Ano ang pangalan niya?” baling niya sa binata kasabay ng paghagod niya ng tingin dito and admiring him silently.

Kung hindi lang suplado at mayabang ang taong ito, why, he’s really so handsome. Kamukha niyong matandang nasa malaking painting na nakasabit sa may hagdan. Well, of course, the younger version.

“Thunder,” sagot ni Zandro bago dinala sa bibig ang tasa and sipped. 

“Alam kong mahusay kang mangabayo but I don’t think you can handle him.”

“Who rode him?”

“Si Marco at ako pa lang.”

“You owned this horse?” patuloy ng dalaga na hinaplos-haplos ang kabayo. Kumikintab ang balahibo nitong hindi niya matukoy kung pula o brown.

“Yes. I bought it from Marco.” Hindi na nito idinagdag na si Thunder ay anak ng prized horses ni Marco na si Firewind at Snowhite. At kung nagkataong naglalagi sa farm si Marco at Bernard ay baka hindi ipinagbili sa kanya ang limang taong gulang na kabayo.

“Ito ang gusto kong sakyan,” mariing wika niya.

Sandali munang tinitigan ng binata ang dalaga. “Are you sure?”

“Kung kaya mong sakyan ay kaya ko. Sa rancho ako lumaki, Zandro. I rode horses since I was four years old. My brothers’ horses, Arab and Shadow are one of the finests. And I rode them since I was sixteen.” itinaas niya ang mukha for emphasis. 

“Huwag nang isali pa ang mga kabayong nagamit ko na sa ibang bansa.”

Hindi pinagdududahan ni Zandro ang sinabi ni Jenny. Alam niya kung gaano kahusay mangabayo ang socialite na ito. While other rich daughters ng mga kilalang tao ay nasa ballet club at piano lesson, si Jennifer Navarro ay naglalaro ng equestrian o hindi kaya ay nagpapalipad ng helicopter and of course her judo lessons.

And she hated women who indulged in this kind of activities na tila mga lalaki. He wanted the simple and the feminine ones, the ones who play the piano and dance the ballet.

Doesn’t she look feminine to you? kontra ng sarili nito. Look at the way she tilted her head, the way she moved her body. Kung hindi feminine iyon, then hindi mo na alam kung ano ang ibig sabihih ng salita.

Iyon bang babaeng kailangan siya to protect them, patuloy nito sa pakikipagtalo sa sarili. Jennifer Navarro does not need a man to protect her. And he hated everything about her.

Bakit kung ganoon, nakadarama ito ng admiration para sa dalaga ay hindi nito maintindihan.

12

SINAKYAN ni Zandro si Firewind habang gamit ni Jennifer si Thunder. At bago pa makakilos si Zandro, pinatakbo na nang mabilis ng dalaga ang batang kabayo.

“Watch out, he’s too fast!” nag-aalalang sigaw ni Zandro pero duda ito kung narinig ni Jenny. Pinatakbo nito si Firewind na bagaman mabilis pa rin kaysa sa mga ordinaryong kabayo ay hindi mahabol si Thunder. At kinakabahan itong baka ihulog ni Thunder ang dalaga.

Si Jenny ay tuwang-tuwa sa performance ng kabayo. At ang kabayo na matagal ding hindi napapraktis sa pagtakbo ay nagpakitang gilas knowing na ang nasa likod nito ay isang mahusay na mangangabayo.

Hindi alam ni Jenny kung saan sila patungo pero patuloy sa pagtakbo ang kabayo na tila alam ang patutunguhan. At wala siyang pakialam kung malayo na ang nararating nila. She enjoyed this ride na matagal ding hindi niya nagawa.

On instinct ay pinigil niya ang renda ng kabayo na marahil kahit hindi niya ginawa ay hihinto.

“Oh, my!” bulalas ng dalaga kasabay ng pagbaba-taas ng dibdib sa pinagsamang pagod at takot. Nasa ituktok sila ng talampas at mula sa kinalalagyan niya’y natatanaw niya ang buong kagubatan at kapatagan.

Kung ang talampas ng Alta Tierra ay nakatanaw sa Pacific Ocean, ang talampas na ito’y nakatanaw sa karingalan ng Paso de Blas. The river and the lush forest at ang rooftop ng Kristine Hotel na sa layo ay tila laruang building na lang sa tingin niya. Both are breathtakingly beautiful sa magkaibang paraan. At pareho ring may mga ibinabadyang panganib sa mga taong hindi sanay. Tulad ngayon, instinct ang nagturo sa kanyang rendahan ang kabayo at kung hindi ay baka nasa ibaba na siya.

Bigla siyang nakadama ng kilabot sa buong katawan. Napalingon siya sa pagdating ni Zandro. Malayo pa’y nakikita na niya ang galit sa mukha ng lalaki. She held herself erect.

“How could you be so foolish to have bolted the horse like that!” sigaw nito na tumaas-baba rin ang dibdib. Naniningkit ang mga mata sa pinaghalong galit at matinding pag-aalala. “You could have killed yourself!”

“I’m still in one piece, Zandro. Don’t fuss,” kalmanteng sagot niya. Pilit itinago ng ngiti ang panginginig.

Halos isang linya na lang ang mga mata ng binata. His face hardened in anger. Dinakma nito ang braso niya at halos bumaon ang mga daliri nito sa laman niya.

“Huwag mo nang uulitin iyon, Jennifer,” he said between his teeth. “Hindi ito Alta Tierra at hindi mo kabisado ang mga panganib sa lugar na ito. Sa wilderness na iyon ay naglipana ang mga mababangis na hayop.” itinuro nito ang makapal na bahagi ng gubat. “At ang talampas na ito na hindi mo alam!”

Napangiwi siya sa sakit na nararamdaman sa braso. Natitiyak niyang lalatay doon ang kamay ng binata.

“Bitiwan mo ako at huwag mo akong sigawan!” naiiritang asik niya.

“Nasa pangangalaga kita, Miss Navarro, at sisigawan kita kung gusto kong sigawan ka dahil muntik ka nang mapahamak sa katigasan ng ulo mo.” ikinakaila ng banayad na salita ang galit sa mga mata nito. “Nasa labas ka na ng asyenda. Hindi ka dapat nagpunta rito,” dagdag ng binata na hindi namalayang bumaon na nang husto ang mga daliri sa braso ng dalaga.

“Basta na lang dito tumakbo ang kabayo, I only hold the reign and let him run…”

“Paanong huminto ang kabayo?”

“I—I made him stopped… and please, you’re hurting me.” Nakikiusap ang tinig niya. Kinakabahan siya sa galit sa mga mata ni Zandro. Isang buntong-hininga ang pinakawalan ng binata at binitiwan siya. Binitiwan ng dalaga ang pinipigil na paghinga. “W-where exactly are we?”

“Nasa labas na tayo ng Hacienda Kristine. This place is owned by the de Silvas. Oh, well, Bernard and Marco owned this place, though.” At kabisado ni Thunder ang lugar na ito kaya marahil dito tumakbo.

“I don’t understand. Pag-aari ng mga de Silva pero pag-aari din ni Bernard?” Inalis niya sa mukha ang mga hibla ng buhok na humihiwalay sa pony tail niya dahil sa lakas ng hangin.

Tinitigan ni Zandro ang dalaga. Young and very pretty and he was enchanted. The innocence of her eyes and the sensuality of her lips are intriguing. Bumaba ang mga mata nito sa dibdib niya. 

Sa lakas ng hangin ay humahapit sa dibdib ang suot, outlining her breasts since there’s nothing underneath the t-shirt.

Namumula ang pisngi sanhi ng araw at hangin. She parted her lips when she exhaled thru her mouth at nararamdaman pa niya ang mga labing iyon sa mga labi nito. She personified sensuality. Tila hinihigop niyon ang pagkatao nito and filled his nostrils. And he hated his body for reacting.

Hindi ang uri ni Jennifer Navarro ang pag-uukulan nito ng ganoong damdamin. Mabilis nitong ibinalik sa mukha ni Jenny ang paningin.

“Mahabang kuwento,” sagot ni Zandro na inalis ang tingin sa mukha ng dalaga at itinuon sa may bandang ilog. “Isang de Silva ang ina ni Bernard.”

“I see,” wala sa loob niyang sagot at tumitig sa mukha ng binata. A very arresting face. At sa totoo lang, si Zandro ang kauna-unahang lalaking nagpadama sa kanya ng nerbiyos. Kung bakit ay hindi niya rin maunawaan. His eyes, deep brown, and hard. Parang may itinatagong bitterness at gusto niyang malaman kung ano iyon at pawiin ito.

“You—don’t have the same mother?”

“Namatay ang ina ni Bernard giving birth to him. My mother is still alive.” The masculine voice was laced with razor sharpness at ang marahas na paglingon sa kanya.

“N-narito rin siya sa Paso de Blas? Will I get to meet her?” Nakita niya ang pagtalim ng mukha ni Zandro at nararamdaman niyang she’s treading on dangerous ground pero nilakasan niya ang loob.

“Oh, what the hell!” galit nitong usal. 

“She’s alive at wala siya rito sa Paso de Blas. Nasa National Center for Mental Health siya.”

“Oh.” Ano ba ang dapat sabihin sa mga ganoong pagtatapat?

Matagal na pinagmasdan ni Zandro ang mukha niya. Inaasahan na nito ang pang-uuyam at pandidiri doon kung hindi man panghahamak. A bastard at isang inang nasa mental hospital. Ano ang maaari nitong asahang marinig sa isang babae? Hindi iilang babae ang naghahabol sa kanya, but most of them ay mukha at katawan lang nito ang hangad.

He had nothing to offer. Ni hindi siya masalapi tulad ni Bernard. Oh, well, iniwanan siya ni Leon ng sapat na salapi at ang iba roon ay na-invest na niya sa meat products ni Nathaniel. Ipinagbili nito ang lupaing nabili di-kalayuan sa isla ng Paso de Blas. At ang napagbilhan ay siya nitong isinosyo kay Nathaniel. At ang iba ay nasa Kristine Group of Companies at kumikita nang sobra sa inaasahan niya.

And legally ay may bahagi ng Hacienda Kristine ang pag-aari na nito ngayon. Still, comparatively speaking, mahirap siya sa pamantayan ng isang Fortalejo.

Bagaman kung hindi dahil sa mga mahahalagang alaalang patuloy na inaalagaan ni Bernard, he would have given him the Villa Kristine. Ang sa kanilang magkapatid ay isang silent and mutual understanding pagdating sa ownership ng villa Kristine. Iniisip nitong wala naman talaga sa kanila ni Bernard ang nagmamay-ari ng Villa Kristine. It belonged to the Fortalejos as a whole. Isang landmark. Isang alaala ng lumipas na mga henerasyon.

“Wala ka bang sasabihin?” angil nito sa dalaga. 

“What I owned is only a name. A bastard and a mentally deranged mother.”

She took a deep breath. Inikot ang paningin sa buong kaparangan sa ibaba nila.

“My father, sa kabila ng katayuan niya sa lipunan ay may itinagong lihim na kailan lang namin nalaman,” she answered softly. 

“Perhaps you knew it by now. But it didn’t make me love my father less. At si Nick, ang bunga ng pagkakamali ng Papa, ay mahal ko. I love him so dearly that I’d probably hurt anybody na gustong manakit sa kanya. Nick, for sometime was bitter and hated my father.”

“I was never rich, Jennifer.” kung bakit kailangang magalit ito sa pakikipag-usap sa kanya ay hindi maintindihan ni Jenny. 

“I only met Leon Fortalejo twice in my whole life. I had an ambitious mother who never learned to care for me except for the money that I can offer her and a stepbrother who committed the most unforgivable sin that caused his death…”

Kung bakit sinasabi nito ang mga iyon kay Jennifer ay hindi maintindihan ni Zandro. Wala itong natatandaang naging emotional at magsabi ng ganito sa isang babae sa mga lihim ng pamilya. 

In fact, he couldn’t care less kung ano ang alam ng isang babae sa kanya. They can either take him or leave him. 

“Wait till you hear about Jerome,” banayad niyang sinabi. “Siya ang nakagisnang ama ni Nick.”

“Why are you so patronizing?” singhal nitong baling sa dalaga. 

“Si Nick ay isang hindi sinasadyang pagkakamali. I remembered her mother, she’s sweet. Nothing like my own mother. And Leon was a damned womanizer! Magkaiba kami ng katayuan ng kapatid mo. And you don’t have to say nice things. You won’t gain anything from it!” And he hated her for it. For endearing herself to him. Mabuti pang nanuya at nagtawa ang dalaga.

Kung sa ibang pagkakataon ay inangilan na rin niya si Zandro. Pero nakita na niya ang attitude na iyon kay Nick. And Zandro suffered more kaysa kay Nick.

“I’m sorry if I couldn’t say the right things, Zandro,” marahang sinabi niya. 

“And if you want to wallow on your bitterness, then go ahead. But I hate you for wanting me to say the things I will not even think of saying para lang ma-satisfy ka sa inaasahan mo mula sa akin. And I hate you even more for thinking the worst of me.” pagkasabi niyo’y tinapik niya ang kabayo at pinatakbo pababa ng talampas.

“Damn you, Jennifer Navarro, because I hate you too for turning my life upside down!” bulong ng binata sa sarili at sinundan si Jenny.

13

KINABUKASAN ay nagulat pa si Jennifer nang paglabas niya ng banyo ay sabihin ng katulong na may bisita siya. Mabilis siyang nagbihis habang sinisilip ang helicopter sa landing ground. Nasa loob siya ng shower kaya hindi niya narinig ang pagdating nito. At pagkabihis ay patakbong bumaba sa pag-aakalang ang papa niya.

“Ralph!” Nahinto siya sa pagbaba sa gitna ng malaki at paikot na hagdan nang makita ang boyfriend.

“Jenny, darling.” nakangiting tumayo si Ralph mula sa pagkakaupo sa malaki at antigong sofa.Patakbong nagpatuloy sa pagbaba si Jenny. Hindi maikakaila ang galak pagkakita sa boyfriend. 

Niyakap niya ang kasintahan na gumanti naman ng yakap pero sandali lang at inilayo siya.

Tumikhim si Ralph at tinitigan siya. 

“How are you?”

“Mabuti. Ikaw? Paano kang nakarating rito? Paano mong nalamang nandito ako?”

Muling tumikhim ang binata at inikot ang paningin sa loob ng kabahayan. Kitang-kita ni Jenny ang disgusto sa mukha nito.

“Dito ka ba dinala ng lalaking iyon? Sa tila-mausuleong bahay na ito?” wika nito na inayos ang salamin sa mga mata.

“Ralph, please, baka marinig ka ni Zandro,” awat niya sa kasintahan at umupo. Sumunod si Ralph. 

“Bakit ka narito? Paano kang nakarating rito?” pag-ulit niya.

Huminga nang malalim si Ralph. 

“Remember that little scandal you caused sa party ng mga de Silva?” Tumango siya nang wala sa loob. 

“Well, hindi naman kilalang pamilya ang mga de Silva,” patuloy nito na tila asido sa dila ang pangalan ng pamilyang binanggit. 

“Nagkataon lang na naroon ka kaya nadamay sila sa report ng press.”

“What about it? Ano ang kaugnayan niyon sa pagkakatunton mo sa akin dito? Did my father told you my whereabouts?”

Mabilis na umiling si Ralph. “Oh, no. Alam mong hindi boto sa akin ang papa mo. Hindi niya sasabihin ang kinaroroonan mo. It’s Dad, thru inquiry ay nalaman ko kung sino-sino ang mga taong involve sa party na iyon. A certain Fortalejo, isang mayaman at maimpluwensiyang pamilya pero hindi credible ang family background. At napag-alaman ng Daddy na kapatid nito ang lalaking kaugnay sa iskandalo.

“I talked to the brother, this Bernard Fortalejo. I introduced myself as your fiancé. Why, I could swear na kumislap ang mga mata ng lalaking iyon. At nang itanong ko kung paano kita makakausap, he offered to transport me here sa private chopper nito. The man must be real rich, Jennifer…”

“They are,” matabang niyang sagot. 

“And I’m glad you’re here, Ralph. I miss you, really, and I’m coming home with you.” Niyakap niya ang kasintahan pero inalis nito ang mga braso niya sa katawan nito. “C’mon, Ralph, kiss me. Wala ang Papa para makita kung ano ang ginagawa ko sa iyo.”

“Well…” tumikhim ito. 

“I came here to talk to you, Jenny.”

“Ano ang ibig mong sabihin?”

“I’m leaving for the States upang doon mag-practice…”

“What?”

Tinanggal ng binata ang salamin sa mata at pinunasan ng panyo. Hindi makatingin nang deretso sa dalaga.

“I—am sorry, Jenny, pero gusto ng Daddy na sa Amerika ako magpakadalubhasa…”

“That’s alright,” sagot niya na ngumiti nang mapasok sa isip ang sinabi ng kasintahan. 

“Natitiyak kong pababalikin ako ng Texas ng Papa upang tapusin ang studies ko. We can see each other there.”

Muling tumikhim si Ralph. Isang buntong-hininga ang pinakawalan at ginagap ang kamay niya. 

“I—I came to say—goodbye, Jenny. Really goodbye…”

“W-what?”

“Sinabi ng Daddy na magagawa ko lamang ang magpakadalubhasa kung mapuputol ang ugnayan ko sa iyo. I mean I cannot devote my time with my practice and at the same time with you around…”

“Don’t break it to me gently, Ralph,” angil niya. “What you really mean ay hindi ako gusto ng daddy mo para sa iyo, hindi ba?” Kilala niya ang pamilya ni Ralph bilang mga overconservative. 

The old conservative rich.

“H-hindi naman sa ganoon. Kaya lang sa sunod-sunod na pagkakalathala ng mga aktibidades mo sa peryodiko ay…”

“Damn you, Ralph! Wala ka bang sariling isip? Bakit lagi na lang ang daddy mo ang sinasabi mo sa akin? And I thought you love me?”

Nagsalubong ang mga kilay ni Ralph sa sinabi niya. 

“I do. I—still do. But you didn’t listen to me nang sabihin ko sa iyong huwag kang magdamit ng ganito at ganoon ’pag pupunta tayo sa amin. Na huwag mong sabihin sa Mommy ang tungkol sa pagiging brown belter mo o ang kahusayan mo sa pagbaril. She was really so scandalized with this modern ways ng mga babae, Jenny. At nitong sunod-sunod na iskandalong nilikha mo…” ipinunas nito sa mukha ang panyo. Pagkatapos ay sa noo na ginigitian ng pawis.

Napatayo ang dalaga sa galit. 

“Ano ang kinalaman ng mommy at daddy mo rito, Ralph? Ikaw ang boyfriend ko at hindi sila. Tayo ang magsasama at hindi naman sila.”

“Please, Jenny, calm down,” wika nito na nailang sa outrage niya. Hinawakan siya sa braso pero tinabig ito ng dalaga.

“You expect me to calm down pagkatapos mong sabihing ayaw sa akin ng mga magulang mo dahil nagkataong isa akong modernong babae at hindi si Maria Clara?” Naniningkit ang mga mata niya sa galit. 

“Ano sa palagay mo ang sasabihin nila kung malamang ang makaluma nilang anak ay gusto ng premarital sex?!”

“That’s unfair, Jenny…” umiwas ng tingin si Ralph.

“Who’s being unfair? Iyon ang totoo and can you imagine their shock kung sabihin ko sa kanila iyon?” paghahamon niya.

Lumunok si Ralph at pinahiran ng panyo ang pawis sa noo. 

“Alam kong hindi mo gagawin iyon, Jen,” sinabi nito bagaman hindi nakatitiyak. Nagagalit si Jennifer at kilala nito ang temper ng dalaga.

“Rest assured, I won’t waste my breath.” nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha ng kasintahan. Napailing ang dalaga. 

“Ang hirap kasi sa iyo, Ralph, at sa mga magulang mo, pinakikinabangan ninyo ang pagsulong ng mundo pero ang kaisipan ninyo sa ibang mga bagay ay nanatiling stagnant!”

“You have no right to say those things to my parents,” banayad nitong pagtatanggol sa mga magulang. Napaungol si Jenny. Bumalik sa sofa at niyakap muli ang kasintahan.

“Tell me you love me, Ralph. Na hindi totoo ang mga sinasabi mong iyan!”

“I–I love you, Jenny, but I cannot disobey my parents. Ang pagpunta mo rito kasama ng—ng lalaking iyon without any chaperon ay lalong nagpahumindig sa kanila. I hope you understand. I am leaving for the States the day after tomorrow. I only came here to say goodbye personally…”

She was shock. Hindi nagbibiro si Ralph. Marahan siyang kumawala sa binata. “How proper to the last minute,” she said ironically. May pakiramdam siyang gusto niyang maiyak. Sunod-sunod ang mga pangyayari sa buhay niya. At ito ang kauna-unahang pagkakataong may lalaking naunang nakipag-break sa kanya and she felt so bad about it.

Tumayo si Ralph. Ipinasok ang panyo sa bulsa ng pantalon. 

“Do you want to come back with me to Manila? Naghihintay ang chopper ni Mr. Fortalejo sa landing pad.”

“Go to hell, Ralph!”

“Please, Jenny…”

“You can leave now,” utos niya sa nanlilisik na mga mata. Pagkatapos ay hinugot mula sa daliri ang engagement ring nilang dalawa at ibinagsak sa palad ng binata. “Take that damned ring with you!”

“I’m sorry, Jenny.” apologetic ang mukha ni Ralph. 

“I really am. I guess we are not meant for each other.”

Walang kibong tumalikod ang lalaki at lumabas ng pinto. Tanging matinding pagpipigil sa sarili lamang ang nagpangyari upang hindi habulin ni Jennifer ang binata. Pinanatili niya ang dignidad at nakataas ang noo.

Hindi siya makapaniwalang ipinagpalit siya nito sa mga magulang. Hindi siya makapaniwalang Ralph really rejected her. Hindi niya matanggap agad iyon.

Ang sunod niyang narinig ay ang ugong ng paalis na helicopter. Lord, she really wanted to cry.

14

“Don’t sulk, Jennifer.” si Zandro mula sa likuran niya. 

“Tara sa Kristine resort.”

Marahas siyang napalingon. 

“How long have you been there?” naniningkit ang mga matang tanong niya.

“Since that veterinarian arrived,” amused nitong sagot. Sa pagkakataong iyon ay hindi itinama ng dalaga ang sinabi nito.

“Wala kang karapatang makinig sa usapan ng may usapan!” singhal niya na nais ibunton sa kaharap ang sama ng loob at galit.

“Why, this is my house and I happened to be here when your Scrap arrived. Hindi mo inaasahang aalis ako?” Tumaas ang isang kilay nito. Nasa mga labi pa rin ang ngiti at gustong damputin ni Jennifer ang ashtray at ibato sa binata so she could erase that silly grin on his face.

“Dapat ay umalis ka!” galit niyang sigaw rito. Nakita’t narinig ni Zandro ang rejection ni Ralph sa kanya. At ang sama ng loob at damaged pride ay nadagdagan ng kahihiyan. 

“It is impolite to eavesdrop.”

“I am never polite.” lumalim pang lalo ang ngiti nito.

Bago pa niya maiwala ang composure at ibaon ang sarili sa kahihiyan sa pamamagitan ng pag-iyak sa harap ng lalaking ito ay mabilis na humakbang ang dalaga upang pumanhik. Pero nasa harap na agad niya si Zandro at humarang sa daraanan niya.

Sa nanlilisik na mga mata ay tumingin siya rito and hated him more dahil tiningala niya ito.

“I hate you, Zandro Fortalejo!” she hissed.

“If it makes you feel better na sa akin ibunton ang galit at inis, be my guest, Jennifer,” he said softly pero naroon pa rin ang ngiti sa mga mata. 

“Kung ako ang niyakap mo at sa akin ka nagpahalik tulad ng ginawa mo sa veterinarian na iyon, I would have lapped you up tulad sa isang pusang umiinom ng gatas.” He stared at her lips with longing na tulad nga sa isang pusang nakaharap sa isang mangkok ng gatas.

Bahagyang umatras si Jenny na ang inis at galit ay nahaluan ng pagkailang and weariness.

“Paraanin mo ako, Zandro, please. I really hate to break down in front of anybody now…” gumagaralgal ang tinig niya at namumuo na ang luha niya sa mga mata.

Inabot siya ng binata at dinala sa dibdib. “Oh, Jenny, you’re still a baby really.”

“I hate you, Zandro, I hate you!” she sobbed. Her fingers curled on his chest.

At tuluyang kumawala ang mga luha niya. Galit at habag sa sarili at damaged pride ay sama-sama na. Idagdag pa ang mga pangyayari ng mga nagdaang araw kung bakit nasa Paso de Blas siya. And this hateful man had his arms around her and comforting her gayong kung tutuusin ay isa ito sa mga dahilan kung bakit nasa ganito siyang kalagayan ngayon.

May kung ilang sandaling pinabayaan siyang umiyak nang umiyak ng binata bago dumukot sa bulsa at inabutan siya ng panyo. She took it and blow her nose softly on it na bahagyang natawa si Zandro.

“I’m sorry for teasing you, Jen,” bulong nito sa ibabaw ng ulo niya. 

“Mas gusto kitang nagagalit kaysa umiiyak ka nang ganyan. I never thought you’d really cry.”

“You caused me this agony,” akusa niya na napasikdo pa.

Sandaling kumawala ang binata at hinawakan siya sa baba. 

“Kung inaakusahan mo akong siyang dahilan kung bakit nakipag-break sa iyo ang scrap na iyon, well, I’ll gladly accept it. That weakling is not worthy of you. Bakit ba, eh, tinalo pa niya si Emilio Aguinaldo sa suot niyang polo na sarado hanggang leeg, ah? At nakita mo ba iyong suot niyang sapatos? Duda ako kung may lisensiya iyon. Sa tulis ng dulo at ang boston na tumataguktok sa tiles ay maituturing na deadly weapon, ah.”

Sa kabila ng lahat ay hindi niya mapigil ang matawa. She giggled in between tears. Ngumiti si Zandro at pinahid ng mga kamay ang mga luha sa pisngi niya. Pagkatapos ay pumormal at tinitigan siya. Nahinto siya sa pagtawa at paghikbi. Biglang tila nagkaroon ng electric spark sa pagitan nilang dalawa.

Alam niyang hahagkan siya ni Zandro pero bago nangyari iyon ay nagbaba siya ng tingin. She couldn’t take pity right now o kahit na ano pa mang emosyon.

“I–I’m—going upstairs…”

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Zandro at hinayaan siyang pumanhik. Nasa kalagitnaan na siya ng hagdan nang magsalita ito.

“I’m taking you to the resort. Magkikita kayo ni Jasmin doon and we can go swimming tonight.“Muli na namang napukaw ang inis niya rito. He wasn’t inviting her, inuutusan siya nito. Patakbo siyang pumanhik at nagkulong sa silid.

15

“HINDI ako makapaniwalang narito ka.” si Jasmin kay Jenny.

 “Bakit ngayon ka lang dinala ni Zandro dito?”

Sinulyapan ni Jenny si Zandro na kausap si Nathaniel sa may bar. 

“I do not even know that you live here. At kung bakit ako narito ay hindi ko rin masagot nang deretso.” She hated to sound sarcastic dahil mabait at warm ang pagtanggap sa kanya ni Jasmin pero naiinis siya kay Zandro, lalo na at ngayon nga lang siya dinala nito sa hotel at may makakausap naman pala maliban sa mga katulong.

“May kinalaman ba ang nangyari sa party kaya ka narito?“Tumango siya. 

“He’s punishing me for doing that stunt on him. Napahiya siya sa publiko.”

“Punishing you?” gulat na tanong ni Jasmin. “Oh, well, totoong napahiya si Zandro sa nangyari pero duda akong pinarurusahan ka niya kaya ka narito sa Paso de Blas, Jenny.”

“Then believe it,” aniya at ikinuwento kay Jasmin kung paano siyang napunta sa Paso de Blas.

“But Zandro wouldn’t saddle himself with a— I’m sorry, wala akong masamang ibig sabihin. At hindi ako makapaniwalang ginawa niya ito para lang parusahan ka.” pagkatapos ay hinagod ng tingin ang dalaga. 

“You are so beautiful. Maliban na lang kung—kung…”

“Interesado siya sa akin?” dugtong niya sa matabang na tono. “Nagkakamali kang lalo.”

“I know. And no offense meant, pero alam ng lahat kung ano ang type ni Zandro.”

“At hindi ako iyon. Sinabi na niya sa akin iyon.” nilingon niya ang binata at ewan kung saan galing ang regrets na nadama niya sa kumpirmasyong hindi siya type nito.

“That’s right but it’s nothing personal, Jen. May sariling dahilan si Zandro kaya iniiwasan niya ang mga tulad mong lagi nang nakasunod ang press. Kaya mahirap paniwalaang gusto ka niyang gantihan sa ginawa mo. Sa lahat ng mga lalaking Fortalejo, si Zandro ang kahuli-hulihan mong pag-iisipan ng ganyan, Jenny.”

Tumaas ang mga kilay niya. “Really? Then you’re wrong. Anyway just for the record, ano ang type niya?”

“Ang antithesis mo. Simple, old fashion, demure, iyong domisticated kind. Alam mo na.”

“How boring,” bagot niyang sagot and rolled her eyes. Natawa si Jasmin. 

“And there’s probably a lot of that kind here in this island.”

“Oh, yes,” sang-ayon ni Jasmin. “As a matter of fact ay mayroong partikular. See that?” Nilingon nito ang kinaroroonan ni Zandro at Nathaniel. May isang matangkad na babaeng lumapit sa dalawang lalaki. Sa anyo ay tila hiyang-hiyang hindi makatingin nang deretso kay Zandro.

“Sino ang babaeng iyan?” Nakakunot ang noong napatitig siya rito.

“Si Ester. Twenty-seven years old at supervisor sa kitchen staff. She’s pretty kung hindi lang marahil mag-aayos nang ganoon.”

Nakapusod ang mahabang buhok sa likod at nakasalamin. Electric pleated ang paldang lampas tuhod at blusang long sleeves na nakabutones hanggang leeg. She reminded her of Ralph.Umiiling na ibinalik ni Jenny ang mga mata kay Jasmin. 

“I’d rather die kaysa mag-ayos nang ganoon!”

“Me, too,” natatawang sang-ayon uli ni Jasmin. “But you can never tell the tastes of these men, you know.”

“G-girlfriend ba ni Zandro ang babaeng iyan?” May tila matalim na gumuhit sa dibdib niya.

Nagkibit ng mga balikat si Jasmin. “Hindi ko alam pero matagal na siyang nililigawan ni Zandro.”

Tumayo sa pagkakaupo si Jenny at hinila si Jasmin. “Tara doon. Gusto ko lang gumanti ng pang-iinis.”

“Again? Hindi ba at nainis ka rin kaya nagamitan mo ng judo si Zandro noon?”

“I’ll use a different tactic this time,” nangingiti niyang sagot. Inalis ang mga butones ng sky blue polo shirt at dinampot ang beach towel.

“KAILAN ka pa bumalik mula Maynila, Zandro?” tanong ni Ester sa binata.

“Ikatlong araw na ngayon, Ester,” nakangiting sagot ni Zandro at tinitigan ang dalagang agad nagyuko ng ulo. Si Nathaniel ay inakbayan si Jasmin nang tumabi rito.

“Ganoon na ba katagal? Bakit ngayon ka lang naparito?” May bahid ng akusasyon ang malambing nitong tinig na gustong panayuan ng balahibo ni Jenny.

Bago pa makasagot ang binata ay naikapit na ni Jenny ang braso sa braso ni Zandro.

“Hi. I thought we’re going to swim.” Tumingala siya rito at sinikap na makita sa mga mata niya ang adoration sa binata. Si Zandro ay nagsalubong ang mga kilay. 

“Hindi mo ba ako ipakikilala sa kanya?” Bumaba ang tingin niya kay Ester na nakanganga sa pagkakatitig sa kanya. Sinadya niyang buksan na ang polo shirt na suot upang matanaw nito ang bikini sa ilalim.

“Maaga pa naman,” sagot ni Zandro na nag-alis ng bara ng lalamunan. 

“Siya si Ester, empleyado ng hotel. Ester, si Jenny Navarro…”

“H-how do you do?” Si Ester na hindi itinago ang pagsuyod ng tingin sa dalaga mula ulo hanggang paa. Hindi rin nito maiwasan ang panlakihan ng mga mata sa nasisilip na bikini top niya mula sa nakabukas na longsleeves polo shirt.

“Oh, fine, thank you,” nakangiting sagot ng dalaga na sinobrahan ang demure na arte at tinig and bat her eyelashes.

“Guest ka ba ng hotel?” tanong ni Ester.

“I am a guest, alright. Pero hindi rito sa hotel kundi sa villa. I arrived with him three days ago and I’m staying at the villa, with him,” she said smoothly at binigyang-diin ang huling sinabi. Kasabay noon ay nilaro ng daliri ang braso ni Zandro.

Napasinghap si Ester at dinala ang kamay sa bibig. Si Nathaniel ay tumaas ang kilay, si Jasmin ay umikot ang mga mata at sinikap itago ang ngiti.

“K-kayong dalawa lang sa—sa Villa?” nauutal na tanong ni Ester na hindi makapaniwala. Muling pinaglipat-lipat ang tingin kay Zandro at sa socialite na nakapulupot ang braso sa binata.

Bago pa makasagot si Jenny ay nasa mga balikat na niya ang braso ni Zandro. 

“Ganoon nga, Ester. Well, laki sa ibang bansa si Jenny at bale-wala sa kanya ang mga bagay na taboo para sa ibang babae. Hindi ba, sweetheart?” Nararamdaman niya ang panganib sa tono nito bagaman banayad ang pagkakabigkas. His hand moving up and down her spine na pinipigil niya ang paghinga.

“Of—course.” she smiled too sweetly. Napalingon siya kay Jasmin na ang mga titig ay nagbabadya ng warning.

“P-pero hindi ba, Zandro, at…” tumingin ito sa binata na para bang naghahanap ng paliwanag mula rito.

“Huwag mong alalahanin ang mga bagay na hindi makapagdudulot ng mabubuting kaisipan sa iyo, Ester.” nilingon nito si Jenny. 

“Alas-sais y media na naman pala ng gabi, tara na sa beach.” At bago pa makatanggi si Jenny ay inakbayan siya nito palabas ng lobby ng hotel.

“What was that all about?” Si Nathaniel nang bumalik sa kitchen si Ester.

“Hindi ko alam. I wish something good will come out. Because I couldn’t help but like that brat.”

Ngumisi si Nathaniel. “Hmnn… marahil ay tama ka, darling,” at hinagkan sa mga labi ang asawa. Pagkatapos ay may ibinulong. Tumawa si Jasmin.

“Uuwi na ba tayo?”

“Ano ang ginagawa ng maraming silid sa itaas, querida mia?”

16

SAMANTALA ay malayo na ang nababaybay ng dalawa ay hindi pa rin humihinto sa paglakad si Zandro. At kahit pilit na pinakakawalan ni Jenny ang sarili mula sa braso nito ay hindi matinag ang binata.

“Bitiwan mo ako, ano ba?! At saan ba tayo maliligo?”

“Sa malayo sa karamihan,” makahulugang sagot ni Zandro. Sa liwanag ng buwan ay kumislap ang mga mata nito. “You’ll pay for that.”

“Ano ang ibig mong sabihin?” pagmamaang-maangan niya.

“Quit your games, Jennifer. Hindi ko alam kung bakit mo ginawa iyon.“Huminto sa paglalakad ang dalaga. Inilatag sa buhangin ang beach towel at umupo. Ipinatong ang mga braso sa tuhod at tumingin sa nagkikislapang mga alon na humahampas sa dalampasigan. Tanging ang liwanag ng buwan ang tanglaw nila.

“Bakit mo ginawa iyon?” ulit ni Zandro na niyuko siya.

“Because I hated you for criticizing Ralph. Pagkatapos ay kamukha rin naman pala ni Ralph ang girlfriend mo.”

“Who gave you the idea na girlfriend ko si Ester?” His voice in dangerous calm. Hindi sumagot ang dalaga. Muling nagsalita ang binata. “Did Jasmin tell you, Jenny? There’s no need to lie. Alam ng lahat ang tungkol sa panliligaw ko kay Ester.”

Nagkibit siya ng mga balikat. “At nang makita kong kausap ka ng babaeng iyon, I thought I’d get even with you.”

“I like my woman simple and unaffected and homebody.”

“At si Ester iyon.”

“In a way, yes.”

“I wish you wouldn’t marry her, Zandro,” wika niya sa seryosong tono at tiningala ang binatang nagsalubong ang mga kilay.

“Bakit mo sinasabi iyan?”

“I couldn’t imagine you with her without getting bored to tears. Why, she couldn’t even look at you straight in the eyes. You kiss her at sa sahig siya nakatingin.“Ilang sandaling katahimikan ang namagitan bago umalingawngaw sa dilim ng gabi ang malakas na tawa ni Zandro.

“Hindi mo nga siguro ako type but at least I can make you laugh,” pahabol niya sa ironic tone. 

“That woman will make your life miserable because of boredom, Zandro. I bet she wouldn’t even blink an eye when you made love to her.”

Naupo sa tabi niya si Zandro. His shoulder still shaking. Hindi makapaniwalang kay daling mabago ni Jennifer ang mood nito. From anger to laughter.

“And how much do you know about making love, Jennifer?” he asked softly, dangerously.

17

NAGKIBIT siya ng mga balikat. “Nothing really. Ibinabalik ko lang sa iyo ang sinabi mo sa akin kaninang hindi dapat iyakan ang isang tulad ni Ralph.”

“I see,” amuse pa ring sagot ng binata. “At saan mo naman natutuhang i-analyze ang uri ng pagkababae ni Esther? Aren’t you being judgmental?”

“Of course not,” mariing sagot niya. “Nakita mong sinabi ko lang na magkasama tayo sa villa ay nanlaki na ang mga mata sa sindak. I bet when you made love to her she’ll be as stiff as a twig.”

“And you want me to prefer someone wild like you, ganoon ba?” From anger to laughter to sarcasm. Damn this woman talking like a sex connoisseur. But perhaps she really is. Tingnan mo nga lang kung paano niya salubungin ng yakap at halik iyong ex-boyfriend. And she even asked to be kissed by that stupid doctor. Hell!

“Oh, no,” mabilis na sagot ng dalaga shaking her head wildly for emphasis. 

“I don’t like you, Zandro. You’re too bossy and arrogant like my brothers. And I had enough of your kind to last me a lifetime.”

“Good. Because I don’t like you either,” galit nitong sagot. 

“You’re too casual and too permissive and you’re rich and spoiled. Kawawa naman ang lalaking makakasama mo habang-buhay.”

Napasinghap si Jennifer. Talagang ininsulto siya ng lalaking ito. At ang nakapagtataka, agad siyang nagpreno ng galit na biglang umahon sa dibdib. No one talked to Jennifer Navarro like that and got away with it.

Bastard!

Mabilis siyang tumayo. 

“So, there. We don’t like each other. I’ve been here with you for three days. Perhaps I’m forgiven now. So, why don’t you send me back home now, Zandro,” kalmanteng wika niya, holding her temper.

“No,” maiksing sagot nito.

“Pero bakit?” Kumawala ang galit niya. “Ano ang dahilan at pinipigil mo ako rito?”

“Simple. I haven’t forgiven you yet. Kaya mananatili ka dito sa panahong itinakda ko,” sagot nito. 

“Now, let’s swim.” Akma itong maghuhubad ng pang-itaas nang biglang hablutin ni Jenny ang beach towel at mabilis na lumakad pabalik sa hotel.

“I have changed my mind.”

Nakapamaywang na sinundan ng tingin ni Zandro ang dalaga at umiling. Damned if he knew why he’s still holding her here. Kung si Franco lang ay wala siyang obligasyon sa ama ni Jennifer. Maaari niyang ibalik ang dalaga sa Maynila anumang oras.

Hindi niya gustong aminin but he’s enjoying every minute with her. She proved to be very exciting to be with. There has never been a dull moment with her kahit alam niyang malaking paliwanag ang kakailanganin niya para kay Ester. Tamang hindi niya ito girlfriend pa, pero hindi ba at iyon ang intensiyon kaya niya niligawan ito sa loob ng isang taon na ngayon? At hindi ba at si Ester ang uri ng babaeng nais niyang iharap sa altar?

At mas bagay sila nito. She’s twenty-seven compared to Jennifer who’s barely twenty. Ester is five feet and seven inches to Jenny’s five-three na kailangan pa niyang yukuin. Ester is everything he dreamed para sa isang babaeng kakasamahin sa buhay.

She may not be rich and classy but she’s mature and responsible at may mataas na pamantayang moral. At ang pinakamahalaga sa lahat, kabisado na ni Ester ang pagkatao niya.Pinuno niya ng hangin ang dibdib at humakbang patungo sa hotel. He will make peace with Ester.

“NASAAN si Jenny?” tanong ni Zandro sa matandang katulong pagkagising nito kinabukasan.

“Maagang nangabayo, Zandro,” sagot ng katulong.

“Shit!” bulong ng binata na mabilis na lumabas ng villa at tinungo ang kuwadra. Hindi na pinagkaabalahang lagyan ng saddle si Firewind at mabilis na sumampa rito. “Saang dako patungo si Jennifer?” dugtong nito.

“Patungo po sa may hangganan ng Paso de Blas, senyorito. Sa may sirang tulay,” kinakabahang sagot ng stable boy.

Nagsalubong ang mga kilay ni Zandro na nilingon ang itinurong daan ng boy. Pagkatapos ay muling niyuko ang tauhan.

“Paano mong nalamang patungo siya sa sirang tulay?” May bahid na ng galit ang tinig niya.“Itinanong po niya sa akin kung saan ang daan patungo sa kabisera. Sabi ko nga po ay sira naman ang tulay at hindi rin siya makapaparoon pero nag…” hindi nito naituloy ang sinasabi dahil mabilis nang pinatakbo ni Zandro si Firewind.Si Jenny ay nakatanaw sa sirang tulay na kahoy na siyang nag-uugnay sa mainland at Paso de Blas. Walang bahagi ng tulay mula sa kabila ang natira. Ang natira sa tulay sa bahagi ng Paso de Blas ay umabot marahil sa mahigit sa sampung metro.Marahil ay mga seseinta metros ang pagitan ng dalawang pampang. Kayang-kaya niyang languyin iyon. Sa tabing-dagat siya nagkaisip at lumaki. At kung sa putol na tulay siya magsisimulang tumalon ay hindi na gaanong malayo ang lalanguyin niya. Pero magubat at matataas na ang mga talahib sa may patungo sa puno ng tulay. Natatakot siyang pinaninirahanan na ng mga makamandag na ahas iyon.Bumaba siya ng kabayo at itinali si Thunder sa isang puno.“Sorry, kung iiwan kita dito,” aniya na hinaplos ang ulo ng stallion. “Pero natitiyak kong mamaya lang ay makikita ka na ni Zandro.“Muli niyang nilingon ang pinanggalingan. Puro malalaking puno at gubat. Ang landas na dating dinadaanan ng mga tao ay tinutubuan na ng damo. Nangangahulugan lamang na hindi na ginagamit ang daan mula nang masira ng bagyo ang tulay. Kung inaakala ni Zandro na hindi niya ito matatakasan ay nagkakamali ito.

Kahapon ay ilang beses niyang tinangkang gumamit ng telepono sa hotel subalit laging nakasunod ng tingin ang binata. At minsang malingat naman ito ay hindi siya pinahintulutan ng receptionist at ang reception clerk na gumamit ng telepono. May bilin daw si Zandro.

Lalo lang nakadagdag sa ngitngit niya nang makitang kinausap nito si Ester sa isang bahagi ng hotel habang naroon siya at palakad-lakad sa lobby. Hindi niya maintindihan kung bakit kailangan niyang mainis sa babae.

“Oh, well, bagay silang dalawa!” usal niya habang lumalakad patungo sa pampang. “An old-fashioned macho and a prude and hypocrite woman.”

Dinukot niya sa bulsa ng khaki walking shorts ang wallet. Pagkatapos ay muli ring ibinalik. Mabasa man ang pera niya’y matutuyo rin siguro. Isa pa, may mga bank cards naman siyang magagamit and then she can call her father in Palawan.

Paupo siyang bumaba ng pampang patungo sa tubig. Inihanda na niya kagabi pa ang sarili sa mangyayari ngayon kaya walking shorts at sleeveless body hugger ang isinuot niya. Lumusong sa tubig ang dalaga na bahagyang nangaligkig dahil sa lamig ng tubig at idagdag pa ang malamig na hanging pang-umaga. Pero hindi iyon nakapigil sa determinasyon niyang makaalis sa lugar na iyon.

Marahan siyang lumangoy. Natitiyak niyang malalim ang bahaging iyon ng karagatan. Dagat pero napakalamig ng tubig at kinakabahan siyang pulikatin subalit patuloy sa paglangoy si Jennifer. Malayo na ang nalalangoy niya mula sa pampang nang marinig niya ang sigaw ni Zandro.

Nilingon niya ito. He was riding that big stallion.

“Come back here, Jennifer!” hiyaw ng binata. “Don’t be a fool!”

Binilisang lalo ng dalaga ang paglangoy. Mahihirapan siyang abutan pa ng binata. Si Zandro ay mabilis na pinatakbo si Firewind patungo sa sirang tulay. Hindi niya aabutan si Jenny kung lalangoy siya mula sa pampang. Pagkatapos ay tinalon ng binata ang punong tulay at mabilis na tumakbo habang hinuhubad ang t-shirt at inihagis sa ere.

May mga ilang kahoy ang bumabagsak sa tubig sa mabilis nitong pagtakbo. Pagdating sa pinakadulo ng sirang tulay ay nag-dive at mabilis na nilangoy pahabol ang dalaga na ilang metro pa ang layo.

“Stop, Jenny!” sigaw ni Zandro na humihingal sa pagod, sa pag-aalala at galit. “It’s dangerous here!”

“Go away!” ganting hiyaw niya. She’s cold and tired. Nanunuot sa mga buto niya ang lamig ng tubig. Tinangka niyang makalayo pang higit subalit nasa likod na niya ito at hinapit siya sa katawan.

Marahas na nagpumiglas at nanlaban ang dalaga. “Bitiwan mo ako! Hindi mo ako maibabalik! You, bas… oh!” Isang sampal ang dumapo sa mukha niya at napasubsob siya sa dibdib ni Zandro.

“I really hate to do that but you’re not giving me any choice,” wika ng binata sa apologetic na tinig. His movements were strong as he swam easily through the freezing water habang hawak ang dalaga.

Si Jennifer ay tumigil sa panlalaban na na-shock sa ginawang sampal. Sa buong buhay niya’y noon lamang may taong nanakit sa kanya. At totoong malakas ang sampal na ginawa ni Zandro. Intensiyong patahimikin siya.

“Hurry up, Jenny,” marahas nitong utos at lumilingon sa dagat at pilit na ipinapanhik ang dalaga sa mga sala-salang kahoy, pushing her harder.

“Damn you, Zandro!” galit niyang sagot at kumapit sa mga braces ng tulay na kahoy at isinubsob ang mukha roon. Gusto niyang umiyak. She’s freezing at masakit ang pisngi niya. At higit na masakit ang pride.

“Don’t make me hurt you again, Jennifer,” banta ni Zandro in a savage voice. Muling lumingon sa dagat kasabay ng malakas na pagtapik sa likuran ng dalaga at pagtulak sa kanya papanhik.

“You’ll pay for this, I swear!” hiyaw ni Jenny kasabay ng pagtaas ng katawan sa mga kahoy sa ilalim ng tulay. Tinulungan siya ng binatang tumaas na kulang na lang ay iitsa siya.

Nang makapanhik na siya’y si Zandro naman ang mabilis na sumampa subalit dahil sa bigat at dahil na rin sa rupok ng kahoy ay nabali ang inapakan nito at muling bumagsak sa tubig ang binata.

Si Jenny na nasa itaas na’y wala sa loob na lumingon. Nanlaki ang mga mata ng dalaga nang may matanawan sa dagat ilang dipa ang layo mula sa kinaroroonan nila. Ang galit ay nahalinhan ng sindak.

“N-no!” usal niya sa nanlalaking mga mata. “Zandro, bilisan mo! Oh, G…!” Nang makitang lumitaw sa tubig ang binata at ikinapit ang mga kamay sa kahoy na tinutuntungan niya ay mabilis niyang inabot ang isang kamay nito. “Oh, please, hurry up!” nagpa-panic niyang tili. Ang mga mata’y pinaglipat-lipat sa binata at sa dalawang itim na bagay na nakikita niya sa tubig.

“Pumanhik ka na, Jennifer!” hiyaw nito. “I can make it pero hindi tayo kakayaning dalawa ng kahoy na ito…” mabilis ang ginawang pagpanhik ng dalaga hanggang sa makasampa siya sa ibabaw ng sirang tulay.

Sindak na niyuko niya ang binata at nilingon ang dagat. Halos isang dipa na lang ang layo nito sa kinalalagyan ni Zandro. “Hurry up! Oh, please, hurry up!”

Sa pagkakataong iyon ay nakatuntong na si Zandro sa kahoy na unang tinuntungan ni Jenny subalit bumigay ang isang pinagpakuan. Nagpakawala ng sigaw ang dalaga sa pag-aakalang muling mahuhulog ang binata subalit nakakapit na ito sa kahoy sa ibabaw at bumitin sa ere.

18

MULA sa pagkakakapit sa tulay ay ubod-lakas na tinulungan ni Jenny na makasampa si Zandro. 

At parehong bumagsak sa ibabaw ng sirang tulay ang dalawa. Tumaas-baba ang dibdib sa matinding pagod, takot, at relief.

Sa sumunod na mga sandali ay walang maririnig kundi ang paghingal ng dalawa at ang hampas ng munting alon sa mga haligi ng tulay.

Si Jenny ang bumasag sa katahimikan.

“I–I’m—sorry.” bulong na lang na lumabas sa bibig ng dalaga iyon.

“Sure,” sarkastikong sagot ni Zandro na umiling at galit na tumayo. “Ang bahaging ito ng isla ay shark infested. Natitiyak kong hindi ka makakarating sa kabilang pampang kahit na hawak mo pa ang world record sa Olympic bilang mahusay na manlalangoy. Kung hindi man dahil sa mga pating ay sa hypothermia!”

“H-hindi ko alam, Zandro,” aniya sa mahinang tinig kasabay ng pagbangon at naupo at isinandal ang sarili sa mga balustre ng sirang tulay.

“Of course,” angil ng binata. 

“Hindi ikaw iyong uri ng nag-iisip ng kahihinatnan ng ginagawa mo! You are nothing but a spoiled and selfish brat!”

“T-that’s… unfair…” her teeth were chattering uncontrollably habang pinipilit niyang pigaan ng tubig ang manipis niyang t-shirt.

“Unfair?” Nagliliyab ang mga mata ng binatang niyuko siya. “Is it unfair when you almost get us killed? Grow up, Jennifer!”

“Why, you… you…” ang pagnanais niyang humingi ng paumanhin ay nahalinhan ng galit. Padabog na tumayo. 

“Ano ang karapatan mong pagsalitaan ako nang ganyan? I never wanted to be your prisoner here. If we died there, then it was your fault! At isiping sinampal mo ako. Ikaw pa lang ang kauna-unahang taong nanakit sa akin, Zandro Fortalejo!”

“At ikaw ang kauna-unahang babaeng sinaktan ko!” ganti ng binata na lalong nagalit. 

“At sasaktan kita uli if it means saving my life… and yours, too! Sa palagay mo ba’y buhay pa tayo ngayon kung hindi ko ginawa iyon?”

“Why, thank you!” sarkastikong sagot niya sa nanggagalaiting tinig. “Mamatamisin ko pang magpakain sa pating kaysa bumalik sa villa na kasama ka!” Pagkasabi niyo’y mabilis na tumalikod ang dalaga at sa malalaking hakbang ay bumalik sa pampang.

“You ungrateful bitch!” habol ni Zandro na naabutan siya malapit na sa dulo ng tulay. Marahas nitong hinawakan sa braso si Jenny na galit na bumaling dito.

“Bitiwan mo ako!” Mabilis ang ginawang pagtaas ng kamay niya at bago pa napag-isip-isip ang ginawa ay dumapo na ang palad sa pisngi ni Zandro.

Naningkit ang mga mata ni Zandro na tinitigan siya. Bumaon sa mga braso niya ang tila-bakal nitong mga daliri. Gusto niyang pagsisihan ang kabiglaanan. Bigla siyang kinabahan sa naging anyo ng binata. Nakayuko ito sa kanya. The handsome face hardened in anger. Nadarama niya sa mukha ang marahas nitong paghinga.

“B-bitiwan mo a…” hindi niya natapos ang sasabihin. He pulled her roughly against him. Bago siya nakakilos, his lips were on hers in a brutal kiss that benumbed her lips.

Sinikap niyang manlaban pero hindi niya maigalaw ang katawang mahigpit nitong yakap. He was kissing her hard that the air that she breathed was from his lungs as though he wanted to suck her entire mouth to his. Mariin at marahas ang halik at sinikap niyang kumawala upang huminga. But he buried his fingers in her hair and held her head in place then masterfully thrust his tongue madly.

Makalipas ang mahabang sandali ay bahagyang niluwagan ni Zandro ang pagkakahawak sa kanya but only to catch his breath. Then kissed her again and again, coming back for more… and more.

She hurriedly grasp for air nang bumaba ang mga labi ng binata sa leeg niya, biting her flesh. Hindi iilang boyfriends niya sa Texas ang nagtangkang gawan siya ng kiss mark and she threatened them all with murder. Pero hindi sa oras na iyon. Never before had she been carnally kissed as this man is doing. And to think this man isn’t subtle at all. Zandro is like a starved man…

Ang sunod niyang naramdaman ay ang pagdantay ng likod niya sa tabla ng tulay. Kung paano siyang naihiga roon ni Zandro ay hindi niya alam. She was returning his kisses as hungrily as he was. Nang itaas ni Zandro ang basang t-shirt sa ulo niya ay hindi siya tumanggi. She knew she’ll regret this later pero nalulunod na siyang tuluyan sa sensasyon. Walang lalaking nakapagdala sa kanya sa ganitong pagkawala sa sarili…

Zandro was beyond reason. No woman had ever made him feel like this. He hated her but at the same time wanted her that he losts all control. She feels soft and tastes soft. And so perfect that he thought he’d die if he didn’t take her now…

Inihanda na ni Jennifer ang sarili sa mangyayari kaya ganoon na lang ang gulat niya nang biglang bitiwan siya ng binata.

“Damn!” malakas na usal ni Zandro na kumawala.

“W-what’s wrong?”

Umiling ang binata kasabay ng paghugot ng matalim na paghinga at mabilis na tumayo. 

“Everything,” wika nito sa gumagaralgal na tinig at inikot ang mga mata sa kalawakan ng dagat. Pagkatapos ay niyuko ang t-shirt ni Jenny sa tabi, kinuha at ibinigay sa kanya.

“W-why?” Pinaghalong galit, pagkalito, at kahihiyan ang sabay-sabay na naramdaman ni Jennifer sa rejection na iyon.

“Ipinagkatiwala ka sa akin ni Franco, Jennifer,” wika nito na bumaba-tumaas ang dibdib sa pagsisikap na pigilin ang rumaragasang damdamin. Hindi madaling sugpuin ang kumalat na apoy sa katawan nito.

Naningkit ang mga mata ng dalaga. “You were making love to me and you were thinking of my father? I can’t believe it!” Hinablot niya ang t-shirt at itinakip sa katawan. “Go away, Zandro!”

“Let’s go back home together,” mariing wika nito na inabot ang kamay sa kanya.

“Go to hell!”

“Don’t be such a child, Jenny,” he said impatiently, angrily. Nagagalit ito dahil muntik na itong makalimot gayong sa lahat ng pagkakataong magkasama sila ay abot-abot ang pagpipigil nito sa sarili. This woman is temptation to the hilt. “I don’t want to betray your father’s trust.”

“Trust? My father wouldn’t trust me with any man! Let alone you and in this shangrila…” singhal niya. Kung tutuusin ay dapat siyang magpasalamat na huminto ito, on time. Pero napahiya siya. Lumalabas na siya pa ang masigasig. At wala siyang alam na ipanlaban sa embarrassment kundi galit.

“Then you’re wrong.” bahagyang bumaba ang tinig nito. Looking at her now like a temptress hellion ay hindi pa nito mapahupa ang damdamin. “Ipinagkatiwala ka ng ama mo sa akin.”

Nagsalubong ang mga kilay ni Jenny. Sa pagitan ng galit ay may pilit na sumisingit na hinala sa sinabi ng binata.

“Ano ang kinalaman ng Papa rito, Zandro?”

“You’re acting like a real brat. Magbihis ka at halika nang umuwi,” hikayat nito sa nagpapahinuhod na tinig.

“Ano ang kinalaman ng Papa rito? Ikaw ang may gustong dalhin ako rito at dinaya mo kami ng Papa!” galit niyang giit. Naghihinalang tinitigan ang binata.

“C’mon, Jen… “ sinikap ng binatang umiwas.

“Sagutin mo ako, Zandro!”

Nagbuntong-hininga ang binata at sandaling tinitigan ang dalaga. Pinaghalong galit at pagdaramdam ang naroroon. Natitiyak nitong hindi titigil si Jenny hangga’t hindi nalalaman ang totoo. Nabigla lang ito nang sabihin iyon. Dahil parang piniga ang dibdib nito sa pagdaramdam na nakita sa mukha ni Jenny. And he knows she felt rejected, nasilip agad nito ang luhang nasa mga mata niya na agad tinakpan ng galit.Hell! Nawawala ito sa sarili pagdating sa babaeng ito. He’s getting softer. Tumatanda na marahil ito.

“Can we forget all about this, please?” May bahid ng pakiusap ang tinig nito na muling iniabot ang kamay sa dalaga.

“What is it about my father’s trust, Zandro?” ulit ni Jennifer sa matatag na tinig.inihilamos ng binata sa mukha ang palad at pagkatapos ay tumingin sa kalawakan ng dagat. “It was your father’s plan that I brought you here…”

“W-what?” Nagsalubong ang mga kilay ng dalaga at nahalinhan ng pagkalito ang galit niya.

“Alright.” ipinasok ng binata ang mga kamay sa tig-isang bulsa ng basang maong at muling itinuon ang mga mata sa kanya. 

“Napahiya sa mga Fortalejo si Franco Navarro dahil sa ginawa mo. At gusto niyang turuan kita ng leksiyon at sinadya niyang ipadala ka rito. Siguro ay mauunawaan mo na ngayon kung bakit hindi ko dapat ituloy ang balak kong gawin…”

Nanlaki ang mga matang nanatiling nakatingin kay Zandro si Jenny. Ipinadala siya rito ni Franco! Ang mama niya, alam ba ito? At si Nick? Pinagkaisahan ba siya ng sariling pamilya? Hindi siya makapaniwalang magagawa ng mga ito sa kanya ang ganito. Namuo ang mga luha niya sa mata sa sama-samang emosyon. Higit sa lahat, self-pity.

Si Zandro ay marahang nagmura sa sama ng loob na nakikita sa mukha niya. Niyuko siya at hinawakan sa mga balikat and gently pulled her to him.

“Oh, Jenny, please…”

Marahas na itinulak ng dalaga ang binata. “I don’t need your sympathy and stop treating me like a child!” aniya sa gumagaralgal at galit na tinig. “And leave me alone. Gusto kong mapag-isa…”

“Jenny, I’m sorry. I didn’t mean to hurt you at walang masamang intensiyon ang papa mo sa pagpapa…”

“Huwag mong ipagtanggol ang Papa, Zandro,” aniya na sinikap kalmantehen ang sarili. Hindi niya gustong umiyak sa harap ng lalaking ito sa ikalawang pagkakataon. “Mauna ka nang umuwi, susunod ako. Huwag kang mag-alala, hindi ako nagpapakamatay para tawiring muli ang dagat.”

“Hindi kita iiwan dito!”

Tumayo ang dalaga. Kipkip pa rin sa dibdib ang t-shirt. “Hindi mo ako mapipilit, Zandro. I can fight you, alam mo iyan.”

Tumiim ang mukha ng binata. “Hindi ka mananalo, Jen. Masasaktan ka lang.“Paismid siyang ngumiti. “Dare,” aniya bago tumalikod at isinuot nito ang t-shirt na manuyo- nuyo na. Zandro swallowed hard at inilayo ang mga mata sa magandang likod ng dalaga na may bakas pa ng pamumula at dumi sa pagkakahiga sa tabla. His manhood is still achingly throbbing.

Hindi nito matiyak kung sino at sino ang natuturuan ng leksiyon. Marahil ay siya for self-control.

“Jenny, c’mon…” akma nitong hahawakan ang dalaga nang humarap subalit mabilis na umatras si Jennifer at umikot. Pagharap muli kay Zandro ay isang flying kick ang pinakawalan niya na tumama sa sikmura ng binata. Sinapo nito ang sikmura at sa isang iglap ay patihayang bumagsak sa tulay na naglangitngitan at umuga. May isang kaputol na tabla ang nahulog sa tubig.

Mabilis na napahawak si Jenny sa sirang hawakan ng tulay. Kinabahang bumigay ang gapok na kahoy at sa dagat sila pulutin at pagpistahan ng mga pating. Mabilis siyang humakbang paatras pabalik sa pampang. Hindi pa siya nakakadalawang hakbang nang ang isang paa niya ay hilahin ni Zandro at bumagsak siya. In seconds, nasa ibabaw na niya ang binata, pinning her with his body and legs.

“You can never beat me, Jennifer,” he whispered huskily. “I knew you’re going to attack. I allowed you to hit me to test how deadly your martial arts can be.” ngumiti si Zandro. Hinaplos ng paningin ang mukha niya. “Your face is lethal enough. You can kill a man, love.”

“I promise to kill you!” isinigaw niya subalit halos bulong lang iyong lumabas sa bibig niya.

Nakadagan sa kanya si Zandro at nakahawak nang mahigpit sa mga braso niya. Alam niyang nasusuklam siya rito sa mga sandaling iyon. And hated him more dahil may pinupukaw na kakaibang init sa katawan niya ang binata. Something that made her feel weak.

“Every which way, I like fighting you, Jennifer Navarro.” his eyes carressed her face. Binitiwan ang isang braso niya at ibinaon sa buhok niya ang mga daliri nito and tugged her hair a little bit roughly at napatingala siya. “Alam mo ba kung ano ang gusto kong gawin sa iyo ngayon? Alam mo ba?”

“W-what?” The masculine scent and clean breath filled her nostrils at hindi niya mapigilang manayo ang mumunting balahibo sa katawan.

“To kiss every secret parts of you, love, from head to foot… and to fill you with my flesh,” at matalim na humugot ng paghinga, as if moving heaven and earth for self control. “Now, don’t be so stubborn and let’s go home… “ tumayo ito kasabay ng paghila sa kanya.

Sa ikalawang pagkakataon ay nakadama ng rejection si Jenny. Pero sinikap niyang balewalain ang kahihiyan, galit at sama ng loob sa pamamagitan ng panunuya.

“You want me and yet you’re scared with Franco Navarro and my brothers, aren’t you, Zandro?” paismid niyang sinabi. 

“Of course, they will kill you once they learned how you enjoyed mauling me.”

“Jenny…”

“Your fear with my father and my brothers override your lust, Zandro Fortalejo,” agap niya sa anumang sasabihin nito at patuyang ngumiti. “That’s just fine, I don’t want to indulge myself with a coward, anyway. The men that I met all my life have feared my three brothers, not to mention my father.”

Si Zandro ay halos mag-isang linya ang mga mata at bibig at lalong naging prominente ang square jaw sa tinitimping galit. Subalit agad ay biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha nito. His lips twisted in a mocking smile.

“So I am a coward, huh?” ikiniling nito ang ulo sa panunuya at ang mga mata ay hindi inaalis sa mga labi niya. “At ano ang dapat kong itawag sa isang tulad mo, Jennifer Navarro? one who likes to anger a man just to be kissed and touched? What was the term? tease?”

“I didn’t ask to be kissed by you! Sinasamantala mo ako!”

“Oh, yeah,” amused nitong sagot na hinawakan siya sa baba at itinaas. “Kaya ba ganoon na lang katindi ang pagtugon mo sa mga halik ko? Why, you almost took my tongue as if it was candy…”

Pinamulahan ng mukha si Jenny sa matinding kahihiyan. At sa nanlilisik na mga mata ay marahas na binawi ang mukha. “Damn you, Zandro Fortalejo!” she hissed at pagkatapos ay lumayo rito at patakbong tinungo ang pinagtalian kay Thunder.

Kung kanina’y natatakot siya sa makamandag na ahas na maaaring nagkakanlong sa mahahabang mga damo ay nakalimutan niya sa pagkakataong iyon.

Sumampa siya sa kabayo at walang-lingong mabilis itong pinatakbo. Malayo-layo na siya’y naririnig pa niya ang pag-e-echo ng halakhak ni Zandro sa buong gubat.

19

NAKITA ni Ester na lumabas mula sa opisina ni Nathaniel si Zandro at nagtuloy sa bar pagkatapos siyang tanguan. Mabilis nitong nilapitan ang binata.

“Kumusta na ang bisita mo, Zandro?” banayad nitong tanong mula sa likuran.

Hindi lumingon ang binata at nagkunwang hindi narinig ang tanong. Humingi ng alak sa bartender at pagkatapos ay lumakad palabas ng lobby patungo sa gilid ng pool. Sumunod ang dalaga bagaman nagtataka sa ikinilos ng binata na karaniwan na’y laging may ngiti kapag nakita siya.

“Hindi mo na ako sinagot,” ulit nito. “Ang sabi ko’y kumusta na ang guest mo sa villa?” Naupo ito sa isa sa mga lounge ng pool.

Nilinga ni Zandro ang babae at hinagod ng tingin. Ester is the epitome of modesty if not classy. Simple. Ganoon lang. Pagkatapos ay nagbuntong-hininga at dinala sa bibig ang kopita at tumingin sa mga guest na foreigner na nasa pool.

“What about her?” matabang niyang sagot.

“Bakit hindi mo siya i-book sa isa sa mga hotel rooms?” patuloy ni Ester. 

“Mas angkop iyon dahil ang hotel-resort na ito naman talaga ang dinadayo ng mga tao. At kung gusto niyang mangabayo ay mayroon din ang hotel niyan, ’di ba?”

Bagot na muling nilingon ni Zandro ang dalaga. “I invited her at the villa, Ester, at hindi rito sa hotel,” pagkatapos ay nagsalubong ang mga kilay. “Why do you have to trouble yourself with her?”

“Hindi ka ba nag-aalala sa sasabihin ng mga tao, Zandro?”

“Sasabihing ano?”

“Binata ka at dalaga si Miss Navarro… at… at…” tumaas ang dibdib nito sa paghugot ng malalim na paghinga. “…hindi magandang tingnan na magkasama kayong dalawa sa villa…”

He twisted his lips in a humourless smile. 

“Ikinalulungkot ko kung hindi umaakma sa pamantayan ng ibang tao ang paniniwala ni Jennifer Navarro, Ester.”

“Doesn’t she care what people think about her?” wika nito sa preaching tone. “Bagaman pag-aari ng mga Fortalejo ang islang ito ay makaluma pa rin ang nakararami sa mga taga-Paso de Blas, Zandro. Noong dalhin ni Bernard si Diana rito ay sa hotel niya itinuloy, Zandro…”

“I don’t think it bothers her a bit. Kaya hindi mo siya dapat na alalahanin,” he answered in a bored tone. Hindi kailangang ipaliwanag na hindi dahil sa moral na dahilan kaya sa hotel itinuloy ni Bernard si Diana.

Huminga nang malalim si Ester. “Typical rich. Minsan ay hindi na pinahahalagahan ang moral…”

Bahagyang naningkit ang mga mata ni Zandro doon. 

“Bakit mo nasabi iyan? May napuna ka bang immoral sa mga ikinikilos ng bisita ko?” Banayad ang tinig ni Zandro kaya hindi napuna ni Ester ang talim sa likod ng tinig. At nakapagtatakang ipinagtatanggol niya ang dalaga when he accused her of the same thing.

Nagkibit ng mga balikat si Ester. “Nag-aalala lang ako, Zandro, lalo at alam ng mga tagarito ang layunin mo sa akin. Hindi ko gustong madagdagan pa ang masasamang bagay na nakakabit sa pangalan mo. Alalahanin mong sariwa pa sa mga tagarito ang ginawa ng mama mo at ni King.”

Hindi kumibo si Zandro bagaman duda siya kung mayroon sa mga tauhan sa Paso de Blas ang magkakalakas-loob na pag-usapan ang alin man sa mga Fortalejo.

“Ikaw, Ester? Malaking kabawasan ba sa pagkalalaki ko ang pagiging bastardo at pagkakaroon ng isang inang wala sa sariling katinuan at isang kapatid na bagaman patay na’y isang kriminal?” naghahamon niyang tanong. Minsan man ay hindi niya naungkat sa babaeng ito ang paksang iyon.

“Hindi mahalaga sa akin iyon, Zandro,” mabilis nitong sagot. 

“At gusto kong pag-usapan natin ang tungkol sa ating dalawa,” wika nito sa pormal at alanganing tinig.

“During office hours?” amused na tanong ng binata sa patuyang tono. Inubos ang laman ng kopita at pagkatapos ay tinitigan ang babae. 

“That is not like you, Ester. Katunayan nga niyan ay ipinagtataka ko ang pakikipag-usap mo sa akin ngayon. You never allowed me to speak to you when it comes to personal matters dito sa hotel…”

Umiwas ng tingin si Ester at tumikhim. 

“Sinisikap ko lang na maging isang mabuting empleyado, Zandro. Masama ba iyon?”

“And what is so special about today at kinakausap mo ako nang personal? Hindi kaya makaapekto sa pagiging mabuting empleyado mo?” he mocked softly.

Pumormal si Ester at tumuwid ng upo tulad sa isang militar. 

“Mula nang dumating ang bisita mo, Zandro, ay wala akong natatandaang dinalaw mo ako sa bahay kahit minsan at kailangan nating mag-usap…”

Tumango ang binata. “Oh, well, what do you want us to talk about?”

“Tungkol sa ating dalawa,” she answered excitedly. 

“May nabuo na akong desisyon tungkol sa atin, Zandro, at gusto kong makausap mo ang mga magulang ko…”

Hindi agad nakakibo ang binata. Kahit sinong manliligaw ay matutuwa sa gustong ipahiwatig ni Ester. At isang taon halos siyang nanliligaw rito, kung panliligaw mang maituturing ang mga pagpapalipad-hangin, at matagal na niyang hinihintay na marinig ang gayon sa dalaga. Subalit nakapagtatakang hindi nagpupumiglas ang puso niya. Nakapagtatakang hindi siya interesadong ipakipag-usap ang tungkol sa kanila. May bahagi ng isip niya ang tumatakbo sa kung saan at may isang malabong mukha ang pilit na lumilinaw sa isip.

A face with a mischievous smile. A face who couldn’t care less with the formalities and protocols only when it suited her.

At pagkatapos ay unti-unting lumilinaw sa isip niya ang mga labi, ang mapanuksong mga labi that could utter an oath without blinking an eye, na mapapahiya kahit ang mga barakong ranchero ng Paso de Blas. And yet maintained her femininity and touch of class. Kung paano nagagawa ni Jennifer Navarro iyon ay hindi malaman ni Zandro.Mabilis na inalis ng binata sa isip ang anyong iyon at matiim na tinitigan si Ester.

“Let’s talk about us when my guest left my care, Ester,” wika niya makaraan ang mahabang sandali. 

“Hindi ko puwedeng ibigay ang atensiyon ko sa ibang bagay habang nasa villa si Jenny,” mababaw niyang sagot. Tumango si Ester at saka tumayo.

“Malapit na siyang mag-isang linggo rito. Natitiyak kong bukas o sa isang araw ay babalik na sa Maynila si Miss Navarro. Maghihintay kami ng mga magulang ko, Zandro.” tipid itong ngumiti at lumakad na upang magbalik sa loob ng hotel. Hindi sumagot ang binata at sinundan lamang ng tanaw ang babae.

Pagkagaling sa hotel at nagtuloy siya ng limesite at inabot na ng gabi roon. Wala nang tao sa kuwadra nang ipasok niya si Firewind. Palakad na siya patungo sa villa nang sa pag-angat ng mukha ay nakitang lumabas si Jenny mula sa silid nito patungo sa veranda.

Napahinto siya sa paglakad and his heart kicked against his chest at the sight of her. Small and slender. Perfectly framed, nakasuot lamang ito ng manipis na pantulog na sa malamlam na liwanag mula sa buwan ay hindi niya matiyak ang kulay. Sa pagitan marahil ng aqua blue o maputlang berde, but it was an incredibly alluring nightgown.

Lumakad patungo sa balustre ng veranda ang dalaga at humawak dito. Tumingala sa mabituing langit at huminga nang malalim. Her full, high breast strained against the soft lace of her nightgown. Inililipad ng panggabing hangin ang manipis na pantulog na humuhubog sa katawan ng dalaga at sa paningin ni Zandro ay walang suot na pang-ilalim.

And when she tilted her head upang alisin sa mukha ang ilang hibla ng buhok ay bumagsak mula sa balikat nito ang isang strap ng nightgown, showing an ivory shoulders and the side of her breast. One nipple almost peeking through the satiny nightgown.Zandro sucked his breath. Afraid to move and afraid to breathe, hinayaang itago siya ng dilim. 

Hindi siya makapaniwalang ginagawa niya ito but he couldn’t take his eyes off her. He was watching so eagerly, as Jenny unawarely put on a sensual performance for his eyes only.

Nakatayo ang dalaga roon, under the moonlight, in the wind, a fiery, almost-naked temptress so alluring that the sight of her made Zandro shudder involuntarily. Blood pounded in his temples… and in his groin.

Hindi hinihiwalayan ng tingin ng binata ang dalaga. The fly of his levi’s seemed to tighten with his untimely arousal. His powerful erection throbbing with a need more powerful than any he had ever known.

At kinatatakutan ng binata iyon. His body ached for her. Wanted her. Only her. At dahil hindi niya alam pakibagayan ang ganoong emosyon ay nagagalit siya. Nagagalit sa dalaga at sa sarili. He couldn’t believe this weakness in him. At nagagalit siya kay Jennifer dahil sa damdaming dulot ng dalaga sa kanya.

Halos mag-apoy ang mga mata niya sa dalawang damdamin. Desire and anger.

Damn you, Jennifer Navarro!

20

NANG sumunod na dalawang araw ay tila isang bilanggo ang pakiramdam ni Jenny sa sarili. Totoong malaya siyang nakakaikot sa buong paligid ng villa at kahit ang mangabayong mag-isa, subalit nararamdaman niyang laging may mga matang nakamatyag sa kanya mula sa malayo at kubling dako.

“Gusto kong magpunta sa hotel, Zandro,” aniya rito isang umagang nag-aalmusal sila. “Gusto kong mag-swimming at makausap man lang si Jasmin…”

“Nasa Maynila si Jasmin at sa makalawa na ang balik,” sagot nito na inabot ang isang antigong percolator at nagsalin ng kape sa tasa. “At kung gusto mo namang mag-swimming, make it this afternoon. Hindi kita masasamahan doon ngayong umaga. Kailangan ako sa limesite,” sagot ng binata na dinala sa bibig ang tasa ng kape.

Ibinagsak niya ang table cloth sa mesa in an unladylike manner. 

“Why can’t I go there alone? Hindi naman ako bata na dapat mo pang samahan at bantayan!”

Isang matabang na ngiti ang ibinigay ni Zandro at ibinaba ang tasa ng kape sa platito at kumuha ng pagkain. “I don’t trust you,” flat at diretsong sagot nito.

Napahugot ng matalim na paghinga si Jenny. “Hindi pa ba sapat sa iyo ang pangako kong hindi na muling pupunta sa sirang tulay? I am not that foolish to endanger my life again!”

Ni hindi natigatig si Zandro sa dabog at iritasyon niya. Patuloy ito sa pagsubo ng pagkain.

“Oh, I know that. But who knows kung ano ang maisip mong gawin out of rebellion, Jennifer,” balewalang sagot nito.

“I’m sick and tired of this bloody arrangement!” Galit niyang tinulak sa gitna ng mesa ang platito at tasa ng kape na bahagyang tumapon.

Amused na umiling si Zandro bagaman patuloy sa pagkain. “You were brought up to be a fine lady befitting your status. Sent to famous schools here and abroad pero nagugulat ako sa mga kilos at mga salitang ginagamit mo.”

“Sasabihin ko ang gusto kong sabihin at wala akong pakialam sa iniisip mo!” Nanlilisik ang mga matang tinitigan niya ito. “Hanggang kailan mo ako pipigilin dito? Ano ang mapapala mo sa pagpipigil sa akin dito sa Paso de Blas? Nagiging kaabalahan lang ako sa mga gawain mo rito!” Inabot ni Zandro ang napkin cloth at nagpunas ng bibig. “You’re right,” mahinahong sagot ng binata. 

“Naaabala mo ako sa mga gawain ko. And I really wonder why I allowed myself to be coned in bringing you here. You will not change, Jennifer Navarro. Nagtataka rin ako kung bakit naisip ni Franco na titino ka rito sa Paso de Blas.”

“Then send me back!” Nahati siya sa pagitan ng matinding galit at sama ng loob. She hated her father at kung sino pa mang may pakana ng pagkanaroroon niya. “Ano ang akala ninyo sa aking lahat? Am I some kind of a juvenile delinquent? And who do you think you are that you even thought you can change my ways! You arrogant bastard!”

“I know you don’t mean that,” mahinahong sagot nito na bahagyang nagtagis ang mga bagang sa huling sinabi niya. “Bahagya lang ang kaabalahan kung ikukumpara sa kasiyahan sa pagiging narito mo, Jenny,” patuloy ni Zandro sa malumanay na tinig. Sinulyapan siya na tila hindi siya humiyaw. 

“You proved to be an enjoyable company, brat. You are not the boring female I have expected you to be.”

“Why, thanks a lot!”

Nagkibit ng mga balikat si Zandro at tahimik na nagpatuloy sa pagkain. Hindi maipinta ang mukha niya sa matinding inis. Tinitigan niya ang tasa ng kape nito. She was tempted to pick it up and throw it on his face.

“Huwag mong subukang gawin ang iniisip mo, Jennifer,” nakangiting sulyap ni Zandro sa kanya bagaman may bahid ng warning ang tinig. “Talagang padadapain kita ’pag ginawa mo.” Napanganga ang dalaga. 

“So, you read minds, too, ha?” sarkastikong wika niya.

He grinned. “Anyone can read you so easily, brat. Ibinabadya ng mukha mo ang iniisip mo.”

Padabog siyang tumayo na muntik nang ikatumba ng silya. “This is intolerable! Hanggang kailan ako rito? Ano ang gagawin ko sa susunod na mga araw? Kung sa palagay mo’y nag-e-enjoy ka sa company ko, then I’m sad to say that I don’t feel the same. I hated it here, I hate your company, I hate this goddamned forsaken place!”

“My heart bleeds for you, Jennifer,” he mocked at sa tinatamad na kilos ay tumayo at humakbang patungo sa kanya. “Another week in my company isn’t as bad, is it? Anim na araw na ang lumipas mula nang dumating ka.” akmang magbubuka ng bibig ang dalaga upang sumagot subalit hinawakan ni Zandro ang baba niya at itinaas. 

“Alright, let’s go to the hotel this evening at mag-disco tayo or we can go night swimming. Hindi tayo natuloy sa night swimming noon, ’di ba?”

“Go to hell!” asik niya at pinakawalan ang mukha at mabilis na lumabas ng dining room, hindi alintanang muntik nang mabangga si Agring. Nagmamadaling pumanhik sa silid niya at nagmukmok.

Muling umiling si Zandro at uminom ng tubig at pagkatapos ay nagpunas ng napkin sa bibig. 

“Iligpit mo na ang mesa, Agring, at huwag ninyong papansinin ang ating magandang panauhin sa kanyang sumpong.”

“Opo, senyor…” sagot ng matanda na sinimulang samsamin ang nasa mesa.

Si Zandro ay nagtuloy sa limesite at halos madilim na nang magbalik. Dumiretso ito sa study. 

Hindi napuna si Jenny na nasa dulo na ng hagdan at sinusundan ito ng tingin. Kinuha ang susi sa bulsa at sinusian ang pinto at pumasok. Nagsalubong ang mga kilay ng dalaga. Bakit kailangang susian nito ang silid na iyon? Mabilis siyang sumunod at nagpasalamat na hindi masyadong naisara ni Zandro ang pinto.

Ang binata’y dinampot ang CP sa mesa at dumayal sa kapatid.

“Will you speak to Franco Navarro, Bernard,” wika nito. “Sabihin mong isang pag-aaksaya lang ng oras ang pagpunta rito ng anak niya.”

Itinulos sa kinatatayuan niya si Jenny. May telepono sa study kaya nakasusi ito. At siya ang topic ng kung sino man ang kausap ni Zandro.

“Bakit mo nasasabi iyan? Nagkakaproblema ka ba sa kanya?” Hinintuan ni Bernard ang ginagawa. Nahihimigan nito ang galit sa tinig ng kapatid.

“That is an understatement,” nagpupuyos na sinabi ni Zandro. 

“She almost get us killed the other day,” and narrated what happened at the bridge. At bago pa nakapagkomento ang kapatid ay nagpatuloy si Zandro. “Kilala mo ako bilang madiplomasyang tao, Bernard. But for some reason I cannot comprehend, I lose my temper everytime we talk. Ask Navarro to find some place to dump that brat. I have nothing to do with that hellion!”

Tinakpan ng dalaga ang bibig upang hindi marinig ni Zandro ang pagsinghap niya.Dump! Ano ang palagay sa kanya, basura? Sa marahang hakbang ay mabilis na tumalikod ang dalaga at muling nagbalik sa sariling silid. May bahagi ng dibdib niya ang nasaling sa narinig na sinabi ni Zandro na pauwiin na siya. It hurt so bad na hindi niya napigilan ang pagpatak ng mga luha.

Nagpapauwi na siya pero hindi ito pumayag. Nangangahulugan lamang na napipilitan lamang itong sumunod kay Franco Navarro. At hindi niya matiyak kung saan siya higit na nasasaktan. Iyong pagpapadala ni Franco sa kanya rito o iyon mismong rejection ni Zandro sa kanya.

“Bakit hindi mo na lang tapusin ang taning na napag-usapan ninyo ni Franco, Zandro? You agreed to it, ’di ba?” matter-of-factly na suhestiyon ng kabilang linya.

“The hellion is unpredictable. Talo ko pa ang may kasamang buhawi rito, Bernard. Lagi na lang akong nag-iisip kung ano ang sunod niyang gagawin. At ang hindi ko maintindihan kay Franco ay kung bakit ipinagkatiwala niya sa akin ang anak niya. He doesn’t even know me personally. Kayo ang magkaibigan at magkakilala…”

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Bernard. “Of course, kilala ka niya. Nagkausap na kayo nang dalawang beses at sapat na iyon. Isa pa, isa kang Fortalejo…”

Lumalim ang linya sa noo ng binata. 

“Hindi ko alam kung dapat kong ipagpasalamat na isa nga akong Fortalejo, Bernard. Sa tingin ko ba’y lalong nagiging prominente ang pagiging bastardo ko sa pangalang…”

“Tonterias!” sansala ni Bernard sa sasabihin niya. Alam nito ang dinanas ng kapatid dahil lang isa siyang bastardo. Bagaman pareho sila ng katayuan ay magkaiba sila ng dinanas. Lumaki ito sa pagmamahal ni Julia at Marco. At nagkataong ang dalawang babaeng napaugnay rito ay hindi binigyang halaga ang pagkatao at kung sino ang naging ama nito. 

“Nakapagtatakang nagiging iritable ka ngayon. Are you having trouble with Jennifer because of your status? Hindi ba niya gustong makasama sa iisang bubong ang isang tulad mo?”

“She happened not to care a bit about it, Bernard, and I hated her for that!“Ilang sandali muna bago pumasok sa isip ni Bernard ang sinabi ng kapatid. Muntik na siyang matawa roon kung hindi nagpigil. Makahulugang ngumiti si Bernard.

“A few more days won’t harm, will it, mi hermano?”

21

KINABUKASAN, maaga pa lang ay nasa ibabaw na ng kabayo si Jenny. Without the horse, she’ll get bored to death at makapapatay siya marahil ng tao. All her life, she was as free as a bird. Ni hindi siya naitali ni Franco sa restrictions ng pagiging anak ng isang Navarro. Nagagawa niyang kumilos at magsalita sa paraang gusto niya and to hell with those press people na laging nakabuntot.

Pagkatapos biglang-bigla ay nakulong siya sa islang ito. Oh, well, she loved the place. Para din siyang nasa Alta Tierra. Pero hindi niya aaminin kay Zandro iyon. Ang katotohanan kung bakit siya naroon ang nakapagpakulo ng dugo niya. At ang katotohanan pa ring ang ama niya ang may pakana nito ay lalong nagdudulot ng matinding galit at sama ng loob na gusto niyang umiyak.

And what beats them all ay ang katotohanan pa uling hindi niya kaya si Zandro. At iyon ang lalong nagpapadagdag sa galit niya.

She hated the devil! All her childhood and teenage life ay nasa ilalim siya ng pangangalaga ng tatlong diktador na mga kapatid na lalaki. Ang kaibahan nga lang, she can twist them with her little finger kapag may gusto siyang hingin at ipagawa sa mga ito.

At iyon ang hindi niya magawa kay Zandro. She had used all known-tactics pero wala ring nangyari. The men that she met have lost their heads over her and to think that they never go beyond kissing and petting.

Pero gawa yata sa bakal ang damdamin ng taong iyon at kahit na nararamdaman na niya ang matinding arousal nito’y nagagawa pa ring kontrolin ang sarili to the point na siya ang napapahiya.

He may rot to hell!

Mabilis niyang pinatakbo si Thunder na tila siya nakikipagkarera. Alam niyang may palihim na sumusunod sa kanya sa kabilang bahagi ng gubat at kung hindi man niya mailigaw dahil hindi niya kabisado ang lugar ay makalayo man lang dito. Itinuro na sa kanya ni Zandro kung aling bahagi ng gubat ang hindi niya dapat pasukin dahil may mga mababangis na hayop na naglipana roon. At ang tinutumbok niya’y malayo sa gubat na sinasabi ni Zandro.

“Oh, my!” bulalas niya sa nakitang doe na umiinom sa malinaw na batis sa gilid ng isang bundok. May bumabagsak na munting falls sa mabatong gilid. Napapaligiran ng malalaking puno at nagtataasang mga halamang ligaw at bulaklak gubat.Nang mapuna siya ng babaeng usa ay mabilis itong tumakbo sa pusod ng gubat sa panghihinayang niya.

“We have our river in Alta Tierra but not as breathtaking as this place!” kausap niya sa sarili. 

“Oh, well, our cliff is the most beautiful in the whole world,” bawi niya.

Bumaba ng kabayo ang dalaga at itinali sa isang malaking puno si Thunder. Humakbang patungo sa may tabi ng batis. Nasilip niya ang anyo sa malinaw na tubig na may mga tuyo pang dahon sa ibabaw. Nginitian ang sariling repleksiyon sa tubig at pagkatapos ay pinitas ang isang ligaw na bulaklak at inilagay sa likod ng tenga. Muling niyuko ang tubig.

“Now, Jennifer Navarro, you look like a lake nymph.” muli niyang nginitian ang sarili nang makarinig ng nabaling sanga na tila naapakan sa may di-kalayuan.

Napatuwid siya mula sa pagkakayuko at lumingon. Walang tao. Sandali siyang naghintay at pinakinggan ang paligid. Tanging ang marahang lagaslas ng munting falls at mga dahong hinihipan ng hangin ang naririnig niya.

May bahagyang kaba ang bumangon nang maalalang may sumusunod nga pala sa kanya. Si Zandro ba?

Kumislap ang mga mata niya sa biglang naisip. Kung hindi man si Zandro ang nakamasid nang lihim at isa sa mga tauhan ng asyenda ay hindi siya natatakot. With her knowledge in martial arts ay kayang-kaya niya ang kahit na sino.

Taking her time, isa-isa niyang inalis ang mga butones ng polo shirt. Hinubad niya ito at inihagis sa damuhan. Nahantad ang katawan niyang wala namang bra bagaman nakaharap siya sa batis. Kung sino man ang nagmamasid ay magpiyesta sa likod niya.

At hindi siya nagkamali. Sa katahimikan ng paligid ay gasino na niyang narinig ang isang marahang pagsinghap. She smiled at ipinagpatuloy ang ginagawa. She unbuttoned her jeans slowly

Ang stable boy na nasa likod ng matataas na mga damo at puno ay muling napasinghap nang marahan sa pagnanais na huwag marinig ni Jenny. Inutusan ito ni Zandro na huwag hiwalayan ang dalagang ito pero hindi nito alam kung ano ang gagawin ngayon. Kapag iniwan nito si Jenny ay mapapagalitan itong tiyak at malamang na masesante. Subalit sa sandaling malaman ni Zandro na pinanonood nito ang paliligo ng dalaga ay baka mapatay pa ito.

Natitiyak nitong alam ni Jenny na may sumusunod sa kanya dahil hindi ilang beses na lumingon ang dalaga sa panig nito kahit na hindi ito nakikita.

Sa nalilitong isip at nanlalaking mga mata ay umatras nang marahan ang binatilyo na nanginginig ang mga tuhod. Unti-unting ibinababa ni Jenny ang maong. Sa nakikita nitong ginagawa ng dalaga ay natitiyak na maliligo sa batis at maghuhubad nang tuluyan.

Pinagpawisang mabilis na sumampa ito sa kabayo at mabilis na pinatakbo. Nang marinig ni Jenny ang papalayong mga yabag ng kabayo ay tumawa nang malakas at tuluyang naghubad. 

Ang tanging natira ay ang skimpy underwear. Pagkatapos ay humakbang patungo sa tubig.

“Hmmnn…” nasisiyahang wika niya na lumubog at lumangoy patungo sa gitna.

22

ANG stable boy ay nagulat pa nang makasalubong si Zandro na sadya silang hinahanap. Mabilis nitong hinatak ang renda upang huminto ang kabayo.

“Saan ka pupunta? Nasaan ang pinababantayan ko sa iyo?” Si Zandro na nagsasalubong ang mga kilay.

“Eh, S-senyor…k-kasi ho’y…” nauutal nitong hindi malaman ang sasabihin. Lumingon sa pinanggalingang gubat.

“Ano’ng kasi!” singhal ni Zandro na nairita. “Nasaan ang pinasusundan ko sa iyo? Nasaan si Jennifer?” Gumuhit na ang galit sa anyo ng binata na lalong nagpamutla sa mukha ng binatilyo.

Muli nitong nilingon ang pinanggalingan. “N-nasa b-batis po, senyor, at… at… ma-maliligo yata…”

“Maliligo!” Lalong nagdikit ang mga kilay ni Zandro. “Bakit mo ini… hindi bale na, umuwi ka na!” marahas nitong utos.

Sa nerbiyos ay hinapit ng latigo ng boy ang kabayo na kung sa ibang pagkakataon ay mapapagalitan ni Zandro at malamang na maalis sa trabaho. Hindi nito gustong ginagamitan ng latigo ang mga kabayo.

Pinatakbo ng binata si Firewind patungo sa batis. So, she has found his hideaway, huh! This witch of a woman had invaded his privacy to the hilt.

Si Jenny na naglalaro sa tubig at sumisisid sa ilalim na tila isda ay nagulat pa nang sa paglitaw niya’y nasa pampang si Zandro at nasa ibabaw pa rin ng malaking stallion. Naggagalawan ang muscles sa bagang sa galit sa kanya.

“Oh, hi!” kaswal niyang bati. Inalis sa mukha ang basang buhok and treaded on water. “Kanina ka pa ba diyan? Pinanood mo ba ang striptease ko? Did you find it very seductive?” Nakangiti pero nanunuya ang tinig niya.

“To tell you the truth, I don’t know what to do with you at this moment!” Nagtagis ang mga ngipin nito sa pagpipigil na huwag talunin sa tubig ang dalaga at iahon and shake her to her senses. 

“Alam mong may tao akong pinasusubaybay sa iyo pero nagawa mong maghubad! Wala ka ba talagang…”

“I never asked to have a hidden chaperon, Zandro,” mabilis niyang agap. “…na tila ako isang espiya sa isang crime movie. Ikaw ang may gusto niyon. Gusto kong maligo, ano ang gagawin ko?” she said in mock innocence.

“Sinadya mo!” hiyaw nito na nag-echo sa buong gubat. “Paano kung ang inutusan kong subaybayan ka ay hindi ang binatilyong iyon? Paano kung pinag-interesan ka ng isa sa mga tauhan ko sa kalokohan mo?” Nag-aalab ang mga mata nito sa galit. Sinadya ni Jenny ang maghubad sa paningin ng stable boy.

“Dalhin mo sa konsensiya mo kung ano man ang mangyari sa akin!” galit ding sagot ng dalaga.

“And are you that stupid to court danger because you want to rebel against me!”

“Kung sino man iyong magkamaling lumapit sa akin, then I would probably kill him dahil mabubunton sa kanya ang galit ko sa iyo!”

“Huwag mong ipagmalaki ang kakayahan mo, Jennifer! It never worked on me!”

“Oh, yes! Only because…” bigla siyang huminto sa pagsigaw. Hindi niya maituloy ang sinasabi.

Hindi niya aamining hindi niya maintindihan kung bakit walang silbi ang nalalaman niyang self-defense sa lalaking ito. When in truth, her knowledge of the martial arts could kill any man in one single move if she so desired. Na ang dahilan kaya hindi niya magamit nang lubusan ay may kakaiba siyang nararamdaman sa tuwing madidikit ang katawan niya rito. That her bones are melting like ice cream under the sun everytime he’s close.

Tulad ngayon, bagaman malayo sa kanya si Zandro at nagagalit siya rito ay nag-iinit ang pakiramdam niya just by watching him. The stallion complemented his rider. Both man and beast are amazingly beautiful. Spanish mestizo ang features ng binata with dark skin.

He looked like a macho Indian Chief less the feathers. At kung nagkataong mahaba ang buhok ni Zandro tulad ng kapatid niyang si Lance, he could have looked like a Comanche Indian na napapanood niya sa TV. Square jaw na bahagyang nangingitim dahil sa mga tumutubong whiskers and a prominent masculine nose.

And oh, those lips! Would she ever forget how they worked on her mouth and throat? And who knows where else more if he didn’t stop.

“Only because of what!” sigaw ni Zandro na naniningkit ang mga mata.

“Only because you are better than I am!” pagalit niyang sagot. She hated to admit that pero wala siyang ibang masabi upang hindi nito mahulaan ang tunay na dahilan. 

“Does that boast your bloody ego?” patuya niyang dagdag. “Na inaamin kong mahusay ka kaysa sa akin?”

One corner of his mouth twisted. 

“Hindi mo kailangang aminin dahil alam kong mas mahusay ako kaysa sa iyo,” he shouted back arrogantly. 

“Double your size and strength, love, hindi mo pa rin ako kaya!” Ginamit nito ang endearment sa patuyang paraan na lalong ikinagalit ni Jennifer.

“Leave me in peace, Zandro!”

“Umahon ka na diyan!” utos ng binata na kanina pa nagsisikap na sa mukha lang niya matuon ang tingin. Malinaw ang tubig at nababanaag nito ang katawan ng dalaga. At kanina pa rin naninikip ang maong nito sa harapan.

The indecency of this woman!

“Kung kaya mo akong iahon dito nang hindi gumagamit ng dahas, then come and get me, Zandro,” hamon ng dalaga na naningkit ang mga mata sa inis.

“Huwag mong ubusin ang pasensiya ko, Jennifer!” Ngunit nakalubog na uli sa tubig ang dalaga at hindi na narinig ang sigaw. “Bitch!”

Mabilis na bumaba ng kabayo at galit na hinubad ang polo shirt at leather boots at medyas. Pagkatapos ay tumalon sa tubig. Nang maramdaman ni Jenny iyon ay mabilis na lumangoy palayo. Parang isdang naghabulan sa tubig ang dalawa. At kung sa malawak na dagat ay naabutan siya ni Zandro, di lalo na sa batis.

Pareho silang humihingal nang lumutang sa tubig and grasped for air. Nakayakap na sa baywang niya ang binata. And her hands on his shoulders.

“What shall I do with you, Jen?” he whispered hoarsely. At totoong hindi nito alam kung ano ang gagawin sa mga sandaling iyon. His arms on her warm and naked body. Her breasts on his chest and within touching and kissing distance and torturing him to madness.

Si Jenny ay hinagod ng tingin ang mukha ng binata, in fascination. Almost tempted to kiss the droplets of water on his forehead, on his eye lids, on his nose and on his… lips. Alam kaya ng lalaking ito na sa buong buhay niya’y dito lang siya powerless? That she never behaved as wanton as she is now until him?

“First, kiss me…” she boldly said and raised her chin a fraction.

Umungol ang binata at tumingala sa langit na natatakpan ng makakapal na mga sanga at dahon ng malalaking puno sa paligid.

“Don’t do this, love. I could eat you alive, don’t you know that?” he said agonizingly. Si Jenny ay nakadarama ng kasiyahan sa nakikitang panghihina ng binata.

“What does it take to seduce you, Zandro?” she whispered and reach for his mouth. Her mouth almost touched his nang itaas ni Zandro ang isang kamay at hinawakan siya sa buhok at banayad na hinila. Napatingala ang dalaga.

“You will tempt a saint, Jennifer.” humahaplos sa mukha niya ang hininga nito na nagdulot ng kakaibang init sa katawan ng dalaga. 

“At hindi ganoon kalawak ang control ko. Please, don’t push me to the limit, pagsisisihan nating pareho,” he whispered fiercely. Pero inilapit ni Jennifer ang mukha rito and flicked her tongue over his lips.

Muling umungol si Zandro and crushed her mouth in a wild kiss. She kissed him back hungrily, met his tongue with her own. She was torn between so many emotions. Her anger with her father that she felt betrayed at gusto niyang magrebelde. And her need for this man. The sensations that she felt for him is indescribable that she hated him at the same time for making her feel weak and wanton.

She had never been under this kind of spell with any man.

He was kissing her again and again. Driving his tongue deep. When she thought they’d probably die of suffocation the way they sucked each other’s breath, iniwan ni Zandro ang mga labi niya and kissed her throat, biting and nibbling her flesh. Then went back to her lips and kissed her again. At ang oxygen na noon pa lang niya naipapasok sa baga niya’y muling napigil sa lalamunan niya sa ginawa nito.

“Is this what you want, love?” he whispered in her mouth while his hands fondled her breasts one after the other.

“Yes… yes…” and softly touched his muscled chest. Zandro sucked a sharp breath. Then she attacked the buttons of his jeans.

“Easy, love,” bulong nito at hinagkan siyang muli. Ni hindi niya namalayang inalis siya ni Zandro mula sa kinatatayuan nila and treaded toward the falls.

Nagulat pa siya sa pagtama ng malakas na tubig sa mukha at katawan niya. Pero sandali lang iyon, sa kabila ng lagaslas ng tubig ay isang tila hinukay na malaking bato na kasya kahit apat na tao.

Ang sunod niyang nalaman ay ang pagtaas ni Zandro sa kanya patungo sa ibabaw ng malapad na bato. Tanging mga binti na lamang niya ang nakababad sa tubig.

Marahas ang ginawang paghugot ng paghinga ni Jenny when he unzipped his denims. At kahit nasa ilalim ng tubig ang kalahating katawan nito’y hindi niya maiwasang hindi magpigil ng paghinga. Her eyes wide open. Half-scared and half-curious.

Inilagay ni Zandro sa likod niya ang maong nitong hinubad and came out of water and stood naked in front of her. He was bronzed and beautiful. This man is magnificently built… everywhere!

At bago pa niya maituon sa kung saan ang isip niya’y yumuko si Zandro at inalis nang tuluyan ang natitirang nakatakip sa katawan niya and gently laid her down sa basang maong nito. Then his eyes stared at the slim and lovely body before him. She was the most beautiful woman he had ever seen.

He couldn’t believe that this little tease has an innocent beauty. Enhanced by the little rays of sunshine na nagmumula sa gilid ng falls. An innocent face that would take him straight to carnal paradise.

Bumaba ang tingin ng binata, down to her belly and down to… and he sucked his breath softly. He imagined himself sinking down between those slender thighs.

Yumuko ito at inabot siya. Buried his face in her wet hair and then roughly found her mouth and kissed her. Wildly sending his tongue deep, possessing her. His hands and lips are everywhere at hindi nagtatagal sa iisang dako. He wanted to touch and kiss her everywhere at the same time. He wanted to explore and tease the softness of her flesh.

Si Jenny ay abala sa pagdama sa katawan ng binata. Her hands roamed restlessly over Zandro’s shoulders and hard chest. Hindi niya matiyak kung tubig o pawis ang nararamdaman niyang basa sa dibdib nito. But she found touching him tremendously exciting. He was warm as if in fever.

But she was warm as well and intoxicated by his savage kisses. Ang tinig ni Zandro ay lalong nagdudulot ng matinding init sa katawan niya.

“Oh, love, I want you so badly…!” He left her mouth and trailed kisses down to the swell of her breast. She wonder how would it feel if he kissed her nipple.

At ni hindi niya natapos ang iniisip nang naroon na ang mga labi ni Zandro. And she became totally powerless against this skilled lover. She marvelled at the things his mouth was doing to her breasts and his hands on her soft hot flesh.

Gustong mangibabaw sandali ng modesty at sinikap niyang pigilan si Zandro but he caught her hands and placed them on his chest. And then he was there again, softly caressing, stroking erotically.

Nanlaki ang mga mata ng dalaga kasabay ng pagsinghap. Tinitigan niya si Zandro and the deep brown eyes, darkened in passion, met her gaze. Gusto niyang ilayo ang mga mata pero hindi niya magawa, as if she was being hypnotized.

“Let me love you now, Jenny…” he whispered as he nudged her thighs.

She was totally aroused but when she felt the stark and primitive arousal on the portal of her being, biglang nangibabaw ang nerbiyos ni Jenny. Itinulak ang binata.

“Z-Zandro…!”

23

“DON’T tell me to stop now, Jen! We’ve gotten this far,” marahas nitong babala.

“But… but…”

“No buts, you little tease!” he said in a voice rough with passion and anger. “I’ve warned you already. I want you now, Jenny. I want to make love to you and taste all of you!”

“I–I’d love that, too…” sinikap niyang lumunok. She has never been a coward all her life, pero sa pagkakataong iyon ay parang gusto niyang lumubog sa tubig at lumangoy palayo.

His face softened. “Sorry we’re not in satin sheets, love,” ani Zandro na inakalang iyon ang dahilan ng biglang resistance niya. Then he pushed roughly and she cried softly.

“Z-Zandro, please…”

“It’s alright, love,” bulong nito and kissed her tenderly. “Women had a hard time adjusting with my body. But it will be alright. I promise you delight afterwards…” and drove again, harder this time. Gusto nang maiyak ni Jenny.

“Zandro…” muli niyang inilagay ang mga kamay sa dibdib nito upang pigilin.

“What?” he answered impatiently. He didn’t want to talk. He wanted to be inside her fast.

“I…” she swallowed hard. “…I only want you t-to know that… I’m… I’m…” Pero hindi sa sinasabi niya nakatuon ang pansin ng binata. She winced as he thrust again while she was trying to speak.

Napahugot ng matalim na paghinga si Zandro. Stilled his body at matiim siyang tinitigan. Was it his body that cause the… or was she…? May mga tanong na sumungaw sa mga mata nito at pagkatapos ay marahas na nagmura and groaned aloud, like a wounded beast.Nagdidigmaan ang katawan at isip. He had never been indecisive all his life until now. Niyuko nito si Jenny.

“Not one of your tricks?” Pero alam na nito ang sagot bago pa sumagot ang dalaga.

She wanted to open her mouth and speak pero hindi niya magawa. Umiling siya. May namumuong luha sa mga mata as the pain registered in her eyes though he stopped moving.

“Virgin be damned but I’m not stopping, Jennifer! Not now!”

“W-well… I–I don’t want you to stop either…” not now also! she said in a croaked voice.

“Good,” he rasped. “’Cause it’s no use, I’m halfway there, love.” not even an earthquake can stop him now. He lowered his head and fused his mouth on hers as he penetrated, gently this time and broke that barrier.

Jenny wanted to cry but his mouth locked on hers. Pakiramdam niya ay nasu-suffocate siya. Felt faint and dizzy as if someone took the very air from her lungs. At sa wari ay gusto niyang mag-black out.

She moaned in pain through his mouth but it was a sexy sound na hindi magawang kumilos nang banayad ni Zandro and drove even deeper.

“So small, so perfect and so beautiful!” bulong nito sa pagitan ng paghalik sa kanya. “And oh, I could make love to you all day…”

She thought she’d die anytime. She wondered if she could really adjust to his body as he possessed her completely. Pero huminto sa paggalaw ang binata and looked into her eyes while his hands continued to touch her flesh tenderly, softly, seductively.

“You have perfect breasts, love,” as he kneaded her breasts and stroked her nipple. She moaned in pleasure. Then his hand moved down to her belly and down still as he softly caressed her there as he whispered something erotic and on instinct she raised her body upward.

“Oh, love!” he was gently biting and kissing her flesh as he moved slowly at first. But thrust faster when she started giving those sexy moans.

She was restless, she was cold, she was hot. She was gasping and writhing. Hindi niya matiyak kung ano ang gagawin. But she followed her instinct. She met his every move. Her lips on his shoulders, kissing them. She touched his body that she so wanted. And she was digging her nails on her biceps.

Zandro withdrew a little at tinitigan siya. “Does it really hurt so?” he asked gently at sa kauna-unahang pagkakataon ay may damdaming bumangon sa dibdib nito na hindi nito maunawaan. Strange tenderness for this woman.

Umiling si Jenny. “N-no…” it was a half-lie.

She was hurting really but she was also conscious of fascinating reactions in her body. At iyon ang gusto niyang mangibabaw at namamangha siya sa sariling katawan. That her body really accommodated his great bulk in a few seconds and though she ached a little with his possession, mas naroon ang atensiyon niya sa lalaking umaangkin sa katawan niya, filling her with his flesh. And her body deliciously stretched.

He smiled at niyuko ang mga kamay niya sa mga balikat nito. “Then why the fingernails, love?”

“Oh!” Hindi siya aware sa ginagawa niya. Mabilis na inalis ang mga kamay sa mga balikat nito nang biglang manlaki ang mga mata niya. May guhit na pula sa inalisan ng mga kamay niya!

“I drew blood on you!” sindak niyang bulalas.

“Sshh… It’s alright, love. I don’t mind really. You can draw it all, if you want. Nag-aalala lang ako na baka nasasaktan pa kita,” he said thickly, kissing her with a savage urgency. Then thrust swiftly in one violent motion, possessing her again, completely.

“You are so beautiful, Jennifer, so soft, and warm, so…” nauubusan ito ng mga salita.

He wanted to be gentle but she was moving with him, taking him and setting his blood afire. At nawalan ito ng kontrol as he rode her hard, his mouth crushed against her. His hands holding her hips firmly.

Umikot ang lahat sa paligid ni Jenny. She found his wild and almost-savage lovemaking shockingly erotic.

“Zandro…” she was half-sobbing and half-whispering his name as the sensation became so intense that she trembled. At bagaman gusto niyang mahati as she felt him grow within her even more, her senses were singing a song as old as time. And her nails cut into his flesh as something erupted up through her body.

“Say my name, Jennifer!” marahas nitong utos na nag-vibrate sa munting kuwebang iyon. 

Sumunod siya and saw the savage joy on his face as he exploded in stunning power.

Isinubsob ni Zandro ang mukha sa dibdib niya and caught her flesh in between his teeth in a not-so-gentle-bite.

24

PAGKATAPOS maligo ay humarap sa salamin si Jenny at tinitigan ang sarili. She’d lost her virginity and yet she still looked the same. Walang nabago, ganoon pa rin. Maliban sa mga panlabas na resulta ng lovemaking ni Zandro.

Namumula ang pisngi niya at ang paligid ng mga labi sanhi ng whiskers nito. Bahagya niyang hinawi ang bathrobe at nakita niya ang mga red mark sa leeg at mga balikat na parang kinagat ng langgam. Huwag nang idagdag pa ang nasa dibdib at katawan.

Muling gumuhit ang sensasyon sa pagkaisip sa nangyari kaninang umaga sa batis, sa batuhan sa likod ng munting waterfall. Never in her wildest dreams that she’d lost her innocence sa ganoong lugar. She dreamt of being made love to by her prince charming sa isang eleganteng silid, in subdued lighting and romantic setting.

Una muna’y suot niya ang isang one-of-a-kind sexy negligee and he would take it off slowly while he gazed at her with longing and so much love in his eyes. Bubuhatin siya nito patungo sa bathroom and they will bathe together in one of those preliminaries. Then the preliminary would continue in bed pagkatapos nilang maligo. Covered with satin sheets in lavander laces and cotton soft pillows.

Instead, they were like primitive people wildly dancing to the primitive tune as old as the first man and woman. No love in between them but pure unadulterated lust!And she wants to feel sarcastic about the whole thing. The old fashion Zandro Fortalejo is an untamed tiger in bed, or shall we say, sa ibabaw ng isang malaking batong buhay!Gusto niyang tumawa, hysterically.

Bagaman walang kibuan ay sa iisang kabayo sila sumakay pauwi kasunod si Firewind. At natutuwa siyang hindi nagsasalita ang binata dahil hindi niya alam ang sasabihin pagkatapos ng nangyari. Hindi niya nabasa sa pocketbook what the conversation would be thereafter.

But Zandro’s face was grim. Kung bakit hindi maintindihan ni Jenny. He was probably offended by her lack of experience. Ibinaba lang siya nito sa villa at muli ring umalis. Ni hindi niya magawang magtanong kung saan ito pupunta.

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ng dalaga at lumabas ng banyo. Binaybay ang kahabaan ng pasilyo. Malapit na siya sa may hagdan patungo sa kabilang dulo nang bumungad sa hagdan si Agring.

“Nakaligo na pala kayo, ma’am,” wika nito. “Nakahanda na po ang tanghalian. At saka may bisita kayo…”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Sino?” Nang matuon ang pansin niya sa babaeng pumapanhik sa malaking hagdan.

Si Ester.

“Sige na, Agring, magbibihis lang ako at susunod na.” agad na bumaba ang katulong.

Si Ester ay nagtuloy pumanhik. Huminto sa tapat niya at inikot ang paningin sa buong kabahayan. Ang pag-ikot ng tingin nito ay nagtapos sa kanya.

“Ngayon lang ako nakarating dito sa villa, alam mo ba iyon?” Sinuyod siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa. Hindi niya madesisyunan kung hatred o distaste ang nasa mga mata ni Ester para sa kanya.

“Paano kong malalaman?” Sinikap niyang itago ang iritasyon. Ano ang kailangan ng babaeng ito sa kanya?

“Sa akin kasing palagay ay hindi marapat sa isang babae ang nagtutungo o nanunuluyan sa bahay ng isang lalaki nang walang chaperone,” kalmanteng sagot nito pero hindi nalingid kay Jenny ang gustong palabasin.

She rolled her eyes ceilingward. Pagkatapos ay matamis na ngumiti. “Bakit ka narito kung ganoon, Ester?”

“Ikaw ang sadya ko, Miss Navarro. Hindi si Zandro.”

Tumaas ang mga kilay niya. “Oh. Well, magbibihis muna ako at saka tayo mag-usap. Maybe you can join me for lunch.” akma siyang tatalikod nang muling magsalita si Ester.

“Hindi ako magtatagal, Miss Navarro…”

Muling humarap ang dalaga at humulagpos nang tuluyan mula sa mga balikat niya ang silk robe dahil hindi naman naitali nang mahigpit.

“Siguro nga ay importante ang sasabihin mo dahil hindi mo nagawang maghintay sa akin sa ibaba.” may bahagyang sarcasm ang tinig niya. “Ano ang gusto mong sabihin sa akin, Ester?”

“Oh!” bulalas ng kaharap na nanlaki ang mga mata at mabilis na inayos ang eyeglasses sa mukha. Nagsalubong ang mga kilay ni Jenny sa reaksiyon nito. “A-ano iyang nasa mga balikat at leeg mo? At iyang nasa puno ng dibdib mo?”

Gustong matawa ni Jenny sa horror na nakita niya sa mukha ni Ester. “What do you think they are, Ester?”

“H-hindi… ko alam k-kung ano ang tawag sa—sa ganyan!” She was stammering in horror. Tuluyang natawa si Jenny.

“Dadagdagan ko ang vocabulary mo, darling,” she said in gentle sarcasm. “They are called kiss marks, love bites, or whatever na gusto mong itawag na ginawa sa iyo ng boyfriend mo…” tuloy- tuloy niyang sinabi, unaware na para na rin niyang inaming ginawa ni Zandro sa kanya iyon dahil sino ba naman ang boyfriend niyang kasama sa villa?

“P-pinahintulutan mo ang sarili mong gamitin ni Zandro?” Puno ng iskandalo ang tinig nito.Naningkit ang mga mata ni Jenny sa salitang ginamit. Nawala ang ngiti. “Gamitin? Ano ang ibig mong sabihin?”

“Huwag kang magkaila, Miss Navarro! Ipinagkakanulo ka ng sarili mong katawan.” may bahagyang galit sa tinig nito. “Kilala ko kayong mayayaman, balewala sa inyo ang moral.”

“And you are very proper at may mataas na pamantayang moral, ganoon ba, Ester?” sarkastikong tanong niya. Ipinagkurus sa dibdib ang mga braso.

“Hindi ko ginagawa ang ginagawa mo!” diretsong sagot nito, sabay taas ng noo. Napangiwi si Jenny. She was guilty as charged.

“Ano ang gusto mo?” she asked in calm anger.

“Umalis ka na rito sa Paso de Blas, Miss Navarro. Pahalagahan mo ang dangal mo. Lalaki si Zandro at normal para sa isang lalaki ang pumatol sa isang babae, lalo at maganda at available. Naiintindihan ko si Zandro doon…” she said in obvious distaste for her and understanding for Zandro.

Muling umikot ang mga mata ni Jenny. Hindi malaman kung matatawa o magagalit. The bloody woman is preaching. At may dobleng pamantayan, ha! Kapag lalaki ay normal, kapag babae, walang moral. Great!

“Thank you for your concern, Ester, pero hindi ba dapat na huwag mong intindihin ang buhay ng ibang tao?”

“Kung ang ibang taong iyon ay hindi nakakapuwerhisyo,” sagot nito na may bahagyang galit sa tinig. “Totoong hindi ko pa sinasagot nang pormal si Zandro, Miss Navarro, pero para na rin kaming magkasintahan. It was an unspoken arrangement. Hindi ko siya masagot kaagad dahil kailangan ko pang patunayan ang tunay niyang niloloob sa akin…”

Kung hindi dahil sa kanya ang ipinarito ng babaeng ito at hinuhusgahan siya, she would have laughed to death. And on the contrary, this woman is right on one aspect—she indulged in premarital sex. And to think na hindi siya kailanman sumang-ayon doon. And here she was, nang dahil lang sa Zandro Fortalejo na ito ay naisantabi niya ang paniniwala that sex is only for married couple.

Nagpatuloy si Ester. “Noong gabing pumaroon kayo sa hotel ay balak ko na sana siyang sagutin kung nagtagal kaming nagkausap. Pero kasama ka niya at obligasyong ihatid dito sa villa. Inihingi niya ng tawad sa akin ang kagaspangan at pagiging vulgar mo noong una tayong magkaharap. Sinabi niya sa aking anak ka ng isang maimpluwensiyang tao. So you see, Miss Navarro, dahil lang sa status mo kaya ka hindi matanggihan ni Zandro…”

“S-sinabi niya iyon?”

Malisyosong ngumiti si Ester. “Natural. Kailangan niyang ipaliwanag ang presensiya mo. At nakita ko ang larawan mo at mga balita sa iyo sa mga lumang peryodiko sa files. I can understand it.” puno ng simpatya ang tinig nito. “Naiimpluwensiyahan ka ng mga tagaibang bansa. Pero ibalik mo sa amin ang katahimikan, Miss Navarro. Bukas-makalawa’y kakausapin na ni Zandro ang mga magulang ko at hindi magtatagal ay pakakasal kami. Huwag mo sanang antalahin iyon.”

“Antalahin?”

“Sinabi niyang pag-uusapan namin ang tungkol sa aming dalawa sa sandaling matapos ang bakasyon mo rito,” patuloy nito. “Huwag mong ipagkamaling pinagseselosan kita, Miss Navarro. Definitely not, dahil matagal ko nang alam kung anong uri ng babae ang gustong kasamahin ni Zandro sa buhay niya. He hated rich and promiscuous women…” ewan ni Jenny kung saan siya kumuha ng matinding kontrol upang huwag sampalin ang kaharap.

“Huwag mong hayaang paglaruan ka niya. At huwag mong punan ang hindi niya magawa sa akin hanggang sa kami’y makasal. Si Zandro ang naniniwalang kailangang malinis ang babaeng ihaharap niya sa altar that’s why he never attempt to go beyond holding my hands.” muli nitong tinitigan ang mga marka sa dibdib niya in obvious distaste. “He respected me…”

At siya’y hindi iginalang ni Zandro. Iyon ang gustong tukuyin ni Ester. Nagsisikip ang dibdib niya roon. And the fact that she really seduced him, added to the insult. Damn this woman and damn him! Itinaas niya ang mukha nang magsalita. Trying to preserve her dignity.

“Do me a favor, Ester,” aniya na itinago ang panginginig ng mga tuhod. “Pagkabalik mo sa hotel, tawagan mo ang mama ko at sabihin mong nagpapasundo ako at maysakit. Hintayin mo ako rito at ibibigay ko sa iyo ang numero ng telepono sa bahay.” bago siya tumalikod ay nasulyapan niya ang relief sa mga mata nito.

Mabigat ang mga paang pumasok siya sa silid. Ngayong nakatitiyak siyang makakauwi na nga siya’y saka naman tila mabigat ang dibdib niyang iwan ang lugar na ito.She must be mad!

25

SI ZANDRO ay nasa limestone site at nakatingin sa mga nagtatrabahong tao subalit wala roon ang pansin at isip. Nasa babaeng katalik kaninang umaga.

And lord, help him, he wanted her again. Wala siyang natatandaang may kinailangan siyang babae tulad ng nararamdaman niya ngayon para kay Jennifer. And just as he thought, she was so wild like her nature. He remembered how her legs curled around his hips taking all of him. He remembered those sexy little sounds she made while he loved her.

He remembered how she digged her fingers on his shoulders and back. Napangiti siya roon at dinama ang mga balikat. Nararamdaman pa niya ang hapdi sanhi ng mga kuko ni Jenny. At talagang dumugo iyon kanina.

And he remembered how her eyes turned dark and smoky in passion as she met his every thrust. And the way she seductively whispered his name over again as she reached her own climax. Virgins do not usually experience climax sa una especially with his body. But he made her reach heaven and he felt like a king. He couldn’t remember himself being gentle and rough at the same time. And with Jenny, he doubts if he would ever be gentle, she made him crazy and wild.

And she was inexperienced! How could he be so foolish not to realize it at once? Most of the women he went to bed with had really had a hard time adjusting to his body and so he thought na ganoon din si Jenny, considering she’s small. Suddenly, his throat tightened. Muling sumibol ang kakaibang damdaming naramdaman niya kanina habang inaangkin niya ito. Tenderness.

Huminga siya nang malalim at mabilis na inalis sa isip iyon. So, the Navarro Princess is not what everybody thought! Not what he thought for that matter. She was a real princess. And he was a real bastard for not being able to control his lust. And took advantage of her innocence.

Sa buong escapades niya, dalawang uri lang ng babae ang iniiwasan niya. The spoiled rich women and young virgins!

He had his first sexual experience when he was seventeen. She was of the same age and was his first love. Bagaman nasa unang taon sa kolehiyo si Mitzi at nasa huling taon siya sa high school. She was permissive and curious, though he didn’t realize it then.

Minsan ay inanyayahan siya nito na dumalo sa isang slumber party ng isang kaibigan nitong anak-mayaman din. Hindi niya gustong magpaunlak. Hindi siya komportableng nakikihalubilo sa mga mayayamang grupo. Pero pinilit siya ng girlfriend dahil tatlong parehas lang naman daw sila at wala ang mga magulang ng anak ng may-ari ng bahay maliban sa mga katulong.

Sa una’y sama-sama silang anim sa isang silid at nagkakainan at nag-iinuman habang nakikinig ng rock. Punch drink lang iyon ngunit mas matapang nang kaunti. Sa mga lalaki ay siya lang ang hindi relax. Marahil ay dahil hindi siya sanay sa ganoon. Isa pa, ang limang kasama niya’y pulos mga anak-mayaman at siya lang ang mahirap. Ang kalamangan nga lang niya’y kahit alam ng dalawa pang dalagita na girlfriend niya si Mitzi ay obvious ang flirtation ng mga ito sa kanya regardless of the boyfriends around.

Nang medyo gumagabi na ay isa-isa nang nangawala sa silid ang dalawang parehas.

“Saan sila nagpunta?” inosenteng tanong niya sa girlfriend.

Natawa si Mitzi. “How could you be so naive, Zandro! Para kang hindi lalaki. Talaga bang ganoon ang mga mahihirap?” Gusto niyang masaktan sa sinabi nito pero nagpalampas siya. Totoo namang mahirap siya. “Siyempre, alangan namang sama-sama tayong matutulog dito sa iisang silid.”

“Matutulog?” Naguguluhang nagsalubong ang mga kilay niya. “Huwag mong sabihin sa aking…”

“Ano ka ba naman, Zandro?” natatawang wika nito na dumikit sa kanya. “Alam mo bang ang mga boyfriends nina Mia at Cary ay pare-parehong may crush sa akin pero ikaw ang pinatulan ko dahil higit kang guwapo sa kanila? And taller, too.” pagkatapos ay hinagod nito ng tingin ang katawan niya. “I just don’t know if you could beat them in performance…”

“Ano ang ibig mong sabihin?” naiirita niyang tanong na sinagot ng mga kamay ni Mitzi na unti- unting kinalas ang butones ng polo niya. “Mitzi, hindi tama ang ginagawa nating ito!”

“Shut up!” malambing nitong saway. “Don’t waste our time arguing, Zandro. Ang ibang mga kasama natin ay baka nasa langit na. This is my first time and I chose to have it with you kaya pagbutihin mo…”

Bantulot siya sa simula subalit dahil bata ay natangay si Zandro. They were both inexperienced pero dahil mayaman ay wide reader si Mitzi. She helped him every step of the way.

“Nasasaktan ka!” sindak niyang sinabi.

“Huwag mong intindihin iyon,” naiiritang wika nito. “Matagal ko nang alam na laging ganoon ang first time. Concentrate on what you are doing, and lord, you’re big, Zandro!”

At dahil first timer, hindi niya nagawa ang inaasahan nito sa disappointment ng dalagita. Nakatulog siya at nagising na lamang sa mga haplos sa katawan niya. Nang magmulat siya ng mga mata’y nasa tabi niya ang anak ng may-ari ng bahay, si Mia, na siyang pinakamatanda sa tatlong babae.

“Mia! Ano ang ginagawa mo rito?” Mabilis niyang nilinga ang buong silid. Dalawa lang silang naroon. “Nasaan si Mitzi?”

“Sshh! You’ll wake the dead, Zandro boy,” natatawang wika nito na sinimulan siyang hagkan. Gusto niyang tumutol pero hindi siya binigyan ng pagkakataon ni Mia. “Wow!” bulalas nito nang mapagtuunan ng pansin ang ibabang bahagi ng katawan niya. “Mitz didn’t lie, you’re something, Zandro!”

“Mia—baka mapasukan tayo ni Mitzi!” nag-aalala niyang sinabi, sabay tingin sa pinto. Tinawanan lang ni Mia nang malakas iyon and started playing with his body.

He’d lost his virginity with Mitzi but he had his first real sexual experience with Mia. At bago natapos ang gabi ay sinundan naman iyon ni Cary habang naroroon pa si Mia. Pilit niyang itinataboy ang mga ito but they only laughed. Noon ay pinagtatakhan niyang ang ganoon kabatang mga dalagita ay makaranasan na. And he loved Mitzi more dahil nga virgin ito.

Wala siyang natatandaang nakatulog siya nang gabing iyon. Physically, it was an experience and he enjoyed it bagaman tumatanggi ang isip niya. Kinakabahang baka mapasukan sila ni Mitzi na ang nasa isip niya’y natutulog na sa ibang silid. At nag-aalala na baka maagang dumating ang mga magulang ni Mia at abutan sila sa ganoong ayos.

Bagaman hindi na naulit ang pangyayaring iyon ay patuloy silang naging mag-girlfriend ni Mitzi. Kuntento na siya sa petting and necking nila sa likod ng kotse nito. Tatlong linggo makalipas ang pangyayaring iyon ay nagpaalam ang girlfriend na ipapadala ito ng mga magulang sa ibang bansa.

“Pero bakit? Dalawang buwan pa bago matapos ang klase.” Kasabay ng pagtataka ang pag-aalala. “Bakit biglang-bigla?”

“I’m pregnant, Zandro,” kaswal nitong sinabi.

Hindi agad nakapagsalita ang binatilyo. Manghang nakatitig lang dito. “Kung ganoon ay dapat na magpakasal tayo,” aniya makalipas ang ilang sandali.

Isang malakas na tawa ang isinagot ni Mitzi. “Don’t be silly, Zandro. Seventeen lang tayong pareho…”

“Kaya kong magtrabaho, Mitz. Isa pa, hindi tayo mahihirapan dahil may pera akong inilaan ng Papa sa akin pagdating ko sa tamang edad. Magagamit nating simula iyon sa isang negosyo,” paliwanag niya na ang tinutukoy ay ang pera ni Leon Fortalejo na nasa trust para sa kanya. “I have told you about my father haven’t I?”

“Oh, yes. You were a rich man’s bastard,” diretsong wika nito. Hindi nanunuya, nagsasabi lang ng totoo. Pero nasaktan siya roon. “I love you, Zandro, I really do. Pero wala pa sa isip ko ang pag-aasawa sa panahong ito. Gusto kong mag-enjoy sa buhay. We are still both very young and we have our lives ahead…”

“But you’re pregnant, Mitz, anak ko ang nasa sinapupunan mo!” protesta niya. He cannot allow another bastard. Kailangang pakasalan niya si Mitzi bukod pa sa talagang mahal niya ito.

Muling natawa si Mitzi. Sa pagkakataong iyon ay may simpatya sa mukha para sa kanya.

“I really like you, Zandro,” marahang wika nito. “You’re a good man. I hope someday I could find someone like you…”

“Ano ang ibig mong sabihin?”

“I cannot marry you for so many reasons. Una, hindi papayag ang mga magulang ko na pakasal ako sa isang mahirap na’y bastardo pa. Hindi ko rin gusto kahit mahal kita. Ayokong dumanas ng hirap tulad ng nararanasan ng iba dahil sa pag-ibig. Pangalawa, mga bata pa tayo tulad ng sinabi ko. Pangatlo’y…”

“Ano ang pangatlo?” galit niyang tanong nang ibitin nito ang sinasabi.

“Alisin mo ang guilt sa dibdib mo, Zandro,” banayad nitong sinabi na yumuko. “When I left our room that night… I… I… went to one of the guys room…”

“Nagawa mo iyon!” hindi makapaniwalang sigaw niya na napatayo mula sa bench. Nakakuyom ang mga kamay sa matinding galit. Kung maaari lang saktan ang dalagita ay ginawa na niya.

“I’m sorry. I really felt guilty afterwards. Natangay lang ako ng sulsol nina Mia to swap partners.” tumingala ito at tumitig sa kanya. “Anyway, pareho naman tayong nag-enjoy, ’di ba? So, we can charge it to experience.”

Matagal na natahimik si Zandro. Pagkatapos ay muling tiningnan ang dalagita. “Gusto pa rin kitang pakasalan, Mitzi. Baka ako ang ama ng nasa tiyan mo.“Tipid na ngumiti si Mitzi at umiling. “This is goodbye, Zandro…” marahang tumayo ito, hinagkan siya sa pisngi at lumakad palayo.

“Ano ang gagawin mo sa anak mo, Mitzi?!” pahabol niyang sigaw.

“Hindi problema sa Amerika iyan, Zandro,” sagot nito na hindi lumingon at nagpatuloy sa paglakad. Naiwan siyang namumula sa galit. More or less ay alam niya ang gustong sabihin ni Mitzi. She hated her that moment.

Iyon ang huli nilang pagkikita ni Mitzi. He was twenty-two nang muli siyang magkaroon ng relasyon. Dahil guwapo at mataas ay talagang habulin ng mga babae. Idagdag pa ang palaging tahimik na sa tingin ng kababaihan ay misteryoso. Ang ikalawang girlfriend niya’y isa ring anak-mayaman, si Ingrid. Anak ng mayor sa kabilang bayan.

She was a virgin when he took her. At muli ay nagbunga iyon subalit sa pagkakataong iyon ay nakatitiyak siyang siya lang ang lalaki sa buhay ng kasintahan. Natuklasan iyon ng mga magulang at nagalit ang mga ito. Kinausap ng mga ito ang mama niya upang pakasalan niya si Ingrid. Dalawang kamay na tinanggap ni Clarita iyon. Sino ang tatangging maging balae ang isang mayor?

Subalit nang mausisa ang pagkatao niya at ng kanyang ina ay umurong ang mga ito. Mamatamisin pa ng mga ito na magbuntis na walang ama si Ingrid kaysa mapaugnay sa kanya. Ni hindi ipinaglaban ng kasintahan ang relasyon nilang dalawa. Pumayag ito sa gusto ng mga magulang na mangibang bansa upang makalayo sa kanya.

Ang huli niyang nabalitaan ay nag-asawa na ito sa Amerika. Subalit ni hindi niya nasilayan ang anak niya. Ang pagkakabalita niya’y namatay ito nang ito’y dalawang taong gulang.Mula noon, kinasuklaman at iniwasan niya ang mga ganoong uri ng babae. Ang mga babaeng nagtataas ang mga kilay sa sandaling malamang isa siyang bastardo. Mga babaeng ang turing sa sex ay isang pangkaraniwang bagay na maaaring gawin anumang oras at kahit na kaninong magustuhan.

Women came and go pero tiniyak niyang protektado ang mga ito mula sa pagdadalang-tao. Kapag nalaman niyang virgin ang babae ay umiiwas na siya. They can have their curiosity elsewhere.

And he had never been wrong sa pagkilatis sa babae kung virgin o hindi. Until Jennifer Navarro! At taglay nito ang dalawang katangian ng mga babaeng kinasusuklaman at iniiwasan niya.

Rich and spoiled!

A young virgin!

Oh, no, kaninang umaga iyon, bago nagtungo sa batis ang dalaga. Hindi na ngayon. He thought philosophically.

What now, Zandro Fortalejo?

26

MADILIM na nang umuwi sa villa si Zandro. Nasa silid na nito si Jennifer. Sinabi ng katulong na nakakain na ito. Humingi lamang ng kape ang binata at nagtuloy sa sariling silid at naligo. Nang matapos ay nagsuot lang ng maong at lumabas sa veranda. Lumakad sa dulo kung saan karugtong ng silid ni Jenny.

Hindi nagpakita ng pagkagulat ang dalaga nang makita ang binatang nakasungaw sa nakabukas na french door. And cursed her for being so wanton. Seeing him now, hair still wet, the bronzed body with rippling muscles, ay gusto niya itong takbuhin at yakapin and taste him again. Sa maikling panahon ay napagtagumpayan ng lalaking ito ang matagal nang gustong mangyari ni Ralph at ng ibang mga naging boyfriends niya.

Totoong old-fashioned din si Ralph. Pero tulad ni Ester, may dobleng pamantayan ito sa paniniwala. Ang hindi lang nito gusto ay ang hinahagkan niya ito na may maaaring makakita. But the hypocrite tried to seduce her into having a premarital sex with him. Hindi iilang beses siya nitong niyaya sa sariling bachelor’s pad. Hindi nga lang niya maintindihan kung bakit patuloy niya itong tinatanggihan hanggang sa makipag-break ito.

Ang itinanggi niyang ibigay rito ay malaya niyang naipagkaloob kay Zandro. Alright, Zandro wanted her, desired her. Pero ginawa ng binata ang lahat ng pagpipigil sa sarili at hanggang sa kahuli-hulihang sandali ay sinikap ni Zandro na tanggihan siya. It was her own doing kaya nangyari ang hindi dapat mangyari. At tama si Zandro, kahit marahil sobra-sobra ang kontrol sa sarili ng isang lalaki, kung mapapaharap naman sa ginawa niya kahapon ay lubusang makakalimot.

She took a deep breath at pormal na tumingala rito. “What do you want?” Bumangon siya mula sa kama at naupo sa gilid.

Nagsalubong ang mga kilay ni Zandro sa tono niya. “Do you have to sound so formal? What happened to the sweet Jenny I just made love to this morning?” And gave her that sexy smile that she held her breath. At kung hindi niya iipunin ang lahat ng determinasyon ay baka manghina ang loob niya at yakapin ito.

“Bakit ka narito, Zandro?” ulit niya sa kaswal na tinig na muling ipinagdikit ng mga kilay ng binata. Matagal muna siyang tinitigan bago nagsalita uli.

“I want us to talk.”

“What about?”

“Ang nangyari kanina.”

“Forget it,” she said shaking her head wildly. “Hindi ko gustong pag-usapan.”

“Jennifer, hindi basta binabalewala ang nangyari sa atin kanina…” he said impatiently. “And you sound as if it was just one of those things.”

Patuya siyang ngumiti. “C’mon, Zandro, this is the permissive society. Things like that happened every minute, kung susuriin mo ang statistics ng premarital affairs…”

“To hell with the statistics!” sinabi nito sa mataas na tinig. Nawala ang hinahong inihanda. “I’m concerned about you, you were a virgin!” humakbang ito palapit sa kanya.

“Right tense, were. Not anymore, so what’s the fuss?“Natilihan ang binata. Bumalik sa isip ang dalawang unang babae sa buhay nito. Is Jennifer one of those kind? Tinitigan nito nang matiim ang dalaga.

“Though I tried to be gentle, alam kong nasaktan kita.” muling bumaba ang tinig nito. Nagagalit marahil ang dalaga dahil nasaktan nito. “I want to see your body…”

“No!” Mabilis siyang umusog. Inilagay ang mga braso sa dibdib.

“I’ve seen it all, Jennifer. Your modesty is too late.” At bago pa makakilos si Jenny ay hinawi ng binata ang strap ng night gown at banayad na dinama ang mga namumula pa niyang balikat.

And she cursed herself for reacting sa isang simpleng haplos. She could instantly feel the white heat na dumaloy sa tiyan niya down to the center of her being. Itinalikod siya ng binata at napaungol si Zandro sa nakitang mga gasgas sa likod niya sanhi ng magaspang na bato.

“Does it hurt?” he asked softly and tenderly run his fingers on her back.

Mabilis niyang tinabig ang kamay ng binata. His touch is burning her. “Please, Zandro. It hurts alright, dahil natitiyak kong hindi ka maniniwala kung sasabihin kong hindi. But I can charge it to experience.”

Nagtagis ang mga bagang ng binata. “Charge it to experience!” Narinig na niyang sinabi sa kanya ang mga salitang iyon a long long time ago.

“This conversation bores me, Zandro.” she faked a yawn. “Now, what is it that you really want aside from this topic about my virginity?“Sandaling hindi nakasagot si Zandro. Matiim na tinitigan ang dalaga at sa matatag na tinig ay, 

“Marry me.”

Napahugot ng paghinga si Jenny. She was being proposed at hindi niya inaasahan iyon mula rito. Gusto niyang mangiti. Sa kasulok-sulukang bahagi ng puso niya’y ninais niyang marinig iyon mula sa binata pagkatapos ng nangyari. Somehow, gusto niyang umasam.

But there’s one basic rule in this world that she firmly believes in: A dreamer can be forgiven but not a fool. And it would be foolish to hope something from him. Ganoon pa man, gusto niyang makatiyak. Hindi siya aalis ng Paso de Blas o magdedesisyon nang hindi nakatitiyak sa damdamin ng binata.

She cleared her throat, raised her eyes to him, at sa maliwanag na tinig ay nagtanong:

“Do you love me, Zandro?”

Ilang sandali bago narehistro sa isip ni Zandro ang diretsong tanong. Hindi nito inaasahang itatanong iyon ni Jennifer. Maliban sa dalawang naunang babae during his younger days, women came and go but there was no talk of love. Give satisfaction and be satisfied and leave when it’s time to go. Iyon ang basic rule niya sa pakikipagrelasyon. Nililiwanag nito iyon sa lahat ng mga babaeng nakatagpo. At sa panliligaw nito kay Ester, love was never mentioned.

Matagal na nitong isinara ang puso sa partikular na damdaming iyon. Para dito, love are for fools. It will only bring heartaches and pains and sorrow. Hindi nga ba at iyon ang dinanas nito kay Mitzi at Ingrid?

And look what happened to his brother who fell in love twice? and funny, with different intensity. Besides, who would love him for himself? He was a poor bastard! Hindi nga ba at kaya pawang tinanggihan ng naunang dalawang babae ang alok niyang ibigay sa mga ito ang pangalan niya’y dahil doon. A bastard!

“You’re a good for nothing handsome bastard, Zandro Fortalejo!” Iyon ang sinabi sa kanya ng ama ni Ingrid.

At kaya lang nagkapera ay dahil pinamanahan ng mayamang lalaking nagkataong siyang naging ama. Na napasakanya lamang nang tumuntong ito sa tamang edad. All his life, he was a poor bastard. Pinasok ang lahat ng uri ng trabaho upang mabuhay nang disente at may dignidad. 

Tiniis ang panlalait ng sariling ina at half-brother.

Si Clarita na ang tanging dahilan kaya tinatrato pa siyang tao ay dahil sa pera ni Leon Fortalejo na walang pakundangang ginagasta nito.

“Hindi mo na ako sinagot, Zandro,” naghahamong sinabi ni Jenny. Isinaksak sa kailalimang bahagi ng puso ang sakit na nadarama sa pagkalitong nakita sa mukha ni Zandro.

“I–I am not… No!” ang wala sa loob nitong naisagot. Damn this woman para lituhin siya! He never stammered all his life. He felt like a stupid fool.

Tumango-tango si Jenny. Nagsikip ang dibdib at nag-init ang sulok ng mga mata. Took a deep breath at muling tumingin kay Zandro at nagpilit ngumiti na tila balewala ang sagot nito.

“So, what are we talking about? No matter what you think of me, naniniwala akong pakakasal lang ako sa lalaking iniibig ko. Sounds corny pero iyon ang totoo, Zandro. You don’t love me and I don’t definitely love you.” she hoped she could believe that.

“But…”

“No buts,” putol niya sa sasabihin nito. “We both know our feelings for each other. What happened this morning is a simple physical attraction. Lust, Zandro, if you know the meaning of the word and at least na-satisfy ang curiosity ko.”

“Curiosity?” Napataas ang tinig nito.

“Of course. At my age, I’m almost twenty, it is so unusual to be still a virgin. Now, I have something to share my friends with.” Ang galit na nakita niya kay Zandro sa tulay ay balewala kumpara sa anyo ng binata ngayon. Naggalawan ang muscles nito sa mukha.

“I could believe you!” Kung apoy na totoo ang inilalabas ng mga mata nito’y kanina pa siya naging abo. “Una pa lang ay pinag-interesan mo na ako sa party ni Marco at Emerald. Do I look like the appropriate specie para siyang magamit na experimento ng isang tulad mo?”

Bahagyang nagsalubong ang mga mata ng dalaga. Hindi niya maintindihan kung bakit sa kabila ng galit ay may nahihimigan siyang bitterness sa tinig nito. Pero naumpisahan na niya ito, tatapusin niya.

“You are a very good-looking man, Zandro. No doubts about that. It seemed that the Fortalejos came from a good stock. And I wasn’t disappointed, you were very good. And don’t worry about me, I am perfectly alright.”

“You’re a real bitch, don’t you know that?” Napangiwi siya nang lihim pero nagkibit ng mga balikat. “Tapusin na natin ang usapang ito, Zandro. It is emotionally draining and embarrassing…”

“Damn you, Jennifer, but you could get pregnant!”

So, iyon ang dahilan kung bakit gusto siyang pakasalan nito. Balewala siyang ngumiti.

“This is the computer age, Zandro, love.” ginaya niya ang paraan ng pagbigkas nito ng endearment. “Maraming paraan diyan.”

Halos madurog ang mga ngipin ng binata sa galit. Sa iisang kamay ay marahas siya nitong itinaas. Sinikap niyang huwag dumaing.

“When I made you mine this morning…” he said in a dangerous voice. Ngayon higit na naiintindihan ni Jenny kung ano ang ibig sabihin ng “nagliliyab na mga mata.” At hindi niya maiwasang hindi panayuan ng balahibo. Anumang sandali ay nasa anyo ni Zandro na gusto siyang saktan. “…I had already changed my thoughts about you and even cursed myself for thinking the worst of you since I met you. Guess I was wrong. All along ay tama ang pagkakakilala ko sa iyo. The usual spoiled bitch. An accomplished flirt!”

Humihiwa na tila patalim ang sinasabi nito sa dibdib ni Jenny. Kung pisikal siyang sinaktan nito ay mas mamatamisin pa niya. Marahas siyang ibinalya ng binata pabalik sa kama na napahiga siya.

“Huwag na huwag kong malalaman, Jennifer! Gagawin ko ang lahat…” pinakadiin-diin nito ang sinabi, gritting his teeth. “…within my power to bring you back here hogtied. I cannot allow another bastard nor will I allow abortion. At kung iniisip mong natatakot ako sa mga lalaking Navarro, you can think again!”

Ipinikit ni Zandro ang mga mata sa pagpipigil ng matinding galit. Naglalabasan ang mga ugat sa braso at kamay sa pagkakakuyom. Pagkatapos ay mabilis na tumalikod at lumabas ng french door.

Si Jenny ay isinubsob ang mukha sa unan and tried so hard not to let her tears fall. Sa kauna-unahang pagkakataon, she fell in love with the wrong man.

The honorable Zandro Fortalejo!

Proposed to marry her dahil sa katayuan niya sa buhay at sa pagiging virgin niya at dahil baka magbunga ang ginawa nila. Hindi mahirap isipin na hindi gusto ni Zandro na isang bastardo ang muling isilang. Pero hindi niya gusto ang ganoong dahilan. She wants love and romance. Tulad ng pag-ibig ni Franco kay Beatriz.

Their love for each other withstood in the passing of time. Lumaki at nagkaisip silang magkakapatid na saksi sa pag-iibigan ng mga magulang. They even kissed passionately kahit na nasa paligid silang magkakapatid.

Franco Navarro was passionate na sa edad nito ay walang pakialam kung may nakakakita sa adoration nito sa asawa. At kung pakakasalan siya ni Zandro out of honorable motive, hanggang saan hahantong ang pagsasama nila? Hindi niya gustong mapasama sa listahan ng mga divorced marriage. Despite everything, she was very old-fashioned when it comes to marriage.

At musika na sa tainga nilang magkakapatid ang sinasabi ni Beatriz na masarap kapiling ang minamahal. Wake up each morning with him, wait up on him every night. Live with him and die for him. And didn’t her Tita Monica’s life with Jerome was a living hell dahil wala itong pag-ibig sa asawa? She only married Jerome because she was pregnant with Nick. And Jerome married her for another selfish and evil reason.

No. Hindi niya papayagang mangyari sa kanya iyon. Love must be a two-way traffic. Hindi iyong isa lang ang nagmamahal.

At naniniwala siyang sa panahong ito’y posible ang ganoon. There was his brother’s love for Alaina. Minahal ni Nick si Alaina mula pa noong kinse pa lang ito at inalagaan sa puso. And Alvaro’s love for Kristine is something also.

Somehow, her love for Zandro wasn’t meant to be. And it cuts like a knife. And she has doubts if she could forget this man in the next million years.

SI ZANDRO ay nagtuloy sa kuwadra at inilabas si Firewind. Marahas na sumampa sa stallion at mabilis na pinatakbo patungong batis. At wala itong pakialam kung anong oras na ng gabi. Naguumapaw ang dibdib niya sa galit.

Hindi pa humihinto nang husto si Firewind ay tumalon na ito mula sa likod ng kabayo at nag-dive sa tubig with everything on including his boots.

Mabilis na lumangoy, pabalik-balik, walang hinto. He could have won the Olympics sa ginawa nito. Ibinuhos doon ang lahat ng galit at poot sa dibdib.

Sa ikatlong pagkakataon sa buhay niya’y inalok niya ang pangalan niya sa isang babae. Ang walang kakuwenta-kuwenta niyang pangalan. Nasabing Fortalejo, pero balewala, nasabit lang siya rito sa isang hindi sinasadyang pangyayari.

At sa ikatlong pagkakataon din ay tinanggihan siya. Both women, more or less, ay may iisang dahilan. Only Jennifer was too polite and well-bred upang hindi hantarang ipamukha sa kanya ang tunay niyang katayuan. She sugarcoated it by telling him that she will only marry for love.Love? Bullshit!

She only wanted him for his body. For the initiation. Now she could start counting men after men, like a common whore. Lalo niyang binilisan ang paglangoy sa kaisipang iyon! Ang isipin pa lang si Jennifer sa piling ng ibang lalaki ay sasabog na ang dibdib niya.

Bakit ka nagkakaganyan, Zandro? Nandiyan naman si Ester? Hindi ba at buo na sa isip mong siya ang uri ng babaeng gusto mong makasama sa habang-buhay? Hindi ka niya tinatanggihan. Alam ni Ester na bastardo ka but it didn’t matter to her, ’di ba? kausap niya sa sarili.

“I couldn’t imagine you with her without getting bored to tears. Why, she couldn’t even look at you straight in the eyes. You kiss her at sa sahig siya nakatingin…”

Malakas siyang natawa sa sinabing iyon ni Jennifer nang nasa beach sila. She was so outspoken.

“Hindi mo nga siguro ako type but at least I can make you laugh… I’ll bet when you made love to her she’ll be as stiff as a twig!”

Lumangoy sa pampang ang binata sa puntong iyon ng pag-iisip. Ibinagsak ang sarili sa damuhan at itinitig ang mga mata sa kadiliman sa itaas na lalo pang pinadilim ng makakapal na puno sa paligid. Kahit ang sinag ng buwan ay hindi makapasok.

Then his thoughts wondered to Ester. Totoong alam nitong bastardo siya. But she didn’t meet him when he was still a struggling poor bastard. Malaking bagay na ang katayuang taglay niya ngayon bilang part-owner ng Hacienda Kristine. At hindi ilang beses ipinahiwatig ni Ester na sana’y pag-isipan niyang magkaroon ng malaking bahay tulad ng sa mga Cervantes.

At hindi rin ba at balewala sa kanya pumayag man o tumanggi si Ester sa iniluluhog niya rito? Nang ligawan niya ito’y walang emosyong kasama mula sa kanya. Sa isip niya’y si Ester ang tamang babae para sa kanya at magiging ina ng kanyang mga anak.

Pero bakit nasasaktan siya sa ginawa ni Jenny? Bakit kailangang mangibabaw ang emosyon niya sa dalaga? Bakit sinabi niyang wala siyang pag-ibig sa dalaga nang biglang magtanong ito kung may pag-ibig siya rito?

Why can’t he dismiss what happened to them as one of those things… a mere novelty? And so what if she was a virgin? Kung iyong may katawan ay hindi interesado, bakit siya?

27

NAPABALIKWAS ng bangon si Zandro sa malakas na ingay na naririnig sa labas. Hindi siya nagising nang maaga dahil hindi naman siya nakatulog kagabi. Halos hatinggabi na nang umuwi siya mula sa batis. At inokupa ni Jenny ang pag-iisip niya sa buong magdamag.

It was only his pride that kept him from going to her room and shake her to listen to him.

Tumayo siya at sumilip sa bintana. Nagsalubong ang mga kilay nang makitang bumababa ang isang chopper sa landing ground ng villa. Lalong lumalim pa ang gatla sa noo nang mapuna ang logo ng chopper.

FNC International.

Mabilis na humugot ng briefs at maong ang binata sa closet at nagbihis. Lumabas ng silid habang isinusuot ang polo shirt. Sa bungad ng hagdan ay naroon si Jennifer. So classy despite the black denims at puting cotton shirt. Nasa sahig ang maleta.

“I’m glad you’re awake,” salubong ng dalaga sa pormal na tinig. Cleared her throat at iniwas ang tingin sa dibdib ng binata na ang polo ay sinisimulan pa lang ibutones mula sa dulo.

May pait na gumuhit sa dibdib sa nakikitang anyo nito. Pinangingitim ng tumutubong whiskers ang mukha. And she could still feel those on her flesh that it made her shiver.

He looked as if he didn’t sleep at all. Did he think about her? Kung paanong inisip din nito si Zandro sa buong magdamag? Of course! sagot din niya. Who wouldn’t think about you after the sex you both had yesterday? Kung binigyan lang niya uli ng pagkakataon ang lalaki, ten is to one na inulit nilang muli ang nangyari sa batis.

“Saan galing ang chopper na iyan?” galit nitong tanong. “Ang usapan namin ni Franco ay dalawang linggo ka rito.”

She smiled bitterly. “Pinakiusapan ko ang girlfriend mo na tawagan ang mama ko, Zandro…”

Nagsalubong ang mga kilay ng binata habang ipinapasok sa loob ng maong ang polo shirt. 

“Girlfriend who? Ano ang ibig mong sabihin?”

Nagkibit siya ng mga balikat. “Oh, she was here yesterday. She gave me the way to get out of this place.”

Nanalim ang mga mata ng binata. “Sino ang tinutukoy mo?” Nagtaas ito ng tinig. Subalit bago pa muling nakapagsalita si Jenny ay narinig na nila sa ibaba ang pagpapatuloy ni Agring sa dumating.

Umilap ang mga mata ni Jenny. Kilala niya ang tinig. Patakbo siyang sumungaw sa balustre ng sitting room.

“Lance!” Nag-echo sa kabahayan ang tinig niya at tumingala ang binata. Naningkit ang mga mata at nagdikit ang mga kilay nito pagkakita sa kanya.

Kinabahan si Jenny. Kabisado niya ang anyong iyon. Sa tatlong mga kapatid niyang lalaki, si Lance ang palabiro, laging nakangiti, happy-go-lucky. Subalit kahit si Franco Navarro ay hindi gugustuhing makita ang ganoong ekspresyon ng mukha ng bunsong anak na lalaki. She held her breath. Bakit kailangang si Lance ang sumundo sa kanya? Kailan pa ito umuwi sa Pilipinas?“Come down here, brat, and fast!” sigaw ng binata.

Sandaling nagkatitigan sina Zandro at Jenny. Kitang-kita sa mukha niya ang kaba. Tumaas ang isang sulok ng bibig ni Zandro sa patuyang pagngiti.

“Scared with big brother, huh? I doubt what he would say if I’ll tell him that I took his dear little sister’s innocence…”

Namutla si Jenny. “Bastard,” bulong niya sa pag-aalalang marinig sila ni Lance. “He will kill you, iyan ang tinitiyak ko!”

Banayad na tumawa nang pauyam si Zandro. “Whew! And I am supposed to fear your brother, eh…”

“You should be!” she hissed pero hindi malakasan ang tinig. “And keep your bloody mouth shut!” Akmang dadamputin niya ang maleta subalit naunahan siya roon ni Zandro at nagpatiunang bumaba. Sumunod siya na may agam-agam sa dibdib.

Nasa ibaba na siya nang ngumiti sa kapatid. “Kailan ka pa nasa Maynila, Lance? ikaw ba ang inutusan ng Mama na sunduin ako?” aniya sa pinasiglang tinig. Si Lance ay pinaglipat-lipat ang tingin sa dalawang nasa ibaba ng hagdanan.

“Nasa bahay ako nang tumawag sa Mama ang isang babae at sinabing maysakit ka at nagpapasundo.” kay Zandro ito nakatingin habang nagsasalita. “Hindi ko alam na wala ka sa Maynila, Jennifer, and I could have killed Nick kung nagkataong nagkita kami. Hindi ako makapaniwalang pumayag ang lalaking iyon sa kalokohan ng Papa.” lumunok si Jenny. Nakini-kinita na niya ang pagtatalong sumunod sa pagitan ni Franco at Lance.

“Welcome to Paso de Blas, Mr. Navarro.” si Zandro sa pormal na tinig at sinasalubong ang mapanuri at matalim na titig ni Lance.

So, this is the third formidable brother, huh. Tinantiya ni Zandro ang bagong dating. A little bit taller than Nick. Perhaps the tallest among the Navarros. Over six feet in height. The wavy hair almost reach his broad shoulders. Jet setter and international playboy. Iisang tao lang ang laman ng chopper nang masilip nito kanina sa bintana. So he must be a pilot, too, maliban sa pagiging car racer.

“I should not want to take this out on you, Mr. Fortalejo, pero hindi mo dapat pinatulan ang mungkahi ng Papa. Hindi ka niya mapipilit.” sa ilalim ng magalang na tono ay naroon ang disgusto at galit sa kaharap. “Ano ang motibo mo at pumayag kang dalhin dito si Jennifer? I know you’re a busy man.”

“Lance, please…” hindi niya gustong nagagalit ang kapatid. Lance is unreasonable most of the time pagdating sa kanya. Or she guessed all her brothers are unreasonable pagdating sa kanya.

“At ikaw, Jennifer,” baling nito sa dalaga na napapitlag. “This is so unusual. Sinabi ng Mama na hindi mo gusto ang pagkaparito mo pero mahigit ka nang isang linggo rito and alone.” Tumikhim ang dalaga. Paano niya sasabihin sa kapatid na walang paraan para makaalis ng Paso de Blas nang hindi ito magsisiklab sa galit? Na kung hindi dahil sa isang nagmamalasakit na babae ay hindi pa siya sana makakauwi ngayon.

“I love their beach, Lance. One of the bests. And you know how I love horses. They have the finest breed of stallions.”

“We have Shadow and Arab!” he snapped at pagkatapos ay binalingan si Zandro. “Hindi mo na ako sinagot, Mr. Fortalejo…”

Tumikhim si Zandro. Kung naiba-iba ang kaharap ay baka kanina pa ito nakatikim sa kanya. No one talked to him in that kind of tone and got away with it. Kahit pa anak ng multi-milyonaryong si Franco Navarro. Pero tama ito, ano nga ba ang motibo niya? He could have said ‘no’ nang ipakiusap ni Franco iyon.

“Your father was very persuasive, Mr. Navarro.” he felt stupid. Masyado silang pormal sa tawagan sa isa’t isa. “At hindi ko matanggihan. He is an important business associate. Anyway, your sister is a guest in this house at hindi ako nag-iisa rito sa Villa. Nariyan si Agring, ang sumalubong sa iyo kanina. And your sister was well taken cared of.” he smiled secretly nang marinig ang marahang buntong-hininga ni Jenny. At alam ni Jenny na doble ang kahulugan ng huling sinabi nito.

“Tama siya, Lance,” agap ng dalaga. “Walang dapat na pagtalunan. Isa pa, ginusto ko ring magtagal nang ilang araw. I’ve been to so many parts of the world pero it’s ironic na hindi pa sa famous Kristine Resort.” pinasigla niya ang tinig at nilingon si Zandro bagaman sinikap na huwag salubungin ang tingin nito.

“Thank you for everything, Zandro,” patuloy ni Jenny. “Say my goodbyes to Nathaniel and Jas.” she smiled too sweetly. Si Lance ay humakbang patungo sa maleta niya at dinampot ito.

“I am sorry for the inconvenience, Mr. Fortalejo.” bumaba ang tinig nito at iniabot ang kamay kay Zandro na tinanggap naman. “Let’s go, Jennifer.” mabilis na humakbang palabas si Lance at nagmamadaling umagapay ang dalaga na hindi lumilingon.

She was torn between a broken heart and fear for his brother at para na rin kay Zandro sa sandaling magkahinala si Lance na may hindi magandang nangyari sa kanila.

Nasa lawn na ang magkapatid nang magsalita nang malakas si Zandro. “Mr. Navarro…”

Nahinto sa paglakad si Lance at lumingon, ganoon din si Jenny sa pag-aakalang may nalimutan at inihabol ni Zandro. Maririnig kahit karayom na mahuhulog sa katahimikan sa pagitan nilang tatlo. Ang magkapatid ay naghihintay ng sasabihin ni Zandro. Marahang nagsalita si Zandro bagaman sa pandinig ng magkapatid ay tila ito kulog mula sa langit.

“Should your sister get pregnant, you know where to find me. I am willing to marry her.”

Napahugot ng matalim na paghinga si Jenny kasabay ng pagkawala ng kulay sa mukha. Sana’y bumuka ang lupa at lamunin siya. But it never happened. She wished again. Na sana’y hindi narinig ni Lance ang isinigaw ni Zandro at magpatuloy na sa paglakad patungo sa chopper.But wishes do not happen anymore. Nakita niya si Lance na sandaling itinulos sa kinatatayuan bago ibinagsak sa damo ang maleta niya.

“You sonofabitch!” At sa malalaking hakbang ay binalikan ni Lance si Zandro na sinasalubong din ito. With equal grimness on both men’s faces.

Jenny closed her eyes in horror. Makalipas ang ilang sandali ay nagmulat siya ng mga mata upang makita ang paghahamok ng dalawang lalaki. Both men were of the same build and height bagaman mas bata si Lance nang limang taon. But both were muscular and martial arts expert.

Si Lance ay galit at si Zandro ay naghahamon. Gustuhin mang umawat ni Jenny, she didn’t want to be caught in between two colliding forces.

“You can fight to death, damn you both!” Sa malalaking hakbang ay bumalik sa villa.Nasalubong sa portico ang mag-asawang katiwala. Inutusan niya ng kape ang natutulalang si Agring. Sa di-kalayuan ay nakatanga ang stable boy sa dalawang lalaking naghahamok. Sa nakikita niya’y hindi ang asawa ni Agring at ang stable boy ang magkakalakas-loob na awatin ang dalawang lalaki. How she wished na ang mga nagtatrabaho sa asyenda ay nasa malapit lang.

Pagalit siyang naupo sa isa sa mga silya sa portico at sinulyapan ang dalawang lalaki. Isang flying kick ang pinakawalan ni Lance na tumama sa sikmura ni Zandro at bumagsak ito sa lupa. Sumugod pa uli si Lance upang sundan ang ginawa subalit nakatayo na si Zandro upang magpakawala ng isang malakas na upper cut sa panga ni Lance.

Pareho niyang iniinda ang tama ng bawat isa. Sa nakikita niya’y walang mananalo, parehong babagsak ang dalawang lalaki na pulos pasa at dugo na ang mga mukha. Parehong magkakamatayan ang dalawa kung hindi siya gagawa ng paraan.

Tumayo siya at pumasok sa loob ng villa hanggang sa may bar. Binuksan ang isang glass shelf sa dingding kung saan may naka-display na iba’t ibang uri ng baril. Kinuha mula roon ang isang baril. Tiningnan kung may bala at nang matiyak na loaded ay ikinasa.

Muling bumalik sa labas at itinaas ang baril sa ere at nagpaputok. It worked. Mabilis na naghiwalay ang dalawa at parehong nilingon siya.

Naniningkit ang mga matang hawak sa dalawang kamay ang baril at itinuon sa dalawang lalaki.

“Of course, I could not kill you,” aniya na tumaas-baba ang dibdib. “Pero gusto rin lang ninyong masaktan, madali para sa aking sugatan kayo sa iba’t ibang bahagi ng katawan. You know that very well, Lance.” itinuon niya ang mga mata sa kapatid. “I would not miss a strand of your hair.”

“Dammit, brat, put that gun down!” hiyaw ni Lance. Her sister is a marksman.

Si Zandro ay pinahid ng likod ng palad ang dugo sa ilong at galit na tumayo. Inabot ito ni Lance sa binti at natumba ang binata at muli na naman sanang magpapang-abot nang ipaputok ni Jenny ang baril nang dalawang beses ilang pulgada mula sa paanan ng dalawang lalaki.

“I have both your shoulders as my next target sa ikatlo at ikaapat na bala!”

“She’s not joking!” babala ni Lance kay Zandro.

“Hindi ako natatakot sa bala niya!” hiyaw ni Zandro.

“Hindi rin ako!” ganti ni Lance and cursed himself and his two brothers for having taught this brat to be a sharpshooter. “But my sister could shoot accurately and looking at her now…” umiling at muling itinuon ang mga mata sa nagpupuyos na si Jenny. “Wala akong balak na maging invalid for the next few days because of a gun wound. Ewan ko sa iyo…”

“Hell!” Tumayo si Zandro at humakbang patungo sa kuwadra.

Nakita ni Jenny na umika ang binata though he tried so hard na huwag ipahalata. She winced. Parang siya ang may mga sugat sa nakikitang anyo ni Zandro. Hindi siya nakatiis at ibinagsak ang baril sa damo sa matinding panlulumo. Mabilis na tumakbo at hinabol si Zandro at humarang sa daanan.

“Zandro… I–I…” hindi niya alam ang sasabihin. Tumingala at hinagod ng mga mata ang mukha ng binata and she felt like crying.

“Get out of my way, Jenny!” ani Zandro, gritting his teeth.

“B-but… why did you do it?” Gumagaralgal ang tinig niya. She wanted to reach his face and touch it.

“Why?” Lumiit pang lalo ang mga mata ng binata na halos hindi na maidilat ang isa dahil sa suntok na inabot mula kay Lance. “Dahil hindi kita masaktan though the devil knows you deserved to be hit for the kind of a woman you are!” Pagkasabi niyo’y nagmamadaling humakbang patungo sa kinaroroonan ni Firewind.

Nilingon ni Jenny si Lance and for a moment there had the thought of killing her own brother for hurting Zandro. But Lance is equally bruised. Pagkatapos ay muling nilingon si Zandro na pinatakbo nang mabilis si Firewind palayo sa lugar na iyon.

There goes the bastard that she loves so much.

28

“I’LL BE damned!” bulalas ni Nathaniel nang makita si Zandro sa tabing-dagat at masuri ang anyo nito. “Tama ba ang nabalitaan ko sa mga katulong?”

“Palalayasin ko ang sinumang katulong na nagtsismis sa iyo!” galit nitong singhal.

“C’mon, Zandro, huwag mong ibunton sa mga taong iyon ang galit mo. I went there this morning dahil nakita ko sa ere ang pababang chopper. Inisip kong si Bernard ang dumating at may kailangan akong ipakita sa kanya. At sinabi sa akin ng mga katulong ang nangyari. They’re worried about you.”

“I’m all right.”

“No, you’re not. Ano ang nangyari?”

“Back off, Nat. It’s none of your business.” Itinuon niya ang mga mata sa dagat bagaman halos hindi niya maidilat ang kaliwang mata.

“I am making it mine. Hindi ko gustong makialam, but seeing you now, I need to know…”

“Dahil nasa Paso de Blas ako at lupain ninyo ito?” sarkastikong sagot nito.

Napatuwid ng tayo si Nathaniel. “Kailan ka pa nagkaganyan, Zandro? You owned part of this island…”

“Out of charity…” tiim-bagang nitong sinabi.

“Will you stop being foolish and childish?!” hiyaw ni Nathaniel. 

“At kahit sa sandaling ito ay kalimutan mo ang mga insekyuridad mo sa buhay. Hindi mo kasalanan na ipinanganak kang bastardo. Hindi mo rin kasalanan na si Clarita at si King ang naging ina at kapatid mo. Bernard is a bastard, too. Suffered what you’ve suffered. Lumaking hindi alam kung sino ang ama, kung si Alfon o si Leon Fortalejo, you could have imagined his torture…”

“Lumaking may pera si Bernard, Nat, kung nakakalimutan mo. He was a de Silva first…”

“Hindi iyon ang punto,” he said impatiently. 

“And you’re behaving ridiculously. At this point in time, kailangan pa ba nating pairalin ang ganitong damdamin, ha, Zandro? Our lives are made-up. We can’t let the past crawling on us like a deadly spider…”

Zandro sucked his breath sharply “Del dicho al hecho hay mucho trecho. Is that what you say in Spanish?” May banayad na panunuya sa tinig niya sa pagsasabing madaling sabihin kaysa gawin. “Hindi mo dinanas ang dinanas ko…”

Itinaas ni Nathaniel ang dalawang kamay. “Alright! Pare-pareho naman tayong may itinagong skeleton sa closet. Pare-parehong may mga insekyuridad. May tao bang wala?” Hindi kumibo si Zandro at nanatiling nakatitig sa mga munting alon na humahampas sa buhanginan like liquid silver. 

“Nasaan na ang resonableng taong kilala ko? Hindi ikaw ang uring nagpapadala sa problema, Zandro. Sa sandaling panahong nagkakilala kayo ni Bernard, you were his tower of strength next to Marco,” patuloy ni Nathaniel.

Paikang tumayo si Zandro. Gustong alalayan ni Nathaniel pero alam nito kung gaano ka-proud ang binata kaya hinayaan. At sa hirap na paglakad ay tinungo ang dagat at hinayaang basain ng mga alon ang leather boots.

“Isa kang Fortalejo,” patuloy ni Nathaniel. “Magkakatulong nating nilulusutan ang problema ng bawat isa.”

Lumingon si Zandro. “Have you ever thought of becoming a preacher?” And then slowly smiled. 

Ngumiti rin si Nathaniel at sabay na nagtawanan nang malakas ang dalawa.

Sa pahapyaw na paraan ay sinabi niya ang buong pangyayari. Nanlaki ang mga mata ni Nathaniel.

“Madre! Tu estas mas loco que un chivo para hamunin nang ganoon si Lawrence Navarro! Ako man itong nasa kalagayan niya ay ganoon din ang gagawin ko sa iyo.” he shook his head in disbelief. Sinadya ni Zandro na hamunin si Lance to get back at Jenny. Hindi niya masaktan ang dalaga kaya ang galit ay ibinuhos kay Lance at sa sarili. “Look what happened to you…”

“Oh, don’t worry. I probably broke his handsome face and ribs. That bloody gigolo was stronger than I thought…”

“As far as I know, the Navarro brothers are martial arts expert, Zandro. At tulad namin nina Marco at Bernard ay lumaki sa piling ng mga toro at rancheros while you had your own share with the goons in the slums who taught you how to fight to live. And you were misled by the handsome face, coat and tie and designer’s sweatshirts.” gustong matawa ni Nathaniel.

“I could beat him again…” mariing sinabi niya.

Napailing si Nathaniel. “You are both so foolish. At hindi ako makapaniwalang pinatulan mo si Jennifer Navarro. Kung hindi ikaw ang nagsabi ay hindi ako maniniwala.”

“Oh, I hated that bitch for being so casual and promiscuous! She’s despicable. Can you believe that she even thought of abortion kung sakaling magdalang-tao siya?” he said savagely. 

Marahas na sinipa ang shell na nasa paanan, wincing at the same time. Masakit pa ang mga binti niya sa away nila ni Lance.

“She’s not your type and now you hated her,” sang-ayon ni Nathaniel na itinago ang amusement.

“Damn right!”

“So forget her…”

“Like hell!”

Umiling si Nathaniel. Sa ganitong mood ni Zandro, natitiyak nitong walang empleyadong makalalapit.

“Umuwi ka sa bahay, pare, and let my mother take care of your wounds and bruises. Who knows, baka may internal damage ka. Magpapadala ako ng doktor doon. ’Ayan at dumudugo pa ang noo mo.”

“Huwag mo akong intindihin, Nathaniel. Mag- aalala lang si Margarita ’pag nakita ako.” bumaba ang tinig niya.

“Sa sandaling ito’y natitiyak kong nakarating na sa Mama ang balita. At lalo siyang mag-aalala ’pag hindi nagamot ang mga sugat mo. Hahanapin ka rin niya, Zandro. Unahan mo na.” tinapik nito sa balikat ang binata at pagkatapos ay tumalikod at bumalik sa hotel.

Nasalubong nito ang asawa sa swimming pool. “Ano ang nangyari kay Zandro?”

Nagkibit ng mga balikat si Nathaniel at inakbayan ang asawa. “Love wounds and bruises, mi alma,” amused nitong sinabi. “Broken heart and aching groin and troubled mind. I can see many sleepless nights ahead,” at bumunghalit ng tawa na ikinailing ni Jasmin.

NASA villa si Zandro at nagpapagaling ng mga sugat pagkatapos matingnan ng doktor. Nag-angat siya ng mukha nang huminto sa driveway ang service pickup ng Kristine hotel. Mula sa passenger seat ay bumaba si Ester.

“Ano ang nangyari sa iyo? Ano ang dahilan at nakipag-away ka sa kapatid ng naging bisita mo?” bungad nito na naupo sa bakanteng rattan chair sa portico.

“Ang bilis ng balita,” matabang nitong sinabi. “Bakit ka narito, Ester?“Lumatay ang sakit sa mukha ng babae. “Dinadalaw kita, Zandro. Nakapagtataka ba iyon?”

“Hindi mabuti para sa isang tulad mo na makitang dumadalaw sa isang binata, lalo at alam ng lahat na nanunuyo ako sa iyo…”

Tumikhim ang dalaga. “May kasama ako, Zandro, ang driver ng hotel. Isa pa, katungkulan kong dalawin ka…”

Tumango-tango ang binata. Hindi kumibo. Hinagod ng tingin ang babaeng nasa harap. Maganda. Tall and very proper. Nakapusod ang buhok, nakasara ang mga butones ng blusa hanggang sa leeg.

“Mas mukha kang maestra kaysa hotel employee, Ester. Bakit hindi ka naging guro?”

Nabigla si Ester sa tanong. “A-ayoko ng… maraming bata, Zandro. Sawang-sawa na ako. Pito kaming magkakapatid at inalagaan kong lahat…”

Muling tumango ang binata. “Kung sakaling mag-aasawa ka’y magkakaanak ka rin, ’di ba?”

Umiwas ng tingin si Ester. Nilinga ang mga carabao grass sa harap ng villa. “Tama na siguro ang dalawa at kaya naman nating bumayad ng yaya, ’di ba?” Hindi nakalampas sa pandinig ni Zandro ang ‘nating’ ginamit.

Isa pa uling tango ang ginawa niya. “Gusto ko nga palang samahan mo ako sa Manila bukas, Ester…”

Kumislap ang mga mata ng babae. “Of course. Saan tayo pupunta?”

“Gusto kong dalawin ang Mama sa National Center for Mental Health. Matagal-tagal na rin akong hindi nadadalaw…”

Pumormal ang mukha ng dalaga. Itinuwid ang sarili at humugot ng buntong-hininga. Tila isang guro na handang sermunan ang mga pupil.

“Ang bahaging iyon ng buhay mo’y ibaon mo na sa limot, Zandro,” banayad nitong sinabi pero mariin. “Natitiyak kong naaalagaang mabuti ang mama mo roon ng mga doktor. Hindi mo man sinabi ay napag-alaman kong hindi siya naging mabuting ina sa iyo. At sapat na marahil na nagbabayad ka ng mga doktor para asikasuhin siya.”

“She’s my mother, Ester,” kalmanteng sagot ng binata. 

“Anuman ang nangyari sa amin ay ina ko pa rin siya. In fact, I’m thinking of bringing her here in Paso de Blas. Baka gumaling siya ’pag nakakakita ng mga bagay na pamilyar. I can hire a private nurse and doctor.”

Nanlaki ang mga mata ni Ester. 

“Hindi, Zandro! Sapat na ang kahihiyan at sama ng loob na sinapit ng mga Fortalejo dahil sa ina mo! Pag-uusapan na naman ng buong Paso de Blas ang nakaraan. Isang malaking kahihiyan iyon!”

“Bahagi siya ng buhay ko, Ester, at hindi ko puwedeng itanggi o ibaon sa limot,” matigas niyang sinabi. Napatayo ang dalaga.

“Bilang mapapangasawa mo’y may salita rin ako sa bagay na iyan, Zandro!”

“Ibig bang sabihin niyang sinasabi mo’y pumapayag ka na sa matagal ko nang inalok sa iyo?” Hindi niya matiyak kung napuna ni Ester ang paggamit niya ng past tense.

“Naipasya kong ganoon na nga. At dapat na pareho nating sang-ayunan ang pagdadala mo rito sa mama mo. Hindi ko gusto ang ideyang iyon, Zandro…”

Tumikhim si Zandro bago nagsalita. “Ako lamang ang maaaring magpasya kung ano ang dapat gawin sa Mama, Ester. At balak kong iuwi siya rito sa Paso de Blas.” naroon ang finality sa tinig niya. Nanlaki ang mga mata ng babae na titig na titig sa kanya.

“Nagbibiro ka, Zandro!” alsa-boses nito. “Maaalala ng mga tao na isang kriminal ang stepbrother mo! Isa kang bastardo at may baliw na ina!”

Sa kauna-unahang pagkakataong may nanlait sa pagkatao niya ay walang nadamang pait si Zandro. Kahit na nga ba mula sa babaeng binalak niyang kasamahin sa habang-buhay.

“Goodbye, Ester…”

29

“NOW, JENNIFER, tell me what happened?” Si Lance nang nasa ere na sila. Nilingon ang kapatid na hindi agad sumagot at nag-concentrate sa pagpapalipad.

“Did he force himself on you?” dugtong nitong tanong sa nagtatagis na mga bagang. Pagkatapos ay napangiwi dahil sa sugat sa panga. “Bloody shit!” asik nito na kinapa ang mukha.

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Jenny. “I seduced him, Lance,” flat niyang sagot habang niyuko ang malawak na karagatan. Isang maliit na isla na lamang ang tingin niya sa Paso de Blas. Parang buntot lang ng isla ng Palawan.

Funny, pero noong una niyang matanaw ang Paso de Blas mula sa ere ay nagagalit siya. Ngayo’y nakapagtatakang malaking bahagi ng pagkatao niya’y naiwan dito.

Muling nagmura si Lance sa isinagot niya pero hindi niya ito iniinda. Inayos ang headrest.

“I’ll come back for that bastard and kill him!”

“And get yourself killed, too,” matabang niyang sagot. “Aminin mo, Lance, hindi mo kayang itumba si Zandro.” she smiled at the thought. Zandro is one of the few men his brother didn’t beat.

“I can try, brat,” naiiritang wika nito. “I lack practice, kaya ganoon. When did I last fight? Three years… four years ago? Sa Sto. Cristo pa… shit!” mura nito sa halip na dumaing dahil sumakit ang mukha sa pagsasalita.

“You’re hurt,” she whispered gently at banayad na dinama ang panga ng kapatid.

“Just as he was and I doubt if he could be as handsome after today. I probably broke his nose.”

Umiwas ng tingin si Jenny at muling nilingon ang ibaba. Siya ang nasasaktan sa kaisipang baka mas matindi ang tama ni Zandro.

“Ano ang sasabihin mo sa Mama?” nag-aalala niyang tanong.

“That again, I fought for my dear little sister’s honor because she seduced a man,” sarkastikong wika nito. “Really, brat, sa dinami-rami ba naman ng naghahabol sa iyong mga lalaki…” hindi sumagot si Jenny. Tinitigan siya ng kapatid. “He said he wants to marry you.”

“Ayokong pakasal sa kanya.” naroon ang determinasyon sa tinig niya. “And don’t ask why. And please don’t tell anyone about this, Lance. There are enough trouble.”

“At ano sa palagay mo ang isasagot ko ’pag nakita ako ng Papa at Mama sa anyo kong ito?” Nanlumo siya. Nakikiusap ang mga matang nilingon ang kapatid. “Anything, Lance, please. Kahit na ano, huwag mo lamang sabihin ang totoo. Kinakabahan ako sa maaaring gawin ng Papa at ni Alvaro at Nick.”

“Damn, Nick!”

“Do you think alam niya ang ginawa ng Papa?” Umiling si Lance. “I doubted him at first. But you know him. Kahit noong hindi niya alam na magkakapatid tayo’y mas protective pa siya sa iyo kaysa sa amin ni Alvaro. He spoiled you a lot.“Muli siyang natahimik. Siya man ay hindi naniniwalang kasabwat ng papa niya si Nick. Pero hindi niya alam ang motibo ng ama sa pagpapadala sa Paso de Blas.

“Hindi ko alam ang motibo ng Papa sa ginawa niya, Jen,” isinatinig ni Lance ang iniisip niya. “I couldn’t believe for one moment na ipadadala ka niya sa isang unknown place with a stranger dahil lang sa kahihiyan sa mga Fortalejo. It was absolutely unheard of.”

Mahabang katahimikan ang namagitan sa dalawa. Si Lance ang unang nagsalita. “Bumaba ka sa FNC and I’ll fly to Alta Tierra. Magpapalipas ako ng ilang araw doon hanggang sa paggaling nitong mga pasang ito. Ayoko ring makita ng Mama ito, Jen. Nag-away na kami ng Papa kahapon at ang Mama ang naapektuhan. At ’pag nalaman pa nila ang dahilan kung bakit ako nakipag-away, tiyak na malaking gulo.”

“Sa kondisyon mong iyan, you cannot fly this chopper by yourself. At paano kung tanungin ka ni Alvaro? Oh, Lance, susugod iyon.” naiiyak na siya. She can sweet-talk Lance once in a while pero hindi si Alvaro. “Isa pa, kailangan mong magpadoktor. Hindi ako papayag na hindi magamot ang mga sugat at pasa mo.”

“There’s your solution, brat!” bulalas ng binata. “Take me to Makati Med at walang makakaalam sa nangyari. I’ll stay there for a few days at pagkatapos ay uuwi ako sa Sto. Cristo. Sa Hacienda Montaño ako tutuloy. Sabihin mo sa Mama na may nagyaya sa akin sa… sa… whereever! And you owe me this one, little sister.” naningkit ang mga matang tinitigan si Jenny. “I’ll probably die of boredom sa hospital bed.“She smiled. “I hope they will assign a beautiful nurse…”

“I’m worried about you, sis,” wika nito kasabay ng buntong-hininga. Hindi pinansin ang biro niya. His voice tender at hindi inaalis ang mga mata sa mukha niya. “Kung ako ang masusunod ay ipakakasal ko kayo ng lalaking iyon. I kind of respect him somehow…” marahan na lang ang huling sinabi nito. Alam ni Jenny na hindi si Lance ang madaling paluguran pagdating sa mga lalaking napapaugnay sa kanya. And the mere fact na nasambit ng kapatid iyon, nakadama siya ng init ng damdamin kahit papaano.

“I love the three of you, Lance. And I’m proud having you all as my brothers. No sister could ask for more,” she said softly. Nag-init ang sulok ng mga mata. “But you are all overprotecting me. I am not a little girl anymore. I can take care of myself…”

“Yeah,” matabang nitong sagot na hinagod siya ng tingin. “Look what happened to you. Iyan ba ang ibig mong sabihing kaya mong pangalagaan ang sarili mo?! I want to think we’ve just lost our only sister,” he said bitterly.

Hindi niya mapigilan ang pagkawala ng marahang paghikbi. “I am still the same, Lance. Gusto ko lang na maintindihan ninyo ako. I cannot be your little girl forever. I have to grow up somehow. I also have my own life to live. And you cannot all keep on watching me as if I am not a human being. Sa tingin mo ba ay isa akong precious stone na lagi na lang ninyong iniingatan at gustong ilagay sa isang well-guarded safe? Let me be, Lance. Do you understand what I mean…?”

“I am trying my damnedest to,” he said huskily. “But look what happened to you. Is that the kind of freedom you want?”

“Ako ang may gusto nito. Alam mo… ninyong lahat na walang makapagpipilit sa akin ng mga bagay na hindi ko gustong mangyari.”

“He probably seduced you, Jenny.” muling tumiim ang mukha nito. “You’re very young. And that man is a woman’s man, a lady killer.” he gritted his teeth.

“And so were my handsome macho brothers!” Marahas siyang nilingon ni Lance sa naniningkit na mga mata. “I don’t seduce young virgins, dammit!”

“Oh, please, Lance…”

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ng binata. And softly, he asked, “Do you love him, brat?” Ang tinig na malimit nitong gamitin sa kanya when she was small at nag-aalala kung nasasaktan siya. Gustong sumungaw ng mga luha ni Jenny. Tumingala upang ibalik ang mga iyon. 

“That is the only reason I could think of to justify what you did.”

“What about lust?” she answered hoarsely. Hindi niya aaminin sa kapatid na umiibig siya sa lalaking wala namang pag-ibig sa kanya.

“Don’t give me that bullshit, Jennifer. You’ve been counting handsome boyfriends since Navarro sent you to the States. And you never go beyond the borderline of decency.”

“I don’t wanna talk about it, please.” nakikiusap ang gumagaralgal niyang tinig. “And I know you, brother. Babalikan mo si Zandro. Promise me this very moment to leave him alone…”

“Jenny…” protesta nito.

“Please…” she pleaded softly.

Muling bumuntong-hininga ang binata. Labag man sa loob ay tumango at sumandal at ipinikit ang mga mata.

30

SI JENNIFER ay inubos ang sumunod na mga araw sa pagdalo sa lahat ng mga party at kasiyahan. Halos laman ng society page ang mukha ng dalaga sa araw-araw. Sinusundan ng mga society reporter ang bawat galaw niya at kung sino ang ka-date niya.

Some of her dates are famous society personalities kung hindi man anak din ng kapwa mayayaman.

Si Zandro na nasa loob ng opisina ng Kristine Cement ay inihagis ang diyaryo sa mesa. Si Bernard ay amused na hindi pinapansin ang kapatid. Patuloy sa pagpirma ng mga tseke.

“Devil woman!”

“Si, hermano. Es verdad,” amused nitong sang-ayon bagaman hindi nag-aangat ng mukha. 

“They’re pain in the neck.”

Tumayo ang binata at sinulyapan ang relo sa braso. Alas-nueve y media ng umaga. Dinampot nito ang telepono sa mesa ni Bernard at dumayal.

“Hello… this is Zandro Fortalejo, gusto kong makausap si Jennifer…” utos nito sa aroganteng tono. Ilang beses na niyang tinangkang kausapin si Jenny. Subalit sa tuwing dinadayal niya ang linya nito ay ibinababa na agad bago pa man mag-ring.

At ngayon ay hindi niya mapapalampas ang balitang nasa society column ng peryodiko. Nakuhanan ng larawan ang dalaga na tila hinahagkan ng isang society playboy at nagngingitngit siya.

“It is Zandro Fortalejo,” he repeated his name impatiently. “Wake her up… no… no. Ibigay mo sa akin ang numero ng telepono niya sa kuwarto.” alin na lang sa dalawa, pamilyar sa maid ang apelyido o natakot sa tono niya kaya ibinigay ang telepono ni Jenny sa kuwarto nito. Inabot nito ang ball pen sa mesa at isinulat ang idinikta ng maid pagkatapos ay muling dumayal.

Bernard lazily smiled. His brother was caught, hook, line and sinker. Limang ring bago may sumagot.

“Hello…” sagot ni Jenny in a sleepy and husky voice.

Napapikit si Zandro. He could imagine her purring in bed like a cat and inside his jeans, he went stiff.

“Jennifer…”

Si Jenny ay biglang nagmulat ng mga mata. She will never forget his voice in a million years. Bumilis ang tibok ng dibdib. It’s been almost four weeks mula nang manggaling siya sa Paso de Blas.

“W-who’s this?”

“Dammit, Jennifer, alam kong kilala mo ako.” Isang buntong-hininga ang pinakawalan niya. “What do you want?”

“It’s been over three weeks. Are you sure you aren’t…” he stopped and swallowed. “I mean, didn’t you skip your period?”

Napapikit si Jenny. She missed him. She cried so many nights over him. Gusto niyang marinig ang boses nito at sabihing nami-miss siya at gusto siyang makita pero hindi para itanong kung hindi dumating ang monthly period niya.

“Bastard!” she hissed. “Iyon ba ang dahilan kaya tumawag ka, Zandro?”

“Jen, I…”

“Rest assured, I’m not pregnant and I’m not likely to be. Goodbye.” at ibinagsak nito ang telepono at bumunghalit ng iyak.

“Hell and damnation!” Si Zandro na ibinalik sa receiver ang telepono at namaywang. Tumingala sa kisame at ipinilig ang ulo.

“I wonder so many times why Lance didn’t kill you,” ani Bernard sa tinatamad na tono.

“He was more scared of that little brat kaysa sa akin,” galit niyang sagot at nagpalakad-lakad sa buong opisina.

“What are you bothering about, Zandro? She’s not pregnant and she’s got nothing to do with you. So stop worrying and marry Ester,” wika nito na gustong matiyak ang saloobin ng kapatid.

Hindi sumagot si Zandro na tila hindi narinig ang huling sinabi ni Bernard. Ibinagsak ang sarili sa sofa at inihilamos sa mukha ang dalawang palad.

“I couldn’t seem to say the right words to her,” wala sa loob niyang sinabi. “Pagdating sa babaeng iyon ay hindi ko malaman kung ano ang sasabihin ko. Kahit na pinraktis ko pa muna. That woman is a witch!”

“Si Ester?”

“Shit, Bernard, si Jenny ang tinutukoy ko!”

“Oh!” Nag-fake ng pagtataka si Bernard. “Akala ko ba’y hindi si Jennifer ang type mong babae?”

“She’s not! She’s wild and permissive, spoiled and rich and stubborn. But she kept on pestering my mind, dammit!” naiiritang sigaw nito.

Hindi mapigilan ni Bernard ang mapangiti. His brother is in love bagaman hindi gustong aminin. Hindi ito nagkamali ng sapantaha. Hindi si Zandro ang madaling magalit lalo na at babae. At ipinagtaka nitong iniwan ni Zandro sa gitna ng dancing floor si Jenny. His brother is the epitome ng pagiging gentleman.

“I thought you don’t believe in love?” pananalakab nito.

“Who says I’m in love!” he snapped. “I probably caught a deadly virus na hindi ko alam bigyan ng pangalan.“Malakas na tumawa si Bernard. Nagpatuloy si Zandro.

“That bitch didn’t care whether my mother was a mental case or if my dead half-brother was a murderer,” patuloy ng binata na tumayo at muling ipinasok sa bulsa ng maong ang kamay. 

“And it didn’t bother her whether I was anybody’s bastard. And she was soft and perfect… and most of all she’s making me crazy!”

“What about Ester?”

“Ester be damned!” asik niya sa kapatid. “I’m glad na pakipot siya at hindi niya ako sinagot agad. I could have married the wrong woman and made my life a living hell.”

Sandaling umilap ang mga mata ni Bernard. Alam nitong hindi ang buhay niya ang gustong tukuyin ni Zandro.

“What’s wrong with her? She was your kind of a woman.”

“I thought she was. Sa tuwing nag-uusap kami noong araw tungkol sa Mama ay mataktika niyang iniiba ang usapan. Hindi ko pinapansin iyon. Iniisip kong hindi lang niya gustong pag-usapan namin ang masasamang bahagi ng buhay ko. Then lately, sinabi ko sa kanyang iuuwi ko ang Mama sa Paso de Blas. She almost went into hysterics.”

He took a deep breath at nagpatuloy. 

“Soft-spoken si Ester at wala itong sinabing hindi ko sinang-ayunan pero minsan man ay hindi ko nadama sa kanya ang challenge and the thrill and the excitement sa tuwing nag-uusap kami ni Jenny. Na kung tutuusin ay mas nauuwi sa away kaysa sa hindi.”

Sumandal sa executive chair si Bernard. 

“To tell you frankly, no one among us liked your Ester, except that she was an excellent employee. Pero tulad ng nakagawian, hindi tayo nakikialam sa suliranin ng puso ng bawat isa…”

“She’s not my Ester!” Matalim niyang tiningnan ang kapatid. “At hindi nakikialam sa suliranin ng puso ng bawat isa?” sarkastikong ulit niya. 

“My ass, Bernard! Natitiyak kong kasama ka ni Franco Navarro sa planong ipadala sa Paso de Blas si Jennifer. In fact, duda na ako sa motibo mo noong papuntahin mo sa villa ang doktor niyang ex-boyfriend.”

Nagkibit ng mga balikat si Bernard. “You ought to thank me, hermano. I saved you from Ester. You came to your senses pagkatapos ng matagal na panahong pagtitiyaga sa babaeng iyon. What now?”

Tumingala sa kisame ang binata na parang naroon ang sagot sa tanong ng kapatid. 

“I don’t know. She doesn’t want to talk to me. Hindi ko maintindihan kung bakit biglang nag-iba ang ihip ng hangin nang umuwi ako kinagabihan.”

“SAAN ka na naman pupunta, Jenny, hija?”

“I have a date tonight, Mama,” sagot niya na nag-spray ng Aliage sa wrist.

“What’s wrong with you, darling?” Naguguluhang tinitigan ni Bea ang anak. “Halos gabi-gabi kang lumalabas. Hindi ka naman dating ganyan.”

“Nothing, ’Ma. Ayoko lang dito sa bahay. I’m just bored.” iniwas niya ang tingin.

“I knew it when you’re lying, baby,” she said softly. “Had my children all so grown up now that they don’t want me to share their problems anymore?” May bahid ng hinanakit ang tinig ni Beatriz.

Nahinto sa ere ang brush ni Jenny at tinitigan ang ina. Kapagkuwa’y biglang humarap at lumuhod sa carpet at ginagap ang mga kamay nito.

“I–I don’t know what to say, ’Ma,” halos pahikbi niyang sinabi. Sa loob ng halos isang buwan ay sinarili niya ang sama ng loob. When she thought she’s alright, saka naman tumawag si Zandro para lang itanong kung nagdadalang-tao siya.

“Is it a heart problem, darling?” Hinaplos ni Beatriz ang buhok ng anak.

“I guess so.” she sobbed a little. “And I hate him. He is such a bastard.”

“Si Zandro Fortalejo ba, hija?” banayad na tanong nito na sinabayan ng buntong-hininga.Tumingala sa ina si Jenny. “P-paano mong nahulaan?”

Ngumiti si Beatriz. “You’re my only daughter, Jennifer. At babae rin ako. You’ve changed mula nang magbalik ka sa Paso de Blas. In fact, gusto kong kumilos ang papa mo at alamin kung ano ang nangyari sa iyo roon. Ipinasundo kita kay Lance pero hindi mo siya kasabay na umuwi which is strange dahil hindi aalis si Lance nang hindi nagpapaalam sa akin. Nang makausap ko si Alvaro sa radyo, tinanong sa akin kung bakit puro pasa si Lance at nasa Sto. Cristo at umiiwas na kausapin ako. May itinatago ba kayo ng kapatid mo sa akin, hija?”

Hindi na niya gustong sabihin sa ina ang away ng dalawang lalaki. Idineretso ang sagot. “I love him, ’Ma…” anas niya na humilig muli sa kandungan ng ina.

Isang buntong-hininga ang pinakawalan ni Beatriz. “You’re very young, paano mong natiyak na pag-ibig ang nadarama mo para sa kanya, hija?”

“And you were more than a year younger than me,” she said ungrammatically. “…when you fell in love with my father…”

Kumislap ang mga mata ni Beatriz at sandaling tumitig sa kawalan. Pagkatapos ay ibinalik ang tingin sa anak. 

“I haven’t met him yet. Pero kung ang pagbabatayan ay ang looks ni Bernard, he must be gorgeous.”

“He is and more,” sang-ayon niya na patuloy sa marahang paghikbi. “But he’s handsomer than Bernard and more gorgeous than my three brothers.” nangiti nang lihim si Beatriz sa sinabi ng bunsong anak. It was a matter of opinion.

“What’s wrong? Hindi ka ba niya gusto? Ipagtataka ko iyon, Jennifer.” itinaas nito ang baba ng anak at pinahid ng kamay ang mga luha.

“He doesn’t like me,” padabog niyang sinabi. “Mas gusto niya ang Maria Clara type. Goodness, ’Ma, I’ll never change for him.”

“You don’t have to,” sang-ayon nito. “Hindi ka na ang aking si Jennifer kung magiging iba ka. We must love someone for what they are and not for what we want them to be…”

“I believe so, too.” suminghot siya at tumayo. Inabot ang Kleenex tissue at inayos ang makeup at itinaas ang mukha. 

“Anyway, hindi lang siya ang lalaki sa lupa, ’Ma. And today, I’m dating the most handsome debonair in town. Si Warren Krantz.”

“The American rock star!” Napatayo si Bea. Narito nga pala sa Pilipinas ang kilalang grupo may isang linggo na ngayon. “But, darling, alam mong hindi ang lalaking iyon ang…”

“Tinawagan ako ni Warren, ’Ma. Ito ang panghuling gabi niya sa tatlong araw niyang tour sa Asia,” agap niya sa sinasabi ng ina. Dinampot ang silver clutch bag, yumuko at hinagkan sa pisngi si Beatriz. “Ipasusundo niya ako sa chauffeur niya any minute now. ’Bye, ’Ma.”

“Jennifer…” tawag ni Beatriz subalit nakalabas na ng silid ang anak.

31

SA MANILA Pen ay nasa dalawang parehas lahat ang mga mata. Hindi ilang reporters ang nakapaligid at kumukuha ng larawan. Ang mga bodyguard ni Warren Krantz ay nasa mesang nakapalibot sa mga ito.

“You’re stunning,” wika ni Warren na hinagod siya ng humahangang tingin. Ngumiti si Jenny at dinampot ang glass ng champagne niya at dinala sa bibig. “You haven’t changed, Jenny baby. You’re still the prettiest woman I’ve laid my eyes on and I miss you.”

“I miss you, too, Warren,” kaswal niyang sagot. Wala sa loob na inikot ang mga mata sa paligid and sipped on her champagne. “What do you think of our country?” She almost rolled her eyes sa sariling tanong. Mabuti na lang at kumislap ang isang camera. She’s too blase.

“I don’t wanna talk about your country, baby,” may pagkabagot na sagot ng binata. “Let’s talk about us and stop being coy, that’s not like you,” the American whispered seductively and erotically moved his finger from her face down to her throat and then to her bare shoulders. “I loathe this formality and the people around us. Let’s go up to my suite, Jenny, and take up right where we left off.”

Marami na siguro siyang nainom na champagne o nahihilo na sa kislap ng mga camera at sa mga taong kanina pa sumusunod sa kanila dahil ni hindi niya kinontra ang sinabi nito. Ang dahilan kaya siya narito ngayon kasama ng ex-admirer na ito ay upang kalimutan si Zandro, and so, she must enjoy her evening. Tumayo siya at lumakad kasama ni Warren patungo sa elevator.

Kasama ng tatlong bodyguards ay pumasok sila sa elevator patungo sa 9th floor kung saan naroon ang suite ni Warren Kruntz. Isinandal niya ang ulo sa elevator wall at pumikit. Marami ba siya talagang nainom? Inakbayan siya ni Warren na ngumiti at hinagkan siya sa noo.

Nang bumukas ang elevator ay inakay siya ng American palabas. Nakadalawang hakbang pa lang siya sa carpeted na sahig palayo sa elevator nang mapuna ang mga nakasarang silid na may gintong numero sa bawat pinto. Para siyang nagising mula sa isang mahimbing na pagkatulog. Huminto sa paglakad at tumingala kay Warren.

“N-no, Warren…”

“Got cold feet, honey?” ani Warren at muli siyang inakay. Pagkatapos ng dalawang hakbang pa uli ay biglang huminto sa paglakad si Jennifer.

“W-what are we going to… I mean… it’s late, Warren.” frantic niyang tiningnan ang manipis niyang wristwatch. “I–I have to be home before…”

“Scared, my Cinderella?” amused na wika nito na itinaas ang baba niya. “’Know what? This is one thing that made you so different from other women… you are so reserved. And I love you for that, Jenny. Don’t run away this time, honey.”

Akmang magsasalita ang dalaga nang muling bumukas ang elevator at lumabas doon si Zandro. Mabilis itong nakalapit at tinabig ang kamay ni Warren.

“Get your bloody hands off her!”

“What…!”

Ang mga bodyguard ay biglang parehong umalerto at inihanda ang mga sarili. Si Warren ay mabilis na bumitaw sa pagkabigla.

“Zandro!”

“Kanina ko pa kayo pinagmamasdan, Jennifer!” Nagliliyab ang mga mata nito sa galit. “Saan ka sa palagay mo pupunta kasama ang puting ito, ha?”

“W-wala kang pakialam,” pabulong niyang sagot. Hindi niya gustong sumigaw at magalit dahil nakikita na niyang nakahanda ang mga bodyguard. Tanging ang mga mata niya ang nagbabadya ng galit and at the same time, the need to throw her arms around him. “Ano ang ginagawa mo rito?”

“What the hell are you talking about?” naguguluhang tanong ni Warren na pinaglipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa. “Do you know this man?”

“Oh, yes, she knows me,” agap ni Zandro sa nanggagalaiting tinig. “I am her fiancé!”

“Fiance!” Gulat na tinitigan ni Warren si Jenny na pumikit at inis na isinandal ang ulo sa wall malapit sa elevator. Siyang pagbukas ng isa pa uling elevator. Isang reporter ang lumabas at kumislap ang camera sa kanila.

“Let’s go, Jennifer.” marahas nitong hinablot ang kamay ng dalaga.

“Oh, I don’t think so, bastard.” ang Amerikano na akmang sesenyas sa mga kasama nang humarang si Jenny.

“No, Warren, please. He’s right. He’s my— fiancé…” lord, she didn’t want another scandal. Who knows kung saang bahagi na naman ng lupa siya i-exile ni Franco Navarro?

Alanganing kumilos si Warren na nagsasalubong ang mga kilay. Nakahawak sa braso ni Jennifer. 

“Are you sure, baby?”

“You bet she is,” sagot ni Zandro bago pa makapagbuka ng bibig si Jennifer. “Now let her go because it doesn’t bother me a bit if you were the King of Timbuktu and you have an army of bodyguards.”

“You son of…”

“Warren, please.” si Jennifer na hinawakan sa braso ang lalaki. “I’ll call you tonight and explain. Please.” nasa kanila na rin ang tingin ng ilan pang guest ng hotel na naglabasan mula sa kabilang elevator kasama ang dalawa pang reporters na sadyang mag-aabang sa muling paglabas ng rock star kasama ang Navarro Princess. Mabilis na nakatuon sa kanila ang mga video camera ng mga ito.

Bagaman nagsasalubong ang mga kilay ay napahinuhod si Warren at ilang sandali pa’y hila-hila na ni Zandro si Jenny sa loob ng elevator. Ni hindi niya magawang maghisterya at magalit dahil may ilang guests sa loob. Nang bumukas sa ground floor ay mahigpit na hinawakan ni Zandro ang kamay niya at inakay palabas.

“Bitiwan mo ako, ano ba!” angil niya at tinabig ang kamay nito nang nasa labas na sila ng hotel at walang pakialam kung may ilang guest na lumingon sa pagtataka ng valet. “Ano ang ginagawa mo rito? Alam mo bang kung hindi ko inawat si Warren ay nabugbog ka na ng mga bodyguard nito?”

Umismid si Zandro. “Fine. Naibuhos ko sana sa mga iyon ang inis ko habang pinaglalaruan ng Amerikanong iyon ang mukha at mga balikat mo!”

Saglit na natahimik si Jennifer. Nangangahulugan iyon na kanina pa si Zandro sa hotel at nakamatyag sa kanila. Muli niyang tiningala ito.

“Hindi ka lang imposible, hambog ka pa! You didn’t even beat my brother at ’ayan pa sa mukha mo ang mga bakas.” sinurot niya ang mukha nito. “Iyon pa kayang tatlong bodyguards and trained martial arts experts!”

“Bakit mo inawat?” naghahamong tanong nito sa matinding inis ng dalaga.

“Because I didn’t want another scandal with you!” hiyaw niya. “Baka sa buwan na ako ipadala ng Papa…!”

“Whether you like it or not, nasa diyaryo at TV tayong dalawa bukas,” wika nito sa pagitan ng galit at amusement. “See that?” Itinuro nito ang ilang reporters na ang mga video camera ay nakatuon sa kanila. “Not to mention the scenes sa ninth floor with your American admirer, honey…” tuya nito.

“Oh, you’re… you’re…!” Nawawalan siya ng sasabihin sa galit. At bago pa nakakilos si Zandro at tinakbo niya ang pumaradang taxi na nagbaba ng sakay at mabilis na ini-lock ang mga pinto kasama ang pinto ng driver.

“Bilisan mo, mama,” utos niya.

“Buksan mo ito, Jennifer!” Subalit tumakbo na ang taxi palabas. “Hell and damnation!”

32

SA MANSIYON ay galit na inihagis ng dalaga ang clutch bag sa ibabaw ng antique chest. Tinamaan ang isang figurine at bumagsak sa marmol at nagkapira-piraso. Pero tuloy-tuloy ang dalaga.

Si Franco na hawak-hawak ang kopita ng alak mula sa bar ay sinalubong ang anak. “That was a Ming Vase that you just broke, young lady.” sinikap nitong pigilin ang galit sa ginawa ng anak. 

“Just wait till your mother… “ nagsalubong ang mga kilay nito nang makitang umiiyak ang anak. 

“What’s wrong?”

“Everything!” sigaw niya na lumingon sa ama. 

“This is all your fault, Papa!”

Banayad na naningkit ang mga mata ni Franco. 

“Since when you have learned to shout at your father, Jennifer?” banayad subalit mapanganib nitong tanong. 

“Now, what is this scene all about? Did that American rock star make a pass on you? And if he did, how come it was all my fault? Ipade-deport ko ang walanghiyang iyon!”

“Oh!” Patakbong pinanhik niya ang carpeted na hagdan.

Akmang susundan ni Franco ang anak nang isa pa uling sasakyan ang pumasok sa gateless driveway ng mansiyon. Humakbang ito patungo sa malaking pintong hindi pa halos naisasara ng katulong. Bumukas ang isang panel at sumungaw si Zandro na nahinto sa paghakbang pagkakita kay Franco.

“Fortalejo…” usal ni Franco na tumaas ang mga kilay. Nakatiim ang mukha ng binata at tumaas-baba ang dibdib. 

“Napasugod ka sa ganitong oras ng gabi…”

“Good evening,” pormal niyang bati. “I am asking your permission to speak to your daughter.”

Tumaas ang isang sulok ng mga labi ni Franco. More or less ay nahuhulaan ang nangyayari. 

“Wala sa tono mo ang nanghihingi ng permiso, lalaki. Inuutusan mo ako.”

Humugot ng matalim na paghinga si Zandro. “Gusto kong makausap si Jennifer, sir,” ulit nito pero sa hindi nagbabagong tono.

“At kung hindi ako pumayag?” naghahamong sagot ni Franco. 

“Isang linggong mahigit ang anak ko sa Paso de Blas at nakakaamoy ako ng hindi magandang pangyayari. May dapat ka bang ipaliwanag sa akin?”

“I have nothing to explain to you. With or without your permission, I will see your daughter—my way,” mariin at matatag niyang sinabi. At kung hindi siya nagagalit ay nakita sana niya ang pagkislap ng mga mata ni Franco.

“Si Jenny ba ang narinig kong sumigaw, darling?” Si Beatriz mula sa library at nagulat pa nang makitang may kausap ang asawa.

“Good evening, ma’am.” si Zandro na nagbago ang ekspresyon ng mukha nang makita si Beatriz. His voice softened. “I came to see your daughter…”

“And who are you, young man?”

“Siya si Zandro Fortalejo, Beatriz,” agap ni Franco na hindi iniiwanan ng tingin ang mukha ng binata.

“Oh!” marahang bulalas ni Beatriz na umaliwalas ang mukha at hinagod ng tingin ang binata. 

“Why, Jenny’s right. You’re gorgeous and very attractive.” nasa tinig nito ang paghanga na ikinasalubong ng mga kilay ni Franco at nilingon ang asawa.

“Beatriz Navarro!”

Shit! minura ni Zandro ang sarili nang palihim. He’d swear he turned red to the roots of his hair sa papuri ni Beatriz Navarro sa kanya. He swallowed hard and tried to smile.

“Thank you, ma’am…”

“And you want to see my Jenny?” Hindi pinansin ni Beatriz ang matatalim na tingin ng asawa.

“Yes, ma’am. If you will allow me…” magalang na sagot ng binata na lalong nagpagalit kay Franco. Why, the bastard didn’t even half-as-polite nang ito ang kausap. Bagaman hindi naman bastos.

Hindi makapaniwalang napalambot ng asawa ang anyo at tinig ng lalaking ito.

“Nasa itaas na ang anak mo, Beatriz, and maaaring tulog na,” wika nito. Hindi dahil sa hindi gustong ipakausap si Jenny kay Zandro kundi nagagalit ito sa asawa sa ipinakikitang open admiration para sa hambog na Fortalejo.

“Narinig ko siyang dumating ngayon lang, Franco,” nakangiting kontra ni Beatriz. Tinawag ang katulong at ipinatawag si Jenny. Mabilis na umakyat sa hagdan ang inutusan. Ikinawit nito ang braso sa braso ng asawa. 

“Let’s leave them alone, Franco.” nginitian nito si Zandro na umusal ng pasasalamat at muling lumunok.

Hinila ni Beatriz papasok sa library ang asawa. Naiwan si Zandro na inikot ng paningin ang marangyang kabahayan. Ang sala grande ng Villa Kristine ay kalahati lamang kumpara sa sala ng mga Navarro. Napailing ang binata. He never wanted to live in this kind of place. Kahit sa mansiyon ng mga de Silva ay naaasiwa siya. Hindi bale sa Villa Kristine at kahit paano ay rustic ang dating ng bahay at gusto nito ang iilan subalit antique na mga kasangkapan.

“H-hindi po niya gustong makipag-usap sa inyo, sir,” ang katulong makalipas ang ilang sandali.

Bumalik ang galit sa mukha ng binata. “Tell her that I’ll tear this place down ’pag hindi niya ako kinausap!”

Ninenerbiyos na patakbong pumanhik muli ang maid. He walked impatiently in circles at the foot of the stairs. Ilang sandali pa’y muli niyang natanaw ang maid na pababa.

“Nasaan siya?” hiyaw niya na nagpapitlag sa katulong.

“G–go… go t-to hell daw, sir,” nanginginig at nauutal na sagot ng maid.

Lalong naningkit ang mga mata ng binata. 

“Sabihin mong papanhikin ko siya ’pag hindi siya bumaba sa loob ng tatlong minuto!” Natarantang muling bumalik ang maid.

Si Zandro ay hindi inalis ang mga mata sa pabilog na balustre sa itaas. Nang sumungaw uli ang maid ay malakas siyang sumigaw na nag-echo sa buong mansiyon. “Jennifer Navarro! I am giving you a final minute to come down and I don’t give a damn what happens!”

Isang nakabibinging katahimikan ang sumunod. Nag-isang linya na ang mga mata niya. “One thousand one… one thousand two… one thousand three…!” sigaw niya uli.

Sa loob ng library at nag-alis ng bara ng lalamunan si Franco. “This certain Fortalejo is a bit savage.” ngumiti si Beatriz.

“Very romantic, darling. Let’s hear kung ano ang gagawin ng anak mo…”

Mula sa balustre sa itaas ay sumungaw si Jenny. 

“Ano pa ba ang gusto mo?! Hindi pa ba sapat ang mga ginawa mong pinsala at gulo sa buhay ko?”

“Don’t be such a brat,” tingala ng binata. “Come down and let’s talk civilly.”

“You talk of civility? Why, were you civil tonight?” sarkastikong sagot niya.

“He touched you, dammit! And devil knows what he did inside the elevator!”

“So?” Nagtaasan ang mga kilay ng dalaga at namaywang. “What is it to you? I am casual and permissive, ’di ba? Your word, Zandro. Besides, you did your own fair share of touching, didn’t you? Not just touching, you…”

“Watch your mouth, young lady,” agap ng binata sa sasabihin niya. 

“Bumaba ka rito at mag-usap tayo nang hindi nagsisigawan.”

“Gusto kong sumigaw at wala kang pakialam dahil bahay ko ito!”

“Fine!” Naubos ang pagtitimpi ni Zandro at galit na inilahad ang dalawang kamay. 

“Gusto mong magsigawan tayo, fine!” Nilinga nito ang paligid at saka malakas na sumigaw. 

“I touched your body the way I never did any woman! I kissed every secret parts of you and I made love to you! Hey, everyone, did you hear that?” Umalingawngaw ang tinig nito sa buong mansiyon na nagpahugot ng matalim na paghinga kay Franco at Beatriz.

“Bloody bastard!” Si Jenny na patakbong bumaba at tuluyang nawala ang poise.Si Franco ay pabalandrang binuksan ang pinto ng library at galit na sumugod habang pinipigil ni Beatriz.

“Walanghiya ka, Fortalejo! Ipinagkatiwala ko sa iyo ang anak ko, pagkatapos ay… “ hindi nito naituloy ang sasabihin dahil pumagitna si Beatriz at malakas na pumigil.

“There’s no need for another bloodletting, Mr. Navarro,” kalmanteng sagot ni Zandro. “Your son Lawrence nearly murdered me.”

“Alam ni Lance ito?” halos magkapanabay na wika ng mag-asawa. Nilingon ni Beatriz ang anak na nasa ibaba na ng hagdan.

“Jenny, hija, ano ang…?”

“I am asking your permission, ma’am, to marry your daughter,” wika ng binata sa awtorisadong tono pero nakatuon kay Jenny ang mga mata.

“Hindi ako pakakasal sa iyo!”

“Jen, you might be carrying my child… our child,” banayad na wika ng binata.

“Child!” hiyaw ni Franco. Si Beatriz ay nanlalaki ang mga mata habang pigil-pigil sa braso ang asawa.

“I am not!” gumagaralgal na sigaw ni Jenny. 

“Umalis ka na, Zandro. Hindi ko kailangan ang sense of responsibility mo. And give your honorable motive to someone else…”

Si Franco na muli sanang magsasalita ay napigil ng paghakbang ni Zandro patungo kay Jenny.

“I am offerring you my honorable motive, Jen,” he said gently, almost in a whisper. 

“At iyong sense of responsibility ay kasama sa pagmamahal iyon, hindi ba? ’Pag mahal mo ang isang tao, it is but natural that you wanted to be responsible for her, to take care of her…” he said softly.

“’Pag mahal mo…” ganti niya. Namumuo na ang mga luha sa mga mata. She hated this confrontation. “We don’t love each other, Zandro. You don’t love me, sinabi mo sa akin iyan,” she said painfully.

Hinawakan siya ni Zandro sa magkabilang balikat. “I didn’t realize then what I was saying. And if you will only give me a chance, I can make you love me, Jen.” his voice pleading. “Please… I’ll do anything to make you love me kahit iyon na lang ang kahuli-hulihang gagawin ko.”

“Why are you torturing me like this? I am not pregnant, honest. And I am not likely to be…”

“It doesn’t matter, love,” he said huskily. His eyes tenderly roamed her face. “I still want to marry you. And I’ll gamble on the physical attraction you had for me.”

Napapatitig ang dalaga rito. “B-bakit mo gagawin iyon? You don’t love me and I am not even your type.”

Kumislap ang mga mata ni Zandro, nakabanaag ng pag-asa sa mukha niya. “You are not listening, love. I said I didn’t realize what I was saying then. And yes, you are not my type but it didn’t stop me from hopelessly falling in love with you. Perhaps since I first saw you.”

Her eyes widened. “F-falling hopelessly in— in love with me?” ulit niya sa tinig na halos hindi lumabas.

“Hopelessly and madly in love with you,” paniniyak ni Zandro.

Parang bigla siyang inilutang sa hangin. Hindi makapaniwalang tumingala sa binata. “M-must I believe you? Hindi mo sinasabi iyan para lang…”

“Paniwalaan mo dahil iyon ang totoo.” banayad nitong hinapit ang dalaga at ikinulong nang mahigpit sa mga bisig habang nanatiling nakayuko sa kanya. Walang pakialam sa mag-asawang manghang nakamasid.

“Wasn’t it the way Rhett Butler embraced Scarlett O’hara in Gone With The Wind, darling?” siko ni Beatriz kay Franco who rolled his eyes. “Oh, Franco, this certain Fortalejo is a bit like you!”

“I am permissive, outspoken, casual…”

“And the only woman I love so much,” agap ni Zandro sa sinasabi niya by touching his lips to hers softly. 

“I love you and adore you, Miss Navarro, even if you are the most exasperating woman I’ve ever met. And I’d die without you in my life.” the deep brown eyes caressed her face. “And I miss you like hell…”

She swallowed hard. Hindi kayang pigilin ang nag-uumapaw na damdamin. “Y-you are not my type either but I miss you like crazy, Zandro…”

“You make me hot and hard, Miss Navarro,” agap ng binata na binalewala ang marahas na pagtikhim ni Franco at ang paghugot ng matalim na paghinga ni Beatriz.

“I do now?”

“Sure you do, brat…”

“What about Ester?”

“Do I know her?” amused nitong sagot at hinigpitan ang pagkakayakap sa kanya na halos hindi na siya makahinga. His heart pounding against her breasts. 

“Will you marry me, Miss Navarro?”

“Because I make you hot and hard like now?” she teased and pressed her body closer. Hindi pinansin ang pag-ubo ni Franco.

“That and more.” idinikit nito ang bibig sa tainga niya and whispered something erotic for her ears only. Her eyes widened and heat spread all over her body down to her belly. 

“Now, will you marry me?” ulit nito.

Kahit nakakulong siya nang mahigpit sa mga bisig nito at kahit nangangawit na ang leeg niya sa katitingala sa binata ay sinikap niyang ikibit ang mga balikat.

“I must or else my father here and my brothers will kill you,” she said nonchalantly and demurely.

Tumaas ang sulok ng mga labi ni Zandro in a very sexy smile. 

“Really?”

“Really. And if they fail, you will still marry me if I have to kill you myself.” she smiled and pressed her body even more feeling the awesome maleness that her own body reacted to it.

Bumaba ang mga labi ni Zandro sa kanya. “It doesn’t matter to you if I am a bastard? That my mother is a…” tinakpan ni Jenny ng daliri ang mga labi ng binata.

“I’ll marry you, Zandro Fortalejo, even if you are a bastard’s bastard!”

Nag-uumapaw sa pag-ibig ang dibdib ng binata. 

“Wala akong maiaalok sa iyo maliban sa aking pangalan…” bulong nito sa mga labi niya, flicking his tongue on her lips.

“I have plenty…”

Inilayo ni Zandro ang mukha. “Hindi ko kailangan ang salapi ng ama mo, Jennifer!”

“Hindi akin iyon kaya hindi iyon ang ibig kong sabihin. You said I made you hot and hard. You’d die without me, so here I am. I can make you laugh, too. I could kiss you till we ran out of breath and die of suffocation…”

“That is your lovely body. Offer me your love and tell me you love me,” he commanded in that sexy familiar drawl.

“Oh, I thought I already did,” she whispered seductively. “Hindi ka nakikinig, Fortalejo.” ikinawit ang mga braso sa leeg ng binata and pulled him and kissed him hard.

“DAMMIT, you two…” si Franco na akmang muling lalapit sa dalawa na sa tingin nito’y iisang katawan na lang.

“Sshh!” Muling hinila ni Beatriz ang asawa palayo. “Nakita mo ang resulta ng manipulasyon mo, ’tapos magagalit ka.”

“Beatriz Navarro, I made love to you on the night of our wedding day. And that young lady there is my only daughter…”

“Our only daughter,” pagtutuwid ni Beatriz. “And soon her name will not be yours…”

“Hell!” usal nito na nilingon ang dalawa na mukhang hindi na gustong huminga. Inakbayan ang asawa at tumingala sa kisame sabay ngiti.

Leon, I made your dream come true. Congratulate me, kumpadre, you taught me a lot. Ibibigay ko ang pinakamarangyang kasal para sa mga anak natin, that is if that proud bastard son of yours will not disagree!

Umiling si Franco na hinagkan sa ulo ang asawa. Kung buhay si Leon Fortalejo, kabisado niya ang sasabihin ng matandang espanyol.

Muchos gracias, kumpadre…

WAKAS

************Hello, mga beshies kumusta kayo? Stay safe and always pray lang. Maraming salamat sa inyong lahat. - Admin A ***********