Blurb

Bata pa lang si Skylar ‘Sky’ Rodriguez, ay hindi na sikreto sa kanya na hindi talaga siya isang totoong Rodriguez. Dating GRO sa isang night bar ang kanyang ina na nabuntis ng isang customer na hindi nito kilala.

Anim na buwan itong nagdadalang tao nang makilala nito si Ricardo Rodriguez. Mukhang na-love at first sight sa kanya ang lalaki dahil sadyang maganda’t sexy ito kahit pa pokpok, kaya naman niligawan siya nito at agad din naman niya itong sinagot.

Ayaw ng mga magulang ni Ricardo sa mama ni Sky na si Grace kahit na noon pa dahil nga  sa dati nitong trabaho. Pero hindi naging hadlang ito para magpakasal pa rin ang dalawa, at itinuring si Sky na totoong anak ni Ric.

Si Alejandro Rodriguez, ang pinaka-ama ng pamilya, ang kinalakihan niyang lolo, ay may apat na anak na puro mga lalaki. Panganay si Fernando o mas kilala sa tawag na Fern, pangalawa ang ama niyang si Ricardo na mas kilala sa tawag na Ric, pangatlo si Roberto na mas kilala sa tawag na Rob, at bunso si Eduardo na mas kilala sa tawag na Rob.

Purong mga barako ang lalaki sa pamilya na may  naggagandahang mga katawan. Ngunit may isang problema… at iyon ay walang apong lalaki si Alejandro. Puro mga babae. Kaya naman kahit pa hindi nila totoong kadugo si Skylar at malayo ang loob nito sa ina ng bata, ay natuwa siya agad sa pagdating nito sa buhay  nila at walang naging problema rito na ampunin nga siya’t dalhin ang apelyidong Rodriguez.

Hindi sikreto na siya ang paborito ng lolo nila, na kahit pa taga-Maynila sila at taga-probinsiya ang lolo at iba pang miyembro ng pamilya nila, ay buwanan kung pasyalan siya ng lolo niya o kung hindi naman ay pinadadalhan ng pera at binibilhan ng kung ano-ano. Lalo na kapag nakakapag-ani ang mga ito sa limang ektaryang lupa na pagmamay-ari na sinasaka ng mga lalaki sa pamilya nila sa probinsiya ng San Felipe.

Kaya rin halatang naiinis sa kanila ng mama niya ang kanyang mga tita at pinsan.

Buwan ng disyembre, ilang buwan matapos mag-18th birthday ni Sky, ay kailangan nilang umuwi sa probinsiya ng San Felipe upang doon magdiwang ng pasko at bagong taon, bilang isang buo at kumpletong pamilya.

Sa hindi inaasahang pagkakataon… ay nakaramdam si Sky ng kakaibang init sa closeness nila ng barako niyang lolo. Bagay na hindi naman niya nararamdaman noon kahit pa magdikit ang kanilang mga balat  o sabay na maligo.

Pero ngayong nasa hustong edad na siya… tila ba iba na ang dating ng lahat sa kanya.

At paano kung ang kanyang lolo na nga ang gumising ng init ng natutulog lamang sa kanyang loob? Magagawa ba niyang umiwas sa tukso, o magpapalamon na lamang siya sa tukso ng mga barakong nakapaligid sa kanya?

Anong mga nakasasabik na kaganapan nga ba ang naghihintay kay Sky sa ilang linggong bakasyon sa probinsiya, kasama ang mga barako ng kanilang pamilya? Lalo na ang kanyang lolo Alejandro?

Chapter One

“Good morning po, ma!” nakangiting bati ko kay mama isang umaga, pagkagising ko at pagkalabas ng kuwarto nang datnan ko siyang inilalapag na ang agahan sa hapag kainan.

"Good morning! Mabuti naman at gising at nakaligo ka na! Akala ko kailangan ka pang gisingin eh," aniya. "Tawagin mo na nga ang papa mo at kanina pa iyon nasa banyo! Sabihin mo bilisan niya nang makakain na tayo ng agahan at hindi na tayo abutan ng traffic sa biyahe," wika pa nito kaya saglit siyang natigilan.

"Ma, sigurado po ba kayo na okay lang sa inyo na... doon tayo kina lolo't lola magce-celebrate ng pasko at bagong taon? I mean... alam naman po natin na ayaw sa atin ng mga tao doon..." mababa ang boses na saad ko, kaya mahina siyang napabuntong hininga.

"Ayaw ko rin sa totoo lang, pero pamilya pa rin iyon ng papa mo. Isipin na lang natin na gagawin natin ito para sa papa mo. At saka gusto ng lolo't lola mo na kumpleto daw tayo doon," sagot nito. "At saka ihahatid ka lang naman namin ngayon habang bakasyon niyo pa, kami ng papa mo ay may trabaho kaya uuwi pa kami rito. Bale sa 24 ng umaga na kami babalik doon, tapos ay uuwi ulit kami pagkatapos ng pasko, at sa 31 ng umaga, bago ang  bagong taon ay saka kami babalik doon," paliwanag pa nito kaya bahagya akong napanguso.

"Parang mas lalo tuloy na ayaw ko nang magpunta doon, eh iiwan niyo pala ako," wika ko.

"Ano ka ba namang bata ka? Hayaan mo nga ang mga tita at pinsan mo! Ang mahalaga ay gustong-gusto ka ng lolo't lola mo, at ang mga tito mo! Sila naman ang totoong pamilya ng papa mo eh, kaya huwag mong iisipin ang iba," ani mama kaya marahan na lang akong tumango.

"Sige po ma, tatawagin ko lang po si papa," saad ko na lang kaya tumango si mama, kaya naman naglakad na ako pabalik sa maliit ng hallway ng bahay papunta sa kuwarto nila.

Sa totoo lang ay may punto naman kasi siya. Well, para hindi kayo malito hayaan niyo muna akong magpakilala, at hayaan niyong ipakilala ko ang pamilya ko at sabihin ang kwento ng buhay namin.

Ako si Skylar Rodriguez, 18 years old at kasalukuyang nasa ikatlong taon sa kolehiyo sa kursong mass communication. Bata pa lang kasi ako ay gusto ko nang maging DJ sa mga radyo, o kung hindi naman ay maging news reporter.

Grace Santiago-Rodriguez naman ang pangalan ni mama. Nagtatrabaho siya bilang isang supervisor sa isang clothing line sa department store sa isang mall sa may bayan. Ricardo Rodriguez naman ang pangalan ni papa, pero Ric ang tawag sa kanya ng nakararami, at isa siyang fire fighter.

Kung nagtataka kayo kung bakit nasabi ko kanina na ayaw sa amin ni mama ng ibang miyembro ng pamilya, well, iyon ay dahil dating entertainer sa isang night bar si mama. Teka, hindi ko na isu-sugarcoat pa... dati siyang pokpok.

Nabuntis siya ng isang customer na hindi naman niya kilala, at ako ang naging bunga. Noong una ay plano daw talaga akong ipalaglag ni mama, pero nakunsensiya siya kaya ipinagpatuloy niya ang pagbubuntis sa akin, at hindi naman niya inilihim sa akin iyon. Hindi rin ako nagalit kasi ay hindi naman niya ako pinalaglag, naisip lang niyang gawin iyon pero mas nangibabaw pa rin sa kanya ang kunsensiya.

Ang alam kong kwento ay apat na buwan siyang buntis sa akin nang makilala niya si papa Ric, na noon ay nagte-training pa lang sa pagiging fire fighter.

Kahit pa naman dating pokpok si mama ay hindi maipagkakaila na maganda talaga siya. Sobrang sexy pa noong hindi siya nabuntis sa akin. Siya nga daw lagi ang star ng night bar na pinagtatrabauhan niya noon. Nalaman ko lang base sa mga kwentong naririnig ko. 

Kaya rin niligawan siya agad ni papa, at sobrang guwapo rin naman ni papa na may maganda pang katawan. Iyon bang parang tatalunin pa ang mga kilalang modelo o hunk TV actors na laging leading man sa mga TV? Alam ko na exaggerated masyado, pero ang gusto ko lang sabihin ay guwapo talaga si papa at may maganda pang katawan. Kaya rin siguro napasagot niya agad si mama.

At dahil nga dating pokpok si mama, ay ayaw noon ng mga magulang ni papa sa kanya. Hindi sila natutuwa sa ideya na maraming lalaki na ang nakatikim sa kasintahan ng anak nila. Pero hindi naging hadlang iyon para magpatuloy ang dalawa relasyon nila, at pagkatapos lang ng mahigit dalawang buwan bilang magkasintahan, bago pa ako ipinanganak ni mama ay nagpakasal na sila ni papa sa huwes.

At hindi nagdalawang isip si papa na ipadala sa akin ang apelyido niya, at ituring ako na totoo niyang anak. Hindi ko kailanman naramdaman kay papa na hindi niya ako totoong anak, minahal, binuhay at sinuportahan niya ako na parang anak niya talaga kaya sobrang thankful ako sa kanya. Hindi ko nga lang alam kung bakit hindi na nila ako nabigyan pa ng kapatid.

Pero sa pagdating ko daw sa buhay nila ay tila unti-unting nagbago ang tingin ng mga magulang ni papa kay mama. I mean, may limit pa rin at medyo malayo ang loob nila rito… pero pinakikisamahan na. At dahil daw iyon sa akin. Dahil nga wala silang apong lalaki, kaya natuwa sila sa akin kahit pa hindi talaga nila ako kadugo.

Bata pa lang ako ay alam ko na ang mga kwentong ito, dahil nga naging paborito ako ni lolo, ay naiinggit ang mga pinsan ko at lagi akong binu-bully noon. Sinasabi sa akin ang mga bagay na naririnig nila sa mga mama nila.

Bakit at paano ako naging paborito ni lolo?

Well, si lolo Alejandro ay may apat na anak at purong mga lalaki sila. Panganay si tito Fernando o mas kilala sa tawag na Fern, na 45 years old na ngayon. May asawa ito, na si tita Maricar, at may dalawa silang anak na babae. Panganay si Maribel na 28 years old na ngayon. Oo, 17 lang kasi si tito Fern nang mabuntis nito si tita Maricar. May asawa si ate Maribel, si kuya Homer na  35 years old naman... oo, mas matanda ito sa kanya. Tapos ay may isa silang anak na 7 years old lang, si Macy.

Pangalawa naman si Maricel, 27 years old na siya. May asawa rin na mas matanda sa kanya, si kuya Sergio na 32 years old, at may isa silang anak, si Mary na 5 years old pa lang.

Pangalawa naman sa magkakapatid si papa na 44 years old.

Pangatlo sa magkakapatid si si tito Roberto na mas kilala sa tawag na Rob, 42 years old naman na siya. May asawa na rin, si tita Jane. At may isa silang anak na si Jasmin na 25 years old na ngayon. May asawa na rin si Jasmin, si kuya Diego na 30 years old naman at may isa silang anak, si Janine na gaya ni Mary ay limang taong gulang pa lang.

At bunso naman sa magkakapatid ay si tito Eduardo o mas kilala sa tawag na Ed. 40 years old na ito, at isang seaman. Wala siyang asawa sa edad niya, pero babaero. Paiba-iba kasi ng girlfriend lagi.

At kung mapapansin niyo, sa mga nabanggit ko ay walang ibang lalaki, maliban sa mga naging asawa ng mga pinsan ko. Ako lang... kaya hindi nakakapagtaka na naging paborito ako ni lolo.

Si lolo Alejandro ay 60 years old na. 15 years old lang siya noong mabuntis niya si lola, kaya nga 45 na si tito Fern ngayon. Ewan ko ba kung bakit at paano niya nagawang makabuntis ng ganun kaaga. Kaya rin siguro hindi halos nalalayo ang hitsura niya sa mga anak niya, kina papa nga at sa mga kapatid nito. Para lang din siyang kapatid nina papa.

Sobrang guwapo rin kasi ni lolo. Ang laki at ganda rin ng katawan. Maskulado. Siguro ay dahil na rin sa trabahong bukid na lagi niyang ginagawa.

Sa maliit na probinsiya sila ng San Felipe nakatira, at may limang ektarya ng lupa sila doon na sinasaka ng palay. May pananim din na prutas gaya ng mga mangga, pakwan at kung ano-ano pa, at mga gulay. Iyon ang kabuhayan nila. At dahil nga sa apat na magkakapatid, ay sina tito Fern at tito Rob ang hindi nakatapos ng kolehiyo dahil maaga rin silang nag-asawa, ay sila na ang tumutulong kay lolo sa bukid. Maging ang mga son-in-law na rin nila na sina kuya kuya Homer, kuya Sergio at kuya Diego.

Kaya't hindi na rin ako nagtataka kung bakit ang gaganda ng mga katawan ng mga lalaki sa pamilya namin. As in halatang balak sa trabaho, at kumpleto sa abs. Si lolo... naging paborito lang ako dahil alam niyang lalaki ako. Pero maging paborito pa kaya niya ako kapag nalaman niya na... hindi ako straight?

Oo, bakla ako. Pero hindi naman iyong bakla na babae na kung manamit at sobrang lambot kumilos. Although aminado ako na kung minsan, ay may  pagkamalamya talaga akong gumalaw. Hindi ko alam kung alam ba ng pamilya ko at hindi lang sila nagtatanong, o wala talaga siyang ideya. Anyways, wala naman akong balak na sabihin, unless magtanong sila, hindi naman ako magsisinungaling.

Para lang akong bumalik sa reyalidad nang makarating na sa pinto ng kuwarto nina mama at papa na bahagyang naka-awang ang pinto, akmang kakatok sana ako pero agad na natigilan nang makitang lumabas si papa mula sa banyo sa loob. Halatang hindi niya ako napansin kasi ay nakasara nga ang pinto at bahagya lang na naka-awang ang pinto.

Ewan ko, pero bigla akong napalunok nang makitang hubo't hubad si papa... as in, wala talagang kahit na anong suot. Ni hindi siya nagtapis ng tuwalya sa baba, kaya naman nakita ko rin bigla ang sobrang laking ugat sa pagitan ng hita niya na nakalawlaw. Natutulog pa, pero sobrang laki at taba na.

Basa ang buhok at katawan ni papa na halatang kagagaling sa pagligo, kaya naman mas lalo siyang parang naging hot. Hindi ko maintindihan kung bakit parang bigla akong nakaramdam ng init, bagay na hindi ko naman nararamdaman noon kahit pa lagi ko siyang nakikita at nakakaharap na hubad baro siya.

Bago pa mapunta sa kung saan ang naiisip ko ay mabilis akong umiling at huminga ng malalim, bago kumatok sa pinto ng kunware ay kadarating lang.

"Pa? Gising na po ba kayo? Kakain na daw po ng agahan sabi ni mama!" wika ko.

"Oo nak, nagbibihis lang ako saglit. Susunod na ako niyan pagkatapos," agad na sagot niya.

"Sige po pa, hintayin ka po namin," saad ko na lang, bago nagpasyang maglakad na paalis doon at sa hapag nga maghintay. Baka kasi matukso akong sumilip na naman... at baka kung ano na naman ang maling bagay na pumasok sa isip ko.

Chapter Two

Mayamaya pa ay dumating naman na si papa, at magkakasabay na nga kaming tatlo na kumain ng agahan. Nang matapos kumain ay nagpahinga lang kami saglit habang naghuhugas ng mga pinagkainan si mama, tapos ay nagpasya kaming umalis na, dala ang medyo malaking backpack na naglalaman ng mga gamit ko para sa almost three weeks na magiging bakasyon ko sa probinsiya.

Hindi naman sobrang dami, pero sakto lang. At nagdala rin ako ng mga pang personal pang gamit.

December 15 pa lang iyon, at napaaga ang bakasyon namin sa private university na pinag-aaralan ko. Tapos ay sa January 5 na ang pagpapatuloy ng klase, kaya mahaba-haba talaga ang Christmas break namin, bagay na nakakatuwa.

Hindi kami mayaman sa totoo lang, saktong may kaya lang sa buhay kasi nga ay pareho namang may magagandang trabaho ang mga magulang ko. Hindi rin mayaman ang pamilya ni papa sa probinsiya ng San Felipe. Saktong may kaya lang din.

Malaki ang lupa oo, pero hindi naman nila kayang i-saka iyon, at mag-ani ng sila-sila lang. Kaya may mga taga-probinsiya silang hinihingan ng tulong kapag anihan na pinapasahod din nila.

Sa loo ng halos limang ektaryang lupa na pagmamay-ari ng pamilya, ay naroon ang compound kung saan nakatira ang buong pamilya ni papa. May tatlong bahay doon, isa kung saan nakatira sina tito Fern at ang pamilya nito, isa kina tito Rob at sa pamilya nito, at isa rin kina lolo at lola.

Sa bahay nina lolo at lola kami tumutuloy kapag napapasyal kami ng probinsiya. Kasama rin nila doon si tito Ed na madalang lang umuwi, dahil nga wala pa naman itong sariling pamilya. May dalawang kuwarto lang ang bahay nila, isa para kina lolo at lola, at isa kay tito Ed.

Kapag wala siya ay doon kami nina mama at papa natutulog sa kuwarto niya, pero kapag nandoon siya ay sa sala kami. Which is okay lang naman, kasi ay may extra kama naman sa kuwarto nina lolo at lola na nailalatag para kina mama at papa, at ako ay sa sofa.

Hindi naman kasi ako katangkaran, at hindi rin malaki ang katawan ko gaya nila. Nasa five foot two lang ako, maliit kumpara sa ibang lalaki sa pamilya na pinakabababa na ang six footer. Kaya rin hindi maipagkaka-ila na hindi talaga nila ako pamilya. Kasi ay si mama talaga ang kamukha ko. Ultimo kulay ng balat na maputi ay sa kanya ko nakuha.

Kapag nga makikita ako ng mga hindi nakakakilala sa akin, ang una nilang iisipin ay nasa trese o katorse anyos pa lang ako. Kahit pa ang totoo ay disi otso na ako.

"Uuwi din po ba si tito Ed?" tanong ko kay papa nang nasa biyahe na kami.

"Hindi ko pa alam eh. Bakit mo naitanong?" tugon ni papa.

"Eh, para po sana doon muna ako sa kuwarto niya kung sakaling wala po siya," sagot ko.

"Hindi pa kasi siya nagsasabi, pero baka umuwi iyon kasi si nanay ang nagsabi na dapat daw ay kumpleto tayo. Kinunsensiya kami na matanda na daw siya at malapit na mamatay, kaya tiyak hindi makakahindi ang tito mo," ani papa kaya marahan na lang akong tumango. "Kahit pa nandoon siya, puwede ka namang tumabi sa kanya kung gusto mo. Malaki naman ang kama sa kuwarto nun, at walang magiging problema sa kanya," dagdag pa ni papa.

"Haynako papa, para naman pong hindi niyo kilala ang kapatid niyo. Kung uuwi man po iyon, sigurado na may kasama siyang bagong girlfriend," sagot ko kaya natawa si papa at tumango.

"Kung sabagay..." aniya.

Kasi nga ay babaero talaga si tito Ed. Kapag  tinatanong siya kung bakit hindi pa siya  nag-aasawa, o kung kailan niya balak na mag-asawa lalo na't kuwarenta sarado na siya, ang lagi niyang sagot ay bakit pa siya mag-aasawa, eh may mga anak naman na daw ang mga kapatid niya. Siya na lang daw ang magiging rich tito, at mas maganda daw iyong natitikman niya ang lahat ng gusto niyang puta-he kesa sa nakatali lang sa isa.

Noong inosente pa ako, hindi ko gets iyon. Pero ngayong hindi na ako inosente sa usaping sex... naiintindihan ko na.

Last month lang nang huli kong makita si lolo Alejandro. Gaya nang ilang beses ko nang sinabi, ay ako ang paborito niyang apo kahit pa hindi talaga nila ako kadugo. Kaya naman kapag may pagkakataon, kapag hindi siya nakuntento sa pagtawag lang sa akin ay lumuluwas pa talaga siyang pa-maynila para lang pasyalan ako.

Minsan ay isang beses sa isang buwan, minsan naman ay once every two months lalo na kapag abala sila masyado sa bukid. Tapos ay sa bahay na siya matutulog at uuwi na lang kinabukasan. Kapag pinapasyalan niya ako sa bahay, ay wala kaming ibang ginagawa kung hindi ang magkwentuhan habang pumapasyal, tapos ay binibilhan niya ako ng kung ano-anong mga gamit. Ako na ang nahihiya kung minsan kaya tumatanggi ako, at kapag tumanggi ako, pera na nasa sobre ang ibibigay niya sa akin. Mananakot pa na magtatampo daw siya kapag hindi ko tinanggap, kaya sa huli ay wala akong ibang choice kung hindi ang tanggapin na lang.

Madalas nga kahit pa nakaharap ang iba kong pinsan ay aabutan niya ako. As in ako lang. Kaya hindi rin nakakapagtaka na inis na inis sa akin ang mga asawa ng mga kapatid ni papa at mga pinsan ko. Well, wala naman akong paki.

Bukod kasi kina lolo at lola, maging sa mga tito ko na kapatid nga ni papa... ay wala naman na akong ibang tinuring na pamilya sa kanila. Hindi pamilya ang turing sa amin ni mama ng mga asawa ng mga kapatid ni papa at mga pinsan ko daw, kaya hindi ko rin sila kahit na kailan itinuring na pamilya.

Well, noong bata siguro ako oo. Na nagtataka pa kung bakit parang ayaw nila sa amin, at halos i-please pa sila just to keep the peace. Pero ngayon... wala na akong paki. Kung ayaw nila sa amin, ayaw ko rin sa kanila. Wala na akong panahon pang makipag-plastikan.

Basta gaya nang sinabi ni mama, pupunta lang kami doon para kay papa, at para sa totoong pamilya lang ni papa. At iyon ay sina lolo at lola, tito Fern, tito Rob at tito Ed. Maliban sa kanila... wala na.

Pagkalipas ng halos anim na oras na biyahe, mga pasado alas onse ng tanghali iyon nang makarating kami. Pagkapasok nga ni papa ng sedan niya sa loob ng bakuran at pagkapatay ng makina, pagkalabas namin ng sasakyan ay napangiti ako nang sinalubong kami agad ng preskong hangin.

Sobrang dami ng naglalakihang mga puno, kaya hindi nakakapagtaka na sobrang presko.

At sa laki ng lupa nila, ay halos wala silang kapitbahay. May ilang mga bahaya sa hindi kalayuan, iyong hindi na sakop ng lupa nila. Tapos sa pinakalikod ng bahay, ay nandoon ang daan papuntang bukid, which is extension nga ng halos limang ektaryang lupa na sinasaka at pinagtataniman ng kung ano-anong mga prutas at gulay. At hindi kalayuan sa bukid, ay may ilog kung saan madalas din nil kaming isama at ipasyal noon para maligo doon.

"Apo!" malawak ang ngiti at masayang wika ni lola nang makita ako, kaya naman mabilis akong napatingin at napangiti rin.

"Lola!" masayang pagtawag ko tapos ay patakbo nang lumapit sa terasa ng bahay nila, para magmano at yumakap sa kanya.

Napansin ko nga ang pinsan kong si ate Maribel na nakatayo sa may terasa ng sarili nilang bahay, napansin kong pina-ikot nito ang mata sa akin pero hinayaan ko na lang.

"Naku, ang laki na ng apo ko! Napakaguwapong bata!" masayang wika ni lola.

"Siyempre po, kanino pa po ba ako magmamana kung hindi sa napakagandang lola ko rin po?" nakangiting bola ko naman, kaya napahagikgik ito.

"Eh paano naman ang guwapo mong lolo?" narinig kong tanong ng nakangiting si lolo na nakatayo pala sa may pinto, kaya napatingin ako sa kanya.

"Lolo!" malawak ang ngiting wika ko tapos ay kumawala kay lola, para lumapit kay lolo, magmano at yumakap din. "Na-miss ko po kayo ni lola," saad ko.

"Na-miss ka rin namin!" aniya bago ako niyakap din.

Napalunok ako bigla ng laway sa pagyakap ko kay lolo. Ewan ko ba kung bakit parang bigla akong kinilabutan at kinuryente nang magdikit ang aming mga katawan. Bagay na hindi ko naman nararamdaman noon.

Parang kaninang umaga nang makita kong hubad si papa... para akong nag-init bigla at naapektuhan bagay na hindi ko rin nararamdaman noon. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin pero... parang nagkakaroon na talaga ng malisya sa akin ang lahat, bagay na nakakatakot at alam ko na dapat kong pigilan.

"Mano po, ma at pa," narinig kong saad ni papa, kaya bahagya na akong kumawala sa yakap ni lolo bago pa ako mas maka-isip o makaramdam ng alam kong hindi tama.

Tapos ay napatingin ako kay papa na siyang may bitbit ng dala kong backpack, at nagmano sila ni mama kina lolo at lola.

"Siya, pumasok na muna kayo sa loob nang makakain na tayo ng tanghalian, ipinagluto ko kayo! Alam kong pagod kayo sa biyahe," nakangiting wika ni lola mayamaya pa, kaya naman sabay-sabay na kaming naglakad papasok sa loob ng bahay nila, para nga makakain na.

Chapter Three

Saktong pagkapasok namin sa loob, ay napatingin kami sa hagdan nang makitang naglalakad pababa doon si tito Ed. Naka-sando lang ito na kulay red, at black na shorts. Agad akong napalunok na naman sa… kakaibang pakiramdam nang mapansin kung gaano siya ka-hot.

"Tumigil ka na, Sky! Ano bang nangyayari sa 'yo ha? Kahit pa sabihing hindi mo talaga kadugo ang mga lalaking nakapaligid sa 'yo, ay dala mo naman ang apelyido nila... at simula pagkabata ay sila na ang kinalakihan mong pamilya kaya sa mata ng lahat... kahit ng Panginoon pa ay mali ang nararamdaman mo! Kaya tumigil ka na!" singhal ng kaliwang bahagi ng utak ko.

"Oh, tol! Nandito ka  na pala! Akala ko hindi ka ulit makakauwi eh," nakangiting wika ni papa sa kapatid niyang si tito Ed, na matagal tagal din niyang hindi nakita.

Madalang lang naman talaga naming makita ang mga tao rito. Minsan ay isa o dalawang beses lang sa isang taon, maliban kay lolo na madalas nga akong pasyalan.

"Hindi nga sana eh, paano may biyahe dapat kami pa-Malaysia, kaso kinunsensiya ako ni nanay at sinabing may sakit daw. Kaya heto, nagpasya akong hindi na lang patusin ang biyahe kahit pa sayang ang kikitain sana, at ibakasyon na lang hanggang bagong taon," natatawa na sagot ni tito Ed, at pagkalapit niya kay papa ay nakipagkamay  ito bago mabilisang niyakap ang isa't isa. "Sky, ang laki mo na!" nakangiting wika pa nito sa akin tapos ay marahang ginulo ang buhok ko.

"Totoo naman na may sakit ako! Hirap na ako sa paglalakad, marami nang sakit-sakit sa katawan! Matanda na ako, hindi natin alam kung hanggang saan na lang ang buhay ko, kaya mali bang hilingin ko na makumpleto tayo kahit sa ganitong mga okasyon lang?" wika naman ni lola, kaya napangiwi ako.

"Sus, napaka-drama ni nanay! May sakit daw, pero nakita niyo lang si Sky at mukhang magaling na kayo!" biro ni tito Ed, kaya natawa ang lahat.

"Aba't siyempre naman, ang dalang kong makita ang apo kong ito," ani lola na nakangiti pang kumapit sa braso ko.

"Eh paano ba naman kasi ang tamad mo, isinasama kita kapag pinapasyalan ko siya sa maynila pero lagi kang tumatanggi," ani lolo.

"Kasi nga ay matanda na ako! Alam mo naman na hindi na kaya ng katawan ko na bumabiyahe ng malayuan, ngayon pa nga lang ay hirap na ako sa paglalakad," ani lola.

Totoo iyon. Gaya ni lolo ay 60 years old na din si lola. Pero kung si lolo ay maskulado at malakas pa, na hindi mo iisiping 60 na dahil mukha lang itong nasa mid 40's or early 50's, si lola naman ay hirap na talaga sa paglalakad at halatang mahina na.

Siguro ay dahil na rin sa trabaho ni lolo sa bukid kaya nga batak talaga ang pangangatawan.

"Siya, maupo na tayo sa hapag at kumain," pag-anyaya pa niya sa amin, kaya naman binitawan na ni papa sa may sofa sa sala ang backpack ko at sabay sabay na kaming naglakad papunta sa kusina at umupo sa hapag.

"Nasaan po pala ang iba? Hindi po ba sila sasabay na kumain sa atin?" tanong ko nang nagsisimula na kami sa pagkain.

Nagluto ng pinakbet at pinritong tilapia si lola. Tapos ay may pinritong baboy din, at may mga pakwan at mangga na nakahiwa. Nakakain din naman namin ito sa manila, pero iba pa rin kapag sa probinsiya kinakain ang ganito klaseng pagkain. Parang mas ramdam mo. Ewan ko kung ako lang... o ganun talaga iyon.

"Nasa bukid ang tito Fern at Rob mo, kasama ang manugang nilang sina Homer, Sergio at Diego. Doon na kakain ang mga iyon kasama ang mga pamilya nila. May mga aanihin kasi silang pinya, saging at dalandan na ibebenta sa palengke, lalo na't magpapasko at bagong taon. Mabenta ang prutas. Nakakatuwa nga kasi ay may ilang bunga rin ang mga pakwan at melon na naitamin, kahit pa hindi naman panahon!" nakangiting sagot ni lolo.

"Kasama nga dapat doon ang lolo mo, apo. Pero nang malaman na ngayon ka ihahatid ng mga magulang mo dito, aba't nagpa-iwan na lang!" ani lola, kaya natawa ulit kami.

"Sana po hinayaan na muna nila ang mga iyon sa mga trabahador. Lalo na madalang kaming makauwi. Para po sana nakasabay natin sila sa pagkain," ani papa.

"Hindi kasi kami kumuha ng makakatulong ngayon dahil kokonti lang naman. Naisip namin na imbes na kumita, baka mas mapagastos at mag-abono pa sa pasasahurin. Kaya kami na lang ang gagawa at paghahatian ang kita," ani lolo kaya napatango si papa. "At saka hindi naman kayo  agad aalis niyan pagkatapos kumain hindi ba? Puwede natin silang puntahan muna at silipin  sa bukid," dagdag pa nito.

"Sige po tay," sagot naman ni papa tapos ay nagpatuloy na kami sa pagkain, habang nagkukuwentuhan pa rin.

Nang matapos kumain ay nagpasya kaming umupo muna sa sala ng bahay, kung saan nakabukas ang naglalakihang mga bintana na gawa lamang sa kahoy. Kung hindi ko pa nababanggit, itong bahay nina lolo at lola ay pang-matandang bahay talaga ang dating.

Up and down, tapos iyong sa taas ay hindi kasing laki ng mismong ibaba, at may nag-iisang pinto at kuwarto lang. Which is, kuwarto nga ni tito Ed at may sarili na ring banyo doon. Gawa lang sa kahoy ang kalahating itaas ng bahay. Sa baba, sa tabi ng kusina ay nandoon ang isa pang banyo, at kuwarto nina lolo at lola. Kaya rin siguro presko kahit pa dito sa loob, bukod kasi maraming mga puno, ay gawa nga rin sa kalahati ang bahay.

Tapos sa labas naman, bandang kaliwa ay may isang kubo na puwedeng tambayan kung saan over-looking ang kahabaan ng bukid, na may view pa ng bundok. Parang post card sa sobrang ganda.

Sa kanang bahagi ng bahay ay nakatayo ang bahay nina tito Fern at nang pamilya niya. Siguro tatlong lote na kasing laki ng bahay nina lolo at pagitan... at ganun din sa bahay nina tito Rob at nang pamilya nito. So, hindi talaga magkakadikit ang tatlong bahay sa compound.

"Ano? Halina kayo at puntahan na natin sina Fern at Rob sa bukid!" nakangiting pag-anyaya ni lolo sa amin mayamaya pa.

"Dito na lang po ako. Makikita ko rin naman po sila mamaya eh. Mainit po kasi..." sagot ko.

"Aba, binata na talaga itong apo namin ah? Samantalang dati kapag nandito kayo, ikaw pa ang unang nag-aaya na pumasyal sa bukid," nakangiting wika ni lolo.

"Gusto ko rin naman pong pumasyal sa bukid, at sa ilog, pero saka na po kapag hindi ganito kainit at kasakit sa balat ang sikat ng araw," sagot ko kaya tumango ito.

"Kaya pala sobrang puti mo, eh nagmumukha ka nang babae sa kaputian mo," wika naman ni tito Ed, kaya tipid na lang akong ngumiti.

"Hihintayin na lang din kita rito, mahal," wika naman ni mama kay papa.

"Lolo, lola, okay lang po ba na... ilalagay ko po muna itong mga gamit ko ssa kuwarto niyo?" tanong ko.

"Doon mo na lang ilagay sa kuwarto ko sa taas, Sky. Doon ka na lang din matulog. Wala namang kaso sa akin kung magkatabi tayo," nakangiting wika ni tito Ed, kaya saglit akong natigilan.

"Uhm, s-sure po kayo, tito? Wala po ba kayong dadalhing girlfriend ngayon?" tanong ko, kaya mahina itong natawa.

"Wala, Sky! Nagbagong buhay na si tito," sagot nito.

"Ulol, ipapaputol ko ang burat ko kapag nagbago ka!" ani papa, kaya napangiwi ako.

"Ang bibig mo, Ricardo! May batang nakakarinig sa 'yo!" pagbabawal ni lola kaya natawa silang lahat.

"Si nanay talaga kung maka-protekta kay Sky! Hindi na ho siya bata, nay. Disi-otso na siya," ani papa.

"Bata pa rin siya!" giit naman ni lola.

Natawa na lang ulit sina papa bago nagpaalam nang magpupunta sa bukid. Bale silang tatlo nina lolo  at tito Ed ang magkakasama. Ako naman ay sinamahan ni mama sa taas para maayos ang mga gamit ko doon. Although alam kong sinamahan lang niya ako kunware para hindi siya maiwan kay lola.

Kahit pa kasi sabihin na paborito rin ako ni lola, at medyo okay na siya kay mama... madalas ay may mga side comments pa rin siya rito. Bagay na alam kong iniiwasan ni mama.

Gaya nang sinabi ko, ay nag-iisa lang ang pinto sa second floor, at isang buong kuwarto lang din iyon. Kaya hindi gaanong malaki. Pero may malaking balkonahe naman kung saan puwedeng tumambay. Pagkapasok namin sa loob ay bumungad sa amin ang medyo magulong kuwarto, kasi ay may ilang mga gamit na nagkalat sa kung saan lang. Tipikal na kuwarto ng isang lalaki.

"Kapag may sinabing hindi maganda sa 'yo ang mga tita at pinsan mo, lumaban ka ha?" pabulong na saad ni mama sa akin kaya mahina akong natawa.

"Siyempre naman po..." sagot ko, kaya nakangiti siyang tumango.

"Mabuti na iyong alam nila na hindi ka gaya nang dati na kinakaya-kaya lang nila," wika pa nito.

Pagkatapos kong ilagay at basta lang ipatong sa kama ni tito ang bag ko, ay inaya ko si mama na bumalik na sa baba. At doon kami nagkwentuhan sa sala kasama si lola. Pagkaraan lang ng halos kalahating oras ay bumalik na rin naman sina papa, kasama sina lolo at tito Ed, at nagpaalam na nga sina papa na aalis... at sinabi na baka sa 23, or 24 ng umaga na daw sila babalik dito, para nga maipagdiwang namin ang noche buena ng buo at magkakasama bilang isang pamilya.

Nang wala na sila ay napatingin ako kina lolo at tito Ed, na parehong tumingin sa akin at ngumiti rin. Naramdaman ko na medyo bumilis at lumakas ang kabog ng dibdib ko.

Shuta! Unang araw pa lang ng bakasyon ko ay ganito na agad ang nararamdaman ko. Paano pa kaya sa mga susunod na araw? Paano rin sa gabi lalo na't... makakatabi ko si tito Ed sa pagtulog?

Ewan ko! Bahala na siguro.

Chapter Four

“Ano, Sky, marunong ka na bang uminom?” nakangiting tanong ni tito Ed sa akin, kinagabihan habang magkakasabay kaming kumakain ng hapunan.

Kasabay na rin namin sina tito Fern at tito Rob, maging ang mga pamilya nila. Kumpleto kaming lahat... maliban kina mama at papa na umuwi na nga kanina at babalik na lang daw dito.

"Balita namin, uminom ka daw noong 18th birthday mo kasama ang mga kaibigan mo sa maynila, at nalasing ka? Kinukuwento ka nitong lolo mo, napakakulit at daldal mo daw, tapos nagsuka ka pa raw at may hangover sa sumunod na araw," natatawa na wika naman ni tito Fern kaya napangiwi ako.

Noong 18th birthday ko, ay bumiyahe nga si lolo para mapasyalan kami. Binigyan niya ako ng pera noon, kasi ay may kinita naman daw sila sa pag-aani. Hindi nakasama ang mga tito ko kasi ay busy sila sa bukid, pero nagpadala sila ng konting dagdag sa pera na ibinigay ni lolo sa akin. 

Si tito Ed naman ay nasa basko, pero nag-send siya ng pera sa bank account ni papa para daw sa akin. Si lola... well, matanda na nga kaya mas pinili na hindi sumama kasi ay hirap sa biyahe. At itong mga tita at pinsan ko naman, as if naman na magpapagod sila sa biyahe para lang makita ako.

Tatlong buwan pa lang ang nakakalipas nun, September kasi ang birthday ko. At nagkaroon ng konting handaan sa bahay, kaya inimbitahan ko ang ilang mga kaklase at kaibigan ko at uminom nga kami. Sa totoo lang, hindi iyon ang unang beses na uminom ako.

Pero siyempre ay nahihiya akong aminin iyon kina papa at mama, lalo na kay lolo. Kaya sinabi kong first time ko, at naglasing na lang talaga ako.

"Oo nga po eh, ang pangit po pala ng lasa ng alak..." sagot ko naman.

"Teka, ano bang ininom niyo noon?" tanong naman ni tito Rob.

"Whiskey ang binili ng papa niya, tapos nagbanlaw pa ng beer. Kaya nalasing talaga lalo na't iyon pala ang unang beses na uminom," kwento ni lolo.

"Sus, kaya naman pala! Pero dapat ay masanay ka na, lalo na't nasa edad ka na! Hindi bale, iinom kami ng gin mamaya. Sumali ka sa amin nang masanay ka na," nakangiting wika ni tito Ed, kaya napangiwi ako.

Sa totoo lang, kung may pinaka-ayaw man akong alak, iyon ay ang gin.

"Kayo talaga, tuturuan niyo pa ng bisyo ang pamangkin niyo!" napapa-iling na wika ni lola.

"Hindi naman po namin lalasingin, nay. Konti lang. Nang maka-bonding din namin kasi ay matagal naming hindi nakasama! Sana nga ay hindi na umuwi sina utol Ric, nang nakumpleto naman ang mga boys ng pamilya," ani tito Fern, kaya napatango sina lolo, tito Rob at tito Ed. 

Maging ang mga asawa nga ng mga pinsan ko na sina kuya Homer, kuya Sergio at kuya Diego ay tumango bilang pagsang-ayon. Kung hindi ko pa nababanggit... okay naman ang pakikitungo nila sa akin. Mga tita at pinsan ko lang talaga ang hindi.

Medyo nagtataka na nga ako na wala pa silang pasaring na sinasabi mula kaninang nagsimula kami sa pagkain eh. Dati kasi ay busog na busog ako sa mga parinig nila. Siguro ay pinagsabihan na sila ni lola o ng mga asawa nila bago pa kami dumating. Hindi rin naman kasi sikreto sa kanila na ayaw nga ng mga babae sa pamilya sa amin ni mama.

"Oo nga, madalang lang ito kaya hayaan mo na kami! Doon na lang kami pupuwesto sa kubo, nang hindi ka maabala kung sakaling umingay man kami," nakangiting wika naman ni lolo.

"Anong madalang lang, eh gabi-gabi kung uminom kayo ng gin o kung hindi naman ay lambanog?" ani lola, kaya natawa ang mga tito ko. "Apo, kung ayaw mong uminom hayaan mo sila ha? Huwag kang papapilit..." wika pa niya sa akin.

"Okay lang po, lola. Gusto ko rin po kasing maka-bonding sina lolo at ang mga tito ko po... promise po, hindi po ako magpapakalasing, at kapag medyo nahilo na po ako, titigil na po ako agad," nakangiting wika ko. "At saka lola, madalang po akong makapasyal dito eh, kaya gusto ko po sanang sulitin iyong maka-bonding kayo rito," naglalambing na dagdag ko pa, kaya nakangiti rin siyang tumango.

"Sige apo ko, at alam ko naman na responsable kang bata. Basta bukas, sa akin ka naman ha? Sumama ka sa amin sa palengke, samahan mo akong mamili ng sahog para sa kalderetang baka na iluluto ko, hindi ba't paborito mo iyon?" aniya, nakita ko kung paano pina-ikot ni Maribel ang mata niya na parang nainis dahil sa narinig at sa atensiyong nakukuha ko, pero hindi ko na lang pinansin pa.

"Opo, lola! The best po talaga kayo!" nakangiting saad ko pa, para mas mainis sina Maribel sa akin.

Oo, Maribel lang talaga ang tawag ko sa kanya. Pero sa asawa niya na maayos naman ang pakikitungo sa akin ay kuya Homer ang tawag ko. Same with Maricel and Jasmin. Pangalan lang ang tawag ko sa kanila kahit pa mas matanda sila sa akin, pero sa mga asawa nila ay 'kuya'.

Respect begets respect, ika nga. At dahil hindi naman nila ako nirerespeto, ay wala rin akong respeto sa kanila. Alam ko na maraming magsasabi na mali ako, na matatanda pa rin sila sa akin, na wala akong karapatang magmalaki kasi hindi naman talaga ako isang Rodriguez, and I should be thankful na tinanggap nila ako sa pamilya nila... pero wala akong pakialam. Kung hindi ako rerespetuhin ng isang tao, kami ni mama, kahit na sino pa sila... hindi ko rin sila rerespetuhin. As simple as that.

Nang matapos kumain, ay inaya na kami agad na uminom ni tito Ed. Pumayag naman ang iba, maliban sa akin.

"Maghuhugas muna po ako ng mga pinagkainan natin," nakangiting sagot ko.

"Apo, sumali ka na sa kanila at ako na ang bahala dito," wika naman ni lola kaya umiling ako.

"Hindi po, lola. Magpahinga na po kayo at ako na po ang bahala sa mga pinagkainan. Makakapaghintay naman po ang alak eh," sagot ko naman na nagpangiti sa kanya.

Hindi ko sinabi o ginawa iyon para mas magpabida. Ginawa ko kasi ay naiintindihan ko na mabilis na talagang mapagod si lola. Bonus na lang na nakakadagdag ng good boy points sa akin at mas naiinis ang mga tita at pinsan ko. Lalo na't wala sa kanila ang nag-offer na tumulong kay lola. Which is lagi namang nangyayari kasi nga... mga tamad din sila madalas.

"Sigurado ka ba?" tanong ni lola, kaya tumango ako.

"Opo, kaya hayaan niyo na po ako kasi hindi naman po ako bisita rito hindi ba? Kapag po hindi niyo ako pinakilos, iisipin ko po na bisita ang turing niyo sa akin..." wika ko kunware.

"Sus, nag-drama ka pa! Ayaw ko lang naman na may gawin ka sa bakasyon mo rito at gusto kong makapag-relax ka, dahil nababanggit din ng  papa mo sa tuwing tumatawag kami sa kanya na madalas ka daw stress sa pag-aaral sa kolehiyo. Pero kung gusto mo talagang makatulong, sige na at hindi na kita pipigilan. Salamat apo," nakangiting wika naman niya.

"Apo, mauuna na kami sa kubo ha? Sumunod ka na lang doon pagkatapos mo rito," nakangiting wika naman ni lolo, kaya nakangiti akong tumango, at nagsimula na nga sa paglilinis ng mga pinagkainan naming lahat.

Ewan ko kung nabanggit ko na, pero sobrang hina ng signal dito kasi nga ay bukid. I mean, may nasasagap naman... pero minsan ay one bar lang at sobrang hina at bagal talaga. Pero okay lang naman iyon. Kapag nandito ka kasi, mas gusto mong mag-relax sa nature kesa sa mag-social media.

At kapag gustong tumawag nina lolo at lola sa amin kapag nasa maynila kami, madalas ay lumalabas pa sila sa mismong highway kung saan medyo malakas ang signal. At doon sa mismong bukid at ilog, doon ay wala talagang signal.

Nagpasya namang umalis na ang mga tita at pinsan ko para daw makapagpahinga, tapos ang mga tito ko naman at mga manugang nila ay dumiretso na nga sa kubo para uminom doon kasama si lolo. Kaya kaming dalawa ni lola ang naiwan sa loob ng bahay, habang nasa kusina ako at busy sa lababo, siya ay nakatayo sa gilid ko.

"Nakita ko ang hindi magandang tingin ng mga tita at pinsan mo sa 'yo kanina, pagpasensiyahan mo na lang sila ha?" nakangiti at malumanay na wika ni lola.

"Eh ano pa po ba ang magagawa ko? Lagi naman pong kami ni mama ang nagpapasensiya sa kanila para wala na lang pong gulo..." wika ko naman kaya tumango siya.

"Kaya nga natutuwa kami ng lolo mo sa 'yo, kasi ikaw ang pinakabata sa inyong magpipinsan, pero mas may utak pa ka sa kanila," aniya kaya mahina akong natawa. "Huwag kang mag-alala kasi ay hanggang tingin na lang naman sila. Bago ka dumating dito, pinagsabihan ko na sila, kahit mga tito mo, pinagsabihan sila na tigilan kayo ng mama mo at huwag silang magsasalita ng hindi maganda, para maging masaya at tahimik ang pasko at bagong taon natin," nakangiting dagdag pa niya kaya tumango ako.

"Salamat po, lola. Sa totoo lang iyon din po ang iniisip ko eh, kaya nagdadalawang isip po ako nung una kung sasama pa ako rito. Kasi ayaw ko naman po na... baka dahil lang sa presensiya namin ni mama ay masira ang masayang pasko at bagong taon dapat natin. Kung hindi ko lang po kayo nami-miss ni lolo... hindi na po talaga ako sasama rito," saad ko kaya mahina siyang natawa.

"Kapag may sinabi o ginawa silang hindi maganda, sabihin mo sa akin at makakarinig sila sa akin," aniya kaya natawa ako.

"Tiwala naman po ako na hayayaan nila kami ni mama ngayon, lalo na't napagsabihan niyo na po sila. Pero salamat po lola kong maganda," naglalambing na wika ko kaya napahagikgik siya.

"Napaka-bolero mo talagang bata ka! Siya sige't maiiwan na kita rito at magpapahinga na ako. May tiwala ako na hindi ka maglalasing gaano, at ikaw na ang bahala sa lolo at mga tito mo ha? Tiyak maglalasing ang mga iyan," aniya kaya marahan akong tumango.

Bago siya naglakad papasok sa kuwarto nila ni lolo ay lumapit siya sa akin at yumakap.

"Masaya akong nandito ka at matagal-tagal ka naming makakasama apo," wika pa niya.

"Masaya rin po ako, lola," nakangiting sagot ko naman.

Tapos ay naglakad na siya papasok sa kuwarto nila, at nang wala na siya ay nagpatuloy na ako sa paglilinis ng mga pinagkainan. Nang matapos ay hindi muna ako lumabas agad.

Nagpasya akong umakyat muna sa kuwarto ni tito Ed sa taas, tapos ay maghilamos sa banyo doon at magpalit ng suot. Lalo na't maghapon ko nang suot ang  damit ko. Para mas presko rin.

Isang kulay yellow na pajama at white na t-shirt ang suot ko, para ready na rin sa pagtulog pagkatapos dito. Nang okay na ay saka ako nagpasyang maglakad na palabas at magpunta nga sa kubo sa gilid ng bahay.

Lampara lang ang ilaw na nandoon, pero medyo maliwanag naman. At bago pa ako tuluyang makarating ay rinig na rinig ko na ang maingay nilang kwentuhan. Kaya naman huminga muna ako ng malalim... nagdadasal na sana ay hindi talaga ako malasing, at magawa kong umiwas sa maraming masasarap na tuksong makakasama ko.

Tapos ay saka ako nagpatuloy na sa paglalakad, para nga samahan na ang pitong barako ng pamilya. So lolo lolo Alejandro, si tito Fern, si tito Rob, sito tito Ed... at ang asawa ng tatlo kong pinsan, sina kuya Homer, kuya Sergio at kuya Diego.

Chapter Five

“Dito ka, apo ko,” nakangiting wika ni lolo sa akin nang makita ako, kaya napatingin din ang mga tito ko sa akin.

"Kaya naman pala ang tagal mo, kasi ay naligo ka pa," ani tito Ed.

"Naghilamos lang po, tito..." sagot ko naman.

"Naghilamos lang? Eh ang bango mo," aniya kaya natawa ang iba.

Alam ko naman na normal na pagkakasabi lang iyon at walang ibang meaning, pero ewan ko ba kung bakit parang iba ang naging dating sa akin. Ganun pa man ay hindi ko na lang mas binigyan pa ng pansin.

Tapos ay naglakad na ako papunta sa may dulo, kung saan nakaupo si lolo. Bahagya naman siyang umusog pagkalapit ko, para mabigyan ako ng pwesto at  agad naman akong umupo doon.

Bale ang buwesto namin ay si lolo sa dulo, ako, tapos ay si tito Rob tapos ay si tito Ed na nadaanan ko kanina bago ako lumapit dito kay lolo. Sa kabilang side naman ay si tito Fern, tapos ay sina kuya Homer, kuya Sergio at kuya Diego.

Nang napatingin ako sa mesa ay saka ko napansin na iisang baso lang pala ang gamit nila. Pero hindi gym ang iniinom nila, kung hindi lambanog na nasa isang malaking lalagyan. Tapos ay may letsong manok, sisig at ilang mga ihaw na nasa mesa bilang pulutan.

"Nagpabili ako ng pulutan para sa 'yo, Sky. At saka ang sabi ko lambanog na lang ang inumin natin dahil baka hindi mo gusto ang gin," wika ni tito Ed, kaya tipid akong ngumiti at marahang tumango.

"Thank you po, tito. Pero okay lang naman po sa akin kahit pa ano ang iinumin, ang importante lang naman po ay maka-bonding ko kayong lahat," sagot ko.

"Sabi ko nga ay hindi ka naman maarte, pero wala eh, mukhang balak ka ding i-spoiled niyang tito mo," natatawa na wika naman ni lolo na nagpangiti sa akin.

Gaya nang sinabi ko, bukod kina lolo at lola ay gustong gusto rin sa akin ng mga tito ko. Siguro ay dahil nga wala silang mga anak na lalaki. Although sina tito Fern at tito Rob ay may mga son-in-law na na naaasahan nila sa mga trabahong bukod, gaya ng pagsasaka at pag-ani, ay hindi nawawala at nagbabago iyong magandang pakikitungo nila sa akin.

"Tignan mo nga naman, dati ay ang liit mo pa at madalas kumakandong sa amin. Hahalik sa pisngi kapag naglalambing at manghihingi ng barya, pero ngayon kasama ka na namin sa inuman," nakangiting saad ni tito Fern mayamaya pa.

Saglit akong natigilan sa narinig at nakaramdam na naman ng init. I mean, may mga ganung pangyayari nga akong natatandaan noong bata pa ako. Hindi ko na maalala ang lahat, pero may mga ilan akong naaalala na nagpapakalong ako sa kanila noon, humahalik sa pisngi nila tapos ay nanghihingi ng barya pambili ng dirty ice cream.

May mga naaalala pa nga ako noong bata ako, siguro ay five or six years old ako noon na isinasama nila ako sa bukid kapag nandito kami. Wala pang asawa ang mga pinsan ko noon dahil mga teenager pa lang. May airgun kasi si lolo, tapos ay parang bonding na ng mga lalaki sa pamilya na magpunta sa bukid para mamaril ng mga ibon na nakakain.

Dahil nga lubak at maputik ang daan sa bukid, ay pinapasan nila ako. Minsan ay si lolo, kung hindi naman ay si papa, o kung hindi ay isa sa mga tito ko. Tatambay kami sa kubo namin sa bukid, iyong pinagpapahingahan din kapag nandoon sila't nagsasaka... kapag may mga ibon nang nahuli ay didiretso kami sa ilog para doon maligo at lutuin ang mga iyon, ang mangingisda rin.

Sobrang simple ng ganung klase ng buhay pero sobrang ganda at saya ng mga alaala.

"Oo nga, naaalala ko pa noong bata ka na hindi ka makatulog na walang yakap. Kaya kapag sa akin ka tumatabi noon, lagi kang nakayapos sa akin," natatawa na kwento naman ni tito Ed.

"At ang hilig mo talaga ay nagpapakalong kahit na sino sa amin! Napakabibo at lambing mo noong bata ka," wika pa ni tito Rob.

"Kaming lahat ay tuwang-tuwa sa 'yo, kaya rin siguro naiinis ang mga pinsan mo sa 'yo at lagi kang inaaway. Siguro ay may mali rin kami kasi ay mas nabigyan ka namin ng labis na atensiyon. Pasensiya na. Natutuwa lang kami na magkaroon ng apo at pamangkin na lalaki," nakangiting wika naman ni lolo na umakbay pa sa akin.

Kung hindi ko pa nababanggit ay naka-sando lang si lolo, kaya naman sa pag-akbay niya sa akin ay biglang dumikit ang mabuhok niyang kilikili sa batok ko na nagdulot ng kakaibang init at kilabot sa akin.

"Pero huwag kang mag-alala, Sky, kasi napagsabihan na namin ang mga tita at pinsan mo na tigilan ka. Na kung hindi ka kayang pakisamahan bilang pamilya, matuto na lang silang rumespeto sa inyo ng mama mo bilang mga tao at huwag na lang kayong papansinin, para hindi na rin magkagulo," wika naman ni tito Fern, kaya tipid akong ngumiti at tumango. Ganun din kasi ang sinabi ni lola sa akin kanina.

"Salamat po, at saka wala naman pong problema sa akin iyon. Hindi ko man maintindihan kung bakit hanggang ngayon malayo po ang loob nila sa akin, pero hahabaan ko na lang po ang pasensiya ko kasi ayaw ko rin naman po ng gulo," sagot ko.

"Hindi nga rin namin maintindihan kung bakit naiinis sila sa 'yo, eh. Eh ang bait at galang mo namang bata," wika ni kuya Homer kaya tipid akong ngumiti.

"Kasi nga po hindi naman ako totoong Rodriguez, hindi ba? Anak po ako ni mama sa hindi niya nakilalang lalaki noon..." mababa ang boses na sagot ko, kaya natigilan ang lahat.

"Huwag mong sasabihin iyan! Anak ka ng papa Ric mo, at Rodriguez ka! Pamilya ka namin, at hindi na kailanman magbabago iyon! Kaya huwag na huwag mong sasabihin at iisipin na hindi ka parte ng pamilyang ito, o iba ka sa amin!" wika ni lolo mayamaya, kaya tipid akong ngumiti at marahang tumango.

"Oh, sa 'yo ang tagay. Maaga pa para mag-drama, mamaya na tayo mag-iyakan kapag lasing na tayon lahat," biro naman ni tito Rob na katabi ko rin, kasi nga ay nakapagitna ako sa kanila ni lolo.

Tapos ay inabot niya sa akin ang basong gamit nila sa pag-inom. Hindi naman kalakihan iyon. Normal size na baso lang, pero kalahati ang lamang lambanog na wala pang yelo. Sa tagal ko nang nagpupunta at pumapasyal dito, isa sa mga napansin ko ay tila hindi uso sa kanila ang yelo kahit pa anong alak ang iniinom nila.

Tinanggap ko naman ang baso tapos ay ininom agad, at napangiwi pa nga nang gumuhit ang pait nun sa lalamunan ko. Naka-inom na ako ng purong gin noon, at parang gin din itong lambanog na pina-inom nila sa akin. Parang mas matapang pa nga ata... ewan ko. Baka sadyang ayaw ko lang sa gin at lambanog, pero wala naman akong choice kung hindi ang makisali at makisama sa kanila at sa kung ano ang iniinom nila.

Nagpatuloy pa kami sa kwentuhan habang umiinom. Sa kung saan-saan na lang napupunta ang usapan, nariyan ang purong kalokohan lang kaya nagtatawanan kami, at nariyan ang nag-uusap sila tungkol sa bukid at sa mga plano nila.

Hindi naman ako naa-out of place, at aminado ako na nag-eenjoy na rin ako. Hindi ko na nga mabilang kung naka-ilang shot ako, pero habang tumatagal ay para bang nakakasanayan ko na ang hagod ng lambanog sa lalamunan.

Hanggang sa mayamaya pa ay napansin kong konti na lang ang laman ng lambanog, at halatang lasing na rin sila kasi ay mas lumalakas na ang kanilang mga boses at mas umiingay na. Ramdam ko rin na medyo nahihilo na ako, kaya naman kapag turn ko na sa shot ay ako na mismo ang naglalagay sa baso, at konti lang ang inilalagay ko. Minsan ay wala pa.

Hindi naman nila napapansin kasi ay may kulay ang baso at medyo madilim nga sa kubo. Bukod pa doon ay busy sila at nag-eenjoy sa kuwentuhan. Dahil doon ay nagpasya ako na ako na rin ang magbigay ng tagay sa kanila.

---

Dumating ang alas onse ng gabi na tila lasing na talaga sila. Mayamaya pa ay napatingin kami Maribel na biglang sumilip.

"Ano, Homer, wala ka na bang balak tumigil diyan?" masungit na wika nito.

"Bakit hindi mo hayaan ang asawa mo, Maribel? Nagkakatuwaan kami dito eh," wika naman ni tito Fern sa anak niya.

"Hindi po, tay, medyo nakuha ko na rin naman po ang tama ko. Kaya magpapahinga na rin po ako," saad naman ni kuya Homer tapos ay uminom na ng huling tagay bago tumayo na.

"Okay na rin po ako, sa susunod naman. Baka mamaya ay ako naman ang sunod na ma-sundo," natatawa na biro naman ni kuya Sergio, na asawa ni Maricel. Tapos ay tumayo na rin ito.

"Kung ganun, siguro ay mas mabuting magpahinga na tayo. May bukas pa naman eh. At saka tiyak na sa pasko at bagong taon ay magdamagan naman tayong iinom," nakangiting saad ni tito Rob sa amin.

"Kung sabagay, ang mahalaga ay naka-bonding natin itong si Sky," ani tito Fern.

"Siya sige, mauna na ang mauuna at kami na ang uubos dito," saad naman ni lolo.

Kaya naman tumayo na sina tito Fern, tito Rob, kuya Sergio at kuya Diego. Tapos ay magkakasabay na silang umalis. Kaya ang naiwan doon ay kami na lang nina lolo at tito Ed.

"Ano, Sky, kaya pa ba?" nakangiting tanong sa akin ni tito, kaya tipid akong ngumiti at marahang tumango.

"Medyo nahihilo na po, pero kaya pa naman..." pagsasabi ko ng totoo.

Totoo na medyo nahihilo na talaga ako. Alam ko naman na hindi ko sila kayang sabayan pagdating sa inuman, mabuti na lang at ako ang nagtagagay kanina pa at nakapandaya ako kasi nga ay konti lang ang nilalagay ko sa baso kapag turn ko na, or minsan ay wala pa.

"Kahalati pa ang laman nitong lambanog, ubusin na lang natin tapos ay magpahinga na tayo," ani lolo kaya halos sabay kaming tumango ni tito Ed bilang pagsang-ayon.

"Kumusta ang unang araw mo ng bakasyon dito, Sky?" nakangiting tanong ni tito sa akin mayamaya pa.

"Okay naman po, tito. I mean, in general, masaya naman po talaga ako kapag nagbabakasyon dito kasi bukod sa presko ang lugar ay nakakasama at nakaka-bonding ko po kayo. Kahit pa madalas alam niyo na... ang mga tito at pinsan hindi natutuwa sa presensiya ko," sagot ko kaya mahina siyang natawa.

"Hayaan mo sila, naiinggit lang ang mga iyon dahil nga paborito ka naming lahat," nakangiting wika naman ni tito. 

"Kita mo nga naman, dati kinakarga ka lang namin, tapos madalas kang magpakalong sa amin, ngayon kasama ka na naming umiinom," wika ni lolo mayamaya pa, kaya napangiwi ako.

Kasi ay napag-usapan at nabanggit na ang tungkol doon kanina. Kaya doon ko rin napagtanto na medyo tinamaan na siya ng alak.

"Si tatay lasing na, nabanggit na natin iyan kanina," natatawa na wika ni tito Ed kay lolo.

"Eh, nagsasabi  lang ako ng totoo. Kaya rin siguro medyo ilag na ang batang ito sa akin at hindi na naglalambing! Hays, ang bilis lumipas ng panahon. Nakakapangulila tuloy iyong noong bata ka pa at madalas kumalong sa akin, tapos humahalik lagi sa pisngi namin," ani lolo, kaya napalunok ako.

"Oh, edi kalungin mo ngayon tay, wala namang masama doon kasi ay bata pa rin si Sky. Magka-edad man siya, hindi na nun mababago ang katotohanan na siya ang bunso natin," ani tito Ed.

Dahil doon ay mas lalo akong nakaramdam ng init. I mean, hindi ko na matandaan kung kailan ang huling beses na kumalong ako kay lolo. Pero alam ko na bago pa ako maging teenager ay hindi ko na  ginagawa iyon.

"Oo nga ano? Halika nga dito apo ko, at na-miss kita..." nakangiti at tila lasing na wika ni lolo.

Bago pa ako makasagot ay marahan na niya akong hinila tapos ay pinaupo sa kandungan niya. Sunod-sunod na paglunok ang ginawa ko, nang maramdaman ang malaki at matabang ugat sa pagitan ng mga hita niya na dumikit sa pisngi ng pang-upo ko. I mean, tulog pa iyon... pero sobrang laki na.

"Uhm, lolo... matanda na po kasi ako eh," nahihiya na saad ko, kaya natawa si tito Ed.

"Pagbigyan mo na iyang lolo mo at lasing lang, at saka na-miss ka lang lambingin niyan," natatawa na wika naman ni tito Ed. "Teka nga at gagamit lang ako ng banyo, tinatawag ako ng kalikasan," saad pa niya tapos ay nagmamadali nang tumayo, kaya kaming dalawa ni lolo ang naiwan sa may kubo.

Noong una ay  tahimik lang kami habang nakakalong ako sa kanya, at dala na siguro marahil ng alak na nainom ko, ay tila ba tuluyan na akong nilamon ng labis na init at pagnanasa. Kaya naman humarap ako kay lolo at ngumiti sa kanya.

"Na-miss ko po kayo, lolo ko..." mababa ang boses na saad ko.

"Ako rin apo, na-miss ko iyong nalalambing pa kita. Ngayon kasi alam kong hindi ka na komportable sa ganito kasi nga ay nasa edad ka na," aniya.

"Po? Komportable naman po ako... wala naman pong malisya sa akin ang ganito kasi... lolo ko po kayo, at mahal ko po kayo. Bakit po, sa inyo po ba... may malisya ang ganito?" sobrang hina ng boses na tanong ko, kaya saglit siyang natigilan.

"Anong tanong ba iyan? Siyempre ay wala... mas gusto ko nga iyong parang bata ka na lang lagi na naglalambing sa akin eh. Kung puwede lang sanang hilingin na hindi ka na tumanda," aniya kaya mahina akong natawa.

Tapos ay kumuha ako ng lakas ng loob para halikan siya sa pisngi, gaya nang madalas kong ginagawa dati. Noong bata pa ako.

"Ayan, isang kiss para sa paborito kong lolo..." nakangiting wika ko kaya natawa siya. Tapos ay yumuko ulit ako para halikan siya, pero sa puntong iyon ay sadya kong idinampo sa pagitan ng pisngi at labi niya.

Napansin ko na tila medyo nagulat siya sa ginawa ko, pero ngumiti rin naman siya sa akin.

"Ah, akin na po pala ang tagay..." wika ko pa pagkatapos.

Tapos ay humarap ako sa mesa na hindi umaalis sa kandungan niya. Sinadya kong igalaw ang pang-upo ko habang inaabot kunware ang lambanog at nagsasalin sa baso. Tapos ay sadya ko ring ipinuwesto ang kahabaan niya sa hiwa ng pang-upo ko at bahagya kong kin*dyot iyon, kunware ay walang malisya... kunware ay hindi sadya.

"Hmm..." narinig kong mahinang daing niya, kaya natigilan ako kunware at tumingin sa kanya.

"Bakit po, lolo? Nabibigatan na po ba kayo sa akin?" tanong ko at aalis na kunware sa kandungan niya, pero agad niyang inilagay ang magkabilang kamay sa bewang ko para pigilan ako.

"Hindi apo..." napapaos ang boses na saad niya.

Kaya nagpatuloy ako sa pagkilos habang sinasabayan ng marahang k*dyot ang pang-upo ko. Dahil doon, naramdaman ko na tila ba unti-unting nagkaroon ng buhay ang k*rgada niya. Pero umarte akong wala lang iyon sa akin at uminom sa baso na hindi ko naman talaga nilagyan ng laman.

"Sa inyo po ang tagay," wika ko mayamaya pa bago nagsalin ng laman sa baso at ibinigay iyon sa kanya. Tinanggap niya iyon gamit ang kanang kamay, habang ang kaliwang kamay ay mahigpit pa rin ang kapit sa bewang ko.

Ininom naman niya iyon, tapos ay ibinaba ang  baso sa mesa at ibinalik ang kanang kamay sa bewang ko.

"Ang gaan mo..." saad pa niya, tapos ay medyo nagulat ako nang marahan niya akong binuhat at ibinagsak sa kandungan niya. Ginawa niya iyon ng tatlong beses, kaya parang mas dumidiin pa ang tigas na tigas na niyang b***t sa hiwa ko.

"Ah..." wala sa sarili na ungol ko pa.

"Oh, anong nangyari sa 'yo?" natatawa na tanong niya.

"Uhm, wala po lolo... na-miss ko lang po kayo," puno  ng kaba na sagot ko tapos ay tumingin sa kanya.

Dala marahil ng alak na nainom kaya malakas ang loob ko, kaya naman yumuko ako para halikan siya. Sa puntong iyon ay hindi sa pisngi at  gilid ng labi... kung hindi sa labi talaga. Halata na medyo nagulat siya sa ginawa ko, pero ngumiti lang siya sa akin.

"Hindi ka marunong humalik..." mababa ang boses at napapaos na wika niya, na bahagya kong ikinagulat.

"P-Po?" nalilitong tanong ko.

"Ganito ang tamang paghalik..." tugon niya, tapos ay agad siyang yumuko para halikan ako sa labi.

Hindi lang basta smack o mababaw na halik iyon. Mahina akong napasinghap kasi ay bahagyang naka-awang ang bibig niya, tapos ay ipinasok niya agad ang dila niya sa bibig ko na bahagya ring naka-awang.

Hindi ako nakakilos, hindi ko rin alam kung ano ang gagawin kasi ay first real kiss ko ito. I mean, may ideya naman ako base sa mga napapanupd na porno or bl movies or series... pero iba pa rin kapag nasa mismong sitwasyon ka na pala.

Kaya naman nanatili lang akong parang estatwa, hinahayaan si lolo na halikan ako habang ang makasalanan niyang dila ay ginagalugad ang loob ng bibig ko. Habang nilalaplap niya ako. Hindi ko alam kung gaano katagal, pero kapwa kami naghahabol ng hininga pagkatapos, at ngumisi pa siya sa akin.

"Ganun ang tamang paghalik... gusto mo ba turuan pa kita?" nakangising tanong pa niya.

"Ah, d-dito na po ako..." wika ko na lang nang marinig ang mga yapak ng paparating, tapos ay dali-dali na akong umalis sa kandungan niya at umupo na lang sa tabi niya.

"Game na ulit. Pasensiya na at medyo natagalan," nakangiting wika ni tito Ed na kababalik lang, walang ideya na pa-simple na kaming nakagawa ng kahalayan ng tatay niya, ang lolo ko.

Note

Hanggang dito na lang po tayo, and this is to protect the story from being reported. Sample chapters lang po talaga ang ipo-post namin.

Kung na-hook po kayo sa story, at gustong mabasa ng buo, binebenta po namin ang soft copy in .pdf file. Kung interesado po kayong mag-avail, email niyo lang po kami:

blstories02@gmail.com

Mahaba po ang story, tapos mura pa kaya sobrang sulit. May discount din po kung 2 or more stories ang ia-avail. Kaya sana ay makabili na po kayo bilang suporta sa amin!

Iyon lamang, salamat po!

xx,

King

Update:

Hey guys!

The book 2 and 3 (final part) of Lolo’s Boy, is now finished and available for sale!

Sobrang haba po ng story. Mura at sulit din po ang presyo kaya sana ay maka-avail na kayo.

How to avail? Gaya po ng dati. Just send us an email: blstories02(at)gmail(dot)com.

Maraming salamat po!