SYNOPSIS

LUSTING over Grace Oquendo was not good for Valerian Volkzki’s health. He should be working his ass off and firing his employees who go against his will. Dapat ay nagpapayaman siya imbes na ini-stalk si Grace Oquendo. Lahat ng ginagawa niya ay kabaliktaran sa dapat gawin ng isang Valerian Volkzki.

Why was he being like this? To see Grace again? Hell! That was against  his vocabulary.

Para mahawakan ito at pa-simpling ma-tsansingan? Fúck! Hindi siya manyak. He could bed any woman he fúcking wants.

Para makasama ito? Shit! Gusto niya palaging nag-iisa at ayaw niya ng isturbo. And Grace Oquendo screams disturbance to his life.

Para maamoy ang nakakabaliw na natural na amoy nito bilang isang babae? Another Fúck! Kailan pa siya nabaliw sa isang amoy? He was so fúcked up.

O para maakit niya ito at maangkin? Hmm… well…

And to top of it all, may lahing hapon at espanyol ang dalaga. Another holy Fúck! Hindi siya papatol sa may lahing hapon at espanyol! But could he stop his manhood from reacting every time Grace was near?

If he couldn’t stop his massive erection, disaster will strike in the name of cupid and lust.

WARNING: SPG | R-18

CHAPTER 1

CHAPTER 1

“ DOC, WE SHOULD add him to the list of most sought-after bachelors for tomorrow’s auction,“ sabi ni Tessmarie na inilapag ang larawan ng isang guwapong lalaki sa ibabaw ng mesa niya. “Sa tingin ko, papayag naman siya.”

Si Tessmarie ang co-organizer ni Grace para sa gaganaping auction bukas ng gabi.

The auction was for their organization, Animal Welfare. She had always partaken in these kinds of things. Halos lahat ng oras niya ay napupunta sa pag-aalaga niya sa mga hayop sa clinic niya. She was a veterinarian and she loved animals, especially dogs.

Grace took a deep breath and stared at the handsome man in the photo. He had emotionless midnight black eyes. His nose was proud. A very stubborn jawline and a visible frown of displeasure on his face. Bumaba ang tingin niya sa katawan nito. Well-toned body. He stood six feet three. Kahit sa larawan, nakakunot pa rin ang noo ng lalaki.

“Sa tingin mo papayag si Mr. Valerian Volkzki na sumali sa auction bukas?” Mahina siyang natawa. “Sorry, Tessmarie, I just didn’t think he would. He’s after all called ‘Hitler’ by his employees.”

Ngumiti nang tipid si Tessmarie. “Alam ko. But think of this, kapag napapayag natin ang isang Valerian Volkzki na sumali, siguradong marami tayong makakalap na pondo.”

Grace was considering it. “Sabihin na nating isinama natin siya.” Humugot siya ng isang malalim na hininga. “Sino ang pupunta sa kanya para imbitahan siya?”

Lumapad ang ngiti ni Tessmarie, saka inilapag ang invitation card sa mesa niya. “Ikaw.”

Namilog ang mga mata ni Grace. “No way…”

“Yes, way.” Kinindatan siya ni Tessmarie. “Sa ating dalawa, mas malakas ang convincing power mo.”

“I doubt that.” Ipinaikot niya ang mga mata. “Tessmarie, baka patayin ako ng lalaking ’to.” Dinuro-duro pa niya ang larawan ni Mr. Volkzki. “Hindi ako makakalabas nang buhay sa opisina niya.”

Tinawanan lang siya ni Tessmarie. “Silly. Of course not. Ang magagawa lang niya ay singhalan ka.”

Bumagsak ang mga balikat niya. “Wala bang ibang puwedeng kumausap sa kanya?”

Tessmarie shrugged. “I could call Donny and—”

“Ew.” Nalukot ang mukha niya.

Malakas na tumawa ang kausap. “Ayaw mo talaga kay Donny, ’no? Balak pa naman n’ong manligaw sa ’yo.”

Si Donny ay kasali rin sa Animal Welfare katulad nila ni Tessmarie. Palaging nakikipaglapit sa kanya ang lalaki sa hindi malamang kadahilanan.

Hindi pa rin maipinta ang kanyang mukha. “Ayoko sa kanya. Nandidiri ako kapag hinahawakan niya ako. Nasusuka ako, eh. Siguro dahil ’yon sa pabango niya. Mabait naman siya pero ayaw kong hinahawakan niya ako.”

Tumawa na naman si Tessmarie nang malakas. “Oh, Grace. Napakainosente talaga niyang isip mo. Hindi pa tainted ng kahalayan at kabederhan sa mundo.” She tsked. “Nasusuka ka kasi hindi mo gusto si Donny. ’Yon lang ’yon. ’Yan ang reaksiyon mo kasi ayaw mo sa kanya. Pero kapag may lalaking humawak sa ’yo at nagustuhan mo ang pakiramdam, humanda ka, si Kupido ang may kagagawan niyan.”

Kumunot ang noo niya. “Cupid doesn’t exist. It is scientifically proven.”

Napailing-iling na lang si Tessmarie. “God, Grace, saang kuweba ka ba itinago ng pamilya mo? Cupid is used to represent love, but not literally.”

Napasimangot siya at nainis sa sarili. Bakit ba ang dami niyang hindi alam sa mundo? “Eskuwelahan at bahay lang ako palagi. May kasama pa akong yaya hanggang college ako. Kapag may free time, nagbabasa ako sa educational books tulad ng gusto ni Daddy para dagdag kaalaman na rin. Noong college ako, hatid-sundo ako ni Daddy, ’tapos uncle ko ang dean ng college namin kaya bantay-sarado ako. I want to be like a normal student, hanging out with boys and reading magazines, but Dad won’t let me. Sabi niya makakasama ’yon sa akin. And I listened. That’s what good daughters do, right? Listen to their parents?”

Tessmarie looked at her with pity. “Grabe naman pala ang pagkaistrikto ng parents mo. Hindi ka ba nasakal man lang ni isang beses?”

Umiling si Grace. “Para din naman ’yon sa ’kin sabi ni Daddy. Kaya pasensiya na kung literal ako minsan mag-isip at walang kaalaman-alam tungkol sa opposite sex.”

Tessmarie sighed. “Don’t worry. Kapag may hindi ka maintindihan sa opposite sex, call me. May number ka naman sa ’kin, ’di ba?”

Grace nodded. “Salamat.”

“Sige, alis na ako. Mamimigay pa ako ng imbitasyon, eh.”

Tumayo siya at nakipagbeso kay Tessmarie. “Okay. Ingat.”

“I will. Anyway, don’t forget about Mr. Valerian Volkzki. Kaya mo ’yan.” Ngumiti ito, saka lumabas ng clinic niya.

Pabagsak na naupo si Grace sa swivel chair, ang mga mata niya ay nakatitig sa larawan ni Valerian Volkzki. Siya talaga ang kakausap kay Hitler ng Pilipinas?

Lord, have mercy on me.

Huminga siya nang malalim, saka inilagay sa handbag ang invitation card na inilapag ni Tessmarie sa table niya. Lumabas siya ng animal clinic kasama ang aso niyang si Valerian na iniregalo sa kanya ng kanyang ama.

Binuksan niya ang pinto ng sasakyan. “Valerian, get in,” pagkausap niya sa aso na agad namang pumasok sa loob ng kotse.

Napangiti si Grace dahil napakatalino ng aso niya at nakikinig sa kanya. Pumasok na rin siya at umupo sa driver’s seat, saka pinausad ang sasakyan patungo sa AirJem Airlines.

Sana papasukin siya kahit wala siyang appointment. She knew that Valerian Volkzki was a very busy man.

Nang makarating sa parking lot ng AirJem Airlines, binuksan niya ng isang pulgada ang bintana para makahinga ang aso niya habang nasa loob na siya ng gusali. She wasn’t worried that someone might steal her car. Heavily guarded ang buong parking lot.

Inayos muna ni Grace ang itim na damit na umabot ang haba sa ’taas ng tuhod niya. The dress hugged her curves. Napakagat-labi siya nang mapansing naka-doctor’s robe pa siya. Shit! Agad niya iyong tinanggal at itinupi, saka isinampay sa isang braso niya.

Huminga siya nang malalim bago lumabas. Sumakay siya sa elevator. Pagkalabas mula roon, dumeretso siya sa mesa na nasa labas ng President’s Office.

“Good morning.” Nginitian niya ang lalaki na nasa likuran ng secretary desk. “Puwede ko bang makausap si Mr. Volkzki? Wala akong appointment.”

Ngumiti ang lalaki. “Mr. Volkzki doesn’t like appointments.” Tumayo ito. “Wait for me here.”

Tumaas ang kilay ni Grace nang pumasok ang lalaki sa President’s Office. Mr. Volkzki didn’t like appointments? How weird was that? Hindi ba dapat kapag malalaking kompanya, may appointment kasi marami silang ginagawa?

Nakataas pa rin ang kilay niya nang makalabas ang lalaki sa opisina, pero nanatiling nakabukas nang kaunti ang pinto.

“Ma’am, ano raw ho ang pangalan n’yo?” magalang na tanong ng lalaki.

“Grace Oquendo,” sagot niya.

Pumasok ang kalahating katawan ng lalaki sa pinto, saka nagsalita. “Grace Oquendo raw, Mr. Volkzki,” sabi nito na mukhang kausap ang pakay niya.

This is weird.

Bumaling na naman sa kanya ang lalaki at nagtanong. “May dugo raw po ba kayong Hapon o Espanyol?”

Naguguluhang tumango siya. “One-fourth Japanese, one-fourth Spaniard and half Filipino.”

Bumaling na naman ang lalaki sa loob ng opisina. She heard the man relayed his answer to his very weird boss. And then he looked at her again. “Ma’am, puwede raw po ba kayong humarap sa camera?” Itinuro nito ang camera na nasa gilid. “Para daw makita niya kayo.”

Nagtataka man, sinunod ni Grace ang ipinagawa ng lalaki at nakakunot ang noong tumingin siya sa camera.

Minutes later, the man spoke again. “Pasok na ho kayo, Ma’am.”

Nagpakawala siya ng isang malalim na hininga, saka naglakad papasok. “Thank you,” sabi niya sa lalaki nang magkasalubong sila, saka pumasok sa nakabukas nang pinto.

“Close the door,” A baritone voice said as she walked in.

Without looking at Mr. Volkzki, Grace closed the door behind her and faced the man she came here for.

She sucked in a sudden breath when she saw his face up close. The picture didn’t do him any justice. The man in front of him was Adonis personified.

Good heavens. May lalaki palang ganito kaguwapo.

Tumikhim siya at napakurap-kurap. “Ahm, puwede ba kitang makausap?”

He shrugged. “Nagsasalita ka na, ’di ba?”

No wonder he is also Hitler personified. What a rude mouth he has.

He motioned her to come closer using his finger. “Lumapit ka rito at umupo ka. Nangangalay ang leeg ko sa kakatingala sa ’yo.”

Tumango si Grace. Oo nga naman. It was rude of her not to sit. She wet her lips and followed what Mr. Volkzki said. Lumapit siya sa mesa nito at umupo sa visitor’s chair.

Naiilang siya sa titig ni Valerian Volkzki, pero mas nailang siya nang bumaba ang tingin nito sa mayayaman niyang dibdib.

Tumikhim siya at kalmadong nagtanong. “Excuse me? Bakit ka nakatingin sa dibdib ko?”

Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Hindi ako nakatitig sa dibdib mo, ’yong pangalan mo sa coat mo ang binabasa ko.”

Tumaas ang kilay niya, saka bumaba ang tingin niya sa lab coat na nakatupi at nakasampay sa braso niya. Nakabaliktad ang pangalan niya kaya siguro tinitigan nito iyon. She thought he was looking at her breasts. “It’s Grace Oquendo,” sabi niya.

Tumaas din ang isang kilay ng lalaki. “Alam ko, hindi mo na kailangang ulitin.”

Ang pangit ng ugali. Pero ano ba ang magagawa niya, eh, siya ang may kailangan?

Inilapag niya ang imbitasyon sa mesa nito. “Nandito ako para imbitahan ka sa auction bukas. It’s a bachelor auction for my organization, Animal Welfare.”

Mr. Volkzki stared at the invitation card. “In short, gusto mo akong ipagbili sa kababaihan para makatulong sa mga hayop?”

Tumango siya at ngumiti. “Parang ganoon na nga.”

He sighed. “Ayoko.”

Hindi na nakakagulat. “Okay.”

“Hindi mo ako pipilitin?”

“Bakit, magpapapilit ka?” balik-tanong niya.

He shrugged. “Hindi.”

“Okay. Salamat sa oras.” Tumayo siya at naglakad patungo sa pinto. Akmang bubuksan niya iyon nang magsalita si Mr. Volkzki.

“Nice ass.”

Napasinghap si Grace at mabilis na bumaling sa lalaki. Nakatingin ito sa screen ng laptop kaya baka guni-guni niya lang ang narinig. Huminga siya nang malalim, saka lumabas ng opisina.

Tessmarie said na malakas ang convincing power niya, but she doubted it. Si Mr. Volkzki ang uri ng tao na hindi makukumbinsi kapag ayaw nito at karapatan naman nitong humindi. That’s why she left the moment he declined the invitation. Ayaw niyang mamilit at makigulo. Pinalaki siya ng kanyang mga magulang na may respeto sa kapwa.

Fuck!

“nice ass,” sabi ni Valerian habang nakatingin sa screen ng laptop kung saan ginawa niyang wallpaper ang larawan ng babaeng palabas na ng kanyang opisina.

The woman was wearing a black dress and lab coat—that she wore in front of him. And she looked sexy while doing it.

Valerian dragged his gaze to the door. Tumaas ang sulok ng mga labi niya. He was really expecting that woman to be persistent, but she proved him wrong.

Napailing-iling siya, saka napasabunot sa sariling buhok. He didn’t want to be associated to a person with Spanish and Japanese blood but look at him now, a woman with Spanish and Japanese blood just talked to him and he actually replied.

This is a miraculous day in Valerian Volkzki’s life.

And that’s because she have a nice piece of fucking ass.

And I am a piece of shit for admiring her hot ass. And a more fucking piece of crap because my cock hardened even more.

Tumayo si Valerian, saka lumabas ng opisina. Habang nakasakay sa elevator, tinawagan niya ang security team na naka-assign sa CCTV room.

“Look for a woman with a lab coat,” sabi niya habang nakatingin sa relong pambisig nang sagutin ng security ang tawag niya. Ten AM sharp. “Nasa building pa siya. Hanapin n’yo, ngayon din.”

Hindi niya ang alam ang ginagawa. It was funny how his body moved against his mind. This was indeed a miraculous day.

“Sir, palabas na po ng building ang babaeng may dalang lab coat,” wika ng security.

Pinatay niya agad ang tawag, saka paulit-ulit na pinindot ang basement kung saan nakaparada ang kanyang black sedan.

After like a fucking eternity, the elevator stopped in the basement. Naiiritang lumabas siya, saka tinawagan si Phoenix Martinez, ang nag-design at gumawa ng elevator niya.

“You’re a piece of shit,” agad na sabi niya nang sagutin ng lalaki ang tawag. “Ang bagal ng elevator ko. Akala ko ba fastest elevator in the country ’to? Ibalik mo ang pera ko.”

Phoenix just scoffed. “Inorasan mo ba?”

Napatingin si Valerian sa relong pambisig. Nagsalubong ang mga kilay niya nang makitang 10:01 AM pa lang ang oras. Isang minuto pa lang ang nagdaan? It feels like forever to me.

Pinatay niya ang tawag nang hindi nagpapalam kay Phoenix. He didn’t have anything to say anyway.

Sumakay siya sa sasakyan at parang nakikipagkarerang mabilis na pinaharurot ’yon. At nang makalabas siya ng basement at akmang liliko, naramdaman niyang parang may nabundol siya.

“Fucking fuck,” Valerian cussed and then he opened the door.

He pressed his lips together when he saw a dog lying on the ground. Medyo nakaramdam siya ng awa sa aso. Kasalanan niya kasi mabilis siyang nagpapatakbo. Akmang lalapitan niya ito nang marinig niya ang pamilyar na boses ng isang babae.

“Oh, my God! Valerian! Are you okay?!” Grace Oquendo was running towards his direction.

Tumaas ang dalawang kilay niya sa pagtataka. Valerian? Is she pertaining to me? Ganoon siya nag-alala sa ’kin? Hmm. I feel special all of the sudden.

Handa na siyang salubungin ang babae nang lumuhod ito bigla sa tabi ng aso na nabangga niya.

“Valerian, are you okay, baby?” tanong ni Ms. Oquendo sa aso na walang malay.

His jaw slacked open. Well, what do you know? The world is so fucked up. Really fucked up.

Matalim ang mga matang bumaling sa kanya si Ms. Oquendo. “Ano’ng ginawa mo sa aso ko?!” A tear slid down her cheek. “You killed my dog. You’re a murderer!”

Hindi makapaniwalang napatingin siya sa babae. “What the fuck?” Kanina ay kalmado ito habang kausap siya kahit pa nga sinungitan niya ito. ’Tapos ngayon, parang gusto siyang tirisin dahil nasagasaan niya ang aso nito? What a woman.

Tinanggal nito ang sapatos na suot, saka malakas na ibinato sa kanya. Mabuti na lang at mabilis siyang nakailag kung hindi, baka dumudugo na nguso niya.

Valerian glared at Ms. Oquendo. “What is your problem, woman?!”

“Pinatay mo ang aso ko—” The dog moved a little. “Sinaktan mo ang aso ko!” she quickly rephrased. “Argh! Masagasaan ka rin sana!”

Valerian just stared at Ms. Oquendo— Nah , he was staring at her delicious looking ass. She was not wearing her lab coat. Damn, so hot. My cock is throbbing. Hell, yeah.

Kinarga nito ang aso sa mga braso, saka nanlilisik ang mga matang inirapan siya at sumakay sa kotse nito. Of course, he was again given the chance to see her edible hot and fucking sexy ass.

Yum.

Pinulot ni Valerian ang sapatos ng babae, saka ihinagis sa backseat ng sasakyan niya. Pagkatapos ay iniwan niya ang sasakyan na nakaharang sa daan papuntang basement kung saan nakaparada ang ibang mga sasakyan ng mga head. Naglakad siya papasok AirJem Airlines—ang kompanyang pag-aari niya.

Binasa niya ang name plate ng security guard na nagbabantay sa entrance ng gusali. “Edison.”

Agad namang tumingin sa kanya ang guard. Good.

Itinuro niya ang sasakyan niya. “That’s my car. Kapag may nagreklamong kahit sino man dahil nakaharang ang sasakyan ko, sabihan mo ako at sesesantihin ko silang lahat, okay?”

Tumango ang guard, halata ang takot sa mga mata nito. “Yes, Sir.”

Tumango rin siya, saka taas-noong naglakad patungo sa elevator. He owned the whole freaking building and the company. He had the right to do whatever the hell he wanted.

Nang makarating sa opisina, Valerian picked up the invitation card and read it.

You are invited as one of the bachelors to be auctioned for Animal Welfare at exactly 7 PM.

I feel like a fucking male prostitute to be sold because of fucking animals. The world is really fucking weird.

The venue was written in the invitation card so was the dress code. Kalokohan ang dress code. Sino ba ang pupunta sa isang formal party nang nakahubad? Common sense lang, wala pa.

Valerian rolled his eyes and slipped the invitation card in his pocket. Babalik na sana siya sa pagtatrabaho nang tumunog ang cell phone niya. The song “Careless Whisper” blasted on his phone.

Ipinaikot niya ang mga mata. Ano na naman kaya ang kailangan ng Kastilang ’to?

“Ano’ng kailangan mo?” tanong niya sa nasa kabilang linya.

“Hey, Val. Hindi ako na-miss?”

Knight and his disastrous Tagalog. “Baka ang ibig mong sabihin ay ‘hindi mo ako na-miss?’” He rolled his eyes. “Malamang hindi. Sino ka ba?”

“Your best friend.”

He rolled his eyes again. “Wala akong best friend.”

“Gusto mong ipakilala ko sa ’yo ’yong time na—”

“Fine! Best friend kita. And it’s ‘ipaalala’ hindi ‘ipakilala.’”

“Oh.” Knight chuckled. “My bad. Anyway, balak kong umalis sa Pilipinas.”

Valerian sighed heavily. “Knight, it’s ‘umuwi’ hindi ‘umalis.’” Naiinis na napailing siya. “Huwag mo akong kausapin hangga’t hindi tuwid iyang Tagalog mo.”

Knight just laughed. “Sorry, I’m still learning.”

“Learning?” He scoffed. “Knight, halos sampung taon ka nang nag-aaral ng Tagalog. Aminin mo kasing wala kang future mag-Tagalog. Ambisyoso ka kasi.”

Tinawanan lang siya ni Knight. “Kunin mo ako sa airport, ha? Gusto kong nakasulat pangalan ko sa malaking tolina.”

Mas nadagdagan ang iritasyong nararamdaman ni Valerian. “Knight, hindi ‘kunin,’ it’s ‘sunduin.’ At hindi ’yon ‘tolina’ kundi ‘kartolina.’”

“Oops! My bad, again.” Knight laughed. “Anyway, pick me up, okay? At kumusta na pala ang bahay ko diyan sa Bachelor’s Village? I want to throw a party when I got there.”

“Wala akong pakialam.”

“Anyway, may babae ka na bang nasusupuan?”

“Nasusupuan? Go fuck yourself, Velazquez, it’s ‘napupusuan.’” He gritted his teeth in so much annoyance. “Knight, stop talking to me!” Pinatay niya ang tawag at bigla na lang pumasok sa isip niya si Ms. Oquendo.

What the hell is the meaning of that? 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

NAKANGITI SI GRACE habang sinasalubong ang mga imbitado para sa bachelors’ auction. Nakakatuwa dahil lahat ay parang excited sa mga magaganap at ganoon din ang nararamdaman niya.

Pero ang ngiti niya ay nawala nang makita ang aso niyang si Valerian na iika-ika habang naglalakad palapit sa kanya. Pity filled her heart for her baby.

Ang walanghiyang lalaking ’yon kasi, sinagasaan ang aso niyang walang kamalay-malay at inosente.

Kumulo na naman ang dugo niya nang maalala si Valerian Volkzki. Ang nanakit sa aso niya. Good thing that brute was not here. Baka masagasaan niya ito kapag nagkataon.

Sinaktan ng lalaki ang aso niya kaya naman gusto niya itong karatehin. She wasn’t a violent person and she was taught to respect others. But when it came to her dog, agad siyang nabi-beast mode.

Huminga si Grace nang malalim habang inililibot ang tingin sa kabuuan ng pinagdadausan ng party. Everything was doing well. Nang makita si Iuhence Vergara, ang kababata niya at kaibigan ng kanyang ama, agad niya itong nilapitan para magpasalamat at kausapin na rin.

But her mood shift into beast mode when she suddenly saw Mr. Volkzki with his friend.

“Valerian Volkzki.” Tumingin siya sa guwapo nitong mukha. “Well, well, thanks for coming.” Pinukol niya ito ng masamang tingin para malaman nitong ayaw niyang makita ang pagmumukha nito.

Nagsalubong ang makakapal na kilay ni Mr. Volkzki. “After this, we’re even.”

Ipinaikot ni Grace ang mga mata pero natutuwa naman siya na naroon ito. “Even Steven, Mr. Volkzki.”

“Good. And for the record, hindi ko ginustong masagasaan ang pinakamamahal mong poodle. What happened was your fault,” sabi ni Valerian at humarap kay Iuhence na para bang hindi siya nito kausap. What a very rude man . “I send some pictures on your email. Malapit nang matapos ang construction ng airport.”

“Thanks, man,” sabi ni Iuhence at nagkamay ang dalawa. Umalis na si Valerian nang hindi man lang nagpapaalam.

Bastos nga talaga. Nakakairita ang ugali ng lalaking ’yon. Ang suplado.

“What’s with you and that guy?” tanong bigla ni Mhelanie—na kasama ni Iuhence—na nagpainis sa kanya.

“Muntik na niyang masagasaan ang poodle ko. Thank God at injury lang ang nakuha ni Valerian.”

Nagsalubong ang mga kilay ni Mhelanie. “Valerian? ’Yong lalaki?”

“No. Valerian ang name ng poodle ko. Bigay ’yon ni Daddy kaya mahalaga sa akin ’yon,” sabi niya. “Sige, maiwan ko na kayo. Mag-uumpisa na ang auction.”

“Auction?” gagad ni Iuhence.

“Yes. We’re auctioning men. Bachelors. Makakatulong ang pera na makakalap namin para sa mga aso na nangangailangan ng kalinga at pag-aaruga.” Ngumiti si Grace. “Enjoy you two,” sabi niya, saka iniwan ang dalawa.

“I am Tessmarie, I will be your emcee tonight.” Ngumiti ang babae at nalukot naman ang mukha ni Valerian.

Fuck! Can’t this get any faster?!

And what the heck am I doing in this goddamn party?

Nag-landing ang mga mata ni Valerian sa babaeng may pinakamagandang pang-upo na nakita niya. Nakatayo ito malapit sa platform.

Yeah. He came here to see that hot piece of ass. It was like his daily dose of vitamin for his horniness. Fuck this!

Bumaba ang tingin niya sa kanyang paa nang maramdamang may humihila sa laylayan ng suot niyang amerikana. Nalukot ang mukha niya nang makitang ang aso ’yon ni Ms. Oquendo.

“May I call on, Mr. Valerian Volkzki, the owner of AirJem Airlines.”

Nag-angat si Valerian ng tingin sa stage bago bumaba ang mga mata sa aso na nasa paanan niya. Napapailing na binuhat niya ang aso, saka naglakad patungo sa platform.

Lumapit siya sa microphone at nagsalita. “Hi, I’m Valerian Volkzki. And this poodle here is for sale,” sabi niya at itinaas ang poodle habang nakatingin kay Ms. Oquendo na naestatwa sa kinatatayuan. Gusto niyang makita itong magalit. “This poodle is very sad. Whoever buys this poor poodle will have me for a month.” Then he flashed a sweet, but fake smile.

Nagtagis ang mga bagang ni Ms. Oquendo. “No! That’s my poodle!”

Ah. There it was. The anger. Napaka-prim and proper kasi nito pero kapag galit, walang sinasanto. He wanted to shake her world a little. To tilt it imbalance like she did to his world the moment he saw her looking at the camera outside his office.

“Don’t be selfish!” A woman hissed at Grace and it irritated Valerian. Pakialamera . “Hindi mo iyan poodle. Nang-aangkin ka ng hindi sa’yo. Ikaw pa naman ang organizer ng auction na ito.”

“Oo nga. Mahiya ka naman,” sang-ayon ng isang babae. “Huwag kang selfish.”

Walang imik si Grace habang nanlilisik ang mga matang nakating sa kanya. Kalmado lang siya habang hinahaplos ang ulo ng aso.

And then, the bidding started.

Women bid. Even gays. Pataas nang pataas ang bidding hanggang sa may nag-bid na babae na ikinatigil ni Valerian.

“Five hundred thousand for my poodle,” sabi ni Grace. “Hindi ko kailangan ang lalaking may hawak sa poodle ko.”

Itinago ni Valerian ang gulat na naramdaman. She really loved this fucking dog? Why am I feeling anger towards this fucking poodle?

“Six hundred thousand!” A woman shouted irritating Valerian more.

Bumaling siya kay Grace na nagtatagis ang mga bagang habang nakatingin sa kanya.
Come on! Fucking bid higher, you beautiful ass witch! For me! Ayaw niyang makipag-date sa hindi naman niya gusto.

“Six hundred! Going once! Going twice—”

“One million for the poodle and for myself.” Napipilitang nag-bid si Valerian. Fuck me and my irresistible mouth for saying that. Shit! No way!

He was so not giving one million to these fuckers. He’d rather buy a dog and raise it himself than to give one million to this fucking charity.

Eh, nanlilisik nga ang mga mata ni Ms. Oquendo.

Fuck! If only she would smile sweetly at him. He could give ten million for a fucking sweet smile.

Why am I moody all of the sudden? I am so weird sometimes.

“One million,” sabi ng emcee nang makabawi sa pagkabigla sa napakalaking halagang sinabi niya. Fuck me, please! Just fuck me! “Going once. Going twice. Sold to Mr. Volkzki.”

Valerian was forcing himself not to roll his eyes as he spoke again. “Because I bought the poodle, I have the right to give myself to someone I choose, for a month.” Yeah, right, fuckers. It’s my fucking decision not yours. “Here,” sabi niya at ibinigay ang poodle kay Grace. “You have me for a month, my sweet.”

Fuck! My sweet?!

I want to kill myself right now. But, oh, well, Ms. Oquendo looked sweet in her pink lace curve-luscious gown.

Kinuha nito ang poodle sa kanya, saka inirapan siya bago nagmamartsang umalis.

Nagkibit-balikat lang si Valerian sa inasal ng babae. Not that sweet. He took it back. But Ms. Oquendo really had a nice piece of fucking ass. And he was a sucker for delectable ass.

And he fucking had a massive boner.

Nagpupuyos sa galit si Grace habang naglalakad paalis ng grand hall kung saan ginanap ang bachelors’ auction.

That man was a brute! Ang lakas ng loob nitong idamay ang aso niya.

Argh!

Huminga siya nang malalim, saka binuksan ang sasakyan niya at pinapasok si Valerian— Argh! Bakit ba ang lalaking ’yon ang naiisip ko sa pangalang Valerian?!

Dinuro niya ang aso niya. “Maybe I should change your name. Hindi bagay sa ’yo ang Valerian kasi pangmaldito ang pangalang ’yon. Mabait ka pa naman,” kausap niya sa aso na para bang naiintindihan siya. “I should call you Val, o kaya naman Lerian.” Ipinaikot niya ang mga mata. “Pareho lang ’yon, eh. Ahm, ano ba ang magandang pangalan para sa ’yo?” Nag-isip siya. “Maybe Val… no, it’s—”

Someone whistled.

Tumayo si Grace nang tuwid at humarap sa sumipol. Natigilan siya nang makita si Mr. Volkzki. “Ikaw ba ang sumipol?” kalmado niyang tanong.

Safe na ang aso niya kaya kalmado na uli siya. Sana lang ay huwag nang saktan ni Mr. Volkzki ang aso kasi giyera talaga silang dalawa. Hindi pa niya nakakalimutan ang pagdala nito sa aso niya sa platform. Pero isang milyon naman ang ibibigay nito kaya masaya siya.

Nang hindi sumagot ang lalaki, nagsalita siya sa uli. “Salamat sa isang milyon.”

Nagsalubong ang mga kilay nito, wala na namang emosyon ang mga mata. “Sino’ng may sabing magbibigay ako ng isang milyon?”

That stunned her. Nagbago agad ang isip nito? Damn. Akala naman niya totoo ’yon. Bakit ba hindi na siya nagulat? She pressed her lips together and didn’t say anything. Naiinis na naman siya.

Mr. Volkzki tsked. “Kumusta ang aso mo?”

Grace was instantly on guard. “At bakit? Sasaktan mo na naman siya?”

He rolled his eyes. “Nagtatanong lang ako, hindi ba puwede?” Puno ng sarkasmo ang boses nito.

Huminga siya nang malalim. This man was really a brute. “Mr. Volkzki, please, umalis ka na—” Nag-freeze ang bibig niya nang makitang palapit ito sa kanya. Napalunok siya at kinabahan. “Bakit ka lumalapit sa ’kin?”

“Kasi gusto kong maamoy ka. You smell good, addictive even.”

Mabilis niyang kinuha ang perfume sa shoulder bag na dala, saka iniabot ’yon dito. “’Yan ang pabango ko. Amuyin mo na.”

Napatigalgal ito, saka napakurap-kurap sa kanya. “What the fuck?”

“Bad words.” Umiling-iling siya, saka ini-spray-an ang kamay ni Mr. Volkzki ng pabango niya. “’Yan ang amoy ko, amuyin mo na lang. At saka huwag kang magsalita ng mga bad words sa harap ko. Ayoko n’on.” She straightened her back. “May kailangan ka pa sa ’kin?”

His eyes narrowed on her. “I said I want to smell you.”

Kumunot ang noo ni Grace. Hindi pa ba sapat ang pabango na ini-spray niya sa kamay nito? He wanted another spray?

Ini-spray-an niya uli ang lalaki. Sa pagkakataong ’yon, sa dibdib nito mismo. “Hindi pa ba sapat ’yon para maamoy mo ako? Do you want another spray?”

Nagdilim ang mukha nito. “Woman, are you kidding me right now?”

Napakurap-kurap siya. “Ano ba kasi ang kailangan mo sa ’kin? Gusto mo akong maamoy, hayan na ang pabango ko. Ano pa? May hidden meaning ba ang sinabi mo o gusto mo? Teka, hindi ba pabango ko ang gusto mong maamoy?” Napakagat-labi siya sa pagkapahiya. “I’m sorry. My dad says I’m a literal kind of person. Dapat straight to the point ka para maintindihan ko—”

“I want to smell your neck, not your perfume. Gets mo na?”

Namilog ang mga mata niya. “W-what the…”

In her twenty-seven years of life, a man never said such thing to her. Maybe because she was sheltered all her life. She was a miracle baby after all. Her parents didn’t expect her in their life. Hanggang sa sumakit ang tiyan ng mommy niya at nagpa-curettage ito. And then a month after that, nalamang buntis ito.

She was indeed a miracle baby—dahil nagpa-curettage na at lahat-lahat, nabuhay pa rin siya. And she was sheltered from the world. Kaya naman nang hayaan siya ng mga magulang niyang harapin ang mundo sa edad na twenty-five, medyo slow siya sa pag-intindi sa mga bagay-bagay, lalo na pagdating sa opposite sex.

She was raise in an island for God’s sake.

Mr. Volkzki was leaning on her now. Sobrang lakas ng tibok ng puso niya at nanginginig ang mga labi niya sa hindi malamang kadahilanan. Ikinuyom niya ang kamao nang maramdamang lalapat na ang labi nito sa leeg niya, saka malakas niya itong sinuntok sa panga.

“Fuck!” Malakas at malutong itong napamura at pinukol siya ng nakakamatay na tingin.

Siya naman ay itinaas ang dalawang kuyom na kamao. “Dad said to punch the man who tries to get really, really close to me.” Mabilis niyang inilabas ang peppers spray mula sa bag at inumang iyon kay Mr. Volkzki. “Get away from me.” Tumalim ang mga mata niya. “I-spray-an talaga kita. And please, pakitanggal nitong nararamdaman ko. You put this on me, you brute. Ikaw lang naman ang lumapit sa ’kin.”

Tumaas ang isang kilay ng lalaki habang minamasahe ang panga na sinuntok niya. “Ano ba ang nararamdaman mo?” His voice was flat.

“I feel jittery and I feel a tingling sensation in my stomach,” she said in-a-matter-of-fact voice. “Sigurado akong may ginawa ka sa ’kin. Mangkukulam ka, ’no?”

Nagsalubong na ang mga kilay ni Mr. Volkzki. “What the fuck—”

“Stop saying that!”

“Fuck. Fuck. Fuck. Fuck. Fuck!” His eyes turned slit. “Anyway, don’t you read books? Or anything that has romantic shits on it?”

Nag-isang linya ang mga kilay ni Grace. “Ano? Paano naman ’yon napasok sa usapan?”

“Sagutin mo na lang ako,” masungit nitong tugon.

“Ahm, hindi.” Umiling pa siya. “Bawal ’yon sa bahay. Dapat educational books lang ang babasahin at hindi mga nonsense na libro.”

He tsked and the corner of his mouth quirked up. “So Ms. Grace Oquendo is innocent like a baby.” His eyes darkened as it stared at her parted lips. “Nahalikan ka na ba?”

Hindi lang namilog ang mata niya, namula pa ang pisngi niya. “A-ano? Ang bastos ng tanong mo!”

Ipinaikot lang nito ang mga mata. “Sagutin mo na lang ako. Malay mo, magbigay nga ako ng isang milyon kapag nagustuhan ko ang sagot mo—”

“Hindi pa,” mabilis niyang sagot. Sayang ang isang milyon.

She stood awkwardly as Mr. Volkzki stared at her for a long minute. “So innocent. And with Japanese and Spanish blood. So fucking off limits,” sabi nito sa mahinang boses, saka napailing-iling. “Expect my one million in your charity what the fuck ever account.” Pagkasabi n’on ay iniwan na siya nito sa parking lot.

Napatitig naman si Grace sa papalayong likod ng lalaki. What a weird guy. Mukhang mas weird pa ito sa kanya. At least siya, may rason kung bakit medyo may pagka-weird siya. Eh, ito?

Hmm. No one knows. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

Dahil boring ang party at puro naman kaplastikan ang ibang taong naroon, umuwi na lang si Valerian. Mabuti pa sa bahay niya, walang plastik kasi siya lang naman ang tao doon at ang dalawang aso niya.

Nang buksan niya ang pinto, agad siyang sinalubong ng dalawang niyang aso—sina Knight at Shun.

“Hey, buddies.” Pagod siyang umupo sa mahabang sofa at gumaya naman ang mga aso niya.

Choosy din itong dalawang ’to, eh. Hindi umuupo sa sahig, kailangan talaga sa sofa.

He tapped Knight’s head. “You remember what I told you last night, buddy? About this woman named Grace Oquendo?” He also tapped Shun’s head. “Well, umatake na naman ang ka-weirdo-han ko kanina. Um-attend ako sa bachelors’ auction na nangangalakal ng kalalakihan para makalakap ng pera—Fuck! Why the fuck did I give one million to those fuckers?” Napailing-iling siya. “Anyway, this woman named Grace is very innocent. So off limits. A marrying type of woman, not my thing.” Ginulo niya ang balahibo nina Knight at Shun sa ulo. “Para akong sira-ulo, nakikipag-usap sa mga aso.” He sighed.

“That’s what happened when you’re alone.”

Napaigtad si Valerian at mabilis na tumayo, saka bumaling sa pinanggalingan ng boses.

In the doorway to his kitchen, stood Knight fucking Velazquez. Ang isa nitong kamay ay may beer ang isa naman ay may isang slice ng cake.

“Hey, dude.” Ngumiti ito sa kanya.

He scowled at him. “Paano ka nakapasok sa bahay ko? At ibalik mo ’yang inumin at pagkain ko sa ref!”

Knight chuckled. “It’s called picking the lock and no, I won’t. Nagugutom ako.” Pabagsak itong umupo sa pang-isahang sofa.

“Kanina ka pa?” Hindi niya ipinahalatang kinakabahan siya at medyo nahihiya. Medyo lang! Medyo!

Knight gave him a penetrating look and then the idiot started laughing his ass off. “Narinig ko lahat.”

“Go fuck yourself.” Binato niya si Knight ng throw pillow. “Lumayas ka sa pamamahay ko.”

“Ayoko.”

Hinila niya patayo ang buwisita at itinulak ito sa likod patungo sa pinto ng bahay. “Lumayas ka, Knight.”

Tumawa lang ito at nang nasa pinto na sila ay bumaling sa kanya. Seryoso na ang boses nito. “How are you, buddy? It’s been ten years and you haven’t move on a bit.”

Nawala ang lahat ng emosyon sa katawan niya. “Kung nangyari sa ’yo ang nangyari sa ’kin, I’m sure, you’ll be just like me.”

“You have to let go people in in your life, Val.” Umiling-iling. Kapagkuwan ay bigla na lang ngumiti. “Kaya ako’y narito, para ikaw ay pasayahin.”

He rolled his eyes at Knight. “Layas.”

Tumawa lang ito, saka lumabas ng pinto, pero nakaharap pa rin sa kanya. “You know, Val, Oquendo is a Spaniard surname.” Gumalaw-galaw ang kilay nito. Parang nanunudyo ang loko. “Uy, nagbibinata na siya.”

Malakas niyang isinara ang pinto sa pagmumukha nito, saka naiinis na nagtungo sa kuwarto niya.

Valerian quickly took of his clothes, took a shower and sleeped on the bed naked.

And of course, he wasn’t shock when a nightmare ruined his peaceful slumber.

Sinabunutan niya ang sariling buhok, saka pinunasan gamit ang kumot ang pawis na dulot ng masamang panaginip. Hinilamos niya ang palad sa mukha, saka umalis ng kama at nagsuot ng jogging pants.

Pagbaba niya ng hagdan patungong sala, natigilan siya nang makita si Knight na nakaupo sa sofa. Umiinom ito ng beer at ginagawang pulutan ang cake. Looked like he picked the lock again.

“Bad dream?” tanong nito. Kapagkuwan ay iminuwestra ang kamay sa sofa na kaharap nito. “Come on. Sit.”

Huminga si Valerian nang malalim, saka umupo sa kaharap ng sofa ni Knight.

“Ano’ng napanaginipan mo?” tanong nito.

Ipinaikot niya ang mga mata. “Ano ka, psychologist?”

Knight rolled his eyes too. “Just tell me, you fucker.”

Bumuntong-hininga siya, saka ihinilig ang katawan sa likod ng sofa. Tumingin siya sa kisame. “Same bad dream. Hindi naman nagbabago ’yon, eh. Gabi-gabi, palagi sa aking ipinapaalala na kasalanan ko ang lahat.”

“Val, let those memories go. Patahimikin mo na ang mommy mo at ang kapatid mong si Airjem.”

Val shook his head and sighed. “If only I could.”

“You could, if you let yourself.”

A sad smile grazed his lips. “Kasalanan ko naman talaga ang nangyari sa kanila.”

Knight sighed. “Hindi mo nga kasalanan ang pagkamatay ng mommy mo at nakababatang kapatid mo.”

Umalis si Valerian sa sofa, saka nahiga sa sahig.

Nagpakawala naman ng buntong-hininga si Knight, saka umalis sa sofa at nahiga rin sa tabi niya. “Kapag nanaginip ka ng masama, bubuhusan kita ng tubig,” sabi nito.

“At paano mo naman malalaman?”

“Because you trash when you’re having nightmare.” Tumagilid ng higa si Knight, ang likod ay nakaharap sa kanya.

Ganoon din ang ginawa niya. “Good night, fuckers,” sabi niya.

“Good night, weirdo,” sagot ni Knight.

Valerian closed his eyes and forced himself to sleep. This time, nightmares didn’t bother him but a certain woman with hot piece of ass did.

“ITO ANG gamitin mong shampoo para sa aso mo,” sabi ni Grace, sabay abot sa box ng shampoo sa regular customer niya sa clinic. “At saka huwag mo munang paglalakarin masyado itong si Ditsy.” Ginulo niya ang balahibo ng aso. “Baka mabinat ang paa niyang na-sprain.”

“Yes, Doc.” Ngumiti si Mrs. Darcy sa kanya. “Maraming salamat.”

Ngumiti siya at bumalik sa pagpapakain sa aso niyang si Val. “Hayan, kain ka na, baby,” pagkausap niya sa aso habang hinahaplos ang ulo nito. “Eat well, Val.”

The bell on the door rang, signaling that she have another costumer.

Tumayo si Grace, saka humarap sa pinto. Natigilan siya at hindi natuloy ang ngiti na sana ay igagawad niya sa kapapasok lang na customer.

It was none other than Valerian Volkzki. Ano kaya ang ginagawa nito roon? Hindi na siya magtatanong kung paano nito nalaman kung saan ang clinic niya.

Baka nagkataon lang.

“Good afternoon,” magalang niyang bati rito. “May kailangan ka?”

Mr. Volkzki stared at her for a long time before speaking. “May sakit ang aso ko.”

Saka lang niya napansin na may aso pala itong kasama. It was a St. Bernard puppy. Her heart giggled at the cute puppy.

“Aww. So cute.” Lumapit siya sa aso, saka lumuhod sa harap nito at hinaplos ang ulo nito. “Ano’ng sakit mo? You okay, baby?” Tumingala siya kay Mr. Volkzki. “Ano’ng nangyari sa kanya?”

“Nahulog sa hagdan. Na-sprain yata ang paa.”

Bigla siyang nakaramdam ng inis at binuhat ang aso. “’Tapos pinaglakad mo pa? Hmp!” Dinala niya ang aso sa mesa kung saan niya sinusuri ang kalagayan ng mga hayop na dinadala sa kanya. “Ano’ng pangalan nitong aso mo?”

“Knight.” His voice came from behind her.

Grace muffled a gasped and moved away from Mr. Volkzki. Nararamdaman naman kasi niya ang kakaibang kiliti sa mga paa niya at sa puson.

He gave her a weird look. “Afraid of me, my sweet?” Bumaba ang tingin nito sa pink skirt niya. “Sweet.”

Umiling siya. “Hindi.” Inayos niya ang skirt, saka tiningnan ang aso nito.

Habang sinusuri ang aso, nagtataka siya dahil wala naman siyang makitang mali roon.

She looked at Mr. Volkzki. “Sigurado ka bang nahulog itong si Knight?”

“Oo.” Tumaas ang sulok ng mga labi ng lalaki. “Ang tanga kasi, naglalakad nang patalikod.”

Kumunot ang noo niya. “Patalikod? Wala pa akong asong nakitang naglalakad nang patalikod.”

Mr. Volkzki just shrugged and looked at her skirt again. Napapansin niyang palaging doon nakatingin ang mga mata nito.

Tumikhim siya. “Ahm, may gusto ka ba sa skirt ko?”

His eyes dance in amusement. “No. I’m staring at your ass.”

Napanganga si Grace. “A-ano?”

Sa halip na sumagot, inilang hakbang lang nito ang distansiya nilang dalawa na inilagay niya, saka pinakatitigan ang kanyang mukha. “You’re pretty,” he whispered, his voice sounded husky.

Pinilit niyang ngumiti sa papuri nito. “Salamat.”

Bumaba ang tingin nito sa dibdib niya. “Nice breasts.”

Napahawak si Grace sa magkabilang dibdib, saka tipid na ngumiti. “Salamat uli.”

Mr. Volkzki actually chuckled lightly. “You have a very delectable piece of ass.” Tumaas ang kilay nito. “Magpapasalamat ka pa?”

“Papuri ’yon, ’di ba?” balik-tanong niya na naguguluhan.

“Hindi ka nababastusan?”

“Bakit? Binabastos mo ba ako?” she asked, genuinely confused. “Sabi sa ’kin ni Daddy, ang salitang bastos ay ginagamit lang kapag hinawakan ka ng isang tao sa pribadong parte ng katawan mo. In our case, you didn’t touch me inappropriately so, no, hindi ako nababastusan.”

“Touch you inappropriately?” He chuckled and it sounded… sexy? “Paano kong hawakan kita rito?” His fingers touched her chin. “Bastos ba ’to?”

Umiling si Grace. “Hindi…”

“Paano kong may gawin akong bastos sa ’yo? Ano’ng gagawin mo?”

“Susuntukin kita, saka ti-tear-gas-sin,” matapang niyang tugon kahit pa nga nanghihina ang kanyang mga tuhod sa hindi malamang kadahilanan. “May tear gas ako na maliit sa bag, parang pepper spray lang.” Ang kanyang ama ang nag-provide sa kanya ng tear gas sa spray bottle.

“Nasaan naman ang tear gas mo?” usisa na naman ni Valerian.

Her eyes darted to her bag on the farthest table from her. “Ahm, nandoon sa bag—”

“Good answer.” Humigpit ang pagkakahawak nito sa baba niya, saka biglang inilapat ang mga labi sa mga labi niya.

Napasinghap si Grace sa gulat na naramdaman dahil sa paglalapat ng mga labi nila. Parang may kuryenteng dumadaloy sa katawan niya at hatid n’on ay kiliti na dumeretso sa puson niya at sa pribadong parte ng kanyang katawan.

Naka-freeze lang siya habang hinahalikan siya ni Valerian Volkzki. Dilat na dilat ang mata niya sa gulat at kaguluhan.

It took forever for Valerian to stop kissing her. Inilayo nito ang mga labi sa mga labi niya, saka binitawan ang baba niya. Naguguluhang sinalubong niya ang tingin nito.

“Ano’ng ginawa mo?”

“It’s called a kiss—”

“Alam ko kung ano’ng tawag do’n. Ang tanong ko, bakit mo ginawa ’yon?”

He shrugged. “Because I want to.”

Kumunot ang noo niya, saka nagtanong. “So babayaran mo ako?”

Halos hindi maipinta ang mukha ng lalaki. “Ano?”

“Sabi ng stepsister kong si Nali, kapag hinalikan daw ako ng isang lalaki, dapat bayaran iyon ng mga alahas o kaya naman mamahaling bakasyon sa ibang bansa. Pero hindi naman ako mahilig do’n. At sabi pa niya, mahal daw ang bayad sa first kiss.”

Napakurap-kurap ang kaharap. “Wow. Pakiramdam ko, utang-na-loob ko pa na hinalikan kita. Woman, women would literally die to be kissed by me. Hindi kita babayaran, ’no!”

Nagkibit-balikat si Grace. “Ililista ko na lang sa notebook ko na may utang ka.”

Mr. Volkzki rolled his eyes. “I won’t pay you.”

“May utang ka sa ’kin.

“I’m not gonna pay you.”

Hindi niya ito pinansin. “Gusto kong bayad ay moon cake. It’s been too long since I eat some.”

Nagdilim ang mukha ni Mr. Volkzki. “Fuck anything that has something to do with Japan and all that chinky eyes shit.”

“Eh, di sana hindi mo ako hinalikan,” pakikipagsagutan niya rito. “May lahi akong Hapon.”

“Well, I feel the urge to kiss you, damn it!” Kinarga nito ang aso, saka nagmamartsang umalis ng clinic niya.

Mahinang natawa si Grace. Nakakatuwa palang makitang nagagalit si Mr. Volkzki, pero binibiro lang naman niya ito. Oo nga at sinabi iyon ni Nali sa kanya noon pero hindi naman siya isang bayarang babae para gawin ’yon.

Inaamin niya, hindi siya pamilyar sa bagay na ’yon kaya naman naguguluhan siya kung ano itong nararamdaman niya sa kanyang kaibuturan. Naglapat lang naman ang mga labi nila. Why did it make her heart beat faster than its normal beat?

Hindi niya alam ang sagot. At the age of twenty-five, masasabi niyang inosente pa nga talaga siya sa mga bagay-bagay sa mundo na hindi hinayaan ng pamilya niyang makita niya noon.

And because of Mr. Valerian Volkzki, she wanted to know more than her family would let her.

THAT WOMAN!

At talagang nag-order pa ng moon cake.

Moon cake-kin ko kaya ang mukha niya? 

Nah. She’s too fucking pretty for that.

“Sir, handa na po ang private jet ni Mr. Montero. Nasa gate AJ070,” sabi kay Valerian ng pilotong inutusan niya para ihanda ang sasakyan ni Dark.

That Greek piece of shit! Kung makautos, wagas. Ang sarap ipakain sa buwaya niyang si Lacoste.

Speaking of my pet, kumusta na kaya ’yon? Mabisita nga nitong darating na sabado.

“Ikaw ang magiging piloto sa jet ni Mr. Montero,” sabi niya sa piloto na nasa harap pa rin niya. “Kapag may nangyaring masama sa kanila, sa akin ka mananagot.”

“Yes, Sir.”

“Good.”

Tinalikuran niya ito at nagtungo sa gate kung nasaan ang private jet ni Dark. It didn’t take ten minutes for that annoying Greek to arrive.

“Hey, Volkzki.”

Pasalamat talaga ang lalaking ’to dahil itinuturing niya itong kaibigan. Wait, where is he going anyway? Pasimple niyang tiningnan ang kasama nitong babae. Pretty. But Grace is prettier.

Nalukot ang mukha ni Valerian. Bakit ba palaging laman ng isip niya ang babaeng ’yon? Fuck!

“Montero, may I remind you that I am the owner of this airport. Hindi ako assistant kaya huwag mo akong utusan.”

Tumawa lang ang kausap. “Whatever, Volkzki. Thanks.”

Hindi talaga siya sineseryoso ng mga kaibigan niya. Why was that?

Valerian rolled his eyes. “Whatever. ’Yong ipinabibili ko, huwag mong kalimutan.”

Nang tumawag ito kanina at ipinapahanda ang private jet dahil pupunta ito sa Singapore, naisip niya na naman si Grace at ang utang niya.

“I want you to buy a moon cake. And if you don’t have a moon cake when you return, I will not let your jet land in my airport.”

Dark chuckled. “Akala ko ba bad trip ka sa mga singkit? Alam mo ba kung saan ang origin ng moon cake na ipinapabili mo?”

Yeah, I know, dimwit! Galing ’yon sa mga singkit na ’yon. “Bilhin mo na lang. May pagbibigyan ako.”

Ngumisi si Dark. “Hmm… malapit ka nang maging miyembro sa club ni Tyron, ’no?”

Pinukol niya si Dark ng masamang tingin. Ano ba ang pinagsasasabi ng lalaking ’to?

And why did he have this feeling na ipagsasabi ni Dark ang tungkol sa inuutos niya sa mga kaibigan nila?

“Kapag nay pinagsabihan ka nito, pasasabugin ko ang eroplano mo. I swear, Montero, kapag may nakaalam sa moon cake na ’yan, good-bye plane ka na.”

Tinawanan lang siya ni Dark na para bang nagbibiro siya at pumasok na sa private plane. Well, he wasn’t joking.

Tinawagan niya si Phoenix. “May C4 ka ba diyan?”

“Ha?” He sounded shock.

“C4. Pasasabugin ko ang eroplano ni Dark kapag hindi niya iziniper ang bibig niya.”

Phoenix chuckled. “I’ll send you some.”

Pinatay ni Valerian ang tawag at naglakad palabas ng airport. Habang pasakay siya sa kotse niya, pumasok na naman sa isip niya si Grace.

Fuck! I just saw her this morning.

Ano kaya ang ginagawa ng babaeng ’yon ngayon? Mabisita nga at nang malaman. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

The moon cake finally arrived , pero gabi na kaya napagdesisyunan ni Valerian na sa umaga na ’yon dalhin kay Grace.

When morning came, he was actually excited to see Grace again. Napapailing-iling na lang siya sa nararamdaman. Oo nga at bago ang emosyong ’yon sa kanya pero hindi naman siya clueless kung ano ang tawag do’n.

That feeling growing inside him was disastrous in the highest form. And fuck it to hell, it seemed that he didn’t give a fucking damn.

On the way to Grace clinic—first name basis na siya ngayon—Knight called him.

Ang kulit talaga ng Kastilang ’to kahit kailan. Nakakairita ang kakulitan. Why is he my best friend anyway?

How many times did he disown Knight as his best friend? Many times. Pero walang epekto ’yon kay Knight kasi makapal ang pagmumukha ng lalaki.

“Ano na naman ang kailangan mo?” tanong niya.

“I asked Shun Kim.”

He frowned. “What?”

“I asked Shun Kim about Grace Oquendo.”

Fuck! Fuck! Fuck! “And what did you find out, fucker?” tanong niya sa kalmadong boses pero may giyera sa loob-loob niya.

“Well…” Huminga muna ito nang malalim. “Nalaman kong may clinic siya at narito ako ngayon sa labas at papasok na.”

Shit! This is a fucking 911 emergency.

Pinatay ni Valerian ang tawag at ibinato ang cell phone sa passenger seat, saka inapakan ang silinyador para bumilis ang takbo ng kotse niya. Para siyang nakikipagkarera kay Kamatayan sa bilis ng takbo ng kotse.

In less than five minutes, nakarating siya sa clinic ni Grace at nagmamadaling pumasok dala-dala ang tatlong box ng moon cake. Naabutan niya si Knight na maganang nakikipag-usap sa babae.

Natigilan siya nang makaramdam ng inis dahil na nakikita. What the fuck?! Oo nga at palagi siyang inis kay Knight pero hindi naman niya ginustong pilipitin ang leeg nito tulad ngayon.

Tumikhim siya para makuha ang atensiyon ng dalawa.

Grace smiled at him and his irritation magically disappeared. Well, what do you know? A single fucking smile can make me feel calm.

Valerian could feel it. A disaster was about to strike his calm life. It wasn’t good but could he prevent it from happening?

Let’s see what happen next.

“Hello, Mr. Volkzki,” bati sa kanya ni Grace. “Kumusta na ang aso mong si Knight? Sumasakit pa ba ang paa niya?”

Tinaasan siya ng kilay ni Knight, saka bumaling kay Grace. “Tell me, beautiful Grace, ano’ng nangyari sa aso niyang si Knight? At sa pagkakaalam ko, napakalayo ng bahay ni Valerian dito sa clinic mo. And to add some weird information, may vet clinic sa village namin.”

“Nahulog sa hagdan ang aso niya,” sagot ng babae at kumunot ang noo. “Magkakilala kayong dalawa?”

Knight grinned. “Yes. We’re best of friends.” Bumaling ito sa kanya, nakataas ang sulok ng mga labi. “Hmm. Funny. Nahulog din ako sa hagdan kahapon. At kapangalan ko pa ang aso niya.” Tumawa pa ang loko, saka naglakad palabas ng clinic.

Nang magkasalubong sila, tinapik ni Knight ang balikat niya.

“I like her for you, buddy. Work your effing charm. Mukhang mahihirapan ka sa isang ’yan. Masyado siyang inosente sa mga berdeng bagay sa mundo. Looks like she had been sheltered too much.”

“I know.”

Mahina itong tumawa at tuluyang lumabas ng clinic. He on the other hand stared at Grace who was busy bandaging an unconscious and wounded dog.

Valerian sighed as he stared at her very yummy ass. Paulit-ulit niyang tinatanong ang sarili. Kailan kaya niya makikitang hubad ang babae? Could he, though? Could he taint her innocent mind and corrupt it sexually?

Damn! It was a hard decision indeed. Damn fucking it. At hindi nakakatulong na madali siyang tigasan kapag malapit lang ito.

Was corrupting an innocent woman a crime?

Nang matapos ang ginagawa, nag-angat ng tingin si Grace at nagulat nang makitang nakaupo si Valerian sa sahig at nakikipaglaro sa aso niyang si Val.

The scene tugged her heart.

Valerian was wearing a tux and he didn’t seem to mind that the floor was not that clean. And now she wondered, ano kaya ang ginagawa ng lalaking ’to roon?

“Aherm.” Tumikhim siya nang pabiro. “May kailangan ka sa ’kin? Kumusta ang aso mo?”

Mabilis na tumayo si Valerian, saka pinagpagan ang damit. Kapagkuwan ay dumako ang mga mata nito sa tatlong box ng moon cake na nakapatong sa mesa niya. “Three boxes of moon cake,” sabi nito at nilapitan ang mesa, saka ihiniwalay ang dalawang box. “One box for that kiss yesterday.”

Nanubig ang mga bagang niya nang makita ang moon cake. “Eh, bakit tatlo ang dala mo? Balak mo akong inggitin, ’no?”

Since she first saw Valerian, this was the first time that he actually smiled a little. “No. I have a proposition to make.” Gamit ang daliri, pinalapit siya nito. “Come here. Gusto kong malapit ka habang sinasabi ko sa ’yo ’yon.”

There was no harm in obliging. Sinunod niya si Valeian hindi dahil inutos nito kundi dahil gusto ng lahat ng parte ng katawan niya na mapalapit dito. The feeling inside her was unknown and weird, yet she didn’t question it because she liked it. She liked the feeling Valerian was arousing inside her.

Nang makalapit siya, nagsalita agad ang lalaki.

“My proposition is…” Hinawi nito ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa pisngi niya. “One box, one kiss.” The tip of his finger touched her cheeks and it sent a warm sensation down to her body. “If you really crave for a moon cake, say yes. If you dislike the idea of kissing me again, say no.”

Bumaba ang tingin ni Grace sa kahon na may lamang maraming moon cake. Nanunubig ang mga bagang niya. Tumingin uli siya kay Valerian, at bumaba ang mga mata niya sa mga labi nito.

She remembered the kiss yesterday like it just happened a minute ago. And maybe it was cliché to all the women out there, pero gusto niyang maramdaman uli ang naramdaman kahapon.

It was a weird and unknown sensation but it made her feel so alive.

“Mr. Volkzki—”

“Valerian,” he interjected. “Just Valerian.”

She gulped softly. “Valerian.” His name rolled softly on her tongue. “It’s a yes.”

Lumiwanag ang mukha nito, saka akmang ilalapit ang mukha sa kanya pero tinakpan niya ang mga labi gamit ang kamay.

Namimilog ang mga mata na nagsalita siya. “Hindi ko alam kung paano humalik—”

“I’ll teach you how.”

Biglang kinabahan si Grace at lumakas ang tibok ng kanyang puso. “P-paano ba?”

“Gayahin mo lang ako.”

Nahihipnostismo si Grace sa mga titig at boses ni Valerian. Unti-unting lumapit ang mukha nito sa mukha niya. At nang akmang maglalapat ng ang mga labi nilang dalawa, narinig niyang tumunog ang bell sa pinto.

Mabilis pa sa alas-kuwatro na tinalikuran niya ang lalaki at umaktong abala sa paglilinis ng kanyang mesa.

“Doc! Ang aso ko, nasagasaan!” sabi ng boses ng babae na nagpa-panic.

Agad siyang lumapit sa bagong dating at inasikaso ang aso nito. Nang mag-angat siya ng tingin sa kinatatayuan ni Valerian, wala na roon ang lalaki.

Her heart hadn’t returned to its normal rhythm. Napakalakas at napakabilis ng tibok n’on.

Why? Maybe because her father said that kissing a man was only for married woman. Pero heto siya at muntik nang makipaghalikan uli sa kaparehong lalaki na nagnakaw ng una niyang halik.

Was she breaking her father’s rule for her? Oh, God. Dad will scold me non-stop kapag nalaman niya ito.

Ibinalik ni Grace ang atensiyon sa aso na ginagamot. Pagkatapos niyang malapatan ng paunang lunas ang aso, in-x-ray niya ito para makita kung may bali sa buto. Nang lumabas ang resulta na wala naman at gasgas lang ang natamo ng aso, nakahinga siya nang maluwag.

“Ma’am, maayos naman ang lagay ng aso n’yo. Huwag mo lang masyadong palakarin para hindi sumakit ang gasgas sa paa niya.” May ibinigay siyang ointment sa babae. “This will help the wound to heal immediately.”

“Maraming salamat, Doc.” Tinanggap nito ang ointment at binayaran siya sa paggamot niya sa aso.

Nang makaalis ang babae, naghugas si Grace ng kamay at tamang-tama naman na tumatawag ang daddy niya.

“Hello po, Dad,” masiglang bati niya sa ama. “May kailangan po kayo?”

“Nangungumusta lang, anak,” sabi ng kanyang ama.

“Ayos naman po ako. Kumakain at natutulog sa tamang oras. Hindi po ako nagbabasa ng mga magazine kundi mga educational book po ang binabasa ko bago matulog. Hindi po ako nagbababad sa laptop o cell phone at nag-iingat po ako,” nakangiting sabi niya sa ama na ikinatawa nito.

“Good girl. Pagpasensiyahan mo na ang daddy mo, ha? Nag-aalala lang ako. Ilang buwan pa lang ang nakakalipas simula nang hayaan kitang magtungo diyan sa Manila, magtayo ng clinic at hayaan kang mamuhay nang mag-isa. I can’t help but to get worried that someone might take advantage of you.”

It warmed her heart that her father worried too much about her. “Daddy, ayos lang po ako.”

“Good. Kumusta ka naman diyan?”

“Ayos lang po, Dad. Ngayong narito na ako sa Manila, nagagawa ko na palagi ang tumulong sa nga hayop. Sumali nga ako sa Animal Welfare at nag-e-enjoy po ako.”

“Thanks God.” Parang nakahinga nang maluwag ang ama. “Anyway, may lalaki na bang umaaligid diyan sa sa ’yo?”

Natigilan si Grace at dumako ang tingin sa tatlong box ng moon cake. Nilapitan niya iyon at kinuha ang iniwang note ni Valerian na nakalagay sa ibabaw ng kahon.

“Grace? Nandiyan ka pa?”

Binasa niya ang laman ng note. I’ll collect the payment some other time. If you want, call me.

A number was written below the message. Hindi mapuknat ang malapad na ngiti sa kanyang mga labi. She felt so giddy. Kinikilig ba siya?

“Grace? Anak?”

Napakurap-kurap siya nang marinig ang boses ng ama. “Yes, Dad. Narito pa ako at wala hong lalaking umaaligid dito sa clinic ko. Kung mayroon man ay tatawag ako ng pulis—”

“Grace,” sansala sa kanya ng ama. “Ang ibig kong sabihin ay kung may nanliligaw nang lalaki sa ’yo. Hindi lalaking umaaligid sa clinic na dapat isumbong sa pulis.”

“Oh.” Mahina siyang natawa. “Sorry, Dad. And to answer your question, wala pong nanliligaw sa ’kin.”

“Good. Bata ka pa para sa ligaw-ligaw na ’yan. Gawin mo muna lahat ng gusto mong gawin, saka ka magpaligaw. I want you to experience the world that we tried to hide you from.”

“Yes, Dad.”

“That’s my girl. Sige, paalam muna. Tatawagan uli kita sa susunod na linggo.”

“Yes po, Dad.”

Nang mawala sa kabilang linya ang ama ay napatitig si Grace sa note ni Valerian na hawak niya. Hindi naman ito nanliligaw sa kanya.

Valerian was busy troubleshooting the delayed flights in Malaysia when his secretary barged into his office.

“Boss, one of the board members wants to talk to you,” sabi nito.

“Tell them to fuck off. I’m busy,” sagot niya.

“But, Boss, galit siya sa nangyaring delay.”

Naiiritang tumayo si Valerian mula sa pagkakaupo sa swivel chair at lumabas ng opisina niya. And true to his secretary’s words, Mr. De Leon was outside his office.

“Mr. Volkzki—”

“Shut up.” Mas lumala pa ang iritasyong nararamdaman niya. “If you are here to fucking scold my ass, save your fucking breath. Bakit, ako ba ang may kagagawan ng letseng bagyo na ’yan? No, I’m not, you fucking moron. And FYI, I’m troubleshooting this fucking delay so shut the hell up and leave me the fuck alone!”

Nakaawang lang ang mga labi ni Mr. De Leon habang nakatingin sa kanya.

“Leave. Now,” Valerian hissed and was about to leave when Mr. De Leon spoke.

“That was rude. Hindi dapat ’yan ang asal ng isang Volkzki—”

“I don’t give a goddamn fuck.” He gave him a death glare. “Kung nasaktan ka sa sinabi ko, umalis ka sa kompanya ko. Hindi naman ako mamamatay kung aalis ka. I could easily replace you. Alalahanin mo, ikaw ang may kailangan sa kompanya ko, hindi ako. Pinapasok lang kita kasi humingi ng pabor si Daddy. I could kick you out for all I fucking care. So if you don’t want to leave my company, leave me alone!”

Pumasok siya sa opisina, saka malakas na isinara ang pinto.

“Lester!”

“Boss?”

“Call the HR Department and told them to cut Mr. De Leon’s investment. Punyeta siya!” Galit na bumalik siya sa ginagawa kanina. “And tell them to freeze his account that’s connected to my company ’til further notice.”

“Boss? Hindi kaya mag-back fire ’yon sa ’tin?”

“Hindi.” Tumalim ang mga mata ni Valerina. “Unless, gusto niyang lumabas ang baho niya.”

“Yes, Boss.”

“Good. Now, move.”

Mabilis na sinunod ni Lester ang utos niya at napangisi na lang siya. That old man was going to taste his evilness.

Hindi lang siya sa mga Hapon at Espanyol galit. Buwisit din siya sa nga taong sipsip at punyeta.

Valerian was still fuming mad when he received a message from an unknown number. Balak niyang murahin ang kung sino mang nag-text sa kanya pero nang mabasa niya ang laman ng mensahe, agad na gumaan ang pakiramdam niya at lihim siyang napangiti.

Si Grace ’to. Thank you sa moon cake. Mukhang ako na ang may utang sa ’yo.

Valerian shook his head in disbelief when he caught himself smiling like a lovesick fool.

This is disaster in the making.

Napasabunot siya sa sariling buhok nang mahuli ang sarili na nagre-reply sa mensahe sa kanya ni Grace. Mabilis niyang binura ang mensahe na dapat ay sagot niya sa text nito.

No! I am fucking corrupting an innocent woman. It’s a fucking crime. Grace is so innocent, very, very innocent.

And it was scaring the shit out of him. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

What Valerian did to Mr. De leon reached his father’s fucking ears. Hindi na siya nagulat nang bumisita ang kanyang ama sa opisina niya kinabukasan. Hindi maipinta ang mukha nito at wala siyang pakialam.

His father could grimace for all he fucking care.

“Ano itong nalaman ko mula kay Mr. De Leon?” umpisa agad ng ama niya, hindi man lang umupo para ma-relax. “You froze his account and you cut off his investments here—”

“I don’t like him and I don’t fucking need him in my company,” sabi niya sa walang emosyong mukha at boses. “At kapag hindi mo na kailangan ang isang tao, dapat idinidispatsa na. At saka, kasalanan ko bang sumabay siya sa iritasyon ko kahapon? Not my fucking fault.”

Nagdilim ang mukha ng kanyang ama. “Watch your mouth, Valerian. Hindi ’yan ang tamang pakikipag-usap sa ama mo. You should respect me—”

“The respect I had for you perished after you accepted that money.” Nagtagis ang mga bagang niya nang maalala ang nangyari sampung taon na ang nakakaraaan. “Nawala na ang respeto ko sa ’yo, Dad.”

“What do you want me to do?!” Naglalabasan na ang ugat sa leeg nito sa galit. “Alangan namang kalabanin ko sila—”

“You could have faced them with a Volkzki dignity that you have taught me while growing up.” Tumayo si Valerian at matalim na sinalubong ang titig ng ama. “Punyeta naman, Dad, eh. Oo nga at kasalanan ko ang lahat pero mas malala ang ginawa mo.” Itinuro niya ang pinto. “Leave. At huwag mong isipin na ibabalik ko sa Mr. De Leon. Ang pinakaayoko sa lahat ay ’yong pakialamero at naghahari-harian sa kaharian ko.”

“Babagsak ka rin.” Gumalaw ang panga ng kanyang ama sa sobrang galit bago lumabas ng opisina niya.

Gusto niyang pilipitin ang leeg nito sa galit pero pinipigilan niya ang sarili. His anger had been running through his body for almost a decade. Even a trillion “I’m sorry” couldn’t make it disappear.

His anger would always be hanging in his soul like a parasite eating his insides and damaging him through nightmares.

Huminga si Valerian nang malalim, saka umalis sa opisina niya. Hindi niya alam kung saan pupunta hanggang natagpuan niya ang sarili sa labas ng clinic ni Grace.

He could see Grace through the glass door. Nakaupo ito sa swivel chair at kumakain ng moon cake habang nagbabasa.

A small smile made its way to his lips. He fucking didn’t know why this woman could make him calm just by looking at her. Maybe it was because of her innocence and purity.

He really didn’t fucking know.

But seeing Grace’s face made his anger disappear. For now. Mamaya kapag nawala na naman ito sa paningin niya, babalik na naman ang galit niya sa mundo. There was something about Grace that made everything okay in his fucking fucked-up life.

And to think she had a Japanese and Spanish blood. Dapat ilang milyong kilometro ang layo niya sa babae pero parang may humihila sa kanya para paulit-ulit na bumalik para makita ito.

Fuck her Japanese and Spanish blood. I’m going to fucking talk to her.

Itinulak ni Valerian pabukas ang pinto at pumasok. Nang mag-angat ng tingin si Grace mula sa binabasa nito, nagtama ang mga mata nila.

“Hey,” sabi niya at napapagod na umupo sa visitor’s chair.

Grace felt his tiredness because she stood up, walked to him and leaned in. “Okay ka lang, Valerian?”

He looked up at her. “Would you kiss me if I ask to?” God. Why’s my shaft coming to fucking life? He was just asking for fucking sake!

Kumunot ang noo nito at naguguluhan ang mga mata. “Bakit naman gusto mong halikan kita?”

“Because your lips can erase my tiredness.”

Lalong kumunot ang noo nito. “Ano? Wala namang gamot na nakalagay sa labi ko, ah? And I only heal animals. Hindi ka kasama sa ginagamot ko. At teka nga muna, could you please elaborate how my lips can heal you in that way and it should have basis and not presumptions—”

Valerian snaked his arms around her neck and pulled her close, then locked their lips.

As usual, Grace just froze. He put distance between their lips and he stared at her.

“Move your lips,” bulong niya sa mga labi nito. “It’s more enjoyable that way.”

Napakurap-kurap ito at siniil na naman niya uli ng halik ang mga labi nito. This time, her lips moved awkwardly but it still felt good against his experienced lips. Ipinalibot niya ang isang braso sa baywang nito, saka hinapit ito palapit sa kanya, paupo sa mga hita niya.

Valerian groaned inwardly. Good. This is heaven. So good. Ang kamay niya na nasa leeg ng babae ay bumaon sa buhok nitong nakalugay. Mas pinalalim pa niya ang halik.

Grace definitely didn’t know how to kiss but it didn’t matter to him. What mattered was she was kissing him back and trying to please him.

Parang nasasakal ang puso niya sa emosyong ayaw niyang maramdaman mula nang mawala ang dalawa sa mahal niya sa buhay. Pero habang hinahalikan niya si Grace, paunti-unting umuusbong ’yon. TInikis niya ang emosyong ’yon dahil sa takot na maramdaman ang nakakamatay na sakit na halos kumitil ng lahat ng emosyon niya sa katawan.

And now, he was feeling it again. After a decade. That emotion was trying to resurface again.

If he let it surface, would it kill him for good this time?

Habol ni Grace ang hininga nang ihiwalay ni Valerian ang mga labi nito sa mga labi niya. Nakaramdam siya ng hiya nang makita ang posisyon nilang dalawa.

Nakaupo siya sa mga hita nito nang patagilid at nakayakap ang mga braso niya sa leeg nito. Namula ang pisngi niya sa sobrang hiyang nararamdaman.

Nang gumalaw ang pang-upo niya para tumayo, pinigilan siya ni Valerian.

“Stay,” he whispered. “Even just for a minute.”

Yumakap ito sa baywang niya, saka humilig sa balikat niya. He was kissing her neck and she was enjoying it. Very much. Kaya naman wala siyang ginawa para pigilan ang lalaki kasi masarap na kiliti ang nararamdaman niya at may ginagawa iyong kakaiba sa kanyang katawan.

This feeling was new to her but she still welcomed it, wholeheartedly. No fear of new and the unknown like she should.

“Hindi ka na pagod?” tanong niya.

Hinalikan na niya ito. Siguro naman ay hindi na. ’Yon naman ang sabi nito kanina,’di ba?

Mahinang natawa si Valerian at tiningnan siya nang mataman. There was a soft and warm expression on his handsome face. Ni minsan, hindi niya nakita ang ganitong ekspresyon sa mukha ni Valerian, ngayon lang.

“Pagod? Medyo.” Pumikit ito at huminga nang malalim.

Inirapan niya ito. “Sabi nang walang gamot na nakakabit sa labi ko, eh,” sabi niya na nakasimangot, saka umalis sa pagkakaupo sa mga hita nito.

May nararamdaman kasi siyang bumubukol sa gitnang bahagi ng mga hita nito at naiilang siya kasi kumikiskis iyon sa pang-upo niya.

Tumaas ang sulok ng mga labi ni Valerian, saka iminulat ang mga mata at tumingin sa kanya. “So, how’s the moon cake?”

Bumalik si Grace sa pagkakaupo sa swivel chair, saka ngumiti nang malapad. “Isang halik na lang ang utang ko sa ’yo.”

Mahina itong natawa. “Hmm. I should make the last kiss worth your fucking while.”

Umasim ang mukha niya. “Sabi nang huwag kang nagmumura, eh.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Ayoko ng nagmumura at nananakit ng hayop. Kaya kung gusto mong good vibes tayo at hindi ako beast mode sa ’yo, iwasan mo ang dalawang ’yon.”

“I cursed a lot,” sabi nito.

“Then make yourself stop.”

“I can’t.” He smirked. “Help me.”

Namilog ang mga mata ni Grace. “Paano?”

“Kapag nagmura ako, halikan mo ako para maalala ko at tumigil ang bibig ko.”

Napakurap-kurap siya at nagsalubong ang mga kilay. “If I do that, you’ll stop cursing?”

Could her kiss really stop Valerian from cussing so much? Ayaw niya sa mga taong nagmumura. Bad vibes siya sa mga taong ’yon.

Tumango si Valerian habang may ngiting sinusupil. “Oo naman. A simple kiss can heal any wounds.” Kinindatan siya nito. “Lalo na kung mga labi mo. So I’m sure it can also stop my fucking mouth.”

Bumilis ang tibok ng puso ni Grace dahil sa pagkindat sa kanya ni Valerian. Pasimple siyang napahawak sa dibdib kung nasaan ang puso niya. Ito ang unang beses na bumilis ang tibok ng puso niya dahil lang sa kindat. Normal ba ’to?

Argh! If only I could talk to Nali

.

Kaso magsusumbong ’yon sa Daddy niya. Sipsip pa naman ang isang ’yon.

She maybe innocent when it came to the opposite sex but when it came to her own kind, she knew how cunning a woman could be. At ’yon si Nali.

“So?” Nagtatanong ang mga mata ni Valerian. “Gagawin mo? Hahalikan mo ako?”

Nagkibit-balikat siya para ikubli ang excitement na nararamdaman. Kissing Valerian made her feel so alive. Of course, she would like to kiss him again. Kahit pa nga may parte ng isip niya na nagsasabing hindi tama ang ginagawa niya.

Ito ang unang pagkakataon sa buhay niya na nabuhay ang dugo niya dahil lang sa simpleng halik. She wanted to feel more, to experience more! At nararamdaman niyang magagawa niya ’yon sa piling ni Valerian.

“Sagutin mo ako,” pangungulit ni Valerian, saka tumayo at umikot sa mesa patungo sa kanya. Inilahad nito ang kamay na agad naman niyang tinanggap. He pulled her up and wrapped his arms around her waist. “Yes or no, moon cake.”

She blinked rapidly. “Moon cake?”

“That’s my endearment for you from now on.” Matiim ang titig nito sa kanya. “Moon cake.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “I hate the country where it originated but I like you. Kaya pansamantala kong kalilimutan ang galit ko sa bansang ’yon—”

“Kasi gusto mo ako?” pagpapatuloy niya sa tingin niya ay sasabihin ni Valerian.

He nodded, his eyes still staring intimately at her. “Oo. Gusto kita. Ayaw mo ba?”

Umiling si Grace. “Gusto rin naman kita,” pagtatapat niya. “Mukha ka namang mabait maliban doon sa ginawa mo sa aso ko. Nagbigay ka ng isang milyon sa Animal Welfare, ’tapos binigyan mo ako ng moon cake kapalit ng simpleng halik. Sinong lalaki ang gagawa n’on?”

Naguluhan siya nang magdilim ang mukha ni Valerian. Anger was visible on his eyes and it confused her.

“What? May nasabi ba ako?” tanong niya kay Valerian nang hindi nawala ang galit sa mga mata nito.

“Kapag may nagbigay sa ’yo ng moon cake, sapakin mo kapag nanghingi ng halik bilang kapalit.”

“Ha? Bakit?” Ano’ng problema ng isang ’to?

Nagtagis ang mga bagang nito. “I’m the only one allowed to do that, okay? I’m the only one who allowed to kiss you and hug you like this. I’m the only man you’ll permit to touch you intimately. Understand? Kapag may lalaking sumubok na halikan ka, isumbong mo sa ’kin, ipapakain ko siya sa buwaya kong si Lacoste.”

Nang matapos ang pinagsasasabi nito, masyado nang malalim ang gatla sa noo niya. “Bakit naman ikaw lang? At may buwaya kang alaga?” May excitement sa boses niya sa huling tanong.

“Yes. Ako lang dapat ang humahalik at yumayakap sa ’yo.” Hinalikan siya ni Valerian sa noo at nakaramdam siya ng kapayapaan sa ginawa nito. “Call me greedy, but I don’t share, Grace. Lalo na kung ikaw ang ishe-share ko sa iba. Because you are the only woman who can make me calm in my angry state, the only woman who can make me smile after a furious encounter with morons and idiots, and the only woman who can arouse my ‘big and long friend’ down there with just a peak on your delectable ass. And it fucking hurts. So, no, I won’t share you because I intend to own you and keep you.”

“How can you own me and keep me?” Kunot na kunot ang noo niya. “Valerian, hindi naman ako bagay na basta mo na lang bibilhin, ’tapos iyo na panghabang-buhay.”

Napailing-iling si Valerian, saka mahinang tumawa at pinisil ang tungki ng ilong niya. “I wasn’t talking literally.” Inilapat nito ang dulo ng daliri sa dibdib niya kung nasaan ang puso niya. “Hindi ko alam pero gustong-gusto kong makuha ’to.”

Napapantastikuhang napatingin si Grace sa kanyang dibdib na itinuturo nito, saka ibinalik ang tingin dito. “You want my chest?”

“No. Ang nasa loob niyan ang gusto ko.”

“Oh. My heart?”

Valerian nodded. “That’s it.”

Tinabig niya ang daliri nito. “Huwag ka ngang magbiro diyan. Mamamatay ako kapag kinuha mo ang puso ko. Haven’t you learned human anatomy when you were in high school? Extracting the heart from the body will cause death, kaya hindi ko sa iyo ibibigay ang puso ko, ’no? Ano naman ang kailangan mo don? Mayroon ka na, makontento ka.”

Grace didn’t know what she said or did when Valerian threw his head back and laughed so hard, it brought tears to his eyes.

“Is something funny?” she asked when Valerian sobered.

“You.” He was still laughing softly. “So innocent.” Pinisil nito ang tungki ng ilong niya. “Kaya gusto kita, eh. You’re so refreshing to me.” He suddenly kissed her and pulled away. “I like you, Grace Oquendo.”

Her heart flipped, it made her breathless. What the heck is that?

Ipinilig niya ang ulo. “May buwaya kang alaga?” pag-iiba niya ng usapan.

She didn’t like to talk about how Valerian liked her. Para kasing nakikipagkarera ang puso niya sa sobrang bilis, naguguluhan siya kung bakit niya ’yon nararamdaman.

Tumango ang lalaki. “Yes. Wanna see him? Pupunta ako sa isla bukas. Sama ka?”

“Oo. Sama ako!” excited niyang sagot. “Yes! Oh, my God. A crocodile! Gusto kong makakita uli. Nakakatuwa naman ’to. Yehey!”

“Tayong dalawa lang ang naroon maliban kay Mang Islaw na caretaker ng isla ko.” May babala sa boses ni Valerian. “Okay lang ba ’yon sa ’yo?”

She nodded and smiled. “Okay lang. Mabait ka naman sa ’kin, kaya ayos lang. At saka hindi ko ’to palalampasin para makakita uli ng buwaya.” Halos tumalon na siya sa excitement.

Nakatitig lang sa kanya si Valerian na parang inaarok ang iniisip niya. “What if I take advantage of you?”

Doon natigilan si Grace at sinalubong ang mga mata ng lalaki. “What do you mean?”

“Dalawa lang tayo do’n.” His voice turned husky. “Baka halikan kita nang puwersahan.”

“Just ask me. I will let you kiss me. Hindi mo ako kailangang puwersahin,” she said as she blushed at the memory of how their kiss made her feel.

Hinaplos ni Valerian ang pisngi niya na namumula. “Talaga? Hahayaan mo ako?”

Tumango siya.

“What if I touch you in inappropriate places?” he asked, his finger sliding down to her lips, neck, unto the valley of her breast. “Hahayaan mo ba ako?”

“Puwede bang huwag mong gawin ’yon?”

“Paano kung gustong-gusto ko?” pamimilit nito.

“I will punch you and tear gas you, katulad ng sabi ng daddy ko.” Naging matapang ang ekspresyon sa mukha niya. “Please don’t make me.”

Valerian smiled and her heart did a somersault. “Hindi ako nangangako. Kapag kasama kita, nawawala sa isip ko ang tama o mali. Kaya pakidala ng tear gas mo para kapag hinawakan kita sa pribadong bahagi ng katawan mo, mapigilan mo ako.”

Napalunok siya at kinabahan. “S-sige. D-dadalhin ko ang tear gas ko bukas.”

“Good.” Hinalikan siya nito sa noo. “Aalis na ako. Marami pa akong gagawin sa opisina.”

Tumango si Grace. “Okay. Ingat.”

“Tawagan kita kapag hindi na ako busy.”

“Okay.”

“O kaya ite-text kita.”

“Okay.” Walang siyang ibang masabi kundi ’yon.

“Or maybe I’ll visit you later.”

“Okay lang din.”

“Or I should pick you up.”

“Okay lang din sa ’kin.”

“What if I kiss you?” biglang tanong nito. “Okay lang din ba?”

Tumango siya. “Oo.”

Pumikit siya at hinintay na lumapat ang mga labi ni Valerian sa mga labi niya. When it did, nagwala ang puso niya sa loob ng kanyang dibdib. Napakapit siya sa leeg ng lalaki nang maramdamang nangangatog ang kanyang mga tuhod habang ginagaya ang paggalaw ng mga labi nito.

When Valerian pulled away, his eyed were smiling even when his lips didn’t. “Aalis na ako.”

His kiss made her breathless so he just nodded.

Naglakad ito patungo sa pinto ng clinic at lumingon sa kanya bago tuluyang lumabas. “See you soon,” sabi nito.

Tumango lang si Grace at tipid na ngumiti. Kinindatan siya nito bago lumabas ng clinic. Siya naman ay dahan-dahang umupo sa swivel chair niya.

Ano ba itong nararamdaman niya para kay Valerian? She blamed herself for not knowing. A strong urge inside her wanted to know. But how?

Wala sa sariling napatitig siya sa kanyang cell phone na nasa ibabaw ng mesa.

A certain person came into her mind. Si Tessmarie! She could ask her!

Thanks God. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

Lakas-loob na tinagawan ni Grace si Tessmarie. Ito lang kasi ang tanging taong mapagtatanungan niya ng mga bagay-bagay na hindi niya alam at hindi siya huhusgahan. Nakailang ring lang ang cell phone nito bago ito sumagot.

“O, Grace?” Halatang nagulat si Tessmarie sa pagtawag niya. “Napatawag ka. May kailangan ka?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi bago nagsalita. “Ahm, kasi…” Naiilang siya. “May itatanong ako.”

“Shoot,” Tessmarie said a hint of smile on her voice. “Magtanong ka na.”

“Ahm…” Humugot siya ng isang malalim na hininga. “Ano ang ibig sabihin kapag kinakabahan ka at ang bilis ng tibok ng puso mo?”

“Takot ka, malamang,” agad nitong sagot.

Takot? No. She was not afraid of Valerian. She felt the opposite, actually.

“Ahm, what if my katabi kang lalaki, ’tapos naramdaman mo ’yon ng—”

Biglang tumili nang malakas si Tessmarie dahilan para maputol ang iba pa niyang sasabihin. “Oh, my God, Grace! Cupid hit you!” Tumili na naman ito. “ Oh, em, gee! Girl!“

Napangiwi siya sa lakas ng tili nito. “Ahm, what do you mean by Cupid hit you? Give it to me straight, Tessmarie.”

Mahina itong tumawa. “Oo nga pala. Literal kang mag-isip. Anyway, I won’t give it to you straight. Gusto kong pag-isipan mo.”

“Paano?” Nai-stress na siya.

Ilang segundo itong tumahimik, saka nagsalita. “Okay. Anong sabi ko sa ’yo about Cupid?”

“Ahm…” She frowned. “Cupid represents love.”

“ Ooo-kay , now, replace Cupid with love in my sentence ‘Cupid hit you.’“

Grace did and she blinked rapidly as she replayed it in her mind over and over again. “No…” anas niya. “This can’t be love, Tessmarie.” Nakaramdam siya ng panic. “I mean, I don’t know what love is, so paano ko masasabing mahal ko ang isang tao? I’m new to this. Pero alam ko naman na imposibleng mahalin ko siya sa ilang araw na nakilala at nakausap ko siya. You must be wrong, Tessmarie. There must be a scientific explanation to what I’m feeling for him. This can’t be that four-letter word.”

Tinawanan lang siya ng kausap. “Grace, even me, don’t know what love is. No one knows. Basta nararamdaman mo na lang ’yon. Love is a mysterious thing that someone feels for no apparent reason at all. Walang scientific explanation ’yon. As in, wala.”

Mas naguluhan siya lalo. “Is there a book that I can read about love?”

Tessmarie chuckled. “Mayroon pero pupunta ka pa sa bookstore at maghahanap. So, I suggest na buksan mo ang laptop mo, saka hintayin mo ako. I’m on my way to your clinic. Nandiyan ka ba?

“Oo.”

“Good. We’ll search Google about love and see if you’re in love or not. Mas maraming info do’n.”

Napangiti si Grace. “Thanks, Tessmarie. I can’t do this alone. Gulong-gulo ako.”

“Okay, I’ll be right there in a minute.”

Nang ibaba niya ang telepono, agad niyang binuhay ang laptop niya.

It took twenty-minutes for Tessmarie to arrive. And when she did, she instantly grabbed a sit, pulled it to her side, faced the laptop and typed, ‘Signs of Falling in love’ in the search box.

Pigil ni Grace ang hininga habang hinihintay na mabuksan ang isang site na napili ni Tessmarie—ang lovepanky.com .

Habang nakatingin sa screen ng laptop, pumasok sa isipan niya si Valerian. Tama ba talaga itong pinaggagagawa niya? Was searching for the signs of love on Google was really the answer to her question?

“Kung hindi ka naniniwala sa pinagsasasabi ko sa phone, sana maniwala ka na rito,” sabi ni Tessmarie, saka binasa ang unang sign ng taong in love. “Number one, you are thinking of him right now.” Ngumisi ito sa kanya. “Tama?”

Napakurap-kurap si Grace. Oo. Naisip niya sa Valerian. “Ahm.” She bit her lip. “Oo.”

A triumphant smile appeared on Tessmarie’s lips, saka napalatak ito. “O, ’di ba? Check ang number one.” She did a happy dance on her seat. “Number two, his voice brings a smile to your face.”

Nagkibit-balikat siya. “Siguro. Wala naman siya ngayon dito para testing-in ang number two na ’yan.”

Tessmarie tsked. “Number three, the long good-byes. Ayie . Mahabang paalamanan. Nangyari na ba ’to sa inyo?”

Kumunot ang buo ni Grace habang inaalala ang pagpapaalam ni Valerian sa kanya kanina. Medyo matagal ’yon pero medyo lang naman. “Medyo lang.”

“I’ll take that as a yes.” Tessmarie grinned. “Number four, teasing games. Masarap makipagbiruan sa kanya. Masaya sa pakiramdam at napakagaan sa feeling.”

Umiling siya. “Hindi ko alam kung nagbibiro siya o seryoso. Minsan lang naman kasi siyang ngumiti.”

“It’s a no.” Umirap si Tessmarie sa hangin. “Number five, you can’t get enough of him. In short, adik ka sa presensiya niya. Gusto mong palagi siyang kasama o kausap.”

Tumango-tango siya. “May mga oras na hinahanap-hanap ko siya pero hindi naman palagi pero medyo rin.”

Tumango-tango rin ito. “Okay. A half yes and a half no.”

Mahina siyang natawa. “May ganoon pala?”

“Oo naman. ’Yon ang salitang maybe.” Ini-scroll down ni Tessmarie para mabasa ang number six. “Awkwardness. Meaning, naiilang ka at nahihiya kapag kasama mo siya kahit pa nga masaya ka na nandiyan siya.”

Tumango siya. “Big check, Tessmarie.”

Tumili ito. “ Oh, em, gee , girl. Kinikilig ako sa ’yo. Number seven, again and again. Gusto mo palaging magkatawagan o magka-text kayo. Gusto mong palagi kayong magkasama—“

“Nope. Alam kong may trabaho siya so hindi ko gugustuhing makaistorbo sa kanya. Okay na sa ’kin na pumunta siya rito sa clinic ko nang walang dalang aso.”

Kinikilig ang mga ngiti sa mga labi ni Tessmarie. “Eight, you smile like an idiot.” She wagged her eyebrow at her. “Ngumingiti ka ba nang walang dahilan o kaya napapangiti ka habang nasa isip mo siya?”

“Sometimes,” pag-amin ni Grace. “Pero not all the time. May mga aso kasi akong dapat asikasuhin.”

Napangiwi si Tessmarie. “Naloka ako sa aso, girl. Kakaiba ka talagang babae ka. Anyways , nine, nagbago ka para sa kanya?”

Umiling siya. “Hindi.”

“Ten. You see the love in his eyes?”

“Hindi ko alam ang sagot.”

“Eleven, wala kang pakialam kahit nagmumukha ka nang tanga basta mapansin ka lang niya.”

Umiling siya. “Walang ganoon.”

“Twelve, the tight hugs.”

“Ahm…” Nagkaroon ng gatla sa noo niya. “May tight hugs, ’tapos kiss sa noo.”

Kinilig na naman si Tessmarie. “Thirteen, masyadong mahaba ang pasensiya mo at gagawin mo lahat para sa kanya.”

Nagkibit-balikat siya. “Wala akong sagot diyan.”

Tessmarie sighed. “Fourteen, the little butterflies.”

Grace giggled. “Definitely a yes.”

“ Ayie .“ Pumapadyak-padyak ang paa nito sa sahig. “Fifteen, nami-miss mo siya palagi.”

Pinakiramdaman niya ang sarili. “Oo. Medyo.”

Parang maiihi si Tessmarie sa kinauupuan sa sobrang pagtitili. “Sixteen, nababanguhan ka sa kanya. Nakaka-mental ang amoy niya.”

Mabilis siyang tumango. “Mabango nga si Valerian. Sobrang bango.”

Namimilog ang mga mata at nakaawang ang mga labi na humarap sa kanya si Tessmarie. “Valerian? As in Valerian Volkzki? Ang nagbigay ng isang milyon sa charity?”

She nodded earnestly. “Oo. Siya nga.” There was no harm in telling the truth to a friend.

Napanganga si Tessmarie sa kanya. “Girl, Valerian Volkzki is not good for you. God, Grace, napakainosente mo. Samantalang ang lalaking ’yon, good heavens, ilang kababaihan na ba ang umiyak dahil kay Mr. Volkzki? I’m not asking you to stop seeing him, kasi desisyon mo ’yan. Warning lang ito sa ’yo, okay? Mag-iingat ka kapag si Valerian Volkzki ang kasama mo.”

She should be scared of what Valerian could do to damage her. Pero wala siyang maramdamang takot sa lalaki. Sa halip ay excitement at saya lang sa sunod nilang pagkikita.

Ngumiti si Grace at tumango. “Salamat sa paalala. Pero, Tessmarie, this is the first time that I felt so alive. Valerian can make me feel that. Sa tanang buhay ko, wala akong ginusto kundi pasayahin ang mga magulang ko kasi utang-na-loob ko sa kanila kung bakit ako nabubuhay. Pero ni minsan, hindi ko naramdaman na nabubuhay ako para sa sarili ko. And then I met Valerian. Tessmarie, he makes me want to experience things I haven’t experienced before.”

Hinawakan ni Tessmarie ang kamay niya at pinisil. “Masaya ako para sa ’yo, pero payong kaibigan lang, mag-iingat ka. Love is a dangerous emotion to feel, lalo na sa katulad mo na hindi mulat sa kamunduhan. Huwag mong hayaang i-take advantage ka niya. Si Valerian Volkzki ang lalaking hindi puwedeng pagkatiwalaan ng puso mo.”

Kumunot ang noo niya. “Paano mo naman nalaman ’yon?”

“Rumors.”

Ipinaikot ni Grace ang mga mata. “Tsismis lang pala.” Mahina siyang tumawa. “Magiging okay lang ako, Tessmarie. Salamat sa pag-aalala. Mabait sa ’kin si Valerian at kailanman ay hindi niya ako pinuwersang gawin ang bagay na hindi ko gusto.”

“Salamat naman. Kapag may ginawang masama ang lalaking ’yon sa ’yo, sabihan mo ako, okay? Maraming organisasyong pumoprotekta sa kapakanan ng kababaihan na tutulong sa atin if ever.”

Tumango siya at ngumiti. “I’ll keep that in mind.

Natutuwa siya at may kaibigan siyang katulad ni Tessmarie. Nag-aalala ito sa kalagayan niya at nakakataba ’yon ng puso.

Nagpatuloy sila sa pagse-search sa Google. Some were big check, some were not. Hanggang sa matapos sila, walang nakuhang sagot si Grace. Mas naguluhan pa siya lalo dahil sa mga nabasa.

It was her first time reading such articles. Kaya nang umalis si Tessmarie sa clinic, inuwi niya sa condo niya si Valerian—ang aso niya— saka nagtungo sa pinakamalapit na bookstore.

This time, hindi educational books ang binili niya kundi mga libro na “non-sense” according sa daddy niya.

Grace bought two romance novels and the other one was Dummy’s Guide to Falling in Love .

Nahiya pa siya nang magbabayad na sa cashier. Hindi siya makatingin nang deretso.

“Heto na po, Ma’am,” sabay abot sa kanya ng pinamili na nakalagay na sa paper bag.

“Salamat.” Tipid siyang ngumiti, saka nagmamadaling lumabas ng bookstore.

Habang nagmamaneho pauwi sa condo, panay ang sulyap ni Grace sa biniling libro. Nag-iisip na siya kung saan itatago ’yon para hindi makita ng mga magulang niya kapag bibisitahin siya ng mga ito.

God. I’m breaking Dad’s rule for me. I’m going to hell for being a bad daughter.

Nang makarating siya sa condo, sinalubong siya agad ni Valerian.

“Hello, baby.” Hinaplos niya ang ulo ng aso. “Gusto mo nang kumain?”

Valerian barked.

“ Okidoki . Wait for me here.“

Inilapag ni Grace sa island counter ang mga libro, saka ginawan ng pagkain ang aso niya. After that, she returned to the island counter, picked up the books and went straight to her room.

Una niyang inilabas sa paper bag ang isa sa romance novel na binili niya. Napakasimple ng cover n’on. Tanging necktie lang na kulay-gray ang nasa cover kaya ’yon ang pinili niya. Inosente sa paningin niya.

Oh, God.

Huminga muna siya nang malalim, saka binasa ang libro. Napanganga siya habang binabasa ang una hanggang panlimang chapter. No wonder her father didn’t let her read these kinds of book. But it was a good book. Nag-e-enjoy siyang magbasa.

Itinapon ni Valerian ang susi ng sasakyan sa center table nang makapasok siya sa kanyang bahay. Parang binugbog ang katawan niya sa sobrang pagod.

Fuck it!

Habang naglalakad papasok sa kusina, nakarinig siya ng ingay mula roon. Sa isiping magnanakaw ’yon, naging maliksi ang mga kilos niya. Nawala ang pagod sa katawan niya. Kinuha niya ang lisyensadong baril sa kuwarto niya, saka bumalik sa kusina.

Valerian quickly aimed the gun at the intruder.

“Fuck!” he cursed. “Knight, ano na naman ba ang ginagawa mo rito sa bahay ko?!”

Dumako ang tingin ni Knight sa baril na hawak niya. “You hate me that much?”

“Fuck you!” Inilapag niya ang baril sa island counter at bumaling dito. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

“Nagluluto,” sagot nito at humarap uli sa stove. “Wala kasi akong magasa sa bahay kaya narito ako.”

“It’s ‘magawa sa bahay,’” he corrected him again. “Huwag ka ngang mag-Tagalog, sakalin kita diyan eh.”

Tumawa lang ang luko-loko, saka nagsalin sa plato ng ulam na niluto nito at ng kanin na mukhang sinaing nito. Inilagay nito ang mga iyon sa hapagkainan kasama ang isang basong tubig, kutsara at tinidor. Knight looked at him. “Kain na ka. Alam kong hindi ka na naman kumaing kaya ipinaglutong kita.”

Valerian sighed. Ayaw na niyang itama ang mali sa pagsasalita nito ng Tagalog. Naha-high blood lang siya, eh.

Umupo siya sa silya at kinain ang pagkaing niluto ni Knight. It tasted good. As fucking always.

Speaking of that devil fucking spawn. Binuksan nito ang ref niya, kumuha ng beer at isang slice ng mocha cake.

Napailing-iling na lang si Valerian at ipinagpatuloy ang pagkain. He didn’t have the fucking strength to argue with Knight today. He felt so fucking tired.

“So, how are you, buddy?” tanong sa kanya ni Knight.

He showed him his middle fucking finger and finished eating.

Tumawa lang si Knight. “How’s Ms. Oquendo?”

Bago pa niya ito mamura, tumunog ang message alert ng cell phone niya. Tinatamad na binuksan niya iyon at halos lumuwa ang mga mata niya nang makita ang laman ng mensahe. Galing ’yon kay Grace.

Larawan iyon ng babae, nakangiti ito sa camera at hawak-hawak ang isang libro na alam na alam niya kung ano ang laman. Because of his weirdness, he actually watched the movie adaption. Alone. And read the book. Still alone.

“What the fuck?!” Mabilis niyang tinawagan si Grace. “What the fucking hell are you reading, woman?!” singhal niya sa nasa kabilang linya nang sagutin nito ang tawag. “Answer me, Grace.”

At si Knight bilang isang dakilang tsismoso, nang marinig ang pangalan ni Grace na binanggit niya, nagmamadaling lumapit sa kanya at inilapit ang tainga sa likod ng phone niya.

Siniko niya si Knight pero madali nito iyong nasalag.

‘Fuck off!’ he mouthed at Knight who just grinned and shook his head. Bumuga siya ng marahas ng hangin. “Well sasagutin mo ba ako, Grace?”

“Ahm…” May pag-aalinlangan sa boses nito. “Bakit ka galit? It’s just a book, saka romance naman, eh.”

“Anong romance do’n?” Malakas na naman ang boses niya. “Grace, Fifty Shades of Grey is a fucking erotic book. Erotic!” he exclaimed.

“Pinagbabawalan mo rin ba ako?” tanong nito na may malungkot na boses. “Huwag kang magmumura, please.” Bumuntong-hininga ito. “Akala ko matutuwa ka na nagbabasa ako ng romance book. ’Di ba tinanong mo pa sa ’kin ’yon? Kung nagbabasa ako ng romance?”

Valerian sighed and rubbed his palm against his face, irritated. “Grace, okay lang na magbasa ka. Pero please lang, huwag mong biglain ang sarili mo. That book your fucking reading is not for someone like you! Good-fucking-ness ! It will shock you and it will scare you because you’d think that sex is like that. Magbasa ka ng iba.”

“How about Fifty Shades Darker ?”

“What the fucking fuck?!” sigaw na naman niya na may kasamang pagmumura. “Grace, ibasura mo ang mga aklat na ’yan ngayon din. That’s too much for you.”

“Ayoko nga.”

May katigasan din pala ang ulo nito. “Grace, please?”

“Ayoko. Babasahin ko ’to.”

He sighed in so much irritation. “Give me your fucking address.”

Hindi niya alam kung magpapasalamat siya sa kainosentehan nito dahil agad nitong sinabi sa kanya ang address nito.

“Bakit mo naitanong?” napakainosenteng tanong ng babae.

Sa halip na sagutin, pinatay ni Valerian ang tawag at natigilan nang makitang titig na titig sa kanya si Knight. “What?” he asked, confused and irritated.

“You said the word ‘please’ two times while talking to her.” Halatang nagulat ito. “That’s not you, Val.”

Ihinilamos niya ang palad sa mukha niya. “I become a different person when I’m with Grace. I became fucking soft, fucking talkative and I fucking smile, Knight. Is that bad?”

Knight shook his head and grinned. “No, absolutely not, buddy.” Inakbayan siya nito. “It only shows that you’re still human after all.”

Ipinaikot niya ang mga mata at tinanggal ang braso na nakaakbay sa balikat niya. “I’m leaving. Lock up, will you?”

Itinaas ni Knight ang beer. “Uubusin ko ’to, saka sasamahan ko ang mga aso mo. Nandito pa rin ako sa pagbabalik mo, weirdo.”

Kumunot ang noo niya. “Straight na ang Tagalog mo. Himala.”

“Minsan lang ang himala, Val. Praise me, please.”

Inungusan niya ito, saka mabilis na lumabas ng bahay. Sumakay siya sa kotse at nagmaneho patungo sa address na ibinigay ni Grace. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

Malakas ang bawat diin ni Valerian sa doorbell ng condo ni Grace. It was already nine fucking PM. Imposible namang tulog na ito.

After five minutes of pushing the doorbell to its limits, the door finally opened.

Nakahinga nang maluwang si Valerian nang makita si Grace. Naka-pajama ito at nakakunot ang noo sa kanya.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” puno ng pagtatakang tanong nito.

“The books,” agad niyang sabi. “Give it to me.”

Niluwagan nito ang pagkakabukas ng pinto kaya siya pumasok. Sinundan niya ang babae hanggang sa kusina.

Itinuro nito ang island counter kung saan naroon ang Fifty Shades of Grey at Fifty Shades Darker . Napailing-iling siya.

Ayaw niyang mabasa ni Grace ang mga iyon. She was too innocent for these kinds of books. Goddamn fuck it!

“Pasensiya na natagalan kitang pagbuksan,” sabi nito habang naghahain ng pagkain sa mesa. “Nagluluto kasi ako.”

“It’s okay,” sabi niya at binuklat-buklat ang pahina ng librong hawak.

“Kain tayo.”

Napatingin si Valerian sa hapagkainan. “No thanks. Kakakain ko lang.”

Gumuhit ang lungkot sa mukha nito. Fuck it! Fuck me! Damn it!

Bakit ba ayaw niyang makita itong nalulungkot ng dahil sa kanya? This was a fucking disaster! Grace Oquendo was surging a storm of emotions inside him.

Fuck this feeling!

Inilapag ni Valerian ang mga libro sa island counter, saka naglakad palapit sa mesa. Umupo siya sa bakanteng silya, kaharap nito.

“ Yey !“ Grace was smiling from ear to ear. “Thanks. Ako ang nagluto niyan.” May pagmamalaki sa boses nito.

Bumaba ang tingin niya sa pagkaing nakahain. It looked delicious but he was fucking full. Super fucking full! Pero kailangan niyang kumain para hindi malungkot ang moon cake niya.

The things he had to do to make this sweet and innocent woman happy.

Nilagyan siya nito ng pagkain sa plato habang excited na nakatingin sa kanya. “Kain ka na, Valerian.”

Tumango siya para pigilan ang sarili na hindi magmura. He had to keep in mind that Grace didn’t like cussing. And he was a fucking fan of it.

So opposite.

He took a spoonful of rice, ’tapos isinunod niya ang ulam. The moment those touched his tongue, gusto niyang sumuka sa pangit ng lasa. He could feel his face and insides turning green.

This is hell in a new fucking form!

Hindi niya mailuwa ang kinain kasi nakatingin sa kanya si Grace. Hope and excitement was visible on her face.

“Masarap?” nakangiting tanong nito. She looked so radiant.

Fuck! I can’t ruin the happiness in her face. Fuck it!

Pilit nilunok ni Valerian ang may-sa demonyo yatang pagkain na nasa loob ng bibig niya, saka mabilis na uminom ng tubig.

Survive!

“Yes,” kalmadong sabi niya kahit pa nga kumukulo na ang tiyan niya na parang may sira. “Masarap siya.”

“Great. Yehey!” Para itong batang pumapalakpak. “Kumain ka pa.”

Valerian didn’t have a choice but to eat. Pinilit niya ang sarili kahit malapit na siyang bumagsak sa sahig sa sobrang pangit ng lasa. Sa panghuling subo niya ay napahawak siya sa gilid ng mesa. Pakiramdam niya ay nagdidilim ang paningin niya.

Fuck! Fuck! Fuck! Fuck!

Ilang baso ng tubig ang nainom niya bago kumalma ang paningin niya.

This is hell! Hell, I tell you! Hell!

But he could swallow hell for Grace’s smile to stay on her lips. Anything. He could do anything.

“The food is wonderful.” Nagawa pa niyang masabi iyon. “Nasaan ang banyo?”

Itinuro ni Grace a pasilyo sa kanan. “Turn left.”

“Fuck!” he hissed as he ran towards the bathroom. Kailangan niyang mailabas ’yon.

Napapantastikuhang napatingin si Grace sa papalayong bulto ni Valerian. Ano kaya ang problema n’on at bigla na lang tumakbo patungong banyo? Kunot ang noo niya habang nagliligpit ng kinainan nito.

Natapos na siyang naghugas ay hindi pa rin nakakabalik si Valerian kaya naman itinuon niya ang atensiyon sa libro na nasa island counter at ipinagpatuloy basahin kung saan siya tumigil kanina.

This book shocked her. Ganoon ba talaga ang sex? Parang nakakatakot.

Nang marinig ang mga yabag ni Valerian, mabilis niyang isinara ang libro at tumingin dito. “Bakit ang tagal mo?”

Hinimas nito ang tiyan. “I fought a damn demon in there.”

Namilog sa takot ang mga mata niya. “Demon?”

Kinagat ni Valerian ang pang-ibabang labi at napangiwi. “I’m not talking literally.” Lumapit ito sa kanya. “I’m talking figuratively.”

“Oh.” Nawala ang kaba niya. “Akala ko may demon talaga.” Umupo siya sa stool na malapit sa island counter at ganoon din ang ginawa ni Valerian. Panay ang ngiwi nito. “Gusto mo ng kape?”

Tumango ito habang ang ulo ay nakayupyop sa island counter.

“Ayos ka lang?” She moved to make his coffee. “You look pale.”

He made an “okay” sign with his thumb. “I’m good.”

Nang makapagtimpla ng kape, inilapag niya iyon sa harap nito. “Here you go.”

Umayos ang lalaki ng upo at mabilis na sumimsim ng kape. A small smile made a way to his lips. “Thanks God it tastes good.”

That made Grace’s smile widen. “You’re welcome.”

Tumango lang si Valerian at ipinagpatuloy ay pag-inom ng kape. Siya naman ay bumaba ang tingin sa libro na nasa tabi lang nila.

“Valerian?”

“Hmm?”

“Masarap ba talaga kapag nakikipag-sex ka at nakatali ka habang may ihinahampas na leader cloth sa ’yo?”

Bigla itong napaubo at hinimas ang dibdib, saka tinuyo ang nabasang labi. He glared at her. “Umabot ka sa part na ’yon?”

Tumango si Grace. Genuine innocence was in her eyes. “Medyo nakakatakot pala ang sex, ’no? Parang hindi naman ’yon masarap tulad ng nasa librong yan. Nakakatakot lang.” Now, she regretted reading the book.

Valerian sighed and move to her front. Napapagitnaan siya nito at ng island counter. Napalunok siya nang maramdamang parang may paruparo sa tiyan niya at nakikiliti siya sa mga bahaging nabanggit ng bidang babae sa librong binasa niya.

Ano ’tong nararamdaman ko?

“Valerian…”

Hinaplos nito ang pisngi niya. “Grace, ang tawag sa sex na nasa librong binasa mo ay BDSM means Bondage and Discipline, Sadism and Masochism. Pero may ibang uri din naman ng sex na hindi ka kailangang itali o kaya saktan para masarapan.” Dahil mataas ang stool na kinauupuan niya, madali lang para dito na dumukwang at paglandasin ang mainit na mga labi sa tainga niya. “Kaya ayokong nagbabasa ka ng ganyan. Hindi ka pa handa. It would shock you and scare you. I don’t want that for you, Grace. Dapat dinadahan-dahan ka at inaalagaan.”

Nanunuyo ang lalamunan niya. “I can feel it,” anas niya. “What Anastasia felt when Mr. Grey leaned in to her. Nararamdaman ko ’yon ngayon, Valerian.”

“Is that so?” he whispered on her ears. “You want to feel more?”

Ipinikit ni Grace ang namumungay na mga mata. “Yes. I want to… feel more.”

“You’re a disaster I’m willing to welcome in my life, Grace.” Pagkasabi n’on ay lumapat ang mga labi nito sa leeg niya.

Napahawak siya sa gilid ng counter. “Valerian…” Hindi niya napigilan ang daing na lumabas sa bibig niya.

Ano ba itong nangyayari sa kanya? This felt heaven. Ang sarap sa pakiramdam. Ayaw na niyang tumigil si Valerian sa paghalik sa leeg niya.

Nang bumaba ang mga labi nito sa dibdib niya, may sariling isip ang katawan na napaliyad at napakapit siya sa balikat nito.

“Oh, God…” Natawag ni Grace ang Panginoon sa kakaibang sarap na sensasyong nararamdaman niya. “Valerian… a-ano’ng ginagawa m-mo?”

He sucked her skin and she gasped in pleasure. Bakit ang sarap? Bakit parang namamasa ang pagkababae niya? Bakit napapaungol siya?

Napasabunot siya sa ulo nito nang lalo pang bumaba iyon sa dibdib niya. Naramdaman niyang binuksan nito ang butones ng pang-itaas niyang pajama, saka sinapo ang dibdib niya.

“Valerian!” She was horrified as shock of pleasure seeped through her. “A-ano’ng…”

He sucked her nipples inside his mouth and she gasped in shock as unexplainable pleasure spread through her.

Oh, God. Ano itong nararamdaman niya? Kakaibang sarap na hindi pa niya nararanasan sa tanang buhay niya.

“Ohh…” she moaned. “Oh, God.”

Valerian sucked, nipped and licked her nipples. Kapag nagsasawa ito sa isa, sa isa naman. Para siyang nawawalan ng lakas tuwing sinisipsip nito iyon. Wala na siya sa tamang pag-iisip. Her mind was already somewhere… she didn’t know where.

Parang may sariling isip ang mga hita niya na bumuka at yumakap iyon sa mga baywang ni Valerian. He then, groaned because of what she did. He pressed his body against hers and took her other nipple inside his mouth.

“Valerian…”

He softly cupped her breast, massage it lightly, and looked at her. “What I did is just half-foreplay, moon cake.”

“Half?” Napakurap-kurap si Grace. “How about the whole foreplay?”

He kissed her lips. “Hindi ka pa handa, Grace. Maybe soon, you’ll know what foreplay really means. At ako lang ang puwedeng nagparamdam niyan sa ’yo.”

Tumango siya. “Thank you.”

Bumadha ang gulat sa mukha ni Valerian sa pagpapasalamat niya. “Ano? Nagpapasalamat ka?”

“I never felt that alive before.” Ngumiti siya. “Never.”

A smile grazed his lips. “It’s fucking awkward but you’re welcome.” Ibinalik nito sa pagkakabutones ang pang-itaas niyang pajama. “Next time, hindi ko na pipigilan ang sarili ko. I will move lower, hanggang sa makarating ako sa destinasyong gusto kong tahakin.”

“And where is that?”

“Your pussy and your cunt.”

Her eyes widened and she blushed at his bluntness. “M-my w-what?”

Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Your pussy,” ulit nito. “There. Straight to the point.”

She gulped, shock. “N-not that straight, please?”

Nauwi sa ngiti ang pagtaas ng sulok ng mga labi ni Valerian. “Hindi mo kaya ang ganoong bluntness?”

Umiling siya habang namumula pa rin ang buong mukha. “K-kasi naman, eh. ’Y-yong sinabi mo, ang bastos masyado.”

“Pussy.” Valerian’s lips move seductively. “Pussy. Say it.”

Mabilis siyang umiling. “Ayoko.”

“Pussy. Say it,” pamimilit nito.

“Ayaw.”

“Ass. Say it.”

“I won’t.”

“Cock.”

She shook her head. “No!”

Valerian chuckled and pressed his lips on hers. She sighed in contentment as she automatically moved her lips against his.

Niyakap siya ng lalaki at pinutol ang halik, saka ginawaran siya ng halik sa noo. “Grace?”

“Yes?”

“Gusto mong sumama sa ’kin bukas?”

Nag-angat siya ng tingin. “’Di ba pupunta tayo sa isla mo bukas para makita ang alaga mong buwaya?” She felt excited again. “’Di ba? ’Di ba?”

“Oo, pero baka mga hapon na,” sabi nito habang hinahaplos ang pisngi niya. “May pupuntahan akong car racing. Sama ka sa ’kin?”

“Bakit mo ako gustong isama?” naguguluhan niyang tanong. “It’s a guy thing, right?”

Tumango si Valerian. “Oo pero gusto kitang makasama bukas buong araw kaya sumama ka na. It would make me happy,” dagdag pa nito.

Ngumiti si Grace. She wanted to make him happy. Gusto niyang suklian ang ginawa nito sa kanya ngayon. Ipinaramdam nito sa kanya ang kakaibang sensasyon na sa tanang buhay niya ay hindi pa nararamdaman. At gusto niyang maging masaya ito.

“Sige, sasama ako,” sabi niya, saka ngumiti nang tipid. “Saan tayo magkikita bukas?”

“Susunduin kita.”

“Okay.” Wala sa sariling dumako ang tingin niya sa orasan na nasa dingding ng kusina. Nanlaki ang mga mata niya. “Hala, gabi na pala. Dito ka na lang kaya matulog?”

Napakurap-kurap sa kanya si Valerian, halatang nagulat sa sinabi niya. “Gusto mo akong matulog dito? Are you sure? Ayos lang sa ’yo? It’s inappropriate.”

Tumango siya. “Oo naman. Halika na.” Hinawakan niya ito sa braso, saka hinila patungo sa kuwarto niya.

Naging sunod-sunuran lang si Valerian kay Grace nang hilahin siya nito patungo sa kuwarto. He wouldn’t fucking admit it but he was kinda excited.

But he wouldn’t fucking taint her innocence tonight. Sobra ang naging pagpipigil niya sa sarili kanina na huwag ituloy ang ginagawa niya.

Good God. He was fucking licking her nipples, for fucking out loud! And he was fucking enjoying every second of it. Her skin was soft. God, she tasted so good. So amazingly finger licking good. But he needed to fucking stop. Nararamdaman niyang hindi pa ito handa. He needed to take it slow and he fucking would.

Finally! Nakita rin niya ang kalahati ng hubad nitong katawan. The fucking problem was, he wanted to see more of her nakedness. He fucking wanted more!

Nang makapasok siya sa kuwarto ni Grace, napalibutan siya ng natural na amoy nito.

Ang bango. Nakakaadik. Kaya nauulol siya, eh.

Sobrang masakit na ang puson niya dahil kanina pa tigas na tigas ang pagkalalaki niya at kanina pa niya iyon pinipigilan.

I need to masturbate.

Fuck it! This was torture in the highest level. ’Tapos tabi pa silang matutulog. Baka ma-mental na siya bukas—

“Doon ako matutulog.” Itinuro ni Grace ang kama. “At doon ka.” Itinuro nito ang sahig.

Napanganga si Valerian at napakurap-kurap. Fucking hell! This woman is really weird! Pinigilan niyang lumabas ang iritasyong nararamdaman. “Sa sahig mo ako patutulugin?” he asked in a flat voice. “Seryoso ka?”

“Oo.” Ngumiti ito nang pagkatamis-tamis na gusto niyang pagtitirisin ang langgam na lalapit sa kanya.

Punyeta! Umasa siya na magtatabi sila. Punyeta talaga. Fuck! Fuck! Fuck!

Nakatingin lang siya kay Grace habang naglalagay ito ng comforter sa sahig, katabi ng kama. Naglagay rin ito ng unan, ’tapos kumot, saka nakangiting bumaling sa kanya.

“Tsaran!” She sounded so excited. “Ready na ang hihigaan mo.”

Tumango na lang si Valerian. “Thanks.” His voice was flat. This wasn’t what on his mind. Fuck it! Fuck this!

Nakangiti pa ring pumasok si Grace sa banyo na nasa loob ng kuwarto nito at nag-toothbrush. Pagkatapos ay umupo ito sa kama. “Valerian, baby, come here.”

Napakalambing ng boses nito at nag-assume na naman siya.

Pero bago pa niya maipahiya ang sarili, pumasok ang letseng aso nito na kapangalan niya.

The dog fucking climbed to the bed and laid beside Grace who was now lying on the soft mattress. Napailing-iling na lang si Valerian at nanggigigil na pinandilatan ang aso nito na nakatingin sa kanya.

“Valerian?” Grace voice was sleepy.

“Ano ’yon?” sagot niya kasabay ng pagtahol ng aso. Naguluhan tuloy siya kung sino sa kanila ng aso ang tinatawag ng babae.

“Pakipatay ng ilaw, ’tapos matulog ka na.” Pikit na ang mga mata nito. “Valerian, baby, matulog ka na rin.”

The dog barked and scooted closer to Grace.

Nagtagis ang mga bagang ni Valerian at gusto niyang katayin ang aso sa sobrang inis. Ang letseng hayop na ’to, tinatawag pang baby ng babaeng gusto niya. Napakasarap ihawin at gawing pulutan.

Punyetang aso.

Naiiritang tinanggal niya ang sapatos at medyas, saka naghubad ng damit. Siyempre, iniwan niya ang kanyang boxer kasi baka magulat ang inosenteng mga mata ni Grace kapag nakita kung gaano kalaki at kahaba ang hayop na nasa loob n’on.

Pinatay niya ang ilaw bago nahiga sa comforter na nasa sahig. He felt so jealous at the dog with the same name as him. Gusto niya talagang ihawin ang walanghiyang aso na ’yon.

Fuck! This is the first time I get jealous… at sa aso pa!

Huminga siya nang malalim, saka tumingin sa kisame. Kahit walang ilaw sa loob, nakabukas naman ang pinto at pumapasok doon ang ilaw na nanggagaling sa labas.

Tumagilid siya ng higa. Fuck. I can’t sleep.

Tumihaya na naman siya. Walang epekto.

Tumagilid siya uli. Ayaw pa rin. Hindi pa rin siya makatulog.

“Fuck!” He hissed and sat up. Naiinis na bumaling siya sa aso na mahimbing nang natutulog. Fuck this dog!

Dahan-dahan siyang gumapang palapit sa aso habang nakaluhod. Nang makalapit, maingat niyang binuhat ang poodle, saka pinahiga sa comforter na kinahihigaan niya kanina.

He smirked when the dog didn’t wake up. “Good dog, pero naiirita pa rin ako sa ’yo. Hindi ka naman mukhang baby, pero ’baby; tawag sa ’yo. Itapon kaya kita sa Ilog Pasig para siguradong baby ka. Baby-ngkayin .”

Kinuha niya ang kumot at unan, saka inilagay iyon sa tabi ni Grace. Pinagpagan muna niya ang kama bago nahiga.

Ahh. This is good. Alam niyang masarap sa pakiramdam na katabi ang babae at tama siya. Tamang-tama.

Mariing napapikit si Valerian nang maramdamang gumalaw sa pagkakahiga si Grace. Tumagilid ito, paharap sa kanya. Hindi lang ’yon, pumalibot ang braso nito sa baywang niya, saka isiniksik ang katawan nito sa katawan niya.

His manhood hardened even more. Fuck! Shit! Damn! Fuck—

“I love you, Valerian,” she whispered in her sleep that made him froze.

Nakaawang ang mga labi niyang napatitig sa mukha nito. This time, he didn’t want to assume even when he wanted to. He didn’t know if that I love you was meant for him or for that fucking dog.

Bakit naman kasi magkapangalan sila ng hinayupak na asong ’yon? Life was definitely, undoubtedly and absolutely unfair. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 8

CHAPTER 8

Nagising si Grace na nakayakap siya sa isang matigas pero may kalambutang bagay. Iminulat niya ang mga mata at tiningnan dahil baka naipit na naman ng kumot niya ang aso niyang si Valerian.

But when she opened her eyes, hindi niya nakita si Valerian na aso kundi si Valerian na tao. Sa halip na bumalikwas, saka dumistansiya sa lalaki, napangiti siya at tinitigan ang guwapo nitong mukha.

He really was blessed in the looks department. So handsome. So gorgeous.

Bumaba ang tingin niya at napaawang ang mga labi nang makitang wala itong pang-itaas at iisa lang ang kumot nilang dalawa. Naramdaman ng paa niyang nakadantay sa hita nito na may suot itong pang-ibaba.

Instead of pulling away her leg, she carefully wrapped both of it around his waist and sat up. Nakaupo na siya sa puson nito habang sinusuri ang bawat parte ng guwapo nitong mukha.

Hindi niya alam kung bakit parang nakikiliti ang puson niya sa kanyang posisyon at sa ginagawa niya.

She leaned in and inhaled his scent. Ang bango. Good heavens. He smelled so nice and amazing. Para itong bagong paligo, napaka-fresh ng amoy.

Grace couldn’t stop herself from planting a kiss on his neck, on his chest, and on his abdomen. At saka ginaya niya ang ginawa nito sa kanya kagabi. She licked his nipples and sucked it lightly.

She giggled when she heard Valerian moaned and stirred on his sleep. She licked his nipples again and bit it.

“Fuck!” he cursed loudly and abruptly sat up.

Napatili siya sa biglang pag-upo nito, saka napayakap sa balikat nito para hindi siya matumba. “Valerian!”

Valerian quickly wrapped his arms around her waist, securing her. “Fuck, Grace. Don’t do that!”

Pakiramdam niya ay parang may kumurot sa puso niya. Nasasaktan siya.

Inalis niya ang braso na nakayakap sa leeg nito, saka nag-iwas ng tingin. “Pasensiya na. Hindi ko na uulitin.” Halata ang sakit na nararamdaman sa bawat salitang binitawan niya.

Akmang aalis si Grace sa pagkakaupo sa hita ng lalaki nang pigilan siya nito. “Grace…” Sinapo nito ang pisngi niya at pilit siyang pinapaharap. “I said that not because I don’t want you to do that but because it’s killing me. I really, really want to fuck you so hard but you’re not ready. Mentally and physically. I won’t do that to you, moon cake. I won’t. I really care for you, so much, so please…”

Lumamlam ang mga mata niya at niyakap ito. “I’m sorry. Hindi ko na uulitin. Ginaya ko lang naman ang ginawa mo sa ’kin kagabi, eh. I enjoyed it so I thought you would to.”

“I did, moon cake. I enjoyed it,” pabulong na sabi ni Valerian, saka hinila siya pahiga habang ito ang nakakubabaw sa kanya. “And I want to introduce you to something new. Pero mamaya na. Kailangan ko na talagang ilabas ’to.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Ha? Naiihi ka?”

“No! I’m horny, moon cake!” sigaw nito habang tumatakbo patungong banyo.

Napakurap-kurap si Grace sa nakasarang pinto ng banyo. “Horny? What the…” Ipinilig niya ang ulo at umalis sa kama.

Akmang lalabas siya ng kuwarto nang may kumahol. Nilingon niya ang pinanggalingan ng kahol at nagsalubong ang mga kilay niya nang makitang si Valerian na aso niya ay sa comforter na nakahiga.

“Ano’ng ginagawa mo diyan, baby?” tanong niya.

Valerian barked and then ran to her. Binuhat niya ito, pagkatapos ay lumabas ng kuwarto. Inilapag niya lang ito nang makarating sila sa kusina para magawan niya ito ng pagkain.

Nag-uumpisa na siyang magluto nang marinig niya ang boses ni Valerian—na tao.

“Hey, moon cake,” sabi nito mula sa pinto ng kusina. “Uuwi muna ako. Doon na lang ako maliligo. Wala akong pampalit na damit.”

“Oh.” Nakaramdam si Grace ng disappointment dahil aalis na ang lalaki. She wanted to be with him. Always. Ano ba ’tong nararamdaman niya? “Sige. Ingat.”

Lumapit ito sa kanya, saka ginawaran siya ng halik sa noo. “I’ll pick you up later, moon cake.”

“Okay.”

Valerian smiled then left. Nakaramdam agad siya ng pag-iisa at lungkot. Mariin niyang ipinikit ang mga mata at huminga nang malalim.

“Babalik pa naman siya,” pagkausap niya sa sarili. “Makikita ko pa siya uli mamaya. Hintay lang.”

Bakit ba nami-miss ko siya agad?

Tumingala siya sa kisame at humugot ng isang malalim na hininga. This was sign number fifteen of falling in love.

Am I? I don’t even know what I feel.

Nakangiting umuwi si Valerian. Kahit nang makita niya si Knight sa labas ng bahay niya, hindi nawala ang ngiti sa mga labi niya. Hindi niya magawang ma-bad trip sa mundo dahil galing pa lang siya sa bahay ni Grace at nakatabi pa niya ito sa pagtulog.

And the most amazing thing, his nightmares didn’t visit him last night. He was nightmare-free. For the first time in a decade, he was nightmare-free!

Fuck! That is something to smile about.

“It looks like happiness rained on you, buddy,” salubong sa kanya ni Knight, saka pumasok sa bahay niya.

“Yes. I was nightmare-free last night,” kuwento niya na nakangiti pa rin at pumasok sa kuwarto. “Knight, lumabas ka. Maliligo ako.”

Umupo si Knight sa kama niya. “Pupunta ka sa car race ni Coleman Number One and Two?”

Tumango si Valerian habang namimili ng damit na susuotin.

“Great. Convoy tayo,” suhestiyon nito.

“Susunduin ko si Grace.”

“So?”

“Ayokong makipagharutan ka sa kanya.” Matalim ang mata na tumingin siya rito. “Makakatay kita nang buhay.”

Ngumisi si Knight. “Selos ka lang, eh.”

“Gusto mong ihawin kita?”

“Masarap talaga akong pulutan,” nakangising sagot nito. “Gusto mo akong tikman, ’no?”

Binato niya ito ng hanger. “Fuck you, Velazquez! Ang sagwa mo! Lumayas ka sa pamamahay ko!”

Tawa nang tawa si Knight, saka nagmamadaling lumabas ng kuwarto niya nang makitang babatuhin na naman niya ito ng isa pang hanger na hawak.

Valerian rolled his eyes and went to the bathroom.

Nakaupo si Grace sa sofa ng condo niya at hinihintay si Valerian na dumating. Panay ang tingin niya sa orasan na nasa dingding sa bawat minutong nagdaraan.

She sighed. “Nasaan na kaya ’yon?” Bumagsak ang mga balikat niya.

Napaigtad siya at agad na ngumiti nang marinig na may nag-doorbell. Binuksan niya ang pinto at mas lumapad pa ang ngiti nang makita si Valerian na bagong paligo at fresh na fresh. Napakabango nito.

Hindi napigilan ni Grace ilapit ang ilong sa leeg ng lalaki at singhutin ang mabango nitong amoy. “Ang bango mo naman.”

Mahinang tumawa si Valerian. “Gusto mo, i-spray-an kita ng pabango ko?” tukso nito sa kanya.

Pabiro niyang inirapan ang lalaki. “Are you mocking me, Valerian?”

“Nope.” Natigilan ito nang lumabas si Valerian na aso niya sa pinto, kumikiwal ang buntot nito. “Kasama siya?”

“Hindi.” Binuhat niya si Valerian. “Iiwan ko siya ro’n sa ’baba kung saan puwedeng mag-iwan ng aso para maalagaan habang wala ako.”

Inakbayan siya ni Valerian pagkatapos niyang i-lock ang pinto ng condo niya.

Medyo naiilang siya sa akbay nito pero masarap naman sa pakiramdam kaya hinayaan niya ito. It felt good to be in Valerian’s arms.

“Valerian?”

“Yes?”

“Bakit mo ako inaakbayan?” tanong niya, gusto niyang malaman kung bakit.

“Gusto lang kitang bakuran.”

That confused her. “Bakuran? What do you mean?”

“Wala—”

Tinampal niya ang tiyan ng lalaki. “Explain it to me, Valerian.”

“Wala nga ’yon.” He kissed her temple. “Let’s enjoy this day, shall we?”

She sighed. “Okay.”

Nang makarating sila ni Grace kung saan gaganapin ang car race, sabay silang lumabas ng sasakyan. He quickly grabbed Grace’s hand to tell those idiots and morons to back off because this woman was his.

Hell, yeah.

To fucking make sure, inakbayan niya ito.

Alam niyang ilang na ilang si Grace pero gusto niya itong ipakilala sa mundo niya. Gusto niyang matanggap nito ang mundong ginagalawan niya. And lastly, he wanted her to accept him. All of him.

That would be a fucking miracle. Sino ba ang tatanggap sa kanya? He was the reason why his mother and sister died. Fuck him to hell. Fuck! Even a woman as innocent as Grace wouldn’t accept him.

Iginiya niya si Grace patungo sa mga kaibigan niya na nagkukumpulan hindi kalayuan sa mga sasakyang inihahanda na para sa karera.

“Hey, Volkzki,” bati ng kanyang mga kaibigan nang makalapit siya sa mga ito.

Kabilang do’n si Knight. Ang luko-loko. Gumana na naman ang kasagwaan kanina.

He rolled his eyes at his so-called friend. “Hello, fuckers,” bati niya.

Naramdaman niyang natigilan si Grace. Fuck! Ayaw pala nitong nagmumura siya. Babaling sana siya rito nang sapuin nito ang mukha niya, saka hinalikan ang kanyang mga labi. Sa harap mismo ng mga kaibigan niya!

Even he was shock as fucking hell. Grace was not this aggressive. She was innocent. Fuck!

“Huwag ka sabing magmura, eh,” sabi nito nang pakawalan ang mga labi niya. Genuine innocence was written in her eyes. “Hayan, hinalikan na kita. Huwag ka nang magmumura.”

Nakatigalgal lang siya sa babae. Tinotoo talaga nito ang sinabi niya? He was dumbfounded as fuck!

Ngumiti si Grace sa kanya. “Stop cussing, okay? I don’t like it—” Natigilan ito, saka may itinurong babae hindi kalayuan sa kanila. “’Oy, si Tessmarie ’yon. Puwede ko ba siyang kausapin muna?”

Wala sa sariling napatango si Valerian.

“Thank you.” She kissed him again. “No cussing,” paalala nito bago humarap sa mga kaibigan niya at ngumiti. “Nice to meet you all.” She was genuinely happy to meet them, no shyness because of the kiss they fucking shared. “Doon muna ako sa kaibigan ko.” She hopped to where Tessmarie was standing.

So innocent. Mahina siyang natawa. Hindi ito nahiya na halikan siya kasi sinabi niyang gamot ang mga labi nito sa palagi niyang pagmumura. She took it by the heart and really kissed him to stop his mouth from cussing.

“She really believed in me,” mahina niyang sabi.

“Man, who is that woman?” tanong ni Cali sa kanya.

“That’s Grace Oquendo, people,” sabi ni Knight. “Val’s love interest.”

Agad siyang tinukso ng mga luko-loko niyang kaibigan, samantalang siya ay nakatingin lang kay Grace na masayang nakikipag-usap sa kaibigan nito. Nang bumaling ito sa kanya, kunaway ito at ngumiti na parang masaya itong nagtama ang paningin nila.

He smiled back. What an amazing woman Grace is.

Natigilan si Valerian nang may umakbay sa kanya. Ang pinsan niyang si Tyron iyon.

“Man, that’s a lovesick fool smile you got there,” komento nito na may nanunudyong ngiti sa mga labi. “In love?”

Nagkibit-balikat siya. “I don’t know.”

“Do you feel high?” usisa nito. “’Yong pakiramdam mo adik ka na sa kanya?”

He shrugged but it was actually a nod. Oo, adik na yata siya kay Grace. Adik na adik.

“Well, man, if you feel high like a drug addict when you’re with her, she’s a keeper,” payo ni Tyron, saka tinapik-tapik ang balikat niya. “Keep that in mind.”

“Whatever, fucker,” sabi niya, saka ibinalik ang atensiyon sa mga kaibigan.

Nang mag-umpisa ang karera , nag-umpisa ring mag-search si Grace sa Google. Wala siyang magawa, eh. Abala si Tessmarie sa pagkuha ng mga larawan, si Valerian naman ay abala sa mga kaibigan nito.

She didn’t feel left out though. Alam naman niyang hindi lang siya ang tao sa buhay ni Valerian. He had friends to talk too. Siguro mamaya na lang siya manggugulo kapag hindi na ito abala.

Her father taught her how to respect the individuality of a person. Kaya naman hinayaan niya lang si Valerian sa mga kaibigan nito. It was part of who he was and she respected it.

Habang binabasa niya ang isang article about love, may nagsalita sa likuran niya.

“Why are you reading that?”

Nasapo ni Grace ang dibdib sa sobrang gulat, saka nilingon si Valerian. “Bakit ka nanggugulat?”

“Nagulat ka.” Niyakap siya nito nang humarap siya habang nakaupo pa rin. “Bakit ka ba nagbabasa ng article na ganyan?”

Nagkibit-balikat siya. “Kasi kailangan kong malaman kung ano itong nararamdaman ko para sa ’yo.” She smiled. “So far, sa nineteen signs, mga six or seven pa lang ang big check.”

His face softened. “So you’re falling in love with me? Is that it?”

Nagkibit-balikat si Grace. “Hindi ko alam. I don’t know the meaning of the word love so how would I know if I feel that towards you?”

He rolled his eyes. “Dream crasher.”

Naguluhan siya. “Ano naman ang sinira kong pangarap mo?”

“You, falling in love with me.”

“Oh.” Masaya siyang ngumiti. Hindi niya alam kung bakit naging magaan ang pakiramdam niya. “Hayaan muna ’yon. Mangarap ka na lang ng iba.”

Napailing-iling na lang ang kausap. “It’s on my number one list of dreams.”

Napasimangot si Grace. “Nangongonsiyensiya ka ba?” Lalo siyang napasimangot. “Valerian naman, eh. Sige na nga. I’m falling in love with you,” napipilitang sabi niya.

Napalatak si Valerian. “Grabe, napipilitan ka lang. I can feel it, moon cake. Hindi ka talaga nahuhulog sa ’kin.”

Napatingala siya sa langit, saka bumaba ang tingin sa lalaki. “Hindi naman talaga ako mahuhulog, eh. Ang higpit ng yakap mo sa ’kin, imposibleng mahulog ako. At teka nga muna, bakit ba gusto mo akong mahulog, ha? Mababalian ako ng buto.”

Malakas na napabuntong-hininga na lang si Valerian. “You have so much to learn, moon cake.” He sighed again. “At sisimulan natin ’yon sa pagtawag sa aking baby.”

Nalukot ang mukha niya. “Ambisyoso ka. Damulag ka na, ’tapos gusto mo pang tawagin kitang baby?”

Nagdilim ang mukha nito. “’Yong aso mo, tinatawag mong baby. Samantalang ako, hindi mo matawag ng ganoon? Nagtatampo ako sa ’yo.”

“Kasi naman ’yong aso ko, baby pa talaga ’yon. Eh, ikaw, hindi ka na baby.”

Iyon ang unang beses na nakita ni Grace na sumimangot talaga si Valerian. “Grace, naman, eh. Tawagin mo akong baby.”

“Ayoko,” pagmamatigas niya. “Damulag ka na, eh.”

“Ewan.” Hindi maipinta ang mukha ng lalaki.

“Kiss na lang kita.”

Agad na lumiwanag ang mukha nito. “Sige. Sa lips lang.”

Natatawang inilapat ni Grace ang mga labi sa mga labi ni Valerian. As their lips touched, she felt complete and that everything in this world felt okay. Nang maghiwalay ang mga labi nila, nginitian niya ang lalaki.

He grinned and planted a kiss on her lips. “Halika na, alis na tayo patungong isla.”

Namilog ang mga mata niya. “Hindi natin tatapusin ang karera?”

“Hindi. Gusto ko lang namang ipagmayabang ka sa mga kaibigan ko,” wika nito, saka inakbayan siya.

Siya naman ay naguluhan. “Ha? Ako? Ipagmayabang? Bakit? At paano?” Hindi talaga niya maintindihan ang lalaking ’to.

“Gusto kong ipagmalaki sa kanila na pinatulan mo ako.”

“Pinatulan?” Napakurap-kurap si Grace habang naglalakad sila pabalik sa sasakyan. “In what way?”

“I kiss you and you kissed me back,” sabi ni Valerian na nakangiti. “’Yan ang ibig sabihin ng pinatulan.”

“Oh. Okay.” Now she understood it clearly. Thanks to Valerian.

Nang makasakay sila sa kotse, dumaan muna sila sa condo niya para kumuha ng ilang pirasong damit, saka sila tumuloy sa pier kung saan naghihintay sa kanila ang isang speedboat.

Siyang-siya si Grace habang mabilis na humaharurot ang speedboat patungo sa isla na pag-aari ni Valerian. She missed being in the sea and riding a speedboat. She used to do that all the time noong nasa isla pa siya.

Idinipa niya ang kamay, saka tawa nang tawa sa sobrang sayang nararamdaman. Si Valerian naman ay pinagtatawanan lang ang pinaggagagawa niya.

Nang makarating sa dalampasigan ng isla, tinulungan siyang makababa mula sa speedboat ni Valerian.

“Valerian! I’m wearing flat shoes,” nakasimangot na sabi niya. “Ayokong mabasa ’to. Binili ’to ni Daddy sa ’kin. Magagalit ’yon kapag nasira ko.”

“ Ooo-kay .“ Tumalikod ito sa kanya. “How about i-piggyback kita?”

“Sure,” excited na sabi ni Grace, saka mabilis na kumapit sa leeg ni Valerian at sumampa sa likod nito. “ Yee-haw ! I feel like a cowboy.“

Valerian laughed at that. “May sex position na ang tawag, cowboy.”

Nagulat si Grace sa impormasyong ’yon. “As in? Talagang-talaga? Parang ganito ba na posisyon natin?”

“Nope.”

“Eh, anong posisyon ba ’yon?”

“Halimbawa, nakahiga ako, nakaupo ka sa kaibigan ko at kinakabayo mo ako.”

“Kaibigan?” Grace frowned. “Sinong kaibigan?”

“My dick,” Valerian said, bluntly. “I call my dick slash my cock, my friend. Gets?”

She blushed at his bluntness. “Valerian, naman, eh.” Sinabunutan niya ito. “Huwag masyadong straight to the point. Nakakagulat ka naman.”

Tumawa lang ang lalaki. “Para maintindihan mo agad.”

“Hmp.” Humilig siya sa balikat nito. “Valerian?”

“Yes, moon cake?”

“Masarap ba ang cowboy position na ’yon?” she asked, genuinely curious.

“Oo.”

“Mas masarap pa kaysa sa ginawa mo sa ’kin kagabi?”

He chuckled. “Oo.”

“I want to try and experience it,” excited na sabi niya.

Nabulunan yata sa sariling laway si Valerian dahil bigla itong naubo at tinapik-tapik ang dibdib.

“Ayos ka lang, Valerian?”

Tumango ito, saka inilapag siya sa hindi basang buhangin ng dalampasigan. “You really want to experience it?”

Natigilan si Grace sa pag-aayos ng nakusot niyang damit. “’Yong cowboy position?”

He nodded.

Ngumiti siya. “Oo. Puwede ba?”

Valerian actually laughed so hard and when he sobered up, he spoke. “Mamayang gabi, hindi natin gagawin ’yon. Tonight, I’m gonna eat you.”

Namutla si Grace. “’Uy, Valerian, huwag kang magbiro nang ganyan. Wala ka namang lahing cannibal, ’di ba?” May takot sa mga mata niya. “’Di ba?” ulit niya nang tumanga ito sa kanya. ’Uy, Valerian.“ She tugged his shirt. “Please, tell me nagbibiro ka lang.”

Valerian’s dumbfounded face stretched into a wide smile and into a hard laugh. Sapo-sapo nito ang tiyan sa kakatawa na wala namang nakakatawa para sa kanya.

“Nababaliw ka na ba, Valerian?” tanong niya na puno ng kuryusidad.

Tumango ito habang tumatawa pa rin. “Oo. Nababaliw na ako sa ’yo.” Tatawa-tawang inakbayan siya nito. “Tara na nga doon sa cabin ko.”

Iginiya siya ng lalaki patungo sa kung saan habang tumatawa pa rin ito paminsan-minsan, saka napapailing.

Si Grace naman ay naguguluhan. Ano ba ang nakakatawa? Baliw yata itong kasama niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

Nang hapon ding ’yon , dinala si Grace ni Valerian sa lawa kung saan naroon ang buwaya. It was an amazing sight to see. Ang lawa ay napapalibutan ng hollow blocks na mga ten feet siguro ang taas, ’tapos sa ibabaw n’on ay parang may balkonahe para sa mga titingin sa buwaya.

It was well-guarded and sealed.

Nang makarating sila sa ’taas, may lalaki doon na pinapakain ang buwaya sa pamamagitan ng paghuhulog ng mga karne.

“Mang Islaw, kumusta si Lacoste?” tanong ni Valerian sa lalaki.

“’Uy, Sir, narito pala kayo.” Agad itong tumayo. “Ayos naman ho, Sir Valerian.”

“Mabuti naman,” sabi ni Valerian. “Sige, iwan mo na lang ’yang pagkain. Ako na ang bahala diyan. Bumalik ka na sa pamilya mo. Siya nga pala, ito si Grace,” pagpapakilala nito sa kanya. “ Uyab ko.“

Tumawa ang lalaki. “’Buti naman, Sir, may uyab ka na. Ito ang unang beses na nagdala ka ng babae rito.”

Valerian grinned. “ Uyab ko nga, ’di ba? Sige, umuwi ka na.“

Nang makababa ang lalaki, bumaling si Grace kay Valerian. “Anong ‘uyab’ ?”

“Visaya language ’yon na ang ibig sabihin ay girlfriend. Taga-Visayas kasi ’yang si Mang Islaw kaya kung ano-ano ang pinagtuturo sa akin.”

Tumaas ang kilay niya. “Kasintahan mo ako?”

“Hindi. Kaibigang babae slash girlfriend.”

“Oh.” She smiled. “Okay.”

Natatawang napailing si Valerian habang isinusuot sa kamay niya ang isang bagong rubber hand gloves. “Okay, listen up, moon cake,” sabi nito at itinuro ang mga fresh pang karne ng baboy at manok na nasa isang malaking pabilog na container. “Kunin mo ang karne, ’tapos ihulog mo. Dahan-dahan lang at huwag masyadong malayo kay Lacoste ang paghulog mo, okay?”

“Okay.” Excited si Grace na kumuha ng karne, saka ihinagis sa ’baba, kay Lacoste. “Wow.” She giggled when the crocodile ate the meat she just tossed. “Isa pa puwede?” tanong niya kay Valerian.

“Sure.” Malamlam ang mga mata nito habang nakatingin sa kanya. “Ubusin mo lahat ng karne.”

“Yehey!” Masaya siyang inisa-isang ihagis sa ’baba ang mga karne na nasa malaking container. Tawa siya nang tawa kapag kinakain ’yon ng buwaya.

This is amazing! So amazing. To feed such animal. Wow! And that’s thanks to Valerian.

Bumaling siya sa lalaki at nakita niyang titig na titig ito sa kanya. “Bakit?” tanong niya.

Malungkot itong ngumiti. “You remind me of someone.”

Parang nalungkot din siya dahil sa malungkot nitong ngiti. Tinanggal niya ang suot na gloves, saka lumapit kay Valerian. “Sino?” usisa niya.

“Airjem, my little sister.”

“Airjem?” Nanlaki ang mga mata niya. “AirJem Airlines,” paanas niyang sabi. “Para sa kanya ang airlines mo?”

“She wants to be a stewardess.” Bumaba ang tingin ni Valerian sa buwaya. “Katulad mo, mahilig din ’yon sa mga hayop, lalong-lalo na sa buwaya. And the way you giggle as you throw the meat to Lacoste, ganoon na ganoon siya noon. Parang luka-lukang na tumatawa habang pinapakain ang buwaya. Lacoste is a gift from her.” Ibinalik nito ang tingin sa kanya. “Her eighteenth birthday gift to me.” His eyes saddened. “She died a year after that. Kaya naman alagang-alaga ko si Lacoste. Ito lang kasi ang natitirang alaala ko sa kanya. Gusto niyang maging stewardess para makapunta sa iba’t ibang bansa at makakita ng iba’t ibang klase ng hayop, pero maaga siyang namatay.”

Her heart saddened for Valerian. “Ano’ng kinamatay niya?”

A livid pain and anger is in his dark dangerous eyes. “She was raped.”

Napasinghap si Grace at nilukob ng lungkot at awa ang puso niya para sa lalaki. “Valerian…” Wala siyang ibang alam gawin para mawala ang galit at lungkot sa mga mata nito kundi ang yakapin ito nang mahigpit. “Kahit kailan, hindi ko maiintindihan ang sakit na nararamdaman po pero nandito lang ako para sa ’yo.”

Valerian hugged her so tight. “It’s been a decade, pero masakit pa rin. Kasalanan ko kung bakit siya namatay. Kasalanan kong lahat. Kasalanan ko.” His voice was trembling. “Every night, nightmares plague my sleep. Every night, I can see her death in my eyes. Gabi-gabi, ipinapaalala sa akin na kasalanan ko ang lahat.”

Grace could feel the pain on his voice, the anguish and the guilt. My God.

This man had suffered because of his sister’s death.

Hinagod niya ang likod ni Valerian. “Isipin mo na lang na masaya siya ngayon sa piling ng Panginoon.”

“How? How can I think of that when I know that her death is not God’s will?” Kumawala ito sa pagkakayakap sa kanya at nagtatanong ang mga matang puno ng sakit at galit. “She was fucking gang raped, Grace. Paano mo nasabing masaya siya do’n? She was fucking gang raped by Yakuza in Japan. I hate them all. Every single Japanese in this fucking world.”

Napakagat-labi niya. “May dugo akong Hapon,” sabi niya na nalulungkot. “Galit ka rin ba sa ’kin?”

Umiling si Valerian, saka inilapat ang mga labi sa mga labi niya. “How can I be mad at you, Grace? Kapag malapit ka o nasa tabi kita, nakakalimutan kong galit ako sa kalahi mo. Nakakalimutan kong dapat ilang libong kilometro ang distansiya nating dalawa. I hate Japanese, but I can’t help myself when it comes to you. Ang bato kong puso, natutunaw dahil sa ’yo.”

Naramdaman niyang tumalon-talon ang puso niya sa saya. Hindi ito galit sa kanya at napakasaya niya.

Niyakap niyang muli ang lalaki at hinalikan sa pisngi. “Salamat at hindi ka galit sa ’kin. Kinabahan ako do’n, ah.”

Mahina itong natawa at pinanggigilan ang pisngi niya. “Gusto kita, ’di ba? Bakit naman ako magagalit sa ’yo?”

“Gusto rin naman kita,” sabi niya na nakangiti. “I like you so much, Valerian. You’re such a good friend to me.”

His jaw went slacked and she blinked enumerable times.

“May nasabi ba akong nakakagulat?” nagtatakang tanong niya

He tsked. “Grace, mukhang hindi mo naiintindihan ang ibig kong sabihin ng ‘I like you.’”

“Ha?”

“Gusto kita hindi bilang isang kaibigan kundi bilang isang babae,” sabi ni Valerian na ikinatibok nang malakas ng puso niya.

Binasa niya ang tuyong mga labi gamit ang dila. “Ahm, gusto rin naman kita bilang isang lalaki at bilang kaibigan din.”

Nagpakawala ito ng buntong-hininga. “You don’t get it.” Frustration was in his voice. “Let me show you instead.” Niyakap siya nito nang mahigpit. “Ginagawa ito ng magkaibigan.” And then he kissed her on the lips. “But not this. Walang magkaibigan na naghahalikan, Grace. Wala.”

“But we kissed—”

“Because we’re not friends,” putol nito sa iba pa niyang sasabihin. Halatang napu-frustrate ito sa kanya. “We’re more than friends. I want more from you than friendship. Pero kung ’yon lang ang kaya mong ibigay sa ’kin ngayon, tatanggapin ko. I don’t have the right to be choosy because I’m a beggar for your affection.”

Her heart never stopped beating crazily and fast. It was thumping and making her nervous all of the sudden. Why am I feeling like this? Is this love?

How would she know if it was?

“Gusto ko ’tong…” Namula ang pisngi niya. “… more than friends. I like it. I like the feeling it gave me.”

“Me too.” He kissed her again. “Balik na tayo sa cabin. Bukas tayo bumalik dito. Pakainin uli natin si Lacoste.”

“Okay.” She smiled widely. “Halika na.”

Sabay silang bumaba ni Valerian ng hagdan, pagkatapos ay magkahawak-kamay silang nagtungo sa cabin.

The cabin looked cozy. Maliit lang ’yon at pang-isahan lang talaga. Single bed. Wood flooring. Simple yet elegant looking furnitures. A set of sofa. A small bathroom. Small kitchen and a table only for one.

At agad na nakaramdam ng kalungkutan si Grace. Valerian was really alone for all these years that have passed. It saddened her. Kaya naman nangangako siya sa sarili na hindi niya hahayaang itong mag-isang muli.

She would always be with him.

Umupo siya sa gilid ng kama. “Valerian?”

Nasa kalagitnaan ito ng paghuhubad ng damit pang-itaas. “Yes, moon cake?”

“Saan ka matutulog mamaya?”

Natigilan ito at napatingin sa kanya. “Sa kama siyempre.”

Kumunot ang noo ni Grace. “So, sa sahig ako?”

“No, of course not.” Lumapit ito sa kanya at umupo sa tabi niya. “Share tayo.”

Napamulagat siya. “Share? Dad said only married people share a bed and—”

“Grace, how old are you?”

“Twenty-five.”

“Old enough.” Sinapo ni Valerian ang mukha niya. “Alam kong good girl ka at nakikinig sa daddy mo, pero puwede bang huwag mo muna siyang isipin ngayon? Try something new and different with me. I’ll make it worth your fucking while.”

She kissed him in an instant. “No cussing,” paalala niya. “Anyway, sige, susubukan ko. Masarap naman sa pakiramdam na magising katabi ka. I like the feeling this morning when I woke up with you by my side.”

Valerian smirked. “Was I hot and gorgeous while sleeping? Hindi ba mas nauna kang nagising?”

Tumango siya. “Yes. Very handsome.” Totoo naman talaga. She was transfixed by his handsomeness.

Valerian chuckled. “Fuck, Grace, you’re so honest.”

Hinalikan niya ito uli. “Ayoko ng nagmumura. Anyway, gusto mo akong maging dishonest?”

“No,” mabilis nitong sabi. “I like you being honest. It’s refreshing.”

“Oh.” Ngumiti si Grace. “Okay.”

Hinawakan ni Valerian ang laylayan ng blouse niya. “Puwede ko ba ’tong hubarin?”

Tumango siya. “Puwede.”

“Dala mo ba ang tear gas mo?”

“Oo.”

“Nasaan?”

“Nasa bag ko.”

Inabot ni Valerian ang bag niya na nasa sofa at kinuha roon ang tear gas niya, saka ibinigay sa kanya. “Take it,” sabi nito at tinanggap naman niya. “Tear gas-in mo ako kung sa tingin mo ay hindi tama ang ginagawa ko sa ’yo.”

Tumango si Grace. “Okay.”

Humarap ito sa kanya at tuluyang hinubad ang pang-itaas niya. Sinunod nito ay ang bra niya.

Napalunok siya. The anticipation of Valerian’s touch was making her body heat up. This feeling was new to her and she wanted to feel more.

Nang hawakan nito ang dibdib niya, napakagat-labi siya. Nakikiliti siya pero masarap sa pakiramdam kaya hinayaan niya ito.

“Lay on the bed.”

Agad siyang humiga sa kama at kinubabawan siya ni Valerian. Nanlaki ang mga mata niya pero kakaibang pakiramdam ang hatid n’on sa kanya kaya hinayaan niya. Nang halikan ni Valerian ang dibdib niya at ipinasok ang nipple niya sa bibig nito, napaungol siya.

Ang sarap talaga nito. Gustong-gusto ko ’to.

Bumaba ang mga labi ng lalaki sa tiyan niya. Naramdaman niyang ibinababa nito ang pantalon niya kasabay ang suot niyang panty. Napamulagat siya at kinabahan pero hindi niya magawang tear gas-in ang lalaki.

She liked this feeling he made her feel. She liked it so much and she wanted more.

Nang tuluyan nang mahubad ang pang-ibaba niyang saplot, nakaramdam siya ng lamig pero napakainit sa pakiramdam ng mga labi ni Valerian na lumapat sa gilid ng hita niya. Gumapang iyon patungo sa pagkababae niya. At halos mapugto ang hininga niya nang dumako roon ang mga labi ni Valerian at hinalikan ang pribadong parteng ’yon ng kanyang katawan.

Parang nanginginig ang buong kalamnan ni Grace habang hinahalik-halikan ng lalaki ang pagkababae niya.

She never knew that it would feel so heavenly good to be kissed down there. Para siyang hinahatid sa langit sa sobrang sarap.

Bahagya siyang napaigtad nang sapuin ni Valerian ang pang-upo niya at pinisil na parang pinanggigigilan. “I really like this ass of yours from the moment I fucking saw you,” he said in a husky voice. “Open your legs, moon cake.”

May sariling isip ang mga hita niya na bumuka. At kasabay ng malakas niyang singhap ang pag-igtad ng kanyang balakang nang may humaplos na mainit at basang bagay sa kinabibiyakan ng pagkababae niya.

“Valerian!”

“I’m licking you, moon cake.” He licked her again. “I’m eating your pussy. And it taste fucking good.”

She knew human anatomy but she never knew that licking a woman’s clit could be this heavenly good and satisfying.

Grace could feel Valerian’s tongue all over her womanhood. Halos lahat ng sulok ay dinaanan at hinaplos ng dila nito, lalong-lalo na ang clitoris niya na sinisipsip pa nito. Para na siyang mababaliw sa sobrang sarap na lumulukob sa loob niya. Napapaliyad siya. Malakas na napapaungol at dumadaing. Nanginginig ang mga hita sa sobrang sarap at hindi na niya alam ang tama sa mali. Nakalimutan na niya ang lahat maliban kay Valerian na paulit-ulit siyang inihahatid sa langit.

She moaned louder. Her toes curled. Pabiling-biling siya sa sobrang sarap. Napapahiyaw siya. Kumakapit nang mahigpit sa bedsheet at isinisigaw ang pangalan ni Valerian.

Naitapon na nga niya ang lalagyan ng tear gas sa sobrang makayanig-kaluluwang sarap na nalasap.

“Valerian…” daing niya sa pangalan ng lalaki. “H-hindi ko na kaya.” She kept on moaning non-stop. “May l-lalabas na talaga. Hindi ko na kayang pigilan.” She was holding it down. “Valerian—ohhh, please. Stop it. Baka masalo mo—oh, God… stop licking me, Valerian.”

He didn’t stop. He didn’t listen. He kept on going and going. Licking every inch of her femininity. And then he stopped, looked up at him and said, “Let it out.”

Umawang ang mga labi ni Grace. At kasabay ng paghimas ng daliri ni Valerian sa gitna ng pagkababae niya ay ang pag-agos ng mainit na katas galing sa loob niya.

Napapikit siya dahil napakasarap ng hatid n’on sa kanya. Hindi niya maipaliwanag. Pakiramdam niya ay namulat siya sa isang huwad na kaligayahan dahil ito ang tunay na kaligayahan na naramdaman niya sa tanang buhay niya.

She was dumbfounded at how amazing Valerian made her experience this.

“Valerian…” Nakapikit pa ang mga mata niya.

Naramdaman niyang gumapang pataas si Valerian at kinubabawan siya. “How was it?”

“Heaven,” paanas niyang sagot.

He chuckled. “Mabuti naman.”

“I want more.” Iminulat niya ang mga mata. “Pero hindi ko na kaya pero gusto ko pa. Gustong-gusto ko pa.”

Valerian smiled warmly at her. “I want more too but you’re not that ready, moon cake.”

Ngumiti si Grace. “Kagabi, you lick and suck my nipples.” Namula ang pisngi niya. “Ngayon naman, ahm, ’yan, ginawa mo ’yan.” Naiilang siyang sabihing kinain nito ang pagkababae niya. Parang ang halay pakinggan. Hindi niya kaya. “Ano’ng susunod?”

Mahinang natawa si Valerian at tumiim ang titig sa kanya. “What’s next?”

Tumango siya.

Valerian leaned in and whispered on her ear. “I’ll finger fuck you. And trust me, moon cake, you’ll like it.” Sinapo ng isang kamay nito ang pagkababae niya. “Basang-basa ka pa.”

She frowned. “What? No. Hindi ako basa. Paano ako mababasa, wala namang tubig dito.”

Malakas itong tumawa. “What I mean is your pussy is wet. And I like it. It means your horny. In Tagalog, libog na libog ka na.”

She blushed at the word he used. “Oh.” Pinakiramdaman niya ang pagkababae. Basa nga ’yon at parang malagkit, saka medyo slimy. “Is that what they called cum?” inosente niyang tanong. “’Yong lumabas sa ’kin?”

“Didn’t you learn reproductive system, moon cake?” balik-tanong ni Valerian sa kanya.

Umiling si Grace. “Ang alam ko lang ay human anatomy. Wala akong kaalam-alam sa reproductive system kasi homeschooled ako at walang ganoong topic na itinuro sa akin,” kuwento niya kay Valerian. “At noong high school ako, halos homeschooled din maliban na lang noong fourth year ako. Pero may yaya pa rin at may contact si Daddy sa school ko. And when college came, bawal ang non-sense books. May yaya akong kasama palagi. Ang dean pa ng college ko ay tito ko, ’tapos ang ibang teacher ay pinsan ni Daddy o kaya pinsan ni Mommy kaya bantay-sarado ako.

“Sometimes, I envy Nali, my stepsister. Akala kasi nina Daddy, hindi sila magkakaanak kaya nag-ampon sila, si Nali. Pero dumating ako sa buhay nila unexpectedly and I was a miracle baby. Natakot sila na baka may mali sa akin kasi nga nagparaspa si Mommy noon habang nasa tiyan na niya ako. Pero nabuhay pa rin ako kaya alagang-alaga ako. Nali was free to do whatever she wants, at palagi niyang sinasabi sa ’kin ang mga pinaggagagawa niya. She said she kissed men and it feels good. Hindi ako naniniwala noon, pero ngayon, naniniwala na.” Hinaplos niya ang mga labi ni Valerian, napakalambot n’on. “I like kissing you.”

“And I like making you moan. At ako lang ang puwedeng gumawa n’on sa ’yo.”

Tumango siya. “Ikaw lang.”

“Good girl.”

“Hindi na,” apila ni Grace. “Nagiging bad girl na ako dahil sa ’yo.”

Mahinang natawa si Valerian at hinalikan ang tungki ng ilong niya. “Maybe. Pero sa ’kin, you will always be a good girl. A good fucking girl for me.”

Ipinaikot niya ang mata at hinalikan ito sa mga labi. “No cussing.”

“Eh, di wala na akong halik mula sa ’yo.” He grinned. “I will cuss if it will make you kiss me.”

“Hmp. Ewan ko sa ’yo. Nagtatampo ako.”

Tumawa nang malakas si Valerian. “No cussing, then.”

“Thank you.” Ngumiti siya at niyakap ito, saka bumulong sa tainga nito. “Lick me again, please?”

He chuckled. “Gladly, moon cake.”

Bumaba ang katawan ni Valerian hanggang sa pumantay ang ulo nito sa pagkababae niya. Without further ado, he licked her and ate her making her deliriously moaned and moaned, again and again.

Being with Valerian like this was heaven.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 10

CHAPTER 10

When morning came , pinakain uli ni Grace si Lacoste sa tulong ni Valerian. It was fun feeding the crocodile, lalo na at katulong niya si Valerian. She giggled and he laughed. It was a very amazing morning her.

At nang pauwi na sila, Valerian piggybacked her again towards the speedboat.

“Thank you,” sabi niya nang umapak ang mga paa niya sa speedboat.

“You’re welcome, moon cake.” Sumakay na rin ito sa speedboat at pinaandar ’yon.

As Valerian maneuvered the speedboat to the pier, titig na titig siya sa guwapo nitong mukha. This man really looked like Adonis personified. Parang may nagliliparang paruparo sa tiyan niya tuwing tinatawag siya nito sa malambing na boses. It made her feel giddy.

Iyon ang mga emosyong hindi niya naramdaman noong nasa pangangalaga pa siya ng mga magulang. She only felt this with Valerian. At nagpapasalamat siya na naimulat nito ang mata niya sa ibang bagay sa mundo.

Grace really enjoyed some of it. Especially, the licking. Good heavens! It was heavenly delicious. Ilang ulit ba niyang hiniling kay Valerian na i-lick siya kagabi? Maraming beses. At walang sawang ipinaramdam sa kanya ng lalaki ang sarap na hatid n’on.

And he called her moon cake as his endearment for her. It felt like her heart was flying above the clouds.

Kinuha niya ang cell phone sa bag at binuksan ang mobile data, saka nag-search sa Google.

Different kinds of endearment .

Maraming naglabasan pero ang nasa pinakaunahan ang pinili niyang buksan.

Different kinds of endearment.

Sweatheart

Babe

Honey

Darling

Sweety

Baby

Natigilan siya ng mabasa ang Baby na gusto ni Valerian itawag niya rito.

Napangiti si Grace nang may biglang pumasok sa isip niya. Ano kaya ang magiging reaksiyon nito?

Tumikhim muna siya. “Valerian, baby, matagal pa ba bago tayo dumaong?”

Biglang bumagal ang takbo ng speedboat, saka dahan-dahan itong bumaling sa kanya. “A-ano’ng sinabi mo?” Nautal pa talaga ito.

“Sabi ko.” Ngumiti siya nang pagkatamis-tamis. “Valerian, baby, matagal pa bago tayo dumaong?”

For a whole minute, he just stared at her, dumbfounded. And then, “fuck!” he hissed, bewildered. “Fuck!” Paused. “Fuck! Fuck!”

Nalukot ang mukha ni Grace sa paulit-ulit na pagmumura ng lalaki. “Valerian!” she screamed. “Huwag ka sabing magmumura, eh!”

He stilled and looked at her in the eyes. “Sorry, moon cake. I was just fucking shock—”

“No cussing!” sigaw niya uli. Ayaw talaga niya sa mga taong nagmumura, masakit sa tainga. “Valerian, ihuhulog talaga kita diyan. Isang mura pa.”

Kinagat ni Valerian ang pang-ibabang labi. “Sorry na, huwag ka nang magalit.” Kinamot nito ang batok. “Hindi na ako magmumura.”

Umingos siya. Ma-testing nga . “Baby, puwedeng paandarin mo na uli itong speedboat—”

“Fuck!”

Naniningkit ang mga mata na tumayo siya at itinulak sa dagat si Valerian. Bumulusok ito sa tubig pero agad ding nakaahon.

“Fuck, Grace! Why did you do that?!” singhal nito sa kanya. “Basa na tuloy ako.”

She frowned as her mind turned three hundred sixty degree south. Basa? Pinakiramdaman niya ang pagkababae. “Hindi naman ako basa, ah.” Mas lumalim ang gatla sa noo niya. “I mean, I’m not wet down there.”

Napalitan ng malakas na tawa ang galit na mukha ni Valerian. “And now I’m turning you green.”

Tiningnan niya ang balat niya. “Hindi ako kulay-green.”

Valerian sighed. “Green represents the word ‘mahalay.’”

Umawang ang labi niya. “Oh, God! Mahalay na ako?!”

Valerian pulled himself up from the water to the speedboat and kissed her parted lips. “No. Ako ang mahalay, hindi ikaw.”

Nakahinga siya nangg maluwang. “Thanks, God.”

Ngumiti ito, saka niyakap siya.

Napangiwi si Grace nang maramdamang nabasa siya dahil sa basang damit ni Valerian. “Valerian! Let go of me. Nababasa ako,” naiinis na sabi niya pero agad din namang natigilan nang maramdamang may tumutusok sa puson niya.

Bahagya niya itong itinulak, saka pinakatitigan ang nasa gitnang bahagi ng hita nito. Halatang-halata na bumubukol ’yon. Puno ng kuryusidad na hinawakan niya ang bumubukol na iyon.

Valerian hissed and cursed, but there was an edge on his voice.

Grace should be ashamed of what she was doing. In human anatomy, ang hawak-hawak niya ngayon ay ang pagkalalaki ni Valerian.

Now she wondered, kapag ginawa ba niya kay Valerian ang ginawa nito sa kanya kagabi, masasarapan kaya ito? If she would lick him like how he licked her, would he reach heaven like she did? Would they feel the same way?

Her curiosity was eating her insides. She had to know! Now!

Nag-angat si Grace ng tingin kay Valerian, saka mahinang pinisil ang pagkalalaki nito. “Masarap ba?”

His eyes were dark with emotion she couldn’t name. “Yes.” His voice was husky and … sexy.

Binuksan niya ang butones ng pantalon nitong suot. “Puwede ko bang buksan?”

“Of course.” Para itong kinakapos ng hininga.

Ngumiti siya. “Thanks.” Tuluyan niyang binuksan ang zipper ng pantalon nito at ibinaba iyon.

She muffled a gasped when his friend, as Valerian called it, sprang to life. Wala itong suot na kahit ano maliban sa faded jeans. Lumuhod siya para magpantay ang mukha niya at ang pagkalalaki nito.

The specimen in front of her was long, big and sleek. Nang hawakan niya iyon, nagulat siya nang maramdamang mainit iyon sa mga palad niya at malambot. She studied Valerian’s friend in every angle.

“Suck it,” sabi ni Valerian.

Napakurap-kurap si Grace at napatingala rito. “Ano?”

“Binuksan mo ang pantalon ko, binuhay mo ang kaibigan ko, you might as well put it inside your mouth and suck it.”

Napatitig uli siya sa mahaba nitong kaibigan. Malaki iyon at matigas. Ipapasok niya iyon sa bibig niya katulad ng ginawa nito sa pagkababae niya kagabi?

“Ahm.” Huminga siya nang malalim. “Okay.”

Hinawakan niya ang kabilang dulo ng mahaba nitong pagkalalaki bago ipinasok sa loob ng kanyang bibig. Her mouth was instantly full and she gagged a little but she didn’t pull away. Lalo na nang marinig niyang napaungol si Valerian.

Tiningala niya ang lalaki habang subo-subo pa rin ang kaibigan nito. Nakaramdam siya ng kasiyahan nang makitang nakapikit ito, kagat ang pang-ibabang labi at nakaguhit sa mukha ang hindi maipaliwanag na sarap. His expression made her happy.

She was doing it right! Valerian was in heaven because of her. She was happy and contented.

Hindi niya alam ang sunod na gagawin pero wala siyang pakialam. She followed her inner instinct. Sinunod niya ang ginawa ni Valerian sa paglababae niya kagabi.

She licked his shaft and sucked it.

Nag-umpisang gumalaw ang balakang nito. Sinabunutan nito ang buhok niya sa ulo at inilabas-masok ang mahabang kaibigan sa bibig niya na sinabayan naman niya ng pagkiwal ng dila.

“Fuck, Grace!” Valerian moaned her name and she felt her womanhood getting wet.

What’s happening to me?

Valerian continued his movement on her mouth. Sa bawat ungol na lumalabas sa bibig nito, parang musika ng mga anghel. Nararamdaman din niyang naninigas ang nipples niya at ang mga paa niya ay nakikiliti. Her belly felt funny also. It felt like someone was tickling her and the incredible and unexplainable pleasure was shooting down to her vagina.

Valerian moaned. “Ohh, Grace. God, ang sarap niyan. Keep sucking me, moon cake—ohh!”

Oh, God. Why do I want for Valerian to lick me now? I want him… only him. Why?

“Grace, ohh!” Valerian kept on moaning. “Fuck! I’m fucking coming, Grace. Shit. Fuck! I’m about to—” Napatigil ito sa pagsasalita nang bigla nitong hinugot ang kaibigan sa bibig niya, saka humarap sa dagat at doon inilabas ang puting katas na lumabas sa pagkalalaki nito.

“That’s—”

“Sperm,” pagtatapos ni Valerian sa sasabihin niya. “Lumalabas ’yan sa isang lalaki kapag naabot na niya ang tuktok ng kaligayahan. In short, it comes out when you’re in a fucking climax.”

Umasim ang mukha niya. “Nagmumura ka na naman.”

Isinuot uli nito ang jeans, saka hinila siya patayo. Napasinghap siya bigla sa gulat nang ipasok nito ang kamay sa suot niyang denim jeans, saka sinapo ang pagkababae niya.

He slipped his finger around her clitoris and she moaned when pleasure assaulted her senses.

“Ahh, look at that.” His voice was husky and she felt so hot. “My moon cake is very wet already.” He put a pressure on her clitoris and then he rubbed it. “Gusto mo ’yon?” tanong nito nang mapaungol siya nang malakas.

Tumango siya habang mahigpit na nakakapit sa balikat nito. “Valerian…”

“Yes, moon cake?” paanas nitong tanong habang hinahalik-halikan ang tainga niya pababa sa leeg niya. Ang kamay nito ay hinahagod ang nakausling parte sa gitna ng pagkababae niya. “Ang sarap mo, Grace,” bulong nito. “Nakakabaliw ka.”

Pumapasok na ang kalahati ng daliri nito sa loob ng makipot niyang lagusan. Medyo may sakit siyang nararamdaman pero mas nanaig ang masarap na sensasyong lumulukob sa kaibuturan niya na hindi niya kayang ipaliwanag.

“Tell me if it hurts, okay?” paanas na sabi ni Valerian.

“Ohh—kay.” Nakatingala si Grace sa langit habang mariing nakapikit ang mga mata. “M-masarap…” anas niya. “S-sobra—ohh!” Halos baon na baon na ang daliri nito sa loob niya at nanginginig na ang mga paa niya.

Halos mabaliw na siya sa sarap na nararamdaman. Kung iyon palagi ang sarap na malalasap niya sa piling ni Valerian, ayaw na niyang humiwalay rito.

Hinawakan nito ang paa niya at hinila pataas patungo sa baywang nito. At dahil doon, lalong bumuka ang mga hita niya. Nabigyang laya ang daliri nito na nasa loob ng pagkababae niya para gawin ang lahat ng gusto nito na nagpapabaliw sa kanya.

“Valerian—oh, God.” Hindi alam ni Grace kung pipikit siya o didilat habang paunti-unting inilalabas-masok ni Valerian ang daliri sa loob niya. “A-ano’ng ginagawa mo sa ’kin? Ang sarap-sarap niyan. Valerian, ohh… God, yes. Ohh!”

Lumiliyad ang katawan niya sa sarap. Gumagalaw na rin ang balakang niya, sinasalubong ang pagpasok ng daliri ng lalaki. Malakas na ang mga ungol niya. Halos mamaos na siya sa kakadaing.

“Ahh!” Napasigaw siya nang bilisan ni Valerian ang pag-ulos ng daliri nito. “Ohh, baby.”

The speedboat was shaking as she moved her body against his fingers. Pero pareho silang walang pakialam ni Valerian. Abala siya sa sarap na nalalasap at ang lalaki naman ay panay ang pagapang ng halik sa tainga niya, sa leeg pababa sa dibdib at babalik na naman paghalik sa mga labi niya.

He was kissing her with so much emotion she couldn’t even name. It felt amazing. She felt so special in that moment.

Grace felt her legs shook as she felt like she was flying so high. A euphoria was surrounding her as her body released. Parang pagod na pagod na ihinilig niya ang ulo sa sa balikat ni Valerian. Ang isang hita niya ay nakataas pa rin at hawak ng lalaki.

Valerian put her legs down and kissed her neck softly. “Did you enjoy it, moon cake?”

She groaned, feeling tired all of the sudden. “Nakakapagod.” Humihingal siya. “Nakakapagod talaga.”

Pinangko siya ni Valerian, saka pinaupo. “Pahinga ka muna.” Hinalikan siya nito sa noo. “I’ll take us home.”

Tumango siya. “Okay.”

“Rest,” sabi ni Valerian, saka pinaandar muli ang speedboat.

Grace sighed in contentment. This is amazing.

Nang makarating sila sa pier , hindi hinayaan si Grace ni Valerian na maglakad dahil daw pagod siya. Pinangko talaga siya nito patungo sa sasakyan.

“Kaya ko na,” sabi niya nang pumarada ang sasakyan nito sa parking lot ng condo niya. “Kaya kong maglakad,” pamimilit niya.

“No. Let me carry you.”

“Ayoko nga.”

“Ayoko rin.”

“Valerian, naman, eh.”

“Please, moon cake?” May pagmamakaawa sa mga mata nito. “Let me carry you. Alam kong pagod ka.”

She sighed. “Fine.” Hinayaan niya itong buhatin siya. Humilig siya sa dibdib nito habang karga-karga siya. “Salamat sa pagbuhat sa akin.”

“Anytime.” Napakalambing ng boses nito. “I will always take care of you, moon cake.”

Napangiti siya at yumakap siya sa leeg nito, saka hinalikan ito sa mga labi. “Thank you.”

Wala siyang pakialam sa mga taong napapantastikuhang nakatingin sa kanila ni Valerian, lalo na sa kanya. Wala siyang hiyang maramdaman. Napakasuwerte nga niya kasi may isang Valerian siyang nakilala. A man who put up with her weirdness and innocence. A man who was teaching her so many things that were unknown to her. A man who was making her experience things she had never done before.

Grace was happy that she met a man like Valerian Volkzki.

Nang makarating sa labas ng pinto ng condo niya, saka lang pinaapak ni Valerian ang paa niya sa sahig. Nang mabuksan niya ang pinto gamit ang susi, pinangko uli siya nito, saka pinaupo sa sofa.

“Dito ka lang. Kukunin ko sa ’baba si Valerian.”

That made her smile. “Salamat.”

“Anytime.” He kissed her lips. “Ikaw pa, malakas ka sa bawat parte ng katawan ko, lalo na sa puso ko.”

It was confirmed. Ang nararamdaman niya ngayon ay kilig ang tawag. Kinikilig talaga siya. Sobrang kinikilig.

Nang makalabas si Valerian sa condo niya, napakalapad ng ngiti niya. Tumingala siya sa kisame at mahinang natawa. “Nineteen signs. Twelve big checks. Am I really falling in love with Valerian?”

“I’m here to claim Valerian under Grace Oquendo’s name,” sabi ni Valerian. Na-weirdo-han siya sa sinabi. Bakit ba kapangalan niya ang aso ni Grace? Fuck it!

Nakanganga lang sa kanya ang babae. That fucking annoyed him.

He snapped his finger. “Answer me, fucker.” He was irritated. Gusto na niyang makabalik kay Grace pero ang babaeng ’to ang bagal kumilos. Punyeta!

Napakurap-kurap ang babae at agad nang kinuha ang iniwang aso ni Grace.

Pagalit niyang tinanggap ang aso, saka naglapag ng isanlibo sa ibabaw ng mesa para pambayad sa pag-aalaga nito.

Nakanganga lang uli sa kanya ang babae.

His irritation snapped. “Gagalaw ka ba diyan at ibibigay ang sukli ko o babaliktarin ko ’tong mesa para magising ka? If you want to fucking daydream, tell your fucking boss that you’re resigning, so you won’t waste anyone’s fucking time. Get it?”

Natakot yata ang babae dahil mabilis siya nitong sinuklian.

Umingos si Valerian, saka naglakad pabalik sa condo ni Grace. Nang makarating siya roon, nakita niyang nakaupo pa rin si Grace.

“Valerian! Baby!” Her face lit up. “I miss you!”

Naiinis na iniabot niya kay Grace ang aso. Fuck it! Name-mental na yata siya. Pati aso, pinagseselosan niya.

Pinandilatan niya ang aso na panay ang dila sa pisngi ni Grace. Punyeta naman, o. At hinahalikan ang Grace niya! Fuck this dog! I’m going to grill you!

“Valerian, bakit parang galit ka?” nagtatakang tanong ni Grace sa kanya. “At bakit kung makatingin ka sa aso ko, parang ang talim? Sabihin mo sa ’kin, please?”

Ah, his innocent moon cake. Even if he corrupted some part of her innocence, she still remained innocent, pure and just downright amazing.

Valerian stared intimately at Grace’s eyes. “I look mad because I’m jealous.” And then he prayed. Please, please, just please, fucking understand my word.

Nagsalubong ang mga kilay nito. “Nagseselos ka?” Namilog ang mga mata nito at hindi makapaniwalang tumingin sa kanya. “Nagseselos ka kay Valerian? Sa aso ko?”

He nodded. For the first fucking time, he blushed. Sinong hindi mamumula sa hiya dahil sa ipinagtapat niya? Sinong normal na tao na magseselos sa isang aso? Ako lang. Ako na ang weirdo.

Natigilan si Valerian nang ilapag ni Grace sa sahig ang aso nito, and then she spread her arms at him. “Halika rito. Yakapin kita para hindi ka na magselos.”

Mahina siyang natawa, saka lumapit sa nakabukang mga braso ni Grace. She hugged him so tight. Pagkatapos ay hinila siya nito pahiga sa sofa.

Nagulat siya sa ginawa nito. Mabuti na lang naging maliksi siya. Naitukod niya ang mga siko sa sofa para hindi maipit ang babae.

“Grace, dapat hindi mo ginawa ’yon.” May galit sa boses niya. “Paano kung naipit kita, ha? Paano kung nasaktan kita—”

She kissed her, fucking shutting him up. Agad na natunaw ang galit niya. Nang maghiwalay ang mga labi nila, may kaunting pangamba sa mga mata nito.

“Galit ka sa ’kin?”

Valerian sighed. “As if I can be mad at you.”

Ngumiti ito, saka pinupog ng halik ang buo niyang mukha. “Thank you for coming into my life, Valerian.”

That made his heart actually flip a dozen times. “No, it’s thank you. Kapag katabi kitang matulog, hindi ako dinadalaw ng masamang panaginip. Because of you, I can peacefully sleep. God, Grace, ngayon lang ako naging masaya, at dahil ’yon sa ’yo.”

He felt so bare confessing what he was feeling to Grace, but he needed to say it. She needed to know and understand the extent of his feelings for her.

He was so near… so near to that four fucking letter words.

So near. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

Abala si Grace nang araw na ’yon sa clinic niya kasi may pasyente siyang kamamatay lang. It broke her heart to see Max’s dead. Medyo may katandaan na rin kasi ang aso kaya siguro bumigay na ang katawan, but still, her heart saddened.

Masakit para sa kanya na ibalita sa may-ari nito na patay na ang pinakamamahal nitong aso pero nilakasan niya ang loob niya at pinadalhan ng mensahe si Mrs. Co.

Napahikbi siya habang nagta-type ng mensahe. Masakit sa puso ang mamatayan ng aso na halos sampung taon mo ring nakasama. She could still remember her very first dog named Enzo. Ang lambing ng aso niyang iyon kaya nang mawala, umiyak talaga siya at binigyan ito ng maayos na burol.

Nang mai-send na niya ang mensahe, umupo siya sa swivel chair, saka tinext si Valerian. Alam niyang abala ito sa trabaho pero kailangan niya ng kausap ngayon. Her heart was still aching.

Huhuhu

. Grace hit send.

Segundo lang ang binilang niya nang mag-ring ang cell phone niya. Agad na napawi ang lungkot na nararamdaman niya nang makitang si Valerian ang tumatawag.

“What happened? Shit! Kailangan mo ako ngayon? Fuck! Nasa Davao ako ngayon for some business meeting. Shit, Grace, what’s the meaning of that huhuhu ?” He was cussing and rambling at the same time.

Nakakainis na nagmumura na naman ito pero nakakatuwa dahil halatang nag-alala ito sa text niyang huhuhu .

Suminghot-singhot siya. “Kasi namatay na si Max.”

“Are you okay, moon cake?” Halatang nag-aalala ito. “Kailangan mo ba ako diyan sa tabi mo?”

Humikbi si Grace. “Akala ko ba nasa Davao ka?” Suminghot-singhot siya. “Malayo ka kaya sa akin, hindi mo ba alam ’yon?”

“I know. Pero lilipad ako pabalik ng Manila ngayon din kung kailangan mo ako.” Malambing ang boses nito. “Anyway, sino ba itong si Max? Kamag-anak mo?”

“No.” She sobbed. “He’s a dog, one of my patients.”

Ilang minutong natahimik ang kabilang linya. Napangiwi siya nang marinig ang sunod-sunod na pagmumura ni Valerian.

“Valerian! Stop cussing!” singhal niya.

“Fuck!” he hissed. “Akala ko naman kung sino si Max sa buhay mo. Fuck, moon cake, I’m willing to lose a million peso contract here in Davao so I could be with you.”

Grace sobbed when she heard the name Max. “Kawawa naman si Max, namatay na siya. Valerian, naaawa ako sa kanya. Masakit sa puso.”

Napabuntong-hininga ito. “Fine, pagbalik ko diyan sa Manila, pasyal tayo para mawala sa isip mo si Max.”

Napangiti siya. “Talaga, Valerian, baby?” Na-excite siya agad. “Saan naman tayo mamamasyal?”

“Fuck!” he cursed again making her grimaced.

“Valerian, huwag ka sabing magmumura, eh!” Nalukot ang mukha niya. “Masakit sa tainga.”

“Sorry, moon cake, napapamura talaga ako kapag tinatawag mo akong baby,” pag-amin nito. “It’s just that, it sounds sweet and my heart can’t take it. Kailangan kong magmura para mailabas itong nakakanginig-butong pakiramdam na tanging ikaw lang ang kayang magparamdam sa akin.”

Sumikdo ang puso niya at nalukob ng saya. “You’re welcome. Anyway, saan mo ako dadalhin?”

“Basta. Ako ang bahala.”

“Okay.” She giggled excitedly. “Sige, ba-bye na, baka nakakaabala na ako sa ’yo.”

“ Nah , you’re more important to me than that million peso contract.“

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi dahil sa kilig na nararamdaman. Parang tumatalon-talon ang puso niya at nagwawala sa loob ng kanyang dibdib.

“Baliw,” sabi niya. “You have to hang up. Tapusin mo ang ipinunta mo diyan sa Davao, saka umuwi ka na para mapasyal mo na ako.”

He chuckled. “Yes, Ma’am.”

“Bye.”

“Bye.”

Ang lapad ng ngiti niya. “Patayin mo na ang tawag.”

“No, you do it.”

Ipinaikot niya ang mga mata, saka pinatay ang tawag. She sighed in contentment and happiness as she put her phone back on her bag.

Hindi mawala ang ngiti sa mga labi niya kahit noong kinuha na si Max ng may-ari.

As the day passed by and the night came, nagsara na siya ng clinic, saka umuwi sa condo niya.

Nagulat siya nang makita si Nali sa labas ng unit niya.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” tanong niya, saka mabilis na binuksan ang pinto para makapasok ito.

Nali put her bag on the sofa. “Gracey, puwede bang dito muna ako? Bukas pa kasi ang flight ko patungong Japan.”

Kumunot ang noo niya. “Sa Japan? Bakit ka pupunta do’n?”

Nag-iwas ang kapatid ng tingin at nahalata agad ni Grace na may itinatago ito. “May pinapatingnan kasing property si Daddy do’n sa Japan.”

“Hindi ba puwedeng kunan na lang ng litrato kaysa gumastos pa?” tanong uli niya.

“Gusto ni Dad na personal kong makita.”

Hindi pa rin makatingin si Nali sa kanya habang sinasagot ang mga tanong niya. Ano kaya ang mayroon? Ayaw naman niyang pilitin si Nali na umamin kung ano talaga ang totoong pakay nito sa Japan.

“Sige, puwede kang magpahinga rito. Doon ka na sa kuwarto ko.”

Ngumiti ito. “Thanks, Gracey.”

Ngumiti rin siya. “Welcome. Sige na, do’n ka na magpahinga. Susunod na lang ako kapag inantok na ako.”

“Okay. Thanks.”

Nali went to her room and Grace stayed on the living room. Hindi pa rin mawala sa isip niya ang mga sagot ni Nali. Nararamdaman talaga niyang nagsisinungaling ang kapatid sa kanya.

At dahil hindi siya mapakali, tinawagan niya ang daddy niya.

“Good evening, Dad,” bati niya.

“Hello, my darling Grace.” His father’s voice seemed happy. “Kumusta naman ang araw mo, anak?”

“Ayos naman ho, Dad.” Napangiti siya habang ikinukuwento rito ang nangyari sa araw niya. Siyempre, hindi kasama ang pag-uusap nila ni Valerian sa ikinuwento niya.

She could feel that her dad would dislike Valerian.

“Mabuti naman at mukhang masaya ka diyan sa Manila,” komento ng kanyang daddy.

“Opo. Anyway, Dad, narito ngayon si Nali sa condo ko. Pupunta daw siya ng Japan bukas?”

“Ah, oo,” he answered too quickly.

Kilalang-kilala niya si Nali at ang daddy niya kaya naman alam niyang may hindi sinasabi ang dalawa sa kanya.

“Ano hong gagawin niya sa Japan?” she asked.

“Ah.” Tumikhim ito. “May bibisitahin daw siyang kaibigan do’n.”

Huli ka! Sabi na nga ba, eh. May hindi sinasabi ang mga ito. Wala man siyang alam ibang bagay sa mundo pero pagdating sa miyembro ng kanyang pamilya, alam niya ang lahat.

“Ah, ganoon po ba, Daddy? Alam ba ’yon ni Mommy?”

“Oo naman. Ahm, si Mommy mo nga ang nagpapunta kay Nali sa Japan. Gusto mong makausap ang mommy mo? Gising pa siya.”

“Sige po.”

“Hello, baby,” sabi ng boses ng kanyang ina sa kabilang linya na nasundan ng sunod-sunod nitong pag-ubo.

She frowned. “Okay ka lang, Mommy?”

“Yes, baby. Anyway, nandiyan na ba si Nali? Sabi ko kasi sa kanya na diyan makitulog sa ’yo.”

“Yes po. Nagpapahinga na po siya.” She sighed. “Ayos ka lang ba talaga, Mommy?” Hindi niya maiwasang mag-alala kasi umubo na naman ang kanyang ina.

“Oo naman, hija.” Mahina itong tumawa. “Sige na, magpapahinga na ako.”

“Sige po. Good night to you and to Dad.”

“Good night din sa ’yo.”

Nawala ang ina sa kabilang linya at nagpakawala si Grace buntong-hininga. Mukhang guni-guni lang niya ang naramdaman kanina. Baka nga pupunta si Nali sa Japan para tingnan ang lupa na gusto ng daddy nila, saka bisitahin na rin ang kaibigan nito.

Kalalapat pa lang ng likod niya sa likod ng sofa nang marinig niya ang sunod-sunod na door bell. She frowned. Wala naman siyang inaasahang bisita.

Tumayo si Grace, saka tinungo at pinto at binuksan ’yon.

Napakurap-kurap siya nang makita si Valerian na nakatayo sa labas ng unit niya. Magulo ang buhok nito at gusot ang damit. Halatang haggard din.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” nagtatakang tanong niya.

“Kararating ko lang galing Davao. Dumeretso agad ako dito sa condo mo dahil baka malungkot ka pa dahil sa pagkamatay ni Max.” He looked weird as he said that.

Sinuklay niya ang magulong buhok ni Valerian gamit ang daliri niya. “Sana nagpahinga ka na muna sa bahay mo. Okay lang ako. You look haggard. May jetlag ka pa yata, eh.”

“Fuck jetlag. I miss you, so I immediately came here to see you.”

Her heart beat like crazy inside his ribcage. “Na-miss din kita,” pag-amin niya, saka ipinalibot ang mga braso sa baywang nito at niyakap ito nang mahigpit. “I miss you, Valerian.”

“I miss you more, moon cake,” he said and enveloped his arms around her.

Grace instantly felt happy and secured.

Valerian slightly pulled away from their embrace. “Puwede bang pumasok? Puwedeng dito ako matulog uli?”

Namilog ang mga mata niya sa kaba nang biglang maalalang nasa loob si Nali. “Oh, my God.” She gasped. “Nasa loob ng kuwarto ko si Nali. ’Yong stepsister ko. Baka makita ka niya, magsusumbong ’yon kay Daddy.”

Nakita siguro ni Valerian ang pangamba sa mga mata niya dahil hinila siya nito palabas, saka isinara ang pinto.

“You okay?” Hinaplos nito ang pisngi niya. “Namumutla ka.”

“Kinabahan lang ako baka makita ka ni Nali, ’tapos sabihin kay Daddy. Ayaw pa naman ni Dad sa mga lalaking lumalapit at kumakausap sa ’kin.”

Tumaas ang kilay ni Valerian kasabay ng mahina nitong pagtawa. “For real? Ayaw niya?”

“Oo. Ayaw talaga.” Umiling-iling pa si Grace. “Sorry, you can’t stay for the night.”

Valerian’s face fell. Nawala ang liwanag n’on. She felt sad too. Gusto niya itong makasama ngayong gabi. Bakit ba ang sama ng timing ni Nali?

Nakakainis.

“Sige, tawagan mo na lang ako bukas kapag nakaalis na ang kapatid mo para masundo kita, ’tapos mamasyal tayo.”

“Thank you.”

Hinapit siya nito sa baywang, saka ginawaran ng mapusok na halik ang mga labi niya. “Good night.”

“Good night,” paanas niyang sabi.

Hinalikan siya ni Valerian sa noo bago ito naglakad paalis.

Grace sighed and went inside her condo. Akmang ila-lock niya ang pinto nang may ideyang pumasok sa isip niya.

Yes. I could do it. Sana lang hindi siya maparusahan ng Panginoon sa gagawin niya.

Mabilis siyang pumasok sa loob ng kuwarto at nagpasalamat nang makitang gising pa si Nali. Abala ito sa cell phone nito.

Grace quickly grabbed her newly washed doctor’s robe. Naiwan kasi niya ang isa niyang robe sa clinic.

“Nali, may emergency ako sa clinic,” sabi niya na umarteng nagmamadali.

“What?” Kinunutan siya nito ng noo. “Grace, gabi na, ah.”

“I know pero emergency talaga,” sabi niya habang naglalagay ng pajama sa backpack niya. “Doon ako sa clinic hanggang bukas ng umaga kasi may aso doon na fifty-fifty ang chance na mabuhay. Kaibigan ko ang may-ari at tinawagan ako.” Grabeng pagsisinungaling ’to. “Sorry. Hindi kita masasamamahan. Pakibantayan si Valerian, ha?”

“Sige, basta ingat ka, ha?”

“Oo. Ikaw rin.”

Pagkasabi n’on ay mabilis siyang lumabas ng kuwarto, kinuha ang shoulder bag sa sala, saka mabilis na lumabas ng condo niya.

Valerian felt fucking depress as he walked towards his car. Fuck it! Bakit naman kasi dumating pa ang kapatid ni Grace, eh, di sana magkatabi na sila ngayong natutulog ng babae.

Para siyang nakikipagkarera kanina dahil sa sobrang bilis ng pagpapalipad niya ng eroplanong sinasakyan. And then fucking things happened.

Life is fucking unfair. Fuck shit!

Nagpakawala siya ng buntong-hininga, saka akmang bubuksan ang pinto ng sasakyan nang may pamilyar na boses na tumawag sa pangalan niya.

“Valerian! Valerian! Wait!”

Mabilis siyang napalingon sa nilabasang pinto kung saan nanggagaling ang boses at agad na lumiwanag ang mukha niya nang makita ang moon cake niya.

Nakapaa lang ito, may bitbit na shoulder bag at backpack, saka doctor’s robe. Tumatakbo ito palapit sa kanya.

“Hintayin mo ako!” sigaw ni Grace at hinihingal nang makarating sa harap niya. “Sasama ako sa ’yo.”

Napakurap-kurap si Valerian. “Sasama ka sa ’kin saan?”

She shrugged. “Kung saan ka pupunta.”

Fuck! God was good. He fucking believed that now.

“Uuwi na ako sa bahay, moon cake,” sabi niya, saka kinuha ang backpack nito dahil baka nabibigatan ito. “Sasama ka sa ’kin do’n?”

Mabilis na tumango si Grace, saka ngumiti sa kanya. His heart tripped at that. “Oo. Sasama ako sa ’yo,” masaya nitong sagot.

Nauna na itong sumakay sa passenger seat ng kotse niya. Siya naman ay hindi pa rin makapaniwalang sasama talaga ito sa kanya.

Sumakay na siya sa sasakyan, ihinagis ang backpack sa backseat, saka humarap kay Grace. “Okay, what the fuck happened?” tanong niya.

She kissed him and he smiled. Alam na niya ang sasabihin nito.

“No cussing.” Pinandilatan siya nito at mahina naman siyang natawa. “Hindi ko sasagutin ang tanong mo kapag may pagmumura sa sentence.”

He sighed. “Okay. What the fu—” Kinagat niya ang sariling dila. “—shit happened?”

Umasim ang mukha ni Grace, saka humalukipkip. “Huwag mo akong kausapin.”

He fucking sighed again. Naiirita na siya pero bakit pagdating sa babaeng ’to ang haba ng pasensiya niya?

“Ano’ng nangyari?” tanong niya. There. No cussing.

His moon cake instantly smiled. “Nagdahilan ako kay Nali na may emergency sa clinic para makasama ako sa ’yo.” Then her face fell. “Nagsinungaling ako sa kanya. God, please forgive me. I feel so bad.”

God! She actually fucking lied to be with him. I feel so special.

Mabilis niyang niyakap ang moon cake niya, saka hinagod ang likod nito. “Patatawarin ka naman ni God, that’s for sure. You’ve been a good girl.”

Nag-angat si Grace ng tingin sa kanya. “Talaga?”

“Yes.”

And Valerian was rewarded with Grace’s radiant smile. “Okay.”

Mahina siyang natawa, napailing-iling, saka binuhay ang makina na sasakyan. Pinaharurot niya ’yon patungo sa bahay niya.

“Valerian?”

Nakatutok ang mga mata niya sa daan. Baka madisgrasya sila, hindi puwedeng masaktan ang moon cake niya. “Hmm?”

“Malapit na ang Pasko,” sabi ni Grace at tamang-tama naman na may nadaan silang malaking Christmas tree. “Ano’ng gusto mong gift?”

Well, what the fuck! She was fucking asking. Kung malalaman nito ang gusto niyang regalo, baka tumakbo ito palayo sa kanya. But knowing his moon cake, she would be curious and excited.

“Nakuha ko na ang regalong gusto ko sa Pasko,” sabi niya, saka kinindatan ito. “You.”

Humigpit ang hawak ni Valerian sa manibela nang bigla na lang siyang niyakap ni Grace, saka hinalikan sa pisngi.

“Ang saya-saya ko ngayong pasko, Valerian. Kasi nakilala kita. You are the best Christmas gift I received so far. Ever.”

Napangiti siya do’n. “I’m fucking glad.”

Hindi na siya nagulat nang halikan siya nito uli sa pisngi at sabihin ang salitang, “No cussing, Valerian.”

Mahina na lang siyang natawa. He wouldn’t stop cussing. Sayang ang halik na palagi niyang natatanggap kapag nagmumura siya.

Ipinarada niya ang sasakyan sa labas ng bahay niya, saka sabay sila ni Grace na lumabas ng kotse.

“Welcome to my simple fucking abode.” Hinawakan niya ang kamay nito, saka hinila papasok sa bahay niya. Pero—

Fuck! Fuck! Fuck!

Mabilis pa sa alas-kuwatro ang kamay ni Valerian sa pagtakip sa mga mata ni Grace nang makita nila si Knight na naka-boxer lang habang nanonood ng TV sa sala.

“Punyeta naman, Knight, eh. Magdamit ka nga!” sigaw niya sa baliw na Espanyol. “May kasama ako.”

Nanlaki ang mga mata ni Knight nang makita si Grace, saka nagkukumahog na nagdamit.

Pilit na tinatanggal naman ni Grace ang kamay niyang nakatakip sa mga mata nito. “Valerian, ano ba, wala akong makita,” reklamo nito.

“Just a minute, moon cake.”

The moron smiled at him when he finished dressing.

Tinanggal niya ang kamay sa mga mata ni Grace, saka inakbayan ito. “That’s Knight. Nagkakilala na kayo, ’di ba?” Tumango ang babae. “Good. Huwag kang maglalapit sa kanya, ha? May ketong siya, mahahawa ka.”

“Hey!” apela ni Knight. “Ang guwapo ko kaya!”

Ngumiti si Grace. “True. You’re very handsome.”

Hinubad ni Valerian ang sapatos at mabilis na ibinato kay Knight dahil sa selos na naramdaman. Mabilis namang nakailag ang dumuho.

“Valerian! Stop it.” Inagaw ni Grace sa kanya ang isa pa niyang sapatos na akmang ibabato uli niya kay Knight. “Baka matamaan mo siya.”

“That’s the fucking point,” he replied darkly and then grabbed Grace’s wrist and pulled her to his room.

Nang makapasok sila sa kuwarto niya na sadyang ipina-soundproof niya dahil palagi siyang sumisigaw nang malakas tuwing nananaginip siya nang masama, ipininid niya ang babae sa pinto, saka hinalik-halikan ang leeg nito.

“Valerian, si Knight,” sabi ni Grace habang bahagya siyang itinutulak. “Baka nasaktan mo ang feelings niya dahil sa pinagsasasabi mo.”

“Fuck, Knight.” Selos na selos siya! Dapat siya lang ang guwapo sa paningin ni Grace. “He can fucking go to hell for all I fucking care.”

“Valerian, huwag sabing magmumura, eh—”

He crashed his lips against hers and then whispered, “I want to lick your pussy, moon cake. Now.”

Kinagat nito ang pang-ibabang labi, saka agad na napuno ng pagnanasa ang mga mata. “Yes, please.”

That made Valerian smile. Ah, his moon cake was not that innocent anymore.

Very good. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

Kagat ni Grace ang kanyang mga labi habang nakatayo at hinuhubad ni Valerian ang damit niya. The way he undressed her felt seductive and sexy.

Hinalikan nito ang balikat niya, saka itinapon ang bra niya sa sahig. Gumapang ang mga labi nito pababa sa dibdib niya at nilaro-laro ang tuktok n’on, saka lumuhod at ibinaba ang pantalon niyang suot kasabay ng panty niya.

Nagtaasan ang mga balahibo ni Grace dahil sa lamig nang mahubad lahat ni Valerian ang suot niya.

“Valerian…” she whispered.

“Yes, moon cake?” Nakaluhod pa rin ito at hinahalikan ang puson niya.

“Nakadamit ka pa,” paalala niya. “Can I take it off too?” she asked.

Nag-angat ng tingin sa kanya si Valerian. May nakakalokong ngiti ito sa mga labi. “Hmm… ikaw ang maghuhubad sa ’kin?”

She nodded, feeling excited. It would be her first time undressing a man.

“Okay.” Tumayo ito, saka huminga nang malalim. “Hubaran mo na ako.”

Malapad na napangiti si Grace, saka inumpisahang tanggalin ang mga butones ng suot nitong polo, and then she threw it on the floor. Napalunok siya nang makita ang matitipuno nitong braso at dibdib.

Inilapit niya ang mga labi sa dibdib nito, saka ginawaran iyon ng halik. Pagkatapos ay ginaya niya ang ginawa nito sa kanya. Pinagapang niya ang mga labi patungo sa nipple nito, saka inilabas ang dila at pinaikot doon.

“Fuck!” Valerian was panting.

Grace gripped the waistline of his pants as she licked and sucked his nipples. Bumibilis ang paghinga ni Valerian sa ginagawa niya. Dahil doon kaya nakaramdam siya ng lakas ng loob na gawin pa ang mga nasa isip niya.

Palagi na lang kasing si Valerian ang nagpapaligaya sa kanya kaya siya naman ngayong gabi.

Habang abala ang dila niya sa nipple nitong tigas na tigas na, binuksan niya ang butones ng pantalon nito, saka binitiwan iyon para bumagsak pababa. Nang tumingin siya sa ibaba, parang nanubig ang mga bagang niya nang makita ang nag-uumigting nitong pagkalalaki.

Napakahaba n’on at malaki!

Now, they were both naked and Grace liked how Valerian’s eyes traveled over her body. Nakakawala ng kaba ang nakikita niyang paghanga sa mga mata nito.

“Lay in the bed,” paanas niyang sabi na agad naman nitong sinunod.

Grace, then, crawled into the bed, smiling at Valerian. Nang tumapat ang bibig niya sa tayong-tayo nitong pagkalalaki, excited siyang ipinasok iyon sa bibig niya.

“Fuck, moon cake!” he moaned. She liked hearing him moan.

Sa pagkakataong ’yon, hindi na siya kailangang turuan ni Valerian. Kahit paano ay alam niya ang gagawin. She moved her mouth up and down, sucking him on the process.

“Fuck, Grace. Ohh, fuck!” daing at mura ni Valerian habang nakasabunot ito sa buhok niya at iginigiya ang ulo niya kung gaano kabilis ang paggalaw. “That’s it, moon cake. Lick and suck me like how you lick and suck a lollipop.”

And that was what she did. Mabilis niyang inilabas-masok ang mahaba nitong pagkalalaki sa bibig niya. Kasabay n’on ay pinapaikot niya ang dila at bahagyang sinisipsip ang pulang-pula at nag-uumigting nitong kahabaan.

Sarap na sarap si Grace habang ginagawa iyon. Napapahalinghing din siya at ramdam niyang basa na siya do’n sa ibaba.

Iniluwa niya ang pagkalalaki nito, saka dinilaan ang kahabaan. Bumaba ang mga labi niya sa dulo, and then out of curiosity, she licked those two soft balls below his manhood.

“Fuck!” malakas na mura ni Valerian, saka humigpit ang pagsabunot sa buhok niya. “Fuck, Grace, that’s my balls you’re licking. Fuck!”

His reaction made her smile. Ah. He liked that. So she licked his balls faster and then she lightly sucked the other one inside her mouth.

“Fuck!” sigaw nito na kapos ang hininga at gumagalaw ang balakang. “Grace, moon cake— ohh, that’s good.”

Mas ginanahan pa si Grace sa ginagawa. She kept on licking his sack. And it was a music to her ears every time Valerian moaned.

Nang magsawa siya sa dalawang bilog na ’yon, bumalik ang dila niya sa nag-uumigting nitong pagkalalaki. Ipinasok niya iyon muli sa bibig niya dahilan para mapaungol uli nang malakas si Valerian.

“Ohh, Grace…” He was panting. “I’m about to explode, moon cake. Ohh, yeah.”

Binilisan niya ang paglabas-masok ng pagkalalaki nito sa bibig niya habang kumikiwal sa loob ang dila niya at sumisipsip.

“Fuck, moon cake.” He was out of breath. “You’re killing me.”

Mabilis na tumigil si Grace sa ginagawa, saka may pangambang tumingin sa lalaki. “Sorry, Valerian. Akala ko nasasarapan ka.”

“What?” He sounded in daze.

“You said I’m killing you.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi sa nerbiyos. “I’m so sorry, baby.” Kumababaw siya rito, saka niyakap nito nang mahigpit. “I didn’t mean to kill you. I’m sorry kung nasaktan kita.”

“What the fuck are you talking about?” Valerian asked, confused.

“You said I’m killing you so…”

“Holy fuck!” He let out a strangled chuckle. “You, moon cake, will be death of me. And I’m talking figuratively.”

Nakahinga si Grace nang maluwag. “Akala ko—”

“You’re wrong, moon cake.” Hinagod nito ang likod niya. “And fuck, moon cake. Bitin na bitin ako dahil tumigil ka, malapit na ako, eh.”

She bit her lips and looked at Valerian. Her eyes were begging. “I’m sorry.”

“It’s okay, moon cake. I understand.”

Napangiti si Grace nang lihim. Valerian had always understood her in every way and situation. Napu-frustrate ito sa kainosentehan niya pero never itong nagalit sa kanya.

She planted a kiss on his lips and then she sat up. Nanlaki ang mga mata niya at napasinghap nang maramdamang tumutusok sa lagusan niya ang dulo ng pagkalalaki nito. Kakaibang sarap ang hatid n’on sa kanya at napaliyad siya. The sensation she felt was amazing and indescribable. Napakasarap n’on dahilan para mapaungol siya.

“Ohh, Valerian.” Hinawakan niya ang pagkalalaki nito na tigas na tigas, saka paunti-unti iyong ipinasok sa loob niya. Her eyes rolled back in sheer pleasure.

“Fuck!” Hinapit siya uli ni Valerian pahiga sa katawan nito. Then he rolled her over to the bed so he was on top of her, panting.

“Valerian!” Nalukot ang mukha niya sa inis dahil nawala ang masarap na sensasyong iyon dahil may distansiya na ang maseselang parte ng katawan nila. “Ibalik mo, please? I like it. Masarap. Please?”

He shook his head. “No. Hindi ka pa handa.”

“Please, ibalik mo?” She rained kisses on his handsome face. “Please, baby. I like the sensation I felt earlier. Ang sarap.”

Umiling ito, “Grace, please moon cake, putting my cock inside you is a very big thing. Masasaktan ka, may posibilidad na umiyak ka kasi mapupunit ang hymen mo sa loob. Ayaw kitang saktan.”

Nagulat siya sa impormasyong ’yon. “Masakit talaga?”

“Yes, but after a while, it’ll fade away. But still, masasaktan ka pa rin—”

Napatigil ito sa pagsasalita nang sakupin niya ng halik ang mga labi nito at iniyakap ang mga hita sa baywang nito.

She broke the kiss and whispered on his ear. “Put it inside me, Valerian. I’m ready.”

Grace wanted to experience the feeling of him inside her. She bet it would be amazing and she would like it so much.

“Kailan ko bang magmakaawa?”

“No.” Hinaplos ni Valerian ang mukha niya at pinakatitigan siya nang matiim. “Iyon ang isang bagay na hindi ka dapat nagmamakaawa, lalo na sa akin. I am more than willing to fuck you, Grace. Pinipigilan ko lang ang sarili ko kasi baka hindi ka pa handa at ayokong puwersahin ka. I am more than willing and if you say you’re ready, okay, let’s fucking make love. I’d been waiting to do this ever since I saw you in my office wearing a fucking lab coat with that delectable ass of yours.”

Napangiti siya. “Thank you.”

“No.” He kissed her passionately. “It’s thank you .”

He sealed her lips with his and his hands gripped her butt. Pinisil nito ang pang-upo niya. At napaawang ang mga labi niya nang maramdamang nasa bukana na niya ang dulo ng pagkalalaki nito.

Grace gasped when an inch of his manhood entered her. Tama ito, masakit nga, pero hindi siya aatras. She wanted this. She wanted him. And this would be heaven, she was sure of that. Why? Because she was with Valerian and heaven was what she felt with him.

His kissed her lips, her cheek and then he whispered on her ear. “Here I come, moon cake.”

With that, he plunged himself inside her and a very excruciating pain spread through her. It paralyzed her for a minute. Nakapikit lang ang mga mata niya habang bumabaon sa mga balikat ni Valerian ang kuko niya sa sobrang pagpipigil niyang huwag umiyak.

Valerian wasn’t kidding. It was painful, so painful. Mas masakit kasi napakahaba at napakalaki ng pagkalalaki nito at nasa loob niya iyon.

And Valerian didn’t move a muscle inside her. Panay lang ang halik nito sa mga labi niya na awtomatikong niyang tinutugon.

“Did I hurt you so much?” Valerian asked, puno ng pangamba ang ekspresyon sa mukha nito. “Fuck, moon cake, I’m sorry.” He kept on kissing her lips. “I didn’t mean to hurt you, moon cake. Fuck. God knows how much you fucking mean to me and—”

“Nawawala na ang sakit,” wika niya na nagpatigil sa pagsasalita ng lalaki.

“Really?” Napakurap-kurap ito, saka napangiti nang malapad.

“Oo.”

“That’s good.”

Then slowly, he started to move inside her. Dahan-dahan lang muna. Napakagat-labi siya sa masarap na sensasyong nag-uumpisang bumalot sa kanya.

“Ohh, Valerian.” Her nails raked his back. “Oh, God.”

Unti-unting bumibilis ang bawat ulos ng lalaki sa loob niya at para siyang nalulunod sa sobrang sarap ng nararamdaman. This was heaven. No doubt.

“Valerian, ohh, Valerian.” Grace kept on chanting his name as he thrust in and out, fast and hard this time. “Yes, ohh.”

His thrust became faster, harder and they were both panting, catching their breaths and moaning loudly.

“Ohh, God.” Nakaliyad ang katawan niya, tumitirik ang mga mata niya sa sobrang sarap at hindi niya alam kung saan siya bibiling.

Her moans got louder and louder. She was nearly shouting.

“Valerian. Valerian. Valerian.” Sinasalubong ng balakang niya ang bawat pag-ulos nito at halos mapugto ang hininga niya sa nakakabaliw na sensasyong nararamdaman. “Oh, God. Ohhh!”

Grace felt like something was about to explode inside her. Oh, heaven. She was going to come. Oh, God.

“Valerian.” Hinihingal siya. “Lalabasan na ako.” Mariin niyang ipinikit ang mga mata. “Ohh, ohh,”

Valerian’s thrust became more desperate. Bumilis at lumakas ang bawat bayo nito sa pagkababae niya. Good heavens. His every thrust was stealing her breath away and even her strength.

Mas bumaon pa lalo ang kuko niya sa likod nito nang maramdamang malapit na malapit na siyang labasan.

“Valerian, oh. Nandiyan na. Ohhh!”

Hinugot ni Valerian ang kahabaan sa loob niya, saka malakas at sagad na sagad iyong ibinalik sa loob.

Grace moaned and she orgasmed around his thick and hard cock. “Valerian…” Namamaos na siya at lupaypay na ang mga braso. “Ang sarap…”

“Yes, moon cake,” bulong ni Valerian sa tainga niya habang umuulos pa rin. “Ang sarap-sarap mo, Grace.”

Panay pa rin ang hugot at baon nito ng pagkalalaki sa pagkababae niya. Bukang-buka pa rin ang mga hita niya. Umungol uli siya at napapikit sa sobrang sarap nang maramdamang napuno ng mainit na likido ang pagkababae niya.

“Valerian…” Grace moaned. “God… ang sarap.”

Valerian kissed her on the lips, pulled himself out and laid on the bed next to her. Pareho silang habol ang hininga.

Grace felt sated and contented. Because of what happened between her and Valerian, she felt intimately close to him and it made her more happy. Tumagilid siya ng higa, saka niyakap ang lalaking nasa tabi niya.

“Moon cake?”

She smiled. “Ano ’yon?”

“Salamat.”

Kumunot ang noo ni Grace. “Para saan?”

“For giving yourself to me.” Humarap ito sa kanya at hinalikan ang tungki ng ilong niya. “For trusting me. For believing in me. For everything.”

That made her heart pound so fast and loud. “You’re welcome. Salamat din sa sobrang sarap na pinalasap mo sa ’kin.” She blushed.

Valerian smiled at that. “It’s weird that you’re saying thank you because of that but you’re fucking welcome, moon cake.”

She grimaced. “Nagmumura ka na naman.”

“Where’s my kiss?”

Natawa siya, saka ginawaran ito ng halik sa mga labi. “There. Happy?”

“Yes. Very.”

Valerian was flying . Figuratively. He just made love to his moon cake and he never felt like this before to a woman. Habang nakatitig siya kay Grace, na-realize niyang ito ang pinakaimportanteng tao sa buhay niya. She was now on the top of his list.

And speaking of important people on his life, naalala niya bigla si Knight. Fuck! Nandito pa ba ang Espanyol na ’yon sa bahay niya?

Bumangon si Valerian sa kama at mabilis na pumasok sa closet. Kumuha siya ng isang polo, at nagsuot ng muscle shirt, saka khaki shorts bago lumabas.

“Can you get up, moon cake?” tanong niya kay Grace.

Napasimangot ito. “Tinatamad ako.”

He rolled his eyes. “Come on. I’ll cook something for you, moon cake.”

Lumiwanag ang mukha nito. “Okay!”

Bumangon si Grace at mahina siyang napamura nang makita ang hubad nitong katawan. He gulped and his fucking cock hardened. Fuck! Fuck! ’Buti na lang nakadamit na siya.

“ Tsaran !“ Dumipa ito habang nakatayo sa kama. Ang lapad ng ngiti nito. “Pakikuha ang damit ko, please. Ikaw naman ang naghubad, eh.”

Napangiti siya dahil wala talaga itong hiyang maramdaman. Usually, women hid themselves from men when they were naked. But his moon cake looked happy and proud.

“Come down here, moon cake.”

Bumaba agad si Grace sa kama, saka lumapit sa kanya.

Valerian put his polo on her and she looked finger licking fucking good . “Pretty.”

She blushed and smiled. “Thank you.”

He chuckled. “Panty or my newly washed boxer?”

She grinned excitedly. “Your boxer, please. Gusto kong subukan.”

Napailing-iling si Valerian, saka kumuha ng boxer sa closet siya na ang nagsuot sa babae.

Grace looked radiant and excited. She was grinning from ear to ear. “Yehey. Ipagluto mo na ako.”

Natatawang pinangko niya ito na napahiyaw sa gulat, saka yumakap sa leeg niya.

“Bakit mo ako binuhat?” tanong nito.

“Because I like holding you in my arms,” sabi niya na ikinangiti nito nang malapad.

“I like to be in your arms too.” She kissed him on the lips.

Ah. His heart was doing a backflip and tripping over itself. Damn. Fucking fuck!

Maingat siyang bumaba sa hagdan at nagtungo sa kusina. Napailing-iling na lang siya nang makita si Knight na nakaupo sa stool na malapit sa island counter.

“You’re still here?” kunot-noong tanong niya kay Knight na umiinom ng beer at ginawa na namang pulutan ang cake.

Pinaupo siya sa stool si Grace na kaharap ni Knight.

Grace smiled at Knight. “Hi.”

Knight smiled. “Hey, babe.”

Inakbayan niya si Knight at pasimpleng sinakal. “Don’t you dare flirt with my moon cake,” bulong niya sa tainga nito. “Kundi kakatayin talaga kita.”

Ngumiti lang si Knight. “So, Grace? Can I call you Grace?”

Tumango naman ang babae.

“Fucking great!” Knight grinned.

Napangiwi si Grace.

Binatukan niya si Knight. “You fucker, ayaw ni Grace ng nagmumura.”

Napapantastikuhang tumingin sa kanya si Knight. “Says the man who cusses every minute.”

Binatukan niya uli ito. “Shut the fuck up, Knight.”

Natigilan sila pareho ni Knight nang bumaba si Grace sa pagkakaupo sa stool, saka lumapit sa kanya at hinalikan siya.

He grinned at what she did. Si Knight naman at nakatanga lang sa kanila.

“Huwag ka sabing magmumura, eh,” sabi sa kanya ni Grace.

Napalatak si Knight. “Saan yaka ako makakahahap ng babaeng hahalikan ako ’pag mura.”

Grace frowned at Knight. “Ha?”

Inakbayan ni Valerian ang babae. “Baluktot ang Tagalog nitong si Knight. Ambisyoso kasi. Huwag mo nang intindihin.”

Umingos si Knight. “Ang golong-golong ko yaka.”

Valerian sighed in annoyance. “Hindi ’yan ‘golong-golong’ kundi ‘galing-galing’ at hindi ‘yaka’ kundi ‘kaya.’”

Mahina natawa si Grace. “Bakit hindi ka marunong mag-Tagalog?”

Kinindatan ito ni Knight. “Marunong akong mag-Tagalog, binibini. Iniinis ko lang si Val, saka nakakatuwa kapag itinatama niya ang mali ko.”

Binatukan niya si Knight. “Gago ka pala, eh.”

Sinimangutan siya ni Knight. “Gago ka rin naman sa ’kin, ah? Nakakainis kaya ’yon. Nagtatampo ako sa ’yo. Mula nang dumating ako rito, hindi mo ako pinapansin. Dito na nga ako nagkakampo sa bahay mo, eh.”

Bumuntong-hininga si Valerian, saka niyakap mula sa likuran si Knight, sabay sakal dito. “Akala ko ba ang mag-best friend, hindi kilala ang salitang tampuhan?”

Ang nagtatampong mukha ni Knight ay napalitan ng malapad na ngiti. “Yes, they don’t.”

“O, ba’t nagtatampo ka?”

“Kasi naman, eh.” Sumimangot na naman ito.

Sinakal niya uli ito. “Fucking shut up, Knight. Even if I fucking deny you for a gazillion times, you will always be my fucking best friend.”

“Yehey!” Isip-bata talaga ito kahit kailan.

Pinakawalan ni Valerian si Knight, saka bumaling kay Grace. Titig na titig ito sa kanila. “What?” he asked her.

Grace smiled. “Ang sweet n’yong dalawa. Nakakatuwa.”

He blushed and pushed Knight away from him. “Fuck you, Velazquez.”

Mahinang tumawa si Knight, saka umalis sa pagkakaupo sa stool. “Sige, alis na ako.” He waved at them. “Bye, love birds.”

Yumakap sa baywang niya si Grace nang mawala sa paningin nila si Knight. “Ang cute n’yong dalawa.”

He rolled his eyes. “Well, he is the only best friend I got. I have to be sweet sometimes, matampuhin kasi iyang si Knight.”

“’Tapos may aso kang Knight ang pangalan,” sabi nito na parang nanunukso.

“Yeah. I miss him sometimes, so I named him after my dog.” Fuck! ’Buti na lang umalis na si Knight, hindi nito narinig ang pinagsasasabi niya. Baka magpa-party ang luko-luko.

Why was it that when it came to this woman, it was so easy for him to confess his secrets?

Fuck!

“Ipagluluto mo na ako?” nakangiting tanong ni Grace.

“ Yeps .“ 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

Nakangiti si Grace nang makauwi siya sa condo niya. Wala na roon si Nali, nag-iwan na lang ito ng sulat para sa kanya na nagsasaad na umalis na ito patungong Japan at pinakain na raw nito ang aso niya.

“Hello, Valerian, baby.” Agad niyang kinarga ang aso. “Kumusta ka na, baby?”

Valerian barked.

Grace smiled. “Na-miss mo ako?”

Valerian barked again.

“Aw, na-miss din kita.” Ginulo niya ang balahibo nito sa ulo, saka iinilapag uli ang alaga sa sahig. “Anyway, baby, magbibihis lang ako, ’tapos susunduin ako uli ni Valerian.” She smiled widely. “Ipapasyal daw niya ako. Hindi ko nga lang alam kung saan. Pero ikaw, iiwan muna kita sa ’baba, ha?”

Valerian barked again and nuzzled her feet. Napangiti siya, saka pumasok sa banyo para maligo at nagbihis ng simpleng denim jeans, polo shirt na pambabae, saka flat shoes.

Pagkalabas niya sa kuwarto niya, tamang-tama naman na nag-ingay ang doorbell ng condo.

Grace excitedly went to the door and opened it.

“Hey.” Nginitian niya si Valerian.

Valerian smiled, his eyes shining. “Hey, moon cake.”

Nakakatuwa at ngumingiti na ito. Noong unang nakilala niya ang lalaki, parang ang mahal ng ngiti nito. Pero ngayon tuwing nagtatama ang mga mata nila, awtomatikong ngumingiti ito. He liked the changes in Valerian. It softened her heart more and she liked him even more.

“Aalis na tayo?” tanong niya.

“Yep.”

Napangiti siya nang kinarga ni Valerian ang aso niyang si Valerian, saka tinapik-tapik ang ulo nito. “Come on, iiwan natin itong aso mo sa ’baba.”

Salamat naman at hindi na ito nagseselos sa aso. “Sige.”

Nang makababa sila at iniwan si Valerian na aso niya sa ibaba, sabay silang sumakay sa kotse nito, saka pinaharurot nito iyon.

“Moon cake?”

“Ano ’yon?”

“Noong bata ka pa, may gusto ka bang mapuntahan na hindi mo napuntahan dahil hindi ka hinayaan ng mga magulang mo?”

Hmm. Now that he asked her that, ginusto niya noong pumunta sa amusement park kaya lang hindi siya pinayagan ng kanyang ama noon. He said it was not educational and just a waste of her time.

“Amusement park,” sabi ni Grace na may tipid ng ngiti sa mga labi. “I want to go to an amusement park.”

“Amusement park,” ulit ni Valerian, saka ngumiti. “Well, moon cake, we’re going to an amusement park and we will make one of your childhood dreams come true.”

Nanubig ang mga mata niya sa narinig. “Talaga? Pupunta tayo do’n?”

“Oo naman.” He smiled. “Para sa ’yo.”

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi nang makitang pumarada nga ang sasakyan sa labas ng isang amusement park.

She sobbed silently. “Oh, my God.” Mahigpit niyang niyakap si Valerian habang naiiyak. “Thank you, Valerian. Thank you!”

Valerian kissed her forehead. “Don’t mention it, moon cake. Alam mo namang gagawin ko ang lahat mapasaya ka lang.”

That made her smile and her heart wildly beating inside her chest. “Salamat talaga, Valerian. Maraming salamat.”

Sumingsinghot-singhot pa siya habang lumalabas ng kotse. Inakbayan siya ng lalaki, saka hinalikan sa gilid ng noo.

“Let’s enjoy this day, moon cake.”

Ngumiti si Grace at mabilis na tumango. Magkahawak-kamay silang pumasok sa amusement park. Sobrang excitement ang nararamdaman niya habang palinga-linga sa paligid at nanlalaki ang mga mata habang nakatingin sa mga iba’t ibang rides na nakapalibot sa kanya.

“ Woooow !“ Tumatalon pa siya sa tuwa. “Ang ganda!”

Mahinang natawa si Valerian sa reaksiyon niya. “Anong rides ang una mong gustong subukan?”

Grace was grinning from ear to ear. “Not rides. I want to skate!”

“Skate then.” Iginiya siya ni Valerian sa isang napakalaking ice skating rink. “Here we go. Dito ka lang.”

Sinundan ng mga mata niya si Valerian. Lumapit ito sa isang booth at nagbayad. May ibinigay na dalawang ice skating shoes ang babae sa booth. Then Valerian returned to her.

“Heto na.” Pinangko siya ni Valerian, saka pinaupo sa mahabang silya na malapit sa ice rink.

Napangiti si Grace nang hinubad nito ang flat shoes niya, saka isinuot ang ice skating shoes sa kanya. Sobrang bilis ng tibok ng puso niya habang nakatingin sa ginagawa nito. Pakiramdam niya ay isang siyang prinsesa kung asikasuhin ni Valerian.

Pinagtitinginan sila ng mga tao pero wala silang pakialam, lalo na si Valerian na ginawaran pa siya ng halik sa mga labi ng pagkatapos isuot ang ice skating shoes sa kanya.

“Kaya mo?”

Mabilis siyang umiling. “Hindi ko alam kung paano.”

Ngumiti ito at isinuot ang sariling ice skating shoes. Kapagkuwan ay pinangko siya at dinala sa gitna ng ice rink.

Grace was impressed on how good Valerian was in skating. He glided sexily. Wow.

Nang tumapak ang ice skating shoes niya sa yelo, mahigpit siyang napakapit sa balikat nito nang gumiwang siya.

Tumili siya. “Valerian!”

Tumawa nang malakas si Valerian. “I’ll guide you. Hindi kita hahayaang matumba.” Hinawakan siya nito sa baywang. “Balance your feet, push and glide.”

Tumango siya at natawa nang hindi niya magawa. “I can’t.”

“Sure, you can, moon cake.” Niyakap siya nito mula sa likuran habang itinutulak siya.

Grace giggled when she felt herself gliding in the ice. Valerian was indeed guiding her every glide. Idinipa niya ang mga braso, saka tumatawang ipinikit ang mga mata.

It was the best feeling in the world, ice skating with the man who was now a vital part of her life.

Nagtagal pa sila sa pag-i-skate bago sila tumigil dahil nanlalamig na ang paa at kamay niya.

“Valerian, ang lamig ng kamay ko,” reklamo niya na naglalambing.

“Akin na ang kamay mo.” He trapped her hands around his, saka hinipan ng mainit nitong hininga ang kamay niya. Ilang ulit nitong inulit ’yon. “Nilalamig ka pa?”

Lumamlam ang mga mata niya dahil sa ginagawa nito. “Salamat.”

Ngumiti lang si Valerian, saka inilapat ang mga labi sa mga labi niya. Awtomatikong tinugon niya ang halik at iniyakap ang mga braso sa leeg nito. Nakalimutan niyang may mga taong nakapaligid sa kanila at dahil ’yon sa halik ni Valerian.

Nang maghiwalay ang mga labi nila, nagkangitian silang dalawa.

“God, moon cake.” Gumapang ang kamay nito sa pang-upo niya. “I want to fuck you right now.”

Namilog ang mata ni Grace sa gulat sa sinabi nito. “Valerian! Ang bastos mo!”

Tumawa lang ito, saka niyakap siya. “Halika, sumakay tayo sa ibang rides.”

Napatalon siya sa tuwa. “Yehey! Let’s go.”

Tatawa-tawang iginiya siya ni Valerian patungo sa rides na gusto nitong sakyan. Siya naman ay excited na sumunod lang dito.

Fuck! Fuck! Fuck!

“Moon cake, are you okay?” Panay ang haplos ni Valerian sa likod ni Grace habang sumusuka sa restroom ng amusement park. “Bakit naman kasi binigla mo ang sarili mo?”

Nagmumog ito at sinimangutan siya. “Kasi naman, eh, ang gaganda ng mga rides. Nakaka-excite. Gusto kong ma-experience lahat.”

Gusto niyang pilipitin ang leeg ng mga magulang ni Grace. Because of them, ang daming hindi alam ng babae. Fucking parents. He knew that they were just protecting Grace but it was fucking too much to the point that she became ignorant in a lot of things. It fucking angered him.

Grace should experience a lot of things in life. And he would make sure that she fucking would.

“Well, babalik naman tayo kung gusto mo,” sabi niya.

Naglalambing na yumakap ito sa baywang niya. “Valerian, I know that you’re a busy person. Ayaw kitang abalahin masyado.”

And that was what making his heart tripped over itself. Grace had always understood and respected him.

“Maglalaan ako palagi ng oras sa ’yo,” sabi niya, saka inakbayan ito. “Anyway, may gusto ka pang sakyang rides o kakain tayo?”

Nagduwal ito. “No food. Nasusuka ako.”

“Kaya mo bang maglakad? Bubuhatin kita,” suhestiyon niya.

“I’m okay.”

Hinalikan niya ito sa noo, saka iginiya palabas ng restroom.

Valerian found a small cafe. Doon niya dinala si Grace. Kailangang mainitan ang tiyan nito para kahit paano ay makakain ito mamaya nang hindi nagduduwal.

He ordered black coffee for him and one cappuccino for Grace. Siyempre may pila. At dahil nakaupo ang moon cake niya hindi kalayuan sa kanya, ang bait-bait niya. He didn’t want her to see his bad fucking attitude. It would scare her. For sure.

“Heto, inumin mo,” sabi niya nang makabalik sa mesa nila at inilapag ang cappuccino sa harap ni Grace.

She smiled at him. “Thank you.”

He smiled back and started sipping his coffee. Hindi pa siya nangangalahati sa pag-inom ng kape nang may humawak sa balikat niya.

“Hey, Valerian,” a female voice said. “I miss you. Kumusta ka na?”

Fuck! No, not this fucking woman!

Nang lingunin niya ang nagsalita, tama nga ang hinala niya. It was Yenna—Mr. De Leon’s fucking daughter.

And because he was in front of Grace, he had to be fucking nice. Sigurado kasing pagagalitan siya nito.

“Hey.” Pilit na ngumiti si Valerian. “Okay lang ako.” Fucking say it, man! “I-ikaw?” Napangiwi siya. Fuck it! “Kumusta ka? Ano’ng ginagawa mo rito?”

Survive ang kaplastikan niya. Nakakasuka!

“Ayos lang naman ako, Val. ’Yong mga pamangkin ko kasi, sinamahan ko.” Namumungay ang mga mata ni Yenna at lalo siyang nasusuka. “Anyway, may party sa bahay, iimbitahan sana kita.” Ang braso nito ay halos nakayakap na sa leeg niya.

Why the fuck would I go?

He scoffed. His bad attitude was about to explode into the open. Hindi na niya kayang pigilan ’yon. But then, Grace spoke.

“Miss, puwede pakitanggal ng braso mo sa leeg ni Valerian? Naiirita ako. Baka matapon ko ’tong cappuccino sa mukha mo, God would really punish me for being bad.”

Nakaawang ang mga labing napatitig siya kay Grace. May ngiti ito sa mga labi pero ang mga mata nito ay matalim.

He was stunned, and then a smile crept into his lips. His moon cake was jealous!

Can I do the happy fucking dance?

“And who are you?” mataray na tanong ni Yenna kay Grace.

Gustong i-rescue ni Valerian si Grace dahil alam niyang hindi ito sanay makipag-away pero kalmadong nakangiti si Grace kay Yenna.

“I’m Grace Oquendo, I’m a veterinarian, I’m twenty-five years old and I’m Valerian’s girlfriend,” pagpapakilala nito sa kalmadong boses. “So, please, pakitanggal ng braso mo sa leeg ni Valerian kasi kanina ko pa pinipigil ang iritasyon ko sa ’yo.”

Si Valerian ang nagtanggal ng braso ni Yenna sa sariling leeg. “You can leave now, Yenna. At hindi ako pupunta sa party kahit pa inimbitahan mo ako. Your father is fucking annoying and irritating. If you two see each other, tell him I said fuck off.”

Napanganga si Yenna sa kanya. At nang makabawi ay inirapan siya at si Grace bago umalis.

Valerian sighed and looked at Grace. Matiim itong nakatingin sa kanya kaya kinabahan siya. Fuck! Is she fucking mad at me? Fuck!

“Moon cake?” Hinawakan niya ang kamay nito na nakapatong sa mesa. “Galit ka ba?”

Umiling si Grace, saka kinagat ang pang-ibabang labi. “Galit lang ako sa babaeng ’yon. Kung makahawak sa ’yo, naiinis ako. Gusto ko siyang sapakin.” Nanunubig ang mga mata nito. “Does that make me a bad person? Kasi naman, eh, nagagalit ako, naiinis ako kasi ang lapit niya sa ’yo. Gusto ko ako lang ang puwedeng yumakap sa leeg mo. Gusto ko ako lang. Ako lang.”

He gave her a soft smile. “I’m yours, moon cake.” Pinisil niya ang kamay nito. “At ’yong nararamdaman mo ngayon, that’s called jealousy. Nagseselos ka sa babaeng ’yon kasi may espesyal kang nararamdaman sa ’kin.”

Kumunot ang noo nito. “Espesyal na nararamdaman? Like what?”

Napabuntong-hininga na lang si Valerian. Mahirap i-explain sa babae kung ano ang ibig sabihin ng espesyal na nararamdaman. Even he, didn’t know how to explain it to himself.

“I don’t know how to explain it,” pag-amin niya, saka pinisil ang pisngi nito. “Chill, okay? I’m yours and I won’t let any woman touch me in that way again.”

Lumiwanag ang mukha ni Grace. “Totoo?”

“Yes.” Itinaas niya ang kamay na parang nanunumpa. “Pangako.”

She smiled widely. “Thank you. Ayoko nang magalit uli nang ganoon, eh. Masakit sa dibdib. Parang may tumutusok sa puso ko, masakit na masakit.”

Holy fucking hell! She is really jealous!

“Yes. I promise.”

Napangiti si Valerian nang makitang natuwa si Grace sa pangako niya.

“So, girlfriend, huh?” nanunuksong tanong niya.

Seryoso itong tumango. “Oo, girlfriend mo naman ako, ’di ba? Babaeng kaibigan slash girlfriend?”

Burned! Grilled! Toasted! Ashes! Fuck! Bakit ba nakalimutan niya na literal mag-isip ang babae? He might have taken her innocence; still, she would remain untainted by the world around her.

“Yeah. Girlfriend,” nakangiting sabi na lang niya.

Grace smiled. “Sabi ko nga.” Bumalik ito sa pagsimsim ng cappuccino. Siya naman ay nakatitig lang.

Valerian could feel it. He was fucking changing, and that was because of Grace. She was changing him into a better person. And he liked these changes. It felt fucking good.

It was the best day of Grace’s life. Lahat ng bagay na gusto niyang gawin noong bata pa siya ay naisakatuparan ngayon. Dahil ’yon kay Valerian na walang ibang ginawa kundi ang pasayahin siya at sundin lahat ng gusto niya sa araw na ’yon.

Sobrang saya niya buong araw.

At ngayon, nakaupo sila ni Valerian sa isang bench. Nakaaakbay sa kanya ang lalaki at siya naman ay nakahilig sa dibdib nito. Nakatingin sila sa iba’t ibang uri ng fireworks.

Napakaganda n’ong tingnan. It added up to her happiness. Pakiramdam niya, parang sasabog sa saya ang puso niya.

And she could also feel her heart beating for Valerian. Him and only him. And those nineteen signs of falling in love, kaunti na lang, magiging check na lahat.

“Valerian?”

“Yes?”

“I think I’m falling in love with you,” wika niya, saka tiningala ito at nagtama ang mga mata nila.

His eyes were wide in shock. “A-ano?”

“I think I’m falling in love with you,” ulit niya, saka hinaplos ang pisngi nito.

His shock face turned soft and he smiled. “Well, I am falling in love with you too. So, patas lang tayo.”

Ang lapad ng ngiti ni Grace. “Pareho tayo ng nararamdaman?”

Tumango ito. “Oo. Mahal na nga yata kita, eh.”

Buong higpit na niyakap niya si Valerian at hinalik-halikan ang leeg nito. “Thank you.”

Mahina itong tumawa. “It’s not the right response I’m hoping for, but you’re welcome,” sabi nito, saka niyakap din siya nang mahigpit.

And as the fireworks lighted the night sky, their lips met, and it was the most perfect night of her life. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

Kasasara pa lang ng pinto ng condo ni Grace nang yapusin ni Valerian ang katawan niya at halikan nang mariin ang mga labi niya. Awtomatiko siyang tumugon at napaungol nang masahehin nito ang dibdib niya at pinipisil-pisil.

“Valerian…”

“Yes, moon cake?” His voice was husky. “I want you.”

Mabilis siyang tumango. “I want you too.”

Napakagat-labi siya nang umpisahang hubarin ni Valerian ang damit niya. Siya man ay hinubad ang damit nito. Napalunok siya nang mahubad nitong lahat ang saplot niya at agad na hinalikan ang hubad niyang katawan.

“Valerian, ohh…”

Grace cradled his head as he sucked and licked her nipples. “Ohh, Valerian…” daing niya at napaliyad nang maramdaman ang isa nitong daliri na pumasok sa loob ng pagkababae niya. “Ohh!”

His finger inside her moved up and down and she was moaning so loud. Nararamdaman niyang basa na siya do’n.

“Ohhh, God!” Malakas siyang napaungol nang dalawang daliri na ni Valerian ang nasa loob niya.

Para siyang mahihibang sa sobrang sarap ng sensasyong bumabalot sa buo niyang pagkatao.

“Valerian! Ohhh, Valerian!” She was chanting and moaning his name.

Lalo pang nahibang na sarap si Grace nang diinan ni Valerian ang hiyas niya gamit ang hinalalaki. Para siyang sasabog sa sobrang sarap at pagnanasa sa mga sandaling ’yon.

Valerian moved to her back, his one hand cupping her butt and the other was massaging her breast.

“Valerian, ohhh…”

“Lean in, moon cake, and grip the back of the sofa.”

Habol ang hiningang sinunod niya ang lalaki. Nakatayo siya habang nakahawak sa likod ng sofa.

“Ibuka mo ang hita mo.”

She did.

Iniwan ng kamay ni Valerian ang dibdib niya at pinisil-pisil ng dalawa nitong kamay ang pang-upo niya. “Fuck, moon cake. You ass is so hot.”

Pikit ang matang napatingala si Grace nang maramdaman ang mga labi ni Valerian sa pang-upo niya. He was kissing her butt cheek, biting it like he couldn’t get enough.

“Ohhh…” Nagdedeliryo na siya sa sarap.

Valerian lips traveled up. From her butt up to her spine, kissing her skin until his lips reached her nape.

Napasinghap si Grace nang sipsipin ni Verian ang balat sa batok niya pati sa likod. At sa kalagitnaan ng paghalik sa likod niya, mabilis nitong ipinasok ang mahaba at malaking pagkalalaki sa basang-basa na niyang pagkababae.

“Valerian!” she moaned.

“Grace…” he groaned and he thrust deep inside her.

Baon na baon ang kahabaan nito sa loob niya. Sagad na sagad at sarap na sarap siya. Pugto ang hininga niya habang umuulos ang lalaki sa loob niya. Habang binabayo nito ang pagkababae niya mula sa likuran, hindi na niya kaya ang nakakadeliryong sarap na nararamdaman.

Nanginginig ang mga tuhod niya. “Ohh, Valerian. Ahh!”

Valerian’s thrust become deep, hard and fast. “Fuck, Grace…” He was gripping her ass. “Fuck, moon cake, fuck!”

He kept on thrusting in and out. Lumilikha iyon ng tunog tuwing pumapasok ang kahabaan nito sa loob niya. The sound made her body burn in ecstasy.

“Ohh!” Humigpit ang hawak niya sa likod ng sofa. “Ohh! Ohh! Valerian, ohh!”

Nagdidileryo na siya sa sobrang sarap na nararamdaman. Something was building up inside her belly. It was about to explode.

Mariing ipinikit ni Grace ang mga mata. “Ohh, God.” Para siyang nahihibang sa bawat ulos ng kahabaan nito sa loob niya. Napupugto ang hininga niya at malalakas ang ungol na namumutawi sa bibig niya. “Ohh, heaven… ahh! Valerian.” Hinihingal siya. “I’m coming—ohh!”

The sensation was blinding as her orgasm ripped through her. Wave and wave of pleasure seeped through every part of her body, her muscles spasmed in blissed and pure ecstasy. Mas nadagdagan ang sensasyong nararamdaman nang mapuno ng mainit na katas ni Valerian ang loob ng pagkababae niya.

At dahil nakatayo siya, dumausdos pababa sa hita niya ang katas ng lalaki nang hugutin nito ang pagkalalaki.

Nanatili siyang nakatayo habang si Valerian ay nakayakap sa likod niya.

“I like this…” Habol niya ang hininga.“…position.”

Valerian chuckled. “Much better than missionary?”

Kumunot ang noo niya, saka humarap dito. “Missionary?”

Valerian kissed her nipples. “Yes. Missionary ang tawag sa ginawa natin sa bahay. You lay in bed and I’m on top of you.”

“Eh, itong ginawa natin ngayon, ano’ng tawag?” puno ng kuryosidad na tanong niya.

“It can be consider as a dog style—”

“A what?!” Napasigaw si Grace, hindi niya matanggap ang narinig. “No, my dog is innocent. My gosh, hindi ko ma-imagine na ginagawa ’to ni Valerian ko.” Natigilan siya nang tumaas ang kilay ni Valerian. “’Yong Valerian na aso ko.”

Tumaas din ang sulok ng mga labi nito. “Well, this Valerian can do lots of thing.”

Doon siya napangiti. “I know.” Her smile turned into a grin. “You make me so wet, moan and want more.”

Ngumiti nang pilyo ang lalaki. “Hmm. ’Yon lang ba ang kaya kong gawin sa ’yo?”

“Nagagawa mo ring patibukin nang mabilis at malakas ang puso ko—” Natigilan siya at bumaba ang tingin sa dibdib niya na minamasahe ni Valerian. “Really? Hindi ka ba nagsasawa diyan?”

Umiling ito. “Hindi. Hindi ako magsasawa sa ’yo.” Hinalikan nito ang leeg niya pababa sa dibdib niya at sinipsip ang tuktok n’on. “Ang sarap mo.” Parang nanggigigil na kinagat nito ang nipple niya at kinindatan siya. “You look so sexy naked by the way.”

That made her heart beat so fast.

Grace, too, raked an appreciative look over Valerian’s well-toned body. “You look so handsome and sexy too.” Namula ang pisngi niya sa sinabi. “’Tapos ang sarap-sarap mo kapag nakahubad ka.”

Valerian threw his head back and laughed so hard. Kapagkuwan ay nagniningning ang mga mata nito nang tumingin sa kanya. “So honest. Masarap talaga ako?”

Tumango siya. “Oo. Sobrang sarap nga.”

He chuckled. “Masarap ka rin.”

She chuckled. “This is weird. Ni minsan sa buhay ko, hindi pa ako nakipag-usap na ang topic ay kung gaano kasarap ang isang lalaking nakahubad.”

Natawa si Valerian, saka pinangko siya patungo sa kanyang kuwarto.

Nang ihiga siya nito sa kama, agad siya nitong kinubabawan, saka walang sabi-sabing ipinasok ang pagkalalaki sa loob niya.

“Valerian!”

He grinned. “What?”

Ngumiti siya. “Isagad mo, please?”

“Definitely, moon cake.”

Inilapat nito ang mga labi sa mga labi niya, saka nag-umpisang umulos. Napapikit na lang si Grace at ninamnam ang sarap na hatid ng bawat ulos nito.

Valerian needed to leave because he needed to be in his office. Nakangiting inihatid ni Grace ang lalaki sa pinto pero ang dibdib niya parang ang bigat-bigat.

“Ingat ka,” sabi niya.

Hinalikan siya nito sa mga labi. “Yes, Boss.”

Ipinaikot niya ang mga mata. “Boss ka diyan, gusto mo walang kiss?” pananakot niya.

“Yes, moon cake,” pagtatama nito.

Ngumiti siya. “Mabuti naman.”

Mahinang tumawa si Valerian, saka umalis na.

Grace sighed and closed the door. Napabuntong-hininga siya uli nang maramdamang nag-iisa siya sa condo niya. Nagplano siyang hindi muna magbukas ng clinic kasi tinatamad siyang pumasok.

Umupo siya sofa at binuksan ang TV. Napangiti siya nang umakyat si Valerian sa sofa, saka nahiga sa hita niya.

Hinaplos niyang ang balahibo nito sa ulo. “Hey, Val.”

Valerian barked and then closed his eyes. Napangiti siya at patuloy na hinaplos ang aso sa ulo habang nanonood. The program in the television picked her interest. Kaya maingat niyang inilipat ng higaan si Valerian, pinatay ang TV sa sala, saka nagmamadaling nagtungo sa kusina at ang TV doon ang binuksan.

“To make a cupcake, you have to ready the following ingredients…”

Mabilis na sinunod ni Grace ang sinasabi ng babae sa TV. Maliksi ang mga kilos niya at naayon lahat ng ginagawa sa instructions ng babae sa TV.

Hours later, malapad ang ngiting titig na titig siya sa ginawa niyang cupcake. At dahil marami ’yon, itinabi muna niya ang iba sa refrigerator. Ang limang piraso ay inilagay niya sa box. Napagdesisyunan niyang bisitahin si Valerian sa opisina nito at dalhan ng mga ’yon. Miss na niya agad ito.

Grace was smiling as she changed her clothes and went to the parking lot of her condo, with Valerian, her dog, in her arms. Maingat niyang inilagay ang box ng cupcake sa passenger seat at sa backseat naman naupo si Valerian.

Excited siya habang nagmamaneho. Nang makarating siya sa destinasyon, excited niyang kinuha ang cupcake at lumabas. Naka-lock ang kotse niya pero naka-roll down ng ilang pulgada ang bintana sa backseat para hindi ma suffocate si Valerian.

And with a cheery smile on her lips, she went inside the building. Pagkatapos ay sumakay siya sa elevator na maghahatid sa kanya sa opisina ni Valerian.

Pagkabukas ng elevator, agad niyang narinig ang galit na boses ni Valerian.

“Why the fuck are they pointing me?!” sigaw nito.

Mabilis na sumilip si Grace para makita ang lalaki. Medyo nasa tagong bahagi kasi ang elevator.

Valerian looked mad. Para itong kakain ng tao sa sobrang galit. Nanlilisik din ang mga mata habang may kaharap na limang katao na sa hinuha niya ang mga empleyado nito.

“S-Sir, kasi sabi ng board, ikaw raw ang nagbigay ng go signal para lumipad ang eroplano patungong Dubai. Kaya ikaw raw po ang may responsibilidad kung may mamatay sa mga pasahero dahil hindi makalapag ang eroplano dahil sa sandstorm at mauubos na ang fuel nila.” Nanginginig ang boses ng babaeng nagsalita.

“Fuck the board! They don’t have a fucking clue on what I do here in my fucking company!” Sinipa ni Valerian ang malapit ditong upuan at lumipad iyon dahilan para mabasag ang salamin na tinamaan n’on. “Fuck!” Itinuro nito ang babaeng sumagot. “You, go to HR Department and fucking tell them to have the list of every person in that fucking plane including who to contact in case of fucking emergency. At ikaw…” Itinuro nito ang isa pang babae na namumutla ang mukha. “Contact the Asia’s Aerial emergency number and collect some fucking information. Kapag hindi n’yo nagawang dalawa ang ipinapagawa ko, I will fucking fire you both and you will wish that you never work for me. Got it?!”

“Yes, Sir,” mabilis na sabi ng dalawang babae at nagmamadaling umalis sa harap ni Valerian.

Valerian sighed, anger in still visible in his eyes. “Fuck them! Fuck them!” May sinipa na naman itong upuan. ’Buti na lang ay walang tinamaan nang lumipad ’yon. “Lester, contact the board and tell them to fucking stop calling me and I’m fucking doing something!” Humarap naman ito sa dalawang lalaki na naroon na walang imik at namumutla. “Jaime, contact our fucking airport in Dubai and know what’s happening so we can troubleshoot the fucking problem. Kile, I want you to fucking contact the pilot if you can then fucking report back to me. Got it?”

“Yes, Sir.”

Tulad ng dalawang babae, tumalilis agad ang dalawa paalis na parang takot na takot ang mga ito kay Valerian.

As Grace looked at Valerian, na-realize niyang ito ang Hitler na Valerian na kinatatakutan ng mga empleyado ng AirJem Airlines. Iyon ang side ni Valerian na hindi pa niya nakikita, ngayon lang.

She should be afraid, but she wasn’t. May tiwala siya kay Valerian na hindi siya nito sisinghalan, pagagalitan o sisigawan.

And even though she saw this side of him, hindi pa rin nag-iba ang tingin niya rito. He would always be Valerian Volkzki, the sweetest man who had always made her happy in any way he could.

“Lester, tell me something to not get angry about,” sabi ni Valerian, saka malakas na huminga nang malalim habang nakapamaywang.

Lester, his secretary, spoke. “The board is giving you one hour to troubleshoot this problem.”

Mariing pumikit ang mga mata ni Valerian, saka malakas at sunod-sunod na malutong na nagmura.

Nasapo niya ang bibig at nalukot ang mukha. Grabe talaga ang bibig ng lalaking ’to, walang preno sa pagmumura.

Valerian’s mouth was like a cussing machine, it never stop cussing.

“Remind me again why the fuck did I sign that fucking plane to fly?” Valerian sighed. “And now almost one hundred lives are my responsibility, and their deaths will be on me.”

Nanlaki ang mga mata ni Grace. Kapag may nangyaring sa eroplanong ’yon, siguradong sisisihin ni Valerian ang sarili tulad ng pagsisi nito sa sarili nang mamatay ang kapatid nitong babae.

Oh, God, please, let those passengers be safe. She didn’t want Valerian to suffer because of those passengers.

“Boss, matagal mo nang pinirmahan ang eroplanong ’yon. Talagang hindi mo sinasadya ang nangyari. Saka akala ng piloto hindi pa magsa-sandstorm kaya lumipad siya,” paliwanag ni Lester.

Napailing-iling lang si Valerian, saka pumasok sa opisina nito na bagsak ang mga balikat.

Doon kumilos si Grace. Maingat siyang naglakad patungo sa pinto ng opisina ni Valerian para hindi siya makita ng secretary nito.

She quickly pushed open the door and slipped inside. Nang isara niya ang pinto, agad na hinanap ng mga mata niya ang lalaki.

“Get out, Lester!” sigaw ni Valerian habang abala ito sa harap ng laptop.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “It’s me. Grace.”

Natigilan si Valerian, saka bumaling sa kanya. The moment their eyes met, his angry face softened, and he smiled. “Hey, moon cake.”

She smiled. “Narinig ko ang pagsigaw at pagmumura mo kanina sa labas,” kuwento niya, saka Ibinuka ang mga braso. “Do you need a hug?”

Mabilis na tumayo si Valerian at lumapit sa kanya, saka mahigpit siyang niyakap. “Yes, I fucking need a hug,” sabi nito at mas humigpit pa ang yakap sa kanya.

She hugged him back with the same intensity. “Nandito lang ako para sa ’yo.”

“Alam ko, moon cake. Alam ko.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 15

CHAPTER 15

Valerian couldn’t explain the happiness he felt when he saw his moon cake, smiling at him. But dread fucking consumed him when he saw the cupcake she made.

Holy fuck! “A-ano ’yan?” nautal pa niyang tanong.

Fuck! Those were cupcakes and he was sure as hell that those were poisonous! Baka may-sa demonyo ang cupcake na ’yon. Siguradong sa banyo ang bagsak niya.

Ngumiti si Grace nang pagkatamis-tamis. “Cupcake ’yan na ginawa ko para sa ’yo.” Excited ang mukha nito. “Kainin mo na, masarap ’yan.”

Fuck! Fuck! Fuck! He couldn’t fucking hurt his moon cake’s feelings. Siguradong masasaktan ito at ayaw niya itong masaktan. He fucking wanted her to be happy not fucking sad.

“Moon cake, puwedeng mamaya na?”

Her face fell. “Ayaw mo ba?” Napakalungkot ng boses nito. “Ikaw pa naman ang iniisip ko nang gawin ko ’to.”

Fuck me to hell! Fuck me!

Mabilis na kumuha si Valerian ng cupcake sa box, saka mabilis na kumagat nang malaki, sabay lunok. Muntik na siyang masuka nang malasahan ang lasa n’on.

Punyeta! Anong klaseng cupcake ’to? Ano ba ang nilagay ni Grace dito?

Valerian held his fucking vomit. No! Hindi siya puwedeng sumuka. Masasaktan si Grace.

Pilit niyang inubos ang cupcake, saka nagkukumahog na lumapit sa water dispenser at uminom ng dalawang basong tubig. Malakas na bumuntong-hininga siya, saka nakangiting humarap kay Grace. “Delicious.”

“Yehey.” Natutuwang pumalakpak pa ito, saka inabutan siya ng isa pa. “Here, kain ka pa.”

Holy fucking fuck! Isa pa? Baka mahimatay na siya sa pangalawang cupcake na kakainin. “Sure.” Ngumiti siya nang pilit. “I’ll love some.” Tinanggap niya ang cupcake, saka mabilis na inubos ’yon at uminom ng tubig.

Ngumiti si Grace. “Another one?”

Valerian gulped and looked at the cupcake like it could kill him. “Ahm, uubusin ko ’yon lahat?” Itinuro niya ang box. “Puwede bang bigyan natin ang secretary ko? Lester would love to taste it.” Fuck! Mawawalan ng ulirat ang secretary niya kapag nakakain ng cupcake na ’to.

And Grace being Grace smiled sweetly. “Sure.”

Fuck, yeah! “Lester!” sigaw niya sa pangalan ng secretary. “Come here.”

Agad na bumukas ang pinto ng opisina niya at pumasok doon si Lester. Nagulat ito nang makita si Grace pero agad nitong naitago ang gulat.

“Yes, Boss?” magalang nitong tanong.

Kinuha ni Valerian ang box na may lamang cupcake, saka inilapit iyon kay Lester. “Kumuha ka ng isa,” sabi niya, saka lumapit dito at pasimpleng nagsalita nang pagalit para hindi iyon marinig ng moon cake niya. “At huwag kang magkakamaling ngumiwi dahil sa lasa, trust me, I’ll fire you and burn your ass to the fucking ground.”

Napalunok si Lester at kumuha ng cupcake, saka nag-aalangang kumagat.

Valerian felt pity towards his secretary when he paled and turned green. Katulad ng ginawa niya, mabilis nitong inubos ang cupcake at tumakbo sa water dispenser, saka uminom ng maraming tubig.

“Masarap ba?” magiliw at nakangiting tanong ni Grace kay Lester.

Pinandilatan niya si Lester nang pasimpleng tumingin sa kanya.

Lester put on a force smile. “Yes, Ma’am. Masarap po ang cupcake na gawa n’yo.”

Grace beamed. “Thank you.”

Ngumiti lang si Lester, saka naglakad palabas ng opisina. Nang dumaan ito sa kanya, binulungan niya ito.

“Tataasan ko ang sahod mo,” sabi niya, saka pilit na inubos ang laman ng box.

Para na siyang matutumba sa sobrang hilo. Pasimple siyang napakapit sa gilid ng mesa, saka doon kumuha ng lakas para manatiling nakatayo.

Holy fuck! I’m going to fucking die! I’m going to die! Oh, fuck!

Nagdidilim ang paningin ni Valerian habang naglalakad patungong water dispenser, saka uminom ng maraming tubig para kumalma ang nagwawala niyang tiyan.

Mababaliw siya sa lasa ng cupcake. Sigurado na siyang may-sa demonyo ’yon. Punyeta! Mamamatay yata siya dahil sa food poisoning.

“Valerian, baby, okay ka lang?”

Holy shit! Hindi gumana ang “baby,” sumasakit na ang tiyan niya.

Nakangiting humarap siya kay Grace. “Yes, moon cake, I’m okay. Pero sa banyo muna ako, ha?”

Hindi na niya hinintay na makasagot ang babae. Mabilis siyang tumakbo patungong CR. He needed to release the demon out.

Masaya si Grace na naubos ni Valerian ang ginawa niyang cupcake. At nasarapan pa ito. Nakakatuwa naman.

Pero nang makalabas ito ng sa CR, nag-alala siya nang makitang namumutla ito.

“Baby, you’re okay?” nag-aalalang tanong niya.

Tumango si Valerian at pabagsak na naupo sa swivel chair.

Agad niya itong nilapitan. Umupo siya sa arm rest ng swivel chair at niyakap ito sa leeg, saka hinalikan sa mga labi. “Ayos ka lang ba talaga?” pangungulit niya.

“Yes, moon cake.” He smiled. Unti-unti nang bumabalik ang kulay sa mukha nito. “Masarap ang cupcakes na gawa mo.”

Napangiti si Grace. “Salamat.” Pero napaigtad siya nang may kumatok sa pinto.

“Sir, this is Loida. Kababalik ko lang galing HR,” sabi ng boses ng babae na halatang nag-aalangan mula sa bahagyang nakaawang na pinto.

“Come in,” sabi ni Valerian.

Akmang aalis siya mula sa pagkakaupo sa arm rest nang iyakap nito sa baywang niya ang isang braso at pinanatili siya roon.

“Valerian—”

“Stay.”

“Nakakahiya—”

“Just stay.”

Napipilitan siyang sumang-ayon. “Okay.”

Pumasok ang babaeng nagngangalang Loida. Ang mga mata nito ay agad na nag-landing na sa kanya. Nanunuri iyon.

Taas-noo niyang sinalubong ang tingin nito at nginitian.

The woman smiled back at her before she focused her attention to Valerian. “Sir…” Huminga ito nang malalim at may inilapag ng ilang piraso ng papel sa mesa. “Heto po lahat ang listahan ng mga pasahero sa AJ423. Pero hindi po lahat mayroong tao na puwedeng kontakin in case of emergency—”

“And why the fuck is that?!” singhal ni Valerian kasabay ng pagpukpok ng nakakuyom nitong kamao sa mesa. “Asking whom to contact in case of fucking emergency is part of the data that should be filled up by the passenger. Bakit n’yo pinasakay ang mga pasahero kung wala ’yon? Punyeta! Hindi ba kayo tumitingin sa mga datos na ibinibigay nila?!”

“Ah, kasi, Sir—”

“Huwag kang sasagot kung hindi ko ikasisiya ang sasabihin mo.” Valerian’s voice was dangerous.

Putlang-putla na ang babae kaya naman to the rescue na si Grace. Hinawakan niya sa braso si Valerian, pinihit ito paharap sa kanya, saka inilapat ang mga labi sa mga labi nito.

After a couple of seconds, she pulled away. “No cussing, remember?”

Napakurap-kurap sa kanya si Valerian, kapagkuwan ay bumuntong-hininga. Mukhang kumalma na ito dahil lumambot na ang ekspresyon ng mukha. “Fine,” she softly said and then looked at his employee again. “Hayaan mo na ’yon.” Hindi na pagalit ang boses ito na nagpangiti sa kanya. “Pumunta ka na lang sa airport at hanapin mo si Kile kung nakausap na niya ang piloto, ’tapos tawagan mo si Lester para ipaalam sa ’kin.”

Pinisil niya ang braso nito. “It wasn’t her fault and say sorry.”

Bumuga si Valerian ng marahas na hangin at napipilitang magsalita. “Hindi mo ’yon kasalanan.” Bumaling ito sa kanya. “But I’m not saying sorry, moon cake.”

Pagagalitan sana niya ito nang biglang sinapo nito ang tiyan at napangiwi.

“Fuck!” Valerian hissed. “Dito ka lang muna, moon cake—fuck!” He quickly ran back to the bathroom.

Napabuntong-hininga si Grace nang makapasok ang lalaki sa banyo. Masaya siya at kahit paano ay nawala ang galit nito pero hindi talaga yata niya ito mapagso-sorry. Naiintindihan niya. Saying sorry to other people was so hard to do for a Valerian Volkzki.

“Sana palagi kayong narito, Ma’am,” sabi ni Loida. “Bumait nang kaunti si Sir at hindi na nanigaw nang hinalikan n’yo.”

Aw. That melted her heart. “Pagpasensiyahan n’yo na si Valerian, ha? Mabait naman ’yon, hindi lang halata.”

Ngumiti ang babae. “Alam namin, Ma’am. Sa tingin n’yo, bakit kami mananatili sa kompanya kung palagi siyang nanininghal at sobrang pangit ng ugali? Sir might shout at us often, pero siya lang ang naging boss ko na ipinaglaban ang fourteen month pay naming mga empleyado sa board nang tumanggi ang mga ito. Wala naman talagang fourteenth month pay, but Sir fought with the board because he believes that we deserve it.”

“Talaga?” Nagulat si Grace. Akala niya puro na lang pagsigaw si Valerian sa mga empleyado nito dahil sa Hitler ang tawag ng mga ito lalaki. “Nabigyan kayo ng fourteenth month pay?” puno ng kuryosidad na tanong niya.

“Yes, Ma’am.” She smiled happily. “’Tapos binigyan pa kami ng cash gift na galing talaga sa personal na pera ni Sir, saka may free round-trip ticket pa kami patungo sa bansang gusto naming bisitahin kasama ang dalawa sa mahal namin sa buhay. Tuwing Pasko ho ’yon.”

Aw. Her Valerian was really very sweet and generous to his employees. Hindi nga lang ’yon nakikita sa panlabas. That made her treasure him even more.

“Well, natutuwa ako na may kabaitan naman pala sa katawan si Valerian pagdating sa mga empleyado niya,” nakangiting sabi niya.

Tumango si Loida. “Nakakatakot nga lang po siyang magalit kasi sesante talaga kapag hindi maayos ang trabaho mo. O kaya naman kapag nag-suggest ka na maglagay ng paliparan sa Japan at Spain. Galit talaga si Sir sa mga Hapon at Espanyol dahil daw ’yon sa pananakop ng mga ito sa bansa natin. Hindi maka-move on si Sir.”

Espanyol? She thought he hated Japan, pati pala sa mga Espanyol galit ito. Why was that? At hindi siya naniniwala na dahil lang iyon sa pananakop.

“Sige, Ma’am, alis na ho ako. Baka maabutan ako ni Sir, singhalan na naman ako n’on.”

Umalis na ang babae pero naguguluhan pa rin si Grace. Valerian hated Japan and Spain. Alam niya ang rason sa Japan, pero ang Spain? Ano ang nangyari? Walang kinalaman ’yon sa pananakop ng mga ito sa Pilipinas. Alam niyang may mas malalim pang dahilan si Valerian.

Minutes later when Valerian came out from the bathroom, he now looked okay.

“Okay ka na? Namumutla ka kanina.” Lumapit siya, saka niyakap ito sa baywang.

Hinalikan nito ang noo niya. “Sorry about earlier.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “I really have a very bad attitude when I’m mad. Pasensiya na sa pagsigaw ko at pagmumura, sanay na ako, eh. Pero hindi ko gustong marinig mo ’yon. I know how much you hate cussing, but I’m not saying sorry to my employees. Maybe it’s my ego talking, but I wasn’t raised to say sorry. Kung pinalaki kang sheltered ng mga magulang mo, pinalaki naman akong dapat ginagalang at kinakatakutan ka ng mga tao.”

“But you always say sorry to me,” she pointed out.

He smiled. “Iba ka naman, eh.” He kissed her on the lips. “Ikaw ang babaeng unti-unting nagiging laman nito.” Itinuro nito ang puso.

Kumunot naman ang noo niya. “Hindi ako kaysa diyan, Valerian.”

Mahinan itong natawa. “Not literally but figuratively speaking.”

“Ah.” Mahina siyang tumawa. “Akala ko naman ipapasok mo ako diyan. Nananakot ka, eh.”

Napailing-iling ito habang mahinang tumatawa, saka inakbayan siya. “So, why are you here with cupcakes?”

“Kasi na miss kita, eh.”

“So honest.” Napalatak ito, saka hinila siya paupo sa swivel chair para mapakandong siya sa mga hita nito. “I miss you too but sadly, may trabaho akong dapat asikasuhin.”

“Naiintindihan ko. Aalis na ba ako?”

Napatitig sa kanya si Valerian. “Ayokong umalis ka. Gusto kong nakikita kita habang nagtatrabaho ako.”

That made her heart pound. “Ahm, doon na lang ako uupo.” Itinuro niya ang sofa na nasa gilid ng opisina. “Para hindi ako makaistorbo sa ’yo. Ayokong umuwi, actually, wala naman akong gagawin sa bahay.”

“Okay. Deal.” Pinangko siya ni Valerian at idiniposito sa mahabang sofa. Ibinigay nito ang cell phone sa kanya kasama ang headset. “May mga games diyan, ’tapos maraming music. Ikaw na bahalang mag-entertain ang sarili mo. I really have to work my fucking ass of.”

Hinalikan niya ito. “Huwag magmumura at sige na, magtrabaho ka na.”

Ngumiti si Valerian, saka bumalik sa mesa nito.

That was their setup for the whole day. Grace entertained herself with Valerian’s phone while he worked so hard. Ilang tawag ang natanggap nito at panay ang mura.

When lunch came, nagpahatid lang si Valerian ng pagkain sa opisina nito pero siya lang ang kumain, busy kasi ito masyado. Pagkatapos ng ilang minuto, kinuha niya ang aso niya na iniwan niya sa kotse, saka dinala ’yon sa opisina ni Valerian at doon pinakain.

Valerian didn’t mind. Natuwa pa nga ito dahil may pagkakaabalahan daw siya.

Nang sumapit ang hapon, nagkaroon ito ng meeting with the board. Naiwan siyang mag-isa kasama ang aso niya. As she passed the time, naglagay siya ng headset sa tainga, saka nakinig ng musika. Hindi niya namalayan na napadausdos pala siya pahiga sa mahabang sofa at nakatulog.

“Yes, I know. You don’t have to fucking remind me,” pagalit na sabi ni Valerian sa isang miyembro ng board, saka malakas na isinara ang pinto. “Fuck!” Naglakad siya palapit sa sofa at kinaroroonan ni Grace. “Moon cake, sa wakas, nakalapag na ang eroplano ko sa Dubai at safe na sila—” Napatigil siya sa pagsasalita nang makitang mahimbing na natutulog ang babae.

Lumuhod siya sa tabi ng sofa at pinakatitigan ang maamo nitong mukha.

He made it through this hard day because of her being with him. Kahit nakaupo lang ito roon sa sofa, masasabi niyang ito ang naging lakas niya para maayos ang problema. Her presence made him calm, her smile melted his anger and her soothing voice made him stop shouting at his employees.

Balanse nga sila ni Grace. Siya, masama ang ugali, samantalang ito ay ang bait-bait. And it made him even love her more than he already had. Yes. He fucking loved her. He loved everything about her. And hopefully, she would feel the same way soon.

Tumayo si Valerian, saka binuksan ang pribadong kuwarto na ipinagawa niya sa loob ng opisina na ginagamit niya tuwing ginagabi siya sa trabaho at doon na lang siya natutulog.

Maingat niyang pinangko si Grace, saka ihiniga sa malambot na kama at kinumutan. He kissed her forehead and was about to leave when she spoke.

“Don’t leave,” bulong nito.

“Hindi ako aalis,” bulong din niya sa mga labi nito. “Kakausapin ko lang si Lester. Babalik din ako agad.”

“Okay.”

Lumabas si Valerian ng pribadong kuwarto na ’yon, saka lumabas ng opisina para kausapin ang secretary niya.

“Lester.”

Awtomatikong tumayo ito. “Sir.”

“Four-thirty na naman ng hapon, mag-early out na kayo. May tatapusin lang akong trabaho. I know today has been stressful, so magpahinga na kayo nang maaga,” sabi niya.

Ngumiti si Lester. “Yes, Boss.”

“Okay.” Bumalik siya sa opisina, saka tinawagan si Knight. “Hey, Velazquez.”

“Valerian!” Ang saya ng boses nito. “At last, tumawag ka.”

Napailing-iling siya. “Puwede bang ikaw muna ang magpakain kina Knight at Shun? Baka late kasi akong umuwi.”

“Sure, buddy. Need anything else?”

He sighed. Baka hindi talaga sila makauwi. Ayaw niyang nagmamaneho nang sobrang lalim na ng gabi. “At puwede mo ba akong dalhan ng bagong tuxedo rito sa opisina?”

“Sure, bud.”

“Thanks, man.”

“Anytime.” May bahid na ngiti ang boses ni Knight at napangiti na rin siya.

Mababaw lang talaga ang kaligayahan ni Knight.

Valerian, then, called Tyron, his cousin.

“Yes, Volkzki?” bungad sa kanya ng lalaki.

“Hey, puwede bang makausap asawa mo?”

“At bakit?” Agad na tumalim ang boses nito.

“It’s a girl thing.”

“Oh. Dapat sinabi mo agad.” Kapagkuwan ay sumigaw ito. “Raine, baby, gusto kang makausap ni Valerian.”

Seconds later, Raine spoke from the other line. “Gusto mo raw akong makausap?”

“Yes.” Napakagat si Valerian sa ibabang labi at nilabanan ang hiya. “Ahm, puwede bang manghiram ng damit sa ’yo, saka undergarments na bago kung mayroon ka?”

Fuck! Napamura siya nang nawalan ng imik ang nasa kabilang linya.

Then Raine finally spoke again. “Bakit? Bakla ka?”

Malutong siya napamura. “What the fuck?! No! It’s not for me!”

“Oh, okay,” tatawa-tawang sabi nito. “Kukunin mo ba rito ang mga damit?”

“No. Busy ako,” mabilis niyang tugon. “Puwede bang pakisabi kay Tyron na ibigay niya kay Knight Velazquez? Nakatira siya diyan sa village namin at baka nasa bahay ko ’yon ngayon.”

“Okay. Sasabihin ko.”

Pinatay niya ang tawag nang hindi nagpapasalamat. Parang ang awkward magpasalamat.

Ini-lock niya ang pinto ng opisina, saka bumalik sa pribadong kuwarto kung saan mahimbing na natutulog si Grace. Hinalikan lang niya ang noo nito, saka bumalik sa mesa niya at tinapos ang trabaho niya sa araw na ’yon.

When the clock struck six, tumawag si Knight.

“What?”

“Can you fucking tell your security guard to fucking let me in?!” Minsan lang ito magalit kaya alam agad ni Valerian na bad trip ang lalaki.

Pinindot niya ang intercom na nakakonekta sa security guard house. “Papasukin n’yo si Knight Velazquez.”

“Yes, Sir.”

Ibinalik niya ang atensiyon kay Knight. “Pinapasok ka na?”

“Fuck, yeah. Nasa elevator na ako.”

“Good.” Pinatay niya ang tawag at binuksan ang pinto ng opisina.

Minutes later, Knight entered his office. Naka-hanger pa talaga ang tuxedo niya, saka may paper bag itong nilagay sa ibabaw ng mesa. “Ipinapabigay ’yan ni Tyron Zapanta.”

Valerian grinned. “Great.”

“Bakit ba dito ka magkakampo ngayong gabi?” tanong sa ni Knight at salamat naman, okay na ang Tagalog nito.

“Nakatulog kasi si Grace sa sofa. Ayokong gisingin at ayokong magmaneho kapag malalim na ang gabi.”

“Oh.” Ngumisi ito. “Your love interest.”

Ipinaikot ni Valerian ang mga mata. “Layas na.”

Sinimangutan siya nito. “Ang sama mo. May bayad ’tong ginawa ko.”

“Name it.”

“Dinner. Tomorrow. At my house.” Ngumiti ito. “Dalhin mo si Grace para masaya. Bumabait ka kasi kapag kasama mo siya, eh, napuputol ang nagsasanga-sanga mong sungay.”

He rolled his eyes and showed him his middle finger. “Pupunta ako. Now, leave.”

Tatawa-tawang lumabas ng opisina niya si Knight. Napailing-iling siya, saka muling ini-lock ang pinto at pumasok sa pribadong kuwarto.

He sighed and took off his clothes, maliban na lang sa boxer na suot, saka maingat na tumabi ng higa kay Grace.

Ahh. This is heaven. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

Nagising si Grace mula sa mahimbing na pagkakatulog. Ininat niya ang mga braso at tumingin sa paligid. Napakurap-kurap siya at nilukob ng takot ang buo niyang pagkatao nang makitang hindi pamilyar sa kanya ang kuwarto na kinaroroonan. Pero agad din naman siyang kumalma nang makita si Valerian sa tabi niya.

Mahimbing itong natutulog.

Out of curiosity, sumilip siya sa loob ng kumot nito. Napangiti siya nang makitang naka-boxer lang ang lalaki.

Maingat niyang hinubad ang lahat ng damit sa katawan, saka dahan-dahang pumatong kay Valerian. She smiled when he didn’t wake up. Great. Magagawa niya ang kapilyahang iniisip.

Itinali muna niya ang mahabang buhok, saka sinimulang halikan ang matitipunong dibdib ni Valerian. She kissed his nipples and sucked it lightly. Nag-e-enjoy siya sa ginagawa, lalo na nang marinig ang mahinang mga daing ng lalaki.

Ipinaikot niya ang dila sa nipple nito, saka bumaba ang mga labi sa tiyan nito, pababa sa puson hanggang makarating siya sa waistline ng suot nitong boxer. Hinila niya iyon pababa at napasinghap nang kumawala ang nag-uumigting nitong pagkalalaki. Tumama ang dulo n’on sa mga labi niya.

Napalunok si Grace. Good heavens. Ang haba at ang laki talaga ng pagkalalaki ni Valerian. Parang napakasarap n’ong ipasok sa bibig niya—at ’yon nga ang ginawa niya.

She put his manhood inside her mouth and then moved up and down. Napaungol siya sa ginagawa. Pinag-igihan niya ang bawat paggalaw ng bibig pataas at pababa. Nasisiyahan siya sa reaksiyon ni Valerian. Panay ang daing nito. Marahang gumalagaw ang balakang at ipinapasok ang kahabaan sa bibig niya, saka isinasagad ’yon.

Grace kept on moving her mouth up and down, licking him and swirling his tongue around his shaft. Nag-angat siya ng tingin kay Valerian habang subo-subo ang pagkalalaki nito.

Nagtama ang mga mata nila.

“Nag-e-enjoy ka?” nangingiting tanong nito.

Tumango siya dahil hindi makapagsalita dahil subo niya ang kahabaan nito.

Tumaas ang kilay nito. “Mas mag-e-enjoy ka kung uupuan mo ang kaibigan ko. Like a cowgirl.” He wagged his eyebrow at her. “’Di ba gusto mong subukan ’yon?”

Iniluwa niya ang pagkalalaki nito, saka excited na inupuan iyon na sakto namang pumasok sa loob niya dahilan para mapadaing siya nang malakas.

“Ohhh!” She put her palm on his abdomen and then she pushed herself up and down. “Ohh, Valerian.”

“Fuck, moon cake!” He gripped her waist. “Is this your way of greeting me a good morning?”

Napangiti si Grace. “Nagustuhan mo ba ang pagbati ko ng magandang umaga?”

Valerian grinned. “I don’t like it, I love it.”

She chuckled. “Mabuti naman.”

Inumpisahan niyang gumalaw nang pataas at pababa. Sa bawat galaw ng katawan niya ay umuuga ang kanyang dibdib. Nakatutok doon ang mga mata ni Valerian, puno iyon ng pagnanasa.

Unconsciously, she tightened her muscle around his manhood.

“Fuck, Grace!” He hissed and moaned. “Holy fuck—ohh!” Pinaglalandas nito ang kamay mula sa baywang niya hanggang sa mga hita at pang-upo niya. “Massage your breasts, moon cake.”

Napaawang ang mga labi niya sa utos nito pero sinunod niya. Hinawakan niya ang sariling dibdib at marahang minasahe ’yon. Napaungol siya sa ginagawa dahil nakakaramdam siya ng kiliti habang ipinapaikot ang daliri sa nipples niya.

“Ohh!” Dumadagdag pa sa masarap na sensasyong nararamdaman ang paglabas-masok ng kahabaan ni Valerian sa loob niya. It felt so good. “Ohh! Valerian! Ohh!”

“Fuck, Grace—ohhh! Sige pa, isagad mo, moon cake,” hinihingal na sabi nito habang nakapikit ang mga mata at nakaguhit sa mukha ang sarap na nararamdaman. “Fuck, ohh!”

She felt like she was in heaven, being blessed by angels. “Valerian, ahh! Ohh! Ang sarap, ohh!”

Pakiramdam ni Grace ay nangangabayo siya habang itinataas at ibinababa ang katawan. Lumilikha ng kakaibang ingay ang pag-iisa ng katawan nila ni Valerian, kasabay n’on ay ang mga ungol nilang dalawa.

“Grace, moon cake, ahh! Shit! Fuck!” Valerian kept on moaning and groaning as he thrust his hips up and down.

Nakaliyad naman si Grace. Hinihingal siya at naliligo siya sa sariling pawis pero panay pa rin ang galaw niya. Napapasigaw siya sa sarap. Para siyang nahihibang.

“Ahh!” ungol niya. “Malapit na akong labasan, Valerian! Ohh! Ohh!” Sagad na sagad ang pagkalalaki nito sa loob niya at para siyang nahihibang sa sarap. Mariing napapikit ang mata niya. Her face was in pure bliss and pleasure.

“Sabay tayo, moon cake,” habol ang hiningang sabi ni Valerian. “I’m coming—ohh, fuck!”

Grace squeezed her eyes shut as her body spasmed in pure ecstasy. Parang nayanig ang buong kaluluwa niya sa pagsabog sa kaibuturan niya at nakakita siya ng bituin sa likod ng kanyang mga mata.

“Valerian!” she moaned his name out loud as she orgasmed around Valerian’s manhood that was also spurting hot semen, filling her womanhood.

Pagod na pagod na dumapa siya sa katawan ni Valerian. Niyakap naman agad siya ng lalaki. “Ang sarap,” paanas niyang sabi. “I want to do it again.”

Hinagod ni Valerian ang likod niya, saka hinalikan ang leeg niya. “Me too, moon cake, but breakfast first. Ayokong magustom ka.”

Napangiti si Grace. This man never seized to sweeten up her day.

Valerian rolled her unto the bed. Pinulot nito ang panty niya na nasa gilid ng kama at dahan-dahan iyong isinuot sa kanya.

She smiled. “Thank you.”

Ngumiti lang ito, saka inabot ang paper bag na nakalagay sa uluhan niya.

“Ano ’yan?” tanong niya na nakakunot ang noo.

“I borrowed these from my cousin’s wife.” May inilabas itong simpleng bestida na kulay-beige at isang pares ng underwear na mukhang bago pa. “Ito muna ang suotin mo.”

She roamed her eyes around the room. “May banyo ka rito? Teka, nasaan pala tayo?”

Hinalikan siya ni Valerian sa noo, saka umalis sa kama. “Nasa private room tayo ng opisina ko.”

Napasimangot siya at may munting kumurot sa kanyang puso nang may pumasok na ideya sa isip niya. “Nagdadala ka ng babae rito?”

He frowned. “No, this room is same with my house, sacred. Ikaw pa lang ang babaeng nakapasok dito at nakatulog sa bahay ko.”

That made her happy again. “Talaga? Ako lang? I am that special?”

“Very special.” Pinangigilan nito ang tungki ng ilong niya, saka may itinurong pinto. “’Yan ang banyo, maliligo ka?”

Mabilis siyang tumango. “Sige, sige.”

Mabilis na umalis si Grace ng kama at tumakbo patungong banyo, saka mabilis na naligo. Kumpleto ng kagamitan ang banyo, simula sa shampoo hanggang sa tuwalya.

Kaso isa lang ang tuwalya. Kaya sa halip na ipulupot ’yon sa katawan, pinulupot niya ’yon sa basa niyang buhok, saka hubad na lumabas ng banyo.

Valerian’s eyes automatically settled on her. “Fuck, Grace, you’re making me fucking horny.”

“Sorry.” Napangiwi siya. “Gusto ko kasing matuyo agad ang buhok ko.”

“Come here.” His eyes darkening with hunger. “Let me cover you up, moon cake.”

Agad naman siyang lumapit kay Valerian na hawak ang undergarments, saka isinuot ’yon sa kanya. Isinunod nito ang simpleng bestida na kulay-beige.

“There. All covered.” Parang nakahinga ito nang maluwang.

Pilya siyang napangiti nang may naisip.

Valerian was sitting on the edge of the bed; Grace quickly straddled his lap and kissed his lips.

Valerian groaned and quickly kissed her back. Napayakap siya sa leeg ng lalaki nang mas lumalim pa ang halikan nila. Napaungol siya nang gumapang ang mga labi nito sa leeg niya.

“Valerian…”

“Yes, moon cake?” He was breathing heavily.

“Basa na ako.”

Naramdaman niyang ngumiti ang mga labi nitong nakalapat sa leeg niya. “That’s good, moon cake. Very good.”

Sa isang iglap, naihiga siya ni Valerian sa kama at kinubabawan. At dahil hubad pa ito, naramdaman niyang tumutusok ang dulo ng mahaba nitong pagkalalaki sa bukana ng pagkababae niya na tanging ang panty lang ang nakaharang para hindi makapasok.

“Valerian…” ungol niya sa pangalan ng lalaki. “I want you,” ungol niya na naglalambing. “I want you so much, baby.”

He rubbed his lips against her nipple and bit it lightly. “I want you too, moon cake.”

Habol niya ang hininga. “Akala ko mag-aagahan tayo?”

“Breakfast can fucking wait,” wika nito, saka ibinaba ang panty niya hanggang tuhod. Itinaas nito ang dalawang binti niya at ipinatong iyon sa kaliwang balikat nito, saka malakas na ipinasok ang kahabaan sa loob niya.

“Valerian! Ahh!” daing niya nang maramdamang sagad na sagad ang pagkalalaki ni Valerian sa loob niya. His long and thick manhood stretched her insides. The sensation was making her moan in blissful ecstasy.

Her eyes rolled back in blinding pleasure. Lalo na nang simulang ilabas-masok ni Valerian ang matigas na pagkalalaki sa loob niya. Para siyang nahihibang sa bawat paggalaw n’on, parang mapupugto ang hininga niya sa sobrang sarap.

“Ohh, Valerian,” daing niya nang bumilis ang bawat ulos nito. “Ahh!”

Hindi alam ni Grace kung saan siya babaling, kung saan siya kukuha ng lakas, hindi niya maidilat ang mga mata sa sobrang sarap ng sensasyong nararamdaman.

She was lost in her lustful thoughts. Next thing she knew, she orgasmed around Valerian’s cock whose semen was also filling her womanhood.

Pareho silang hinihinga nang mahiga ito sa tabi niya.

“Sorry,” sabi nito na nakabaling sa kanya. “I get your pussy dirty again.”

Nagkibit-balikat si Grace. “Okay lang. I like getting dirty with you.”

Napalatak ito, saka mahinang tumawa. “Aww, my moon cake is learning to talk dirty.”

Kumunot ang noo niya. “Talk dirty?” Nasisiguro niyang hindi literal ang ibig nitong sabihin. With Valerian, she learned that most of the words that he used were figuratively speaking. “Dirty ba ang topic natin? Please, enlighten me.”

Dumapa ang lalaki kama, ang mukha nila ay magkalapit sa isa’t isa. “Talking dirty is like this.” Tumikhim ito. “I’m gonna fuck you hard, your pussy will get swollen, and your wetness will drip down from your cunt but you’ll still want more of my hard and thick cock buried inside you.”

Kulay-kamatis na ang mukha niya sa mga binibitawan nitong salita.

Ngumiti si Valerian. “That’s talking dirty, moon cake. Now, you do it.”

Mabilis siyang umiling. “Hindi ko kaya.”

“Kaya mo ’yan,” pagpapalakas nito ng loob niya. “Kaya mong gawin ’yon. Masasabi kong simula nang makilala kita, may kaunti ka nang pinagbago. Hindi ka na masyadong literal, minsan na lang. Kaya alam kong kaya mo.”

Nakanguso lang si Grace habang nagsasalita ang lalaki. “Hindi ko talaga kaya.”

“Kaya mo nga, subukan mo lang,” pangungulit nito.

She sighed. “Okay, susubukan.” Humugot siya ng isang napakalalim na hininga, saka ibinuka ang bibig. “I, ahm, w-want your c-co— ahm, cock inside m-me and my pu…” Mariin niyang ipinikit ang mga mata habang nagsasalita dahil nahihiya siya sa lumalabas sa bibig niya. “…p-pussy w-wants more.” She blew a loud breath and smile widely. “There. Nasabi ko na.”

Valerian smiled, impressed. “I’m impressed. Pero huwag kang magsasalita ng ganoon sa iba.” Lumamlam ang mga mata nito. “Minsan, binabastos ng mga lalaki ang mga babaeng nagsasalita ng ganoon.”

“Babastusin mo ako?” namimilog ang matang tanong niya.

Umiling ito. “No. Hindi kita babastusin. Malaki ang respeto ko sa ’yo, Grace. Hindi lang halata minsan.”

Napangiti siya. Palagi namang hindi halata ang magagandang katangian nito.

“Breakfast?” Valerian grinned. “Doon tayo sa paborito kong kainan ng agahan.”

Agad siyang na-excite sa narinig. “Okay!”

“Sige, maliligo lang ako, ’tapos aalis na tayo,” sabi nito, saka nagmamadaling pumasok sa banyo.

Si Grace naman ay inayos ang pagkakasuot ng panty, saka sinuklay ang mahaba at basang buhok. Naglagay siya ng kaunting pulbos sa mukha, nagpahid ng hindi gaanong kakapalan na lipstick sa mga labi, saka nagpabango.

Mabuti na lang at nadala pala niya ang shoulder bag na may lamang pampaganda.

Nang lumabas si Valerian sa banyo, hubo’t hubad ito.

She raked an appreciative look over his super yummy body. Nakakabuhay ng mga cells sa katawan ang kakisigan nitong taglay.

“Huwag mo akong tingnan nang ganyan, moon cake,” babala nito. “Baka hindi tayo makalabas sa kuwarto na ’to dahil aangkinin kita nang paulit-ulit buong maghapon.”

Napalunok siya at nag-iwas ng tingin. But it wasn’t so bad though—to make love with Valerian whole day long. It would be a perfect day for her.

Napaigtad si Grace nang may yumakap sa kanya mula sa likuran mayamaya. “Let’s go?”

Ngumiti siya. “Sige.”

Magkahawak-kamay silang lumabas ng kuwarto ni Valerian na nasa loob ng opisina nito. Habang pababa naman sila sakay ng elevator ay nakaakbay na sa kanya ang lalaki. She liked the feeling of his arm wrapped around her shoulder possessively.

Nang makalabas sila ng elevator, pinagtitinginan sila ng mga empleyadong naroon na at maagang pumasok. Walang pakialam si Valerian na iginiya siya patungo sa kotse nito na nakaparada sa parking lot at pinagbukasan siya ng pinto.

“Get in, moon cake,” suwabe nitong sabi.

Natatawang sumakay si Grace, saka isinara ang pinto. Umikot naman si Valerian patungo sa driver’s seat.

Nang makarating sila sa paborito nitong kainan ng agahan, asikasong-asikaso sila ng manager. Mukhang kilala ang lalaki sa restaurant na ’yon.

Nang dumating ang in-order nilang pagkain, pareho silang walang imik at naka-focus lang ang atensiyon sa pagkain.

Hanggang sa basagin ni Valerian ang katahimikan. “Gusto mo bang sumama sa ’kin mamaya?” tanong nito.

Tumaas ang kilay ni Grace. “Saan?”

“Sa dinner party, hosted by Knight Velazquez.”

“Oh.” Napangiti siya. “Sige. Sasama ako. Saan ba gaganapin?”

“Sa bahay niya.”

Mas lumapad ang ngiti niya. “Excited na ako.”

Ngumiti si Valerian. “Me too.” Ang ngiti nito ay nauwi sa ngisi. “Anyway, may cupcake ka pa na ginawa mo? Puwede mo ’yong dalhin mamaya sa dinner. They will love it. Promise.”

Nagliwanag ang mukha ni Grace. “Oo, marami pa akong cupcake sa ref. Sige, dadalhin ko mamayang gabi.”

Ang lapad ng ngisi ni Valerian. “Great! I can’t wait!”

She felt so excited. “Me too.”

Nagpatuloy sila sa pagkain habang nag-uusap paminsan-minsan.

“Anyway, si Valerian na aso mo, ihahatid ko na lang mamaya kasabay ng paghatid ko sa sasakyan mo sa condo mo. Pakakainin ko na lang siya, huwag kang mag-alala.”

“Ipadala mo na lang sa clinic ko. Magbubukas ako ngayon.” It was time to work for a living. “And I’m not worried.” Alam naman niyang hindi gugutumin ni Valerian ang aso niya. “Ingatan mo ang aso ko, ha?”

“Opo.”

“Thank you.”

“Welcome, moon cake.”

Ngumiti siya, saka nagpatuloy sa pagkain.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 17

CHAPTER 17

Maraming naging pasyente si Grace sa araw na ’yon. Halos hindi niya namalayan na hapon na. Sa sobrang dami, nakalimutan na niyang kumain ng lunch dahil naging abala siya.

Pabagsak siyang naupo sa swivel chair nang wala nang tao sa clinic. At last, makakapagpahinga na rin siya.

Kinuha niya ang cell phone sa bag, saka tiningnan kung may mensahe siyang natanggap.

Thirty-five miscalls and twenty messages.

Napanganga siya. At lahat ’yon ay galing kay Valerian. Holy mother of God. Baka nag-alala ’yon nang hindi niya sinasagot ang tawag.

Akmang tatawagan niya si Valerian nang bumukas ang pinto ng clinic.

“I was worried, damn it!” It was Valerian who entered, and he was fuming mad. “Hindi mo sinasagot ang tawag ko, hindi ka nagre-reply sa text ko. Fuck, Grace, mababaliw ako sa pag-aalala sa ’yo. Dapat nasa board meeting ako ngayon, but I’m here because I’m fucking worried that something bad happened to you and—”

“I was busy,” sansala niya sa iba nitong sasabihin. “Pasensiya na. Ang dami ko kasing pasyente.”

Lumambot ang mukha nito. “God, Grace.” Bumuntong-hininga ito. “I was so worried.”

“I know. Nakikita ko sa mukha mo,” sabi niya saka lumapit dito at kinuha ang aso niyang si Valerian na karga-karga nito. “Pasensiya na. Hindi ko sinasadyang pag-alalahin ka. Marami lang talaga akong pasyente kaya hindi ko napansin na tumatawag ka.” Ginawaran niya ng halik ang mga labi nito. “Sorry na, huwag ka nang magalit,” paglalambing niya, saka niyakap ito sa baywang. “Hindi na po mauulit.”

Valerian sighed. “Para namang kaya kong magalit sa ’yo nang matagal. Nag-alala lang talaga ako sa ’yo nang sobra. Akala ko napano ka na.” Sinapo nito ang mukha niya, saka hinaplos ng hinalalaki ang pisngi niya. “Nawala na ang dalawang taong mahalaga sa buhay ko, ayokong mawalan uli ng isa pa, moon cake. Lalong-lalo na kung ikaw ang mawawala sa akin. Truth to be told, I’m afraid to lose you.” He pressed his forehead against hers. “You become a vital part of my life and losing you is like losing a part of my body, maybe my heart.”

Naguluhan si Grace. “Valerian, hindi ko kukunin ang puso mo kung aalis man ako. Ayaw kong mamatay ka. Baliw ka talaga.”

Mahina itong natawa. “Aww. My very literal thinker moon cake.” He pressed his lips on hers. “Ito na lang.” Nginitian siya nito. “Ikaw ang puso ko. Kaya kung mawawala ka, para na ring nawala ang puso ko.”

’Yon ang nagpangiti sa kanya nang sobrang lapad. Tumibok nang mabilis ang puso niya kasabay ng kilig na naramdaman. “I am your heart?”

“Yes.”

“You are my heart too,” madamdaming sabi niya. “Kaya huwag kang mawawala dahil mamamatay ako. Figuratively speaking,” pahabol niya na ikinatawa ni Valerian. “Anyway, wala pang alas-singko. Bumalik ka na sa office mo. Didn’t you tell me that you should be in a board meeting right now—”

“Fuck! Fuck!”

Napangiwi siya sa pagmumura na naman nito. “Valerian!”

“Sorry.” Napangiwi ang lalaki. “Sige, aalis na ako.” He kissed her lips. “Sunduin kita mamaya sa condo mo.”

She instantly smiled. “Yes, Sir.”

Nagdilim ang mukha ni Valerian. “Don’t call me that.”

Napakagat-labi si Grace. “Sorry, baby.”

Doon lumiwanag ang mukha ni Valerian. “Great.” Hinalikan uli siya nito, saka nagmamadaling lumabas ng clinic niya.

Napangiti siya habang nakatingin kay Valerian na nagmamadaling sumakay sa black sedan nito.

Napaka-weird talaga ng lalaki. Ito ang taong napakadaling mag-alala at napakadaling magalit na parang bombang sumasabog. Pero ito rin ang nakilala niyang lalaking sweet at mahalay.

Natawa si Grace sa panghuling naisip. Mahalay talaga si Valerian. Sigurado siya do’n. Kasi naapektuhan na siya sa kahalayan nito. Kapag kasama niya si Valerian, all she could think about was undressing him, taking him to bed kissing his chest, sucking him and making love with him.

Feeling niya ay adik siya. Pero hindi naman yata kasi kay Valerian lang naman siya ganoon, hindi sa ibang lalaki. Kaya masasabi niyang kay Valerian lang siya adik.

Bumuntong-hininga siya, saka naghanda na para umuwi.

Mag-a-alas-sais na ng gabi pero wala pa si Valerian at ayos lang ’yon kay Grace. Hindi kasi siya makapag-decide kung ano ang susuotin.

For the first time in her life, she wanted to look beautiful for a guy. She wanted to look perfect.

Sabi ni Valerian ay dinner party daw sa bahay ni Knight Velazquez ang pupuntahan kaya she wanted to look best. Para maipagmalaki siya ni Valerian.

She called Tessmarie.

“Girl, napatawag ka. May kailangan ka?” agad na tanong ng kaibigan.

Huminga siya nang malalim. “May pupuntahan akong dinner party kasama si Valerian. And I don’t know what to wear.” Nagpa-panic na siya. “Please, tulungan mo ako.”

Tessmarie giggled. “Leave it to me.”

“Nandito ako sa condo.”

“I’ll be there.”

Nakahinga na nang maluwang si Grace sa narinig. She hanged up and waited for Tessmarie to arrive.

After twenty minutes, Tessmarie entered her house.

“Okay, girl. Ipakita mo sa ’kin ang mga damit mo,” agad nitong sabi nang makapasok sa unit niya.

Hinila niya si Tessmarie patungo sa kuwarto niya, saka binuksan ang closet. “Hindi ako makapili,” sabi niya.

Nagmamadaling inisa-isa nitong tiningnan ang naka-hanger niyang mga damit. Napatigil ito sa pag-iisa-isa sa mga damit niya nang makita ang itim niyang damit na iniregalo ni Nali sa kanya noong kaarawan niya.

Grace bit her lower lip. “Sa tingin mo bagay ’yan?” tanong niya.

Ngumisi si Tessmarie. “Yes! Bagay ’to sa ’yo.” She sounded excited. “Bagay na bagay ’to sa ’yo, girl!”

Huminga siya nang malalim. “Sige. I’ll try it on.”

Tessmarie wagged her eyebrows at her. “Go on,” she urged her. “Isuot mo na.”

Kinuha niya ang damit, saka tumakbo patungong banyo at nagbihis. Nang lumabas siya, napatili si Tessmarie.

“ Ayie !“ Mabilis itong lumapit sa kanya, saka hinawakan siya sa baywang at sinuri ang katawan niya. “Wow. Ang sexy mo, girl!” Ang lapad ng ngiti nito. “Bagay na bagay.”

Napangiti si Grace habang nakatingin sa salamin. Hapit na hapit sa katawan niya ang tube dress na suot, kita ang maputi at makurba niyang baywang. Para ngang naubusan ng tela ang damit niya dahil hanggang kalahati lang iyon ng hita niya. Her back was bare, down to the base of her spine. All in all, ang sexy ng damit niya at nasisiguro niyang magugustuhan ’yon ni Valerian.

“This is it,” sabi niya, saka ngumiti. “Now, I have to do my hair.”

“Tutulungan kita,” wika ni Tessmarie, saka sinuklay ang buhok niya.

Ten minutes later, her hair was in well-styled bun, with curly hair strands flowing down her bare neck.

“Hayan, ang ganda mo na,” nakangiting sabi ni Tessmarie habang nakatingin sa salamin. “Anyway, ako’y aalis na kasi baka dumating si Valerian.”

Humarap siya rito. “Maraming salamat, Tessmarie.”

“Welcome.” Ngumiti sa kanya ang kaibigan, saka umalis na ng unit niya.

Huminga si Grace nang malalim, saka hinintay si Valerian sa sala. Minutes later, the doorbell rang.

Napangiti siya. Valerian was here.

Mabilis niyang binuksan ang pinto at napangiti nang makita ang lalaki. He was wearing simple black faded jeans, Italian shoes and a statement dark blue T-shirt saying, “Keep Calm and Fuck me.”

Napakurap-kurap siya sa nakasulat sa damit nito. “Pati ba naman T-shirt mo, nagmumura?”

Sa halip na sagutin siya, nanlilisik ang mga mata nito sa damit na suot niya.

Grace looked down at her dress. “May masama ba sa damit ko?” she innocently asked.

“Masama?” Napakadilim ng mukha ni Valerian habang iminumuwestra ang kamay sa damit niya. “Fuck, Grace, that’s a very sinful dress! You are not wearing that! Not fucking wearing!” Hinapit siya nito palapit, saka hinila papasok sa loob ng unit. “Change! Fucking change your dress, moon cake. Hindi ka lalabas na iyan ang suot mo. And why the hell was your curves bare?! And why the fuck is your back open?! That dress is not decent! Take it off, now, Grace. Take it off!”

He was fuming mad and she didn’t understand him at all.

“Hindi ako maganda sa damit ko?” tanong niya sa lalaki na halatang galit pa rin.

“Maganda ka pero—”

“’Yon naman pala, eh.” Nagmatigas siya. “Hindi ako magpapalit ng damit.”

“No, you’re changing! That dress is a work of a devil! Dapat ang suot mo ay turtleneck na damit na hanggang paa ang haba—”

“Ayoko.” She liked the dress. “I like this dress and I’m not changing.” There was firmness in her voice.

“No, magpapalit ka, ngayon din—”

“Ayoko nga!” sigaw ni Grace sa sobrang inis. “I wore this because I thought you’ll like it. Nagpaganda ako para sa ’yo, ’tapos pinagpapalit mo ako ng damit? Valerian, sinasaktan mo ako. Naiiyak na tuloy ako.” Suminghot-singhot siya. “Ayaw mo sa damit ko—”

“Shit!” He quickly embraced her. “Hindi ’yon ang ibig kong sabihin. Ayoko lang na may makakitang lalaki sa ’yo sa ganoong itsura. Your sexy body is mine and mine alone, Grace.” Humigpit ang yakap nito sa kanya. “You. Are. Mine. And this dress is awakening the possessive side of me. I’m possessive of what’s mine, moon cake.” His voice is dark and dangerous. “And you happen to be mine.” He gripped his waist. “Mine. Mine. Mine. And mine.”

“Valerian—”

“No. Magpalit ka.”

Umiling si Grace. “Hindi ako magpapalit. Isinuot ko ang damit na ’to para sa ’yo, at sabi mo maganda ako, kaya hindi ako magpapalit.”

“Grace, please…”

Mabilis siyang umiling. “Nasa ref ang cupcake. Nakalagay sa kulay-pink na box. Pakikuha na lang.” Kumawala siya sa pagkakayakap nito, saka nilampasan ito at lumabas ng condo niya.

Truthfully, she was afraid. Baka sa galit ni Valerian ay iwan siya nito. Pero nilabanan niya ang takot na nararamdaman. The dress shouted her individuality as a person. Kapag pinalitan niya ang napiling damit, mawawala ang personalidad niya bilang siya.

She respected Valerian’s individuality, he should to.

Nang bumukas ang elevator, sumakay siya. Si Valerian naman ay nakahabol bago ’yon sumara. Dala-dala nito ang box ng cupcake na gawa niya.

Inirapan niya ito nang magtama ang mga mata nila at hindi ito kinibo.

“Moon cake?”

Hindi siya kumibo.

“Moon cake?”

She stayed silent.

“Grace, talk to me.” May pagmamakaawa sa boses ni Valerian.

Her heart stayed hard. Hindi siya kumibo hanggang sa makarating sa ground floor ang elevator. Walang imik siyang lumabas, saka naglakad patungo sa nakaparadang sasakyan ni Valerian.

Nang marinig na binuksan nito ang lock ng pinto, walang imik pa rin siyang sumakay sa passenger seat, ipinagkrus ang mga braso sa harap ng dibdib, saka hinintay itong makapasok.

Hindi pa rin niya kinibo si Valerian habang nagmamaneho ito. Panay ang tawag nito sa pangalan niya at sa endearment nito para sa kanya pero nagpanggap siyang parang walang naririnig.

Grace was really irritated at Valerian. Oo nga at ignorante siya sa ibang bagay sa mundo at palagi siyang masaya at nakangiti pero marunong naman siyang mainis, mairita at magalit. At ang tatlong ’yon ang nararamdaman niya ngayon.

“Grace, kausapin mo naman ako,” sabi ni Valerian nang iparada nito ang kotse sa labas ng isang Spanish-styled mansion. Napakalaki n’on. Nakakalula ang laki. “Grace, please… parang awa mo na. Please…”

She sighed and faced him. “What?” inis niyang tanong.

“Moon cake, please, huwag ka nang magalit—”

“At bakit?” mataray niyang tanong. “I’m angry at you for treating me like that. Valerian. Inirerespeto ko kung sino ka, kung ano’ng pinaggagagawa mo at kung ano’ng ugali mo. You should respect me too! I chose to wear this dress, even if you don’t like it, shut the fuck up and respect my decision!” Inilalabas niya ang galit at nasapo niya ang bibig nang mapansing nagmura siya. She looked at Valerian, horrified.

Nanlalaki ang mga matang nakatingin ito sa kanya. “You cussed,” sambit nito na halatang nagulat. “You fucking cussed.” Bumuga ito ng marahas na hangin. “Ganoon ka kagalit sa ’kin?”

Bumuntong-hininga si Grace, saka napatungo. “I’m sorry. I didn’t mean to cuss you. Galit lang talaga ako sa ’yo. Kasi naman, eh, nakakainis. Yes, Valerian, I’m yours but don’t decide for me if I didn’t ask you to. May sarili akong isip, may sarili akong desisyon, huwag mo akong diktahan.”

Nawalan ng imik si Valerian habang titig na titig sa kanya.

“I’m sorry,” hingi niya ng tawad uli. “Sana hindi mo ako iwan kasi nagalit ako sa ’yo—”

“Kahit gustuhin kong iwan ka, hindi ko na kaya,” sansala nito sa iba pa niyang sasabihin. “And why would I leave you just because you’re mad? Hindi naman ako ganoon kababaw, Grace. Hindi ganoon kababaw ang nararamdaman ko para sa ’yo.” Hinawakan nito ang kamay niya at pinisil. “I’m sorry kung sa tingin mo dinidiktahan kita. That wasn’t my intention but I’m really sorry that I made you mad. Nagseselos lang naman ako sa mga lalaking makakakita sa ’yo na ganyan ang damit mo. Natatakot ako na baka kapag nagkainteres sila sa ’yo at ligawan ka, mas piliin mo sila kaysa sa’kin.”

Tumaas ang kilay niya. “Ligawan?”

“Yes, ligawan. Like what I’ve been doing.”

Dalawang kilay na niya ang tumaas. “Nanliligaw ka sa ’kin?”

“Bakit? Hindi ba halata?”

Napakurap-kurap siya. “Hindi ka nagsabi.”

“Akala ko alam mo.” Ihinilamos ni Valerian ang mga palad sa sariling mukha. “Fuck!” Inuntog nito ang ulo sa manibela. “Fuck!”

Mahina siyang natawa. Dahan-dahan nang nawawala ang galit niya. “Nanliligaw ka ba sa ’kin?”

Mabilis itong tumingin sa kanya. “Oo. Nanliligaw ako.”

“Talaga?”

“Oo nga, sabi.”

Malakas siyang tumawa. “Okay.”

Valerian sighed. “Ang tanga-tanga ko.” Napailing-iling ito at matiim na tumitig sa mga mata niya. “Kung tatanungin kita ngayon kung puwedeng manligaw, ano’ng isasagot mo?”

She smiled at him. “I would say yes. You can court me.”

Lumiwanag ang mukha nito. “Talaga?”

Tumango si Grace “Talagang-talaga.”

He grinned. “Good God. I think I’m in heaven.”

Natatawang tinampal niya ang balikat nito. “Halika na nga. Lumabas na tayo ng sasakyang ’to.”

Nakangiting tumango si Valerian, saka sabay silang lumabas ng black sedan. Dala nito ang ginawa niyang cupcake na nakalagay sa box. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 18

CHAPTER 18

Magkahawak-kamay na pumasok sina Valerian at Grace sa bahay ni Knight Velazquez, ang Espanyol na may sayad.

Agad na nakita ni Valerian ang mga kaibigan na nagkukumpulan sa malaking sala at nag-uusap, saka nagtatawanan.

Si Grace lang ang babaeng naroon. Nawawala ang asawa ni Tyron at ang fiancé ni Iuhence. Well, hindi rin naman present ang dalawang lalaki. Ang mga kaibigan lang niyang naroon ay sina Train Wolkzbin, Lander Storm, Dark Montero, Calyx Vargaz, Cali Sudalga, Shun Kim at Ymar Stroam.

“Well, well,” Knight drawled. “The guest of honors are here.”

Valerian rolled his eyes. “Hey, fuckers.”

Hindi na siya nagulat nang lumapat ang mga labi ni Grace sa mga labi niya. They were soft against his lips and he wanted more. Gusto niyang masahiin ang dibdib nito o pisilin ang pang-upo pero hindi puwede kasi nasa harap sila ng nga kaibigan niya. He respected Grace. But his cock wanted her pussy. Now.

Fuck!

“Huwag kang magmumura, masakit sa tainga,” sabi ni Grace, saka ngumiti sa mga kaibigan niya na parang walang nangyari. “Hi, my name is Grace Oquendo and it’s nice meeting you all.” She smiled sweetly at his friends.

Napakurap-kurap ang mga kaibigan niya na nagulat pa rin sa paghalik ni Grace sa kanya.

“Ahm.” Tumikhim si Grace. “Earth to everyone?”

Si Train ang unang nakabawi sa pagkabigla. “Wow. I’m effing shock. Really shock.”

“Bakit naman?” inosenteng tanong ni Grace kay Train.

“You kissed him.” Itinuro siya ni Wolkzbin. “Sa harap namin at mukhang hindi ka nahiya.”

Nagkibit-balikat lang si Grace. “Wala naman akong dapat ikahiya sa paghalik kay Valerian kasi nagmura siya. Sa isang mura, dapat ko siyang halikan para tumigil siya.”

Napangisi si Cali. “And that’s a trick, Miss Grace. Hindi ’yan titigil sa pagmumura. I’m Cali, by the way.”

“Hi, Cali.” Mahinang natawa si Grace. “True. He tricked me but I like kissing him so it’s okay.”

Napalatak ang ibang kaibigan niya at ang iba naman ay napasipol.

“So honest,” wika ni Lander, saka iminuwestra ang kamay sa pang-isahang sofa. “I’m Lander Storm, by the way. Sit, Miss Grace. Marami kaming itatanong sa ’yo. As Valerian’s friends, we were worried of his well-being. Pero sa nakikita namin ngayon, mas dapat kaming mag-alala sa ’yo.”

Inungusan niya si Lander. “Shut up, Storm. Huwag kang epal .”

Tinampal ni Grace ang balikat niya. “Be nice, Valerian.”

Fuck shit! Napasimangot siya at nanahimik. Ang mga kaibigan naman niya ay nagsipulan at tinudyo siya.

“Presenting Valerian Volkzki, Mr . Under standing of the Year,” natatawang tudyo ni Cali sa kanya.

He raised his middle fucking finger at him. “Fuck off, Sudalga. Lulunurin kita do’n sa pier mo, eh.”

Tinawanan lang siya ni Cali. “Yeah, yeah, what the fuck ever, Volkzki.”

Tumikhim si Grace at dito napunta ang lahat ng atensiyon. Nakatingin ito kay Cali. “You cussed. Should I kiss you too?”

Cali smirked. “Yes, baby.”

Fuck, no! Nanlilisik ang mga mata niyang at pinukol na nakamamatay na tingin si Cali. “Ikaw na inumin ka, lulunurin talaga kita. I fucking swear!”

Ngumiwi naman si Grace. “Ayokong halikan ka. Si Valerian lang ang gusto ko.”

Valerian felt fucking smug as he puffed his chest. “See? Fuck off, weirdos. Ako lang ang gusto niya kaya huwag kayong epal . Nakakamatay ang kaepalan .”

Knight rolled his eyes. “Hayaan n’yo na ’yang si Val. Nagbibinata pa lang ’yan, eh.”

“Fuck off, Velazquez,” pagsusungit niya.

Tinawanan lang siya ni Knight katulad ng palagi nitong ginagawa. He faced Grace. “Kilala mo ba ako, ’di ba?” Itinuro nito si Wolkzbin. “That’s Train.”

“Hi, babes,” sabi ni Train, sabay kindat.

Tinapunan niya ito ng nakamamatay na tingin na tinawanan lang nito.

Sunod na itinuro ni Knight si Vargaz. “That’s Calyx.”

“Hey, baby,” malambing na sabi ni Calyx.

“Fuck off, Vargaz.” Valerian hissed, jealous.

Isinunod naman ni Knight si Montero. “That’s Dark.”

“I’m a Greek,” wika ni Dark.

“And she doesn’t fucking care,” pagsusungit ni Valerian kasi nagseselos uli siya.

Ang huling tinuro ni Knight ay si Stroam. “That’s Ymar. At ang dalawang kausap mo ay sina Lander at Cali.”

“Hey.” Ymar just simply smiled at Grace.

Grace grazed them with her very sweet smile. “Hey, everyone. Ikinagagalak ko kayong makilala.”

“What a nice woman,” komento ni Calyx na sinang-ayunan ng tango ni Ymar.

“Did you taint her already?” tanong ni Shun na tumatawa pa.

Tirisin kaya niya itong Hapon na ’to? Nakakairita. “Talk to my fucking hand, Shun Kim, and fucking die,” inis niyang sabi.

Tumawa lang ang Hapon. “Mabaho ang kamay mo—”

“Hindi naman mabaho ang kamay ni Valerian,” sansala ni Grace kay Shun. “He actually smells wonderful.” Umupo ito sa pang-isahang sofa. Siya naman ay naupo sa arm rest habang ang braso ay naka akbay rito.

Matamang tinitigan ni Shun si Grace. Valerian didn’t like the way Shun stared at his moon cake. Parang binabasa nito ang babae.

And then Shun smiled. “So, Grace, ano ba ang pinaggagagawa sa ’yo nitong kaibigan namin?” tanong nito.

Fuck! No way! Fuck! Please don’t answer, moon cake!

“Well.” Ngumiti si Grace at alam ni Valerian na hindi pinakinggan ang panalangin niya. “Ahm, sinungitan niya ako—”

“Walang bago,” Cali commented.

Ngumiti si Grace. “Pero noong makilala ko na siya, hindi naman pala siya masungit.”

“Naghimala ba?” sabi ni Shun at tatawa-tawa. “Forever na masungit iyang si Volkzki.”

“Mabait naman siya sa akin at binigyan niya ako ng moon cake,” Grace added.

Dark whistled. “Hmm. Moon cake, huh?”

Valerian just rolled his fucking eyes.

Nagpatuloy si Grace sa pagsasalita. “’Tapos dinala niya ako sa isla niya para makita si Lacoste. In the island, Valerian licked me, and it was wonderful—Oh, I forgot. In my condo unit, he demonstrated to me what half foreplay feels like. ’Tapos noong pauwi na kami, sa speedboat, he introduced me to another pleasurable act. His finger on my—”

Tinakpan niya ang bibig nito. Fucking fuck! Fuck! Grace and his innocence! Habang nagsasalita ito ay parang newscaster na excited na nagre-report.

“Moon cake, those things we did are private,” sabi niya habang nakatakip pa rin ang kamay sa bibig nito. “Huwag kang magkuwento nang ganoon sa kahit sino.”

Namilog ang mga mata ni Grace, saka tinanggal ang kamay niya na nakatakip sa bibig nito. “Pasensiya na, hindi ko alam.” Humarap ito sa mga kaibigan niya. “Please, huwag n’yo na lang pansinin ang mga sinabi ko. Hindi pala puwedeng ikuwento.” Kinagat nito ang pang-ibabang labi.

Nakanganga lang ang mga kaibigan niya kay Grace, halata ang gulat sa mukha ng mga ito. They were fucking gaping at her! Fucking stunned. Fucking shock. And fucking dumbfounded.

Fucking shit! Fucking fuck!

Knight closed his gaping mouth. “Dinner, anyone?”

Tumikhim si Cali, saka napailing-iling. “Nagutom ako bigla. Halika na.”

“Yes, me too,” segunda ni Train.

“Yeah. Me three.” Si Shun.

“Me four.” Si Calyx.

They looked awkward around him and Grace and Valerian wanted to fucking laugh. Tingnan mo nga naman. Ang mga kaibigan niyang may mga sayad, nailang sa pinagsasasabi ni Grace.

Tumingala sa kanya ang babae. “Pupunta na ba tayo sa kusina?”

Valerian grinned and captured her lips. Awtomatiko naman ang naging tugon nito. Nangunyapit pa ito sa leeg niya habang pinapalalim niya ang halik.

When he pulled away, he smiled at Grace. “Dinner, moon cake?”

Tumango ito habang nakangiti. “Sige. Medyo gutom na rin ako.”

Magkahawak kamay silang nagtungo sa kusina. Naroon na ang mga kaibigan niya sa hapagkainan at tahimik na hinintay silang makaupo para makapag-umpisa na ang hapunan.

As they ate in silence, Valerian’s evil idea was ready to commence.

Inilapag niya sa gitna ng mesa ang box ng cupcake na dala-dala niya. “Here you go, fuckers,” sabi niya na nakangisi. “Cupcake na gawa ni Grace para sa inyo. I already ate my share yesterday and it’s now your turn to taste this delightful cupcake.”

He swore to fucking hell, his friends would have an intimate relationship with the comfort room afterwards.

“Yes!” hiyaw ni Dark. “I love cupcakes.”

Mas lumapad ang ngisi ni Valerian. “Me too. Lalo na ’tong cupcake ni Grace. Nakakawala ng ulirat sa sobrang sarap.”

Grace smiled sweetly. “Salamat sa papuri.”

Kinindatan niya ito. “Siyempre naman. Natikman ko na kaya alam kong masarap.”

“Masubukan nga,” wika naman ni Lander.

Mabilis na tinapos ng mga loko ang pagkain, saka isa-isang kumuha ng cupcake sa box.

Valerian grinned like an evil Cheshire cat. This is it, fuckers. Time to die!

Halos sabay-sabay na kumagat ang mga kaibigan niya ng cupcake. Grace looked at them expectantly. May ngiti ito sa mga labi.

Valerian smirked when all his friends face turned green as they tasted the cupcake.

Malademonyo ang ngisi niya. “Don’t you dare hurt her feelings,” warning niya sa mga kaibigan na parang natulos sa kinauupuan at nagkukulay-green na ang mga mukha.

“Masarap ba?” magiliw na tanong ni Grace sa mga ito.

Pilit na nilunok ni Knight ang cupcake. “M-masarap.” Sinapo nito ang tiyan. “Nakakamatay nga ang sarap.”

Sabay-sabay na tumango ang mga kaibigan niya, saka mabilis na inubos ang cupcake at uminom ng maraming basong tubig. Halos hindi maipinta ang mga mukha.

Valerian was chuckling silently and evilly. ’Buti nga sa inyo. Lunatics!

Sapo-sapo ni Knight ang tiyan at pinipigilan nito ang masuka. Si Train naman ay nakahawak sa gilid ng mesa. Sina Lander at Calyx, ang higpit ng hawak sa baso, si Dark naman ay nahihilo na. Si Cali ay namumutla na at si Shun ay nasa sahig at gumagapang patungo kung saan.

“Ayos lang ba kayo?” puno ng pag-aalalang tanong ni Grace.

They all nodded. “Oo naman,” they all answered with a forced smile.

“Sigurado kayo?” pangungulit ni Grace.

“Yes.” Knight groaned and slowly got up. “Fuck. Fuck. Fuck. I’m dying…” pabulong nitong sabi.

Valerian pretended that he knew nothing of what was happening. Pero sa loob-loob niya, humahagalpak na siya ng tawa. ’Buti nga. Mga peste kasi.

He twisted a forkful of pasta, at iniumang ’yon sa bibig ni Grace. “Say, ah, moon cake.”

Mabilis namang ibinuka ni Grace ang bibig at tinanggap ang pagkain. “Ang sarap,” komento nito.

Valerian leaned in and licked the sauce off her lips. “Oo nga, masarap.”

Tipid na ngumiti si Grace, saka inilapat ang mga labi sa mga labi niya.

As if on cue, Valerian heard a multiple shuffling of feet. Parang nagtatakbuhan ’yon. He knew what was happening. He knew well based on his experience.

“Knight! May banyo ka pang isa?!” Nagpa-panic na boses ’yon ni Shun.

“Sa fourth floor!” sagot ni Knight na medyo malayo na ang boses.

“Fuck! Black out ba? Ang dilim!” Boses iyon ni Train.

“Shit! May iba pa bang banyo?” Cali asked, panicking.

“Fuck! Hayan naaa !” Boses iyon ni Lander na papalayo, maghahanap siguro ng banyo.

Pinutol ni Grace ang halikan nila, saka inilibot ang tingin. “Hala, nasaan na sila? Saan sila nagpunta lahat?” She looked worried.

Valerian smiled. “Don’t mind them. Busy ang mga ’yon.” He kissed her again but she pulled away quickly.

“Valerian, nasaan na ang mga kaibigan mo?”

“Fighting the demons out,” simple niyang sagot, saka hinaplos ang mayayaman nitong dibdib at sinakop ng mapusok na halik ang mga labi nito.

Thankfully, Grace started kissing him back and moaning softly. God. I want this woman so bad! I want to bury my cock inside her.

Habang mas lumalalim ang halikan nila, dinig na dinig ni Valerian ang sigaw at pagmumura ng mga kaibigan niya.

“Fuck you, Valerian!”

Nakangiting nagpaalam si Grace sa mga kaibigan ni Valerian. Napansin niyang mapuputla ang mga ito pero sabi ni Valerian ay huwag alalahanin ’yon dahil may nainom lang daw na hindi maganda ang mga ito.

“’Til next time, Grace.” Namamaos ang boses ni Knight.

Nakangiwi ang iba habang kumakaway sa kanya. “Bye.”

“Bye, fuckers,” nakangising sabi ni Valerian. “Ang sarap ng cupcake, ’di ba?”

They all glared at Valerian and she frowned. Bakit galit ang mga ito sa lalaki? May ginawa ba ito?

Inakbayan siya ni Valerian. “Halika na, moon cake.”

Iginiya siya nito pabalik sa black sedan, saka pinasakay sa passenger seat. Pagkatapos ay umikot ito patungong driver’s seat, saka binuhay ang makina ng sasakyan.

As they drove towards her condo, pareho silang walang imik. Nang makarating do’n, hinatid siya ni Valerian patungo sa unit niya.

Nang mabuksan ni Grace ang pinto, agad na yumapos sa baywang niya ang lalaki. Napakagat-labi siya nang makaramdamn ng kiliti.

“Valerian…”

“Hmm?”

Nanatili sa likuran niya ang lalaki habang isinasara niya ang pinto. She gasped when Valerian pinned her on the door, her back was on him.

Inumpisahan nitong halikan ang batok niya, pababa sa naka-expose niyang likod, pabalik naman sa batok, sa leeg hanggang nakarating ang mainit nitong mga labi sa tainga niya.

“Kanina pa ako nagtitimpi, Grace,” bulong nito sa tainga niya na mariin niyang ikinapikit. “Kanina ko pa gusto kang hubaran at sambahin ang katawan mo.”

Her body arched when he massaged her breast lightly. “Ohh…”

“Kanina pa kita gustong angkinin,” bulong nito habang gumagapang ang kamay patungo sa hita niya at hinila pataas ang laylayan ng kanyang damit para makita ang panty niya. “I want to make love to you, Grace.” He kissed her neck. “Would you let me?”

Dumadaing na napatango siya. “Oo…”

Nang mamutawi sa bibig niya ang kanyang pagpayag, agad siyang pinangko ni Valerian at dinala sa kuwarto niya, saka inihiga sa malambot na kama.

Mabilis na nawala ang saplot niya sa katawan, ganoon din ang damit ni Valerian. Next thing Grace knew, Valerian head was in between her parted legs, licking her womanhood and pleasuring her to no end. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

Nagising si Grace na parang may kumikiliti sa pagkababae niya. She moaned at the pleasurable sensation she was feeling. Paunti-unti, nabubuhay ang katawan niya. Mahina siyang napadaing nang maramdamang may humahalik sa dibdib niya.

Iminulat niya ang mga mata at napangiti nang makitang nakapatong sa kanya si Valerian at abala ito sa paghalik sa hubad niyang katawan.

After their love making last night, they slept naked on her bed. She felt sated. Pero ngayong niroromansa uli ni Valerian ang katawan niya, nararamdaman naman niyang nababasa ang pagkababae niya.

Valerian could really make her wet in just a kiss.

She moaned.

Valerian looked up and smiled at her. “Good morning,” bati nito habang patuloy na naglalabas-masok ang dalawang daliri sa loob niya. “Kumusta ang tulog mo?” tanong nito na parang wala lang.

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi para kontrolin ang sariling daing. “Good morning din.” Nag-uumpisa na siyang hingalin. “Okay naman ang tulog ko.”

“Talaga?” He smirked as he replaced his fingers inside her with his thick and long manhood.

“Ohh!” Yumakap ang mga binti niya sa baywang ni Valerian. “More, baby.”

Isinagad nga ni Valerian ang pagkalalaki nito sa loob niya at daing siya nang daing sa sobrang sarap. Napakasarap sa pakiramdam tuwing isinasagad nito. Nang hugutin nito at ibaon ang kahabaan, nawawalan ng lakas ang kalamnan niya. Parang sa bawat ulos nito ay hinihigop ang lakas niya. Para siyang mahihibang!

“Ohh, Valerian.”

Pinagsawa ni Valerian ang bibig sa tuktok ng dibdib niya. Halos kagatin nito ang nipples niya na parang nangigigil habang walang patid na binabayo siya.

“Ohh! Ahh!” Napapaliyad si Grace sa sarap.

“Grace…” Baon na baon at sagad na sagad. “Fuck!”

“Valerian!” sigaw niya sa pangalan ng katalik nang maramdamang malapit na siyang sumabog. “Hayan na… malapit na akong labasan! Ahh!”

Mas bumilis ang bawat ulos ni Valerian, mas naging mapusok at mas nakakawala sa huwisyo ang sarap. Pabiling-biling siya sa higaan at kumikiwal ang katawan habang palakas nang palakas ang ungol.

She released a contented sigh when she orgasmed and Valerian followed, filling her with his hot seed.

Hinihingal na yumakap sa kanya ang katawan ng lalaki. “Valerian?”

“Yes, moon cake?”

“Gusto mo ng agahan? Ipagluluto kita.”

Mabilis itong umiling. “Nope. May pupuntahan ako ngayon actually.” Bahagyang nagkaroon ng distansiya ang mukha nila para makatingin ito sa kanya. “I want you to come with me. Alam kong magbubukas ka ng clinic mo pero madali lang naman tayo. Iuuwi kita agad.”

Nagkibit-balikat si Grace. “Sige. Sasama ako.”

He smile, a hint of sadness in his eyes. “Sa pupuntahan natin, doon mo makikilala nang lubusan ang tunay na ako.”

Kumunot ang noo niya. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

“Malalaman mo mamaya,” Valerian replied cryptically.

“Okay,” sabi niya, saka pinakatitigan ang lalaki.

Grace could see sadness and pain in his eyes. Kung saan man sila pupunta, mukhang naroon ang puno’t dulo ng emosyong nakikita niya ngayon sa mga mata nito.

Ayaw niya itong maging malungkot kaya iniyakap niya ang mga braso sa leeg nito at ngumiti. “Valerian?”

“Yes?”

“Puwede mo akong ipagluto?”

Sa wakas ay nawala na ang lungkot sa mga mata ng lalaki. “Sure.” Bumangon ito sa kama at agad na nagbihis.

Siya naman ay kinuha ang bathrobe at isinuot ’yon, saka hinila si Valerian patungo sa kusina.

Panay ang sulyap ni Valerian kay Grace habang nagmamaneho siya patungo sa kung saan niya dadalhin ang dalaga. Ngumingiti ito tuwing nagtatama ang mga mata nila.

“Malayo pa ba tayo?” tanong ni Grace.

“Malapit na.” Ilang liko na lang, naroon na sila.

“Okay.”

Napuno ng katahimikan ang loob ng sasakyan. Mahigpit siyang napakapit sa manibela nang mabasa ang salitang “cemetery” hindi kalayuan.

Here we go. Fuck! This is it! Wala nang atrasan ’to.

Huminga si Valerian nang malalim, saka ipinarada ang sasakyan sa labas ng sementeryo.

“Ano’ng ginagawa natin dito?” tanong ni Grace.

Hindi siya sumagot. Lumabas siya ng sasakyan at pinagbuksan ito ng pinto, saka magkahawak-kamay na iginiya patungo sa puntod ng dalawang mahal niya sa buhay.

Nang tumigil sila ni Grace sa harap ng puntod ng kanyang ina at ng nakababatang kapatid niyang babae, binitiwan niya ang kamay nito.

“My mom and sister are buried here. Two days ago is my sister’s death anniversary. Ngayon naman ang kay Mommy,” panimula ni Valerian at ngumiti nang mapait. “And their death is my entire fault. Kasalanan ko ang lahat.” Humarap siya kay Grace na blangko ang mukhang nakatingin sa kanya.

Hinawakan nito ang kamay niya. “Paano mo naging kasalanan?”

Mariing ipinikit ni Valerian ang mga mata at parang nanariwa sa isip niya ang nangyari mahigit sampung taon na ang nakakaraan.

Napasabunot sa sariling buhok si Valerian habang nakatingin sa malamig na bangkay ng kanyang nag-iisang kapatid. Abala siya sa pag-aaral para sa midterm examination nang may tumawag sa kanya dahil nasa ospital daw ang kapatid niya.

Before she died, she told him what happened during her vacation in Japan.

A tear slid down on his cheek. Napakabata pa ni Airjem para mamatay. Ni hindi pa nga nito nararanasang mag-aral sa college at magtrabaho bilang isang stewardess tulad ng pangarap nito.

Airjem, his sister, was just eighteen years old for God’s sake! And she would never be peaceful.

“This is your entire fault.” His father, Valerius, a half-Russian, said with a thick and hard voice. “Kapag may nangyaring masama sa mommy mo, kasalanan mo rin ’yon, Valerian. I was gone. It was your responsibility to keep them safe.”

His head hung low. Oo, kasalanan niya lahat ng ’to. Kung mas naging responsable lang sana siya. Hindi rason na nineteen years old pa lang siya. He was the second man in Volkzki household. He should be responsible!

Bago pumunta si Airjem sa Japan, hiniling nito sa kanya na samahan niya ito. But he said no. Nakapangako na kasi siya sa kanyang ina na sasamahan ito sa Spain dahil gusto nitong magbakasyon doon. Hindi ito masamahan ng kanyang ama na abala sa negosyo. At noong nasa Spain na sila ng ina, iniwan naman muna niya ito roon sa kadahilanang midterm nila at hindi niya puwedeng ma-miss ’yon kung hindi ay babagsak siya. A low grade meant his father’s wrath, so he studied so hard and never missed an exam.

“It’s your entire fault,” ulit ng ama niya, saka umalis ng morgue.

Nang mawala ang ama, hinayaan niyang umagos ang mga luha na pinipigil niya.

Hinawakan niya ang malamig ng kamay ng kapatid at humagulhol. “I’m so sorry, baby sis. I didn’t know. Kung alam ko lang na mangyayari sa ’yo ’to, eh, di sana sinamahan kita sa Japan. Sana hindi ka na—” he choked, “—nagahasa. Kasalanan ko ’tong lahat. I’m so sorry. Please, patawarin mo ako. I’m so sorry. I’m so sorry.” Nakaluhod na siya sa sahig. Napuno ng hagulhol niya ang buong morgue. “Kasalanan ko ’tong lahat. Kung sumama lang sana ako sa ’yo—”

“It wasn’t your fault, you know that.”

Nag-angat si Valerian ng tingin at nakita si Knight, ang matalik niyang kaibigan. Pinahid niya ang nagkalat na luha sa pisngi. He stood up and pretended to be strong. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

Knight rolled his eyes. “No need to pretend, Val.” Lumapit ito sa kanya, saka tinapik ang balikat niya. “I know you’re hurting.”

Tumalikod siya kay Knight, saka walang ingay na humagulhol. He let his tears flow.

“Val, may kailangan kang malaman,” sabi nito.

Umiling siya. “Ayokong makarinig ng kahit anong negatibo, Knight.”

“You have to hear this.” Huminga ito nang malalim. “Kinausap ko ang Philippine Embassy sa Japan at wala raw silang magagawa sa kaso ng kapatid mo. Mga Yakusa ang gumahasa sa kanya at according sa police report, mga anim o walo ang gumamit sa kanya at bumugbog. The police said you could file a case but the winning chance is low. Hindi hahayaan ng Japan na madungisan ang bansa nila ng dahil sa nangyari. They are willing to pay your family to keep it a secret.”

An unexplainable hatred grew inside him. How dare they disrespect his sister like that!

Nanlilisik ang mga matang bumaling siya kay Knight. “Hindi namin kailangan ang pera nila!”

“You may think like that, but your father already accepted the money.”

Nanigas si Valerian sa kinatatayuan at nanlamig ang buong katawan. “No…”

“Yes.” Huminga nang malalim ang kaibigan. “Hindi niya ba sinabi sa ’yo?”

Wala siyang lakas para umiling. He felt so lost. “M-magkano ang buhay ng kapatid ko? How could Dad accept this? Fuck!”

“Three million pesos.”

Walang buhay siyang tumawa at napasabunot sa sariling buhok. “Mababaliw na ako, Knight. Masakit na ang ulo ko. Kasalanan ko ’tong lahat.”

“And one more thing, ipinahanap ko sa butler ko sa Spain ang mommy mo. At ngayong umaga, nakatanggap ako ng report mula sa inutusan ko.”

Slowly, his head looked up. Fear was in every fiber of his being. “A-ano?” Hindi niya namalayang nanginginig ang kamay niya sa paghihintay. Dread consumed him. “Ano’ng nangyari sa mommy ko?”

Knight looked away. “Pinasok ng isang magnanakaw ang hotel room na inookupa niya. Kinuha lahat ng pera at binaril ang mommy mo. The police said that your mom wasn’t sexually abused. Sabi nila baka nanlaban daw ang mommy mo kaya nabaril sa ulo.”

Nanghihinang bumagsak ang katawan at napaluhod si Valerian. An excruciating pain tightened around his heart and spread through his soul.

Una, ang kapatid niya. Ngayon naman ang kanyang ina.

Nagpatuloy si Knight sa pagsasalita. “Spain is giving two hundred thousand for your mother’s life. And they said they are sorry for your loss.”

Unexplainable fury boiled inside Valerian’s chest. He wanted to kill someone. He wanted so bad to make them all pay. But what could he do? Ano ang magagawa ng galit niya na namumuo sa buo niyang pagkatao?

He swore to God, he would never associate himself with Japanese and Spaniards. Para sa kanya, hindi nag-e-exist ang mga ito sa mundo. His sister loved Japan and her mother fell in love with Spain. Pero ngayon, wala na ang dalawang pinakaimportanteng tao sa buhay niya.

His fury would be forever in his heart and soul and he promised to himself that he would never set foot on those countries who took his loved ones away from him.

Tumitig si Valerian sa mga mata ni Grace na hilam ng luha. Mabilis niyang tinuyo iyon at hinaplos ang pisngi nito. “Matatanggap mo ba ang isang katulad ko na naging dahilan ng pagkamatay ng dalawang importanteng tao sa buhay ko?” Parang sinasakal ang puso niya sa sakit. “Kung sinamahan ko lang sana si Airjem, buhay pa siya ngayon. Kung hindi ko sana iniwan si Mommy sa Spain, kasama ko pa siya ngayon. See? It was my entire fault. I could have saved them pero makasarili ako. Inuna ko ang exam kasi ayokong pagalitan ni Daddy.” Mapait siyang tumawa. “God, I’m such a bastard.”

Napaigtad siya nang yakapin siya ni Grace nang mahigpit at hinagod ang likod niya. “Valerian, tama si Knight, hindi mo ’yon kasalanan.” Sinapo nito ang mukha niya ang pinakatitigan siya. “Wala kang kasalanan. Hindi mo ginustong mamatay sila. You have grieved for your lose for a decade. Oras na para hayaang matahimik ang ina at kapatid mo. Let their memories go and accept their death. Tanggapin mong wala na sila at ipagdasal mo na lang na sana nasa maayos silang kalagayan kung nasaan man sila.” She pressed her lips on hers. “And I would always accept you, Valerian Volkzki, no matter what.”

Parang may nabunot na tinik sa dibdib niya at gumaan ang pakiramdam niya. “Thank you,” he whispered against her lips. “God, Grace, I love you so much.”

She smiled. “Sa tingin ko mahal din kita.”

Mahina siyang natawa. “Sa tingin mo? Ouch!” Umakto siyang nasasaktan. “Ang sakit naman. Parang hindi ka sigurado, eh.”

Mahina itong tumawa, saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “Basta ’yon na ’yon.”

Nakangiting napailing-iling si Valerian, saka inakbayan si Grace at humarap uli sa puntod ng ina at kapatid. “Hey, mom. Hey, sis.” Humigpit ang pagkakaakbay niya sa babae. “This is Grace, the woman that I’m in love with. Kung buhay lang sana kayo, alam kong mamahalin n’yo rin siya katulad ng pagmamahal ko sa kanya. She’s an amazing woman with the hottest piece of ass I have ever seen.”

Pabirong sinuntok siya sa tiyan ni Grace. “Nasa sementeryo tayo, bawal dito ang mahalay na mga salita.”

That actually made him laugh. “Bawal? Bakit, may nakikita ka bang karatula na nagsasabing bawal ’yon?” pamimilosopo niya.

Inirapan siya nito. “Nakakainis ka.”

He chuckled. “Ang ganda mo.”

That put a smile on her face. “Salamat.”

He kissed her temple. “I love you.”

“Thank you,” tugon nito.

Parang may sumakal sa puso niya pero hinayaan niya ’yon.

Grace wasn’t ready for love. He could feel it and he understood that. Naiintindihan niya kung wala itong alam tungkol sa pag-ibig. Kaya ang magagawa niya ay turuan ito at iparamdam dito ang salitang pag-ibig para malaman nito.

And then he would gladly teach her how to love him.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 20

CHAPTER 20

Ihinilig ni Grace ang ulo sa balikat ni Valerian. Hapon na pero nasa sementeryo pa rin silang dalawa, magkahawak-kamay at magkalapit ang mga katawan. Valerian looked sad, and she could understand him. Masakit ang mawalan ng taong minamahal, lalo na kung sinisisi mo ang sarili sa pagkamatay nila.

Kaya naman nawala na sa isip niya na buksan ang clinic niya. Ngayong araw, sasamahan niya si Valerian. Ayaw niyang malungkot ’to. Mabuti na lang iniwan niya sa ibaba ng unit ang aso niyang si Valerian. May mag-aalaga rito habang wala siya.

Pinisil niya ang kamay nito. “Valerian?”

“Hmm?”

Tinanong niya ang kanina pa gumugulo sa isip niya. “Kumusta ang relasyon mo sa daddy mo? Are you two in good terms?” Pagkatapos ng naikuwento nito sa kanya, imposibleng maganda ang samahan ng dalawa.

Nagpakawala ito ng buntong-hininga. “After a decade, ’yong galit ko sa kanya, nandito pa rin sa puso ko. Hindi ko siya kayang patawarin pagkatapos niyang tanggapin ang pera na para bang iyon lang ang halaga ng buhay nina Mommy at Airjem.”

Niyakap niya ito mula sa tagiliran at hinalikan sa leeg. “Valerian, hindi ko sinasabi na patawarin mo ang daddy mo, pero masamang magtanim ng galit sa kapwa.”

Mapait itong ngumiti. “I don’t fucking care if it’s bad. I fucking hate him, that’s what I feel. And I’m not gonna fucking pretend that I fucking don’t so God would welcome me in heaven.”

Napangiwi si Grace sa maraming mura na lumabas sa bibig ng lalaki. Bumuntong-hininga siya, saka hinawakan ang pisngi nito at ibinaling paharap sa kanya.

She then kissed Valerian in the lips and he automatically kissed her back.

“Pati ba naman sa sementeryo, naghahalikan kayo?”

Naghiwalay ang mga labi nila, saka tumingin sa bagong dating. Si Knight. Nginitian niya ang lalaki na may dalawang dalawang bouquet ng puting rosas.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” May iritasyon sa boses ni Valerian.

Ipinaikot ni Knight ang mga mata, saka inilapag ang dalang dalawang bouquet ng puting rosas. Isa sa puntod ng ina ni Valerian, isa naman sa puntod ni Airjem. Kapagkuwan ay ipinikit nito ang mga mata at sa hinuha niya ay umasal ng panalangin. After that, he went to Valerian side, sat on the grass and sighed.

“At least, tatlo na tayo,” komento ni Knight bago tinapik ang balikat ni Valerian. “As usual, sasabihin ko uli na hindi mo kasalanan ang nangyari.”

Sasang-ayon sana siya kay Knight nang makarinig siya ng yabag. Her heart softened when she saw Shun Kim running towards them. He was also carrying two bouquets of white roses. Tulad ng ginawa ni Knight, inilapag ni Shun ang mga bulaklak sa puntod, saka umusal ng panalangin.

Grace was happy for Valerian. Oo nga at galit ito sa mga Hapon at Kastila, pero ang kaibigan nito ay isang Hapon at isang Kastila. The world was really weird most of the time. But its weirdness made it go round.

Lumapit si Shun kay Valerian, saka tinapik ang balikat nito. “Another year to grave, my man, but it isn’t your fault.”

Tumango lang si Valerian, saka humigpit ang hawak sa kamay niya. Humigpit naman ang yakap niya rito, saka humilig sa balikat nito.

“Bumisita na ba ang daddy mo?” tanong ni Knight.

Umiling si Valerian. “Hindi ko alam, sana hindi na. Pakitang tao lang naman siya tuwing pumupunta rito.”

Shun sighed. “So ano’ng gagawin natin ngayon?” Tumingin ito sa kanya. “Now that Grace is here, nasisiguro kong hindi tayo mag-iinuman hanggang sa mahiga na tayo sa sariling suka.”

Napangiwi siya. “Eww.”

Mahinang tumawa si Knight. “Ganoon kami palagi tuwing death anniversary. But now that you’re one of us, it’ll be different.”

Aww. Nakakataba sa puso na tinanggap na siya ng mga kaibigan ni Valerian na kabilang sa mga ito. Nakakatuwa.

“Paanong bago?” kunot ang noong tanong niya. “Hahayaan ko kayong mag-inuman hanggang sa wala nang alak sa mundo. Okay lang sa akin.”

Knight and Shun gaped at her.

Kapagkuwan ay napalatak si Shun. “Damn! A woman who understands men’s needs to drunk liquor.”

Ngumiti si Knight at nag-thumbs-up. “She’s a keeper, Val.”

Sa wakas, ngumiti na rin ang lalaki. “Today, it’s gonna be different. Ayokong uminom ng alak at magpakalasing.” Bumaling ito sa kanya. “I want to be with you. Kasi dahil sa ’yo, nagbago ang pananaw ko sa mundo.”

Ang lapad ng ngiti niyang kinikilig. “I want to be with you too. And I promise to be by your side always.” Tumingin siya kina Shun at Knight. “Puwede naman kayong hindi maglasing, eh. Pumunta tayo sa bahay ni Valerian at ipagluluto ko kayo.

Knight and Shun’s face paled.

“May meeting pala ako ngayon with Aidan Navarro,” parang nagpa-panic na sabi ni Knight, saka patakbong umalis.

“Ahm, I’m busy?” Napangiwi si Shun, saka mabilis na tumalilis palayo sa kanila.

Nagtatakang tumingin siya kay Valerian. “Ano’ng nangyari sa mga ’yon? Ikaw na lang kaya ang ipagluluto ko, mukhang busy sila, eh.”

A smile grazed on his lips. “Sure, Grace, puwede mo akong ipagluto.”

“Yehey.” Tumayo siya, saka hinila ito patayo. “Halika na. Excited na akong ipagluto ka.”

Natatawang nagpahila naman si Valerian sa kanya patungo sa sasakyan nito.

Grace couldn’t help but to smile widely. This was what she wanted for Valerian, to laugh and stay happy. He deserved it. So much.

After cooking and eating dinner , Grace and Valerian ended up in bed, naked and breathing hard.

Valerian thrust deep inside Grace. Gustong-gusto niya ang pakiramdam na baon na baon ang pagkalalaki niya sa pagkababae nito.

He liked the warm wetness coating his cock. He liked the feeling that in his every thrust, Grace would moan in pleasure.

“Valerian,” ungol nito sa pangalan niya habang nakapikit ang mga mata. Nakaguhit sa mukha nito ang sarap na nararamdaman. “Sige pa, bilisan mo pa.”

Her request made him smile. Of course, he also wanted it fast.

Hinawakan niya ang magkabilang baywang ni Grace, saka may binilisan ang bawat pagbayo. Sagad na sagad at baon na baon ang kargada niya sa pagkababae nito. Sa bawat hugot at baon niya ay nadadala ang balakang ng babae, hinahabol ang kahabaan niya.

“Ohh! Valerian!”

Pinaglipat-lipat niya ang bibig sa mayayaman nitong dibdib, kinakagat-kagat at sinisipsip ang utong nito dahilan para mapaungol ito nang malakas na napakasarap sa pandinig niya.

“Ohh!” She raked her nails on his back. “Malapit na akong labasan.” She was panting. “Valerian—ohh!”

Valerian gripped Grace’s ass and thrust harder and faster. Nararamdaman niyang malapit na siyang labasan pero walang patid pa rin ang bawat ulos niya. Para siyang nahihibang sa bawat segundong nagdaraan na hinuhugot at ibinabaon niya ang pagkalalaki sa pagkababae nito.

He didn’t hold back. He gave her everything he had in that moment. In his every thrust, his lust and his love for this woman was surging like a storm inside him.

“Fuck!” he cursed when Grace tightened her muscle around his hard cock. “Moon cake, keep doing that.” He was panting and sweating. “Mas sumisikip ka lalo. Mas sumasarap,” sabi niya habang malakas at mabilis itong binabayo.

“Ahh! Ahh!” Napasabunot ito sa sariling buhok at lumiyad ang katawan. “Hayan na ako, Valerian—Ohh!”

“Sabay tayo!” Mariing napapikit si Valerian nang maramdaman ang katas ni Grace na pumalibot sa pagkalalaki niya.

Ang nakakabulag na sensasyong ’yon ay hindi niya napigilan. Ipinutok niya ang katas sa loob nito at hinihingal na bumagsak ang katawan sa kama, sa tabi nito.

He felt sated and contented. Habol pa rin niya ang hininga nang bumaling kay Grace na hinihingal din at pawisan.

Valerian couldn’t help but to stare at his beautiful moon cake.

This woman made him smile, laugh and happy. She made him change how he saw the world. She chased his nightmares away. Binago siya ni Grace at kaakibat ng pagbabagong ’yon ang pagmamahal na umusbong sa puso niya para dito.

And now, he couldn’t imagine himself without her.

“Inaantok ako,” sabi ni Grace na nakasimagot at halatang naiinis. Bumaling ito sa kanya. “I want to sleep.”

“Sige.” He stretched his arm and she automatically scooted closer and then his arm became her pillow. “Kumportable ka ba?”

“Oo,” nakangiting sagot nito. “Salamat.”

Napangiti na lang si Valerian nang tumagilid ng higa si Grace, saka yumakap sa kanya at pumikit. Napailing-iling na lang siya nang pagkalipas ng ilang sandali ay tulog na ito.

Nang masigurong hindi na ito magigising, maingat niyang pinalitan ang braso niya ng unan, saka umalis sa kama.

Ilang minuto muna niyang tinitigan si Grace bago kinuha ang cell phone at tinawagan ang kaibigan niyang si Ream Oliveros.

“Volkzki, napatawag ka.” Halatang nagulat ito.

Huminga siya nang malalim. “Kailangan ko ng singsing. I want it simple with heart-shaped white diamond stone.” White because it represented purity and innocence. “Mayroon ka ba niyan sa shop mo?”

“Oo, mayroon. Magpo-propose ka ba, Volkzki?” Umandar ang pagiging tsismoso ng lalaki.

He smirked. “Stay fucking tuned, Oliveros. “Pinatay niya ang tawag, saka tinitigan ang moon cake niya na mahimbing na natutulog.

Hinding-hindi na kita pakakawalan pa. You’re mine, Grace. Mine.

Nagising si Grace dahil sa sumisilip na araw sa bintana at tumatama iyon sa mukha niya. Ininat niya ang mga braso at bumaling kay Valerian.

So handsome.

Bumangon siya, saka umalis ng kama at nagtungo sa banyo para maligo. Ang hinubad niyang damit kahapon ay isinuot niyang muli.

Natigilan siya sa pagsuklay ng buhok nang marinig na nag-iingay ang cell phone niya. Mabilis niyang inilabas iyon sa bag, saka sinagot ang tawag.

“Grace…” It was her father and he sounded panicky. “Makinig ka sa aking mabuti, okay?”

“Daddy?” Bigla siyang nag-alala dahil hindi nagpa-panic ang daddy niya.

“Pack your clothes and go to our island. Sa kuwarto namin ng mommy mo, my vault doon, ang password ay pangalan mo. Kunin mo ang lahat ng passbook na naroon pati cash. Pagkatapos ay susunduin ka ng Tito Fujii mo gamit ang private plane niya.” Tito Fujii was her mom’s brother. Mayaman itong negosyante sa Japan. “Kailangan ka namin dito.”

Naguguluhang nagsalubong ang mga kilay niya. “Ha? Anong kailangan? Teka, ’di ba nasa isla kayo ni Mommy? Paano kayo napunta diyan sa Japan? Daddy, naguguluhan ako—”

“Anak, may lung cancer ang mommy mo. Inilihim lang namin sa ’yo.”

Napasinghap si Grace. “H-hindi ’yan totoo…”

“Narito kami ngayon sa Japan. Kasabay naming umalis si Nali. Please, understand us, baby. Your mom needs you. Alam kong ngayon ka palang naging independent diyan sa Manila at alam kong nag-e-enjoy ka pero kailangan ka namin dito.”

Worry and dread consumed her whole being. Oh, God. Her mom had a cancer? Nakaawang lang ang mga labi niya sa sobrang gulat sa nalaman.

Marahas siyang umiling-iling mayamaya. “No, Mom is okay—”

“Please, Grace. Palaging ikaw ang hinahanap niya rito sa ospital,” pakiusap ng kanyang ama.

Ospital? Ospital!

Tear filled her eyes. “Dad, bakit mo ito inilihim sa ’kin? I could have been there. With Mom.” Tinuyo niya ang basang pisngi. “Hintayin n’yo ako diyan. Darating ako. Ano’ng oras ako susunduin ni Tito Fujii?”

“Before eleven AM siya darating sa isla,” sabi ng Daddy niya.

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi. “Okay. I’ll be there.”

“Salamat, anak.”

Nanlalamig ang buong katawan niya nang patayin na ang tawag. Nanginginig ang kamay niya habang nakatingin kay Valerian.

Ayaw niya itong iwan pero ang kanyang ina ang nangangailangan sa kanya. At sa Japan ang bansang pupuntahan niya. Grace knew how much that country hurt Valerian. She would not ask him to go with her or visit her. Alam niyang mahirap ’yon sa lalaki. Hindi niya iyon gagawin kay Valerian.

Kahit sampung taon na ang nakakaraan, sariwa pa rin dito ang pagkamatay ng kapatid. Knowing Valerian, siguradong gagawin nito ang lahat para sa kanya. Ayaw niyang makaramdam ito ng sakit ng dahil sa kanya. It would be a torture to drag him towards the country he hated most.

Nasasaktan siya sa isiping matagal niyang hindi makikita ang lalaki, pero mas mabuti nang siya ang masaktan kaysa ito ang makaramdam ng sakit.

Humugot si Grace ng isang malalim na hininga, saka mariing ipinikit ang mga mata. Kapagkuwan ay umalis siya sa bahay nito nang hindi nagpapaalam. Ang tanging nasa isip lang niya ay kailangan siya ng pamilya niya. Wala siyang oras para isipin ang sarili. She knew that Valerian would understand.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 21

CHAPTER 21

Valerian woke up without Grace on the bed. He instantly felt annoyed. Nasaan kaya ’yon? “Moon cake?” He grunted. “Moon cake?”

Fuck!

Bumangon siya, saka binuksan ang banyo. “Grace?” tawag niya sa pangalan ng babae.

Fuck!

Wala ito sa banyo pero basa pa ang sahig n’on. Ibig sabihin, naligo na si Grace.

Valerian sighed and took a quick bath. Nang makapagbihis, lumabas siya ng kanyang kuwarto, saka hinanap sa buong kabahayan ang babae.

Twenty minutes had passed, halos nasuyod na niya lahat ng sulok ng bahay pero ni anino ni Grace ay hindi niya nakita.

“Nasaan kaya ’yon?” Napasabunot siya sa sariling buhok. “Baka lumabas ng bahay,” pagkausap niya sa sarili.

Naglakad siya patungo sa pinto, saka binuksan ’yon. Napakunot ang noo niya nang makitang papasok sa gate ng bahay niya si Ream. May dala itong paper bag na may nakasulat na Reaveros Jewelry Shop .

“Oliveros,” Valerian closed the door to his house and walked towards the gate. “Dala mo na?”

Tumango ito at iniabot sa kanya ang paper bag. “Here’s your order. That’s one point five million by the way.” Ngumisi ito. “Good luck on proposing.”

Valerian rolled his effing eyes. “Gee. Thanks.” Tinanggap niya ang paper bag. “Ipapadala ko na lang ang tseke sa ’yo.”

“Yeah, yeah.” Naglakad si Ream palabas ng gate niya, saka sumakay sa kotse nito.

Valerian sighed and took out the white velvet box inside the paper bag. Binuksan niya ’yon, saka napangiti nang makita ang heart-shaped diamond ring.

Perfect.

So perfect for his moon cake.

Itinapon niya sa basurahan ang paper bag, saka ibinulsa ang velvet box at lumabas ng gate. Habang naglalakad patungo sa destinasyon niya, tinawagan niya si Grace.

Panay lang ang ring ng cell phone nito. Kahit nakalimang tawag na siya, hindi ito sumasagot.

He sighed in annoyance. Mukhang umiwi ito nang hindi man lang siya ginigising. He bet she have an emergency in her clinic. Pagdating sa mga aso, nakakalimutan siya nito.

And he admired her for that. Grace would be not Grace if she didn’t love animals.

Nang makarating sa CCTV house ng village, binuksan ni Valerian ang pinto at agad niyang nakita si Shun na nakatambay sa harap ng monitor. Mukhang naatasan na naman ito ni Lysander Callahan, ang may-ari ng buong Bachelor’s Village.

“Singkit, paki-rewind ng CCTV footage sa labas ng bahay ko,” sabi niya, saka umupo sa katabi nitong upuan. “I need to see if Grace left my house before I fucking woke up.”

“Stalker.” Ipinaikot ni Shun ang mga mata, saka mabilis na tumipa ang mga daliri sa keyboard. “How are you, my man?” tanong nito.

“Don’t talk to me,” inis niyang sabi.

Tinawanan lang siya ni Shun. “O, hayan na.”

Matiim siyang tumitig sa monitor. And there she was, his moon cake, leaving his house in haste.

May kakaibang kaba siyang naramdaman habang nakatingin sa mukha ni Grace. She looked pale, afraid and panicky. Maybe she had a sick patient. Si Grace pa na sobra kung mag-alala sa mga pasyente nito.

Tumayo siya, saka naglakad patungo sa pinto.

“You’re welcome!” puno ng sarkasmo na sigaw ni Shun.

Valerian showed Shun his middle finger before stepping out from the house. Tinakbo niya ang pagitan n’on patungo sa bahay niya, saka agad na sumakay sa black sedan niya.

Mabilis siyang nakarating sa clinic ni Grace. Pero laking gulat niya nang makitang nakasara ’yon at naka-lock mula sa labas.

“What the fuck?”

Mabilis niyang binuhay muli ang makina ng sasakyan, saka pinaharurot ’yon patungo sa condo ng babae. Nang maiparada ang sasakyan sa labas ng gusali, malalaki ang hakbang niyang tinungo ang elevator at nagpahatid sa floor kung saan ang unit ni Grace.

Valerian was in haste as he jogged to the unit. Nang makarating do’n, pinanggigilan niya ang doorbell pero lumipas na ang ilang minuto, walang nagbubukas. Naiinis na pinihit niya ang doorknob pero naka-lock ’yon.

Fuck! Fuck! Where is she?!

Nakakaramdam na siya ng takot habang sakay sa elevator pababa. Nang tumigil iyon at bumukas, tumakbo siya patungo sa pinag-iiwanan palagi ni Grace sa aso nitong si Valerian.

And thank God iba na ang bantay roon.

“Is Valerian here?” agad niyang tanong. “Ang aso ni Grace Oquendo.”

“Wait a minute, Sir,” tugon ng nagbabantay, saka may tiningnan sa logbook at tumingala sa kanya. “Kinuha po niya ang aso niya kaninang mga ala-sais ng umaga.”

Fuck! It’s already nine-thirty AM!

Patakbo siyang umalis at tinungo ang sasakyan niya, saka parang nakikipagkarera sa sobrang bilis na bumalik sa Bachelor’s Village.

Mariing ipinikit ni Valerian ang mga mata. Nararamdaman niyang nanginginig ang kamay niya. Umaatake na ang takot na baka may masamang nangyari kay Grace. He couldn’t live with that. Siguradong mababaliw siya kapag may nangyaring masama sa babaeng mahal na mahal niya.

Dumeretso siya sa CCTV house, naroon pa rin si Shun. Nakita siguro nito ang nagpa-panic niyang mukha dahil mabilis itong tumayo at humarap sa kanya.

“What happened?” Shun asked.

Walang sali-salitang nilapitan niya ang emergency button na nakakonekta sa bahay nina Knight, Lander, Ream at Andrius, saka nagsalita sa intercom. “This is Valerian. CCTV house. Now,” sabi niya.

“What the fuck, man?!” Napasigaw si Shun sa ginawa niya. “Ano ba’ng nangyayari?”

Humarap siya kay Shun. Isasantabi muna niya ang inis sa kalahi nito. He needed Shun Kim at the moment. Bumaling siya sa pinto ng CCTV house nang pumasok doon ang humahangos na sina Knight, Lander, Ream at Andrius.

“What is it, Val?” Agad siyang inakbayan ni Knight.

“Fuck it, what is happening?” Si Lander na hinihingal.

“Ano ba’ng nangyayari?” sabay na tanong nina Ream at Andrius.

Huminga siya nang malalim. “I need your help.” I can’t do this alone.

Napasipol si Andrius at ngumisi. “This is a miracle in the making. Si Valerian, humihingi ng tulong sa atin—”

“Nawawala si Grace,” putol niya sa ibang sasabihin ni Andrius.

Sabay-sabay na nagmura sina Knight, Lander at Shun. Si Ream naman at si Andrius ay kunot ang noong nakatingin sa kanya.

“Sino si Grace?” sabay na tanong ng dalawa.

“Grace is the woman that I love,” sabi niya, saka kinagat ang pang-ibabang labi nang maramdamang kinakain na ng takot ang buo niyang pagkatao.

“Okay. Ano’ng magagawa namin?” tanong ni Knight sa kanya.

Huminga si Valerian nang malalim, saka tumingin kay Lander. “May kaibigan ka sa LTO, ’di ba?” Tumango ito. “Ipahanap mo kung ano ang plate number ni Grace Oquendo.” Fuck! I can’t lose her! “Shun, pakihanap si Grace sa lahat ng papaalis na eroplano sa bansa. Kung kailangan mong suyurin ang bawat database ng mga paliparan sa buong bansa, suyurin mo.” Please, God, keep her safe. I love that woman . “Ream, ’di ba dati ka namang pulis?”

“Yeah,” Ream answered. “Ano’ng magagawa ko?”

“May connection ka ba sa ’taas?”

“I could pull some strings,” wika ni Ream, saka inilabas ang cell phone mula sa bulsa at may tinawagan.

Kahit paano, kumakalma na siya. “Andrius, can you—”

“On it!” mabilis na tugon nito habang mabilis na nagta-type sa cell phone. “Tatawagan ko si General Salazar.”

“’Di ba ama mo si General Salazar?” naguguluhang tanong ni Knight kay Andrius.

“Yes.” Andrius grinned and put his phone over his ear.

Pabagsak na naupo si Valerian sa sofa, saka sinapo ang ulo. Please, God, keep the woman I love safe. Hindi ko kakayanin kung may mangyayaring masama sa kanya. I don’t want to lose another person that I love so much!

“Ano’ng magagawa ko?” tanong ni Knight sa mahinang boses.

Tiningala niya ito. “Moral support.”

Mahinang itong tumawa at ginulo ang buhok niya. “Gago.”

Valerian chuckled. “Pareho lang tayong gago, huwag kang magmalinis.”

“What the fuck ever.” Ipinaikot ni Knight ang mga mata.

“Lander…” Si Ream ’yon. “Anong plate number ni Grace?”

Mabilis na sinabi ni Lander ang plate number. “Galing ang impormasyon na ’yan sa LTO.”

“Good.” Inulit ni Ream ang plate number. “That’s the plate number, Director Montevo. Tawagan n’yo agad ako kapag may nasagap na impormasyon ang mga bata n’yo,” he paused. “Thanks, Sir.” Pinatay nito ang tawag, saka tumingin kay Andrius. “Ano na?”

“Dad is already deploying armies in every checkpoint area here in Manila. May mga sundalo rin siyang pinakilos para hanapin si Grace at ang sasakyan nito,” wika ni Andrius.

“Shun, ano na?” kinakabahang tanong ni Valerian habang abala rin siya sa pag-contact sa kilala niyang detective. Naalala niya, may kaibigan si Grace na ang pangalan ay Tessmarie. Baka nandoon ang dalaga at kung wala man, baka alam nito kung saan nagtungo si Grace.

“Nakita ko na ang sasakyan ni Grace!” wika ni Shun.

Tumalon siya patayo mula sa kinauupuan, saka humarap sa monitor. “Nasaan?”

“Tsukamoto Pier,” sagot ni Shun.

“Pier… pier… Tsukamoto…” Valerian chanted, saka mabilis na tumakbo palabas ng bahay at sumakay sa kotse niya.

Alam niya kung nasaan ang pier na ’yon.

Bago pa niya mapaharurot ’yon, mabilis nang nakasakay si Knight sa passenger seat.

Malakas na inapakan ni Valerian ang silinyador ng sasakyan, saka pinaharurot ‘yon patungo sa Tsukamoto Pier. From his sideview mirror, he could see his friends’ cars behind his.

Mas lalo pa niyang binilisan ang pagpapatakbo. Nang makarating sa pier, umuusok na ang harap ng sasakyan niya pero wala siyang pakialam doon. Mabilis siyang lumabas ng sasakyan at patakbong nilapitan ang pamilyar na sasakyan ni Grace na nakaparada sa isang garahe.

“Sasakyan ’to ni Grace,” sabi niya sa mga kaibigan niyang nagsidatingan na.

“Nasaan siya?” tanong ni Shun.

“Fuck! Fuck!” Gusto niyang manuntok at magwala pero walang maitutulong ’yon.

“Sino ho sila?” sabi ng boses mula sa gilid ng garahe.

Lahat sila napatingin sa nagsalita. Medyo may katandaan na ang lalaki.

“Nasaan ang babaeng may-ari ng sasakyang ’to?” agad na tanong ni Valerian sa lalaki. Abot-abot ang kaba niya habang hinihintay ang sagot sa tanong niya.

“Ah, si Ma’am Grace ho?”

“Oo. Siya nga.” Unti-unti siyang napapangiti. Thank God. Someone knew his moon cake. “Nasaan siya? Bakit narito ang sasakyan niya?”

“Dito talaga iniiwan ng Pamilya Oquendo ang sasakyan nila tuwing umuuwi sila. Ako ang caretaker ng pier na ’to na pag-aari ng mga Oquendo.” Itinuro ng lalaki ang dagat. “Kaninang umaga, mga alas-sais y media, inihatid ko sa speedboat si Ma’am Grace patungo sa isla nila.”

Valerian grinned happily. Thanks heavens. Kumalma na rin siya sa wakas. “Puwede mo ba kaming ihatid do’n? I’m Valerian Volkzki, boyfriend ako ni Grace.” Hindi naman ’yon kasinungalingan. Label na lang ang wala sa kanila ng babae. “Nag-alala ako sa kanya nang umalis na lang siya bigla sa bahay nang walang paalam.”

“Valerian Volkzki?” gagad ng matandang lalaki. “Ikaw si Valerian Volkzki?”

“That’s me,” mabilis na sabi niya. “Ako ’yon. Bakit mo alam ang pangalan ko?” nagtatakang tanong niya.

May hinugot na papel ang matandang lalaki mula sa bulsa, saka iniabot sa kanya. “Heto po. Sabi ni Ma’am Grace, hindi siya sigurado kung pupunta ka rito pero kung pumunta ka raw at hanapin siya ay ibigay ko raw ’to sa ’yo.”

Nagtatakang tinanggap ni Valerian ang papel at matiim iyong tinitigan. Fuck! He was fucking nervous. He knew that this was a letter from Grace. What was inside made him dreadful.

Fuck! Fuck! Fuck!

For the first time since her mother and sister passed away, he felt afraid again. Natatakot siya sa kung ano sng laman ng sulat na iyon.

Valerian took a step back and opened the letter. Grace penmanship was curvy and clear. Nang mabasa niya ang dalawang salita na nakasukat do’n, parang may sumuntok at sumakal sa puso niya.

I’m sorry.

– Grace

Ano ang ibig sabihin n’on? Kinabahan siya bigla. Baka mali lang ang nasa isip niya. Maybe, he was assuming again. Maybe… maybe… this was just a joke from Grace.

But his moon cake didn’t joke around.

Ibinulsa ni Valerian ang maliit na papel, saka humarap sa lalaking nagbigay sa kanya n’on. “Puwede mo ba akong ihatid sa isla nila? Kailangan ko lang siyang makausap.”

Nag-isip muna ito bago tumango. “Puwede. Sige, tara.” Naglakad ang lalaki patungo sa speedboat na nakaparada. Sinundan nila ito.

“Man, kayo na lang,” sabi ni Andrius. “Tatawagan ko si Dad na itigil na ang paghahanap.”

“Yeah. Me too,” sabi ni Ream.

“Sige,” sabi niya.

Tanging sina Shun at Knight lang ang kasama niyang sumakay sa speedboat patungo sa isla kung saan naroon ang moon cake niya.

Nang dumaong ang speedboat, agad silang bumaba.

Itinuro ng lalaki ang maliit na pathway. “Tahakin n’yo ang daang ’yan. Sa dulo niyan ay ang bahay nina Ma’am Grace.”

“Salamat.” Si Knight ang nagsabi n’on.

Sila ni Shun ay agad na naglakad patungo sa daan.

Malalaki ang hakbang nilang tatlo patungo sa bahay ni Grace. Nang makarating sa dulo ng daan, agad nilang nakita ang malaking mansiyon.

Damn! His moon cake was fucking rich!

Sinalubong sila ng isang may-edad na na babae. “Sino ho sila?” magalang nitong tanong.

“I’m Valerian Volkzki,” pagpapakilala niya. “Gusto ko sanang makausap si Grace.”

“Ah, si Ma’am Grace? Kaalis lang po.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Saan? Pabalik sa Manila?”

Umiling ang babae. “Hindi ko po alam kung saan, Sir. Basta may dalang malaking maleta si Ma’am. ’Tapos nagbilin na baka matagalan silang makabalik na buong pamilya. May sumundo sa kanyang private plane. Doon siya sumakay.”

“Wala ka talagang alam kung saan siya nagpunta?” pangungulit niya. “Hindi ba siya nasabi—”

“Wala ho talaga, Sir. Pasensiya na, pero kahit halughugin mo ang buong bahay, wala ho talaga rito si Ma’am Grace,” sabi ng babae, saka nagpaalam na sa kanila.

Mahina siyang natawa nang walang emosyon. “What the fuck…” Humarap siya sa mga kaibigan niya. “Maybe, she’s back in Manila. Siguro kailangan ko pang maghanap.” Ang boses niya ay nawawalan na ng pag-asa. “Hindi naman siya aalis nang walang paalam, ’di ba? Hindi naman niya ako iiwan, ’di ba?”

“Puwede pa akong maghanap,” sabi ni Shun, saka inilabas ang cell phone mula sa bulsa at mabilis ang galaw ng mga daliri.

“Oo nga, hindi ka n’on iiwan,” wika naman ni Knight, saka tinapik ang balikat niya. “Mahal ka niya, ’di ba? Hindi ka n’on iiwan.”

Walang buhay siyang natawa. “She thinks she loves me. Hindi siya sigurado. Grace is innocent, Knight. Hindi pamilyar sa kanya ang emosyong ’yon.”

“Still, I believe that we can still find her,” sabi ni Shun.

Mapait siyang ngumiti. “She actually left without telling me. Nasaan kaya siya ngayon?”

Shun sighed. “Sorry, Val, kung private plane ’yon, walang record ang kahit anong paliparan. I can’t find her. I’m sorry, man.”

Hinugot ni Valerian mula sa bulsa ang puting box na may lamang singsing at binuksan iyon. Mahina siyang natawa. “I fucking fell in love for the fucking first time and this is what happened.” Isinara niya ang box at malakas na ikinuyom ang kamao. “Sabi niya hindi niya ako iiwan, sabi niya mananatili siya sa tabi ko, pucha naman, eh! Punyeta! Punyeta!”

Knight gripped his arm. “Halika na. Umuwi na tayo.”

Parang may sumasakal sa puso niya at para iyong pinipipit sa sobrang sakit. Gusto niyang magwala, gusto niyang sumigaw nang malakas pero wala siyang ginawa ni isa. It fucking hurt like hell. He felt like his heart was being cut into tiny pieces and it was fucking bleeding to death.

Nag-iwas siya ng tingin nang maramdamang may nahulog na mainit na likido mula sa mata niya. Mabilis niyang pinahid ’yon gamit ang likod ng kamay, saka suminghot-singhot at humarap kay Knight.

“Let’s go,” sabi niya, saka naunang naglakad pabalik sa pinanggalingan nila.

Tumingin si Grace sa labas ng bintana ng ianunsiyo ng Tito Fujii niya na nasa Japan na sila. Si Tito Fujii ang piloto ng pribadong eroplanong sinasakyan nila.

She sighed as she looked down from the plane’s window. “Valerian…” bulong niya sa pangalan ng lalaki sa hangin. Her heart was aching. Nami-miss na agad niya ito.

Pero hindi niya puwedeng isipin ang sarili niya, dapat unahin muna niya ang pamilya niya. Titikisin niya ang nararamdamang pagka-miss sa lalaki.

Pero ang sakit sa puso niya, bumiyahe ’yon patungo sa mga mata niya at naging luha na nalaglag sa pisngi niya.

“God…” Kinapa niya ang dibdib kung nasaan ang kanyang puso. “I will miss you, Valerian. Very much.” Naramdaman niya na lumapag ang eroplanong sinasakyan. She sighed. “God, please bless me.”

Ipinikit niya ang mga mata, saka tinanggal ang seat belt at lumabas ng eroplano. Sinalubong siya ng malamig na simoy ng hangin. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

Habang binabantayan ang ina sa ospital, maraming nakatambak na magazine sa harap ni Grace. Lahat ’yon ay binili ni Nali para sa kanya dahil wala na raw siyang ibang ginawa kundi ang magbantay. Ni manood nga ng TV ay hindi niya ginagawa sa loob ng apat na buwan niya sa Japan.

Inilapag niya ang magazine na natapos na niyang basahin, saka pinulot ang State Trend Entertainment Magazine .

Nagsalubong ang mga kilay niya nang makitang nasa front page si Valerian. Oo nga pala, State Trend Entertainment Magazines also distributed in Asia. At hindi nakakagulat na laman n’on si Valerian. Kilala ang lalaki.

Mabilis niyang hinanap ang page kung saan naroon ang full article patungkol kay Valerian.

“The hot bachelor and the president of AirJem Airlines, Valerian Volkzki and Lena, the daughter of the vice president were seen together in one of the parties hosted by Count Knight Velazquez. According to our reliable source, the two were dating in LaFure Restaurant. And a week ago, the two were spotted kissing in Valerian’s car—”

Ipinikit ni Grace ang mga mata nang maramdamang parang may paulit-ulit na tumatarak na patalim sa puso niya.

Ang sakit-sakit.

At kasunod ng sakit na ’yon ay ang galit na naramdaman niya kay Valerian. Apat buwan pa lang ang nakakaraan simula nang umalis siya pero may iba na itong babaeng pinagkakaabalahan.

He promised to be hers always. Kalokohan lang pala ang lahat ng ’yon.

Hindi siya makahinga kaya naman tumayo siya. At nang pumihit siya paharap sa pinto, nakita niya si Nali na nakatingin sa kanya.

Mabilis niyang pinahid ang basang pisngi dahil sa luha niya na hindi niya namalayang tumulo na pala. “Nali, sa labas lang ako—”

“No.” Naglakad ito palapit sa kanya, saka sinapo ang mukha niya. “Bakit ka umiiyak?” Bumaba ang tingin nito sa hawak niyang magazine kung saan nakalathala ang article tungkol kay Valerian. “Grace, sagutin mo ako. Did this guy…” Itinuro nito ang mukha ni Valerian. “Hurt you?”

Umiling siya. “Hindi—”

“Huwag kang magsinungaling sa ’kin, Gracey. You already lied to me once, don’t do it again.”

Umawang ang mga labi niya. “A-ano?”

“Nang gabing doon ako natulog sa condo mo at umalis ka dahil sabi mo may emergency sa clinic, sinundan kita kasi nag-alala ako sa ’yo dahil gabi na,” paliwanag nito. “Pero laking gulat ko nang makita si Valerian Volkzki na kausap mo, kinuha ang bag na dala mo at sumakay ka sa kotse niya. And I was beyond shock when I saw you two kissed.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “Grace, you’re innocent as a baby. Kaya nagulat ako sa nakita ko pero hindi ako nagsalita o nagsumbong kay Daddy. Alam kong malaki ka na at nakikita ko namang masaya kang kasama siya. But now, you’re crying…”

Doon siya walang ingay na napahikbi at yumakap nang mahigpit kay Nali. At habang umiiyak ay ikunuwento niya lahat ng nangyari. Lahat-lahat. Wala siyang inilihim.

At nang matapos niyang sabihin lahat, gumaan ang pakiramdam niya pero naroon pa rin ang sakit sa isiping may ibang babae nang nagpapasaya kay Valerian. Ang sakit-sakit n’on. Mas masakit dahil nangako itong sa kanya lang ito.

“Oh, Grace.” Pinisil ni Nali ang kamay niya. “That man took advantage of your innocence. God! Gusto ko siyang suntukin!” Napailing-iling ito. “Ito na nga ang sinasabi ko kay Daddy, eh. Alam kong mula simula na may magte-take advantage sa kainosentehan mo—”

“Hindi niya ako pinuwersa.” Kahit galit siya kay Valerian, ayaw niyang marinig na pinagsasalitaan ito ng negatibo ng kapatid niya. “Kung nasasaktan man ako ngayon, kasalan ko ’yon. Hindi niya ako pinilit ang isang bagay. Lahat ng ginawa niya sa ’kin, pumayag ako nang buong puso.”

Nali sighed and shook her head in disbelief. “You really love him, huh?”

Umawang ang mga labi ni Grace, saka napakurap-kurap. “W-what?”

“Grace, ipinagtatanggol mo siya kahit nasasaktan ka dahil sa article na nabasa mo tungkol sa kanya. If that’s not love, I don’t know what that is anymore.” Nali tsked. “I love you, sis, kahit minsan tinatarayan kita. Naiinis lang kasi ako sa kainosentehan mo, pero ngayong hindi ka na naman pala inosente, oras na para mamulat ang mata mo sa totoong mundo.” Inagaw nito ang magazine na hawak niya at itinapon ’yon sa sofa, saka matiim na tumingin sa kanya. “Una mong dapat malaman ay iyang mga lalaki, gagamitin lang ang katawan mo at pagsasawaan, pagkatapos ay iiwan ka rin. Pangawala, pagdating sa isang relasyon o pag-ibig, walang forever, kaya kalokohan ang mga pangakong binibitawan ng letseng kalalakihang ’yon.”

Grace couldn’t help herself but to agree with Nali.

“Pangatlo, dapat hindi ka magpa-under sa kanila. Dapat lumaban ka. If they tease you, tease them too.”

“Hindi ko alam kung paano—”

“Tuturuan kita.” Hinaplos ni Nali ang pisngi niya, saka niyakap siya. “Don’t worry, sis, tuturuan kita sa lahat ng dapat mong malaman bilang isang babae. Hindi ko hahayaang manatili kang ignorante sa mga bagay-bagay sa mundo. Hindi na ako ngayon magpapapigil kay Daddy na gusto ka yatang ikulong sa hawla ng kainosentihan.”

“Salamat, Nali,” sabi niya, saka kumawala sa pagkakayakap nito.

Nali grinned. “Don’t thank me, sis, wala pa akong ginagawa.” Tinapik nito ang baba niya. “So, papayag ka bang turuan kita sa mga bagay-bagay sa mundo na sigurado akong hindi mo alam?”

Mabilis siyang tumango. “Oo. Payag ako.”

Tumalon si Nali sa tuwa. “Great.” Pinulot uli nito ang magazine na itinapon, saka ibinigay sa kanya. “Una, basahin mo ang buong article tungkol kay Valerian. Kung puwede, paulit-ulit pa. At kapag sobrang sakit na at pakiramdam mo naging manhid na ang puso mo dahil sa sakit, saka tayo mag-uumpisa.”

Bumaba ang mga mata ni Grace sa magazine at binasa nga ang article tungkol kay Valerian at sa bago nitong babaeng kasama ngayon.

Sa bawat katagang binabasa niya, parang pinipiraso ang puso niya. Ang luha niya ay bumubuhos na parang umuulan nang malakas. Kahit masakit, pinilit niya ang sariling tapusing basahin ang buong article. At saka inulit niyang basahin nang ilang beses bago siya tumigil.

Yes. It was painful. Very painful. And she felt so numb.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 23

CHAPTER 23

One and a half year later…

Napaigtad si Grace nang may umakbay sa kanya habang nakatingin siya sa karagatan. Nang tingnan niya kung sino ’yon, napangiti siya nang makita ang kababata at kaibigan niyang si Lash Coleman.

They were close when they were kids. Nang lumaki sila, naging busy sila pareho. Naging close lang sila uli nang mamatay ang mommy niya at nakilibing ito. Simula n’on, bumalik nang muli ang turingan nila sa isa’t isa.

“Akala ko matutulog ka na,” sabi niya.

Lash shrugged. “Can’t sleep. Bukas dadaong na ang Black Pearl Cruise Ship sa Pilipinas.”

Pinag-aralan ni Grace ang emosyon sa mukha ng lalaki. “You look tense,” obserba niya. “Bakit?”

“Uuwi na si Nez,” sabi nito, saka bumuga ng marahas na hininga. “God, anong klaseng pagtitimpi na naman kaya ang pagdadaanan ko? It would be torture to see her and not touch her.”

Humilig siya sa balikat ng kaibigan. “Lash, kung kayo, kayo. Kung hindi, hindi. Pero ang suwerte ni Nez dahil totoo ang pagmamahal mo sa kanya.”

Ginulo ni Lash ang buhok niya. “How about you? Kumusta naman ang buhay-pag-ibig mo?”

Nagkibit-balikat si Grace. “Ayoko muna sa pag-ibig na ’yan. Sakit lang ang hatid niyan sa mga tao.” Iminuwestra niya ang kamay rito. “Look at you, nagmamahal ka lang naman pero nasasaktan ka. ’Yan ang pag-ibig, mahilig manakit at masyadong paasa.”

Lash faked a cough. “Bitter alert.”

Inirapan niya ito. “Totoo naman ’yon.”

Ibinalik ni Grace ang tingin sa karagatan at huminga nang malalim. Naapektuhan na yata siya ni Nali sa pagiging bitter. Hindi naman ’yon nakakagulat. She felt the real pain because of love, may karapatan siyang maging bitter. At oo, siya ang umalis, pero balak naman din niyang bumalik agad, saka siya magpapaliwanag.

Pero apat na buwan pa lang simula nang mawala siya, may ipinalit na agad ang lalaking ’yon sa kanya. The pain was still lingering inside her heart. Pero hindi niya hahayaang umiyak na naman siya dahil sa sakit.

And as Nali taught her, she learned so many things, but she never learned to forget Valerian Volkzki. She never learned to erase him in her heart. Bawat gabi, sa tuwing hihiga siya sa kama, naalala niya ang mga pinagsaluhan nilang dalawa. At sa panahong nagdaan, na-realize niyang siya ang may mali. Wala siyang karapatang magalit kay Valerian.

Damn her innocent mind. Inakala talaga niya noon na hihintayin siya nito dahil sa pangakong binitiwan nito. God! Bakot ba hindi siya nag-iisip?

And now she was back in the Philippines, si Valerian ang isang taong ayaw niyang makitang muli. Because she knew, even after the pain she felt because of him, she still loved him.

Tinapik ni Lash ang balikat niya na gumising sa diwa niya.

“Kumusta naman si Tito Greg?” tanong nito kapagkuwan na ang tinutukoy ay ang ama niya. “How is he moving on?”

Lumambong ang ekspresyon ng mukha niya at naging malungkot ’yon. “He’s coping in his own way. Mahirap, pero ang tanging magagawa na lang namin ay ipagdasal si Mommy.”

Tinanggal ni Lash ang pagkakaakbay ng braso sa balikat niya, saka humilig sa railing ng cruise ship. “Saan ka naman ngayon pupunta? Bubuksan mo uli ang clinic mo? Si Nali, kumusta na ’yon?”

Tumango siya. “I’m starting over again. Si Nali naman, nakuhang model ng isang modeling agency sa California. Si Dad naman, nanatili sa Japan.”

Lash sighed and looked at her worriedly. “Are you sure that you’re okay?”

Tumango siya. “Oo.”

“Good.” Ginulo na naman nito ang buhok niya.

Grace smiled. “Yes. I’m good.”

Ilang minuto pa siyang nanatiling nakahilig sa railing bago iniwan si Lash at pumasok sa loob ng cruise ship.

When Black Pearl Cruise Ship stopped in Japan, binisita siya ni Lash sa bahay nila. Noon din niyang napagdesisyunang umuwi na sa Pilipinas sa kagustuhan na rin ng kanyang ama. Ayaw siguro nitong makita niya itong nagmumukmok.

And now after how many weeks, dadaong na ang cruise ship sa bansa.

“Lath, give me back my son!” sigaw ng isang pamilyar na boses na gumising sa nag-iisip niyang diwa.

Kumunot ang noo ni Grace habang nakatingin sa pinanggalingan ng boses. Her mouth parted open when she saw Shun Kim arguing with Lath, Lash’s twins.

“Lath, akin na ang anak ko!” galit na sabi ni Shun. “Hinahanap na si Saito Becker ng asawa ko.”

Napasimangot si Lath. “Pahiram muna.”

“Ayoko. Gumawa ka ng sa ’yo.”

Inagaw ni Shun ang sanggol, saka mabilis na umakyat sa hagdaan pataas. Naiwan si Lath na nakasimangot.

A small smile grazed her lips. Hindi niya akalain na may asawa’t anak na pala si Shun. At base sa mukha nito, halatang masaya ito sa buhay may asawa. Nakakatuwa naman ang nalaman niya.

Si Knight kaya may asawa na? Sina Lander, Cali, Calyx, Ymar at Dark, may mga asawa na rin kaya ang mga ’yon?

Eh, si Valerian? May asawa na kaya? Ang huling balita niya tungkol dito ay ang article na nabasa niya. ’Tapos wala na. Pero dapat hindi na siya ma-curious pa.

Curiosity was never a good thing for her.

Tinahak ni Grace ang daan patungo sa cabin niya. Magpapahinga muna siya para mamaya pagdaong, magaan ang pakiramdam niya.

“Why don’t you go and fuck yourself?!” sigaw ni Valerian sa kanyang ama nang pumunta ito sa opisina niya at nagde-demand na namang ipasok ang isang investor sa kompanya niya.

“Valerian, your mouth!” balik-sigaw nito. “Ano ba ang masama sa hinihiling ko?!”

“Fuck you!” sigaw na naman niya, saka matalim ang mga matang tumingin sa mga mata ng ama. “I’m not going to let some idiot fuckers in in my fucking company. It’s a no and fucking understand it!”

Kanina pa galit si Valerian sa kanyang ama, simula pa nang pumasok ito sa opisina niya. At kanina pa siya iritado sa lahat ng kaganapan sa buhay niya.

He didn’t know why he became hundred times grumpier, and two hundred times annoyed at the world. Oh, fuck! Alam niya kung bakit siya ganoon. Alam na alam niya.

Fuck! Fuck! Fuck!

“Valerian—”

“No and get out of my fucking office!” Sinipa niya ang isang visitor’s chair at tumama ’yon sa water dispenser dahilan para matumba ’yon sa lakas ng impact. “Get the fuck out!”

Nakahinga nang maluwang si Valerian nang mawala sa paningin niya ang ama. Fuck!

Hope I didn’t see my father’s fucking face again.

Umupo siya sa swivel chair. Kasabay n’on ay pumasok si Lester, ang secretary niya.

“Boss, Miss Elena is outside. Hinahanap ka,” sabi nito.

Umismid si Valerian, saka tumayo. Might as well let all his irritation out. Lumabas siya ng opisina. Agad siyang sinalubong ng matamis na ngiti ni Elena na mas nagpairita lalo sa kanya.

“Valerian, baby—”

Doon siya biglang sumabog nang maranig ang endearment na ’yon. “Look, Elena, you are just someone I want to fuck for a night, not for a long time. Hindi ba sinabihan na kita kagabi na wala akong planong makipagrelasyon sa kahit sino? I fucked you because I felt my cock itching. Pero huwag kang umasa na madudugtungan ’yon. So, get the fuck out of my company because I don’t want to see your fucking face again!” Pagkasabi n’on ay tinalikuran niya ito at pumasok sa opisina niya. Alam niyang nakatigalgal sa kanya ang babae.

Fuck! Shit!

Kakaupo pa lang ni Valerian sa swivel chain nang pumasok uli sa opisina niya si Lester.

“Boss, heto po ang listahan na hiningi n’yo kaninang umaga.” Inilapag nito ang isang papel sa ibabaw ng mesa. “May kailangan pa ho ba kayo?”

“Wala na. Sige, umalis ka na,” sabi niya, saka binasa ang listahan.

Mga pitong empleyado rin pala ng AirJem Airlines ang magsasampung taon na sa buwang ’to. And as fucking promise, ten fucking years meant a solid gold fucking ring na puwedeng isangla.

Inabot niya ang cell phone na nasa mesa, saka tinawagan si Ream Oliveros.

“Yes, Volkzki?” agad nitong sabi nang sagutin niya ang tawag.

“Seven rings for my employees,” he said. “The usual.”

“Copy. Kunin mo na lang dito sa shop bukas ng umaga,” sabi nito.

“Okay.” Pinatay ni Valerian ang tawag, saka inilapat ang likod sa upuan. “Fuck! Why am I so grumpy as fuck?”

Bumuga siya ng marahas na hangin, saka wala sa sariling napatitig sa sofa. A memory flashed through his fucking mind. It was that woman, sleeping on the sofa.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. Punyetang buhay ’to, o. ’Tang-ina talaga!

He took a deep breath and picked up the folder he needed to read and started signing it. He needed to fucking work to not get fucking insane!

Nagulat si Grace nang mapagbuksan niya ng pinto si Lash. Isang araw palang mula nang dumaong ang Black Pearl Cruise ship sa bansa at kagabi pa lang siya nakakauwi sa a condo niya.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” nagtatakang tanong niya.

“I need your help.”

Tumaas ang isang kilay niya. “Para saan?”

“Para mamili.”

“Mamili ng?”

“Basta.” Hinawakan siya ni Lash sa kamay, saka hinila palabas ng condo niya. “Samahan mo na lang ako.”

“Teka, si Val—”

“Iwan mo muna ang aso mo,” wika ni Lash. “Madali lang naman ’tayo, eh.”

Grace sighed. “Fine.” Isinara niya ang pinto ng condo, saka nagpahila na lang kay Lash.

Saan naman kaya siya dadalhin ng lalaking ’to?

Pagkalipas ng ilang minuto, natagpuan ni Grace ang sarili sa labas ng Reaveros Jewelry Shop.

“Ano’ng gagawin natin dito?” nagtatakang tanong niya.

“I need to find a ring for Nez.”

Tumaas ang kilay niya. “May forever na kayong dalawa?”

Nalukot ang mukha nito. “Wala pa pero naniniwala akong malapit na ’yon.”

She rolled her eyes. “Sige, mangarap ka pa.”

Mahinang natawa si Lash, saka hinila siya papasok sa loob. Umawang ang mga labi niya nang bumungad sa kanya ang iba’t ibang klase ng mga alahas at lahat ng ’yon ay kumikinang sa ganda.

“Wow. This is amazing.”

Lash chuckled. “Yeah, yeah.”

Hinila siya ng lalaki patungo sa counter at kinausap ang babaeng nasa likod n’on. “I’m Lash Coleman, nandito ba si Ream Oliveros?”

“Yes, Sir,” magalang na sagot ng babae na may matamis na ngiti sa mga labi. “Nasa loob po siya ng showroom. Hinihintay po kayo.”

Tinanguan lang ni Lash ang babae, saka hinila na naman siya patungo sa makipot na daan na nasa kanan.

And the showroom was a very wide room, with six sets of sofas. Ang ganda naman ng showroom na ’to. Halatang kahit chandelier ay mamahalin dahil kumikinang ’yon.

“Ream, my man. Naihanda mo na ba?” tanong ni Lash sa lalaking naglalatag ng mga singsing sa ibabaw ng mesa.

The man named Ream looked up at them. “Oo. Naihanda ko na. Heto ngayon ang available naming singsing.” Itinuro nito ang monitor na nakadikit sa gitna ng mesa. “Kung wala kayong magustuhan sa mga singsing, puwede kayong tumingin sa iba naming disenyo online. The disadvantage is you’re going to wait for a couple of months kasi sa ibang bansa pa ’yon ipinapagawa.”

Tumango-tango si Lash at hinila siya paupo sa mahabang sofa.

“Thanks, man,” sabi ni Lash kay Ream, saka nagkamay ang dalawa.

“Sige, maiwan ko na kayo ng girlfriend mo,” sabi ni Ream at umalis na.

Tumaas ang dalawang kilay ni Grace nang makaalis ang lalaki. “Bakit hindi mo itinama ang sinabi niya?”

Lash smirked. “Kaibigan ko si Ream, tsismoso ang isang ’yon. Baka kapag sinabi kong hindi ikaw ang girlfriend ko ay hanapin niya. Alam ko ang karakas ng mga luko-lokong ’yon. Baka makarating pa ’to kay Nez, matakot pa ’yon.”

Grace rolled his eyes. “Talagang matatakot ’yon. Hindi pa nga kayo, bibili ka na ng singsing. Sino ka, si Madam Auring?”

Pinukol siya ng masamang tingin ni Lash. “Dinala kita rito para makatulong sa pagbili ko ng singsing, hindi na insultuhin ako.”

Umingos siya. “Totoo naman ang sinasabi ko, ah.”

“Yan ang napapala mo sa kakadikit kay Nali.” Napalatak ito. “Naapektuhan ka na ni Nali na mas bitter pa sa ampalaya.”

Nginisihan niya lang ito, saka nag-umpisang tingnan ang mga singsing na nakalatag sa mesa.

Hmm. Lahat ’yon magaganda pero wala pang nakakuha ng interes niya. Pinulot niya ang singsing na may kulay-itim na diyamante at isinuot ’yon sa daliri niya.

“Ito ang gusto ko, babe,” biro niya kay Lash na seryosong namimili ng singsing.

Tumingin naman agad ang kaibigan sa daliri niya. “Hindi ’yan bagay sa ’yo, honey,” pakikisakay nito sa kalokohan niya, saka hinubad ang singsing at pinalitan ’yon ng singsing na may puting diyamante. “Ito ang bagay sa ’yo, sweetheart. Ang ganda.”

Malakas na natawa si Grace sa kalokohan nilang dalawa ni Lash. Kung may makakarinig sa kanila, baka isipin ng mga ito na magkasintahan nga sila ng baliw na katabi niya.

Valerian took a deep breath as he stepped inside the Reaveros Jewelries. Why the fuck did he agree to get those rings? Ang susuwerte naman ng mga empleyado niya, siya pa talaga ang kukuha.

Tang-ina naman, o!

Blangko ang mukha niya nang lumapit sa counter. “Where’s your fucking boss?”

Namutla ang babae nang makita siya at nanginginig ang boses na nagsalita. “N-nasa showroom po.”

He rolled his eyes and went to the show room. Halos buwan-buwan ay narito siya kaya alam niya kung nasaan ang show room. That was what usually happened when someone made a fucking promise to give away a fucking ring in someone’s one decade work of efficiency.

Nagsalubong ang mga kilay ni Valerian nang makita si Ream na nasa labas at pasilip-silip sa loob ng showroom.

“What the fuck are you doing?” He gave Ream an arched look.

Napaigtad ito sa gulat, and then he put his index finger over his lips, silencing him. “Sshh… Lash is here with his fiancée.”

Valerian rolled his eyes. “Ang tsismoso nga naman, forever nang tsismoso.” Nilampasan niya ito. “Show me the fucking rings. Now.”

Nabitin ang mga paa niya sa paghakbang papasok nang tumuon ang mga mata niya sa babaeng kasama ni Lath na namimili ng singsing.

Fuck! Fuck! Fuck! Fuck! Fuck!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 24

A/N: To CM CORTES –> Happy Happy Birthday sayo!

CHAPTER 24

“Ito na nga lang ang bilhin mo , maganda naman, eh,” sabi ni Grace kay Lash na abala pa rin sa pamimili ng ibang singsing. “Ito lang ang nagustuhan ko, actually.”

“Honey, may iba pa tayong pagpipilian,” wika ni Lash na sinasakyan pa rin ang kalokohan nila kanina. “How about sa brochure?”

“Hmm…” Pinindot niya ang monitor ng computer. And using her fingers, she swiped and swiped until she heard Lash’s voice.

“Stop,” sabi nito. “That’s the one.”

Napatitig si Grace sa singsing na napili ng lalaki. Tumaas ang kilay niya sa ganda n’on, pero maganda rin naman ang presyo. Lahat yata ng bulsa sa pantalon mo ay mabubutas sa sobrang mahal.

“Ang mahal naman,” komento niya na ngayon ay kunot na ang noo.

Inakbayan siya ni Lash. “It’s okay. Mahal naman kita, eh.” Kinindatan siya nito na ikinatawa niya.

And lulo-loko, talagang ipinagpatuloy ang pakikisakay sa kalokohan niya kanina.

“So, iuuwi mo na ako?” tanong niya. “Pakakainin ko pa si Val, baka magutom ’yon.”

“Wait, tawagin ko lang si Ream—”

“Nakapili na kayo?” Biglang pumasok si Ream, saka lumapit sa kanila.

“Yes,” sabi ni Lash, saka itinuro ang screen ng computer. “That’s the one.”

Ngumiti ang lalaki. “Sa Russia pa ito gagawin at baka matagalan nang isang buwan.”

“Ayos lang,” sabi ni Lash.

Grace rolled her eyes. Ayos lang talaga kasi hindi pa naman alam ni Nez na baliw na baliw sa kanya itong si Lash.

“Okay. I’ll call you when it’s done,” sabi ni ni Ream.

Grace sighed, stood up and faced the door. Her eyes slowly widened in shock. Tumigil ang pag-inog ng mundo niya nang makita ang lalaking ayaw na niyang makita pa sa pagbabalik niya sa Pilipinas.

Valerian.

Nagtama ang mga mata nila ng lalaki at umawang ang mga labi niya. Valerian’s eyes were the same as the first time she saw him. Emotionless. Pero hindi maikakailang mas gumuwapo pa ang lalaki. Mas naging mature itong tingnan at mas naging maskulado ang katawan. He was wearing a polo shirt, pero alam na alam niya kung ano ang nakatago sa loob n’on.

Gusto niyang magbawi ng tingin kasi para siyang nahihipnotismo na tumitig sa mga mata nitong walang emosyon ni isa.

Pero bago pa siya makabawi, nauna na itong nag-iwas ng tingin, saka naglakad papasok ng showroom.

“Oliveros, show the fucking rings, so I can get the fuck out of here. Pronto.” His baritone voice sent shiver down her spine and it shoot down her belly.

At dahil sa pagmumura nito, naalala niya ang nakaraan. One kiss for one cuss. It was a trick that she gladly fell for.

“Volkzki!” Tumayo si Lash, saka lumapit kay Valerian at nagkamay ang dalawa. “How’s life?”

Valerian just shrugged. “Good.” Bumaling ang tingin nito sa kanya, ang mga mata ay nanatiling walang emosyon. “Who is she?”

Napakurap-kurap sa gulat si Grace nang makaramdam na parang may tumarak na matalim na bagay sa puso niya sa narinig. Ano ba itong nararamdaman niya? Dapat wala na. Dapat hindi na siya nasasaktan.

But of course, she could still feel the pain. For one and a half year, hindi niya nakalimutan si Valerian.

Pero bakit nagpapanggap itong hindi siya kilala?

“Oh, she’s Grace. My f—”

“Lash’s fiancée,” pagtatapos niya sa sasabihin ni Lash.

Tumaas ang kilay ni Valerian. “Hindi ko alam na pumapatol pala si Lash sa mga secondhand na.”

“What are you talking about, Volkzki?” nagtatakang tanong ni Lash.

“Nothing.” Inilabas nito ang cell phone. “Sige, umalis na kayo. Nakakaistorbo na kayo sa ’kin,” pagsusungit nito. At hindi siya sanay sa ugaling ’yon ng lalaki.

Ang Valerian na nakilala niya noon ay maalalahanin at malambing.

He changed.

Inakbayan siya ni Lash, saka iginiya palabas ng showroom. She didn’t look back as they walked. Nang makalabas sila ng Reaveros Jewelries, saka lang siya nakahinga nang maluwang.

Oh, God. Are you now punishing me for being a bad girl and breaking my father’s rule for me?

Dahil kay Nali, marami siyang hindi nasunod na rule ng kanyang ama.

Una, no drinking, pero palagi silang naglalasing ni Nali. Pangalawa, no men allowed, pero si Nali, halos isandaang blind dates yata ang isinet up sa kanya. Pangatlo, dapat nagpapaalam bago lumabas ng bahay, pero si Nali, inaya siyang mag-disco. Tumakas sila hanggang sa makauwi sila ng madaling araw nang walang nakakahuli sa kanila.

Lihim siyang natawa sa pinaggagagawa nila ni Nali sa Japan. Nali really did teach her so many things.

“Ihahatid kita sa condo mo o kakain muna tayo?” tanong sa kanya ni Lash nang buksan nito ang passenger seat ng sasakyann.

“Food first.” Ang lapad ng ngiti ni Grace. “’Tapos bili tayo ng pagkain para kay Valerian.”

Kumunot ang noo ni Lash. “It’s weird hearing you say that. May kaibigan kasi akong Valerian ang pangalan.”

Natawa siya at hindi na nagkomento, saka pumasok sa loob ng kotse. If Lash only knew that she also knew his friend named Valerian. At weird din para sa kanya na tawaging Valerian ang aso niya. It was also one of the main reasons why he couldn’t forget him. Tuwing nakikita niya ang aso, naaalala niyang minsan, pinagselosan ’yon ni Valerian.

It was painful to remember the past especially if the past was the best part of her life.

Ikinuyom ni Valerian ang kamao habang nakatitig sa mesa na nasa harap niya. Nagtatagis ang mga bagang niya at sobrang galit ang kanyang nararamdaman.

That woman made him experience hell in its newest level. ’Tapos ngayon ay makikita niya itong masaya sa piling ni Lash Coleman.

Valerian smirked evilly. Oh, no, Ms. Grace Oquendo. I won’t let you be happy with Lash. Hindi pa niya nakakalimutan ang sakit na nadama nang iwan siya ng babae nang wala man lang paalam.

Tumayo siya, saka huminga muna nang malalim bago lumabas ng showroom. Nakasalubong niya si Ream habang papalabas siya.

Kinunutan siya nito ng noo. “Hindi mo titingnan ang mga singsing?”

“Papupuntahin ko na lang ang empleyado ko rito para makapili at makasukat sila. The price range is twenty to forty thousand,” tugon niya. “Nawalan na ako ng gana.”

Nilampasan niya si Ream, saka humakbang palabas ng Reaveros Jewelries. Pero talagang nakatadhana na mabuwisit siya ngayong araw kasi nakita niya sina Grace at Lash na naglalampungan.

Fucking PDA! Can’t they just fucking get in and fucking drive away so he could live in fucking piece?!

Ang sarap sakalin ni Lash. Putang-ina! Nakakairita!

Sumakay si Valerian sa kotse niya pero hindi niya nagawang paharurutin ’yon palayo. Dumako ang tingin niya kay Grace na may ngiti sa mga labi habang nakikipag-usap kay Lash. She had this excited expression in her face just like before, every time he would introduce her something different and new.

And now, he couldn’t help asking the air around him as if it would answer. “Is she still innocent?”

Napailing-iling siya. Fucking shit!

Nang makaalis ang Porsche ni Lash, saka lang niya pinausad ang sariling sasakyan. At namalayan na lang niyang sinusundan niya ang sasakyan ng lalaki.

What the fuck?!

Huli na para mailiko niya ang sasakyan. Pumarada na ang Porsche ni Lash sa harap ng Délicieux Restaurant.

Valerian gritted his teeth in irritation. What the fuck am I doing with my fucking self?!

Mabilis niyang kinabig ang manibela sa kanan at pinaharurot ang sasakyan palayo sa Délicieux Restaurant.

Fucking bullshit! I shouldn’t act like this! I fucking shouldn’t!

May dalang pagkain si Grace para kay Valerian nang makauwi. Masaya ang aso niya dahil hindi na puro frozen meat ang kinakain nito.

Naglagay siya ng pagkain sa bowl, saka inilagay iyon sa harap ng aso.

As Valerian ate, she switched on the TV. Tumaas ang kilay niya nang makitang How to Make a Cupcake ang programa sa TV.

A half and a year with Nali made her realize how horrible her cooking was. Palaging sa CR ang ending ni Nali. Hindi siya makapaniwalang nagpapanggap lang pala ang mommy at daddy niya para hindi siya masaktan. That was how much they loved her. They wanted to protect her from pain.

What an amazing parent she had.

And then Grace remembered Valerian and his friends. Mahina siyang natawa. They ended up in the comfort room after eating her cupcake. ’ Yan kasi mga sinungaling.

Pero naisisiguro niyang ayaw lang ng mga itong saktan ang damdamin niya.

Grace sighed and sadness fell upon her. She missed those moments with Valerian. Kahit nasaktan siya sa nabasa niyang article tungkol dito noon, hindi n’on napigilan ang nararamdaman niyang pagka-miss dito.

The pain in her heart was overpowered by her feelings for him. Walang kuwenta ang galit niya dahil hindi naman n’on nabura ang nararamdaman niya para sa lalaki.

Nakakainis na nakakairita na hindi niya maintindihan!

Dumausdos siya pahiga sa mahabang sofa. Why did she feel so lonely all of the sudden?

Napaigtad si Grace nang marinig na nag-ingay ang doorbell ng unit niya. Tinatamad siyang bumangon, saka binuksan ang pinto. Nagsalubong ang mga kilay niya nang makitang wala namang tao.

She sighed and then looked down. Napakunot ang noo niya nang makita ang isang sapatos na walang kapareha.

“Ano ’to?” Napakurap-kurap siya bago umuklo at pinulot ang sapatos.

Nagtataka pa rin siya kung kaninong sapatos ’yon ng isara na ang pinto. Wala sa sariling inilagay niya iyon sa lalagyan ng mga sapatos niya. Tatalikod na sana siya nang matigilan. Bumalik ang atensiyon niya sa lalagyan ng sapatos, saka pinakatitigan ang sapatos na napulot sa labas ng pinto.

That shoe… no, it couldn’t be!

Dala-dala ang sapatos na tumakbo si Grace patungo sa kuwarto niya. Pagkatapos ay dumapa siya sa sahig at sumilip sa ilalim ng kama.

“There you are!” excited niyang sabi nang makita ang sapatos na itinago niya roon dahil ibinato niya ang kapareha n’on kay Valerian nang masagasaan nito ang aso niya noon.

Kinuha niya ang sapatos at ikinumpara iyon sa sapatos na dala. Hindi niya alam kung matatawa o maiiyak siya. It was the same color and size.

Oh, God! It’s the same shoes!

Binitiwan niya ang sapatos, saka mabilis na tumakbo palabas ng unit niya. Hinihingal siya nang makapasok sa elevator at pinindot ang ground floor.

Please! Please! Let it be Valerian!

Nang bumukas ang elevator, agad siyang tumakbo palabas ng building. Hinihingal siya nang makarating sa labas pero wala siyang pakialam. May sariling isip ang katawan niya.

“Valerian!” sigaw niya sa pangalan nito nang makita itong papasakay sa kotse.

He froze for a minute before looking back at her. Walang emosyon ang mga mata nito. “Yes?”

“’Yong s-sapatos,” hinihingal niyang sabi. “A-akin ’yon. Sa ’yo ba ’yon galing?”

Tumango ito. “Ngayong nagabalik ka na, ibabalik ko na rin ’yon sa ’yo. Nakalimutan ko noon, eh. Ayoko na kasing makakita ng isang bagay na galing sa ’yo.”

Her heart bled at that. “S-salamat.”

He nodded and went inside his car. Nang makaalis ’yon, kinagat niya ang pang-ibabang labi nang maramdamang nanunubig ang mata niya. Please! Ayokong umiyak!

Mabilis siyang bumalik sa condo unit niya, saka umupo sa mahabang sofa at sinapo ang mukha.

Good God. She couldn’t forget Valerian’s emotionless face. Ano ba ang nangyayari sa kanya?

Nang makauwi si Valerian, nalukot ang mukha niya nang makita si Knight sa bahay niya. “Walang ka bang bahay na Espanyol ka?” sikmat niya rito.

Knight shrugged. “Ang laki ng bahay ako, ’tapos ako lang mag-isa.” Umismid ito. “Hindi kasi ako katulad mo na loner palagi ang drama.”

Ipinaikot niya ang mga mata, saka umupo sa mahabang sofa, sa tabi ni Knight.

“Gusto mo ng hapunan? Nagluto na ako,” sabi ni Knight na nakangiti.

Huminga si Valerian nang malalim, saka tumingala sa kisame na parang nandoon ang kasagutan sa lahat ng frustrations na nararamdaman. “She’s back,” sabi niya.

Knight stilled. Agad nitong naintindihan kung sino ang tinutukoy niya. “And?”

Walang buhay na tumawa siya, saka tumingin dito. “Ano’ng gusto mong sabihin ko? Na naka-move on na ako? Fuck, Knight, we both know that I still have a fucking hang up on her.”

“So?” Irritation filled Knight’s face. “Val, siya ang nang-iwan sa ’yo. Huwag mong sabihing ikaw ang maghahabol.”

Umiling siya. “No. Hindi ko siya hahabulin. Yes, I still have a fucking hang up on her but I’m never gonna chase her. Never! Galit pa rin ako. Galit na galit.”

Knight tsked. “Oo nga pala, matagal palagi bago ka maka-move on. Kita mo nga yong pagkamatay nina Tita at Airjem hanggang ngayon, hindi ka pa rin makausad.”

Valerian just sighed, leaned back and closed his eyes. Fuck! I’m so fucking tired! 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 25

CHAPTER 25

It’s Grace’s fourth day since she opened her clinic. Nakakatuwa kasi kahit paano ay dumadami na uli ang pumapasok doon. ’Yong mga dating pasyente niya nang makitang bukas na uli ang clinic niya, nagsipagbalikan sa kanya.

And now, as she sat on her swivel chair. Hinaplos niya ang balahibo ni Valerian sa ulo. Panay naman ang kahol nito.

“O, bakit?” pagkausap niya sa aso. “Na-miss mo ba ang mga kalaro mo sa Japan?”

Valerian barked at her.

Ngumiti siya. “Nandito naman ako, eh. Ako na lang ang magiging kalaro mo.”

Biglang tumunog ang bell sa may pinto. Nakangiting nag-angat siya ng tingin at nanigas sa kinauupuan nang makitang pumasok doon si Valerian.

Her heart instantly beat faster than the normal. Oh, God! Please. Dapat hindi niya iyon nararamdaman! At ano ba ang ginagawa ng lalaking ’to rito?

Pinakalma ni Grace ang sarili, saka tumayo. “Good afternoon,” pormal niyang sabi. “May kailangan ka?”

Itinaas ni Valerian ang braso kung saan may karga-karga itong aso. “Shun fell. Ilang minuto siyang nawalan ng malay.” Lumapit ito sa mesa kung saan niya ini-examine ang mga pasyente. “Baka may nangyaring masama sa kanya.”

Lumapit siya sa pinaglagyan nito ng aso, saka mabilis iyong sinuri. Wala silang imik pareho habang inaalaman niya kung ano ang problema sa aso.

And this feels weird. God!

Humugot siya ng isang malalim na hininga at tumingin sa mga mata ni Valerian na walang emosyon. “Swollen ang left leg niya at saka ulo. Pero hindi naman malala,” sabi niya. “May gamot ako para diyan. Dito ka lang.” Kumuha siya ng gamot sa stock room at nang makabalik ay agad niyang inabot ’yon sa lalaki. “Here. Just apply it on the swollen area for two weeks. ’Tapos balik ka rito para makita ko kung maayos na siya.”

Tinanggap ni Valerian ang gamot na iniabot niya at naglapag ng pera sa mesa. Grace was expecting him to leave, but he didn’t. Matiim itong nakatitig sa kanya na para bang may malalim na iniisip.

“May kailangan ka pa?” tanong niya.

Tumaas ang kilay nito. “So Lash fucking Coleman, huh? Alam ba niyang secondhand ka na?”

Parang may yumurak sa pagkatao niya sa narinig na sinabi nito. He was insulting her and it hurt. Pero hindi niya hahayaang makita nito ang sakit na nararamdaman niya.

Taas-noo siyang sumagot. “Lash loves me. Kaya wala siyang pakialam kung secondhand na ako. And why would you care?”

Nagdilim ang mukha ni Valerian. “I fucking care because he is my fucking friend. You are a secondhand good that was—”

Malakas na tumama ang palad niya sa piangi nito. “Wala kang karapatang insultuhin ako. At ayoko ng nagmumura kaya umalis ka na sa clinic ko kung wala ka nang kailangan pa,” matapang niyang sabi.

His shock face turned into a sardonic smile. “Not so innocent now, huh?”

Tumalim ang mga mata niya. “I grow up.”

He smirked. “Did you now?” Inisang hakbang nito at pagitan nila, saka sinapo ang baba niya at inilapit ang mukha sa mukha niya.

Nagwawala ang puso niya sa sobrang lakas ng tibok n’on.

“Valerian…” anas niya nang maamoy ang mabango nitong hininga.

Bumaba ang tingin nito sa mga labi niya, kapagkuwan ay parang napapasong bigla na lang pinakawalan ang baba niya. “Thank you for your service, Doc,” sabi nito sa walang emosyong boses, saka lumabas ng clinic niya.

Doon lang siya nakahinga nang maluwang. Sinapo niya ang puso na unti-unti nang kumakalma. God. Valerian could still make her heart beat so fast. Just like before. Kailan ba niya ito makakalimutan?

Nang makabalik sa swivel chair, bumukas uli ang pinto. Mabilis siyang nag-angat ng tingin at nagulat nang makita si Knight.

Mabilis siyang tumayo, “Knight.”

Naglapag ito ng isang box ng moon cake sa ibabaw ng mesa niya. “For you.”

Nag-isang linya ang kilay ni Grace. “Ha?”

“Para sa paggamot kay Shun the dog.” Wala itong ngiti sa mga labi na nakasanayan niya noon. “Anyway, galit ako sa ’yo kasi sinaktan mo ang kaibigan ko. But I can tolerate my anger towards you. What I can’t tolerate is you, lying to Val. Really, Lash’s fiancée?” Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “We both know na si Nez ang gusto ni Lash. Tsismoso ako, alam ko ’yon. But don’t worry. Your fucking secret is safe with me.” Tumalim ang mga mata nito. “Sinaktan mo na siya noon, hindi ko na hahayaang ulitin mo pa ’yon ngayon. If you think of seducing him to take him back, feel free, but if you’re planning to hurt my best friend again, I’m going to make you suffer in more ways than one. And, Grace?”

Napalunok siya sa takot sa nakikitang talim sa mga mata ng lalaki. “A-ano ’yon?”

“I’m not kidding.” His voice was deadly.

Tumango siya. “Huwag kang mag-alala. Wala akong balak balikan ang kaibigan mo. And I’m not planning to seduce him either. Ang gusto ko lang ay hindi na siya makita pa.” Yes. That was what she wanted because her heart wouldn’t be still when Valerian was around. “Makakaalis ka na. Pakidala na lang ng moon cake na dala mo. Wala akong ganang kumain.”

“Ipinapabigay ’yan sa ’yo ni Valerian,” sabi ni Knight, saka tinalikuran siya. “Good-bye gift daw dahil nawalan siya ng pagkakataon noong umalis ka nang walang paalam.” With that, he left her clinic.

Napatitig si Grace sa box ng moon cake. Natatakam siya pero ayaw niya iyong kainin. Bumalik siya sa pagkakaupo sa swivel chair. Pakiramdam niya ay tinakasan siya ng lakas.

Good God. Please, save me from another heartache. Ayoko nang masaktan uli. Ayoko na.

Agad na pinaharurot ni Valerian ang sasakyan nang makaupo si Knight sa passenger seat.

“Ayaw niyang tanggapin,” wika ni Knight habang nagmamaneho siya. “Wala raw siyang gana.”

Nagtagis ang mga bagang niya. “Sinasabi niya lang ’yon dahil galing sa ’kin. If it comes from her fucking fiancé, she will accept it whole-fucking-heartedly.”

Mahinang natawa si Knight. “Chill, Val. Hindi ko alam kung galit ka ba talaga kay Grace o nagseselos ka lang dahil may iba na siya.” May panunudyo sa boses nito.

Humigpit ang hawak niya sa manibela. “If you don’t want me to fucking kick your ass out of my fucking car, you shut the fuck up, Spaniard Count.”

Lumakas ang tawa ng may sayad. “Napaghahalataan.” Nakita niya sa rearview mirror na napailing-iling ito.

“Kumusta na pala ang paghahanap mo sa kapatid mo?”

“Still nothing.” Knight sighed. “I’d been looking for my sister for a fucking long time. And fucking damn, I’m willing to pay millions just to see her safe and happy.”

Knight and his love for his missing sister. Oo nga at masungit si Knight sa mga hindi kakilala. Pero pagdating sa mga taong pinapahalagahan nito, kaya nitong gawin lahat, sumaya lang ang mga ’yon. Masasabi niyang kahanga-hanga ang mga katangiang ’yon ng kaibigan. But he wouldn’t fucking tell him that.

“Wala ba pang lead si Shun?”

Umiling ito.

“Kapag may lead na siya, pakainin mo ng pera agad para magsalita,” suhestiyon niya. “Lahat ng tao may presyo, Velazquez. Kasi lahat ng tao, nangangailangan ng pera. Nasa tao na lang ’yon, kung ano’ng pipiliin niya. Pera na makakabusog sa kumakalam nilang sikmura o pride na mas gugutom sa kanila.”

Napalatak si Knight. “Val, ang lalim ng hugot mo. Ipo-post ko na ba ’yan sa FB o Twitter?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “May FB ka?”

Knight looked at him like he just lost his head. “Wala kang FB? God, Valerian, saang kuweba ka ba nakatira? It’s like everyone has an FB account.”

Umingos siya. “I hate social media shits.”

“Pero nagseselos ka talaga kay Lash, ’no?” Bigla na lang lumiko ang topic nila.

Napailing-iling siya. “Hindi.”

“Ows?” Nakita niya sa rearview mirror na nakangisi ito. “Imagine Lash kissing Grace. Masakit?”

Fuck! “Masaya.”

Mahina itong tumawa. “Imagine Lash and Grace having a hot steamy sex.”

Nagtagis ang mga bagang ni Valerian. He wanted to punch someone. “Pakialam ko naman.”

“And imagine Lash and Grace getting married and having a baby—”

Malakas niyang inapakan ang break dahilan para maputol ang pagsasalita ni Knight at mapasubsob ito sa dashboard.

“May pusang kulay-pink na dumaan. ’Ayan kasi, hindi nagsi-seat belt,” nakangising wika niya, saka pinaandar muli ang kotse.

Mula sa sulok ng mga mata niya, nakita niyang nanlilisik ang mga mata ni Knight habang nakatingin sa kanya.

“Isa pang ganoon, Val, babalik talaga ako kay Grace at sasabihin kong patay na patay ka pa rin sa kanya at iisa-isahin ko ang mga pinagdaanan mo nang mawala siya. You want that?” he threatened him.

Natahimik si Valerian. Fuck! Kilala niya si Knight. Talagang gagawin nito ang sinabi.

Fuck shit! Fuck shit!

Pinaandar niyang muli ang sasakyan patungo sa Bachelor’s Village. Time to get fucking wasted again. ’Yon naman ang naging buhay niya sa loob ng isa at kalahating taon. Maglasing sa gabi, pumasok sa opisina pagsapit ng umaga at kapag gumabi, inom uli.

And that was all thanks to that fucking woman whom he couldn’t fucking forget! 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 26

CHAPTER 26

Valerian was fucking busy with work when his fucking phone rang. Napipilitan siyang sagutin ’yon dahil mapilit ang tumatawag. Napamura siya nang makitang si Lath Coleman ’yon.

Ano naman kaya ang kailangan ng lalaking ’to? If it was to ready their fucking planes, may mapapasabog talaga siyang eroplano sa galit.

“Ano’ng kailangan mo?” walang buhay niyang tanong nang sagutin ang tawag.

“I need your help.”

He sighed. “What kind of help?”

“Aerial help.”

Irritation filled him. “Sabihin mo na kung anong tulong ang kailangan mo bago pa mag-iba ang isip ko.”

Mahinang tumawa si Lath. “Damn, why so grumpy?”

Why don’t you fucking ask your fucking twin? ’Yon ang gustong sabihin ni Valerian pero nirendahan niya ang bibig. It would cause a lot of questions. Isa pa namang tsismoso itong kausap niya.

“O, ano na?” iritado niyang tanong.

Lath took a deep breath before speaking. “You see, Lash is in love with Nez, our stepsister. Hindi naman kami magkadugo kaya ayos lang. At dahil nalalapit na ang birthday ni Lash, napag-isipan kong bigyan siya ng early birthday gift. And that gift will only happen if you help me out.”

Halos mag-isang linya ang mga kilay niya. “What the fuck?! Lash is fucking in love with someone else?! Paano si Grace?”

“Ha? Ano ba’ng pinagsasasabi mo diyan, Volkzki? Best friend ni Lash si Grace.”

Umawang ang mga labi niya. “What the fuck?!” She lied to me?!

“At teka, paano mo nakilala si Grace?” Umandar agad ang pagiging tsismoso nito.

“Tutulong ako,” mabilis niyang sabi, saka pinatay ang tawag at mabilis na umalis sa opisina.

Napaigtad si Grace nang biglang bumukas ang pinto ng clinic niya habang may aso siyang sinusuri. Nang mag-angat siya ng tingin, nagtama ang mga mata nila ni Valerian.

But unlike before, his eyes weren’t emotionless. It held anger.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” tanong niya na nagtataka at medyo kinakabahan. “Maayos na ba si Shun—”

“Do you think it’s fun lying to me?” Nagtatagis ang mga bagang nito. “Do you?!”

Napaatras siya. “Ano ba ang pinagsasasabi mo—”

“Lash loves Nez.”

Umawang ang mga labi ni Grace. So, Knight spilled her lies. “Sino’ng nagsabi niyan sa ’yo—”

“It doesn’t matter who.” Hinawakan siya ni Valerian sa braso nang mahigpit. “Masaya ba ang magsinungaling sa ’kin? Nakakatuwa ba, ha?” Puno ng galit ng boses nito. “Fuck, Grace, hanggang kailan ka ba magsisinungaling sa ’kin? You always lie!”

“Ano ba’ng pinagsasasabi mo?” naguguluhang tanong niya. “At teka nga muna, bakit ba nagagalit ka na nagsinungaling ako sa ’yo tungkol sa relasyon ko kay Lath? Bakit ba big deal ’yon sa ’yo?”

Natigilan ito. Kapagkuwan ay natahimik, pagkatapos ay nagtagis na naman ang mga bagang.

“I hate liars,” Valerian said, and then he pinned her on the nearest wall and roughly captured her lips.

Napasinghap si Grace sa sobrang gulat dahilan para umawang ang mga labi niya at maipasok nito ang dila sa loob ng kanyang bibig. Mariin siyang napapikit nang maramdamang pinisil ng isa nitong kamay ang pag-upo niya habang isang kamay ay minamasahe ang dibdib niya.

Wala siyang lakas na patigilin si Valerian dahil hindi niya maikakailang gusto rin niya ang ginagawa nito.

God! She missed his touch. She missed his kisses. She missed him!

May sariling isip na gumalaw ang mga labi niya. His rough kisses turned slow and tender. Sinapo nito ang mukha niya habang hinahalikan siya nang banayad.

It felt so good to be kissed by Valerian again.

Yumakap siya sa leeg ng lalaki nang palalimin pa nito ang halik. Hinapit nito ang katawan niya palapit at kinakagat-kagat ang mga labi niya na parang nanggigigil.

She didn’t mind. She liked it. She liked this. God!

Nakaramdam siya ng panghihinayang nang maghiwalay ang mga labi nila pero ang mukha nila ay nanatiling magkalapit at halos gahibla na lang ang pagitan.

“Grace…” Masuyo nitong hinaplos ang pisngi niya. “Why? It boggles my mind. Isa’t kalahating taon na ang nagdaan pero hindi ko pa rin maintindihan kung bakit mo ako iniwan nang wala man lang paalam.” His eyes were full of emotion she didn’t dare to understand. “Bakit? Sagutin mo ako para mapanatag na ako. I can’t move on because of that. At alam na alam ng Panginoon na gustong-gusto na kitang kalimutan. ’Yan na lang. Sagutin mo ako. Pagkatapos n’on, baka sakaling makalimutan na kita nang tuluyan.”

She didn’t want to tell him. Kasi kapag sinabi niya, magmu-move on na ito katulad ng gusto nito. But he deserved to know.

Tumikhim siya. “That day, tumawag si Daddy. May lung cancer daw si Mommy at kailangan niya ako. Nasa Japan sila. I instantly said yes. Mommy ko ’yon. I can’t choose you over her—”

“Hindi naman kita papipiliin, eh.” Binitawan siya ni Valerian, saka umatras. Halata na naman ang galit sa mukha nito. “Fuck, Grace, hindi kita papipiliin. I won’t fucking do that to you. I know I’m a fucking jerk, pero hindi naman makitid ang utak ko. You could have told me. Madali lang namang magsabi, eh. Madali lang! It’s fucking easy!”

Napaigtad siya sa lakas ng boses nito. “Valerian, you don’t understand—”

“Talagang wala akong maiintindihan!” Sinipa nito ang pinakamalapit na upuan at lumipad iyon, saka tumama sa dingding pero hindi nasira. “Fuck, Grace, fuck! Alam mo ba ang sakit noong iwan mo ako? Alam mo bang halos mabaliw ako sa takot dahil akala ko may nangyari nang masama sa ’yo? ’Tapos mag-iiwan ka lan ng ‘I’m sorry’ ? Putang-ina naman, Grace, ano sa tingin mo ang iisipin ko! Ni ha, ni ho, wala! Alam mo bang nakarating ako sa isla n’yo dahil sa paghahanap sa ’yo? Alam mo ba na takot na takot akong mawala ka kasi ikaw ang pinakaimportanteng tao sa buhay ko?” Ang talim ng tingin nito sa kanya. “Sana sinabi mo na aalis ka kasi may sakit ang mommy mo. Papayag naman ako. Sasamahan pa kita—”

“That’s it!” Sumigaw na rin siya habang umaagos ang mga luha. “That’s the reason why I didn’t tell you. Sasama ka, eh! Alam ko, sasama ka. Alam na alam ko ’yon at ayokong sumama ka. Sobrang sakit ang naramdaman mo nang dahil sa Japan, ayokong sariwain mo ’yon. I know it would be torture for you to stay there with me. To stay in that fucking country that you hated! Ayokong gawin ’yon sa ’yo! Ayokong masaktan ka! Ayoko!”

Mabilis itong umiling. “That wasn’t your fucking decision to make. Ako ang dapat magdesisyon n’on. Ako! Punyeta naman, Grace, eh. Sa tingin mo, hindi ako nasaktan sa pag-alis mo?” Idinuro nito ang puso. “Alam mo bang dinurog mo ang puso ko? I had loved you! Mahal na mahal kita noon pero iniwan mo ako nang walang paalam! Fuck you for deciding for me. Fuck you for hurting me! And fuck you for leaving me! Sasabog na ang dibdib ko sa sakit. And now…” Nagpakawala ito ng buntong-hininga. “I finally had the closure I needed. Finally, I can erase you in my mind, in my heart and in my life.”

Tinalikuran siya ni Valerian at akmang hahakbang na palayo sa kanya nang pigilan niya ito.

“Wait!” Walang tunog siyang humikbi. “’Yong babaeng kahalikan mo sa kotse mo, tatlong buwan mula nang umalis ako…” Humikbi uli siya. “’Yong anak ng vice president. Totoo ba ’yon? Did you two kiss?”

Bahagyang nilingon siya ni Valerian. “Does it matter if we did or we didn’t?”

Tumango siya habang ang mga luha ay walang patid sa pagtulo. “It matters to me.” Inilapat niya ang kamay sa dibdib kung nasaan ang puso niya. “Kasi noong nabasa ko ’yon, ang sakit-sakit kasi ipinagpalit mo ako agad.”

“Masakit din ang ginawa mo sa’kin.”

Humikbi siya. “You promise me na ako lang, Valerian.”

Nadilim ang mukha nito. “Nangako ka ring hindi mo ako iiwan. You broke your promise. Patas lang tayo, Grace.” Humakbang ito palayo.

“I love you…” she whispered. “Sa isa’t kalahating taon na dumaan, I never forget you, Valerian. Never. I love you…”

Mahina itong tumawa nang walang buhay. “I don’t believe you.” Pagkasabi n’on ay tuluyan na itong lumabas ng clinic niya.

Siya naman ay malakas na napahagulhol at napaupo sa sahig. Niyakap niya ang sarili habang masagana ang luhang dumadaloy sa pisngi niya.

It was her fault. Lahat kasalanan niya, alam naman niya ’yon. Nagsisisi siya. Kung nagpaalam lang sana siya.

Mas lumakas pa lalo ang mga hikbi niya.

Kung nag-isip lang siya no’n bago umalis. Kung sana ginamit niya ang utak niya, hindi siya masasaktan at iiyak. Kasalanan talaga niya kung bakit siya nasasaktan. Kasalanan niya.

Kasalanan ko.

Parang sinasakal ang puso ni Valerian sa sobrang sakit nang makasakay siya sa kanyang kotse. Nasapo niya ang mukha at hinilamos ang mga kamay.

“Argh!” sigaw niya at mariing ipinikit ang mga mata. “Bakit ba ang sakit-sakit?! Fuck! Fuck!”

Kahit naninikip ang dibdib pilit siyang nagmaneho nang mabilis patungo sa Bachelor’s Village.

Ipinarada niya ang sasakyan sa labas ng mansiyon ni Knight, saka kumatok nang malakas.

The door opened after a couple of seconds.

“Val?” Puno ng pagtataka ang boses ni Knight pero nang makita ang mukha niya, napalitan ang pagtataka ng pag-aalala. “Ano’ng nangyari?”

“Nagkausap kami ni Grace. Ngayon, alam ko na kung bakit niya ako iniwan.” Dinibdiban niya ang sarili. “Pero kahit naiintindihan ko, masakit pa rin.”

Bumuntong-hininga ito. “Rum, whiskey o brandy?”

That actually made him chuckle. “Brandy.”

“Come on in.” Niluwagan ni Knight ang pagkakabukas ng pinto. “Maglasing na lang tayo.”

Napapailing na pumasok si Valerian sa bahay ni Knight at pabagsak na naupo sa mahabang sofa. Pagkalipas ng ilang minuto, bumalik ito sa sala, dala-dala ang dalawang bote ng brandy at ibinigay sa kanya ang isa.

“Sasamahan kitang maglasing,” sabi ni Knight, saka uminom mula sa bote. “Let’s drink.”

Itinaas niya ang bote, saka mabilis na uminom mula do’n. The brandy felt so hot on his throat but it fucking tasted good.

Napailing-iling na lang siya. Dapat nagtatrabaho siya ngayon pero heto siya at naglalasing. Fuck!

Grace could really fuck him up in more ways than one.

Walang ganang umuwi si Grace sa condo niya. Pagkatapos niyang pakainin ang aso siya, nahiga siya sa kama at wala sa sariling nakatitig lang sa kisame.

Naramdaman niyang may tumulong luha mula sa mga mata niya. Hinayaan niya lang ’yon.

Napaigtad siya nang marinig na tumunog ang cell phone niya. Kinapa niya ang bag na malapit lang sa kanya, saka kinuha doon ang cell phone at sinagot ang tawag.

“Yes?” walang buhay niyang tanong.

“Si Nali ’to. Kumusta ka na?”

“Okay naman. M-masaya.” Pumiyok ang boses niya sa huling katagang sinabi.

Grace tried to pretend that she was happy but she failed. Agad na naramdaman ni Nali na malungkot siya.

“Grace.” May pag-aalala sa boses nito. “Okay ka lang? Ano’ng nangyari?”

Bigla siyang napahikbi. “Nali.” Humikbi uli siya. “Kasalanan ko lahat. Wala akong karapatang masaktan.” Sunod-sunod ang hikbi niya. “Nagsisisi ako, Nali. Mahal ko pa rin siya. Mahal pa rin.”

Napahagulhol siya habang nasa kabilang linya pa rin ang kapatid, nakikinig sa mga hikbi niya.

Nali sighed. “Sabi ko na nga ba.” Napalatak ito. “Mahal mo pa rin ang lalaking ’yon. Ano’ng gagawin mo ngayon?”

“Galit siya talaga sa ’kin.” Sinabunutan niya ang sarili. “Bakit kasi ang inosente kong mag-isip? Umalis ako nang walang paalam kasi akala ko makakabuti ’yon sa kanya. Dahil ayokong ipaalam na sa Japan ako pupunta kasi alam ko ang masakit niyang pinagdaanan dahil sa bansang ’yon. Pero mas nasaktan ko pala siya. Ang gaga-gaga ko! Ang gaga ko! Ang gaga ko!”

“Good God…” Ang lalim ng buntong-hininga ni Nali. “Grace, kailangan mo ba ako diyan? Uuwi ako.”

Mabilis siyang umiling. “No. Kaya ko ’to. I just need… to… cry…” Napasinghot-singhot siya. “Magiging okay rin ako. Don’t worry.”

Nali sighed again. “Okay. Umiyak ka ngayon. Tatawag ako sa ’yo bukas at kapag umiiyak ka pa rin, uuwi na ako.”

“I’m okay.” Grace pulled herself together. “I’m fine.”

“Okay. Bye.”

“Bye.”

Nang mawala ang kapatid sa kabilang linya, pinakawalan niya ang kanina pang tinitimping pag-iyak.

Tonight, she would cry her tears out. Tomorrow, she’d face the day with a brave smile on her face.

Sana lang, bukas ay hindi na niya makita pa si Valerian. Gusto na niyang tumigil ang sakit na nararamdaman. Ayaw na niya. Masakit na sobra. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 27

CHAPTER 27

Hindi alam ni Valerian kung bakit natagpuan na naman niya ang sariling nakaparada hindi kalayuan sa clinic ni Grace. He kept on telling himself that he was mad at her, pero pabalik-balik din naman siya roon. After the hot kiss they shared last night, everything in him burned to have her and owned her again.

Fuck!

That fucking kiss made him so crazy last night. Hindi niya ’yon makalimutan. Dapat makalimutan na niya si Grace, nakuha na niya ang paliwanag na hinahangad mula nang umalis ito nang walang paalam. Pero bakit parang nakatatak pa rin sa isip niya si Grace?

Why?!

Natigilan siya sa pag-iisip nang may lumabas na babae mula sa clinic at kasabay ng paglabas nito ay ang pagpuslit ng aso ni Grace na kapangalan niya palabas.

Shit!

Mabilis siyang lumabas ng sasakyan nang makitang tatawid sa kalsada ang aso. Fuck shit! That fucking dog will die! Tumakbo siya palapit sa aso, saka mabilis na kinarga ito.

“You, fucker, will fucking die—fuck!” Mabilis niyang nilagyan ng distansiya ang katawan niya at ng aso. He glared at the brainless animal. “Fuck you! Don’t fucking lick me!”

Inilabas lang ng walanghiya ang dila, saka huminga nang mabilis. Napailing-iling si Valerian. Dapat na itong ibalik sa may-ari.

Akmang hahakbang siya patungo sa clinic ni Grace nang tumunog ang cell phone niya. Gamit ang isang kamay, sinagot niya ’yon.

“Yes?” sabi niya.

“This is Lester, Boss. May emergency meeting po. May isa tayong eroplano na nadisgrasya sa Baguio,” mabilis nitong sabi na parang nagpa-panic.

Fuck! “I’ll be there!”

Malalaki ang hakbang na bumalik si Valerian sa kotse, pinaupo ang aso sa passenger seat, saka pinaharurot ang sasakyan niya patungo sa AirJem Airlines.

Fuck! Fuck! Sana walang nasaktan o namatay. Fuck!

Nang makarating sa AirJem Airlines, karga-karga niya ang pesteng aso habang naglalakad papasok. Pinagtitinginan siya ng mga empleyado niya pero wala siyang pakialam. Deretso siyang sumakay sa elevator at nagpahatid sa top floor kung nasaan ang opisina niya.

“Boss, kanina ka pa hinihintay ng board,” salubong sa kanya ni Lester nang makalabas siya ng elevator.

Valerian gave the dog to him. “Alagaan mo nang mabuti. Kapag may nangyaring masama sa kanya, sesante ka,” pananakot niya.

“Yes, Boss.”

“Good.”

Malalaki ang hakbang ni Valerian patungo sa conference room. Malaking problema na naman ’to sigurado. Kapag may nangyaring masama sa mga pasahero ng eroplano, marami na namang makikialam, lalo na ang gobyerno.

Mga walanghiya! Mga epal naman silang lahat.

Valerian kicked the conference room door open and stepped in. Agad siyang umupo sa swivel chair niya, saka tumingin sa mga miyembro ng board.

“Kasalanan ko na naman?” she asked in a bored tone.

Huminga nang malalim si Mr. Gonzallo na para bang nagtitimpi ito. “No, but we want you to troubleshoot this problem—”

“Palagi naman, ’di ba? What’s the fucking use of this meeting para sabihin sa ’kin ’yon?” Mahina siyang tumawa nang walang buhay. “I know my fucking responsibilities and obligations, fuckers. You don’t need to tell me every time a problem arises.” Tumayo siya, saka matalim ang mga matang tiningnan isa-isa ang naroon sa conference room. “’Yon lang ba? Kasi may gagawin pa akong importante kaysa ang makipag-usap sa inyo.”

Napailing-iling na lang ang mga ito.

Valerian rolled his eyes and left the conference room. Fucking shit! Anong emergency sa meeting na ’yon? Mga walang utak talaga ang mga miyembro ng board.

Nang makapasok siya sa opisina, agad na sumunod sa kanya papasok si Lester.

“Boss, ano raw sabi?”

“I’ll troubleshoot the fucking problem.” Inilagay niya sa folder ang lahat ng kakailanganin niyang mga papeles. “Ikaw na muna ang bahala rito habang wala ako. Always remember my rule.” Tumiim ang tingin niya rito. “Do not entertain a Japanese or Spaniard investor.”

“Yes, Boss.”

“Good.” Kinuha niya ang aso na karga pa rin ng secretary niya, saka lumabas ng opisina niya.

Mabilis siyang bumaba sakay ng elevator. Nang makasakay na sa kotse niya, pinaupo niya ang aso sa passenger seat, saka huminga nang malalim.

He would be in Baguio for weeks—meaning hindi niya makikita si Grace. Holy fuck! Why did that feel so horrible? Bakit ba agad niya itong na-miss? Fuck! Kahit talaga ano ang gawin niya, hindi mawawala sa sistema niya si Grace. She would be forever engraved in his soul.

But he would never chase her; he would punish her for leaving him. Fuck! Revenge supposed to be sweet, pero hindi pa nga siya nag-uumpisa, it already tasted sour in his tongue.

The dog barked.

Natigilan si Valerian nang biglang may pumasok sa ideya sa isip niya. Bumaling siya sa aso na nasa passenger seat. “Well, well.” Ngumisi siya. “You’ll be the key for me to see Grace again. Through you, makakapaghiganti ako sa pananakit niya sa ’kin.” Maghihiganti, my ass! Makikita ko rin siya uli at mapapanatag na ako. Fuck me! Argh! “You, fucker, will stay with me for a little while,” pagkausap niya sa aso na parang may mangyayaring himala at sasagutin siya nito. “Hindi muna kita ibabalik sa may-ari mo kasi may binabalak pa akong masama. Get it?”

The dog barked.

Tumaas ang kilay niya. “You fucking understand that?”

The dog barked again.

“Now that’s impressive,” humahangang sabi niya, saka binuhay ang makina ng sasakyan. “We’re off to Baguio, Valerian.” Para siyang luko-loko na kausap ang aso. “Malamig do’n. Dapat may jacket kang dala pero mukhang makapal ang balahibo mo. Hindi ka mamatay sa hypothermia.”

Valerian sighed and shook his head. Yes. Nababaliw na siya dahil pati aso, kinakausap na siya.

Habang nagmamaneho, naglagay siya ng headset sa tainga, saka tinawagan si Knight.

“Hey, fucker,” sabi niya.

“Yow, weirdo,” agad nitong tugon. “Need anything?”

“Feed Shun and Knight while I’m gone.”

“Okay. ’Yon lang?”

“Yes.” Pinatay ni Valerian ang tawag, saka binalingan na naman ang aso na komportableng nakaupo sa passenger seat. “Kumusta kaya ang amo mo pagkatapos ng pag-uusap namin sa clinic niya?”

Valerian barked.

Fuck! That sounded weirder than weird! Yup. Nauulol na talaga siya! Wala na siyang pag-asang tumino.

Sobrang nag-aalala si Grace habang hianahanap niya sa buong clinic si Valerian. Lahat na yata ng sulok ay sinuyod na niya pero wala pa rin. Sigurado siyang dinala niya roon ang aso pero hindi niya ito nabigyang pansin dahil maraming pasyente kanina.

But now… oh, God! Maggagabi na.

Bigay pa naman ng mommy niya si Valerian. Oh, God. Please, iba na lang. Not my dog!

Iyon na lang ang tanging alaala na mayroon siya sa kanyang ina.

Paulit-ulit siyang nagdarasal na sana walang nangyaring masama sa aso niya habang naghahanap.

Lumabas na siya ng clinic, saka hinanap sa mga katabing gusali ang aso pero wala pa rin.

Nanunubig na ang mata niya. “Please, not my dog, please…” Nanlalamig ang kamay niya sa kaba. Valerian, please be safe. “Saan ka ba kasi nagpupuntang aso ka?” Suminghot-singhot siya habang naiiyak na. “My dog, please…”

Bumalik si Grace sa clinic, saka kinuha roon ang bag. Ini-lock niya ang pinto, saka hinanap muli ang aso. Sa pagkakataong ’yon, umabot siya sa ikalimang kanto pero ni anino ni Valerian ay hindi niya makita.

Nanghihinang napaupo siya sa gilid ng kalsada. Nasaan na ba si Valerian? Ayaw niyang mawala ito. Mahal na mahal niya ang aso niyang ’yon.

Grace sighed and closed her eyes in frustration. Kinagat niya ang pang-ibabang labi sa isiping nawawala ang aso niya at mga posibilidad na nasa kalsada ito ngayon, mag-isa, walang kasama.

Oh, God. Please! Huwag naman po ang aso ko. ’Yon na lang ang natitira kong alaala kay Mommy!

Kinagat niya ang pang-ibabang labi nang maramdamang may nalaglag na luha mula sa kanyang mga mata. Kagabi pa nga siya umiiyak dahil kay Valerian at namamaga pa ang mata niya. Ngayon naman, umiiyak na naman siya dahil kay Valerian na aso niya.

She instantly felt the pain when she remembered Valerian, the person.

Tinuyo niya ang pisngi gamit ang likod ng kamay nang marinig na tumunog ang message alert tone ng cell phone niya.

She took her phone out from her bag to read the message. Nagtaka siya nang makitang galing ang mensahe sa isang unknown number. Binuksan niya ang mensahe at namilog ang mga mata dahil sa nabasa.

This is Valerian. Nasa akin ang aso mo.

Nakahinga si Grace nang maluwang sa nabasa. Dahil sa mensahe nito, na-confirm niya ang matagal nang hinala.

After niyang mabasa ang article noon, hindi niya kinaya ang sakit, kailangan niyang malaman kung totoo ang nabasa niya. She tried calling him pero kung hindi out of coverage area ay error in connection naman ang sumasagot sa kanya. So she assumed that Valerian changed his number and she was right.

Ibinalik niya sa loob ng bag ang cell phone, saka pumara ng taxi at nagpahatid sa AirJem Airlines.

Nang makarating do’n, gad siyang nagtungo sa opisina ni Valerian pero ang secretary nito ang sumalubong sa kanya.

“Ma’am.” Halata ang gulat sa mukha ng lalaki. “It’s you.”

Ngumiti si Grace. “Nandito ba si Valerian? Kailangan ko siyang makausap. Nasa kanya kasi ang aso ko. Kukunin ko sana—”

“On the way to Baguio po ngayon si Sir,” sabi ni Lester na pinutol ang iba pa niyang sasabihin. “At oho, dala niya ang aso n’yo.”

Bumuga siya ng marahas na hangin. “Baguio? Kailan ang balik niya?”

“Hindi ko ho alam kung kailan ang balik niya. May ito-troubleshoot kasi siyang problema do’n kaya baka matagalan.”

“What?” Nalaglag ang mga balikat niya. “Oh, God. No. Ang aso ko.” Hindi siya mapakali hangga’t hindi niya nakikita ang aso. “Sige, alis na ako.”

“Sige ho. I’ll tell Boss na narito ka at hinahanap siya.”

Tumango si Grace at naglakad papasok sa elevator. Nang sumara ’yon, agad siyang tinawagan si Valerian sa bago nitong numero.

After six rings, he finally picked up.

“What?” he asked, irritated.

“Ang aso ko?” agad niyang tanong. “Nasaan si Valerian?”

“I’m here, talking to you,” nakakalokong sagot nito na sinundan pa ng mahinang tawa.

“Please, Valerian, ibalik mo ang aso ko.” Nagmamakaawa ang boses niya at mukhang nahalata ’yon ng lalaki.

“Hmm,” he drawled. “Actually, no. Hindi ko siya ibabalik sa ’yo.”

Doon tumaas ang dugo ni Grace. “What is your problem?! Aso ko ’yan kaya ibalik mo!” sigaw niya sa galit. “I swear to God, Valerian, kapag may nangyaring masama sa aso ko—”

“What?” Nanghahamon ang boses nito. “Ano’ng magagawa mo, Grace? Nandiyan ka sa Manila, narito ako sa Baguio. What can you fucking do to take your dog back? Wala.” Paused. “Oh. Actually, mayroon.” He chuckled coldly. “You could be my slave for the whole month.”

“My ass!” singhal niya rito.

Mahina itong tumawa. “Your ass is still hot, Grace.”

She gritted her teeth. “For the last time, Valerian, ibalik mo ang aso ko!”

“Ayoko. Kunin mo sa ’kin kung gusto mo.”

Hindi makapaniwalang umawang ang mga labi niya. “What?”

“What?” inosenteng balik tanong nito. “Hindi naman yata mamamatay si Lash kung pupunta ka rito sa Baguio nang ilang araw.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Bakit naman napasok si Lash sa usapan?”

Nawalan itong ng imik nang ilang segundo. “Ah, basta. Come to me, be my fucking slave, and you’ll get your fucking dog back.”

“Paano kung hindi ko gawin ang gusto mo?”

“Simple. Mawawalan ka ng aso.”

Nanlamig ang buo niyang katawan. Grace knew how ruthless Valerian could be. Mabait lang ito noon sa kanya dahil nanliligaw ito, pero ngayong galit sa kanya, hindi ito magiging mabait. He would be ruthless to her. That was for sure.

“You decide,” sabi nito, saka pinatay ang tawag.

Ibinaba ni Grace ang cell phone, saka huminga nang sobrang lalim. As if she had a choice. Pero hinding-hindi siya magiging alipin nito!

Hours later, natagpuan niya ang sarili na patungong Baguio.

God bless me.

Nakangisi si Valerian habang pinapakain ang aso ni Grace. “Hmm, darating na ang amo mo. I’m sure of that. Pero sisigurauhin kong hindi ka niya aabutan dito. I didn’t mean to, but I think kidnapped you.” Mahina siyang natawa at napailing-iling. “Doon muna kita iiwan sa kaibigan ko pansamantala habang nagiging alipin ko ang amo mo. Masaya ’yon, promise.”

Tumayo siya, saka bumalik sa pagkakaupo sa sofa. He leaned back and closed his eyes.

The memory of him and Grace kissing entered his mind and he fucking sighed. Wala na talaga siyang pag-asa. Oo nga at galit siya pero pansamantala iyong nawala nang maglapat ang mga labi nilang dalawa.

The kiss was making him fucking crazy with a need to fucking have her.

Napailing-iling na lang si Valerian. Ni hindi nga niya alam kung bakit niya kinidnap ang aso ng babae. To get his revenge or to get close to her?

Fuck! I don’t even what I’m doing!

Natigilan siya nang tumunog ang doorbell ng townhouse niya rito sa Baguio. Tinatamad siyang tumayo, saka binuksan ang pinto.

Phoenix Martinez welcomed his sight. Malapit lang ang bahay nito sa townhouse niya. Unlike those other bachelors who wanted to stay in Manila, iba si Phoenix. Mas gusto nitong manatili sa Baguio.

“Hey, man.” Ngumiti ito. “Nasaan ang aso na ipapahiram mo muna sa ’kin?”

Itinuro niya ang aso na abalang kumakain. “That’s him.”

“So cuddly.” Agad ’yong nilapitan ni Phoenix, saka kinarga at tumingin sa kanya. “Kailan ko siya ibabalik sa ’yo?”

“I’ll call you.”

Ang lapad ng ngiti nito. “Noted.” Nagmamadali itong lumabas ng townhouse niya.

Valerian rolled his eyes. Phoenix and his love for dogs. Hindi alam ng karamihan, pero adik sa aso so Phoenix. At maaalagaan nitong mabuti ang aso ni Grace habang ginagawa niya ang maitim niyang balak.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 28

CHAPTER 28

Nagpupuyos sa galit si Grace nang makarating siya sa address na ibinigay sa kanya ni Valerian. It was a small townhouse in Baguio na pag-aari siguro nito. At hindi na niya kailangan pang kumatok—naroon na si Valerian sa labas, nakaupo sa hagdan at mukhang hinihintay ang pagdating niya.

Agad na tumibok nang mabilis ang puso niya nang makita ang lalaki. He was wearing a very simple muscle shirt in this cold weather and a khaki shorts. Nakapaa lang ito at magulo pa ang buhok. Nagwawala ang puso niya sa sobrang bilis ng tibok n’on pero kailangan niyang umaktong kalmado at hindi apektado.

“Nasaan si Valerian?” tanong niya sa pormal na boses pero ang mga mata niya ay sinusuri ang bawat parte ng guwapo nitong mukha.

Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “I’m here.”

“Hindi ikaw ang tinutukoy ko,” sabi niya.

Valerian rolled his eyes. “You know, nakalimutan kong itanong sa’yo noon.” Matiim itong tumitig sa mga mata niya. “Bakit ba pinangalanan mo ang aso mo na Valerian? Ang daming pangalan. Why Valerian?”

Her tongue rolled over her lips. “Bakit ka nagtatanong? Nasaan ang aso ko?”

He smirked. “You want your dog, answer me,” he bargained.

Huminga siya nang malalim. “Kasi gusto ko ang pangalang Valerian.” Lumunok siya at binasa ang mga labi gamit ang dila. “Now, where’s my dog?”

He sighed. “Somewhere.” Tumayo ito. “Come on in.” Binuksan nito ang pinto ng bahay, saka nilingon siya. “Papasok ka ba o mananatili kang nakatunganga diyan?”

Bumuntong-hininga si Grace, saka naglakad papasok sa loob ng bahay. When she entered, Valerian motioned his hand on the sofa.

“Upo ka.”

“Hindi ko na kailangang umupo,” mataray niyang sabi. “Just give me back my dog.”

“Sit, Grace,” mariing sabi ni Valerian habang naglalakad palapit sa isang mesa kung saan naroon ang isang laptop at printer.

Wala siyang ibang choice kundi ang sundin ito. Umupo siya at hinintay ang iba nitong sasabihin. Pero kinakabahan na siya. She couldn’t see her dog anywhere.

Good God. Where is Valerian?

Dumako uli ang tingin niya kay Valerian. He was doing something with his laptop and then the printer started printing. Nang matapos ang pagpi-print, kinuha nito ang papel, saka naglakad palapit sa kanya at umupo sa sofa na kaharap niya.

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Nasaan ang aso ko?” Gusto na niyang makaalis doon.

Parang sinasakal ang puso niya sa isiping kaharap nga niya ang lalaking mahal pero wala naman siyang magawa dahil kasalanan niya kung bakit nagbago ang pakikitungo nito sa kanya.

Valerian acted like she didn’t ask him at all. Inilapag nito ang hawak na papel sa ibabaw ng round table na nasa pagitan nila, saka tumingin sa kanya nang matiim. “Grace, as a cunning businessman, I see to it that in every transaction, there will always be a written document.” He tapped the paper in the table twice. “At ngayong magkakaroon tayo ng transaction—”

“Anong transaction?” naguguluhang tanong niya. “I have no business with you, Valerian.”

“Doon ka nagkakamali.” He leaned in to her, his eyes intimately staring at hers. “Grace, you and I will always have an unfinished business.”

Tumalim ang mga mata niya. “No.” Marahas siyang umiling. “I have no unfinished business with you. Umalis ako noon. At noong isang araw ay naipaliwanag ko na ang rason kung bakit. Kung nasaktan ka, nasaktan din naman ako. At ’ika mo pa nga, patas na tayo. So you and I…” She leaned in, mimicking him. “… is already finished.”

Nakita niya kung paano nagtagis ang mga bagang nito. “We’re not fucking finished.” Itinulak nito palapit sa kanya ang papel. “Basahin mo at pirmahan mo.”

Grace picked up the paper and read the content.

Tumaas ang kilay niya at hindi makapaniwalang tumingin kay Valerian. “A contract for Valerian ‘the dog’ Release?”

Tumango ang lalaki na parang normal lang ang binabasa niya. “Oo. Basahin mo. ’Yan ang gagawin mo para bumalik uli sa ’yo ang pinakamamahal mong aso. And I’m telling you now, wala rito sa townhouse ko ang aso mo. Pinaalagaan ko siya sa iba at nasisiguro kong hindi mo siya kilala.” He smirked. “Enjoy reading.”

Bumalik ang tingin ni Grace sa nakasulat sa papel.

Contract for Valerian ‘the dog’ Release.

I, Valerian Volkzki, will only release Valerian the dog if, Grace Oquendo do the following;

Lilinisin niya ang bahay na ’to habang narito ako.

Ipagluluto niya ako palagi.

Katabi ko siya sa kamang matulog.

At, gagawin niya lahat ng gusto ko.

Napanganga si Grace sa nabasa. She dragged her eyes down where her name was written in bold letters.

“Pumirma ka sa itaas ang pangalan mo,” wika ni Valerian, saka may inilapag na ball pen sa mesa. “Use this. It’s sign pen.” Tumayo na ito, “Kapag napirmahan mo na, umpisahan mo agad ang paglilinis.”

Iniwan siya nitong nakatanga sa sala at nakaawang ang mga labi dahil hindi siya makapaniwala sa nabasa.

It was written in white and black, she would be his slave. Good heavens! Hindi siya papayag!

Akmang pupunit-punitin niya ang papel na hawak nang maalala ang kanyang aso. Hindi niya alam kung nasaan ito at tanging si Valerian lang ang nakakaalam.

Oh, God! Anong klaseng paglalaro ba itong ginagawa ng lalaking ’to?

Ito ba ang paraan ni Valerian para makapaghiganti sa pang-iiwan niya rito at pananakit noon? Pero nasaktan din naman siya, ah! Pareho silang dalawang nasaktan!

Grace leaned back and sighed. Kapagkuwan ay binasa niya uli ang nakasulat sa papel.

She could feel it. He was punishing her through this. Nakasalalay roon ang aso niyang si Valerian. At pareho nilang alam ng lalaki kung gaano kaimportante sa kanya ang aso.

She really had no choice. None. She had to accept this.

Huminga siya nang malalim, saka mabilis na inilapag ang papel sa mesa, kinuha ang ball pen saka pinirmahan ang kontrata. Kapagkuwan ay humugot siya ng isang malalim na hininga at tumayo.

Nakapamaywang si Grace habang inililibot ang tingin sa kabuuan ng bahay. Wala na roon ang si Valerian at hindi niya alam kung saan nagpunta.

Nararamdaman niyang iyon din ang tanging nag-iisa niyang pagkakataon para mabura ang galit sa kanya ni Valerian. At ’yong pagmamahal naman nito na nawala ng dahil sa kagagahan niya ay magsisikap siyang maibalik.

A smile made its way to her lips.

“You want to punish me? Fine. Tatanggapin ko. But I swear in my mother’s name, I will not leave this house with my heart bleeding. But you, my love, you will leave this house with a heart stolen.”

A triumphant smile made its way to Valerian lips when he left his room and saw Grace cleaning the living room. Mataman niyang tinitigan ang babae na seryosong naglilinis.

Dapat maging masaya siya dahil iyon ang gusto niya, ang parusahan ito. Pero bakit mabigat sa loob niya na makitang nagtatrabaho si Grace?

Nakaramdam siya ng selos sa aso nito. Ang suwerte ng asong ’yon. Napailing-iling siya. What the fuck?! Jealous! No. He wasn’t fucking jealous. He was fucking mad at her!

Naglakad si Valerian palapit sa mesa kung saan naroon ang kontrata na ginawa niya na pinirmahan nito. Mataman niyang tinitgan ang papel. Above her name was her signature.

She agreed to all his fucking terms for the dog’s release. That fucking dog is very lucky indeed!

Umupo siya sa mahabang sofa, saka tinitigan si Grace. Alam niyang nakita siya nito pero nagpapanggap itong walang nakita.

That irritated him. Gusto niyang sumigaw ng “Nandito ako! Pansinin mo naman ako!” pero hindi niya ginawa, sa halip ay nanatili siyang nakatitig sa pang-upo ng babae.

And yes, she still had the hottest fucking ass he had ever seen!

Hindi pinansin ni Grace si Valerian nang umupo ito sa sofa. Nagpanggap siyang hindi ito nakita. Akala niya magpapanggap din itong wala siya roon kaya naman nagulat siya nang marinig niya ang boses nito.

“Halika rito, Grace,” wika ni Valerian sa baritone nitong boses.

Huminga siya nang malalim, binitawan ang hawak na panlinis, saka lumapit dito. “May kailangan ka?” tanong niya habang nakatitig sa guwapo nitong mukha.

“Yes.” Tumikhim ito. “Fetch me a glass of water.”

“Okay.”

Nagtungo siya sa kusina at naglagay ng tubig sa baso, saka dinala iyon kay Valerian. “Heto na. May kailangan ka pa?” Siniguro niyang walang emosyon ang boses niya.

Matiim siya nitong tinitigan. “May tanong ako.”

“Ano ’yon?”

Nagsalubong ang mga kilay nito. “Napipilitan ka lang bang kausapin ako?”

“Hindi ba halata?” balik-tanong niya.

Nagulat si Grace nang bigla na lang hinawakan ni Valerian ang pupulsuhan siya, saka hinila siya paupo sa kandungan nito. At ang nakakaeskandalo sa posisyon nila ay nakaharap siyang nakaupo sa mga hita nito at halos sobrang magkalapit na ang mga mukha nila.

“Valerian—”

“Shut up.”

Mabilis niyang itinikom ang bibig. Lumukso ang puso niya nang maramdamang masuyong hinaplos ni Valerian ang mukha niya.

“Ano ang ikaapat na nakasulat sa kontrata?” tanong nito habang unti-unting lumalapit ang mga labi sa kanya.

Napalunok si Grace. “Ahm, g-gagawin ko lahat ng g-gusto mo,” kinakabahang sagot niya habang ang mga mata ay nakatutok sa mga labi nitong gustong-gusto niyang lumapat sa mga labi niya.

Halos gahibla na lang ang pagitan ng mga labi nila.

“Kung sasabihin kong gusto kong halikan mo ako, gagawin mo ba?” paanas na tanong ni Valerian.

She gulped and wet her lips. Yes! She will do it!

“Gagawin mo ba, Grace?” ulit nitong tanong.

Sa halip na sumagot, sinapo niya ang mukha nito, saka mabilis na inilapat ang mga labi niya sa mga labi nito.

Valerian groaned and he instantly cupped her face and deepened the kiss that she started. Agad na nagliyab ang katawan niya nang maramdamang naglumikot ang mga kamay nito. Ang isa ay humahaplos sa pang-upo niya pababa sa hita. At ang isa naman ay nakapasok na sa blusang suot at pinipisil ang dibdib niya.

“Grace…” he groaned his name as his kisses trailed down to her neck, leaving a hot lingering pleasure.

Hindi umangal si Grace nang hubarin ng lalaki ang pang-itaas niyang damit at itinapon ’yon. He then unclasped her bra and threw it in the floor. Napadaing siya nang ipasok nito ang nipple niya sa mainit nitong bibig. Nanuyo ang lalamunan niya at nag-alab ang pakiramdam niya nang laruin ng dila nito ang utong niya.

Napasabunot siya sa buhok ni Valerian habang wala sawa nitong nilalamas ang mayayaman niyang dibdib.

“Valerian…” daing niya nang ang kamay nito ay pumasok sa loob ng pantalon niya at umikot ang daliri sa hiyas niya na basang-basa na. “Oh, sige pa.” Mariin siyang nakapikit. “Put your finger inside me.”

“Say please.” His voice was hoarse, fully of desire.

Napaliyad siya nang mabilis na ipinaikot ni Valerian ang daliri sa hiyas niya at dumidiin ’yon. “Bilisan mo pa! Ohh!” She was grinding herself against his hard-erect manhood. “Please, ipasok mo na ang daliri mo sa loob ko.”

Valerian slid one finger inside her making her moan deliriously. “My finger misses your pussy, Grace.” And then he slid another one, making it two. “Masarap ba, Grace? Gusto mo pa?”

“Ohh!” Napaliyad siya. “Move it…”

Dumako ang bibig ni Valerian sa ibaba ng tainga niya at nang-aakit na bumulong. “Say ‘Finger-fuck me, Valerian.’” Nanunudyo ang boses nito, “Say it, Grace and I’ll do it in an instant—”

“Finger-fuck me,” she said deliriously while moaning in pleasure. “Ohh! Please!”

Valerian captured her lips as he started to move his fingers inside her.

“Ohh, God, ohh!” Bumaon ang kuko niya sa balikat ni Valerian habang iginagalaw niya ang balakang para salubungin ang bawat pagpasok ng daliri nito sa pagkababae niya.

Nahihibang na si Grace sa sobrang sarap. Mariing nakapikit ang mga mata niya habang nakatingala siya sa kisame. Nakaukit sa mukha niya ang sarap na nalalasap sa mga oras na iyon. Hindi niya alam kung saan siya bibiling, kung saan siya kakapit para bumuwelo.

Napuno ng malalakas niyang ungol ang buong sala.

Naging desperado ang bawat pa galaw ng balakang niya para salubungin ang daliri nitong mas nagpapahibang sa bawat himaymay ng kanyang katawan. Sa bawat ulos ng daliri nito ay pinipigilan niya ang pagsabog sa kaibuturan niya.

“Ohh! Valerian!” Bumibilis pa ang paggalaw ng buong katawan niya. “Bilisan mo pa! Ohh! Ohh! I’m coming, Valerian, I’m coming!”

Isang malakas at mahabang ungol ang kumawala sa mga labi ni Grace nang mag-orgasmo siya habang nasa loob pa rin niya ang mga daliri ng lalaki.

Naabot niya ang rurok ng kaligayahan at nagulat siya nang biglang tumayo si Valerian, idineposito siya sa mahabang sofa at walang sabi-sabing iniwan sa sala.

Nakaawang ang mga labi niya na sinundan ng tingin ang papalayong bulto ng lalaki. Kinagat niya ang pang-ibabang labi, saka niyakap ang sariling kahubdan. Nararamdaman na niya, mahihirapan siyang burahin ang galit ni Valerian sa kanya.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 29

CHAPTER 29

Hindi pa umaabot si Valerian sa pinto ng kuwarto niya nang mabilis ang mga paang humakbang pabalik sa sala. Pabalik kay Grace.

Para may sariling isip ang mga ’yon na tumigil hindi kalayuan sa mahabang sofa kung saan naroon ang babae, yakap ang hubad na katawan, nakapikit at walang ingay na lumuluha.

Parang sinagasaan ang puso niya nang ilang beses sa sakit na nararamdaman sa mga oras na ’yon.

Here he was, seeing the woman that made him experience hell in its new fucking form cried. Dapat masaya siya, ’di ba? Dapat magbunyi siya dahil pinaiyak niya ito… dahil nasaktan niya ’to. Pero bakit kabaliktaran ang nararamdaman niya?

He felt horrible! Gusto niyang bugbugin ang sarili dahil siya ang dahilan ng pag-iyak ng babae.

Fuck! He should be celebrating that he got his revenge, but he couldn’t even fake a fucking smile on his lips. Nakapawalang respeto ang ginawa niya sa pagkababae nito.

Walang ingay siyang lumapit sa sofa at umupo sa gilid n’on.

Mabilis na nagmulat ng mga mata si Grace at nakita niya ang sakit na nakapaloob do’n. It was suffocating him.

“Grace…”

Tinuyo nito ang luha na nagkalat sa pisngi, saka pilit ngumiti. “Ayos lang ako. Sige na umalis ka na. Baka may gagawin ka pa.”

That broke his heart into million pieces. “I’m sorry,” pabulong niyang sabi habang nakatingin sa mga mata nito kung saan naroon pa rin ang sakit. “I didn’t mean to treat you like this—”

“I guess I deserved it.” May pilit pa ring ngiti sa mga labi nito. “Nang iwan mo ako bigla kanina, pakiramdam ko binaboy mo ako.” Mahina itong tumawa nang walang emosyon. “Pero naisip ko, ginusto ko rin naman, eh. Ako ang nag-udyok sa ’yong ipasok ang daliri mo sa pagkababae ko. Kasalanan ko lahat… palagi naman, eh.” May tumulong luha sa pisngi nito. “So don’t say sorry. Dapat maging masaya ka. Hindi ba ito ang gusto mo, ang makita akong nasasaktan para kahit paano makapaghiganti ka sa pananakit ko sa ’yo noon?” Tumaas ang kamay nito at hinaplos n’on ang pisngi niya. “Smile, Valerian. Celebrate that in my first day as your slave, you manage to make me feel worthless.”

Hindi kayang ibuka ni Valerian ang bibig para magsalita. Parang nawala ang dila niya. He felt suffocated. Parang may nakaharang sa lalamunan niya at sinasakal siya n’on.

Ang kamay niya na nakakuyom ay umangat at hinawakan ang kamay ni Grace na humahaplos sa pisngi niya, saka pinisil. “Grace…” Ang isa niyang kamay ay hinaplos ang pisngi nito at mga labi. “You will never be worthless, okay? This time, ako ang may kasalanan. Huwag mong akuin lahat.”

Kinagat nito ang pang-ibabang sabi, saka marahang tumango.

Hinawi niya ang ilang hibla ng buhok nito na nakatabing sa mukha. “Napagod ka ba sa biyahe mo papunta rito sa Baguio?”

Fuck! He was such a bastard! Ni hindi man lang niya iyon tinanong kanina. Maybe because he was mad. And anger was never a good emotion to feel.

Anger could hurt people and that was what he did to Grace. He hurt her. And he felt like fucking shit!

Tumango ito. “Medyo. Ilang oras kasi akong nakaupo.”

Kumunot ang noo niya. “Hindi ka nag-eroplano?”

Umiling ito. “Nag-uumpisa akong muli, Valerian. Kaunti lang ang pera ko. Hindi ko ’yon gagastusin para lang maging stress-free ang biyahe ko patungo rito. Kailangan kong magtipid. Halos lahat ng pera ng pamilya napunta sa pagpapagamot ni Mommy sa cancer niya. Hindi man naubos ’yon, pero sapat na para magdoble-kayod ako kasi hindi ko puwedeng asahan si Daddy. Ang natirang pera, sa kanya na ’yon. Kami ng kapatid ko, sariling-sikap para makaahong muli.”

And he didn’t even know that. Puro na lang kasi sarili niya ang iniisip niya. Nasaktan talaga siya nang sobra, pero mahirap naman ang pinagdaanan ni Grace. Her mother died. He knew how that felt. Para kang nawalan ng pakpak at hindi na kompleto ang lahat sa ’yo.

Valerian gave her a small soft smile. “Gusto mo nang magpahinga?”

Marahan itong tumango. “Yes, please.”

Tumayo siya, saka maingat na binuhat si Grace at dinala sa kuwarto niya.

It felt good to carry her just like before. Naroon pa rin ang masarap na pakiramdam kapag nasa mga bisig niya ang babae.

Yes. Grace was really engraved in his heart and nothing or no one could change that. But still, fear clouded his emotion. Paano kung kailan hulog na hulog na siya at kung kailan mahal na mahal na mahal na niya ito ay saka siya nito iwan na naman?

Pasimpleng ipinilig ni Valerian ang ulo. Hindi muna niya iisipin ’yon ngayon. Mamaya na, kapag wala na ito sa mga bisig niya. Kapag kasi malapit ito, nawawala siya sa tamang huwisyo. That was what Grace did to him. She made him crazy.

Maingat niyang ihiniga ang babae sa malambot na kama, saka kinumutan hanggang balikat para matakpan ang kahubdan nito.

“Sleep and rest,” sabi niya.

Akmang aalis na siya nang marinig niyang nagsalita si Grace.

“Mamaya pagkagising ko, galit ka na naman ba sa ’kin?” tanong nito. At nang bumaling siya rito ay nagtama ang mga mata nila. “Mamaya kapag nakapagpahinga na ako, susungitan mo na naman ba ako? Magsabi ka lang para maihanda ko ang sarili ko.”

“I don’t know,” he answered honestly. “I don’t fucking know.”

She grimaced. “One and a half year later but your mouth is still like a cussing machine. Masakit pa rin sa taingang pakinggan.”

Mahina siyang natawa. “At least, one and a half year later, ayaw mo pa rin sa mga taong nagmumura.” Napailing-iling siya habang natatawa. “Mas lumala pa yata ang pagmumura ko nang umalis ka, eh. Wala ’yong gamot ko.”

That put a smile on her lips and Valerian felt like doing the happy dance.

“Gusto mo, ibalik natin?” May pilyang kislap ang mga mata nito. “One cuss, one kiss?”

That made him grin. “Fuck.”

Nagulat si Valerian nang bigla na lang bumangon si Grace at inilapat ang mga labi sa mga labi niya. Dinig na dinig niya ang malakas at mabilis na pagtibok ng kanyang puso niya.

When Grace pulled away, she smiled and say, “No cussing.”

Wala sa sariling napatango si Valerian. Si Grace naman ay bumalik sa pagkakahiga, saka ipinikit ang mga mata para patulog na.

Napakurap-kurap siya habang nakatingin sa maamong mukha ng babae. His heart was still beating so fast. He sighed and left the room with so much confusion. Kailangan niyang mag-isip nang mabuti. Hindi siya puwedeng magpadalos-dalos.

Hindi alam ni Grace kung ilang oras siyang nakatulog, basta nang magising siya at tumingin sa labas ng nakabukas na bintana, madilim na at sobrang napakalamig.

At dahil wala siyang damit na dala, pinakialaman niya ang closet ni Valerian. Hinalungkat niya iyon hanggang sa makahanap siya ng malaking T-shirt at boxer.

Agad siyang pumasok sa banyo na nasa loob ng kuwarto, naligo, at saka nagbihis gamit ang damit ni Valerian. Pagkatapos ay lumabas siya ng kuwarto na ’yon at hinanap si Valerian.

Natagpuan niya ang lalaki sa sala. Abala ito sa harap ng laptop at maraming nagkalat na papeles sa round table at sa sahig. Nagtatrabaho ito kahit gabi na.

Si Valerian talaga, napaka-hard working.

Tumikhim siya para kunin ang atensiyon nito.

His eyes instantly met hers. Kapagkuwan ay bumaba iyon sa suot niyang damit. Tumaas ang kilay nito. “Ano ’yan?”

“Damit mo.” Nagkibit-balikat siya. “Wala akong dalang damit, e.h”

Valerian raked another stare over her body. Hindi niya alam kung nagustuhan nito ang ayos niya o hindi dahil agad itong nag-iwas ng tingin.

“Gabi na, ipagluto mo na ako,” sabi nito.

Oh, God. “Ahm, sigurado ka?”

Tumango ito habang abala sa pagta-type ng kung ano sa laptop. “Oo. Magluto ka ng spaghetti bolognese. Sarapan mo, ha?”

Nakahinga si Grace nang maluwag. Akala niya kung ano na ang ipapaluto nito sa kanya. She knew that she was suck at cooking, pero kung spaghetti ang ipapaluto sa kanya, no problem. Isang taon din siyang tinuruan si Nali na magluto ng spaghetti. At isang taon din itong “trip to CR” tuwing tinitikman ang luto niya.

And finally, after a year of sending Nali to the comfort room, naitama rin niya ang lasa. Hindi man masarap, pero sabi ni Nali ay puwede naman daw.

Ngumiti siya kahit hindi nito nakikita. “Sige, magluluto na ako.”

Mabilis siyang nagtungo sa kusina, saka inihanda ang gagamitin sa pagluluto ng spaghetti bolognese. Excited siya habang nagluluto. Noon, palagi ring trip to CR si Valerian. Ngayon kaya? Would he commend her cooking this time? No lies or whatsoever?

Malalaman niya mamaya.

But after cooking, Valerian was still busy working.

“Valerian, luto na.”

“Good. Kukuha na lang ako mamaya,” sabi nito na abala pa rin sa pagtatrabaho.

Bumuntong-hininga si Grace, saka bumalik sa kusina at nilagyan ng spaghetti bolognese ang isang pinggan. Dinala niya iyon sa sala, saka inilapag sa tabi ng laptop nito.

“Hayan na, tikman mo na,” pamimilit niya.

Valerian sighed, looked at the spaghetti, then returned his attention to his laptop’s screen. “Mamaya na, marami pa akong ginagawa.”

Parang may kumurot sa puso niya. Masakit. “Pero, Valerian—”

“Mamaya na, Grace.” His voice held firmness. “May ginagawa pa ako.”

Matatalim ang mga matang inirapan niya ang lalaki, saka malalaki ang hakbang na bumalik sa kuwarto na tinulugan niya kanina.

She felt hurt, all right! Pinaghirapan niya iyon, ’tapos wala lang dito. She was looking forward on his comment about her cooking, pero umasa lang pala siya sa wala.

Nakakainis! Nakakairita! Nakakapanggigil! Nakakabuwisit!

Hinubad niya ang damit nito na isinuot niya sa sobrang iritasyon, saka itinapon ’yon sa sahig. Kapagkuwan ay nakatihayang ibinagsak niya ang katawan sa malambot na kama. Nang makaramdam ng lamig ay tinakpan niya ng kumot ang hubad na katawan, saka pinilit ang sarili na makatulog kahit pa nga kagigising lang niya.

Valerian’s back was throbbing as he finished his work. Parang hinahati ang likod niya sa sobrang sakit dahil sa pagod.

He leaned back on the sofa and sighed. “Fuck… I’m tired.”

Wala sa sariling bumaba ang mga mata niya sa pinggan na nasa tabi ng laptop niya. Spaghetti bolognese. Nasisiguro niyang malamig na ’yon dahil magmamadaling araw na. But he couldn’t eat it earlier. Kailangan niyang masiguro kung may nasaktan ba sa aksidenteng nangyari. He had to make sure that everyone was safe and okay before he would think of himself.

Bumuntong-hininga siya at pinatay ang laptop, saka iniwan ang mga papel na nagkalat sa sala. Dala-dala niya ang pinggan ng pumasok siya sa loob ng kuwarto niya.

Natigilan siya nang makitang mahimbing na natutulog si Grace habang balot na balot ang katawan nito ng kumot.

Valerian sighed and turned on the heater. Kapagkuwan ay umupo siya sa gilid ng kama, saka pinakatitigan ang maamong mukha ni Grace na natutulog. She looked so peaceful and beautiful.

Bumaba ang mata niya sa leeg nito. Umangat ang kamay niya, saka dahan-dahang ibinaba ang kumot na nakatakip sa katawan nito.

His throat went dry when he saw her body, naked and beautiful.

Oh, fuck. Mahina siyang napamura nang maramdamang nabuhay agad ang pagkalalaki niya. His cock stirred on its slumber and it wanted Grace. So much! Kanina, sobrang pagpipigil niya na hindi ito angkinin sa sala dahil gusto niya itong saktan pero ngayon, wala na sa isip niya ang saktan ito.

All he wanted now was to make love to her over and over again.

Humugot si Valerian ng isang malalim na hininga, saka dumako ang tingin niya sa pinggan na dala-dala pa rin niya.

Using his fingers, he picked one piece of spaghetti and put it inside his mouth. Inihanda na niya ang sarili para tumakbo sa CR—pero hindi ’yon nangyari.

Napaawang ang mga labi niya. Damn! The spaghetti might not have the best taste but at least it didn’t send him to the comfort room.

Isang munting ngiti ang gumuhit sa mga labi niya habang nakatitig kay Grace. She actually improved in the cooking department.

He picked up another piece of spaghetti and put it around Grace’s nipples. Hmm. Sigurado siyang mas masarap ’to.

Maingat niyang kinubabawan si Grace, at inilapit ang bibig sa mayayamang dibdib nito. He licked the sauce off and ate the spaghetti. Nang marinig niyang napadaing si Grace, mas ginanahan siya sa ginagawa. Wala siyang pakialam kung makalat ang gagawin niya.

Gamit ang kamay, kumuha pa siya ng spaghetti, saka dahan-dahan iyong ikinalat sa katawan ni Grace. Sa leeg, sa dibdib, sa nipple nito, sa puson at taas ng pagkababae nito. Maingat niyang ibinuka ang mga hita nito at nilagyan ng spaghetti. Ikinalat niya ang spaghetti sa pagkababae nito.

Edible. Nanunubig ang mga bagang niya.

Valerian leaned in and kissed her neck, licking the sauce and licking the spaghetti off her. Bumaba ang mga labi niya at sinunod na kainin ang spaghetti sa dibdib ng babae. He licked and sucked her soft skin. Sarap na sarap siyang habang kinakain ang spaghetti na ikinalat niya sa katawan nito.

And when his mouth reached her womanhood, he kissed it first before licking the spaghetti off her pussy.

Fuck! This is delicious!

Iniangat niya ang mga hita nito at ipinatong sa mga balikat niya. And then he started licking her pussy harder, eating the spaghetti, sucking her clít, licking off the sauce and making her wet.

Napangiti si Valerian nang maramdamang may sumabunot sa buhok niya.

“Ohh!” Grace moaned and it was music to his ears.

Mas diniinan pa niya ang bawat galaw ng dila. Mas binilisan niya ang pagpapaikot n’on sa naninigas at basang-basa nitong hiyas.

“Valerian! Ohh!” Gumagalaw na ang balakang nito at ipinagduduldulan ang mukha niya sa pagkababae nito. “Please, ohh! Bilisan mo pa, Valerian! I’m coming! Ohh! Lalabasan na ako…Ohh!”

He gripped her hot and delectable ass, pagkatapos ay pinatigas niya ang dila at ipinasok iyon sa lagusan nito. That was Grace’s limitation. Nanginginig ang mga hita nito na humigpit ang yakap sa leeg niya, saka umangat ang balakang. Kasabay n’on ang malakas at mahabang nitong pag-ungol. She orgasmed around his tongue and it tasted good. She tasted as amazing as before.

Nang manghina ang mga hita nito at lumawag ang pagkakayakap sa leeg niya, nag-angat ng tingin si Valerian at nagtama ang mga mata nila.

She looks sated, contented and there was a smile on her lips.

“Kaya pa?” tanong niya.

Namumungay ang matang tumango ito.

“Should I fuck you hard now?”

Tumango na naman ito at may nakakaakit na ngiti sa mga labi. “Yes, please. I miss your co— I mean, peni—” She blushed and shook her head like she couldn’t say it. “Basta, na-miss ko ’yong kaibigan mo.”

That made him grin. Ah. So, she was still innocent in the sex department.

Good! Very good indeed.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 30

CHAPTER 30

Tumirik ang mga mata ni Grace nang isagad ni Valerian ang pagkalalaki nito sa loob ng pagkababae niya. Baon na baon at sobrang sarap sa pakiramdam na maramdaman uli ang pamilyar na sensasyong ’yon.

After one and a half year, nakakahibang pa rin ang sarap na hatid n’on sa kanya.

“Ang sarap…” sabi niya na nakapikit ang mga mata.

“Ang sikip-sikip mo pa rin, Grace,” sambit ni Valerian habang paunti-unti itong umuolos. “Ang sarap-sarap mo pa rin.”

Napayakap siya sa lalaki habang pabilis nang pabilis ang bawat ulos na pinapakawalan nito. Yumakap din ang mga hita niya sa baywang nito para lalong bumaon ang kahabaan nito sa pagkababae niya.

“Ahh!” Napaliyad siya nang mas isagad pa ni Valerian ang pagkalalaki habang mabilis na binabayo ang pagkababae niya.

His manhood moved in and out and the pleasure was blinding, it was too much. Napakapit siya sa balikat ni Valerian at sinalubong ang bawat pagbayo nito.

Napupuno ng malalakas niyang ungol ang buong kuwarto. Mahigpit siyang nangunyapit sa lalaki nang maramdamang may sumabog sa kaibuturan niya.

She just orgasmed and she could feel it building inside of her again.

Pugto na ang hininga niya sa bawat mahahabang ungol na kumakawala sa bibig niya. Paos na siya sa kadadaing. Her muscle around his manhood tightened as he thrust and it was making Valerian crazy with desire.

“Fuck, Grace.” He thrust fast. “Ang sarap mo.” He thrust deep. “Ang init-init ng loob mo.” He thrust hard. “Ang sikip-sikip mo! Ohh!”

“Valerian! Valerian!” She was chanting his names as her orgasm was building inside her belly. “Ohh, God. Oh, God!”

Tumitirik ang mga mata ni Grace sa sarap. Kumikiwal ang katawan niya sa nakakahibang na sensasyon. Her toes curled as the blinding pleasure seeping through every part of her body.

Hindi na niya kayang sundan ang bawat mabilis na pagbayo ni Valerian. Nangangalay na ang katawan niya pero nagawa pa rin niyang labasan sa ikatlong pagkakataon.

“Ohh! Valerian!” Her nailed raked hard on Valerian’s back and he groaned. “Valerian! Ang sarap! Sige pa. Bilisan mo pa!”

Valerian did what she said. Mas bumilis pa lalo ang pagbayo nito. His thrust became desperate with desire and raw lust.

Hindi alam ni Grace kung ilang segundo o minutong naglabas-masok ang mahaba at matigas na pagkalalaki ni Valerian sa loob niya. Ang bawat ulos ay nakakawala ng ulirat at nakakahibang. At nang maramdaman niyang ang paglabas ng katas nito at pinuno n’on ang sinapupunan niya, napaungol siya nang malakas at pagod na bumagsak ang katawan niya sa kama.

Valerian fell into the bed, next to her. Pareho silang kapos ang hininga.

Nakaramdam ng kapanatagan si Grace nang maramdamang niyakap siya ni Valerian. Ang ulo nito ay nakapatong sa balikat niya.

Should she dare hope that they were in good terms again?

Nanlalagkit ang katawan niya dahil sa sauce na ikinalat ni Valerian doon. Oo nga at tinanggal nito ang sauce gamit ang makasalanan nitong dila, pero may naiwan pa ring residue ’yon.

“Kumusta ang spaghetti na niluto ko?” Bigla niyang tanong nang maalala ang spaghetti.

“Masara—”

“Huwag mong sabihing masarap kung hindi naman,” sansala niya rito. “Don’t lie to me, Valerian. Alam ko nang pangit ang lasa ng niluto ko.”

Dumapa ito sa pagkakahiga, saka tumingin sa kanya. Ang mga mukha nila ay ilang dangkal lang ang layo. “O, sige.” Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Hindi masarap, pero puwede nang pagtiyagaan.”

Tumango-tango si Grace. “’Yan nga ang sabi ni Nali sa ’kin.”

“’Buti nga hindi ako bumagsak sa CR, eh.”

Mahina siyang natawa. “Oo nga, eh. Mabuti naman.”

He pressed his lips against hers. “Bukas, pupunta tayo sa mall. Bibili tayo ng mga damit mo. I think I’ll be staying here in Baguio for a while, same to you.”

Tumango siya, saka bumangon. “Maliligo lang ako. Ang lagkit-lagkit ko na, eh.”

Valerian chuckled and quickly swoop her up and carry her towards the bathroom. Natawa na lang siya nang patayuin siya nito sa ilalim ng shower at sinabon ang hubad niyang katawan. And she laughed even harder when he started touching her intimately.

“Really?” natatawang tanong niya kay Valerian. “Gusto mo pang umulit?”

Valerian wagged his eyebrows at her. “Ayaw mo?”

“Gusto.”

“’Yon naman pala.” Yumakap ito sa kanya, saka hinalikan ang leeg niya kaya nagsimula siyang nag-init. “Papasok na ba ako sa ’yo?”

Nang-aakit siyang napangiti. “Yes, please.”

Mahinang tumawa si Valerian, saka ipinasok ang dalawang daliri sa loob niya at naglabas-masok iyon. “Ito ba o ang kaibigan ko na tirik na tirik na at sabik na sabik na makapasok sa mainit mong pagkababae?”

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi. Yumakap siya rito, saka bahagyang tumalon at iniyakap ang mga hita sa baywang nito.

“Sige, ipasok mo na.” Nang-aakit siyang bumulong sa tainga nito. “Sabik na sabik din ako sa ’yo. One and half year, Valerian. One and a half year.”

Valerian pressed her back on the cold tile and then he thrust deep and hard.

“Ahh!” ungol niya. “Isagad mo pa.”

Mas ibinaon pa nito lalo ang kahabaan sa loob niya. “Sagad na ba, Grace?”

Umungol na tumango siya. “Ang sarap.”

“Sobra.” Valerian thrust in and out of her.

Nangungunyapit si Grace kay Valerian habang naglalabas-masok ang pagkalalaki nito sa loob niya. Hanggang sa labasan siya at sumunod si Valerian, nakayakap pa rin siya nang mahigpit sa lalaki.

She felt sated, contented and happy. This is heaven.

Hindi alam ni Valerian kung matatawa siya o kukutusan ang sarili. Nasa kasunduan nila ni Grace na pinirmahan nito na magiging alipin niya ito, pero heto siya ngayon sa banyo at naglalaba ng damit nito.

Grace was sleeping peacefully in his bed after their hot love making. At narito siya, naglalaba na parang siya ang alipin.

Punyeta! Pero para kay Grace, gagawin niya. Fuck! Fuck me! Fuck!

Bumuntong-hininga si Valerian nang ang panty na nito ang lalabhan niya. He felt his manhood stiffened. Great. Pati panty, pinagnanasaan niya. Hibang na talaga siya.

Mabilis niyang tinapos ang paglalaba, saka inilagay sa dryer ang damit ni Grace para may masuot ito bukas pagpunta nila sa mall. Pagkatapos i-dryer, isinampay niya ang mga damit, saka lang siya bumalik sa kama at tumabi sa babae

He embraced her and he instantly felt contented. This was what Grace did to him. Kalokohan ang galit na naramdaman niya “kuno.” Pinilit niya lang ang sarili na magalit kasi ’yon ang dapat niyang maramdaman. Pero mahal pa rin niya si Grace.

Natatakot lang siya. Ayaw na niyang maulit ang nangyari noon na iniwan siya nito.

But how could he be sure that she wouldn’t leave him again? It scared the fucking shit out of him.

Going to the mall with Valerian was a new experience for Grace. Paanong bago? Kung makayakap kasi ito sa baywang niya ay sobrang higpit na para bang may-aagaw sa kanya.

It was new and it felt good. Isa lang ang ibig n’ong sabihin. Paunti-unti na yata uli siyang nakakapasok sa puso nito. Sana magtuloy-tuloy na ’yon.

Kahapon bago siya nagtuloy sa townhouse ni Valerian, dumaan muna siya sa mall para magpakalma dahil para siyang sasabog sa galit. At nagkita sila ni Lash sa loob ng isang bookstore. Kahapon, halos murahin niya si Valerian pero ngayon ay masaya siyang kasama ito.

The world is really weird. Very weird.

Nang balingan niya si Valerian, matalim ang mga mata nito habang nakatingin sa lalaking nakaupo sa gilid.

“Bakit parang galit ka?” nagtatakang tanong niya.

“Nakatingin siya sa ’yo na para kang hinuhubaran.” Mas humigpit ang pagkakayapos nito sa baywang niya. “Fuck him! Kapag tumingin pa siya sa ’yo, tatamaan siya sa ’kin!”

Lihim siyang nagdiwang sa narinig. Sigurado na siya ngayon. Paunti-unti. Nakakapasok na siyang muli sa puso nito.

“Normal lang ’yon,” sabi niya.

“Hindi ’yon normal,” matigas ang boses nitong sabi. “Akin ka lang, eh. Akin lang!”

Doon tumalon ang puso ni Grace sa sobrang kilig, pero pilit niya iyong tinatago.

“Sa ’yo ako? Paano?” Inosente ang mga mata niyang tumingin dito. “Hindi naman ako isang bagay na puwedeng angkinin. Paano mo maangkin ang isang tao? Baliw ka talaga.”

Natigilan si Valerian sa paglalakad, saka tumitig sa kanya na parang napugutan siya ng ulo. “You’re still a literal thinker?”

Malakas siyang natawa sa ekspresyon ng mukha nito. Nasapo pa niya ang tiyan sa kakatawa. Kapagkuwan ay sinalubong ang mga mata nito. “Binibiro lang kita.” She tapped the tip of his nose. “I grew up, remember? Hindi na ako masyadong literal mag-isip.”

Valerian rolled his eyes and wrapped his arms around her shoulder. “Halika na nga. Mamili na tayo ng damit mo at nang makauwi agad tayo kasi balak ko pang angkinin ka nang paulit-ulit.”

That made her blush. “W-what?”

Pinangigilan ni Valerian ang tungki ng ilong niya. “Still innocent.” He kissed her temple. “I like it.”

Grabe talaga ang bibig ni Valerian, walang preno at walang pinagbago.

Nakaawang lang ang mga labi ni Grace habang iginigiya siya ng lalaki patungo sa isang kilalang boutique. Nang makapasok sila roon, hinayaan siya nitong mamili ng damit na gusto niya, pati na rin sapin sa paa. Nakaupo lang ito sa sofa na nakaharap sa fitting room. Kapag isinukat niya ang isang damit, ito ang magdedesisyon kung okay ba o hindi.

“Kita ang likod mo sa damit na ’yan.” Tumalim ang mga mata ni Valerian. “Ayokong may makakitang ibang lalaki sa likod mo kundi ako lang. Hubarin mo ’yan.”

Grace rolled her eyes and change inside the fitting room again. Pagkalabas niya, tumayo siya nang tuwid sa harap ni Valerian.

“How about this one?” tanong niya.

Masusing sinuri ni Valerian ang damit na suot niya, saka tumango-tango. “It’s good. Your arms and back are covered.”

Tinaasan niya ito ng kilay. “Valerian, turtleneck ang suot ko at denim jeans.”

“So? Bagay naman sa ’yo. Mas gumanda ka pa lalo.”

Tumaas ang isa pa niyang kilay. “Binobola mo ba ako, ha?”

“Nope.” He stared intimately at her. “You’re beautiful, moon cake. Very beautiful.”

Umawang ang mga labi niya nang marinig ang dating tawag nito sa kanya. Moon cake. She missed that. Pero mukhang hindi man lang na-realize ni Valerian na tinawag siya nitong moon cake at wala siyang balak na ipa-realize ’yon rito. It made her heart beat so fast and loud.

“Well?” pukaw sa kanya ni Valerian. “Subukan mo pa ’yong ibang napili mo at nang masentensiyahan natin.”

Natatawang napailing-iling na lang si Grace, saka bumalik sa fitting room. She changed into another clothes.

“Masyadong maikli,” komento ni Valerian ng lumabas siya ng fitting room.

Nairita siya. “Malamang maikli. It’s a skirt!”

“O, tapos?” Valerian gave her a flat look. “Mag-denim jeans ka palagi. Sino’ng may sabing papayag akong magsuot ka ng skirt? Magbihis ka na.”

Naiinis na bumalik siya sa fitting room at nagpalit uli ng damit, pagkatapos ay lumabas. “Eh, ito?”

Pinasadahan ng tingin ni Valerian ang bago niyang damit na isinukat. “Bagay sa ’yo.”

Grace sighed. Denim jeans and turtleneck again. Talagang bagay sa kanya. Note my sarcasm please.

Pumasok siyang muli sa fitting room at nagpalit ng damit. Hindi na niya susubukang pumili ng damit na kita ang likod at braso. Siguradong hindi papayag si Valerian. Kaloka. Mamamatay siya sa sobrang init dahil dito.

Grace sighed. Masyadong possessive si Valerian sa katawan niya. Napailing-iling na lang siya.

Pagkatapos mamili ng damit ay kumain silang dalawa sa isang kilalang restaurant. At tulad ng sabi nito, umuwi agad sila sa bahay at hindi pa nila naila-lock ang pinto, nakayapos na sa katawan niya ang lalaki at hinuhubaran siya.

Valerian felt sated. Hindi niya mabilang kung ilaw ulit na nag-isa ang katawan nila ni Grace. Fucking hell! He was really fucking fucked up.

Iniwan niya si Grace sa kama, saka tinawagan si Knight.

“O, Valerian, napatawag ka,” sabi ni Knight nang sagutin ang tawag niya.

“I’m fucked up,” sabi niya. “Super fucked up.”

“Huh?”

“Kasama ko ngayon dito si Grace sa Baguio and fuck, I’m still in love.”

“O, ’tapos? Gusto mo akong magpa-party para sa ’yo?” Puno ng sarkasmo ang boses nito. “Kidding aside, magpapa-party na ba ako?”

Mahina siyang natawa. “Yeah. Siguro sa pagbalik ko sa Manila. I’ll make sure na magdadala si Grace ng cupcake.”

Natahimik si Knight. “Party cancelled, Val. Party cancelled.”

Napailing-iling si Valerian, saka pinatay ang tawag. Kaya niya tinawagan si Knight para may makausap siyang matino. He tsked. Bakit ba siya umasa na matino ito, eh, may saltik ang lalaking ’yon?

Bumalik siya sa kuwarto, saka pinakatitigan ang magandang mukha ni Grace.

Yes, I’m still in love. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 31

CHAPTER 31

Maagang nagising si Grace at wala na sa tabi niya si Valerian. Nang lumabas siya ng kuwarto at hinanap ito, natagpuan niya ang lalaki sa sala at abala na naman sa harap ng laptop. He seemed focus on what he was doing.

Natulog ba ito? Napailing-iling na lang siya. Whatever he was doing seemed really important. Kaya naman nagtungo siya sa kusina, nagtimpla ng kape, saka inilapag iyon sa mesa, katabi ng laptop nito.

“Thanks, moon cake.”

Grace wasn’t expecting a reply, but he did. At tinawag uli siya nitong moon cake. Good heavens! Would she dare hope? O naghihiganti lang ito? Huwag naman sana.

“Welcome,” tugon niya.

At dahil ayaw niyang maistorbo ito sa ginagawa, doon siya nagkape sa labas ng bahay. Dala-dala ang tasa, umupo siya sa hagdan at sumimsim ng kape habang nakatingin sa mga pine trees na nakapaligid sa bahay.

Hanggang sa maubos ang kape niya ay nanatili siyang nakaupo sa hagdanan sa labas ng bahay. She liked looking at the fog hovering the pine trees. It looked eerie wonderful.

Bahagyan siyang napaigtad nang may pumulupot sa katawan niya na balabal. Nang lingunin niya kung sino ang naglagay, nakita niya si Valerian.

“Hey.” She smiled.

“ Yow .“ Mahina itong natawa, saka umupo sa hagdanan, sa tabi niya. “Malamig dito, ’tapos naka-shorts at T-shirt ka lang. Baka magka-hypothermia ka.” May pag-aalala sa boses nito.

Humilig siya sa balikat nito. “Sanay na ako sa lamig sa Japan.”

“Ah.” Inakbayan siya nito.

Silence fell around them. Walang nagsalita sa kanila habang nakatingin sa mga pine trees.

And then Valerian broke the silence.

“That article that you read about me kissing a woman,” panimula nito. “It’s true.”

Parang nabingi si Grace sa narinig at namanhid ang lahat ng parte ng katawan niya. Biglang nanariwa ang sakit na naramdaman niya noon noong una niya iyong mabasa.

“G-ganoon ba?” Nag-umpisa nang manubig ang mga mata niya.

“Yes.” Tumikhim ito. “That day in your clinic, sabi mo mahal mo ako. And I said I don’t believe you. Well, Grace, I think I’m starting to believe it and hold on to it. Feeling ko ngayon, nag-uumpisa tayo mula simula, at ayokong mag-umpisa nang may mga bagay pa tayong hindi nasasabi at nalalaman sa bawat isa.”

Humarap si Valerian sa kanya pero siya ay hindi makatingin dito dahil sa sakit na makikita nito sa kanyang mga mata.

“Grace, sa loob ng isa’t kalahating taon na wala ka, I’d had my fair share of women. As cliché as it may sound, that’s how I move on and cope up. Masakit ang ginawa mo sa ’kin. You fucked me up and leave me in the gutter, bleeding and licking my own fucking wounds. I’m a man who’s anger and madness can surpass Hitler, so that’s what I did. Alam kong hindi tama ang ginawa ko, pero hindi ko mababago ’yon. Hindi ko rin akalain na babalik ka pa kasi iniwan mo ako nang wala ka man lang sinabi. If you could’ve told me to wait for you, I would, pero ni ha, ni ho, wala. Ano sa tingin mo ang iisipin ko?” Huminga ito nang malalim. “I’m not saying na intindihin mo ang mga ginawa ko. Hindi ko rin sinasabi na patawarin mo ako. Sinasabi ko sa ’yo ang mga bagay na ’to kasi gusto kong malaman mo ang lahat, bago mo sabihin uli na mahal mo ako.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “Can you love a man like me, Grace? Can you forget everything I did in that one and a half year that you were gone?”

Parang dinudurog ang puso niya sa sakit, hindi siya makapagsalita. Mariin niyang ipinikit ang mga mata at hindi niya napigilan ang luha na nalaglag mula roon.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at nanginginig ang boses na nagsalita. “Valerian, sa loob ng isa at kalahating taon na nasa Japan ako, walang nakahawak sa aking ibang lalaki. Lots of men tried to date me and more, pero ni paghalik sa kanila hindi ko magawa kasi ikaw ang nasa isip ko. Ikaw ang gusto kong halikan.” Bumaling siya rito, may masaganang luha na dumadaloy sa pisngi niya. “Ikaw ang gusto kong makasama. Ikaw lang.” Humikbi siya. “Habang kasama mo ang mga babaeng ’yon, pumasok man lang ba ako sa isip mo? Ni minsan ba, hiniling mo na sana ako na lang ang kasama mo?”

“A lot of time,” he answered. “Pero sa mga panahong ’yon, alam kong imposible na mangyari ang hiling ko na sana nasa tabi kita, na sana ikaw ang kasama ko. I know, I’m a jerk. But can you blame me?”

“I know it was my fault.” Malakas siyang napahikbi. “Pero masakit pa rin na isiping ang lalaking mahal ko, may kasamang iba sa mga panahong iniisip ko siya.”

Valerian squeezed his eyes shut and sighed. “I’ve laid myself open to you. Sinabi ko na lahat sa ’yo ang mga ginawa ko. Nasa sa ’yo na ’yon kung tatanggapin mo uli ako.” Hinawakan nito ang kamay niya at pinisil. “I wish you would accept me, pero hindi kita pipilitin kong hindi mo gusto o kung hindi mo kaya.” Hinalikan siya nito sa noo. “Doon muna ako sa kuwarto, magpapahinga lang. If you need me, puntahan mo lang ako ro’n.”

Nang makapasok si Valerian sa kabahayan, doon pinakawalan ni Grace ang malakas na hagulhol na kanina pa niya pinipigilan.

That pain was too much. Pero hindi siya dapat mag-inarte, siya ang nang-iwan. Kasalanan niya kung bakit nasasaktan siya ngayon. Her heart was breaking into million pieces and the only thing she could do was cry her heart out.

She couldn’t blame Valerian though. Tanging sarili lang niya ang masisisi niya.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. Masakit. Masakit na masakit, pero mahal niya si Valerian. Mahal na mahal. At kaya niyang tanggapin ang ginawa nito habang nasa Japan siya. He didn’t actually cheat dahil wala naman silang relasyon at siya pa ang nang-iwan.

But the pain was suffocating her. It hurts like hell!

Tinuyo niya ang basang pisngi at pinilit ang sarili na maging matatag.

She sighed. “God, it hurts.” Bumuntong-hininga siya habang may nalalaglag na luha mula sa mga mata niya.

“Hindi mo ba alam na puwede kang magka-hypothermia sa lamig?”

Napasinghap si Grace sa gulat, saka bumaling sa pinanggalingan ng boses kasabay ng pagpahid niya sa basang pisngi. Nanlaki ang mga mata niya at nakaramdam siya ng takot nang makakita ng lalaking nakatayo hindi kalayuan sa kanya.

“S-sino ka?” kinakabahang tanong niya habang pinagmamasdang mabuti ang lalaki.

The man in front of her was downright handsome. Kulay-silver ang buhok nito. Naka-leather pants, leather jacket at leather boots.

Hindi gumalaw ang lalaki sa kinatatayuan na ikinapanatag niya kahit paano. If this man would try something funny, makakatakbo siya agad papasok sa loob ng bahay. At dapat iyon ang gawin niya kasi estranghero ang kaharap, pero may sariling isip ang katawan niya na nanatiling nakaupo sa hagdanan.

“Ano’ng pangalan mo?” tanong ng lalaki. “Dapat nasa loob ka. Baka mamatay ka sa lamig, sige ka, magiging violet ka.”

Tumaas ang kilay niya. “Violet talaga?”

“Okay. Hypothermia na lang para mas sosyal pakinggan,” sabi ng lalaki na nakataas ang sulok ng mga labi. “Anway, I’m Titus.”

Sinupil niya ang ngiting gustong gumuhit sa mga labi niya. “Titus like a brand of ball pen?”

Mahina itong natawa. “Well, sabi ng mommy ko noong nabubuhay pa siya, nakuha raw niya ang pangalan ko mula sa ball pen na gamit niya habang nagpi-fill out ng form para sa birth bertificate ko.”

That made her chuckle. “Lucky you hindi ‘Panda’ o kaya naman ‘Uni’ na ball pen ang hawak ng mommy mo.”

Malakas itong tumawa. “Yeah. How about you? Ano’ng pangalan mo?”

“Grace.”

“Ah, Grace.” Tumingin ito sa kanya na nagtatanong ang mga mata. “Bakit ka pala umiiyak kanina? I didn’t mean to pry but I’m a curious kind of guy, kaya naman nilapitan kita. Trespassing na ako actually.”

Doon nawala ang ngiti sa mga labi niya. Naaalala na naman niya si Valerian at ang mga ipinagtapat nito sa kanya kanina.

Grace sighed and looked at Titus. “Kapag may ginawang mali ang babaeng mahal mo, matatanggap mo pa kaya?”

Tama nga yata ang iba, mas madaling ilabas ang hinaing sa mga taong hindi mo masyadong kilala kasi hindi ka nito huhusgahan.

Kumunot ang noo nito. “Anong klaseng mali?”

“Like be with other men.”

Tumaas ang kilay ni Titus. “Ahm, does this question have something to do with you? Niloko ka ba ng lalaking gusto mo kaya ka umiiyak?”

Umiling siya. “Hindi naman matatawag na panloloko ’yon. I mean, umalis ako nang walang paalam, ’tapos ginawa niya iyon. He said it’s his way of moving on, at hindi niya alam na babalik pa ako.”

Napatango-tango ito na parang naiintindihan ang pinagdadanan niya. “Well, Grace, iba ang mga lalaki sa babae. Iba ang ways namin of moving on. Pero hindi iyon sapat na dahilan, dapat magalit ka. Kaya lang ikaw ang nang-iwan, eh. Ikaw ang umalis and that makes everything your fault.”

“Alam kong kasalanan ko.” Pumiyok ang boses niya. “Mahal ko siya, pero masakit eh…”

“Well, Grace, love hurts. Loving someone is not as easy as walking in the park.” Titus tsked. “If you love someone, keep in mind that the man you love is not perfect. May mga pagkakamali siya na hindi na mababago pa. Tulad na lang ng ginawa ng lalaking mahal mo. Okay lang na magalit ka at kasuklaman mo siya. Pero ang tanong, kaya mo bang mawala siya?” Huminga ito nang malalim. “Kung kaya mo, eh, di iwan mo.”

“Paano kung hindi ko kaya?”

Titus grinned at her. “Madame Grace, that’s what you called love. Love is composed of idiotism and stupidity. But hey, it makes people happy, at kung doon ka masaya, eh, di mahalin mo siya.” Napailing-iling ito. “You see, love is simple, it’s people who make it complicated as fucking hell. As for you and your man, pareho lang kayong may kasalanan. Why don’t you two move on and start over? As simple as that.”

“Hindi mo naiintindihan, masakit eh.”

“Kailan ba hindi nasaktan ang isang tao dahil sa letseng pag-ibig na ’yan?” He rolled his eyes. “Kaakibat na ng pag-ibig ang sakit. Kung hindi ka nasasaktan, hindi ka nagmamahal. Pero bakit ba pinapahaba natin ’to? Fuck! Hindi nga ako naniniwala sa forever, eh.” Marahas itong napailing-iling, saka matiim na tumingin sa kanya. “Mahal mo ba siya?”

“Oo.”

“Kaya mo ba siyang mawala?”

“Hindi.”

“Iyon naman pala, eh.” Tinlikuran siya nito. “Nasa sagot mo ang desisyon mo.”

Titus left and Grace was alone again, thinking. Nasa sagot nga niya ang desisyon niya. Pero natatakot siya. Pero ’di ba ganoon naman ang love? Nakakatakot. At kailangan niyang labanan ang takot kung gusto niyang makasama si Valerian.

Huminga siya nang malalim, saka pumasok sa bahay ni Valerian. Nang makapasok siya sa loob ng kabahayan, agad siyang nagtungo sa kuwarto kung saan natutulog nang mahimbing ang lalaki.

Habang pinakatitigan niya ang guwapong mukha ni Valerian, nakapagdesisyon na siya.

She decided to stay and love him. Because that would make her very happy. And that was what important to her. Tama na ang sakit. Ayaw na niya. And Titus was right, it was time to move on and start anew.

Pero may gumugulo pa rin sa isip niya. Ni minsan sa pag-uusap nila kanina ni Valerian, hindi nito nabanggit ang salitang “mahal kita.” Natatakot siya. Siya lang ba ang nagmamahal sa kanilang dalawa?

Ayaw istorbohin ni Grace ang tulog ni Valerian kaya nagluto na lang siya mg makakain nila mamayang gabi. Maingat siya sa paghahalo ng ingredients. Baka bumagsak mamaya si Valerian sa CR. Kawawa naman.

Halos oras na para kumain ng hapunan nang magising si Valerian. Papungas-pungas pa ito nang pumasok sa kusina.

“Hey.” May pag-aalangan sa boses nito.

Hinintay niyang banggitin nito ang pinag-usapan nila kanina pero wala.

Ngumiti siya, saka ipinaghila ito ng upuan. “Kain na muna tayo,” sabi niya. “Nakapagluto na ako.”

Tumaas ang dalawang kilay nito. “Hindi kaya sa CR ang bagsak ko nito?” tudyo nito sa kanya nang makaupo sa silya.

“Sana hindi,” sagot niya. Naglagay siya ng pagkain sa pinggan nito, saka umupo na rin sa kaharap nitong silya at hinintay na kumain ito.

“Here we go,” sabi ni Valerian, saka sumubo ng pagkain sa bibig. He chewed and then swallowed. “Hindi gaanong masarap pero puwede nang pagtiyagaan.”

Mahina siyang natawa. “Ayos lang sa ’yo kahit hindi masarap?”

Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “I think I can live with it.”

Gumuhit ang munting ngiti sa mga labi ni Grace. “Talaga?”

“Talagang-talaga.” Kinindatan siya nito. “Ikaw pa, malakas ka sa ’kin, eh.”

Lumapad ang ngiti niya. “Dahil diyan, ipagluluto kita araw-araw.”

Nabulunan si Valerian na ikinatawa niya nang malakas.

“Natakot ka, ’no?” tudyo niya.

Umubo ang lalaki, saka mabilis na uminom ng tubig. “Puwede naman siguro tayong kumuha ng tagaluto kapag mag-asawa na tayo.”

Napakurap-kurap si Grace at ganoon din si Valerian na natigilan at mukhang na-realize kung ano ang sinabi.

She blushed as she looked down on her plate. Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang kinikilig na ngiting gustong kumawala sa mga labi niya.

Narinig niyang mahinang napamura si Valerian. “Grace, look at me.”

She did.

“Kalimutan mo ang sinabi ko. I didn’t mean it.”

Parang may kumurot sa puso niya. “Oh. Okay.”

Naghari ang katahimikan sa hapagkainan. Wala silang imik pareho. Hinintay ni Grace na magsalita si Valerian at banggitin nito ang pinag-usapan nila kaninang umaga pero hanggang natapos na lang ang pagkain nila, nanatiling tahimik ang lalaki. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 32

CHAPTER 32

Lumipas ang mga araw, wala pa ring narinig si Grace mula kay Valerian. She was starting to get irritated and annoyed. Hinihintay niyang tanungin siya nito tungkol sa napag-usapan nila pero wala.

Valerian stayed silent.

And nakakairita pa, palaging trabaho ang inaatupag nito. Kung hindi busy sa harap ng laptop ay wala naman itong sa bahay at halos gabi na kung umuuwi.

His reason? Work.

Argh!

At ang mas nakakabuwisit, ni minsan ay hindi siya nito hinalikan o hinawakan man lang. Basta na lang itong parang robot na tatabi sa kanya ng higa sa kama at kinabukasan ay wala na.

In short, malamig ang pakikitungo ni Valerian sa kanya. Doon niya naisip na baka pinaglalaruan lang siya nito. Siguro kasama iyon sa plano ng lalaki. Maging mabait, paasahin siya, saka hindi siya papansinin.

Maloloka na siya sa kakaiisip kung ano ba talaga ang nangyayari. Wala naman siyang lakas ng loob na magtanong dito kasi natatakot siya sa magiging sagot nito.

Nagpatuloy na lang siya sa pagiging alipin niya. Naglilinis siya ng bahay at nagluluto. That was what she had always did. Ang tanging magandang nangyayari lang sa kanya sa bahay na ’yon ay tuwing paggigising niya sa umaga, ang mga labahan niya, nilabhan na ni Valerian.

“Grace, babalik na tayo sa Manila ngayon,” wika ni Valerian habang nag-aagahan sila isang umaga.

Umirap siya sa hangin. At may boses pala ang kumag, nakakapagsalita naman pala.

“Grace, narinig mo ba ang sinabi ko?” May iritasyon sa boses nito.

At ito pa talaga ang may ganang mairita?! Argh! “Oo, narinig ko,” mataray niyang sabi.

Nag-angat si Valerian ng tingin sa kanya. “Ano ba ang problema mo?”

So now he is asking that? Buwisit!

She scoffed. “Para namang hindi mo alam. Buwisit! Ikaw ang problema ko!” Tumayo siya at iniwan ang lalaki sa hapagkainan, saka nagpunta sa kanilang kuwarto at nag-impake.

Bumukas ang pinto ng kuwarto at narinig niya ang boses ni Valerian. “Grace, ano ba ang problema mo sa ’kin?”

Matalim ang matang tiningnan niya ito. “Huwag kang magmaang-maangan. Mas nabubuwisit ako. Ibalik mo na lang ang aso ko para matapos na itong laro mo!”

He looked at her, confused. “Ano ba ang pinagsasasabi mo, ha?”

“Give me back my dog, Valerian!” galit niyang sigaw. Masakit ang maghintay kung kailan ito magtatanong tungkol sa pinag-usapan nila. Maybe he was just toying with her. “Ayaw na kitang makita. Please, ibalik mo na ang aso ko.”

It hurts.

Gumuhit ang iritasyon sa mukha ni Valerian. “Hindi ko ibabalik sa ’yo ang aso mo.” Tinalikuran siya nito, saka sinipa ang maliit na trash bin na nadaanan palabas ng kuwarto. “Fuck! Fuck! Fuck!”

Namasa ang mga mata ni Grace pero pinilit niyang hindi umiyak. Tama na ang pag-iyak. Wala namang mangyayari kahit isang drum pa ang iluha niya.

Bumalik siya sa pag-iimpake ng gamit, saka lumabas ng kuwarto. Agad siyang lumabas ng bahay at naroon na si Valerian sa loob ng kotse nito at naghihintay.

Nakatiim-gabang siyang sumakay sa sasakyan at walang sabi-sabing pinaharurot nito ang sasakyan patungo sa kung saan.

Hours later… Grace found herself inside Valerian’s private jet.

Walang imik sila pareho habang magkatabing magkaupo. Nakikita niyang gumagalaw ang panga nito at matalim ang mga mata. He was mad, she could feel it. Well, she was too!

Hanggang sa makarating ang eroplano sa Manila, walang salitang namutawi sa mga bibig nila. Wala siyang balak makipag-usap sa lalaki. She waited days for him to talk to him, but nothing!

Marunong din naman siya mapagod sa kahihintay. Maybe this was what he wanted, for her to wait, like what he did one and a half year ago.

Nauna na siyang lumabas ng eroplano pero madaling nakahabol sa kanya si Valerian.

“What the fuck is your problem?!” singhal nito sa kanya na hinawakan siya sa braso para patigilan siya sa paglalakad.

Piniksi niya ang braso. “Let go of me! At huwag mo akong ma ‘fuck-fuck’! Pinagbigyan na kita noon na murahin ako kasi kasalanan ko, pero isa pang mura, mag-asawang sampal ang tatama diyan sa mukha mo!”

He gripped her arm. “Ano ba kasing problema mo? And where the hell do you think you’re going?”

“Home.”

“Home?” He smirked. “Baka nakakalimutan mo ang aso mo.”

Doon natigilan si Grace at nagtatagis ang bagang na humarap dito. “Ibalik mo na ang aso ko. Ano pa ba ang kailangan mo sa ’kin ha? Sex? Ibinigay ko na sa ’yo. Tears? Pinaiyak mo na ako. Explanation, I already explained. Ano pa, ha?!”

“Fuck, Grace—”

Malakas niya itong sinampal. “Huwag kang magmumura.”

Nagtagis ang mga bagang ni Valerian at mas nanlisik ang mga mata nito. “Hindi ka uuwi, sasama ka sa ’kin.”

“At saan mo na naman ako dadalhin? Is this one of your fucking games?!” Nagmumura na siya sa sobrang galit na nararamdaman.

Mapusok at marubdob siyang hinalikan sa mga labi ni Valerian. It took her by surprise.

“No cussing, Grace,” sabi nito nang pakawalan ang mga labi niya.

She just started at him, dumbfounded.

“Halika na.” Hinila siya nito papasok sa airport. “And don’t make a scene,” mariin nitong sabi.

Hindi pa rin makaimik sa gulat si Grace habang hinihila siya ni Valerian. She was still in shock. Siya ang humahalik dito kapag nagmumura ito, not the other way around.

Namalayan na lang niya na nakasakay na siya sa kotse ni Valerian at humaharurot na ’yon patungo sa kung saan.

Ilan kaya ang kotseng pag-aari niya? Marahan niyang ipinilig ang ulo, saka bumaling sa nagmamaneho.

“Saan mo ba ako dadalhin?” tanong niya.

Valerian didn’t answer her, sa halip ay mas pinabilis lang nito ang pagmamaneho na para bang may humahabol sa kanila.

Mahigpit na napahawak si Grace sa kanyang seat belt nang biglang lumiko at umikot ang sasakyan, ’tapos bigla iyong tumigil sa harap ng isang mansiyon.

Wait a minute… kilala niya kung sino ang may-ari ng bahay na ’yon. The Coleman’s Residence!

“Ayokong mag-sigawan tayo sa harap ng mga kaibigan ko.” Biglang nagsalita ang kulugo. “So play nice for a while. Mamaya tayo mag-uusap.”

“Ayokong makipag-usap sa ’yo,” singhal niya.

“You have no fucking choice—” Sasampalin sana niya si Valerian dahil na naman sa pagmumura ng maliksi nitong nasalag ang kamay niya. “One cuss, one kiss, remember?” Kinindatan siya nito. “I don’t accept slaps.”

Buwisit! Kahit pa galit na galit siya, nakaya pa rin nitong patibukin nang malakas at mabilis ang puso niya sa simpleng kindat na ’yon.

“Hmp!” Inirapan niya ito, saka binawi ang kamay at mabilis na lumabas ng sasakyan.

Grace played nice as she met Valerian’s friends and their wives. Kahit inis siya kay Valerian, nagawa naman niyang maging masaya para kina Lash at Nez na may forever na, may pornever pa.

Eh, siya? Nganga.

At habang kausap niya ang mga asawa ng mga kaibigan ni Valerian, panay lang irap niya sa lalaki tuwing nagtatama ang mga mata nila.

Buwisit!

At dahil hindi siya mapakali sa kinauupuan, tumayo siya, saka nagtungo sa gilid ng yacht at ihinilig ang katawan sa railing.

“You and Valerian, huh?” Boses iyon ni Lash na ikinagulat niya. “Ano’ng nangyari?” Inakbayan siya nito. “Magkuwento ka nga.”

She gritted her teeth. “It’s a long story.”

“Well, summarize it.”

Ibinuka niya ang bibig para magkuwento nang may mga brasong pumalibot sa baywang niya, saka hinila siya palayo kay Lash.

“Lash Coleman, I suggest you keep your fucking arms to yourself. Dahil ako ang puputol diyan kapag nasagad mo ang pasensiya ko,” nagtatagis ang mga bagang at madilim ang mukha na sabi ni Valerian.

Lash just smiled. “Oh, come on now, Valerian, huwag kang masyadong possessive. Girlfriend mo ba itong si Grace?”

Parang may ulap na nakapatong sa ulo ni Valerian sa sobrang dilim ng mukha nito. Hindi talaga niya maintindihan ang lalaking ’to? Bakit ba ito nagagalit?

Valerian glared sharply at Lash. “Don’t test my anger, Lash Coleman.”

Ngumisi lang si Lash, saka hinawakan ang kamay niya. “Grace is very special to me—”

Bago pa matapos ang sasabihin ni Lash, umigkas na ang kamao ni Valerian. ’Buti na lang at bago ’yon tumama sa kaibigan niya ay nahila niya pababa ang braso nito.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “What happened to playing nice?” Pinandilatan niya ito. “Tumigil ka nga.”

Mahinang tumawa si Lash na parang iniinis talaga si Valerian. “Chill, Volkzki, no need to be jealous.”

Nanlilisik ang mga mata ni Valerian nang tinalikuran sila ni Lash at umalis.

Valerian’s glaring eyes turned to her. “Bakit ka ba nakikipaglandian sa lalaking ’yon? God, Grace, may Nez na si Lash. Mahiya ka nga!”

Parang may sumampal sa kanya dahil sa sinabi nito. Mas namula lalo ang mukha niya sa galit.

“Isaksak mo to sa kukote mo! Hindi ako malandi at kahit kailan, hindi ko lalandiin si Lash dahil matalik ko siyang kaibigan.” Dinuro niya ang dibdib nito. “Ang kitid ng utak mo!” Nagmamartsang iniwan niya si Valerian, saka nagtungo sa lower deck ng yacht. Sobra siyang naiinis! Sobra!

Nakatiim-bagang na bumalik si Valerian sa mga kaibigan niya. Nang makaupo siya, agad siyang inakbayan ng pinsan niyang si Tyron.

“You okay, my man?” tanong nito.

At talagang nang-aasar na tumawa si Lash. “Ty, nagseselos ’yan sa ’kin. Inakbayan ko kasi si Grace, ang kanyang love of his life— I mean, not really.”

He glared at Lash. “Masasakal talaga kita!”

Tumawa si Iuhence. “ Aherm ! Aherm ! Hindi ko pa nakakalimutan, Volkzki. Sabi mo noon, possessiveness is not healthy.“

“At…” Ngumisi si Train. “Sabi mo pa noon, nakakabaliw ang pagiging possessive.”

Tyron smirked at him. “Val, cousin, ipapa-reserve na ba kita ng ward sa mental hospital?”

Valerian rolled his eyes. “Fuckers.”

Nagtawanan lang ang mga luko-loko. Hinanap naman ng mga mata niya si Grace pero hindi niya ito nakita. Agad siyang tumayo at hindi pinansin ang mga kaibigan na tinatawag ang pangalan niya.

Hinanap niya si Grace at natagpuan niya ito sa lower deck, nakatingin sa karagatan na parang napakalalim ng iniisip.

Valerian sighed and left her alone. Mamaya na niya ito kakausapin kong ano ang problema nito. Wala sila sa tamang lugar baka magsigawan na naman sila.

Nagpasalamat si Grace na magdesisyon ang mga kaibigan ni Valerian na magsiuwian na. It means uuwi na rin sila.

But Valerian didn’t drive her home. Tumigil ang sasakyan nito sa labas ng bahay nito sa Bachelor’s Village.

Napipilitan siyang lumabas ng sasakyan, saka sumunod ditong pumasok sa loob ng kabahayan. His house still looked the same. Cozy and welcoming. Walang pinagbago.

Dinala siya ni Valerian sa kusina. At habang nagluluto ito ay wala silang imikang dalawa. Kahit pa noong kumain sila, walang nagsalita sa kanila. Hinihintay niya na ito ang magsalita pero wala.

Pagkatapos nitong kumain, tumayo na ito. “Marami pa akong trabahong tatapusin. Maiwan na muna kita. Mag-uusap tayo pagkatapos ng ginagawa ko.”

Grace sighed when Valerian left.

Buwisit!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 33

CHAPTER 33

Pagkatapos nilang kumain , agad na bumalik sa pagtatrabaho si Valerian. Si Grace naman ay hinugasan ang pinagkainan nilang pinggan.

Naiinis na tinapos niya ang ginagawa. Akala niya mag-uusap sila pero hayun, trabaho na naman. Nairita siya rito. Nakakainis! Nagagalit siya actually. Nanggigigil at nagtatagis ang mga bagang niya.

“Argh!” Nagpapadyak siya, saka nagtungo sa sala kung saan naroon si Valerian.

Valerian was already busy working. Pero hindi niya hahayaang mapigilan siya n’on.

Nilapitan niya ito. “Valerian, puwede ba tayong mag-usap?” tanong niya.

“Puwede bang mamaya na?” tugon nito nang hindi man lang tumitingin sa kanya. “Tatapusin ko lang ’tong ginagawa ko, ’tapos mag-uusap tayo.”

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi sa iritasyong naramdaman. “Baka madaling-araw ka na naman matapos diyan. Please, mag-usap muna tayo?”

Valerian didn’t stop working. “Grace, mamaya na, please? Kailangan kong gumawa ng report tungkol sa nangyaring aksidente, hinahanapan ako ng board. At saka kailangan kong isa-sahing kontakin ang mga pasahero na na-trauma dahil sa aksidente. I have to make sure that they’d be taken cared off. Mayamaya lang, tatawag si Lester. Punyetang board ’yan, eh. Nakakabuwisit. Mga pakialamero. Mamaya na tayo mag-usap kapag natapos ko ’to para wala nang istorbo.”

Pinakatitigan niya si Valerian na focus na focus sa ginagawa. She was still irritated.

Walang imik na umalis siya sa sala at nagtungo sa kuwarto nito, saka naligo. Habang nasa ilalim ng shower, napangiti siya nang may pumasok na pilyang ideya sa isip niya.

Kung ayaw nitong makipag-usap sa kanya, siya ang gagawa ng paraan. She was tired of waiting for him to say something and make a move.

Tingnan ko nga kung magkapagtrabaho ka pa. Humanda ka sa aking lalaki ka.

Lumabas si Grace ng banyo, saka tinuyo ang basang katawan. Kapagkuwan ay lumabas siya ng kuwarto na walang saplot ni isa at nagtungo sa sala.

Sinuklay niya ang basang buhok gamit ang kamay. “Valerian, matagal ka pa diyan?”

“Medyo,” sagot nito na hindi tumingin sa kanya. “Mamaya na tayo mag-usap. Matulog ka muna. Gigisingin na lang kita maya.”

Naningkit ang mata niya sa inis. Arrrghhh!

Walang sabi-sabing isinara niya ang laptop ni Valerian, saka umupo ng paharap sa kandungan nito.

“What the…” Hindi nito natuloy ang sasabihim dahil nakita nito ang hubad niyang katawan. Umawang na lang ang labi nito.

“Mahirap bang kausapin mo muna ako bago ka magtrabaho?” naiinis niyang sabi. “Madali lang naman ’yon, eh.”

Valerian was staring at her full breasts. He gulped. “Bakit ka nakahubad?” Parang kinakapos ito ng hininga.

Hinawi niya ang buhok na nasa balikat, saka umupo nang tuwid para mas ma-emphasize ang mayayaman niyang dibdib. “Aakitin kita,” sabi niya habang bahagyang minamasahe ang dibdib.

“Aakitin?”

“Hmm-mm.” She pinched her nipples. “Mamili ka, Valerian.” Nang-aakit ang boses niya. “Trabaho mo o ako?”

His breathing ragged. “I-ikaw.” Bumaba ang mga mata nito sa bukang-buka niyang nga hita. “Fuck!”

Hinawakan niya ang kamay nito at iginiya iyon patungo sa pagkababae niya.

“Fuck me!” he cussed.

Napangiti si Grace. “Hmm…” She leaned in and licked her earlobe. “Gladly, baby.”

“Fuck!” Mahigpit itong napahawak sa baywang niya. “Say it again. Call me baby.”

Kinagat niya ang gilid ng tainga nito. “Valerian, baby…” Nanghihibo ang boses niya. “Touch me, baby.” Idinikit niya ang hubad na katawan dito at nagsimulang igiling ang balakang. Umungol siya nang maramdamang nasagi ng bumubukol nitong unahan ang pagkababae niya. “Baby, take off your shirt please,” bulong niya sa tainga nito.

Napalunok si Valerian, saka mabilis na hinubad ang shirt na suot. Siya naman ay binuksan ang butones at zipper ng pantalon nito. Kasabay n’on ay umangat ang pang-upo nito para tuluyang maibaba iyon.

Napatitig si Grace sa tirik na tirik nitong pagkalalaki. Namumula ang dulo n’on at hindi niya napigilan ang daliri na paglandasin doon.

“Ohh, fuck!” Valerian groaned.

Dumausdos siya pababa sa kandungan nito, saka lumuhod sa sahig. Kapagkuwan ay hinalikan niya ang pagkalalaki nito. “Hmm…” She looked up at him. “Can I suck you?” Napakainosente ng boses niya habang nagtatanong. “Can I?”

Parang wala sa sariling tumango si Valerian. He seemed in daze.

Hinagod niya ang nag-uumigting nitong pagkalalaki, saka dahan-dahan iyong ipinasok sa loob ng bibig niya. Ang mga mata nila ay magkahugpong pa rin.

Sinuklay ni Valerian ang buhok niya gamit ang kamay nito, saka sinabunutan siya nang maisagad niya ang kahabaan nito sa bibig niya. Instead of gagging, she twirled her tongue around his length.

“Hmm…” daing niya habang subo-subo pa rin ang pagkalalaki nito. He tasted good. “Hmm…”

Mas dinidiinan ni Valerian ang ulo niya pababa. Sobrang sagad na sagad na ang kahabaan nito sa loob ng bibig niya pero nagagawa pa niyang paikutin ang dila sa kahabaan nito at sipisipin iyon.

“You have the hottest mouth,” daing ni Valerian habang iginigiya ang ulo niya pataas at pababa. “Fuck! Shit!”

Pinaglaruan ni Grace ang dalawang bola na nasa ibaba ng pagkalalaki nito na mas nagpalakas ng mga daing ni Valerian. Napakahigpit ng pagkakasabunot nito sa buhok niya.

“Ohh, fuck!” Umaangat ang balakang nito. “Shit!”

Binilisan niya ang paglabas-masok ng kahabaan nito sa bibig niya at nang maramdaman niyang malapit na itong sumabog, iniluwa niya ang pagkalalaki nito, saka mabilis na inupuan iyon.

“Ohh!” Napaliyad siya. Napakalakas ng daing niya dahil sa pag-iisa ng katawan nila ni Valerian.

“Fuck me hard and fast, moon cake,” nakapikit ang mga matang sabi ni Valerian.

Grace smiled. Moon cake .

Mas ginanahan siya sa ginagawa. Yumakap siya kay Valerian, saka nag-umpisang igalaw ang balakang, pataas at pababa, ’tapos pataas uli at bababa. Para siyang hibang na panay ang ungol.

“Ahh! Ahh!” Sumisigaw na siya sa sobrang sarap.

Si Valerian naman ay panay ang mura at ungol sa bawat paggalaw niya.

She was riding Valerian like a cowgirl. She rode him fast and hard. Parang wala nang bukas sa bawat ulos ng pagkalalaki nito sa loob niya.

“Valerian!” Napasabunot siya sa buhok nito at nilukumos ng halik ang mga labi nito. Hindi na niya kaya. “Lalabasan na ako! Ahh!”

“Fuck—me too!” He gripped his ass. “Faster, moon cake. Harder! Fuck me harder!”

She did and it earned a long lustful moan from Valerian. As for her, she was in bliss as her orgasm ripped through her and Valerian followed.

Hinihingal na mahigpit siyang yumakap kay Valerian na kapos din ang hininga.

“P-pasensiya na, inistorbo ko ang pagtatrabaho mo,” sabi niya ng malukob nang katahimikan ang buong bahay.

Valerian chuckled. “Mukhang hindi ka naman sincere sa paghingi mo ng pasensiya.”

Bahagya niyang nilagyan ng distansiya ang katawan nila, saka tinitigan ito sa mga mata. “Bakit? Hindi mo ba nagustuhan ang pangangabayo ko sa alaga mo?” She wagged her eyebrows.

“Gusto.”

“’Yon naman pala, eh.” Umirap siya sa hangin. “’Tapos ayaw mo pa akong kausapin.”

“Ayaw kitang kausapin kasi nawawala ang focus ko sa trabaho. Kailangan ko ’tong tapusin. Para kapag nag-usap tayo, wala nang istorbo sa ating dalawa.”

“Whatever.”

Napailing-iling si Valerian, saka buhat-buhat siya na tumayo at naglakad patungo sa kuwarto nilang dalawa. Nasa loob pa rin niya ang kahabaan nito.

Hmm. Nakikiliti siya dahil sa inosente nitong paggalaw.

Agad siyang ihiniga sa kama ni Valerian at nakakubabaw ito sa kanya. When he started to move inside her, she asked, “Paano ang trabaho mo? Akala ko ba marami ka pang gagawin?”

He kissed her chin and then dropped three sweet little kisses on her lips. “Fuck, work. I want you.”

That made her smile. “Hmm… I like the sound of that.”

Mahinang natawa si Valerian. “Yes, me too.”

After their hot steamy love making, Grace was not cuddling with Valerian. Ginawa niyang unan ang braso nito at nakayakap siya rito. Ang daliri niya ay nanunuksong pinapaikot niya sa nipple nito.

“Valerian?”

“Hmm?”

Hindi na siya makapaghihintay. Kailangan niyang magtanong.

“Hindi mo ba ako tatanungin tungkol sa pinag-usapan natin sa Baguio?”

Lumapat ang kamay ni Valerian sa gitnang bahagi ng mayayaman niyang dibdib at ipinaikot-ikot doon ang daliri, dahilan para magsitaasan ang balahibo niya.

“Hindi kita gustong kausapin tungkol diyan kasi binibigyan kita ng panahong makapag-isip. While in Baguio, I forced myself not to speak with you or touch you intimately, kasi gusto kong makapag-isip ka nang mabuti. I gave you space so you could think clearly. I didn’t want to force you or anything.”

“Hindi mo ako pinaglalaruan?”

Nagsalubong ang mga kilay nito. “Pinaglalaruan? Where the hell did you get that idea?” Annoyance was on his face. “Fucking hell, Grace, is that the reason why you were angry at me? Fuck! I was giving you time and space. Gusto ko ikaw ang unang magbukas ng topic na ’yon kasi ayokong pangunahan ka.”

“Akala ko pinaglalaruan mo lang ako kaya nagalit ako. Hinintay ko rin na ikaw ang unang magbukas ng topic na ’yon.” Tiningala niya ito at nagtama ang mga mata nila. “At sa mismong araw na ’yon na nagkausap tayo, nakapagdesisyon na ako.”

“At ano naman ang desisyon mo?” tanong nito na parang kinakabahan.

“Let’s start over again,” sabi niya, saka yumakap sa leeg nito. Please, say you love me. “’Yon ang desisyon ko.”

“Fuck, yeah.” Nakangiti ito nang malapad, saka niyakap siya nang mahigpit. “Thank you, moon cake.”

Bahagya siyang kumawala sa pagkakayakap ni Valerian, saka ito tinitigan. “You’d been calling me moon cake,” sabi niya, saka ikiniskis ang tungki ng ilong sa tungki ng ilong nito. “Is that a good sign?”

Mahina itong natawa, saka hinalikan siya sa mga labi at matiim na tumitig sa mga mata niya. “I love you, moon cake.”

Grace felt like lightning struck her heart hard. It shocked her, actually. Hindi niya inaasahan na sasabihin iyon ni Valerian sa kanya.

“A-ano?” nauutal niyang sabi. “Pakiulit please?”

Hinaplos nito ang pisngi niya. “Pinaglololoko ko lang ang sarili ko nang sabihin kong hindi na kita mahal. Because deep down, I know I’m still fucking in love with you and I’m waiting for your return. Ewan ko ba, kapag ikaw, ang daling malusaw ng galit ko. I can’t be mad at you for a long time. Maybe that’s because I love you so much. Dapat galit ako sa ’yo, pero mas nananaig ang pagmamahal ko. Sa loob ng isa’t kalahating taon, nabuo sa isip ko na maghihiganti ako sa ’yo sa pananakit mo sa ’kin. Pero kita mo naman, mag-isang buwan ka pa lang mula nang bumalik, tiklop agad ako sa ’yo. That’s what you do to me, Grace,” madamdamin nitong sabi. “Sabi ko noon gusto ko nang mag-move on at kalimutan ka. Pero kalokohan lang ’yon ng nasasaktan kong puso, kasi wala naman akong ginawa para kalimutan ka. Many women tried to charm my heart, but no one succeeded, not even close. Kasi ikaw lang, ikaw lang ang laman nito. Ikaw lang, moon cake. Sa ’yo lang ako nabaliw nang ganito.”

Nakaawang lang ang mga labi ni Grace habang nagsasalita si Valerian. Hindi siya makapaniwala sa mga naririnig.

Expected na niya na magagalit ito sa kanya sa pagbabalik niya, pero hindi siya nag-expect na siya pa rin ang laman ng puso nito. Umasa siya pero hindi siya nag-expect. And now, Valerian confessed that he loved her still, and she couldn’t explain the happiness spreading through her at the very moment.

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi nang may isang butil ng luha na pumatak mula sa mga mata niya.

Mabilis naman iyong tinuyo ni Valerian. “Hey, don’t cry. Palagi na lang kitang pinapaiyak. Please, stop, moon cake.”

Sumisinghot na tumango-tango siya. “It’s a tear of joy, baby.”

Lumiwanag ang mukha ni Valerian. “Baby,” anas nito. “I like it when you call me that.”

Ngumiti siya. “Valerian, my baby.”

“Fuck!”

She pressed her lips on his. “Huwag kang magmumura please?”

“Fuck,” ulit nito na nakangisi.

She rolled her eyes. “Gusto mo lang yatang halikan kita, eh.”

“Halata ba?”

“Hindi,” sabi niya na puno ng sarkasmo, saka ipinaikot ang mga mata. “Halatang-halata.”

Mahina itong natawa, saka niyakap siya nang mahigpit. “I love you, moon cake. Huwag mo na akong iiwan, ha?” Parang may pagmamakaawa sa boses nito.

“Hindi na,” she promised.

“Good. Kasi kapag iniwan mo pa akong muli, mental na talaga ang bagsak ko.”

Kinikilig ang puso niyang malakas ang tibok. “Hindi na kita iiwan.”

“Mabuti naman.” With that, he pressed his lips on hers, sealing her promise to him. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 34

CHAPTER 34

Valerian felt elated. The happiness he was feeling at the moment couldn’t be explained even by the smartest person on the planet. At lahat ng kasiyahang nararamdaman niya ay dahil sa iisang babae na naging sentro na ng mundo niya.

Natigilan siya nang marinig na nag-ingay ang doorbell ng bahay niya.

“Wait, moon cake, titingnan ko kung sino,” sabi niya bago iniwan si Grace sa kusina na nagbe-bake ng cup cake.

He walked towards the door and opened it. Napakunot ang noo niya nang makita sina Knight, Shun at Dark sa labas.

“Ano’ng ginagawa n’yo rito?” nagtatakang tanong niya.

Inilapit sa kanya ni Dark ang anak nitong si Light na isang taong gulang na. “Light, manghingi ka ng regalo kay Ninong Valerian mo.”

“At sumama lang kami sa pamamasko ni Light,” sabi ni Knight.

Tumango naman si Shun bilang pagsang-ayon.

Tumingin sa kanya ang bata, saka nagpalobo ng laway sa bibig.

Napailing-iling siya. “Mga gago, malayo pa ang Pasko,” sabi niya, saka niluwagan ang pagkakabukas ng pinto.

“Anong malayo?” Alam na ni Knight kung paano makapasok sa bahay niya. “Didn’t you know, malapit na ang Pasko? By the way, ano’ng regalo mo sa ’kin?”

Umingos siya. “Ang suswerte n’yo naman kung reregaluhan ko kayo. Mga ulol.”

“Hey! Watch your words!” singhal sa kanya ni Dark. “Maririnig ng baby ko.”

Ipinaikot ni Valerian ang mga mata. “Wala akong regalo sa inyo, pero si Grace mayroon.” Tumingin siya sa pinto ng kusina. “Moon cake? Halika rito sa sala, please? Nandito sina Knight, Shun at Dark,” sigaw niya para marinig ni Grace. “Nanghihingi ng regalo ang mga luko-loko, eh, isang buwan pa bago ang Pasko.”

“Nandito si Grace?” gulat na tanong ni Shun.

“’Bati na kayo?” tanong ni Knight. “Parang magkaaway kayo kahapon, ah. I saw the glares.”

“Yeah. I saw it too,” nakangising sabi ni Dark.

Valerian rolled his eyes. “Mga tsismoso.”

“Slight lang,” wika ni Knight na nakangisi.

Tamang-tama naman na lumabas si Grace sa kusina. May dala itong tatlong box na kulay-red.

Napangisi si Valerian. Hmm. Pasko pala, ha? Tingnan natin kung mamasko pa kayo sa ’kin, ngayon.

“Moon cake.” Nang makalapit ito sa kanya ay hinalikan niya ito sa noo, saka bumaling sa mga kaibigan niya. “We’re back together.”

Ang lalapad ng ngiti ng mga loko.

“Good for you, man,” sabi ni Knight at tumingin kay Grace. “Alam mo ba kung ilang alak ang nalaklak niyan nang mawala ka?”

Umiling si Grace. “Hindi. Ilan ba?”

Knight grinned. “Uncountable.”

Tumawa si Shun. “’Tapos umiyak pa ’yan nang umalis ka.”

Dumagdag pa si Dark. “’Tapos alam mo bang nang malasing ’yan one time, pinagsisigawan niya ’yong mga guard dito sa Bachelor’s Village kasi pinaalis ka raw nang hindi nagpapaalam sa kanya.”

Isa-isa niyang pinukol ng masamang tingin ang mga kaibigan niyang tsismoso. “Magsilayas kayo sa pamamahay ko. Sasakalin ko kayong tatlo, eh.”

Mahinang tumawa si Grace, saka kiniliti ang tagiliran niya. “You love me that much, huh?”

Nakangiting bumaling siya kay Grace. “Very much, moon cake.”

“Cheesy alert!” tukso ni Knight sa kanya.

Agad naman itong pabirong sinakal ni Shun. “You’re just saying that, because you’re single,” sabi ni Shun pagakatapos sakalin si Knight. “Tingnan mo si Val, on the way na ’yan.”

Valerian chuckled. Shun was absolutely right.

“Oo nga,” segunda ni Dark. “Mag-asawa ka na kasi para katulad ka na namin na—”

“Na under standing?” tukso ni Knight na nakangisi.

Binatukan na naman ito ni Shun. “Na masaya.”

“Ibigay mo na sa kanila, moon cake, para magsilayasan na ang mga may sayad na ’to sa bahay ko,” pagsusungit niya.

Ngumiti naman si Grace at binigyan ng tag-iisang box sina Knight, Shun at Dark.

“Enjoy eating,” nakangiting sabi ni Grace sa mga ito.

Knight paled as he looked at the box and then to Grace. “Ano’ng laman nito?”

Namumutla si Shun na sumunod na nagtanong. “Ano’ng laman?”

“Cupcakes.” Grace smiled sweetly at them.

And they all paled.

“Oh, hell.” Mabilis na inilapag ni Knight sa center table ang box na hawak.

Ganoon din ang ginawa ni Dark. “I’m sorry, Grace, I have to decline your generosity.”

“Fuck, no!” Parang napapasong inilapag ni Shun ang box.

“Hey, your words!” Dark glared at Shun. “Ayokong nakakarinig ng bad words ang baby ko— Uy, nasaan na si Light?”

Agad na hinanap ng mga mata nila ang anak ni Dark at nakita nila ito na nakaupo sa sahig at may kagat-kagat na cupcake.

“Holy fucking hell!” biglang mura ni Dark, saka inagaw ang cupcake kay Light na humaba agad ang nguso.

“ Dada !“ Light squealed in anger. “ Dada ! Namnam ! Dada ! Namnam !“

Agad na kinarga ni Dark si Light, saka isinayawsayaw pero hindi tumahan ang bata.

“ Namnam ! Dada ! Namnam !“ Ang kamay ni Light ay pilit na inaabot ang cupcake na inagaw ni Dark. “ Dada ! Namnam !“

“Fucking shit!” mura nito. “No, baby, magkaka-LBM ka nito. Baby, no, please—”

“ Namnam !“ Palakas nang palakas ang palahaw ni Light.

Valerian leaned down, picked up one cupcake and then put it inside Light’s mouth. Agad na natahimik ang bata at tumawa habang kumakain. “There. Silence,” sabi niya.

Pinandilatan siya ni Dark. “Paano kung magka-LBM ang anak ko?”

“Let’s see,” sabi niya, saka huminga nang malalim. Sana naman hindi.

After eating four cupcakes, Light was still okay. Napanganga silang lahat.

“Well, what do you know?” Napalatak si Dark. “No CR for you, buddy.” Tinapik-tapik nito ang ulo ng anak.

Siya naman, si Knight at si Shun ay nakahinga nang maluwag.

Bumaling siya kya Grace. “You’re improving.”

Ngumiti ito. “I’m learning.”

He smiled and kissed her lips. “Definitely learning.”

Knight blew a loud breath. “Ngayong hindi naman pala trip to CR itong cupcake.” Kinuha nito uli ang box na inilapag. “Iuuwi ko na ’to sa bahay.”

“Me too,” sang-ayon ni Shun, saka kinuha rin ang box ng cupcake.

Napailing-iling na lang si Valerian nang magsilayas ang mga kaibigan niya dala ang cupcake na bigay ni Grace.

Umupo siya sa sofa at umupo naman sa hita niya si Grace. Niyakap niya ito, saka hinalikan sa leeg.

“Should I cook our lunch now?” tanong nito.

He smiled. “ Nah . Sa labas tayo kakain.“

Excited itong bumaling sa kanya. “Totoo? Sa labas?” Nagniningning ang mga mata nito. “Saan?”

“Kahit saan mo gusto.” Hinaplos niya ang pisngi ni Grace. “Go to my room and then change. Naroon ang mga damit mo na pinamili natin sa Baguio.”

“Yehey!” Bigla itong tumayo. “Dito ka lang, magbibihis na ako. I’m so excited.”

Natatawang napailing-iling si Velerian habang nakatingin kay Grace na paakyat ng hagdan patungo sa kuwarto niya.

He rolled his tongue over his lips and smile mysteriously. “Hope you like my surprise, moon cake.”

Excited na itinulak ni Grace pabukas ang pinto ng kuwarto ni Valerian. Natigilan siya nang may makitang kulay-pulang box na nasa gitna ng kama.

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Ano naman kaya ’yon?”

And Grace being curious, sumampa siya sa kama, saka binuksan ang box.

Nanubig ang mga bagang niya nang makitang moon cake ang laman ng box. Valerian must have put this box of moon cake here while she was cooking their breakfast earlier.

Ang lalaking ’yon talaga. Kinikilig siya.

Naka-Indian sit siyang umupo sa kama at nag-umpisang kainin ang moon cake. Nawala sa isip niya ang magbihis.

Hmm! Ang sarap talaga ng moon cake! Nothing could surpass its delicious taste. Napapadaing pa siya sa sobrang sarap ng lasa n’on.

As Grace picked up the last moon cake in the box, her frown returned. Ngayon lang niya napansin na may nakasulat palang sa ilalim ng box na natatakpan ng moon cake kanina.

And it said, “Will you marry me?”

Unti-unting bumagsak ang panga niya nang mag-sink in sa utak niya ang ibig sabihin ng mga salitang nabasa niya.

“Oh my… God…” Nabitawan ni Grace ang moon cake na hawak, saka nasapo niya ang bibig sa sobrang gulat. “Oh, God. Oh, God. Oh, God…” She was mumbling to herself. “Oh, God…”

Wala sa sariling dumako ang tingin niya sa takip ng box na walang ingat niyang itinapon kanina sa sahig. Napasinghap siya nang makita ang isang napakagandang singsing na naka-tape sa loob ng takip ng box.

Mabilis niyang inabot ang takip ng box, saka kinuha ang singsing na naka-tape.

Grace gaped at the ring she was holding. “Oh my God…” Hindi pa rin siya makapaniwala. Actually, ayaw niyang maniwala. “Oh, God… Good heavens.”

Para siyang nagha-hyperventilate nang biglang nagsalita si Valerian mula sa pinto ng kuwarto.

“Will you marry me…” Lumapit ito sa kama, kinuha ang moon cake na nahulog niya kanina, saka iniabot ’yon sa kanya, “… my moon cake?” madamdamin nitong tanong.

Hindi nakagalaw si Grace sa kinauupuan. Nakatanga lang siya kay Valerian na nakaluhod ang isang tuhod sa kama at iniaabot sa kanya ang moon cake.

“Grace…” Nakangiwi itong ngumiti. “I’m nervous here. It would be really wonderful if you say yes and end my fucking misery.”

Napakurap-kurap siya nang marinig na nagmura si Valerian. Pinukol niya itong ng masamang tingin. “Nagpo-propose ka na at lahat-lahat, nagmumura ka pa rin.” Pinaikot niya ang mga mata, kinain ang moon cake na hawak ni Valerian. Kasabay n’on ang pagsuot niya ng singsing sa kanyang daliri. Itinaas niya ang kamay para ipakita rito ang singsing. “Yes, I’ll marry you baby.”

Para itong nanghihinang bumagsak ng upo sa kama, saka humugot ng isang malalim na hininga. “Finally.”

She frowned. “Ha?”

Hinawakan nito ang kamay niya, dinala iyon sa kanyang mga labi at hinalikan. “Binili ko ang singsing na ’to noong araw mismo na umalis ka.”

Napasinghap siya. “G-gusto mo na akong pakasalan kahit noon pa?”

“I’m in love you, moon cake. Mula noon hanggang ngayon.” Sinalubong ni Valerian ang mga mata niya. “I thought it was a waste of my money, iniwan mo naman kasi ako. Pero kahit ipinapaalala ng singsing na ’to ang pang-iiwan mo sa ’kin, hindi ko siya nagawang itapon o kaya ibalik sa pinagbilhan ko kahit puwede naman. I hold unto this ring. Secretly hoping and begging God to let you come back to me. Noon pa kita gustong pakasalan, at walang nagbago sa kagustuhan kong iharap ka sa altar sa nakalipas na panahon. I never wanted to marry a woman this badly. Because of you, moon cake, I want to end my bachelorhood and be Valerian Volkzki, Grace Oquendo’s husband.”

A tear of joy rolled down from her eyes to her cheek. “I love you, Valerian.” Niyakap niya ito nang sobrang higpit. “I love you so much. And yes! I want to marry you. Kahit ngayon pa.”

Hinagod nito ang likod niya. “As much as I want to marry you right now, I want our wedding to be very special. At magagawa ko lang ’yong espesyal kung maghihintay ako ng ilang buwan pa.”

Lumukso-lukso ang puso niya sa sobrang kilig. Kumawala siya sa pagkakayakap dito. “Excited na akong ikasal!”

Mahina itong natawa, saka hinila siya pahiga sa kama. Nakaunan siya sa matitipuno nitong braso at nakayakap naman ito sa baywang niya.

“Now that we’re getting married, I want to meet your father,” sabi ni Valerian na mas napabilis ng tibok ng puso niya. “Gusto kong ipaalam nang personal sa kanya na gusto kitang pakasalan.”

She blushed as her heart sommersaulted. “Kailan ko naman makikilala ang daddy mo?”

Nawala ang liwanag sa mukha nito. “He’s not invited.”

Napamulagat siya. “Valerian! That’s bad!”

He scoffed. “Pakialam ko naman.”

Her eyes begged at his. “Baby, please, masama ang magtanim ng galit sa kapwa.”

Umingos lang ito at hindi nagsalita.

Grace sighed and caressed his face. “Kausapin mo siya, Valerian. Itanong mo sa kanya at sabihin mo lahat ng hinanakit mo para kahit paano magkaroon ka ng closure. Please, for me?”

Bumuntong-hininga ito nang malakas, saka mahinang napamura. “Sige, susubukan ko. Pero hindi ako nangangako.”

Sapat na ’yon para sa kanya. “Thank you. Alam kong mahirap para sa ’yo pero sasamahan kita. Haharapin natin ang ama mo nang magkasama.”

That put a small smile on his handsome face. “No, it’s thank you. Kapag kasama kita, nag-iiba ang tingin ko sa mundo. It doesn’t look bleak anymore. At kung gusto mong kausapin ko si Daddy, sige, susubukan ko.”

Malapad siyang ngumiti, saka masuyo itong hinalikan sa mga labi. “I love you,” bulong niya sa mga labi nito. “I love you so much, baby.”

Valerian smiled. “I love you more, moon cake. I love you so much more, so don’t you ever leave me again.”

“I promise,” she said solemnly.

But God was really testing Grace’s promise. Kasi kinabukasan habang nasa opisina si Valerian at siya ay nasa clinic, nakatanggap siya ng tawag mula sa Tito Fujji niya na na-heart attack daw ang ama niya at naroon ito ngayon sa isang ospital sa Japan.

Sa ayaw man niya o sa gusto, kailangan niyang puntahan ang ama niya. Kaya umalis siya patungong Japan nang hindi kinakausap nang personal si Valerian.

Nawalan na siya ng ina, ayaw niyang mawalan pa siya ng ama. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 35

CHAPTER 35

Dala ni Valerian ang aso ni Grace at saka isang box ng moon cake habang papasok sa bahay niya. Excited na siyang makita ang nakangiti at masayang mukha ni Grace kapag nakita nito ang aso at ang moon cake.

“Moon cake?” tawag niya rito nang makapasok sa bahay. “Moon cake?”

It’s already past six, kaya nasisiguro niyang nakauwi na ito ngayon.

“Moon cake, I have something for you!” sigaw niya habang nakatingala sa hagdanan. “Come down, moon cake!”

Naghintay siya ng ilang minuto pero walang bumaba. He sighed and went to his room. Napakunot ang noo niya nang makitang wala doon ang babae.

Mabilis siyang bumaba at nagtungo sa kusina. No one was there. Inilapag niya ang box ng moon cake sa island counter at ang aso sa sahig, saka tinawagan si Grace.

Error in connection.

His frowned deepened even more. Nandoon pa ba ito sa clinic? Why couldn’t he contact her? He was starting to panic. Nararamdaman niyang bumibilis ang tibok ng puso niya sa kaba at nanlalamig ang mga kamay niya.

Fuck! Sana naman hindi siya nito iniwan tulad noon. Naniniwala siya na hindi na siya nito iiwan uli, pero naroon pa rin ang takot na baka nga iniwan na naman siya nito.

Humugot siya ng isang malalim na hininga at kinalma ang sarili. No, she won’t leave me. Baka nandoon pa siya sa clinic at may pasyente pa.

Mabilis niyang ini-lock ang bahay, saka nagmaneho patungo sa clinic ni Grace.

His heart dropped when he saw it close.

“Fuck! No!”

Mabilis na kinabig ni Valerian ang manibela, saka pinaharurot iyon patungo sa condo ni Grace.

Nasa elevator pa lang siya patungo sa floor ng unit ni Grace, nanlalamig na ang mga kamay niya. For the second time, he felt fear again. At dahil iyon sa kay Grace.

At trumiple pa ang naramdaman niyang takot nang malamang naka-lock ang pinto ng condo ni Grace at kahit anong katok niya ay walang nagbubukas.

Napasabunot siya sa sariling buhok. “No… no… she didn’t leave me… no!”

Para siyang mabaliw nang makabalik sa loob ng sasakyan. He wanted to pull his hair out in so much anger. Gusto niyang manuntok at manipa. He wanted to be violent at that moment. Ang galit at takot sa dibdib niya ay naghalo, naging isa iyong emosyon na kahit ang pagmamahal niya kay Grace ay hindi makakapawi.

Then his phone rang.

Mabilis na dumako ang paningin niya sa dashboard kung nasaan ang cell phone niya at para siyang hinugot mula sa kumunoy ng poot nang makita kung sino ang tumatawag.

Mabilis niyang sinagot ’yon. “Grace, where the fuck are you?!” sigaw niya sa nasa kabilang linya. “Alam mo bang takot na takot ako baka iniwan mo na naman ako?! Answer me, Grace! Where the hell are you?!”

“I’m sorry.” Humihikbi ito. “Kanina pa sana kita tinawagan kaya lang ngayon lang ako nakahanap ng paglakataon. Nasa ICU si Daddy. Hindi ko siya kayang iwan. Baby, I’m sorry hindi ako nakapagpaalam. I didn’t mean to scare you like that. I’m sorry. I’m really sorry.”

Sapat na ang pag-iyak ni Grace para mawala ang galit na namuo sa dibdib niya kanina.

“It’s okay,” sabi niya. “I understand. Nasaan ka ngayon, pupuntahan kita.”

Ilang segundong nawalan ng imik si Grace. “Ahm…”

“Moon cake, tell me,” may diin niyang sabi.

“But, Valerian,”

“Moon cake,” matigas niyang sabi. “Nasaan ka?” May galit ang boses niya.

She took a deep breath. “I’m in Japan.”

Parang siyang binuhusan ng malamig na tubig sa narinig. “J-Japan?”

“Yes.” Huminga uli ito nang malalim. “Babalik din naman ako kapag okay na si Daddy. I’ll be back in a couple of days, I promise. Hindi ko lang talaga maiwan si Daddy. Ang kapatid kong si Nali naman wala pa, pero pauwi na siya. But still, I’m worried. I have to stay here for a while, baby.”

Nanghihinang inilapat ni Valerian ang likod sa likod ng upuan, saka nagpakawala ng isang mahabang hininga. “Babalik ka pa talaga?”

“Oo naman.” May bahid na ngiti ang boses nito. “Paano ang kasal natin kung hindi ako babalik?”

“Ilang araw ka diyan?” Napasabunot siya sa sariling buhok. “Matatagalan ka ba?” He sighed heavily.

“Hindi ko alam, siguro.” She sighed too. “Basta babalik ako. Habang wala ako, why don’t you visit your dad? Para pagbalik ko at okay na si Daddy, siya naman ang kakausapin mo.”

May choice ba siya? Actually, he had. “What if I…” Hindi niya natuloy ang sasabihin namg maalalang nasa Japan ito. Iyon ang isang bansang ipinangako niya sa kapatid na hindi na niya pupuntahan. “Fuck, moon cake, mababaliw ako sa pagka-miss sa ’yo.”

Grace blew out a loud breath. “I’ll miss you too and God knows I want you here with me, pero hindi ko gustong pumunta ka rito. Alam ko kung anong sakit ang naramdaman mo nang dahil sa Japan. Ayokong sariwain ’yon dahil masasaktan ka na naman. I’ll be back as soon as I can, okay?”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. “Fine.” Fuck! “I love you. Hihintayin kita.”

“I love you too. Sige, kailangan ko nang bumalik kay Daddy.”

Malungkot siyang ngumiti. “Sige, ingat ka diyan. Siya nga pala, nasa bahay ko na si Valerian. Sorpresa ko sana sa ’yo ngayon.”

“Thank you! Mwah!” She sounded happy and that was all that mattered. “Alagaan mo siyang mabuti, ha?”

“I will.”

“Ikaw rin, alagaan mo ang sarili mo.”

His heart swooned. “I will. For you.”

“I love you.”

“I love you more, moon cake.”

Nang mawala ang moon cake niya sa kabilang linya, bumuga si Valerian ng malalim na hininga. He felt at peace and relieve. Umalis nga ito pero tumawag naman sa kanya para ipaalam ang kalagayan nito.

Sapat na ’yon sa kanya. Sapat nang tinawagan siya nito. At least he knew that she’d be back and that she loved him.

Nagmaneho si Valerian pabalik sa bahay niya at kinain niya at ng tatlong asong kasama niya ang moon cake na para sana kay Grace.

Bukas, kakausapin niya ang ama niya. For Grace and for himself too. Then he’d call his moon cake to tell her how it went.

Walang sabi-sabing pumasok si Valerian sa opisina ng kanyang ama sa gusali ng Volkzki Trading.

“Hey,” sabi niya, saka tumayo sa harap ng mesa ng ama.

Kumurap-kurap ito nang makita siya at halatang nagulat sa presensiya niya. “Valerian?”

“Hindi ka naman siguro bulag,” puno ng sarkasmo niyang sabi.

Bumuntong-hininga ito. “Bakit ka nandito?”

“To ask questions.”

“Like what?”

“Like why did you fucking accept the money that the Japan and Spain gave for Mom and Airjem’s life,” he said, straight to the point.

Bumuntong-hininga ito at hindi makatingin sa kanya na sumagot. “Valerian, hindi mo maiintindihan—”

“Try me. I need to know. I deserve to know.”

Huminga na naman ang kanyang ama nang malalim. “Nang mamatay si Airjem at ang mommy mo, nalulugi na noon ang Volkzki Trading. Masyado akong ma-pride para humingi ng tulong sa ama ko. I know he’ll see me as a failure. So I accepted the money. Hindi ko inisip ang dignidad ko bilang isang Volkzki, ikaw at ang magiging kinabukasan natin ang nasa isip ko. Sa Stanford ka nag-aaral, mahal do’n. Pero para lang din pala sa wala ang pagtanggap ko ng pera kasi lumapit ka sa ama ko at sila ang nagpaaral sa ’yo at nagbigay ng puhunan para maipatayo mo ang AirJem Airlines. Naitsapuwera ako samantalang ako dapat ang gumawa n’on, hindi sila.”

Wala siyang maramdamang awa rito. His anger ran deep. “Why blame me for their deaths?”

“I was grieving so I blamed you for their deaths. At hindi ko itinama ang mali kong ’yon.” Umiling-iling ito. “Nagtanim din kasi ako ng galit sa ’yo dahil mas ginusto mo pang lumapit sa ama ko kaysa sa ’kin na ama mo.”

“I hate you, still do, actually,” sabi niya sa walang emosyong boses.

“Kung ganoon bakit narito ka?” tanong nito habang nakatingin sa kanya, walang emosyon ang mga mata, katulad ng sa kanya.

“Grace, my fiancée, ask me to talk to you.” Huminga si Valerian nang malalim. “Kaya narito ako ngayon. At kahit nagpaliwanag ka na at nalaman ko ang dahilan mo, galit pa rin ako. My anger for you runs too deep it will not perish. Pero kahit galit ako, iniimbitahan pa rin kita sa kasal ko. Because I know my fiancée would really be happy to see you there even if I don’t want you in my wedding.”

Tumango ang kanyang ama. “Dadalo ako.”

“Okay.”

That was it. Valerian left Volkzki Trading and went to his own company. Kahit pa ano ang mangyari, hindi na siguro sila magkakamabutihan ng ama niya. His anger was far too deep, and not even a million sorry could erase it.

But he tried to reach out, for Grace; she was after all a family-oriented kind of woman, though he didn’t promise anything.

Nang makapasok sa opisina niya, agad niyang tinawag si Lester.

“Yes, Boss?”

“Can you find me a wedding coordinator and organizer?”

Umawang ang mga labi nito. “Ho?”

“I’m getting married.” Halos lumawa ang mga mata ng lalaki. Mahina naman siyang natawa. “Ano pa ang hinihintay mo?”

Napakurap-kurap ito at halatang shock pa rin. “O-on it, Boss.”

Akmang tatalikod si Lester nang may maalala siyang sabihin na nakalimutan niya.

“And tell the wedding organizer and coordinator that the venue of my wedding is on a jumbo jet plane.”

Mabilis itong tumango. “Copy, Boss.”

Nang makalabas si Lester ng opisina niya, pinakawalan ni Valerian ang kanina pa niyang sinusupil na ngiti.

“Ahh. I’ll be marrying my moon cake at last,” anas niya, saka malapad na ngumiti. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 36

CHAPTER 36

Day one without Grace and Valerian’s life became somber. Lalo na tuwing tumatawag siya at hindi nasasagot ng babae. He really wanted to be mad at her but he knew what she was going through now. Ayaw niyang dumagdag sa problema nito at ayaw niyang maging makitid ang utak.

Day two, Valerian became grumpy and easily annoyed. At dahil do’n, ilang empleyado rin ang nasesante niya. At ang secretary niyang si Lester ay ilang beses niyang nasigawan. Pero sanay na ito sa paninigaw niya.

Day three, he became grumpier every second. Kahit pa katawagan niya ang fiancée, hindi siya mapakali.

Day four, he got drunk to not miss his moon cake. Pero walang epekto. Mababaliw na siya sa sobrang pagka-miss kay Grace. Kahit si Knight ay nag-aalala na sa inaakto niya.

One week later? Nagpa-book siya ng flight kay Lester. Ayaw pa niyang makarating sa mental hospital. Pero bago sumakay sa eroplano, binisita muna niya ang ina at kapatid sa sementeryo.

“Mom, Sis….” Huminga si Valerian nang malalim at mariing ipinikit ang mga mata. “Sorry. I’m going insane. I have to see her and hug her. I’m so sorry. I know I made a promise but I’m losing my mind here. I need to see her now. Hindi ko na kayang maghintay na lang dito sa pagbabalik niya.” Kumuyom ang kamao niya. “I have to see, Grace. Then I’ll calm down and be fine.”

Nagpaalam siya sa mga ito, saka bumalik sa nakaparada niyang sasakyan. Laking gulat niya nang makitang nakaparada ang sasakyan ni Knight sa tabi ng kotse niya.

“What the fuck are you doing here?” kunot-noong tanong niya.

“Nakita kitang nagmamadaling sumakay sa kotse mo.” Nagkibit-balikat ito. “Nag-alala ako. I mean, I know you weren’t stable these past few days since Grace left for her dad…”

Weren’t stable? True. Wala siya sa tamang pag-iisip nitong mga nakaraang araw.

Binuksan niya ang pinto ng sasakyan. “Well, go home.”

“No.” Matigas ang boses ni Knight. “Hindi kita iiwang mag-isa. Sasamahan kita kahit saan ka pumunta.”

Pinaikot niya ang mga mata. “Bahala ka sa buhay mo.” Sumakay siya sa sasakyan, saka pinaharurot iyon ng mabilis patungo sa NAIA.

Sapo-sapo ni Grace ang tiyan habang walang tigil na nagduduwal sa loob ng pribadong kuwarto na inookupa nila sa ospital.

Napahawak siya sa lababo nang mas lumala pa ang pagduduwal niya. She felt like her world was spinning. Pinagpapawisan din siya nang malamig at parang hinang-hina siya.

“Oh, God. Ano’ng nangyayari sa ’kin?” tanong niya bago inayos ang sarili at lumabas ng banyo.

Her eyes settled on her father. Mahimbing itong natutulog. Salamat sa Diyos dahil nakalabas na ito sa ICU at hindi na malala ang lagay nito.

Huminga siya nang malalim, saka lumabas ng kuwarto.

“Nali…” Ngumiti siya nang makalapit sa kapatid na nasa labas ng kuwarto. “Hindi pa ako puwedeng umuwi sa Pilipinas baka mabinat si Daddy.”

Nagsalubong ang makurba nitong mga kilay. “Namumutla ka, Grace. Ayos ka lang?”

Mabilis siyang tumayo. “Oo naman. Siguro dahil sa pagpupuyat ko ’to kaya namumutla ako.” Wala namang ibang eksplenasyon.

Mataman siya nitong tinitigan. “I heard you vomiting in the bathroom.” May pagdududa ang boses nito. “Grace, may dapat ba akong malaman?”

“Ha?” Naguluhan siya. “Ano’ng kailangang malaman?”

“’Yong pagduduwal mo. You’d been doing that every morning since I arrived.” Tumaas ang kilay nito at parang sinusuri ang katawan niya mula ulo hanggang paa. “Buntis ka ba, Grace?”

Halos lumuwa ang mga mata niya sa sinabing iyon ng kapatid. “Nali! Ano ba’ng pinagsasasabi mo? I’m not.”

Nagkibit-balikat ito. “Sinasabi ko lang naman ang napapansin ko. Anyway, alam kong hindi ka magsisinungaling sa ’kin sa bagay na ’yon pero may posibilidad na tama ako. Unless, you and your fiancé hadn’t done the nasty thing since you returned to him?”

Natigilan siya. “Ahm, we did…” Tumibok nang mabilis ang puso niya kasabay ng pagsinghap niya. “Oh, God, could it possibly be?” Hinawakan niya ang tiyan. “Buntis ako?”

“We’ll make sure later,” sabi ni Nali, saka inginuso nito ang cell phone na hawak niya. “Since hindi ka pa makakauwi baka mabinat si Daddy, tawagan mo si lovey-dovey mo at ipaalam mo sa kanya na hindi ka pa makakauwi.”

Napatitig si Grace sa cell phone niya. Nang dumating si Nali galing California, ikinuwento niya agad dito ang lagay ng relasyon nila ni Valerian. And Nali was happy for her now that she was getting married to the man she loved.

And speaking of the man she loved, kinakabahan siya sa magiging reaksiyon ni Valerian. Alam niyang pilit nitong iniintindi ang pinagdadaanan niya. And telling him she wouldn’t be going home anytime soon would really piss him off bigtime. Kilala niya si Valerian. Para itong bombang sasabog na lang bigla.

Huminga siya nang malalim. “Sige, tawagan ko lang siya.”

Bahagyan siyang lumayo sa pinto ng kuwarto samantalang si Nali ay pumasok naman sa loob.

Habang tinatawagan ni Grace ang number ni Valerian, hindi niya ito ma-contact. Palaging error in connection ang sagot sa kabilang linya.

Nagsalubong ang mga kilay niya at tinawagan uli ang numero. Wala talaga. Hindi niya makontak.

Busy ba ito? She sighed. Mamaya na lang niya ito tatawagan. Baka may board meeting na naman, ayaw niyang makaistorbo.

Ibinalik niya sa bulsa ang cell phone, saka bumalik sa kuwarto ng kanyang ama.

“Grace, anak…” Ang mahina at namamaos na boses ng ama ang sumalubong sa kanya nang makapasok siya sa kuwarto nito.

Nagmamadali siyang lumapit dito at umupo sa gilid ng kama. “Hey, Dad.” Masuyo niya itong nginitian. “Mabuti na ba ang pakiramdam mo?”

Tumango ito at sinubukang tumawa pero nauwi iyon sa ngiwi. “P-pasensiya na kayo, ha?” Hinawakan nito ang kamay nila ni Nali. “Pinag-alala ko yata kayong dalawa.”

Nali rolled her eyes. “No, Dad. Hindi naman masyado.” May sarkasmo sa boses nito. “Iniwan ko lang naman ang isa kong proyekto sa California at itong si Grace ay iniwan ang fiancé sa Pilipinas.”

Pinandilatan niya ang kapatid. “Nali!” Good God! Hindi pa ’yon alam ng daddy niya!

Namimilog ang mga matang bumaling sa kanya ang ama. “Fiancé? Grace, ano ba itong pinagsasasabi ni Nali, ha?” Halata ang galit sa boses nito. “Anong ibig sabihin n’on?!”

Ayaw niyang galitin ang ama dahil baka ma-heart attack na naman ito. Nanghihingi ng tulong na tumingin siya kay Nali, agad naman itong to the rescue.

“Dad, Grace is already twenty-seven.” May diin ang boses ni Nali na para bang gusto nitong isaksak sa isip ng ama kung ilang taon na siya. “Hindi na siya bata.” Tumingin ito sa kanya. “Go on, tell Dad how you met your fiancé.”

Huminga si Grace nang malalim at doon kumuha ng lakas ng loob, saka nagkuwento sa daddy niya. “Dad, his name is Valerian Volkzki. Siya ang may-ari ng AirJem Airlines. He loves me and I love him. He asked to marry me and—”

“Love, huh!” Puno ng sarkasmo ang ngiti sa mga labi nito. “Grace, you are innocent. Wala kang alam sa mga bagay-bagay sa mundo. Bata ka pa. You don’t know what love is—”

“I do.” sansala niya sa kanyang ama na halatang galit pa rin. “I do know what love is, Dad. Paano? I met Valerian. He taught me so many things and love is one of them. He’s wonderful man, Dad. I love him so much. Siya ang lalaking hindi ako hinusgahan dahil sa literal akong mag-isip noon, siya ang lalaking iniwan ko at nang bumalik ako, naroon pa rin siya, naghihintay at mahal pa rin ako sa kabila ng ginawa ko. Siya ang lalaking gagawin lahat para lang mapasaya ako. Matanda na ako Daddy, at kahit hindi kayo sumang-ayon sa pagpapakasal ko kay Valerian, iyon siguro ang desisyon mo na kakalabanin ko. Mahal ko si Valerian at hindi ko kakayanin kung mawawala siya sa ’kin. Please, Dad, understand me. Kung mahal mo ako, hahayaan mo akong pakasalan ang lalaking mahal ko.”

Umingos ito. “I’m sure he took advantage of your innocence.”

“Yes, he did.”

“What?!”

“With my consent,” matapang niyang sabi, saka itinaas ang kamay na may engagement ring niya. “See this ring, Dad? Mahal niya ako at handa niya akong pakasalan. He makes me happy. Sisirain mo ang ang kasiyahang nararamdaman ko ngayon?”

“Dad, let Grace spread her wings and be with the man she loves,” sabad ni Nali at doon napaunta ang atensiyon ng kanyang ama. “Pakawalan mo na si Grace sa hawlang pilit mong pinagkukulungan sa kanya. Let her live her life the way she wants it.”

Bumaling ang tingin ng kanya ama. “Ang lalaking ’to… nasaan siya? Gusto ko siyang kausapin. Lalaki sa lalaki.”

Kahit paano ay nabigyan siya ng pag-asa na papayag ang ama niya na magpakasal siya. “Nasa Pilipinas siya ngayon, Dad, at gusto rin niya ho kayong makausap.”

“Good.” Tumango-tango pa ito at matalim ang matang tumingin sa kanya. “Hangga’t hindi ako pumapayag na magpakasal kayong dalawa, hindi ka lalapit sa kanya! Maliwanag?”

“Dad—”

“Maliwang ba, Grace?” ulit nito sa paggalit na boses.

Ayaw niyang tumaas ang presyon nito kaya tumango siya para kumalma ito. “Opo, Dad.”

“Mabuti.” Umayos ito sa pagkakahiga. “Sige, magpapahinga uli ako.”

“Sige po,” sabi ni Grace. Mayamaya ay pinandilatan niya ang kapatid nang makitang tulog na tulog ng ang ama. “Bakit mo sinabi? ’Yan tuloy, nagalit si Daddy.”

Umingos si Nali. “Mabuti nang malaman niya ngayon para wala ka nang aalalahanin pa. Alam mo naman si Dad napakaistrikto.”

Bumuga siya ng isang malalim na hininga. “Alam ko.” Hinawakan niya ang tiyan nang maalala ang pinag-usapan nila kanina. “Could it be, Nali? Buntis ba talaga ako?”

“Gumagamit ba kayo ng proteksiyon kapag nagse-sex?” tanong ni Nali.

Namula ang pisngi niya. “H-hindi.”

“Malaki ang posibilidad.”

Bumuntong-hininga siya. “I have to make sure. Bibili ako ng pregnancy test sa pharmacy. Ikaw muna ang bahala kay Daddy, ha?”

“Sige. Ingat ka.”

“I will.”

Nagmamadali siyang lumabas ng kuwarto at nagtungo sa pinakamalapit na pharmacy. She had to make sure before she tell Valerian.

Hindi makagalaw si Valerian nang makalapag ang eroplanong sinasakyan. Naninigas ang buong kalamnan niya. Nakakuyom ang kamao niya at pakiramdam niya ay nanlalamig siya.

“Well, Val, my friend, halika na,” sabi ni Knight na sumama sa kanya.

Huminga siya nang malalim at inipon ang lahat ng lakas ng loob. Pagkatapos ay tumayo siya at pinilit ang mga paa na ihinakbang palabas ng eroplano.

The moment his feet touched the Japan’s soil, he cringed. After nearly twelve years, umapak uli niya sa bansang kinamumuhian niya. Ang bansang ipinangako niya sa sarili na hindi niya pupuntahan.

But he had to break his promise to himself. Kailangan niyang makita si Grace. Ayaw na niyang mawalay ito sa kanya. Sa paglipas ng mga araw na hindi niya nakikita ang babae, natatakot siya na baka nga hindi na ito bumalik.

The need to see her was much stronger than his hate to this country.

Inakbayan siya ni Knight. “Handa ka na? Halika na at hanapin natin ang ospital kung saan naroon ang ama ni Grace. Alam mo naman siguro kung nasaan.”

Tumango siya. “Sinabi sa ’kin ni Grace nang tumawag ako kagabi.”

“Good. Good.” Tinapik nito ang balikat niya. “Let’s go.”

Pilit ang bawat hakbang ni Valerian. And Knight didn’t mind nor laugh at him. Basta naglakad lang ito sa tabi niya at paminsan-minsan ay tinatapik ang balikat niya.

At dahil hindi niya kayang makihalubilo sa mga sakang, si Knight ang umayos sa lahat para tuluyan silang makapasok sa bansa.

“Thanks, man,” sabi niya nang nasa labas na sila ng airport at naghihintay ng masasakyan. “I appreciate it.”

“Alam ko kung ano’ng pinagdadaanan mo ngayon. Don’t mention it,” sagot nito, saka pinara ang paparating na Taxi.

Valerian rolled his eyes when the taxi driver spoke Japanese. Fuck!

Bahagyang umuklo si Knight. Tumaas ang kilay niya nang marinig itong mag-Nihongo. “Byoin tsuretette kudasai?”

The driver replied. “ Kakushin shite. “

Then Knight smiled and looked at him. “Sakay na. Ihahatid niya tayo raw tayo sa ospital.”

Nakaawang pa rin ang mga labi ni Valerian nang makasakay sila ni Knight sa backseat ng taxi.

“Nagsasalita ka ng Nihongo?” puno ng gulat na tanong niya.

Mahinang tumawa ang loko. “Parte ’yan ng pag-aaral ko nang maipasa sa ’kin ang titulo ni Papa.”

“Oh. Kaya pala.” Napatango-tango siya. “Anyway, after ng graduation natin sa Stanford, ano ba kasi ang nangyari sa ’yo? We lost touch.”

Knight glared at him. “Sakalin kaya kita? Anong we lost touch? You push me away, moron! Ikaw ang hindi kumausap sa ’kin kasi nga nagluluksa ka.”

Nag-iwas siya ng tingin. Fuck! “Huwag mo na lang pansinin ang tanong ko.”

“What the fuck ever.”

Pagkasabi n’on ni Knight ay nanatiling tikom ang bibig nito habang nasa biyahe.

Nang makarating sila sa destinasyon, mabilis nilang binayaran ang driver, saka nagmamadaling pumasok sa ospital kung saan naroon ang ama ni Grace. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 37

CHAPTER 37

Humugot ng isang malalim na hininga si Valerian bago kumatok sa pinto ng hospital room na kinaroroonan ng ama ni Grace. Abot-abot ang kaba niya na may halong galak kasi makikita na niya sa wakas si Grace.

Bumukas ang pinto at sumalubong sa kanya ang isang sopistikada at magandang babae.

The woman looked at him from top to toe and then she smiled. “Hi, I’m Nali, you must be Valerian Volkzki.” Niluwagan nito ang pagkakabukas ng pinto. “Nakita na kita sa isang magazine. By the way, pasok ka. Wala rito si Grace. May binili lang na… gamot sa pharmacy.”

He stepped in with Knight behind him.

Agad niyang nakita ang medyo may-edad ng lalaki na nakahiga sa hospital bed. Bumalik ang tingin niya kay Nali. “Matatagalan pa ba si Grace?” tanong niya.

“Kanina pa siya umalis,” sagot nito na nakatingin kay Knight. “Babalik na rin ’yon.”

Napailing-iling na lang si Valerian nang lumapit si Nali kay Knight. She flirted and Knight didn’t seem to care. Nakipag-usap lang ito kay Nali na para isa itong nawawalang kaibigan.

Valerian sighed and was about to sit on the sofa when a rough strict voice filled the room.

“Sino ang mga lalaking ’to, Nali?” tanong ng ama ni Grace na ngayon ay gising na at madilim ang mukhang pinagpapalit-palit ang tingin sa kanila ni Knight.

Mabilis namang lumayo si Nali kay Knight, saka sumagot. “Dad, ito po si Knight Velazquez.” At iminuwestra nito ang kamay sa kanya. “At siya naman ang fiancé ni Grace.”

The man’s dark and deadly eyes settled on him. “Lumabas kayong dalawa. Maiwan ka.”

Tumango si Valerian at nanatili sa kinatatayuan. Naiwan siyang mag-isa kasama ang ama ni Grace. Samantalang si Nali naman ay hinila si Knight palabas ng kuwarto.

Fuck! Fuck! Fuck—shit! Hindi siya puwedeng magmura sa harap ng ama ni Grace.

Parang nanunuri ang tingin sa kanya ng may-edad na lalaki. “Fiancé, huh?” He smirked, irritating him. “Ano’ng pangalan mo?” Napakaistrikto ng boses nito.

Humarap siya rito habang nakatayo nang tuwid. “Valerian Volkzki.”

“Hmm… ilang taon ka na?”

“I’ll be thirty-two next year.”

“Family background?”

He took a very deep breath. “My mom and sister are dead. Ang ama ko naman ay ang siyang namamahala ng Volkzki Trading.”

Tumango-tango ito pero wala pa rin siyang mabasa na emosyon sa mukha nito. “What do you do for a living?”

“Ako ang may-ari ng AirJem Airlines. I’m also a licensed pilot.”

Mata sa mata kung tumingin ang ama ni Grace. “May isa pa akong tanong, at kapag hindi ko nagustuhan ang sagot mo, gagawin ko lahat para hindi matuloy ang kasal n’yo ng anak ko.”

Napalunok siya sa sobrang kaba. “Anong tanong?”

“Did you take advantage on my daughter’s innocence?” May talim ang mga mata nito. “Huwag kang magsisinungaling sa ’kin.”

Sinalubong niya ang matalim nitong tingin. “Yes, Sir, I corrupted her innocence. But I also love your daughter. Very much. Kaya narito ako ngayon sa harap n’yo para ipaalam sa ’yo na pakakasalan ko siya. Mahal ko si Grace, and truth to be told, I don’t care if you give your blessing or not, narito lang ako bilang respeto dahil ama ka ng babaeng mahal ko. Ang importante sa ’kin ngayon ay maiharap ko si Grace sa dambana, at maging isa kami sa mga mata ng Diyos. If you give me your blessing, thank you very much, but if you don’t, I’m still marrying her because she’s the woman I can’t live without.”

Valerian expected the man’s anger, instead he laughed. Kumunot ang noo niya. May nakakatawa ba sa sinabi niya?

“Ang totoo, kinabahan ako nang sabihin ni Grace sa ’kin na mahal niya itong lalaking nagngangalang Valerian Volkzki.” Umiling-iling pa ito. “Pero ngayong narinig ko ang mga salitang iyan galing sa ’yo, napanatag na ako. My daughter needs you, a man with strong will and strong love for her.” Pero biglang nawala ang ngiti sa mga labi nito. “But you still take advantage on my baby! How dare you! Teka, saan kayo unang nag… basta, alam mo na ’yon.”

Napatitig si Valerian sa kisame. Fuck! This is fucking awkward. “Ahm…”

“Answer me, boy!”

        Napaigtad siya sa lakas ng boses nito at mabilis na sumagot sa takot na baka atakihin ito sa puso nang dahil sa kanya. "Sa condo niya. 'Tapos sa bahay ko, and then sa speedboat—"

        "Too much information! Stop!" Iwinagayway pa nito ang kamay sa ere at hindi maipinta ang mukha. "Kung hindi lang ako nanghihina, kanina pa kita sinakal! You deflowered my daughter before marriage!"

        Napakagat-labi siya. "I love her and I'll marry her."

        "Hindi 'yan sapat! Sasakalin talaga kitang bata ka!" 

Nagpipilit itong tumayo kaya naman lumapit siya. “Huwag ho kayong tumayo, baka mabinat kayo,” pakiusap niya. “Papatayin ako ni Grace kapag may mangyaring masama sa ’yo— fuck!”

Hindi niya natapos ang sasabihin dahil sinakal nga siya ng matanda.

“B-bitaw-wan m-mo a-ak-ko.”

        "No! Para ito sa ginawa mo sa inosente kong anak!"

        Nasa kalagitnaan siya ng pagbabaklas ng kamay nito na sumasakal sa leeg niya nang bumukas ang pinto at pumasok doon sina Grace, Nali at Knight.

        Agad siyang binitawan ng matanda at bumalik sa pagkakahiga. 

        "Dad!" sigaw ni Grace sa ama. "Bakit mo ba sinasakal si Valerian?"

        Umingos ito. "Aksidente lang 'yon."

        Akmang magsasalita uli si Grace nang unahan niya ito. "It was nothing. We're just having fun."

        "Fun?" Tumaas ang kilay ni Grace.

        "Yeah." Nginisihan niya ang matanda. "Kasi pumayag na siyang magpakasal tayo, moon cake. Ayaw raw niyang saktan ang damdamin mo kaya payag na siya."

        "Aba't itong lokong 'to—"

        Niyakap ni Grace nang mahigpit ang ama. "Thank you, Daddy. It means a lot to me. God! I'm so happy right now." Pinakawalan nito ang ama at hinalikan sa noo. "I love you, Daddy. Thank you for making me happy."

        Lumamlam ang mga mata ng matanda na kanina lang ay nanlilisik habang nakatingin sa kanya. "Oh, baby, of course I want you to be happy." He hugged Grace and then he showed him his middle finger.

        Mahinang natawa si Valerian. "Thank you so much, Sir."

        Pinandilatan siya nito bago pinakawalan sa pagkakayakap si Grace. 

        "Salamat talaga, Daddy, ha?"

        "You're welcome, baby." Tumalim ang mga mata ng matanda nang bumaling sa kanya. "Alagaan mo ang anak ko. Kapag may nangyaring masama sa kanya o nasaktan siya sa kahit anong paraan, may samurai ako sa bahay. Uunahin kong tatanggalin iyang bagay na nasa gitna ng mga hita mo."

        Ngumiti lang si Valerian. "Noted, Sir."

        "Good. Now, leave, all of you," pagpapalayas nito sa kanilang lahat. "Magpapahiga na ako para makalabas na ako."

Naunang lumabas sina Knight at Nali, sumunod naman sila ni Grace.

The moment they stepped out from the room, mabilis niyang niyapos ang babae aat niyakap ito nang mahigpit. Wala siyang pakialam sa mga taong dumadaan sa hallway, he pressed her back on the wall and kiss her senseless.

Si Grace ang pumutol sa paghahalikan nila. “You’re actually here.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “Ano’ng nararamdaman mo ngayon?”

“I felt happy now that you’re in my arms.” Hinalikan uli niya ito sa mga labi. “Grabe, miss na miss na kita. Hindi ko na kaya.”

Sinapo nito ang mukha niya, saka hinalikan siya ng malalim at niyakap siya nang mahigpit. “I love you, Valerian. I missed you too.”

That made his heart flip. “I love you more.”

Hindi

pa rin

makapaniwala si Grace na nasa Japan nga si Valerian at nasa tabi niya ito. Panay ang tingin niya rito habang nasa canteen sila ng ospital at nagkakape.

“Hindi pa rin ako makapaniwala na narito ka sa tabi ko,” wika niya habang hawak ang kamay nito. “I know what this country did to you and you’re here… because of me.”

Hinalikan nito ang likod ng kamay niya, saka nginitian siya. “Mahal kita, eh. Natakot ako na baka hindi ka na bumalik sa ’kin. Nakakabaliw ang isang linggong wala ka sa tabi ko. Mauulol ako, moon cake.”

That made her smile. “Thank you for being here.”

“Ikaw pa, malakas ka rito, eh.” Itinuro ni Valerian ang puso.

        It made her heart soar in the sky. "I love you, baby. So much."

        Ngumiti ito. "Alam ko, at mahal na mahal din kita."

        Kumunot ang noo niya nang hindi makita sina Knight at Nali. "Nakita mo ang kapatid ko at si Knight?" tanong niya.

        "Yeah," sabi ni Valerian, "Bumalik sila sa kuwarto ng daddy mo. Sila raw muna ang bantay para magkausap at magkasama tayo."

        That was so sweet of Nali and Knight. "Ah." Hinilig niya ang ulo sa balikat ni Valerian. "Baby?"

        "Hmm?"

        "Baka matagalan pa ako rito. Medyo hindi pa okay si Daddy, eh."

        Bumaba ang tingin ni Valerian sa kanya. "Hindi okay, eh, sinakal nga niya ako." 

        Mahina siyang natawa sa sinabi nito. "Nakita ko nga. Pero kailangan pa rin niyang magpahinga."

        "I could stay if you want," he offered and faced her. "Wala naman akong masyadong gagawin sa opisina. Dito muna ako. Ayoko nang gumising uli na wala ka sa tabi ko."

        Kinilig siya sa tinuran nito. "Kung okay lang sa 'yo na manatili ka rito, okay lang din sa 'kin. Ayoko rin namang magising na wala ka sa tabi ko. I missed you."

        Valerian pressed his lips on hers. "Saan ka nakatira dito?"

        Kumunot ang noo ni Grace sa biglang liko ng tanong ni Valerian. "Sa Fukuda Condominium. May unit doon si Daddy at doon kami pansamantalang nakatira ni Nali. Bakit mo natanong?"

        "May tao ba ro'n?"

        Mas lalong kumunot ang noo niya. "Wala. Bakit ba?"

        Valerian grinned. "Great, can we go there now?" Pinaglandas nito ang kamay sa mayayaman niyang dibdib. "I miss you."

        Doon niya tuluyang naintindihan kung bakit ito nagtatanong. Napailing-iling siya. "Ikaw talaga." Kinurot niya ito sa tagiliran, "Halika ka na nga. Na-miss din kita."

        "Yes!" hiyaw ni Valerian na hindi alintana ang mga bantay ng pasyente na nakatingin dito dahil sa malakas nitong paghiyaw.

        Hinawakan niya ito sa pupulsuhan, saka hinila palabas ng ospital.

        

Thirty minutes later, Grace was pressed against the wall and Valerian was kissing her fervently. Pareho silang sabik na pinagsasaluhan ang halik habang ang mga kamay ay parang may sariling isip na hinuhubaran ang isa’t isa.

Nang mahubaran siya ay agad na pinagsalit-salit ni Valerian ang bibig sa korona ng mayayaman niyang dibdib. Para siyang nahihibang na napasabunot sa buhok nito nang maramdaman ang isang kamay nito ay sapo na ang pagkababae niya at ang isang daliri ay umuulos na sa loob niya nang mabilis.

“Ahh!” Para siyang nahihibang sa bawat ulos ng daliri nito. “Ohh, Valerian…”

“Grace, I miss you…” Kinakagat-kagat nito ang dibdib niya na parang nangigigil. “I miss you so much.”

        Nang mabuksan niya ang butones ng pantalon ni Valerian, agad niyang ipinulupot ang mga hita sa baywang nito.  "Take me, baby... now." Her breathing ragged.

        Hindi na kailangang pang sabihan uli si Valerian. Dahil ilang segundo lang ang lumipas mula nang sabihin niya iyon ay nasa loob agad niya ang pagkalalaki nito na tirik na tirik at halatang sabik na sabik sa kanya.

        "Good heavens..." Napaliyad siya habang walang patid ang mabilis at malakas na ulos na binibitawan ng lalaki. "Sige pa, baby... Bilisan mo pa. Ahh!"

        Tumatama ang likod niya sa dingding sa bawat pagbayo ni Valerian pero walang siyang pakialam. Panay lang ang daing at ungol niya habang ninanamnam ang sarap na hatid ng pag-iisa ng katawan nilang dalawa.

        "Moon cake..." He bit the skin on her neck. "Lalabasan na ako."

        Humigpit ang yakap niya kay Valerian. "Ako rin." Malapit na niyang maabot ang sukdulan. "Bilisan mo pa. Sagarin mo, baby— Ahh!"

        Valerian gripped her ass and thrust harder, faster and rougher. "Moon cake... fuck! Ohh! Malapit na ako."

        Umawang ang mga labi niya at bumaon ang kuko sa likod ni Valerian. Kasabay n'on ang katas na lumabas sa kanya na sinalubong naman ng mainit na katas ni Valerian sa pumuno sa sinapupunan niya. 

        "I love you, moon cake," hinihingal nitong sabi habang yakap pa rin ang katawan niya. Nakapulupot pa rin ang mga hita niya sa baywang nito.

        Sinagot naman niya ang sinabi nito ng, "I'm pregnant, Valerian." 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 38

CHAPTER 38

Tumigil ang pag-inog ng mundo ni Valerian dahil sa narinig na lumabas sa bibig ni Grace. He felt complete and ecstatic.

Kumawala sa pagkakayakap sa kanya si Grace, saka pinakatitigan siya sa mga mata. “I’m pregnant,” ulit nito na may ngiti sa mga labi. ’Yon ang sabi sa pregnancy test.“ Kinagat nito ang pang-ibabang labi. “Okay lang ba sa ’yo?”

“Moon cake.” He was breathless. “You’re so amazing and that’s the best gift ever this coming Christmas. Me? A father? God, Grace. Thank you so much!”

Hindi niya kayang ipaliwanag ang sayang nararamdaman.

Lumapad ang ngiti nito. “Hindi ko nga lang alam kung ilang linggo na akong buntis. Siguro malalaman ko pag-uwi natin sa Pilipinas. Gusto ko do’n manganak. At saka gusto ko babae ang magpapaanak sa ’kin. Baka bigla mong mapatay kapag lalaki—”

He crashed his lips on hers, silencing his moon cake. Agad naman nitong tinugon ang halik niya nang buong puso.

Hmm… the most delicious lips he ever tasted. And the most amazing woman he ever met. At napakasuwerte niya na siya ang lalaking minahal nito.

So lucky.

Valerian pulled away from Grace’s lips. “Hindi ko kayang ipaliwanag kung gaano ako kasaya na buntis ka.”

“Sabi ko na, eh,” sabi nito at pinisil ang tungki ng ilong niya. “You never use protection. So I assumed na magiging masaya ka sa balitang ’to.”

He chuckled. “Yes, I’m ecstatic, moon cake.” Niyakap niya ito, saka naglakad siya patungo sa sala at umupo sa mahabang sofa. Samantalang si Grace ay sa kandungan niya nakaupo.

His length was still inside her and it felt good.

“Babalik na ba tayo sa ospital?” Tanong niya kay Grace.

Parang nang-aakit itong ngumiti, saka nag-umpisang gumalaw ang balakang. “No, baby, maybe later.”

A wide grin stretched on his lips. “Sounds good to me.”

Gabi na nang makabalik sina Grace at Valerian sa ospital. Pakiramdam niya ay napagod siya sa pagtatalik nila ni Valerian, o baka naman sa pagbubuntis niya iyon. Hindi niya alam basta nakakaramdam siya ng pagod at gusto na niyang matulog. Pero pinipilit niyang imulat ang mga mata.

Nang makapasok sila sa kuwarto na inookupa ng ama niya, natutulog ito at sina Knight naman at Nali ay naglalaro ng chess.

“Hey,” sabi ni Grace nang makalapit sila ni Valerian sa dalawa. “Kumusta si Dad?”

Humarap sa kanya si Nali. “Bumisita kanina ang doktor at sinabi niya na puwede na raw lumabas si Dad bukas basta pagpahingahin lang siya nang mabuti at bawal munang magtrabaho.”

“Thanks God.” Umusal siya ng maikling panalangin ng pasasalamat. “Tatawagan ko si Tito Fujii para ipaalam sa kanya.”

“Ahm, Gracey, actually may isa-suggest sana ako.” Hinawakan ni Nali ang kamay niya. “Bakit hindi na lang natin iuwi si Daddy sa Pilipinas? Okay pa naman ang isla, ’di ba? Puwede siyang tumira roon, kaysa naman dito na malayo sa ating dalawa. At least doon, malapit ka lang sa kanya at mabibisita mo siya palagi.”

That was actually a good idea. Tanging ang isla lang ang ari-arian na hindi nila naibenta nang magkasakit ng cancer ang mommy niya.

“Sige, kakausapin ko si Daddy, ’tapos—”

“Naka-usap ko na siya kanina nang magising siya at pumayag na siya,” sansala ni Nali sa kanya.

“Mabuti naman. Sige, mag-book na tayo ng plane ticket pauwi sa Pilipinas—”

“Already taken care of,” sabad ni Knight sa usapan nilang magkapatid. “Bukas ng umaga, darating ang plane ko from the Philippines.” Itinuro nito si Valerian na nakayakap sa likod niya. “Wala kang aasahan sa lalaking ’yan kasi walang airport yan dito sa Japan.”

Natawa siya sa sinabi ni Knight. She knew too well why Valerian didn’t have an airport in this country. “Okay lang. I understand.”

“Great.” Ngumiti si Knight. Umayos ng upo sa pang-isahang sofa, saka ihinilig ang ulo sa likod ng upuan at pumikit. “Matutulog muna ako. Gisingin n’yo na lang ako bukas ng umaga.”

“Uuwi muna ako sa condo,” sabi naman si Nali. “Bukas na ako babalik.”

“Okay. Ingat.”

“Ikaw rin, magpahinga ka na,” bilin nito sa kanya. “Palagi ka na lang kulang sa tulog.”

Nagbeso-beso muna silang magkapatid bago umalis si Nali ng kuwarto.

“Ikaw moon cake, hindi ka pa magpapahinga?” tanong ni Valerian nang sila na lang dalawa ang gising sa kuwarto.

Bumaling siya rito na na nakaupo sa mahabang sofa. “Ikaw?”

“Don’t mind me.” Hinawakan nito ang kamay niya, saka masuyong hinila siya paupo sa sofa. “Ikaw ang dapat magpahinga.”

“Fine.” Ngumiti si Grace, saka nahiga sa mahabang sofa. Ginawa niyang unan ang mga hita ni Valerian.

“Rest well, moon cake,” bulong nito sa kanya habang sinusuklay ang buhok niya gamit ang kamay.

“Okay. Ikaw rin,” sabi niya, saka ipinikit ang mga mata.

Morning came and everyone was busy for their departure. Nauna na si Knight sa airport kasi aasikasuhin pa nito ang eroplanong sasakyan nila. Si Nali naman ay dala ang bagahe nilang dalawa. Si Valerian ang may dala sa bagahe ng kanyang ama, samantalang siya ay itinutulak ang wheelchair na kinauupuan ng ama para hindi ito mapagod sa paglalakad.

“Anak, kaya kong maglakad.” Ilang beses na iyong sinabi ng Daddy niya pero hindi siya nakikinig.

“Dad, relax lang kayo diyan. Malapit na tayo,” sabi niya. “At saka hindi ba bawal kayong magpagod? Huwag kang makulit, Daddy.”

Her father sighed heavily. “Fine.” Kapagkuwan ay bumaling ang tingin nito kay Valerian na marami ang bitbit na bagahe. “That man really loves you,” sabi nito na may munting ngiti sa mga labi. “I like him for you.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Yes, Dad, he loves me. At salamat naman ay nagustuhan mo siya para sa ’kin.”

“Gusto ko siyang sakalin actually—”

“Dad!” She was horrified.

“Pero nakikita ko namang mahal ka niya kaya sige, hindi ko na lang siya sasakalin,” dagdag nito na ikinangiti niya. “Look at him, Grace, ang bigat ng dala niya pero walang reklamo dahil para naman sa ’yo ang ginagawa niya.”

“That’s Valerian. Masama talaga ang ugali niyan at palamura pero pagdating sa ’kin, bumabait naman pero palamura pa rin.”

Ang sarap ikuwento sa ama kung anong klaseng tao ang lalaking mahal niya. She felt proud of Valerian.

Mahinang tumawa ang daddy niya. “Wala akong pakialam kung palamura siya. Basta mahal ka niya, ayos na sa ’kin ’yon.” Tumikhim ito, saka bumaling sa kanya. “Kumusta naman ang pregnancy test? Positive ba?”

Namilog ang mga mata ni Grace. “Dad! Saan n’yo naman nalaman iyan?”

Mahina itong tumawa. “Akala n’yo ni Nali ay tulog na ako pero hindi pa. Narinig ko kayong nag-uusap. So… may apo na ba ako?”

Namula ang mukha niya. “Y-yes po.”

“Ang walanghiya…” Nagmura ang ama niya. “At na bull’s eye ka pala, anak. Bakit naman kasi hindi ka nag-ingat?”

Nagbibiro siyang napasimangot. “I’m innocent, remember?”

Inungusan siya ng ama. “Eh, akala ko ba, tinuruan ka ng lalaking ’yan?”

“Dad, ang lalaking ’yan ay may pangalan. It’s Valerian.”

“Pakialam ko naman.” Her dad scoffed. “Sigurado ka na ba talaga na siya na ang pakakasalan mo?”

“Dad, buntis na nga ako, eh.”

“Wala na akong sinabi.”

Natawa na lang si Grace nang natahimik na ang ama niya. He maybe strict but he loved his daughters so much. Kaya masasabi niyang masuwerte siya at ito ang naging ama niya.

Mabilis niyang itinulak ang wheelchair nang makitang malapit na sila sa exit ng airport. Nang makalabas sila, agad niyang nakita ang private plane ni Knight. May nakasulat na Count Knight Velazquez sa buntot ng eroplano.

Mukhang nakapasok na sa loob ni Valerian dahil hindi na niya ito makita. Tanging si Knight na lang na may kausap na piloto.

“Dad, sa tingin mo kaya mong umakyat ng hagdan?” tanong niya sa ama habang nakatingin sa hagdan pasakay sa eroplano.

“Oo naman, anak,” malakas ang loob nitong sabi.

“Sige, basta dahan-dahan lang.”

Nakatayo na ang ama niya at akmang hahakbang na nang bumaba si Valerian sa hagdan, saka mabilis na inalalayan ang ama niya.

Valerian’s gesture made her heart melt.

Hanggang sa makaupo ang ama niya sa loob ng eroplano, inalalayan ito ni Valerian.

“Thank you,” sabi niya, saka hinalikan ito sa mga labi.

Valerian instantly kissed her back. Pero agad din namang naghiwalay ang mga labi nila kasi narinig nilang tumukhim ang kanyang ama.

Nahihiyang tumingin siya rito. “Nagpapasalamat lang po ako kay Valerian.”

“Puwede namang magpasalamat nang walang kasamang halik,” puno ng sarkasmo nitong tugon.

Valerian grinned at her father. “Now, where’s the fun in that?”

“Aba’t itong batang ’to…”

Natatawang hinila siya ni Valerian patungo sa panghuling upuan para doon umupo, malayo sa daddy niya, kay Nali at kay Knight na naupo sa unahan.

“Bakit dito tayo umupo—”

Hindi pa niya natatapos ang tanong nang siilin siya ng mapusok na halik ni Valerian sa mga labi. Aagad naman niya iyong tinugon. At lihim siyang napailing-iling nang maramdamang gumagapang ang kamay nito papasok sa loob ng blusa niya.

Napigilan lang si Valerian nang mag-announce ang piloto na aalis na sila. Pero agad naman itong bumalik sa paghalik sa leeg niya.

“Valerian…” Sinasaway niya ito pero sa halip ay napaungol siya sa ginagawa nito.

“Yes, moon cake.” He bit her skin on the neck.

“T-tama na…” Napakapit siya sa balikat nito. “Mabibitin lang tayo—ohh… pareho…”

He chuckled then claimed her lips. “Sino’ng may sabing mabibitin tayo?” Hinawakan siya nito sa kamay, saka hinila patayo.

“Valerian, saan—”

“Sshh…” he motioned her to be quiet.

Nanamihik naman si Grace at hinayaan ang lalaki igiya siya patungo sa kung saan.

And then Valerian stopped in front of the bathroom door.

Nanlaki ang mga mata niya. “Valerian!” She hissed at him.

Nginisihan lang siya nito, saka hinila papasok sa loob ng banyo.

“Valerian—”

Hindi niya natapos ang sasabihin dahil nakalapat na ang mga labi ni Valerian sa mga labi niya at mapusok ang bawat galaw n’on.

Napakasikip ng banyo pero nagkasya silang dalawa ni Valerian. Magkadikit na magkadikit ang mga katawan nila. Nag-iinit na ang katawan niya kaya hindi siya nakaangal nang ibaba nito ang pantalong suot niya kasabay ang panty niya, saka hinalikan ang pagkababae niya.

“Valerian…” she moaned his name. “Ohh…”

Napasinghap siya sa gulat nang bigla na lang siyang binuhat ni Valerian. Siya naman ay mabilis na ipinulupot ang mga hita sa baywang nito. Napaawang ang mga labi niya nang maramdamang pumasok ang kahabaan nito sa loob nito.

Napasabunot siya sa buhok ni Valerian at kinagat ang labi pero hindi gumawa ng ingay na maririnig ng mga nasa labas.

Valerian groaned as he thrust deep and hard inside her.

“Moon cake…” Dahan-dahan lang sa simula ang pag-ulos nito hanggang sa naging mabilis iyon at naging desperado. “Fuck, moon cake… Ohh!”

Mas bumaon pa lalo ang ngipin niya sa ibabang labi para pigilan ang ungol na gustong kumawala sa mga labi niya. “Valerian…”

With every thrust, their body became intimately pressed against each other. Naiipit ang dibdib niya pero mas dumagdag pa iyon sa sensasyong nararamdaman niya.

The pleasure in her belly was about to explode. And Valerian was kissing her as his thrust deepened.

“Fuck…” he cursed.

Hindi na niya kayang pigilan pa ang sarili. Napaliyad ang katawan niya at kasabay n’on ay nilabasan siya.

“Ohh!” Hindi niya napigilan ang ungol. “Valerian!”

“Fuck!” He gripped her ass and she felt him came inside her. Hard.

Mahigpit siyang yumakap kay Valerian habang pareho silang hinihingal. “What now?” she asked, panting.

“Now?” He kissed her neck. “We just have to pretend that we didn’t do it in the bathroom.”

Natatawang iniapak muli ni Grace ang paa sa sahig ng eroplano, saka tumingin sa lalaki. “Mind dressing me up?”

“Nope.” Lumuhod ito at hinalikan muna ang pagkababae niya bago isinuot sa kanya ang panty at denim jeans. Then he looked up. “Lumabas na tayo rito. Ang init.”

Natawa na lang siya, saka hinila ito patayo at ibinutones ang pantalon. “Let’s get out of her.”

Magkahawak-kamay silang lumabas sa banyo. Nagpasalamat si Grace dahil mukhang walang nakaalam sa milagrong ginawa nila ni Valerian sa loob ng banyo.

They returned to their sit and Valerian grinned.

“See? Sabi nang hindi tayo mabibitin, eh.” Kinindatan siya nito.

Natatawang napailing-iling na lang si Grace. “Oo na. But I’m not doing that again. Ang sikip do’n.”

Valerian chuckled and smirked at her. “Uulitin natin ’yon. We are getting married in a plane after all.”

Halos bumagsak ang panga niya sa sahig. “What?!”

Valerian was chuckling as he kissed her forehead. “Yes, moon cake. Sa eroplano ang kasal natin.”

Nakaawang pa rin ang labi niya at hindi siya makapagsalita. Oh, my God! Sa eroplano? Was that even possible?

CECELIB | C.C.

CHAPTER 39

CHAPTER 39

People said that happiness was so hard to chase, not easy to have and it could be easily taken away from you. But for Valerian Volkzki, happiness had a name. And she was Grace Oquendo. His very lovely bride.

“Hindi ako makapaniwalang darating ang araw na ’to,” wika ni Knight na umiiling-iling pa. “Siguradong hindi ka na makikipag-inuman sa ’kin. Hindi na tayo magba-bonding. Wala na.”

Gustong kutusan ni Valerian ang kaibigan. “Velazquez, mag-aasawa ako, hindi magpapakamatay. Kung makapagsalita ka naman parang namamaalam na ako.”

Mahinang natawa ang kausap. “Hindi ka ba namamaalam? Sasakalin ka na—este, ikakasal ka na.”

Valerian rolled his eyes. “Velazquez, huwag kang madrama. Baka pagkamalan tayo.”

“Hindi pa ba?” Malakas na tumawa ang loko. “Sabi nga ni Shun, may future daw tayo, eh.”

“Mang-asar ka pa.” Iniumang niya ang kamao. “Bubugbugin kita, pangako iyan.”

Knight shook his head while chuckling hard. “I can always get into your nerves, huh?”

“Isn’t that what they called friendship, always annoying each other?” balik-usisa niya.

That put a small happy smile on Knight’s face. “Yeah. I guess so.”

Humugot ng isang malalim na hininga si Valerian, saka tinapik ang balikat ni Knight. “Thanks for being my best friend, Knight. Salamat at pinagtiyagaan mo ang kabaliwan ko.” There. He finally said it out loud.

“Ito ang unang beses na tinawag mo ako sa pangalan ko.” Halata ang gulat sa mukha nito. “And, ahm, don’t mention it.” Nag-iwas ito ng tingin pero nakita niya ang masayang ngiti sa mga labi. “I’m happy for you, man. Finally. This day has come. After more than two weeks of preparation, mangyayari na ang pinakainaasam mo.” Bumaling ito sa kanya. “Handa ka na, Val?” tanong nitom sabay tapik ng balikat niya.

Huminga siya muna nang malalim bago sinimulang pagalawin ang jumbo jet. “I’m ready. Let’s fly this baby up.”

Sobrang ingat ni Valerian habang pinapalipad ang eroplanong may isandaang kataong sakay, kasama na sa bilang ang bride niya at siya, saka ang pilotong papalit sa kanya kapag nasa himpapawid na ang jumbo jet.

This day should be perfect. It was his wedding day after all.

“Mag-uumpisa na,” bulong sa kanya ni Nali habang inaayos ang bahagya niyang nagusot na gown.

Kailangan kasi niyang umupo at mag-seat belt nang mag-take off ang eroplano. At ngayon nga na nasa himpapawid na ang Jumbo Jet 143, narinig na ni Grace ang pagkanta ng sikat na singer na inupahan ni Valerian para sa kasal nila.

Valerian and their very expensive wedding. All of this was prepared and organized by her groom Talagang hindi iyon normal because Valerian didn’t want a simple wedding.

Nang pumasok siya kanina sa eroplano, kailangan pa siyang piringan para hindi makita ang loob n’on at agad siyang dinala sa parteng buntot ng eroplano para doon maghintay.

Her sister and father were with her. Si Nali ang maid of honor niya. Isa naman si Tessmarie sa napili niyang bride’s maids and the rest were her newfound friends, Valerian’s friends’ wives. Her Tito Fujii was also present.

Napatingin si Grace sa kurtina na tanging sagabal para makita niya ang pagdadausan ng kasal nila ni Valerian. Ang totoo, kinakabahan siya nang sobra. Maybe this was what a woman felt during her wedding. Nakakakaba na nakaka-excite.

“Handa ka na?”

Grace closed her eyes and smiled. “Handa na ako.”

Pinaglingkis ng ama niya ang braso nilang dalawa. “You can still say no to all of this, my dear,” wika nito na ikinatawa niya nang mahina.

“Dad, mahal ko si Valerian.”

“Wala na akong sinabi.” Umingos ito pero may ngiti naman sa mga labi.

Grace knew that her father liked Valerian for her. He just loved teasing her and Valerian.

“Huwag kang madadapa, anak, ha?” bilin ng ama niya nang sila na ang maglalakad papasok. “Ang ganda pa naman ng kasal mo.”

Grace smiled. “I won’t.”

Kasabay ng paghawi ng ama niya sa kurtina at paghakbang nila palabas, pumailanlang ang kantang “Match Made In Heaven” in Mohombi.

Her heart instantly beat faster than normal. Parang sasabog ’yon sa hindi maipaliwanag na emosyon habang naglalakad sa aisle at nakatingin sa napakagandamg pagkakadisenyo ng eroplano.

The seats were covered with black silk with ruby-red silk ribbon. Black was Valerian favorite color, ang red naman ay pinili ng ama niya dahil masuwerte raw ang kulay na ’yon na sinang-ayunan naman niya. Nagkalat rin ang napakaraming red rose petals sa nilalakaran niya. Red tulips and red roses were covering the walls and ceiling of the airplane. Naging isang napakagandang harden ang eroplano.

And then her eyes settled on the most amazing man she had ever met. Valerian Volkzki. Her soon-to-be husband.

Nakatutok ang mga mata nito sa kanya at ayaw pakawalan ang titig niya. He had this satisfied smile on his kissable lips and his eyes held profound love for her. And that took her breath away.

Sa lahat ng pinagdaanan nila, sa lahat ng sakit na naramdaman nila pareho, napakasaya niya dahil ikakasal din pala silang dalawa. Worth it lahat ng sakit na naramdaman niya.

God. She loved this man so much.

Hindi napansin ni Grace na nakarating na sila sa altar at ibinibigay na ng ama niya ang kamay niya kay Valerian.

“Just one scratch on my beautiful daughter, young man. Kahit nakalibing na ako, babangon ako at sasakalin kita hanggang bawian ka ng buhay,” pananakot ng ama niya.

“Noted, Sir,” magalang na tugon ni Valerian, saka tinanggap ang kamay niya.

Her father then smiled. “It’s dad, boy.”

Doon napangiti nang malapad si Valerian. “Thanks, Dad.”

Tumango ang ama niya, saka iniwan siya sa kamay ni Valerian.

Iginiya siya ni Valerian paharap sa man-made altar kung saan may nakatayong pari.

“We are gathered here in this beautiful day to witness the union of Valerian Volkzki and Grace Oquendo.” Tumingin ito sa mga bisitang dumalo. “If anyone here is against their union, you may now speak or forever hold your peace.”

Biglang tumikhim ang ama niya at napunta rito ang lahat ng atensiyon.

Valerian’s eyes widened in fear until his father smiled.

“Gotcha,” wika ng ama niya na nakangisi kay Valerian. Nagtawanan naman ang mga bisita nila. “Anyway, father, ituloy mo na. Walang tututol. Nakahanda ang samurai ko.”

Valerian breath out a relieve breath and then he whispered at her. “Kinabahan ako ro’n, ah.”

Lihim siyang napangiti. “Inaasar ka lang ni Daddy.”

“Ang matandang ’yon,” he mumbled. “Pasalamat siya magiging daddy ko na siya.”

Bago pa makatugon si Grace, narinig niyang nagsalita ang pari. Nanatili silang tahimik si Valerian at sumagot sa mga tanong ng pari ng “I do.”

And then it was time for their vows to each other.

Isinuot ni Valerian ang singsing sa daliri niya, saka mahigpit na hinawakan ang kamay niya. Then he looked deeply into her eyes as he spoke her vows. “Grace, my moon cake, take this ring, as the sign of my love, devotion, loyalty and fidelity. With this ring, I vow to never stop loving you. I vow to be forever by your side. I vow to hold you in my arms for as long as God let me. I never knew love until I met you. You give meaning and purpose to my life. You give me happiness. Ikaw ang pinakamahalagang tao sa buhay ko, moon cake. You are more important than my money, my company, even my life. Because God knows that without you, I’m nothing. You make Valerian Volkzki whole. I love you so much, moon cake.”

A tear escaped her right eye. Sobra ang bilis ng tibok ng puso niya.

And then it was her turn to say her vows. Isinuot niya ang singsing sa daliri ni Valerian at puno ng pagmamahal na nginitian ito. “Valerian, baby, take this ring as the sign of my love, devotion, loyalty and fidelity. With this ring, I vow to forever be with you, in sickness and in health, in richer and in poorer, ’til death do us part. I also vow to stay by your side forever. I vow to stay in your arms as long as God let me. And I vow to love you, no matter what happens. You said I gave meaning to your life, well, baby, you taught me a lot of things in life, and I want to thank you so much for that. You are my life and happiness, Valerian. I love you so much, always remember that.”

Then the priest’s voice filled the plane. “I now pronounce you, husband and wife.” Bumaling ito kay Valerian. “You may now kiss your bride.”

Valerian grinned. “Thanks, Father. Kanina pa ako magtitimpi, eh.” With that, he pressed their body together and crashed his lips on hers.

Agad naman niyang tinugon ang halik nito at yumakap siya sa leeg ng asawa.

Valerian was the one who pulled away. “I love you, moon cake.”

“I love you too, baby,” namumungay ang mga matang sabi niya, saka siya naman ang sumiil ng halik sa mga labi nito.

“Congratulations, my friend!” sigaw ni Knight. “Umpisa na ng pagiging under standing mo.”

Naghiwalay ang mga labi nila ni Valerian at humarap sila kay Knight at sa mga kaibigan nito na panay ang congratulate sa kanilang dalawa.

“Congratulations,” sabi ng ama ni Valerian.

Everyone was silent. Lahat na kaibigan ni Valerian ay nakatingin dito.

Tumingin muna sa kanya ang asawa bago sumagot. “Thanks.” Halatang pilit ang pagiging mabait nito.

Ngumiti ang ama ni Valerian, saka bumalik sa kinauupuan.

“I love you,” bulong niya sa tainga ni Valerian na agad naman nitong tinugon.

“I love you more, moon cake,” he whispered back.

“Congratulation, Mr. Understanding of the Year,” sigaw ng mga kaibigan ni Valerian na ikinatawa niya.

Valerian showed them his middle finger and then he faced her. “Don’t mind them. They are all lunatics.”

Grace chuckled. “Okay. Sabi mo, eh. ’Baba na tayo, puwede?”

Inakbayan siya nito. “Excited ka na sa reception?”

She grinned. “Yes.”

“Okay.” Humarap ito sa mga bisita nila. “Buckle up, people, bababa na tayo. And by the way, I’m inviting you all to our reception. Eat all as much as you can and you can even bring food with you when you leave.” Ngumisi ito. “Oh, BTW, Grace baked our cake. At dahil mabait ako, bibigyan ko kayo ng tig-isa-isang slice.”

Other visitors cheered, but Valerian’s friend, they all went pale. And Grace knew why.

Matamis niyang nginitian ang mga ito. “Para iyon sa inyong lahat, pasasalamat ko.”

They all forced a smile.

Lihim siyang natawa, saka bumulong sa tainga ng asawa. “Baby, i-ready ba natin ang banyo do’n sa reception.”

Valerian smirked. “Hayaan mo sila.”

Pabirong tinampal niya ang tiyan nito. “Bad ka.”

He smiled sweetly at her. “Medyo lang, moon cake.”

Napailing-iling na lang siya. “Fine. Ikaw kasi, pinilit mong ako ang mag-bake.”

Tumawa lang si Valerian, saka hinila siya patungo sa bakanteng upuan.

Dahil sa kalokohan ng mga kaibigan ni Valerian, nabaliktad ang tradisyon ng kasal. Ang bulaklak ay ihinagis niya sa kalalakihan para daw malaman kung sino ang susunod na ikakasal.

“O, heto na,” sigaw niya habang nakatayo sa entrance ng eroplano at ang kalalakihan naman ay nasa ibaba.

“Tumalikod ka para fair,” sigaw ni Cali na nakasimangot. “Ayoko pang ikasal.”

Tumatawang sumunod naman si Grace, kapagkuwan ay inihagis ang bulaklak. Mabilis siyang humarap sa mga ito at ang lakas ng tawa nila ni Valerian nang makitang si Knight ang nakasalo.

“Fuck! Fuck!” Ihinagis nito ang bulaklak kay Cali na parang nakakadiri iyon. “Sa ’yo na ’yan, fucker.”

“Disgusting!” sigaw naman ni Cali, saka ihinagis ang bulaklak kay Ream na ihinagis naman nito kay Reigo, na ihinagis naman ng binata kay Khairro.

And then Khairro threw it to Lysander who threw it to Jergen.

Lakas ng tawa nila ni Valerian habang nakayakap ito sa likod niya at nakatingin sa mga kaibigan nitong pinagpapasa-pasahan pa rin ang bulaklak.

“Ihagis na ba natin ang garter?” tanong sa kanya ni Valerian nang kumalma ito sa kakatawa.

“Hmm… ikaw? Ano sa tingin mo.”

Ngumisi si Valerian. Nasisiguro niyang may kalokohan na naman itong naiisip.

Iginiya siya nito pababa sa eroplano, saka pasimple silang naglakad palapit kay Knight na nakasimangot. At sa isang kisapmata, nang makalapit sila kay Knight, naisuot ni Valerian ang garter sa kamay ni Knight.

“Fuck you!” sigaw ni Knight kay Valerian na tumawa lang nang malakas.

Kahit siya ay natawa sa naging reaksiyon ni Knight. Para itong siniliban sa gulat at napatalon pa.

At tulad ng ginawa ng mga ito sa bulaklak, pinagpasa-pasahan din ng mga kaibigan ni Valerian ang garter.

Natatawang hinila siya ni Valerian palayo sa mga ito. “Come on, let’s go,” sabi nito habang hila siya. “Iwan na natin ang may mga sayad na ’yan.”

Napailing-iling na lang si Grace habang hinihila siya ni Valerian. Luko-loko talaga itong naging asawa niya. Pero mahal na mahal pa rin niya ito.

Hindi mapigilan ni Valerian ang tawa nang makita ang nakabusangot na mukha ni Knight. Sa wakas ay ito ngayon ay may hawak ng bulaklak at garter.

“Good luck, man,” tatawa-tawang sabi niya.

Sumaludo sa kanya ang gitnang daliri ni Knight na mas ikinatawa niya. “Buwisit ka, Val.” Matalim ang mga mata nito. “Ayoko pang mag-asawa.”

He shrugged and smirked. “You will be Mr. Under standing soon.”

Nagtawanan ang iba niyang kaibigan na nagkukumpulan sa isang malaki at pabilog na mesa.

The reception already started and Grace was busy with her friends. Siya naman ay abala sa pang-iinis kay Knight. Minsan lang ’to.

“Bumalik ka nga do’n sa table mo,” pagpapalayas sa kanya ni Knight. “Ayaw kitang kausap.”

Valerian was chuckling as he returned to their table. Naroon na si Grace at nakangiti sa kanya.

“Hey, moon cake,” sabi niya, sabay halik sa mga labi nito.

“Mag-uumpisa na raw ang program,” she said.

He smiled and sat. “Good. Kanina pa kita gustong itakas para umpisahan na natin ang ating pulot-gata. The program might distract me somehow.”

Nakita niyang napailing-iling ang asawa niya, pero may sinusupil na ngiti sa mga labi.

Pinagsiklop niya ang kamay nila ng kanyang moon cake, saka tumingin sa platform kung saan naroon ang binayaran niyang emcee.

“Let’s start the program with the best man’s message,” sabi ng emcee.

Tumayo naman agad si Knight at inayos ang tuxedo na suot, saka nagtungo sa harap ng mikropono. “To my best friend.” Ngumisi ito sa kanya. “And to his lovely wife.” Nginitian nito si Grace. “Congratulations. I don’t want to bore you with my long speech, so I’ll make it quick. Valerian, you’re an asshole but when you met Grace, you became under standing. Sana sa piling ni Grace, mabawasan ang nagsasanga-sanga mong sungay. At sana ang magiging anak n’yo ay hindi maging kagaya mo ang ugali.”

Valerian raised his middle finger at Knight. “Bumaba ka na diyan.”

Instead of listening to him, ang iba niyang kaibigan ay nagsitayuan sa platform. And then the lunatics showed them a very wide tarpaulin saying, “Congratulations, Valerian Volkzki, for being Mr. Under standing of the Year.”

Ang lakas ng tawa ni Grace sa tabi niya. Siya naman ay nanatiling walang imik habang nanlilisik ang mga mata sa kaibigan niya.

“Those morons…” Tatayo sana siya nang pigilan siya ni Grace sa braso.

“Don’t.” Ginawaran siya nito ng halik sa mga labi. “I love you and please, don’t mind them.”

Bumuntong-hininga na lang si Valerian. “Fine.” Bumalik siya sa pagkakaupo, saka niyakap ang asawa. “Tumakas na tayo.”

Grace giggled. “Kaya mo?”

“Oo naman.” Kinuha niya ang cell phone sa bulsa at tinawagan ang secretary niya. “Lester, nagawa mo na ba ang ibinilin ko sa ’yo?”

“Tapos na po, Boss.”

“Good. Tataasan ko sahod mo,” sabi niya bago pinatay ang tawag at bumaling kay Grace. “Let’s go.”

Kinagat ni Grace ang pang-ibabang labi, saka tumayo. “Okay.”

Humigpit ang hawak niya sa kamay ng asawa, saka mabilis niya itong hinila. Napatili si Grace sa sobrang gulat at nang makabawi ay mabilis itong tumakbo habang magkahawak kamay pa rin sila.

Wala nang pakialam si Valerian sa mga nag-iingay sa loob ng pinagdadausan ng reception. Mabilis silang sumakay ni Grace sa kotse niya na inihanda na si Lester, saka pinaharurot ’yon paalis.

Pareho silang tawa nang tawa ni Grace.

“Where to?” he asked his wife when he sobered up.

Nang-aakit na ngumiti sa kanya ang asawa. “Balik tayo sa jumbo jet. Gusto kong subukan ang banyo do’n. Feeling ko kasi hindi masikip, eh.”

Valerian chuckled lightly. “Your wish is my command, moon cake.” 

CECELIB | C.C.

AUTHOR’S NOTE - C.C.

Hey, CCBells and CCBalls.

I just want to say;

First, thanks God. Malapit na ako sa katapusan ni Valerian.

Second, thank you for reading this story. Sobrang nakakataba ng puso at nakaka-inspire kayong lahat. Dahil sa inyo, mas na inspire akong magsulat ng mga PORNEVER na kuwento. Mula sa palaging nagko-comment, sa palaging nagbo-vote at kahit sa mga silent reader na alam kung sumusubaybay sa kuwento ni Valerian at naghihintay ng update, MARAMING SALAMAT!

Third, thank you sa lahat na tumatangkilik sa gawa ko, hindi lang itong kuwento ni Valerian bebe. Sobrang napapasaya niyo ako. Super.

Fourth, sa mga nagtatanong kung bakit mahaba si Valerian, sinadya ko po talaga. Nasa-plano ko kasi yon at kasama rin sa plot.

Fifth, MARAMING SALAMAT kay DRA. GRACE OQUENDO. Yes po, isa po siyang tunay na Doctor ng mga hayop. Nagbabasa po siya ng stories at talagang nakakatuwa siyang kausap.

THANK YOU SO MUCH! LOVE YAH :)

EPILOGUE

I dedicate this story to GRACE OQUENDO. Thank you for letting me use your name. Love yah!

EPILOGUE

Six years later…

Nagising si Valerian nang parang may humaharang sa ilong niya at hindi siya makahinga nang mabuti. Iminulat niya ang mga mata at napabuntong-hininga na lang nang makitang natutulog ang apat na taong gulang niyang anak na si Reev Venidect sa mukha niya. Uli.

Nasasanay na itong natutulog sa tabi nila ni Grace. At pagdating ng umaga ay nakadapa na ito sa mukha niya kaya hindi siya makahinga. Ang maliliit nitong paa ay nasa leeg niya at ang ulo ay nasa may buhok na niya. At ang tiyan nito ay nasa mukha niya.

Dahan-dahan niyang tinanggal ang anak sa mukha niya, saka inilapag ito sa malambot na kama.

Natigilan si Valerian nang makitang gumalaw ito. Akala niya ay iiyak pero kumipot uli ang cute nitong bibig.

A soft chuckle awakened his senses. Bumaling siya sa pinanggalingan n’on ay agad siyang napangiti. “Morning, moon cake.”

“Hey, baby.” Dumukwang si Grace palapit sa kanya, saka hinalikan siya sa mga labi. “Pasensiya na, ha? Hindi ko nailipat si RV dito sa kama. Nagigising, eh.”

“Good morning.” Ngumiti siya, saka hinalikan ang asawa sa mga labi. “Do you want me to cook breakfast for you, moon cake?”

Tumango ito. “ Yep . Bilisan mo, ha? Baka nakakalimutan mo, binyag ngayon nina Vleek Grant at Grimm Vaxter.“

Valerian sighed in happiness as he looked at his twins in the crib. Wala silang lahing kambal, lalo naman sa pamilya ni Grace, pero nagkaroon sila ng kambal. Hindi niya kayang ipaliwanag ang kasiyahang nararamdaman.

Umalis siya sa kama, saka binuhat si VG. “Hey, baby, binyag n’yo ngayon. Gising na.”

Sa halip na si VG ang magising, si GV ang pumalahaw ng iyak.

“Fuck!” he cursed.

Agad namang binuhat ni Grace si GV, saka isinayaw-sayaw. GV instantly stopped crying and fell asleep again.

Nakahinga siya nang maluwang samantalang si Grace naman ay dumukwang at ginawaran siya ng halik sa mga labi.

“No cussing, baby. Baka marinig iyan ng mga bata.”

Shit! “Sorry, moon cake.” Napangiwi siya. “Anong oras ang binyag?” tanong niya kapagkuwan.

“Nine AM,” sagot ni Grace.

“Daddy? Mommy?”

Sabay silang bumaling ni Grace kama. At gising na pala ang makulit nilang panganay.

“Hey, good morning, baby.” Mabilis niyang nilapitan si RV, saka hinalikan sa ulo. “Want to bath with Daddy?” Nakasayanan na nilang dalawa na maligo nang sabay. “Binyag mamaya nina GV at VG. Pupunta tayo sa church.”

“Yes po,” excited na tugon ni RV sa kanya.

Mabilis itong naglambitin sa leeg niya. Siya naman ay mabilis na inilapag si VG sa kama, saka binuhat si RV.

“Daddy, like ko na soap ’yong kulay feynk na kay Mommy, ha?” sabi ni RV.

At the age of four, RV still couldn’t pronounce some words correctly.

Kinunutan niya ito ng noo. “Pink ang gusto mo? Hmm, anak, hindi ’yan manly.”

Kumunot din ang noo nito. “I like feynk !” And then RV’s face turned dark. “Don’t yah , Daddy?”

Agad siyang ngumiti. “Of course, I like pink,” mabilis niyang sabi. “Pink is cute.”

RV instantly smiled. “Yesh. Feynk is beautiful.”

Napailing-iling na lang si Valerian nang makapasok sila sa banyo. Agad na sumigaw si RV ng, “Bathtub!”

His son had a thing with bathtub. Weirdo din tulad niya.

“Late kayo, mga loko!” Pinandilatan ni Valerian ang mga kaibigan na kasama ang kanya-kanyang asawa. Late nang dumating ang mga ito sa simbahan para sa binyag nina VG at GV.

“Sorry, my man,” hingi ng tawad ni Knight, sabay abot ng regalo sa kanya. “Kadarating lang ng flight ko.”

Valerian narrowed his eyes on Knight’s gift. “Ako ba talaga pinaglololoko mo, ha? Bakit Barbie ’yan? Hoy, Velazquez, lalaki ang mga anak ko!”

Napakamot sa batok si Knight. “Sorry naman. Ikaw itong hindi nag-reply nang mag-email ako sa ’yo kung ano’ng gender ng kambal mo. Hindi ako manghuhula, Val, nasa Spain ako, remember?”

Umingos siya. “Hindi ka man lang nagtanong sa iba?”

Kinagat nito ang pang-ibabang labi. “Ahm, I was busy?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin, saka bumaling sa iba niyang kaibigan. “No gift, no entry.” Tumalim ang mga mata niya. “Ilabas na iyan nang makapasok na kayo sa simbahan.”

Napailing-iling na lang ang mga kaibigan niya habang isa-isang inilalapag ang mga regalo sa mga anak niya.

Valerian smirked. “Lester,” tawag niya sa secretary na nakatayo hindi kalayuan sa kanya. “Gather all their gifts and put it in the back compartment of my car.”

“Yes, Boss,” agad namang sagot ni Lester.

“O, halina kayo, pasok na,” nakangising sabi niya habang nauna nang naglakad papasok at karga-karga si VG.

“Daddy!” matinis na sigaw ni RV na tumatakbo pasalubong sa kanya. Gumuhit ang tuwa sa mukha nito nang makita si Knight. “Nong Knight! Nong Knight! You’re here!”

Agad namang sinalubong ni Knight si RV at kinarga ito, saka pina-ikot-ikot sa ere. “Hey, baby! How are you?” nakangiting tanong nito sa anak niya.

“I’m good, ’Nong Knight.” Bumaling ito sa ibang kaibigan niya na mga ninong din nito. “Hello po. May regalo kayo sa ’kin, hmm? ’Nong Dark, I ordered a real elephant. Nong Lander, I ordered a real gun. Nong Ymar, I ordered a real stock in the market.”

Napakamot na lang sa batok ang mga ninong ni RV. Samantalang napasimangot naman ang anak niya kasi alam na nito ang ibig sabihin n’on. Walang regalo.

Yumakap ito sa leeg ni Knight. “I miss yah , ’Nong Knight. Mag-stay ka ba? Where’s my pasalubong? I ordered a plane, remember?”

“Sure.” Knight grinned. “I have a toy plane for you—”

“I want real plane!” Nakabusangot ang mukha ni RV. “Put me down. Tampo ako sa ’yo!”

Natatawang inilapag ni Knight ang anak niya na tumakbo kay Grace at nagsumbong na humihikbi pa.

Pailing-iling na lang si Valerian.

“Sana hindi maging weird itong kambal mo,” wika ni Shun na nasa tabi si Themarie.

Valerian scoffed. “Kung kayo ang mga ninong? Wala nang pag-asa ang mga anak ko.”

Mahinang natawa si Calyx. “Wala ka nang choice, Volkzki. Kami lang ang nagtitiyaga sa kabaliwan mo.”

“Agree,” sang-ayon ni Iuhence. “Sinong manghihingi ng twenty-five percent stocks sa kompanya ko bilang regalo? Si RV lang.” Pumalatak ito. “’Yang anak mo, ang bata-bata pa, mukhang pera na.”

Tyron chuckled. “Pasensiya na, cousin, tama si Iuhence. ’Yang si RV, nanghingi sa ’kin ng college fund para daw sa fifth birthday niya.”

Valerian smiled proudly. “That’s my boy. Smart.”

Knight rolled his eyes. “Smart and cunning. Parang ikaw lang.”

“Sshh!” It was Grace, silencing them. “Quiet. Mag-uumpisa na ang misa.”

Mabilis na lumapit si Valerian sa asawa, saka humalik sa mga labi nito. “Sorry, moon cake. Mga baliw kasi ang mga kaibigan ko,” sabi niya.

Grace rolled her eyes. “Isa ka ring baliw, eh. Kaya nga magkakaibigan kayo.”

Sasagot sana siya nang biglang nag-umpisang nagsalita ang pari.

Nag-uumpisa na ang binyag. Nakapalibot ang pitong ninong at ninang nina GV at VG. The christening took thirty minutes and after it was done, RV asked the priest.

“Father, hindi n’yo ba ako papaliguan like sa ginawa n’yo sa brothers ko?”

Ang kulit talaga nitong anak niya.

Mahinang natawa ang pari. “No, child. Tapos ka nang binyagan noon.”

“Oh.” Napasimangot si RV. “Too bad I didn’t see it.”

Napailing-iling ang asawa niya, saka bumaling sa pari. “Salamat, Father. May kaunting salusalo po sa bahay. May naka-ready na po na van sa labas para sa transportation mo kasama ang mga sakristan.”

Magiliw namang ngumiti ang pari. “Salamat, Mrs. Volkzki.”

Ahh. Music to his ears. Halos anim na taon na silang mag-asawa ni Grace, pero tuwing tinatawag ang asawa niya na Mrs. Volkzki, napupuno ng kasiyahan ang puso niya.

“Guys, sa bahay ha?” paalala ni Grace. “Don’t worry, nagpa-cater kami. Hindi ako ang nagluto.”

“Okay!” hiyaw ni Lander.

“Yes! Can I bring some for my triplets?” masayang tanong ni Calyx.

“Dalhin n’yo na lang ang mga anak natin sa bahay nina Grace, Calyx. Ano ka ba!” saway ni Etheyl sa asawa na walanghiya.

“Uuwi lang kami para kunin si Saito Becker,” wika ni Themarie na nakatingin kay Grace. “Pupunta agad kami sa bahay n’yo.”

“Sige, Thems, ingat,” nakangiting sabi ni Grace.

“Kami rin,” sabi ni Mhelanie na sinang-ayunan naman ng iba.

Nang makaalis ang mga kaibigan niya, nagkatinginan sila ni Grace, saka naglapat ang mga labi nila.

“Uwi na tayo,” sabi ni Grace. “Mukhang naiinip na si RV, eh.”

Dumako ang tingin ni Valerian sa anak na nakahiga sa sahig ng simbahan. Napailing-iling siya. “RV, get up, baby. It’s dirty,” matigas ang boses na sabi niya.

Mabilis namang tumayo ang anak niya. “Yes, Daddy Boss.”

Natawa si Grace. “’Yan kasi, palagi mong isinasama sa opisina mo.” Pagkasabi n’on ay naglakad na ito palabas ng simbahan. Si RV naman ay nakabuntot dito.

Valerian looked softly at his lovely wife and wonderful children. He was so damn lucky.

Lumabas na rin siya sa simbahan at sumakay sa backseat ng kotse. “Let’s go home, Lester.” Aniya sa kanyang secretary na instant driver niya sa araw na ’yon.

“Yes, Boss,” sabi ni Lester.

“Yes, Daddy Boss,” RV mimicked and grinned at him.

Mahina na lang silang natawa ni Grace habang karga-karga sima GV at VG.

Nang makarating sa bahay, agad na inilagay nila ni Grace ang kambal sa crib, saka inasikaso ang mga bisita nila na isa-isa nang nagsisidatingan.

“Dad, thanks for coming,” nakangiting sabi ni Grace habang sinasalubong ang ama ni Valerian.

“Hello, young lady.” Nakipagbeso-beso ito, saka tinapik ang balikat niya. “Pasensiya na, hindi ako nakasama sa simbahan. Medyo busy, eh.”

“Dad, you’re here,” sabi ni Valerian, saka tinapik ang balikat ng ama nito.

Grace smiled at the scene. For six years, palagi niyang hinihikayat si Valerian na makipagbati na sa ama nito at isara na ang nakaraan nitong puno ng sakit. At kahit paunti-unti, natuto na rin ito at kahit paano ay napatawad na ang ama.

“Valerian, anak.” Bakas ang kasiyahan sa mukha ng matanda. “Nasaan ang kambal kong apo?”

“Nasa crib,” sagot naman ni Valerian at dumako ang tingin sa pinto ng bahay nila. “Well, hello, old man.”

Umingos ang ama niya na bagong dating. “Old man ka diyan. Espadahan tayo gusto mo?”

Tumawa lang si Valerian, saka nagtapikan ang dalawa ng balikat.

“Kumusta ka na, old man?” tanong ni Valerian sa ama niya.

Valerian didn’t want to call his father “Dad,” na siyang ikinasiya naman ng ama niya. Old man was Valerian’s endearment for her father and it seemed that her father liked it.

“Heto, kaya ko pa ring pugutin ang ulo mo kapag sinaktan mo ang anak ko.” Kapagkuwan ay tumawa ito nang malakas. “Joke lang. Nasaan ang mga apo ko?”

“Nasa crib pa—”

“Wowo!” sigaw ni RV, sabay talon na agad namang kinarga ng daddy niya. “I miss you.” Bumaling naman ito sa ama ni Valerian. “Wowo, miss din kita. Where’s my twenty-five percent shares of your company?”

Napailing-iling na lang ang ama ni Valerian. “Saka na, apo, kapag malaki ka na.”

“Ano naman ang tingin mo sa ’kin, Wowo?” Napasimangot si RV. “Malaki na ako.”

“You’re just a toddler, baby.” Hinalikan ni Grace ang noo ng anak. “Saka na kapag malaki ka na, ha?”

Nakasimangot itong tumango. “Okay, Mommy.” Bumaling ito kay Valerian. “’Di ba akin na ang company mo kapag lumaki na ako, Daddy?”

“Yes, baby,” agad na sagot ni Valerian sa anak.

Grace just rolled her eyes. Spoiled talaga si RV. Ito kasi ang unang anak nila ni Valerian, lahat ng atensiyon ay narito. Kaya lahat ng gusto, nasusunod.

“Ibababa na kita, baby, ha?” sabi ng ama niya. “Sumasakit ang mga joints ni Wowo, eh.”

Ngumisi si RV. “Matanda ka na, Wowo.”

Tumawa sila sa sinabi ni RV.

“Aba’t itong batang ’to, mana sa ama,” komento ng Daddy niya.

“Anyway,” sabi ng ama ni Valerian, saka humarap kay Valerian. “Puwede ba kitang makausap para sa pag-take over mo sa kompanya ko?”

Valerian smiled. “Sure.” Bumaling ito sa kanya. “Moon cake, sa library lang kami ni Dad, ha?”

“Okay.”

“Love you, moon cake.” He kissed her on the lips.

“Love you too, baby.”

“Bye, old man,” paalam ni Valerian sa ama niya.

“Sure, you wuss.” Umingos ang ama niya, saka tinungo ang crib na kinalalagyan ng kambal.

Si RV naman ay nagtatalon patungo sa mga kalaro nito.

Grace smiled in happiness and contentment as she looked around their house full of happy faces. Her life with Valerian was the most amazing part of her life. She had never been so happy, so contented and so fulfilled. And that was thanks to her husband who never stopped loving her and making her happy.

THE END

Special Chapter

SPECIAL CHAPTER

“MOON CAKE, bakit ba hindi mo ako pinapansin?” Abot hanggang bubong ng bahay nila ang inis ni Valerian habang nagtatanong. “Wala naman akong ginawang masama sayo. Bakit ba?”

Umismid ang asawa niya saka tumagilid ng higa, malaki na ang tiyan nito kaya dahan-dahan ang galaw nito. “Ayoko sayo. Ang baho mo.”

Holy fuck!

Napanganga siya at napakurap-kurap. “Moon cake naman, e. Alam mo ba kung ilang beses na akong nagpalit ng pabango para lang hindi ako mabaho sa pang-amoy mo?”

Inirapan siya nito. “Pakialam ko naman. Mabaho ka, kaya lumayo ka sa’kin!”

Valerian gritted his teeth in so much annoyance. Pilit niya itong iniintindi kasi nga buntis, pero may mga pagkakataon na naiinis talaga siya.

Galit na lumabas siya ng silid niya at malalaki ang hakbang na umalis sa bahay nila. Bibili siya ng bangong pabango. Mababaliw siya kapag hindi pa siya pansinin ng moon cake niya. It’s been two days!

Valerian sighed and went to the nearest store to buy new cologne. Nang makabili siya, kaagad siyang bumalik sa bahay. At ganoon nalang ang gulat niya ng makita si Grace sa sala at nakasimangot sa kaniya.

“Moon cake…”

“Nagugutom ako.” Ang haba ng nguso nito.

Tumabi siya ng upo rito at nakahinga siya ng maluwang ng hindi siya nito ipinagtulakan palayo dahil mabaho siya.

“Anong gusto mong kainin, moon cake ko?”

Umakto itong nag-iisip. “Ahm, gusto ko santol na walang buto.”

Tumaas ang kilay niya. Hindi talaga normal ang magiging anak nila ni Grace. Nahahalata iyon sa pagkain.

“Ahm, moon cake,” malumanay ang boses niya, “walang santol na walang buto.”

Dumilim ang mukha nito at tumalim ang mga mata. “Mayroon!”

Valerian sighed. “Fine. Fine. Maghahanap na ako.”

Kaagad namang umaliwalas ang mukha nito saka ngumiti. “Thank you, baby.”

He smiled. He loves making his wife happy. “Sige, mag-agahan ka na, tapos hintayin mo ang pagbalik ko, ha?”

Grace smiled widely. “Okay, baby.”

Valerian kissed his wife first before leaving the house with his wallet on his back pocket. Napailing-iling nalang siya habang nagmamaneho ng sasakyan. Saan naman kaya siya maghahanap ng santol na walang buto? Parang wala namang ganoon e.

Fuck! Fuck! Fuck!

Two hours later…

Sumalampak ng upo ni Knight sa semento. “Ayoko na! Walang santol na ganoon!”

Pinandilatan niya ito. “E bakit ka sumama? Sinabi ko bang sumama ka? Ikaw tong humarang sa sasakyan ko para sumama. Fuck you!”

Umasim ang mukha ni Knight. “Akala ko kasi normal na prutas ang hinahanap mo, may lahing alien pala!”

Umingos siya. “Sumakay ka na nga, pupunta tayo sa isa pang bilihan ng prutas.”

Knight gives him a deadpan look. “Ibang bilihan ng prutas? Val, my friend, you do realize that there’s no such thing as santol with no buto. Fuck! It even sounds weird!”

Valerian sighed and step inside his car. Ganoon din ang ginawa ni Knight.

“Alam ko namang wala e.” Sintemyento niya habang binbuhay ang makina ng sasakyan. “Pero alang naman umuwi ako ng walang dala. Magagalit ang asawa ko.”

“Takusa ka kasi.” Pang-iinis ni Knight.

“No, Im not.” Inis niyang tugon. “Mahal ko lang ang asawa ko at kaya kong gawin lahat para sa kaniya makita ko lang na masaya siya.”

Napalatak si Knight. “Naks naman, Val, Mr. Cheesy of the year ka rin.” Valerian rolled his eyes. “Huwag mo akong kausapin.”

“Sino ba ang salita ng salita?”

Pinausap niya ang sasakyan. “Nabu-buwesit na ako sayo, Velazquez. Ihuhulog kita riyan e.”

Tinawanan lang siya ng loko saka nagsalita. “Okay na ang nabili natin.” Tumingin ito sa dalawang kilong santol na nasa back seat. “Okay na yan.”

Umiling siya. “No, you dont understand, makikitid ang utak ng babaeng buntis, at hindi exemption doon ang asawa ko. If she like this kind of fruit, yon na yon. Kahit pa gaano iyon ka weird at ka out of this world.” At ayaw niyang malungkot ang asawa niya. “Saka gusto kong maging masaya ang asawa ko.”

“Oo na.” Umiling-iling pa ’to. “Wala na akong sinabi.”

Napuno ang katahimikan sa loob ng sasakyan niya hanggang sa makarating sila sa bahay niya. Kaagad namang umuwi si Knight, samantalang siya naman ay kinakabahang pumasok sa loob ng bahay dala-dala ang dalawang kilong santol.

Valerian gulped when he saw Grace waiting for him in the sofa. “Hey, moon cake.”

Grace smiled. “Hey, baby.”

Lumapit siya rito at umupo sa tabi nito. “Wala akong nahanap na santol na walang buto.” Masusi niyang pinag-aralan ang emosyon sa mukha nito. She looks calm and happy. “Hindi ka ba galit kasi wala akong nahanap?”

Umiling ito saka kinuha ang kamay niya at inilapat sa bilog nitong tiyan. “Feel him, Valerian.” Anito.

Hindi niya maintindihan ang ibig nitong sabihin at akmang ilalayo ang kamay sa tiyan nito ng maramdaman niya na parang may tumama sa palad niya.

Namilog ang mata niya. “No way…” hindi siya makapaniwala.

Mahina itong tumawa. “Yes way.”

Unti-unting gumuhit ang malapad na ngiti sa mga labi niya. “He… kicked…” hindi pa rin siya makapaniwala. “Oh my god, he kicked!”

Ang mahinang tawa nito ay nauwi sa malakas na tawa. “Yes, baby, he did.” Tumawa na rin siya saka masayang niyakap ang asawa. “Thank you. Thank you so much! Naramdaman ko lang na sumipa siya, gumaan ang pakiramdam ko.” Pinakawalan niya ito saka iniabot dito ang santol na nabili niya. “Sorry, moon cake, ito lang ang nahanap ko. I’d been to ten—”

“Thanks.” Hinalikan siya nito sa mga labi. “Okay na ’to.”

“So,” may pag-aalangan ang boses niya. “Hindi mo ako babatuhin kasi hindi ko nahanap ang gusto mo?”

Natatawa itong umiling-iling. “Nope. Masaya ako e. Pero kung bad trip ako ngayon, baka may bukol ka na.”

Doon nakahinga ng maluwang si Valerian. Salamat sa Diyos. The last time na hindi niya nahanap ang gusto nito, nagkabukol lang naman siya.

TWO MONTHS LATER…

“VALERIAN!” The screaming voice of his wife made him froze.

Nasa kalagitnaan siya ng pagbaba sa hagdan kasi kukuha siya ng tubig dahil nauuhaw ang asawa niya, nang bigla niyang narinig ang pasigaw na pagtawag ni Grace sa pangalan niya. “Valerian!” She screamed his name again.

Dread consumed him. “Fuck! Fuck! Fuck!”

Panay ang mura niya habang tumatakbo pabalik sa silid nila.

“Fuck!” He cussed when he entered their room and saw Grace standing; blood is dripping down her thighs. “Holy fuck!”

Pinandilatan siya nito. “Huwag kang magmumura!” Napakapit ito sa gilid ng kama. “Manganganak na yata ako!”

Nanigas ang katawan niya sa kinatatayuan. He’s shock with the mixture of fear.

“Valerian! Dont just stand there! Moved!” Sigaw ng asawa niya na nagpabuhay sa dugo niya.

Tumakbo siya palapit dito at mabilis itong binuhat saka nagmamadaling lumabas mg sasakyan at pinaharurot iyon patungo sa Romero’s Hospital.

“Ang mga damit ng bata…” nakangiwing sabi ni Grace habang namimilipit ito sa sakit.

Fuck! No! Fuck!

“Saka na ’yon.” Nanginginig ang kamay niya. Hindi niya kayang tingnan ang kalagayan ng asawa niya. “Holy fuck! Are you in so much pain, moon cake?”

“Ikaw kaya ang mag-labor!” Pinagpapawisan na ito. “Bilisan mo pa, Valerian! Masakit na!” She screamed in pain again.

Pakiramdam no Valerian at ginugutay-gutay ang puso niya sa bawat sigaw ni Grace. Nasasaktan ito dahil sa kaniya. Nang tumingin siya rito mula sa review mirror, para siyang nanghina ng makitang namumutla ito.

“Oh fuck!” Mura niya saka mas binilisan pa ang pagtakbo.

Thanks God. After five minutes, nakarating din sila sa Hospital. Kaagad niyang pinangko ang asawa at patakbong pumasok sa emergency room.

“My wife! Manganganak na siya!” Sigaw niya habang papasok. Kaagad siyang nilapitan ng mga nurses.

“Relax lang, Sir. Pakilagay ng asawa niyo dito.” Anang nurse na lalaki na tinuro ang isang stretcher.

Mabilis niyang ihiniga doon ang asawa saka madilim ang mukhang bumaling sa lalaking nurse. “I’m a jealous and possessive husband, so kung ako sayo, huwag kang titiningin o hahawak sa asawa ko. Baka mapatay kita.” Bumaling siya sa mga babaeng nurse. “SI Dra. Czarina Salem-Stroam ang OB ng asawa ko. My wife’s name is Grace Oquendo-Volkzki.”

“Yes, sir. Tatawagan na namin siya ngayon din.” Anang nurse na binabae saka patakbong lumabas ng emergency room.

Ang isa babaeng nurse naman ay ipinasok ang kamay sa loob ng suot na duster ni Grace.

Mariing pumikit ang asawa niya. “Valerian…” kinagat nito ang pang-ibabang labi. “Masakit… baby.”

Hinawakan niya ang kamay nito saka hinalikan. “I’m here. Hindi kita iiwan.”

Grace tried to force a smile, pero nauwi iyon sa ngiwi dahil namilipit na naman ito sa sakit.

“Ma’am, malapit na po kayong manganak. Dadalhin ka na namin sa Delivery room.” Anang nurse.

Saka biglang pumasok ang binabaeng nurse. “On the way na daw si Dra. Stroam. Dalhin na raw si Mrs. Volkzki sa DR.”

Tumango ang babaeng nurse saka mabilis na dinala ang asawa niya sa delivery room.

“Fuck! Hey! Sasama ako!” Sigaw niya saka tumakbong sinundan ang stretcher kung nasaan si Grace.

Malakas na napamura si Valerian ng hindi niya maabutang nakabukas ang pinto ng DR. Tinulak niya iyon pabukas pero pinigilan siya ng isang nurse na babae.

“Sir, hindi po kayo puwede rito.” Anito habang humaharang sa dinaraanan niya.

He glared at the woman. “Anong hindi puwede?! Asawa ko ang nasa loob! She needs me!”

“Pero, Sir—”

“Walang pero-pero! Papasukin mo ako!”

“Sir, hindi talaga puwede, e. Ako ang mapapagalitan.” Panay ang harang nito sa dadaanan niya.

“Papasukin mo ako sabi.”

“Sir, bawal nga—”

“Enough!” Anang boses ng babae sa likuran niya. “Mr. Volkzki, please, bawal ka sa loob ng Delivery Room.”

Lumingon siya. Nakita niya si Dra. Czarina Stroam. “What?”

“Bawal ka sa loob.” Ngumiti ito. “Ako na ang bahala sa asawa mo. I’ll make sure she’s okay.”

Huminga siya ng malalim. “But my wife—”

“—will be fine.”

“But—”

“No buts.” Tinulak siya nito palabas ng DR. “Asikasohin mo nalang ang mga gagamiting gamit ng anak mo.” Tumango siya. “Okay. I will.”

Humakbang siya ng paatras saka mabilis na tumakbo sa Information Desk.

“Hi.” Hinihingal niyang aniya. “Puwede bang makigamit ng telepono? Emergency lang.”

Ngumiti ang babae na medyo may edad na. “Sige po, Sir.”

Mabilis niyang i-di-nial ang numero ni Knight at nagpasalamat ng sumagot ito kaagad.

“Who’s this?” Walang emosyon ang boses nito at halatang bagong gising. “It’s me, Val.” Aniya. “Nasa Hospital ako ngayon.”

“Holy fuck! What happened?” Bigla nag-alala ang boses nito.

“Manganganak na si Grace e. Anyway, puwedeng makisuyo?”

“Sure.”

“Puwede bang pakikuha ng mga damit ni baby? Nasa kuwarto namin, sa gilid ng closet ko. Nasa loob iyon lahat ng isang malaking maleta na kulay dark blue.”

“Copy. Saang Hospital?”

“Romero’s Hospital.”

“Okay. I’ll be there.” Nawala ito sa kabilang linya, siya naman ay ibinaba na ang telepono.

Kaagad siyang bumalik sa labas ng delivery room saka doon hinintay ang asawa niya. Gustong-gusto niyang pumasok pero alam niyang hindi puwede. But, fuck! He wants to see his wife!

Akmang hahakbang siya palapit sa pinto ng DR ng lumabas mula roonsi Dra. Czarina Stroam. “Doc.”

She smiled. “Your wife and son are okay.”

Nakahinga siya sa wakas ng maluwang sa narinig. “Puwede ko na ba silang makita?”

“Later. Nililinis pa ang asawa mo at anak.” Anito. “Anyways, nasa Room 104 kayo sa OB-Gyne Ward. Pinahanda ko na ’yon kahapon pa. Doon mo nalang dalhin ang mga gamit ng bata. Kukunin ko ang mga kakailanganin ko mamaya.”

“Copy.”

Bumalik si Valerian sa Information Desk para sana makitawag ulit ng makita niya si Knight na naglalakad. Thanks heavens!

“Velazquez.” Pinigilan niya ang sumigaw para marinig siya nito. “I’m here.”

Thanks God, narinig siya nito.

Knight jogged towards him. “Here.” Itinaas nito ang maleta na kulay dark blue. “Ito ba?”

“Yes.” Kinuha niya ang maleta sa kaibigan saka dinala iyon sa room na sinabi ni Dra. Stroam.

After a couple of minutes, nurses wheeled his wife inside. Kaagad siyang tumayo mula sa kinauupuan saka lumapit sa asawa niya na inililipat na sa kama. Pagkatapos ay kaagad namang umalis ang mga nurse.

He sits on the space next to Grace. “Hey, moon cake. How are you?”

Nang hindi sumagot ang asawa dahil tulog, hinalikan niya ito sa nuo saka sa mga labi. She looks so tired. Mabuti naman ang tapos na rin itong manganak.

“Magandang buhay sa inyong lahat.” Anang masayang boses mula sa pinto ng silid.

Kaagad siyang lumingon at nakita si Dra. Czarina Stroam na nakangiti habang wini-wheeled in nito ang isang sanggol papasok.

Kaagad na bumaba ang tingin niya sa sanggol at matiim iyong pinakatitigan. “Is that my boy?” Tanong niya.

Tumango ang Doktora. “Yes.” Ngumiti ito, “sige, maiwan ko muna kayo. Babalik nalang ako mamaya.”

Valerian stands up and walks towards his child. “My baby…” hinaplos niya ang mukha ng sanggol, “God, he’s so cute.” Napakurap-kurap siya ng maramdamang may namuong luha sa mga mata niya. “My baby… mine.”

Maingat niyang kinarga ang anak, si Knight naman ay nasa tabi niya, hinahaplos ang mukha ng anak niya. “Hmm. This one will be spoiled rotten.” Ani Knight. “Nararamdaman ko na.”

Ngumiti siya. “Yes. He will be.”

“Ano naman ang pangalan niya?” Tanong ulit ni Knight.

Nagkibit-balikat siya. “I will let my wife name him. Siya naman ang naghirap manganak e. She deserved it.”

Hinaplos ni Knight ang ulo ng anak niya. “Someday, your son will play with mine.” Nakangiting sabi nito. “Magiging matalik din silang nagkaibigan tulad natin. Palaging nariyan para sa isa’t-isa.”

Valerian tsked. “That’ll be soon, Velazquez.”

Knight grinned. “Yeah. Soon.”

“Baby…” ani ng namamaos na tinig. Valerian quickly turns around and smile when he saw Grace, awake.

“Moon cake,” kaagad siyang lumapit dito at inilapag ang anak nila sa kama, sa tabi nito, “heto na si baby.” Masaya itong ngumiti. “Reev Venedict.” She kissed their son’s forehead. “Yan ang gusto kong pangalan ng anak natin. RV for short.”

Valerian smiled. “RV it is.”

“Ninong ako.” Ani Knight.

Mahinang natawa si Grace. “Excited ka. Gusto mo i-sponsor ang binyag ng anak namin, ha, Knight?”

Knight grumbled. “Ayoko nga. Ninong lang ang gusto ko. Diyan na nga kayo at magpakasaya. Nang-iinggit kayo e, porket hindi pa nanganganak ang asawa ko.” He said then left.

Napailing-iling nalang si Valerian saka tumingin sa asawa. “I love you, moon cake. Salamat dahil binigyan mo ako ng cute na cute na anak.”

Grace smiled lovingly at him. “Salamat din sa pagmamahal. Love you too, baby.”

CECELIB | C.C.

FINALE: Valerian Volkzki’s Sexily Ever After

The final part of Valerian Volkzki’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

Click here to read!