READER’S GUIDE

•

Reader’s Guide

•

FREEZELL SERIES SEQUENCE

(1st Generation

• FIVE BULLETS)

1 . My Possessive Fake Husband [Completed]

                  a. Partners In Crime (MPFH Side

             Story) [Complete

d]

    

2. My Naughty Boastful Boss [Completed]

<EDITING

    

3. My Impulsive Ex Boyfriend [Completed]

    

4. My Stupid Runaway Groom [Completed]

My Short Tempered Husband

[C

ompleted

]

   

(2nd Generation - EIGHT GRENADES)

6. The Arrogant Client [Completed]

7. The Secretive Professor [Completed]

8. The Distressed Raced [

Completed

]

9. The Vicious Agent [Completed]

10. The Indecent Suitor [

Completed]

              a. Instances and Chances

              (Side Story) [Completed]

11. The Untamed Actor [Completed]

12. The Nasty Rancher [On-going]

13. The Fierce Manipulator [Soon]

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Freezell #4: My Stupid Runaway Groom

Leickel Avria Freezell is the best example of a free spirit. She loves bar hopping, boy hunting and most of all, having fun. Kayang kaya niyang kalimutan ang lahat para lamang sa kasiyahan kaya’t ganoon na lamang ang mahigpit na pagtutol niya nang magpasya ang kanyang ina at kakambal na ipakasal siya sa taong nagngangalang Whynter Villafuerte na ni minsan sa buhay niya ay hindi niya nakita.

Ang inakala ni Leickel na arranged marriage ay biglang naglahong parang bula nang bigla nalang siyang takbuhan ng taong dapat sana ay mapapangasawa niya. Sa halip na magalit sa ginawa ni Whynter na pag-iwan sa mismong araw ng kasal niya ay natuwa siya sapagka’t mananatili pa rin sa kanya ang kanyang puri maging ang kanyang nakasanayang buhay.

Masaya na ang buhay ni Leickel, ngunit may isang Ice Summers ang dumating at marami itong baong lihim na maaaring makasakit kay Leickel. Anong magagawa ni Leickel kung unti-unti na pala siyang nahuhulog kay Ice? Paano kung ang hinahangad niya palang saya ay mahahanap niya sa lalaking halos ang buong buhay ay lihim sa kanya? At paano kung ang taong iniisip niyang magbibigay sa kanya ng saya ay ang taong nakatakda palang manakit sa kanya?

Freezell Series #4

PROLOGUE

Freezell Series #4

Kanina pa nanlalamig ang mga kamay ko. Kanina ko pa gustong tumakbo paalis pero kitang kita ko kung gaano katalim ang tingin sa akin ni twin. Bakit ba naman kasi ako nagkaroon ng kakambal na kasing weirdo niya?

“Aeickel please let me run away!” pakiusap ko sa kaniya.

“No Leickel. This is what you asked for. You’re too spoiled brat. Noon pa kita binalaan na ’pag hindi ka nagtino sa trabaho mo ay ipakakasal ka nila Mama’t Papa sa lalaking hindi mo kilala but you never listened!” and now she’s freaking serious. Lintek naman. Ano bang pagmamakaawa ’yung pwede kong gawin sa kakambal ko na ’to?

Don’t get me wrong. I’m sure napapaisip kayo kung bakit hindi man lang ako nagagalit or naghihysterical na ipakakasal nila ako lalaking hindi ko kilala. It’s just that, I knew na hindi naman nila ako ibibigay sa lalaking hindi karapat dapat sa akin. I still believe in the saying that : “Mom’s knows best.” kaya hindi ako pumapalag. I love them and I don’t want to disappoint them. Pero iba pala ’pag nasa mismong sitwasyon ka na.

“Twin please.”

“I said no, Lei. So it’s a NO!” madiin na tugon niya. “Let’s just wait for the groom. On the way na daw siya.”

“The hell I care with that jerk. It’s his wedding day but he’s freaking late!” and now I’m near my temper.

“Oh, a little bit excited huh?” twin said teasefully. She’s playing with my emotion! Damn my twin sister for having this kind of talent.

“I hate you Aei!”

“No need to state the obvious Lei. I’m clearly aware of that,” she said while having a bored look.

Sometimes I really do wonder why is she my twin or is she even my twin sister? We do really have a total opposite personality.

“Besty!” napatingin kaming dalawa ni twin sa humahangos na si Lila. Nandito kasi kami sa likod ng simbahan e.

“What is it Lila?” Aeickel asked her.

“Y-Your groom Lei-”

“What about that jerk?” I asked with a bored expression.

“He just ruined your wedding day. He run away. I-I’m sorry Besty.”

Bahagya akong napamulagat sa sinabi ni Lila nang magsink in ito sa akin dahil sa pagdamba niya sa akin ng yakap. Iginawi ko naman ang tingin ko kay Aei ngunit nanatili lamang na blangko ng ekspresyon ng mukha niya.

Mabilis kong inalis ang belo ko at inihagis ito damuhan. “See what that stupid jerk did, twin? He’s really an asshole for not showing up!”

“Atleast you got what you wished for. Your wedding is cancelled and now you’re still a free spirit Lei. But believe me, if you just saw Whynter? You’ll surely regret not being married to him. He’s your ideal man twin that’s why I’ve chosen him to be your groom,” after she said that, she immediately left me and Lila dumbfounded.

Goodnes Aeickel? Why are you so unreadable? Lintek naman!

Well anyway…

I’m Leickel Avria Lou- Freezell and the supid jerk who just run away in OUR very owm wedding is Whynter

Filstreid- Villafuerte ,

MY STUPID RUNAWAY GROOM!

One

Leickel’s P.O.V

“Girl, ano na! Gora ba you with us? Relax naman us pa minsan minsan. So stress here sa MiFiLei .” tanong ni Fifi sa akin habang nagkakalkal ako sa kusina ng pastry shop.

“Chill lang beks. Nakita mo ngang problemado ang Lola mo noong nakaraang araw pa. Ikaw ba naman layasan ng aasawahin mo on your wedding day. Emeged. Isang Freezell inabandona sa kasal,” dagdag kantyaw naman ni Mimi.

Sinamaan ko sila ng tingin dahil pinagtutulungan nila ako. “Kayo nga Filosofo Herardo Guinto at Milagros Umuyam, tigilan niyo akong dalawa. Palalayasin ko kayo dito!”

As what you’ve read, they are Fifi and Mimi, my business partners here in my pastry shop. They are my former college classmates.

“Ay ang init ng ulo ni ate mo girl. Binuo pa ’yung napaka babango naming pangalan. Bwisit,” sabay naman kaming nagtawanan sa pagpilantik ng daliri nito sa ere. Bading na bading ang lintek.

“If I know beks, wit lang sa pagiging abandonadang bride ang pinag eemoterang froglet netong business friendship natin. Knowings mo naman ’di ba? Hindi pa nakakamove on sa Lola mong kasing haba ng buhok ni Rapunzel ang buhok ’yung ex niyang si Nigel Iñigo Ricafort. Balita ko nga eh na tv pa ’yon dahil nagwawala sa bar, tapos ang chika pa baka magdisbanned daw ang bandang RAIN dahil sa pag eemote ng Lolo mo dahil sa pag iwan neto ni bakla,” mahabang eksena naman ni Mimi.

“Sabihin mo nga bakla, bakit mo ba ’yun iniwan? Gwapo naman, mayaman, maskulado. All in one package na ang Lolo mo, iniwan mo pa. Bruha ka talaga,” sermon naman ni Fifi.

“Nasasabi niyo ’yan kasi akala niyo madali,” saka ako tumigil sa pagkalkal sa kusina at nagpunta sa counter at naupo sa high stool. “I don’t love him. I never loved him.”

“Bakla ka, bakit mo sinagot noong niligawan ka?” tanong ni Mimi.

“Tawag ng pagkakataon,” sagot ko. “You know Lila, right? My bestfriend? Her Mom asked me a little favor. She wants me to be in relationship para mainggit si Lila sa akin at gustuhin na din nitong pumasok sa isang relasyon. That time kasi ay may inirereto ang Mom ni Lila sa kanya na inaanak nito. Eh sakto naman that time, Nigel was around so I grabbed the opportunity.”

“Hindi ka man lamang ba na fall kay fafa Nigel, girl?” tanong ni Fifi.

Umiling ako bago yumuko. “My love for him is a pure brotherly love since I never experienced having a younger or older brother. Nothing more, nothing less.”

“And how about that Whynter Villafuerte? What do you feel about him?” pang iintriga naman ni Mimi na ikinakulo ng dugo ko sa buong katawan.

“I hate that freak. I hate him to the extent na kapag nakita ko siya, baka masalvage ko siya! Bwisit siya! Isang dyosa lang naman ang pinakawalan niya sa mismong araw ng dapat na kasal niyang lintek siya!” gigil na tugon ko.

“Woooh. Kaya malaking tulong talaga itey na biglaang pagtatayo natin ng pastry shop noong nagkita kita tayis noong nakaraang homecoming. Nakakalimutan mo ’yang mga stressful happenings sa lifeless life mo,” sabat naman ni Fifi na pinapagaan ang uminit na atmosphere dahil sa akin.

Biglang tumayo si Mimi sa kikaupuan niyo kaya’t napatingin kami sa kanya ni Fifi. “Saan punta ’te?” tanong ko.

“Gaga. Leggo na us. Past nine na din kaya ng gabi. Let’s go party party na. Huwag na um’emo pa dyan mga besh,” sagot nito na may pakendeng kendeng pa ng balakang.

“I’ll pass.”

Kapwa naman sila napatingin sa akin sa isinagot ko. “At bakit, aber? Imumukmok mo ba ’yang sarili mo dito sa shop? Sus halika na!” pamimilit ni Fifi sa akin.

“But-”

“No more buts. Sa bar maraming guy with sexy butts. Doon ka mag but but,” saka ako nito kiladkad paalis. Si Mimi na ang nagsara ng shop at kumuha ng shoulder bag ko.

Narating namin ang bar na paborito daw puntahan ng mga naggwagwapuhang lalaki according to Fifi.

“One VIP room please. Maki dalhan na din kami ng isang bote ng Carlo Rossi. Thanks!” wika ni Mimi doon sa lalaking nasa counter saka pa ito kinindatan.

“Let’s go girls!” at saka nanaman nila ako kiladkad sa 3rd floor kung nasaan ang VIP room.

Malilintikan nanaman ako kay twin nito, maryosep. Hindi nanaman ako nagpaalam tapos hindi pa din ako nagtetext. Si Aeickel daig pa kasi Mommy kung manermon.

“Guys, labas lang ako saglit ha? Tawagan ko lang si Aei, alam niyo naman ’yung kakambal ko. Daig pa ’yung nanay ko sa panenermon ’non.” paalam ko sa kanila nang magsimula na nilang inumin ang wine at magvideoke.

“Balik is you ha girl. Huwag mo kaming indianin. Nakuuu! Kotong ka sa’kin,” banta naman ni Fifi na ikinangit ko na lang.

Lumabas na ako ng bar at tumungo sa medyo malayong parte para hindi maingay. Nasa malapit lapit ako sa parking area.

Saktong inilabas ko ang phone ko at akmang idadial na si twin ay bigla na lamang may humablot ng phone ko. Dahil sa gulat ay hindi agad ako nakapag react kaya’t malayo layo na din ang natakbo nang kung sino mang hudas ang gumaw ’non.

Tumakbo ako at hinabol ito ngunit ako mismo sa sarili ko ay hindi kumbinsido na aabutan ko pa ito. Napakalayo na nito sa akin, hanggang sa may humintong sasakyan sa harap ko.

Alam niyo ba iyong sasakyan na pangkarera? Ganoon.

“Get in. We’ll be able to catch that damn thief.”

“Hindi ka ba reypis? Pusher? User? Drug lord-”

“Look miss, kung ayaw mo-”

“Heto na. Sasakay na,” saka ako mabilis na sumakay ng sasakyan niya.

“Wear your seatbelt,” hindi ko pinansin ang iniutos niya at nagtaray pa.

“Paandarin mo na. Kaya ko sarili ko,” pagyayabang ko na bigla din nawala nang simulan na niya ang pagpapatakbo. Grabe! Hayok na hayok sa pagdadrive si koya! Humihiwalay kaluluwa ko sa katawan ko. Katakot takot na kapit ang ginawa ko sa upuan ng sasakyan niya.

Narinig ko naman ang mahinang halakhak niya kaya’t napatingin ako sa kanya. Hanep, kahit na mabilis ang andar namin, kita ko na nakatakip ang kalahati ng mukha niya gamit ang itim na tela, ngunit ang mga mata niya ay malalim kung titignan pero ngumingiti din dahil sa pagtawa niya.

Bigla niyang ipinreno ang sasakyan kaya’t halos masubsob ako sa dash board at kaya din natigil ang pag iinspeksyon ko sa itsura niya.

“Walanghiya ka! Muntik na akong mamatay sa atake sa puso sa pagpapatakbo mo!” sigaw ko dito.

“I just did you a favor, Miss. And one more thing, inalis lang kita sa pagtitig mo sa akin. Baka matunaw kasi ako.”

Aba’t talaga nga naman! Kapag tinamaan nga naman talaga ng lintek oh!

“Napakayabang mo!” saka ako mabilis na umibis ng sasakyan niya.

“You’re welcome, Miss!” saka niya na pinaharurot ang sasakyan paalis.

Hindi na ako nagulat nang makita kong nasa daan ang cellphone ko. Marahil nabitawan ’nong magnanakaw dahil akala niya ay babanggain siya noong ponsyo pilatong kaskasero na ’yon.

Dinampot ko ito at naglakad na pabalik sa bar. Lintek talaga! Malayo layo din pala ang inabot namin kaya malayo layo din ang lalakarin ko.

“Oh gimik ba us ulit? Paano, bruha talaga ’yang si Leickel beks. Jusko naman. Kadating natin sa bar nilayasan tayo para daw tumawag sa kambal niya. Mukhang nagtelebabadan yata sila ng kanyang twin sister at inabot ng kulang isang oras,” himutok ni Mimi na halatang pinaparinggan ako dahil sa kagabi.

“Truins ka dyan mare. Tapos pagdating nag aya na agad umuwi dahil nabadtrio daw siya pero ayaw ikuda ang dahilan. My gosh! Na wewet palang ako kay kuyang waiter kaya pinabalik balik ko tapos etong si hanash, panira ng momentum. Jeskelerd!” banat naman ni Fifi.

“Kaya nga sabi ko kasi sa inyo kagabi pass muna ako, eh makukulit kasi kayo,” sagot ko habang patuloy ang pagpupunas sa counter.

Kami lang kasing tatlo ang trabahante nitong shop at dalawang server lang. Ayaw pa namin manguha ng maraming tao dahil baka kapusin kami sa ipapasweldo.

“Daming hanash ni blank. Ichika mo na kasi bakit badtrip ka kagabi. Sus! Maglolokohan pa ba us? Tayo tayo lang magkakamukha-”

“Ay beks ewan ko lang. Wit kita kafeslak. Baka eto si Lei kafes ka,” malakas na pagtanggi naman ni Mimi sa sinasabi ni Fifi na ikinangiti ko.

“Impakta ka talaga. Nakoo bakla, jumwela na nga us at nang makapag concentrate na iyang si Lei sa paggawa ng bagong recipe niya. Lika na. Gora na!” saka niya na hinatak palabas si Mimi ng shop at naiwan akong mag isa.

“Ingat!” sigaw ko sa mga ito at kumaway naman sila.

Sanay akong naiiwan sa shop na mag isa at inaabot ng dis oras dahil sa paggawa ng mga bagong recipes. Madalas kapag inabot ako ng dis oras ay nagpapasundo ako kay Aeickel para kahit matulog ako sa byahe ay ayos lang. Mabuti nalang at hindi reklamadora ang kapatid ko.

Pumasok ako sa kusina at inihanda ang mga ingredients na kakailanganin ko. Sakto naman na hinahanap ko ang mga baking flour na gagamitin ko nang mag ring ang cellphone ko.

“Beks!” si Fifi iyan.

“Oh? Kakaalis mo lang, tumatawag ka na agad.”

“Iyong sako ng baking flour nasa delivery truck sa basement ng building na ’yan. Baka kako kasi hanapin mo. Hindi mo ’yun mabubuhat. Pero don’t worry beks, meron sa trunk ng sasakyan mo na isang plastic. Naiwan kanina, nakalimutan kong ipasok sa kusina. Labyuuu,” saka na ako nito binabaan nang hindi man lamang nagsasalita.

Mabuti nalang pala at may naiwan sa kotse ko, kung hindi ay malamang na magbuhat ako ng sako ng harina. Lintek.

Lumabas na ako sa parking space ng shop at nagtuloy sa kotse ko. Binuksan ko ang trunk at nakita ko nga ang isang plastik na sinasabi ni Fifi. Saktong ibaba ko na ang hood ng trunk nang may biglang humawak sa kamay ko. Saktong sisigaw na ako nang takpan naman niya ang bibig ko.

Gosh! Mamamatay na ba ako? Marerape ba ako? Heto na ba ang katapusan ko? Omaygoodness!

“You owe me, now I need you to pay. Help me,” pilit akong nagpapasag kahit na malumanay naman ang salita niya. “I’ll let you go, but please promise me you won’t shout. I need you to help me,” tumango naman ako.

Gaya nga nang sabi niya ay pinakawalan niya ako, ngunit nag tangka akong sisigaw kaya’t muli niya akong hinuli at tinakpan sa bibig.

“Damn it! This is the fucking reason why I don’t like girls! They can’t be trusted! They always break their promises!”

Kinaladkad niya ako papasok ng shop kaya’t doon ko lang naaninag ang mukha niya.

Siya! Siya ’yong kaskaserong mayabang na tumulong sa akin doon sa magnanakaw! Pero nakatakip pa din ang kalahati ng mukha niya.

Mukhang napagtanto niya na, na nakilala ko na siya kaya’t binitawan na ako nito. Mabilis ang naging pagkilos niya at ibinaba niya ang mga blind folds ng paligid ng shop.

“Don’t just stand there! Help me! Close this shop now!” para naman akong nabuhusan ng malamig na tubig at mabilis na sumunod sa ipinag utos niya.

Napatingin ako sa kanya nang mapaupo siya sa isang silya na naroon. Doon ko lang napagtanto na may umaagos na dugo mula sa tagiliran niya.

“Oh my gosh! Wait for me here. I’ll just get the first aid kit,” mabilis naman akong kumilos at kinuha nito.

Dumulog ako sa kanya at ginamot ang hindi naman kalaliman na hiwa sa tagiliran niya. Nilagyan ko ito ng guaze at treatment tape.

“Sino ka ba? Stalker ba kita? Bakit nagkita nanaman tayo? Related ba tayo sa isa’t isa? Adik ka ba? Pusher? User? Reypis?” sunod sunod na tanong ko nang makita kong umookay na ang kalagayan niya.

“No. Wala ako sa nabanggit mo. Ibang klase ka ding babae ka. Sa lahat ng babaeng nakilala ko, ikaw lang ’yung babaeng sinabihan ako ng rapist ng hindi lang iisang beses. Mukha ba akong rapist sa gwapo kong ’to?” kahit na nahihirapan siya ay umiiral pa din ang kayabangan ng lintek na ’to.

“Eh paano para ka kayang multo. Susulpot kung kailan mo gusto. Dagdag mo pa na may hiwa ka. Nakteteng, siguro kriminal ka?” bigla naman nanlaki ang mga mata ko sa naisip kong iyon.

Nagulat ako ng sumenyas siya na lumapit ako sa kanya. Sa hindi ko malamang dahilan ay sumunod naman ako. At nang makalapit na ako sa kanya ay kinurot niya ng mahina ang pisngi ko.

“Ouch!”

“Ang cute mo. Hindi ako kriminal. Hinahabol lang ako ng mga pinagkakautangan ko. Siguro mali lang talaga ang paraan ng pagkakakilala natin. By the way, I’m Ice. Ice Summers.”

Napakunot ang noo ko sa sinabi niyang pangalan niya.

“Hindi match ang name mo. Parang ikaw. Abnormal. Sala sa init, sala sa lamig.” saka pa ako humagikgik na ikinatawa din niya.

“Ikaw? Anong pangalan mo?”

Dahil mukhang pinagtritripan lang ako nito kaya’t hindi ko ibibigay ang totoong pangalan ko.

“I’m Kciel,” kinuha ko ang Leick ng Leickel at binaligtad ito. Wala akong maisip na apelyido kaya’t ang nasabi ko ay ang apelyido pa ng lalaking kinasusuklaman ko. “Kciel Villafuerte.”

(Pronounce as KYEL)

Nakita na bahagya siyang napapitik sa sinabi kong pangalan ngunit nawala din naman agad agad.

“I see. Nice to meet you.” saka niya inabot ang kamay niya para sa handshake na kinuha ko naman.

“Ahmm, for formality pwede ko bang makita ang mukha mo?” tanong ko dito.

“Sure.” sagot niya nang hindi man lamang binibitawan ang kamay ko.

Ginamit ko ang isang kamay ko uoang alisin ang takip niya sa mukha. Nang saktong naalis ko na ay sumabay ang pagkawala ng kuryente kaya’t hindi ko nakita.

Bigla naman akong napayapos sa kanya ng hatakin niya ako palapit. Naramdaman niya siguro mula sa kamay naming hindi pa nagbibitaw ang panginginig ko. Takot kasi ako sa dilim.

Hindi ko na namalayan ang nangyayari, basta ang nararamdaman ko lang ay……

…

…

…

…

…

…

…

…

May mainit na bagay na nakadampi sa labi ko, kasabay ng mainit at mabangong hininga.

A/N : YES BABY! SI LEICKEL NA. SO…. HOW’S HER FIRST CHAPTER? AYOS BA? COMMENT! LABYU. CIAO~

Two

Leickel’s P.O.V

“BEKSSSSSSS!” naalimpungatan ako sa malakas na tili na iyon at pagmulat ng mga mata ko ay natagpuan ko ang mga mukha ni Mimi at Fifi na halos ilang dangkal lang ang layo sa mukha ko.

“What the-” mabilis napamulagat ang mga mata ko nang mapagtanto ko na bumangon ako mula sa pagkakahiga sa counter.

“Anong watda watda ka dyan, girl? Haler. Bakit dito ka natulog sa shop? At dyan pa talaga sa counter to be specific?” pang uusig ni Mimi sa akin.

Napahawak ako sa ulo ko na bahagyang kumirot sa pag alala sa nangyari nang nagdaang gabi.

---

“Ang cute mo. Hindi ako kriminal. Hinahabol lang ako ng mga pinagkakautangan ko. Siguro mali lang talaga ang paraan ng pagkakakilala natin. By the way, I’m Ice. Ice Summers.”

“Hindi match ang name mo. Parang ikaw. Abnormal. Sala sa init, sala sa lamig.”

“Ikaw? Anong pangalan mo?”

“I’m Kciel,” kinuha ko ang Leick ng Leickel at binaligtad ito. Wala akong maisip na apelyido kaya’t ang nasabi ko ay ang apelyido pa ng lalaking kinasusuklaman ko. “Kciel Villafuerte.”

“I see. Nice to meet you.” saka niya inabot ang kamay niya para sa handshake na kinuha ko naman.

“Ahmm, for formality pwede ko bang makita ang mukha mo?” tanong ko dito.

“Sure.” sagot niya nang hindi man lamang binibitawan ang kamay ko.

Ginamit ko ang isang kamay ko uoang alisin ang takip niya sa mukha. Nang saktong naalis ko na ay sumabay ang pagkawala ng kuryente kaya’t hindi ko nakita.

Bigla naman akong napayapos sa kanya ng hatakin niya ako palapit. Naramdaman niya siguro mula sa kamay naming hindi pa nagbibitaw ang panginginig ko. Takot kasi ako sa dilim.

Hindi ko na namalayan ang nangyayari, basta ang nararamdaman ko lang ay m

ay mainit na bagay na nakadampi sa labi ko, kasabay ng mainit at mabangong hininga.

---

Nang muling bumalik ang kuryente ay wala na siya sa harap o maging sa paligid ko. Multo ba talaga siya?

“WAAAAHHHH! HINALIKAN AKO NG MULTOOOOO! WAAAAAHHHHH-” isang dagok sa ulo ang nakapagpabalik sa akin sa reyalidad.

“Bakla ka. Nababaliw ka na ba? Ano kinukuda kuda mo dyan!?” tumingin ako kay Fifi na siyang sumapok sa akin. Bakas sa mukha nila ni Mimi ang nawiwirduhang tingin sa akin.

“Beks, kiniss ako ng multo. ’Yong first kiss ko sa multooo!”

“Gaga! Walang multo. Manahimik ka nga dyan!” sagot naman ni Mimi sa akin.

Dahil sa kawalan ng pruweba ay ikinuwento ko sa kanila ang nangyari sa akin noon sa parking lot ng bar at ang nangyari kagabi.

“Bruha ka! May mumu ba na nagdadrive ng racecar? May mumu bang kaskasero? May mumu bang nasusugatan? Ay ewan ba sa’yo Leickel. Kinain ka na yata ng sistema kakanood mo ng mga korean fantasy dramas!” tila naman ako natauhan sa sinabing iyon ni Mimi.

“So bakit pala siya biglaang nawala kagabi?” inosenteng tanong ko.

“Baka nabahuan sa hininga mo, bakla?” - Fifi.

“Baka hindi ka kasi marunong humalik?” - Mimi.

“Mga bwisit kayoooo!” saka ako nagpapadyak na parang bata. “At pinaalala niyo pa talaga na nakuha niya ang first kiss ko! Waaaaaahhh!”

“Ang arte mo bakla ka, akala mo naman puri mo na ’yung nakuha! Jeske. Magtrabaho na nga tayo Mimi. At ikaw Leickel na lukaret, umuwi ka muna at maligo. Kami na munang bahala ditech. Gora! Babush!” saka niya hinatak si Mimi papasok ng kusina at magflip hair pa na akala mo ba e long hair talaga ang bading.

Wala akong nagawa kung hindi ang sundin ang sinabi ni Fifi. Habang lulan ako ng sasakyan ko ay hindi ko mapigilan mapaisip.

Ano kayang trip ’non taong ’yon sa buhay niya? Matapos akong mahalikan, saka ako nilayasan. Badtrip! Hindi ko man lang naipaglaban ang first kiss ko. Hayst!

NANG makarating ako ng bahay ay nadatnan kong walang tao. Kaya’t naligo lang ako at mabilis na bumalik sa MiFiLei Pastry Shop.

Open na ang plakard ba nasa pintuan ng shop senyales na on the go na ang business namin. Malaki naman ang tiwala ko kay Mimi at Fifi kaya walang kaso sa’kin kahit na magdesisyon sila para sa shop.

Pagka pasok na pagka pasok ko ng shop ay bumungad na agad sa akin ang maraming tao. Dahil nga siguro katabi ng dalawang university ang shop namin kaya’t mabenta ito. Pero sa dami ng taong nakikita ko, nakuha pa din ng isang babaeng nakaupong mag isa sa pandalawahang table ang atensyon ko.

Tila malalim ang iniisip niya at hindi man lamang namalayan ang paglapit ko. “Besty!” sigaw ko dito saka ako pumitik sa harap ng mukha niya para mapansin niya ako.

Bahagya siyang napaigtad at kalaunan ay ngumiti sa akin ng mapagtantong ako ito.

“I missed you!” wika nito saka ako niyapos ng mahigpit.

She’s Lila Blessy Aragonez. My one and only bestfriend. Masasabi mong siya ang kalahati ng kaluluwa ko.

“I missed you too! Ang tagal mo din sa Switzerland ha?” nakangiting sabi ko dito matapos niya akong pakawalan mula sa pagkakayakap niya.

“Sorry ha, hindi tayo nakapag video chat habang nandoon ako. Gusto kasi ni Papoo (lolo niya) na panay kaming naggagala. Kung saan saan nga kami nakarating e,” masiglang kwento naman niya. Halos makalimutan ko na nga ang itsura niya kanina na parang may napakabigat na problema.

“Okay lang ’yon. So how’s your Papoo and Mamoo? Are they doing good?” tanong ko.

“Yeah. Super good. Lalo na si Papoo. Bagets na bagets ang aurahan,” saka kami kapwa nagtawanan sa sinabi niya.

Nagkwentuhan pa kami ng lumapit sa akin si Cedes. Isa sa dalawang server namin. “Miss, pinatatawag po kayo ni Miss Mimi. Nandyan na daw po pala kayo.”

“O sige be. Papunta na ako.”

Nagpaalam lang ako kay Lila at sinabing pupuntahan ko nalang siya sa bahay nila mamaya.

Nadatnan ko sa pintuan ng counter si Fifi na salubong ang kilay. “Ano ’yon, bakal? May pagbeso pa talaga ha. Tomboy ka na ba?”

Sinapok ko nga ang bading. Nakakaloka siya. “Gaga, ayon ’yong bestfriend ko. Si Lila. Umalis na kasi siya e. Don’t worry. Kapag nadalaw siya ulit dito, pakilala ko kayo ni Mimi. Malay mo maging lalaki ka kay Lila,” saka ko pa ito sinundan ng tawa.

“Yuck Lei! Don’t say badwords! Nako! Magtrabaho ka na nga. Doon ka muna sa counter. Pineperfect pa namin ni Mimi ang specialty namin. Gora!” saka niya pa ako ipinagtulakan sa counter.

Katabi ko ang isang counter kung saan si Lani naman ang namamahala. Kapag hindi nakakapag counter si Mimi, si Lani ang pumapalit dito at si Cedes lang mag isa ang server. Kung minsan kapag wala naman ng nag oorder ay kaming nasa counter ang nagseserve.

“Good morning Miss Lei,” bati nito sa akin habang ineentertain ang customer.

“Good morning din Lani. Palipatid mo na dito sa counter 2 ’yang ibang customer mo. Para mapabilis tayo,” tumango naman ito bilang tugon at ginawa ang sinabi ko.

Nakaka labing apat na customer na ako na walang hinto. Pakiramdam ko ay hilo na ako, napagtanto ko din na hindi pa nga pala ako nag aalmusal.

“Good morning po. Welcome to MiFiLei Pastry Shop. May I take your order po?” tanong ko nang hindi man lamang tumitingin sa customer. Nahihilo kasi ako kaya medyo naka yuko ako sa harap ng screen.

“Four blueberry cheesecake. Five cheesecake. Six vanilla cake with almond and two chocolate cake. Take out,” otomatikong napa angat ang ulo ko sa tinig na narinig ko.

“Ikaw!?” halos lahat ng customer sa shop ay napatingin sa akin dahil sa pagsigaw kong iyon kaya’t napayuko na lamang ako. Lumabas ako ng counter at hinatak ang lalaking kanina pa lumiligalig sa utak ko.

Dinala ko siya sa parking lot sa pamamagitan ng paghatak ko. Gaya ng dati ay may takip nanaman na itim na tela ang kalahati niyang mukha.

“You love parking lots, huh?” may pagka hambog sa tono nito.

“Hoy Ice Summers! Bakit ka biglang nawala kagabi? Tapos ngayon naman bigla ka nanaman sumulpot?”

“Why? Did you missed me? Ilang oras palang naman tayong naghihiwalay,” at sinundan niya pa ng nakakalokong bining halakhak.

“Ay hanep, ang kapal! Curious lang ho ako mister! Aba syempre pagkatapos mo akong…… ano! Basta!” kusa akong napatigil sa kagagahan ng bibig kong derederetso kung magsalita. Bakit ba ni wala man lang akong nakuha sa katahimikan ng kakambal ko kahit kapiranggot?

“Ano misis? Ituloy mo,” saka siya nagsimulang maglakad palapit sa akin at ang paghakbang ko naman patalikod.

“A-Anong misis ang p-pinagsasabi mo dyan!?” lintek na dila ko! Bakit bumabaluktot!? Dapat na ba akong magpa tingin kay tita Yna?

“Why? Don’t you like the idea?” saka nanaman siya muling humakbang paabante sa akin. “You….. Me….. getting married.”

Nang uurong ako ay naramdaman ko sa binti ko ang bumper ng isang sasakyan tanda na wala na akong uurungan.

Itinulak ko siya, ngunit para lang din akong nanulak ng pader sa ginawa ko. Grabe! Bakit ba bukol bukol ’tong taong ’to?

Pati kaya ‘doon’ nakabukol din?

Lintek ka utak ha! Manahimik ka dyan! Kalokohan mo ha!

“He!” saka ko hinampas ang dibdib niya. “Magpapakasal nalang ako sa sarili ko, huwag lang sa’yo! Ang bait bait mo na kagabi tapos ngayon pinairalan mo nanaman ako kayabangan mo!” nagpapasalamay ako sa dila ko na nasabi ko iyon ng tuloy tuloy.

“We’ll see,” saka niya biglang hinawakan ang pulsuhan ko at kinaladkad ako palapit sa passenger seat ng isang familiar na sasakyan.

Sapilitan niya akong isinakay nang hindi man lamang ako nakapanlaban.

“Isasama ko na muna siya. Salamat,” nagulat ako nang nagsalita siya kaya’t sinundan ng mga mata ko ang kinausap niya. Nakita ko sa pintuan ng shop sina Fifi at Mimi na kakaway kaway.

“Gora lang afam! Knowings ka naman namin. Hihihi. Kahit huwag na kayetch bumalik o kung babalik man kayetch, sana tatlo na kayo. Ingatan mo si Le-Kciel ha afam, labyu!” saka na sila parang kiti kiti na umalis ni Mimi sa pintuan.

Mga walang kwentang kaibigan! Ipinamigay ako! Lintek kayooooo!

“BWISET KA! MAGDAHAN DAHAN KA NGA! WAAAAAAHHHH! MOMMY KO! DADDY! TWINNNNNN! WAAAAAAAHHHH!” tanging malakas na halakhak lang ang isinagot sa akin ni gago, kahit halos mamatay na ako dito sa sobrang takot sa sobrang bilis ng pagmamaneho niya!

“GAGO KA! KUNG GUSTO MO NG MAMATAY, HUWAG MO AKONG MADAMAY DAMAY!!”

Kung dati muntik lang ako tumama sa dashboard, ngayon umabot na talaga ako mabuti nalang ay maagap niyang nalagyan ng baby pillow ang harapan ko. Kung hindi baka pinaglalamayan na ako ngayon sa biglaan niyang pagpreno.

Mabilis kong kinalas ang seatbelt ko at dinamba ko siya saka ko pinaghahampas sa dibdib!

“Walang hiya ka! Mayabang! Kaskasero! Gago! Walang modo! Lintek ka! Kung mamamatay din naman ako dahil sa pagdadrive mo, uunahin na kitang patayin-” kusa akong natahimik at napatigil sa paghampas sa kanya dahil may naramdaman akong matigas na tumusok sa pang upo ko.

“But it looks like you’re a better driver than I am.”

At lintek! Doon ko lang napagtanto na nasa taas niya ako. Nakaupo ako mismo sa kandungan niya paharap sa kanya!!!!!

Para akong natuod sa nangyayari. Hindi ko maigalaw ang kahit anong parte ng katawan ko. Hiyang hiya ako na parang gusto kong kainin na ako mismo ng lupa ngayon din!

“Oh? Ayaw bumaba? Enjoying the feeling? Kung hindi abala sa’yo pwede kitang isatisfy-” hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya. Mabilis kong binuksan ang pintuan ng driver’s seat.

Pero lintek lang talagaaaaa! Wrong move. Dahil sa pagkukumahog kong makababa, na slide ang paa ko nang itinulak ko ito sa passenger seat para sana maka alpas na ako ng labas. Ang siste ay nasubsob ako sa kanya……

…

…

…

…

…

…

…

Ang mukha ko ay nasa ibabaw ng ulo niya, at ang mukha niya ay nagpapakasasa sa dibdib ko!

LINTEEEEEEEEEKKKKK!

Three

Leickel

’s P.O.V

“WAAAAAAAHHHHHH!!!!” saka ko siya mabilis na itinulak at nagkukumahog na lumabas ng sasakyan. “Walang hiya ka! Manyak! Manyak! Manyak!” sigaw ko nang nakatayo na ako sa labas ng sasakyan niya.

Sa halip naman na mainis ang lintek, aba lumabas din ng sasakyan na tawa ng tawa! Nakakagalit siya! Nakakagalit!

“Yoy should’ve seen your face, babylove.”

“Lintek ka! Baby love baby love ka pang manyak ka!” saka ko siya itinulak…. pero sa kasamaang palad ay sabay naman kaming natumba sa damuhan at nagpagulong gulong.

Habang gumugulong kami ay sigaw ako ng sigaw at si manyak naman ay tawa ng tawa habang nakayapos sa akin. Dahil din sa paggulong namin ay natanggal ang itim na telana sumasakop sa kalahati ng mukha niya. Pero hindi ko siya magawang matitigan ng matagal dahil nga ang likot likot ng paggulong namin. Natigil lang ang pagtili ko nang naramdaman ko ang paghinto namin sa paggulong.

“Open your eyes,” parang batas ang tinig niya na bigla ka nalang mapapasunod.

Unti unti kong binuksan ang mga mata ko at tumambad sa akin ang napakagandang paligid. Hindi ko na pinansin ang unti unti niyang pag alis na pagkakayapos sa akin. Dahan dahan akong tumayo at parang naghugis puso ang mga mata ko sa nakita ko.

“Goodness. Is this a real bed of roses?” you read it right. Nasa isa akong malawak na lupain na punong puno ng iba’t ibang kulay ng rosas.

Naagaw niya ang atensyon ko nang tumayo siya at nagpagpag ng pantalon niya. “Yup. Mapapatagal sana ang pagbaba natin dito, pero since nagpagulong gulong tayo ay napadali.”

Doon ko nasimulan na matitigan ang mukha niya. Mapungay na mata gawa ng malaki ang pupil niya na halos sakupin na ang puti. Pero bagay na bagay sa kanya na tinernuhan ng mahabang pilikmata na hindi malantik at tangin nakadukdok. Kung ako ang tatanungin, iisipin ko talagang sagabal ang pilikmata niya sa paningin niya dahil nga nakadukdok ito. Napaka tangos ng ilong niya at hindi kakikitaan ng whiteheads at black heads. Ang mga labi niya at maninipis na nakahubog.

Biglang sumilay ang ngiti sa mga labing iyon. A genuine one. Hindi ko alam kung bakit pero bigla na lamang lumukso ang puso ko. Alam niyo ba ’yung parang pakiramdam mo bigla kang natatae na naiihi? Ganern.

“Done inspectioning me, babylove?”

“H-He! Anong i-inspeksyoning pinagsasabi mo dyan! Na amuse lang ako dahil wala ’yung maskara mo. Akala ko talaga ngongo ka e,” saad ko na ikinahalakhak niya ng malakas.

“Sa gwapo kong ’to? Ngongo. Hanep. Asa!” saka niya pa biglang pinisil ang ilong ko.

“Eh teka nga,” at tinapos ko ang kamay niya na nasa ilong ko. “Bakit mo ba ako dinala dito?”

Nag kibit balikat muna siya bago sumagot. “Hindi ko din alam. Basta naramdaman ko lang ’yong urge na dalhin ka dito.”

“Urge urge ka pa! Eh hindi nga tayo close!” singhal ko naman sa kanya.

Sa halip na sumagot agad sa akin ay bigla niya akong hinatak palapit sa kanya. Mabilis ang mga pangyayari. Ang alam ko lang ay magkalapat ang mata namin habang hawak niya ng isang kamay niya ang baba ko at nakahapit naman sa bewang ko ang isa.

“Hindi pa ba tayo close ganong nahalikan na kita? Pumatong ka na sa akin, at isinubsob mo ang ulo ko dyan sa dibdib mong flat?”

Biglang tila nag init ang mukha ko nang isa isahin niya lahat ng kahihiyan na nangyari sa amin sa paglipas lang ng ilang araw at oras! Gusto kong muli nanaman akong lamunin ng lupa dahil sa sobrang kahihiyan. Hindi ko na yata kaya jusko po!

Mabilis akong nagkumahog na lumayo sa kanya, ngunit hindi niya ako hinayaan. Aba’y mas lalo niya pa akong niyapos ng mas mahigpit. Sobrang higpit!

“Pwede bang girlfriend na kita?” doon ako tuluyang parang na estatwa. Sino ba naman ang hindi magugulat? Bigla kang babanatan ng lalakeng kumpletong estranghero lang sa’yo na maging girlfriend ka niya? To think na sa ilang oras lang na magkasama kayo, puro kamanyakan at pagtatalo lang ang nangyayari sa inyo.

“B-Baliw ka ba?” saka na ako nagpumilit na lumayo sa kanya na hinayaan lamang niya.

“Ewan. Baka. Siguro. Hindi ko alam. Basta pakiramdam ko ayokong malayo sa’yo. Mula noong araw na tulungan kitang mahabol ang snatcher ay hindi na ako pinatahimik ng puso ko na mapalapit sa’yo. Kaya’t noong tinulungan mo ako noong nakaraang gabi, alam kong iyon na ang daan sa gusto kong mangyari. I wanna pursue this unexplainable feeling,” mahaba niyang pahayag na lalong ikilindol ng puso ko. Ano bang problema netong isang ’to? Aba’y bigla bigla nalang nagcoconfess!

“Hibang ka na ba? Eh hindi mo nga kilala ng husto. You don’t even know who I am for freak’s sake!”

“You’re Kciel Villafuerte as what you’ve said. I believe you and I trust you,” hindi ko alam pero parang sobrang sincere ang pagkakasabi niya non.

“Ahhhhh!” napapadyak ako dahil s mga pinagsasasabi niya.

“So anong sagot mo? Can you be my girl?”

Imbes na sagutin ko siya ay tinalikuran ko siya saka humigit ng malalim na buntong hininga.

“Parang isang malaking joke ’tong lovelife ko,” saad ko na sinundan pa ng sarkastikong tawa. “Una, hiniwalayan ko ’yung taong mahal ako dahil hindi ko naman kaya na patuloy na makipagrelasyon sa kanya ganong hindi ko naman siya totoong minahal. Pangalawa, sa mismong araw ng kasal ko, nilayasan ako ng gagong groom ko. At pangatlo, heto ka na hindi ko at ako lubusang kilala pero nagcoconfess na gusto akong maging girlfriend. Nakakawindang. Isa lang ba akong joke?”

Bigla niya akong iniharap sa kanya at mabilis na siniil ng halik sa labi. Kapag kuwan ay mabilis lang din naman siyang lumayo. “Get to know me more. Pwede naman iyon ’di ba? Kilalanin mo ako habang tayo,” parang punong puno ng assurance ang bawat salita niya. Kaya’t ng niyapos niya ako ay kusa na akong napatango.

“Oo. Girlfriend mo na ’ko.”

Susubok lang naman ako. Kung hindi uubra edi maghiwalay. Besides, ayokong magsinungaling sa sarili ko. Alam kong sobrang attracted ako sa kanya kahit na ba ilang araw ko palang siyang nakikilala.

“SAAN nanaman tayo pupunta?” tanong ko sa kanya habang lulan kami ng sasakyan niya. Paliblib kasi ng paliblib ang daang tinatahak namin.

Hindi namna siguro niya ako gagahasain ’di ba? Tapos papatayin? Tapos ilalagay sa sako? Tapos itatapon sa ilog-

“Wala naman akong gagawin sa’yo. May gusto lang akong ipakita. Hindi naman ako kasing manyak ng iniisip mo. Trust me,” saka pa siya lumingon sa akin at kumindat. Nagpapasalamat nakang talaga ako dahil hindi na kagaya kanina ang paraan ng pagmamaneho niya. This time ay tama lang.

Nakarating kami sa isang lugar na para bang race track? Maraming sasakyan na tila pangarera. Marami ding mga tao na abala sa pagtingin at inspeksyon ng kani - kanilang sasakyan.

“Welcome to my world, Kciel.” saad niya saka bumaba. Umikot siya sa pinto ng passenger seat at pinagbuksan ako.

“Racer ka nga talaga?” bahagya naman siyang tumango.

Maya maya lang ay may isang gwapo at matipunong lalaki ang lumapit sa amin. “Reid! Dude!” sigaw nong lalake. Hindi ko alam kung sinong pinapatungkulan niya sa Reid pero sigurado akong kay Ice siya nakatingin.

“Maico!” saka sila nag fist bump at ang brother hug.

“It’s been a while, Reid. Tagal mo din hindi nadalaw dito sa track. Kamusta?” nabaling naman ang mata nito sa akin. “Oh. Kamusta na nga dude? Siya na ba ’yong-”

Hindi pinatapos ni Ice ang sinasabi nong Maico. “She’s Kciel. My girl,” pagpapakilala ni Ice sa akin saka ako inakbayan.

“Wow dude! Malaking isda ang nabingwit mo ngayon ah. She’s so freaking beautiful,” aba! Kung makacompliment si kuya parang wala naman ako sa paligid. Pero anyways, alam kong maganda ako.

Tanging ngiti lang ang isinagot ko kay Maico.

“By the way, Reid. Kakarera ka ba ngayong araw na ’to?” tanong ni Maico kay Ice.

“No. I don’t want to have a negative thought on my girl’s mind. Baka magbago ang isip sa pakikipag relasyon sa akin kapag nakita niya kung gaano ako kadiablo sa pagmamaneho,” sagot niya saka sila kapwa nagtawanan.

Para namang hindi ko pa nakita at narandaman paraan ng pagmamaneho niya? Eh halos ikamatay ko nga ’yon. Dagukan ko kaya ’to?

Kinuha niya ang kamay ko at naglakad kami. Literal na HHWW kami ngayon bess! Madami ang napapalingon sa amin at bumabati sa kanya. Mukhang kilalang kilala talaga siya dito.

Maya maya lang ay may narating na namin ang mataas na bleacher na magandang spot para manood ng karera. Kita kasi halos buong track mula dito.

“This is legal. Don’t worry,” out of the blue na wika niya saka pinisil ang kamay kong hawak niya.

“Teka, bakit nga pala Reid ang tawag sa’yo?” usisa ko.

“Nakasanayan lang nila. Kausuhan kasi nong James Reid ba ’yon? Noong mga panahon na unang punta ko dito. Ayon, si Maico ang nagpalayaw sa akin non,” sagot naman niya na ikinatango ko nalang.

Maya maya lang ay nagulat ako nang may isang napaka seksing babae na halos wala ng itinago sa suot niyang damit ang lumapit sa amin. Well mas tamang sabihin na, lumapit at hinila si Ice patayo at pumalupot ang kamay sa leeg ni Ice. Literal na pugita ang galawan niya.

Parang natapakan ang ego ko sa ginawa ng babaeng ito kaya’t hinigit ko siya palayo kay Ice.

“Ouch!” pag iinarte nito. Akala mo naman e inano! Lintek siya. Hinarap ko siya at tinignan mula ulo hanggang paa.

“Mas masasaktan ka kapag hindi ka lumayo. Daig mo pa pusit kung makalinggis. No wonder na din pala. Mukha kang pusit dyan sa black lipstick mo e,” akala ni gaga ah!

“Hindi mo ba ako kilala!?” nanggagalaiting saad nito sa akin.

“Bakit? Dapat ka bang kilalanin? Pangit mong ’yan,” saka ko pa pinaikot ang eyeballs ko.

“Ha!” singhal niya sa akin na parang hindi makapaniwala na sinasagot sagot ko siya.

“Teh, mabaho. Huwag kang magbuga ng masamang hangin, please lang.” saka ko pa sinundan ng ngisi ang sinabi ko.

“Bitch ka! I’m Lindsay Arcavista at wala pang sino man ang sumagot sagot sa akin ng ganyan!”

“Oh edi ngayon meron na,” saka ko kinuha ang kamay ni Ice na parang amuse na amuse sa sagutan namin. “Nilinggis mo ’yung hindi naman sa’yo. Edi ngayon nalason ka ng kalandian mo,” pasinghal na wika ko dito.

Na speechless ang gaga. Gigil na gigil siya sa akin na para bang gusto niya akong saktan.

“Punyeta ka-” akmang sasabunutan niya ako nang may kamay na humawak sa kanya.

“Enough of that Lindsay,” matigas na pahayag nong lalaking pumigil sa kamay nong si pugita.

“But, Hon-”

“I said enough, so it’s enough.” muling saad nong lalaki.

Pa linggis linggis kay Ice si gaga tapos may Hon pala. Lintek na ’to. Malandi ang bwisit.

“Reid.” maya maya ay wika nito kay Ice.

“Duke.”

“Gusto ko iyang babaeng kasama mo. Palaban. Ganyan ang mga masarap sa kama. Lumalaban at malakas humiyaw,” saka pa niya sinundan ng nakakalokong tawa ang sinabi niya.

“Hanggang pantsya ka lang pare. Alam mo naman na noon pa, wala ka ng maagaw agaw sa akin,” at nakita ko ang isang nakakalokong ngisi sa labi ni Ice.

“Duke, honey. Ano bang sinasabi mo? Hindi hamak naman na mas masarap ako dyan sa babaeng flatchested-”

“Atleast hindi ako laspag!” talagang hindi ko pinatapos ang sasabihin ni pugita. Aba! Para saan pang naging kaibigan ko ang baklang si Fifi kung hindi ako matututo ng mga salitang balbal.

“That’s more I like it,” at sa isang iglap lang ay nasa kamay na ako ng manyak na Duke na ito. UduDUKE ko talaga ’tong hayop na ’to pagnagka chance ako!

“GET.YOUR.FILTHY.FUCKING.HANDS.OFF.MY.GIRLFRIEND.NOW.” kalamado pero punong puno ng intensidad na wika ni Ice kay Duke. Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng huli at saka ako binitawan. Mabilis naman akong hinatak ni Ice palapit sa kanya.

“Fine. Kung hindi ko siya makukuha dito, how about a race? Kapag natalo mo ako, sa’yo na ang malanding babaeng ito pati ang sasakyan kong Lamborghini Hurcan GT. Kapag nanalo ako, wala naman akong ibang hihilingin kung hindi maikama ng tatlong araw iyang babae mo. Lalaspagin ko lang saka ko ibabalik sa’yo.”

Nanginig ako sa sinabi nito at alam kong naramdaman ni Ice iyon.

“Not that I’m afraid of you. Pero hindi pang pustahan lang ang girlfriend ko,” matigas na sagot ni Ice dito.

“Why? Are you afraid na matatalo ka?”

“I never lost any single race even before we met Duke. Alam kong alam mo ’yon.”

“Then, labanan mo ako.” naramdaman ko ang pagkuyom ng kamao ni Ice dahil nga hawak niya ang kamay ko.

I heard him whisper ‘sorry’ bago tumango kay Duke. I know. Gusto niya lang isalba ang ego niya at naiintindihan ko iyon.

Ilang saglit oa ay nagbihis na siya ng damit pangkarera.

“I won’t lose. I promise. Walang makakahawak sa’yo.” wika niya sa akin bago tuluyang sumakay sa loob ng sasakyan niya at naghelmet.

Naupo naman ako at hinihintay magsimula ang karera. “He won’t lose. I never saw him lost a match even before. Trust him.” saad nitong si Maico. Ibinilin kasi ako ni Ice sa kanya.

Ilang saglit lang ay nagsimula na ang karera. Sobrang kabado ako. Sobrang sobra dahil nasa hulihan si Ice. Malayong malayo sa kanya si Duke.

“See? Sa akin ang bagsak ng boyfriend mo,” tinig ng pugita sa likod ko ngunit hindi ko nalang pinansin. Ifinocus ko ang sarili ko sa panonood at pananalig ba mananalo siya.

Pigil ang hininga ko nang makita kong palapit na ng palapit sa finish line ang sasakyan ni Duke. Nawawalan na ako ng pag asa.

“He hasn’t change. Ganyan pa din pala ang racing style niya kahit na nakataya ka pa,” wika ni Maico na ikinakunot ng noo ko.

“What do you mean?” tanong ko.

“You’ll see.”

And there it goes. Just before Duke’s car approach the finishline, Ice’s car suddenly whip like a wind and get to the finishline first.

He won. He did.

Nagmamadali akong bumaba ng bleacher. At pagbabang pagbaba niya ng sasakyan at pagkatanggal ng helmet ay bigla ko siyang niyakap ng sobrang higpit.

“Kung ganito ba naman ang sasalubong sa akin sa bawat panalo ko, aba daig ko pa ang tumama sa lotto.”

And there…. in the race track…. in front of many people who watched the race….. he kissed me. A deep and passionate one.

God! Am I falling? This fast?

A/N : Ayokong mag AN sana. Pero kasi….. Waaaaaahhh! Magcomment naman kayo. Jusko. Hahaha!

Four

Leickel’s P.O.V

“Where have you been?” iyan ang mga salitang bumungad sa akin kahit na alas tres na ng madaling araw at dahan dahan naman ang pagpasok ko sa twin ko condo namin ni Aeickel.

“T-Twin.”

“Don’t give me that answer. I’m asking, WHERE.HAVE.YOU.BEEN?” alam kong kalmado lang ang kakambal ko pero may diin ang bawat salita niya.

“A-Ano, sa shop! Oo tama. Sa shop!” utal utal na sagot ko.

“Don’t give me that bullshit, Lei! Galing ako doon at wala din naisagot ang mga business partners mo sa akin,” sagot nanaman niya.

“Fine.” saka ko pabagsak na inihiga ang katawan ko sa sofa. “I’m with my boyfriend. Nagstroll kami. But I promise you wala akong ginawang hindi maganda. Kumain lang kami sa isang convenient store. Nagkwentuhan at hinatid niya ako dyan sa harap nitong building.”

She suddenly made a deep sigh. “Pinag alala mo ako. Hindi kita matrack,” saad niya kaya’t napabangon ako at napayakap sa kanya.

“I’m sorry, twin.”

Naramdaman kong hinaplos niya ang likod ko. “Whoever the man you are dating, just make sure not to give everything to him. I could feel it. You’re falling for him though I haven’t seen you two together. Kilala kita, Lei. At ito ang unang beses na nagsinungaling ka sa akin para sa isang lalaki.”

“Ipapakilala ko siya sa’yo pero hindi na muna ngayon. Kikilalanin ko muna siya kung dapat ko ba siyang ipakilala sa’yo,” sagot ko at humiwalay ng yakap sa kanya.

“Noong kay Mr. Ricafort ka nakikipag relasyon, hindi ko masasabing nagsisinungaling ka noon dahil alam ko naman na nobyo mo siya. Hindi mo iyon malilihim sa akin dahil madalas kitang mahuli na kasama mo siya. But this time, I don’t have any idea dahil mukhang malayo ang nararating niyo. Just take care of yourself, Lei. Hindi laging nandito kami nila Mama’t Papa para umalalay sa’yo,” mahaba niyang saad. Marahan niyang pinat ang ulo ko saka na pumasok ng sarili niyang kwarto.

Sobrang swerte ko lang talaga sa kakambal ko. Bata palang kami siya na ang superwoman ko at taga salo ng lahat ng katarantaduhan ko. Kahit kailan hindi ako mawawalan ng tiwala sa kanya dahil alam kong alam niya ang makakabuti sa akin na hindi ko makita.

“BEKS chika naman you, aba! Huwag selfish beks. Ishare ang karukrukan na blessings!” iyan ang ngawa ni Fifi na bumungad sa akin pagdating ko ng shop.

“Galing daw dito si Aeickel kagabi?” tanong ko sa kanila habang inaayos ko sa locker ko ang gamit ko.

“Oo beks. Kawindang twin sister mo. Kalmado pero akala mo papatay dahil hindi ka mahanap. Si Fifi nga na maraming hanash, e napatahimik niya,” sabat naman ni Mimi sa usapan.

“Tinanong lang kung saan gumora. Pero wit, beks! Waley akong shinare. Loyal ako sa’yo e,” saka pa ako niyakap ni Fifi.

“I told her everything yesterday. Hindi ko nga lang sinabi ang pangalan ni Ice. I told her na kikilalanin ko muna si Ice bago ko ipakilala sa kanya,” wika ko sa kanila.

“Bakit may pagpapakilala- Oh my gosh! Don’t tell me jowa mo si afam!?” parang hindi makapaniwalang saad ni Fifi at inalog alog pa ako.

Marahan akong tumango at lalo niya akong inalog alog. Actually silang dalawa ni Mimi, habang nagtatatalon.

“Sabi ko na nga ba sa’yo e mare! Kahit kabibe ni Leickel na nakakandado, mabubuksan ng gwapong afam na ’yon e!” sabi naman ni Mimi at nakipag appear pa kay Fifi.

Napapailing nalang ako sa ginawa nila at nagtuloy sa kusina para magbake.

Maya maya pa habang naririnig kong dumadami na ang tao sa shop, at habang nagsasalang ako ng cake sa oven ay bigla na lamang akong nakarinig ng dalawang nakakabinging tilian.

“OMG! OMG! OMG!”

“WAAAHHHH! OHMYGOSH!”

Sila Mimi ’yan at Fifi. Daig pa nila naipitan ng ari jusko, kaya agad akong napalabas ng kusina.

Doon naman tumambad sa akin ang tinitilian nila. Si Ice. Si Ice na wala ang kapirasong tela na nakatakip sa mukha niya habang may dalang isang bouquet ng rosas at isang napakalaking teddy bear na malaki pa sa kanya.

“OMG! Ganyan ka pala kagwapo kapag wala ang takip! OMG! Kung alam ko lang inagaw na kita kay Le-”

“MIMI!” sigaw ko na pinigil ang pagbigkas niya sa buong pangalan ko. Mabilis akong tumingin kay Ice at mabuti nalang ay hindi niya nahalata iyon.

Unti unti siyang lumapit sa akin dala ang mga bitbitin niya. Isa isa naman nagsipag tili ang mga babaeng estudyante na customer namin.

“For you,” saka naman niya inabot sa akin ang mga ito.

Pero imbes na kuhanin ko ang mga iyon ay hinatak ko siya palabas ng shop.

“You’re really fun of dragging me whenever you want, babylove.” nakangisi niyang wika.

“At ikaw naman, you’re really fun of making sulpot sulpot whenever and anywhere you want!” singhal ko sa kanya.

“Why? Don’t you like my surprise?” at bigla niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko. As in gahibla na lang ang layo kaya’t nanlaki ang mga mata ko.

Umurong muna ako ng kaunti bago sumagot. “E-Eh kasi naman! Literal akong nasurpresa. Tignan mo pati tuloy mga tao sa shop nanunukso!” pagmamaktol na saad ko sa kanya.

Sa isang iglap ay binitawan niya ang mga bitbit niya at bigla akong niyakap ng mahigpit. “I’m sorry. Galit ka ba? Akala ko kasi magugustuhan mo dahil sabi ni Maico ganito daw ang gusto ng mga babae. You see, I’ve never done it to anyone else before.”

Sa halip na sumagot ay kumalas ako sa kanya at hinawakan ang magkabilang pisngi niya…….. sabay ko kinurot. “Ang cute mo. Nagulat lang ako pero nagustuhan ko naman,” saka ko pa siya kinindatan.

Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya dahil sa pagkindat ko, pero ang alam ko lang ngayon ay nakalapat na ang mga labi niya sa mga labi ko habang may mga shutter sound ng camera akong naririnig sa paligid ko.

Ilang saglit pa ay humiwalay na siya sa akin. “You never failed to surprise me by your cute gestures, Kciel.” saka sumilay ang kintal ng ngiti sa mga labing iyon.

Damn! Nahuhulog na ako, ng sobrang bilis.

Kinuha niya ang kamay ko at humarap sa mga taong nasa paligid namin.

“This girl is mine. She’s mine. Only mine. She’s my property.” at kanya kanya nanamang tilian ang mga nagvivideo at nagpipicture sa amin. Grabe hiyang hiya na ako ng sobra!

Maya maya pa ay humarap siya kina Mimi at Fifi na parang naghugis puso ang mga matang nakatingin sa aming dalawa.

“Pwede bang hiramin ko ulit siya? Bibilhin ko nalang lahat ng laman ng shop niyo ngayon para hindi naman abala-”

“Hay naku afam! Kahit wit na! Keri boom boom bels lang namin itey! Gumora ka na! Just keep her safe kung hindi, madedeads kami sa twin sistah niyan. Okay?” wika ni Fifi sa kanya at nag thumbs up pa. Samantalang si Mimi naman ay tango lang ng tango habang nakangiti.

Saan nanaman kaya niya ako dadalhin?

NAGISING ako sa pagkakahimbing sa marahang pagyugyog ng balikat ko. Tumambad sa akin ang nakangiting mukha ni Ice.

“We’re here.”

Umayos ako sa pagkakaupo sa passenger seat at sumilip sa bintana. Tumambad sa akin ang arko na may nakasulat na, Sta. Catalina Matanda San Ildefonso, Bulacan.

“Nasa Bulacan tayo?” halos manlaki ang mata ko sa tanong kong iyo sa kanya.

“Yup. Papakilala kita kina Nanay at Tatay,” para naman akong biglang natuod sa pagkakasabi niya non.

What!? Eh isang araw pa nga lang kami, meeting the family na agad ang drama ko? Jusko po. Ang sabi niya bakasyon ang pupuntahan namin. Hindi niya ako inorient!

Mabuti nalang at bago kami umalis ay tumawag ako kay twin na hindi makakauwi. Sinabi kong ayos lang ako. Dumaan naman kami ni Ice sa department store para mamili ng damit ko dahil nga magbabakasyon DAW kami.

Kapwa kami bumaba ng sasakyan at natanaw ko ang tila walang hanggang na daan na ang lupa ay kulay ginto. Hindi kulay putik kung hindi kulay ginto.

“Hindi kasi pwedeng ipasok ang sasakyan ko kaya’t lalakarin lang natin. Okay lang ba sa’yo?” wika niya na ikinatango ko nalang. Hanep! Para namang may choice ako ’di ba? Hindi naman ako gaya ni ate Leyvance na mahilig sa adventure. Okay na ako na nasa kusina at nagbebake!

Bawat bahay na madadaanan namin ay binabati si Ice na para bang kilalang kilala siya ng mga ito.

“Oh, Mang Nilo. Bless nga po,” maya maya ay wika niya doon sa matandang nakasalubing namin na may hatak hatak na apat na kambing.

Nagmano siya dito at gayon na din ako. “Aba, ngayon ka na la’ang napadpad dito ha, Te-”

“Busy po kasi sa trabaho sa Maynila. Ito nga po pala ang nobya ko. Si Kciel.”

“Magandang tanghali po.” bati ko kay Mang Nilo.

“Magandang tanghali naman sa iyo iha. Humayo na kayo. Nadaanan ko ang Nanay at Tatay mo nag abalang abala sa paghahanda. Siguro ay itinawag mong darating ka?” tango at tipid na ngiti lamang ang sinagot ni Ice dito at nagtuloy na kami sa paglalakad.

“Ice?” tawag ko sa kanya. Kanina oa kasi talaga ako nacucurious.

“Yes, babylove?”

“Bakit pinutol mo ’yung tangkang pagtawag sa’yo ni Mang Nilo sa pangalan mo?” pero imbes na sagutin ako ay bigla na lamang siyang humalakhak.

“Mabaho kasing pakinggan. ’Yon kasi ang palayaw ko dito sa probinsya.”

“Teryooooong! Naku bata ka, kailan ka pa umuwi?” kapwa kami napalingon ni Ice sa boses matandang babaeng iyon na nagsalita sa likuran namin.

“Inang Minya!” saka siya umikot at niyakap ang matanda.

“Naku Teryong, ang gwapo gwapo mo talaga. Bagay na bagay talaga kayo ng apo kong si Cherry Ann.”

“Ay nako Inang Minya talaga. May nobya na ho ako. Heto nga po at kasama ko, siya po si Kciel.” pagpapakilala niya nanaman sa akin at nginitian ko lang. Inisnob naman ako ng matanda sensyales ng pagka disgusto nito sa akin.

Alam mo ’yong gusto mong sumagot ng ‘K.fo!’.

Kapag kuwan ay nagpaalam na din si Ice sa matanda. “Teryong pala ha?” pang aasar ko.

“Alam mo naman sa probinsya. Kahit na maganda ang pangalan kapag natripan palayawan ay iyon na talaga,” mayabang na saad niya. “Mas hindi mo siguro papaniwalaan ’yung palayaw ng pinsan kong si Shawn, Buknoy ang tawag sa kanya dito kahit na sikat na Architect sa Maynila.”

“Yeah. Yeah. Whatever.” wika ko na sinundan ko pa ng tawa.

Ilang saglit pa aya narating na namin iyong bahay na sinasabi niya. Hindi pa man kami nakakalapit sa pinto ay may dalawang tila mag asawang matanda na ang sumalubong sa amin.

“Teryong, apo!” wika noong matandang babae at yumakap kay Ice.

“I missed you Nanay,” saka niya hinalikan ang noo ng matanda.

Matapos ay lumapit siya sa akin at hinawakan ang kamay ko. “Si Kciel po pala Nay, Tay, nobya ko.”

Nagmano naman ako sa matatanda at kapwa sila nakangiti sa akin.

“Ang galing talagang pipili ng apo ko. Manang mana sa akin,” saka pa sila nagtawanan.

Pinatuloy kami sa loob ng bahay at naupo sa sofa. Nasa tabi ko lang si Ice at parang ayaw mawalay sa akin. Pakiramdam ko ba ayaw niya lang na ma out of place ako kung sakali.

“Si Nanay Beka at Tatay Isko ang nagpalaki sa akin. Sila ang magulang ng Daddy ko. Namatay si Daddy noong saktong araw na ipinanganak ako. Car accident.”

“I’m sorry to hear that,” pakikisimpatya ko.

“Don’t be. Babaero kasi ’yong si Daddy. Actually kasama niya ang kerida niya na bestfriend ni Mommy noong naaksidente siya,” at dahil hindi ko alam ang isasagot ko ay nanatili na lamang tikom ang bibig ko.

Ilang saglit lang ay pinakain na kami ng tanghalian ng Lolo’t Lola niya. Matapos naming kumain ay dinala nila ako sa likod bahay nila kung saan may mga duyan, bangkong kawayan, maraming gulay at puno.

“Iho, halika nga muna dito at tulungan mo ako sa pagpuputol ng kahoy,” maya maya pa ay tawag ni Tatay sa kanya.

“I’ll be right back,” saka pa niya ako mabilis na binigyan ng halik sa pisngi.

Naiwan kaming dalawa ni Nanay sa kawayang bangko.

“Ayaw ko sa’yo,” bigla na lamang nagsalita ang matanda na nasa tabi ko.

“Alam ko po,” sagot ko.

“Aba’t nakuha mo pa talagang sumagot?” halos pabulong lang ang mga salita niya pero may gigil.

“Ramdam ko po ang peke niyong ngiti at pakikisama sa akin. I’m a pastry chef po, kaya’t alam ko halos lahat ng flavors ng cake. Whether it’s a sweet, sour, salty and a bitter one.”

“You’re a good observant then. Good for you,” sagot naman nito.

“Thanks for the compliment, Madam.” wika ko.

“I’m not complimenting you. Don’t be so proud of yourself,” mataras na wika nanaman nito sa akin.

“I’m not, Madam. Rather, I’m proud of having your grandchild. He’s a very nice man. Thank you for raising him well,” saka ako tumayo at lumapit sa maglolo na napuputol ng kahoy. Ayokong kausap ang Lola niya. Baka mawala pa ang paggalang at pagmamahal sa matatanda na meron ako.

KINAGABIHAN ay nandito lamang ako sa harap ng bahay. Hinihintay ko ang pagbalik nila Tatay Isko at Ice na inutusan ni Nanay Beka sa bayan upang mamili ng ulam. Sinasama ako ni Ice pero ang kontrabidang Lola ay hindi ako pinasama dahil wala daw siyang makakasama sa bahay.

“Hoy,” napalingon ako sa itaas ng hagdan na kinauupuan ko nang marinig ko ang tinig na iyon.

“Po?”

“Naubos ang panggatong, pumunta ka sa paanan ng bundok at mamulot. Bumalik ka kapag nakakuha ka na ng kahit mga trenta,” saka na ako nito tinalikuran.

Gusto ko sanang sumagot na napakaraming kahoy sa likod bahay at naka may lpg naman sila ngunit sumunod na lamabg ako para walang usap.

Sinundan ko ang daan na itinuro sa akin ni Ice kanina papunta sa oaanan ng bundok. Itinuro niya lang, hindi namin pinuntahan. Fast learner naman ako.

Habang daan ay pakiramdam ko may nakasunod sa akin kaya’t nagtatakbi ako. Hindi ko alam kung ano. Pinipigilan ko man pero naglalaro talaga ang imahinasyon ko, lalo na’t lumubog na ang araw at tanging flashlight lang ng phone ko ang gamit ko.

Napatigil ako sa paglalakad nang makarinig ako ng tila nabali na sanga dahil sa pagkakatapak dito. Agad akong napalingon sa likod ko at doon ay nakita ko ang isang bulto ng lalaki na nakatayo.

“Sino ka!? Huwag kang lalapit! Sisigaw ako!”

Ngunit parang hindi ito natatakot at patuloy na naglakad palapit sa akin. Doon ka naisip na may flashlight ng pala ang phone ko at itinapat ito sa lalaki.

“ICE?” wala siyang pang itaas na damit habang naglalandas ang pawis niya sa katawan at mataman lang siyang nakatingin sa akin.

“Bakit naman alam mong gabi na ay sumunod ka pa din kay Nanay? I was there all along. Alam kong gagawin niya sa’yo ’to at bilib ako na hindi ka man lamang sumagot. But still, this is too dangerous. You should’ve called me. I was actually thinking you would.”

Hindi ko alam kung anong sumanib sa akin. Basta bigla ko na lamang inilang hakbang ang pagitan namin saka siniil siya ng sabik na halik.

Alam ko! Hindi ako marunong humalik ngunit nang tinugon niya ang halik ko ay ginaya ko ang bawat paggalaw ng mga labi niya.

Suddenly, I felt him slowly pushing me to step backward and as if on cue, I did. I’m too mesmerize by his kisses, that I’m almost lost, that I didn’t even know how did my back end up leaning on a body of a tree.

I can’t resist him. We’re sharing a very intimate kiss that I never experienced even before we met. He seek his tongue inside and so I let him in. Suddenly I felt something poking my abdomen, a very a hard thing. Damn! He’s so turned on.

I’m slowly losing my sanity as his kisses went down my jawline….. to my neck….. then to my shoulder.

My body arc in desire as he lustfully cap my right breast. He’s slowly touching and feeling it until he suddenly squeeze it.

“…..w

hoever the man you are dating, just make sure not to give everything to him. I could feel it. You’re falling for him…..“

“…..w

hoever the man you are dating, just make sure not to give everything to him. I could feel it. You’re falling for him…..“

“…..w

hoever the man you are dating, just make sure not to give everything to him. I could feel it. You’re falling for him…..“

“…..w

hoever the man you are dating, just make sure not to give everything to him. I could feel it. You’re falling for him…..“

Doon na ako biglang natauhan nang tila narinig ko ang mga katagang binitawan ni Aeickel sa akin. Bigla ko siyang itinulak at nagkatinginan kami ng mata sa mata.

“S-Sorry,” iyon ang unang salitang lumabas sa mga labi niya. “I d-didn’t mean. Oh fuck- I’m a fucking shit!” paninisi niya sa sarili niya samanatalang ako ay tulala lang na nakatingin sa kanya.

Am I really this inlove to him that

I almost gave in? I almost give him my everything…. Almost….

Five

Leickel’s P.O.V

Lulan kami ng sasakyan niya pabalik ng Maynila. Hindi kami nag uusap, o mas tamang sabihin na hindi pa kami nag uusap buhat ng may naganap kagabi na hindi dapat maganap.

Nakatanaw lang ako sa bintana ng passenger’s seat. Pinagmamasdan ko ang malalawak na bukirin na hindi ko nakita ng papunta kami sa lugar na ito gawa ng tulog ako.

Ang Lola niya? Sakto lang na nagpaalam ako dito bilang paggalang nalang ngunit hindi na ako nagsalita pa ng iba. Ayokong lalo ako nitong ayawan, well not that nagpapa impress ako. I just don’t want issues lalo na’t pamilya siya ng masasabi kong ‘boyfriend’ ko ngayon.

“Kciel. Talk to me please.”

Napalingon ako sa gawi niya dahil sa pagpukaw niya ng atensyon ko. “What do you want me to say?”

Bigla na lamang niyang ipinreno ang sasakyan, mabuti nalang talaga at naka seatbelt ako.

“Damn, atlast you talked. I’m so damn worried na baka hindi mo na ’ko kausapin. About last night-”

“Let’s just pretend that nothing happened,” walang emosyon na wika ko sa kanya.

“Honestly……. I liked it. I like the way you smell, the way taste, the way you touch me, the way I crave for you and the way I want you. I like it.”

Nanatili lamang blangko ang mga mata ko sa sinabi niya. Nahihinuha ko na kung saan papunta ang usapan naming ito. “The probability of you, inlust with me is, 100%.”

Nakita ko ang pagkunot ng noo niya sa itinuran ko. “Ganon ba kababa ang tingin mo sa pagtingin ko sa’yo?”

“Why not? You suddenly confessed to me saying that you can’t get me out of your mind, that you want me by your side, and now you’re confessing your lustful feeling about me. Don’t you think, you’re inlust with me? Not inlove nor even inlike?”

Bigla niyang hinampas ang manibela kaya’t bahagya akong napapitlag habang nakatingin sa kanya.

“Bullshit! If that’s what you think of me, then be it! Ganyan naman kayong mga babae hindi ba? Papaniwalaan niyo kung anong tumatakbo sa utak niyo, saka niyo isasara ang pang unawa niyo sa mga eksplanasyon sana sa inyo! Then what? You’ll judge us men, based on your bullshit beliefs and nonsense self explanation. You women believe and think that your superiority makes the world go round, and that’s freaking bullshit!”

“Really? If you guys only knew how much pain you caused us women, you wouldn’t dare say those things! And one more thing, it’s not the fact that we’re closing our mind nor our heart on your damn explanation, rather, we’re shutting down our expectations! Dahil sa huli kami lang din naman ang masasaktan kapag pinakinggan namin kayo, at hindi naman pala ang ineexpect namin ang maririnig namin sa inyo!”

Nakita kong bahagyang napaawang ang labi niya sa sinabi ko ngunit mabilis lang naman siyang nakahuma saka biglang ngumiti. Isang ngiti na hindi ko inaasahan na masisilayan ko sa mga oras na ito. Isang totoong ngiti. “Tell me. Tell me you’re expecting me to say that I’m not inlust with you, rather, I’m inlove with you. Just tell me….. Kciel.”

And suddenly, that ‘thought’ hits me. Bakit nga naman ako mag eexpect? Bakit ko sinabi ang mga ’yon? Eh pangalan ko ngang totoo hindi ko masabi sabi sa kanya. Paano nga naman siyang maiinlove sa isang tao na nagpapanggap lang sa kanya?

“Let’s end this conversation here. I’m no longer interested,” saka ko na muling itinuon ang atensyon ko sa labas ng bintana samantalang siya ay narinig ko pang nagpakawala ng malalim na buntong hininga saka na pinaandar ang sasakyan.

Hindi ko na alam kung anong pinasok ko. Hindi ko na alam kahit anong nararamdaman ko, para sa kanya o para sa sarili ko. Damn you Leickel Avria Freezell, ano ba ’tong pinasok mo!?

“BEKS malakas maka malas ng negosyo ’yang trip mo!” napukaw ni Fifi ang atensyon ko dahil nakapangalumbaba ako sa counter.

“Maya maya lang magbubukas na ako. Naku! Naku Lei, ialis mo ang badvibes sa katawan mo,” banat nan ni Mimi.

“Arggghhhh!” saka ko pa ginulo gulo ang buhok ko. “Ayoko na!”

“Hala, naloka na ang Lola mo beks!” wika ni Fifi kay Mimi na ako ang pinatutungkulan.

“Fi, Mi, mali bang nagsinungaling ako sa kung sino talaga ako?” seryosong tanong ko sa dalawa. Tatlong araw na buhat ng ihatid niya ako, at ni text o tawag ay wala pa buhat sa kanya.

Lumapit sila sa akin saka sabay na hinagod ang likod ko. “Alam mo beks, hindi ko masasabing mali ka, pero hindi ko din naman masasabing tama ka. Sakto lang ba. Kasi hindi mo din naman alam kung siya ba e tapat sa’yo,” seryosong tugon naman ni Mimi.

“Tapat? Jusko beks, pinakilala na nga ang Lola mo sa mga granny ni Afam. Wit pa ba pagiging tapat ’yon? Jeskelerd! Mga bilat talaga, ang hirap niyo spellingin. Mabuti nalang ako, bilat na may lawit, atleast hindi ko kayo kauri. My gosh!” at pinilantik niya pa talaga ang mga daliri niya sa ere.

“Proud ka pang impakta ka. Alam mo kasi beks may mga desisyon kaming mga babae na hindi mo magegets kahit na pusong babae ka pa. May instinct kasi kami kapag alam namin na nasa alanganin kaming sitwasyon. Halimbawa nalang ’tong si Lei, dahil sabi ng instinct niya na mukhang nagsisinungaling lang sa kanya si Afam kaya nagsinungaling din siya,” paliwanag naman ni Mimi dito. Nananatili lang akong nakikinig.

“Pero beks, hindi maaayos ng isang kasinungalingan ang isa pang kasinungalingan. Eh kung nagpakatotoo ang Lola mo, e ’di sana nakunsensya na din si Fafa Ice at nagpakatotoo na din. Kaso lang hindi, siguro dama din ni Fafa Ice na wit naman totoo ang Lola mo kaya wit nalang din siya magpapakatotoo,” bwelta naman ni Fifi.

“Should I tell him, who am I really am?” I asked.

“Pakiramdaman mo muna din beks. Kung sa palagay mo worth it siya para malaman ang totoong pagkatao mo, then go. Pero kung dama mo naman na hindi, then maybe it’s your time to move on na. Hindi naman kasi tatagal ang isang relasyon na sinimulan ng kasinungalingan at pinatatagal ng lokohan. Magkakasakitan lang kayo sa huli…. masasaktan ka lang sa huli. Lalo na’t dama nami ni Fifi……. na naiinlove ka na. Nako beks! Ingatan mo ang heart heart mo. Kapag iyan ang nabasag mahirap ng buoin ulit ’yan,” pangaral naman ni Mimi sa’kin.

“Ay naku! Enough na nga sa drama. Le’go at magbukas na tayo mga beks! Gora!”

Mabuti nalang talaga at nandito ang dalawang ito. Kung hindi lang, ay ewan ko ba.

Pumasok muna ako sa kitchen at bahagyang nag ayos. Hinayaan kong sila Lani at Cedes na lamang ang magbukas ng shop.

Calling Bessy Lila

“Bess!” pinilit kong pasiglahin ang boses ko. Ayaw kong isipin niya pa ako. Alam kong may pinagdadaanan si Lila ngayon kahit hindi niya sabihin sa’kin at ayaw kong dumagdag doon. Dagdag pa na, wala pa akong naikwekwento sa kanya saga nangyari sa akin mula umuwi siya buhat Switzerland.

“Bessy! I missed your voice!” masiglang bati naman niya pabalik.

“I missed yours too. Bessy, bakit hindi ka nagpapakita sa’kin these past few days, ha?”

“Naku bessy busy is me pa e. Susurprise nalang kita bigla dyan sa shop mo. Hihihi. By the way bessy, may chika ako sa’yo kaya ako tumawag. Remember your runaway groom? OMG bessy, nasight ko siya sa mall kanina! Mukhang kakabalik niya lang mula sa pagtakas sa kasal niyo. And guess what? Ang gwapo niya pala sa personal! OMG!”

Bahagyang napakunot ang noo ko sa sinabi niya at nag alab ang galit ko sa hayop na ’yon. “Paano mo naman nalaman na siya nga iyon, aber?”

“Ay nako bessy! Sa sobrang galit mo sa kanya hindi mo ako pinansin noong inistalk ko ’yong facebook niya! Ewan ba sa’yo!”

Doon ko biglang naalala na, oo nga pala. Inistalk nga pala siya ni Lila at ako naman ay binlock na siya kahit hindi pa nagloloading ng maayos ang timeline niya.

“Hmp! Wala akong pakielam sa kanya at wala akong magiging pakielam sa kanya. Ano naman kung nakabalik na ’yong gagong ’yon? Lintek siya! Huwag lang talaga magkukrus ang landas naming dalawa, bibiyakin ko mga itlog niya!” gigil na gigil na saad ko.

“Ang highblood mo. Oh siya bessy, inuutusan ako ni Auntie. I love you! I miss you! Bye bye!”

“I love you too bessy,” saka na niya pinatay ang tawag.

“Hindi ko alam na hindi ka pala loyal na girlfriend,” napakislot ako dahil sa bulong na iyon na sobrang lapit sa tenga ko.

Pagharap ko ay bumungad sa akin ang pagmumukha ng lalaking kanina pa gumugulo sa utak at damdamin ko. “I-Ice.”

“Missed me babylove? Parang hindi naman. May ka I love you’han ka nga dyan oh.”

Why does he acts so cool, gayong we’re not in good terms nang ihatid niya ako dito sa shop three days ago.

“B-Bestfriend ko ang kausap ko. T-Teka! B-Bakit kailangan kong magpaliwanag sa’yo. At a-anong ginagawa mo dito?”

“Masama bang dalawin ang girlfriend ko?” kunot noong tanong niya.

“Matapos mong hindi magparamdam?” ayaw ko man, ngunit lumabas na may bahid hinanakit ang pagkakasabi ko ’non.

“Tinry ko lang kung mamimiss mo ko. And maybe, it’s a huge success for me?” saka pa siya ngumisi ng nakakaloko at kinindatan ako.

“AFAAAAAAAMMMM!” that was Mimi’s voice. “Oh you’re hereeee.”

“Hi!” nakangiting bati naman ni Ice dito.

“Pwede mo bang ialis muna ’yang kaibigan namin dito? Kita mo oh? Wala kaming customer, actually ilang araw na dahil puno ng badvibes ang katawan ng taong ’yan-”

“Mimi!” saka ko pa ito sinamaan ng tingin.

“Gora na beks! Jusko, maglolokohan pa ba tayo? Ilang araw ka naman na talagang badvibes. Don’t worry beks, hindi naman namin pababayaan ang shop. At knowings namin na kailangan niyong mag usap,” saka pa nagthumbs up si Fifi sa’kin sabay kindat.

“So let’s go?”

Sa huli ay wala na akong nagawa kung hindi sumama. Tama naman sila. Kailangan ko ’to at kailangan namin ’to. Kailangan ko siyang makausap.

“NASA BAGUIO TAYO!?” halos lumabas ang ngalangala ko sa pagkakasigaw ko na iyon. Nagising nalang kasi ako sa lamig ng hangin sa balat ko dahil sa nakabukas na pinto ng sasakyan.

“Sorry kung hindi na kita ginising para ipaalam sa’yo,” puno naman ng sinseridad na wika nito.

Inalalayan niya ako na makababa ng sasakyan at bumungad nga sa akin ang magagandang tanawin.

“It’s my first time here,” walang abog na wika ko.

“Really? Alam mo bang sabi ng Lolo Isko ko, kapag daw unang beses mo daw tumapak sa lupa ng isang lugar ay maaari ka daw humiling at magkakatotoo daw ang hiling mo,” at tumingin ako sa kanya. Nakita ko nanaman ang mga ngiti niyang nakaka akit habang nakatingin sa magandang tanawin.

Is this the sign that he’s all worth it? That he’s worth to know who am I really am? That he’s worth all the risk?

“Marami talagang paniniwala ang matatanda na hindi na mabubura kahit sa pagdaan pa ng panahon,” nakangiti kong saad sa kanya.

“Pero wala namang mawawala kung susubukan mo hindi ba?” saka siya tumungin sa akin at unti unti niyang sinasara ang kakapurit naming pagitan.

Hinawakan niya ang baba ko at itinaas saka pinagtama ang mga mata namin. “I-Ice.”

“Now close your eyes and take a wish.”

Parang mahika ang mga salita niya. Pumikit nga ako at humiling.

Sana matanggap niya ang mga sasabihin ko. Sana maintindihan niya kung bakit ako nagsinungaling. Sana maintindihan niya ako at hindi manaig ang galit sa kanya dahil sa ginawa kong panloloko ukol sa katauhan ko.

Iminulat ko ang mga mata ko at bumungad sa akin ang nakangiti niyang labi. “Are you done?”

Marahan akong tumango. “Ice, I have something to tell you. Well, ahmmmm. I lied.”

“I know.” nangunot ang noo ko sa isinagot niyang iyon.

“No, you don’t get it. I lied to you. I’m not Kciel Villafuerte. I’m Leickel Avria Freezell.”

Imbes na magalit ay sinuklian niya lamang ng isang matamis na ngiti anv sinabi ko. “I know. And honestly, I don’t care.”

And there….. in front of the beautiful sceneries of Baguio, he claimed my lips as I admit something to myself……

…

…

…

…

…

…

…

He’s worth it. He’s worth taking the risk. I hope. I do hope….

Six

Leickel’s P.O.V

Nakaupo ako ngayon sa dulo ng kama ng kwartong kinaroroonan ko. Nasa isa kaming hindi kalakihang hotel. Luckily, may two suites pa na available kaya’t naroon si Ice sa kabilang room.

Naka ayos na ako at hinihintay ko nalang na kumatok siya dito sa silid ko. Napag usapan kasi namin na magbabar kaming dalawa ng 9pm.

Honestly, nawiwirdohan ako sa sarili ko. Napakabilis ng mga pangyayari sa buhay ko, pero ito ako at nakikisunod lang sa agos. Tipo bang parang kaluluwa ko ang nagdedesisyon para sa akin at hindi ang conscious mind ko? Ewan ko ba.

Ilang saglit lang ay nakarinig na ako ng bining katok sa pinto ng silid ko. Mabilis ko itong binuksan at bumungad sa akin si Ice na nakangiti.

“Hi!” masigla nitong bati. Naka ¾ sleeves siya at walking shorts. Ang lakas ng dating niya sa suot niya. Para bang simple pero may impact?

“Hello. Let’s go?” anyaya ko dito na mabilis naman niyang sinang ayunan.

Pagpasok palang namin sa loob ng bar ay parang nanliit na ako sa sarili ko. Bakit ba hindi ako pumorma ng maayos? Pakiramdam ko talaga natatalbugan ako ng mga babaeng mukhang nasubsob sa pulboron ang mukha dito. Nakafitted jeans lang kasi ako at plain white v neck shirt na tinernuhan ko ng flat sandals. Mas kumportable kasi ako dito at iniisip ko na malamig dito sa Baguio, kung mashoshort ako ay baka madeads ako sa ginaw.

“What are you thinking, babyloves?” tanong nito sa akin saka niya ako iginiya sa high stool na katapat mismo ng bar counter.

“Nothing. Just some random things,” sagot ko.

Nagulat ako nang bigla siyang lumapit sa akin at tumayo sa likuran ko saka niya inilapit ang mga labi niya sa tenga ko at bumulong. “Don’t think of anything when I’m with you. Just think of me. Only me.”

Hindi ko napigilan ang paglabas ng isang ngiti sa mga labi ko. Bakit kailangan pakiligin ako ng ganito?

Inalok niya ako ng inumin ngunit nilimitahan naman niya ang dami nito. “Ayaw kong malasing ka dahil baka mamaya ay kung ano pa ang mangyari. Ayokong isipin mo na nagtetake advantage ako sa’yo. I want you to see and treat me the way I do to you.”

Marahan naman akong tumango sa sinabi niya at bahagyang humigop sa alak na ibinigay niya. “By the way Ice, madalas ka ba dito? Parang sanay ka na kase?” usisa ko.

“Hindi naman sa sanay. Madalas kasi ako dito dahil may mga car race na nagaganap dito. Well, alam mo naman ang mga grupo ng racers kapag nagkayayaan na. Madalas alak talaga ang hinaharap, at kaibigan kasi ni Maico ang may ari ng bar na ’to na naging kaibigan ko na din,” sagot naman niya sa akin.

“I see.” tanging naisagot ko lang.

Napadako ang tingin ko sa dance floor. Crowded masyado at punong puno ng mga kababaihan na kulang nalang ay hindi na magsuot bg damit, plus the fact na may mga magkakafling na kulang na lang ay mag sex sa mismong dance floor sa sobrang tindi ng pagme make out.

Muli akong lumagok sa inumin ko. Hindi ko gaanong pinapansin si Ice sa kadahilanang wala akong mabuksan na topic sa kanya. Pakiramdam ko tuloy na bobored siya na kasama ako. Hindi ko namamalayan napapadalas na pala ang paglagok ko ng alak na hindi niya namamalayan dahil nga nakatalikod ako sa kanya.

“Lei?” bahagya akong napaigtad ng tawagin niya ako sa pangalan ko. Nakakapanibago lang talaga. Hindi oa nga namin napag uusapan ng maayos ang ipinagtapat kong iyon.

Lumingon ako sa kanya at nakita ko siyang nakatayo na. “CR lang muna ako, ha? Okay lang ba na maiwan ka muna sandali dito? O isasama-” bahagya pa akong natawa bago ko pinutol ang sinasabi niya.

“No Ice, I’m okay here. Just go,” kumbinsi ko sa kanya na sinuklian niya naman ng ngiti bago siya umalis.

Ibinalik ko ang tingin ko sa dance floor saka naman tumugtog ang isang kanta na madalas kantahin ni Fifi kaya’t napatayo ako at nakihalo sa crowd.

Shape of You

by : Ed Sheeran

The club isn’t the best place to find a lover

So the bar is where I go (mmmm)

Me and my friends at the table doing shots

Drinking fast and then we talk slow (mmmm)

And you come over and start up a conversation with just me

And trust me I’ll give it a chance now (mmmm)

Take my hand, stop, put Van The Man on the jukebox

And then we start to dance

And now I’m singing like

Nagsimula ang kanta ang nagsimula din na maki indayog ang katawan ko. Mukhang nasasapian na ako ng kapangyarihan ng alak?

Girl, you know I want your love

Your love was handmade for somebody like me

Come on now, follow my lead

I may be crazy, don’t mind me

Say, boy, let’s not talk too much

Grab on my waist and put that body on me

Come on now, follow my lead

Come, come on now, follow my lead (mmmm)

I’m in love with the shape of you

We push and pull like a magnet do

Although my heart is falling too

I’m in love with your body

Last night you were in my room

And now my bedsheets smell like you

Every day discovering something brand new

I’m in love with your body

Maya maya lang ay naramdaman ko na tila may katawan ng kumakaskas sa likod ko na tila nakikipag sayaw sa akin. Dahil sa hindi naman steady lights ang meron sa bar na ito kaya’t hindi kalinawan ang nakikita ko.

Oh I oh I oh I oh I

I’m in love with your body

Oh I oh I oh I oh I

I’m in love with your body

Oh I oh I oh I oh I

I’m in love with your body

Every day discovering something brand new

I’m in love with the shape of you

One week in we let the story begin

We’re going out on our first date (mmmm)

You and me are thrifty, so go all you can eat

Fill up your bag and I fill up a plate (mmmm)

We talk for hours and hours about the sweet and the sour

And how your family is doing okay (mmmm)

And leave and get in a taxi, then kiss in the backseat

Tell the driver make the radio play

And I’m singing like

At dahil talagang tinatamaan na ako ng alak sa katawan ay nakipag sayawan din ako sa lalaking nakikipag sayaw sa akin. Hindi ko alam, basta ang nararamdaman ko lang ay wala akong pakielam.

Girl, you know I want your love

Your love was handmade for somebody like me

Come on now, follow my lead

I may be crazy, don’t mind me

Say, boy, let’s not talk too much

Grab on my waist and put that body on me

Come on now, follow my lead

Come, come on now, follow my lead (mmmm)

I’m in love with the shape of you

We push and pull like a magnet do

Although my heart is falling too

I’m in love with your body

Last night you were in my room

And now my bedsheets smell like you

Every day discovering something brand new

I’m in love with your body

Ito ang ayaw sa akin nila ate Aiyie at Aeickel kapag nakakainom ako. Para bang nakakalimutan ko ang paligid ko at ang importante lang sa’kin ay ang pagiging masaya sa mga oras na ganito.

Oh I oh I oh I oh I

I’m in love with your body

Oh I oh I oh I oh I

I’m in love with your body

Oh I oh I oh I oh I

I’m in love with your body

Every day discovering something brand new

I’m in love with the shape of you

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

I felt that something hard is poking my butt so I turn my body quickly just to see the same guy who’s dancing with me since I entered the floor.

Bigla itong lumapit sa punong tenga ko at bumulong. “How about a quick fuck? What do you think?”

I’m in love with the shape of you

We push and pull like a magnet do

Although my heart is falling too

I’m in love with your body

Last night you were in my room

And now my bedsheets smell like you

Every day discovering something brand new

I’m in love with your body

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

I’m in love with your body

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

I’m in love with your body

Come on, be my baby, come on

Come on, be my baby, come on

I’m in love with your body

Every day discovering something brand new

I’m in love with the shape of you

Ngunit bago pa man ako makasagot sa lalaking hindi ko naman kilala at inaaya ako ng sex ay nakita ko na itong nakahandusay sa dance floor at kanya kanyang tilian naman ang mga babae sa paligid namin.

“FUCK YOURSELF, ASSHOLE!” isang sigaw ng tinig na pamilyar sa akin ang umagaw ng atensyon ko.

Bago pa man ako makahuma ay kinaladkad na niya ako palabas ng bar na kinaroroonan namin.

“I-Ice,” tawag ko dito ngunit hindi man lamang niya ako nilingon at patuloy niya akobg hinatak hanggang sa marating namin ang sasakyan niya.

“Get in, Lei.” mahina ngunit punong puno ng diin niyang sabi.

“But-”

“No more buts please! Just get in before I totally lose my patience and kill that damn guy for flirting with you!” tila talagang malapit ng kumawala ang pasensya niya kaya’t wala na akong nagawa kung hindi sumunod.

Parang nawawala tuloy ang pagkalasing ko dahil sa nangyayari. Parang unti unti akong nahihimasmasan.

“I-I’m sorry.”

“You should be, baby. You should be,” he replied before finally starting the engine.

Hayst!

Habang daan ay tahimik lang siya at parang gigil na gigil sa manibela. Nakakatakot siya.

“Can you please lessen the speed-”

“Just let me do this. I want to ease my irritation,” sagot naman niya na hindi pinatapos ang dapat na sasabihin ko.

Oo aaminin ko nakaramdam talaga ako ng kilig na tipong naging superman siya doon sa dance floor kanina pero ayaw ko naman na mapapa away siya.

“Tell me, are you a flirt whenever you’re drunk?” he asked out of nowhere. Hindi pa din nagbabago ang bilis ng takbo namin.

“How dare you!? Alam kong nawawala ako sa sarili ko kapag nakakainom but not to the point na nakikipag flirt ako! Nagkataon lang na malandi ’yong lalaking ’yon! Nakita ko bang lumapit ako sa kanya ha? Nakita mo ba? ’Di ba siya ’tong parang tangang sinasayawan ako kahit hindi ko pinapansin!” sigaw na sagot ko sa kanya.

Biglang bumagal ang takbo namin saka siya nagpakawala ng malalim na buntong hininga. “I’m sorry. I was just-”

“Jealous. You’re jealous.” I said with confidence.

“You’re right, baby. I’m mad because I’m jealous. You fucking made me jealous,” saad niya saka tuluyan ng hininto ang sasakyan.

Tinignan niya ako ng mataman sa mga mata nang maihinto na niya ang sasakyan bago ako sinunggaban ng halik. Shit! Nakakabaliw.

Hindi ko na napigil ang sarili ko na tugunin ang halik niya. Nakakabaliw. Nakakalunod. Nakakatangay. Bago ako sa pakiramdam na ito kaya’t tila ako papanawan ng ulirat. Maya maya ay humiwalay siya sa akin at tinigna ako sa mga mata.

“I like you, baby. I really do and I fucking do. Damn! Kung hindi pa ako titigil ngayon ay baka kung ano oang mangyari,” para naman akong kinabahan sa sinabi niya.

Ngunit hindi ko alam kung ano bamg nag utos sa akin na habulin ang papalayong labi niya. Nakakalasing! Shit! Mas nakakalasing pa sa alak ang labi niya. Lumayo na siya muli bago pa siya tuluyang matangay ng halikan na iyon.

“Last na ’to, promise!” saka ko muling hinila ang batok niya at bignigyan siya ng smack. Promise! Smack lang talaga. Muaaah!

A/N:

Two updates for this night. Inspired e. Hahaha! Wait for the other. Labyuu~

BTW guys, may reader/s po ba akong teacher dyan or nanay na? Pati lalake? Hihihi. Hello po sa inyooo. Comment ka nga po. Salamat sa pagbabasa kahit busy kayo. Pati po sa mga OFW. Saludo po ako sa inyo. Loveyou po! At syempre sa LGBT community, HELLO PO! Lablab. Muaaaahhh!

Ps : Straight po ako. Hihihi. Lablab ko lang po mga beks ih. 😘😘

Seven

Leickel’s P.O.V

Inalalayan niya akong makapasok sa hotel suite ko. Sinabi ko naman kasing kaya ko pero wala talaga siyang tiwala sa akin. Wala daw siyang tiwala lalo na kung dinaig ko pa daw ang ramp model sa pag ekis ekis ng lakad ko.

“Kaya ko nga kasi! Kita mo pati pagsasalita ko okay naman e!” pamimilit ko sa kanya habang papalapit kami sa kama.

“Such a naughty girl. A real naughty girl, baby. Sinabi ko ng huwag kang gaanong uminom, napaka tigas ng ulo!” kahit pa sabihin na naiinis siya, kababakasan mo pa din naman ng lambing ang bawat salita niya.

“Eh hindi naman tayo kasi nag uusap kaya’t pinagtuunan ko ng pansin ’yong alak! Alangan naman makipag kwentuhan ako sa baso, ’di ba?” sarkastiko kong sagot.

Tuluyan niya na akong naihiga sa kama ngunit inangkla ko sa leeg niya ang mga kamay ko kaya’t para siyang nakapatong sa akin ngunit nakatukod naman ang dalawang kamay niya sa magkabilang gilid ng ulo ko.

“You don’t get me, do you? Gusto lang kasi talaga kitang pagmasdan. Side view, back view, front view, and name any view, basta ikaw ang view willing kong titigan. I just can’t get enough of you, baby. I can’t get enough of your eyes, nose, lips. Damn! I can’t get enough of your angelic face,” he confessed as he plant a tiny kiss on my forehead.

“Sana kasi sinabi mo, e ’di sana dito nalang tayo sa hotel at nagtitigan? Napaaway ka pa tuloy,” nakanguso kong sagot dito.

Bahagya siyang natawa sa sinabi ko at kinurot ang ilong ko. “It’s your fault, baby. Bakit naman kasi sumayaw ka noong nag cr ako?”

“Hindi ko alam. Pakiramdam ko lang gustong magsayaw ng katawan ko-” kusa akong napahinto sa sinasabi ko dahil parang iba ang interpretasyon ko sa sinabi ko. Napapano ba ’ko!?

Bigla siyang tumawa ng malakas kaya’t lalong napahaba ang nguso ko. Bawal ba magkamali? Sus!

“You never failed to make me laugh, baby.” sabi niya pa.

Sa inis ko sa pang aasar niya tumayo ako kahit na mahilo hilo pa ako at pasuray suray na naglakad.

“Where are you going-”

“Tse!” tanging isinagot ko sa kanya. Tumuloy ako sa lababo at uminom ng tubig. Para naman bumaba ang alak sa pantog ko. Nag stay kasi sa ulo e.

Naramdaman ko ang pagsunod niya at biglang pagyakap sa bewang ko. “Babyloves, can I ask you a question?”

“Hmmm?” sagot ko habang hawak pa din ang baso at nakatalikod sa kanya.

“Why did you lied about your true identity?” bahagya akong natuod sa sinabi niya ngunit mabilis din naman nakahuma.

“Because I thought, you weren’t serious about asking it the second time we met. I thought that, that time would be the last time we’ll see each other, but I was wrong. Totally wrong. You kept on showing in front of me whenever and wherever you wanted,” I answered as I turn my body to face him. He then placed his both hands on the sink while his body leaned on mine.

“You should’ve told me the truth, it won’t do any harm. Tell me, don’t you trust me from the very beginning?” he asked straight to my eyes.

“I won’t lie this time. Who would not be naman, ’di ba? I don’t know you personally. We just met by some random chances. We didn’t even had the chance to get each others name from the first time we met ’cause it’s purely coincidental, and so funny to say that the day you asked for my name, you’re dripping wet with blood. So tell me, how can I trust you?” I answered also looking to his eyes.

“You do have a point. Am I really that suspicious?” he asked as he chuckled.

“What do you think?” I said as I smirked.

He suddenly pinch my nose and after a while he did the ‘nose to nose’ act. “You’re such a tease, baby.”

Hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin ngunit bigla ko na lamang hinatak ang batak niyo at sinalubong ang mga labi niya. I kissed him. WILD.

Sinagot naman niya ang mga halik ko. Mga halik na sabik at mapaghanap. I can feel something building inside me. A fire. A small fire turning into a huge one. It wants to explode inside me. It wants to send me to the place I’ve never been to.

“Uggghhhh!” a groan came out from my mouth.

“Damn, baby! Stop teasing me!” he said while his lips are burried in my neck.

I suddenly felt his lips gently biting my neck while his hands are caressing my body.

In a few seconds, his one hand stopped in my butt as he gently squeezed it. Damn! I will lie if I say that it didn’t bother my libido at all, ’cause it did! I may be the youngest among the Freezell or five bullets but I’m not that freaking innocent!

“Damn I want you!”

Pagkatapos niyang sabihin ang mga katagang iyon ay bigla na lamang niya akong binuhat na tila bagong kasal saka dinala sa kama. He didn’t took his eyes of me while we’re on the way to the bed. It was like he’s been hypnotized.

“You’re so dam beautiful, baby.” saad niya nang tuluyan niya akong maihiga muli.

Kung gaano ka wild ang ginawa kong pagsunggab sa kanya kanina ay ganoon din ang ginawa niya sa akin, habang ang mga kamay niya ay kusang naglalakbay sa katawan ko.

“F….. Fuck!” I moaned as I felt his kisses made its way down to my collarbone and his right hand capping my left breast and gently squeezing it. Damn! I feel like my body is trembling with desire and pleasure!

Bigla siyang tumayo at inalis lahat ng saplot na nakapalibot sa katawan niya. Kitang kita ko sa mga mata niya ang nag aalab na pakiramdam. I know for a fact that those eyes mirrors mine. Isa isa niya ding inalis ang mga damit na suot ko nang hindi ako nagpoprotesta.

Ano bang iniisip ko? Ewan. Dahil hindi na ako makapag isip ng maayos.

“Damn! I want you fucking hard!” wika niya saka tuluyang dumagan sa akin. He then start kissing my neck that made me ask for more. I arc my body in pleasure as I wrap my arms around his nape.

“I-Ice. Pleaseeeeeee!” I plead.

“Damn, baby. You’re turning me on more than I expect.”

Suddenly, I no longer feel his lips on my neck nor on my collarbone. In an instant, his lips are sucking my nipple that made my body arc more!

“Pleaseeee- Ugggghhhh! Put y…your thing inside me now Ice. P-Please!” I exclaimed.

Pero nagulat ako nang bigla siyang huminto at tumayo. Tinakpan niya ang katawan ko ng kumot saka niya pinulot ang mga damit niya at isinuot.

Alam ko! Alam kong kahit walang salamin ay kababakasan ng disappointment ang mukha ko.

“W-Why did we stop?” I asked in disappointment.

“I’m sorry. I-I just can’t. Not to you. Not in this moment. Not in this time. I’m sorry,” he said as he plant a tiny sweet kiss on my forehead. “I’m sorry.”

“Ice-” I didn’t get the chance to finish whatever am I suppose to say to him, ’cause he left.

He left.

The man I thought I would risk my everything, left. He left me.

Fifi’s P.O.V (Filosofo Herardo)

“FIFI, I MISSED YOU BEKS!” aba aba! Iba ang enerhiya ng bilat na itey? Anes kaya ang kaganapan sa buhay ng baklang ’to?

“Oy impaktang Leickel, hindi dahil ikaw ang may mas maraming share sa business papayag na kami ni Mimi na hindi ka pumasok ng dalawang linggo! Imbey na ako sa’yo, beks! Pero wit na me maimbey kapag nag share ka ng hanash mo sa life ngayon?” para pa talaga akong kinikilig sa sinabi ko.

You know naman ang buhay ng mga beks na kagaya ko, right? Chillax at its finest lang ang buhay namin tapos kapag may lalapit na may lawit sa amin dahil may kailangan ay saka lang kami magkakakulay na parang rainbow. Hahahaha!

“Wala namang special, beks. So kamusta ang shop?” napano kaya ang bilat na itey? Mukhang iniiwasan ang pagkwekwento ng hanash niya sa buhay ah?

“Beks, anyare? ’Yong totoo?” may halong sarcasm ang salita ko. You know, iisipin niya nagbibiro nanaman ako kapag hindi ko iyon ginawa. ’Yan kasing si Lei since college kami may pagka isip bata na e.

Naupo siya sa harap ng table na kianauupuan ko saka nagsimulang magkwento.

“ANEEEEEYYYYYY? SABIHIN MO HINDI AKO NABINGI LANG, LEI!? SABIHIN MO!?” halos mapuno ng bungangers ko ang buong shop sa pagshout out na ginawa kes.

“That’s the truth Fifi. We almost ‘did’ it.”

“Nyeta ka, Lei! Kakalbuhin talaga kita! Nag iisip ka ba? Jusme naman! Kahit naman pinupush ka naming maglandi, wit naman aabot sa point na ganern! Ka emehan lang namin ni Mimi ’yung pagpupush sa’yo sa sex but we don’t really mean it the way you took it! May gad!” nakakagigil ang bilat na itey! Aba’t nakipag make out (kasi wit naman sex daw, amost nga lang daw!) pa. Jusme!

“Hindi ko alam, Fifi. Mahirap ipaliwanag. Kahit pala anong pagtanggi mo sa sex kapag pinag uusapan ’yan, kapag nandoon ka na pala mahirap ng pigilan. Pakiramdam mo ba gusto mong sumabog. Ang hirap,” paliwanag naman niya.

“Jusme, beks! Mabuti at huminto siya? Bakit daw? Not that I’m glad kung itutuloy niya. Dahil kung natuloy talagang bakla ka, mas una akong kakalbo sa’yo kaysa sa kakambal mo! Kahit naman supporters niyo ako ni Afam, was pa din ang pagsupport ko sa sex before marriage. Wit ko ’yon aprubado!”

“I’m sorry. I just can’t. Not to you. Not in this moment. Not in this time. I’m sorry,

’yan ang exact words niya beks. Hindi ko alam. Hindi ko magets. Ayaw maintindihan ng utak ko,“ nakita kong bigla nalang umiyak ang loka kaya’t wala akong nagawa kung hindi yakapin siya. Only child lang akey, kaya’t I treat this bilat and Mimi as my younger siblings since ahead ako sa kanila ng three years.

“So withing those two weeks na wala ka ay nagmukmok ka lang sa inyo?” marahan naman siyang tumango habang hinahaplos ko ang likod niya. “Nako ha, ’yang afam na ’yan wit ko lang talaga masightsung ang feslak niyan, jusko patawarin ako, kyokyompalon ko talaga ’yan ng wapak na wapak!” talak ko.

“After that beks, he left me. Hindi na siya bumalik at nagpakita pa sa akin. Basta nalang siya umalis. Mabuti nga at may laman ang atm ko at nakapag withdraw ako, kung hindi obligado akong kontakin si Aei para makauwi. Siguradong makakagalitan ako ’non,” himutok nanaman niya. Kahit hindi sabihin nitey ni Lei, ramdam kes na inlove na siya doon kay Afam na walang bayag.

“Impaktong ’yon! Imbey niya ako. Yari talaga siya sa’kin!”

“Ohhh? Aga aga, anong drama niyong dalawa? At ikaw Leickel, bakit ngayon ka lang?” biglaang wika ni Mimi na kakadating lang. Kumalas si Lei sa akin at humarap sa kanya.

Ako na ang chumika kay Mimi ng mga ichinika ni bilat at gaya ko ay nagpoprotesta din ang loob ni Mimi sa mga narinig niya.

“Sumasakit ang matris ko sa mga nalaman ko, ha!” gigil na saying ni Mimi.

“Ako nga din e, beks. Sobrang sakit ng matris ko. Naaawa ako kay-”

“WALA KANG MATRIS! ’CHUSERA!” magkapanabay pa nilang wika.

“MGA INGGRATA KAYO! BWISIT!”

Bakit ba nila ako binubully? Huhuhu.

Someone’s P.O.V

“Hanggang kailan ka tatanga dyan? Kailangan mong kumilos!” sita ko sa lalaking ngayon ay nakadapa sa kama habang nag lalaro ng xbox.

“Just stop this nonsense,” sagot naman niya sa akin na para bang bored na bored siya.

“What the fuck? Stop? Gago ka ba? Nakalimutan mo bang kinupkop kita dahil sa nonsense na pinagsasasabi mo?” sagot ko naman dito.

“Kinupkop? Don’t make me laugh. We both wanted to do this ’cause we both have the same intentions, but not anymore. Ayoko na!” saka siya tumayo at ibinato ang controller.

Hinatak ko ang braso niya sa tangka niyang paglabas ng pinto at iniharap ko siya sa akin. “Ano? Nainlove ka na ba kaya ka nagkakaganyan? Hahaha. Tang ina, wala ka pala e. ’Yong taong sumira ng buhay mo ngayon mahal mo na? Tanga ka din pala e,” pang poprovoke ko dito.

“You don’t get it, do you? Hindi ko alam kung bakit ba ako pumayag sa gusto mo!” sigaw niya saka binawi niya ang braso niya sa akin.

“So totoo nga? Naiinlove ka na nga sa babaeng ’yon? Napakatanga at walang kwento mo!”

“Let’s just end this. Aalis na din ako sa pangangalaga mo. Kaya ko ang sarili ko kahit wala ang ‘pagkupkop’ na sinasabi mo,” saka ako nito tinalikuran.

“Putang ina mo Ice-”

“I’m not Ice, damn you! Tigilan mo na ang kabaliwan mo! Nakakasawa ka na!” saka na ito tuluyang lumabas ng silid at pabalibag na isinara ang pinto.

Punyeta! Ano bang meron sa’yo para mahumaling ang mga lalaki sa’yo Leickel? Nakakasawa! Kung hindi ka kayang saktan ng isang Ice Summers, maybe si Whynter Villafuerte kaya kang durugin.

Napahalakhak ako sa sarili ko dahil sa naisip ko.

Maghintay ka lang, Lei. Maghintay ka lang. Hindi ka na nga sasaya, masasaktan ka pa.

Leickel’s P.O.V

Patungo ako ngayon sa restaurant na itinawag sa akin ni Mama. May gusto daw siyang mameet ko doon para iabot ’tong mga brownies na ibinake niya. Anak yata ng kumare ni Mama ang imimeet ko.

Naglalakad lang ako at palingon lingon sa loob ng mall dahil nga hinaganap ko iyong restaurant na sinabi ni Mama.

Napatagal tagal ang paghahanap ko hanggang sa makita ko na ito. Pumasok ako at parang gusto kong mahiya sa suot ko. Naka plain printed black shirt lang kasi ako at short pati flipflops- Ganito din ako nang nagbar kami sa Baguio!

Damn you, Leickel! Move on! Freaking move on! Makakamove on ka ba na lagi mo siyang inaaalala?

Akala ko mahirap ang pagmomove on kapag inlove na inlove ka, pero mas mahirap pala iyong pahulog ka na, tapos ’yong taong inaasahan mong sasaluhin ka ay umalis doon dahil lang hindi pa siya handang saluhin ka. Nakaka tang ina, ’di ba? ’Yong bang inlove ka na pero naudlot? ’Yong bang paclimax ka na pero napigil? ’Yong bang pa orgasm ka na pero nabitin? Ganon kasakit at nakakadisappoint. Tang ina!

“Miss? Miss? Ikaw ba ’yong anak ni tita Guia?” wagayway ng kamay sa mukha ko ang nakapag pabalik sa akin sa reyalidad.

Biglang nagtama ang mga mata namin. Aaminin kong gwapo siya, oo, pero hindi kasing gwapo ni Ice. Hindi din gaya ng naramdaman ko kay Ice nang una kaming magkita ang naramdaman ko sa taong- punyeta Lei! Compare pa! Makaka move on ka nga niyan! I mentally slap my face for thinking of ‘him’ again. Damn me!

“Miss?”

“Ah e, oo. Ikaw ba ’yong kukuha ng brownies na anak ng kumare ni Mama?” tanong ko dito.

“Yes. By the way, what’s your name?” tanong nito.

“I’m Lei. Leickel Avria Freezell,” saka ko inabot ang kamay ko tanda ng pagrespeto sa pagpapakilala.

Inabot niya naman ito. “Nice to meet you Lei. I’m Whynter. Whynter Villafuerte.”

A/N : Love me or hate me? Who cares? I love the way I twist the story. Only those persons who believe in my keyboard knew how much I love twisting my stories. Hahahaha! Just read until it gets interesting for you. Labyuu~ Ciao Mamamiya!

Eight

Leickel’s P.O.V

Tulala akong naglalakad habang papasok ng shop namin. Hindi pa din ako makaget over sa nangyari. Hindi ako makaget over sa biglaan naming pagkikita ni Whynter pati ang mga naganap matapos naming magkita.

“BEKSSSSS! MABABANGGA KA NA SA FLOWER VASE!” bigla akong napahinto sa paglalakad sa pagsigaw na iyon ni Fifi. Doon ko napagtanto na malapit na nga akong bumangga sa vase kung hindi lang ako sinigawan. Ano bang nangyayari sa akin?

“Sorry,” tanging nasabi ko saka ako tumuloy sa kusina at inilagay sa may locker ang gamit ko.

“Beks,” napalingon ako sa likod ko. Si Mimi lang pala. “Alam ko mahirap, pero AJA lang frienny. Kaya mo ’yan. Ako nga hindi lang minsan niloko pero tignan mo, I’m still alive and kicking. You just have to focus more on yourself than what you feel. Moving on is a process, though it may not require forgetting but it requires acceptance.”

Lumapit ako sa kanya at niyakao siya. “Kaya ko ’to. Nandyan naman kayo e,” saad ko saka kumalas sa kanya.

Bigla ako nitong kinurot sa pisngi nang hindi naman masakit saka ngumiti. “Love is a battle. Kapag may mahal ka, maging sundalo ka at ipaglaban mo. Pero kung may mahal naman siyang iba at iniwan ka, maging terorista ka, pasabugan mo! Wapak ’yon ’pag ganon!” kapawa kami natawa sa itinuran niya.

“Ano ba ’yan? Nag eenjoy kayo, wit niyo man lang akey i joinforce! Tampo na me!” kapw kami napalingon ni Mimi sa nagsalita sa pinto ng kusina na walang iba kung hindi si Fifi.

“Tampo ka naman agad beks, kinocomfort ko lang ’tong frienny natin. You know naman, mukhang tinamaan talaga siya kay Fafa Ice. My God! Kahit naman ako, kung ganoon kagwapo, luluha talaga ang puerta ko kung maglalaho nalang na parang bula,” sagot naman ni Mimi dito.

Nakikinig lang ako sa kanila ng may maalala ako. “Guys, may sasabihin pala ako,” singit ko.

“Yes beks, ano ’yon?” tanong ni Fifi.

“Nagkita kami ni Whynter,” sagot ko.

“Sinong Whynter- OHMYGOODNESS! He is, he is your runaway groom, right!?” parang excited o natatarantang sabi ni Fifi.

“Opo.”

“Shit! What happened?” tanong naman ni Mimi.

What happened? Damn! This is what happened!

---

“Y-You’re Whynter Villafuerte?” I asked while stammering. I can’t freaking get over here! I just met my runaway groom for pete’s sake!

“Yes Miss,” sagot naman nito na parang hindi ako kilala.

“Lintek ka! Ikaw pala ang hayop na ’yon! Lintek kang gago ka! Ang lakas lang talaga ng loob mong magpakita sa aking gago ka!” saka ko pa ito pinagsusuntok sa dibdib. Wala akong paki kahit pinagtitinginan na kami ng mga tao! Nagagalit ako! Mas intindihin nila kapag hindi ko nailabas ’tong galit ko!

Dala siguro ng kahihiyan niya ay hinatak niya ako palabas ng restaurant na iyon at dinala sa upuan malapit sa fountain ng mall.

“I’m sorry, okay. I’m sorry. I knew what I did was terribly wrong, but I’m just caught in a goddamn situation that’s why I left you hanging in that wedding!”

“Sorry!? Sorry? Mababalik ba ng sorry mo ang nagastos ng magulang ko at magulang mo sa kasal? Mababalik ba ng sorry mo ang kahihiyan na natanggap dahil sa hindi mo pagsipot! Lintek ka talaga!” halos na hihisterya na saad ko.

“Can you please calm down for a bit? Masyado kang mainit,” pagpapakalma nito sa akin.

“Calm down? How can I calm down kung nasa harap ko ngayon ang dahilan kaya’t nakilala ko pa ’yong punyaterong lalaki na ’yon! Dahil sa’yo kaya nasasaktan ako! Kung bang sinipot mo ako sa pesteng kasal natin, e ’di malamang kasal na ako sa’yo at asawa na kita! Hindi sana ako nainlove sa gagong Ice na ’yon na nawalang parang bula! Punyeta!” and there, I broke down into tears. Napaupo ako sa bench na naroon at itinaas ang tuhod ko para maidukdok ko ang mukha at braso ko dito.

“Look Miss, I’m sorry. Kung ano man ang pinagdadaanan mo ngayon na ako ang may kasalanan, then I’m sorry. Hindi ko naman sinasadya. Alam ko din naman na hindi mo ako gustong mapangasawa kaya’t lalo akong hindi pumunta,” patuloy na paliwanag nito.

“Ayon na nga e, kung sumipot ka man lang sana. E ’di sana okay ako ngayon. Hindi ’yong parang binibiyak ’tong pesteng puso ko sa sakit. E ’di sana kahit hindi kita mahal magkasama tayo. Basta lang hindi ko siya makilala, okay na ’ko,” litanya ko nanamang muli sa kanya.

Hinagod niya ang likod ko. Hagod na parang kinakalma niya lang ako at walang ibang intensyon.

’Maginoo din naman pala kahit paano ‘to.’ sa loob loob ko.

“Can we, can we go into my friend’s club? Baka lang gusto mo? You know, unwind, mukha kasing kailangan mo ’yon,” parang hesitant pa na anyaya nito sa akin.

“Fine. Let’s go,” ako na mismo ang humatak sa kanya habang nagpupunas ako sa isang kamay ng luha ko. Lumabas na kami ng mall at dumeretso kami sa parking. “Convoy nalang tayo. Dala ko ang sasakyan ko,” wika ko na ikinatango lamang niya.

Kapwa na nga kami sumakay ng mga sasakyan namin. Tamang sinusundan ko lang ang daang tinatahak ng sasakyan niya hanggang sa marating namin ang club na sinasabi nga siguro niya.

Tinignan ko pa muna sa mukha ko sa rear view mirror ng sasakyan bago bumaba. Mahirap na at baka mukha na pala akong panda dahil sa pag iyak ko ay hindi ko pa alam. Nang matiyak kong okay na ’ko ay bumaba na ako ng sasakyan.

Magkapanabay naming pinasok ang club. Maaga aga pa naman kaya’t wala pang gaanong tao. Mostly kumakain lang at hindi nagsasayaw.

Inanyayahan niya akong maupo sa harap ng bar counter. “What do you want to drink?” tanong niya.

“Just give me three shots of tequila,” sagot ko. Sinunod naman niya ang sinabi ko at inihapag niya ito sa harap ko.

“Does your problem weighs as heavy as an elephant para uminom ka ng hard drink sa ganitong oras?” tanong niya matapos tumabi sa akin at ngumiti.

Lumagok muna ako ng isang shot bago sumagot. “I can’t even explain how I feel. It hurts like shit.”

“Care to tell?” wika niya matapos ding uminom sa alak na hawak niya.

“Funny to think na ikwekwento ko sa’yo ’yung pagiging broken hearted ko samantalang ikaw ang pinaka unang dahilan kaya dinaranas ko ’to,” wika ko ng nakangisi.

“I already said sorry,” bwelta naman niya.

Muli nanaman akong lumagok saka nagsalita. “Hindi naman maibabalik ng sorry mo ’yong pagmamahal na ibinigay ko sa gago ’yon,” at saka pa ko tumawa. “Nakakatawa lang, kasi kung kailan ako handang mag take ng risk para sa lintek na pagmamahal na ’yan saka una unahang pagkakataon ay ganito pa ang napala ko. Binitin at iniwan sa ere. Nakakagago. Malamang magka phobia na akong mainlove nito,” dagdag ko.

“Mahal na mahal mo ba talaga?” tanong nito sa akin kaya’t napakunot ang noo ko.

“Lasing ka na ba?” biro ko. “Masasaktan ba ako ng ganito kung nagbibiro lang ako na mahal ko na si gago?” at sinundan ko pa iyon ng tawa.

Nagkibit balikat lamang siya at uminom na lamang din. Dama kong nakakadami na ako kaya’t nag iinit na ang katawan ko. Iba nanaman ang pakiramdam ko.

Hindi ko namalayan na gumabi na pala at naging masigla na ang club. Sayaw dito at sayaw doon ang gawa ng mga tao. Dama ko ang pagkahilo pero masasabi ko na hindi pa din ako lasing. Alam ko pa din naman ang ginagawa at sinasabi ko. Nasa tama pa din naman ang pag iisip ko.

“Mukhang nakakarami ka na, ah? Kaya mo bang umuwi niyan? Ayokong masisi ako kung may mangyari sa’yo,” dinig kong wika sa akin ni Whynter.

Hinatak ko ang tenga niya palapit sa akin at bumulong. “Bobo! Lahat ng nangyayari sa akin ngayon ay kasalanan mo, kaya’t ’wag mong masabi sabi sa akin na ’wag kang sisihin, peste ka!”

Mabilis naman niyang inilayo ang sarili niya sa akin sa hindi malamang dahilan. “Tama na ’yang pag inom mo, tinatamaan ka na. I’ll drive you home. Ipakuha mo nalang bukas ang sasakyan-”

“You don’t tell me what to do, jerk!” sigaw ko dito. Bagama’t sumigaw na ako ay hindi mo pa din masasabi na sigaw iyon dahil nga napakalakas ng sounds dito sa loob ng club.

Hindi niya na ako napigilan nang pumunta ako sa dance floor at nagsasayaw ng walang humpay. Damn! I wanna curse cupid for doing this to me! He shot the wrong person and that’s me!

Wala pa din akong tigil sa pagsayaw nang maramdaman ko na may humahaplos sa pang upo ko at marahang pinipisil pisil ito. Mabilis akong humarap at natagpuan ko ang isang lalaking hindi kagwapuhan na nakangisi sa akin.

“Tanginamo!” sigaw ko saka ko pa ito tinulak. Sabi sa inyo, nahihilo lang ako pero tama pa ang pag iisip ko.

Akmang hahablutin ako nito nang may pumigil sa kamay niya at pinilipit ito. “Get your ass off here pare, para wala na tayong usap.”

Napalingon ako sa boses na iyon at nabungaran ko si Whynter na cool lang pero may diin ang bawat salita.

Mabilis naman umalis ang lalake at hinarap ako ni Whynter. “Come with me woman, we need to talk,” ma otoridad na wika nito na mabilis kong sinunod.

Nakarating kami sa may pathway na tila mga VIP room. Sound proof yata ang parte na ’to dahil hindi mo maririnig ang tugtugan.

“Iuuwi na kita, kaysa mabastos ka lang doon ng mabastos, kasalanan ko pa dahil dinala kita dito,” sabi niya.

“Talagang kasalanan mo! Kasalanan mo lahat!” sigaw ko sa kanya.

“Oo na! Kasalanan ko na! Kagagawan ko na!” pasigaw na sagot naman niya.

Napaupo ako at hindi napigilan ang sarili ko sa pag iyak. “Pakibalik siya sa’kin, please? Akala ko kaya ko. Akala ko mabilis lang mawawala ang nararamdaman ko dahil mabilis lang naman ’tong umusbong, pero shit, sobrang sakit! Sobra! Sana nagpaalam siya, sana sinabi niya na ayaw niya sa’kin o kung ano pa mang dahilan niya. Tatanggapin ko naman e, hindi iyong iniwan niya ako sa ere na ganitong mahal na mahal ko na siya!”

Naramdaman kong itinayo niya ako. “Magpunas ka ng luha mo. Ayokong isipin nila na pinaiyak ka. Ihahatid na kita,” tila wala siyang pakielam na saad niya saka ako inakay papunta sa pinagparkingan ng sasakyan niya.

“Pasensya na,” saad ko nang marating ko ang pinto ng passenger seat ng sasakyan niya.

“Naiintindihan kita. Sana maka move on ka na,” wika naman niya at nauna ng pumasok sa driver’s seat.

Akma kong bubuksan ang pinto ng passenger seat nang biglang may humatak sa braso ko. Napamulagat ang mga mata ko na sumingkit na sa alak dahil sa nakita ko.

Dumungaw siya ng bintana ng passenger seat na tila kakausapin si Whynter.

“Pare pasensya na pero isasama ko muna siya,” saad nitong humatak sa akin.

“Teka, teka,” dinig kong wika ni Whynter saka lumabas ng driver’s seat. “Sino ka ba pare? Ako ang kasama niya papunta dito-”

“Ako ’yong dahilan ng ipinag gaganito niya kaya siguro mas may karapatan ako.”

“I-Ice,” huli na ng marealize ko na tuluyan na niya akong kinaladkad palayo sa sasakyan ni Whynter.

---

“Punyeta ka beks, ituloy mo! Huwago kaming bitinin. Letse ka ah!” atat na atat at gigil na sabi ni Fifi sa akin.

“Kasi-”

“Kasi ano?” sabat naman ni Mimi.

“Punyeta beks, patapusin mo kaya?” asik maman ni Fifi kay Mimi.

“Oo na! Tuloy na baklang mahaba ang hairlat!” sabi nanaman ni Mimi sa akin.

“Kasi ayon ’yong dahilan kaya’t tulala ako kanina. Iniisip ko lahat ng sinabi niya,” sagot ko.

“Bakit? Ano bamg sinabi niya?” parehong pareho at sabag na sabay na tanong nila.

Damn! I can’t get his words off my mind.

---

Kiladkad niya ako at pansin kong hindi na kami tuluyang sinundan ni Whynter.

“Saan mo ako dadalhin-” ngunit bago ko pa matapos ang dapat na sasabihin ko ay tuluyan ng lumapat ang likod ko sa isang malamig na pader. Mukhang nasa likurang bahagi kami ng club nang hindi ko man lamang napansin kung paano namin narating.

“God! I missed you!” matapos niyang sabihin iyon ay mabilis niyang sinagibsib ng halik ang mga labi ko. Tanga nga siguro ako dahil tumugon ako. Tumugon ako ng buong pagmamahal.

Kalaunan ay pinakawalan niya ang mga labi ko at lumayo ng bahagya sa akin saka ako tinignan sa mga mata.

“I-Ice.”

“Promise me you’ll never drink again. God knows how much I wanted to kill that damn guy a while ago for touching you, but I stopped myself so that you won’t see me. But shit, when I saw you with that guy and you’re about to enter his car, damn, I can’t stop the hell inside me to drag you out of there,” saka niya pa ginulo ang buhok niya na tila hirap na hirap.

“Why are you doing this? Why are you like this after you left me?” doon ko na hindi napigilan ang paglandas ng mga luha ko.

Sa halip na sumagot ay bigla niya along hinatak at niyakap. Isang yakap na napaka higpit. “Leickel Avria Freezell…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

….I love you. I’m so damn inlove with you

.“

Halos magbunyi ang kalooban ko sa sinabi niyang iyon kaya’t mabilis ko siyang inilayo sa akin at tinignan sa mga mata. Ngayon ko ipagtatapat sa kanya na mahal ko siya.

“I-Ice. I love-”

“But we can’t be together, Lei. You shouldn’t love me, the way I shouldn’t love you. Isang malaking kasinungalingan ang simula natin kaya’t magkakasakitan lang tayo,” nagulat ako sa sinabi niyang iyon.

“Then tell me everything about you at ganon din ang gagawin ko. Magsimula tayo ulit. Please Ice. I-I just don’t want to lose you again. I maybe martyr for doing this, but please don’t leave me. Not again,” pagsusumamo ko.

“No, Lei. I can’t. I….

…

…

…

…

…

…

….hate you as much as I love you. Sorry but we need to end this here, formally. Let’s break up.“

---

“Then he left me and I ended up in tears,” dagdag ko sa kwento ko.

“PUTANGINA! Puntangina talaga Leickel! Bakittttttttttttttt?” gigil na gigil nanaman na sambit ni Fifi.

“Hindi ko din alam Fifi, hindi ko din alam. Sana pala hindi ko nalang siya ulit nakita at nakausap. Mas masakit pala kapag alam mong tapos na. Tinapos niya na,” saka ko napansin na tumutulo na pala ang mga luha ko.

Niyakap nila ako ni Mimi at hinagod ang likod ko. “Hush now Lei, everything will be okay soon. Keep that in mind.”

I just hope comforting words will help me move on but I know it can’t. Never.

A/N : Inupdate ko na po. May training bukas e. Baka hindi ko maasikaso. Hirap maging atleta/ate/estudyante at the same time. Hahaha! Para sa varsity scholar. Wapak! Muaaaaahhh. Labyuuu. Ciao~

Nine

Leickel’s P.O.V

“Saan punta mo ’te?” napalingon ako sa tanong na iyon ni Mimi.

“Magbebake,” simpleng sagot ko naman.

“Ay hindi ’te. Halika dito. May pupuntahan tayong dalawa,” anyaya naman nito.

Napalingon ako kay Fifi. Clueless ako sa pinagsasasabi ni Mimi, ngunit tanging tango lang naman ang isinagot sa akin ni Fifi.

Lumapit sa akin si Mimi at siya na mismo ang nagtanggal ng suot suot kong apron. “Saan ba kasi tayo pupunta?” muli kong tanong.

“Sumama ka nalang bakla. Dami bang hanash e. Para sa’yo din naman ’yan. Don’t worry. Okay?” paninigurado naman ni Fifi sa akin kaya’t napasunod nalang ako.

“Hindi ka sasama?” tanong ko sa huli.

“Wit beks, kapag jumoin force akey walang mag aasikaso ditey sa shop. Enjoy ha?” bilin nito bago bumaling kay Mimi. “Mi, si Lei ang dapat mas mag enjoy ha? Baka naman ang ending niyan ay ikaw ang mas mag enjoy,” kapwa naman sila tumawa samantalang ako ay wala pa din ka alam alam sa pinag uusapan nila.

Lulan kami ng sasakyan ni Mimi habang binabagtas namin ang tila zigzag na daan.

“Mi-” ngunit bago ko pa masabi ang dapat na sasabihin ko ay nagsalita na siya.

“Gusto lang namin ni Fifi na maging masaya ka, Lei. Kung sa ganitong paraan ka namin makikitang makaka move on, then, we will support you all the way,” turan nito sa akin saka ako binigyan ng isang tipid na ngiti.

“Could you please enlighten me?” sagot ko naman.

“Kasi kinontak kami ng Mama mo, nalaman yata kasi niya na two weeks kang nagmumukmok sa condo niyo, so she asked us na pasayahin ka whatever ways it may be. Eh ang daldal ni Fifi, naichika niya sa Mama mo na nagkita kayo ng ex-groom mo at nagkabonding sa bar, so isinuggest ng Mama mo na gumawa kami ng date niyong dalawa. Sakto naman na noong huling araw na wala ka ay dumating ’yung bestfriend mong si Lila at may number pala siya ni Whynter kaya’t nakontak namin,” mahabang paliwanag nito na pinakinggan ko lang.

“Ganoon pala,” halos walang gana kong turan.

“Bakla, ’wag mo sanang isipin na pinangunahan ka namin ha? Ipinakiusap lang kaso ’to ng Mama mo, sino ba naman kami para tumanggi, ’di ba?” parang maiiyak ng sabi ni Mimi kaya’t tinap ko na lamang ang balikat niya saka ngumiti sa kanya na parang sinasabi ko na okay lang ang lahat.

“So, saan ba ang date namin?”

“Actually Lei, hindi kami nahirapan na sabihan si Whynter na magdate kayo, dahil kusa ka naman daw niyang aayain na talaga namang kinagulat namin ni Fifi. I dunno what had gotten into him, nagandahan siguro sa’yo noong nagkita kayo. Wala nga lang siyang kontak sa’yo at hindi niya daw alam ang address ng shop. So please, don’t think na lahat ’to set up lang ha?”

Simpleng tango lang at ngiti ang isinagot ko. Pero deep within me, hinihiling ko na sana maubusan kami ng gasolina at huwag umabot sa destinasyon namin. Kasi honestly, hindi ko alam kung kaya ko pang humarap sa isang lalaki o kung kaya ko pa bang magtiwala. Totoo pala ang sinasabi nila, na kaya daw first love never dies ay dahil nakakatrauma.

Matagal tagal din ang ibinyahe namin ni Mimi. ’Pag baba namin ng sasakyan ay tumambad sa amin ang isang malaking restaurant sa gilid ng dagat. Madaming tao sa paligid na tila enjoy na enjoy sa view lalo na’t magdadapit hapon na.

“Are you Miss Leickel?” tanong kay Mimi ng lumapit na crew marahil.

“Ay no, masyado akong maganda para sa mukha mo Leickel,” pagbibiro ni Mimi sa crew bago ako itinuro. “Siya si Lei.”

Tinignan at nginitian naman ako ng crew at iginiya patungo sa hindi ko alam kung saan. “Dito po tayo Miss Leickel. Aayusan muna po kayo base na din po sa utos at tawag ni Miss Fifi,” saad nito.

“May salon kayo?” paramg mangha mangha na sabi ni Mimi.

“Ay, wala po Ma’am. Nagpadala lang po si Miss Fifi ng mag aayos kay Miss Leickel ’pag dating daw po nito,” nakangiting sagot naman ng crew.

“Walang hiya talaga ’yon si beks e. Kapag sa akin napaka kuripot. Kapag sa’yo napaka gastos. Ginagawa kang barbie, jusme!” paghihimutok ni Mimi na ikinatawa nalang namin.

Narating namin ang tila private room ng restaurant na iyon. Miski ang dinaanan namin ay hindi din sa crowded way. Para bang underground passage pero hindi naman underground.

Sa loob ng private room ay nadatnan namin ang iba’t ibamg kulay ng dress maging ang mga beautician at make up artist.

“Good evening Miss Lei,” sabay sabay na.bati ng mga ito sa akin.

Ngumiti naman ako at nakiayon sa mga gusto nilang gawin. Kailangan kong ienjoy ang gabi ko lalo pa’t nag effort ang mga kaibigan ko para sumaya naman ako. I just hope na maging TOTOONG masaya nga ako.

Habang inaayusan ako ay nagpaayos din si Mimi. Naiinggit daw siya at para daw masulit ang ibabayad ni Fifi sa mga ito.

Matapos akong ayusan ay pinagbihis nila ako isang long back red gown na tinernohan ng glass heels. Si Mimi naman ay nag dress lang na kulay blue at wedge.

Nang makayari kaming bihisan ay inalalayan kami ng mga crew na ’di umano ay incharge sa amin ni Mimi patungo sa isang private dinning nitong restaurant.

Masasabi ko na private dinning part nga ito dahil bilang lang sa daliri ang mga pares na kumakain sa bahaging ito.

“Iwan na kita dito ha, bakla? Dito na matatapos ang pagiging alalay ni Mimi. Mag enjoy ka ha? We love you Lei,” nakangiting paalam nito at inabutan ako ng isang piraso ng pulang rosas bago tuluyang umalis.

Napansin ko na ang nilalakaran ko ay isang puting carpet na tila pathway. May mga arrow pa nga sa magkabilang gilid na parang sinasabi na sundan ko kung saan man patungo ang tinatahak ko.

Habang tinatahak ko ito ay napansin ko ang paligid ko na halos lahat ay nakatingin sa akin. Hindi ko tuloy maiwasan na biglaang maconscious sa paraan ng pagtingin nila. Lalo na sa mga mata ng babae tila naiinggit sa akin at sa mga mata ng lalake na tila gusto akong angkinin.

“Just keep walking,” anang boses na mula sa speaker na nasa paligid.

Sinunod ko naman ang sinabi nito ngunit nang biglang napadako ang paningin ko sa parteng gilid ng private dinning na ito ay tila huminto ang paligid ko. Huminto din yata pati ang paghinga ko. Hindi ko napansin na pati ang paglalakad ko ay huminto din.

Gustong lumuha ng mga mata ko pero walang gusto maglandas na mga luha mula dito. Ano bang nagawa kong kasalanan? Bakit kung kailan gusto kong maging masaya ay saka naman ako masasaktan?

He’s in a side view, but my heart is telling me that it’s him. I don’t know if it’s a mere coincidence or they are hurting me for I don’t know what reason. What have I done to deserve this pain? Where did I go wrong?

There’s Ice Summers, with Lindsay Arcavista, kissing torridly. Hawak hawak pa ni Lindsay ang batok ni Ice.

“Miss Leickel Avria Freezell. Please continue walking,” wika muli ng tinig.

Gusto kong lumakad ngunit parang natuod ang mga paa ko sa nakikita ko. Para akong sinasakal at pinapatay.

Nang tila narinig niya ang pagbigkas sa pangalan ko ay bigla siyang napahiwalay sa babaeng umaangkin ng labi niya at nanlalaki ang mga matang tumingin sa akin.

Ang kaninang luha na ayaw lumandas ay nagsimula ng pumatak. Ang kaninang tingin niya na tila gulat ay nawala at napalitan ng tingin ng sakit at lungkot. Naguguluhan ako, ano ba tayo?

“If you are enchanted by the river just because you see it, then you’ll not be able to take a step forward. But if you are enchanted by the river and decided to look around to see more beautiful scenery, then you’ll be able to move forward. Don’t be mesmerize by its beauty. Take a step forward and look around to see other’s worth,” anang ibang tinig na nagmula din sa speaker.

Tila naman ako nagising sa katotohanan. Mabilis kong pinunasan ang iilang butil ng luha na kumawala sa mga mata ko. Nakita kong gumihit ang pait at sakit sa mga mata niya ng pasadahan ko siya ng tingin na nang uusig at tuluyan siyang talikuran.

I need to move forward. I’ll be forever drowning if I don’t take a step and see other’s worth.

Itinuloy ko ang paglalakad ko hanggang sa sapitin ko ang kinaroroonan ni Whynter. May dala siyang isang bungkos ng rosas at iniabot ito sa akin.

“Let me be the other scenery,” makahulugang wika niya.

“I’m sorry,” tangi kong naituran.

“Don’t be, hindi naman natin parehong alam na narito siya. Let’s just enjoy the night,” wila nito bago kumuha ng panyo sa bulsa niya saka marahang idinampi ito sa mukha ko. “Your tears are worth a zillion love. Don’t waste it with the unworthy person,” saka ako nagulat ng halikan niya ako sa noo.

Ipinaghatak niya ako ng upuan at naupo na din siya sa katapat kong upuan. May mga pagkain na sa harap namin kaya’t nagsimula na siyang kumain samantalang ako ay nakatulala lang sa pagkain.

“If it wasn’t because of me, running away, you would not have felt that kind of pain. I’m sorry Lei,” napa angat ang tingin ko sa kanya sa sinabi niya kaya’t tila ako nakonsensya sa iginagawi ko.

“Hayaan na natin. Nangyari na. Pasensya na, I didn’t mean to-”

“Let me help you move on,” gulat ang rumehistro mukha ko sa narinig kong iyon sa kanya lalo na nang tumayo siya sa kinauupuan niya at lumuhod sa harap ko saka may inilabas siyang mumunting kahon mula sa bulsa niya.

“Whynter-”

“Marry me, please. This time I won’t be running away, I promise.”

Para akong nasusuka na nahihilo dahil sa bilis ng pangyayari. Masyadong sumasakit ang ulo ko.

“Say no, please,” kapwa kami napalingon ni Whynter sa tinig na iyon sa likod ko.

“Butt yourself out here man,” wika ni Whynter.

“Sorry pare, hindi ko kasi kayang makita na nasasaktan-”

Ngunit bago pa matapos ni Ice ang sasabihin niya ay pinutol ko na ito. “Wala kang karapatan na magsalita tungkol sa sakit, dahil simula palang ikaw lang ang naging ka isa isang dahilan bakit ko naranasan kung paanong masaktan.”

Mabilis kong kinuha ang singsing kay Whynter. “Lei, does this mean?” bitin na tanong ng huli.

“Yes. I’ll marry-” ngunit bago ko natapos ang sasabihin ko ay umangat na ako sa ere na tila isang papel lang na binuhat saka pinasan na tila sako ng bigas. Nagpapasag ako at pinaghahampas ang likod niya. “Ibaba mo ko!”

“You’re not marrying anyone not unless that anyone is me!” tinig ni Ice sa galit na galit na tono.

“Pare ibaba mo siya. Nakakabastos ka na!” tinig naman ni Whynter na animo konti nalang ay sasabog na.

“Huwag kang magsalita pre. Alam mong alam ko kung anong gusto mong mangyari. Kilala na kita pre. Huwag tayong maglokohan. Tigilan mo si Lei,” and with that ay mabibigat ang yabag ni Ice na nilisan namin ang private dinning. Samantalang ako ay walang ka alam alam sa itinuran niya kay Whynter.

Sa kahabaan ng paglalakad niya ay nakasalubong namin si Mimi na humahangos pa na tila kaka alam lang sa nangyari.

“LEI!”

“MI!” wika ko na tila humihingi na tulong na maka alis ako sa pagkakabuhat sa akin ni Ice.

“Ano ba Ice!? Bakit nandito ka? Nagmomove on ’yang kaibigan ko sa’yo tapos ano nanamang ginagawa mo dito!?” mabilis at tila tarantang wika ni Mimi.

“I’ll being her. I promise to take good care of her. I won’t hurt her. Never again,” sagot nito saka tuluyan na kaming lumakad palabas.

“Josko! Leickel-”

Hindi ko na narinig ang iba pang sasabihin ni Mimi dahil naipasok na ako ni Ice sa sasakyan. Gusto ko mang lumabas ay nai child lock na niya ako.

“Ibalik mo ko. Parang awa mo na,” nagmamakaawang turan ko.

“Let’s talk Lei.”

“The last time we talked you dumped me. Is it not enough for you? Gusto mo pa kong mas saktan? Sabihin mo lang para ready ako,” wika ko habang naglalandas nanaman ang mga luha ko.

“Lei here me out first please-” I slapped him. Hard.

“Wala kang karapatang manduhan ako na pakinggan ka dahil noong huling pinakinggan kita nasaktan lang ako na halos patayin ko na ang sarili ko. Is causing me too much pain not enough, Ice? You said you love me, but after a while you said you hate me? How the fuck is that possible? How could you love and hate a person at the same time? Ha? Fucking tell me!” pagkatapos na pagkatapos ng itinuran ko ay bigla niya akong niyapos ng napakahigpit.

“God knows how much I missed you. Akala ko kaya ko. Akala ko kaya kong pigilan. Akala ko kaya kong turuan ’tong puso kong hindi ka mahalin. Akala ko lang pala. Here I am, butting again in your life, wanting you to be mine again. I’m sorry for being selfish. I’m sorry for hating and loving you at the same time. I’m sorry for thinking that you were the reason why I ended up ruining myself. I’m sorry for blaming you for ruining my life where in reality, it was me who to blame. I ruined myself. I run because of selfishness. I’m sorry, Lei. I’m so damn sorry. I’m sorry for being so damn stupid and selfish.”

Naramdaman ko ang pagkabasa ng balikat ko sa mga narinig ko mula sa kanya. Umiiyak siya. Wala akong ka alam alam na ganito ang pingdadaanan niya, ni wala akong ideya na ako ang dahilan. Pero bakit? Paanong naging ako? Kaya ba niya ako sinaktan? Dahil nasasaktan din siya?

“Bakit kasali ako? Bakit sinisisi mo ’ko?”

“It’s because…..

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

I am Whynter Filstreid- Villafuerte. Your runaway groom.“

–

A/N: Sorry na. Inactive na kung inactive. Pero don’t me, nagbabalik loob na ’ko. Hahahaha! Kabog ba? Charing. 😂😘

Ten

Leickel’s P.O.V

    

“ANO!? ANONG PINAGSASASABI MO!?” gulat na gulat na sagot ko sa kanya saka ako kumalas sa pagkakayakap niya.

    

“I’m Whynter-”

    

“It’s not like that I didn’t hear you! I’m asking what are you talking about!? Nandoon si Whynter sa loob at ikaw si Ice. Parte pa din ba ’to ng laro na gusto mo? Tell me! Enlighten me para naman masabayan ko! Hindi ko na kasi alam ’tong nararamdaman ko. Hindi ko na maintindihan kung bakit nililito mo ko!” nanggagalaiti kong saad sa kanya. Gustong sumabog na ulo ko sa rebelasyon na sinasabi niya.

     

“What benefit would I get kung lolokohin kita? Kung makikipag laro ako sa’yo? Absolutely Lei, WALA! I just want you to trust me. Trust me that I’m Whynter Villafuerte. The one who left you on our wedding day. The one who left you because of my selfishness and me being so damn coward. The one who regretted ditching you. It’s me Lei, it’s me. Please just this once, believe me,” punong puno ng pagmamakaawa na turan niya sa akin habang walang patid ang mga luha niya sa paglandas.

   

Oo siguro nga tanga ako. Siguro nga bobo ako. Siguro nga martyr ako at maaari ng patayuan ng monumento sa tabi ni Rizal. Siguro nga ako ’yung taong walang pagmamahal na natira para sa sarili. Siguro nga…… siguro nga nailaan ko na lahat sa kanya. Hindi ko na kasi napigilan ang sarili ko at niyakap ko na siya.

    

“I’m so sorry. Sorry for hurting you. Hindi ko sinasadya. Nabulagan ako. Sorry. Sorry. I know I can no longer erase the pain I’ve caused you, but I’ll try my very best to cover it with happy thoughts and memory. Just let me enter your life again….. just for the last time,” pagsusumamo niya.

    

Hindi ko alam kung anong mahika ang pumaloob sa pagkatao ko at napatango ako nang wala man lang salitang namumutawi sa labi ko. Is this insanity? Is this what I got for hurting Nigel? Is this my karma?

     

    

   

   

   

    

   

   

HINDI pamilyar sa akin ang daan na binabagtas namin ngayon. Basta ang alam ko ay malayo na ito sa pinanggalingan namin.

     

Mula sumakay kami kapwa ng sasakyan niya ay wala ng magsasalita sa amin. Ayokong magsalita dahil ayokong magkamali. Ayokong isipin niya na naiintindihan ko na lahat. Gusto kong humingi ng mas malalim na paliwanag mula sa kanya pero hindi ko alam kung maibibigay niya ba. Natatakot ako na baka masaktan nanaman ako sa mga pwede niyang isagot. Napaka duwag ko. Duwag ako sa katotohanan na itong pagbabaka sakali ko ay mauwi nanama sa wala. I’m afraid that as I took the risk for the second time around, it will be the end of my sanity. I’m afraid about his motives this time. What if that he’s still playing with me? What if he’s just trying to get in to me then hurt me?

     

“I’m sorry. I know what you’re thinking-”

     

“Cut it. Let’s settle in a nice place first before we talk,” putol ko sa nais niyang sabihin.

      

“Yeah. I’ll bring you to the only person who can prove that I’m Whynter. I knew you’re having doubts.”

     

Hindi ko na lamang sinagot ang tinuran niya at tumingin na lamang saga tanawin sa labas ng sasakyan. Mas mabisa siguro ito kaysa mag isip ako ng mga negatibong bagay.

     

Ilang oras pa ay narating namin ang isang lugar na parang rest house. Bungalow house ito ngunit malaki. Nasa tabi ito ng dagat na hindi kalakasan ang alon. Hindi ko alam anong lugar ito. Ayoko din namang magtanong sa kanya.

      

Kapwa kami bumaba ng sasakyan at nang sapitin namin ang pintuan ng rest house ay may babaeng lumapit dito at binuksan ito.

      

“Senyorito!” gulat na anas ng matandang babae na sumalubong sa amin. Nginitian ako nito ng napaka tamis at tinignan ako mula ulo hanggang paa ng nakangiti. “Siya na po ba si Ma’am Ria? Ang ganda niya talaga Senyorito kaya pala noong una mong nakita si Ma’am Ria kulang nalang puntahan mo na siya sa kanila-”

      

“Nana Maring, maaari po bang pumasok muna kami?” putol ni Ice dito. Mas tama siguro na tawagin ko na muna siyang Ice hangga’t hindi kompirmado sa akin ang pagkatao niya.

     

“Ay pasensya na po kayo Senyorito, Senyorita. Pasensya na po. Nandoon po pala si Madam Whynona sa balkonahe. Nakatanaw nanamn po sa dagat.”

    

Hindi ko na napansin ang sinabi nito nang hawakan ni Ice ang kamay ko at kinaladkad ako sa kung saan na may hagdan. Nang marating namin ang balcony ng resthouse na ito ay bumungad sa amin ang isang matandang babae na nakaupo sa wheelchair. Naka suot ng bestidang puti at may balabal sa balikat na maroon na tela. Kasabay ng pagdaan ng hangin ang pag sayaw ng ilang hibla ng buhok niya. Naka tagilid siya pwesto namin ngunit masasabi kong napakaganda niya.

     

Lumapit si Ice dito at lumuhod sa harap ng matandang babae. “Mom?”

     

Bahagya akong napamulagat sa narinig ko. Hindi ko alam na ito ang ina niya. Ang naikwento niya lang naman sa akin noon ay ang Daddy niya na namatay sa aksidente kasama ang kabit nito.

     

Humarap kay Ice ang ina niya saka ito humawak sa pisngi niya at nagsimulang nangilid ang luha. “Anak ko? Naka balik ka na,” wika nito.

       

Niyakap ito ni Ice at hinalikan sa noo. “Mom, I brought her with me. You’re the only person who could verify my identity na hindi niya pagdududahan,” tumango lamang ang Mommy niya at ngumiti bago humarap sa akin.

       

“Iha, halika dito.” Lumapit naman ako gaya ng nais nitong mangyari. “Ikaw ba si Leickel? Ikaw ba ’yung babaeng nasaktan ng Teryong ko?” malumanay na wika ko. Hindi ako makasagot dahil parang may nakabara sa lalamunan ko kaya’t tumango na lamang ako. “Iha, alam mo bang mahal na mahal ka ng anak ko? Oo siguro nga iniwan ka niya sa araw ng kasal niyo pero alam mo ba kung anong dahilan? Noong araw na ’yon-”

    

“Mom!” pag putol ni Ice dito.

      

“Baby we have to tell her everything. Paanong maibabalik ang tiwala niya sa’yo kung ito lang hindi mo maisisiwalat. Listen to me both of you. The key to a succeeding relationship is trust and understanding.”

      

“But I lied to her about that,” napakunot ang noo ko sa sinagot niya sa ina niya.

     

“Your wedding day were his Dad and my bestfriend’s death anniversary,” bahagya akong napahinto sa akma kong paglunok sa narinig ko.

     

“I though you said namatay ang Daddy mo at kerida niya noong araw na pinanganak-”

     

“I’m sorry, Lei. I just can’t bear to tell you that thing. Natatakot akong malaman mo kung sino ako.”

      

“So hindi ka dumating dahil naaksidente ang Daddy mo? Dahil nasa ospital ka para alamin ang lagay niya? Sana sinabi mo. Sana pinarating mo para nalaman ko. Para kahit paano hindi parehong nagmukhang tanga ang pamilya natin noong araw na ’yon.”

      

“No.”

    

Hindi ko maintindihan kung anong No ang sinasabi niya. Am I hearing things the wrong way?

      

“What do you mean?”

      

“My Mom lost the ability to walk because of Dad’s cheating. My Mom was engaged in a car accident that we suspected was Tita Vivian’s doing to get rid of Mom. So on the day of our wedding, 6 days after my Mom’s accident, I heard that they too, were engaged in a multiple car accident, so I immediately went to the hospital to see them suffer. I wanna see them suffer to death. I want them to feel how my Mom felt when she faced that situation. I knew I’m selfish, that’s why I’m sorry. When I thought of running back to you on our wedding, I stopped myself. I’m confused….. shattered. How can I even complete you when I, myself, was lost in a middle of nowhere. I can’t promise in front of the Lord to take care of you when I can’t even take care of myself. I know I’m fucking coward to think about that. But that’s the only thing that’s been running in my mind way back then. I don’t wanna hurt you. Ayokong dalhin kita sa magulong mundo ko. Sa mundo ko na puno ng galit at lungkot.”

     

Hindi ako makagalaw. Hindi ako makapag salita. Pilit ina absorb ng sarili ko ang mga salitang binitawan niya. Pilit kong iniintindi ang dahilan niya. Pilit kong iniintindi pero mas madami nag nagiging tanong ko.

       

“Bakit?” iyon lang ang salitang namutawi sa akin.

        

“Iha, please understand him. Please. I’m begging you,” hawak ng ina niya ang kamay ko habang marahang hinihimas ito.

     

“I’m trying my best po. I just wanna ask him bakit siya nagpanggap na Ice Summers. Bakit niya ako niloko? Bakit niya ako sinaktan?”

       

“It’s better for the both of you na mag usap. But one thing I assure you iha, he’s my Whynter Villafuerte. The only Whynter Villafuerte. Magpapahinga na muna ako,” nakangiting sabi nito sa akin bago nito tinulak ang wheelchair at narinig kong nagpatulong kay Nana Maring.

     

Naglakad ako sa dulo ng balcony at tinanaw ang dagat. Doon ko naramdaman na lumapit din sa tabi ko si Ice.

      

“Lei?”

    

“Answer me Ice. Answer me. Why?” puno ng kyuryosidad na wika ko matapos ko siyang harapin.

     

Ngumiti siya sa akin saka hinaplos ng marahan ang aking buhok. “Because I thought that you’re the one who ruined my life. Na kung hindi sana tayo nakatakdang ikasal, ay hindi sana maiisipan ni Tita Vivian na patayin si Mommy sa pamamagitan ng car accident. Ganid si Tita Vivian, nang malaman niya na I am about to marry a Freezell, gusto niyang maikasal agad kay Daddy so that she could also leech from your wealth through me. Sinisi kita. Sinumpa ko na kung ano man ang naranasan kong sakit sa muntik na pagkawala ni Mommy ko ay dapat maramdaman mo din, but I was wrong. I’m just too selfish and self centered jerk,” punong puno ng pagsisisi sa tono niya pero pinilit niyang ngumiti sa akin. Ngiti na tila sinasabi na matatapos din ito. Na magkakaintindihan din kami matapos naming mag usap.

     

“But why did you exposed yourself at me as Ice Summers?”

      

    

    

   

    

  

   

Whynter’s P.O.V (Ice)

     

“But why did you exposed yourself at me as Ice Summers?” she asked me that almost cut my breath.

    

As I was about to answer her, a text message suddenly popped out of my phone.

      

From: A

Never dare tell her who you worked with as Ice Summers or else I’m gonna twist your tongue. I’ll deal with it. Just let her be at ease. Tell her that she needs to be home by tomorrow.

    

Bahagya akong napangiti sa nabasa ko. She’s really different. She’s a real psycho. She always arrived at the right timing. I’ve been dealing with her for few weeks now. And one thing I can say is that, this girl is a genius.

    

“Who’s that?” she asked. Siguro nakita niya akong nakangiti.

    

“Mama mo. She told me na dito ka muna patulugin ngayon at ihatid kita bukas o papatayin daw ako ng Papa niyo,” pagsabi ko habang nakangiti.

    

“But you haven’t answered my question-”

     

“Lei, we have all the time in the world now that you gave me a second chance to be with you. We can talk about things without rushing. We can talk everything if you want to but not at this moment yet. I know you’re already starving to death. Let’s eat first,” wika ko sa kanya na ikinakunot lalo ng noo niya. This cute woman really makes me fall in love a million times over and over.

     

In an instant I kissed her forehead and pulled her towards the kitchen.

    

I’m hoping that after this, we’re going to be alright. I’m hoping that soon as my secrets are revealed, she’ll be able to handle it and still trust me, for she is the only woman I love and loved. Yes. Leickel Avria Freezell, is my first love.

    

   

   

   

   

   

  

  

Leickel’s P.O.V

   

Kapwa kami ngayon nakaupo sa mahabang sofa habang nanonood ng TV. Hindi ko alam kung tanga lang ba ako o uto uto, dahil kung maka asta kaming pareho ay tila walang nangyari sa amin. Na para bang okay na okay kami at walang naging issue at masasakit na pangyayari.

    

“Ice-”

    

“Call me Whynter from now on.”

      

“Fine. Whynter, how did your Mom knew about our situation when you looked like you just saw each other?” I can’t condemn my curiosity.

     

“I called Nana Maring and asked her to give the phone to Mom. There and then I explained her what I’ve been through and what I did to you. I also said sorry to her for leaving her,” wika niya.

      

“You left her?”

    

“Yeah. The same day that my Dad died, I left and hated her. I hated her for organizing Dad’s funeral after what he did to her. I hated her for having a big heart. I hated her for suffering about the company’s bankruptcy. I left her when she needed me the most. I just can’t stand seeing Mom being so martyr.”

     

“You don’t understand true love, do you?” I asked.

     

“Oo. Noong mga panahon na ’yon. Iba na kasi ngayon. As of now I absolutely understand risking, sacrificing and being a martyr is a part of loving someone. I just recently knew as I admitted to myself that I love you.”

     

Hindi ko napigilan ang pagsilay ng ngiti sa mga labi ko sa mga sinabi niya.

     

“Napaka baduy mo!” matawa tawang sabi ko.

     

“Sa’yo lang. Ganito yata kapag mahal mo. Nagiging baduy ka.”

      

Kapwa kami natawa sa sinabi niya.

       

“Hep! Maaalala ko lang, kung alam mo na palang ako si Leickel, bale hindi coincidence ang una nating pagkikita? ’Yong nadukutan ako ng cellphone ay sinakay mo ko sa sasakyan mo at nag drive ka na para kang race maniac!”

        

“Let’s just say na nag upa ako ng tao noon na dukutin ang phone mo para magpapansin sa’yo. That’s the second time I saw you, and for the second time, I fell in love with my first love.”

    

“Huh? Second time? Eh first time ’yon!”

    

“No…. the first time was when they asked me to see the photo of the woman that I’m going to marry. Right at the moment that I saw your photo, I fell in love with you for the first time.”

    

“Liar!” I exclaimed.

    

“Why?”

   

“Then who is Ma’am Ria whatsoever that Nana Maring was talking to!?”

   

“Hmmmmm….

  

…

  

…

  

…

  

…

  

…

it’s you. Leickel Av RIA Freezell.“

  

–

Eleven

Leickel’s P.O.V

Three days had passed. I’m currently here at to MiFiLei. As what to expect, katakot takot na interogasyon ang inaabot ko ngayon kayla Mimi at Fifi.

“So ano? Ganern nalang ba ’yun ate girl? Maglalaho ka na parang bula na akala mo e wala kang kajoin force ha?” gigil na turan ni Mimi sa akin.

“Sorry,” iyon lang ang maga katagang lumabas sa mga labi ko.

“So ano mamshi? Tanga ka nanaman ’no? Kayo nanaman?” tanong naman na nang uusig ni Fifi.

“Guys I have something to tell you,” panimula ko sa nais kng ibahagi sa kanila.

“Don’t tell us na preggy ka. Makokyompal talaga kita Leickel Avria, sinasabi ko sa’yo!” medyo histerya na wika naman ni Mimi.

“Kumalma ka nga babaeng may matris! Tatlong araw palang ang nakakalipas just to remind you. Manong patapusin mo na muna siya. Go on missy,” sabat naman ni Fifi.

“Ice Summers is the real Whynter Filstreid- Villafuerte.”

“WHAT!!??” they asked in chorus.

“Can you please enlighten us?” halata ang shock sa tono ni Fifi.

“So sino pala ’yong nagpakilalang Whynter sa’yo?” tanong naman ni Mimi.

“Hindi ko alam. Aalamin daw ni Whynter,” sagot ko sa kanila. Nakita ko ang pagkunot ng mga noo nila kaya’t nilinaw ko ang sinabi ko. “Aalamin daw ng totoong Whynter kung sino ’yung nagpanggap na siya.”

Mukhang kapwa naman nila naunawaan ang sinabi ko kaya’t napatango na lamang sila.

“Ikaw okay ka lang ba? May ginawa ba si real Whynter sa’yo?” tanong nanaman ni Mimi.

Akmang sasagot na ako nang may sumagot na para sa akin, “Wala akong ginawa sa kanya at wala akong balak na may gawin sa kanya. She’s more than a treasure to me.”

Lahat naman kami ay napalingon sa boses na iyon sa bukana ng shop. Bumungad sa amin si Whynter na hindi ko malaman kung bakit napakagwapo sa paningin ko.

“Laway mo, makisalo girl!” doon lang yata ako napabalik sa ulirat ko nang sitahin ako ni Fifi.

“W-Whynter,” utal utal pa na turan ko dito.

“Hi baby. I missed you,” saka pa ito kumindat na talaga naman lalo nakapagpa init ng mukha ko na damang dama ko.

Dahan dahan itong lumapit sa akin saka hinagkan ang noo ko. Just damn! What is he doing in front of Mimi and Fifi.

“Grabe! Grabe! Napakalalande! Parang hindi nanggaling sa break up! Maygad!” iritable pero tumatawang wika ni Mimi bago niya hinatak si Fifi papuntang kusina.

“B-Bakit ka nandito?” iyon na yata ang pinala matino kong nasabi. I’m not in contact with him mula nang inuwi niya ko three days ago.

“Visiting my baby, why?” nakangisi niyang tugon na lalong nagpainit sa mukha ko. Why is he so damn gorgeous!?

Pinilit kong kinompose ang sarili ko at nagpanggap na iritable para maitago ko ang kilig na nararamdaman ko sa loob ko. Humalukipkip ako saka ko siya hinarap.

“Baby? Baby mo lang kapag trip mo? Baby mo lang kapag miss mo? Baby mo lang kapag bored ka? Babytawan mo kapag feel mo na? Ah. Oo. Baby mo nga ’ko!”

Narinig ko ang gwapo niyang tawa. Alam mo ’yon? ’Yong pati tawa niya ang gwapong pakinggan? Nakakainis!

“Let’s go on a date?”

Napatunganga ako sa bigla niyang binanat na ’yon sa akin. Gosh! I’m not freaking ready, nag iinarte ako tapos babanat siya ng ganoon. Hustisya naman sana ’di ba?

“A-Ayoko!” utal ko nanamang sagot. Masasampal ko na din talaga minsan ’tong bibig ko e. Traydor.

Lumapit pa siya sa akin ng husto at halos gahibla nalang ang layo ng mga mukha namin. Nagbabanggaan na nga ang mga ilong namin e.

“Ayaw mo?” ramdam ko ang yabang at confidence niya sa tanong niyang iyon.

“A…..A…..A-YOKO!”

“But baby you doesn’t sound like you don’t. Actually you do sound more of nagpapapilit and it is fucking turning me on.”

Ang init ng hininga niya. Damn you Leickel! Gising! Ituloy mo ’yang pagpapakipot na sinimulan mo sinasabi ko sa’yo!

“Napakayabang-”

And there…. before I even finish my words he gave me a peck. “It’s a yes. Let’s go.”

Wala na akong nagawa nang hatakin niya ako palabas at sumigaw siya nang pamamaalam kayla Mimi at Fifi.

“WHERE are we?” tanong ko sa kanya ng ihinto niya ang sasakyan sa isang sementeryo.

He said we’re going on a date and yet dinala niya ako sa sementeryo? Is that even justifiable?

“I just want you to meet someone,” tanging isinagot niya sa akin bago ako hinatak patungo sa isang puntod.

I saw a name FLINTER AGUSTIN- VILLAFUERTE.

“Your Dad?” I asked and he just nodded.

“Dad, meet Leickel. My suppose to be bride on your death anniversary. If not for your naughty acts we had been married for few months now,” aniya dito kaya’t siniko ko siya.

“Hey! Don’t say those things,” he didn’t answered back, instead, I heard him sobbed. “What’s wrong?”

“I don’t know. I keep on blaming him and you for what happened in my life, but the truth is, my life is my responsibility. I lost myself while trying to point out all your’s and Dad’s wrongs.”

“Nagsisisi ka ba?” I asked out of nowhere.

“So much. Especially when I realized that I pained you so much,” he said as he looked into my eyes deeply.

“You’re regretting. It only means that you didn’t meant every words and actions you said and did.”

Mataman niya lang akong tinitigan bago niya ako biglang hinatak at niyakap ng sobrang higpit.

“God! I love you so much! Mas magsisisi siguro ako kung hindi ko hininto ang pananakit ko sa’yo at nagpakatotoo sa sarili ko. Magsisisi siguro ako ng husto kung hanggang ngayon ay tinatanaw pa din kita sa malayo,” aniya saka ako marahang hiniwalay sa kanya. Muli niya akong tinitigan sa mga mata bago ako hinalikan sa noo at tumuran siya ng “I love you,” hinalikan niya akong muli sa pisngi, “I love you,” sa aking ilong, “I love you,” at sa aking labi, “I love you, Lei. I love every part of you. May it be negative or positive. I love you. And I swear infront of my Dad that I’ll never be like him. Not when I know that you’re willing to take every dangerous risk for me. I love you so much-”

Hindi ko na tinapos ang sinasabi niya at kinabig ko sa ang batok niya saka ko siya hinalikan. Halik na punong puno ng pagmamahal. Dami pa kasing sinasabi e!

Bigla niya akong hiniwalay sa kanya nang lumalalim na ang halik na aming pinagsasaluhan. “Damn baby! Why are you so damn aggressive? If you keep this up, I swear, I can no longer fulfill my promise to A-” kusa siyang huminto sa dapat na sasabihin niya kaya’t napakunot ako ng noo.

“Who?”

“To your Angel,” wika niya saka humindat.

Nagpaaalam lang kami sa kanyang Daddy bago kami muling sumakay sa kanyang sasakyan na hindi ko nanaman alam saan maglalakbay. Why is he fun of dragging me anywhere he wants?

Sa haba ng nilalakbay namin, hindi ko maiwasan mapaisip sa sarili ko. I know for a fact na marami pang itinatago sa akin si Whynter na hindi niya magawang masabi sa ngayon. Oo alam ko, ang tanga ko sa paningin ng marami dahil napaka uto uto ko at madaling mapaniwala. I didn’t even ask for her Mom’s name pero naniwala na ako sa mga sinabi nito sa akin. I didn’t question his motives of being so close to me back then. I didn’t question his love. I didn’t secure my position in his life. Oo alam ko, alam ko na bara bara lahat ng desisyon ko. Alam ko na maaari akong masaktan sa mga ginagawa ko. Pero ano bang magagawa ko, nagmahal lang naman ako. At sa paniniwala ko, kapag nagmamahal ka, tanga ka.

“Baby what are you thinking?” aniya na pumutol sa pag iisip ko.

“Nothing.”

“But I’ve been calling you for few times now pero hindi mo ko napapansin,” sagot naman niya. Doon ko napagdesisyonan na lingunin siya habang nagmamaneho siya.

“Whynter-”

“Call me Baby please?” he’s such a brat.

“Fine. BABY, what is your Mom’s name?” I even emphasized the word baby to tease him.

“Haven’t Tita Guia told you? She’s my Mom’s friend kaya nga nagdecide sila na ipakasal tayo,” he confidently answered.

“Have you met my Mom?”

“Yes baby. Noong arrangement ng kasal natin na hindi ka dumating dahil lang your having a menstruation,” I saw his naughty grin!

“Sinabi ni Mama ’yon!?” I hysterically asked.

“Yep. Sabi niya pa nga nagbeberat ka,” saka na siya nagpakawala ng mahinang tawa.

“YAH! IBABA MO NA ’KO NAIINIS NA ’KO!”

DAMN! I’M SO EMBARASSED!

“It’s okay baby. Sooner or later I have to put up with your pagbeberat. Don’t worry, I’ll still love you even if that happens.”

Hindi ko nalang siya sinagot at umupo na ako ng tuwid saka kunot ang noo na tumingin sa daan.

Few minutes had passed nang magsalita siya. “My Mom’s name is Whynona Filstreid. I got my name Whynter from her name and Dad’s name Flinter.”

Hindi ako sumagot, sa halip ay nanatili akong nakabusangot.

Nang maramdaman kong huminto ang sasakyan doon lang ako napabalik yata sa normal na sarili ko at may napagtanto. BAHAY NAMIN ’TO NILA MAMA’T PAPA! ANONG GAGAWIN NAMIN DITO?

“Baba na baby.”

“ANONG GINAGAWA NATIN DITO?”

“I want to meet them personally and introduce myself.”

“What are you thinking Mr. Villafuerte?” I asked as I raised my left eyebrow.

“I just want to know your family more MRS. VILLAFUERTE,” saka nanaman niya ako kinindatan bago bumaba ng sasakyan. Talagang pinaka diin niya pa ang MRS. VILLAFUERTE niya na nakapagpainit ng pisngi ko.

Sumunod naman akong bumaba. Sa pinto gate palang ng mansyon ay nakatayo na sila Mama at Papa na talaga namang pinagtakhan ko.

“Tito, Tita.” bati niya sa mga ito saka nakipag beso siya kay Mama at yumakap kay Papa. Grabe, close sila?

“Nak ba’t namumula ka? Nagkiss ba kayo sa sasakyan netong ni Teryong?”

“PAAAAAAAAAAAAAAAAA!” tili ko talaga na ikinatawa lang nila.

“I’m just kidding prinsesa ko. Hindi naman namamaga ’yong labi mo e. Kaya baka inismack ka lang niya. Hihihi!”

“ARGHHHHHHHHHH!” ang tangi ko lang naging reaksyon bago ako padabog na pumaso ng bahay at nagtuloy sa kusina. Uminom ako ng tubig saka tumuloy sa mesa.

Si Papa talaga napaka isip bata. Sabihin niya ba naman ’yon sa harap pa ni Whynter. At etong magaling na lalaki naman tawa pa ng tawa. Nakakainis sila!

“Hey baby, don’t be mad. Iniinis ka lang no Tito,” boses mula sa likod ko na nilingon ko.

“Magsama kayo ng Tatay ko!” saka ko pa siya inismiran.

Narinig ko lang na sinagot niya ako ng gwapo niyang tawa bago siya naupo sa tabi ko.

“Baby alam mo bang bago pa tayo magkalapit ay malapit na ako sa parents mo? Sila kasi ’yong tumulong kay Mommy noong nabankrupt ang mga Filstreid. Your grandma Cassandra offered some help pero your parents insisted na sila nalang kaya napalapit sila ng husto sa akin at kay Mommy. Kaya nang magdesisyon sila na ipakasal tayo ay hindi tumutol si Mommy. Si Daddy naman nakitang opportunity ’yon para lumago ang negosyo niya.”

“How about you?” tanong ko.

“Aaminin ko at first I was hesitant, pero noong makita kita sa picture napasabi nalang ako sa sarili ko na, ‘Shit! I think I just fell inlove.’ Hindi ko alam pero iyon agad ’yong impact mo sa akin,” bahagyang sumilay ang ngiti sa mga labi ko sa narinig ko pero pinilit kong magpanggap na wala akong kilig na nararamdaman.

“He! Sinasabi mo lang ’yan para utuin ako.”

“Baby, kung hihilingin mong mamatay ako para sa’yo gagawin ko, kaya please, don’t take my words as a joke kasi hindi ka joke sa akin at hindi magiging kahit kailan.”

Bigla nalang parang naging melodrama ang atmosphere at unti unti ng lumalapit ang kanyang labi patungo sa mga labi ko.

“EHEM.” bining tikhim ang nagpalingon sa amin sa likod. Nabungaran namin si Mama at Papa na kunot ang noo pero kapwa may ngiti sa mga labi. “Mamaya na ang landi mga anak. Maraming oras hindi kayo mauubusan.”

Pareho kaming napaupo ng tuwid ni Whynter at ramdam mo ang pamumula ko. Para kaming mga batang nahuli na nangunguha ng tsokolate sa pridyider. Nakakainis!

Someone’s P.O.V

Nakatanaw ako sa dalawang tao na walang kamuang muang na nakabantay ako sa lahat kilos nila. Kung sa akala nila na magiging masaya sila dapat ay mas mag isip sila. Hindi ko hahayaan na maging masaya sila. Hindi ko nakuha ang gusto ko kaya’t din dapat nila makuha ang nais nila. Ano sila sinuwerte? Ako naghihinagpis at sila masaya?

“Paalis na po ang sasakyan ni Sir Whynter. Susundan pa po ba natin sila?”

“Nakikita ko, palagay mo ba wala akong mata? Magresign ka na bukas punyeta ka. Wala kang silbi! Labas!”

Lumabas naman ang walang kwentang driver mula sa driver’s seat at ako ang pumalit dito. Ayoko sa lahat ay nag aalaga ng mga taong wala namang silbi.

Sa kahabaan ng pagsubaybay ko sa kanila ay nakaisip nanaman ako ng paraan kung paano ko sila sisirain. Uto uto iyang si Leickel kaya’t malamang ay madali ko lamang iyang masisilo para hiwalayan niya si Whynter. Gusto kong masaktan ng husto si Leyvance habang nakikita niyang nasasaktan ang pinsan niya. Kung hindi ko kayang buwagin ang samahan ni Leyvance and Dreik, sisirain ko lahat ng nakapaligid sa kanila at uunahin ko si Leickel. Ika nga nila, make you friends close, and your enemy closer. Tignan ko lang kung kapwa pa maging masaya si Dreik at Leyvance kung sila ang magiging dahilan ng pagkawala ni Leickel.

Napangiti ako ng husto sa naisip ko. Malapit na ako. Malapit na malapit na akong magpakilala sa inyo.

–

A/N: May tiwala pa ba kayo sakin? Nasusundan niyo pa ba ang istorya? Nawawala na ba ako sa right path ko? Pagpasensyahan niyo na ako. Sana ’yong tiwala niyo sa akin hindi mawala. Salamat ng madami sa pagsuporta. Maraming maraming salamat kung alam niyo lang.

Ps. Wala ba kayong message sakin kahit ano lang? Hahaha. Wag naman puro thanks po sa update or kelan po next update. Kahit mga pang uto lang masaya na ’ko. Kems. Labyuuu. Ciao~

Twelve

Leickel’s P.O.V

“Saan po gustong pumunta ng mahal ko?” napalingon ako bigla sa kanya dahil para siyang teenager na bago palang nanliligaw kung makapaglambing.

“Ahhh….. Ehhh….” hindi ko mahanap ang dapat na isagot sa kanya dahil siguro hindi ako sanay sa mga parang teenager na patweeetums o talagang naninibago ako.

“Baby, naiilang ka ba?” tanong niyang muli bago sandaling ipinarada sa gilid ng daan ang sasakyan. Humarap pa siya sa akin at ngumiti ng nakakaloko. “Ayaw mo ba ng sweet ako?” at may pagkagat pa siya ng labi nang aakit.

“U—Umayos ka nga!” utal na sagot ko dahil tinggal niya ang seatbelt niya at unti unting inilalapit sa akin ang mukha niya na siya namang paglayo ko.

“Why?” kitang kita ang mapuputi niyang ngipin sa mapang asar na ngiti niya sa akin.

“L—Let’s just go anywhere you want!” mabilisan naman na sagot ko.

“REALLY, baby? ANYWHERE I WANT?” at talagang akala mo gusto niya kong patayin sa bilis ng kabog ng puso ko sa mga pinagsasasabi niya ngayon.

“Just drive please drive Whynter Villafuerte! You’re fucking making me nervous!” at parang cue ’yong sinabi ko na iyon at humagalpak na siya ng tawa.

“These are the very reasons kaya mahal na mahal kita. You’re so damn honest na hindi ko kayang hindi makita as long as I live,” saka niya pa bahagyang kinurot ang magkabilang pisngi ko saka ako binigyan ng isang mabilis na kintal ng halik sa aking noo.

Sa kahabaan ng aming byahe ay napadpad kami sa napaka familiar na lugar sa akin. Ang condo unit namin ng kakambal ko.

“Anong ginagawa natin dito?” tanong ko nang pinagbuksan niya ako ng pinto ng sasakyan.

“Ayaw mo bang ipakilala ako kay Aeickel?” nakangiting wika nanaman niya.

“You knew about her?” tanong ko pabalik.

“I knew everything about you, baby. Is that a bad thing?” sagot naman niya saka kami magkapanabay na umakyat ng condo unit namin ni Aei.

Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Para bang mas kabado pa ’ko sa reaksyon ng kakambal ko kaysa sa mga magulang ko. Siguro dahil mas istrikto si Aei pagdating sa akin kaysa kela Mama’t Papa.

Pagpasok palang namin ay bumungad sa amin si Aeickel na umiinom ng tubig sa sala. Mukhang katatapos lang niyang mag work out.

’A—Aei.“ utal na pagtawag ko dito.

“Welcome back,” halata ang sarcasm sa boses niya.

“Sorry,” tanging salitang nasambit ko.

“For?” tipid na tanong naman niya.

“Sa lahat ng ginawa ko na hindi ko man lang pinaalam sa’yo. Sa pag alis ko nang hindi ko ipinaalam saan ako pupunta—”

“And you really think na wala akong alam?” doon na ako biglang napangiti at sinugod siya ng yakap.

“WAAAAAAAHHHH! Kaya mahal na mahal kita e, twin!”

“Ehem!” napatigil ako sa paggigil kay Aei nang marinig ko ang pagtikhim ni Whynter. I almost forgot about him.

“Ah… Twin, si Whynter pala,” pagpapakilala ko.

Tumango lang si Twin dito. At sa klase ng tingin niya kay Whynter parang may something na hindi ko maintindihan. Ganon din ang tingin ni Whynter. Para bang nagkakaintindihan sila na ewan.

“Upo ka na muna,” alok ko kay Whynter. “Maghahanda lang ako ng meryenda.”

Tumungo na ako sa kusina at naiwan sila ni Aeickel sa sala na para bang may weird na atmosphere sa pagitan nila.

Mga limang minuto din siguro ang itinagal ko sa kusina at pagbalik ko ay nakatutok na ang baril ni Aeickel sa sintido ni Whynter na ikinabagsak ng mga dala kong pagkain sa sahig.

“……I don’t understand you but I’ll try my very best to understand you,” ito ang narinig kong sinasabi ni Whynter bago ako nakielam.

“TWIN! What the fuck are you doing?” halos histerikal na wika ko.

“It’s nothing, baby. Your twin and I were just talking about you and I triggered her a little,” kalmadong wika ni Whynter na lubhang pinagtakhan ko.

“Put that thing down, Aeickel!” utos ko dito na mabilis naman niyang ginawa bago niya kami tuluyang tinalikuran ni Whynter.

Ngunit bago pa siya tuluyang umalis ay may binitawaan muna itong salita na talagang nagpagulo sa akin. “Don’t mess with me nor with my ways. As far as I know, my ways are fucking better than yours. Just shut your fucking mouth and wait for my signal.”

Kapwa kami naiwan ni Whynter ngunit si Whynter ay kakikitaan ng maliit na ngiti sa mga labi. “Your sister loves you so much, baby. Napaka swerte mo sa kapatid mo. Ikaw lang ang iniisip niya.”

“Ano bang sinabi mo sa kanya umabot pa sa pagtututok niya ng baril sa’yo, ha!?”

“Kapag sinabi ko sa’yo baby, baka any moment kumalat na sa sahig niyo ’yong laman ng ulo ko. So I better shut up. Don’t worry, it’s all for you,” saka pa siya biglang tumawa ng marahan.

Gulong gulo man, ay hinayaan ko na lamang sila at nagtiwala nalang ako sa mga salita nila.

Whynter’s P.O.V

Patungo ako ngayon sa isang lugar na alam kong hindi ko dapat puntahan, ngunit kailangan. Pagkarating na pagkarating ko sa main gate ay ni hindi ko na kinailangan pang ibaba ang bintana ko para magpaalam sa gwardya dahil kilala na ako rito.

Agad akong tumuloy sa silid ng bahay na alam kong katatagpuan ko sa kanya. Sa taong alam kong kanina pa nagmamanman sa amin ni Leickel.

“At anong ginagawa mo dito?” tanong nito sa akin habang may hawak na sigarilyo sa isang kamay.

“STOP THIS NONSENSE! TUMIGIL KA NA!” pigil na pigil ang gigil na wika ko dito.

“At sa palagay mo naman ay hihinto ako dahil lang sa sinabi mo? BOBO KA KUNG GANOON. Kung hihinto lang din pala ako, sana noon pa punyeta ka! Ikaw lang naman ’tong walng bayag na ipagpatuloy ang nasimulan dahil sa letseng pag ibig mo!”

“I’ll tell her soon lahat ng balak mo,” banta ko.

“And sa palagay mo paniniwalaan ka niya? Sa palagay mo mapapabuti siya sa gagawin mo?” saka ito lumapit sa akin at hinaplos ang pisngi ko. Diring diri ako pagkatao niya kaya’t mabilis kong tinapik ang kamay niya. “Sa gagawin mo, mas mapapabilis lang ang mga bagay bagay Whynter. Mas mabilis, mas masakit!” at sinundan niya pa ito ng tawa na sadyang tila akala mo demonyo.

“Huwag kang pakakasigurado. Hindi lahat ng inaakala mo sa pamilya nila, tama. Kung inaakala mong alam mo na ang lahat, pwes mag isip ka. Hindi sila magiging isang mayamang pamilya dahil lang sa wala. Mag isip ka ng mabuti. May pinagsamahan tayo at malaki din ang naitulong mo sa akin kaya’t binabalaan pa kita. Pero sa susunod na magsangga pa ang landas natin, believe me, I’ll be your best enemy and worst nightmare. Don’t hurt Leickel, that’s all I ask.”

Tumalikod na ako dito at nagsimulang maglakad palayo ngunit narinig ko pa ang huling sinabi nito, “Ano kayang mararamdaman nila kapag nalaman nilang isa ka sa dahilan ng pagkawala ng isang Freezell? Ikakatuwa kaya nila iyon?”

Nanginig bigla ang laman ko at nagpanting ang mga tenga ko sa narinig ko kaya’t kahitnna babae siya ay mablis kong nilandas ang pagitan namin saka ko siya kinuwelyuhan. “FUCK YOU BITCH! Wala akong kasalanan doon dahil sinunod ko lang ang gusto niyo dahil sa buahy na nakasalalay! Wala akong kasalanan doon dahil ni hindi ako humawak ng baril!”

Gusto kong magwala, gustong gusto kong mawala ngunit wala akong magawa. Dahil isa iyon sa naging madilim na parte ng buhay ko na hanggang ngayon ay pinipilit kong ibaon sa nakaraan. Natatakot ako sa maaaring mangyari, natatakot ako na baka ngayong natutunan ko na ang magmahal ay mawala ito na parang bula.

Binitawan ko siya at tukuyan ko ng nilisan ang lugar na iyon.

Habang daan ay may humarang sa akin na isang itim na lamborghini at bumaba mula dito si Aeickel. Bumaba din ako sa sasakyan ko.

“You heard everything right?” tanong ko bago ko tinanggal ang earpiece at mouthpiece na binigay niya sa akin kanina.

“Yes,” tipid na sagot nito sa akin.

“Ngayong nakumpirma mo na siya nga ang salarin, anong gagawin mo?” tanong kong muli.

“Wala akong gagawin at ganoon ka din. Mauuna na ’ko,” pagpapaalam pa nito.

“Why didn’t you ask me about that something you just heard?” pigil ko dito.

“Hindi ko ugaling magtanong sa taong hindi pa handang magsalita. You’ll speak when you’re ready. Let’s just hope na maintindihan ka ng lahat,” huling wika nito bago tuluyang sumakay sa sasakyan niya.

Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Ibang klase ang pamilya nila . Napangiti at napailing nalang ako sa naisip ko lalo sa naging usapan namin kanina.

---

“Balak kong pumunta ngayon sa bahay niya,” mahinang wika ko dito.

“Bring my devices with you. I don’t trust you enough,” sagot naman niya.

“I will now tell her the truth. Hindi maaaring—”

“Huwag mo ’kong pangunahan,” kalmadong tugon niya sa akin.

“But it’s her life who’s in danger. At the very least, she needs to know!” bahagya nang napataas ang boses ko dahil hindi ko makuha ang punto niya.

“She’s my sister….. my twin sister actually. Do you think na gagawa ako ng bagay na ikakapahamak niya?” kalmado pa din niyang tugon sa akin pero hindi ko pa din makuha kung ano bang kinakatakot niya na malaman ni Leickel ang totoo. Masokay nga iyon para makaiwas si Leickel sa kapahamakan.

“I’ll tell her very soon. Hindi ko kailangan ng aprubasyon mula sa’yo lalo na’t buhay ng taong mahal ko ang nakasalalay dito,” paninidigan ko. Ngunti nagulat na lamang ako nang bigla na lamang siyang ay hinugot na baril at tinutok ito sa sentido ko.

“Don’t you dare. Dahil kapag napahamak ang kapatid ko sa padalos dalos na desisyon at kadaldalan mo, sinasabi ko sa’yo, hindi magdadalawang isip ang mga daliri ko na kalabitin ang gatilyo ng baril na ’to. You can mess with anyone you want, but not to me nor to my sister.”

Halata ang tigas ng bawat salita niya kahit masasabi kong kalmado ang pagkakasabi niya. I should never underestimate her.

“Fine. If that’s what you think is the best for her, then I’ll obey you. I don’t understand you but I’ll try my very best to understand you.”

---

Leickel’s P.O.V

Pagbaba ko ng condo ay nandoon na si Whynter. Napagkasunduan kasi naming mag date ngayoon. DAHIL DAW GUSTO NIYA AT WALA DAW AKONG MAGAGAWA KAYA’T UMOO NA LANG AKO.

“Saan mo gusto, baby?” tanong niya matapos kong makasakay ng sasakyan niya.

“You decide,” I answered.

“Okay, let’s do the usual thing that a couple do.”

And there… he drove to a very famous mall.

Nauna akong pumasok sa kanya sa entrance ng mall at may nakasabay akong mga highschool student yata ito.

“Ang gwapo noong bumaba sa black na car noh, beshy?”

“Ay oo besh. Sobrang yummy at papables,” hindi ko pinansin mga ito at pinacheck sa guard ang sling bag na dala ko.

Dahil wala naman dalang bag si Whynter ay tuloy tuloy lang siyang pumasok doon sa parang xray machine sa entrance. Nang magtagpo kami ay nagulat ako nang bigla niya akong akbayan.

“So baby, what should we do first?” tae! Alam mo ’yong para akong teenager na kinikilig. Kainis!

“A—Ano…..”

“Ay ang tanda na ni ate girl pabebe pa sa jowa niya. Naku ako ’yan wala ng keme keme pa lalo kung ganyan kagwapo jowa ko. HMP!”

Ito ’yong mga highchool student kanina sa entrance. Letsugas na ’yan. Parang mas expert pa sa’kin ’tong mga batang ’to.

“You heard them, right baby?” parang natatawang wika pa sa’kin ni Whynter. Tinanggal o ang kamay niya sa balikat ko at nagpatiunang naglakad. Naiinis ako. Eh sa hindi ako sanay sa mga usual date!

“Palibhasa playboy ka!” bulong ko pero sapat para marinig niya.

“Playboy pala ha,” nagulat ako ng bigla niya akong hatakin at hinarap sa mga students na ’yon.

“Aano tayo?” tanong ko.

“Hi freshies, I’m kuya Whynter and this is ate Leickel, I want to tell you na ’tong babaeng ’to kahit na madalas pabebe ay honest sa nararamdaman niya at siya ’yong babaeng hinding hindi ko iiwan. Kahit ilang beses niya pang sabihin na playboy ako, dobleng beses kong papatunayan sa kanya na siya lang at walang iba,” humarap siya sa akin at tumitig sa mga mata ko bago niya tinuloy ang nais niyang sabihin. “And I’m willing to take every risk and sacrifices for her. I’m willing to do everything I can. I’m willing to surrender everything I have as long as she’s the exchange of that everything. I can’t afford to lose her because she’s my everything.”

“Awwwwww. Ang sweet sheeeet!”

“Ang swerte mo ate girl!”

Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko ngayon basta ang alam ko, he deserves a reward for what he just said. I pulled his shirt and in an instant, his lips met mine. Hindi ko na ininda ang paligid at tanging palakpak nalang ng mga tao sa paligid ang aking narinig.

GOSH! NAGIGING ESKANDALOSA AT PDA NA ’KO!

–

A/N: SUPER LATE. SORRY, WALA PO KASI AKONG BAKASYON DAHIL MAY MIDYEAR KAMI. SALAMAT SA PAGHIHINTAY.

Ps. Mahal ko kayo. Parang awa niyo na, magcomment kayo. HAHAHAHA !

Thirteen

Leickel’s P.O.V

“Ano nanamang eksena ’yon ate girl? Trending na trending ka sa social media. At hindi lang ’yon marami ka na din basher dahil ka babae mo daw na tao ikaw pa daw ’yong nanghalik,” ayaw akong tantanan ng talak ni Fifi dahil doon sa nag upload ng video at picture namin ni Whynter na hinalikan ko siya.

Nakayuko lang ako at nakatakip ang dalawang kamay sa mukha ko. “Eh kasi naman e!” hindi ako makahanap ng dapat na isagot sa kanya dahil wala naman talaga akong dapat isagot dahil ako naman ’yong mali talaga doon.

“Kasi naman po Madam, pwede namang manghalik sa private aba’t ginawa mong legal. Mabuting mabuti kung wala ka sa Pilipinas na masyadong judgmental sa mga ganyang gawain,” gatong naman ni Mimi. Feeling ko talaga wala akong kakampi sa mga panahon na ’to. Tapos ’yang si Whynter nowhere to be found. Kainis!

“Nadala lang naman ako ng sitwasyon. Masama ba naman ’yon?” nakanguso ko pang sagot sa knila, ngunit mag asawang batok lang ang natamo ko bilang ganti.

“Nasaan naman ’yang jowa mo ngayon, aber? Nilayasan ka sa gitna ng gera?” pang uusig na muli ni Fifi.

“Hindi ko siya makontak mula kaninang umaga. Hindi ko din alam kung nasaan siya o anong nangyayari sa kanya.” kibit balikat na sagot ko naman sa mga ito.

“Hay naku! Kaya ayoko ng jowa eh, ang hirap hirap spellingin,” sabat naman ni Mimi.

“Hoy bakla, ’wag ka nga dyan. Wala lang talagang gustong pumatol sa’yo. Dami mo pang hanash!” sagot ni Fifi kaya’t binato siya ni Mimi ng pot holder na hawak nito.

“BESTYYYYYYYYYYY!” naputol ang tawanan namin ng umentrada si Lila sa entrance ng shop. Agad akong tumayo sa kinauupuan ko at sinalubong ng yakap ang bestfriend ko.

“OMAYGAD BESTYYYY! I MISSED YOU SO MUCH!” wika ko nang makayakap na ako dito.

“I missed you too, besty! Ano ng nangyari sa’yo? Bakit ni hindi ka man lang nagparamdam sa’kin? O kung anong ginagawa mo, ni hindi mo man lang pinaalam. Feeling ko tuloy hindi na ako ang besty mo,” halata ang pagtatampo sa tinig niya na talaga namang ikina konsensya ko. “Sorry besty. Sobrang daming nangyari at na occupy ng husto ang isip ko. Sorry talaga.”

“Okay lang besty. Iintindihin kita. Kaibigan kita e. Gusto mo bang mag hang out ngayon pambawi lang naman sa ilang linggo nating hindi pagkikita?” bakas ang excitement sa mata niya kaya’t hindi na ako nakatanggi pa. Kapwa kami nagpaalam kina Mimi at Fifi na sinang ayunan namana agad ng dalawa.

Lulan kami ng sasakyan ko at kapwa lang kami nagkwekwentuhan ng mga bagay na hindi nakakadepress gaya nang nangyari sa mall kahapon sa amin ni Whynter na nakarating di pala sa kaalaman ni Lila. Natatawa niyang ikinuwento sa akin kung paano siyang kinilig nang mapanood niya ang video at kung paano niya daw inaway ang mga basher ko sa comment section.

Kung maaalala niyo, ay kilala na ni Lila sa Whynter dahil nga inistalk niya ito nong malaman niya na fiance ko ito. Ganon na nga lang daw ang tuwa niya nang malaman niyang kami pa din sa huli.

“Noon ko pa talaga kutob na kayo pa din ’yong magkakatuluyan e, besty. Kasi bagay talaga kayo. Maygulay! I’m so kileeeeeg!”

NARATING namin ang hindi gaanong sikat na bar na malimit naming puntahan noong college kami.

“Besty, alas tres palang, gust mo na bang mag inom?” tanong nito sa akin na agad kong inoohan. Feeling ko napakatagal nang panahon na hindi nasasayaran ng alak nag bibig ko. “Hard ba besty?” tanong niyang muli.

“Mild lang muna. Mamaya nalang ako maghahard kapag nasa mood na,” sagot ko naman dito.

Nakita kong nag order siya at inabot niya ito sa akin. Bibihira kaming mag inom sa bar na ito. Palaging sayaw lang. Pero dahil maaga pa ay wala pang gaanong tao na suki din dito sng nagsasayaw na.

Paubos na ang inumin ko nang may lumapit kay Lila na isang lalaki. Ang impakta kong kaibigan ay inentertain naman ito. Ganyan kasi ’yang si Lila kapag may problema, hindi ugaling magsalita, basta mag aaya lang na magbar at tsaka maghahanap ng makaka fling niya. Hanggang landian lang naman lagi ang gusto niya. She’s never been a fan of SERIOUS COMMITMENT. O baka talagang mahal niya pa ’yong lalaking minahal niya ng sobra noon na hindi ko nagawang makilala dahil nakuha na siyang iniwan bago pa kami nagkaroon ng chance na magkakilala.

“Are you alone?” napalingon ako sa likuran ko dahil sa nagsalita.

“No. I’m with my friend,” sagot ko naman sa medyo malditang pamamaraan.

“Aw. Ang sungit. Don’t worry. I’m not hitting on you. Nagkataon lang na nilayasan ako ng kadate ko dahil hindi niya daw gusto ’yong trabaho ko at nakita kitang mag isa kaya’t nilapitan kita. But I promise you, I don’t mean any harm,” para namang napaka assuring ng word niya kaya’t hinayaan ko siyang umupo sa katabing stool ng akin.

“Why? Ano bang work mo?” tanong ko.

“I’m a drag racer,” sagot nito sa akin na nakapagpa amuse sa’kin.

“Really? I knew one drag racer,” saka pa ako humagikgik. Naaalala ko kasi si Whynter noong Ice pa siya at dinala niya ako sa isang drag race.

“Totoo? Sino?”

“Secret!”

“Aw. Malay mo kilala ko pala o baka naman nakilala ko na sa isang race,” hindi ko alam pero ’tong taong ’to kapag nagsalita napaka convincing.

“My boyfriend. Whynter,” sagot ko.

“Haven’t heard his name. Baka malayong course siya kaya hind familiar. By the way, I’m Cede. Cede Jacob Bermudez,” pagpapakilala nito.

“I’m Leickel. Leickel Avria Freezell,” balik pakilala ko naman dito.

“Nice name huh, pero parang napaka familiar ng apelyido mo. Parang naririnig–– WAIT! Are you one of the five bullets ng mga Freezell?” napatango nalang ako dahil parang amuse na amuse siya sa nalaman niya sa akin. “Damn! I must be a lucky ass for meeting one of the five bullets here,” ’yung tawa niya talaga parang kakikitaan mo ng purity of amusement.

“Grabe ka. Hindi naman isang honor na makilala kami. Normal na tao lang din kaya kami.”

“Normal na tao ba ’yong taong galing sa pinakamayamang angkan ng Pilipinas?” natatawa niyang sagot. “Bilib ako sa’yo, napaka down to earth mo para sa totong estado mo,” dagdag pa niya.

“Hay naku ka. Huwag mo ko’kong paglolokohin,” sagot ko naman. Napakadali niyang makapalagayan ng loob hindi dahil sa gwapo siya, kung hindi dahil sa sense of humor niya. I didn’t mean that I like him romatically, gusto ko lang siya dahil para siyang kuya na never akong nagkaroon.

“Want another drink? Ubos na ’yang iyo oh. My treat,” alok nito na hinayaan ko nalang.

Kumuha lang siya sa counter at inilapag ito sa harapan ko. Hindi ko na muna ito ininom dahil tumugtog ang nais kong tugtugin kaya’t nagpunta ako sa dance floor at sumayaw. Hindi ko na din siya nagawa pang ayain.

“PRETTY GIRL”

by Maggie Lindemann

I can swear, I can joke

I say what’s on my mind

If I drink, if I smoke

I keep up with the guys

And you’ll see me holding up my middle finger to the world

Fuck your ribbons and your pearls

’Cause I’m not just a pretty girl

I’m more than just a picture

I’m a daughter and a sister

Sometimes it’s hard for me to show

That I’m more than just a rumor

Or a song on your computer

There’s more to me than people know

Somedays I’m broke, somedays I’m rich

Somedays I’m nice, somedays I can be a bitch

Somedays I’m strong, somedays I quit

I don’t let it show, but I’ve been through some shit

I can swear, I can joke

I say what’s on my mind

If I drink, if I smoke

I keep up with the guys

And you’ll see me holding up my middle finger to the world

Fuck your ribbons and your pearls

’Cause I’m not just a pretty girl

I’m more than just a number

I’m a hater, I’m a lover

Sometimes it’s hard for me to show

That I’m more than just a title

Or a comment going viral

There’s more to me than people know

Somedays I’m broke, somedays I’m rich

Somedays I’m nice, somedays I can be a bitch

Somedays I’m strong, somedays I quit

I don’t let it show, but I’ve been through some shit

I can swear, I can joke

I say what’s on my mind

If I drink, if I smoke

I keep up with the guys

And you’ll see me holding up my middle finger to the world

Fuck your ribbons and your pearls

’Cause I’m not just a pretty girl, I’m not just a pretty girl, yeah

I’m not just a pretty girl, no I’m not just a pretty girl

I can swear, I can joke

I say what’s on my mindIf I drink, if I smoke

I keep up with the guys

And you’ll see me holding up my middle finger to the world

Fuck your ribbons and your pearls

’Cause I’m not just a pretty girl, I’m not just a pretty girl, yeah

I’m not just a pretty girl, no I’m not just a pretty girl

I’m not just a pretty girl

Natapos ang kanta na nagpapasalamat ako dahil walang nanggulo sa’kin dahil kung meron baka nasamapal ko pa. HAHA!

’Pag balik ko sa pwesto ko kanina ay nadatnan ko pa din doon si Cede na umiinom lang at mukhang pinanood ako. “Hey.”

“Kapag pala sumayaw ka ay parang walang makakapigil sa’yo. Nakakatakot,” wika niya ng tumatawa saka inabot sa’kin ang inumin ko.

“Yeah. Stress reliever ko na yata ’yon,” sagot ko at ininom ko ang inumin.

“By the way habang sumasayaw ka ay lumapit dito ’yong friend mo, Lila is her name right? Sabi niya mauuna na daw siya dahil ’yong Auntie niya ba ’yon ay nadulas daw sa banyo at dinala sa hospital,” napatayo ako sa narinig ko.

“Kanina pa ba siya umalis? Dapat sinama niya na––” bigla akong napakapit sa kanya dahil bigla akong naramdam ng hilo. Dala siguro ng pag inom ko at biglaang pagtayo.

Pero parang hindi rin dahil nagsimula ng maging blurred ang paningin ko kasabay ng paarang nakangisi sa akin si Cede at nakaramdam ako ng sobrang hilo. Pero bago ako tuluyang natumba at napanawan ng ulirat ay may narinig akong tinig.

“Gusto mo pala ng isinasama, isasama kita. Sa langit nga lang.”

NAGISING ako na sobrang sakit ng ulo ko at bahagyang masakit ang katawan ko. Ang natatandaan ko ay hindi naman marami ang nainom ko at…….

Agad akong napabalikwas ng bangon at bumungad sa akin ang isang hindi pamilyar na silid. Mabilis kong tinignan ang sarili ko tumambad sa akin ang katawan ko na walang saplot at tanging kumot lang ang nagsilbing panakip.

Gusto kong maiyak. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Gusto kong magwala. I was raped. Hindi magiging ganito ang itsura ko kung hindi ako nagahasa. At mas lalong hindi ako magigising sa hindi ko silid kung nasa tamang sitwasyon ako.

Luminga linga ako sa paligid na may nagpupuyos na damdamin at natagpuan ko ang mga damit ko sa sahig na may kasamang maliit na note. Puno man ng hirap at sakit ng kalooban ay binasa ko ang sulat.

‘Thanks for the night, Babe. You’re so wild and I enjoyed it very much. Until next time!’ - Cede Jacob is not my real name by the way, Babe.

Kulang nalang ay mamamatay ako sa pag iyak na ginawa ko. Nawala ang isang bagay na matagal kong iningatan. Nawala akong isang bagay na sa iisang tao ko lang sana nais ialay. Napakasakit! Napakatanga ko!

Lumabas ako ng hotel suite na siya palang kinaroroonan ko. Hindi ko na nagawang ayusin ang sarilli ko dahil punong puno ang isip ko ng masasakit na isipin. Hindi ko alam papaano ko itong ipapaliwanag sa pamilya ko, sa mga ate ko, sa kapatid ko, at higit sa lahat…….. sa kanya…….

…

…

…

…

…

…

…

…

Sa taong nakatayo ngayon sa harap ko na kitang kita ang galit it at sakit sa mga mata.

“W-Whynter.”

Ibinato niya lamang sa akin ang mga litrato kung saan may katabi akong lalaki na nakayakap sa akin sa iisang higaan at kapwa kami nakatakip ng iisang kumot.

–

A/N: Short update. Natutuwa talaga ako kapag naglalaro emosyon niyo every chapter. Labyuuuuu. Trust in me, okay? Never ko naman sinabi sa inyong happy ending si Leickel at Whynter e. HAHAHAHA!

Ps. 20 chapters lang siguro ’tong si Lei ha.

Fourteen

Leickel’s P.O.V

“W-Whynter?”

Ibinato lamang niya sa akin ang mga litrato kung saan may katabi akong lalaki na nakayakap sa akin sa iisang higaan at kapwa kami nakatakip ng iisang kumot.

“Do I need to hear your explanation, after I saw you walked out of that fucking room, huh?” kalmado ang pagkakasabi niya pero kakabakasan talaga ito ng diin, galit at sakit.

“I-I’m sorry. I know you’re mad-”

“AND HOW DO YOU FUCKING EXPECT ME TO REACT!? HUH!?” hindi niya na napigilan ang pagtaas ng boses niyaat lubos ko siyang naiintindihan. Kung mababaliktad man ang sitwasyon namin ay siguro magiging sarado din naman ang utak ko sa paliwanag niya dahil sa sakit.

“I-I don’t know. I just woke up lying in a fucking bed without knowing what had happened the night before! It is so damn devastating and yet I’m fucking forcing myself to hold up. Kung galit ka, mas galit ako sarili ko dahil hinayaan kong mangyari ito sa akin!” punong puno ng sakit ang bawat salita ko at kita ko naman ang bahagyang paglamlam ng mga mata niya sa sinabi ko ngunit hindi pa rin mawawala ang bakas ng galit mula rito.

“You should’ve called me kung gusto mo palang uminom. You should’ve told me, hindi sana umabot sa ganito. I WAS SO FUCKING BUSY PREPARING MY PROPOSAL TO YOU AND YET THIS SHIT HAPPENED! Alam mo ba kung gaano kasakit sa akin ’yon? Na habang ako busy sa kung paano kita mapapasaya, ikaw naman busyng busy pala kung paano ako masasaktan. Ang sakit Leickel. Sobra. Para mo kong pinatay sa ginawa mo. Alam kong marami akong pagkukulang at pagkakamali sa’yo, pero kailangan ba ganito kasakit ’yong iganti mo? Hindi ba pwedeng dahan dahan? Dapat ba ganito kasakit at kabiglaan? HA! HA!?”

Hindi ko alam pero hindi ko nagawang makasagot sa sinabi niya dahil pakiramdam ko lahat ng ito ay tama. Damang dama ko ang sakit na nararamdaman niya pero wala akong magawa dahil kahit saang anggulo ko tignan ay kasalanan ko naman talaga.

“I’m sorry. Let’s split up,” iyon ang mga salitang lumabas sa mga labi ko. Dama siguro ng utak ko na hindi na ako deserving sa taong kaharap ko ngayon. Dama siguro ng utak at katawan ko na ito ang pinaka tama at pinaka maayos na desisyon para sa sitwasyon.

“REALLY!? DID I JUST FUCKING HEARD IT RIGHT!? IKAW NA ANG NANAKIT, IKAW PA ANG MAKIKIPAGHIWALAY!? BAKA MAY IBA PANG MASAKIT DYAN NA GAGAWIN AT SASABHININ MO SA’KIN, GAWIN MO NA. PARA ISANG SAKITAN NALANG TANG INA!”

“W-Whynter…. You don’t deserve me!”

“Wala naman akong ginawa mula pa noong makilala kita kung hindi mahalin ka kahit pa nasaktan kita, pero bakit parang ako pa ’tong talo? Ganoon ba talaga? Kung sinong laging mas nagmamahal, siyang mas nasasaktan? Hindi ba ako sapat, Lei?” bigla siyang napaluhod sa harap ko at dumaloy ang mga luha sa kanyang mata.

“Tumayo ka dyan! Hindi mo dapat gawin ’yan!”

Pero bago niya pa ako sagutin ay hinawakan niya ako sa mgakabilang balikat at hinarap sa kanya ang mailap kong mga mata. “Tell me! Tell me anong dapat kong gawin para maging sapat na ako sa’yo! Fucking tell me para hindi naman ako ang talo sa larong ’to kasi putang ina ang sakit e! SOBRANG SAKIT, LEI!”

Hindi ko na nagawang sagutin ang tanong niyang iyon. Mabilis konh inalis ang pagkakahawak niya sa akin at nagsimulang lumakad palayo sa kanya. Palayo sa taong gusto kong pag alayan ng lahat sa akin pero nasaktan ko.

“I’m sorry,” I whispered before finally letting all our memories go.

Someone’s P.O.V

“Nakita mo ba ’yon!? HAHAHAHAH!” hindi ko mapigilan ang paglabas ng halakhak sa mga labi ko sa nakita at narinig ko. Tuwang tuwa ako na halos maghalo na ang sipon at luha ng Whynter na ’yan. Kung bantaan niya pa ako, akala mo sino siyang napaka galing, wala naman palang silbi.

“Alam mo boss, kaya loding lodi kita e. Iba ’yong mga plano mo. Lagi nalang panalong panalo!” wika ng isa sa mga alipores ko.

“Gago, kinakausap ba kita!? Lumayas ka nga sa harap ko punyeta ka, nakikinood ka wala ka namang silbi!” saka ko pa ito hinampas ng hawak kong yantok.

Ilang minuto akong mag isa at pa ulit ulit na pineplay ang video ng kadramahan ni Whynter at Leickel nang may kumatok sa watch room ko at pumasok ang alipores na kaninang pinalayas ko.

“Boss. May naghahanap po sa inyo. Gusto niyo daw po siyang makita,” wika nito na ikinakunot ng noo ko. Wala akong naaalalang may gusto akong mameet sa mga oras na ito.

“Sino daw!?”

“Dreik Laugthner daw po.”

Nanlaki naman bigla ang mga mata ko sa narinig ko. “WHAT THE FUCK!? KILALA NIYA NA ’KO!?”

Flame’s P.O.V

[NEW CHARACTER FOR THE FREEZELL’S SERIES]

“Hindi ko alam kung anong balak nila, Night. Pero ayon dito sa dala mong recordings halatang malaki ang galit nila sa mga taong pinagpaplanuhan nila. Nagtatakha lang ako bakit hindi ka gumagawa ng aksyon samantalang alam mo lahat ng nangyayari,” pangungumbinsi ko kay Night. Isa sa mga agent namin.

“Hindi pa dapat kumilos. Saka na ako gagalaw kapag dapat na. Sa ngayon hinahayaan ko na muna ang sarili ko na magtanga tangahan. Mas maraming mapapahamak kung magmamarunong ako,” sagot naman nito sa akin. “Maraming salamat sa tulong, Flame. Pero pwede bang paki check ang blood sample at hair sample na iniwan ko sa laboratory kanina kung match. Isang malaking ebidensya iyon kung magmamatch.”

“Basta mag iingat ka, Night. Alam ko kahit naman hindi mo sabihin ay may mga ginagawa ka pa ring mga paraan na hindi kapansin pansin sa mata ng iba. Kilala kita kung paano ka kumilos dahil ikaw ang una kong taong nakapareha sa secret agency na ito mula magtrabaho ako rito,” sagot ko naman ng nakangiti na bahagyang tinanguan lang nito.

Mula pa noong nakaraang taon ay lagi siyang may pa sekretong pinahahanap na tao sa akin o kung hindi naman ay may mga tao siyang pinapamanmanan sa akin at pinatataniman ng mga gps. Hindi ako nagtatanong sa kanya noong una hanggang sa isang araw ay nagkwento siya sa akin kaya’t mula noon, ay puspusan na ang naging pagtulong ko sa kanya. Hindi dahil sa kung ano pa man, kung hindi dahil noon pa man ay mahal ko na siya. Oo, mahal ko si Night. Ang tanging babae na nakabihag ng puso ko. Kaya’t lahat ay gagawin ko para sa kanya.

Tumungo ako sa may laboratory at agarang ginawa ang pinagagawa ni Night sa akin.

Saktong lumabas ang resulta at agad ko itong itinawag kay Night. “Hello.”

“Flame,” ito talagang babaeng ito hindi marunong sumagot ng isang tawag.

“Lumabas na ang resulta,” sagot ko. “Positive. Iisang tao nga lang sila.”

“Just as I suspected. Thank you, Flame.”

“So what are your plans?” I asked.

“I want that person to reveal herself for pure evidence. If I let my cards out now, she can make an alibi anytime and anywhere she wants.”

“As you wish lady. Just always be careful, okay?” I said as I hanged up.

Leickel’s P.O.V

Naglalakad ako sa kahabaan ng high way without knowing kung saan ba ako dapat magpunta. Sa pakiramdam ko ngayon para akong pinagsukluban ng langit at lupa.

Nakakatawa, hindi ba? Dahil lang sa simpleng katangahan, ang kahapon kong masaya, ngayon ay delubyo na. Gusto kong magwala at sisihin ang langit sa nangyari sa akin pero ano pa nga bang magagawa non ngayon? Wala na, hindi ba? Maglulupasay man ako ngayon wala na ’yong bagay na iningatan ko. Magwaa man ako ngayon, hindi na mababalik pa nag nangyari.

“Leickel!?” nagulat ako sa pagtawag na iyon dahil nakilala pa ako nito. Kasi kung makikita niyo ako ngayon ay daig ko pa ang baliw sa bangketa sa gulo na buhok at dumi ng damit gawa ng talsik ng putik dahil sa ulan.

“N-Nigel?” wika ko paglingon ka sa kotseng pula sa tabi ko na nakabukas ang bintana.

Mabilis itong umibis ng sasakyan at tinungo ako. Kinuha niya ang panyo sa kanyang bulsa at marahan itong ipinahid sa mukha ko na batid kong may mga putik. Hinubad din niya ang suot niyang tuxedo at ipinatong ito sa ballikat ko bago niya ako inalalayan na makasakay ng sasakyan.

“What did you do to yourself?” tanong nito ng kapwa na kami nakasakay sa sasakyan.

“I-I don’t know,” tanging naisagot ko.

“I didn’t let you go just to see you in the middle of the high way like an insane woman, Lei. Do you know how much pain you’ve given me as of the moment? I feel like my decision were wrong and I feel like letting you go is worst decision I ever made.”

“Expertise ko na yata ang pananakit. Gaya niyan nasaktan pala kita ng sobra pero wala akong ka alam alam. Akala ko ’yong sakit na naidulot ko sa’yo ay ’yong tipong sakit na madali lang tawiran pero hindi pala. Napaka insensitive kong tao, noh?” hindi ko napigilan ang pag agos ng mga luha ko sa mga salitang binitawan ko.

Ipinarada niya pang samantala ang sasakyan at humarap sa akin sabay pinunasan niya ng mga kamay niya ang mga luha ko.

“I can move on. Well…. I’m trying. But to see you like this, do you think I will still move on? Can I not have you back? Hindi ba pwedeng agawin nalang kita? Hindi ba pwedeng akin ka nalang ulit? Kasi mas masakit na makita kang ganito kaysa sa ginawa mong pang iwan sa akin.”

Mabilis kong inalis ang kamay niya sa mukha ko at marahang umiling. “Kung babalik man ako sa’yo, hindi dahil nagmakaawa ka, kung hindi dahil mahal pa kita. Pero hindi na Nigel, kasi alam ko sa sarili kong hindi naman kita minahal at itinuring lang kitang nakatatandang kapatid. Masakit man marinig pero heto ’yong totoo. Ibinigay ko ’yong puso ko sa taong hindi ko deserve. Ibinigay ko ’yong puso ko sa taong walang ibang ginawa kung hindi mahalin ako pero sinaktan at nadisappoint ko.”

“If only I can share your pains-”

“No. You have your own pains to overcome. Sapat na sa akin ang may isa akong kaibigan na nakakausap ko ngayon dahil para na akong mababaliw sa kakaisip nang kung ano bang dapat kong gawin. Pasalamat nga ako at nakita mo ’ko.”

Bahagya itong ngumiti sa akin bago marahang ginulo ang buhok ko at itinuloy na ang pagmamaneho. Hindi na ako nagtanong kung saan niya man ako dadalhin dahil malaki ang tiwala ko sa lalaking ito. Noong panahon na kami pa ay ni hindi ako pinagtangkaan na halikan nito. Kung hahawakan niya pa nga ang kamay ko ay nagpapaalam pa siya.

Huminto kami sa isang pamilyar na parlor shop sa akin. Dito ako madalas magpababa sa kanya kapag may importante siyang meeting na kailangan puntahan kapag magkasama kami. Naka antabay siya sa akin nang bumaba ako ng sasakyan at pumasok ng shop. Agaran akong ianyusan ng mga tao dito at binilhan ng bagong damit ayon na din siguro sa utos niya.

Nang matapos ako ay muli niya akong pinasakay ng sasakyan niya. Hindi pa din siya nagsasalita at mukhang hinahayaan niya lamang akong mag isip hanggang sa marating namin ang isang restaurant.

“What do you want to eat?” tanong niya.

“A simple meal may do,” sagot ko naman ng may tipid na ngiti.

Iorder niya na ito sa waiter at kapwa kami naghintay.

“Tell me what happened,” pang uusig niya.

“I was raped,” at sa gulat ko ay bigla siyang napatayo at napahampas sa mesa sa narinig niya.

“WHAT!?” agad kong hinatak ang kamay niya at giniya siyang maupo.

“Calm down please. I’ trying to explain things here,” wika ko na may nagbabadyang luha sa mga mata.

“Fine,” saka niya inayos ang suot niya at muling naupo.

“You knew about Whynter, right? Kilala kita. Alam kong pina background check mo siya kahit hiwalay na tayo,” tanging tango lamang ang isinagot niya. Ikinuwento ko ang nangyari sa akin kahapon hanggang sa naging usapan namin ni Whynter sa hotel. Nakinig lang siya sa akin the whole time at hindi nagkomento.

“So what are your plans?” dama ko ang diin sa mga salita niya.

“I don’t know. I broke up with him.”

“Dahil ano? Hindi ka niya matanggap!?”

“No. Ako. Feeling ko hindi na ko katanggap tanggap para sa kanya,” sagot ko.

“Then you’re really insane! You’re insane! You shouldn’t be the one deciding that thing kasi ikaw ang nanakit at siya ang nasaktan. Do you understand? You should’ve let him decide for the two of you!”

Hindi ako nakasagot dahil wala akong maapuhap na sagot sa sinabi niya dahil alam ko namamng tama siya. Na talaga namang padalos dalos ang naging desisyon ko sa pakikipaghiwalay kay Whynter.

Nanatili kaming tahimik hanggang sa matapos kaming kumain. Hindi na ako nagprotesta nang magpasya siya na ihatid ako sa condo. Hinayaan ko na lamang siya dahil parang ubos na ubos na ang pwersa ko na makipag talo.

Nang marating namin ang condo ay agad akong bumaba na ginawa din niya.

“Take care. Always take care of yourself,” tanging nasabi niya sa akin.

“I’m sorry.”

“Don’t be sorry, okay? Can I ask for a favor?”

“Sure,” sagot ko.

“Can I hug you for the last time? After this, I promise not to show myself in front of you anymore, I will never ever bother you like what I did a while ago and I promise that I will move on since it is the only choice left for me,” mahaba nitong turan.

“Ang dami mong daldal,” nakangiti kong wika saka ako na ang kusang yumakap sa kanya.

Ngunit wala pa yatang sampong segundo ang yakap na iyon nang mawala sa harapan ko si Nigel at natagpuan ko siya na nakahandusay sa sahig.

“FUCK YOU!!!!! NOT MY WOMAN BRO! NOT MY WOMAN!”

At bigla ay may isang kamay na humatak sa akin at isinakay ako nito sa sasakyan niya.

“I’ll punish you real hard, baby! I promise you, it will be so fucking hard, and this time it will be so fucking real and you will be so fucking awake!”

“Whynter!”

“We’ll talk after I punish you. Be prepared. And I will assure you, I’ll be your fucking first in fucking everything!”

–

A/N: Sa mga walang tiwala sa’kin. BALAKAYOJAN! HAHAHA.

Fifteen

A/N: Sa sobrang tagal kong nawala, bonus na lang ’yong haba nito. Pero freezies, READ AT YOUR OWN RISK. Matagal akong nawala kaya nabobo na ’ko. HAHAHAHAHAHA!

–

Leickel’s P.O.V

Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko habang lulan ako ng sasakyan ni Whynter. Nakakaramdam ako ng takot at hindi mapiliwanag na emosyon.

Sobrang tahimik niya, ang hirap basahin na iniisip at nararamdaman niya. Hidni ko din alam kung anong ibig sabihin ng mga sinabi niya kanina.

“I’ll punish you real hard, baby! I promise you, it will be so fucking hard, and this time it will be so fucking real, and you will be so fucking awake!”

Sa bilis ng pagmamanehong ginawa niya halos hindi ko namalayan na narating na namin ang isang building ng mga condominiums. Mabilis siyang lumabas nang hindi man lamang nagsasalita at pabagsak niya pang isinara ang pinto. Akala ko ay iiwan niya na ako dito sa ssasakyan ngunit biglang bumukas ang pinto sa gilid ko. Sumalubong sa akin ang gwapo niyang mukha na nababalutan ng napakadilim na aura.

“Labas,” punong puno ng otoridad ang boses niya na nagbigay ng panlalamig sa buo kong pagkatao.

“Whynter-”

“Stop, Lei. Baba!” sa pagsigaw niyang iyon ay tila ako binuhusan ng malamig na tubig at mabilis na bumaba ng sasakyan.

Hindi niya ko hawak ngunit para akong aninong nakayuko na nakasunod sa mismong dinadaanan niya. Mahaba ang binabagtas naming mga hagdanan. Gusto niya yata talaga akong parusahan, ni hindi man lang niya naisip na mag elevator nalang kami dahil sa panghihina ko.

“Saan mo ba ako dadalhin!?” nauubos na din ang pasensya na wika ko sa kanya.

Humarap siya sa akin. Nandoon pa din ang mga mata niya na hindi mabasa dahil sa sobrang dilim. “Just please don’t talk. I’m trying to compose myself here, Lei.”

“Ang gusto ko lang naman malaman saan mo ko dadalhin, dahil pagod na ko at sumasama ang pakiramdam ko-” hindi ko na natapos ang dapat sana’y sasabihin ko dahil bigla na lamang siyang nakalapit sa akin at binuhat ako na tila bagong kasal.

Tinitigan ko siya. Ang kaninang madidilim na mata ay napalitan ng malalamlam na tingin. Ang kaninang matang punong puno ng galit, ay naging matang punong puno ng pagmamahal.

Bigla na lamang niyang isiniksik ang ulo niya sa leeg ko nang mapansin niyang nakatitig ako sa mata niya. “I’m sorry, Baby. I’m sorry. Kinakain ako ng selos.”

Ang kaninang mukha lang na nakasubsob sa leeg ko ay napalitan ng labi na nagkikintal lamang ng maliliit na halik. “Whynter- Shit!” halos mabaliw ako ng bahagya niyang sipsipin ang leeg ko.

“Baby, I’m sorry hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko, dahil sobrang pagpipigil na ang ginaw ko kagabi,” saka na nito sinakop ang mga labi ko. Uhaw at tila sabik na sabik.

Hindi ko alam kung paano. Hindi ko alam bakit napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam kung anong mahika ang ginawa niya. Basta ngayon ay nakahiga ako sa isang napakalawak na kama habang siya naman ay nasa ibabaw ko at mataman akong pinagmamasdan.

Mabilis kong iniwas sa kanya ang mata ko dahil hindi ko na nga alam kung ano bang nangyayari, ngunit mabilis din niyang hinawakan ang baba ko at ipinihit ang ulo ko upang magtamang muli ang mga mata namin.

“Look at me, Baby. I have something to confess,” tila ay nahipnotismo nanaman ako ng nagsusumamo niyang mga mata.

“W-What?”

“You’re still a virgin, no one touched you last night,” para naman akong pinukpok ng bato sa narinig ko.

“P-Paano?” punong puno ng pagtatakha na tanong ko.

“I’ll tell you later. But for now let me taste you….. while you’re awake….. while you are fully aware…. while you can moan my name very well.”

At iyon na nga ang naging hudyat ng pagsisimula ng hindi maipaliwanag na sensasyon sa aking katawan. Bumaba unti unti ang ulo niya patungo sa leeg ko. Muli nanaman siyang nag iwan ng kintal na mga halik dito na kung minsan pa ng ay sinisipsip niya ang ibang parte.

“Whynteeeer!” tila nababaliw kong hayag.

Hindi ko man lamang namalayan na wala na pala kaming suot na kahit na ano. Nalaman ko lang nang tila tumama sa balat ko ang lamig na dulot ng airconditioner. Tila pa ako nahiya nang makita ko ang nagmamalaki niyang pagkalalake na tila nagpapangaya sa akin.

Ang kaninang mga labi na naglalaro sa leeg ko ay bumaba sa aking kaliwang dibdib, habang ang kabila naman ay marahang minamasahe ng kanyang kaliwang kamay. Gusto kong mabaliw.

Ang malumanay na pagmamasahe niya sa isa kong dibdib ay tila napalitan ng panggigigil at kasabikan. Ang sarap na kaninang tinatamasa ko ay napalitan ng nag aapoy na pakiramdam.

“Ahhhhhhhhhh….”

“Baby, moan my name!” wika niya habang sabay na pinaglalaruan ng mga kamay niya ang magkabila kong dibdib.

“W-Whynteeeerrrrr…”

Mas lalo pa ako tila papanawan ng ulirat nang ang kanyang mga labi ay naglakbay pababa sa aking tiyan….. sa aking puson….. at bumaba sa hindi nito dapat kahantungan.

Baliw? Kulang yata ang salitang iyon para sa ngayon. Lalong lalo na nang magsimula niyang namnamin ang pagkababae ko. Ginalugad niya ang kaibuturan nito na tila ba siya lamang ang mayroong permiso na tumuklas.

“Ohhhh…. please…. Whynter!”

Hindi pa siya nasiyahan na mga labi niya lang ang naglalaro dito. Bigla na lamang akong napaigtad nang sa isang iglap ay naramdaman ko na lamang ang isang daliri niya sa loob ko. Gusto niya ba talaga akong baliwin!?

“I-I don’t want your fingers!” asik ko sa kanya na bahagya niyang ikinatawa. “I want yours! Now!” I said patiently.

Mabilis naman siyang umakyat patungo sa aking dibdib. At sa isang iglap lamang ay naramdaman ko na lamang ang pagkapuno ng aking babae kasabay ng isang hindi maipaliwanag na hapdi, sakit, pagkapunit at kalaunan ay sarap.

“Goodness! I can’t believe I’m inside you, Baby. I’m really frustrated last night, ang hirap pigilan ng sarili ko kagabi.”

Hindi na ako nakasagot nang magsimula na siyang gumalaw na sinabayan ko naman. Tila kami may ritmo na sinasayaw na kami lamang ang nakaririnig. Ang sarap. Ang saya sa pakiramdam na ang taong mahal mo ang bumuo sa pagkababae mo.

Ilang mabibilis na ulos pa at sabay naming sinigaw ang ngalan ng isa’t isa kasabay ng pagsabog ng likido ng aming mga kaibuturan.

“I LOVE YOU. THANK YOU FOR LOVING ME, LEI.”

Iyon ang mga katagang narinig ko bago ako nakatulog sa sobrang pagod at sayang nararamdaman. He’s my first. That is one thing I’m sure.

Whynter’s P.O.V

Nakangiti ako habang pinagmamasdan siyang natutulog. Napaka swerte ko sa babaeng ’to. Napakaswerte ko na minahal ako ng gaya niya at tinanggap lahat ng kamalian ko. Saan ka pa ba makakahanap ng babae na tatanggapin ka ng paulit ulit at wala kang maririnig na sumbat? Sa panahon na ’to kasi ngayon, mahirap na.

Bahagya siyang gumalaw kaya’t bahagya ko din hinaplos ang buhok niya. Napansin ko kasi noong nakaraan pa na napapakalma siya ng simpleng paghaplos ng buhok niya. Natigilan ako nang biglang mag ring ang telepono ko.

“Hello.”

“Fuck you, Villafuerte. Siguraduhin mong pananagutan mo ’yan. Dahil kung hindi sisiguraduhin kong mamatay. Right where you are, right at this moment!” mahabang litanya ng nasa kabilang linya. Kalmado ang tono niya pero damang dama mo ang diin at pagbabanta. Ito na yata ang pinaka mahabang salita na narinig ko sa taong ’to.

“Relax. You know how much I love her,” pagbibigay assurance ko dito. “Ano na nga palang balita dyan sa lalakeng nagtangkang tumangay sa mahal ko?”

“Don’t bother yourself with him. Just don’t let my sister be in danger ever again, or else I’m gonna ruin your oh-not-so-lovely life,” she said as she hanged up.

Ang laki talaga ng bilib ko sa babaeng ’yon sa pagmamahal niya sa kapatid niya. Kayang kaya niyang gawin ang impossible, at gawing tama ang sana ay mali. Don’t get me wrong, I don’t like her romantically, I just like her ways. Hindi baleng siya ang nagsasuffer sa mga bagay bagay huwag lang si Lei. Gaya nalang ng nangyari kagabi.

---

Natigil ang pag aayos ko nang dapat sanang proposal ko para kay Leickel nang magkakasunog na pagriring ng telepono ko.

“Hello-”

“Go to the I address that I sent you. You have to save my twin.”

“What!? Is she in danger?” tila naman naging aligaga ako. Mabilis kong kinuha ang mga gamit ko at susi ng sasakyan.

“Not yet, but if you’ll be so fucking slow baka maging oo,” ramdam ko nanaman ang diin sa tinig niya.

“Fuck!” agad kong ibinaba ang telepono ko at mabilis na pinuntahan ko ang address na sinend niya na may kasamang note na tunguin ko daw ang back gate.

Nadatnan ko si Aeickel na prenteng nakasandal sa bumper ng sasakyan niya. Mabilis akong lumapit sa kanya at napansin ko ang pamumula ng kamao niya na tila naggaling sa isang basag ulo.

“Anong nangyari!?” tanong ko dito.

“You’re an asshole. Paano ko bang ipagkakatiwala sa’yo ang kapatid ko kung simpleng pagliligtas lang sa kanya ay kailangan ako pa ang gumawa,” she said as she hissed.

“Why? Ano bang nangyari!?” naguguluhang wika ko.

Sa halip na sagutin ako ay tumungo siya sa passenger seat at tila may kinuha roon. Pagkita ko ay akay akay na niya si Leickel na walang malay. Iniabot niya ito sa akin.

“Take care of her. May ipapadala akong mga litrato sa’yo. Edited ’yon ng mukha ni, Lei katabi sa iisang kama ang isang lalaki. Hindi ’yon totoo kaya huwag kang mag iisip ng kung anu-ano. Kailangan mong umaktong galit na galit kay Lei paglabas niya ng hotel mamayang pagkagising niya. Sa ngayon ay dalhin mo ang kakambal ko sa hotel na kaharapan ng bar na ito. Room 214. Nasa bulsa ng bag ni Lei ang susi-” naputol ang pagpapaliwanag niya nang bigla na lamang may kumalabog sa compartment ng sasakyan.

“Ano ’yon?” tanong ko.

Habang buhat buhat ko si Lei, ay sinundan ko si Aei nang tunguin niya ang likod na bahagi ng sasakyan. Marahas niya itong binuksan ang compartment, ganon na lamabg ang gulat ko nang bumungad sa akin ang isang malaking lalaki na naka tali ang kamay at paa, habang ma busal ang bibig.

Nagwawala ito ngunit sa isang iglap lamang ay bigla itong pinanawan ng ulirat. Sinuntok kasi ito ni Aeickel sa mukha na dahilan ng pagkawala ng malay tao nito.

“He’s the reason why my fist was not in good state when you arrived, masyado siyang malaki. Mahirap patumbahin,” that was her last word as she immediately left the scene.

---

Natigil ako sa pagbabalik ala-ala nang ang babaeng mahal ko ay bigla na lamang pumatong sa akin na hindi niya yata naisip na kapwa kami hubad.

“I love you!” masiglang wika nito saka ako kinintalan ng mga halik sa palibot ng mukha.

Bigla akong napangiti nang bigla siyang natigilan at napaigtid.

“Oh-oh, Baby. Paano ba ’yan? Ginising mo siya. Paamuin mo ’yan,” pang aasar ko.

“Whynter!!!!!!!!!!!!!!”

Leickel’s P.O.V

Nandito ako sa veranda ng condo niya. Nakasuot lang ako ng malaki niyang shirt. Ni wala nga akong mga panloob e. Paano kasi ayaw niya kong pagsuotin!

Naradaman ko na may mga kamay na biglang pumalibot sa bewang ko. “Baby.”

“Hmmmm?” iniharap niya ako sa kanya at nagkatitigan kami.

“Let’s make love again,” nanlaki naman ang mata ko at naramdaman ko ang pamumula ng mukha ko.

“W-Whynter ha! Abuso ka na! Nakailan ka na1 Napapagod na ’ko!” tila naman natigilan ako sa itinuran ko. Pero siya naman ay humalakhak ng tawa.

“I’m just kidding lady. I’ll taste you later. But for now, we need to talk.”

“Talk!? Talk habang pinopoke ako niyang ano mo!? Usog ka ’don, then we’ll talk,” nakakunot man ay, sinunod niya ako. Baka kasi naman hindi talk ang gawin namin hangga’t malapit siya.

“Last night the guy you were with, planned to rape you,” panimula niya. “But I saved you.”

“Ikaw ba talaga? Bakit parang babae? O baka naman lasing na kasi ako?” pagtatanong ko na may pagtatakha.

Iniiwas niya ang mga mata niya sakin saka siya tumango. “Yes. It was me. Maybe you’re just too drunk.”

“Then?” I asked.

“Then that’s it.”

Pinaningkitan ko siya ng mata at tinignan ng mataimtim. “Eh anong drama mo na may mga picture ko pa with that Cede guy?”

Tila naman para siyang naghahanap ng isasagot. There is something going on here.

“Baby, I edited that to test you. Na kung ikaw ba ang magkakamali ay iiwan mo din ba ’ko gaya ng ginawa ko? And clearly as the light of the sun, you did. Akala ko tatanungin mo muna ako, akala ko aalamin mo muna kung anong gusto kong mangyari but you left me there.”

Parang ayaw, pero parang gusto kong paniwalaan ang mga sinasabi niya. Parang gusto kong maniwala kasi nga mahal ko siya, pero parang ayaw ko kasi parang may mali sa istorya niya.

“Then sinundan kita secretly, tapos may lalaking lumapit sa’yo. You don’t know how much control I tried putting up inside me para lang hindi ka hatakin palayo sa kanya, but I have to make you learn your lesson. Pero noong niyakap mo siya at niyakap ka na niya ay hindi ko na napigilan ang sarili ko.”

“Seloso,” nakangiti kong sabi.

“No, Baby. Mahal na mahal lang kasi kita,” saka niya tinawid ang pagitan namin at hinalikan ako sa aking labi.

I’ll trust you. I will.

MUKHA kaming aso’t pusa ni Whynter ngayon dito sa supermarket. Paano ba naman lahat ng nilalagay ko inaalis niya. Kesyo daw unhealthy, unimportant. Gusto ko na siyang layasan kanina pa! Idea ko naman ’tong paggogrocery na ’to e! Wala kayang laman ref at cabinet niya!

“Lei, do you want me to cook carbonara-”

“HUWAG MO KONG KAUSAPIN!” asik ko sa kanya.

“Baby naman,” akma niya kong hahawakan siya braso nang maglakad ako na ng mabilis at iniwan siya.

Alam kong nasa likod ko lang siya at sinusundan ako, kaya’t ganoon na lamang ang pagtatakha ko nang wala siya sa likuran ko. Saan siya napunta?

Nagpa ikot - ikot ako sa supermarket ngunit hindi ko pa din siya mahanap. Kinakabahan na ’ko at malapit ng umiyak nang bigla na lamang may pamilyar na yakap mula sa likod ko.

“See. Walk out ka pa, hindi mo naman pala kaya kapag nawala ako.”

Sa takot ko ay niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit. Bahagya akong napakalas sa kanya nang may bumangga sa amin at nakaramdam ako nang tila mayroong tumusok sa braso ko.

Ang kaninong tusok ay naging sobrang sakit. Sakit na para akong pinapatay. Sakit na unti unting nagpalambot sa tuhod ko. Sakit na parang unti unting kinakain ng dilim ang pagkatao ko. Sakit na parang……….

…

…

…

…

…

“LEICKEL!!!”

I think this is my end.

–

Sixteen

Whynter’s P.O.V

“FUCK YOU!” isang malakas na mura, kasabay ng napakasakit na suntok na tumama sa panga ko. “I’M GONNA FUCKING KILL YOU!”

This is the first time I saw her lost her greatest composure. I’m sorry. I’m sorry. Kahit ako ay gusto ko din saktan ang sarili ko. Napaka tanga ko.

Imbes na umimik ay hindi na lamang ako nagsalita. Lahat ng iniisip ko at nais sabihin ay sinarili ko na lamang.

“Aei!” pagpigil sa kanya ni Tita Guia. Ang kanilang ina. “Hindi din naman ginusto ni Whynter ang nangyari sa kapatid mo,” kahit na ba kalmado ang pagkakasabi nito ay halata ang mga ngilid ng luha sa kanyang mga mata.

Imbes na sumagot si Aeickel ay binalingan nito ang pinto ng emergency room at binigyan niya ito ng napakalakas na suntok.

Bigla itong bumaling sa akin at bumulong. “Sumunod ka sa akin o papatayin kita.”

Mabilis akong tumalima hindi dahil natakot ako sa banta niya. Sumunod ako dahil baka may lead siya sa nangyari kay Leickel.

Kapwa kami nakarating sa rooftop ng ospital. Mabuti na lamang at walang tao.

“Explain why my sister is lying in that motherfucking bed!? Didn’t I tell you na alagaan mo siya!?” andito nanaman ang pakiramdam na kalmado siya ngunit ano mang oras ay papatay. Oo at kambal sila ni Lei at may pagkakahawig ngunit malayo ang itsura ni Lei kay Aei. Dagdag pa na gupit lalaki si Aei.

“Naggrogrocery kami nang may bumangga sa kanya at sa isang iglap ay bigla na lamang siyang bumuwal. Gusto ko man habulin ang salarin ay hindi ko nagawa dahil mas inuna ko ang pag alalay kay Lei,” paliwanag ko dito.

“I’m going to kill that guy,” hindi niya ito sinasabi sa akin kung hindi sa hangin. Ramdam ko ang poot at galit niya.

Kapwa kami natahimik nang mag ring ang telepono ko at rumehistro dito ang numero ng tao na sa palagay ko ay may pakana ng lahat ng ito.

“Hi Ice,” maagap nitong saad sa kabilang linya.

“ANONG GINAWA MO KAY LEI!?” nanggagalaiti kong pahayag. Nakita ko ang paglingon ni Aeickel sa gawi ko.

“Relax. Nakatulog lang naman siya. Dinala mo na ba sa ospital?” saka pa ito tumawa na tila bruha.

Sinenyasan ako ni Aeickel na iloud speaker ko ang phone kaya’t maagap ko itong ginawa.

“Kapag may nangyaring masama kay Lei sisiguraduhin ko sa’yong-” ngunit hindi nito pinatapos ang sanang sasabihin ko.

“Kay Lei walang mangyayaring masama. Hindi ko nga lang sure kapag dinala mo siya sa Tita Yna Azalea niyang napaka paka paka galing na doktor,” bago ko tuluyang maintindihan ang nais niyang sabihin ay binabaan na ako nito ng telepono. Paglinga ko naman sa paligid ko ay wala na si Aeickel.

Ano kayang nais iparating ng taong ito? Anong kinalaman ng Tita Yna Azalea ni Lei sa kalagayan niya?

NADATNAN ko ang sina Tito Lexir at Tita Guia, mga magulang ni Lei at Aei na mataman lang ang pagmamasid sa pintuan ng emergency room na hanggang ngayon ay hindi pa din bumbukas.

“Tita?” lahat kami ay napalingon sa tinig na iyon.

“Avrein!” doon ay yumakap si Tita Guia kay ate Avrein na pinsan ni Lei at niyakap ito saka tuluyan ng humagulgol. “Kanina pa ang pinsan mo dyan pero hindi pa din lumalabas ang mga doktor.”

“Tita kumalma po kayo. Kayang kaya po iyan ni Lei. ’Yong anak niyo pa na ’yon ba ang pagdudududahan niyo. Nakaya nga niyang malaglag noon sa puno ng sampalok. Kaya po ni Lei iyan,” puno ng sinseredad na wika ni ate Avrein dito.

Kung nagtatakha kayo bakit kilala ko ito samantalang mga magulang pa lamang ni Lei ang nameet ko, ito ay dahil sa taong dahilan kaya nakaratay ngayon ang mahal ko. Ipinaaral niya sa akin ang pamilya ng mga Freezell noon.

Kapwa kami lahat napalingon ng marinig namin ang pagbubukas ng emergency room at iniluwa niyon ang doktor.

“How’s my daughter?” mabilis na tanong ni tito Lexir.

“Honestly Sir, I don’t know what’s wrong with your daughter. I tried my best to get to the reason why she’s still asleep pero bumabalik pa din ako sa conclusion na tulog lang siya,” nakita ko ang pagkunot ng nood ng mag asawa na tila hindi nila makuha ang punto ng doktor.

Kahit ako ay hindi maintindihan ang nais tukuyin ng doktor. Hindi na nga ito gumamit ng mga medical terms pero hindi ko pa din makuha.

“Doc what are you trying to say?”

“I think she’s just asleep but deeper than the usual sleep. I checked if she’s pregnant, but she’s not. I checked her vitals, but it was all normal. Nothing seems to be wrong but there is something that feels so wrong. I’ll keep an eye at her, so for the mean time let her rest,” mahabang turan nito bago tuluyang nagpaalam.

Nailipat na sa private room si Lei at ako na muna ang nagbabantay sa kanya dahil kailangan daw munang umuwi nila Tito’t Tita at ate Avrein.

“Baby? Please wake up,” I said while holding her hand. “I miss you.”

“I miss you too,” napa angat ang tingin ko sa mukha niya at nakita kong nakadilat na ang mga mata niya.

“Lei!”

“Ang drama mo. Natulog lang naman ako kasi pinagod mo ’ko tapos hindi mo man lang ako pinagpahinga,” nakita ko pa ang pilyang pagsilay ng ngiti sa kanyang mga labi.

Magsisinungaling ako kung sasabihin ko na hindi ko iniisip ang totoong kalagayan niya na hindi maipaliwanag ng doktor.

“Matutulog ka lang kasi sa supermarket pa,” pagsagot kso sa kapilyahan niya ngunit alam ko na dama pa din ang ang pag aalala sa tinig ko.

“Gusto ko kaya ng sikat ako. Kita mo nga noon hinalikan kita sa mall,” kung titignan mo siya ay tila wala talagang nangyari sa kanya.

“Baby tell me, are you really okay?”

“Yes po. Malakas pa nga ako sa kalabaw ih!”

Tinawid ko ang pagitan namin at niyakap siya ng napaka higpit. “Don’t ever do that again. Okay?”

Naramdaman ko naman ang pagtango niya sa pagitan ng yakap namin. “Aye aye captain! Hmmmm. Pwede ba akong mag request?”

“Anong request?”

“Pwede ba tayong mag out of town bukas?”

“Bukas agad?” tanong ko. Inilayo niya ako sa kanya saka nakangiting tumango. “Fine. Everything you want.”

Leickel’s P.O.V

Narito kami ngayon sa tinatawag na Five Fingers ng Mariveles, Bataan. Hindi ko alam bakit dito niya ako dinala pero hindi ko naman pinagsisisihan dahil napaka ganda ng paligid. Parang paraiso ang tubig, puno at mga kabundukan. Nakakarelax.

Mabuti nga’t pumayag si Mama kahit noong una ay ayaw pa sana niya dahil kagagaling ko nga lang daw sa ospital. Makulit lang talaga siguro ako kaya’t napilitan siyang pumayag.

“Why?” nahuli ko siyang nakatitig sa mukha ko. Nakaupo kasi kami sa dalampasigan.

“I’m a one lucky jerk to have you.”

“Nakuuuuu! Bolahin mo ang lelang mo!” pagtatago ko ng kilig na nararamdaman ko.

“No, Baby. Alam mong hindi kita binobola. Sobrang swerte ko lang na mahal mo ’ko.”

Tumayo ako sa kinauupuan ko at tumalpak sa tubig saka ko siya sinimulang sabuyan. “Ang corny mo!” saka ako tumawa ng tumawa nang tila iniiwasan niya ang mga sinasaboy kong tubig.

“Aba ayaw mong tumigil ah!” bigla niya akong hinabol kaya’t napatakbo ako.

“YAAAAA! Teryooooong! IBABA MO ’KO!” sigaw ko nang mahabol niya ako at pinasan sa balikat na tila kaban ng bigas.

“No! I’ll punish you for your mischievousness!” at ang tono niya pa talaga ay nakakaloko.

“W-What!?”

Nagpapasag talaga ako nang magsimula niyang tahakin ang daan patungo sa cottage (covered) namin.

“Why, Baby? Are you scared?”

“Walang hiya ka. Manyak ka talaga!”

“No, Baby. Sa’yo lang, at ano pa ba namang itinatago mo pa, nakita, nahawakan at…….”

“At ano!? Sumagot ka!?”

Bumulong lamang siya ngunit dinig na dinig ko naman.

“…..nakain ko na ’yan.”

“Manyak! Manyak! Manyak!”

Nagulat na lamang ako nang marahan niya akong ibinaba sa kama ng cottage. Ni hindi ko man lamang naramdaman dahil sa kamanyak niya.

“Baby!” I wanna cuss the way he called me. It was so damn seductive.

“Whynter ha!” instead of being offended the way I called him, he laughed boyishly. “Hala! Hindi ako nagbibiro. Huwag mo ’kong manyakin, Teryong!”

“One more Teryong, Baby. I can’t promise that I’ll behave accordingly.”

Waaaaaaahhhhhh! Para siyang anooooo. Basta. Mahirap iexplain. Maginoong medyo bastos? Gwapong manyak. Parang ganon. Basta!

“What are you-” hindi natapos ang dapat na sasabihin niya nang walang patna na nagring ang telepono ko.

“I have to pick that up, Whynter,” marahan ko siyang itinulak dahil nakayap sa akin ang mga braso niya.

“You can pick that later-”

“No. It has to be now,” saka na ako tumayo at tinungo ang bag ko kung nasaan ang telepono ko.

Calling Tita Yna….

“Yes, tita?”

“Lei, I got the result,” walang ke emo emosyon na wika nito. Dapat talaga sila ni twin ang naging mag nanay e. Hindi sila ni ate Leyvance.

“What is it, tita?” kinakabahan ako sa isasagot niya.

“Should I say it here on the phone or you want us to meet up?”

“No, Tita. I can’t bear to bother you longer. You can say the result here.”

“It’s positive. It’s a new chemical made in US. I don’t want to say this but I’m so sorry……….”

Para akong pinagbagsakan ng langit ay lupa sa narinig kong iyon. Gusto kong magwala. Gusto kong maglulupasay.

“Lei, are you still there?”

“Y-Yes, Tita. Please don’t tell it to anyone. Let me handle this first,” nagmamakaawa kong saad.

“But Lei, I’m trying-” bago pa man matapos ni Tita ang dapat sanay sasabihin niya ay naibaba ko na ang tawag.

Bumaling ako kay Whynter na may mga plastik na ngiti na lihim kong ipinagdadasal na sana ay hindi niya mahalata.

“Who was that, Baby?” tanong niya sa akin.

“It was Mom. She’s asking me if kailan tayo uuwi, sabi ko I’ll text her nalang,” para namang nakumbinsi siya at nakangiting tumango sa akin.

“So… Can we continue-” ngunit bago pa siya makapag salita ay sinunggaban ko na siya ng halik.

It was the most passionate kiss that we shared. Something came into me, this’ll be the last. I suddenly left his lips and went down to his jaw line. I kissed it as if I’m thirsty and craving for it.

“Lei-What are you doing?” despite his question, I can sense desire in his voice.

“Let me love you the way I wanted to.”

“BUT-”

“No buts!”

From his jaw line, I went down to his neck. Simply sucking a bit of it. I want to leave some trace of mine on him. Then I went down to his exposed jawline because he’s not wearing any shirt. My kisses went down….. and down…. and down.

“Baby! Please. NO!”

I felt so frustrated when he twists our positions. I’m now beneath him.

“Why?” I asked.

“You’re not some kind of whore to do that thing. I love you enough. You don’t have to perform. Let me do my thing,” and in an instant I can no longer feel my clothes. He had them off my body without me knowing it. He touched, he kissed, he praised every part of me.

As I felt the feeling of getting insane, his every move gets faster and faster.

“I love you, Whynter Villafuerte.”

“I love you most, Leickel Avria Freezell. You are all mine. Every bit of you is mine.”

We are grasping for air, as we both reached our climax.

I’m sorry, Whynter. I’m so sorry.

---

“Doc.”

“Ma’am?”

“Pwede ko po ba kayong makausap?”

“Lalabas na nga po sana ako para sabihin sa pamilya niyo ang kalagayan niyo”

Mabilis kong ginagap ang kamay ng doktor. “Pwede po bang huwag niyo nalang pong sabihin sa kanila? I have all the rights naman po ’di ba?”

“Sigurado po ba kayo? Kayo mismo ay hindi niyo alam kung anong lagay niyo. At ipapadala ko po ang kemikal na nakuha namin sa ugat niyo sa Laboratory Department.”

“Hindi po. Ako na po ang magpapa test kung anong chemical iyon. Klala niyo naman po si Dr. Yna Azalea Freezell hindi po ba? Kay Tita ko na lamang po ipapabahala lahat.”

“Pero Ma’am-”

“Sabihin niyo na lamang po sa pamilya ko na walang mali sa akin at tulog lang po ako. Kayo na pong bahalang gumawa ng istorya. Basta kami nalang po ni Tita Yna ang bahala,” walang nagawa ang doktor kung hindi umoo na laamng sa suhestyon ko.

---

“Tita,” nakipag kita ako kay Tita Yna ngayong madaling araw. Ilang oras pa lamang akong nakakalabas ng ospital.

“Why did you asked for this meet up in the middle of the night, Leickel?” kitang kita ko ang walang emosyong mukha niya.

Inilabas ko ang maliit nna botelya mula sa bag ko. Ang laman niyo ay ang kemikal na nakuha ng mga doktor sa ugat ko na naging sanhi daw ng pagkawala ng ulirat ko sa supermarket.

“Tita, they found that chemical in my body. They barely got a sample of it because it has already spreaded out,” kitang kita ko ang pagbabago ng mukha ni Tita Yna. “And for my own observation I’m still healthy, but one thing bothers me.”

“What is it?”

“It has something to do with my ovary. I experienced tremendous pain in my abdomen. I can hardly bear with it. It was an extreme pain that I never experienced before, even in my menstruation. I can feel my abdominal glands getting twisted and pressured.”

“Who the hell did this to you?” the ever calm Tita Yna turned out into a murderous look.

“I don’t know, Tita. You are the best and experienced doctor for me. Please help me with this.”

“I will, Lei. I will.”

---

Calling Tita Yna….

“Yes, tita?”

“Lei, I got the result,”

“What is it, tita?”

“Should I say it here on the phone or you want us to meet up?”

“No, Tita. I can’t bear to bother you longer. You can say the result here.”

“It’s positive. It’s a new chemical made in US. I don’t want to say this but I’m so sorry, your uterus got severely affected……

…

…

…

…

…

…

…

…

You will not be able to bear a child.

It was made for lesbian couples. For assurance that they won’t cheat with one another.“

Seventeen

Leickel’s P.O.V

Pagpasok na pagpasok ko ng condo namin ay bumungad na siya sa akin kaya’t nangilid na agad ang mga luha ko.

“Tell me you’re okay, tell me.”

“Twin!” saka ako parang bata na yumapos sa kanya ng sobrang higpit.

“I won’t forgive her,” hindi ko alam kung anong tinutukoy niya. Basta’t nakayapos lamang ako ng mahigpit sa kanya habang walang tigil ang pag agos ng luha sa mga mata ko.

“I don’t know, what should I do now? Hindi ko na alam kung ano bang dapat kong gawin. Para na kong mababaliw.”

Mula ng malaman ko kay tita Yna ang lagay ko ay tila na ako naputulan ng mga paa. Hindi ko na alam paano ba kumilos o kung ano ba ang dapat kong gawin. Hindi ko na alam!

“Just be what you are, Lei. I’ll do everything I can to save you from this misery.”

“What do you mean? Alam mo na ba?” I asked. At alam kong mali na tinanong ko pa, dahil we are talking about Aeickel here. She doesn’t have to see for her to know.

Instead of answering, I felt her hands caressing my back as if telling me that everything would be fine. Lalo akong napahagulgol sa ginawa niyang ’yon.

“Live the way you want, Lei. Don’t make nonsensical decisions. Hindi ko sasabihin na huwag kang magpaapekto, ang sa akin ay huwag mong hahayaan na kainin ng problema ang mga magiging desisyon mo.”

Humiwalay ako sa kanya at pinagmasdan siya sa mga mata. Mga mata na para na din akong nakatingin sa sarili kong mata ngunit ang kanya ay mas malalim at mas mahiwaga. Maraming nais sabihin ngunit ayaw iparating.

“Gusto kong sundin ang suhestyon mo, pero Aei, para akong sinasakal. Para akong kinakapos ng hininga. Para akong isinumpa. May nagawa ba ’kong mali?” tuloy tuloy lang ang mga luha ko sa paglandas sa pisngi ko.

“You don’t have to hold it. You don’t have to bear with it. I’m simply saying that, don’t let your decision be affected by your emotion. You’ll regret it one day. If you’ll decide about something, do it because it is the best choice you have, do it because it will bring you the least pain, do it because it will give you the best outcome. Never decide based on what you feel. Decision making is the job of the brain, and heart has nothing to do with it.”

“Does life need to be this hard?” I asked generally, not pertaining to mine.

“You wouldn’t feel alive if it will be as easy as you think it would be,” saka niya ako tinalikuran at itinuloy ang kapeng tinitimpla niya kanina. “Wipe your tears. Baka sunduin ka ng magaling mong boyfriend at kung ano pang isipin. Alam kong tinakasan mo siya.”

“Twin, how can I face him? Paano kong sasabihin sa kanya na, ‘hi Whynter, I was so careless and now we’re not allowed to have a child’ . Twin isa akong Freezell, minsan lang may karapatan magka anak, ang sakit lang na ultimo ang karapatan na ’yon, nawala pa sa akin.”

“Tell him. Kung hindi ka niya matatanggap, I’m gonna fucking kill him,” her voice was too serious for me to take it as a joke.

“Hindi ganoon ’yon, Aei. Hindi ganoon kadaling sabihin ’yon lalo na’t sa taong mahal mo pa kailangan mong sabihin iyon. Maiintindihan mo ’ko kapag natutuhan mo nang magmahal.”

“Okay.”

Pinunasan ko ang mga luha ko at naupo sa sofa. Kapag talaga ganitong drama, hindi mo makakausap si Aei ng matagal. Ayaw niya ng umiiyak, ayaw niya ng nakaawa. Maliit palang kami, ayaw na ayaw niya ng mga bagay na nakakaiyak o madadrama.

“Twin?”

“Hmmmm?” she answered as she took a sip in her coffee.

“Sino sa palagay mo ang gagawa sa akin noon? Random lang ba ang pagkakatusok sa akin noon dahil napagtripan ako o talagang may nagtatangka sa kaligayahan ko.”

Nakita ko ang biglaang pagtingin niya sa akin ng malalim. Hindi ko siya kinakitaan ng gulat o pagpiksi, ang nakita ko ay ang Aeickel na tila nag iimbestiga.

“Don’t trust someone just because she smiles at you. Even a snake will first hug you until it finally kills you. Be aware of someone’s sweet words, it may taste like honey, but it has a deadly venom,” saka na siya tumayo at nagtuloy sa silid niya. Iniwanan niya nanaman ako ng isang palaisipan.

NAGISING ako sa walang hintong pagdodoorbell sa condo ko. Nakatulog nanaman pala ako s kakaiiyak sa kakaisip sa estado ng katawan ko. Napadako ang mata ko sa orasan at halos mag aalauna na ng madaling araw. Halos dose oras akong nakatulog.

Tumayo ako at hindi na inisip silipin kung sino ang nagdodoorbell. Pupungas pungas akong binuksan ito. Bumungad sa akin si Whynter na tila pinagbagsakan ng langit at lupa.

Hindi pa ako nakakapag salita ng bigla na lamang niya akong higitin at yakapin ng mahigpit saka kalaunan ay hinalikan ng napaka riin. Nalasahan ko ang lasa ng alak sa mga labi niya.

Itinulak ko siya dahil pakiramdam ko ay magdurugo na ang mga labi ko sa sobrang tindi ng pagkakahalik niya sa akin. Kung halikan niya ako ay tila niya ako pinarurusahan.

“Ano bang problema mo!” sigaw ko sa kanya habang pinupunasan ang mga labi ko.

“YOU! Ikaw! Ikaw at ikaw lang naman ang nagiging problema ko, Lei!” sa isang iglap ay bigla naman rumagasa ang mga luha sa mata niya.

“WHAT!? What the hell is wrong with you!?”

“You left me! Hinanap kita. Pinagtanong. Pang siyam na balik ko na ’to dito sa condo niyo. Para akong pakawalang babae na iniwan nalang bigla ng isang fuck boy matapos gamitin.”

“Where are you getting at, ha Whynter?”

“Bakit hindi ka nagpaalam!? I thought, nawala ka na sa akin. I thought, tinakbuhan mo na ko. I heard you last night. You are asking for my forgiveness. Why, Lei? Anong mali? Masaya palang tayo ’di ba?” Narinig niya!?

“W-Walang mali. W-Wala.”

“Wala? And you want me to believe you?” hindi ko na maintindihan ang nangyayari. Kung magsalita siya ay parang may alam siya pero kung tititigan mo siya ay parang clueless pa din siya sa kalagayan ko.

“K-Kung ayaw mong maniwala, fine! Huwag!”

Bigla nanaman niya akong hinatak at niyapos. This time ang yakap niya ay yakap nalang ng pangungulila. “I’m sorry, Baby. I’m sorry. I’m fucking obsessed with you. Para akong mababaliw dahil akala ko iniwan mo na ’ko.”

“W-Whynter.”

“Promise me you won’t leave me again. Ever. Promise me that we’ll build our own home, our own family, our own love nest.”

“Whynter-.”

“Promise me.”

“I-I promise,” I said hesitantly. Dahil ako mismo hindi ko alam kung matutupad ko ba ang pangakong ito lalo na ngayon na hindi ko kayang sabihin sa kanya ang kalagayan ko.

Hindi ako natatakot na iwanan niya, ang kinatatakot ko ay ang katotohanan na hindi niya ako matanggap, mawala na ang ganitong kasidhi niyang pagmamahal sa akin at higit sa lahat hindi ko maibigay ang pamilyang pinapangarap niya.

“MADAM!” ramdam ko ang gigil at diin ng pagkakabanggit ni Fifi non nang makapasok ako sa entrance ng MiFiLei.

“Fi-.”

“Don’t Fifi me! I’m mad!”

“Mi-.”

“Hep! Don’t talk to me.”

Gusto ko nanaman maiyak sa sinasabi niya. Alam kong nag aalala sila ng husto sa akin kaya’t ganyan ang mga reaksyon nila.

“Please.”

“Ano ’to? Lulubog lilitaw ka kung kelan mo gusto? Pag aalalahin kami ng sobra? Aba magaling kang bilat ka kung ganon,” saka niya pa ako nakahalukipkip na inismiran.

“Fifi naman. Sobrang dami kasing nangyari-.”

“Ayon na nga e. Sa sobrang dami ba kaya hindi mo man lang naisip na may mga kaibigan ka dito na hindi mo nga naman best friend na nag-aalala sa’yo?” this time ay ramdam mo na talaga ang hinanakit sa boses niya.

“Hindi naman sa ganon Fifi-.”

“Pero ano? Parang ganon na nga?” pagsingit naman ni Mimi.

“Please guys here me out first?”

“So ayon nga? Lagi ka nalang mawawala tapos kami abang abang nalang sa mga kwento mo pagbalik?” sabat naman ni Fifi.

“I love you two. Thank you for always putting up with me all this time. Thank you for understanding my short comings. Marami lang talagang nangyari-.” Pero bago ko pa mayari ang kung ano mang dapat na sasabihin ko ay sinugod na nila ako ng yakap dalawa. I’ve been receiving to many hugs these days.

“Huwag ka ng magkwento. Galing dito ’yong jowa mo kahapon dahil hinahanap ka. Siya na ’yong nagkwento ng lahat lahat ng nangyari. Walang labis walang kulang,” wika ni Mimi.

May kulang Mimi. Dahil kahit si Whynter ay hindi masasabi sa inyo ang problema dahil siya mismo ay hindi niya alam. Hindi ko din maibabahagi ang binubuo kong desisyon sa inyo. Marami, maraming kulang.

“Really?” tanging naisagot ko nalang.

Hinainan nila ako ng makakain dahil daw napakalaki daw ng ibinagsak ng katawan ko.

“Bilat, sa susunod na lalayas ka at alam mong mapapatagal sabihan mo kami agad ha? Para naman hindi kami nanghuhula kung napapano ka na,” magkakasunod naman na tango ang itinugon ko sa sinabing iyon ni Fifi.

“Nga pala Lei, nnong mga linggo at araw na wala ka laging nandito si Lila. Mukhang alalang alala na din sa’yo ’yong isang ’yon. Nagpupunta daw siya sa bahay ng parents mo, lola mo, ay condo mo pero wala ka daw lagi,” bigla akong napatigil. Oo nga pala si Lila!

“Hayaan mo’t bibisitahin ko siya mamaya-.”

“Baby.” agad akong napalingon sa likuran ko dahil alam ko kung sino ’yon.

“Nandito ka nanaman? Alam mo malapit na ’kong magka phobia sa’yo e. Kapag nandito si Lei at pumunta ka siguradong ipupuslit mo nanaman siya,” nakasibangot na wika ni Fifi.

“Nope. This time you’ll be joining us.”

“Huh?” magkapanabay na sagot ng dalawa.

“Aalis tayo ng alas tres ngayon. Prepare your clothes for two days. We’ll be out of the town for two days.”

Mabilis pa sa alas kwatro na tumalima ang dalawa at nagkanya kanyang dial sa telepono para mag utos ng tao na aasikaso ng mga gamit nila sa kani-kanilang bahay.

“Where are we going? Whynter gusto ko muna sanang mapag isa at makapag isip,” tanong ko sa kanya habang busy ang dalawa.

“Ano bang dapat mong pag isipan. Baby, let’s just enjoy ha?” gusto ko man magprotesta ay napatango na lamang ako.

HALOS hindi magkamayaw ang mga tao sa harapan ko sa pagtatampisaw sa dagat. Yes, dagat nanaman. Bumalik lang kami dito sa Five Fingers ng Mariveles, Bataan. This time ay kasama na namin ang pamilya ko. Pwera lang kay Lola Cassandra at Tito Loard. May aasikasuhin daw kasi sa kumpanya.

“Tita Lei,” napatingin ako sa pinanggalingan ng boses at nakita ko si Ayler na nakangiti sa akin habang may hawak na talangka. Anak ni ate Aiyell at kuya Claw sina Ayler at Ayce.

ANAK. Anak na hindi ako magkakaroon.

“Hala baby boy, hindi ka ba naman kakagatin niyan?” may pag aalala kong tanong.

“No po tita. Sabi kasi ni Ayce hindi naman daw po nangangagat ’yong like this po according daw po sa book.”

“Okay okay. Just be careful ha?”

“Yes po tita,” saka ito ngumiti at nakita pa ang bungi nito sa ngipin.

“Kuya Ayler!” kapwa kami napalingon ni Ayler sa nagsalitang iyon. Si Axel. Ang anak ni ate Avrein at kuya Vience.

“Bakit Axel?” tanong ni Ayler dito.

“Tawag tayo ni tita Leyvance, wala daw kalaro si Leik,” sagot naman ni Axel.

“’Yong lawa talaga na ’yon. Tara na nga,” saka nito inaya ang nakababatang pinsan at pinuntahan si Leik. Si Leik ay ang anak ni ate Leyvance at kuya Dreik.

Si Leik. Si Leik na mawawala na dapat kay ate Vance ngunit may himalang nangyari. Ako kaya? Magkakaroon pa kaya ng himala? Alam kong malabo na. Malabong malabo.

“Mag iingat kayo, kids.”

Paalis na sila nang bumalik si Ayler sa akin, “Tita tawag po pala kayo ni Mommy doon po sa likod po ng cottage.”

Tumango naman ako at tumayo sa buhangin na kinauupuan ko. Tinungo ko ang likod ng cottage at ganoon nalang ang gulat ko sa nakita ko.

May mga petal ng rosas na nakakalat sa sahig ngunit sa pinakagitna ay mayroong nakahugis ng puso. Kinakabahan man ay nilakaran ko ang tila daan na hinigus ng mga petal ng rosas.

Nang makarating ako sa gitna ay biglang tumugtog ang isang may kasiglahang awitin at lumabas sa Whynter sa hindi ko malamang sulok habang may hawak na mic. Gusto kong matuwa ngunit parang alam ko na kung saan hahantong ang senaryong ito. Bakas sa mukha niya ang kaba at butil butil na pawis. Sinabayan niya ang ritmo ng tugtog habang nakatingin sa akin. Hindi ko alam na ganito pala kaganda ang boses niya.

Sa isang banda hindi iyan ang gumugulo sa akin sa ngayon.

Beautiful Soul

I don’t want another pretty face

I don’t want just anyone to hold

I don’t want my love to go to waste

I want you and your beautiful soul

I know that you are something special

To you I’d be always faithful

I want to be what you always needed

Then I hope you’ll see the heart in me

I don’t want another pretty face

I don’t want just anyone to hold

I don’t want my love to go to waste

I want you and your beautiful soul

You’re the one I wanna chase

You’re the one I wanna hold

I won’t let another minute go to waste

I want you and your beautiful soul

Your beautiful soul, yeah

You might need time to think it over

But I’m just fine moving forward

I’ll ease your mind

If you give me the chance

I will never make you cry c’mon let’s try

I don’t want another pretty face

I don’t want just anyone to hold

I don’t want my love to go to waste

I want you and your beautiful soul

You’re the one I wanna chase

You’re the one I wanna hold

I won’t let another minute go to waste

I want you and your beautiful soul

Am I crazy for wanting you?

Maybe do you think you could want me too?

I don’t wanna waste your time

Do you see things the way I do?

I just wanna know that you feel it too

There is nothing left to hide

I don’t want another pretty face

I don’t want just anyone to hold

I don’t want my love to go to waste

I want you and your beautiful soul

You’re the one I wanna chase

You’re the one I wanna hold

I won’t let another minute go to waste

I want you and your soul

I don’t want another pretty face

I don’t want just anyone to hold

I don’t want my love to go to waste

I want you and your beautiful soul

Ooooooo

Beautiful soul, yeah

Oooooo, yeah

Your beautiful soul

At gaya ng inaasahan ko, gaya ng mga madalas kong iutos sa mga naging asawa ng mga pinsan ko, bigla siyang lumuhod sa harap ko habang may hawak na kahitang pula.

“Lei-.”

“W-Whynter please don’t-.”

“Baby. Leickel Avria Lou- Freezell soon to be Villafuerte. I’m so obsessed with you. I feel like my whole world is breaking just merely not seeing you. Baby I’m not good with these things. Baby, will you marry-.”

Ngunit bago niya pa matapos ang dapat na sasabihin niya ay tinabig ko ang kahitang hawak niya. Dinig ko ang pagsinghap ng mga tao sa paligid namin. May mga tao na pala. Nandito na pala ang buo kong pamilya. Nandito na pala sila. Masasaksihan nila kung gaano ako magiging walang pusong tao. Masasaksihan nila kung ano ang nabuong desisyon ko.

“Hindi. Hindi kita pakaksalan. Hindi kahit kailan.”

And with that, I turned my back at everyone. I TURNED MY BACK AT HIM. AT SOMEONE I LOVE THE MOST. I run as fast as I could. I tried to escape in this world full of sufferings.

I’m sorry. Masyado kitang mahal at hindi ko kakayanin na ibigay sa’yo ’yong pamilyang pinapangarap mo. I’m sorry.

–

A/N: Please do comment para mamotivate akong mag update. Kasi bilang manunulat dadapuan at dadapuan ka kasi talaga ng ‘katamlayan’ lalo na kung hindi mo na alam ’yong outcome sa readers.

Ps. Once a week ang update. Kapag hindi naiupdate ng Thursday, Saturday niyo na asahan. Kapag wala pa din ng Saturday, Sunday na non. AT KAPAG WALA PA DIN, KABAHAN NA KAYO. BAKA NAWALAN NANAMAN AKO NG ENTHUSIASM SA PAGSUSULAT.

SALAMAT AT PATAWAD. - Lay

Eighteen

Leickel’s P.O.V

“Ate Lei!” napalingon ako sa boses na iyon.

“Bakit Hannah?” tanong ko rito.

“Ate sabi po ni Nanay mamaya niyo na daw po ituloy ’yang paghahabi, kumain na muna daw po tayo,” sagot naman nito.

Mabilis akong tumayo sa kinauupuan kong upuang tumba tumba at agad sinundan si Hannah patungo sa kusina.

Nabungaran ko si Nanay Lita na naghahapag ng pagkain sa lamesa. “Oh anak mabuti naman at agad kang naawat ngayon sa paghahabi, maupo ka na.”

Mabilis lang akong tumalima at sinunod si Nanay. Habang kumakain kami ay hindi ko maiwasang titigan si Nanay Lita, kaya’t napatingin din ito sa akin. “Kung anu-ano nanaman ang iniisip mo anak. Sa halos dalawang buwan mong pamamalagi dito ay halos makabisado na kita. Kumain ka na ng kumain dyan,” nakangiti nitong wika kahit na wala pa akong sinasabi.

“Nanay naman e. Iniisip ko lang na napaka swerte ko dahil kayo ni Hannah ang nakatagpo sa akin at hindi masamang tao,” sagot ko naman sa kanya ng nakangiti.

“Sa pamamalagi mo dito siguro anak, pang isang daang beses mo na ’yang sinabi.”

“Oo nga naman ate. Para kang others dyan. Tsaka parang bayad din naman ’yong pagtira mo dito dahil ayaw mong nakikihatisa kita patahian kahit naman isa ka sa pinaka maraming manahi,” sabat naman ni Hannah na nakangiti din sa kin.

Sobrang swerte ko sa mga taong nakatagpo sa akin. Magdadalawang buwan na buhat nang mangyari ang senaryong iyon, ang araw na iniwan ko siya, ang araw na tinanggihan ko ang alok niyang kasal.

Nang araw na iyon ay nagpakalayo layo ako at nilango ang sarili ko sa alak. Hindi ko alam saan ako dinala ng mga paa ko nang araw na iyon. Ang huling naaalala ko ay pinanawan ako ng ulirat sa kahabaan ng highway at pagmulat ng mga mata ko ay nasa bahay na ako nila Nanay Lita. Kahit kailan hindi nila ako inusisa. Inalam lang nila ang pangalan ko at hindi inalam kung bakit ba nila ako natagpuan sa ganoon estado.

Tinuruan nila akong maghabi ng mga damit at kung anu-ano pa na siya palang kabuhayan nila. Nabuhay ako ng matiwasay dito at walang iniisip na kahit anong problema. Wala akong paramdam sa kahit na kanino sa pamilya ko. Kahit na sa kanya ay hindi din ako nakibalita. Ayoko ng kahit anong kaugnayan sa kanila. Hindi ko magawang ayusin ang sarili ko, kaya’t paano ko sila haharapin.

Matapos naming kumain ay nagligpit ako at si Hannah naman ang siyang naghugas ng mga pinggan. Para akong nakakuha ng nakakabatang kapatid kay Hannah, madalas ay may pagkapilya ngunit napakabait na bata. Kinse anyos pa lamang siya.

“Ate, nakita mo po ba ’yong bungkos ng bulaklak sa terrace kanina?”

Kunot noong humarap ako sa kanya, “Bulaklak?”

“Opo ate. Iniwan po siguro ni kuya Tyler doon ’yon para sa inyo.”

Agad naman akong tumalima at tinungo ang terrace. Nakita ko nga ang bungkos ng rosas na nakahimlay dito. Kinuha ko ito at dinala sa loob.

“Hannah, hindi ba’t sinabi ko na sa’yong huwag tayong tatanggap ng kahit ano kay Tyler? Alam mong ayokong isipin niya na tinatanggap ko ’yong pagmamahal na inaalay niya,” mahaba kong turan sa dalaga.

“Eh ate hindi ko naman po nakitang iniwan ’yan ni kuya Tyler. Napansin ko lang po ’yan nong nagsasampay ako kanina-.”

Ngunit hindi pa nakakatapos magsalita si Hannah ay bigla na lamang kaming nakarjnig ng paghinto ng isang sasakyan sa harap ng bahay. Mabilis na tumalima si Hannah at sinilip kung sino iyon.

“Hannah, sino ’yan?”

“Ate, si kuya Tyler po,” wika naman nito nang makapasok at kasunod na nga niya ay si Tyler.

Isa itong anak mayaman sa barrio nila Nanay Lita ngunit hindi ito arogante. Napakababa ng loob nito sa mahihirap at napaka masayahin. Ni minsan nga sa halos dalawang buwan ko dito ay hindi ako nakaramdam ng pambabstos dito. Gwapo si Tyler. Iisipin mo nga na isa itong artista sa unang kita, ngunit hindi magawang mahulog ng loob ko sa kanya kahit pa sa mmga katangiang mayroon siya.

“Tyler maupo ka,” wika ko dito na agad naman nitong sinunod. “Ano nga palang sadya mo?”

“Alam kong alam mo kung anong sadya ko dito, Lei.”

Agad naman akong napaiwas ng tingin sa kanya dahil sa sinabi niyang iyon. Ito lang ang ayaw ko sa kanya, prangka siya, sasabihin niya ang nais niyang sabihin at ipapadama ang nais ipadama.

“Tyler alam mo naman kung anong paulit-ulit na sagot ko dyan, ’di ba?” sagot ko naman.

“I’m just kidding, Lei.” Ngunit halata ko sa paraan ng pagsasalita niya na hindi naman talaga siya nagbibiro.

“Hehehe. Kung ganoon pala ano ang talagang ipinunta mo dito?” muling tanong ko.

“Nais sana kitang imbitahan bilang date ko sa reunion namin ng mga dati kong kaklase. Huwag kang mag alala, hindi kita ipakikilala na kasintahan ko. Ayoko lang kasing pumunta ng mag isa dahil mahirap ng makantyawan, hindi na din naman kasi ako pabata,” nakangiting sagot nito na lumitaw pa ang mga pantay at mapuputing ngipin.

Gusto ko mang tumanggi ay napatango na lamang ako at napapayag. Wala naman siyang masamang ginawa at ipinakita sa akin para tumanggi ako.

“Salamat, Lei. Ipapadala ko nalang dito ang isusuot mo. Bukas kasi ng gabi iyon. Mauuna na ’ko ha? Salamat ulit,” hindi ko na nagawang sumagot dahil nagmamadali siyang umalis na may isang malaking ngiti sa mga labi.

“Aruuuuuuuy si ate. Bakit ba kasi hindi mo pa hayaang manligaw sa’yo si kuya Tyler. Kung talagang dalaga lang ako ay aakitin ko ’yan si kuya-.”

“Hannah!”

“Hehehe. Joke lang, si ate naman hindi mabiro.”

Kung alam mo lang Hannah. Higit pa kay Tyler ang lalaking pinakawalan ko.

“NAAAAAAAY!” kulang nalang ay takpan ko ang bibig ni Hannah sa ginawa niyang pagsigaw na iyon lalo na nang makita ko si Nanay Lita na humahangos sa pag aalala.

“Anong nagyari!!?”

“Nay ang ganda ganda ni ate. Para siyang prinsesa ng isang kaharian. Bagay na bagay niya ’yong pulang gown. Bumagay sa napakaputi niyang balat,” tuwang tuwa nitong pahayag. Nasapok naman siya ni Nanay.

“Lintek kang bata ka. Akala ko naman ay napano ka na,” wika niya dito bago tuluyang bumaling sa akin. “Napakaganda mo anak. Siguro napakaganda din ng iyong tunay na ina kaya’t mukha kang prinsesa.”

Bigla naman nawala ang ngiti sa labi ko nang mabanggit ni Nanay si Mama. Sobang miss na miss ko na sila ni Papa at Aei.

“May nasabi ba akong mali anak?”

“A-Ay hindi po Nanay. Hehehe. Salamat po sa papuri.”

Naputol ang komusyon namin nang marinig namin ang pagkatok sa pintuan.

“Oh Tyler iho,” agad naman akong tumayo at sinalubong siya.

“Nanay Lita aalis na po kami Leickel, hihiramin ko muna po siya ha. Ibabalik ko din po siya sa inyo ng buo,” nakangiti nitong paalam kay Nanay.

Inalalayan niya akkong makapasok ng sasakyan niya at sabay namin binagtas ang kahabaan ng daan.

Narating namin ang isang hall na napaka engrande ng pagkakaayos mula sa labas. Inalalayan akong makababa ni Tyler saka niya kinawit ang kamay ko sa braso niya.

Pagka entradang entrada namin ay nasa amin na agad ang mga mata ng mga tao. Agaw pansin kasing masyado ’tong suot kong pulang damit.

“Ma’am, Sir, isuot po ninyo ito,” hinarang kami ng isang organizer at binigyan ng tig isang maskara. Kapwa naman namin ito sinuot.

“You looked so stunning, Lei. Hindi na ako magtatakha kung pagkatapos ng gabing ito ay magkaroon ako ng maraming kaagaw sa’yo.”

Bahagya ko siyang hinampas sa braso. “Sira ka talaga.”

“No. Nagsasabi lang ako ng totoo.”

Nagtuloy kami sa paglalakad hanggang sa marating namin ang grupo ng mga kalalakihan na amy kanya kanya ding date na nakalinggis sa kanila.

“PARE!”

“TYLER!?” wika noong isang lalaking nakadilaw na maskara.

“JOHNSON!” wika naman ni Tyler dito.

“Hayop ka talaga, pare. Johnson ka dyan!” saka kumalas si Tyler sa akin at nakipag yakapan dito. “Pakilala mo naman sa amin ’yang kasama mo.”

“Oh sorry. My bad. Guys meet my friend, Lei. Lei these are my friends. Jeremiah Johnson, Michael Tiongco, and Florz Gerald Gayondato,” isa isa naman ang mga itong nakipag kamay sa akin.

Iyong Jeremiah ang nakadilaw na maskara, si Michael naman ang naka itim na maskara at si Florz ang naka asul. May isa sa grupo nila ang nakamasid lang at hindi ipinakilala sa akin ni Tyler. Siguro ay nakaligtaan niya.

“Gago Tyler nakalimutan mong pinakilala si-.” Ngunit hindi natapos ni Florz ang sasabihin dahil biglang tumayo ang lalaki at bahagya nitong binangga si Florz.

“CR lang,” ani ng baritonong tinig nito.

“Pagpasensyahan mo na Lei ha, wala nanaman sa wisyo ang isang iyon. Pakasaya lang tayo dito,” engganyo naman ni Michael sa amin.

Nagkwekwentuhan lang kami nang bumulong sa akin si Tyler. “I’m sorry I dragged you in this party.”

“Ano ka ba wala ’yon. Besides its been years since I last attended this kind of party.”

“Sabi ko na nga ba, hindi ka talaga pamangkin ni Nanay Lita. You are way way different,” usisa nito na ikanailang ko.

“Can we not talk about that Tyler?” sagot ko dito.

“I’m sorry,” paghingi naman nito ng dispensa.

Nartahimik ako nang tumugtog ang isang malamyos na tugtog at inasar kami ng mga kaibigan niya magsayaw.

Sa Ngalan ng Pag-ibig

Hanggang kailan ako maghihintay

Na para bang wala ng papalit sayo?

Nasan ka man

Sigaw ng puso ko’y ikaw hanggang ngayon

Kung sana lamang ay nakita mo ang lungkot sa’yong ngiti

Isang umagang ’di ka nagbalik

Gumising ka at ng makita mo

Ang tamis ng sandali ng kahapong ’di magbabalik

Iginiya ako ni Tyler papunta sa gitna ng event hall. Inilagay niya ang mga braso ko sa batok niya saka niya ipinulupot sa bewang ko ang mga kamay niya.

Hanggang sa dulo ng ating walang hanggan

Hanggang ang puso’y wala ng nararamdaman

Kahit matapos ang magpakailan pa man

Ako’y maghihintay sa ngalan ng pag-ibig

Hanggang kailan ako maghihintay

Na para bang walang iba sa piling mo?

Nasan ka man

Sigaw ng puso ko ay ang pangalan mo

Kung sana lamang ay nakita mo ang lungkot sa’yong ngiti

Isang umagang ’di ka nagbalik

Gumising ka at ng makita mo

Ang tamis ng sandali ng kahapong ’di magbabalik

Hanggang sa dulo ng ating walang hanggan

Hanggang ang puso’y wala ng nararamdaman

Kahit matapos ang magpakailan pa man

Ako’y maghihintay sa ngalan ng pag-ibig

“Lei, nais sana kitang hintayin. Kung kailan ka magiging handa na tanggappin ako.”

“Tyler-.”

“Please huwag ka munang sumagot ngayon,” saka niya inilapit ang noo niya sa noo ko at pinagdikit ito.

Hanggang kailan pa ba magtitiis?

Nalunod na sa kaiisip

Huling kapiling ka’y sa aking panaginip

Ikaw mula noon

Ikaw hanggang ngayon

Hanggang sa dulo ng ating walang hanggan

Hanggang ang puso’y wala ng maramdaman

Hanggang sa dulo ng ating walang hanggan

Hanggang ang puso’y wala nang nararamdaman

Kahit matapos ang magpakailan pa man

Ako’y maghihintay sa ngalan ng pag-ibig

Hanggang sa dulo ng ating walang hanggan

Hanggang ang puso’y wala nang nararamdaman

Kahit matapos ang magpakailan pa man

Ako’y maghihintay sa ngalan ng pag-ibig mo

Sumasayaw lang kami sa saliw ng tugtugin ngunit parang kinakabahan ako. Parang may mali. Parang may hindi tama. Nang akmang aalis na ako sa pagkakayapos ni Tyler ay bigla na lamang siyang nawala sa harap ko. Natagpuan ko na lamang siyang nakahandusay sa sahig at putok ang gilid ng labi. Ang bilis ng mga pangyayari.

“TYLER!!” nag aalala at mabilis ko siyang dinaluhan na naging sanhi ng pagkakatanggal ng maskara ko.

“TANG INA MO, TYLER!” bigla akong napalingon ako sa pinanggalingan ng pamilyar na tinig. Gusto kong matuod sa nakita ko. “ANG SABI KO BANTAYAN MO, HINDI LINGGISIN MO! PUTANG INA!”

…

…

…

…

…

…

…

…

“W-Whynter.”

“Yes, Baby. It’s me. The guy you broke. The guy you left.” He said full of sarcasm. Damang dama ko ang pait at sakit ng salita niya.

“A-Anong ginagawa mo dito?” hindi ko makapaniwalang saad.

“I arrranged these. I arranged it para lang makita ka. Pero tang ina mali pala, kasi makikita lang pala kita na nakikipag landian sa taong inutusan kong bantayan ka!”

Tumayo si Tyler saka ako hinatak din patayo at hinaklit sa bewang. “You’re coward, bro.”

Nakita ko kung paanong muling inundayan ng suntok ni Whynter si Tyler saka ako hinatak at kinaladkad paalis ng lugar na iyon.

“Whynter! Bitawan mo ’ko!” ngunit imbes na pakinggan ay sapilitan niya akong isinakay ng sasakyan niya, Nagmaneho siya ng napaka bilis.

Nagulat na lang ako ng humantong kami sa isang mapunong lugar. Lumabas siya at bumuga ng napakalakas na buntong hininga. Sinundan ko siya at bumaba din ako.

Tamang nakaharap ko na siya ng bigla siyang lumuhod sa harap ko. Luhod na tila nagmamakaawa.

“What did I do? Nasaktan nanaman ba kita ng biglaan? Tell me Lei, please. Dalawang buwan ko ng pinipilit alamin kung anong nagawa ko. Baby, you’re killing me.” Hinawakan pa niya ang mga kamay ko. Doon ko naramdaman ang mga luha niya.

“W-Whynter.”

“Kinakaya ko naman, Lei. Pinipilit kong pagmasdan ka sa malayo. Pinipilit kong mahalin ka sa malayo dahil baka kailangan mo nga talagang mag isip. Pero baby, hindi pa ba sapat ang dalawang buwan? Hindi pa ba sapat? Hindi ka pa din ba nakakapag isip?”

Awang awa ako sa itsura niya. Pero mas mahihirapan siya kung patuloy niya akong mamahalin at hindi ko maibibigay ang mga pinapangarap niya.

“I’m fucked up. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Ginagantihan mo ba ’ko? Gusto mo bang pasakitan ako dahil nasaktan kita noon? Tell me, please. Para naman handa ako.”

“H-Hindi ganoon, huwag mong isipin-.”

“Then what do you want me to think!? I did runaway just to stay out of that fucking marriage with you, Leickel, and now I’m chasing you just to get married with me. How dam ironic my life is.”

Doon patuloy na naglandas ang masaganang luha niya na para bang hirap na hirap, kaya’t hindi ko na napigilan ang sarili ko. Lumuhod ako at niyakap siya. Yakap na punong puno ng pangungulila at pagmamahal.

I missed you so much.

“I’m sorry Whynter. I ran because I can’t give you a child-.”

Ngunit bago ko pa mabuo ang dapat na sasabihin ko ay bigla na lamang siyang tumumba sa mga kamay ko at bigla akong nakaramdam ng kung ano. Ito na ba ’yon? Ito na ba?

…

…

…

…

…

…

…

Sana tama ako ng iniisip. Sana tama ako ng konklusyon.

–

A/N: Walang pasok kaya nag update ako. Trust me. BTW, ilang chapters nalang ito kaya minamadali ko ng konti at mahahaba ang updates. I’ll be facing my thesis in 2 weeks time. Ciao~

Ps. Only true Freezies will have their conclusion same with mine. 🤫😜

Nineteen

Leickel’s P.O.V

“Anak!” napalingon ako sa pinanggalingan na iyon ng tinig. Bumungad sa akin si Tita Whynona, ina ni Whynter na may nag aalalang mata habang tulak tulak ni Nana Maring ang wheelchair na kinauupuan nito.

“Tita,” hinarap ko ito saka lumuhod sa harap niya.

“Leickel anak, anong nangyari kay Whynter? Nasaktan ba siya? May malubha ba siyang karamdaman? Anak sabihin mo naman oh,” ramdam ko ang paggaralgal ng boses nitong dahil sa mga luha niyang nagbabadyang tumulo.

“Tita, okay lang po si Whynter. Huwag po kaying mag isip ng kung anu-ano dyan,” nakangiti kong saad dito. Ngiti na naniniguro. “Baka nga po isa pang magandang balita ang dumating,” makahulugan kong pahayag.

Nakaabang lang kaming lahat sa paglabas ng doktor na tumitingin kay Whynter. Iilan ilan lamang kaming narito dahil hindi ko pa naipapamalita ang nangyari kay Whynter.

Umaasa ako na ang nangyaring iyon kay Whynter ay dahil sa isang magandang dahilan, isang magandang dahilan na kahit kailan ay hinding hindi ko tatanggihan.Pero anhin ko mang isipin, isa iyong kaimposiblehan, ngunit hindi nga kaya iba ang lakas ng pagmamahal sa akin ni Whynter?

Kung anu-anong pumapasok sa isipan ko. Kung anu-anong posibilidad, kaimposiblehan at pangarap. Sa simpleng pagkakahimatay laamng niya ay lubos akong umasa. Pasimple akong napahawak sa aking tiyan.

Nariyan ka na nga ba talaga, anak? Hinihintay mo nga lang bang maramdaman ka ni Mommy? Pero paano kang nakaligtas sa kemikal na iyon, nak? Mukhang isa kang magaling na swimmer ah?

Para akong timang na nangingiti sa naiisip ko.

“Tita are you getting insane?” napatingin ako sa masungit na si Ayce na ngayon ay nakaupo na pala sa tabi ko. Sinama kasi siya ni ate Aiyie ng malaman nila kay twin na nasa ospital ako. “Why are you smiling?” nakanguso pa nitong singhal sa akin.

“It’s because………. Tita Lei is thinking what name would best fit a baby boy.” sabat naman ng kakambal ko na narito na din pala sa tabi ko.

“Hmmmm?” nakahalukipkip at nakataas ang kilay na wika nito sa akin. “I guess I’ll be having a new cousin soon,” saka na kami nito tinalikuran at sa gulat ko ay bigla na lamang itong hinimatay na mabuti nalang nasalo agad ni Aeickel.

“Sinasabi ko na nga ba,” iiling iling na wika ni twin saka binuhat si Ayce.

“Mahirap talagang takasan ang pagiging isang Freezell, twin. Pati habits naipapasa. Kahit gaano pang kasungit itong si Ayce basta’t tungkol sa sanggol ay hindi din pala makakaligtas,” tumatawa kong pahayag.

Bigla naman lumabas ang doktor at nilapitan ako. Kanina kasing dinala ko si Whynter dito ay sinabi ko na sa kanila na ako ang nobya niya.

“Ms. Freezell, wala naman ho kaming nakitang mali sa kanya maliban lang sa mga sugat niya sa kamao na tila ba ipinansuntok niya sa isang matigas na bagay,” litanya sa akin ng doktor.

“Salamat ho dok-”

“Oo nga po pala Ms. Freezell, tinext ako ng tita Yna Azalea niyo na makipagkita daw kayo sa kanya ngayon.”

Hindi na ito nagdalawang salita sa akin at agad kong tinungo ang opisina nito. Hindi ko na napansin ang mga naiwan kong tao na tila tulala sa iginagawi ko.

“Yes tita?” ika ko pagkapasok ng pagkapasok ko ng opisina niya.

“I think you already has a hint why I asked you to be here,” walang gatol at ligoy na wika nito,

“Sort of, but I still want to clarify things.”

“I didn’t mean to make you suffer, it’s just that I was left with no choice-”

“Because I asked her to tell those things to you,” nagulat ako kay Lola Cassandra na kalalabas lang ng banyo at nagpupunas pa ng kanyang mga kamay.

“Lola-?”

“Yes, Leickel?” halatang halata ang taras nito sa simpleng pagbitaw lamang ng pangalan ko.

“Why-? I mean, what did I do for you to do that thing to me?” parang bigla ay gusto kong magalit. Parang gusto ko siyang kamuhian.

“That’s the problem with you, my apo. You didn’t do anything. Nasanay ka na puro gusto mo ang nasusunod. Nasanay ka na lahat ng nangayayari ay nakapabor lamang sa mga nais mo. Nasanay ka ana kapag ang sitwasyon ay sumalungat na sa kagustuhan mo ay bigla ka na lamang tatakas at magpapakalayo layo.”

Gustong gusto kong hulihin ang mga sinasabi niya, ang mga nais niyang iparating ngunit hindi ko alam kung paano.

“Lola, I don’t get you at all-”

“It’s not that you don’t get me at all, it’s just that you’re too afraid that I touched your weakest spot.”

Napakatalinhaga niya.

“Mama did that to you para matuto kang makibagay, para matuto kang makiayon, para matuto kang pahalagahan hindi lamang ang sarili mo. Leickel iha, hindi lamang sa’yo umiikot ang mundo. Hindi ito hihinto dahil lamang baliktad ang gusto mong inog,” napakahabang turan ni Tita Yna.

“Plinano kong lahat. Ang pagsaksak sa’yo ni Claw ng inakala mong masamang kemikal sa supermarket, ang pagsasabi sa;yo ng Tita Yna mo na hindi ka ana magkakaanak, lahat iyon ay plinano ko. Gusto kung paano mong pakikiharapan ang ganoong sitwasyon, but missy, you disappointed me,” saka pa siya iiling iling na tumingin sa akin.

“Don’t you know that Mama gave Whynter a test, too?” doon ay napaangat ang ulo ko mula sa pagkakaduko.

“What??”

“Yes. I gave Whynter a test for me to know how much love he can offers you and what are the things he can gives up just to have you, and you know what? He passed. He undoubtedly passed,” sagot naman ni Lola Cassandra.

“What test have you gave him?” tanong ko.

“His car and his career as a drag racer. He left it as soon as I told him that I will only tell him, where did you run, if he would quit racing and give up his precious car.”

“What!? You did that to him!? Lola what are you thinking!?”

“I didn’t do this for fun Avria, I did this to secure your happiness. I did those things to make you realize that, no matter how bad the situation is, no matter how cruel the world is, always choose to love, always choose what makes you happy, always choose what your heart tells you to do, for in the end, love conquers all, and if it can’t conquer everything, then it is not love at all.”

Doon ay para akong tinanggalan ng tinik sa lalamunan. Mabilis akong napayakap sa Lola ko. “I’m sorry, Lola. I’m so sorry. I will never disappoint you ever again.”

PARA akong sira ulong nakangiti habang nakatitig sa maliit na aparatong hawak ko. Papasok ako ngayon sa dining table ng mga Freezell. Tinipon kaming lahat ni Lola Cassandra dahil kaarawan ni Lolo Leandro ko, at ngayon ko din balak sabihin sa lahat ang mabuting balita.

“…oo nga Mommy! Tapos sabi ko ni kuya Ayler ikiss ko daw po para akin na siya agad,” bibong wika ni Axel.

Nagtawanan ang mga nasa hapag at nakita kong pakunwaring pinagalitan nina ate Aiyell at ate Avrein ang kani-kanilang mga anak.

“Ehem,” pagkuha ko sa atensyon nilang lahat.

“Baby come here, upo ka dito sa tabi ko,” nakangiting giya sa akin ni Whynter. Wala pa din siyang alam sa sitwasyon. Pinakiusap ko muna sa mga nakakaalam na sasabihin ko na lamang kapag kumpirmado na.

“Ahmmm. I have an announcement po,” malawak ang ngiti ko sa kanilang lahat bago ko tuluyang inilabas ang maliit na aparato na itinago ko sa likod ko.

“NOOOOOOOOOOOOO-”

“LEI, ’WAAAAAAAAGGGGG-”

“SHIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIITTTTTTTTTTT!”

“I’M PREGNANT!” halos gusto kong magtatalon dahil sa ibinalita kong iyon. Inaasahan ko na magiging masaya silang lahat para sa akin ngunit ibang iba ang nangyari. LAHAT NG MGA LALAKI AY HINIMATAY. Halos hindi magkamayaw ang mga asa-asawa nila sa pagsalo sa kanila.

Napatingin ako kay twin at nakita kong ngumisi siya sa akin at bumulong, “You’re so naive.”

Halos himatayin din ako nang bigla na lamang ay bumangon ang mga lalaki na tila mga zombie. Walang focal point ang kanilang mga mata. Para silang gising na tulog.

Bigla ay lumapit sa akin si Whynter at kinuha ang pregnancy test kit sa kamay ko saka siya lumuhod at maingat na binitaw ito bago niya ito sinamba na parang nag hahallelujah. Ginaya din siya ng ibang kalalakihan. Matapos sambahin ay biglang tumayo si Whynter at sumigaw ng….

“OHHHHHHHHHHHHH! WHO LIVES IN A PINEAPPLE UNDER THE SEA?” - Whynter

“SPONGEBOB SQUAREPANTS!” ¬- all boys

“ABSORBENT AND YELLOW AND POROUS IS HE!” - Whynter

“SPONGEBOB SQUAREPANTS!” - all boys

“SAAAAAAAAAA ILALIM NG PUTING ILAAAAAAAAWWWWWW!” halos maputol na ang litid ni Whynter sa lalamunan sa pinaggagawa niya ngunit hindi ko siya mapigilan kaya’t hinahayaan ko na lamang.

“SAAAAA DILAWWWW NA BUWAAAAAAAAAAANNNNNNN!” si Papa iyan na hindi na din maawat ni Mama.

“TITA LEI IS PREGNANTTTTTTTTTTTT!” lahat kaming babae ay napalingon sa batang bata pang si Leik. Pati siya ay nakuha ang habit na ito.

“WAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHH!” lahat ay halos mabaliw na.

Ang mga tito ko ay nagtatalon na sa kama saka nag headbang, ang mga asawa ng mga pinsan ko ay nagpadulas sa mahabang hagdan ng mansion na akala mo mga bata, at si Whynter na ayun, nakikipag bato bato piks sa malaking salamin.

Wala na kong hahanapin pa sa pamilyang ito. Wala na.

Someone’s P.O.V

“PUTANG INA!” saka ko nagsiiwasan ang mga katulong dahil ibinato ko na lamang bigla sa kanila ang basong nasaharapan ko.

Nanggagalaiti ako sa nalaman ko. Buntis ang malanding Leickel. BUNTIS SIYA.

“Boss, kumalma naman po kayo-”

“EH KUNG PAKALMAHIN NALANG DIN KITA HABANG BUHAY, GREG? SA PALAGAY MO LANG?” taas kilay na alok ko dito.

“Boss naman. Ako na nga lang ’yong napagkakatiwalaan niyo tapos ginaganto niyo pa ko,” sentimyento naman nito.

Sa halip na pansinin ay tumayo ako at dumaan sa harap niya. Pumunta ako sa dart board ko kung saan naroon ang mga litrato ng limang magpipinsan na Freezell.

“Buntis? Tandaan mo Leickel, isang beses ka lang maaaring magkaanak, at kapag nawala iyan, goodbye family life. Malapit na tayong magtuos. Malapit na malapit na,” saka ko ibinato ang dart ay bullseye ang mukha ni Leickel Avria Freezell.

“Iyon ay kung makakalapit ka sa kanya,” tila natuod ako sa tinig na iyon. Tila ako nagyelo. Gulat, takot at kaba ang bumalot sa akin lalo na nang makita kong wala ng ni isa sa mga tauhan ko ang malay tao at hawak niya pa sa mga bisig niya si Greg habang may nakaumang na patalim dito.

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

“AEICKEL!?”

“Yes dear, it’s me.”

Twenty

Leickel’s P.O.V

“BABY!” bigla akong napalingon sa pinanggalingan ng tinig na iyon.

Si Whynter lang naman ang sumigaw na iyon. Mukhang may hihingin na naman siya sa akin na imposibleng pagkain.

Naiinis na ako sa paglilihi niya. Kung anu-anong gustong bilhin ko sa kalagitnaan ng gabi, at kung anu-anong pinapagawa sakin sa pagkatirik tirik na araw. Gaya nalang kaninang madaling araw.

---

“Baby,” siguro pang limampung tawag na niya sa akin na hindi

ko

siya

pinapansin. Alam ko kasing uutusan na naman niya ako.

“Matulog ka na Whynter!”

“AYOKO!” saka

pa

siya parang humikbi.

Heto nanaman ang drama niya. Mag iiyak iyakan para masunod ang gusto niya. Napaka abnormal niyang maglihi. Hirap na hirap akong mag adjust!

“Please Whynter, let me sleep. Makakasama sa bata ’tong pamumuyat na ginagawa mo sa akin kahit na ba ikaw ang naglilihi!” inis na siring ko sa kanya.

“Siguro hindi

mo

na

ako mahal? Siguro

meron

ka

ng

iba

ang

gusto? Siguro

may

iba ng nagpapatibok ng puso

mo

?“

Heto na… heto na ang mga litanya niya na akala mo e niloko siya at iniwan sa ere. Jusko po! Kapag naman tinamaan talaga ng lintek.

“Oo na! Ano bang gusto mo!?”

“Gusto ko po Baby ng sabaw ng sinigang na may patatas at kamias,” may halo pang pagpapacute na wika niya sa akin.

Nawala na ang angas ng drag racer na nakilala ko. Malapit na ’kong maloka sa ibang klaseng panlasa niya.

PASALAMAT TALAGA SIYA AT SA CONDO NIYA KAMI NGAYON, KASI KUNG NASA CONDO LANG KAMI NAMIN NI AEICKEL MALAMANG PINADLOCK KO SIYA SA CR!

“Wala na ba? Siguraduhin mo na lahat ng gusto mo Whynter dahil ipapa grab food ko lang ’yang gusto mo!” may gigil na wika ko.

“Baby galit ka ba?” at nagtanong pa nga?

“Hindi Teryong. Tuwang tuwa ako sa’yo,” saka na ako nagdial sa phone ko. Mabuti na lamang at friend ko ang isang restaurant owner kaya kahit anong kaimposiblehan na pagkain ang gusto niya ay madali kong maipaluto at maipadeliver.

“Sorry, Baby.”

Nagpout pa ang loko. Halata mong gusto lang magpacute talaga. Hindi ko tuloy mapigilan ang sarili ko na kurutin siya.

---

Napahawak ako sa tiyan ko na wala pang umbok at hinimas ito ng bahagya.

Anak, pwede mong manahin ang kagwapuhan, kakisigan, kabaitan, katapangan, at kasarapan ng tatay mo pero huwag ang utak niya ha? Hehehe.

“Bakit?” tanong ko nang makalapit na ako sa sala kung saan ay nakaupo siya at kumakain ng burger ng Jollibee na buns at mayonnaise lang ang laman. Tinapon niya ang patty. Hindi ba naman magaling ’di ba?

“Upo ka dito.”

Aba? Kung makautos akala mo hindi ako napuyat sa kanya kagabi.

“Ano nanaman bang gusto mo?” tanong ko sa kanya.

“Nagsasawa ka na ba sa’kin?” ohh. That caught me off guard.

“Ano bang pinagsasasabi mo?” saka ko siya tinaasan ng kilay.

“Ayan gaya niyan, lagi ka nalang masungit sa’kin. Hindi ko naman kasi choice ’to Baby. Hindi ko naman ginustong maglihi para sa’yo. Hindi ko naman ginusto ’to,” at ito na nga, nagsimula na mangilid ang luha niya.

Bigla ko na lamang siyang sinunggap ng isang mabilis na halik at muling dumistansya.

“Huwag ng magdrama Teryong. Kulang lang ang tulog ko kaya masungit ako. Naiintindihan kita don’t worry, and few months from now ikaw naman na ang makakaranas nitong nararanasan ko,” saka ko siya kinindatan.

“Oh fuck Baby, don’t do that!” wika niya matapos ang panlalaki ng mata dahil sa ginawa kong pagkindat.

“What?” saka ko pa sinadya na maglip bite para lang asarin siya.

“FUCCCCKKK! WHY THE HELL ARE YOU DOING THIS TO ME LEICKEL AVRIA? GUMAGANTI KA BA!?” halatang halata sa kanya ang pagpipigil na gusto kong ika bunghalit ng tawa.

“Oh Baby, I’m not doing anything to you. I’m just being the usual me,” at saka ko pa binasa ang mga labi ko gamit ang dila ko.

“FUCK! FUCK! FUCK!” halos pagsusuntukin niya na ang sofa sa gigil niya. Doon ay hindi ko na napigilan ang pagtawa ko ng napakalakas na ikinasama ng tingin niya sa akin.

“What now?” tumatawang baling ko sa kanya.

“You are taking advantage of my fucking weakness Baby. You’re testing my fucking patience!” may gigil na ang mga salitang binibitawan niya.

“No I’m not,” saka ko tila hinaplos ang leeg ko na tila ba may masakit dito pero ang totoo ay inaakit ko lamang siya.

“Hindi ko na kaya,” and with that ay bigla na lamang niya akong sinugod saka binuhat at dinala sa kama.

Shit! Ginusto ko ’to…. at mukhang kayo din ay alam niyo na ang kasunod na nangyari.

“You’ll pay for seducing me lady. You’ll surely pay.”

“AHHHHHHHH!”

KATATAPOS niyang magshower at ngayon ay tinutuyo niya ang buhok niya ng blower.

“Whynter?” napalingon naman siya sa akin sa pagtawag kong iyon.

“Yes Baby?”

“How did you endure looking at me from afar? Gaano mo tiniis na hindi ako lapitan at ibilin lamang kay Tyler?” tanong ko sa kanya na bahagyang ikinaigtad niya.

Bago siya sumagot ay umupo siya sa gilid ng kama kung saan naroon ako. “I love you enough to endure things. I love you enough to make your wishes true. You wanted peace, I gave it to you. You wanted to breathe, I had let you. You wanted space, I gave it to you. I love you so much that I’m willing to give up, fall back, tendure, and shift back everything if it will make you happy and comfortable. I can do everything for you, and if I can’t, I’ll force myself even if it’ll cost my life.”

Halos hindi na kainin ng sistema ko ang mga iba pa niyang sinabi dahil tumarak sa isip at puso ko ang bigat ng mga kataga ng pagmamahal niya. Why am I so lucky to find such guy?

“At first akala ko tinalikuran mo na din ako nang talikuran kita. Akala ko tuluyan mo na akong hinayaan sa buhay na gusto ko.”

“Those flowers that you received everyday? They are from me…. saying na, I’m always there. Supervising you, watching you, and loving you. Kapag nga hindi kita nadalaw ng isang buong araw, pumupuslit pa ako sa bahay na tinitirhan mo at panonoorin kang matulog sa gabi. Sapat na sa akin ’yon. Just looking at my angel while she’s asleep, that’s more than enough. But please….” bigla niyang binitin ang dapat na sasabihin niya.

“What?”

“Don’t be far away from me ever again. Hindi ko na alam kung kakayanin ko pa. Hindi ko na alam kung magkakaroon pa ba ulit ako ng lakas ng loob na panoorin kang masaya habang kausap ang iba. I had enough for those past few months. Please?”

Iyong mukha niya ay iyong mukhang hindi mo magagawang tanggihan. Mukha ng isang taong nagmamahal ng totoo, at mukhang ng isang taong sabik sa taong mahal na mahal niya.

“Yes. I promise,” and with that, we sealed my promise with a very long passionate kiss.

I guess, this is really how we should do it.

Whynter’s P.O.V

Iniwan ko muna si Leickel sa mga magulang niya. Tinawagan kasi ako ng kanyang anghel upang makipag usap ngayon sa akin. Mukhang mahalaga ang nais niyang sabihin.

Binabagtas ko ngayon ang kahabaan ng Batangas. Sa tagong lugar niya nais makipagkita dahil daw mas mabuti na ang ganito kaysa isugal namin ang kaligtasan n iba. Ibang klase talaga siyang mag isip. Minsan ang hirap ma arok ng kanyang kaalaman.

“You’re late,” bungad niya sa akin pagbaba na pagbaba ko ng sasakyan ko. Nakasandal siya sa puno ng mahogany at mukhang nakahanda talaga sa pagdating ko.

“Pasensya na. Iniwan ko pa kasi ang kakambal mo sa bahay ng parents niyo.”

Yep. I met up with Aeickel.

“Enough of your reasons,” saka siya umalis sa pagkakasandal sa puno at unti unting lumakad papalapit sa akin. “Things went rough.”

“What do you mean?” gulong tanong ko dito.

“I showed her myself. Gulat na gulat siya, but the main point is, she’s insane.”

“What the fuck? Akala ko ba hindi ka magpapadalos dalos pero bakit nagpakita ka sa kanya?” hindi makapaniwalang tanong ko.

“It is so saddening na hindi maabot ng utak mo ang pag iisip ko,” then she smirked. “I did that to save both of you.”

“Both of us!? From what!?” gulong gulo na ko sa mga sinasabi niya at hindi ko na mahuli kung saan ba kami patungo.

“From her other plans. Ngayong alam na niya, na alam ko kung sino siya, ay tatahakin na niya ang mas madaling paraan para mapatay o masaktan si Leickel,” confident na wika niya sa akin na lalong ikinagulo ng isip ko.

“I think your calculations are wrong, missy–”

“No Villafuerte. My data and calculations were never wrong.”

“And how the fuck am I suppose to understand what you just said? Ginawa mo ’yon para tahakin niya ang madaliang pananakit kay Lei? Wow. You just really did the right thing,” alam kong kababakasan ng sarkastiko ang tinig ko.

Bigla na lamang niyang hinigit ang baril sa bewang niya saka bigla siyang nagpaputok sa puno ng mahogany at ganoon na lamang ang gulat ko nang may bumagsak doon na isang malaking ibon at kasunod naman ay nagliparan ang maliliit na ibon paalis.

“Just like this big bird, mawawala siya sa landas nating lahat at pare-pareho tayong makakalaya. The more she choose the short cut, the more it is easier for me to deal with her. Less polished plans, more chances of getting caught. Gaya ng ibon na ito, mas pinili niyang kainin ang maliliit na ibon kaysa magtyaga na manghuli ng isda sa dagat pero hindi niya alam may trahedya na palang naka abang,” saka niya ako tinitigan ng mataman saka ngumisi.

Fuck. I’m getting speechless. She’s so fucking cool and accurate.

“Know where you stand Villafuerte. Pinili mo ang kakambal ko, mas mabuti siguro kung medyo hahasain mo ang utak mo. I don’t want my sister and nephew to be in danger again, or else I’m gonna fucking kill you,” saka siya may inihagis sa akin na isang kahon mula sa bulsa niya.

“What is this?”

“It’s for you to find out,” at mabilis na siyang umibis sa sasakyan niya at humarurot paalis.

Nang buksan ko iyon ay bahagya akong nagulat. Sa pagkakatanda ko ay nawala ko na ito noon.

Leickel’s P.O.V

Kanina pa ko nakasibangot dito dahil napakatagal ni Whynter na sunduin ako. Sinabi niya may aasikasuhin lang daw siya pero halos buong araw na siyang wala.

“Nalugi ka yata anak,” napalingon ako sa pinanggalingan ng tinig.

“Paano kasi Papa, si Whynter hindi pa din ako sinusundo,” pagmamaktol ko.

“Ah. Kaya naman pala mahaba pa sa San Juanico Bridge iyang nguso mo at mas lukot pa sa pinaka abstract na pinta ni Pablo Picasso ’yang mukha mo.”

“Papa naman e!” namusit pa.

“Halika nga dito,” nakita kong ibinuka niya ang mga kamay niya na nagpapahiwatig na nais niyang yakapin ko siya na agad ko namang ginawa. “Haaaay. Ang bunso ko, buntis na.”

“Ooopp, ooopp, hindi ka pwedeng himatayin buntis ako, hindi kita masasalo!” babala ko na dahilan kaya pinitik niya ang ulo ko.

“Nalulungkot lang ako,” halata nga ang pananamlay sa tinig ni Papa.

“Bakit naman Pa?”

“I know, sooner or later hihingin ka na sa amin ni Whynter and I don’t think if I have emough courage to let you be with him. All your life, I’m the only man you love. Syempre hindi counted si Aeickel, mukha lang lalaki ’yon pero babae pa din ’yon,” pareho kaming natawa sa tinuran niya.

“Papa nothing will change naman kung mangyayari man ’yon. Ako pa din ’to. ’Yung mahal mong bunso. ’Yung batang umiiyak kapag iniwan mo habang tulog. ’Yung batang sasalubungin ka ng halik pagkagaling sa school. Ako pa din ’to pa. Madadagdagan ka nga lang ng isa pang alagain,” saka ko itinuro ang tiyan ko na ikinangiti ni Papa.

“If only your Lolo Leandro is alive, naku makakatok ka noon kasi mas nauna ka pang nabuntis kaysa ikinasal.”

Kasal? But I rejected him once. I don’t think na maikakasal pa ako.

“Tito?” napakalas ako kay Papa ng marinig ko ang tinig na iyon ni Whynter. Agad akong napatakbo sa kanya at sinunggaban siya ng yakap.

“Wow ha, ’nak! Pasabi sabi ka pa na ikaw pa din ’yong baby ko, pero nakita mo lang ’yang jowa mo nakalimutan mo ng ako ’yung tatay mo na dahilan ng pagkasilang mo sa mundo,” kapwa naman kami natawa sa sinabi ni Papa.

“Papa kita, pero siya ’yung tatay ng anak ko, kaya Pa, siya muna ngayon ha,” saka ko siya kinindatan at inakay na si Whynter paalis.

This is one peaceful life. Sana magtuloy tuloy na.

ISANG kalabog ang gumising sa akin sa himbing kong pagkakatulog. Agad akong napatalima at napabangon. Halos hindi ako magkamayaw sa pagkukumahog na marating ang pinto ng condo dahil sa kaba ko.

Nadatnan ko si Whynter sa harap ng pinto at halatang gulat na gulat. Agad akong humangos sa kinaroroonan niya at ganoon na lamang din ang gulat ko nang makita kong may dalawang nakaitim na lalaki ang nakahiga sa pintuan namin na tila wala ng buhay. Tila ang dalawang ito ay isa mga gwardya ni Lola Cassandra!

Halos panawan ako ng ulirat sa nakita ko. Luminga linga ako sa paligid at mas lalong hindi matanggap ng sistema ko nang mahagip ng paningin ko ang unti unting pagsakay ni…….

…

…

…

…

…

…

…

…

Mimi

sa elevator ng nagmamadali at….. may hawak siyang baril.

–

Twenty-one

Leickel’s P.O.V

Halos hindi madigest ng utak ko ang tagpong nasaksihan ko. Anong ginagawa ni Mimi dito sa amin sa ganitong oras? Siya ba ang pumatay sa dalawang tao sa harap ng condo? Napaka dami kong katanungan.

Tanging mahigpit na yakap lamang ni Whynter ang pumawi sa pag-iyak at pag-aalala ko.

“Hush now, baby. Everything will be alright. Tawagan ko lang ang mga–” hindi na niya natapos ang sasabihin niya dahil mayroong taong pabagsak na binuksan ang punto.

“Aei!” Kumalas ako sa yakap ni Whynter at agad tinungo ang kapatid ko na niyakap din ako.

“Tigil na. Ako na ang bahala dito,” aniya habang hinihimas ang buhok ko.

“Sino sila? Mga tauhan ba sila ni Lola? May balak ba silang masama samin? Si Mimi, Aei, nakita ko siya. May hawak siyang baril,” saka magkakasunod na hikbi nanaman ang pinakawalan ko. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Tila ba ako pinagtaksilan ng kaibigan gayong hindi ko pa naman alam ang totoo.

“Wala kang dapat isipin kay Mimi. Hindi mo din siya kakausapin ukol dito, Lei. Makinig ka sa akin,” inilayo niya ako sa kanya at pinagtama ang aming mga mata. “Nandito lang ako lagi para sa’yo. Kung kailangan kong dungisan ang mga kamay ko para mapanatili ang kalinisan ng sa’yo ay gagawin ko. You’re not just my sister, you’re my lifeline, you’re my twin. I’m willing and I will do everything to take you away from harm.”

Niyakap ko siya ng mahigpit sa itinuran niyang iyon. Hindi ko alam kung bakit, ngunit kapag si Aei ang nagsalita ay parang nawawala lahat ng agam-agam ko. Kayang kaya kong ipagkatiwala ang buong buhay ko para sa kanya.

“Whynter, dalhin mo na muna sa silid niya si Lei then follow me,” utos niya kay Whynter na kasalukuyang nakatayo lamang at nakikinig sa amin. Tumango naman siya bilang tugon at iginiya na ako papasok sa kwarto.

Nang mahiga na ako sa kama ay napahawak ako sa akin tyan.

Baby alam ko natakot ka din kasi natakot ang Mama. Huwag kang mag alala. Hindi naman tayo papabayaan ng Papa mo lalo na ng tita Aeickel mo. Mahinang turan ko sa batang nasa sinapupunan ko.

Sa pagod sa pag-iisip, hindi ko namalayan ay hinila na pala ako ng antok at pagod.

Whynter’s P.O.V

“If you’re going to ask me what the fuck just happened, just hold your tongue. I am not interested in that question,” panimulang wika nito sa akib habang nasa veranda kami ng condo at inaasikaso ng mga pulis ang mga bangkay.

“I was so shocked. I saw Mimi fire her gun towards those two men,” pagsasalaysay ko sa kanya.

“You know why Mimi did that, aren’t you?” Balik na tanong niya sa akin.

“I know it’s part of your plan, pero sana naman Aei sabihan mo ’ko. Kahit ako lang.”

“Then what? You’ll ruin my plans? Fuck that Villafuerte. I’ll do any means just to protect my sister,” saka niya ako matalim na tinignan. “Wala kang kang ibang pwedeng gawin kung hindi protektahan lang si Lei at panatilihin mong nasa maayos na lagay ang pamangkin ko.”

I’ve been telling you that Aeickel is way too cool, but this time, she’s like a killer, her eyes shout murder.

“I am planning to meet her soon,” pagbibigay alam ko sa kanya na ikanatalim lalo ng tingin niya sakin.

“Then what? Ilalagay mo sa alanganin si Lei? Don’t act stupidly, Villafuerte. Just take care of my sister, that’s all I ask.”

“I’m not. I am just going to let her tastes her own medicine,” tugon ko.

“I’m going. May kailangan akong asikasuhin,” pagpapaalam nito bago tuluyang umalis.

She’s indeed a mystery.

Matapos makaalis ni Aeickel at ng mga pulis ay inayos ko ang mga dapat ayusin at nilock ko na ang pinto. Sa palagay ko ay si Aei na ang kumausap sa mga pulis, kung totoong pulis ang mga kasama niya.

Nadatanan ko si Lei na mahimbing ba ang tulog. Nakabaluktot pa siya na animo giniginaw kaya’t kinumotan ko siya at pinagmasdan ang maamo niyang mukha.

Ilang beses niyo na sigurong nabasa ito na sinabi ko, but yes, I’m just to lucky to love and be love by this girl. She’s one in a million. She loves unconditionally and unselfishly. Kaya sising sisi ako na iwan siya sa alter dahil lang sa mga pang mamanipula ‘niya’.

Habang nakatitig ako sa kanya ay marahan niyang iminulat ang kanyang mga mata at ngumiti siya sakin.

‘Fuck! You’re like an angel.’

Mahina kong bulong na mukhang narinig niya dahil ngumiti siya.

“Of course I am an angel, and this angel is carrying your little angle,” aniya sa inaantok na boses.

“Yes, baby. You’re my angel always and everyday. You defeated the demon in me. You love me more than I could ever imagine,” saka ko siya kinintalan ng maliit na halik sa noo.

I saw her pouted. “Hmp, mahal mo lang ako niyan hangga’t wala ang baby natin, pero kapag nag arrive na siya, you’ll love him more than me,” a glimpse of smile was shown in my face. God, her hormones are attacking. I want more of this version of her.

“No baby, of course not. Sino bang magbibigay sa akin sa kanya? Ikaw, hindi ba? You two will be my treasure,” nakita kong mangilid ngilid ang luha niya.

“Alam mo ba Teryong, gusto kitang tanungin kung anong nangyari kanina sa dalawang lalaki na ’yon, pero I chose not to. You know why? Becasue I trust you enough. And hindi naman bago sa akin ang nakakita no’n since I grew up with Lola Cassandra’s men. Alam ko may dahilan ka kaya nananatili ka lang tahimik.”

GOD! What did I ever do in my life to give me this woman?

Naubusan na ako ng mga salitang pwede kong sabihin sa kanya. I am too speechless with her understanding personality. She may be stubborn at times, pero she’s the most understanding woman I ever met.

Nagulat na lamang ako nang bigla siyang bumangon at pumaibabaw sa akin.

“Teryong……” Damn! That was a childing and a sexy voice at the same time. “Naaano ako, hindi ko po alam kung bakit.”

Napaarko ang kilay ko sa sinabi niya. “Naaano? What’s with naaano? Do you want to puke? Are you hungry? Tell me, baby,” I told her as I caressed her back since she’s on top of me.

“Shit Teryong,” I was shocked when she slapped my hand away from her back.

“Why!?”

“Huwag kasi doon Teryong, lalo akong naaano.”

“Baby, stop calling me Teryong,” I warned her with a warning tone.

“No! I want to call you Teryong. I thinkthatit issosexythatIwanttomakelovewithyourighthererightnow!” Napakabilis ng huling mga salita niya na halos hindi ko nasundan.

“Come again baby, I didn’t hear you clear enough.”

“W-Whynter..” Shit! Her voice was full of desire. “I am so fucking horny right now. I know it is so out of the timing especially that two men just found dead in front of our condo, but I just can’t wash away the hotness I feel inside me. They are asking to be touched, to be caressed, to be kissed, to be loved. I don’t know what am I-” I didn’t let her finish what she is about to say. I kissed her… wild enough to make her moan.

“Baby….” She moaned it as if she’s craving for more.

We kissed and kissed, until I decided to slip my tongue inside her mouth and play with hers. Damn! This is so fucking good.

Long enough, I left her lips and tongue. My kisses went down her neck while she’s still on top of me. I cannot let her be disappointed specially her hormones. I played her neck using my tongue while my right hand suddenly slipped inside her nighties and fondle her left breast. It may be hard to admit, but this is so fucking exciting.

A pregnant woman showering you with her boldness because of hormones? Damn Leickel, I can’t and shouldn’t be defeated by your love and desires.

“W-Whynteeeer….. touch me more,” I did. As if that request was a magic word.

I left her neck and started unbuttoning her nighties. Her breast showed up in front of me so proud. They were like asking to be kiss and be touch.

“What a great view, baby. Pregnancy suits these breast so well,” I heard her giggle.

“Manyak,” there’s a tiny shyness in her voice.

“No baby, you asked for this.”

And with no more word at all, I kissed her right mountain and sip her peek while my hand is busy stroking the other.

“Ohhhhhh…”

“I think I just reached heaven, baby,” I said between my kisses in her mountain.

“Try so be more…. gentle, Whynter. Those….. are sore because of my pregnancy.”

“Sorry, sorry.”

I am so busy with her body that I almost forgot that it is bad for her to be awake during midnight.

She pumped in and out of me while still on my top. Fuck, this is the most exciting love making I ever had with her so far. I guess being at the bottom doesn’t really need to be so sad?

Leickel’s P.O.V

“ATE LEIIIIIIIIII!” Si Hannah iyon na humahangos pang tumakbo papunta sakin. Pinasundo kasi silang dalawa ni Mama at Papa.

“Nanay Litaaaaaa,” patakbo naman akong yumakap kay Nanay Lita kaya nakita ko ang pagsimangot ni Hannah na ikinatawa ko.

“Ano ba ’yan, ate. Ako kaya ’yong excited na makita ka tapos ikaw hindi pala excited na makita ako. Huwow! Thank you ha,” natawa kaming lahat sa pagmamaktol ni Hannah kung kaya’t lumapit ako sa kanya at niyakap siya.

“Syempre po miss na miss na kita kaya excited din po akong makita ka,” saka ko pa ginulo nag buhok niya.

“Ate naman, ’wag mong guluhin hairstyle ko. Ganyang may mga pogi dito,” tukoy niya kina Whynter at kuya Dreik na nag-uusap sa mga terrace. Napagtanto kong sila ang tinutukoy niya dahil doon siya nakatingin.

“Excuse me? Are you pertaining to my husband?” Biglang pasok ni ate Leyvance sa sala kaya napatingin kami sa kanya.

“Wooooh! Wooooh! Wooooh! Ms. Azarei iz dat yu!?” Kitang kita ang mangha sa mukha ni Hannah. “Waaaaah! Lahat ng magazine na nandoon ka binibili ko kahit na wala na kong pangload! Waaaah! May fangirl heartttttt! Pwede na ko mamatay, Nay!” Napatawa kaming lahat sa paghihisterya niya

“Hannah, she’s my third eldest cousin. Leyvance Azarei Freezell. Azarei as you know her in modelling industry.”

“Wahhh, Ate Lei! Alam ko naman na mayaman ka, pero mayaman na mayaman na mayaman ka pala tapos lagi mo pang nakikita si Ms. Azarei. I’m so inggit,” nakanguso nitong wika na ikinatawa ni ate Vance.

“Nako girl, hindi mo alam na impakta ’yan si Vance. Hindi mo din nanaisin na makita siya araw-araw,” si ate Aiyie iyon kasama si kuya Claw na buhat pa ang kambal na Ayce at Ayler. Mukhang kadarating lang nila.

“Ate Aiyie!” Nakangusong pagmamaktol naman ni ate Vance.

“Sinong nang-aaway sa’yo Love?” Si kuya Dreik ’yan.

“LOVE!? MAY JUWA KA NA POGI?” Gulat nanamang turan ni Hannah. Tawang tawa talaga ako sa mga reaksyon niya dahil hindi niya pa kilala ang pamilya ko.

“Jowa? No, I’m her husband,” saka pa nito hinalikan sa noo ang asawa at giniya na patungong kusina.

“Waahhhh. I’m so heart broken,” pag arte niya. Nararamadaman ko si Nanay Lita sa tabi ko na gusto ng kurutin si Hannah at patahimikin. “Eh ikaw pogi number 2? May asawa ka na?” This time si Whynter naman ang binalingan niya.

Sumulyap siya sa akin at pilyong ngumiti. “Wala pa.”

“Talaga!? Ehem. Beke nemen kyaaah,” kita ko ang kilig ni Hannah kaya’t napakamot nalang ako sa ulo.

“Pero magiging Daddy na ’ko nito,” saka siya lumapit sa akin at inakbayan ako. Marahan niya ding hinaplos ang tiyan ko.

“Ano!? Ikaw!? Ikaw ba ’yon? WAHHH! Kaya pala ayaw ni ate Lei kay kuya Tyler kasi ikaw pala ang title. Wow ate, hindi lang yata title ang nakuha mo, hakot awards,” kapwa kami natawa ni Whynter kay Hannah.

“Lei anak, mamaya na ang kamustahan niyo at kumain na muna tayo,” si Mama iyon na naka apron pa galing kusina.

Inaya ko sila Hannah at Nanay Lita sa hapag at doon kami masayang nagkwentuhan.

“

ARE you happy, Baby?“ Tanong sa akin ni Whynter ng makahiga na kami. Pinatulog ko muna sa guest room ng mansion sina Nanay Lita at Hannah dahil bukas ay isasama ko sila para magshopping. Gusto kong suklian ang kabutihan nila sa akin.

“Super.”

“Sleep ka na, Baby. Masama ang mapuyat sa’yo,” wika niya saka marahan niyang hinimas ang buhok ko.

Agad din akong hinatak ng antok papuntang kawalan.

Wala pa siguro akong dalawang oras na tulog nang makarinig ako ng sunod-sunod na bulong na tila pagalit. Siguro nga kapag Nanay ka na at buntis ay napakalakas ng iyong pandama.

Tinignan ko sa tabi ko si Whynter ngunit wala siya kaya’t nagdesisyon akong bumangon. Nakaka apat na hakbang palang ako patungong pinto nang mapahinto ako sa narinig ko.

“I’ll do everything I can to hurt Leickel. Just don’t………..” Tila na ako nabingi sa mga sumunod na salita. Wala akong paglagyan ng sakit.

Bakit? Ano bang kasalanan ko? Bakit sa bibig mo pa manggagaling na sasaktan mo ’ko….

KINABUKASAN sinamahan ko sila Nanay Lita at Hannah dito sa mall ni kuya Claw. Umakto ako na tila wala kong narinig kagabi. Umakto ako na tila wala akong nalaman. Umakto akong normal sa harap ng lahat.

“Nanay gusto ko po no’n,” wika ni Hannah patungkol sa isang damit.

“Naku kang bata ka, napakamahal-”

“Bilhin mo Hannah. Sige lang, akong bahala,” sabik naman na sinugod ni Hannah ang damit. Ako naman ay bumaling lay Nanay Lita. “Nay, ’wag mo naman pagkait sakin itong pagkakataon ko po na maibalik ang itinulong ninyo sa akin. Kahit sa ganitong bagay lang masuklian ko po ’yong dalawang buwan na pagkupkop niyo sa akin.”

“Anak, hindi ko naman ginawa iyon para suklian mo. Napakabait mong bata. Hindi ka mahirap mahalin, at mas lalong hindi ka mahirap kupkopin. Napakamapag alaga mo, maaasahan, at higit sa lahat mapagmahal. Sapat na lahat ng pinakita mo sa amin sa pamamalagi mo sa pamamahay ko ang sukli sa ginawa ko,” wika nito habang gagap niya ang mga kamay ko.

“Nay, hindi ko alam kung bakit napakaswerte ko dahil mabuting tao ang napuntahan ko. Salamat po Nay– NANAY LITA!!!!!”

Isang malakas na putok ng baril ang narinig ko bago ko pa matapos ang sinasabi ko kay Nanay. Salu-salo ko ngayon ang katawan niya habang may umaagos na dugo mula sa tagiliran niya.

“NANAY KOOOO! ATE LEI ANONG NANGYARI? TULOOOOOONG!”

Tila nablangko na ako. Tanging patak na lamang ng luha ang nararamdaman ko sa mga mata ko at ang malagkit na dugo ni Nanay Lita sa kamay ko. Ang sakit. Sobrang sakit.

Pero wala ng mas sasakit pa nang ilinga ko ang ulo ko sa paligid at matagpuan kong may hawak na baril si Whynter…….

…

…

…

…

…

…

…

…

Habang nakatutok ito sa gawi ko. Bakas ang gulat at pait sa kanyang mga mata.

Tinignan ko siya na tila ba sinasabing…..

Ito na ba? Ito na ba ang paraan mo para masaktan ako? Bakit, Whynter? Ano bang naging kasalanan ko sa’yo?

–

JL’s NOTE

: IMISSYOUALL! FINALLY GAGRADUATE NA ’KO AFTER THIS PANDEMIC (HOPING NA MAY GRADUATION). HEHEHE. 😅 MUKHANG MATATAPOS KO NA ’TO. Wala pang July 07 noh? Gulat din ako e. Nasa mood yata. Oh well, hoping na magtuloy tuloy ang flow ng ideas. HI EVERYONE NEW AND OLD READERS. 😘

~ CIAO

Twenty-two

Leickel’s P.O.V

Galit? Pagkamuhi? Sakit? Ilan lamang iyan sa mga nararamdaman ko sa ngayon.

Nakaupo ako ngayon sa waiting room ng ospital habang nakasubsob sa hita ko si Hannah na nakatulog na kakaiyak. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa kanya. Sobrang nasasaktan ako para sa kanya. Gusto kong sisihin ang sarili ko sa nangyari kay Nanay Lita.

Hindi ko alam kung nasaan na si Whynter ngayon. Huli ko siyang nakita na nagmamadaling mawala sa paningin ko sa loob ng mall kasabay ng pagdating ng ambulansya.

Naramdaman ko ang munting paggalaw ni Hannah kasabay ng paglabas ng doktor mula sa emergency room. Dahan dahan kong inangat ang ulo ni Hannah at isinandal ito sa upuan saka ako tumayo at lumapit sa doktor.

“Doc, kamusta po si Nanay Lita?” Puno ng pag-aalalang tanong ko.

“Hindi ko masasabi na mabuti na ang kalagayan niya, but I can asure you that she’s no longer in danger. Mabuti na lamang at mukhang hindi magaling ang gun man, o nagkamali ito dahil wala itong tinamaan na kahit anong organ. Hindi lang mabuti ang lagay ng pasyente dahil may altapresyon ito na nakasagabal sa ginawa naming operasyon,” masusing pagpapaliwanag sa akin ng doktor.

“Maraming salamat po.”

“Mauna na ako. Maya-maya ay ililipat na namin siya sa isang pribadong silid,” pagpapaalam nito na ikinangiti at ikinatango ko na lamang.

Mahigit nasa apat na oras na siguro akong nakabantay dito sa ospital. Katabi ko si Hannah na kasalukuyang kumakain at si Nanay Lita na payapang nakahiga. Nagpapasalamat ako na maayos na ang lagay niya at hindi na muling umatake ang kanyang altapresyon.

“Ate,” pukaw ni Hannah sa atensyon ko. “Alam ko po anong iniisip mo,” sabay nagpunas siya ng bibig at nilunok ang kanyang nginuyang pagkain. “Huwag mong isipin ate na kasalanan mo, kasi hindi naman natin lahat gusto po itong nangyari kay Nanay, ’di ba? Alam kong mahal mo si Nanay, pero ayaw ko naman na sisisihin mo ’yong sarili mo lalo na at wala naman may kasalanan nito kung hindi iyong nagpaputok ng baril,” mahaba niyang turan sa akin.

Hindi Hannah. Hindi mo alam kung bakit sinisisi ko ang sarili ko. Alam ko, alam na alam ko na dahil sa akin ang nangyari kay Nanay Lita. Napakasakit para sakin noon, ngunit hindi ko maaaring sabihin sa’yo ito ngayon.

“Kumain ka na ng kumain dyan. Papunta na dito ang ate Avrein ko, siya muna ang magbabantay sa inyo ni Nanay. Uuwi muna ako para magpalit at asikasuhin ang nangyari,” pagpapaalam ko dito.

“Sige po ate. Basta promise mo po na magiging okay ka lang ha,” wika nito na tanging ngiti at tango lamang ang tinugon ko.

Ilang sandali pa ay dumating na si ate Avrein at nakipagpalit na ako dito. Mabuti na lamang at hindi na ito nag-usisa, o baka mas tamang sabihin na mayroon na siguro itong alam.

GABI na ng marating ko ang condo. Nagpalipas ako ng napakahabang oras sa isang parke sa malapit. Gusto ko lang kasing mapag-isa at makapag isip. Nakampante din naman akong walang mangyayaring masama sa akin dahil dama ko ang ilang tauhan ni Lola na nakabantay sa akin. Alam ko na halos ang aura nila dahil mura kinder hanggang makapagtapos ako ng kolehiyo ay may nakabuntot sa akin na mga tauhan ng hindi namamalayan ng nasa paligid ko.

Pagpasok ko pa lamang ng condo ay tumambad na sa akin si Whynter na tila may masakit na pinagdaanan dahil sa itsura niya. Madilimang paligid, magulong buhok, gusot na damit at amoy alak sa paligid.

“Lei…..”

“Don’t dare talk to me,” pagpigil ko sa nais nitong sabihin.

“Please understand-”

“Bullshit! You’re so fucking bullshit!” Hindi ko na napigilan ang nararamdaman ko kahit pa ilang ulit kong ipaalala sa sarili ko na nagdadalang-tao ako.

“Baby…..”

“Umaasa ako na magpapaliwanag ka, but all you want is for me to fucking understand everything! MULA NOON, PAG-INTINDI LANG ANG PWEDE KONG GAWIN, MULA NOON PAG-INTINDI NALANG ANG GUSTO MONG IBIGAY KO! Don’t I deserve the explanation? Mukha ba akong mahirip umintindi!?” Hindi ko na maawat ang galit na nararamdaman ko.

“I can’t explain everything right now, just please…..”

“Tell that to the fucking marines! I’m so full of these. Nakakasawa. Papaano ako tatagal sa relasyon na ganito? Nagtitiwala ako sa’yo pero sobra na Whynter, sobra na ’yong pagtatago niyo sa akin. You’re making a fool out of me. Do I look like a dummy? Do I look like someone na walang magagawa!?” Walang patid na saad ko dito. “And you Aeickel, step out of that fucking curtain bago ko sunugin ang condo na ’to!”

You read it right, naramdaman kong nandito si Aei. Hindi nga ako nagkamali nang lumabas siya mula sa kurtinang pinagtataguan niya na may dalang napakadilim na aura. Matatalim ang tingin na ipinukol niya kay Whynter.

“The two of you are making a fool out of me, huh? Bakit? Bobo ba ’ko? Hindi niyo kayang sabihin sa’kin ang sitwasyon?” Puno ng sarkastikong wika ko sa kanila.

“Don’t think like that. You knew that I’m doing these things to keep you safe-”

“The hell with your security! Sana ako nalang ang nabaril! Sana ako nalang! Kaysa ibang tao ang nahihirapan ngayon dahil sa’kin! Sana ako na lang-” Hindi ko natapos ang nais kong sabihin dahil isang malakas na sampal ang dumapo sa kaliwang pisngi ko.

“Aeickel!” Nag-aalalang sigaw ni Whynter.

“You don’t know what you are saying,” kalmado ngunit mapanganib na wika niya sa akin. Hindi mo kababakasan ng pagsisisi ang ginawa niyang pagsampal sa akin, bagkus ay tila sinasabi niya na dapat ay matauhan ako.

Hawak ko ang kaliwang pisngi ko ng hinarap ko ng mata sa mata si Aei. Dati tuwing titignan ko siya ay tila ako nananalamin dahil pareho kami ng mga mata, ngayon ay tila puro pagkamuhi ang mababanaag sa mga mata niya. “You’re right. I’m clueless. Do you know why? Because you chose not to spill things kahit na ako na ang involve. Kasi para sa’yo, sa inyo, ayon ang paraan para protektahan ako. Pero mali kayo, nasasaktan ako ng ako lang ang nakakaalam dahil alam ko na may naaabala akong tao dahil lang sa katangahan ko. For once, hindi ba pwedeng malaman ko? For once, hindi ba pwedeng mag-alala ako kasama kayo?” Napaupo na ako at doon nagsimulang humagulgol.

“Do you think you can handle the pain kapag nalaman mo?” Napatingala ako kay Aeickel. I saw her smirked. “Ganitong sakit pa nga lang ay halos hindi ka na makatayo, baka ’pag nalaman mo pa ang totoong sitwasyon na mayroon ka ay piliin mo nalang huwag huminga?”

“What do you mean?”

“You’re being betrayed but you’re clueless. The reason? Because you never wanted to look at the wide angle. Kung saan ka lang komportable, doon ka lang. That’s your weakest side Lei. You trust to much that you barely see the negativity within,” wika nito saka nagsimulang lumakad paalis ng condo.

Naiwan kaming dalawa ni Whynter na kapwa natahimik lang.

“Aalis muna ’ko, don’t follow me.”

“Baby….”

“Just don’t,” matigas na pahayag ko.

“Makakasama sa inyo ng anak natin–”

“Sana naisip mo ’yan bago mo binaril si Nanay Lita,” wika ko bago mabilis na umalis ng condo. Mayroon pa siyang sinabi ngunit hindi ko na siya pinakinggan pa.

Flame

’s P.O.V

“She’s so fucking hard headed like you,” tinaliman lamang ako ng tingin ni Night. Damn! She’s still gorgeous with that boyish look.

“Shut your mouth or I’ll shoot you. Choose.”

“Aren’t you afrain na baka mawalan siya ng tiwala sa’yo? Kilala kita Night-”

“Stop saying you know me. You don’t know even an inch of my reality,” that firmness is so fucking cool.

“Fine, fine. Naiintindihan ko na mahal mo ang kapatid mo at gusto mo siyang protektahan, pero paano kung hindi pala iyan ang pagprotekta na gusto niya mula sa’yo?”

“You’re not lecturing me, aren’t you? Hindi ako nandito para makipagkwentuhan at kamustahan sa’yo. I want all the fucking evidences that I sent you. All of it,” she’s a boss in this line of work. She can manipulate everything.

Iniabot ko sa kanya ang maliit na pulang flashdrive na naglalaman ng lahat ng nakuha naming ebidensya laban sa nais pumatay sa kapatid niya.

“Aalis ka na?” Usisa ko nang makita kong nagsusuot na siya ng kanyang maong na jacket.

“This is not a formal case of the organization flame, don’t pay too much interest in this. I can do it alone,” saka niya pa ako tinapik sa balikat saka tila paru-parong lumipad paalis.

Nakakaawa ang babaeng gustong manakit sa kakambal niya. Kayang kaya niya iyong pulbusin nang hindi ginagamitan ng bala.

Sa pagkakaalam ko ay nagkita na sila noon dahil itong si Night ay matapang ang loob na nakipag face to face doon sa babae. Nagtatakha lang ako dahil hindi niya pa ito pinatay gayong kayang kaya niyang gawin iyon.

Leickel’s P.O.V

Naglalakad lang ako nang tumunog ang cellphone ko at nagliwanag naman ang mga mata ko sa nakita kong tumatawag.

Lila Calling

“Bestieeee!” Masayang bati ko ngunit mabilis din nawala nang makarinig ako ng pag-iyak at malakas na sigaw sa kabilang linya.

“LEI! TULUNGAN MO ’KO PARA MO NG AWA. AHH–” Tila siya hinampas ng isang bagay dahil narinig ko ang pag-igik niya. “LEI!!!”

“Hello Lila!? LILA NASAAN KA?”

“Hindi ko alam. H–Hindi ko alam. AHHHH–”

Kumakabog na ang puso ko sa takot at kaba. “Sabihin mo anong nakikita mo sa paligid mo!”

“M–Malapit lang ito sa eskwelahan natin noong college. AHHHHHHHHHHHHHH—”

Pinatay ko na ang tawag at mabilis akong tumawag ng taxi upang tunguin ang lugar na sinabi ni Lila.

Nakarating ako sa isang tagong parte ng kalsada kung saan nakakarinig ako ng mga daing na tila nasasaktan. Doon tumambad sa akin si Lila na duguan at hinahataw ng malalaking kahoy.

“LILAAAAAA!!” Nakuha ko ang atensyon ng mga nananakit kay Lila at ngitian ako ng mga ito na tila demonyo.

Sa halip na matakot at mabilis kong dinaluhan si Lila at niyakap ang lupaypay at pagal niyang katawan.

“S–Salamat Lei….”

“Huwag ka ng magsalita. Makakaalis din tayo dito,” pagpapakalma ko sa kanya.

“Narinig niyo ’yon ’tol? Makakaalis daw? Patawa ka miss.”

Tinignan ko ang nagsasalita at nang matitigan ko ito ay bigla na lamang may pumalo sa ulo ko na dahilan kung kaya’t pinananawan ako ng malay tao.

“Leiiiii!!!!” Boses iyon ni Lila. Patawad Bestie.

IMINULAT ko ang mga mata ko. Napakabigat ng talukap nito ngunit tila sinasabi na kailangan kong gumising at alagaan ang sarili ko.

Luminga ako sa paligid at natagpuan ko si Lila sa tabi ko na gaya ko ay nakatali ang mga kamay at paa. Nakahilig ang ulo niya sa balikat ko. Tila tulog siya sa klase ng paghinga niya.

Akala ko mamamatay na kami kanina.

“Wow, gising na ang matinik na Bestie ng taon,” napukaw ng boses na iyon ang atensyon ko.

“Sino ka? Anong kailangan mo sa amin ni Lila?” Sa lakas ng boses ko ay tila nagising si Lila sa tabi ko dahil unti-unti niyang iniangat ang kanyang ulo.

“Ako? Wala akong kailangan sa’yo,” nakangising wika nito.

“Lei….” nanlalambot na wika ni Lila.

“Huwag ka na munang magsalita kung wala ka pang lakas,” bulong ko dito.

Sa halip na sumagot siya ay bigla na lamang niya akong niyakap.

Niyakap? Hindi ba’t nakatali din siya?

“L–Lila?”

Niyakap niya ako ng mahigpit na mahigpit na halos hindi na ako makahinga.

“L–Lila,” tila naman narinig niya ako at inilayo niya na ang sarili niya sa akin. Ngunit ganoon na lamang ang gulat ko…….

….

….

…

…

…

…

…

Nang bigla siyang may inilabas na patalim, ay bigla niya akong hiniwa sa bandang dibdib.

“L—Lila!!!!?”

Bigla itong tumayo na tila wala itong masakit at tila demonyong ngumiti sa akin. “Hi Bestieeee! I’m your worst enemy. Just so you know, I super fucking hate you.”

–

JL’s NOTE: 2 or 3 more chapters nalang po ito siguro. Short update for youuuu. Muah.

Ps. Oo na. Nahulaan mo na. Pero ang tanong, nahulaan mo na ba kung bakit hanggang umabot dito ay hindi siniwalat ni Aeickel na si Lila ang salarin? Hindi kaya may ibang nais ipasabog si Aei? Charowwwt. 🤣😘

~ CIAO

Twenty-three

Warning: Information overload.

Leickel’s P.O.V

“IKAW!?” Hindi makapaniwalang saad ko sa babaeng nasa harap ko. “Bakit mo ginagawa ’to!?” Gustong gusto kong magwala at umiyak.

Sa halip na sagutin ako agad ay nakatanggap ako sa kanya ng mag-asawang sampal. “You deserve that bitch. You’ve been fucking with me all this time!”

Nagkatinginan kami at pinatalim ko ang tingin ko sa kanya. “Hibang ka Lila. Hibang ka na! Hindi ko nga alam kung anong ginawa o nagawa ko sa’yo para sabihin mong deserve ko ’to!”

“Hindi mo alam!?” Lumakad siya papunta sa likod ko saka sinabunutan ako. “Ginawa mo akong tanga, Leickel!”

“At sa paanong paraan, ha!?” Nakikipagsukatan ako ng galit sa kanya. Hibang na ang babaeng nasa harap ko ngayon, hindi na siya ang Lila’ng nakilala ko.

“Tinatanong mo pa talaga!?” Saka niya ako biglang dinukdok na ikina sigaw ko. “Boba ka, kung hindi dahil sa’yo hindi ko magugustuhan si Dreik, kung hindi dahil sa ate Leyvance mong malandi, mayroon na sana kaming pamilya ni Dreik!”

“G-Gusto mo si kuya Dreik?” Halos hindi pumasok sa utak ko ang isiniwalat niya.

“Ang galing mong magmaang-maangan! Hindi ba’t ikaw ang nagsabi na pumayag ako na isayaw ni Dreik sa kasal ni Avrein dahil alam mong gusto ko siya!?” Wika nito na ikinagulat ko.

“Hindi ko alam na gusto mo si kuya Dreik, Lila! Pinasayaw ko sa’yo si kuya Dreik noon para mapagselos si ate Leyvance at alam mo ’yon!” Sagot ko dito.

“You’re a fucking bitch!” At muli akong nakatanggap ng sampal mula dito.

Hawak ko ang pisngi ko at tumingin sa kanya. Gusto kong maawa sa kanya dahil matagal na pala siyang binabalot ng galit at obsesyon para sa isang taong nakatali na.

“Nakakaawa ka, Lila. Hindi ko alam na ganyan ka kababaw. Hindi ko alam na kaya mong ibaba ang sarili mo sa ganyan,” punong puno ng awa na wika ko dito.

“Ako? Ako, nakakaawa!?” Bigla ay tumawa ito na tila loka-loka. “Baka gusto mong mas maawa sa sarili mo dahil kahit anong oras ko gustohin ay maaari ka ng mamatay?”

“Hindi ko kakaawaan ang sarili ko, Lila. At mas lalong hindi alo takot mamatay. Dahil mamatay man ako, alam kong may mga taong totoong nagmamahal sa akin, may mga taong hindi ko kailangan paglimusan ng pagmamahal dahil kusa nila iyon ibibigay, may mga taong alam kong lagi kong masasandalan. Sa atin dalawa, ikaw ang mas nakakaawa. Uhaw na uhaw ka sa pagmamahal—”

“Putangina mo!” Muli nanaman ako nitong sinampal kaya’t hindi ko natapos ang iba pang sasabihin ko.

“Bakit, Lila? Hindi mo ba matanggap? Ikaw, kailangan mo pang manglimos ng pagmamahal, sa akin ay kusa iyong binibigay?”

“Hindi ka ba titigil? Alam mo bang isang saksak ko lang nitong kutsilyong hawak ko, goodbye Whynter at goodbye future baby ka na?”

Ang anak ko nga pala. Pasensya na anak, sobrang careless ng Mama kaya nandito tayo sa sitwasyon na ’to.

“Mamatay man ako, kasama ko nalang ang anak ko,” saka pa ako mapait na ngumiti sa kanya.

“Mukhang gusto mo talagang sumunod kay Yumi ano?” Si Yumi ang dating nagtangka sa buhay ni kuya Dreik at ate Leyvance dahil sa selos. Anong kinalaman niya doon?

“Anong kinalaman mo doon!?”

“Tanga ka nga pala talaga. Sabagay, tanga kayong lahat ng mga Freezell. Ako mismo ay nasa interrogation room noon, pero hindi niya ako inimbestigahan na baka isa sa mga nagpatahimik kay Yumi,” at muli itong tumawa na tila demonyo.

“Ikaw ang bumaril sa kanya?” Halos hindi ko na makapaniwalang wika sa kanya.

“Oo, ako nga! Mga bobo lang talaga kayo. Hindi mo ba alam na nilaglag ko pa ng sadya ang bracelet na may nakaukit na L.A.F doon sa mismong interrogation room?”

“Anong bracelet? Anong L.A.F?” Punong puno ako ng katanungan.

“Boba talaga. Bracelet iyon na pinagawa ni Whynter. Bracelet iyon na acronym ng pangalan mo. Alam kong oras na makita ni Aeickel ’yon ay pagbibintangan niya si Whynter dahil minsan na niyang nakitang suot ni Whynter iyon bago pa kayo nakatakdang ikasal,” pagpapaliwanag nito na punong puno ng iritasyon.

“Pakana mo lahat ito?”

“Ganoon ka ba kabobo? Ngayon mo lang nakuha ang konklusyon bes?”

“Demonyo ka, Lila! Wala kang kasing demonyo!” Puno ng galit na singhal ka dito.

“Demonyo agad?” Saka ito muling tumawa. “Baka sabihin mo na ako na ang nakaupo sa trono ng impyerno kapag sinabi ko pa sa’yo na ako ang dahilan ng aksidente ng ama ni Wynther at ng kabit niya?”

“ANO!!!?”

Tumawa ito na walang tigil na animo maligayang maligaya siya sa lahat ng ginawa niya. “You heard me just right, dear. Ginawa ko iyon para magkaroon ako ng panghahawakan sa kanya. And absolutely, I made the most perfect plan ever.”

Sasagot na sana ako nang bigla na lamang may pumapalakpak na punasok sa isang maliit na pintuan.

“A–Aei!?” Nanginginig na wika ko. “Anong ginagawa mo dito!? Mapapahamak lang tayong dalawa!”

Nakita kong tila nabato si Lila sa kinatatayuan niya pagkakita kay Aieckel.

“Didn’t I fucking tell you not to hurt my sister? Didn’t I fucking tell you not touch even a single strand of her hair? You violated our agreement, missy. Now, it’s my time to mess things up,” bigla nalang ay bumunot ito ng baril at isa-isa niyang pinagbabaril sa binti ang mga tauhan ni Lila. Lahat ay napaluhod at hindi makagalaw. Nagawa niya iyon sa loob lamang ng ilang segundo.

“You’re insane!!” Sigaw ni Lila sa kanya.

“You stupid people, kung gusto niyo pang mabuhay iwan niyo kaming tatlo,” utos ni Aei sa mga tauhan ni Lila at sa gulat ko atmy nagkanya kanyang gapang at sibat ang mga ito paalis.

“Putangina mo Aeickel!”

Noon pa ay isa ng misteryo para sa akin ang kakambal ko, ngunit mas lalo niya pang pinalala iyon para sakin. Ano ka ba talaga, Aei? Are you really my sister or my guardian angel?

“You messed with my sister, now you have to face me. Alam mong kinausap kita na huwag mong idamay si Lei at ibibigay ko sa’yo si Dreik, but you made your own move. Your own good move na dahilan kung bakit nandito tayo ngayon,” saka may kinuha si Aei sa bulsa niya na tila isang maliit na itim na bagay. Pinindot niya iyon.

“Tanga ka nga pala talaga. Sabagay, tanga kayong lahat ng mga Freezell. Ako mismo ay nasa interrogation room noon, pero hindi niya ako inimbestigahan na baka isa sa mga nagpatahimik kay Yumi.”

“Ikaw ang bumaril sa kanya?”

“Oo, ako nga! Mga bobo lang talaga kayo. Hindi mo ba alam na nilaglag ko pa ng sadya ang bracelet na may nakaukit na L.A.F doon sa mismong interrogation room?”

“Anong bracelet? Anong L.A.F?”

“Boba talaga. Bracelet iyon na pinagawa ni Whynter. Bracelet iyon na acronym ng pangalan mo. Alam kong oras na makita ni Aeickel ’yon ay pagbibintangan niya si Whynter dahil minsan na niyang nakitang suot ni Whynter iyon bago pa kayo nakatakdang ikasal.”

“Pakana mo lahat ito?”

“Ganoon ka ba kabobo? Ngayon mo lang nakuha ang konklusyon bes?”

“Demonyo ka, Lila! Wala kang kasing demonyo!”

“Demonyo agad? Baka sabihin mo na ako na ang nakaupo sa trono ng impyerno kapag sinabi ko pa sa’yo na ako ang dahilan ng aksidente ng ama ni Wynther at ng kabit niya?”

“Ano ’yan!?” Halata sa tinig ni Lila na takot na takot na siya.

“Recordings?” Saka pa hinagis hagis ni Aei ang recordee sa hangin.

“Hayop ka!”

“Honestly, I’ve been looking for some evidences that you did that to Whynter’s father and I found nothing. Luckily, you spilled it out yourself,” saka pa siya nginisian ni Aeickel. “And mind you, Missy. You didn’t fooled with that stupod bracelet. Ano bang palagay mo sa organization namin? Kasing liit ng utak mo ang nagpapatakbo? Kasing babaw mo ang mga security cameras? You’re one hell of a stupid bitch.”

“Putangina mo! Hayop ka, hayop!” Halata ko sa boses ni Lila na nanggagalaiti na siya kay Aeickel. Tila na din siya nawawala sa kanyang sarili.

Sa isang iglap ay bigla na lamang pinaputukan ng baril ni Aeickel ang binti ni Lila kaya napaluhod ito.

“Aei!” Sigaw ko dito.

Sa halip na sumagot ay dinaluhan ako nito at pinakawalan saka inalalayang makatayo. “Don’t worry, it won’t kill her.”

“Bakit ka nandito? Paano mo nalaman–”

“I’m your sister. I know everything about you. Iba lang talaga, dahil ikaw ang may hindi alam ng lahat tungkol sa’kin.”

“Because you chose not to tell us,” sagot ko dito ngunit pinitik lamang nito ang noo ko.

“Silly, I chose not to tell you, Mama and Papa for your own sakes. I’m always okay, iyon nalang ang isipin niyo,” tumango tango ako sa kanya at ngumiti.

“Anong gagawin natin kay Lila?” Tanong ko dahil hindi ito makagalaw sa sakit.

“Don’t worry. Ako na ang bahala sa kanya. She’ll pay for everything she did. Mauna ka ka na sa labas, nandoon si Whynter. Hindi ko siya pinapunta dito dahil alam kong sasabihin ni Lila ang tungkol sa Daddy niya. Para sa akin ay mas maigi na hindi nalang niya malaman, it will only make him remember the pain of losing his father,” wika niya.

Nauna na nga akong naglakad palabas at nakita ko si Whynter na pabalik-balik ang paglalakad sa harap ng itim na van. Nakita ko din ang mga tauhan ni Lila na hawak na ng mga lalaking nakaitim na sa palagay ko ay tauhan ni Lola Cassandra.

“Teryong….” Mahinang wika ko na sapat na upang marinig niya.

“Baby!” Tumakbo ito palapit sa akin at niyakap ako. “I’m sorry baby, I’m sorry,” ramadam ko ang pagpatak ng luha niya da balikat ko.

“Wala kang dapat ipagsorry,” sagot ko saka ko hinaplos ang buhok niya.

“Madami baby, madami akong dapat ipag sorry at ipaliwanag sa’yo. But baby, kahit ito muna, kahit ito lang ang paniwalaan mo, hindi ako ang bumaril kay Nanay Lita. Hindi ako,” pagpapaliwanag niya.

Humiwalay ako sa kanya at tinignan siya sa mata. “Kung ganoon, sino?”

“Si Lila. May hawak lang akong baril no’n kung incase na hindi siya tutupad sa usapan namin na hindi niya patatamaan sa kahit anong parte si Nanay Lita, ang sabi niya ay tatakutin ka lang niya. Pumayag na kasi ako sa gusto niyang iyon dahil kung hindi, ikaw ang babarilin niya. Mali ako dahil nagtiwala ako sa kanya, at sa kasamaang palad ay tinamaan si Nanay Lita.”

“May baril si Lila?” Iyon lang ang tanging pumasok sa utak ko.

“Oo, baby. Bakit?”

Fuck! Si Aeickel!

Saktong patakbo na ako pabalik nang makarinig kami ng apat na putok ng baril.

“Aeickel!!!!!!” Iyon lang ang huling naisigaw ko bago ako hinimatay sa sobrang takot.

NAGISING ako na purong puti ang nasa paligid. Sa amoy pa lamang ay alam kong nasa ospital ako.

“Gising ka na ba, ’nak?” Tinig iyon ni Papa.

“Gising na ang anak mo, Lexir?” Boses iyon ni Mama. Nakits ko siya na nakatalikod at nagbabalat ng mansanas.

Biglang sumagi sa isip ko si Aei kaya’t napabangon ako. “PAPA SI AEI!?”

“Huh?” Maang na sagot lamang ni Papa sa akin.

“Si Aeickel, Papa! Nasaan?”

“Nasa kabilang room. Nagpapahinga,” kalmadong wika naman ni Mama.

“Ma, Pa, nabaril si Aei! Bakit ganyan lang mga reaksyon niyo!?” Gusto ko ng maghisterya pero napakakalmado nila.

“Si Aei? Nabaril?” Saka sabay na tumawa si Mama at Papa. “Alam mo anak, baka kulang ka pa sa tulog. Matulog ka pa,” wika ni Mama at nginitian pa ’ko.

“Sabog ka ba ’nak?” Tanong naman ni Papa. “Baka maniwala akong tamaan ako ng bala pero hindi si Aei, ’nak. She was well-trained for that. Nasa kabilang room lang si Aei at nagpapahinga dahil nagsalin siya ng konting dugo sa’yo. Medyo nabawasan kasi dahil sa hiwa. Alam mo naman ang buntis bawal kumonti ang dugo,” tila ako nakahinga ng maluwag sa sinabi ni Papa.

“Alam niyo kung ano si Aei?” Tanong ko sa kanila ni Mama.

“Siguro nga hindi kami nakikielam at nanghihimasok sa mga desisyon niyong magkapatid, but that doesn’t mean na wala kaming alam ng Papa mo. Alam namin kung anong mga pinapasok niyo, pero nananatili kaming tahimik para malaman niyo kung tama ba ang mga desisyon niyo, at kung paano kayo matututo sa bawat pagkakamali niyo,” madamdaming wika ni Mama.

“Argh. I shouldn’t have come kung alam kong nagdadramahan kayo,” si Aei iyon na kapapasok lamang ng silid ko.

“Twin!” Sigaw ko upang makuha ang atensyon niya.

“I just gave you my blood. Wala ka bang nakuha kahit kaunting katahimikan ko lang?” Sagot niya ng nakakunot ang kilay.

“Nasaan si Whynter?” Tanong ko sa kanya ng nakangiti.

“Huh?” Nakita ko ang hindi makapaniwalang sagot niya sa akin.

“Hindi mo ba alam, ’nak?” Tanong na nagpagulo sa mundo ko.

…

…

…

…

…

…

…

“He’s in jail.”

–

JL’s Note: How do you like that? Relate sa istorya ni Vance ’di ba? Haha. 1 more chapter to go, then Epilogue. Sana sipagin ako later. Panalangin niyo. HAHAHAHAHAHAHA.

~ CIAO

Twenty-four

Leickel’s P.O.V

“He’s in jail,” halos ayaw magsink in sa utak ko ng mga salitang narinig ko.

“K–Kulungan?” Utal na wika ko sa kanilang tatlo.

“Yes. He surrendered himself to the police,” sagot ni Papa.

“And why would he do that!? Is he stupid?” Hindi makapaniwalang wika ko.

“Was that stupidity for you, ’nak? For me that’s a responsible act,” sagot naman ni Mama sa akin. “He’s willing to pay for what he did.”

“But Mama, what he did was unintentional! He was just caught off guard by the situation,” maiyak-iyak na wika ko kay Mama.

“Being caught off guard, and wise decision-making were too opposite, Lei.”

Huh? Iyon lang ang gusto kong sabihin kay Aeickel. Hindi niya ako naiintindihan.

“Hindi ko alam kung anong gusto mong iparating, pero twin, manganganak ako. Anong gusto mong kalakihan ng pamangkin mo? Amang nasa kulungan?” Gusto ko talagang manumbat. Dagdag mo pa tong hormones ko na naghuhumiyaw sa inis.

“Why are even telling that to me?” Nakita kong kunot noo niyang sagot sa akin kasabay ng mata niyang mapang-usig.

“Syempre! Baka ikaw pa nga ang nagsabi sa kanya na isurrender niya ’yong sarili niya e!”

Nginisian niya lang ako imbes na sagutin saka tuluyang umalis.

“Mama oh, tignan mo si Aei!” Pagsusumbong ko. Alam kong napaka spoiled ng dating ko, pero ano ba namang magagawa ko. Naiinis ako, naiinis ako!

“Maybe you have to calm down first, bunso?” Iyan lang ang sinagot ni Mama sa akin saka ako sinubuan ng mansanas.

“No! Pupuntahan ko si Whynter!” Saka ako tumayo mula sa kama at pumasok sa banyo.

Hindi nila ako pinigilan. Hindi ko alam kung bakit, pero mas mabuti ’yon dahil ipipilit ko din naman ang gusto ko.

Inayos ko lang ang sarili ko. May malaki pang gauze ang dibdib ko ngunit hindi naman masakit at kalaliman ang sugat kaya hindi ko gaanong iniinda. Hindi na din ako nanghihina. Ramdam kong malakas din ang kapit ng anak ko. Simple tuloy akong napahawak sa tiyan ko.

Ang tibay mo anak. Kapit ka lang, pupuntahan natin ang Papa mong hindi nag-iisip. Nakakapanggigil.

Lumabas na ako ng banyo at nagulat na lamang ako dahil iba ang itsura ni Mama at Papa habang nakatuon sa telepono ko.

Telepono ko?

“Bakit!? Anong problema?” Halos hindi ako humihinga sa tanong kona iyon.

“Anak, nagkagulo daw sa bilangguan,” limang salita. Limang salita na tila ako binuhusan ng nagyeyelong tubig.

“Si Whynter!? Kamusta si Whynter!?”

“Hindi namin alam, pero sa selda kung nasaan daw siya, doon daw nangyari ang kaguluhan–” halos hindi na natapos ni Papa ang sasabihin niya. Mabilis akong tumakbo.

Ramdam ko pa ang pangangatog ng tuhod ko, at panginginig na mga kalamnan ko habang binabagtas ko ang pasilyo ng ospital.

Sakto naman na nakasalubong ko si ate Leyvance at kuya Dreik na may dalang mga prutas.

“Hoy Lei!” Napahawak ako kay ate Vance dahil sa panghihina sa sitwasyon. “Ikaw ang dadalawin namin, saan ka naman pupunta?”

“A–Ate…. Ate si Whynter,” at doon na nagsimulang bumagsak ang mga luha ko.

“Maupo ka nga muna,” saka nila ako aalalayan sana ni kuya Dreik.

“Hindi ate, kailangan kong pumunta sa kulungan,” sagot ko dito.

“Huh? Anong kulungan–”

“Tara, ihahanda ko na ang sasakyan. Ihahatid ka na namin doon,” pagputol ni kuya Dreik kay ate Leyvance na mukhang hindi pa nakukuha ang sitwasyon.

Mabilis kaming sumunod kay kuya Dreik at hinatid nga nila ako kung saang kulungan naroroon si Whynter.

Nang makarating na kami ay ayaw pa akong papasukin ng jail guard dahil nga daw nagkagulo, ngunit nagmakaawa ako dito. Ginamit ko na din ang pagiging Freezell upang masunod ang nais ko. Sinabi din nito ang numero ng selda kung saan naroon si Whynter.

Naglalakad ako sa pasilyo nang bilangguan, ngunit napakatahimik. Hindi ganito ang mga napapanood ko na palabas, kaya lalo akong kinabahan.

Paano nalang kung may masamang nangyari sa kanya? Paano nalang kung may tauhan din pala dito si Lila at balak siyang patayin? Paano na ang anak namin? Paano na ’ko?

Samu’t-sari ang tumatakbo sa utak ko na hindi ko malaman kung paano ko isasaayos. Gusto kong sumigaw at magwala dito.

“Oy!” Bigla akong napalingon sa tinig na iyon at may nakita akong isang bilanggo. “Pinaaabot sa’yo,” wika nito saka may binigay sa akin na isang maliit na papel.

‘LEICKEL AVRIA LOU- FREEZELL. Hindi man lamang kita nabigyan ng chance na maging Villafuerte.’

Iyon ang nakasulat sa papel na gusto ko na agad iyakan.

“Sira ulo ka naman Whynter! Ano bang ginagawa mo?” Wika ko ng mag-isa.

“Oh para sa’yo,” isa nanamang preso ang nag-abot sa akin ng kapirasong papel nang tinuloy ko ang paglalakad ko.

’LEICKEL AVRIA LOU- FREEZELL

.

Patawarin mo ako at nagiging duwag ako pagdating sa’yo. Lahat ng laban kaya kong ipanalo, pero pagdating sa’yo kaya kong matalo at kahit isuko pa ang lahat. Sa ngayon, mukhang haharapin ko na ang pagkatalo.’

“Whynter naman! Gago ka ba, hindi ka pa pwedeng mamatay!” Napaupo na ako sa pag-iyak.

May lumapit nanaman na isang preso sa akin ngunit hindi ko na ito tiningala. Kinuha ko na lamang ang papel na inaabot nito at binasa.

’LEICKEL AVRIA LOU- FREEZELL. Mawawala man ako ng paulit-ulit pero hindi no’n mababago kung anong nararamdaman ko sa’yo. Larawan mo nga lang ay tinamaan na ‘ko. Ngunit sa palagay ko may hangganan talaga ang lahat.’

Wala na akong mahanap na salita na ibabato ko pa sa kanya. Ang lakad ng loob niyang bigya ako ng mga sulat na ganito! Sana sa akin nalang siya nagpaalam.

Tumayo ako at pinunasan ang mata ko. Sakto naman na hahakbang na sana ako nang may magsalita sa speaker ng bilangguan.

“Announcement. Ang pamilya na narito na ni Inmate #731 ay maaari nang dumeretso sa morgue. Nandoon na ang kanyang bangkay.”

Para akong nabato sa narinig ko kaya’t mabilis kong tinungo ang jail guard na pinakiusapan ko kanina at tinanong dito kung anong inmate number si Whynter.

“Inmate #731 po,” halos mapatif ang hininga ko sa narinig kong iyon.

“Nagsisinungaling ka, hindi ba? Buntis ako, huwag mo ’kong gaguhin,” iyan na ang mga salitang binitawan ko.

“M–Ma’am, iyon po ang totoo. Halina po kayo at sasamahan ko kayo sa morgue–”

“Bitawan mo ’ko! Kaya kong pumunta doon ng mag-isa,” pagtatapos ko sa kamay nito nang akma ako nitong aalalayan.

Sinundan ko ang mga sign na patungong morgue ngunit nang marating ko ang pintuan ay halos ayaw ng humakbang ng mga paa ko.

“Get in,” boses iyon ni Aeickel kaya’t napalingon ako. Walang ekspresyon ang kanyang mukha gaya ng normal. Wala kang mababanaag na emosyon.

“H–Hindi ko yata siya kayang makita, Aei.”

“I said get in. You wouldn’t know what’s inside if you don’t face your fear. Stop staying in your comfort zone Leickel Avria!” Bahagyang tumaas ang boses niya kaya’t napapitlag ako.

Hindi na ako sumagot pa at dahan-dahan kong itinulak ang pinto.

Pagpasok ko ay ramdam ko na ang lamig ng paligid. Nilinga-linga ko ang aking paningin ngunit wala akong ni isang bangkay na makita dito.

“LEICKEL AVRIA LOU- FREEZELL,” napalingon ako sa pinanggalingan ng tinig.

“W–Whynter!?”

“Yes, Baby. Alive and kicking.”

“Gago!” Tinawid kong pagitan namin ang pinagsusuntok ko siya sa dibdib. “Napakagago mo!” At doon ko ibinuhos ang mga luha ko.

“Alam mo ba kung bakit nandito tayo ngayon sa morgue?”

“Gago! Syempre nagpanggap kang patay! Isusumbong kita kay Mama at Papa, pati na din sa lahat–” hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil bigla na lamang sinakoo ng labi niya ang labi ko.

Napakainit ng mga labing ito. Napakalambot. Gustong gusto kong halika ng matagal at puno ng pagmamahal.

Ilang segundo lang ay inilayo niya ako sa kanya na tila gusto kong tutulan.

“Nandito tayo, kasi patay na patay ako sa’yo,” saka niya pa ako kinindatan. Gustong gusto ko siyang sapukin sa ginawa niya.

“Sira na talaga ’yang ulo mo!”

“Kidding aside, baby, nandito tayo kasi takot na akong mareject ulit,” bigla na lamang siyang lumuhod sa harap ko at inilabas ang maliit na kahitang alam na alam ko ang laman! Lagi kaya akong nagpaplano ng proposal ng mga naging kuya ko.

“Huwag mong ituloy ’yan dito, Whynter naman!”

“Sapat na ba ang mga naging pagsosorry ko? Sapag na ba lahat ng naging sakripisyo ko para sa relasyon na ’to? Kung akong tatanungin mo? Hindi pa, Lei. Malayong malayo pa ako sa lahat ng ginawa at sinakripisyo mo,” saka niya kinuha ang kamay ko.

Hindi ako makahanap ng isasagot sa kanya. Ang gusto ko lang ay umiyak sa iba’t ibang emosyon na nararamdaman ko ngayon.

“Hindi ko maibibigay sa’yo ’yong pagmamahal na kayang ibigay ng Mama at Papa mo, hindi ko kayang ipangako sa’yo ’yong seguridad na kayang ibigay ni Aeickel sa’yo, hindi ko kayang ialay ’yong mundo na kayang ialay ng Lola Cassandra mo, pero Leickel Avria Lou- Freezell, kayang kaya kong ibigay ang buong ako sa’yo. Papakasalan mo na ba ’ko? This time, I promise, no more running away, no more secrets, no more promises to be broken, no more Ice Summers, no more lies. Marry me, marry the whole me.”

“Bwiset ka!” Saka pa ako nagpunas ng luha ko na tuloy-tuloy palang umaagos sa mga mata ko. “Utos na nga ’yang ginawa mo, makakatanggi pa ba ’ko? Idagdag mo pa na sa morgue ka nagpropose! Syempre pakakasalan kita!”

Tumayo siya mula sa pagkakaluhod at isinuot sa akin ang singsing. Hinalikan niya akong muli at doon na ako nakarinig ng maraming palakpak mula sa paligid. Nandito na nga silang lahat. Ang buong angkan ko. Sigurado akong sila ang may pakana nito.

Inilayo niya ako sa kanya at tinitigan sa mga mata. “Hindi ka ba nagtatakha sa inmate number ko?” Napakunot ang noo ko sa sinabi niya. “7 stands for letter L, 3 stands for letter E, and 1 stands for letter I. It’s LEI. Wala e, kahit yata nasaan ako, gusto ko ng mga bagay na laging related sa’yo. Still remember the bracelet? Ganon ako kabaliw sa’yo, baby. You make me wanna go crazy.”

“Sinisi mo pa ’ko!” Pero deep inside ay maligayang maligaya ako.

“BUNSO, I SWEAR, WALA AKONG ALAM DYAN! KAYA PALA AYAW AKONG PAGSALITAIN NITONG ASAWA KONG EPAL!” Boses ’yon ni ate Vance.

Hmmmm. Kaya pala.

“This is not a morgue twin. This is just a simple interrogation room. This compound is another branch of the organization. Don’t worry, hindi ka naman pinagproposan sa isang bilangguan at mas lalong hindi sa isang morgue.”

Nakahinga ako ng maluwag sa sinabing iyon ni Aei. Kasi kung hindi, ano nalang ikwekwento ko sa anak ko?

“I love you,” bulong iyon ni Whynter na hindi pa pala umalis sa tabi ko.

“I love you too, pero hindi pa tayo tapos. Nagagalit ako sa pakulo na ’to. Paano kung nakunan ako–”

“You won’t. I got you checked bago nila pinlano ’to,” tinig iyon ni Tita Yna.

Napatahimik ako dahil sa napakalamig na boses ni tita Yna at napaka cold na aura nito.

“See. These were all well-planned,” bulong ni Whynter sa akin kaya kinurot ko na lamang siya sa tagiliran.

“Hindi ba tama ako?”

“Ate Avrein?”

“Kapag ikaw na ang pinagproposan ng ganito doon mo lamang malalaman kung anong mararamdaman mong kaba? Ganyan Leickel ang dinulot mo sa amin sa lahat ng pinlano mong proposal,” saka pa siys tumawa na ikinasimangot ko. “Kahit paano ay nakaganti na kami sa’yo.”

“Salbahe!” Paghihimutok ko.

Humanda ka talaga sa’kin Teryong ka!

NAGLULUTONG kasalukuyan si Whynter sa kusina. Malaki na ang tiyan ko ngunit hindi pa din kami naikakasal. Napagdesisyonan ko kasi, oo ako lang talaga, na magpakasal nalang kami kapag nakapanganak na ako dahil gusto kong sexy pa din ako sa kasal ko! Aba minsan nalang ikakasal e.

“Matagal ka pa ba!?” Sigaw ko sa kanya mula sa salang condo.

“Sandali nalang po,” sigaw niya naman pabalik.

“Dalian mo dyan at nagugutom na kami!” Ramdam na talaga ang iritasyon sa boses ko.

Naramdaman ko ang mga yabag ng paa papalapit sa akin kaya lumingon ako. Sa ginawa kong paglingon ay bigla na lamabg ako nitong kinintalan ng halik.

“Ayan na po mahal na reyna, nauna na ang dessert. Sandali na lamang po iyon kamahalan ko,” pang-aamo naman niya sa akin.

“Kanina ka pa kaya doon!” Nakasimangot na sagot ko.

“Baby, dapat talaga ay nagpaultrasound ka na kay tita Yna para nalaman natin kung ano bang gender ng anak natin pati na din kung kambal ba sila dahil lahi niyo ’yon. Ang lakas-lakas mo pang kumain– I mean, ang—”

“SHUT UP!” Talagang sinigawan ko siya. “NAGREREKLAMO KA NA BA!? BUBUNTIS-BUNTISIN MO ’KO TAPOS GUSTO MO KASING SEXY PA DIN AKO NG DATI!? EH KUNG HIWALAYAN KAYA KITA!?”

“Baby ko, kalma lang po. Wala po akong masamang ibig sabihin. Gusto ko nga ’yon. Masigla kang kumain para sa anak natin,” nakangit niyang sagot.

Ewan ko ba. Mula nabuntis ako naging na akong uto-uto. Nakakainis!

Pabalik na siya sa kusina nang makaisip ako ng kapilyahan.

“Whynter….. T–Teryong…. Mangangak na yata…. AGHHHH!”

“Huh!!??” Nakita ko ang pamumutla niya. Gustong-gusto ko ng tumawa.

“AHHHHHH! ANG SAKIT!”

“B–Baby… Ano? Ano? Ano bang gagawin ko? K–Kukunin ko ba lahat ng tubig sa ref?” Tarantang taranta na ang itsura niya at kulang nalang ay itali niya sa leeg niya ang apron na suot niya. Tawang tawa na talaga ang pakiramdam ko kaya hindi na napigilan.

“HAHAHAHAHAHAHA! JOKE LANG TERYONG,” saka pa ako walang humpay na tumawa. In all fairness sa kanya, napanatili niyang hindi siya nahihimatay.

Bigla ay tila nahimasmasan siya. “That’s not a good joke, Lei.”

Ramdam ko ang pagkapikon niya. Tatayo na sana ako nang maramdaman ko ang sunud-sunod na paghilab ng tiyan ko.

“W–WHYNTER???”

“What!?” Iritable siyang bumaling sa’kin.

“I think it is going out for r–real,” sagot ko.

“Stop kidding me, it’s not funny anymore.”

“I’M FUCKING SERIOUS! THE BABY IS COMING! AGGGGHHHHHH!” Sobrang napakasakit ng bawat paghilab na nakuha ko ng maiyak.

“FUCK!!!” Finally, mukhang natauhan na siya.

–

JL’s Note: Who’s excited for the baby’s/babies’ name/s? HAHAHAHA. 2017 palang may names na sila, at long last maipapangalan ko na.

Ps. Alam niyo ba tatlong pamangkin ko na ang pinangalanan ko using may characters?

Vhrea Grace D. Mendoza (although the grace didn’t came from me)

Ayler Viennce Sabado

Ziana Avria C. Mendoza

Hihihi. Love ako ng mga mommy nila. Sa’kin pinagkakatiwala ’yong naming. 😁😂

~ CIAO

EPILOGUE

Leickel’s P.O.V

Pagod na pagod ang pakiramdam ko ngunit pinilit kong iminulat ang aking mga mata.

“B–Baby, you made it.”

That was Whynter. Kitang kita ko ang saya sa mga mata niya lalo na at hawak niya ang anak namin sa mga braso niya.

“Can I see him?” Tanong ko na mabilis naman niyang tinanguan.

Dahan-dahan niyang ibinaba sa braso ko ang anak namin. Pagkakita ko pa lamang sa aking anghel ay tila na ako nabighani sa kanyang taglay na kagwapuhan. Ang liit na kanyang labi ngunit hubog na hubog. Nakuha naman niya ang tungki ng ilong ni Whynter.

“Thank you, Baby.”

“Why?” Napalingon ako sa kanya.

“Thank you for giving me the world, our own world. Mundo na masasabi ko talagang akin,” saka niya ako kinintalan ng halik sa noo gayon din si baby.

“Pinangalanan mo na ba siya?” Tanong ko.

“No. Ikaw ang naghirap, I want you to have all the rights,” sagot niya sa akin.

“I want to name him… Laeven Azer.”

Ngumiti siya sa akin at tumango. “ Laeven Azer Freezell- Villafuerte, that is such a handsome name.“ (Leyven Ahzer po ang basa)

“I love you both,” tanging nasabi ko dahil muli akong iginupo ng antok at pagod.

“MAMA!” Sa lakas ng boses na iyon nang tatlong taong gulang kong anak ay para na akong nagkakaroon ng panic attack.

“Yes, Laev?” Tanong ko sa batang madungis na nasa harap ko ngayon. Malamang ’to ay hinayaan nanaman ng Daddy niya na maglaro ng lupa sa garden.

“Papa is shoveling,” sagot niya sa akin saka pa ngumiti ng pagkalaki laki. Ang liit ng labi niya pero lagi siyang ngumingiti ng malapad na animo ba sa ngiti na iyo ay kaya niyang pasayahin lahat.

“So ginaya mo si Papa kaya ka ba madungis?”

“Yes po Mama. Papa kasi, sabi niya po dapat magplay ng dirt para maging strong,” bibong sagot naman niya sa akin.

“Halika na, ipapapaligo na kita kay ate Hannah mo ha? Mag-uusap lang kami ng Papa. Okay po ba tayo doon?” Pang-aaro ko sa kanya. Takot kasi si Laeven sa tubig.

Dito ko na pinatira si Nanay Lita at Hannah sa akin. Pabor naman daw iyon at gustong gusto din naman ni Nanay Lita na makasama kami lalong lalo na si Laev.

“Okay na okay po!” Saka pa siya nag thumbs up sa akin.

Ibinigay ko kay Hannah si Laev at inutusan na paliguan na niya. Mahal na mahal ni Hannah si Laev na akala mo ba ay totoo niya itong pamangkin. Si Nanay Lita naman ay nasa kusina at nagluluto.

Tinungo ko sa garden ang kupal kong asawa na wala na yatang alam ituro sa anak ko kung hindi ang maging mahilig sa lupa at halaman. Pati ang laro ni Laev sa tab niya ay plants vs. zombie 1 and 2.

“Hoy!” Pukaw ko sa atensyon ng kupal na lalaki sa garden.

“Yes, Baby?” Bigla na lamang siyang lumingon. Gusto ko naman siyang uling patalikurin dahil sa ayos niya. NAAAKIT AKO! Patawarin ako sa pagnanasa ko sa asawa ko, pero kanasa-nasa siya ngayon!

Well-toned abs na may kakaunting dumi ng putik habang may dumadaloy na pawis!? Kung hindi ’to gwapo, magmumukha siyang dugyot! Kaso naman kasi, gwapo ang asawa ko! Hot ’to. Mainit pa sa nagbabagang apoy.

“Baby, why are you smiling mischievously?” Kitang kita ko ang pang-aasar sa tanong niya na iyon.

“Lolo mo mischievously! Magdamit ka nga!” Sita ko kunwari sa kanya kahit ang totoo ay parang gustong padaanan ng mga kamay ko ang naghuhumiyaw na abs na iyon.

Leickel Avria, ang libog mo!

“Really? Gusto mo talagang magdamit ako?” Ngumisi pa siya sa akin at nagsimulang humakbang papalapit.

“H–Hoy! D–Dugyot ka! Layo!” Pagtataboy ko kunwar sa kanya.

Imbes na sundin ako ay bigla na lamang niya akong kinabig papalapit sa kanya at pinagtama ang mga maya namin.

Nakaamoy na ba kayo ng pawis na mabango? How Whynter? HOW!?

“Lalayo ba ’ko?”

“B–Bahala ka sa buhay mo,” yes, I’m freaking stammering in front of my husband. My husband for three years now. Para akong bagets, hindi na ’ko nasanay sa kakupalan niya.

Unti-unti niyang ibinaba ang mga labi niya sa mga labi ko.

“AY PORN!” Kapwa kami napaigtad sa boses na iyon kaya’t naitulak ko si Whynter na ikinatawa lang niya.

“Fifi! Mimi!” Sinalubong ko silang dalawa ng yakap.

“Hindi ba ghorl sabi ko dadalaw kami today, bakit naman may paporno kayong mag-asawa!?” Pang-aasar sa akin ni Fifi.

“Baliw! Nang-aasar lang ’yan,” sagot ko.

“Weh? Parang hindi naman,” sagot naman ni Mimi sa amin ng may pang-uusig na mukha.

Do you still remember them? They are my friends. Pero siguro mas natatandaan niyo si Mimi, ano? Mimi is an agent. Nakakontrata pala siya sa organization para bantayan ako since I entered college. Kinonfess niya sa akin dahil ayaw ko talaga siyang palapitin sa amin ng pamilya ko. Sinabi niya sa akin ang totoo. Siya ang pumatay sa mga lalaki noon sa condo dahil pagtatangkaan kaming patayin ng mga ’yon ni Whynter.

“Halina nga at pumasok na tayo mga baklang walang lawit. Mamaya mapagdiskitahan ko pa ang asawa mo at idimenda mo pa ’ko,” aya ni Fifi sa amin.

Pumasok na kami sa loob sakto namang katatapos maligo ni Laev.

“Hi baby Laev!” Bati ni Fifi dito.

“Hello po Ninong Filosofo,” nakangiting cute na bati naman ng anak ko na ikinapigil ko ng tawa.

“ANO!?” Sigaw ni Fifi. Halatang hindi niya expect ’yon. “ANG IMPAKTA MO BANG NANAY ANG NAGTURO SA IYO NIYAN?”

“Opo Ninong Filosofo–”

“Maygad Laev! Pasalamat ka inaanak napakacute mo,” saka niya ako pinanlisikan ng tingin ngunit ngitian ko lang siya ng napakatamis. “Call me Ninang Fifi, okay?”

“Okay po,” sagot naman ng anak ko.

“Hello din sa’yo inaanak kong gwapo,” bati din ni Mimi. “It’s me, your Ninang–”

“Ninang Milagrosa po,” inosenteng tugon naman ng anak ko.

“Napakabruha mo!” Bulong na angil sa akin ni Mimi. Gustong gusto ko talagang tumawa ng sobrang lakas.

“It’s Ninang Mimi, Laev. Okay?”

“Okay po,” saka nagthumbs up ang anak ko.

“Ang bilis niyang matuto, ’no?” Pang-aasar ko.

“Oo ghorl, kaya huwag kayong poporno-porno ng asawa mo kung saan-saan,” ganting asar naman sa akin ni Fifi na ikinasimangot ko. Kahit kailan ang baklang ’to, laging may rebat!

Nagkwentuhan lang kami at ibinigay nila kay Laev ang pasalubong nila. Sabay-sabay din kaming kumain.

Bandang mga alas-singko na ng hapon nang mapagdesisyonan nilang umuwi na. Nakatulog na din si Laev sa pagod dahil sa pakikipaglaro ng mga bruha.

“Oh siya, aalis na kami!” Pagpapaalam nila.

“Mag-asawa na kasi kayo at bumuo ng pamilya,” pang-aasar ko.

“Naku ghorl! Kung kasing wafu ni Fafa Whynter, push. Pero kung charkla naman, pass,” sagot ni Fifi. Tinawanan ko lang ito bago na tuluyang pinasibat ang sasakyan paalis.

“BABY,” tinig iyan ni Whynter na nasa tabi ko. Kapwa na kasi kami nakahiga.

“Hmm?”

“I love you,” saka siya dumukwang sa pwesto ko at hinalikan ako sa noo.

“I love you too.”

“It’s been three years since we got married, it’s been three years since Lila took suicide, it’s been three years since I almost lost you, naisip ko lang na madami na din pala tayong napagdaanan,” wika niya ng nakangiti at nakatingin sa mga mata ko.

“Ngayon mo palang ba ’yan napagtanto? Almost everyday, walang tigil akong nagpapasalamat na binigay kayo sa akin ni Laev, na kahit na ang dami nating sakit na naranasan in the past, heto tayo, buo at masaya,” sagot ko.

“That’s why I’m more than thankful that I chose to chase you. Paano nalang kung hindi ’di ba? Ede wala ako nito?” Saka niya ba naman biglang dinakot ang kanang dibdib ko at marahang hinimas.

“W–Whynter!” Akala ko magdadramahan kami, iyon pala mamanyakin niya ’ko!

“If I didn’t choose to give up everything for you, ede hindi ko sana natitikman ’to,” at bigla naman niyang inangkin ang mga labi ko.

“Uggghhh–” hindi ko napigilan ang sarili ko na mapaungol.

“If I didn’t choose to fight for you, ede hindi ko sana nalalasahan ’to,” bulong niya matapos humiwalay sa mga labi ko at saka binigyan niya ng maliliit na halik ang leeg ko.

“Y–You’re a tease!”

“If I didn’t choose to get you pregnant, ede hindi ko sana nahahawakan ’to,” and in that instant, he slid his hand inside my pajama all the way to my core!

“Uggghhhh. Fuck!”

“I am so glad that I chose all those things to be with you,” at bigla na lamang siyang pumaibabaw sa akin at tinignan ako ng mata sa mata. “I’m glad that I runaway from you once kasi ito naman ang naging kapalit. I will forever be your man through ups and downs, in any obstacles, in any hindrances, in any situation.”

Nginitian ko siya at hinalikan ng malalalim bago bumawi at muling tinitigan siya sa mga mata. “I’m glad that

My Stupid Runaway Groom

is now

My Loving Pervert Husband.

“

“Pervert?”

“Uh-ha.”

“Let me prove that to you, Baby.”

–

   

The end ~

JL’s Note:  PROMISE BABAWI AKO SA ISTORYA NI AEI. ITAGA NIYO ’YAN SA BATO.

   

Next Freezell Series :

✅✅ My

Short Tempered Husband

Aeickel Lavria Lou— Freezell’s story.

---

    

“A finished book is better than filmed movie. Difference? Less expensive and makes you more imaginative.” - Ice ❤

FACEBOOK GROUP

I made a group for my readers. Hehehe. If you want to join, the facebook group name is…..

Ice_Freeze Stories (FREEZIES).

HOPING YOU’LL JOIN. THANK YOUUUUUU SO MUCH.