Prologue

People say you are not drowned by falling into a deep sea, you drown because you choose to stay there. Strong wind, big waves, and hard currency of the deep ocean. I was pulled down by the depths of the sea, I keep reaching up and asking for help but as I move my feet it keeps pulling me down by the water.

Hopes started to fade as the light from above was slowly vanishing from my sight, I kept my mouth shut trying to save some remaining air inside of my body. My small hand keeps moving in a circular motion and tries to lift my body up.

As I open my eyes in the middle of the dark ocean, fear started to eat me which leads to slowly losing movement in my small body. I close my eyes as I give up and stop moving, I leisurely lose air as small bubbles escape from my mouth and nose.

Habang hinahayaan kong hilain ako ng tubig pababa, isang malakas na pagbagsak ang naramdaman ko sa paligid kasabay ng paggalaw ng tubig sa ilalim ng dagat. Unti-unti kong iminulat ang aking mga mata ngunit ito’y nanlalabo na.

Naaninag ko ang isang batang lalakeng lumalangoy papunta saking pwesto, hindi kona magawang tignan ito ng mabuti dahil unti-unti na’rin akong nawawalan ng hangin sa katawan.

Papalapit na siya, I lift my right hand to reach for him and as his hands held my hands the freezing coldness under the water suddenly warmed when his hands touch mine but that’s also the time when I lose conscience.

---

I was looking for that one guy who save me when I was young. I was finding and seeking him since the day I open my eyes to the hospital. They say he looks like so handsome teen guy, which means much older than me, or maybe he just looks so mature.

I remember when I open my eyes and see his presence in a blurry sight, I can still remember how my heart raced that time, I remember his lips touching mine and I didn’t forget that touch and now I’m seeking that guy and promise to love him with all my heart someday.

“Are you ready?” She said, I nodded and followed her as she walks in front of me, while I stay at the back and remain watching every step I take. Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? Bakit nanlalamig ang aking mga kamay? Bakit ganito ang nararamdaman ko?

She guided me to the hall and leave after handing me the papers I need. “Hi, Miss,” suddenly a group of guys appeared in front of me and get my things around and play with them. “Akin na yan! Wag niyong galawin ang mga yan!!!” I try to get my things from them but they’re too big for me to reach.

Patuloy nilang pinagpasa-pasa ito, At patuloy ko rin’ itong pinipilit kunin pabalik. “Akin na sabi eh!!!” I try everything, reaching, jumping, and pulling but I still can get it. “Hey, don’t play with that,” Suddenly a voice behind me speaks and makes this guy stop, their faces suddenly look so scared and they quickly give my things back and run away. When I look around and our eyes met….my heart started to pound.

---

“Alliana, look at me,” He deeply said as he stands right by my side, but I choose to avoid his gaze and keep focusing on what I’m doing.

Ramdam ko ang bigat ng paligid, kasabay ng presensya niya saking tabi, kung pano niya ako titigan gamit ang mga matang iyon. Hindi ko magawang sumuko at tignan iyon ngayon. “Alliana, I said look at me,” again he repeats and tries to ask me to face him. But I didn’t move, not now.

Naramdaman ko ang kanyang pagbuntong hininga saking tabi, dahil tumama ito saking balat. “How do you feel right now?” He weakly asks as he reach for my hands and gently lift it up and give a kiss on my palm, and make it touch his face.

This time I glance at him and see fear on those strong eyes, puno ng takot ang kanyang mga mata,,hindi ko magawang tignan ito ng matagal dahil pakiramdam ko nanghihina ako pagnakikita ko ang mga matang iyon at emosyon na iyon.

He closes his eyes as he rubs my hands on his face and feels my palm on those handsome faces. His expression shows so much fear and sadness.

“Tell me, do you still love him?” He asks as he opens his eyes, and met my gaze. Suddenly my chest feels so heavy and my headaches. “I don’t,” after saying that once again I avoided his gaze.

He reaches for my face by letting go of my hand and held my face using both of his hands instead. He made me face him and look at his unbearable emotions of him. I don’t want to stare at it for so long, I don’t! I can’t.

“Do you still love him?” He asks, I automatically avoid his stare and look around as I answer. “No, I don’t” I heard him sigh and catch my eyes by standing at the view I was looking at. “Look at me in the eyes and tell me, do you still love that man?” bakit iba ang tono ng boses niya ngayon? Bakit pakiramdam ko may mangyayaring masama?

Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko at sumisikip lalo ang aking dibdib, bakit nahihirapan akong huminga? “Tell me, Ali, please,” He gently whisper and look at me in the eyes like he was reading my soul.

I gather all my strength before I answer, “No, I don’t love him anymore,” I said, pero bakit kinakabahan ako? Hinintay ko ang magiging reaksyon niya ngunit unti-unti niya lamang binitawan ang mukha ko at isang luha ang tumulo sakanyang mga mata.

What’s this? He smiles bitterly and avoided my gaze this time, “I knew it,” he whispers and bites his lips so hard, what did he know? “You still love him,” He said and look at me with his tears falling from those eyes. W-what?

“I already said no,” I said and frowned at him, and confusedly wait for him to speak again. “No, you still love him Alliana, your eyes never lie at me,” as he says those words his voice cracked. Anong ibig niyang sabihin? sinagot ko na siya bakit pilit niyang sinasabi na hindi?

“No, I don’t love hi—––,” he cut me out by standing straight in front of me, wipe his tears, and flashes a fake smile in front of me. Hindi ko alam ang aking gagawin, at lalo na ang susunod niyang sasabihin bakit ako nakakaramdam ng pagkalito sa oras na ito. “Let’s stop fooling ourselves, let’s stop this,” He bitterly said as he tries to hide his cracked voice behind his fake laugh.

“What do you mean?” My started heart pounding so fast, and It’s hard to breathe even more. “I’ll let us go, I’ll let you go,” He whisper and turn his back on me, suddenly his turning his back on me almost kill me so I stop him and hugged his back. “No, I don’t love him anymore, don’t do this,” I said and tears started to escape from my eyes.

“No Alliana, I need to lose you to find me, let’s stop trapping ourselves in this relationship when we clearly know that this wasn’t really in the first place,” he tries to remove my hands from his waist.

“Wasn’t real?” I utter,  “Yes, there is no love, because you never love me from very the start.” he wins and finally removes my arms around him and walks away from me. “I was the only one, who consider this relationship with love… but you, you only see this as beneficiary principles of partnership, you only see me as a debt to pay but” he stops.

“You never love me, Alliana.”

Chapter 1

Disclaimer: This story fiction name, characters, business, events, places, incidents are produced by the author’s imagination or dreams, any resemblance to the actual persons or events is purely confidential.

This story might contain mature scenes, strong language that is not suitable for very young readers, please read this at your own risk.

This story is purely unedited and has lots of errors please if you have encountered a typo’s language error please bear with me, I will try my best to fix it at any moment.

This Series has six-story inside and it is not all about Law, as I mention its Series names which Law of Attraction doesn’t mean that it’s about the law. Law of Attraction is

a universal principle that can be applied to all areas of your life, including relationships, which proposes that like attracts like. (google)

This is all about business and romance…

---

“Ali, bilisan mo dali!!!” Malakas na sigaw ni Aberry habang tumatakbo kaming dalawa papuntang dalampasigan, kung saan sasalubungin ka ng malakas na hangin mula sa dagat at ang humahampas na alon mula dito.

“Dalian mo dali, ahhh ang lamig hahaha,” Tuwang tuwang sambit nito habang binababad ang paa sa dagat. Inayos ko ang aking maikling buhok bago tumapak sa dagat at itinaas ang aking daster upang hindi ito mabasa. “Ali, ang lamig ngg tubig hahaha,” masiglang sambit nito, ngumiti at tumango lamang ako sakanya bago kami nagsimulang maglakad sa tabing dagat.

“Ito,” sambit ko sabay turo ng isang magandang kabibi na medyo nakabaon sa lupa, Kaagad na umupo si Jade para kunin ito at ilagay sad ala naming plastic na baso mula sa basurahan. “Ang ganda nito Ali,” sabi niya sabay lagay sa basong hawak ko. Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan ang mga nakuha naming kabibi.

Habang pinagmamasdan ito nakita kong tumakbo si Jade kaya agad ko siyang sinuway, “Jade wag kang tatakbo baka madapa ka,” sigaw ko dahil medyo malayo siya sakin, lumingon at ngumiti ito sa akin.

“Hoy Ali, magkasingtanda lang tayo para kang si Mama!!” Sigaw niya at tumawa, ako’y tumawa rin’ at sumunod sa kanya, nagpatuloy kaming maglakad sa tabing dagat hanggang sa mapuno namin ang mga baso ng kabibi.

“Yes! Tapos na!” Masiglang sambit ni Jade at nakipagappear sa’kin, lumingon ako sa paligid at nakakita ng duyan gawa sa malaking gulong, dalawa ito at nakasabit pareho sa malaking buno ng mangga.

“Tara don,” Sambit ko at tinuro iyon, nang mmakita iyon ni Jade mas nauna pa siya sa aking naglakad papunta doon, ay hindi tumakbo na pala siya at kaagad umupo.

“Tara, bilangin na na’tin,” sabi ko pagkaupo ko sa katabing duyan na gulong. Tumango siya at binuhos ang kabibi sa kanyang daster kagaya ko.

Sabay naming binilang ang mga ito at tiningnan kung sino ang mas maraming nakuha, “43, 44, 45, 46!!!! 46 sakin Ali sayo?” pagkatapos niya bilangin ang kanya ay binalik niya rin ito sa baso habang ako ay patuloy paring nagbibilang.

“68, 69, 70, 71…..71 akin haha,” Sambit ko at binalik rin’ ang aking sa baso, Nakita ko ang pagkamot ni Jade sa kanyang ulo at nalungkot ng konti.

Kaya pagkatapos ko mabalik ang lahat ng kabibi sa king baso binuhos ko ang kalahati nito sa kanyang baso, “Ali!?” gulat na sabi niya, habang nanlalaki ang kanyang mga mata at pinapanuod na ibuhos ko ang kabibi sa baso niya.

“Ito hati nalang tayo para pantay tayo ok ba?” sabi ko at nginitian siya, kaagad siyang ngumiti ng napakalawak at sinabi, “Akin nalang kaya lahat di mo naman kaila––aray!” reklamo niya ng kaagad ko siyang binatukan at tinigil na ang pagsalin ng kabibi.

“Hindi patas yon’ Jade,” sambit ko kaya nagpeace sign lang siya sakin at tumawa, “Joke lang eh,” rinig kong bulong niya kaya umiling-iling nalang ako. “Maggrade 6 na tayo Ali, excited na akong bumili ng mga bagong ballpen at notebook,” masiglang sambit ni Jade habang nagnining-ning ang mga mata. “Ikaw ba ang bibili?” pilosopo kong tanong sa kanya.

“Ahehehe syempre si Mama pero gusto ko kasi sumama,” sabi niya at tumingin sa dagat. Gaya niya pinagmasdan ko din ang dagat, napakaganda ng kulay ng dagat pati narin ang araw. “Nga pala Ali napanuod mo na ba yong pinahiram kong bala sayo, yong Flipped?” Tanong niya sakin habang nakatingin kami sa dagat.

“Oo kagabi ko lang napanuod, ang ganda niya gusto ko nga si Bryce eh,” sabi ko at ngumiti ng maalala ko si Bryce sa Flipped.

“Luh! Akin si Bryce eh!!!” Biglang sambit ni Jade, at tinignan ako ng nakasimangot. Hinarap ko siya at tumawa, “Akin siya mas bagay kami,” pang-aasar ko sa kanya. “Akin siya prince charming ko siya!!” pagpupumilit niya sakin, “Hindi akin siya ayaw niya sayo puro ka kasi laro ng gadgets,” natatwa kong sambit at tumawa habang tinitignan siyang lalong lumukot ang mukha.

“Akin sabi siya eh, mas bagay kami kasi ayaw niya sa kagaya niyo ni Juli, mga weird bleh hahaha,” kasabay ’non ay ang biglang pagtayo niya sa inuupuan at tumakbo papunta sa abing dagat.

“Ikaw!!!” bulong ko at binitawan ang baso ng kabibi sa tabi ng duyan at kaagad siyang hinabol, “Hahahaha Juli Baker, Ali baker hmm bagay hahaha,” patuloy na pang-aasar ni Jade, natatawa ako at hindi napipikon pero gusto ko lang siyang habulin at kilitiin dahil ayon naman ang palagi kong ginagawa pag iaasar niya ako.

Mas binilisan ni Jade ang pagtakbo ng makitang malapit na ako sa likuran niya, umakyat siya sa parang malaking gasibo dito at nagpatuloy tumakbo hanggang dulo. Agad akong napangiti ng makitang wala na siyang tatakasan sad ulo nito kaya mas binilisan ko ang takbo ko.

“Mga bata bawal d’yan!!!” nagulat ako ng may sumigaw mula sa baba kaya napalingon ako habang tumatakbo, yong bantay dito ang sumisigaw. “Baba kayo d’yan!!!!” sigaw nito habang tumatakbo papunta dito.

Lilingonin ko na sana si Jade ng makitang nasa gilid na ako ng tapakan dito, “Ahhh!” sigaw ko ng mawalan ako ng balance at nahulog mula dito. Agad akong bumagsak sa malalig na tubig, at kasabay non’ ay ang pagatake ng pulikat saking kaliwang paa. Kaya hindi ko nagawang lumangoy, malim na parte ng dagat ang nahulugan ko.

“Ali!!!!” rinig kong sigaw ni Jade ngunit nagsimula na akong malunod, nakakainom na ako ng tubig dagat. “T-tulong!” sinubukan ko pangpanatiliian na nakaangat upang makahinga pero hinihila ako ng tubig pababa.

“Ali!!! Tulong!!!” naririnig kong sigaw ni Jade at ang pag-iyak niya. Huminga ako ng malalim ng maramdaman ko nang lulubog na ako, habang unti-unti nang nawawala ang pagkapulikat ng paa ko ay hindi ko parin magawang lumangoy at kahit anong pilit kong lumangoy pataas ay parang hinihila na ako ng tubig pababa.

Pinikit ko ang aking mga mata ng makita ang madilim na paligid sa ilalim ng tubig, natakot ako na baka kung anong meron dito sa ilalim kaya hindi kona magawang lumangoy at gumalaw pa, at nawawalan narin ako ng hangin sa katawan dahil sa katagalan ko dito sa ilalim.

Nang imulat ko muli ang aking mga mata, nakaaninag ako ng tumalon dito sa tubig at lumangoy papalapit sakin, isang batang lalake? Tinaas ko ang aking kamay upang abutin siya, “Tulong,” bulong ko at naramdaman ko ang paghawak niya saking kamay.

Nakaramdam ako na ligtas na ako ng hawakan niya ang aking kamay, pero nanlabo na’rin ang aking paningin at unti-unti nang dumudulim ang aking paningin. “Ali.. Ali,” Boses yon ni Jade ah, naririnig ko ang boses ni Jade, umiiyak siya? Nakakaramdam ako ng mabigat na bagay saking dibdib at patuloy ako nitong dinidiinan.

Parang may tubig sa loob ng tyan kong gusting lumabas, pero nahihirapan ako huminga. Bakit hindi ako makahinga, parang walang hangin sa loob ng aking katawan kundi tubig? Bakit––.

Nakaramdam ako ng malambot na bagay saking labi, at nakaramdam ako bigla ng pagpasok ng hangin saking katawan na nagging dahilan ng pagakyat ng tubig saking katawan at agad akong nasuka.

“Ali!!!!” Sigaw ni Jade sa tabi ko habang patuloy kong sinusuka ang tubig saking katawan, ng subukan kong buksan ang aking mga mata, ito’y malabi at medyo may kadiliman pa, at mabigat parin ang pakiramdam ko.

“Salamat sa pagligtas kay Ali,” rinig kong sambit ni Jade habang hinahagod ang likod ko gamit ang dalawang kamay niya. Teka dalawang kamay? Kainino pala itong nakahawak sakin ngayon? Napakalambot ng kamay na ito, pilit kong munumulat ng maigi ang aking mata para makita ang kamay ko at kung kainino ang hawak kong ito pero hindi ito lumilinaw ng kahit konti.

“Hmm,” narinig ko ang boses ng lalake, at dahan-dahan na nitong binitawan ang kamay ko.

Nanghina ako muli dahil nahilo ako sa pagkakaupo at pilit pagmulat ng aking mga mata, “Tara na dalhin na natin siya sa hospital,” rinig kong boses ng isang matandang lalake.

“Opo,” Jade. Binuhat ako at minulat ko muli ang aking mga mata at may naaninag na dinaanan naming batang lalake, siya yong Nakita ko sa ilalim ng dagat pero Malabo parin ang aking paningin hindi ko makita ng maayos ang kanyang mukha.

“Agh!” sambit ko ng biglang kumirot ang aking ulo at nakaramdam ng pagkahilo, pagbigat ng talukap ng aking mga mata. Gusto kong makita ang mukha ng batang lalake, pero sobrang bigat na ng talukap ng aking mga mata.

At hindi ko na talaga kinaya at pumikit ako at di ko na namalayan ng buong paligiid. Salamat sayo.

Chapter 2

Nakakaramdam ako ng malamig na bagay sa aking noo, dahan-dahan itong dumadausdos saking noo at alam kong isa itong malamig na tela, napinupunas sa aking noo. Nais ko na imulat ang aking mga mata pero parang ayaw pa nito bumukas at tila’y parang nakramdama ako ng pagod, kaya ayaw nitong mag bukas agad.

Kaya pinakiramdaman ko ng tela na patuloy dumidikit sa’king balat, “Bakit di pa po siya gumisigising sabi ng doctor gigising na siya ngayong umaga bakit tulog pa po siya? Patay na po ba si––,” Narinig ko ang boses ni Jade sa paligid, “Ano ka bang bata ka buhay si Candida natutulog lang, ikaw ba hindi hinahanap sa inyo?” boses ni lola yon.

“Wala po, pumasok na po sila Mama at Papa sa trabaho kaya dito po ako buong araw hihintayin ko pong magising si Ali tyaka makikikain na rin po lola, sobrang sarap po kasi ng luto niyo super the best ever and ever,” patuloy kong pinakinggang ang kanilang mga boses at pilit ginigising ang aking katawan.

“Nako, ikaw talagang bata, hala sige lulutuan ko kayo ng masarap na pagkain ni Candida,” tumatawang sambit ni lola. Pakiramdam ko nabugbog ako, dahil medyo masakin ang aking katawan at tagiliran. “Mag isa ka lang bang pumunta dito iha?” Si Lolo yon ah. “Opo, nilakad ko po malapit lang naman po haha,”

“Anong malapit Aberry iha eh isang kilometro ang layo ng hospital mula sa baryo natin,” Boses ni Papa. “Opo nilakad ko po malapit lang po!” masiglang sambit ni Jade, pinilip ko nang buksan ang aking mga mata ngunit dahan-dahan lamang hanggang sa may na aninag na ako, isang napakaliwanag na puting ilaw.

Nakakasilaw, kaya tinaas ko ang aking kamay upang takpan ang aking mata, pero kumirot ito. “Gising na siya,” Si papa yon.

“Ali gising ka na andito ako,” naramdaman ko ang kamay ni Jade saking kabilang paa. “Aberry iha wag mo’ng alugin si Candida, dahan-dahan anak,” pati ang kamay ni Lola naramdaman ko sa aking mga paa.

Maya maya lamang ay nabuksan kona ang aking mga mata at unti-unti kong Nakita silang lahat, si Papa buhat-buhat si Amiel ang nakababata kong kapatid, si Lola at lolo ay na sa aking kabilang gilid na kasama si Jade.

“P-papa,” nakaramdam ako ng matinding pagkauhaw, parang natuyuan ako ng laway at nanghihina ako. “Anong nararamdaman mo Candida, anak?” Nag-aalalang tanong ni Papa at inabot si Amiel kay Lolo.

“T-tubig p-po,” nahihirapan ako magsalita dahil para akong natuyuan ng sobra saking buong katawan. Bago pa man’ kumuha si Papa ng tubig ay agad ng tumakbo si Jade at inabutan ako ng isang bote ng tubig. “Tito ito po oh,” pinabukas niya ito kay Papa at dahan-dahan akong binuhat ni Papa para umupo.

Hindi ko inaasahan na mauubos ko ang isang bote ng tubig sa isang inuman lang, grabe kasi ang pagkauhaw ko ngayon. Nang makainom na ako ng tubig don’ lang ako nakapagsalita ng maayos. “Saan po tayo Papa?” sabay abot ng bote sa kanya.

“Na sa hospital tayo Candida anak, naaksidente ka kasi hindi ba muntikan ka nang malunod buti nalang may nagligtas sayo anak ko, hindi ko alam ang mangyayari sakin kung pati ikaw mawawala” Isang iglap ay agad lumuha si Papa at hinalikan ang aking kamay. Dinaluhan siya ni Lola at hinawakan sa balikat.

“Candida apo, wag mo nang uulitin iyon ah, natakot ang Lola at Lolo sa ginawa mo.” Malungkot na sambit ni Lola kaya agad akong tumango at sina-isip ang kanilang sinabi.

“Pangako po Lola hindi na po kami pupunta ni Ali sa tabing dagat simula ngayon,” itinaas pa ni Jade ang kanyang kanang kamay at nangako kay Lola. “Aasahan namin yan, apo,” Natatawang sambit ni Lolo at medyo ginulo ang buhok ni Jade kaya nagtawanan kami.

Kumain kami ng masarap na luto ni Lola pagdating ng tanghalian, at gaya ng sinabi ni Jade nanatili siya dito sa hospital buong araw. “Ok na ba pakiramdam mo Ali?” ngayon nakahiga din siya sa tabi ko dahil alas do na ng hapon at kanina pa kami pinapatulog ni Lola pero mas nauna pa itong matulog samin.

Si Papa at Lolo ay umuwi kasama si Amiel para kumuha ng hapunan, dahi bukas pa ako makakalabas ng hospital sabi ng nurse kanina. “Ok, na ako wag ka nang mag-alala at umiyak dyan Jade,” Diretso kong sambit at nanatiling nakatanaw sa kisame.

Kaagad na sumingot si Jade at nagpunas ng luha, “Hoy hindi ah! Hindi kaya ako umiiyak nilalamig lang ako dahil nakaaircon dito,” Pagpapalusot nito at patuloy nagpupunas ng luha.

“Nilalamig ka?” tanong ko, “Oo, sobrang lamig kaya,” sambit nito habang patuloy pa’rin ang pagsibi at pagsinghot ng sipon.

“Kung nilalamig ka edi–– wahhhhh,” kaagad kong hinila ang kumot na nakabalot sa aking hita at tinalukbong ito saming dalawa at kiniliti siya. “Hoy, hahaha t-teka b-baka hahaha ma-magising si Lola mo hahahhahahahha” nagpipigil ng tawang sambit ni Jade habang pilit tinatanggal ang aking kamay sa kanyang tagiliran.

“T-tama n-na hahaha A-Aliiiiii,” bulong nito, kiniliti ko siya ng sobra bago tumigil at nagpatuloy kaming nakatalukbong gamit ang kumot. “Nakita mo ba yong nagligtas sa’kin?” tanong ko sa kanya.

“Oo naman,” sagot niya matayo ayusin ang nagulong buhok.

“Anong itsura niya? Ilan taon na siya? Taga dito ba siya? Anong sinabi niya? Anong panga—–”

“Hep! Isa-isa lang pwede, una anong itsura niya hmmmm…. matangkad siya, medyo maputla ang kanyang mga balat parang maputi pero hindi sobrang puti, tapos kulay itim ang buhok niya na bagsak syempre nabasa eh hahaha” Napairap ako sa sinabi niya, napakaliteral talaga.

“Ano pa?” gusto kong maisip ang itsure niya. “Maganda yong mata niya, medyo payat siya pero hindi sobrang payat sakto lang parang katawan ni Diego yong kaklase nating basketball player sa court na feeling gwapo eh hindi naman, nako alam mo yon feeling yon! hindi ko nga alam kung bakit natin naging kaklase yon pange—–,” Hindi ko na siya pinatapos pa at sinabi, “Hindi si Diego ang tinatanong ko Jade yong lalakeng nagligtas sa’kin,”

“Ay oo nga sorry hehe, nakasuot siya ng kulay puti na polo, tapos itim na pantalon, mapula di labi niya kahit mukha siyang maputla, tapos ang tangos ng ilong ganito oh grabe,” umakto pa itong inipit ang ilong at pinatangos para lang sabihin sa’kin.

“Ilan taon na siya?” tanong ko pero pabulong lamang para hindi magising si Lola.

“Mga nasa high school na ata siya kasi matanda siya satin, hindi niya kasi sinabi pero mukhang 14 years old na siya,” tila’y nag-iisip na sambit nito. “Taga dito ba?” tanong ko muli.

“Hindi ata, hindi familiar sa’kin ang mukha tyaka mukang city boy,”

“City boy talaga?” hindi makapaniwalang sambit ko, san niya galling ang tawag na ganon? “Oo yong mga mukhang mayaman ganon pero narinig ko malapit lang daw bahay niay don sa dagat kaya andon siya nong tinanong siya nong manong na nagbuhat sayo” tumango-tango ako sa sinabi ni Jade, hindi kaya bagong lipat dito samin iyon?

“Anong sabi niya?” tinignan ako ni Jade at tumango, “Wala ganto lang ginawa niya,” sabi nito at patuloy na tumango. “Anong ibig mong sabihin?” naguguluhan kong sambit.

“Sabi ko puro lang siya tango ng tango tapos narinig ko lang sakanya, “Hmmm,” yan lang tapos umalis na tayo dahil dinala ka sa hospital“ naalala ko narinig ko din’ yong “Hmmm” na tinutukoy niya.

“Anong pangalan niya?” “Malay ko hind inga nagsalita diba, pano ko malalaman pangalan niya?” Pilosopong sagot ni Jade at umurap kunwari, kaya kinurot ko siya sa braso. “Aray!” reklamo nito, pero bigla siyang tumigil at unti-unti siyang ngumiti ng sobrang laki.

“Bakit ka nangiti dyan?” Nag-aalalang tanong ko kasi baka nabaliw na ang pinsan ko. Nanlaki ang mata ko ng nagsimula siyang humagikgik at tumawa ng mahina, nag mumukha nang mangkukulam si Jade. “Hoy anong nangyayari sayo? Nababaliw ka na ba? Nako sabi nila madaming multo sa hospital hindi kaya’t sinaniban ka na?” Nag-aalala kong bulong ng bigla siyang tumingin sa’kin at sumimangot.

“Hindi ako baliw Ali, at lalong di ako sinaniban, may naalala lang akong nakakakilig,” bakas sa mukha niya ang kilig na tinutukoy niya dahil namumula na ito.

“Ano yon?”

“Yung nagligtas sayo siya ang first kiss mo hihihi,” Ano?!

“Ano?” “Nakita ko kasi kung pano ka niya binuhay, ano ba tawag don? CRP?RPC? o CR? Basta yong ginagawa pagnalulunod nakiss kayo hahahaha ayieee nakiss na siya..ayiieeee” ngayon naman ay si Jade na ang nangiliti kaya kinagat ko ng maigi ang aking labi para hindi magingay pero patuloy ang pagkikiliti niay kaya hindi ko maiwasang tumawa.

“Ayieee na kiss na si Ali ayieeeee, may first kiss na si Ali yieeeee,” pang aasar ni Jade.

“Hahaha a-ano ba hahhaa t-tama n-na hahahhaha,” sobra na akong nakikiliti sa ginagawa niay kaya hindi kona mapigilan ang boses ko.

“Ayieeee may prince na si Ali yieee——,” natigil ang pangaasar ni Jade ng may humila ng kumot naming at tinggal ito.

“Sabi ko na nga ba’t hindi kayo natutulog!” Si Lola, nanlaki ang mata naming ni Jade at nagkatinginan bago…….

“Ahh sorry po Lola!!! Matutulog na po kami.”

Chapter 3

“Nandito na tayo,” masiglang sambit ni Papa at binitawan si Amiel para kunin ang gamit sa tricycle. “Kaya mo ba, Anthon?” Nag-aalalang tanong ni Lola habang inaalalayan ni Lolo si Papa.

Kaagad ngumiti si Papa kay Lola at sinabi, “Opo naman ho, Nay,” sambit ni Papa at kinuha ang kanyang saklay pati ang mga gamit na dinala sa hospital. “Nay, pakialalayan si Candida,” nakangiting sambit ni Papa at naglakad na parang hindi nahihirapan.

“Tara na sa loob, Candida apo,” agad kong ni lingon si Lola at tumango, sabay kaming pumasok sa loob ng aming munting bahay. Pagupo ko sa sofa hindi ko maiwasang panuodin si Papa sa pagaayos ng gamit.

Alam kong nahihirapan siya pero pilit niyang pinapakita samin na kaya niya, “Nako,” nabitawan nito ang damit na dapat ilalagay na sa marumihan at nang makita kong nahihirapan siyang abutin ito mabilis akong tumakbo at kinuha ito para sa kanya.

“Pa,” bulong ko at inabot sa kanya nag isang pirasong damit, Nakita ko kung paano napapikit ng madiin si Papa at tumango, bago ngumiti muli at sinabi, “Salamat anak, pero wag mo nang ulitin yon’ ah kaya naman ni Papa,” tinapit ni Papa ang aking balikat at pinabalik ako sa sofa.

Naglakad ako ng daha-dahan pabalik sa’king inuupuan at pag-upo ko dito ay muli ko siyang pinagmasdan, nakatalikod siya sa akin kaya hindi niya nakakikita na nakatingin ako pero Nakita ko ang pagpunas niya nang kanyang luha bago nagpatuloy sa kanyang ginawa.

Napayuko na lamang ako at kinuha si Amiel sa kabilang upuan na tahimik nanaglalaro,“Halika Amiel dito ka kay Ate,” bulong ko at kinandong siya, hinayaan ko rin’ na laruin nito ang panali ng buhok ko.

Sila Lolo at Lola ay nasa taas at nagpalit ng damit, kaya kaming tatlo ang andito, napalingon ako sa larawan ng aming pamilya sa tabi ng bintana. Hindi ko maiwasang yakapin si Amiel habang pinagmamasdan ang mukha ni Mama sa larawan na iyon.

Habang tinititigan ko ito nakarinig ako ng nabasag na baso sa pwesto ni Papa kaya agad akong napalingon, “Papa!” Sigaw ko, nasagi ni Papa ang baso sa lamesa.

Handa na sana akong bitawan si Amiel sa sofa ng biglang lumuhod si Papa at sinabi, “Hindi wag kang lalapit anak masusugatan ka kaya ko na ito,” sambit nito habang nnakatalikod sa amin.

“Pero Pa—–,” hindi niya ako pinatapos saking sasabihin ng bigla siyang umiyak at yumuko, “Kaya na ni Papa ito anak,” seryoso at malungkot nitong sambit at pinunasan ang luha.

“Naku, anong nabasag?” Lola, “Bakit ka sumisigaw Candida apo?” Lolo.

Nagaalalang tanong nila Lolo at Lola habang pababa ng hagdanan, kinagat ko ng Mabuti ang aking labi bago tumayo at tinuro si Papa sa kanila.

“Umakyat na kayo sa taas ni Amiel, palitan mo ang kanyang damit apo ko,” Sabi ni Lola at dahan-dahan akong tinulak paakyat ng hagdan. Patuoy kong sinusulyapan si Papa habang paakyat ng hagdan hanggang sa hindi kona siya makita at tumuloy sa aing silid para palitan ng damit si Amiel.

“Amiel palit kana ng damit,” Sabi ko at kumuha ng damit nito mula sa maliit nitong drawer. Tahimik lang itong umupo sa kama at hinintay akong iabot ang damit na susuotin niya.

“Anak, Anthon kami na ng tatay mo ang bahala dyan anak tumayo ka na dyan,” Rinig kong sambit ni Lola mula sa baba kaya mabilis kong binihisan si Amiel at pumunta sa pinto, idinikit ang isang tenga sa pinto para mas marinig sila.

“Kaya ko Nay,” matigas na sambit ni Papa, “Anthon anak kaya na naming ito baka masugat ka pa anak” si Lolo yon.

Nagulat ako ng nakarinig ako ng malakas na kalabog sa mula sa baba at boses ni Papa, “Kaya ko naman Nay, Tay, kakayanin ko para sa mga anak ko, kakayanin ko lahat, kaya ko! Kaya ko!!” mabilis tumulo ang aking mga luha ng marinig ang kanyang sinabi, bakas sa boses ni Papa ang sakit at hirap na dinadanas niya.

“Anak ko,” si Lola iyon, “Nay kaya ko, ang hindi ko kaya ay ang muntikan nang mawala sa akin si Candida, natakot ako nay, akala ko mangyayari ulit ang nangyari kay Annalisa, natakot ako nay, ayaw kong masaktan at mawala ang mga anak ko sa buhay ko nay, pinangako ko kay Annalisa na aalagaan at proprotektahan ko sila pero ganito ako! pilay! paano ko gagawin iyon kung ganito ako kawalang kwenta!!!”

“Ate,” napalingon ako kay Amiel ng tawagin niya ako at ngayon nakatayo siya saking tabi, mabilis ko siyang niyakap at umiyak sa kanyang balikat. “Kaya na’tin ito nila Papa, Amiel kaya na naming ito Ma,,” bulong ko at tumanaw sa bintana kung saan may magandang paru-parong lumilipad.

Mama bigyan mo ng lakas si Papa, kakayanin naming ito dahil alam kong andyan ka lang, nakagabay samin at hindi kami papabayaan.

Kinabukasan ay nagising akong naghahanda na ng almusal si Lola at nagkakape sa labas si Papa at Lolo. “Pa,” tawag ko sa kanya, paglingon niya ay mabilis kong binuhat si Amiel at tumakbo kami papunta sa kanya upang yakapin siya. “Kaya mo ito Papa, kaya po natin ito sabi ni Mama,” bulong ko habang kayap naming siyang dalawa.

Narinig kong tumawa si Lolo at ganon na din si Papa, “Sinabi ni Mama mo iyon?” Natatawang tanong ni Papa pero ngayon ay lumuluha na ulit siya. “Opo Pa napanaginipan ko si Mama sabi niya kaya natin ito” Masigla kong sambit at niyakap siya ng mas mahigpit.

“Ikaw talagang bata ka, hala halina dito at tayo’y kumain na ng almusal,” nakangiting sambit ni Lola at pumasok na kami sa loob, inalalayan ko si Papa habang kinuha naman ni Lolo si Amiel sa amin.

Namatay si Mama dahil sa sakit na cancer nong 2 years old palang si Amiel at 8 years old naman ako noon. Iyon din ang araw na naaksidente si Papa sa kalsada at nabangga dahil nagmamadali siyang pumunta sa hospital kaya siya tuluyang napilay at hindi namakalakad ang isa niyang paa. Hindi inaasahan ang lahat ng nangyaring iyon pero tinggap naming at nagging malakas kami.

Alam kong nasa mapayapa nang lugar si Mama kaya ok na kami at hindi na malungkot, at simula ngayon haharapin naming ang buhay ng kaya ang lahat ng pagsubok.

Nagalmusal na kami at hinintay ko si Jade para sabay kaming pumasok sa school. “Ali!!!!” malayo palang si Jade ay naririnig na naming dito sa bahay ang kanyang boses hanggang sa bumukas nalang ang pinto at dumating siya. “Ali, ok ka na ba ready kana basa first day natin!!!!” masayang sambit nito sabay kuha ng tinapay sa lamesa.

Umiling-iling nalang ako at kinuha ang aking bag at baon, “Papa, Lola, Lolo aalis na po kami ni Jade,” pagpapaalam ko bago lumabas at hinila na si Jade palayo ng lamesa dahil inuubos n anito ang mantikilya namin.

“Hindi pa ako tapos kumain eh,” Nakasimangot nitong sambit, “Sira, tara na at malalate pa tayo,” pagsusuway ko at hinila na siya palabas ng gate. “Teka!!!!” natigilan ako sa paglalakad ng magsalita si Jade at biglang namula at nahihiya. “Bakit?” tanong ko at nilapitan siya, mabilis niya akong hinila at bumulong sa aking tenga. “Nakalimutan kong magpanty!” 

---

Author: Jade is Aberry Jade Callereese from Faded Accounts LOA #1

Chapter 4

4 years passed by , “Candida Apo, bilisan mo na dyan andyan na ang sasakyan nila Aberry!!!” rinig kong malakas na sigaw ni Lola muna sa ibaba, mabilis kong sinuot ang hikaw na bigay ni Mama sa akin at inayos ang aking uniporme bago bumaba.

Mabilis at malalaking hakbang ang aking ginawa habang pababa ng kahoy naming hagdan, naabutan kong inaayos ni Lola nilutong bico at binalot ito ng foil kasama ang bilao. “Oh, nandyan kana pala tawagin mo ang Papa at Lolo mo sa likod para makaalis na tayo at nakakahiya sa Tito mo nasa labas na sila,” agad akong tumango at naglakad papuntang likod ng bahay, naabutan si Papa at Lolo doon.

“Pa andyan na po sila Tito sa labas, Lo tara na po,” magalang kong sambit at nginitian silang dalawa. “Susunod na kami Candida apo sumakay na kayo sa sasakyan,” Sabi ni Lolo habang inaayos ang pagkakasara ng kulungan ng alaga niyang manok.

“Ang kapatid mo Candida,” paalala ni Papa sa’kin, “Opo,” sambit ko at pumasok sa loo ng bahay para tawagin si Amiel. “ Amiel, tara na,“ sigaw ko ng hindi ko siya mahanap dito sa baba.

“Ate, nandyan na,” Sigaw niya mula sa itaas at ilang saglit lang ay bumababa na siya sa hagdan. “Tara na,” sambit ko at sabay kaming naglakad palabas ng bahay at tumuloy sa sasakyan nila Jade.

“Good afternoon po Tito, Tita Salamat po sa pagsabay samin” Magalang kong sambit ng buksan ko ang pinto ng sasakyan. “Ali!!!” sinalubong ako ni Jade ng mahigpit na yakap, at hinila kami papasok.

“Ano ka ba Alliana, pamangkin ka namin kaya wala ka dapat ipagpasalamat”nakangiting sambit ni Tito, magkapatid si Tita at Mama. “Saan na pala sila Nay Amireill, si Tatay at si Kuya Anthon Ali?” Tanong si Tita habang nakaupo sa passenger seat.

Bago pa ako sumagot nagsalita na si Amiel kaya hindi na ako sumagot, “Andyan na sila!!!” masiglang sambit nito at binuksan ang sasakyan para sakanila. “Magandang hapon po,” sabay na sambit ni Tito at Tita kila Lola at Lolo.

“Magandang hapon din sa inyo, saan ko ba ilalagay itong bico para mamaya?” Tanong ni Lola at pinakita kay Tita ang gawa nitong Bico.

“Akin na lang po Nay Ami dito nalang sa harapan,” Sambit niya at inabot ito habang pasakay sa loob si Lola at Lolo, kasama na din si Papa.

“Kamusta ang mga manok natin Tay?” biro ni Tito kay Lolo, naagad naming ikinatuwa ni Papa at Lolo. “Ayon nangingitlog na ng maramihan, abutan ko kayo sa kamalawa ng isang tray wag kang mag-alala,” masayang sambit ni Lolo.

Sinimulan n ani Tito ang sasakyan at umandar na ito. “Nako, Tay maganda yan magbabaon kami ng itlog papuntang manila” natigilan ako dahil sa sinabi ni Tito at nagkatinginan kami ni Jade, Nakita ko ang lungkot sa kanyang mga mata kaya bigla akong kinabahan.

“Manila?” Tanong ko. Lumingon si Tita at ngumiti samin, “Lilipat na kami ng Manila Nay, Tay, Kuya Anthon balak kasi naming magtrabaho sa ibang bansa, at doon na mag-aaral si Aberry ng collage sa manila” agad bumagsak ang aking balikat dahil sa sinabi ni Tita at tinignan si Jade.

“Sorry Ali kagabi ko lang din nalaman,” Bulong niya at pinatong ang kanyang ulo saking balikat. Nanahimik nalang ako hanggang makapunta kami sa school.

“Andito na tayo” sabi ni Tito at nagsibaba na kami sa sasakyan, hindi binitawan ni Jade ang kamay ko habang papasok kami sa loob ng school.

“Ali galit ka ba sa’kin?” tanong ni Jade habang naglalakad, umiling ako at patuloy lang sa paglalakad. “Ali naman eh magsalita ka naman, si Papa at Mama kasi kailangan mag trabaho sa ibang bansa” malungkot na sambit nito, naiintindihan ko naman siya sadyang di ko lang mapigilang malungkot.

At alam kong pagpinag usapan na namin ito ngayon ay malulungkot lang ako lalo, “Ali naman eh” patuloy niyang sambit hanggang sa makarating kami sa field ng school.

“Mga bata dito na, umupo na kayo sa mga upuan niyo, mga magulang don po tayo sa likod ng mga bata ok po ba” agad kaming inassist ng teacher naming at pinaupo na.

Nagsimula ang ceremony, “Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there choose to do the action and be the better future, welcome your college life with pure excitement for new learnings and experience be the future, again congratulations batch 2015-2016” pagkatapos ng speech ni Dean ay nagsilapalpakan na ang mga estudyante gaya naming ni Jade.

At agad kaming lumapit kila Papa, “Pa,” sambit ko at pinayuko siya ng konti, “Para sa inyo po ito ni Mama” bulong ko at sinuot sa kanya ang akong medalyo. Ngumiti si Papa at niyakap ako bago naming hinarap sila Lola at Lolo at isa-isa ko silang niyakap.

“Ang galing ng apo ko,” masayang sambit ni Lola at hinalikan ako saking pisngi.

“Patingin nga daw ng apo kong Salutatorian,” Nakangiting sambit ni Lolo at pinisil ang aking pisngi ng ngitian ko siya.

“Para po sa inyo ito” sambit ko at niyakap sila ng mahigpit, “Ate,” nariig kong sambit ni Amiel kaya hinila ko din siya at niyakap. “Magcocollage na si Ate Ali,” sabi ko sa kanya, “Proud ako sayo ate,” sabi niya at niyakap muli ako.

Tumawa kami at nagngitian ng lumapit na si Jade, “Ali,” malungkot niyang sambit, tinignan ko siya at hinintay ang sasabihin, “Picture daw tayo sabi nila Mama,” sabi niya at iniiwasan ang aking mga tingin, alam kong natatakot siya sakin ngayon dahil akala niya galit ako.

“Hahaha tara na nga,” hindi kona napigilang tawanan siya at hilain, “Ok tara na, picture taking na,” Sigaw ni Tita at lahat kami ay pumuwesto na.

“Ali, aalis ako pero hindi kita kakalimutan ikaw ang pinakabest of best friend ko at the best cousin in the whole world,” bulong ni Jade kaya nagkatinginan kami at tumawa habang pinipicturan kami.

“Dapat lang dahil babatukan kita kung kakalimutan mo ako!” sabi ko at kinurot ang kanyang pisngi.

“Ok tapos na tara na, at kumain na sa bahay,” Sabi ni Tita, tumuloy kami sa bahay nila Jade pagkatapos ng graduation at nagkaroon ng konting salo-salo.

At umuwi din kami pagkatapos dahil kailangan kong maagang gumising para magentrance exam sa kolehiyo dito sa amin at makalipas ang isang lingo ay tumuloy ako sa bahay nila Jade gabi bago sila umalis papuntang manila.

“Ali mamimiss kita wag mong kakalimutan ah lagi akong tatawag at tyaka makipagkaibigan sa sa mga kaklase mo ah wag mo silang susungitan” paalala ni Jade sa’kin.

“Hindi ko naman kailangan ng ibang tao sa pagaaral ko Jade alam mo yon,”

“Hindi kailangan mo ng kahit isang kaibigan tandaan mo yan” sabi niya at niyakap ako ng sobrang higpit, “Ayaw kong maging mag-isa ka sa college life mo dito, dahil kahit anong gawin mo, kailangan mo parin ng kahit isang tanong makakausap at makakasama,” wala akong nagawa kundi tumago at yakapin din siya ng mahigpit.

“Tara na Aberry anak, Ali aalis na kami magingat kayo dito ah, mag-aral ka ng mabuti” tinapik ni Tita ang aking balikat bago sumakay sa sasakyan nila at binuhay na ang makina nito.

“Aliii” huling yakap ni Jade sakin bago siya sumakay ng sasakyan at umalis na sila. “Babye po, bye Jade mag-ingat ka doon ah!” habang umaandar na sila paalis hindi ko maiwasang maglakad at bahulin sila hanggang sa makaalis na sila ng tuluyan.

Napayuko nalamang ako at di namalayang may tumutulo na palang luha saking mga mata, naglakad ako pauwi ng bahay at agad sinalubong ni Papa. “Candida anak?”

“Papaaaaa,” tumakbo ako sakanya at niyakap siya ng mahigpit.

“Shhhhh ok lang yan anak, magkikita din kayo ni Aberry pagtapos nyong mag-aral,” sabi ni Papa at niyakap ako pabalik, tumango ako at niyakap siya ng mahigpit.

“Hanggang sa muli Jade,” bulong ko.

Chapter 5

“Candida, apo kakain na,” bumukas ang pinto ng aking silid ang sumilip si Lola habang nakangiti. Nilingon ko ito at tumango, “Susunod po ako, La,” sambit ko, na kaagad niyang ikinatango at sinara muli ang pinto.

Binalik ko ang aking atensyon sa cellphone ni Papa, na hineram ko muna dahil ganitong oras tumatawag si Jade, pero kanina pa ako naghihintay ay hindi parin siya nagpaparamdam.

Mamaya na kasi ang paglabas ng resulta ng entrance exam dito sa Universidad sa amin, medyo kinakabahan ako kung nakapasa ba ako at ang alam ko pati si Jade ay ngayon din ang labasan ng resulta sa pinasukan niyang Universidad sa Manila.

Sabi niya kahapon ay tatawag siya sakin, pero anong oras na wal—–, natigilan ako ng tumunog ang cellphone ni Papa at tumatawag na si Jade, mabilis ko itong sinagot at tinapat saking tenga, “Hello Jade?” tanong ko.

“Ahh!!!” halos maihagis ko ang cellphone ni Papa dahil sa sobrang lakas ng sigaw ni Jade mula sa kabilang linya, at kasabay non ay nakarinig ako ng malakas na sigawan sa baba, kaya medyo natuliro ako sa ingay.

Mabilis akong tumayo at tumakbo pababa para tignan ang nangyayari sa baba? “Anong nangyayari?!” tanong ko ng makitang nagkakasiyahan sila Lolo, Lola at Papa.

Tumingin siya sakin at narinig ko rin ang pag-ubo ni Jade sa kabilang linya,

“Nakapasa ako Ali!!!!” Jade.

“Nakapasa ka anak!!!!” Papa.

Sabay na sigaw nila sa’kin, kaya hindi ako agad nakagalaw at napatulala na lamang. Tila ba’y sandalling umalis ang kaluluwa ko saking katawan. Nagulat nalang ako ng sumigaw muli si Jade sakabilang linya at kayapin ako nila Papa at Lola.

“Nakapasa tayo!!!!!!” patuloy na sigaw ni Jade sa kabilang linya, “Napakagaling talaga ng apo ko” masayang sambit ni Lola habang nakangiti sila ni Papa sakin.

“Jade congrats,” ayon na lang ang lumabas sa bibig ko dahil medyo lutung pa nga ako. Pero naiintindihan ko nang nakapasa kami sa kanya-kanya namin universidad.

“Congrats sa atin Ali!!! Ginalingan na’tin ah!!!” unti-unti akong napangiti dahil sa sinabi niya, walang nagbago kahit magkalayo na kami gagawin parin naming ang mag bagay na sabay naming sinabi.

Umango ako kahit alam kong hindi niya iyon makikita, “Oo, gagalingan na’tin!” kasabay non’ ay ang patingin ko kila Papa at Lola, Lolo. “Gagalingan ko po” bulong ko sa kanila, at niyakap muli sila.

---

Kasalukuyan akong nakaupo ngayon dito sa bintana ng aking kwarto at nakatungtong ang aking mga paa sa bubong ng unang palapag ng bahay. Bukas na magsisimula ang unang araw ng klase bilang kolehiyo.

Kinuha ko ang kursong gusto ko at kagaya ko ganon din ang ginawa ni Jade, mas malawak ang kanyang Universidad kumpara sa akin pero alam kong kakayanin niya doon at ganon din ako dito.

Tumayo ako sa bubong upang matanaw ko ang dagat na madalas naming puntahan ni Jade noon, pero hindi na ngayon.

Bigla kong naalala ang araw na iyon, hindi ko inaakala na mangyayari sakin iyon Nakita ko kung gano nakakatakot ang dagat na dati’y hindi ko naman kinakatakutan.

Pero laging pumapasok sa isip ko ang lalakeng iyon tuwing naalala ko ang pagkalunod ko, siya ang nagligtas sakin pero hanggang ngayon hindi ko parin siya nahahanap o nakita man lang.

“Matangkad siya, medyo maputla ang kanyang mga balat parang maputi pero hindi sobrang puti, tapos kulay itim ang buhok niya na bagsak”

“Maganda yong mata niya, medyo payat siya pero hindi sobrang payat sakto”

“Nakasuot siya ng kulay puti na polo, tapos itim na pantalon, mapula di labi niya kahit mukha siyang maputla, tapos ang tangos ng ilong”

Naalala ko na naman kung pano diniscribe ni Jade ang itsure ng lalakeng iyon, kaya agad akong pumasok muli sa bintana at kumuha ng papel at lapis, umupo ako sa bubong ng bahay at nagsimulang idrawing ang mga sinabi ni Jade.

Nais kong makita ang nagligtas sa’kin kahit sa papel lamang at sa paraan ng pagguhit lamang.

Hindi ko na malayan ang oras, Nakita ko na lang ang pagbaba ng araw ng matapos ko na ang drawing. Tumibog ng mabilis ang aking puso ng masilayan ko ang buo kong ginuhit. “Ganito pa ang itsura mo?” bulong ko na parang kinakausap ko ang isang pirasong papel.

“Ikaw ba ang nagligtas sakin?” dahan-dahan kong hinaplos ang parte ng buhok ng aking ginuhit. “Utang na loob ko sayo ang buhay ko” patuloy kong sambit.

Mabilis parin ang pagtibok ng aking puso, at parang may mga paru-parong lumilipad saking tyan. Ganito ba ang epekto mo sakin kahit hindi pa kita totoong nakikita? Bakit pakiramdam ko nagiinit ang aking mukha.

“Ate!” agad akong napalingon sa pinto ng pumasok si Amiel, at nilapitan ako. “Bakit?” tanong ko sa kanya ng isandal niya ang kanyang braso sa bintana at tinignan ang hawak ko.

“Sino yan ate?” tanong niya at inabot ito mula sa akin. Hinayaan ko siyang tignan ito habang sinubukan kong hawakan ang aking mukha, bakit ang init? May lagnat ba ako?

“Siya yong nagligtas sa’kin nong nalunod ako nong bata ako”sambit ko kaya napatingin siya sakin, “Anong pangalan?” tanong niya, at halata na curious siya.

Ngumiti ako bago sumagot, “Hindi ko nga rin alam,” sabay tanaw muli sa dagat. “Bakit hindi mo alam ate?” tanong niay ulit.

“Hindi ko naman kasi talaga siya nakita noon, dinorawing ko lang yan base sa mga sinabi ni ate Aberry mo,” sabi ko at lumingon muli sa kanya, tumango tango siya bago binalik sakin ang papel.

“Bakit mo siya drinowing gusto mo siyang makita?”

“Oo, utang ko sa kanya ang buhay ko, kung hindi dahil sa kanya bakaw ala ka nang ate ngayon” pananakot ko sa kanya, na agad naang hindi niya na gustuhan at sumimangot siya bigla.

“Hindi magandang joke yon ate” seryoso niyang sambit kaya tumawa ako at ginulo ang kanyang buhok. “Ang sabihin mo takot ka lang mawala ako dahil mahal na mahal mo ko” biro ko.

“Hindi kaya!!! Dyan ka na nga magpakasal ka dyan sa nagligtas sayo,” nakasimangot niyang sambit at angsimulang maglakad palabas ng pinto ng kwarto ko.

“Pakasal agad?” biro ko muli.

“Hindi hanapin mot apos ligawan mo, tapos pakasalan mo sabihin mo approve siya sakin basta siya yong lalakeng yon” sabi nito bago pabalibag na sinara ang pinto ng kwarto ko.

Sa lakas ng pagsara niya ay narinig ni Lola sa baba kaya agad niya akong tinignan mula sa baba, “Ano yong ingay na iyon Candida?” tanong niya at tumigil sa pagwawalis ng mga dahoon.

“Wala po La si Amiel po nagdadabog hahaha” agad bumukas muli ang pinto ko at sumilip si Amiel. “La, hindi po yon totoo!!!!” sigaw niya at umalis na ulit.

“Amiel, sinisigawan mo ba ako?! Bumaba ka nga dito at tulungan ako mag walis ng mga dahon!!!” sigaw ni Lola, kaya hindi ko napigilan ang pagtawa ko.

At pinanuod si Amiel na naglakad papalapit kay Lola at kinuha ang walis mula dito, pagtapos non ay tinignan niya ako ng masama.

“La, si ate mag-aasawa na!!!” sigaw niya, mabilis humarap si Lola sa kanya at pinalo ng walis pero hindi naman malakas.

“Tigilan mo nga ako sa kalokohan mong bata ka! Tigilan mo ang ate mo.”

Chapter 6

“Amiel, tara na bilisan mo may tricycle na sa labas!!!” Malakas kong sigaw mula sa kusina habang tinutulungan ko si Lola na mag-ayos ng baon naming dalawang magkapatid.

Ngayon ang first day ko sa University, sabay na kaming papasok ni Amiel dahil isang kanto lang naman ang layo ng eskwelahan niya sa akin.

“Andyan na,” rinig kong sigaw niya mula sa taas, at mga ilang sandali lang ay nasa tabi ko na siya busy sa pag-aayos ng kanyang necktie.

“Nako,” bulong ko at binitawan ang hawak na baonan para tulungan siya sa pag-aayos ng necktie, “Ako na nga” Singhal ko na ikinangiti naman niya, sabay dakot ng isang pandisal sa lamesa.

“Salamat po Mama Alliana,” pang-aasar niya, nang hahampasin ko sana ang kanyang braso ay agad na siyang tumakbo palabas ng bahay. “Bye, La, Lo, Pa.. Mama Alliana pakidala baon ko hahaha,” sigaw niya mula sa labas at pinanuod ko nalang siyang tumakbo sa tricycle.

Nagkatinginan kami ni Lola at sabay umuling, “Lumalaki na talaga kayong mga Apo ko, Kolehiyo ka na.” sambit niya at nilagay sa plastic ang aking ang baonan naming, pagkatapos ay inabot ito sakin.

“Thank you La, mauna na po kami mag-ingat ho kayo dito ah” humalik ako sa kanyang pisngi bago lumabas ng bahay para lapitan sila Lolo at Papa, na tahimik nagkakape sa gilid. “Lolo, Pa papasok na po kami ni Amiel… mag-ingat kayo dito ah, Pa wag kang masyadong lakad ng lakad at gawa ng gawa ng kung ano ah baka mapano ka. Wag matigas ang ulo niyo po,” sabi ko at humalik sa kanilang dalawa.

Matapos kong gawin iyon ay tumango lang sila habang nakangiti ng malawak, sumunod na ako sa tricycle at tumabi kay Amiel. “Talikod,” sambit ko at tinulak siya papatalikod sakin, binuksan ko ang kanyang bag at nilagay ng maayos ang baounan niya. Siniguro kong hindi ito matatapon bago tuluyang isara muli ang kanyang bag.

“Kainin mo yan ah,” tumingin siya sakin at ngumiti ng napakalawak, “Opo, Mama Alliana,” itong pagkakataon na ito ay nabatukan kona talaga siya dahil nasa loob kami ng ticyle. “Sira ulo ka ba!” bulong ko.

“Pano kasi para kitang Mama, atleast diba kahit hindi ko nakasama si Mama nararamdaman ko naman alaga niya mula sayo…… ayieeeee kinilig si Ate” nagulat ako ng bigla niya akong kilitiin dito sa loob ng tricycle, kaya hindi ko alam kung matotouch ba ako sa sinabi niya o maiinis.

“T-tama na, hahahaha.. A-amiel!!!!” isang malakas na batong ang binigay ko sa kanya ng hindi niya ako tigilan, kaya ngayon ay natahimik siya at hinihimas ang kanyang ulo. “Jk,” rinig kong bulong niya kaya tinignan ko siya ng masama kaagad naman siyang ngumiti at nagpeace sign sakin.

“Kuya d’yan na lang po siya sa tabi,” tinuro ko ang gate ng eskwelahan ni Amiel sa tricycle driver at tinigil niya nga ito sa tapat nito, bumaba muna ako para makadaan si Amiel palabas. “Kainin mo yang baon mo ah, umuwi ka din ng maaga para may katulong si Lola magwalis sa labas. Ballpen mo iwala mo ulit ah,” dirediretso kong paalala, pero pansin kong palingon lingon si Amiel.

“Ate, wag ka ngang maingay may makarinig sayo mamaya sabihin nila binababy pa ako” nahihiyang bulong nito sa’kin, “Bakit naman hindi ka naman na Baby, kaya ko lang sinasabi iyon para hindi mo makakalimutan, oo nga hindi kana baby pero matanda ka naman ulyanin lagi mong nawawala ang ballpen mo,” sagot ko sakanya.

“Hmfff!!” napalingon kaming dalawa ng may dumaang grupo ng babaeng estudyante at pinipigilan ang tawa habang nakatingin kay Amiel. Si Amiel naman ay yumuko nalang at bumeso sakin bago tumakbo sa loob ng eskwelahan.

Napatingin ako kay manong na nakangiti lang, “Totoo naman po sinabi ko” sabi ko kaya tumawa na siya at binuhay muli ang makina ng tricycle, sumakay na ako at tumuloy kami sa kabilang kanto kung saan ang Universidad na papasukan ko.

“Dito na tayo neng,” tumango ako at inabot ang bayad, pagbaba ko ay napatingin ako sa arko ng Universidad at nagsimula ng maglakad papasok, Mabuti nalang ay unang building pagpasok mo sa Universidad ang college course na pinasukan ko.

Tumuloy ako sa dean’s office para kunin ang schedule ko, “Good morning po,” bati ko pagbukas ko ng pinto, “Pasok,” sambit ng student assistant sa loob. Ngumiti ako at sinabi, “Kukunin ko po sana ang schedule ko po,” nahihiya kong sambit dahil dito din pala sa loob ng mga table ng prof.

“Pangalan nila?” tanong nito.

“Cortez, Alliana Candice po BSBA-Public Ad. 1F po,” sagot ko at nahihiyang hinawakan ang aking bag, dahil nagsilingunan ang mga Prof. sakin ng sabihin ko ang pangalan ko.

“Cortez the one who reach the highest score during the entrance exam?!” tanong ng isang babaeng prof. sa gilid. Tinignan ko ito at tumango, nakakahiya, matagal pa bang mahanap ang COR ko.

“Ano nga ulit course mo?” Tanong naman nong isang matandang lalakeng Prof. “B-BSBA po P-public ad po” halos maging bulong na ang dulo ng sinabi ko buti nalang medyo narinig pa nila.

“Magiging estudyante kita, aasahan ko ang galling mo iha,” nagulat ako ng magsalita yong Prof. na nasa likod, at mukha siyang terror hindi ko alam kung genuine ba ang pagkakasabi niya non’ o may meaning.

Naiilang na tumawa ako at buti nalang nahanap na ang COR ko, hindi ko na hinintay na iabot pa ito sakin dahil ako na mismo ang kumuha nito mula sa student assistant at nagpaalam na sa mga Prof.

“Alis na po ako,” sabi ko at agad sinara ang pinto, doon lamang ako nakahinga ng maayos ng wala na ako sa loob.

Nagsimula na akong maglakad at pero nasa isip ko parin yong mga tingin ng Prof. sakin sa loob lalo na yong isang Prof. na nagsabi na magiging estudyante niya ako. Nakakatakot parang mataas ang standards niya sa isang studyante makakaya ko kaya?

“Nakakatakot naming maging college,” bulong ko at hinga ulit ng malalim, lakad lang ng lakad hanggang sa makarinig ako ng alarm mula sa relo ko.

Pagtingin ko dito 8:30 na, mabilis kong tinignan ang schedule ko at ang room ko para sa sudject na iyon, shcoksss may class ako ng 8:30, lumingon ako at nanlaki ang aking mata ng makitang hindi na pamilyar sakin ang lugar na ito..

Nasaan ako? Teka napahaba ba ng sobra ang lakad ko?

Anong oras na 8:34 na late na ako!! Nasaan yong room 203???

Anong collage building na itong napuntahan ko? Nako po…..

“Nawawala ako.”

Chapter 7

“Nawawala ako,” buong ko sa aking sarili, mabilis akong lumingon lingon sa paligid at pilit naghahanap daan pabalik sa college building.

Bakit ba kasi hindi ko napapansin kung saan ako nagpupunta, nagsimula akong maglakad pabalik at hindi ko maiwasang yumuko dahil medyo madaming studyante naglalakad dito. Hindi ako sanay na ganito karami ang tao sa paligid ko.

“Asan na ba kasi iyon,” iritang bulong ko sa’king sarili at pasimpleng kinurot ang aking hita habang patuloy na naglalakad.

Nanlaki ang aking mga mata ng isang grupo ng basketball players ang makakasalubong ko dito, gusto kong imiwas kaso nasa corridor ako ng kung anong collage kaya wala akong choise kundi daanan sila at makasalubong.

Todo yuko ako habang papalapit na sa kanila, tahimik na nanalangin na sana hindi ako pansinin ng mga ito.

Ito na! lalagpasan ko na sana sila pero may humarang saking harapan, at pinilit kong umiwaspero patuloy nitong hinaharangan ang dadaanan ko.

“Ohh,” nagsimula na silang mag salita at asarin ang lalakeng nasa harapan ko. “Wala ka pala takot sayo,’ pang-aasar ng isa, tanging paa lang nila ang nakikita ko dahil nakayuko ako at ang buhok ko’y humaharang sa mukha ko.

“Anong college ka miss?” Tanong ng nasa harapan ko, kaya mas lalo akong yumuko.

“Aruy hindi sinasagot si Captain pano ba yan mahina ka pala,”

“Awit hahahaha,” patuloy na pang-aasar ng ibang basketball player, humakbang papalapit sakin ang lalakeng nasa harapan ko kaya agad akong napaatras, at tumama ako sa taong nasa likuran ko, medyo naout of balance ako kaya hinawakan ako nito sa bewang upang lalayan ako.

Napatingin ako sa basketball player sa harap ko na parang nakakita ng multo, “Tara na Cap, may training pa pala tayo haha,” kumakamot na sambit nong isa at hinila na yong lalakeng humarang sa akin.

“Oo nga una na kami Pres,” sabi nong humarang sakin at tumakbo na sila paalis, “Ay!” sambit ko ng marealize kong nakasandal parin pala ako sa tanong nasa likod ko.

Tumayo ako ng maayos at hinarap ito, pero naglalakad na ito palayo pag lingon ko, “A-ahm s-salamat,” hahabulin ko sana siya, pero biglang may lumapit sa kanyang lalake at may inabot na papel.

Mabilis silang naglakad hanggang sa nawala na ito sa paningin ko, ang napansin ko lamang dito ay ang slick back long hair nito. Di man lang ako nakapagpasalamat ng aayos sa kanya. Hindi bale na makikita ko pa naman siya siguro.

Pagharap ko muli likod natigilan ako ng maalala kong nawawala pala ako! Tumakbo na ako at nagtanong tanong sa mga babaeng studyante kung saan ang collage building ko, buti na lang may isang studyante na senior ko pala sa Public Ad. at hinatid niya ako sa room na papasukan ko.

Nagstart ang klase sapagpapakilala lamang at pagbibigay kaalamam tungkol sa kursong pinasok namin at sa mga subjecy namin sa mga prof. pati na rin ang mga rules and regulations sa campus, block section ang napasukan ko kaya hindi ko na kailangan maghanap-hanap pa ng classroom.

Kaya hindi na rin ako mawawala nito, “Dismiss,” sambit ng prof at agad nag si alisan ang mga kaklase ko, niwala man lang ako nakausap, pero ok lang may bukas pa.

Lumabas na ako sa classroom ng may makitang nakapaskil na papel sa hallway, “Student Assistant in need (work at the student council office)” pagbasa ko dito at tinignan ang detalye nito.

“500 pesos kada linggo?!” hindi makapaniwala kong bulong, nanlaki ang aking mga mata at mabilis binasa kung saan pweding magapply.

Malaking tulong ito, “Dumulong lamang sa tanggapan sa student council building,” pagkatapos ko itong basahin ay tumakbo agada ko pababa upang hanapin ang student council building. Buti nalang ay may malaking pangalan ang building nila kaya mabilis kong nahanap.

“Yes?” salubong sakin ng babae sa front desk dito sa student council building. “Magaapply po sana ako sa student assistant, may nakapaskil po kasi sa college building namin,” sagot ko.

“Ay oo tamang tama, wala pang nagaapply na iba kaya ilalakad na kita agad sa itaas,” pansin ko ay studyante rin’ ito dito pero gaya ng gusto kong applyan working student din’ ito.

Tumayo siya at nagsimulang maglakad paakyat ng hagdan kaya’t sumunod na rin ako, “Interview lang naman ang mangyayari total student working assistant lang naman ang a-applyan mo.  At wag kang mag-alala mababait ang mga tumakbo at nanaong student councilor ngayon wala kang dapat ikatakot.” tumango tango ako habang nagsasalita siya at tumigil kami sa hallway sa itaas, kung saan may mga upuan sa gilid, tahimik at medyo madilim sa hallway dahil i-ilang ilaw lang ang nakabukas. medyo malamig din dahil kulob dito.

“Umupo ka muna d’yan dadating si Sec. tatawagin ka na lang niya,” ngumiti ito bago umalis, pinanuod ko siyang maglakad hanggang sa makababa na ito ng tuluyan sa hagdan, umupo ako sa isa sa mga upuan dito at ilang segundo lang ay may dumating na isa pang studyanteng babae.

“Are you ready?” sammbit nito, siya ba yong Sec. na tinutukoy kanina nong babaeng na una? Tama! Tumango ako at sinundan siya at habang naglalakad pinapanuod ko mula sa likod ang bawat hakbang na ginagawa ko.

Tapos bigla na lang akong nakaramdam ng kung ano, Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? Bakit nanlalamig ang aking mga kamay? Bakit ganito ang nararamdaman ko?

Tumigil kami sa panibagong hallway muli at inabot sakin iilang papel at tuluyan akong iniwan dito, paglingon ko may pinto sa gilid na student council office. Papasok na ba ako?

“Hi Miss” nagulat ako ng may sumulpot muling grupo ng lalake sa harapan ko at kinuha ang gamit ko, sinimulan nila itong laruin at pagpasapasahan.

“Akin na’yan! Wag niyong galawin ang mga yan!!!” sambit ko at pilit inabot ito.

Patuloy nilang pinagpasa-pasa ito, At patuloy ko rin’ itong pinipilit kunin pabalik. “Akin na sabi eh!!!”

“Hey don’t play with that,” biglang may nagsalita sa likod ko at iyon ang nagpatigil sa mga lalakeng nasa harapan ko. Tumakbo sila palayo na parang hinahabol ng aso.

Paglingon ko sa aking likuran ay biglang bumilis ang tibok ng aking puso at nagtama ang aming mag mata.

Teka, sandali, Mahaba ang buhok nito,

Siya yung?

Chapter 8

“Ikaw,” bulong ko ng hindi ko magawang magsalita ng maayos sa kanyang harapan. Siya yong kaninang nasa hallway din, nakatali na ng kalahati ang buhok niya ngayon. Matanggad din ito at mapulta ang balat.

Diretso siyang nakatingin sakin ngayon, at hindi ko magawang tignan siya ng mabuti dahil naiilang ako, isa pa ang puso ko parang tumitibok ng hindi normal.

Napakabilis, nanlalamig ang aking mga kamay, at nahihirapan akong huminga ng maayos.

“Why do I always encounter you with boys around you?” Tanong niya pero hindi ko ito gaano naintindihan dahil pinagmamasdan ako ang maganda at mahaba nitong buhok. Itim na itim ito at bagsak.

“H-huh?” tanong ko ng titigan niya ako ng mabuti.

“I said, what are you doing here? Are you looking for me,” isang magandang ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi ng sabihin iyon. Bumaba ang aking mata mula sa kanyang mga mukha papunta sa name pin sa kanyang uniporme.

Natividad, Carlos Louie. Student council President.

Siya yong president ng student council? Ibig sabihin siya yong hinihintay ko. Siya yong kakausapin ko tungkol sa student assistant. “Hey, are you looking for me?” tanong nito muli at binaba ang mga tingin sakin upang magtagpo muli ang aming mga mata.

“O-oo,” sambit ko at umiwas muli ng tingin bago umayos nga tayo. Ganon din ang ginawa niya tumayo ito ng maayos at nilagay ang kanyang kamay sa likuran bago ngumiti ng tuluyan.

“Come into my office,” nagsimula na siyang maglakad papunta sa opisina ng student council at pinasunod ako.

Pagpasok namin sa loob meron itong limang lames ana puno ng mga papels, files, folders at kung ano-ano pang kagamitan. Tigdalawa sa magkabilang gilid at isa sa gitna kung saan nakaharap ito sa pinto.

Naglakad siya papunta sa gitnang lamesa at sumandal doon, humarap ito sakin, pinagkrus ang mga braso bago ngumiti ng hindi labas ang ngipin. “G-gusto k-ko sanang m-magapply—–,” hindi niya ako pinatapos magsalita ng tumayo siya muli at naglakad papunta sakin.

Napaatras ako ng medyo malapit siya sakin, “I’m not haring for new girlfriend miss,” nakangiti nitong sambit, pero ngayon ay nakikita kona ang kapilyohan nito, dahil sa uri ng ngiti na kanyang

“Hindi balak kong magapply bilang student assistant Mr. President,” magalang kong sambit at gumawad muli ng pagatras, upang malayo sa kanya.

“Ah…“napakamot ito ng batok at nagsimulang tumawa. “I forgot I was hiring for that,” pinanuod ko lamang siyang umukot sa table para umupo sa upuan nito bago ako hinarap at naglabas ng file mula tambak na papel sa table niya.

“You’re hired,” inabot niya ito sakin, ito ang schedule ng mga activities na gagawin ng student council.

“You’ll start tomorrow, but for now I have one task for you,” napalingon ako sa kanya ng sabihin niya iyon at pinaglaruan ang ballpen sa kanyang kaliwang kamay.

“Ano iyon?” kinakabahan kong tanong at sinimulang ilagay sa bag ang schedule na binigay niya.

Tumayos siya ulit at naglakad papunta sakin, habang ang dalawang kamay ay nasa kanyang magkabilang bulsa. Halos mawalan ako ng hiniga ng ilapit nito ang mukha sa akin at ngumiti.

“Nagugutom ako, kain tayo,” pagkatapos niyang sabihin iyon ay naglakad ito papuntang pinto habang ang dalawang kamay ay lumipat sa kanyang ulo.

Napahawak ako sa aking dibdib matapos itong malayo sa’kin, sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Bakit ganito?

Tyaka tama ba narinig ko nagtagalog siya? Tinignan ko siya habang naglalakad papunta ng pinto, pinanuod ko kung pano niya hawiin ang kanyang mahabang buhok pataas at ito’y muling bumagsak dahil mukhang napakalambot nito.

Shoulder length ang kanyang buhok pero umikli ito dahil sa pagtali niya ng kalahati. Madalang lang akong makakita ng lalakeng may ganitong taste sa buhok.

Nanlaki ang mata ko ng humarap siya sakin, at sigurado akong nahuli niya ang pagtitig ko sa kanya. “Tara, my treat,” masigla niyang sambit at binuksan ang pinto, pero nanatili lang akong nakatayo sa kinatatayuan ko hindi ko magawang gumalaw dahil parang nagliliwanag siya habang nakangiti sa akin.

Bakit ganito? Ang bilis parin ng tibok ng puso ko? Mabigat din ang aking dibdib, bakit pagngumingiti siya sa’kin parang nababaliw ang puso ko.

Para akong kinakabahan pero hindi natatakot, anong nangyayari sayo Alliana?

“Hoy!” “Ay palaka!!” sigaw ko ng makita ko nalang siya sa harapan ko. Dahil sa pagsigaw na ikinagulat din niya ay nagging dahilan ng pagkawala ko ng balanse saking kinatatayuan.

“Hep” sambit nito ng saluhin nito ang aking bewang. Para akong nanigaw sa pagdikit ng kanyang braso saking bewang. Parang naglock ang aking mga mata sa kanyang mga mata, ngayon ay mas nakita ko ng maayos ang kulay ng mga ito.

Kulay hazel brown ito at mistulang kumikinang ito bawat tamaan ng ilaw, nagulat ako ulit ng makarinig ng kakaibang tunog na nanggagaling…..

Sa tyan niya?

“Ahahhaha I told you let’s eat; I haven’t eaten anything since this morning,” agad akong tumayo ng marealize ko ang posisyon namin.

Tumawa siya habang inaayos ko ang aking damit, “Tara,” sabi niya at inabot ang aking kamay, hinila ako palabas ng opisina at naglakad kami ng hawak nito ang aking kamay.

Hindi ko mapigilang hindi tignan ang kanyang kamay sa aking kamay, hawak nito ang aking kamay at sabay kaming naglalakad. Buti nalang wala nang masyadong studyante dito sa campus iilan na lamang.

“Teka saan tayo pupunta?” Tanong ko, nilingon niya at ako ngumiti kasama ang kanyang mga mata.

“Sa paborito kong tapsilugan hahaha masarap don,” Sambit nito at nagsimulang tumakbo kaya wala akong nagawa kundi sumabay sa bilis ng pagtakbo niya.

Habang kami ay tumatakbo ay unti-unti na akong nakakaramdam ng malamig na tubig na pumapatak saking balat at mukha, ng itaas ko ang aking mukha… umaabon na?

“Uulan” parang isang magic sa pagkakasabi ko non’ dahil biglang lumakas ang ulan kaya mas binilisan namin ang pagtakbo, “Sandali!” sambit ni Pres. at tumigil.

“Bakit?” tanong ko?

Hinubad nito ang polo at binalot sa aking ulo, “Ok tara!!! Haha,” sambit niya at hinila ako muli, tumakbo kami ng mabilis at tumigil kami sa isang maliit na tapsilugan sa labas ng campus.

Dahan-dahan kong binaba ang polo niya sa aking ulo at tinignan siya, ngumiti siya ulit at tinapik ang aking balikat. “My treat,” dalawang kamay niya ay nasa aking balikat at sabay tulak sa’kin papasok ng tapsilugan.

“Manang dalawang tapsilog extra at coke dalawa,” sigaw niya at pinaupo ako sa isang available na table, tapos tumabi ito sakin kaya hindi ako magawang maging komportableng sa inuupuan ko.

“I guess I’ll have a food trip body starting today” sambit niya at umakbay sa’kin, and wink.

“P-pres—,”

“Call me Louie.”

Chapter 9

“Alliana,” kaagad akong lumingon ng tawagin ako ni Shane, ang secretary ng student council. Isang linggo na’rin ang nakalimas simula ng magsimula akong mag working student dito.

Hindi ko ito pinaalam kila Papa at Lola, Lolo para hindi sila mag-alala sa pag-aaral ko, sigurado akong iisipin nil ana baka mahirapan ako pagnagtrabaho ako, at papatigilin nila ako kaya mainabuti ko nalang na wag sabihin.

“Bakit Shane?” tanong ko paglapit ko sa kanya, nginitian niya ako sabay abot sakin ng mga folders. “Ito yong financial statement para sa daratig na accountance party ng college of engineering, paki pakita nalang kay Pres. at pa-scan na lang if may kulang,” sabi niya at inayos na ang iba pang papers sa lamesa niya.

Medyo busy ngayon ang student council dahil sunod-sunod ang mga party ng mga college building, at bawat collages ay kailangan ng financial statement at sila ang nagaayos nito. Kaya minsan imbis na pagprint at assist lang ang trabaho napapagawa narin ako ng mga hindi maharap na papeles dito sa office.

“Sige ako na ang bahala” sabi ko at binigyan siya ng candy mula sa aking bulsa, tinignan niya ito at agad ngumiti, binuksan ito at kinain. “Salamat,” pagkatapos niyang sabihin iyon ay mabilis akong naglakad palabas ng opisina.

Wala kasi dito si Louie kaya kailangan ko pa siyang hanapin sa building nila.

“Excuse me, pweding magtanong?” Kalabit ko sa isang estudyante dito sa building nila. Humarap ito sa akin at tumango. “Alam mo ba kung asan si Pres.?” Tanong ko, alam kong kilala na nila ang tinutukoy ko sa Pres. dahil hindi lang ito basta kilala bilang presidente ng student council kundi, isa din itong team captain sa varsity team ng basketball at model sa mga TV commercial.

Nakilala at nalaman ko ang lahat ng iyon mula sa kanya, dahil unang beses pa lang naming kumain sa tapsilugan nong nakaraang linggo ay nakwento niya na ang lahat ng iyon sakin.

At ngayon hindi ako makapaniwala na komportable na ako sa kanya at lagi na kaming kumakain sa tapsilogan.

“Nakita ko siya kanina kasama ang Varsity team papuntang gymnasium” sabi nito na parang pilit inaalala kung tam aba ang sinabi niya. Nginitian ko siya at tumango. “Salamat,” tinapik ko ang kanyang balikat bago nagsimulang maglakad papuntang gymnasium.

Naglalaro na naman ba siya? Wala ba siyang klase?

Mabilis lang akong nakarating sa gymnasium dahil katabi lang naman ito ng collage building nila. Pagpasok ko sa lobby ay marami na akong nakakasalubong na athletes na palabas mula sa gym.

Dumiretso ako sa basketball court at nasa hallway palang ako ay rinig kona ang tunog ng spike ng mga sapatos mula sa loob pati na rin ang tunog ng bola sa loob.

Inayos ko ang folder na hawak ko bago pumasok sa loob, at pagpasok ko dito ay nakita ko ang mga naglalaro at iilang mga studyanteng nanunuod sa traning.

Karamihan ng nanunuod ay mga kababaihan, na kung mga ngiti ay sobrang lawak at tila’y parang kinikilit kung kama tawa.

Umiling iling na lang ako ng bigla akong taaman ng bola sa paa, pagtiningin ko sa aking paa, “Alliana!” boses ni Louie yon, tinaas ko ang aking tingin at pinanuod siyang tumakbo papalapit sakin.

“Bakit ka andito? May problema ba sa itaas?” tanong niya pagtayo niya sa harapan ko. Umirap ako sa kanya bago ipakita ang mga hawak ko folders. “Tingnan mo daw ito para ma scan ko na at maipasa na sa accounting office,” seryoso kong sambit, pero tinawanan niya lang ako at kinuha ang panyo sa bulsa ng aking jacket.

“Teka—,” hindi ko na siya napigilan at pinangppunas niya ang panyo ko sa kanyang mukha at pawis. “Kain tayo tapsi,” sabi nito na parang walang ginawa.

“Hindi po iyon ang pinunta ko dito Pres. ito po oh trabaho niyo,” pilosopo kong sambit pero gaya ng kanina ay nginitian lang ako nito at ginulo ang aking buhok. “Ano ba!!” reklamo ko.

“Ayieeeeee nice one Cap.” natigilan kami ng biglang magsalita ang mag kateammate niya at inasar kaming dalawa. “Si Cap pumuporma na kay Miss Toee!!!” sambit ng isa sa kanila at tumawa lang si Louie sa kanila.

Miss Toee?

“Anong Miss Toee?!” tanong ko, kaya’t hinarap ako ni Louie at umakbay..“Miss Top One sa Entrace Exam daw hahaha kilala ka kaya dito sa university” sabi niya at pisil sa aking ilong. “Ano ba” sambit ko at tinanggal ang kanyang kamay sa aking ilong at balikat.

“Kain lang kami sa Tapsilugan, break muna kayo guys,” Sabi niya at hinila na ako palabas ng court, bago lumabas nakita ko ang mga estudyanteng nanonood pala sa’min.

“Louie tingnan mo na ito ng makabalik na ako sa itaas,” sambit ko habang naglalakad kami palabas ng gym, papunta sa tapsilugan sa labasan.

“Maya pagkatapos nating kumain” kalmadong sabit ito at patuloy parin akong hinihila.

Gaya ng sabi niya kumain muna kami sa tapsilugan kahit 9:30 am palang, “Oh tapos kanang kumain tignan mo na ito” nilapag ko a harap niya ang mag folders. Wala siyang nagawa kundi simangutan ako at gawin din ang kailagan niyang gawin.

“Ok na yan, paki scan na lang yon bandang equipment use,” Nakangiti niyang sambit at binalik sakin ang folder.

“Copy,” bulong ko at inayos muli ang folder, habang siya naman ay uminom na ng tubig. “May klase ka this afternoon?” tanong niya at nagbayad kay manang.

“Oo, may presentation ako bakit?” tanong ko pabalik, tumayo na siya at ganon din ang ginawa ko, naglakad kami pabalik ng campus. “Kain tayo sa labas mamaya,” sabi niya habang diretso ang tingin sa daan.

“Kain na naman!” hindi makapaniwala kong sambit, tumawa siya ulit, “Oyy iba ’to ah, sa labas I mean sa restaurant”

“Huh! Bakit?!” hindi makapaniwala kong sambit, habang nakakunot ang aking mga noo. “Wala lang gusto ko lang kumain sa paburito kong restaurant, masarap don promise hindi ka magsisisi pag natikman mo nga pagkain doon,” pagkukumbinsi nito. “Hindi ba may photoshoot ka mamayang gabi?” naalala ko kasi tuwing Tuesday ay may photoshoot siya para sa mga commercials.

“Oo pero kain muna tayo, bago ako tumuloy doon,”

“Wala akong pera,” sambit ko at mas na unang naglakad sa kanya.

“Libre ko naman eh, ano sunduin kita mamaya pagtapos ng klase mo,” tumabko siya para magkasabay kami ulit. Tinignan ko siya at nakangiti nanaman siya.

“Bakit ba lagi mo akong nililibre? Halos isang linggo na akong libre sa pagkain dahil sayo,” sambit ko.

“Ayaw mo yon tipid ka,” biro niya sabay kurot ng aking pisngi. “Aray!” reklamo ko at irap sa kanya muli.

“Hindi sa ayaw ko pero baka maubos ko ang pera mo nyan haha,” pagsakay ko sa kalokohan niya at mas binilisan ang lakad.

“Ok lang naman sa’’kin yon,” kalmado niyang sabit habang nasa likod ko. Kaya tumigil ako sa paglalakad at hinarap siya.

“May gusto ka ba sa’kin?!” biro ko sa kanya.

“Oo,” diretso niyang sagot na nakapagpatigil sakin, nagsimula na siyang maglakad muli at lagpasan ako. “Tara na malalate kana sa klase mo,” sabi nito at nauna nang naglakad.

Naiwan akong natigilan aking kinatatayuan, ano daw?!

Pinanuod ko lang siyang naglalakad ng bigla siyang lumingon ulit sakin, kaya nasamid ako at umupo. Narinig kong tumawa siya at sinabi. “Totoo yung sinabi ko ahaha,” sabi nito.

Lumunok muna ako bago lakas loob nagsalita, “Hindi ako nagpapaligaw noh!”

“Wag kang magalala hindi PA naman kita liligawan ngayon”

Chapter 10

“Talaga bang dito tayo kakain? Tapos nakauniform lang tayo? Nakakahiya Louie,” bulong ko sa kanya habang kinukurot kurot ang kanyang braso. Ngumingiti lang siya sakin habang ginaguide kami ng waitress papunta sa table na pinareserve niya.

“Ok lang yan, may pambayad naman tayo haha di tayo papalabasin dito wag kang mag-alala,” biro nito sakin, kaya hinampas ko ng mahina ang kanyang braso kaya tuluyan na itong tumawa.

“Sira!”

“Ma’am, Sir, here’s your table and the menu, just give us a sign if you already decide what you would like to eat,” magalang na sambit ng waitress, tumango at ngumiti ako sa kanya at umupo na kami ni Louie.

“Namiss ko dito,” bulong ni Louie, madalas siguro siyang kumain dito. Samantalang ako ay isang beses lang sa isang taon kami nakakapunta sa ganito. Pagililibre lang ako nila Jade, mahilig kasi sila Tita sa mga ganitong pagkain.

“Anong gusto mong kainin?” tanong nito sakin, tinigan ko ang menu pero nalulula ako sa mga preso nito, parang isang pagkain lang ay sweldo ko na ng isang linggo.

“Kahit ano,” sagot ko sa kanya, tumango siya at sinabi, “Ok, Miss,” inagaw niya ang pansin ng waitress nong itaas niya ang kanyang kamay at umenyas. “Miss, I would like chicken pesto, classic lasagna and do you have a dish named ‘kahit ano’?” nanlaki ang aking mata sa sinabi niya at nakita ang pagsilay ng malokong ngiti sa kanyang labi. Sira ulo talaga!

Nakita ko ang pagaalinlangan sa pagsagot ng waitress kaya agad kong tinignan ang menu at pumili nalang ng kahit ano, “And Honey Garlin shrimp, water and that’s all,” sabat ko kaya hindi na nasagot nong waitress si Louie, “Ok Ma’am,” sambit nito at lito kaming iniwan dito.

“Hmf,” mapangahas kong tinignan si Louie na nagpipigil ng tawa ngayon, “Lakas ng amats mo no!” Singhal ko pero tumawa lang ito.

Hintay namin ang pagkain hanggang sa ihanda ito sa lamesa namin, umuorder pa si Louie ng dalawang almond cookies para daw sa dessert. “Louie may naisip ka na ba na theme ng team building niyong student council nest week?” pagsisimula ko ng maaguusapan, habang kami ay kumakain.

“Ah right, I almost forget about that…. hmm I was thinking of a resort team building, where we can settle the activities on the beach sea shore,” sabi niya habang patuloy sa pagkain, hindi ko alam sa lalakeng ito ang lakas kumain pero hindi man lang tumataba, at higit pa doon maganda parin ang hugis ng katawan nito bagay na bagay sa tangkad niya.

“Beach team building?” sambit ko. “Yup sama ka ah, swimming tayo,”

“Hindi ako pinapayagan ni Papa na pumuntang dagat,” sabi ko at sumubo ng isang hipon, tumaas ang tingin niya sakin at kumunot ang noo.

“Why?”

Napalunok ako sa tanong niya, at umiwas ng tingin, “Basta bawal,” sabi ko at kumain ulit.

“I wonder why tho, when I was young, I always play at the seashore, I remember back then I save a girl from drowning, I didn’t expect that would happen but I saved her, and thank god she’s alive back then,” natigilan ako sa pagsubo ng pagkain dahil sa sinabi niya.

May niligtas siya? Na nalulunod?

Biglang bumilis ang tibok ng aking puso, naalala ang araw na iyon. Napatingin ako kay Louie na patuloy lang sa pagkain at tila’y lumabo ang buong paligid at siya na lang ang nakikita ko.

“Matangkad siya,”

“Medyo maputla ang kanyang mga balat parang maputi pero hindi sobrang puti,”

“Tapos kulay itim ang buhok niya na bagsak,”

“Maganda yong mata niya, medyo payat siya pero hindi sobrang payat sakto lang,”

“Mapula din labi niya kahit mukha siyang maputla, tapos ang tangos ng ilong,”

Matangkad si Louie, maputla din ang kanyang balat pero medyo maputi siya. Kulay itim ang kanyang shoulder length hair, bagsak din ito gaya ng sinabi ni Jade.

Maganda ang mata ni Louie at mahaba din ang kanyang mga pilik mata, bumaba ang aking tingin sa kanyang mapupulang labi pa akyat sa kanyang ilong, matangos ito at maganda rin.

Dahan-dahan akong napahawak sa aking tyan ng makaradam ako ng mga paru-parong tila’y lumilipad sa loob ng aking tiyan. Napakabilis ng tibok ng puso ko at siya lamang ang nakikita ko sa oras na ito.

Hindi kaya?

Hindi kaya siya ang lalakeng hinahanap ko? Napatingin siya sa akin at natagpo ang aming mga mata, I gasp that moment, dahil parang tumigil sa paglabas ng hangin ang aking katawan ng magtama ang aming mga mata.

Parang nagslow mo siya at unti-unting ngumiti sa aking harapan. Siya kaya ang nagligtas sakin nong araw na nalunod ako sa dalampasigan?

Lahat ng sinabi ni Jade ay tila ay nasa kanya at kaparehas niya, napakalapit sa mga detalyeng binigay ni Jade sa lahat ng meron si Louie.

“M-may niligtas ka?” Tanong ko, kaya tumigil siya sa pagnguya at tumango, hinawi ang buhok pataas bago nagsalita. “Yeah, I remember she high tall,” sabi nito at itinaas ang kamay sa level ng ulo niya habang nakaupo.

Parang pinapakita niya kung gano ito kalake, yong tinutukoy niyang babaeng niligtas niya. Teka dahan-dahan akong tumayo para tignan ang laki ng tinutukoy niya ang umabot ito saking bewang nanlaki na naman ng tuluyan ang mata ko.

Siya nga!

Dahan-dahan muli akong umupo saking upuan ang nagpatuloy sa pagkain, at ganon din ito. Pero nagpatuloy siya mag kwento ng kung ano-ano. “By the way why do you choose business course?” he suddenly asks.

“Gusto ko bakit?” bigla akong naging hindi komporteble sa kanya dahil sa mga tumatakbo sa isip ko pero sinagot ko parin siya.

“Sunget! Me, I choose cultural arts because I want to be an artist someday,” bakas sa mukha niya ag senseridad sa kanyang sinabi at alam kong totoo iyon pero mas pinili kong basagin siya.

“Ano ba yang tanungan mo? Elementary ba tayo para pag-usapan ang pangarap mong maging. Tara na nga,” Tumayo na ako at kinuha ang bag ko, tapos na kaming kumain kaya mas minabuti konang hindi na magtagal sa dahil hindi parin normal ang tibok ng puso ko.

“Sadali,” narinig kong sabi niya habang patuloy akong naglalakad papuntang pinto palabas, at nong nakatayo na ako sa pinto tinignan ko siya at nakitang nagbabayad siya ng bills sa table.

Nang tumayo na siya humarap na ako ulit sa pinto at sinubukang buksan ito pero ayaw, teka bakit ayaw?

Tinulak ko ito pero ayaw bumukas, wala yong guard sa labas kaya walang nagaassist, teka pano ba kasi ito kanina nagbukas naman ito bakit ayaw ngayon?

“Hindi ganyan,” nagulat ako ng magsalita si Louie sa likod ko at agad akong napalingon pero hindi ko inaasahan na papalapit pala ang mukha niya sa gildi ko kaya dumikit ang labi ko sa pisngi niya.

Nanlaki ang aking mata at agad lumayo sa kanya, tumingin siya sakin bago binuksan ang kabilang bahagi ng pinto. “The other one was lock tho,” he said and smirk.

Inabot niya ang kamay ko at hinila na ako palabas, samantalang ang kabilang kamay ko naman ay ginamit ko pantakip saking mukha. Narinig ko ang paghagikgik niya habang patuloy kaming naglalakad at hawak hawak niya ang kamay ko.

Agh!!! Nakakahiya!

Chapter 11

4 years passed by,

“Amiel saan mo nilagay yong thesis copy ko last night? Diba inabot ko sayo iyon sabi ko ilagay mo sa kwarto ko?” sabi ko habang pababa ng hagdanan.

Sinalubong niya ako at tila nag-iisip ito kung saan niya nilagay, it’s been years already, parang kalian lang ay first day ko pa lang sa collage at ngayon malapit na akong grumaduate. I survive collage life for 4 years and I can’t wait to start my life with aiming the career I dreamed off.

Kinamot ni Amie ang kanyang batok at nagsimulang maglakad paakyat at nilagpasan ako, Malaki na si Amiel his already grade 9 student and I can say that his great on his studies, matalino siya at sporty kaya minsan nagugulat nalang kami, naguuwi siya ng trophy at cash price mula sa school nila.

“Saan na?” sambit ko at sumunod sa kanya sa itaas, pumasok ito sa kwarto niya kaya sumunod ako, hahakbang palang ako papasok ay biglang tinapat niya sa mukha ko ang mga thesis copy ko kaya natigilan ako at umatras.

“Sabi ko sa kwarto ko dalhin hindi sa kwarto mo,” Singhal ko at kinuha ito mula sa kanya, naglakad na ako pabalik ng kwarto ko, “Makaligo na nga, nag-igib ka ba ng tubig Miel?” Tanong ko habang papalapit sa kwarto ko.

“Pupunta ka ulit don sa Louie na iyon?” Tanong niya kaya nilingon ko siya, “Oo bakit?”

“Wala, hindi na kayo naghiwalay non’ simula first year ka ah, kayo na ba?” tanong nito, at sumandal sa pinto ng kanyang pintuhan, pinagkrus ang mga braso at tinaasan ako ng kilay.

“Hindi! Ano ka ba kung makatanong ka parang mas matanda ka sa akin ah,” sambit ko at tinaasan din siya ng kilay. Kala mo kuya ko kung makatanong ay.

“Hindi kayo, pero nakita kong hinahalikan niya ang kamay mo kaga—–,” hindi ko na siya pinatapos ng ibatok ko sa kanya ang teddy bear dito sa itaas. “Aray!” reklamo niya at pinulot yong teddy bear.

“Manahimik ka! Inaamoy niya lang iyon kagabi!!” pagpapalusot ko. At nag lakad na ulit, binuksan ang pinto ng kwarto ko at tumuloy sa loob. Bago ko isara ay narinig ko pang bumulong si Amiel sa labas. “Hindi pa kasi bigyan ng level tss,” ano ba paki niya, bat ba stress na stress siya kung anong meron sa amin ni Louie.

Sinara ko ng malakas ang aking pinto, at umupo sa aking kama, Louie and I become so close to each other since that day. When I realize that he’s the one who save me, I became so calm with him and comfortable with him.

And as the years go by, we started a different kind of relationship, there was an us but we are not official, maybe because we choose to be preserved our self for each other, and focus on our study first.

Louie remains the same since the first day we met, nothing change he just become sweeter and clingy. he loves to treat me and eat with me all the time, also he loves kissing the back of my hand.

And I always attend his games as he always forces me to do it.

Natigilan ako sa pag-iisip ng umilaw ang aking cellphone, mabilis ko itong inabot mula sa side table ng kama ko.

Nagtext si Louie, mabilis ko itong binuksan at binitawana ng thesis sa tabi.

From Louie,

Are you coming?

Humiga ako sa kama bago siya replayan.

To Louie,

Yup, mamayang 2 pm siguro ako aalis dito.

Mga ilang saglit lang ay nagrepy siya agad.

From Louie,

Can you come earlier than that?

To Louie,

Bakit? Diba sabi mo 2 pm.

Magtataype palang sana ako ng irereply ko sa kanya ng bigla nalang tumunog ang phone ko at tumatawag na siya. Umupo ako bago ito sagutin.

“Hello,” sagot ko.

“Come here already,” kumunot ang aking noo ng mapansing iba ang boses niya ngayon, parang paos ito o may sipon ba siya?

Bago ako magsalita ay narinig kong umubo siya, “May sakit ka ba?” tanong ko.

“Dalhan mo naman ako ng tapsi,” sambit niya at umubo siya ulit. Tumayo ako mula sa kamata t binuksan ang aking aparador para pumuli ng damit.

Kinuha ko ang blue jeans ko at isang t-shirt na puti, pati na rin ang twalya ko para maghanda sa pagligo. “May lagnat ka ba, Louie?” tanong ko muli.

“Hindi naman lagnat sinat lang just bring yourself here and isnag tapsi lang haha,” tumatawa siya ng bigla ulit siyang umubo kaya umiling -iling nalang ako.

“Oh sige maliligo na ako,” I said.

“Sama ako,” he said from the other line, “Sira ulo, patayin ko na itext nalang kita pag papunta na ako bye.”

“Bye muah,” he said before I turn of the call. Binitawan ko ang aking cellphone sa kama at lumabas na para pumunta sa CR. Nangbuksan ko ang CR ay nakalock ito, kahit anong pihit ko.

“Amiel ikaw ba yan?!” sambit ko at dinikit ang aking tenga sa pinto upang marinig ang nasa loob.

“Yup busy ako wag kang magulo,” sgaot nito at narinig ko pa ang pairi nito sa loob. “Sira ulo ka talaga, alam mong aalis ako tapos makikisabay ka!!!” hinampas ko ang pinto pero narinig ko lang ang pagtawa nito.

“Anak bakit ka sumisigaw dyan sa itaas?” rinig kong tanong ni Papa mula sa ibaba ng hagdan, sinilip ko siya at nginitian. “Wala po Pa, nakikipagusap lang ako kay Amiel haha,” sambit ko at kinalabog muli ang pinto ng banyo.

“Ah.. aalis ka ba ngayon? Gusto mo bang magdala ng bico gumawa ang Lola mo dito sa baba?” malambing na sambit ni Papa.

“Opo pa, pakilagyan nalang po ako sa tapperwear,” sagot ko at pilit binubuksan ang pinto ng banyo.“Oh sige anak,” nang mawala na si Papa sa tapat ng hagdan sinumulan ko nang sipain ang pinto ng CR pero puro tawa lang ni Amiel ang naririnig ko sa loob.

“Hindi mo ako mapapalabas dito ate hahaha, mga isang oras pa aabutin nito sorry ahahha,” malokong sambit nito, wala akong nagawa kundi umirap at, “Mag dikit sana yang pwet mo pati ang inidoro para hindi na kayo mag hiwalay kahit kalian!!!” hingal ko at tuluyan nang bumababa sa hagdan.

“Oh, Candida apo akala ko ba maliligo ka?” tanong ni Lolo ng makasalubong ako sa baba, “Sa poso na lang ho ako maliligo Lo may sira ulo kasi kayong apo na ayaw na iwan ang inidoro,” tumawa si Lolo at tumango na lang.

Lumabas na ako sa likod ng bahay at tumuloy sa poso at dito naligo, pagkatapos ay umakyat ako agad sa kwarto para mag bihis.

Bumaba ako dala-dala ang thesis papers ko at bag, “La, Lo Pa alis na po ako” paalam ko. Lumapit sa akin si Lola at binigay ang bico na dadalhin ko.

“Salamat La, Pa, Lo alis na po ako,”

“Mag ingat ka anak ah,” sabi ni Papa ng halikan ko siya sa pisngi bago tuluyang lumabas ng bahay at tumakbo sa sakayan ng tricycle.

Mga ilang minute lang ay nakarating na ako sa magarang bahay nila Louie dumaan na rin ako kanina sa tapsilugan bago tumuloy dito at isang katok ko pa lang sa gate ay agad na akong dinaluhan at pinapasok sa loob ng bahay.

“Magandang tanghali po manang andyan po ba sila Tita?” tanong ko sa kasambahay nila Louie. “Maagang umalis Alliana eh, kaya mag-isa lang si Sir Louie sa taas,ayaw naman kumain dahil hintayin ka daw niya,” tumango-tango ako sa sinabi niya.

“Akyat ka na,” sambit nito at dahan-dahan akong tinulak sa hagdanan, “Sige po,” I said and went up stairs through Louie’s room.

Pagbukas ko ng pinto ay naabutan ko siyang nakaupo sa gilid ng kamay niya at hirap hubadin ang t-shirt niya, bakas din sa mukha niya na hindi maganda ang kondsyon niya ngayon.

“You’re here” he said and smile at me, nilapitan ko siya at binitawan ang dala ko sa side table bago tulungan siyang hubadin ang t-shirt niya. “Sinabi ko kasi sayong wag kang magpapaambon kagabi eh,” suway ko ng tuluyan ko nang natanggal ang t-shirt niya at tumuloy sa walk in closet niya para ikuha siya ng panibagong damit.

“Tapsi ko,” he said and ignore what I’d said.

“Andyan, taas kamay,” I dress him with a white shirt and tie his hair up para hindi siya mainitan. Louie maintains his hair and still until now his hair is always an eyes catcher.

“My head hurts,” pinalupot niya ang kanyang braso saking bewang habang busy ako sa pagtali ng buhok niya. “Uminom ka ng gamot pagkatapos kumain, bitaw aayusin ko ang pagkain mo,” sambit ko at sinubukang tanggalin ang braso niay sa aking bewang.

“Ayaw,” bulong niya at mas niyakap ako ng mahigpit. “Bitaw sabi eh!!!” I said and push him but he didn’t let go so we end up falling in his bed.

And accidentally our lips hit each other, it was an unintentional kiss.

Tatayo na sana ako ng bigla akong hilain papalapit ni Louie at mas pinalalim ang halik.

“I’m fully healed,” he whispers between our kisses.

Chapter 12

“I’m fully healed ka d’yan!” I said and push him lightly, inabot ko na ang tapsi na kakainin niya binigay ito sa kanya, he doesn’t let go of my waist his other hand is still in my waist while I’m fixing his food.

“Kumain ka na at magpagaling ng matapos mo na ang thesis mo” sambit ko habang binubuksan ang tapper were ng bico na pinadala ni Lola.

“Our graduation is next week already; I can’t believe we’re ending up our student years next week,” he said as he started eating the Tapsi I brought.

“Kaya nga tapusin mon a ang thesis mo, hindi porket tapos ka na bilang President ng University tatamarin ka na,” Agad siyang sumimangot ng siya’y pagsabihan ko.

“Yes,” walang ganang sagot niya, umupo ako sa tabi niya habang siya ay patuloy sa pagkain. Binasa ko na lang ang kopya ng Thesis ko, napili kasi ito bilang best thesis sa collage namin kaya kailagan kong ayusin pa para magkaroon ng copy ang University, at ilagay sa Library.

“I will talk to dad about my audition on the legal entertainment, I already pass my video hintayin ko na lang ang approval ni Dad,” He suddenly open up a topic about his audition, kaya tinigil ko ang paggbabasa ko at nilingon siya.

“Will your Dad approve it?” Tanong ko at tumigil siya sa pagkain at hinarap din ako, “Mom wanted me to be singer and artist, I think Dad would approve it for the sake of Mom’s happiness,” tumango-tango ako sa sagot niya at nagpatuloy lang kami sa pagkwekwentuhan.

Patuloy niyang kinukwento ang paggiging artista niya pagkatapos naming grumaduate, I support him and let him chase his dream, same as he goes with my dreams.

We will achieve our dreams and after that, we’ll officially talk about ours. The unknown relationship between us.

“Magpahinga ka na uuwi na ako, magkita tayo bukas,” inalalayan ko siya sa paghiga sa kama niya bago inayos ang mga dala ko, tumango siya at ngumiti sa akin.

“Can you not go home, can you stay here instead?” he weakly said, tumaas kasi ang lagnat niya pagdating ng hapon, kaya hindi na talaga magandaang pakiramdam niya.

“Hindi pwedi, matulog ka na para gumaling ka na at magkita tayo bukas sa University,” sambit ko at hinawakan ang hamay niya, maiinit parin ang siya.

I watch him pouted and slowly close his eyes until he fall asleep, “Aalis na ako,” bulong ko at dahan-dahang binitawan ang kanyang kamay at tuluyang lumabas ng kwarto niya.

I went home at 7:30 pm already, naabutan ko na silang naghahapunan kaya kumain na rin ako, pagkatapos non’ ay inasikaso ko na ang editing ng thesis ko. Para maipasa na ito bukas ng umaga sa University.

10: 20 pm

Malapit na akong matapos sandali na lang, makakatulog na rin.

“Ay,” nagulat ako ng biglang may batong pumasok mula sa aking bintana, mabilis akong tumayoat sumilip sa bintana at nakita ko si Louie sa ibaba, nakasuot ito ng makapal na jacket habang may fever patch sa kanyang noo.

When he see’s me he smile and wave at me, Agad-agad akong bumaba para puntahan siya sa labas, Mabuti nalang tulog na sila Lolo,Lola at Papa. Lumabas ako at nilapitan siya, “Anong ginagawa mo dito!!!” hindi makapaniwala kong sambit, may lagnat pa siya bakit siya lumabas?

“I just can’t sleep so I just came here to see you” he said like he wasn’t having a fever. “Baliw ka ba!!!” Singhal ko at hinawaka ang kanyang leeg para tignan kung mataas parin ang lagnat nito.

Madyo mainit pa siya, “Umuwi ka na!!!”

“Yup,” he said and steal a peck on my lips before he walks back to his car like he did nothing. “Bye,” he said and smile, drive away. Naiwan ako dito sa labas na nakatulala, pumunta siya dito para sa isang halik lang?!

My heart beats so fast and I can’t control my smile when I touch my lips.

---

Graduation day,

“Candida, apo tapos ka na ba dyan halika na dito sa baba,” Malakas na sigaw ni Lola mula sa baba, hindi ko maiwasang mapangiti, parang kalian lang tinatawag ako ni Lola dahil malalate ako sa pagpasok sa unang araw ko bilang kolehiyo pero ngayon ito na ang araw ng graduation ko.

“Pababa na po La,” sigaw ko mula sa aking kwarto, sinuot ko ang hikaw ni Mama at humarap sa salamin, nakasout ako ngayon ng white ankle blouse and black pants, simple lang at kinulot ko rin ng konti ang aking buhok sa bandang ibabang bahagi nito.

Kinuha ko ang toga ko bago bumaba at naabutan sila Lola na nagaayos na para sa pag-alis namin.

“Tara na po,” masigla kong sambit sa kanilang lahat, “Talaga bang ayaw mong suotin ang bestidang binili ko sayo apo?” Tanong ni Lola habang tinitignan ang suot ko.

Hindi ako sanay na nagdredress kaya mas ok na ang ganito, “Ok na po ito La,” nilapitan ko siya ta niyakap, bago Akbayan at nagsimulang maglakad palabas.

“Hayaan mo na siya Ma, mas gusto talaga ng batang iyan ang simpleng damit lamang,” sambit ni Papa, “Nako ewan ko sa inyo,” sagot ni Lola na tila wala na siyang laban kaya tinawanan na lang naming siya at tumuloy na sa University.

Pagpasok namin sa Auditorium ng University ay agad akong nilapitan ni Louie at nginitian, “Hi,” bati niya na ikinatango ko at nginitian din siya.

“The ceremony was about to start let’s go,” He said, nilingon ko sila Papa, na umupo na sa bandang likuran ng auditorium kung saan dapat umupo ang mga magulang.

Hinawakan ni Louie ang kamay ko at sabay kaming naglakad papunta sa upuan namin.

“Collage of Accounting and Business Management Major in Public Administration Summa Cum Laude, Cortez, Alliana Candice C.” malakas na palakpakan ang pumaligid sa aking pandinig ng tawagin ang pangalan ko at tumayo ako mula sa aking inuupuan. Dumating si Papa sa tabi ko habang hawak ang kanyang saklay, “Tara nak” he whispers and genuinely smile at me.

Nginitan ko siya at inalalayan sa pagpunta sa stage, sinuot niya sa akin ang medal na matagal kong pinaghirapan, kinuhanan kami ng picture at pagkatapos non ay hinubad ko ang medalya at isinuot sa kanya. “Para sainyo ni Mama ito Pa,” bulong ng yakapin ko siya.

“Maraming Salamat sa lahat anak ko,” bulong ni Papa, tumango at ako tumuloy kami pabalik sa inuupuan namin.

Natapos ang graduation at mabilis akong binati ng iba kong kaklase at huli ay si Louie, “Congrats,” he whispers with a sincere smile.

“Congrats sa’tin Mister Magna Cum Laude,” sambit ko naikinatawa naming dalawa, binati din siya nila Lola at iba pang tao dito sa University.

Hinatid niya kami sa bahay at nagkaroon kami ng konting salo-salo at pagkatapos non ay inaya niya ako sa bahay nila dahil meron din silang dinner.

Ngayon andito na kami sa tapat ng bahay nila at hawak-hawak niya ang aking kamay papasok kami sa loob.

“Mom, Dad were he––,” hindi natapos ang sasabihin ni Louie ng may biglang tumakbo at tumalon para yakapin siya, nabitawan ni Louie ang aking kamay sa gulat.

Nanlaki ang mata ko ng ipalupot ng babae ang kanyang paa sa bewang ni Louie at sinabi, “My prince!”

“Dazzel?!”

Chapter 13

“Dazze!?” Gulat na sambit ni Louie, pinanuod ko ang pagakyat ng kanyang kamay sa bewang nito upang alalayan ito, dahil baka mahulog ito.

Hinarap siya ng babae at hinawakan ng kanyang magkabilang pisngi at halos mawalan ako ng hininga ng ilapit nito ang mukha kay Louie, sa pagaakala na hahalikan niya ito.

Himugpit ang pagkakahawak ko sa aking pantalon ng nguiti ang babae sa kanya at tila ok lang sa kanya na malapit ang mukha niya kay Louie. Nang pagmasdan ko ang mukha ng babae pakiradam ko familiar ito sa akin, parang nakita ko na siya pero hindi ko alam kung saan.

“Yes, it me, miss me Louie,” she sweetly said, parang nahiya ako sa boses niya dahil babaeng babae ito, at ang suot niya mukhang mamahalin at pambabae talaga, kung titignan kaming dalawa mas mukha pa siya ang umattend sa graduation kesa sa akin.

“Why are yo––,” nanlaki ang mata ko ng hawakan nito ang labi ni Louie at pinalupot ang isang braso sa leeg nito at bumulong pero naririnig ko naman.

“I’m here, because I miss you so much,” hindi ko alam kung tama ba ang pagkakarinig ko sa uri ng boses na ginamit niya ng bumulong ito kay Louie, parang seducing tone ang ginamit niya pero hindi ako sure.

“Ahhh ahahaha ok, can I put you down first,” Naiilang na tanong ni Louie dito at dahan-dahan itong binaba pero hindi ito lumayo sa kanya, pagkababa nito mabilis nitong pinalupot ang kamay sa braso ni Louie.

“Son, Dazzel came here to visit you and to celebrate your graduation party with us, Right Dazzel,” sabi ni Tita Loren, Mom ni Louie. Bakas sa mukha ni Tita na gustong-gusto niya ang babaeng ito kaya medyo nahiya ako at umatras ng konti.

“Alliana, you’re here also,” napatingin ako kay Tito Luiz ng mabanggit nito ang pangalan ko. “Opo,” dahil don ay naagaw ko ang atensyon nila Tita at nong Dazzel, they all look at me and Louie smile at me face that girl and say, “Dazzel she’s Alliana my—–,” hindi nito natapos ang sasabihin ng biglang lumapit sa akin yung Dazzel.

“Your friend, right?” she said and look at me from head to toe, as she smiles so wide. “Nice to meet you, Tita said that your My Louie’s ‘FRIEND’, I’m Dazzel Lapaz Cruz, but I’m sure you already know me by my stage name Daze Cruz,” as she mention the word stage name, bigla kong naalala yong singer na napanuod ko sa TV, siya nga iyon.

Napalunok ako bago ngumit sa kanya, “Hi, Alliana,” maikling sagot ko dahil hindi ko alam ano pa ang dapat kong sabihin, tinignan ko na lang si Louie na nakangitni sa amin ngayon.

“Ahm, come let’s go eat,” lahat kami ay tinignan si Tita ng mag-aya na ito. Mabilis tumakbo si Dazzel kay Tita at nitakap ito habang naglalaked sila papuntang dining table.

“Kababata ko,” tinigna ko si Louie ng bumulong siya sa tabi ko at ngitian ako, Tumango ako at ngumiti sa kanya.

“Tara,” he said and guide my back using his hands and we walk through the dining table. Hinila ni Louie ang upuan para sa akin ng biglang may humawak sa aking balikat at pinigilan ako sa pagupo.

“Can I seat beside him, I really miss him kasi eh,” she said, nagkatinginan kami ni Louie at inunahan ko na sa pagsasalita si Louie at mabilis umatras at tumango-tango.“Oo naman haha,” mabilis akong lumipat sa isa pang upuan pinanuod siyang umupo sa tabi ni Louie at hawakan ang braso nito.

I just bow my head and fix my shirt, “Congrats Alliana, summa cum laude and best in thesis, also I heard that you received multiple invitations from resorts here, they were all aiming you to be their employee that’s fascinating,” sambit ni Tito habang umiinom ng wine.

“Haha Salamat po,” nahihiya kong sambit at pinaglaruan ang akong damit sa ilalim ng lamesa. Bakit parang kinakabahan ako ngayon and I feel so uneasy.

“Dazzel already receive multiple awards this year Hon, right Dazzel,” nakangitingg sambit ni Tita habang hindi tinitigilan ang pag ngiti kay Dazzel. “Yes Tito, I was awarded the best teen singer in Vietnam and Singapore, I also produce songs for the new coming movies for some of the famous artist this year,” naririnig ko pa lang mga tanggap na award nito ay tila humahanga na ako.

Narinig ko na ng isang beses ng boses nito nong pinapanuod ito sa TV ni Lola, hindi mapagkakaila na maganda ang boses nito at karapatdapat na makatanggap ng parangal.

“Wow, that’s so great iha,” bilib na sambit ni Tito, tahimik lang na kumakain si Louie at pasulyap sulyap sa akin. Tumatango -tango rin ito pag kinakausap ng kanyang Ina.

Patuloy sa pagkwento si Dazzel at si Tita naman ay halatang hangang hanga dito, kaya mas pinili ko na lang making at kumain ng tahimik.

“Louie also wanted to be an artist iha can you help him?” natigilan kami ng biglang banggitin ni Tita iyon, pati si Louie ay tumigil sa pagsubo ng pagkain, at tumingin sa kanyang Ina.

“Mom?” he said.

“Yes, Of course Tita I’ll surely make him one of the best artists in the industry if Louie wants it,” she said and look at Louie with her charmingly face. Nang tignan ko si Louie agad sumilay sa kanyang mga mata ang excitement, kaya napangiti ako.

Para talaga siyang bata pag pangarap niya ang usapan, “Yes!” masigla nitong sagot at tinignan si Tito. Like his asking for permission.

“Hon, let our son do what he wants,” Tinapik ni Tita ang balikat ni Tito at walang nagawa si Tito kundi tumango at sumangayon na lang.

“Fine your old enough I guess,” Tito said, I smile and watch Louie smile so wide and his eyes shimmer,

Finally, his going to start reaching his dreams, “Ikaw Alliana, anong balak mo ngayon graduate ka na?” Tanong ni Tito sa akin.

“Ahm, hindi ko pa po sure Tito, baka pipili na lang po ako sa mag offers sa akin ngayon, kailangan ko na po kasing tumulong sa gastusing bahay,” sagot ko, they nodded.

“That’s good,” Tito commented.

“I’m so excited! Louie, you’ll be joining me in the entertainment industry” Dazzel said and clung to Louie. Ngintian siya ni Louie at tumango din ito, “Ako rin haha” he said.

I just urge a small smile while watching them, “We’ll do fan signing together, photoshoots and commercial so exciting!!!” she said and now she’s already hugging Louie, Tita Loren smile at them while watching the both.

“Dazzel, Son, why notdate each other,” halos nasambid ako sa aking sariling laway ng marinig ag sinabit ni Tita.

“Oh my Tita don’t be like that,” she said and cover her face as she blushed, Louie’s lips parted while he stared at his Mom.

“Hon,  Alliana is here,” Tito said, kaya mabilis akong yumuko.

“What she’s just Louie’s best of friends, right Alliana your just friends right,” Tita said and look at me with her intimidating eyes.

I look at her and glance at Louie while he waited for me to answer, he nodded so I answer.

“Yes, Tita we’re ‘Just Friends’,” I said and smile.

Tita smile at me and look at Dazzel again, “See, go on a date tomorrow,” she said and smile genuinely at her.

Louie continues looking at me and I can see through his eyes that he was relieved.

“Ahm…CR lang po ako,” tumayo at tumuloy sa daan papuntang banyo dito sa ibaba.

Friends, are we really just friends Louie? Do friends really kiss each other?

I don’t know what are we Louie?

I don’t know.

Chapter 14

“Hay,” malalim kong buntong hinga bago tuluyang buksan ang pinto ng banyo dito. Hinarap ko ang malaking lasamin dito sa banyo nila Louie at tinignan ang aking sarili.

Kulay puting t-shirt, black pants at nakapusod na buhok, ganito ang itsura ko ngayon. Tila kung ikukumpara sa isang drawing, I look to plain walang kakulay kulay. Ganito na ako manumit simula pa lang at masyado akong nasanay sa ganito kaya hindi ko na nagawang maging komportable sa ibang uri ng damit.

I wash my hand through the tap water and wash my face, kinuha ko ang putting panyo sa aking bulsa at pinunasan ang aking mukha, pinagmasdan ko ulit ang aking sarili, I smile bitterly and whisper, “Friends, totoo naman dahil hindi ko alam kung ano tayo Louie,” umiling-iling na lang ako at unayos ng konti ang aking sarili.

Inayos ko din ang pagkakatali ng aking buhok bago tuluyang lumabas ng banyo. Nagsimula akong maglakad pabalik sa dining area pero natigilan ako ng makarinig ako ng mga boses mula sa isang silid dito.

Nakabukas ito ng konti kaya suilip ako sa awang, hindi ko naman balak making gusto ko lang malama kung sino ang nasa loob.

“Mom, why do you have to say that!!!!” Si Louie iyon, nakatalikod siya mula sa pinto kaya hindi ko makita ng maayos ang mukha niya.

Hindi ko naman gusting making pero sa uri ng boses ni Louie ngayon, mas pinili kong manatili at alamin kung bakit siya nakikipagtalo sa Mom niya.

“There is nothing wrong in what I’ve said, son! What’s wrong with that?” tanong ni Tita sa kanya habang bakas sa mukha nito ang pagkalito.

“Why didn’t you inform me that Dazzel will come over? And why do you have to say that I should date her in front of Alliana?!” madiin ngunit mahina ang boses ni Louie, tila ba’y ayaw nitong iparinig sa iba ang mga sinasabi.

“What’s wrong with that? Alliana was just your friend since the first year and until now you don’t have any labeled relationship with her so why not bother dating anyone instead of waiting for her,” natigilan ako sa sinabi ni Tita, tama at may punto si Tita walang kame ni Louie.

“You’re just wasting your time waiting for the right time with Alliana, she had to work for her family and need to be responsible to raise her brother I bet until now she doesn’t have any thoughts of dating you. Dazzel was your first love right, I know you had a crush on her when you’re in high school, so it won’t harm anyone if you two start dating.” Narinig ko ang malalim na paghinga ni Louie bago bagsak balikat nayumuko.

“I know Alliana has responsibilities for her family, that’s why until now I didn’t bother to ask her about us Mom but you know we have something and I’m willing to wait for her until she finally fulfilled her responsibilities to her family.” Napayuko ako sa sagot ni Louie at biglang naalala ang araw na iyon.

1 year ago (second semester of 3-year college)

“Saan nanaman ba tayo pupunta Louie?? Diba may meeting ang student council mamaya tapos lalabas pa tayo ng campus? Malalate ka nanaman sa assembly nyan!” tanong ko habang patuloy niya akong hinihila papalabas ng campus.

“Kain muna tayo ng tapsi,” he said but his voice was serious, kaya kumunot ang aking kilay. Hinayaan ko siyang hilain ako papuntang tapsilugan at agad siyang umorder at pinaupo sa ako sa table na lagi naming inuupuan.

Umupo siya sa harapan ko at hinain ang inorder na dalawang tapsi, hindi ko maiwasang titigan siya dahil kakaiba ang kinikilos nito. Parang hindi siya mapakali at kinakabahan ito.

“May problema ka ba?” Tanong ko dahil sa tagal naming magkaibigan alam ko ang may problema siya. We been friends for 2 years already at walang araw na hindi kami magkasama.

“Kain na tayo,” he said and avoid my question, may problema nga ito.

“May problema ka nga, ano yon sabihin mo na makikinig ako,” nginitian ko siya pagkatapos kong sabihin iyon at inabot na ang kutsara’t tinidor.

He took a bite on the Tapa before he sighs and look at me, “Ano dali, share mo na,” sambit ko at nagsimulang kumain.

Huminga ulit siya ng malalim, bale tatlong beses siyang nagbuntong hininga kaya hindi ko napigilang tumawa ng konti.

“Dali sabihin mo na hahaha,” sambit ko.

At sa huling pagkakataon ay bumuntong hininga ito kaya mas natawa ako lalo.

“Gusto ko kita Alliana,” bigla nitong sambit kaya tumigil ako sa pagnguya at sinagot siya, “Oo, alam ko na yan sinabi mo na yan nong unang beses tayong kumain dito sa tapsilogan,” nginitian ko siya at nagpatulog sa pagkain.

“I mean I want you to be my girlfriend,” malakas na pagkasamid ang nagyari sa akin na naging dahilan at na bulunan ako, “T-tubig..t-tubig,” I said andtry to reach for the bottle of water, Louie quickly handed it to me and make me drink it.

Nang matapos na ako sa paginom at hindi na nabulunan, hindi makapaniwalang hinarap siya, “Ano bang pinagsasabi mo!” inabot nito ang aking kamay at tinignan ako ng diretso sa aking mga mata.

“Gusto kita and I really mean it, Alliana,” he said.

Napalunok ako sa kanyang sinabi at bumilis ang tibok ng aking puso, alam kong may nararadaman din akong kakaiba para sa kanya pero…..

I look at him and sigh, “Louie alam mo naming mas kailangan kong unahin ang responsibilidad ko sa pamilya ko lalo na ngayong hirap na si Papa sa paghahanap ng trabaho at lumalaki na rin ang gastusin ni Amiel sa pag-aaral at hindi ko alam kung kaya ko pang harapin ang pakikipagrelasyon Louie,” bagsak balikat kong sagot.

“Sana maintindihan mo,” nahihiya kong sambit, Tumango-tango si Louie at tinignan ang aking mga kamay,“Maghihintay ako, at tyaka ang pakikipagrelasyon lang naman ang problema hindi ba, hindi naman ang nararamdaman ko para sayo. Pagpapatuloy ko ang nararamdaman ko para sayo at mahihintay ng tamang oras para sa label na nais ko,” he said and smile genuinely at me.

I smile at him and nodded.

“Hindi ko tatapusin kung ano mang meron sa amin ni Alliana Mom, and Dating her Dazzel was out of the line I see,” Louie said and was about to turn his back on his Mom but he stops him.

“Dating Dazzel will lead you to your dream, Louie you will be an artist like what you’ve dream for when you date her,” nakita ko kung pano natigilan si Louie sa sinabi ng kanyang Ina at nakaramdam ako na narealize ni Louie ang punto ng Ina kaya mas pinili ko na lang umalis at hindi na ipagpatuloy ang pakikinig.

Bumalik ako sa dining area at tapos na silang kumain kaya inaya kami ni Tito sa living room at nagkaroon lang ng konting kwentuhan, bumalik sila Louie at Tita na tila parang ok sila at tumabi agad si Dazzel kay Louie.

Natuloy ang kwnetuhan at ianya ni Tita si Dazzel sa taas para ipakita ang mga collection ng sapatos at naiwan kaming tatlo nila Tito at Louie dito sa baba ang nag-usap tungkol sa business. Pero ilang minute lang ay may tumawag kay Tito mula sa kumpanya nila kaya umalis ito.

“It’s getting late tara na hahatid na kita,” Louie said and reach for my hands as we walk outside of their house. He gently caresses my hand and smiles at me.

He was about to kiss me on my cheeks when the door through their house open, mabilis kaming bumitaw sa isat-isa at hinarap sila Tita. “Son can you drive Dazzel home, her mother was looking for her already ASAP” hindi na nakatanggi si Louie kaya tumango na lang ako sa kanya.

“Hintayin mo ako dito hahatid kita after I take her home ok, 15 minutes, “Louie said.

Tumango ako at pinanuod silang umalis, umupo ako sa garden nila at doon naghintay.

15 minutes

30 minutes

1 hour

2 hours

Napatingin ako sa relo ko at malapit na mag 12 am, kanina pa ako kinakakagat ng lamok dito sa labas, ayaw ko naming pumasok pa sa loob dahil nagpapahinga na sila TIta at Tito.

Napabuntong hiniga na lang ako at tumayo na, nagsimulang maglakad palabas ng subdivision nila. Uuwi na lang ako mag-isa.

Since Louie didn’t come back as he said.

Chapter 15

Tahimik kong binuksan ang pinto ng aming bahay, dahil tulog na silang lahat. Dahan-dahan ko itong sinara at ikandado bago mabagal na umakyat sa aking kwarto.

Pagpasok ko sa aking silid, mabilis kong pinalitan ang aking damit at nagsuot na lamang ng puti at manipis na t-shirt at pajama. Umupo ako sa dulo ng aking kama at pinagmasdan ang mga bintuwin mula sa bintana ng aking silid.

“Nakabalik ka na kaya?” bulong ko at tanging iniisip si Louie, hinahanap niya kaya ako?

Nagalala kaya siya kung ng hindi niya na ako naabutan sa bahay nila? O baka nanatili pa’rin siya sa bahay ng Dazzel na iyon? Malakas na buntong hininga ang aking pinakawalan bago tuluyang humiga sa aking kama at binalot ang sarili ng kumot.

Dahan-dahan kong pinikit ang aking mga mata at dinama ang simoy ng hangin mula sa bintana. Maya maya ay hindi ko na namalayan na lumalim na ang aking pagtulog at nagising na lang ako ng biglang tumunog ang aking cellphone mula sa ilalim ng aking unan.

Papungas pungas ko itong inabot at sinagot ang tawag kahit hindi na ako nag-abala sa pagbabasa kung sino ito. “H-hello?’ sagot ko.

“You’re sleeping already?” nagising ang aking diwa ng marinig ang boses ni Louie at agad sinipat ang oras mula sa aking cellphone. 3:40 na ng madaling araw.

“Bakit ka tumawag anong oras na?” tanong ko bahang bumabongon sa aking higaan para isara ang aking bintana dahil sobrang lamig na.

“I’m here,” he whispers kasabay non’ ay ang paghawak ko sa bintana at nasilayan siya sa ibaba, nakatayo ito sa labas ng bahay habang nakasandal sa kanyang sasakyan. Hindi pa ba siya umuuwi?

Nanlaki ang aking mga mata ng magtagpo ang aming mga mata at sinubad nito ang sumbrelo na naging dahilan ng pagbagsak ng kanyang madabang buhok.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya mula sa kabilang linya bago siya tuluyang nagsalita, “Can we talk?” nakaramdam ako ng kaba sa kanyang sinabi, pero tumango ako at bumababa para lumabas at harapin siya.

Pagbukas ko ng pinto bumilis ang tibok ng aking puso at sa bawat hakbang na aking ginagawad ay katumbas ng pagbigat ng aking pakiramdam sa aking dibdib.

Sa pagtayo ko sa kanyang harapan ay parang nanghina ang akingtuhod at nakakaramdam talaga ako ng hindi maganda, he reaches for my hand and kiss it, as he closes his eyes and slowly open it again to look at me.

“I’m sorry,” he whispers, bakas sa mukha nito ang pagalala at takot kaya tumango ako ng dahan-dahan upang iparamdam sa kanya na ok lang sa akin ang nangyari.

After that he pull my hand to hug me and lean his chin on my shoulders, “Hindi ako agad pinaalis ng mga magulang ni Dazzel, they made me stay until their party ended, I escorted Dazzel, I didn’t expect that she had a party at their house here.. kaya hindi ako nakabalik agad I’m so sorry,” he said, I pursed my lips before I nodded once again and tap his back.

“It’s ok,” I said.

“I also want to talk about something with you,” seryoso nitong sambit at hinarap ako ng maayos. “Ano iyon?” mabilis kong tanong at ngumiti kahit na sa loob-looban ko ay todo ang kabang aking nararamdaman.

“I had this talk with Mom and Dad before I went here” he started and avoided my gaze. “Anongpinag-usapan niyo?” tanong ko kahit parang alam ko na ang tinutukoy nito, at kakahantungan ng usapan na ito.

“They said……” he sighs and can’t continue what he’s going to say so I hand both of his hands to make him feel comfortable and open up what he wanted to say.

“Tuloy mo,” mahina kong sambit at ngumiti. Although it was a fake smile.

“They wanted me to date Dazzel so bad,” he said and shook his head. Tumango ako agad dahil alam ko nang darating ito.

“They said it will help me so much if I would date her and It will be easy for me to enter the entertainment industry. They said since your still not ok to be in a relationship, why not taking the chance and just come back to you when your already ready to be with me” he said, dahan-dahan kong binitawan ang kanyang kamay at niyakap ang aking sarili dahil nilalamig na ako sa sobrang lakas ng simuloy ng hangin dito sa labas.

Agad niya akong tiningnan at hinawakan sa aking magkabilang braso, “But, I know it’s wrong, I wanted to be with you always, I want you here by my side but…” he cut himself and gulf before he looks at me in the eyes.

“But I also want to achieve my dreams…so can you please let me date Dazzel while you stay by my side because I badly know I will die if you leave my side, you know that Alliana” my lips parted and confusions run in my mind. I don’t understand what he wants to happen.

“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.

“I will date Dazzel, she will help me gain and build my name in the entertainment industry, pero ikaw pa rin ang gusto ko, gusto kong manatili ka sa tabi ko kay may Dazzel na, gusto kong gaya parin tayo ng dati kahit may Dazzel na, pagkatapos ng lahat ng ito, pagnaabot ko na ang mga pangarap ko makikipag hiwalay ako sa kanya at sigurado ako sa pahanong iyon natulungan mo na rin ang pamilya mo at tapos na ang responsibilidad mo sa kapatid mo kaya pwedi ng maging tayo,” hindi ko alam kung tama ba ang mga sinasabi ni Louie pero walang ibang sinasabi ang puso ko kundi sundin siya at manatili sa tabi niya.

“Hinintay kita ng tatlong taon at patuloy parin akong naghihintay sayo pero ngayon hihilingin ko naman sayon a hintayin mo rin ako Alliana,” he said and kiss the back of my hands once again.

Alam kong may mali sa mga gusto niya pero siguro nga tama ang sabi ng matatanda pag ikaw ay nagmahal hindi mo na alam kung ano ang tama at mali, mananatili ka na lamang sa disisyon na alam mong makakasama mo ang taong mahal mo.

“Pumapayag ako,” I whisper but I make sure he heard it, mabilis niya akong niyakap ng sobrang higpit ng sabihin ko iyon.

“Pangako Ikaw lang Alliana,” he said and hug me tighter. I smile and hug him back.

He faces me and smiles at me, “Dazzel will just be my girlfriend but my heart belongs to this woman in front of me” he said and kiss my forehead.

“Promise?” tanong ko, he chuckled and nodded, “Dumalo tayo ng fiesta bukas sa plaza, kain tayo ng tapsi,” he said and continue chuckling.

Hindi ko na din napigilang tumawa at tumango. “Libre mo.”

“Oo naman ikaw pa ba sobrang lakas mo sa akin, tagos hanggang dito,” he said and pointed at his heart.

“Hahaha…”

Chapter 16

“Candida, apo gising na tanghali na apo ko!!!!” nagising ako sa malakas na sigaw ni Lola mula sa ibaba,

“Gising na po, La!” sigaw ko pabalik upang marinig ako nito mual sa ibaba, umupo at inayos ko ang pagkakatali ng aking buhok, at tilay pumipikit pa rin ang aking mga mata at gusto pang bumalik sa pagtulog.

Pero magaalmusal na sa baba kaya kailangan ko nang bumababa at maglalaba pa ako ng labahin para makadalo ako sa fiesta mamaya ng walang iniwang trabaho. Papungas-pungas akong bumaba ng at naabutan sila Papa na nasa hapagkainan na at nagaalmusal.

“Oh halika na dito anak magalmusal ka na, tinanghali ka ata ng gising ngayon sabi ni Amiel alas dose ka na daw nakauwi kagabi buti hinatid ka ni Louie, delikado pa naman sa labasan ngayon,” sambit ni Papa habang nagpapalaman ng pandisal, tinignan ko si Amiel at binigyan ito ng bakit gising ka pa kagabi na tingin.

Pero tinaasan lang ako nito ng balikat at sinawsaw ang pandisal sa kanyang kape, umiling-iling na lang ako at kumuha ng pandisal pero hindi ko maiwasang humikad dahil inaantok pa rin talaga ako.

“Puyat ka ba apo?” tanong ni Lolo sa aking tabi habang inaabot sa akin ng pantikilya na ipapalaman sa pandisal.

“Hindi ho Lo, inaatok pa po ako dahil ang sarap matulog sa lamig ng panahon po,” sagot ko at nagpalaman na ng pandisal. “Tama ka apo malamig na nga ang panahon ngayon,” natatawang sagot ni Lolo at kumain na rin.

Pagkatapos magumagahan ay agad ko kinuha sa bbawat silid ang mga paruruming damit nila upang magsimulang maglaba sa poso sa likod ng bahay.

“Apo maari mo na rin bang labhan ang mga kortina natin, gusto ko kasing magpalit ng ibang kulay para masmaaliwalas tignan ang ating bahay” sambit ni Lola, “Opo naman La,” sagot ko at mabilis inakyat ang mga upuan para pagtatanggalin ang mga kurtinang kailagan labhan, at tumuloy na sa poso, nagsimulang maglaba.

Habang nagkukusot ako ng mga damit ay nakarinig ako ng pagbukas ng radio mula sa loob ng bahay, ang ito’y silipin ko ay si Lolo ang nagbukas nito at nakinig dito habang nagbabasa ng dyaryo.

“Let’s all welcome Dazzel Cruz, our lovely and gorgeous guest for this morning, maswerte tayo mga kababayan at pinaunlakan tayo ngayong umaga ni Miss Dazzel Cruz,” natigilan ako sa paglalaba dahil sa nirinig ko.

Sikat na talaga siguro siya, at tama si Louie at ang kanyang mga magulang. Malaki talaga ang maitutulong nito at magiging impluwensya nito kung maging sila ni Louie. Siguradong hindi na kailagan dumaan ni Louie sa mga mahihirap na sitwasyon kung kasama ni ito.

Siguro tama lang talaga na pumayag ako sa desisyon ni Louie, pero sa totoo lang wala naman talaga akong Karapatan sa mga desisyon ni Louie dahil hindi naman kami at walang kami.

Gusto lang naming ang isa’t-isa, pero kakapit ako sa kanya dahil alam kong totoo siya sa kanyang mag salitang binibitawan.

“Hahandugan tayo ng isang magandang kanta ngayon umaga, Dazzel Cruz singing Clarity by Zedd”

Pinakinggan ko ang pagkanta ni Dazzel mula sa radio at hindi talaga mapagkakaila na maganda at mala anghel ang boses nito kahit birit ang kanyang kinakanta.

Nang matapos ako maglaba at magsampay ay ako na ang ngaprisintang maluto ng tanghalian, para makapagpahinga naman si Lola. Nagluto ako ng adobong baboy habang nanunod ng Tv sila Lolo at Lola at si Papa naman ay nagaayos ng TV na pinaayos sa kanya ng kleyente niya.

“Kakain na!!!“sigaw ko para marinig din ni Amiel mula sa itaas, maya-maya lang ay nagsidatingan na sila at kami ay nagtanghalian na, si Amiel ang naghugas ng pinagkainan kaya nagkaroon ako ng oras para umidlip sa itaas.

At gumising pagdating ng alas kwatro ng hapon, naligo at nagbihis ako para sa pagpunta sa fiesta, sabi ni Louie magkita na lang daw kami sa tapsilugan para kakain muna kami bago magikot sa plaza.

“Pa alis na po ako, La, Lo una na po ako,” pagpapaalam ko sa kanilang tatlo at hinalikan sila sa pisngi bago tumuloy sa pinto.

“Mag-ingat ka anak ah,” Sambit ni Papa kaya tumango at ngumiti ako sa kanila bago umalis at sumakay ng tricycle.

Malayo pa ako sa tapsilugan ay natatanaw ko na agad ang sasakyan ni Louie sa harap nito kaya ngumiti na ako at hinanda ang aking pambayad. “Dito na lang ho Manong,” tumigil ang tricycle at agad akong bumaba, mabilis na pumasok sa tapsi lugan ng may malaking ngiti sa Labi pero natigilan ako ng makita ang nagkukumpulang mag tao sa table na lagi naming inuupuan ni Louie.

“Makikiraan lang ho,” sumiksik ako sa mga tao at nasilayang nakaupo si Louie sa table naming kasama si Dazzel at kinukuhanan sila ng larawan ng mga tao.

“Alliana,” sambit ni Louie ng makita ako, ngumiti ako pero ngayon hindi ko alam kung totoo ba ito o hindi. “Halika dito,” he said and pointed the seat in front of him, but I usually seat at the seat where Dazzel were seating right now.

Umupo ako sa harapan niya at medyo napapapikit ako sa sobrang daming flash ng mga cellphone ng tao, pero nakita kong tinaas ni Dazzel ang kanyang kamay para takpan ang mata dahil pati ito ay nasisilaw na, pinanuod ko si Louie na hawakan ang balikat ni Dazzel para iharap ito sa kanya para maiwasan ang pagkasilaw at nagsaliat siya, “Please lang ho hayaan n’yo na po muna sana kaming kumain mamaya na lang ho ulit ang pagkuha ng picture” he said as I watch Dazzel lean on his chest while she’s wiping her eyes.

Napalunok ako at pinanuod ang mga taong magsi-alisan at hinarap ni Louie si Dazzel at binigay dito ang panyo. Bago ako hinarap at nginitian.

“Kumain ka?” tanong niya sa akin. “Hindi pa,” sagot ko at tinignan si Dazzel na nakatingin din sa akin ngayon.

“Dazzel, Alliana you already met her last night,” Louie said, Dazzel nodded san say, “Yeah, she’s your friend, right?” tanong nito kay Louie. Nakita kong natigilan saglit si Louie bago sumagot. “Yes, best friend ko simula first year,” I smile bitterly but I try so hard to hide it.

“That means you are also my best friend now since you’re my boyfriends’ best friend” my lips parted hearing what she said and my eyes automatically landed on their hands, they are holding each other.

Sila na agad? Akala ko kagabi pa lang niya napagdesisyonan iyon.

“T-talaga?” I said and acted with a bright smile.

Louie avoided my gaze and “Order na tayo may performance ka pa mamaya diba,” he said to Dazzel before he glances at me.

Napayuko nalang ako at tinignan ang aking kamay na kasalukuyang nanginginig.

Just trust Louie, Alliana you have his words…

Natapos kaming kumain at agad kaming tumuloy sa plaza, naglalakad kami at ako ay nasa likuran lamang niya at sinubukan pang hawakan ni Louie ang aking kamay ng nasa tabi niya ako kaya mas pinili ko sa likod at sumunod na lamang sa kanilang dalawa.

“Seat here,” Louie said and make me seat on the chair in front of the stage, madami nang tao dito sa Plaza dahil may pacontest ng sayawan at ang pagkakaalam ko ay kakanta si Dazzel kaya mas doble ng dami ng tao kesa nong nakaraan.

“Let’s all welcome Dazzel Cruz!!! hahandugan tao ng kanta ngayong gabi.. isang malakas na palakpakan naman dyan!!!” sobrang lakas ng palakpakan at sigaw ng banggitin ang pangalan nito, pero mas lalong lumakas ng dalawa sila ni Louie ang lumabas sa stage.

At kumanta silang dalawa ng love song sa harapan.

“Balita ko si Natividad daw ang bagong nobyo ni Dazzel, hindi ba’t bagay na bagay sila,” rinig kong sambit ng tao sa likuran ko.

“Oo nga gwapo si Natividad tapos may potensyal pang maging artista kaya bagay talaga sila ni Dazzel,” sagot naman ng isa.

Nagpatuloy ang mga naririnig kong puri sa kanila kaya tumayo at umalis ako sa plaza, uuwi na lang ako kesa sa pilitin ko ang sarili kong panuodin sila sa loob.

Naglalakad ako pauwi at tila di maalis sa isip ko ang mga sinasabi ng tao, bagay nga talaga sila. Mayaman silang pareho, magaganda ang kutis, matatalino at magkapareho ng lebel sa buhay.

Samantalang ako?

“Hi, Miss mag-isa ka lang ba?” natigilan ako sa paglalakad ng may tatlong lalakeng humarang sa akin sa medyo walang taong lugar. Agad akong napaatras at kinain ng kaba at takot.

“Gusto mo bang samahan ka namin?”

Chapter 17

“Hi, Miss mag-isa ka lang ba?”

“Gusto mo bang samahan ka namin?” sa uri ng mga ngiting pinapakita nila sa akin ay halatang hindi sila mapagkakatiwalaan at naamoy ang alak sa kanilang paglapit kaya patuloy ako sa pagatras.

“Padaan!” sambit ko at pilit tinigasan ang aking boses at nilakasan ang loob na tignan sila ng masama, pero tumawa lang ang mga ito at nagpatuloy sa paglapit.

“Ano ba padaanin n’yo nga ako!!!” Medyo nilakasan ko na ang aking boses at mas binilisan ang pagatras, “Ikaw naman Miss sasamahan ka na nga naming ayaw mo pa!!!” sambit ng is ana patuloy sa pagngiti ng nakakaloko.

“Tara na miss samahan ka na namin, saan ka ba pupunta?” sinubukan ng isa sa kanila na abutin ang aking kamay pero mabilis ko itong nilayo, “Ano ba!” sigaw ko kaya mas lalo silang nagtawanan.

“Sungit naman Miss, tara na,” this time the other guy at the right caught my hand, “Tara Miss,” dahil sa paghawak nito sa aking kamay ay mabilis ko siyang sinuntok sa kanyang mukha gamit ang isa kong kamay.

“Pare!” nabitawan ako nito dahil sa lakas ng suntok ko at dahil sa lasing ito madali itong napaupo sa kalsada kaya mabilis akong umatras at tumakbo ng lapitan siya ng dalawa niyang kasama upang tulungan itong tumayo.

“Pare ok ka lang? Hoy Miss saan ka pupunta!!!” mas binilisan ko ang takbo ko ng marinig sila at paglingon ko nakita kong tumatakbo na ang isa sa kanila para habulin ako.

Nakaramdam na ako ng matinding kaba pero mas pinilit ko pa rin ang sarili ko na tumakbo ng sobrang bilis para hindi maabutan nito.

“Miss, humanda ka sa akin!!!” sigaw ng isa, naradaman ko ang panlalamig ng aking kamay ng wala parin akong makitang ibang tao na pwedi kong Hengan ng tulong, kaya pinilit ko ang sarili ko na hindi mahuli at tumakbo pa ng mas mabilis kahit medyo nahihirapan na akong huminga dahil sa malakas na hangin.

“Ha.. ha.. ha,” sinusubukan kong huminga ng maayos para hindi ako mawalan ng lakas sa pagtakbo, pero nanghihina na ang paa ko at medyo masakit na ito, “Agh!” makalas kong inda ng matapilok ang kaliwa kong paa pero pinagpatuloy ko pa rin ang pagtakbo hanggang sa may nakita akong ilaw ng tricycle na papalapit, nang ito’y maaninag ko ng maayos ay mabilis akong sumigaw.

“TULONG!!!!” agad itong tumigil sa harapan ko, mga tanod pala ito. “Ineng anong problema bakit ka tumatakbo?” tanong ng isang tanod sa akin habang ang isa naman ay bumaba para alalayan ako.

Magsasalita pa lang sana ako ng…“Humanda kang babae ka, pagnahuli kita baka hindi kana abutan ng buha—” natigilan sa pagsigaw ang humahabol sa akin ng makita niya ang mga tanod sa tabi ko.

Hindi na nag-abalang magtanong ang tanod sa akin at mabilis nilang hinuli yong humahabol sa akin pati ang mga kasama nito at dumating ang sasakyan ng barangay para dalhin ito sa prisinto.

“Ineng, ok ka lang ba?” Tanong nong babaeng tanod sa akin at hinimas ang aking likod kasabay ng pagabot niya ng malamig na tubig sa akin.

“Ok lang ho,” medyo hirap kong sambit dahil hinihingal pa rin ako at isa pa kumikirot ang aking paa.

“Na-sprain ka iha sandal ito may dalawa akong hot compress dito para ilagay mo dyan, saan ka ba nakatira at ihahatid ka na namin,” sambit nito at inalalayan ako paakyat ng tricycle.

Nilay niya din ang host compress sa paa ko pagkatapos kong sabihin kung saan ako nakatira, hinatid nila ako at habang nasa byahe, patuloy niyang giangamot ang paa ko.

Nagsabi rin siya na madalas mangyari ang ganong sitwasyon nitong nagdaang araw kaya doble ingat daw dapat kaming mag kababaihan. “Bakit kasi mag-isa ka lang naglalakad pauwi? Wala ka bang kasama iha?” tanong nito sa akin, napatingin ako sa kanya at napaisip.

Meron nga ba akong kasama simula kanina? Kasi pakiramdam ko wala dahil hindi ko nagawang makausap ang nag-aya sa akin dito.

“Meron ho, nauna lang ho akong umuwi sa kanila dahil hindi ho maganda pakiramdam ko kanina,” sagot ko. “Tignan mo hindi na maganda pakiramdam mo tapos nakasalubong mo pa ang mga lalakeng iyon buti may lakas ka pa para tumakbo, sa susunod wag ka na munang lalabas sa gabi,” tumango ako bilang sagot at tinignan na lang ang aking namumulang paa.

“Dyan na lang ho sa tabi,” sambit ko ng makita ang aming bahay, tumigil ang tricycle sa tapat ng bahay at inalalayan ako sa pagbaba bago sila nagpaalam. “Mag-ingat iha mauna na kami,” sambit nito at umalis na sila bago pa ako magpasalamat sa kanila.

Huminga muna ako ng malalim bago paika-ikang tumuloy sa bahay, nakita ko na lamang dito sa sala ay si Amiel na naglalaro sa kanyang cellphone, nang makita niya ako tinignan niya agad ang aking paa. “Anong nagyari?” tanong niya.

“Tulog na silang tatlo?” tanong ko pabalik at hindi pinansin ang tanong niya. “Oo, sabi nila hintayin daw kita kaya andito pa ako sa baba” sambit nito.

“Umakyat ka andito na ako, magpahinga na,” umakyat na ako sa taas at iniwan siya sa baba, tumuloy ako sa kwarto na upo sa kama. Hinwakan ko ang aking dibdib at pinakiramdaman ang mabilis na pagtibok ng aking puso. Tila pakiramdam ko ay tumatakbo pa rin ako at puno parin ng kaba ang aking systema.

Hindi ko alam kung anong una kong mararamdaman dahil sa nagyari, hindi ko inaasahan ang lahat ng iyon. Nais ko lang lakad pauwi at magpahangin pero ang kinahantungan ay muntikan pa akong mapahamak.

Kinuha ko ang aking cellphone sa aking bulsa at tinignan ang larawan ko dito kasama si Louie nong graduation namin kahapon. Ginawa ko itong wallpaper dahil nais kong makita ito bawat oras na bubuksan ko ang aking cellphone.

Hinahanap na siguro niya ako ngayon, ipapaalam ko sa kanya na nakauwi na ako at ikwekwento ang nagyari.

Sinubukan ko muna siyang tawagan pero nakailang tawag na ako ay hindi niya parin ito sinasagot.

Sinubukan ko ng sinubukan pero wala parin, naalala ko ba ka kumakanta pa rin siya hanggang nagyon kaya hindi niya pa nasasagot. Humiga ako sa aking kama at tinitigan ang aking cellphone bago ako nagdesisyon na itext na lang siya.

To Louie,

Umuwi na ako, may nangyari sa akin, tawagan mo ako pagnabasa mo ito.

Hinilot-hilot ko ang aking paa at hinintay ang tawag niya…

Pero hanggang ngayon ang bilis pa rin talaga ng tibok ng puso ko, tumitig ako sa kisame at hindi ko namalayan na may luha na palang tumutulo mula sa aking mata.

At ngayon ko lang naramdaman lahat ng takot ko kanina.

Ang paghawak nito sa aking kamay at tila andon parin, at ang kaba hindi na tumigil.

Patuloy akong lumuha at umasa na nagreply na siya, pero wala tinawagan ko muli siya pero hindi talaga niay ito sinasagot.

“Louie natatakot ako,” I whisper.

Natatakot ako sa nangyari, at natatakot ako sa mga maaring mangyari sa ating dalawa.

Chapter 18

Kinabukasan gumising ako at una kong tiningnan ang aking cellphone, pero wala ni isang text mula kay Louie ang aking na tanggap. Malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan bago ako bumababa mula sa kwarto.

Maaga akong nagising kaya ako na ang nagluto ng almusal para makapagpahinga pa si Lola, nagluto ako ng tuyo at sinangag na kaning lamig, naghiwa din ako ng sibuyas, kamatis at dalawang itlog na pula dahil paborito ito ni Papa.

Hinanda ko na ang almusal at sakto naming paglabas nila Lola at Lolo mula sa kwarto nila, “Nakom apo pasensya na medyo nahuli akong gumising ikaw pa tuloy nag handa ng almusal,” sambit ni Lola, habang papalapit sa kainan.

“La gumising talaga ako para unahan ka,” sagot ko at nginitian siya, “Nako ang sarap ata ng almusal natin ngayon dahil ang pinakamaganda kong apo ang nagluto,” nakangiting sambit ni Lolo na ikinatawa ko ng konti.

“Lo ako lang naman kasi ang babae niyo pong apo kaya wala kayong choice,” sagot ko kaya tumawa na kaming tatlo, “Ganun hahaha…”

“Magandang umaga,” napalingon kami ng bumukas na ang pinto mula sa kwarto ni Papa, at gamit ang saklay naglakad ito papalapit sa amin.

“Kamusta ang pakiramdam mo anak?” tanong ni Lola kay Papa kaya agad napakunot ang aking kilay at agad nilapitan si Papa. “Bakit ho La? Ano pong nangyari kay Papa?” tanong ng makita ko na may maliit na sugat ito sa noo.

“Natumba kasi ang Papa mo kagabi, nakalimutan niya ang saklay niya sa kanyang silid dahil gusto niya uminom ng tubig, sinubukan niyang maglakad pero alam naman natin na hindi siya makakalakad ng maayos ng wala ito, natumba siya matapos tumama sa isang upuan, tapos sa pagtumba niya tumama ang noo niya sa sulok ng lamesa, kaya medyo nahilo siya kagabi,” sagot ni Lola, agad ko ng hinarap si Papa at nakaramdam ako ng konsensya,dahil kung siguro hindi ako umalis kagabi maabutan ko sana ito ng tubig at hindi mangyayari ito sa kanya.

“Pa naman eh, wag mo naming kalimutan ang saklay mo eh.. maupo kana linisin natin yang sugat mo,” Sambit ko at pinaupo siya sa tabi ni Lolo, nagsimula silang mag-almusal habang ako naman ay umakyat sa itaas para kunin ang panlisin sa sugat ni Papa.

Dumaan na din ako sa kwarto ni Amiel para gisingin ito, “Hoy. gising na!!!” kinalabog ko ang pinto nito para siguradong gigising na siya.

Bumaba ako at tinabihan si Papa, “Patingin nga, Pa,” pinaharap ko siya sa akin at nilinis ang kanyang sugat gamit alcohol at betadine. “Wag monang uulitin yon’ Pa ah,” sambit ko tumango si Papa at nginitian ako. “Opo Ma’am,” he said. Matapos kong linisin ang sugat niya nagpatuloy na kami sa pagkain at bumababa na rin si Amiel para sabayan kami.

Matapos kumain naghugas ako ng pinggan at naglinis ng bahay, naghanda ulit ng pagkain para sa tanghalian at si Amiel na ang naghugas ng pinggan. “Pa punta lang ho ako sa computer shop, gagawa ho ako ng resume ko, para makapagapply na ho ako bukas,” pagpapaalam ko.

“Ayaw mo bang magpahinga muna kahit isang buwan anak? Kakagraduate mo lang nong biyernes wala pang apat na araw maghahanap kana ng trabaho?” nag-aalalang tanong ni Papa, naiintindihan kong gusto niya akong magpahinga pero mas nanaisin kong kumite na ng pera para makatulong na sa kanila.

“Pa gusto ko na hong magtrabaho,” sagot ko at ngumiti bago tuluyang lumabas at nagpunta sa computer shop na malapit.

Patuloy ko pinagmamasdan ang text message ko kay Louie na hanggang ngayon ay wala parin siyang reply. Hindi ba niya nareceive ang text ko? Pero nasent naman, may load naman ako bakit wala parin siyang reply?

“Kuya open hour po,” sambit ko pagpasok ko ng computer shop, kokonti ang tao dahil tanghaling tapat. “Oh Alliana hindi grumaduate kana bakit andito ka nanaman ulit? May hindi ka pa bat apos na project?” tanong nito sa akin.

Tumawa ko at sinabi, “Gagawa na ako ng resume ko Kuya, dahil maghahanap na ako ng trabaho” sagot ko.

“Ahhhh, ganon ba akala ko di ka pa tapos sa project mo hahaha, hala sige pumili ka na ng PC d’yan,” sabi nito at hinarap ang monitor ng kanyang computer.

“PC4 po kuy,a” umupo ako sa PC 4 at hinintay ang pagbukas ng internet dito. Maya maya lang ay meron na kaya nagsimula na akong gumawa ng resume, buti dala ko ang listahan ng achievements ko at mga seminar na inattendan ko.

Hindi man ako umabot ng isang oras at natapos kona agad ito, “Kuya magkano akin?” tanong ko.

“Libre ko na lang Alliana total 30 minutes ka lang naman dito, pampaswerte para makahanap ka kaagad ng magandang trabaho at matulungan mo na sila Tatay Anthon, ingat ka.”

“Maraming Salamat kuya, tutuloy na ako,” tumango ito at lumabas na ako ng computer shop. At umuwi na rin sa bahay pero natigilan ako ng makita si Louie na nakatayo sa labas ng bahay at nakasandal sa kanyang sasakyan.

“Louie?” sambit ko ng makalapit na ako sa kanya, pagharap nito sa akin nakita ko kaagad ang lungkot sa kanyang mukha. “Andito ka?” bulong ko pero alam kong narinig niya ito.

“May dala akong Tapsi,” nagaalanganin nitong sambit at tinignan ako gamit ang nagpapaawa nitong mukha.

“Tara sa loob,” sabi ko at kinuha ang isang plastic sa kanyang kamay, pumasok kami at agad bumati kila Lolo at Lola, pati na rin kay Papa.

Madami siyang biniling ibang pagkain kasama na ang pansit Malabon, isang buong pritong manok at binigay ito kila Lola, samantalang inaya ko naman siya sa likod bahay at doon kami umupo sa lamesa at upuan dito sa labas.

Nilabas niya ang dalawang order ng tapsi na tinabi niya para sa amin, may kinuha din siyang chocolate mula sa kanyang bulsa at ibinigay ito sa akin,may note ito na nakasulay ay Sorry, “Sorry, hindi ko na pansing umuwi kana, hindi ko rin nacharge ang cellphone ko dahil sobrang daming nagpapicture sa amin at kumaausap sa akin na producers,” hinawakan nito ang aking kamay at tinignan ako sa aking mga mata.

“Ano yong tinext mo kagabi? Maynagyari ba?” tanong niya, pinagmasdan ko ang kanyang mukha at halakang hindi ito nakatulog ng maayos dahil malalim ang eyebags niya.

Mukhang napagod siya kagabi, kaya nagdesisyon ako na wag na lang sabihin sa kanya ang nangyari. Baka mastress pa siya lalo. “Wala naman haha,” sambit ko at pineke ang aking tawa.

Tumango tango siya at ngumiti rin, “Kain na tayo,” masigla nitong sambit. Tumango ako at kumain kami, kwento siya ng kwento kung gano siya kasaya sa pagkanta niya kagabi sa plaza, pati na rin ang mga sinabi ng producers sa kanya. May mga nagalok na rind aw na project sa kanya. Patuloy lang siya sa pagkwento habang nakikinig lang ako sa kanya.

Natutuwa ako na unti-unti niya nang maabot ang kanyang pangarap, tama nga sila Tita ang pakikipagrelasyon niya kay Dazzel ay isang malaking advantage.

“Bukas…. pwedi mo ba akong samahan sa resort na pagaapplyan ko?” tanong ko habang kumakain kami.

“Sure, I’ll fetch you here early in the morning tomorrow ok,” he said smile at me. He also stole a kiss on my hand.

Tumango at pakiramdam ko gumaan na ang aking pakiramdam, nawala na rin ang kaba sa aking dibdib na dulot ng nagyari kagabi dahil andito na si Louie sa harap ko.

Pagkatapos kumain nakipagkwentuhan si Louie kila Papa at Lolo, nakipaglaro din siya kay Amiel, pero halatang sinusungitan lang siya ng kapatid ko.

Umuwi siya kinahapunan at maaga akong tatulog para sa pagaapply ko bukas, gumising ako ng madaling araw para lutuan sila ng almusal at naghanda ako para sa araw na ito, nagsuot ako ng puting t-shirt at pants na itim tinernohan ko ito ng white plat shoes at pinusot ko ang aking buhok.

“La, Lo, Pa alis na ho ako, wish me luck,” nakangiti kong sagot umalis na ng bahay naghintay ako sa kanto para hindi na kailangan pumasok ni Louie dito sa kanto namin, naghintay ako sa kanya sa waiting shed.

Tinext ko na din siya na dito ko siya hihintayin kaya naupo na ako dito. Mga 15 minutes na akong naghihintay dito pero wala parin siya.

Hanggang sa nakarecieve ako ng text mula sa kanya.

From Louie,

Sorry Alliana, hindi kita masusundo ngayon dahil nagkaroon ng meeting sa producer ni Dazzel, kukunin na daw nila ako bilang artist nila. I’ll keep you updated ok, Goodluck sa pag-aapply. Call you later.

“Thank you” I whisper.

Chapter 19

Pagkatapos kong basahin ang text niya at mabilis ko itong binalik sa aking bulsa at nagsimula nang pumara ng masasakyan papunta sa resort na pupuntahan ko, ang kaninang nararamdaman kong kaba at excitement ay biglang nawala at tila nawalan din ako ng mood.

Bagsak balikat akong nakatanaw sa dinadaanan ng jeep habang papunta sa resort na aking a-applyan. Tinignan ko ang oras sa aking cellphone at hindi mapigilang kagatin ang ibabang bahagi ng aking labi, dahil late na ako kakahintay sa wala.

“Manong pweding pakibilisan ho,” bulong ko sa driver ng jeep dahil na kaupo lang ako sa likod nito, pero tignan lang ako nito at hindi pinansin kaya napabuntong hininga na lang ako.

Panay ang tingin ko sa oras, pero bawat tingin ko ay katumbas ng isang minutong pagkalate ko sa pupuntahan ko.

Bakit ba kasi umasa pa ako, alam ko naman na busy na si Louie ngayon at naiintindihan ko na dapat iyon. “Manong para ho,” napatingin ako sa matandang babae nap umara at halos humiwalay ang panga ko sa aking mukha ng makita ang mga pinamili nito na kailagan ibaba sa jeep.

Matatagalan pa lalo ako nito, bumaba ang isang pasarehong binatilyo para tulungan si Lola pero marami pa rin talaga ito, at pinanuod ko lang ang oras na tumatakbo ng sobrang bilis, bakit biglang bumilis ang oras, nako naman late na ako ng sobra nito.

“Kuya pakitullungan na ho si Nanay,” sambit ko sa lalakeng nakaupo sa tabi ni Lola. Pero isang masamang tingin ang binigay nito sa akin at doon ko lang napansin na…..

“Hindi ako Kuya noh Miss!!! Babae ako!!!” Malakas na sambit nito kaya natawa ang mga nasa jeep. Napatakip ako ng dahan-dahan sa aking mukha dahil sa kahihiyan at pagpipigil din ng ngiti. Bakla pala yong tinawag kong kuya.

Nakamake-up ito ng pagkakapal-kapal at may bra pa itong suot, pero hindi ko napansin kanina dahil nakatalikod ito sa akin.

“Maka baba na nga!” bulaslas nito at padabog na bumaba kay mas lalo akong napatapik sa aking ulo, ano ba naman iyon Alliana!

Patuloy pa rin ang pagtawa ng ibang pasahero hanggang sa maibaba na lahat ng pinamili ni Lola at umandar na muli ang jeep.

Sobrang late na talaga ako nito, “Manong para ho,” sambit ko ng malapit na kami sa resort. Mabilis akong tumayo at naglakad pababa ng jeep pero nauntog pa ako sa ilaw kaya mas lalong tumawa ang mga pasaherong kabataan.

Pikit mata akong bumaba ng jeep dahil sa kahihiyan, “Ano ba Alliana!” Singhal ko sa aking sarili, mabilis akong tumakbo papasok ng resort at pumunta sa front desk. “Ahm Good morning, I’m here for the open hiring for market research analyst, the resort already sends me latter for this,” nakangiti kong sambit.

Nakita kong nagalinlangan ang kinausap ko ng sabihin ko iyon, bago niya tinignan ang screen ng computer niya, may binasa siya at tinawagan.

“Ma’am please proceed to the HR office, beside the hallway to the elevator, black door Miss,” she said and pointed at the way through the hallway.

I smile at her before I nodded and walk to the HR office. I knock three times before I open the door and enter it, a woman at 40’s approached me and let me seat on the chair in front of her. She smiles at me, I smiled back but suddenly her smile faded and turn into a furious gaze.

“I was expecting you to be great at every thing but I guess I was wrong, Miss Cortez, I send you offer for working at our resort but what I’ve witness this day was enough to not continue accepting you here in our resort. You’re just applying and your one hour late? Would that be a good example of employee Miss Cortez?” hindi ako nakasagot sa kanyang sinabi dahil alam kong mali ako, pero…..

“I’m sorry Ma’am,” I said and shook my head. “I will not accept this anymore, I’ve changed my mind Miss Cortez, I’m sorry you may leave, I rather be finding an early bird employee instead employee with big brains but small discipline.” She said and roll her eyes on me.

Isang matalim na salita ang tumusok sa aking puso, dahil sa sinabi niya pero mas pinili ko na lang umalis at tanggapin na akin ang kamalian dahil totoo naman, sino ba naming matinong nagapply ang one-hour malalate, feeling special!

Pinunasan ko ang luha na tumulo sa aking mukha paglabas ko ng resort, pinilit kong pigilan ang aking emosyon at huminga ng malalim. “Meron pang ibang resort Alliana wag kang mag-alala” bulong ko sa aking sarili at kinuha ang aking cellphone, isa-isa kong tinawagan ang mga nagoffer sa akin ng trabaho nong graduation ko.

“Ahm hello good morning, this is Cortez, Alliana from PRSMU University I jus want to ask if the resort offered me las––” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng masalita na ang nasa kabilang linya.

“We’re sorry Ma’am the position was already taken down by the niece of the owner, we’re sorry but we’ll inform you if we have any other position for hiring” sabi nito, tumango tango ako at sumagot, “Ok, thank you very much,”

“Hello, good morning this is Cortez, Alliana from––”

“We’re sorry Ma’am, our resort is on a major bankrupt for the moment, we’ll inform you when everything is fine,” after that, the call ended.

“Good morning, Alliana Cortez the person that you send position for Market research analyst for your resort” Masigla kong bungad. “Yes, Miss Cortez Hi, the case is that the resort owner is moving to New York so the resort will be taken down after a month so the position that we sent to you was a few months ago, we didn’t expect the owners’ decision, we’re sorry,” she said, “No it’s ok, thank you,” I said and the call ended.

“Hello, Alliana Corte––,” bago ko pa matapos ang aking sasabihin ay pinatay na agad ang tawag.

“Alliana Cortez from PR—” again I was cut by the person in the other line again, “Yes, we already expecting you to call Miss Alliana, but we’re sorry to say the company has already received bad news about you from Celeste’s Resorts, we’re sorry” then he hangs up.

Bagsak balikat akong napasandal sa poste sa aking tabi dahil, halos lahat ng nagoffer sa akin ng trabaho ay wala. Pano na ako nito? Tiningnan ko ang aking papers at may nakitang huling resort na hindi ko pa natatawagan.

“Teka, tawagan ko pa ba? O puntahan ko na lang?” tanong ko sa aking sarili. Pero mas nagdesisyon din ako agad na puntahan na lang ito kesa sa tawagan dahil mukhang minamalas lang ako tuwing tinatawagan ko ang mga kumpanya.

“Tricycle!!” tumawag ako ng tricycle dahil ilang metro lang naman ang layo ng resort na iyon dito.

“Saan ho tayo, Ma’am?”

“Sa Ace resort and hotel po manong,” sabi ko at umupo ng maayos. Inayos ko ang application ko para maayos ko itong ihaharap mamaya.

Mga ilang saglit lang ay andito na agad ako sa tapat ng resort, isa ito sa pinakasikat ng resort dito lalo na sa mga kano at dayo na pumupunta dito, “Ito ho bayad,” inabot ko ang bayad at taas noong naglakad papunta sa loob ng resort.

“Hi, Alliana Cortez, I’m here to apply,” sabi ko sa front desk, she quickly smiles at me and nodded, “HR office this way Ma’am,” she said and pointed the way to the glass door with a plate name HR dept.

“Thank you,” I said and went through the HR office, open it and enter.

“Oh my favorite OJT student, Cortez why are you here?” Miss Celestin the HR manager said as she smiles at me and let me seat on the chair in front of her table.

I was once an OJT student here at the first semester of my 4th year collage. “Ma’am want to apply as market research analyst here at your resort,” diretso kong sagot.

“Oh.. that..” she said and suddenly she think, “The thing is the position is still occupied by our senior employee here Cortez, but she will be leaving for Canada, it will take two weeks for the position to be free, and don’t worry I promise you, you’ll get it if you want in that two weeks you’ll work here as a chamber maid while your waiting… I mean if you just want?” she said, mabilis akong tumango at pumayag.

“Yes, Ma’am I’m whiling to wait and work as a chamber maid for two weeks,” pursigido kong sagot.

“Ok, it’s settled your hired, meet me tomorrow so you can start working as a temporary chamber maid,” she said and smile at me, she gets my application form.

“Thank you very much Ma’am,” I said and shake hands with her, “No problem Cortez, I know you’re an asset so I will surely accept you, see you tomorrow morning ok,” she said, I nodded and said goodbye to her, leave the resort and go home.

Kinabukasan maaga akong gumising at hinandaan ng almusal ang pamilya ko bago ako pumasok sa resort. Agad akong tinulungan ni Ma’am Celestin sa mga dapat kong alamin sa pagtratrabaho ko ng chamber maid, I mean alam ko naman na ito dahil nagOJT na ako dito at pinagawa na kami ng ganito pero ngayon bingyan niya lang ulit ako ng instruction dahil temporary lang naman ito.

Habang hinihintay ko ang position na inaapplyan ko. “Room 204,” sambit ng head chamber at tinuro ako, agad akong umalis dala-dala ang panlinis na cart papuntang room 204.

Isang oras akong naglinis sa loob dahil mukhang nagparty ang angavail nito kagabi, puno ng kalat at mga plastic cups sa buong kwarto. “Hay sa wakas na tapos din,” bulong ko ng malinis na ito.

Binuksan ko na ang pinto at hinila palabas ang cart ko pero may natamaan akong padaan at natapunan ito ng maduming tubig. “Nako sorry po Sir!!!” nagpapanik kong sambit.

“No it’s ok,” he said and walk like nothing happen.

Napatampal na lang ako sa aking ulo dahil sa kapalpakan! Mabilis natapos ang buong araw ko sa paglilinis ng mga kwarto at ngayon kasalukuyan na akong nakahiga sa kama ko, dumiretso ako dito paguwi dahil pagod na pagod ang katawan ko.

I reach for my phone and call Louie, because I haven’t talk to him since yesterday, he texted me.

“The number you have dialed is either unattended or out of coverage area please try your call later.”

“Louie,” I whisper and close my eyes.

What are you doing right now?

Chapter 20

“Alliana, break time na kain muna tayo,” napalingon ako ng tawagin ako ni Sam, isang chamber maid dito sa resort. na kasama ko palagi tuwing breaktime. Mag-iisang linggo na akong chamber maid dito sa resort at isang linggo na lang ulit ang hihintayin ko bago ako malagay sa posisyon na para sa akin.

Sinusweldohan naman ako sa pagiging chamber maid ko habang naghihintay ako kaya ok lang. “Anong ulam mo?” tanong niya ng ilabas ng supot ng kanin at isang pirasong isdang ulam nito. Binitawan ko ang basahan na hawak ko bago kinuha ang aking bag at nilabas ang aking baon.

“Adobong manok ang ulam ko at may Bico din akong dala, luto ng Lola ko,” sambit ko at binigay sa kanya ang isang supot ng Bico. “Nako, Salamat ah,” she said and we started eating.

Kumain at nagkwentuhan pero bumalik din agad sa trabaho pagkatapos, habang nagpupunas ng bintana dito sa isang silid, napalingon ako sa TV ng platscreen ng ipakita si Dazzel kasama si Louie.

Bigla akong nanghina ng makita si Louie sa screen, magiisang linggo na siyang hindi nakikipagkita sa akin, palaging text nya ay may photo shoot siya, mag meeting siya, may commercial silang shinushoot kasama si Dazzel. Kaya hindi na talaga kami nagkakausap.

“Wow, you always look stunning Dazzel, kuikinang ka sa ganda and your boyfriend is quite handsome bagay na bagay kayo” pinakita sa screen ang kamay nilang dalawa na magkahawak kaya dahan-dahan akong napatigil sa pagpupunas ng bintana.

“Yes, My Boyfriend is really handsome, no wonder why he already gets noticed by fans and netizens, his starting his own career here in entertainment industry and I hope you guys would support my man,” bumigat ang aking pakiramdam ng pagmasdan ang nakakakilig nilang titigan, kitang kita mo na masaya sila.

“So, may I ask Dazzel will you have a project with him?” the host ask with a playful smile, “Yes, we will have an incoming album and we’re already working on the MV this month so I hope you’ll stream it when it’s already release, right babe?” Dazzel looks at Louie as she smiles so pretty and charming at him, I watch how Louie’s lips purse a grin and kiss Dazzel’s forehead in front of the host. All the viewers go crazy about how sweet Louie did to her but It hit’s different on me.

Kinuha ko ang remote at pinatay ito!

“Hey!!” nagulat ako ng magreklamo ang babaeng nakacheck in dito sa room na ito, nanunuod pala siya, kaya pala nakakarinig ako ng kinikilig dito.

“Sorry po, Ma’am,” I said and open the TV again, hindi ko na tinuon ang aking sarili sa palabas at binilisan na lang ang paglilinis.

Paguwi ko sa bahay nilutuan ko agad ng hapunan sila at tumuloy sa aking kwarto para magpahinga, nagising na lang ako ng makareceive ako ng text mula kay Louie sa kalagitnaan ng gabi.

From Louie,

Tapsilugan

That’s what he said but I quickly stand up, naligo ako sa kalagitnaan ng gabi at tumakbo papunta sa tapsilugan, hindi inalintana ang takot na lumabas muli sa gabi, dahil ang tanging nasa isip ko lang ay makikita ko na si Louie.

Nakita ko siyang nakatayo sa labas ng tapsilugan kaya mas binilisan ko ang takbo at niyakap siya, “Andito ka!” bulong ko at dinama ang kanyang presensya.

“Sandali,” he said and push me gently away from him, natigilan ako at nagtatakang tinignan siya. Nakasuot siya ng black face mask at black cup. “Bakit?” tanong ko.

“Baka may makakita sa akin tara sa loob” he whispers and walk inside the Tapsilugan and leave me here outside, tumingin ako sa paligid at pilit hinahanap ang tinutukoy niyang baka may makakita sa amin.

Nalilito akong pumasok sa loob at walang ibang costumer, siguro dahil gabi na at late na masyado. Umupo si Louie sa pinakasulok at hindi sa dati naming inuupuan na table kaya mas lalong kumunot ang aking noo.

“Bakit parang nagtatago ka?” tanong ko habang umuupo sa harapan niya.

“Baka may makakita sa akin, ang alam ng mga tao I’m dating Dazzel, ayaw kong mapahamak at maissue ka kaya kailagan nating magtago,” he said and pull down a bit his mask.

“So, kailangan nating magkita ng patago?” tanong ko at tumango siya.

Napatawa ako sa di malamang dahilan, “Parang ang labas ay kabit mo ako na kailagan itago hahaaha,” alam kong peke ng tawnag ito pero anong magagawa ko kusa na lang nagiging naginito ang reaksyon ko kahit pilit kong intindihin ang lahat ng ito.

“Hey you’re not, ikaw ang gusto ko Alliana alam mo yan,” he said and pull my hand under the table and hold it so tight. Tumayo siya at hinila ako patayo at pumunta kami sa restroom ng Tapsilugan.

Pagpasok naming sa loob ay agad niya akong hinalikan at inipit sa pader, he kisses me torridly and explore inside my mouth. I accept him and let him do what he want, I give everything he do back.

Ginagantihan at pilit kong sinasabayan ang halik na iginagawad nito pero pakiramdam ko ay nalulunod ako. Nauubusan ako ng hininga kaya tumigil at nilayo ko ang labi ko sa kanya.

Nanlaki ang aking mata ng buhatin niya ako at hawakan ng mabuti ang aking mag hita at sinimulang halikan ang aking panga pababa sa aking leeg, he gives small wet kisses on my neck and savor it using his lips.

Kinapitan ko ang kanyang balikat at pilit tinitiis ang hindi pagiging komportable ko sa kanyang ginagawa. Patuloy siya sa paghalik sa aking leeg at pinikit ko ng madiin ang aking mga mata dahil sa kanyang ginagawa.

“Louie,” I try to call his name, pero hindi niya ito pinansin.

Nanalaki ang aking mga mata ng maramdaman ko ang pagtaas ng kanyang kamay sa aking hita kaya mabilis akong nagpumiglas at bumaba sa kanyang pagkakabuhat.

I avoided his gaze and shook my head down, nakita ko ang paghawak niya sa kanyang labi at para siyang bumalik sa kanyang katinuan at hinarap ako. “I’m sorry, hindi ko sinasabya I know you’re not ready, I’m sorry,” he said and put his hands on his forehead.

Hinawakan ko ng madiin ang aking pants at pilit pigilan ang kaba sa loob ng aking katawan, “Uuwi na ako,” sambit ko at nauna nang lumabas sa tapsilugan.

Hinabol niya ako at hinawakan ang aking kamay, “I’ll be leaving tomorrow,” he said, tumigil ako pero hindi ko siya hinarap.

“I’ll be staying at Manila for good, Dazzel and I have inline projects this year and it na ang daan sa mga pangarap ko, babalik ako dito every end of the month ok, hihiwalayan ko rin si Dazzel after this year, I really just need her, I know you understand that Alliana, I’ll be texting you every day and calling you to promise,” he said, this time I slowly look at him.

He hugged me and whisper, “Wait, for me ok,” he said, tumango ako at hinarap siya pinunansan niya ang luha sa tumakas sa aking mga mata.

Aalis siya,

“Uuwi na ako, mag ingat ka at wag mong kakalimutang tawagan ako pag andon ka na,” I whisper, binitawan niya ang aking kamay at tumango. Tumango din ako sa kanya bago tuluyang naglakad pauwi.

“He called me to say goodbye not to say goodnight.”

Chapter 21

Pabagsak ako humiga sa aking kama, kasabay ng pagbagsak ng aking balikat. Ipinikit ko ang aking mga mata at hindi inaasahang may luhang tumulo sa aking mga mata.

Pinilit kong gawing blanko ang aking isipan, upang di maisip ang pagpapaalam ni Louie, hanggang sa hindi ko namalayan na ako’y nakatulog na.

Nagising ako kinabukasan ng gisingin ako ni Amiel, walang gana akong umupo sa aking kama at tila walang lumalabas na matino sa aking isipan. Para akong lumulutang sa kawalan at hindi makapagisip ng maayos.

“I’ll be staying at Manila for good, Dazzel and I have inline projects this year and it na ang daan sa mga pangarap ko, babalik ako dito every end of the month ok, hihiwalayan ko rin si Dazzel after this year, I really just need her, I know you understand that Alliana, I’ll be texting you every day and calling too, promise.”

“Wait for me ok,” Tila parang sirang plakang nagpaulit-ulit sa akin ang mga sinabi ni Louie kagabi, dahan-dahan akong napatingin sa orasan at magaalas otso na! aalis na si Louie!!

Parang ngayon lang nag sink-in sa akin ang mga sinabi niya kagabi kaya mabilis akong tumayo at kinuha ang aking wallet, tumakbo ako pababa at nagmamadaling umalis para mahabol ang pag alis ni Louie.

Hindi ako nakapagpaalam sa kanya ng maayos kagabi dahil mas pinairal ko ang emosyon ko.

“Candida apo, pakitulungan mo naman akong abutin ang mga bagong pinggan sa itaas,” natigilan ako sa pagbukas ng pinto ng tawagin ako ni Lola at tinuro ang mga pinggan sa mataas na bahagi ng kusina.

“La mamaya na ho, may kailagan ho akong habulin!” sambit ko at tumakbo palabas ng pinto. Hindi ko inalintana ang suot kong pantulog at tyinelas, mabilis akong pumara ng tricycle at dumiretso sa bahay nila Louie.

“Manong dito na lang ho sa tabi!” sambit ko at agad inabot ang bayad, bumababa ng tricycle at tumakbo sa sasakyan ni Louie. Sisimulan niya palang buhayin ang makina ng kanyang sasakyan ng kumatok ako sa bintana ng kanyang sasakyan.

Nagulat ito at mabilis binuksan ang pinto ng sasakyan at lumabas, “Alliana?” he utters. Tinignan niya ang buong itsura ko ngayon at hindi napigilang ngumiti bago at tinignan sa aking mga mata.

“Are you here say goodbye?” he asks with his handsome smile. I pursed my lips and nodded at him bago ako dahan-dahang humakbang at niyakap siya ng mahigpit.

I feel his body and scent as I hugged him so tight.

“I know you would miss me so bad hahaha,” biro nito at niyakap ako pabalik. “Tawagan moako lagi,” bulong ko.

Tumawa siya at hinarap ako muli habang pinupunasan ang luhang tumulo mula sa aking mata. “Opo,” he said and smile once again.

“Hihintayin kita,” bulong ko at pumikit upang madama ang kanyang haplos. I felt his lips on my forehead down to the tip of my nose and end up with my lips.

“Alis na ako,” sambit nito at binitawan namin ang isa’t-isa.

“B-bye,” bulong ko at pinanuod siyang sumakay sa kanyang sasakyan at buksan ang bintana, simuang buksan ang makina at paandarin ito habang kumakaway ito paalis sa akin.

Ngumiti ako at kumaway sa kanya hanggang sa mawala na siya sa aking paningin. Nanatili akong nakatayo sa pwestong iyon at pilit pinapatigil ang aking pagluha hanggang sa tumigil ito ng kusa at papungas-pungas ko itong pinunasanan at nagsimulang maglakad.

ring

Tumigil ako sa paglalakad ng tumunog ang aking cellphone at nakitang tumatawag si Amiel. Huminga muna ako ng malalim at pinunasan ang aking luha at sipot bago ko ito sinagot.

“Hell—,”

“Ate pumunta ka ng hospital!!!” sigaw niya mula sa kabilang linya, bigla akong nanigas sa aking kinatatayuan ng marinig ang kanyang sinabi. “B-bakit?” takot kong sambit, nagsimulang manginig ang aking kamay dahil sa salitang hospital.

“Si Lola!!!!” sigaw niya at pinatay ang tawag, nakatulala nong binaba ang cellphone ko at pinagmasdan ang aking nanginginig at nanlalamig na kamay. Biglang bumalik ang masasamang ala-ala sa akin, ang pagkamatay ni Mama sa hospital, ang aksidente ni Papa.

Nanlambot ang aking mga tuhod pero nilakasan ko ang aking loob, at tumakbo sa sakayan ng jeep at tumuloy sa hospital. “Miss!!! Ameriell Cortez!!!!” tanong ko sa nurse.

“Siya po ba yong maputing matandang babae natinakbo dito? Nasa emergency room po siya ngayon,” she said and pointed at the hallway, kung saan nakita ko sila Papa, Lolo at Amiel na nakatayo sa harap ng emergency room.

Lumapit ako sa kanila at inalalayan si Papa,kahit natatakot ako sa prisensay ng hospital na may dalang trauma sa akin mas pinilit kong isipin ang lola ko. “Anong nangyari?” tanong ko kay Amiel.

“Nahulog si Lola mula sa upuan dahil inaabot niya yong mga pinggan sa itaas ng cabinet, nahulog at tumama ang ulo nito sa lamesa” he said and close his eyes, bakas sa mukha nito ang takot.

Pero mas doble ang aking naramdaman, kung tinulungan ko si Lola kanina hindi siguro ito manyayari. Pinunasan ko ang aking mukha at niyakap si Papa na nagaalala rin ng sobra, habang si Lolo ay nakatayo lang sa harap ng pinto at pilit tinatanaw si Lola mula sa loob.

Kasalanan ko ito.

Mga ilang minute rin ng lumabas ang doctor mula sa loob kaya mabilis kaming lumapit, “Doc ang Lola ko po?” tanong ko.

“Ok na siya, ililipat na siya sa ibang kwarto mamaya, she just have a minor bruises on here forehead but she’s fine now, kaya lang maraming dugo na lumabas at nawalan ito ng malay dahil sa pagod, mas mabuting magstay muna siya dito ng two days, that’s all I’ll go ahead” tumango at nagpasalamat kami sa kanya bago hinintay na ilipat sa ibang kwarto si Lola.

“Lola naman bakit hindi nyo po tinawag si Amiel?” umiiyak kong tanong habang hawak ang kanyang kamay, tumawa lang si Lola at sinabi, “Hayaan mo na apo maayos naman na ako oh,” she said and pat my head, at lumipat ang kanyang tingin kay Lolo na kanina pa tahimik na nakatingin sa kanya.

“Oh bakit ganyan ka makatingin?” nakangiting tanong ni Lola kay Lolo, Lolo just sigh before he seat beside her and hugged her so tight. “Wag mon ang uulitin iyon, nag-alala ako ng sobra,” bulong ni Lolo kay Lola na ikinatawa ni Lola at niyakap ito pabalik.

Their already old enough to forget romance but they still have it in their hearts, they still fall in love with each other till time goes by, Sana ganito rin ako pagtanda ko.

9 months passed by,

Nagsimula na akong magtrabaho ng Market research analyst, isang linggo matapos itakbo sa hospital si Lola, nakapagipon ako pambayad sa hospital at mga utang ni Papa, at hanggang ngayon ay patuloy perin akong tumutulong sa gastusing bahay at mga bayarin kay Amiel.

Ilang buwan na rin simula ng umalis si Louie at ngayon is ana siyang sikat na rising star sa manila, napapanuod ko na siya sa TV at gaya ng pangako niya tumatawag ito at nagtetext kada araw pero nitong mga nagdaang dalawang buwan nagging madalang siya tumawag dahil busy siya sa new project niya pero natetext siya kahit isang beses ang sa dalawang araw.

At naiintidihan ko naman iyon dahil mahirap at hindi ganon kadali ang trabaho at pangarap niya.

“Alliana, natapos mo na ba yong report para sa development and expanding ng resort?” napatigil ako sa pagtatype sa aking table ng simulip si Ma’a Celestin, “Tapos na ho Ma’am ito ho,” sambit ko at agad inabot sa kanya ang report na ginawa ko kahapon.

“Thank you, lunch tayo later ok,” she said, I smile and nodded bago bumalik sa trabaho at ginawa ang mag kailangan gawin, pero hindi ko mapigilang sumipat sa aking cellphone at tignan kung nagreply na si Louie pero wala pa rin.

Tinignan ko na lang sa youtube ang Live niya kagabi sa isang night Tv show, pinauod ko siya at hindi mapigilang mapangiti sa mga pagbabago ng kanyang pustura at pananamit ngayon, mas lalo itong gumwapo at ginupit niya na rin ang kanyang mahabang buhok.

Ang sabi sa media hiniling daw ni Dazzel sa kanya na gupitin ang buhok nito kaya siya nagpangupit pero ang sabi niya sa akin para ito sa project na darating para sa kanya.

Tahimik akong nanunuod dito sa aking table ng biglang may kumatok sa aking table at sinabi, “Miss Cortez,” mabilis kong tinago ang aking pinapanuod at umayos ng upo bago ito hinarap. “Yes po?” tanong ko sa secretary ng owner ng resort.

Nakita niya akong hindi nagtratrabaho sa working hour, lagot! Isusumbong niya ba ako sa matandang owner ng resort na ito? Masungit pa man din iyon bakatanggalin ako sa trabaho.

“Pinapatawag ka sa Boss office right now,” he said,no.

Chapter 22

“Pinapatawag ka sa Boss office right now,”

“B-bakit daw?” tanong ko at dahan-dahang tumayo mula sa aking upuan. Tumungo lang ito at nagsimulang maglakad para sundan ko.

Kahit lito ako ay sinundan ko siya at biglang sobrang daming tumatakbo sa isip ko, inisip ko lahat ng mga regulation na ginawa ko sa trabaho, ang nanunuod ng mga live ni Louie sa gitna ng trabaho, ang pagsasagot ng tawag nito sa kalagitnaan ng meeting, ang mga nasayang kong ink ng printer dahil hindi binabantayan ng maayos kakatext kay Louie, at marami pang iba.

Nakarating kaya ito sa boss naming? Mawawalan na baa ko ng trabaho?

Bawat hakbang na aking iginagawad ay tila katumbas ng padagdag na kaba sa aking dibdib, at mabilis na pagtibok ng aking puso. Nagsimula na rin akong hindi mapakali sa aking sarili at hindi maiwanang paglaruan ang aking mga daliri.

Bakit bigla akong pinapatawag nang ganito? Sa nine months ko nang nagtratrabaho dito ni hindi ko man lang nahaharap ang boss nakikita ko lang ito at napapanuod pagalitan ang ibang empliyado pero ngayon pinapatawag ako nito sa kanyang opisina ng walang dahilan na binibigay sa akin mula sa kanyang secretary.

Siguro nga tatanggalin na ako sa trabaho nito.

“Pakibilisan ang paglalakad Miss Cortez,” nagulat ako ng magsalita yong secretary kahit nakatalikod ito sa akin, dahil sa sinabi niya binilisan ko ang lakad at sumabay sa kanya.

“Alliana?!” napalingon ako ng tawagin ako ni Ma’am Celestin, nagtataka niya akong tinignan bago ang secretary ng Boss. “Ma’am,” sambit ko at tumigil sa paglalakad ng ako’y lapitan niya. “Saan ka pupunta?” She asks and look at the secretary.

“Pinapatawag siya sa office,” yong secretary na ang sumagot para sa akin. I mean inunahan niay pala ako.

“Bakit daw?” pareho naming hinintay ni Ma’am Celestin ang sagot ng secretary pero yumuko lamang ito at sinabi, “Mauna na kami Miss Celestin, naghihintay na ang Boss,” sambit nito at nagsimula nang maglakad muli.

Tinignan ko si Miss Celestin at ganon din ito, “Ma’am matatanggal na po ba ako sa trabaho,” tanong ko at hinawakan ang kanyang kamay, she look at the secretary at umiling-iling ito sa akin at hinimas ang aking likod at sinabi, “Malamang,” she said and let go of my hand and leave.

Naiwan akong hindi maipinta ang aking mukha, totoo nga matatanggal na nga ako. Pero saan na ako kukuha ng pagkakakitaan kung matatanggal ako sa trabaho? Kailangan kong suportahan ang gastusin ni Amiel.

“Pumasok ka na sa loob Miss Cortez,” sambit ng secretary ng buksan niya ang pinto ng opisina para sa akin.

Pumasok ako sa loob at agad hinarap ang table ng boss, agad umikot ang upuan nito at hinarap ako, hindi ko maiwasang magpakainsa takot ng tignan ako nito. Manda na ito pero walang kabakas bakas ng pagkahina sa kanyang mukha at katawan.

Seryoso itong nakatingin sa akin at tila hindi man lang kumukurap kaya mas lalo akong kinain ng kaba at takot, “S-sir p-pinapatawag n-niyo d-daw ho a-ako po,” nanginginig pati ang aking labi sa kaba.

Hindi ko magawang magsalita ng maayos at tignan ito ng diretso sa mukha, “Yes, Miss Cortez, take a seat,” maotoridan nitong sambit at tinuro ang upuan sa harapan ng kanyang lamesa. Hindi ko alam kung uupo baa ko pero nang makita kong hinihintay ako nitong umupo ay dahan-dahan akong lumapit at umupo sa harapan nito.

I try avoiding his gaze and ask, “Bakit niyo ho ako pinapatawag Sir?” lakas loob kong tanong sa kanya.

“I notice you from the very start, Miss Cortez, I see your abilities and your smart and genius ideas and work for the Market Research Analyst department and I know your good at it. I know you’re a great employee and a trust worthy person, you served our resort very well and also you are one of the reasons why we have great sales this pass few months, I’m grateful for that,” bakit ganon hindi ko magawang maging masaya sa pagpupuwi ng owner, mas nanaig pa rin sa akin ang kaba at takot at ang maaring idea na tatanggalin na nga ako sa trabaho.

“I know you dedicated your self to your job but I guess you should start to pack your things out your table,” nanlaki ang aking mata at agad siyang hinarap ng maayos, hindi ako pweding mawalan ng trabaho.

“Sir, I may have been doing rules regulations here at work but Sir I know I’m doing my best to stop it and Promise won’t do it again, hindi na ho ako magcecellphone during working hours, hindi na rin po ako malalate, hindi na po ako manunuod ng kahit ano, tuwing working hour at OT hour sir, please po wag niyo ho akong tanggalan ng trabaho kailangan ko pa pong pagtapusin sa pag-aaral ang kapatid ko ho hindi na ho mauulit Sir,” pikit mata kong sambit at madiin na nakahawak sa aking pantalon.

Pakiramdam ko mas lalo niya akong papatalsikin sa resort na ito dahilsa mga pag amin ko, baka mamaya isa lang ang alam niyang nilabag ko pero sobrang dami pala tapos mas lalo akong matatanggal sa trabaho nito.

Nako panginoon ko, gabayan at tulungan n’yo ho ako, kailangan ko ho ng trabahong ito.

“Sir, sige na ho wag niyo po akong tanggalin sa trabaho, mas gagalingan ko po sa mg research na gagawin ko para sa resort at sa kumpanya, Sir magOOT po ako ng mas madalas kung iyon po ang gusto niyo. Magagalingan ko pa po Sir, please lang ho wag niyo akong tanggalan ng trabaho.” Nakayuko kong sambit at madiin na hinahawakan ang aking daliri sa kaliwang kamay.

Nagulat ako ng biglang tumawa si Boss kaya bigla akong napatingin sa kanya at pati na rin sa secretery sa aking likuran ng marinig ko ang pigil nitong patawa, ng tignan ko siya nakatakip ang kanyang isang kamay sa kanyang labi at iniwasan ang aking tingin.

“You’re very honest, Miss Cortez,” the boss said and lean his arms on his table.

“Po?” naguguluhan kong tanong. May nakakatawa ba sa sinabi ko? Pilit kong inalala ang bawat salitang sinabi ko pero wala namang nakakatawa doon ah.

Bakit sila tumatawa ngayon?

“I told you to pack your things out of your table because you’re moving into a new one, I did not call you to fire you up, you’re here to hear the good news,” he said and smile at me.

My lips parted as I realize what he said, “Lilipat po ng panibagong table?” tanong ko.

Tumango ito at sinabi, “Yes, you’ll be moving into a new table Miss Cortez, our business partner needs employees with good credentials when it comes to Market research analyzing and I bet you’re the right person for that job since you have already proven yourself here. I want you to expand your idea to a bigger workplace and company.”

“Company po?” hindi makapaniwala kong sambit.

“Yes, you’ll be working at Delavine’s Scents in Manila as their Marketing Research Analyst.”

Chapter 23

“Yes, you’ll be working at Delavine’s Scents in Manila as their Marketing Research Analyst.” nakangiti nitong sambit at tila mukhang proud pa ito sa akin.

Samantalang ay nanatiling tulala sa kanyang sinabi, Delavine’s Scent? Manila? Ililipat ako sa manila?

Pano ang pamilya ko?

Nang pumasok iyon sa aking isipan agad akong umiling at sinabi, “Sir hindi ko po matatanggap ang trabahong iyan” diretso kong sambit at buo ang loob siyang tinignan.

Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang labi at napalitan ito ng pagtataka, “Why is that Miss Cortez?”

“Ayaw ko hongi wan ang pamilya ko ho, Sir,” magalang kong sambit at iniwasan ang kanyang tingin. “Matanda na ho kasi ang Lola at Lolo ko, hindi na nakakalakad ang Papa ko at may pinapaaral pa ho akong kapatid po,” pagpapaliwanag ko at nakita ko naman na tumango-tango ito at naintindihan ang aking sinabi.

“Your salary would be doubled as what we paid you here Miss Cortez, but if that’s your decision then I understand and the offer is still open if you’d change your mind just come to my office, ok you may leave now,” he said in a calm voice and nodded at me.

“Thank you po Sir, sa pagintindi pero hindi na ho siguro magbabago ang isip ko kaya mas mabuting i-offer niyo po ito sa iba,” sabi ko habang patayo mula sa upuan.

“No, you are the only one who’s fit for this job, it wouldn’t be open for anyone it’s just for you,” he said, kahit hindi ko maintindihan ang ibig nyang sabihin ay tumango at ngumiti na lamang ako dito at nagpaalam.

Dumiretso ako sa aking table at pabagsak na umupo, “Double salary?” I whisper. Ipinikit ko ang aking mga mata at pinatong ang aking braso sa aking noo habang nakadantay ang aking ulo sad ulo ng upuan.

Pinaikot-ikot ko ang swivel chair na aking unuupuan at nagmuni-muni ng marinig kong tumunog ang aking cellphone, sinilip ko ito at agad na paupo ng makitang si Louie ang tumatawag.

Wala pang ilang ring ay mabilis ko itong sinagot at umayos ng upo, “Hello, Louie,” sambit ko at hinawakan ng mahigpit ang dulo ng aking t-shirt.

“Hi,” mahinang boses pa lang nito ang naririnig ko ay parang naghihina na ako sa pagkamiss sa kanya.

“Kumusta ka?” tanong ko, pakiramdam ko sobrang excited ko but at the same time nakakaramdam ako ng lungkot, miss na miss ko na siya.

“I’m good, I just call because I miss you,” he was only whispering, “Bakit ang hina ng boses mo?” tanong ko.

“Andito ako sa shoot, Dazzel was sleeping beside me so my voice is like this,” he whispers again, this time bumagsak ako ulit pasandal sa aking upuana at nakaramdam ng inggit kay Dazzel. sana nasa tabi rin ako ni Louie sa mga oras na ito, nasa nagkikita ulit kami gaya ng dati.

Pinikit ko ang aking mga mata at hinintay ang susunod niyang sasabihin dahil parang bigla akong naubusan ng sasabihin sa kanya, biglang naging blanko ang aking isipan at ang tanging naiisip ko na lang natutulog si Dazzel sa tabi niya ngayon.

“I been doing a lot of projects these days, sorry hindi ako nakakatawag palagi, but promise I really miss you so bad,” he whispers and I can see to his voice that he’s tired.

“Ikaw wala ka bang sasabihin sa akin?” tanong niya ng hindi ako magsalita, “Miss na kita,” iyon na lang ang nasabi ko at narinig kong tumawa siya ng mahina mula sa kabilang linya.

“Yeah, I miss you too so bad haha,” he said, tapos bigla kong naalala na inaalok akong magtrabaho sa Manila, pagnagtrabaho ako doon malalapit na ako sa kanya at magkikita na kami lagi.

Napaupo ako sa aking upuan dahil sa ideyang iyon, tama magkakasama na kami ni Louie pagpumunta ako doon.

“Louie may sasabi––,” he cut me out.

“Sorry, I have to go text you later bye,” kasabay non’ ay ang pagpatay niya ng tawag. Hindi ko man lang nasabi sa kanya ang offer na iyon.

Yumuko ako sa aking table at nagbuntong hininga lang. Wala man lang siyang oras kaming nagusap. Napakabilis at napakasandali lang niya magparamdam dahil sa trabaho niya.

What if tanggapin ko ang trabaho na iyon at isurprise siya sa Manila?

Pero hindi ko pweding iwan ang pamilya ko. Tumunog muli ang cellphone ko at tumatawag ang teacher ni Amiel mula sa school nito teka bakit?

Agad ko itong sinagot at bago pa ako magsalita ay, “Miss Cortez the dean is inviting you to her office, do you have time now? Your brother got into a major fight,” my lips parted when I hear that at mabilis akong tumayo at hinablot ang aking bag palabas ng resort.

Nagmamadali akong tumuloy sa school ko dati, dito na rin kasi nagaaral si Amiel bilang senior highschool. Tumakbo ako sa dean’s office at dahil kilala naman ako dito sa school agad akong pumasok sa loob ng walang paalam.

Naabutan kong nakaupo ang kapatid ko habang dinuduro-duro ng isang nanay sa nakaharap nito. Agad akong lumapit dito at hinarang ang aking sarili, “Hindi ho ata tamang dinuduro niyo ang bata dahil hindi naman ho kayo ang nagpalaki dito” buong tapang kong sambit, bumaba ang aking tingin sa batang nasa likod nito na may pasa sa mukha at black eye.

Hinrap ko naman ang aking kapatid na may sugat sa labi at may sugat sa noo na mukhang binigyan na ng first aid. Lakas loob kong hinarap ang dean. “Ma’am ano ho bang nangyari?” tanong ko.

“Have a seat Alliana our dear alumni” the dean gently said and also look at the mother glaring at my brother. “Tigna mo ginawa niya sa anak ko oh!!!” malakas na sambit nito at tinignan ako.

Hindi ko muna ito pinakinggan at tumingin lang sa dean at hinintay ang sasabihin nito. “Nagkaroon kasi ng konting alitan kay Amiel at Dos, nakainitan sila sa gitna ng laro ng basketball during P.E. class, Amiel accidently push Dos during the game that cause Dos groupmates push him back and Amiel suddenly punch Dos and it started fight with the student, they accidently hit the shelf of trophy’s in the court at lahat iyon ay nabasag, you know how important is that for the school Alliana right, it cost 30 thousand pesos. It was the whole trophy of the school since 1999” nanlaki ang aking mata, bakit naman sa lahat ng pweding tamaan ay yon pa?!

Tinignan ko si Amiel pero niyuko lang nito ang kanyang ulo, I know my brother won’t fight unless he knows it’s the right time to fight but accidents do happen. We need to face it and accept the result.

Huminga ako ng malalim at nagsalita, “With all dew respect, I know my brother did wrong Dean but I know he had his reason, he might not tell it now but I know it and with that we accept it, babayaran namin ang mga napinsala ng pangyayaring ito, pasensay na ho, maari ho ba akong humingi ng konting oras para mabayaran ito?” magalang kung sambit.

“Sure Alliana, I know this would come from you, you’re always like this from the very start that’s why I treasure alumni like you, Amiel wasn’t the only one who cause a fight, so hahatiin ko ang kailangan niyong bayaran. Miss Pineda you and Alliana with have to pay 15k with in one month,” tumango ako at tinatanggap ito.

“15k lang pala bukas na bukas babayaran ko na yan, halika na anak, wag na wag kang lalapit sa mga mahihirap na iyan!!” hinila ng Nanay ang kanyang anak palabas. “Pagpasensyahan mon a si Miss Peneda, Alliana alam ko namang mabait itong kapatid mo at kagaya mo matalino at magaling din ito sa ibang bagay pero nangyari ang nangyari at bilang dean ng school kailangan kong maging patas.”

“Nainintindihan ko ho dean at magbabayad ho kami bago matapos ang buwan na ito, mauna na ho kami,” I said and stand up, tumayo rin si Amiel at hinarap ang dean bilang pagpapaala bago kami lumabas at naglakad palabas ng school.

“Sorry Ate, magtratrabaho ako para mabayaran natin iyon,” mahinang sambit nito, ngumiti ako at inakbayan siya, “Hindi na kailangan dahil magtratrabaho na ako sa Manila at magiging doble na nag sweldo ko kaya bago pa matapos ang buwan na ito mababayaran na natin iyon,” masigla kong sambit, buo na ang desisyon ko magsasakripisyo ako para sa ikabubuti ng buhay ng aking pamilya.

“Sa Manila ate?” tanong niya.

“Opo!”

“Sa Maynila ka magtatrabaho?!!” malakas na tanong ni Lola habang nasa hapagkainan kami, nagpaalam na ako at ito ang reaksyon niya.

“Opo la, hindi ho natin mababayaran ang utang ni Amiel sa school kung hindi ako magtratrabaho doon, isang buwan lang ang panugit na binigay at para na rin ho mapaayos na natin ang mga tulo dito sa bahay, payagan niyo ho sana ako,” sambit ko.

“Kung yan ang desisyon mo anak susuportahan kita,” hinawakan ni Papa ang aking kamay tumango.

“Salamat po, Pa,” I said and hugged him, “Abay kung yan ang desisyon ng Papa mo edi payag din ako apo ko,” sabi ni Lolo sa tabi ko kaya niyakap ko din siya. Si lola naman ay makalas na nagbuntong hininga bago sinabi.

“Ano pa nga bang magagawa ko, Malaki na ang Candida ko kaya niya nang magdesisyon para sa kanyang sarili,” dahil sa sinabi niya niyakap ko din siya ng sobrang higpit.

“Salamat La,” I said.

Kinabukasan maaga akong pumasok at dumiretso sa office ni Boss. Pagbukas ng pinto nakangiti itong tumingin sa akin at sinabi, “Miss Cortez, good morning,” pagbati nito, tumayo ako ng tuwid sa kanyang harapan at sinabi..

“Tinatanggap ko ho ang trabaho, kalian ho ba ang alis ko?” buong tapang kong sambit, he nodded before he speaks.

“Tomorrow.”

Chapter 24

“Nako Apo ko, mag-iingat ka doon ah balitaan mo kami itext at tawagan mo lagi si Amiel para makausap ka namin,” sabi ni Lola habang patuloy ang paglagay ng pagkain at baon sa aking bag.

“Opo La,” natatawa kong sambit habang pinapanuod siyang maglagay ng sibuyas, bawang, kalamansi sa aking bag kasama ng mga bicong pabaon nito.

“Salamat po La,” sabi ko ng maisara na ang bag ko at binuhat ko na ito. “Anak andito na ang tricycle sa labas,” sigaw ni Papa mula sa labasan. “Akin na ate,” sabi ni Amiel at nagprisintang nmagbuhat ng bag ko pasakay sa tricycle.

“Magiingat ka don Apo ko ah, pagkain mo wag mong kakalimutan ah,” sabi ni Lola, tumango at hinalikan ito sa pisngi, si Lolo din at si Papa.

Hinawakan ni Papa ang aking magkabilang pisngi at nginitian ako, “Lakasan mo ang loob mo sa lahat ng bagay anak ko,” he said and nodded at me.

I smile and nodded to before I hugged him tight once again and go to the tricycle. “Ate tumawag ka araw-araw ah,” sambit ni Amiel ng sumakay ako sa tricycle. “Oo naman mamimiss ko ang Amiel naming eh,” biro ko at kinurot ang kanyang bewang. “Ate naman eh, basta mag-ingat ka doon bye,” kumaway ako sa kanila hanggang sa nakaalis na ako at tumuloy sa sakayan ng buss.

Agad akong nakasakay sa buss papuntang Manila, at mabilis din itong umandar at umalis. Habang na sa byahe hindi ko maiwasang mapangiti dahil sa sinabi ko kay Boss ng alukin ako nito ng matitirhan sa Manila.

“Ok, it’s settled you’ll be leaving for tomorrow and start working in Manila, I’ll call Miss Lea para inassist ka niya agad pagpunta mo doon, and about your place to stay sagot ko na iyon saan mo ba gust—,” I cut him.

“Sir, hindi na ho kailangan, may matitirhan po ako doon sa Manila,”

“Talaga ba? Sigurado ka ba dyan?” tanong nito.

“Opo, siguradong sigurado po ako Sir, sige ho mauna na ho ako at magliligpit na ako ng aking mga gamit.” Nakangiti kong sambit bago lumabas.

Susurpresahin ko si Louie sa kanyang condo at doon ako titira kasama siya, sigurado akong matutuwa iyon pagnalaman niyang sa manila na ako magtratarbaho at makakasama ko na siya araw-araw. Isa pa mas malaking tulong ang maibibigay ko sa aking pamilya dahil sa trabahong ito.

Nagtext siya kagabi sabi niya break niya ngayong araw kaya magstay siya sa condo niya at matutulog buong araw pambawi daw sa tulog. Kaya magandang araw ito para isurpresahin siya.

Limang oras din ang inabot ng byahe mula Zambales bago ako makarating dito sa babaan ng bus sa Manila, sobrang daming tao at panay mabibilis ang lakad ng lahat.

Timungin at umikot ang akin pangingin sa buong paligid para maghanap ng sakayan ng taxi.

Sabi kasi ni Ma’am Celestin mas madali daw akong makakapunta sa Condo ni Louie pag nagtaxi ako. Kaya naglakad-lakad ako hanggang sa may nakita akong babae nap umara lang sa gilid ng kalsada ay may taxi na agad na lumapit sa kanya.

Ginawa ko din ang ginawa niya at may lumapit nga din agad sa akin, pero bago ko pa mahawakan ang pinto nito inunahan na ako ng isang lalake at sumakay. Umalis ang taxi kaya tumawag ulit ako and this time siniguro kong hindi ako mauunahan mabilis ko itong binuksan at pumasok sa loob.

“Saan po tayo Ma’am?” tanong ng driver.

“Sa Coreal Condominuim po manong,” masigla kong sambit at tinignan ang paligid habang umaandar ang taxi papunta sa condo ni Louie.

“Ito ho ang bayad Manong,” sambit ko at agad bumaba dala ang maleta ko at pumasok sa condominium na sobrang laki. Alam ko ang unit number ni Louie na kwento at nakita ko ito sa picture niya.

“604, 605, 606.. 6..0..7 ito na!” nakangiti kong sambit at agad kumatok sa pinto. Hinanda ako ang aking sarili at inayos ang aking buhok ng marinig ko ang yapak ng kanyang paa papalapit sa pinto.

Pagbukas nito nasilayan ko siya, si Louie, “Hi” sabi ko at ngumiti sa kanya.

Nanlaki ang kanyang mata at agad lumingon sa loob ng bahay, “Babe, who’s that?” narinig ko ang boses ni Dazzel sa loob kaya mabilis akong napatakit ng bibig gamit ang aking kamay.

“You need to go, I’ll see you later, I’ll text you,” he said at piantalikod at pinulak palayo at pumasok sa loob. “That’s just the condo staff, Babe,” rinig kong sabi niya kay Dazzel sa loob.

Akala ko mag-isa lang siya dito, bakit hindi ko naisip na baka andito din si Dazzel. naglakad ako paalis at paglabas ko sa kalsada naka receive ako ng text mula kay Boss.

From Boss,

Miss Lea is waiting for you at the lobby of Delavine building, are you on your way their Miss Cortez?

Oo nga pala!!!

To Boss,

OTW na po Sir.

Nakalad na lang ako dahil sabi ni Ma’am Celestin ilang bulding lang daw ang layo ng Delavine Building sa Coreal condo. Kaya naglakad na lang ako pero hindi ko makita ang Delavine Building.

Habang paikot-ikot ang aking paningin sa paligid natigilan ako sa store ng 7/11 ng makita ko si….

“Jade!!!” tawag pansin ko sa kanya at sa kanyang kasama.

“Alliana?!” Gulat niyang sambit at napatulala sa akin.

“Omg, don’t tell me she’s the one you’ve been talking since first years?” malakas na sabi naman ng kasama niya, ang cute niya mukha siyang bata.

Nagulat ako ng biglang tumakbo si Jade sa akin at niyakap ako ng sobrang higpit.“I can’t believe it, you’re here!!!” I spoke. “Oo dito na ako magtratrabaho sa Manila,” natatawa kong sambit.

“Talaga?” “Really?” sabay nilang sambit ng kasama niya, “Dito ka na magtratarbaho?” tanong ulit ni Jade.

“Oo, natanggap ako sa isang kumpanya dito sa Manila, kakarating ko lang din kaya dala ko itong mag maleta ko, hahanapin palang sana kita Jade pagkatapos kong puntahan yong pagtratrabahuhan ko pero nakita ko kayo dito,” nahihiya kong sambit. “Where are you going ba?” tanong ng kasama niya na Lana ata ang pangalan.

Kinuha ko ang papel na may nakasulat ng pangalan ng kumpanya pati ang logo nito at binasa, “Sa Delavine’s Scent alam n’yo ba kung saan ’yon?“tanong ko.

“Delavine’s Scents?” nagulat ako ng sabay silang nagsalita ng sobrang lakas. “Oo, bakit?”

Humarap si Alliana sa katabing building ng convenince store na kinatayuan naming at tinuro ito. “Yan yung tinutukoy mo Ali.”

Binsa ko ang pangalan ng building at, “Delavine’s Scents,” she whispers.

“Oh my god, I can’t believe this, you’re going to work at the same company with us? Hindi ba goals ito?”

“Dito ka din nagtratrabaho Jade kayong dalawa?” di makapaniwala kong sambit.

“Talaga! Ibig sabihin hindi na ako mahihirapan mag-umpisa sa trabaho bukas,“masigla kong sabi at hindi mapigilan ang aking ngiti.“Omg, talaga goals na talaga ito, tatlo na tayo!!!!” sabi ni Lana.

“Ali, saan mo balak manirahan pala?” tanong ni Jade habang naglalakad kami papasok ng building. Nakareceive din ako ng text na ukayat na daw si Miss Lea sa itaas dahil tinawag kaya umakyat nalang daw ako sa itaas.

“Maghahanap ako ng maliit na apartment or bed spacers sa malapit,“pagsisinungaling ko, pero ang totoo hindi ko talaga alam dahil ang plano ko ay tila na iba.“Bakit hindi kana lang tumira sa unit ko, wala naman akong kasama don’ tyaka matutuwa sila mama pag nalaman nilang andito ka sa Manila” sabi nito kaya ngumiti ako at sinabi, “Maraming Salamat Jade.”

Pagakyat namin sa itaas nakita ko sa hallway ang Miss Lea na tinutukoy ni Sir, kaya nagpaalam na ako kila Jade at sinabi niya na itext ko nalang siya pagtapos na ang interview sa akin. Umapit ako kay Miss Lea at nginitian siya.

“Are you ready?” She said, I nodded and follower her as she walks in front of me, while I stay at the back and remain watching every step I take.

Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? Bakit nanlalamig ang aking mga kamay? Bakit ganito ang nararamdaman ko bigla?

She guided me to the hall and leave after handing me the papers I need. Binuksan niya ang pinto at pinapasok ako sa loob.

Pagpasok ko sa loob hawak ang aking maleta at bag, pati narin ang paper na binigay napatingin sa table na malaki sa gitna ng silid. Napakamamalahin ng itsure nito at ang mag gamit dito sa loob.

Bumaba ang tingin ko sa template sa table at binasa ito ng pabulong…

“Cadmus Geib Delavine, chief executive officer.”

“You’re right that’s me.”

Chapter 25

“Cadmus Geib Delavine, chief executive officer.”

“You’re right, that’s me.” may nagsalita kaya agad akong napatingin sa paligid at nakita siyang natatayo sa tapat ng glass wall kung saan kita mo ang mataas na tanawin dito sa Manila.

Tila nakaramdam ako ng kaba dahil sa napakalakas nitong dating, nakakaindimidate ito kahit hindi pa ito nakatingin sa akin. Nakasuot ito ng kulay itim na pants at dresser shirt na matt black, nakatupo ang mga sleeve nito hanggang sa kanyang braso at nakasuot ito ng isang mamahaling relo at nakataas ang buhok nito sa napakalinis na paraan.

Huminga ako ng malalim at tuwid na tayong nagsalita at binati siya, “Good Morning Sir, Cortez, Alliana Candice C. ho ako po ang pinadala ni Mr. Oliveros dito,” confident kong sambit, sabi sa akin ni Ma’am Celectin dapat maging matapang ako dito sa Manila para hindi ako maliitin ng ibang tao at iyon ang gagawin ko simula ngayon.

Dahan-dahan itong lumingon sa akin habang nakalagay ang kanyang kamay sa kanyang bulsa, pagharap nito ay natigilan ako dahil parang familiar siya sa akin pero hindi ko alam kung saan ko siya nakita.

Saan nga ba?

“I know, have seat Miss Cortez,” He said and started to walk to seat on his swivel chair. Naglakad ako at umupo sa upan sa harap ng kanyang table. He opens a folder from his desk and reads it, “Alliana Candice Cortez, how are you connected to one of my new employees, Aberry Jade Callereese?” he asks and not giving me a gaze.

Tumango at bago sumagot, “Pinsan ko ho siya, Sir” tumango tango siya na tila nalinawan na ito at pinagpatuloy ang pagbabasa. “Do you have any ideas about the company?” he asks and this time he look at me and our eyes met, umiwas ako dahil nga sobrang nakaka intimidate siya.

Parang sobrang mataas na tao itong tinitignan ko na parang kasalanan kung ito ay titigan ko. “Actually, Sir I wasn’t really familiar with the company but I’m whiling to know more about this company and gain more knowledge as you lend me my job Sir,” sagot ko habang nakatingin sa aking hita, hindi ko alam kung titignan ko ba siya o wag na.

“It’s good that you are honest with my question, as you start here in the company, I want you to know what’s really the purpose of a Marketing research Analyst in our company ok,” he said.

Tumango at sinipat ito ng saglit na sulyap bago tumingin muli sa ibang parte ng silid na ito. Nagbabasa ito at tila hinihintay ang sasagutin ko. “Ok po Sir,” sagot ko at taas noong hinarap ito pero hindi ko siya tinitignan mas tinuon ko ang tingin sa glass wall na nasa likod nito.

“I know you’re smart enough to know what’s means of your job but I still want to clear things since you’re going to be my new employee, Market research analyst is the one who researches and gather data to help our company market and it’s product and services. You will gather data on consumers’ demographics, preferences, and needs, their buying habits also, and you must interpret what the data means for our clients when I bring you to my meetings. You will also forecast future trends, and handling the future new issued perfumes for the company are we clear?” He said like a pro professional personality, with his simple words I feel like I was talking to the richest and genius businessman in the country.

Naamize ako sa uri ng pagsasalita nito, hindi ko alam pero pakiramdam ko isa siya sa mga dapat iniidulo pagdating sa business. “Yes Sir,” he said.

“And I heard from Mr. Oliveros that you’re in need to help your family that’s why he suggested you here and ass your new employer, I also want to offer you sideline job that would bring you extra income and at the same time it won’t affect your full-time job,” natigilan ako sa kanyang sinabi kaya tinignan at hirap ko siya ng maayos at tinignan sa kanyang mag mata.

Totoo ba?

“Seryoso kayo Sir?! Tanong ko sa kanya, he nodded and lean on his table using his arms. “I would be needing a personal assistant during my meetings and since you’re the new market research analyst it would be an advantage for you when I bring you to my meetings and you would gain easier access to gathering data from other clients and the market around the company. What do you think?” he said and this time he smiles.

His smile brought blessings and extra income for me, “Tinatanggap ko ho Sir, magtratrabaho ho ako nag mabuti at makakaasa ho kayo na ibibigay ko lahat nga aking makakaya para makatulong sa kumpanya,” sagot ko sa kanya.

He nodded and close his eyes, kaya napansin ko ang laba ng kanyang pilik mata, ang ganda ng mag ito.

“Ok, we’re settled for now, I’ll see you on Wednesday for yoru first day here in Delavine’s, Miss Cortez,” he said and stand up to shake hands with me, nakipagkamay ako sa kanya at pakiramdam ko para akog humawag sa kamay ng Korean actors dahil sa ganda at lambot nito.

“Thank Sir,” sambit ko at naglakad na palapit sa pinto, nagulat ako ng nasa likuran ko pala siya at siya na ang nagbukas ng pinto para sa akin.

“See you,” he said and smile again. Naiilang akong tumango at tumuloy na palabas at tinext ko kaagad si Jade gaya ng sabi niya. Maya maya lang ay andito na si Jade para sunduin ako at dinala ako sa ka kanyang opisina.

Nagwentuhan kami ng mga bagay-bagay habang nagtratrabaho siya at hanggang sa matapos na siya at nag-aya na siyang umuwi.

“Tara na, tapos naman na ako,” kinuha niya ang bag niya at tinulugan din ako sa mga dala ko bago kami lumabas ng opisina niya at i-lock ito.

“Aberry?” nagulat kami ng biglang may tumawag kkay Jade paglabas naming sa opisina niya. Lalake ito na maykatangkaran at mukhang mataas din ang posisyon dito sa kumpanya.

“Oliver si Alliana pinsan ko, Ali si Oli siya ang Finance Manager dito at kaibigan slash kapit bahay ko rin,” pagpapakilala ni Jade sa kanya at inalok ako nitong makipagkamay kaya tinaggap ko.

“Nice to meet you, Oliver,” pagpapakilala mismo ng lalakeng ito pagkatapos makipagkamayan. Tumango ako at sumagot. “Alliana po sir” and slightly bow my head on him.

“No, just Oliver,” agad nitong sambit at ngumiti sa akin. “Pwedi pa akong tumulong?” sabi nito kay Jade at ngumiti dito, iba ang ngiti na kanyang pinakikita sa akin at kay Jade kaya hindi ko maiwasang pagmasdan silang dalawa. “Sige, maraming salamat,” sabi ni Jade kaya kinuha sa akin ni Oliver ang malaking bag ko sa likuran at ang maletang dala ko at sumakay kai sa elevator.

“Dito ka magtratrabaho Alliana?” nagulat ako ng tanungin ako nito pero agad akong sumagot. “Oo, dati akong nagtratrabaho sa resort sa Zambales pero inalukan ako ng boss ko na magtrabaho dito sa Manila, isang malaking opurtunidad ito kaya tinggap ko” masaya kong sambit.

“As a?” tanong nito sa posisyon napapasukin ko dito sa kumpanya. “Market research analyst ang magiging trabaho ko dito,” sagot ko sa kanya.

Nagkaintindihan kami nito nangmagsalita ito tungkol sa demographic and financial issues at magaling ito, tila matalino ito pagdating sa pera at tao. Kaya masasabi kong maganda itong kausap patungkol sa Negosyo.

Nagkwentuhan kami hanggang sa makarating kami sa apartment na tinutuloyan nila, at tinulungan niya kami ipasok ang mga gamit ko sa loob ng unit ni Jade. Maganda ang unti ni Jade, malawak at maganda ang interior kaso puno ng kalat, ano pa nga bang aasahan ko sa kanya.

“Salamat sa pagtulong Oliver,” pagpapasalamat ko dito ng matapos niya na ipasok ang lahat ng gamit ko. “You’re welcome,” sagot nito at tumango bago nagsimulang naglakad papuntang pinto at sinundan siya ni Jade, sinilip ko silang dalawa na nag-usap ng nakangiti. At hinawakan pa nito ang ulo ni Jade kaya hindi ko na talaga mapigilang makaramdam ng iba.

“Hoy, ginulo pa yong buhok ko!” Jade haze at tumakbo lang si Oliver. Kaya naglakad ako papunta kay Jade ng isara niya ang pinto at,“Hoy ano mo yon?“tanong ko sa kanya.

“Wala,” sagot niya pero alam kong hindi lang wala iyon.“Sigurado ka?” tanong ko at tinignan siya ng mabuti, “Baka may tinatago ka sakin, Jade?” sabi ko pero tumawa lang siya sa akin.

“Sira ka, wala kaibigan ko yong tao tyaka isa pa, alam mo ba yong Camera na gustong gusto ni Papa?” pagpapaliwanag niya kaya tumango nalang ako at inalala ang gusting camera ni Tito.“Oo.”

“Meron siya non’ at sabi niya tutulungan niya akong maghanap ng ganon para kay Papa.” sabi niya kaya sumangayon ako pero natangong ako muli. “Edi maganda, basta friends lang kayo talaga?”

“Oo nga loko ka, mag- ayos na nga tayo at maglalaro pa ako mamaya, kailangan kong magstream wag kang mangugulo ah” sabi niya. “Yeah. magbabasa rin ako mamaya kaya makaka-asa ka ng tahimik ang laro mo mamaya.” sabi ko at nagsimula na maglinis kasama siya. Nagprisinta na din ako na magluto ng hapunana at kumain na kami kwentuhan ulit at kaming dalawa ang naghugaw ng plato gaya ng dati.

Pagkatapos nagpaalam na siya na maglalaro at vinedideohan niya nag sarili niya at kala mo may kaaway ito. Panay ang salita at pagmumura, hindi ko nalang siya pinasin at nagbasa ng libro. Hanggang sa hindi na malayan na nakatulog na ako.

Sana tawagan mo ako bukas Louie.

Chapter 26

Kinabukasan ay nagising ako ng maaga, at madilim pa sa labas naghanda na ako ng almusal para sa aming dalawa. Nakita ko na ang paggalaw ni Jade pero nang makitang nagluluto ako ay natulog siya ulit kaya umiling-iling na lang ako.

Nagluto ako ng itlog at bacon na galling sa ref niya at nagsangag lang din ng kanin para sa aming dalawa, nilabas ko din ang bico na gawa ni Lola. Habang nagpriprito nakita kong umilaw at tumunog ang phone ni Jade kaya gumising ito at umupo para sagutin ito.

Tumayo at naglakad ito papuntang banyo para maligo habang may kausap sa cellphone.

Nagpatuloy ako sa pagluluto at sinisilip ang aking cellphone kung tumatawag ba si Louie or nagtext na ito pero hanggang ngayon wala pa rin. Tinext ko siya kagabi pero wala paring text mula sa kanya.

Natigilan ako ng umilaw ang aking cellphone kaya mabilis ko itong kinuha at tinigna kung sinong tumatawag, akala ko si Louie na pero hindi pala sila Amiel. Mabilis ko itong sinagot, “Hello, Amiel!!”

“Ate kamusta ka dyan—“Amiel, “Teka ako muna pakauspa ako sa Apo k––,” Lola, “Hindi sandali lang ako muna!” Lolo. Natigilan ako ng marinig silang nagaagawan sa telepono.

“Si Papa muna pwedi?” sambit ko kaya tumigil silang tatlo at narinig kong inabot nila ito kay Papa. “Anak Candida kamusta ka dyan sa Manila?” tanong ni Papa mula sa kabilang linya.

“Ok, lang ho ako Pa andito na po ako sa titirhan ko,” sabi ko at lumingon sa pinto ng kwarto kasi baka marinig ako ni Jade.

“Mabuti naman anak,” sambit ni Ppaa at tila na relive siya sa sinabi ko, “Pa bukas ako amgsisimulang magtrabaho, mas doble ang kikitain ko dito dahil hindi lang Market research analyst ang gagawin ko magiging P.A din ako ng CEO kaya sigurado next week mababayaran na natin ang bayarin ni Amiel sa school. Pati na rin ho ang tubig at kuryante Papa,” masigla kong sambit pero namimiss ko na sila.

“Maraming Salamat anak ko,” sabi ni Papa kaya ngumiti ako at tumango kahit hindi naman niya ito makikita. Nakipaguspa ako kay Lola, Lolo at Amiel hanggang sa makarinig ako ng sigaw mula sa CR sa kwarto ni Jade. “Pa tatawag na lang ho ako ulit, bye po,” pinatay ko ang tawag at tumakbo sa loob ng kwarto ni Jade at pumunta sa pinto ng CR.

“Jade anong nagyayari sayo dyan? Ok ka lang ba?“nagaalala kong tanong at pilit kumakatok sa loob. Bumukas ang pinto ay sumilip siya, “Nakahanap na ako ng Nikon S3 para kay papa Ali!!!” masayang sambit nito.

Baliw ito, akala ko naman kung ano! “Talaga!” tanong ko kaya mas lalo siyang ngumiti. Tumango din ako at ngumiti pero agad ko siyang tinignan ng masama at sinabi. “Edi kung masaya ka wag kang sumisigaw at tumatalon dyan sa loob madulas ka dyan!” suway ko sa kanya dahil akala ko may nangyari nang masama sa kanya ayon pala yon lang.

“Sungit naman,” bulong niya at sinara ang pinto ng banyo. Naligo na ito at pagkatapos sabay aming kumain ng almusal. “Buti andito ka na Ali, kailangan ko talaga ng masarap na luto tuwing umaga para gumana ang utak ko sa trabaho hahaha, tapos ang bico ni Lola talagang walang pagbabago,” sabi ni Jade habang patuloy ang pagkain.

Tumango na lang ako at nagpatuloy sa pagkain. “Oh, siya sige na papasok na ako, sigurado ka bang wala kang kailangan puntahan ngayong araw?” tanong niya habang inaayos ang kanyang buhok at sinusuot ang bag niya, naghahanda na sa pagpasok sa opisina.

“Oo, magbabasa lang ako buong araw kailangan ko kasing pag-aralan ang mga maaring maging projects ko dito sa Manila,” sagot ko habang nililigpit ang pinagkainan namin. Tumango-tango siya bago ngumiti sa akin. “Sige pala mauna na ako ah bye see you later,” she said and leave the unit.

Naiwan akong magisa dito at nang matapos akong maghugas ng plato ay kumuha na din ako ng damit ko para maligo at masimulan nang magbasa at mag-aral. Hindi ko gaano kilala ang Manila pati ang systema ng market dito kaya pag-aaralan ko muna para handa ako bukas pagpasok ko sa trabaho.

Habang nagbibihis ay binuksan ko ang TV ni Jade para manuod muna bago magbasa, maaring may balita dito na maaari kong pagkuhanan ng kaalaman tungkol sa Manila market strategies.

Pagbukas ko ng TV ay agad bumungad sa akin ang kumakantang si Dazzel, natigilan ako sa pagpupunas ng aking buhok ng makita siya. Nakasuot ito ng gold long gown at kitang-kita ang malapurselanang kutis nito at nagigibabaw ang dimples niya sa kanyang pisngi. Napansin ko rin na nagkulay ito ng buhok, kulay gray na ito kaya mas lalong nangibabaw ang kanyang kaputian.

Bigla kong naalala na andon siya kahapon sa Unit ni Louie, siguro kailangan nilang magsama doon dahil magkarelasyon sila at wala akong dapat ikagulat tungkol doon.

Pinatay ko din agad ang TV at mas pinili na lang magbasa, naiwan din ako ng text kay Louie kung sakaling may oras ito.

Nagsimula akong magbasa ng mga luma kong libro tungkol sa marketing strategies para makalikom muli ng magandang idea, sumunod naman kong binasa pagkatapos non’ ay ang tungkol sa Manila demand and market process. Inalam ko kung gano umeepekto sa kabataan ang online advertising at influences advertising, dahil kailangan kong alamin kung ano nga ba ang mag nais ng mga kabataan ngayon, pati narin ang mga nakakatanda.

Sisiguraduhin kong may malaki akong maitutulong sa trabahong ito, binigyan ako ng ganito kalaking upurtunidan kaya dapat patunayan ko ang aking sarili at ipakita na may maiiaambag ako sa kumpanya.

Habang busy ako sa pagbabasa biglang tumunog ang phone ko at nakita kong tumatawag si Louie kaya mabilis kong binitawan ang mag librong hawak ko. Inabot ko ito at agad sinagot.

“Louie!!!” excited kong sambit.

“Hi,” he said from the other line, bakas sa boses nito na pagod ito kaya nawala ang ngiti ko, naawa ako sa kanya, alam kong pangarap niya ito pero alam ko ring napapagod din siya at limitado lang ang oras ng pagpapahinag niya. Kumakain pa kaya ito ng maayos.

“Sorry, hindi ko sinabi sayon a darating ako, andito ako ngayon sa bahay ng pinsan ko dito na ako magtratarbaho sa Manila, tinggap ako ng isang malaking kumpanya dito kaya tinggap ko kaagad para makatulong na din sa pamilya ko at kay Amiel. At isa pa makikita na kita lagi dahil mas malapi––,” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng huminga siya ng malalim.

“I wish I could lay on your shoulders right now, gusting gusto kitang yakapin kahapon pero hindi pwede,” he said.

Natigilan ako at dahan-dahang napasandal sa upuan, “Magpahinga ka Louie, please lang,” bulong ko.

“How could I do that when your shoulder was my resting spot,” sambit nito sa inaatok na boses. Naalala ko naman ang sinabi niya, simula collage kami pagnapapagod siya sa trabaho sa student council pinapatawag niya ako at sasabihing may trabaho siyang iappagawa pero ang totoo papaupuin niya lang ako sa kanyang tabi para sumandal siya sa aking balikat at iidlip ng ilang oras.

“Gusto mo bang puntahan kita ngayon?” tanong ko sa kanya.

“No, I’m at the shoot here at the building nagpapahinga lang ako saglit and I’ll be in need later, tumawag lang ako para marinig ang boses mo,” he said that made me smile.

“Nako, tapsi lang katapat n’yan, kain tayong tapsi pagmay time ka at magkita tayo,” I cheer him up and I heard him chuckled at the other line kaya napangiti na ako.

“Cook for me then when we meet, Tapsi tayo.” sabi nito, masaya akong kahit papano ay napapagaan ko ang pakiramdam niya. “Babe, tara na, they’re going to take shots of us na,” narinig kong boses ni Dazzel sa kabilang linya. “Ok,” Louie answer her before he whisper at me.

“I’ll be leaving for now; I’ll call you when I have time ok,” he whispers and ened up the call. Binaba ko ang aking cellphone at huminga na lang ng malalim.

“Tapsi.”

Chapter 27

Hindi ko na namalayan kung anong oras umuwi si Jade kagabi dahil nakatulog na ako pero pinaghandaan ko siya ng hapunan, at siniguro kong kakainin niya ito at makikita kaagad. Nagising ko kinabukasan ng nagising ako ng madaling araw at hindi ko na nagawa pang bumalik sa pagtulog kaya nagbasa na lang ako at naghanda na ng almusal.

Ito ang unang araw ko sa kumpanya, hindi ko alam kung anong dapat kong iexpect sa Delavine’s pero pakiramdam ko marami akong matutunan dito, at alam kong gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para maipakita na tama ang desisyon ni Sir. Olivero na ipasok ako dito sa kumpanya.

Naligo na ako pagsapit ng alas singko ng umaga, nalinis din ako ng kwarto ni Jade habang natutulog ito ng mahimbing, yakap-yakap ang isang manika na hindi ko naman nakita dito kahapon nong naglinis ako.

Natapos na akong maglinis lahat lahat ay hindi pa rin gising si Jade kaya napagisip-isip kong gisingin na siya dahil 6:30 na ng umaga, sumikat na ang haring araw.

“Aberry, gising na, 6:30 na, first day ko ngayon tar ana mag-almusal na,” sambit ko habang nakatayo sa harapan ng kama niya, unti-unti itong gumising at minulat ang kanyang mga mata, tinignan niya ako mula ulo hanggang paa gamit ang mapungay niyang mga mata.

Tinignan ko rin ang aking sarili dahil sa ginawa niya, nagsuot ako ng isang simpleng white t-shirt at kulang cream cotton linen ankle length pants at pinusod ko rin ang aking buhok ng maayos para hindi ito makaabala sa pagtratrabaho ko mamaya.

Nangmapansin kong nakatingin lang siya sa akin at panay ang pahimas sa yakap nitong manika ay nagsalita na ako, “Tumayo ka na dyan, tyaka san galling yan?” tanong ko at umupo sa kama niya.

“Si Wowo,” inaantok nitong sagot. “May pangalan yan?” tanong ko, dahil ang layo ng sagot niya sa tanong ko kanina, ang sabi ko saan galling dahil hindi ko ito nakita kahapon nong naglinis ako ng buong unit, tapos ang sagot ni Si Wowo?

Tumango lang ito na parang walang gana sa buhay, kaya tumayo na ako at iniwan na siya sa kwarto niya. Narinig ko ang pagpasok niya sa banyo kaya inayos ko na ang almusal at ininit ulit. Paglabas niya ay inaya ko na siyang kumain pero pansin kong may mali sa kanya.

Pero mas pinili kong hindi magsalita at hintayin na lang siyang magsalita ng kusa para sa kanyang sarili. Hanggang sa pumasok kami sa kumpanya nanatili siyang tahimik at tulala, tila may malalim na iniisip. Kasalukuyan kaming naglalakad sa lobby ng kumpanya ng magsalita na siya, “Ali, mamaya pala kaya mon a bang umuwi mag-isa?” tanong niya habang patuloy kami sa paglalakad.

Tumango ako bilang sagot at tinignan siya, “May lakad ka?” tanong ko, gusto kong malaman kung may problema ba siya.

“Oo sana eh, baka hindi kita masabayan sap ag-uwi,” nakita ko ang pagiwas ng kanyang mata sa akin, at tila nahihiya siya sa akin, tumango-tango na lang ako sa kanya at pagpatuloy kami sa paglalakad, sobrang lawak ng kumpanyang ito, kung ikukumpara sa amin parang first floor ng mall ang Lobby na ito, may mga stall din dito sa baba kung saan pweding kumain ang mga employee, ay coffee shop na maliliit.

“Good morning!” napalingon kami ni Jade ng biglang nagsalita si Lana sa gilid namin. “Oh, bakit nakasuot ka ng sunglasses sa loob ng kumpanya Lana? Anong nakain mo nanaman?” tanog ni Jade dito dahil agaw pansin ang suot nitong itim na salamin sa loob ng kumpanya, pinagtitinginan siya ng mag dumadaan.

“Kinagat kasi ng ipis yong mata ko kagabi kaya kailangan ko nito gurl,” sabi niya at sinubukan sanang tignan ni Jade ito pero pinigilan siya ni Lana at sinabi, “Don’t touch, baka malasin ka,” pananakot pa nito kaya nagkatinginan kami ni Jade at naglakad na ulit.

“Dito na ako mga gurl, Ali goodluck sayo,” malakas at masiglang boses nitong sambit bago tumakbo sa department niya. “Salamat Lana,” sambit ko kahit hindi niya na narinig.

“Excited ka na ba?” tanong ni Jade habang papalapit kami sa opisina niya. “Oo naman.” sagot ko at ngumiti.

“Goodluck sayo, I mean sa atin pala,” sabi niya at hinatid ako sa katabing pinto ng opisina niya na may nakapaskil na M. Research Dept. office.

“Goodluck,” bulong niya at tinulak sako sa loob at umalis, pagpasok ko sa loob ay dalawang tao ang nakaupo sa magkabilang table at tumingin sa akin. “Good morning,” pagbati ko at yumuko.

“Miss Cortez, right?” sambit ng isang babae at nilapitan ako, nagulat ako ng hawakan ako nito sa braso at hinila papunta sa table na nasa gitna ng dawalang table na occupied. “As our new research Analyst this will be your official table and we are your co-worker slash assistant slash bff’s right Gail,” sabi niya at pinaupo ako sa swivel chair, tumayo silang dalawa sa harapan ko at ngumiti ng napakalawak.

“Hi Miss Cortez, Brylee Guzman po assistant research analyst,” sabi nong humila sa akin kanina. “Ako naman si Abby Gail Fenaz, co-assistant analyst, mas focus ako sa utos ng head,” the other one said, tumango ako at nagpakilala din. “Alliana Candice Cortez, Market research Analyst nice to meet you.”

Tumango sila at nagkamayan kami, pinaliwanag nila ang kanilang mga trabaho dito sa loob ng opisina at tinulungan akong mag-ayos ng aking table.

Wala pa daw ngayon ang head analyst namin na si Miss Ferran, nasa ibang bansa kaya ako muna ang maghahandle ng research analyst dept within 2 months.

Agad na din akong nagsimula sa trabaho ko dito, inayos ko na ang mag papers at mga demographic na kakailanganin ko pagnagstart nang ilabas ang new issues ng perfumes, nagdikit din ako ng picture nila Papa dito sa table ko kasama si Lola at Lolo, pati si Amiel.

“Shettttt!!!” natigilan ako sa pagbabasa ng biglang nagsalita si Gail at tumakbo kay Brylee. “Dalian mo!!” sambit nito at hinila patayo si Brylee at tila may sinilip sa pinto.

Napakunot ang akong noo at tumayo para tanungin silang dalawa kung anong ginagawa nila sa pinto. Para silang ewan na panay ang hagikgik habang nakasilip sa pinto.

“Anong ginagawa niyo?” tanong ko pero tila panag hindi nila ako narinig kaya mas lumapit pa ako at sinubukan silang kalabitin pero hindi parin nila ako pinapansin.

“Ano bang tinitignan niyo?” tanong ko sa mahinang boses pero tinapik lang ni Brylee ang kamay ko at patuloy sa ginagawa, mas lalong lumapakas ang hagikgik nila kaya hindi ko na napigilang buksan ang pinto dahilan para tumuwid sila bigla ng tayo.

“Ano bang tinitignan niyo dit—,” natigilan ako sa aking sasabihin ng tumigil sa paglalakad ang CEO at lumingon sa akin.

Nanlaki ang aking mga mata ng magtama ang aming mga tama, siya ba ang tinitingnan nitong dalawa?

“Good morning, Sir,” sambit ko at yumuko.

“Good morning,” he gently said and continue walking, napalingon ako sa dalawang kasamahan ko na tila mukhang kamatis na sa sobrang pula ng kanilang mga pisngi. Sinara ko ang pinto at hianrap silang dalawa.

“Nakakahiya,” bulong ko. “Hahahaha,” tumawa silang dalawa at bumalik sa kanilang upuan. “Kinabahan ka noh?” tanong ni Gail sa akin pagbalik ko sa aking lamesa.

“Bakit kasi hindi niyo sinabi sa akin na ang CEO pala ang sinisipat-sipat niyo sa pinto,” sabi ko at inayos ang aking T-shirt at ID.

“Ganitong oras kasi dumadaan dito si Papi CEO, ganito na ang routine naming ni Gail.” Kinikilig na sabi ni Brylee sa akin. “Bakit niyo naman siya inaabangan lagi?” tanong ko.

“Duh, super-duper, hotter, smarter, yummy Daddy kaya si Papi CEO!! Lahat nng empliyado dito sa Delavine’s ay tingin sa kanya ay prince charming hindi mob a nakikita kung gaano siya kumikinang habang naglalakad ng seryoso sa hallway, makahulog panty beh,” napakunot ang noo ko sa mga reaksyon nila. Ganito ba nila kagusto ang CEO grabe naman, oo alam kong gwapo ito at kahanga-hanga nga ang aking appeal nito, pero sa tingin ko mas gwapo pa rin si Louie sa kahit na sino.

“Oh, tama na yan magtrabaho na tayo,” sabi ko at bumalik sa trabaho. “Duh, sobrang swerte ko pag ako naging first girlfriend ni Papi CEO,” sabi ni Gail. “Duh, hindi siya nagpaka NGSB para sayo Gail para sa akin yon,” natigilan ako sa narinig ko.

Sa ganong itsura? Ganong edad?

“NGSB.”

Chapter 28

Pagdating ng tanghali ay humiwalay ako kila Brylee at Gail, kumain ako ng tanghalian kasama si Lana at Jade, panay ang kwento ko sa kanila ng mag ginawa ko, hindi ko maiwasang maging masigla pagkinukwento ko sa kanila ang trabahong natapos ko.

Pagkatapos kumain ay nagkwentuhan lang kaming tatlo at panay ang pagpapatawa ni Lana sa aming dalawa, panay ang kwento nito sa crush niya at kung ano-ano pang bagay. Sabay din kaming tatlong bumalik sa kanya kanya naming department at bumalik sa trabaho.

Dahil nasa field ako ng tinapos kong kurso at ito ang trinatrabaho ko ngayon ay mas madali para sa akin tapusin lahat ng papers na ito. Mga alas tres ng hapon ay naisipan kong tawagan si Amiel dahil alam kong nasa bahay na ito ng ganitong oras lalo na Wednesday ngayon, half day lang ang klase nito.

“Hello, ate?” bungad nito. “Oh, Amiel nasa bahay ka na ba? Sila Papa?” tanong ko narinig ko ang pabukas niya ng pinto at pagbaba niya sa hagdanan mula sa kabilang linya.

“Pa si ate!” sambit nito, “Hello, anak Candida?” tanong ni Papa ng siya na ang sumagot sa cellphone. “Pa kamusta dyan? Ano hong ulam niyo kanina?” nakangiti kong sambit at nakita kong pinapanuod ako ni Brylee at Gail na nakangiti rin sa akin ngayon.

“Oo anak, ok lang kami dito, nagluto ang lola mo kanina ng sinigang na baboy anak” sagot ni Papa, bigla kong namiss ang luto ni Lola,wala pa nga akong isang linggo dito sa Manila namimiss ko na sila agad.

“Sarap naman non’ Pa, ikaw ba kamusta naman ang pakiramdam mo? Wag mong kakalimutan ang saklay mo lagi ah, mamaya tumba ka nanaman niyan, sabihin mo kay Amiel linisin lagi ang saklay mo Papa, si Lola ba kamusta na ang sugat niya naghilom na pa ng tuluyan? Si Lolo iniinom ba ang gamot niya lagi? I loud speak mo nga po pa,” sabi ko.

“Yan anak,” sabmit nito, “Amiel?” tawag ko sa aking kapatid. “Ate?” tanong nito.

“Ikaw na ang tumulong kila Papa dyan ah, maglinis lagi ng bahay, saklay ni Papa lagi mong bantayan kung nakakalimutan niya, linisin mo iyon lagi tapos mga gamot nila Lola at Lolo wag mong kakalimutang ipainom sa kanila, umaga, tanghali, gabi.” Sunod sunod kong paalala sa kanya. “Opo ma’am,” sagot nito at narinig kong tumatawa sila Lolo at Lola sa kabilang linya.

“Oh, sige tatawag ulit ako mamaya may trabaho pa akong gagawin, Pa wag makulit ah,” sabi ko, nagpaalam sila at pinatay ko na ang tawag, kinantyawan pa ako nila Brylee kung ilan taon na daw ang kapatid ko, mga loko talaga.

Natapos ang uang araw ko sa trabaho ng wala namang aberya, umuwi ako mag-isa gaya ng napagusapan namin ni Jade, buti na lang mabilis kong naalala ang daan pauwi sa unit niya.

Lumabas din ako pagkatapos magbihis para makapamili ng lulutuin kong hapunan sa malapit na convenience store dito. Habang naglalakad pauwi natigilan ako ng makita sa tindahan ng bigas, na pinapalabas si Louie sa TV kasama si Dazzel.

Mabilis akong bumalik unit ni Jade at binuksan ang TV. Para panuodin si Louie, nasa TV show silang dalawa ngayon.

“Miss Dazzel maari mo bang ishare sa amin kung anong klaseng boyfriend ang ating rising star na si Louie Natividad,” tanong ng host dito, zinoom ng camera kung pano nagtinginan at nagngitian si Louie at Dazzel, pagkatapos ay binaba ito sa magkahawak nilang kamay.

“Should I say it Babe?” natatawang tanong muna ni Dazzel kay Louie at sumandal sa balikat nito, habang ngumingiti naman si Louie sa kanya.

Nakaramdam ako ng pagbigat sa aking dibdib, umupo ako sa sofa at nilagay ang upan sa aking hita. Mahigpit ko itong hinawakan at kinakabahang hinintay ang sasabihin ni Dazzel.

“Well, my Louie is the type of guy with a chill vide, he has a really good sense of humor”

“My Louie,” bulong ko at patuloy na sa pakikinig. “He always rubs my back as his hobby and he played with my fingers when we’re at the set, he always makes simple things that comfort me, because we all know that being an artist is stressful, we barely have enough sleep but when I’m with him, I can easily fall asleep as long as he’s holding my hands, my boyfriend is so sweet that’s why I will never let him go,” biglang pumasok sa isip ko yong oras na tumawag si Louie sa akin, sabi niya natutulog si Dazzel sa tabi niya nong mga oras na iyon, ibig bang sabihin non’ magkahawak silang kamay sa oras na iyon?

“His playing your fingers? Why tho?” Tanong ng host dito. “I don’t know maybe because he wants to get my attention always,” sagot ni Dazzel.

I bitterly smile on what she answers, dahil ganon na ganon nga ang dahilan ni Louie simula first year collage kami.

“Bakit mo ba pinaglalaruan ang kamay ko! Nagbabasa ako ah!!!” Singhal ko dito ng hindi nito tigilan ang paglalaro sa mga daliri ko.

Andito kami ngayon sa loob ng opisina ng student council, nagbabasa ako ng mag platapormang isasagaw ng student council habang itong si Louie ay nakayuko sa lamesa sa tabi ko at nilalaro ang aking daliri.

Tinignan niya ako at ngumiti, “Kanina ka pa kasi nagbabasa dyan, hindi mo ko pinapansin kaya nagpapansin ako gamit itong kamay mo,” he said and chuckled, he continues playing with my fingers hanggang sa hindi ko na kinaya at binaba ko na ang aking binabasa.

“Hindi ka talaga titigil?” tanong ko at tinignan siya ng masama.

Umupo siya ng maayos at tinulak palayo ang binabasa ko at ngumiti ng ako ay harapain niya, “Tapsi?” sabi niya at binigyan ako ng mas malawak na ngiti.

Hindi ko alam pero natawa ako sa itsura niya kaya hindi ko na napigilan tumawa ako at sinabi, “Sige na nga,” umiiling-iling kong sagot at agad niya na akong hinila palabas at nagtungo sa tapsilogan.

Simula non lagi niya nang pinaglalaruan ang aking daliri tuwing gusto niyang agawin ang atensyon ko.

“Louie totoo bang nilalaro mo ang kamay niya para maagaw ang atensyon nito?” Tanong ng host kay Louie.

“Yes.”

“Siya lang ba ang babaeng ginagayan mo?” kinikilig na tanong ng host. Mahigpit kong hinawakan ang punda ng unan habang hinihintay ang sagot nito, pero tumango si Louie at hinalikan siya sa pisngi ni Dazzel.

Pikit mata kong pinatay ang TV at sinandal ang aking ulo sa sofa, “Trust his words,” bulong ko at pinatong ang aking braso sa aking noo at huminga ng malalim.

Tumunog ang phone ko kaya inabot ko ito at binasa ang text.

From Unknown Number,

See me tomorrow, I’ll be discussing things with you.

Sino ito? Binasa ko lang ito at inisip kung sino ang maaring magtext ng ganito sa akin?

Maya maya lang ay tumunog ulit ito at may sumunod na text ito mula parin sa unknown number.

From Unknown Number,

By the way, this is the CEO.

Chapter 29

From Unknown Number,

By the way, this is the CEO.

Nagulat ako ng magpakilala ito, hindi ko inaasahang magtetext sa akin ang CEO? Hindi ko alam kung sasagutin ko ba o hindi pero pakiramdam ko ang bastos pag hindi pero nahihiya ako. Anong sasabihin ko?

Ginulo ko ang aking buhok dahil sa hindi ko malaman kung anong gagawin, sagutin ko ba? Natatakot ako!!

Tumunog muli ang Cellphone ko kaya sinilip ko ito, dalawang message na ang natanggap ko sa pagkakataon na ito.

From Unknown Number,

I guess you’re sleeping already, you’re not replying?

From Louie,

I’ll be flying to Singapore with Dazzel tomorrow, I’ll text you when I’m back. Good night.

Nang Mabasa ko ang massage ko ni Louie, hindi ko alam pero nakaramdam na lang ako ng inis kaya hinagis ko ito sa sofa at nagluto na ng hapunan para kay Jade, pagkatapos ay diretso akong natulog.

Kinabukasan nagising ako ng maaga at naghanda na ng almusal, sabay kaming pumasok ni Jade. Sana lobby pa lang ako ay nakasalubong ko na ang secretary ng CEO, kaya pinauna ko na si Jade at Lana.

“Good Morning Ma’am,” pagbati ko, she nodded at me and speak, “The CEO is waiting for you Miss Cortez,” she said and turn her back on me, as she started walking and I followed her up to the CEO’s office.

Pagbukas niya ng pinto ng opisina, agad kong naramdaman ang malamig na hangin mula sa aircon, kahit fully air condition itong buong building pakiramdam ko mas malalig ang hangin dito sa loob ng opisina ng CEO.

Kakaibang hangin, nakakatakot at nakakakaba pagpapasok. “Miss Cortez?” tanong ng secretary ng mapansing hindi pa rin ako pumapasok sa loob ng opisina.

“A-ah hehe,” tumawa ako at tumuloy sa loob, sinara n anito ang pinto at buong tapatang akong naglakad papalapit sa harap ng table ng CEO. “Good morning Sir,” pagbati ko pero nakatuon ang aking tingin sa aking paa.

“Am I on the floor Miss Cortez?” tanong nito gamit ang napakalalake nitong boses, malumanay pero malakas ang dating ng kanyang boses.

Agad kong tinaas ang aking ulo ng marinig ang sinabi niya, “No, Sir,” I said, he chuckled and smile at me, he pointed at the chair in front of his table, “Have a seat,” he said.

Sinunod ko ang kanyang sinabi at pilit iniiwas at itinutuon ang aking tingin sa ibang lugar, “You didn’t reply to me last night, do you really sleep that early?” he gently asks while playing with his silver pen.

Naalala ko hindi ko pala siya nasagot kagabi!!! Dahil sa inis ko kay Louie nakalimutan kong nagtext pala ito sa akin.

“Yes, Sir,” pagsisinungaling ko at ngumiti ng pilit sa kanya, tumango-tango siya at ngumiti muli.

Bakit sabi ng iba seryoso ito lagi, pero bakit simula nong nakita ko siya hindi naman siya ganon gaya ng sinasabi ng mga empliyado dito. “I called you out here to give you this,” he said and handed me a thick bind book and when I read it, its say’s Delavine’s Guidelines.

Kinuha ko ito mula sa kanya at pinatong sa aking hita, “Thank you, Sir,” sambit ko at umiwas muli ng tingin, nakakailang naman kasi itong tignan sa mata, nakakaintimidate at diretso siya tumitig. Tatayo na sana ako para basahin na lang ito sa office naming pero nagsalita muli ang CEO.

“Read it here” he said, napatingin ako sa kanya nang may pagkalito sa kanyang sinabi. Dito ko babasahin? “Sir?” tanong ko.

“Read that here, you can’t bring that outside because it’s a company’s private information. I want you to read that for you to have a better advantage on making research for the company and for you to be able to handle things as my assistant, my secretary already had a lot of work to do and I don’t want to push her to her limit, so I expect you to help me to lessen her job,” he said with a calm expression.

“I understand, Sir.” sagot ko at bumalik sa pagkakaupo sa harap ng table niya at nagaalilangan ako magbasa, nang mapansin nitong hindi ko ito ginagalaw nagsalita ito muli. “Take your time to read Miss Cortez,” nakangiti niyang sambit.

Bakit ba siya ngiti ng ngiti, ang creepy sabi ng empliyado hindi ito ngumingiti?!

Nagsimula na akong magbasa, sobrang dmaing private informations dito gay ang sabi niya, kaya mas lalo akong naeengganyo magbasa dahil sobrang daming strategies na nakapaloob dito. Malaking tulong nga ito pagnagsimula na akong gumawa ng research para sa new issue.

Sa sobrang naenganyo ako sa pagbabasa hindi ko namalayan ang oras, tumigil na lang ako ng tumayo ang CEO at inayos ang kanyang damit.

“Come with me Miss Cortez, I’ll be having lunch meeting right now,” he said and started to walk through the door, mabilis kong binitawan ang libro sa table niya at sumunod sa kanya. Paglabas naming ay inabutan lang siya ng folder ng kanyang Secretary at naiwan na ito doon, habang kami naman ay tumuloy sa parking lot at sumakay sa isang magarang sasakyan.

“Ahm?” napatingin ako sa kanya ng agawin nito ang attensyon ko sa paglalagay ng seatbelt. Nagtagpo ang aming mga mata sa view mirror at, “Do you want me to be your driver?” natatawang sambit nito.

Narealize ko ang kanyang sinabi, “Ay!” sagto ko at mabilis bumaba mula sa back seat at lumipat sa passenger seat.

Hiyang-hiya kong inayos ang seatbelt dito sa harapan, habang patuloy ito sa pagtawa. “Let’s go,” he said ng tignan ko siya ng masama.

He started the engine and drive our way to the meeting his pertaining too. Isang magarang Japanese restaurant kami pumunta at sa loob ng private room naganap ang meeting nila. Habang sa meeting patuloy ang pagbigay sa akin ng CEO ng pagkain kaya kumakain lang ako buong meeting.

Paglabas namin sa restaurant ay agad kaming sumakay sa sasakyan niya dahil sa init, “We’ll head to the site for a moment,” he said, at kahit hindi ko alam kung anong tinutukoy na niyang site tumango na lang ako at tinignan ang aming dinadaanan.

“We’re here,” he said, tumigil kami sa isang contruction site na sobrang lawak. Pagkalabas namin mula sa sasakyan niya ay agad aking inabutan ng hard hat. May lumapit ding middle aged man na nakipag-usap sa kanya tungkol sa site.

Nakasunod lang ako sa kanila ng biglang tumunog ang Cellphone ko. Nang ilabas ko ito mula sa bag ko agad kong nakita ang panagalan ni Louie.

From Louie,

We’re here in Singapore, do you want anything?

Anong ibig nyang sabihin sa do you want anything, siya ang gusto kong makita at makasama.

To Louie,

Wala naman akong kailangan, magenjoy ka na lang dyan, ok.

From Louie,

Pasalubong? Walang tapsi dito ah haha.

Parang nasa good mood siya ngayon ah. Tumalikod muna ako kila CEO at nagpatuloy sa pagtext sa kanya.

To Louie,

Bilhan mo na lang ako ng masarap an pagkain muna dyan ok na ako don, at gusto ko ikaw ang magbibigay sa akin pagbalik mo dito.

From Louie,

Oo naman, magkita tayo pagbalik ko ok, I miss you so bad 100.000 times super-duper!!

Hindi ko mapigilang mapangiti dahil sa reply niya, namimiss na din kita ng sobra. Nagulat ako ng biglang may nakita akong sapatos sa tabi ko at nakarinig ng pekeng pagubo mula sa CEO…

“You’re on-work Miss Cortez!”

Chapter 30

“You’re on-work Miss Cortez!” maotoridad nitong sambit, kasabay naman non ay ang pagtunog ng aking cellphone, tumatawag si Louie!?

Sumama ang tingin ng CEO sa akin kaya agad kong pinatay ang tawag at tinago ito sa aking bag, pagkatapos ay kinakabahan kong hinarap ang CEO.

Dahan-dahan kong niyuko ang aking ulo bago nagsalita, “Sorry, Sir.” mahina kong sambit.

“I bet you just read the company policies under the book I handed you a while ago, you’re in the middle of your work and you’re just texting with someone on your phone, when you are supposed to be beside me listening to what Mr. Santiago said because I might need a copy on what he said later,” hindi ko maiwasang manibago ng marinig ang iritado nitong boses.

Totoo nga nag sinabi nila Brylee strikto ito sa trabaho. Alam kong mali ako kaya magsosorry na lang ako, “Sorry po Sir, it won’t happen again, I promise.” I said and slowly glance at him.

I watch how his jaw clenched and veins from his neck that simply show as he gulps and gaze at me. “Looking forward to that,” biglang bumalik ang pagiging kalmado nito at hinila ang aking kamay papalapit ulit sa tinutukoy niyang Mr. Santiago.

Nakinig ako sa usapan nila at tumitingin-tingin sa paligid. Engineering pala si Mr. Santiago at siya ang naghahandle ng site na ito dahil ito ang panibagong branch ng Delavine’s Scent.

Umikot kami sa buong site at sobrang daming pinapaliwanag si Mr. Santiago kay CEO kaya naglabas na ako ng maliit na papel at sinulat ang importanteng sinasabi nito, habang naglalakad ay nagsusulat ako.

“That would be all my concern Mr. Delavine thank you for lending your time visiting the site Sir,” magalang na sambit ni Mr. Santagio at nginitian ako.

I bow my head to him, “No problem Mr. Santiago, I’ll be monitoring this site and the one in Tagaytay,” CEO said and glance at me. “We’ll be heading now Mr. Santiago,” he said.

“Ok, Sir,” umalis na kami at bumalik sa sasakyan nito, palubog na ang araw hindi ko naharap ang papers sa table ko nito, bukas na lang siguro magoover time na lang ako.

“Let’s have some early dinner since it’s already past 6 pm,” the CEO said while he put his seatbelt on.

“Ok po, Sir,” sagot ko at hinayaan na lang ito sa pagdra-drive, gusto kong tignan ang cellphone ko pero natatakot ako baka magalit nanaman si CEO sa akin.

Hindi pa rin mawala sa isip ko ang biglang pagseseryoso niya sa akin kanina, tapos biglang bumalik sa pagiging kalmabo. May problema ba ito sa mood niya? O baka bipolar siya.

Nakakainis minsan na nga lang tumawag si Louie hindi ko pa nasagot!

---

Magdadalawang linggo na akong nagtratrabaho sa Delavine’s at madalas akong sinasama ng CEO sa mga meeting niya at mga sites, kaya madalas na rin akong nagoover time sa trabaho.

Sobrang daming gawin pero ok lang, malaki ang aking sinusweldo kaya wala pang isang buwan bayad na ni Amiel ang bayarin sa kanyang school pati na rin ang bayarin sa bahay ay nabayaran ko na. Sulit ang pagtratarbaho ko ng sobra dahil mas napupunan ko na ang mga pangangailangan nila Papa sa bahay.

Pati na rin ang maintenance ng gamot nilang tatlo sa bahay. At dalawang linggo na ring hindi pa bumabalik dito sa pinay si Louie. Naextend daw kasi ang trabaho nila doon ni Dazzel dahil don na daw nila ishushoot ang MV ng pangalawa nilang Album.

Sa trabaho ko naman ay nakakatipid ako sa pagkain dahil tuwing sinasama ako ng CEO sa kung saan sagot nito ang pagkain ko ng breaksfast, lunch at dinner dahil giangabi kami lagi sa sobrang daming kailangan gawin ng CEO. Ang secretary kasi nito ay buntis na ngayon at laging sinusundo ng maaga ng asawa kaya madalas kinukuha ko na din ang trabaho nito.

“Miss Cortez,” mabilis kong nilapitan ang CEO ng tawagin ako nito habang busy sa pagbabasa ng mga tambak na papers sa kanyang table dito sa loob ng opisina niya.

“Yes, Sir?” tanong ko, medyo nasanay na din ako sa lakas ng appeal niay at hindi na ako kinakabahan sa kanya. Magaan na din ang loob ko dito dahil mabait ito at madaling pakisamahan.

“Can you order two boxes of pizza right now” he said and glance on his watch. “Ok, Sir.” sagot ko at agad tumawag sa pizza restaurant na madalas binibilhan ng CEO.

Pagkatapos ko umorder ng pizza ay siningit kong tawagan si Louie, habang busy ang CEO. Pero mga ilang rings na ay hindi pa rin siya sumasagot.

Nagpapatayin ko na sana ay biglang sinagot niya ito. “Babe, someone’s calling you here,” pero boses ni Dazzel ang bumungad sa akin kaya agad ko pinatay ito.

Nanlaki ang aking mata at nakaramdam ng bigat sa aking dibdib, ang tagal ng sila pero hindi pa rin ako sanay na naririniga at nalalaman na magkasama sila sa oras na namimiss ko ng sobra si Louie.

“Did you order already?” napalingon ako ng magsalita ang CEO at tinitignan ako. Ngumiti ako ng peka at tumango, “Yes, Sir.” at bumalik na ako sa pagaayos ng mga papers na kailangan niyang pirmahan.

Maya-maya lang ay dumating na ang order sa baba kaya nagprisinta akong sasalubungin ito pero hindi pumayag si Sir. Siya din ang nagbukas ng pinto para dito at nagabot ng bayad mula sa sarili niyang bulsa.

Nanlaki pa nga ang aking mga mata ng makitang sobra sobra ang binigay niyang tips sa delivery boy, tss tamang flex ng kayamanan.

“Candice Let’s eat,” he called me by my second name and seat on the couch inside his office and open the pizza on his mini-table. “Sige ho Sir, kayo na lang po buso––,” he cut me out.

“You’re not, seat here and eat with me. Later we have dinner meeting and after that I send you home,” diretso nitong sambit at nagsimula nang kumain ng pizza habang nagbabasa ng papeles.

Wala akong nagawa kundi sundin ang sinabi niya at kumain ng maraming pizza, pilit niya akong pinakain ng limang slice at tinawanan pa ako nito ng muntikan na akong masuka sa sobrang busog.

Lagi siyang ganyan, parang nagiging playful siya pag kumakain kami ng magkasama pero sobrang seryoso sa trabaho at meeting.

“Thank you sa paghatid Sir,” sabi ko sa kanya ng nasa tapat na kami ng Unit ni Jade, mag-aalasingko na ng gabi, siguradong nagalalro nanaman si Jade niyan sa itaas.

“No problem, see you tomorrow and you might digest what you’ve eaten so you can eat more tomorrow,” he playfully said and drive his way home.

Umurap ako pagalis niya, dahil sino ba ang nagpakain sa akin ng maraming pagkain hindi ba siya tapos sasabihin niya kailangan kong magbawas ngayong gabi!!!

Maglalakad n asana ako papasok ng unit building ng tumunog ang cellphone ko.

From Louie,

I’ll be back soon; I miss you so bad.

I sigh.

“You miss me then why are you not here.”

Chapter 31

Pagpasok ko sa loob ng unit ni Jade ay wala pa ito pero maya-maya lang ay dumating na din siya. At sakto naman kakatapos ko lang mag luto ng hapunan kaya sabay na kaming kumain. Madalang na lang kaming magkita nito dahil nagiging busy na kami sa sarili naming mga trabaho. Kaya naghanda ako ng masarap na hapunan para sa aming dalawa, fried adobong baboy at garlic rice ang aking hinanda para ngayong gabi.

“Kamusta ang trabaho mo Ali? napapansin ko lagi ka kasing wala sa opisina, tuwing lunch hinahanap kita kila Brylee sabi nila umalis ka daw kasama ang CEO,” tanong ni Jade habang patuloy sa pagkain at sinasabay ang paglalaro ng kung anong laro sa cellphone niya, basta nakakarinig ako ng madaming barilan.

“Ang totoo kasi nyan Jade nagtratrabaho din ako bilang assistant ng CEO, alam mo naman siguro na buntis ang secretary nito kaya hindi na maharap nito ang paglabas at pagsama sa CEO kaya binigay sa akin ang trabaho na iyon para tulungan ito at mas mapadali ang trabaho ng CEO.” Pagpapaliwanag ko dito.

Tumigil ito sa paglalaro at tinignan ako. “Seryoso ka ba? So ibig sabihin nagtratarabaho ka ng dalawang posisyon ngayon? kaya pala sobrang busy ka,” hindi makapaniwalang tanong nito.

Tumango ako bilang sagot at nagsimula nang kumain ulit, “Kamusta naman ang trabaho mo? kaya mo pa ba? mamaya mapagod ka ng sobra n’yan,” tanong nito sa akin na may pag-aalala sa kanyang mukha.

“Kaya ko naman Jade wag kang mag-alala at isa pa mas mabilis akong nakakapagpadala kila Papa ng pera dahil sa doble ang trabaho ko, doble din ang sahod ko, sa susunod na buwan nais ko nang ipaayos ang bahay namin dahil nakakapag-ipon naman na ako, tyaka wag kang mag-alala hindi naman mabibigat na trabaho ang bibigay ng CEO sa akin.”

“Sure ka ah, basta pag need mo ng tulong nandito lang ako. Wag kang mahihiya na sabihan ako.”

Nagpatuloy kami sa pagkain at pagkwekwentuhan ng kung ano-ano ng bagay pero pansin ko ang pagiging masigla niya tuwing nababanggit niya ang pangalan ni Oliver. Tila kumikinang ang mata nito tuwing kinukwento ang mga kalokohan nila ni Oliver at ang pamilya nito.

Naghugas kami ng pinggan at agad din siyang dumiretso sa paglalaro pagkatapos, kaya nag-basa na lang ako ng mga libro ko. At na isipang tawagan sila Amiel sa bahay upang kumustahin ito.

Ilang ring pa lang ay agad na itong sinagot ni Amiel, “Hello, gising pa ba kayo d’yan?” tanong ko sa kanya.

“Kakatapos ko lang gawin ang mga project ko ate kaya gising pa ako, sila Lola at Lolo ay tulog na sa baba, si Papa naman may inaayos pang TV ng kapit bahay sa baba,” sambit nito mula sa kabilang linya.

“Ganon ba, kamusta naman ang Lolo sumasakit pa rin ba ang tuhod nito? Binilhan mo na ba sila ng gamot?” tanong ko dito at umupo sa sofa, sinipa ko ng mahina ang likod ni Jade para alam niya na may kausap ako sa telepono para hinaan nito ang pagmumura sa paglalaro.

“Opo ma’am, nabili ko na rin ang gamot ni Papa at Lola. Pati ang vitamins nito tapos na kahapon pa ate.”

“Mabuti naman kung ganon, ah bukas nga pala magpapadala ako ng pera para maipagawa na ang bahay, pagkinuha mo ito ibigay mo kaagad ito kay Papa, nakahiwalay na rin ang allowance mo doon at pambayad mo sa school. Please lang ingatan mo iyon Amiel medyo malaking halaga iyon,” sabi ko at inabot ang aking bag upang ihiwalay na ang perenga ipapadala ko bukas at sa perang ititra ko para sa pang gastos ko dito.

“Sige ate ako na ang bahala, basta mag ingat ka dyan at wag mong papabayaan sarili mo, sasabihin ko kay Papa na tumawag ka o gusto mo ba siyang makausap ngayon? Baba ako.”

“Hindi, wag na tatawag na lang ako bukas ng umaga, sige na matulog ka na ok,” sambit ko at pinatay na ang tawag. Nilagay ko ang sobre ng pera sa aking bag para maipadala ko na ito bukas bago pumasok.

Kinabukasan ay maaga akong umalis ng unit at dumaan muna sa padalahan ng pera, at pinadala ito kila Papa. Pagkatapos ay dumiretso ako sa kumpanya at nagsimula nang magtrabaho sa department ko bago ako tumuloy sa itaas.

“Morning,” bati ko pagpasok ko sa loob ng opisina, agad naman akong hinarap nila Brylee at Gail, “Yes, ang babaeng pinagpala lahat ay nandito na,” malokong sambit ni Gail at pinanuod nila akong umupo sa aking table habang hindi mapigilan ang ngiti sa kanilang mga labi.

“Problema niyo?” tanong ko, “Ikaw ang babaeng pinagpala sa lahat, pinagpala na makasama lagi ang Papi CEO kung saan ito pumunta, at pinagpala na makasama ito sa pagkain grabe!!!” umaakto si Brylee na umiiyak kaya kunot-noo ko silang tinignan.

“Inggit ako,” sabi ni Gail at gaya ni Brylee ay umaakto din itong parang nasasaktan. Umiling-iling na lang ako at nagsimula na sa trabaho.

“Bahala kayo d’yan,” bulong ko at mabilis sinimulan ang mga trabahong nakatambak sa aking lamesa ngayon.

Sa sobrang dami kong trabaho ay hindi ko namalayan ang oras, natigilan na lang ako ng kumatok sa lamesa ko sila Brylee. “Hey, babaeng pinagpala sa lahat, baka gusto mong kumain ng lunch,” Brylee said.

Hinarap ko sila at ngitnitian, “Sige, mauna na kayo mag lunch meeting ang CEO mamaya siguro don na lang ako kakain” sagot ko.

“Ahhhhhhh!!!” nagulat ako ng bigla silang sumigaw ng ipit. “Inggit kami!!!” sabay nilang sambit at umalis ng opisina.

Pinagpatuloy ko ang aking ginagawa ng.. “Excuse me,” may narinig akong nagsalita mula sa pinto pero dahil malapit na akong matapos kaya hindi ko magawang harapin ito at bigyan ng pansin. “Yes,” pero sinagot ko ito kahit hindi tinitignan.

“Can I have the market research analyst to join me for lunch?” napakuot-noo ako ng sabihin ito ng tao nasa pinto, kasabay ng pagtapos ko sa aking ginagawa ay ang pagharap ko dito habang nakakunot ang aking noo.

Pero agad nang laki ang aking mga mata ng makitang kasandal sa gilid ng pinto ang CEO habang nakakrus ang kanyang braso sa kanyang dibdib. Agad akong tumayo at sinabi, “Sir!”

He chuckled because of my action and stand straight, put his hands on his pocket and speak, “My lunch meeting starts at 12:15 I guess,” he gently said. Tinignan ko ang relo ko at quarter to 12 na! kaya mabilis kong kinuha ang aking bag at pinatay ang PC ko.

“I’m so sorry Sir,” I said and ran to him and we both walked out of the office. He chuckled and said, “It’s fine, Let’s eat first before we meet the investors,” he said and smiled brightly at me.

Gaya ng sabi niya kumain kami ng lunch at hindi ko inaasahan na sobrang dami niyang inorder para sa akin at pinakain lahat ng iyon sa akin. Hindi ko magawang tumangi dahil nabayaran niya na agad ito,kaya kinain ko ito kahit nabubusog na ako ng sobra at pakiramdam ko ay sasabog na ako sa pagkabusog.

Tumuloy kami sa meeting pagkatapos kumain at natapos iyon ng alas tres ng hapon, then may sumunod ulit na meeting ng 4 to 6 at dumaan kami sa site ng 7 at ngayon kasalukuyan pa lang kaming pabalik sa kumpanya para kunin ang ibang files na kailangan naming para bukas para bukas.

“Mauna na po ako Sir,” sabi ko ng makalabas na kami ng kumpanya at nakuha na nag mga files sa loob, I was about to walk and leave when he grabs my wrist that made me stop.

“I’ll drive you home,” he said and smiled at me, he gently turned his hands from my wrist down to my hands and gently held it, and pulled me to the parking lot.

“Sir, hindi niyo naman ho ako kailangan ihatid kaya ko naman pong umuwi,” nahihiya kong sambit, sobra-sobra na ang kabaitang pinapakita nito sa akin.

“No, it’s fine, I want to do this,” hindi ko alam kung may iba pa siyang nais iparating sa kanyang sinasabi pero ngumiti na lamang ako at tumango.

“Thank you, Sir.” pagsasalamat ko at humarap na sa pinto ng sasakyan, ng pagbuksan ako nito pero biglang humangin ng malakas at, “Ay!!” bigla akong napuwing at napatakip ang aking mata.

“Hey, what happen?” Tanong ni Sir. Cad at agad akong pinaharap sa kanya, naramdaman kong sinubukan niyang hawakan ang aking kamay at dahan-dahan itong hinila paalis sa aking mukha, nakapikit ng madiin ako ng madiin dahil doon at hinawakan nito ang aking baba at dahan-dahan itaas.

“Let me see,” sabi nito at sinubukang buksan ang aking mata pero lalo lang akong napapapikit at nanghina ang aking tuhod kaya muntikan na akong matumba, buti nalang ay nakasandal ako kaagad sa pinto ng sasakyan.

“I’ll blow it gently,” sambit nito at nagsimulang hipan ang aking mata habang hawak ang aking pisngi.

“Alliana!!!” natigilan kaming dalawa ng may biglang tumawag sa aking pangalan.

Dahil medyo ok naman na ang isa kong mata, minulat ko na ito at tinanaw ang tumawag sa akin. Tila natigilan ako sa aking kinatatayuan at biglang tumibok ng mabilis ang aking puso.

“Louie??” I whisper.

Chapter 32

“Louie??” I whisper and stand straight beside the CEO.

Kinakabahan kong tinignan ang reaksyon ni Sir Cad dahil baka kilala niya si Louie at malaman nito na magkakilala kami baka makaapekto ito sa relasyon ni Louie at Dazzel. 

Hinawakan ko ang braso ni Sir Cad para sana sabihing mauna na siyang umuwi ng biglang…

“Louie!!!” I gasp when Louie suddenly punched Sir Cad, napaharap sa akin si Sir Cad dahil sa lakas ng pagkakasuntok ni Louie at halos manlambot ako ng makitang may dugo sa gilid ng labi ng CEO.

“Louie!!” sigaw ko at tinulak siya ng subukan niyang abutin ang kwelyo ni Sir. “Who the fuck are you?!” nanigas ako ng magsalita si Sir Cad habang pinupunasan ang gilid ng labi niya.

Tapos panay naman ang pagpupumilit ni Louie na lapitan ito pero pinipilit ko itong tinutulak palayo.“Louie ano ba!” bulong ko at pilit siyang pinapatigil.

“Hindi mo ako kilala ah!!!” sigaw ni Louie dito, “Ano ba!” sigaw ko kaya tumigil si Louie sa pagpupumilit sa paglapit kay Sir Cad, pero hindi nagpatinag ang masama nitong titig kay Sir.

“Yes! I don’t know who the fuck are you!!!” nakaramdam ako ng takot ng marinig ang ganitong uri ng pagsasalita ni Sir Cad. “Ako si Louie Natividad!! Isa ako sa pinakasikat na artista ngayon!!! And you don’t know where the fuck your hands laying too!!!”

“What did you say?” tanong ni Sir Cad at tumayo ng maayos na parang hindi man lang ito na suntok.

“Ang sabi ko kung hindi mo ako kilala isa kang mababang tao!! at ang kapal ng mukha mong hawakan si Alli—,” hindi ko na hinintay tapusin ni Louie ang kanyang sasabihin at tinulak ko siya ulit papalayo.

“Sandali di pa ako tapos!!!” malakas na sigaw ni Louie pinaalis ako sa kanyang harapan at hindi sinasadyang napalakas ito at tumama ako sa isang sasakyan sa tabi kung saan tumama sa winshield ang kamay ko. “Ah!” inda ko.

“Fuck,” bulaslas ni Sir. Cad at nagulat na lang ako ng nakatayo na siya sa harapan ko at dahan-dahang inabot ang aking kamay. “Let me see,” he whispered, I glanced at Louie who was stiff on where he was standing, and his eyes were on my hands.

Nakita ko ang pag igting ng panga ni Sir. Cad habang tinitignan ang aking kamay, at si Louie naman ay handa na sana akong agawin mula kay Sir. Cad ng harangin ito ni Sir. at sinabi. “Don’t you dare touch her,” mahina pero may diin nitong sambit at hawak pa rin nito ang aking kamay sa kanyang likuran na tila ay iniingatan niya ito na hindi mataamaan.

“Louie!” sigaw ko muli ng umambang susuntukin ni Louie si Sir. Cad. “Tumigil ka na,” malumanay kong sambit at tinignan siya sa kanyang mga mata, para tuluyan na siyang tumigil.

He sighs and clenches his jaw, “Come here,” he said and try to reach for my hands. Pero hindi hinayaan ni Sir. na makalapit ito sa akin at hinarang muli ang kanyang katawan.

“She’s coming with me,” sabi nito pero hindi ko makita ang expression na pinapakita nito kay Louie ngayon dahil tanging likod na nito ang nasa harapan ko.

“No, She’ comi—,” hindi natapos ni Louie ang kanyang sasabihin ng tumunog ang cellphone niya, sumilip ako at tinignan ang tumatawag sa kanya. Sa paglabas ng kanyang phone sa kanyang bulsa ay malinaw kong nakita ang pangalan na nakaflash sa caller at sigurado akong ang ’Babe’na iyon ay si Dazzel.

Walang pagdadalawang isip, at sinagot niya ito kaagad, “Hello, yes ok, I’m coming,” he said to the other line. Tumalikod siya at binalik ang kayang phone sa kanyang bulsa, umaktong aalis ito ng magsalita ulit si Sir. Cad at sinabi, “Hey! Before you leave let me be fair,” he said gently let go of my hand and walk towards Louie’s place.

Nagulat ako ng bigla niya itong suntukin ng sobrang lakas, na naging dahilan ng patumba ni Louie, pero kaagad itong tumayo at sinuntok ulit si Sir at nagsimula na silang magsuntukan. “Louie!! Sir!!!” sigaw ko at lumapit sa kanila pero patuloy ang pagsusuntukan nila.

“Timgil na kayo!!!” sigaw ko pero parang wala silang naririnig, at hindi ko na alam ang gagawin ko dahil kumikirot ang aking kamay.

“Louie!?!” napalingon ako ng may dumating na isang lalake at agad pinigilan si Louie at yong guard ng building ay umawat na rin.

Nilapitan ko si Louie at pilit tinutulak ito palayo kay Sir, “Louie tumigil ka na, ano ba!!” madiin kong sambit sa kanya at hinawakan nito ang kamay ko kaya napapikit ako sa sakit, at alam kong nakita iyon ni Sir Cad kaya naramdaman kong hinila niya ako papunta sa kanya.

“You’re hurting her!”

“Alliana sumama ka sa akin,” Louie darkly said and glared at Sir. Cad.

Susundin ko na sana ang sasabihin niya at lalapit sa kanya ng pigilan ako ni Sir. Cad at magsalita ang lalakeng nasa likuran ni Louie. “Baliw ka na ba Louie!! Bakit ka gumagawa ng gulo dito, ano na lang sasabihin ng ga fans mo pagnakita nila ito!! Tyaka sino ba ang babaeng yan? Alam ba ni Dazzel ito!!!?” tanong nito kay Louie bago ako tinignan ng masama.

“Louie tara na kailangan na nating umalis, baka may makakilala pa sayo dito!!!” sambit nito at hinila papalayos is Louie.

Louie just hazed and followed the guy who went to the white van and before he went inside he glanced at me and left. Gusto ko siyang sundan at pigilan pero hindi ko magawa, at isa pa hawak pa rin ni Sir. Cad ang aking kamay.

“Let’s go,” Sir. Cad seriously said and pulled me through his car and he started driving. Hindi ko alam kung saan kami pupunta pero sigurado akong hindi ito ang daan papunta sa unit ni Aberry.

Mga ilang minuto din akong nanahimik sa loob ng sasakyan, at di maiwasang isipin si Louie. Bakit niya biglang sinuntok si Sir. Cad? Bakit galit na galit siya? Bakit hindi niya sinabi na uuwi siya?

Bakit ang bilis niyang umalis pag si Dazzel na ang tumawag sa kanya? Naninikip ang aking dibdib sa di malamang dahilan pero pilit ko itong sinasawalang bahala.

Tatawagan ko siya mamaya pag-uwi, sana lang ay walang nakakita sa away nila ni Sir. Cad, dahil isang malaking problema iyon pag nagkataon. Nagsisimula palang si Louie sa kanyang mga pangarap sana hindi ito masira agad.

Hinihilot -hilot ko ang aking kamay habang patuloy sa pagdradrive si Sir. “We’re here,” napaupo na lang ako ng tuwid ng magsalita si Sir. at tumigil kami sa isang malaking building… teka condominuim ni Louie iyon ah, katapat ng tinigilan naming building ay ang condominuim ni Louie.

Bumababa kami ni Sir. mula sa sasakyan at tumuloy sa loob ng building at ng basahin ko ang logo sa lobby ay, Delavine’s Condominuim. Pag-aari nila ang condominium na katapat ng kay Louie?!

Dire-diretso lang ang paglalakad ni Sir. Cad hanggang sa sumakay kami sa VIP elevator na tanging kaming dalawa lang ang sumakay kahit madami ang naghihintay sa tapat nito.

Sa hindi malamang dahilan nakaramdam ako ng panlalamig sa aking kamay at balikat, at nakaramdam ako ng kaba ng maisip ko ang posibilidad na magtanong si Sir. tungkol kay Louie…

“Is he your boyfriend?” kakasabi ko lang eh!

Chapter 33

“Is he your boyfriend?” kakasabi ko lang eh!

“P-po?” pagpapaggap ko hindi ito narinig, at pilit siniksik ang aking sarili sa sa gilid ng elevator. Bakit naman kasi nagyari ito? Anong sasabihin ko?

Napatuwid ako ng tayo ng lumingon ito sa akin para tignan ako, at binulsa ang dalawang kamay bago humakbang papalapit sa akin. Seryoso ang kanyang mukha at tila nakakaramdam ako ng madilim na aura na nakapaligid sa kanya, at sa hindi malamang dahilan pakiramdam ko naghihina ang aking tuhod dahil doon.

I try my best to avoid his stares and pray for a miracle that could save me from this situation. Please lang may himala sanang mangyari..

Papalapit siya ng palapit at kasabay non ay ang panghihina ko ng unti-unti, makiramdam ko hinihigop ng mga mata nito ang lakas ko. Ibang-iba rin ang expression na pinapakita nito sa akin ngayon, tila ngayon ko lang nakita nag anito ito tumingin sa akin.

“S-sir—” hindi ko natapos ang aking sasabihin ng biglang tumunog ang phone ko, may tumatawag! Yes! Thank you, lord!!!!

Mabilis akong yumuko at lumipat ng pwesto habang kinukuha ko ang aking cellphone sa aking bag at sinagot ang tawag ng hindi nagpapaalam kay Sir. Alam kong bastos iyon pero gusto kong makatakas sa tanong niya at tyaka sila Amiel ang tumatawag.

“Hello? Amiel bakit ka napatawag anong oras na—,” hindi ko natapos ang pagsasalita ko ng makarinig ako ng malakas na sigaw mula sa kabilang linya kaya napatayo ako ng tuwid, at napakunot ang aking noo.

“Amiel, ano yon?” tanong ko, at tila bumilis ang takbo ng aking puso sa kaba. Anong nangyayari?

“Ate si Aling Milly andito naniningil ng utak ni Papa sa kanya, naalala mo yong inutang ni Papa nong nahospital si Lola hindi pa kasi nababayaran ni Papa dahil na wala sa isip niya, eh yong perang panadala mo pinangbayad agad naming sa gagawa ng bahay ang natira na lang dito ay allowance ko sabi ko kay Papa ipangbayad na lang ito pero ayaw niya, andon siya sa labas napapaliwanag kay aling Milly at pilit sinasabi na kung pweding pagtrabahuhan niya muna daw ito, ate ayaw niya humingi ng tulong sayo pero tumawag pa rin ako kasi hindi tumitigil si Aling Milly at nagdala pa ng mga tao sa barangay,” pagpapaliwanag ni Amiel, sakto namang tumunog na ang elevator at bumukas ito, sabay kaming lumabas ni Sir.

“Sir, mauna na po kayo susunod po ako,” sabi ko dito at pinakita sa kanya ang phone ko, he nodded but he just leans on the wall beside me, tinitigan ko siya pero tumango lang siya at pinagkrus ang kanyang braso na nagsasabing maghihintay ito.

Hindi ko na lang siya pinansin at hinarap muli ang cellphone ko, “Amiel lumabas ka at iabot na ang pera kay Aling Milly wag mong ipapakita ito kay Papa, papadalhan na lang kita agad bukas sige na,”

“Sige ate,” sagot nito at narinig ko ang paglabas niya ng bahay dahil mas lumakas ang sigaw ni Aling Milly mula s akabilang linya.

“Magbabayad ako Milly, bigyan mo lang ako ng konti pang oras kunti na lang makakapagipon na ako ng pambayad sayo,” Rinig kong malumanay na sambit ni Papa mula sakabilang linya. Bigla kong naramdaman ang pagkirot ng ilong ko at tila nagbabadyang luha sa aking mga mata.

Bakit sinasarili nanaman ni Papa ang problema niya, bakit hindi niya ito sinasabi sa akin? Kaya pala patuloy pa rin siyang tumatanggap ng maraming trabaho at mga nagpapagawa ng TV dahil dito.

“Anong konting oras pa, yung anak mo nagtatrabaho na sa Maynila! Naipapagawa niyo na ang bahay n’yo, tapos ni sampung libo lang hindi mo pa mabayaran! Aba, Anthon, hindi na ako papagay sa ganito! Pag0usapan na lang natin ito sa barangay!!!” nanlaki ang aking mata sa huling sinabi ni Aling Milly.

“Sandali lang ho, Pa!!!” nanginginig ang aking kamay ng magsalita si Amiel at narinig kong may bumagsak, “Sandali lang ho yong saklay ng Papa ko, sandal wag niyo siyang hilain, ano ba!!” tumulo na ang luha ko ng marinig na pinipigilan ni Amiel na kunin ng barangay ang Papa.

Nagsimula na akong umiyak, “Amiel, sabihin mo magbabayad na tayo! Amiel!!!!” sambit ko, naramdaman kong lumapit sa akin si Sir, pero hindi ko na ito inalala dahil tanging nasa isip ko lang ngayon ay si Papa, baka sumakit ang paa at kung anong mangyari sa kanya.

“Why are you crying?” Sir Cad hold my arms gently and slowly make me face him. Umiiyak ko siyang tinignan habang nanginginig ang aking kamay. Hindi ko alam gagawin ko, wala ako doon para tulungan sila Papa natatakot ako baka anong mangyari sa kanila.

“Sandali lang sabi eh!! Pa ang saklay mo! ano ba bitawan niyo muna ang papa ko!”  rinig kong sigaw ni Amiel at hindi kona talaga kinaya kaya unti-unti kong nilalayo ang phone ko sa akin, at kinuha ito ni Sir sa akin at hinawakan ang aking kamay.

Hindi na ako makapagisip ng matino, hindi ko na rinig ang sinasabi ni Sir. Cad ng kausapin nito si Amiel. Tanging tumatakbo na lang sa isip ko ay yong maaring mangyari kay Papa, sila Lolo at Lola baka mastress, wala ako doon para tulungan sila? Hindi ko na alam gagawin ko. Baka anong mangyari sa kanila doon.

Nagpatuloy ako sa pag-iyak habang nakayuko at hawak pa rin ni Sir ang kamay ko. Pero maya-maya lang ay nakita ko ang cellphone ko na inaabot niya at tapos na ang tawag.

“It’s settled, your father is fine, and that Milly already has what she wants,” he said and put my phone on my bag when I just stared at him.

Nagsimulang maglakad si Sir. Cad habang hila-hila ang aking kamay at dinala ako sa isang magarang matte black na pinto dito, at binuksan ito gamit ang kanyang finger print at bumukas ito agad. “Come in,” he said, pero hinila niya ako papsok kaya para saan pa ang tanong na iyon? Bumalik ako sa katinuan at pinunasan ang aking luha.

“Ano pong sinabi ni Aling Milly Sir?” tanong ko habang pinupunasan ang aking luha, he let me seat on the high chair at his kitchen beside the door, at kumuha ng bottled water mula black refrigerator.

Malawak ang pad nito pero sobrang minimalist black ang interior nito at alam mo talagang bachelor ang nakatira dito. Manly ang dating ng pad at sobrang linis.

“Here,” inabutan niya muna ako ng tubig bago nagsalita muli, “She ask for triple pay and I give her what she wants, so your father’s dept is already paid,” he said, muntikan ko nang mabuga ang tubig na iniinom ko dahil sa sinabi niya triple niyang binayadan?!?!

30 thousand!!!

“Sir, babayaran ko ho kayo,” sabi ko at mabilis kinuha ang aking wallet pero pagbukas ko nito tanging tatlong libo na nga lang pala ang pera ko, nakita niya rin ito at napainsin ko ang pagngisi nito at binalik ang tubig sa sink ng lababo niya.

“No, it’s fine no need to rush for the payment,” he said kaya nakahinga ako ng maliwag, “Thank you po Sir. Babayaran ko ho kayo pagsumweldo na ho ako sa makalawa,” nahihiya kong sambit.

He chuckled and said, “No it’s fine, so by the way let’s go back to that Artist, is he your boyfriend?” seryoso muli nitong tanong.

“Hindi ko po siya boyfriend, Sir,” sagot ko at iniwasana ng kanyang tingin.

“Then what?” he asks like his so curious about us. “Magka-schoolmate po kami,” sagot ko.

“Schoolmate don’t act possessive for each other” he sarcastically said and lean on the table in front of me, kaya malapit ang kanyang mukha sa akin at napatitig ako sa maganda niyang mata na tinamaan ng sinag ng ilaw dito.

“I know his dating that actress, right? What’s she’s name again. Dazzel Cruz,” biglang nagiba ang expression ni Sir, parang iba ang nararamdaman ko sa ngiti na ipinakita niya ng sabihin iyon. Alam niyang meron something sa amin ni Louie at alam niya din ang relasyon nito kay Dazzel.

“Are you his love affair?” he playfully said and lick his lower lips.

Nanlaki ang aking mata at hindi nakapagsalita, at alam kong kitang kita sa mukah ko ngayon na guilty ako. Pero Love affair nga ba talaga ako?

“Sir, please wag niyo pong ipaalam sa iba ito!!! Please Sir, hindi pweding malaman ng media ang meron sa amin ni Louie, ayaw ko pong marisa ang pangarap nito please po,” sa puntong ito si Louie pa rin ang aking iniisip, kailangan kong protektahan ang career niya.

Hindi ito pweding masira sa isang iglap. “Sir please po, wag niyo pong sasabihin kahit kainino ito Sir please ho” pagmaakaawa ko, ito na lang ang alam kong pweding gawin sa puntong ito.

“My lips are uncontrollable Miss Cortez, when I know issues like this, I can’t help to tell it to someone,” he said and smirked.

Natigilan ako at nagulat, parang iang pagkatao itong kausap ko. Tila ba’y hindi ang CEO ang kausap ko ngayon, parang hindi ko kilala ang aking kaharap ngayon.

“Ano po iyon, Sir,” tanong ko kahit na biglang bumilis ang takbo ng puso ko dahil sa kaba.

He smirked and lean close to me, as he held my chin and made me look at him eye to eye.

“Date me too,” what!?

Chapter 34

“Ano!!!” hindi makapaniwala kong sambit at tumayo mula sa pagkakaupo, upang malayo sa lapit ng kanyang mukha. He stands straight and smirk at me, and it’s totally different to the CEO I know.

“Date me too,” again he repeated, his lips were smirking but his eyes were dead serious. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko dahil tanging tumatakbo sa utak ko ang sinabi niya, anong date him too? Anong ibig sabihin non?

Umatras pa ako lalo habang nakakunot ang aking noo, at hindi ko magawang tignan siya ng maayos dahil doon. “Niloloko mo ako,” sambit ko at tumawa upang itago ang kabang aking nararamdaman.

He put his hands back to his pocket and remain staring at me, “Hindi magandang biro yan Sir haha,” sabi ko at nagpanggap pa lalo na natatawa sa sinabi niya, pinagpag ko ang aking kamay sa aking hita at pilit tumatawa ng peke para lang maitago ang panginginig ng kamay ko.

Bigla akong nakaramdam ng panlalamig sa aking buong katawan, hindi ko maintindihan ang kaba at nerbiyos na aking nararamdaman ngayon.

Tawa ako ng tawa ng biglang sumeryoso ng tuluyan ang mukha nito at naglakad papalapit sa akin, tumayo sa kaing harapan at kinulong ako sa pader na nasa aking likuran. “I’m dead serious” he whispers into my face, ramdam na ramdam ko ang pagtama ng kanyang mabanging hininga sa aking mukha.

Halos manlambot ako ng subukan nitong hawakan ang aking kamay pero agad ko siyang tinulak papalayo bago niya pa tuluyang hawakan ang aking kamay, nakaramdam din ako ng pagkirot ng aking kamay sa pagtulak ko sa kanyang dibdib, pero hindi ko ito pinakita sa kaniya. “Nahihibang ka ba Sir, Date?! Alam mo na di ba na merin something sa amin ni Louie, tapos sasabihin mong seryoso ka sa sinasabi mo ngayon? Ok ka lang, Sir?” hindi makapaniwala kong sambit.

“Yes, I’m serious and I also want that something between you and him happens to us, date me,” parang tumaas ng balahibo ko sa kanyang sinabi at tila nawala ang dila ko dahil hindi ako makapagsalita sa kanyang sinabi. Baliw ba talaga ito? Ganito ba talaga ang ugali nito?

Talaga bang pinapakita niya lang na mabait siya pero ito ang totoo niyang ugali? Nagtatago lang bai to sa perfect personality nito pero ang totoo ganito ang ugali niya? Mapagsamantala,“

“Ayaw ko!” sigaw ko at nagtangkang umalis at tumuloy sa pinto pero ng buksan ko ito agad naman itong niya itong pinigilan at nilock ang pinto pagkatapos ay hinila ako pabalik sa upuan na inuupuan ko kanina.

“Ano ba!” Singhal ko ng paupuin niya ako sa bar chair at kinulong gamit ang dalawang kamay sa magkabilang gilid ng inuupuan ko. Masamang tingin ang tinugon ko sa kanya at hinintay ang sasabihin niya.

Binaliwala ko ang lahat ng nararamdaman kong kaba sa aking systema dahil mas nananaig ang pagkairita ko sa ginagawa nito at mga pingasasabi niya.

“Date me,” he calmly said.

“No!!!” sagot ko.

“Ok, let’s take it this way, may utang ka sa akin and it’s 30 thousand pesos plus this,” he pointed his bruises on his face, “Pwedi kong ireport ito and kasuhan ang Louie na iyon,” he said and smirk.

“Wag!” he chuckled as I said that, hindi pweding makasuhan si Louie magiging abala ito sa trabaho niya. “Then you can just pay me for the damage that guy cause me,” he said and look at the side like his thinking and waiting for my answer at the same time.

I gulp and sigh before I speak, “Magkano?” tanong ko at umiwas ng tingin.

“One hundred thousand pesos will do,” he said, my jaw almost dropped because of that. “100 thousand?!”

“Yes, plus the 30 thousand, 130 thousand with in this month,” agad ko siyang tinulak at tumayo pero hindi inaasahang nataamaan ko anng isang vase dito sa tabi na kulay itim at nabasag ito.

“Opss..that vase cost 900 thousand pesos, 130 thousand pesos plus 900 thousand pesos equals 1 million 30 thousand pesos,” napanganga ako habang pinagmamasdan ang vase na napasag ko at habang pinapakinggan ang conputation niya.

“I guess you have a major debt Miss Cortez, don’t worry I can just lessen that from your salary, like 99%for one year, like how tax work what do you think?” he said, 99% ng sahod ko ang mababawas kada buwan? Makakakain pa kaya kami pag ganon? Parang hindi na rin ako sumesweldo pag ganon!

“Hindi pwede,” bulong ko at alam kong narinig niya iyon dahil na kita ko ang pagngisi niya. “Or ipapakulong na lang kita” agad ko siyang hinarap ng sabihin niya iyon, lalong hindi pwede!!!

“Wag!” sigaw ko.

He chuckled and look at me straight in the eyes, “So, date me.”

“Ano bang sira ng ulo mo?! Una sa lahat hindi ko naman sinabing bayaran mo ng triple ang utang ng papa ko kay Aling Milly! Tapos bigla mo akong binabaon sa utang ngayon! Sa tingin mo mababayaran kita ng ganong kalaki!!!” I shouted it into his face.

“That’s why I’m asking you to date me, dating me means no dept at all,” he said and try to hold my hands but I move it away from him and hide it behind my back.

“Bakit ko naman gagawin iyon kung meron kami ni Louie!!!”

“Really, is he your boyfriend? are you two in a relationship?” he asks in a playful tone. Natigilan ako sa tanong niya! At agad sinampal ng katotoohanan, ano ng aba ang pinaglalaban ko sa amin ni Louie?

Umiling ako at napayuko, biglang nakaramdam ng kirot sa aking dibdib, tama ano nga bang meron kami ni Louie? Gusto ko siya at gusto niya lang ako at wala nang iba..

“Just date me Cortez and everything will be settled, no rumors will spread, and no debt to pay,” he said and stand straight reached for my injured hands and grabbed a first aid kit, and treat it.

Dahil sa realization hindi ko binigyan ng pansin ang kanyang ginagawa at tanging nasa isip ko lang ay kung ano nga bang meron sa amin ni Louie.

Bumalik na lang ako sa katinuan ng bitawan n anito ang kamay ko na may benda na at nawala na ng konti ang kirot. Parang bumalik na ulit yong Sir. Cad na nakilala ko.

Kalmado na ulit ito at wala na ang kakaibbang ngiti nito sa labi. “Pagpumayag ako sa gusto mo hindi mo ikakalat kung anong meron sa amin ni Louie?” tanong ko.

“Yes,” he answers.

“Kakalimutan mo na rin ang utang ko at wala na akong kailangan bayaran pa? hindi mababawasan ang sahod ko?” paglilinaw ko.

“Yes,” he leans on the bar table while crossing his arms on his chest and straightly looking at me.

“Bakit mo ba ginagawa ito?” naguguluhan kong tanong, hindi ko maintindihan kung bakit bigla na lang ganito.

“Because I like you and I want to marry you.”

Chapter 35

“Because I like you and I want to marry you,” my lips parted by what he said but I quickly cope up and think straight this time.

“Totoo bang gusto mo ko ako?” tanong ko at agad tinignan ang kanyang mga mata. Nais kong makita kung nagsisinungaling ba siya o totoo ang lahat ng ito.

“Yes,” mabilis nitong sagot at wala man lang pagaalinlangan sa kanyang mukha.

Kunumot ang noo ko at, “Kailan pa?” naguguluhan kong tanong sa kanya. He clenched his jaw and avoid my gaze, “That doesn’t matter anymore, I want you and that’s it no further explanation,” umiiwas na sambit nito at kumuha ng wine mula sa maliit ng storage ng mga wine dito sa kitchen niya.

He pours some wine on his wine glass while glancing at me and trying to avoid my question. Umupo ako sa inuupuan ko kanina at nakaramdam ng lakas ng loob sa pagkakataon na ito.

“Hindi kita magugustuhan kahit kalian, si Louie lang ang nagmamay-ari ng puso ko,” bulong ko pero sinadya kong iparinig ito sa kanya, at nangalungbaba ako sa bar table habang nakatanaw sa glass wall niya kung saan kita mo ang mga magagandang ilaw mula sa mga building sa labas.

“One year,” napalingon ako ng magsalita ito at seryosong umiinom ng wine at nakatanaw din sa glass wall gaya ko.

“Ano?”

“One year,” he repeated, “Anong one year?” tanong ko muli.

“Give one year to make you fall for me” he said and stare at my eyes this time. Napalunok ako bago umupo ng tuwid at tumawa, “One year?! Balak mong patagalin ang kahibangan na ito ng isang taon?! Hindi ako papaya!!”

“Then, see you in the court tomorrow,” mabilis niyang sambit at naglakad papunta sa isang malaking pinto na kulay itim.

“Sandali!!! Oo, pumapayag na ako!!!” sigaw ko at sinundan siya. “Pumapayag na ako, pero ipangako mo sa akin na walang makakaalam nito!! Pero pakatapos ng one year at hindi ako nahulog sayo anong gagawin mo?” tanong ko at hindi pumasok sa pinto, nanatili lang ako sa tapat nito habang kinakausap siya.

“Extend it for another year until you fall for me,” he said and suddenly pull me inside the room, nanlaki ang mala ko sa aking nakita at napatakip sa aking bibig.

Baliw na nga ang lalaking ito… “K-kailan pa yan andyan?” tanong ko.

“Last week, I guess,” he said and seat at his bed while holding my hand gently. Hindi ko magawang tanggalin ang aking tingin sa bagay na ito.

Hindi ako makapaniwala sa lahat ng ito, isang malaking larawan ko ang nasa dikit sa pader sa itaas ng headboard ng kama niya.

“Pumapayag na ako sa gusto mo, pero ito ang tandaan mo nakay Louie ang puso ko at kahit kalian hindi mo iyon makukuha,” sambit ko habang takatitig pa rin sa aking larawan.

“Hmm,” he nodded, tinaggal ko ang pagkakahawak niya sa aking kamay at hinarap siya, “Hindi ko alam kung totoo ang lahat ng ito pero kung totoo man ito, masasaktan ka lang”

“I’m ready,” sagot nito na lalo kong kinainisan, “Aalis na ako, magkita na nalang tayo bukas,” sambit ko at mabilis na naglakad paalis sa lugar na ito at umuwi sa unit ni Jade.

Napupuno ng galit ang aking puso banag naglalakad papalapit sa pinto ng unit ni Jade, sinamantala ng lalakeng iyon ang pagkakataon. Ginamitan niya ako ng pera para masunod ang gusto niya.

Naabutan ko silang payapang natutulog ni Lana sa sala, kumuha ako ng kumot at kinumutan silang dalawa bago tumuloy sa akingg silid at agad sinubukan tawagan si Louie.

Pero ilang oras na ng pagtawag ang nakalipas ay wala man lang niisa doon ang sinagot ni Louie at kahit ang text ko ay baliwala. Napatakip ako ng aking mukha at nakaramdam ng pagkirot sa aking dibdib.

Minsan na nga lang kami magkita ganito pa ang nagyari, kanina gusting-gusto kong tumkbo sa kanya at yakapin siya ng sobrang higpit pero hindi ko magawa. Gusto kong halikan ang mga labing iyon pero hindi pwede.

Nakaramdam ako ng pagkauhaw kaya tumayo ako at lumabas upang uminom ng tubig at naabutan kong umiinom din ng tubig sa kusina si Lana, papungas-pungas pa ito ng kanyang mga mata.

“Ali andito ka na pala, kanina may dumating na delivery para sayo andon sa gilid ng pinto ng kwarto mo nakita mo na ba?” sambit nito at tinuro pa ang pinto ng kwarto ko.

“Kanino galing?” tanong ko habang kumukuha ng tubig sa ref. “Hindi naming alam eh, walang sinabi yong delivery boy basta para sayo daw” she said and go inside Jade’s room at doon humiga. Samatalang yong may ari ng kwarto ay andito sa sala natutulog, umiling-iling na na lang ako at dinala ang isang baso ng tubig sa loob ng kwarto ko.

Agad kong nakita ang medyo may kalakihang box sa gilid ng aking pinto. Hinila at dinala ko ito sa tabi ng kama at binasa kung kanino galling pero gaya ng sabi nila Lana walang nakalagay.

Kinuha ko ang cutter at binuksan ito, kasabay ng pagbukas ko dito ay ang paglipad ng kulay pink na lobo mula sa loob, at samutsaring pagkain n amula ibang bansa, may nakasulat pa sa lobo na “My feelings fresh from Singapore,” kay Louie ito galing.

Mabilis akong tumayo mula sa kama at tumakbo papunta sa kwarto ni Jade para tanungin si Lana, ginising ko siya muli at tinanong, “Anong oras dumating ang delivery na iyon?” tanong ko habang ginagalaw ang kanyang bewang.

“Mga 4 pm na gurl, pwede ba patulugin mo na ako,” reklamo nito sabay talukbong ng kumot. Hinampas ko ang balakang nito ng marealize ang isang bagay.

Balak akong surpresahin ni Louie! Bumalik ako sa kwarto ko at tinignan ang iba pang laman nito. Mga iba’t-ibang pagkain ang andito mga candies at pinapay ang mga ito, at meron pang throw pillow na may disensyong pagkain, kinuha at niyakap ko ito, at naamoy ang pabango ni Louie dito.

May mga larawan din si Louie dito na nasa iba’t-ibang lugar siya sa singapore at bawat isa ay may nakasulat na “Sasusunod kasama na kita sa mga larawan na ito,” hindi ko alam pero tila may luha na na lang na tumulo mula sa aking mga mata at dahan-dahan akong humiga sa kama.

Anon ang mangyayari sa akin nito? Louie bumalik na tayo sa dati kung saan wala tayong ibang iniisip kundi ang isa’t-isa.

natulog ako katabi lahat ng mga pinadala ni Louie at gumising kinabukasan dahil sa ingay ni Lana at Jade sa labas.

“Gaga mo naman dalian mo patayin mo Lana!!!” malakas na sigaw agad ni Jade ang bumungad sa akin pagbukas ko ng pinto. Anong oras pa lang! 4 am in the morning naglalaro ang dalawa ng kung ano sa TV.

“Tangina Aberry, nahihilo na ako sa laro na ito!!! Ikaw kaya patayin k—ahh!” nanlaki ang mata ko ng sabunutan ni Jade si Lana at sumigaw. “Gaga, ayan na patayin mo!!!” 

“Bitawan mo buhok ko gaga paano ka papatayin!!!” sigaw nito pabalik dito at sinipa ang pa anito.

Umiiling-iling akong tumuloy sa kusina para maghanda ng almusal at hinayaan sila sa ginagawa nila. Habang nagluluto ay nakatanggap ako ng text massage agad ko itong dinaluhan, iniisip na si Louie ang nagtext pero mali ako galing kay sa CEO.

From CEO,

Good morning, I’ll fetch you up, let’s eat breakfast before we go to work.

Umirap ako bago nagreply.

To CEO,

Hindi na ho, nagaalmusal na ako dito sa bahay ngayon kayo na lang. tyaka wag niyo na akong sunduin sabay kami nila Aberry papasok.

Binitawan ko ito at bumalik na sa pagluluto, ng tumunog muli ay hindi na ako nagabalang tignan pa ito. Natapos akong magluto at agad kaming nagalmusal tatlo at naghanda sa pagpasok sa opisina.

Habang naglalakad sa lobby, “Mauna na ako,” natigilan kami ni Lana ng biglang tumakbo si Jade sa kung saan at iniwan kaming dalawa dito. “San punta non?” bulong ni Lana habang pareho kaming nakatingin sa tumatakbong si Jade.

“Hindi ko alam,” pagkasabi ko non ay agad akong nakaramdam ng malakas na prisensya sa paligid at may bumulong sa aking tabi. “See me at my office,” he whispers and walk straight to the elevator.

Tumuloy muna kami ni Lana sa kanya-kanya naming opisina, kinuha ko ang mag kailangan kong papers at gaya ng sabi ng CEO tumuloy ako sa itaas at dumiratso sa office niya.

“Good morning, Alliana,” pagbati sa akin ng secretary niya, “Good morning ang CEO?” tanong ko sabay turo sa loob, tumango siya at tumuloy na ako, pagbukas ko ng pinto ay ang mukha agad ni Sir. Cad ang sumalubong sa akin.

Inabot nito ang kamay ko at “Let’s eat breakfast” he gently said and pull me to his mini meeting table here inside his office, napatingin ako sa lahat ng pagkain na nakahain sa hapag. “Here,” inabutan niya ako ng isang box na may white roses.

Tinignan ko lang siya hanggang sa paupuin niya ako at pinaghain ng pagkain. Nilagyan niya ang plato sa aking harapan ng kung ano-anong pagkain at umupo sa tabi ko na may ngiti sa kanyang labi. “Let’s eat,” he said did a sign of the cross before he started eating.

“Busog na ako, ayaw kong kumain,” sambit ko at binitawan sa lamesa ang binigay niyang box of roses.

Nakita kong napatigil siya sa pagkain at tinignan ako, iniwasan ko ang tingin niya at kinuha na lang ang aking phone at tinext si Louie, sinadya kong ipakita sa kanya ito.

“Ok, I’ll just finish this, and we’ll head to my meeting after…” he said and smile at me. Tss hindi ba siya napapagod magtago sa maano niyang ngiti na yan.

Patuloy kong tinetext si Louie pero ni isa sa mga ito ay wala siyang sinasagot, galit ata siya sa akin. Pano ko siya makakausap? Hindi ko naman siya pweding puntahan dahil baka makaabala ako at makita ni Dazzel.

Louie sagutin mo naman ako please…

“I’m done” napalingon ako kay Sir. Cad ng tapos na agad siyang kumain, nang tignan ko ang pagkain nito ay hindi niya pa nakakalahati at ang ibang pagkain ay hindi pa nagagalaw. “Tapos ka na?” I utter.

“Yes, I lose my appetite” he’s still smiling while saying that and reaches for my hand, picks his coat and we leave his office together.

Umattend kami sa tatlong meeting ng sunod-sunod, kumain na rin kami ng lunch sa mismong kalagitnaan ng meeting dahil hindi na kami maka-alis. At napapansin ko na rin ang pagkastress nito at pagod ng matapos ang meeting. Tapos kinailagan pa naming pumunta sa site para I check ang progress ng mga materials na ginagamit.

Mga 9:00 pm na rin kami natapos sa site at tumuloy sa condo niya, pagbukas ng pinto ay mabilis siyang umupo sa sala at hinilot ang kanyang ulo.

Binitawan ko ang files sa lamesa at hinarap siya, “Uuwi na ako,” malamig kong sambit at naglakad paalis ng pigilan nito ang aking kamay at hinarap ako.

“Stay,” pagod nitong bulong at hinila ako paupo sa tabi niya niyakap ang aking bewang, pinatong ang ulo sa aking balikat.

“Why do you have to show me you’re texting him the whole day, while I try my best to make you smile the whole day” he whispers and falls asleep on my shoulder.

“Because I love him, not you.”

Chapter 36

“Ali!!!” napalingon ako ng marinig ko ang boses ni Jade, tumatakbo sila papalapit sa akin ni Lana.

“Bakit?” tanong ko habang inaayos ang pagkakahawak sa mga papers and demograhic na kinalap ko mula sa sales department.

“Buti nakita ka naming, tara sabay ka nang kumain sa amin,” kasabay ng pagkasabi nila non ay ang pagtunog ng phone ko, “Sandali,” sambit ko at kinuha muna nag phone para tignan ito.

Galing sa CEO,

From CEO,

Let’s eat lunch together, I bought food already come to my office.

Agad akong napairap at hinarap sila Lana at Jade, “Sige tara,” sagot ko sa kanila at nireplyan ito.

To CEO,

Hindi ako pwedi ngayon kakain ako kasama ang pinsan ko.

Pagkatapos non ay agad kong tinabi ang aking phone sa bulsa at iniwan ang papers sa aking table at sumama sa kanila. Naisipan nilang kumain na na lang sa katabing restaurant ng building, “Sienna?!” napatingin ako kila Jade ng tawagin nito ang Marketing head manager naming sa kumpanya.

Agad itong ngumiti sa amin habang nakapalibot ang kamay nito sa Chief operation officer ng Delavine’s, ano nga bang pangalan nito laging kasama ito ng CEO sa boardmeeting. Gun?

“Sienna maglulunch na kayo?” masiglang tanong ni Jade dito at tinignan ito ng may malaking ngiti sa kanyang labi. Habang si Lana naman ay parang umiiwas sa lalakeng nasa likod ng Boyfriend ni Ma’am Sienna, sa pagkakaalam ko ito din ay laging nasa boardmeeting.

Dahil nasa likod ako ay hindi nila ako napapansin pero nakikinig ako, “Yup, we’re going to my brother’s place wanna come?” malumanay na pag-aaya ni Ma’am Sienna.

“Hindi na dyan na kasi naming na pagdesisyonan kumain, sige mauna na kami tara na, Sir mauna na po kami,” sagot ni Jade at hinila na kami paalis, tumango si Sienna at si Lana naman ay inamoy pa ang lalakeng na sa likuran nila Ma’am Sienna buti na na lang ay hindi siya na kita at pinitik ni Jade ang noo nito para tumigil.

“Ang gwapo ng boyfriend ni Sienna noh,” napalingon ako ng magsalita si Jade habang kami’y naglalakad papasok sa restaurant.

“Mas gwapo yong kuya niya!” mabilis naman sambit ni Lana at hindi mawala ang ngiti sa labi.

“Gaga, landi mo,” Singhal ni Jade kay Lana at umupo na kami sa available table. Umorder ng pagkain at nagkwentuhan ng kung ano-anong bagay.

Habang kumakain ay hindi ko mapigilan mainis dahil tawag ng tawag ang lalakeng iyon kaya pinatay ko na na lang ito at nagpatuloy sa pagkain.

Natapos kami sa tamang oras at bumalik sa trabaho ng sakto sa oras, pinagpatuloy ko ang pagtapos ng tambak na papers sa office sa tulong nila Brylee at Gail medyo hindi ako nahirapan i-compute lahat dahil hindi ak mag-isa.

“Alliana,” rinig kong tawag sa akin ni Brylee habang busy ako sa pagtatype. “Oh?” tanong ko kahit hindi ito tinitignan.

“Kumusta ka trabaho si Papi CEO, masarap ba ay este masaya ba? Hehe,” I automatically rolled my eyes as I hear the word masaya, tss kahit kailan hindi ako magiging masaya kasama siya, mapagsamantala at nagtatago sa mabait niyang pagkataon pero ang totoo isang tuso.

“Hindi ko alam,” sagot ko at nagpatuloy sa aking ginagawa, “Totoo ba na sweet daw siyang tao,” tanong naman ni Gail.

“San mo naman na lamanyon?” tanong ko. “Sa mga empliyado sa taas, sobrag sweet daw niay at gentle man totoo ba?” kinikilig na sambit nito na mabilis kong sinagot. “Hindi.”

“Ay weh, why na man ganon pero ok lang love ko pa rin siya,” napatigil ako sa aking ginagawa at tinignan silang dalawa ng walang gana, ano ba tong mga taong ito hindi pa kasi nila alam kung gano mapagsamantalang tao ang hianhangaan nila.

Himinga ako ng malalim at hindi na lang sila pinansin at nagpatuloy sa trabaho. Hindi ko binuksan ang phone ko at mabilis din akong umuwi pagtapos ng trabaho, hindi ko ninais na magpakita sa CEO ngayong araw dahil naiinis at naiirita lang ako tuwing nakikita ang pagmumukha nito.

Lalo na pagnaiisip kong hindi pa rin nagrereply o tumatawag man lang sa akin si Louie, napanuod ko lang siya kahapon sa TV na may band aid sa gilid ng kaliwa niyang kilay. Miss na miss ko na siya.

Pagpasok ko sa unit ay naabutan ko na agad na naglalaro si Lana at Jade, habang nakakalat ang mga gamit nila sa sala’s at hindi man lang nagpalit ng pangbahay.

Tumuloy ako sa kwarto para itext sila Amiel sa bahay, kakamustahin ko ang pagpapagawa ng bahay, at ng buksan ko ang aking cellphone 25 missed call and 30 text massage agad ang sumalubong sa akin. Pinikit ko ang aking mat amalakas na nanalangin na kahit isa man lang dito ay galing kay Louie.

Pikit mata ko itong binuksana at ng unti-unti kong minulat ang aking mga mata puro CEO lang ang aking nakita at wala ng iba.

Ibasa ko ang latest text nito mga ilang minute lang ang lumipas,

From CEO,

Are you already home, well I know you have I followed you and I guess you don’t wanna see me now but please see me at my pad tomorrow, I’ll be waiting for goodnight Candice.

Hindi na ako nag-abala pang basahin ang iba niya pang text at agad itong binura dahil anng nais kong makita sa aking inbox ay pangalan ni Louie.

Tinawagan ko si Amiel at kinamusta silang lahat sa bahay, pagkatapos ay nagpahinga na ako ng maaga kesa sa mabaliw kakaisip kay Louie. Kinabukasana ay naghanda ako ng almusal para sa dalawa at agad ding umalis dahil kailangan kong puntahan ang lalakeng iyon.

Hindi ko na nagawang magpaalam kita Jade at Lana dahil mahimbing pa rin ang tulog ng dalawa, tumuloy ako sa Delavine’s Condominuim at dumiretso sa kanyang Pad. Kakatatok pa lang ako ay agad na itong bumukas at bumungad sa akin ang nakaputing circle next t-shirt at black sweat pants na CEO.

Halatang kakagising lang nito at may hawak pang isang baso ng kape, nakasuot din ito ng makapal na salamin. Pagpasok ko sa loob ay nakakita ko ang maraming papers sa lames anito at laptop nito. Nagtratrabaho pa rin siya ng ganito kaaga?

“I ordered breakfast, let’s eat,” he reaches for my hand and gently caress it and pull me beside his seat. Hinain niya ang almusal na inorder niya at nakangiti akong nilagyan ng pagkain sa plato.

Hinawakan pa rin niya ang kamay ko kaya tiningnan ko siya ng masama, “Pano ako kakain kon hindi mo bibitawan ang kamay ko,” malamig kong sambit. “I’m sorry” he said and let go of my hand and started eating.

Kumain na rin ako at sinubukan muli itext si Louie, pero wala pa rin.

“Wait, I wanna show you something,” napalingon ako dito nang magsalita ito at mabilis na tumakbo sa kanyang silid kung saan tanaw ko ang aking picture kaya napairap ako at nagpatuloy sa pagkain.

“Here,” masigla nitong sambit at pinakita sa akin ang isang malaking box. “Ano ito?” tanong ko ng ilapag niya ito sa harapan ko.

“Open it” sambit nito at abot tenga kung ngumiti.

Binuksan ko ito gaya ng sinasabi niya at isang napakagandang dress ang ang bumungad sa akin. “I want you to wear that later at the ball,” he gently said and held my hands. Hindi na ako nagsalita at tumango na lamang.

Pagkatapos kumain ay pinaupo niya lang ako sa sala’s at nanuod ng kung ano-anong palabas samantalang siya naman ay busy sa mga papers sa kumpanya. Pagdating nag lunch umorder na na lang ulit siya at sabay kaming kumain.

“Let’s go,” he said as he goes out of his room wearing black pants and a black dresser shirt.

“Saan?” tanong ko at tumayo.

Hindi na siya nagsalita at hinila ako palabas ng pad niya at tumuloy kami sa isang sikat na salon dito sa manila. Pagpasok naming ay agad akong hinila palayo sa kanya ng mga hair stylist at sinabi, “We’ll take care of her Sir,” at dinala ako sa loob ng parang private area dito sa salon.

Nagsimula silang ayusan ako at nakareceive ako ng text mula sa kanya,

From CEO,

I have an emergency meeting, Kace will be there ok.

Hindi kona ito nireplayan at nagfocus na lang sa ginagawa sa akin dito sa salon. “Wow, Mr. Delavine has a hide great taste, your gorgeous sis” sambit ng nag-ayos sa akin.

“Salamat,” sagot ko.

“Miss Cortez,” napalingon ako ng may isang matangkad na lalakeng formal ang suot ang tumawag sa akin.

“Yes?” tanong ko, teka siya yong lagi kong nakikita sa meeting ng CEO at minsan lagi siyang nagdidiscuss ng kung ano sa CEO.

“I’m Kace, CEO’s secretary/assistant,” ano? Teka ako ang assistant nito at iba ang secretary nito.

Chapter 37

“I’m Kace, CEO’s secretary/assistant,” ano? Teka ako ang assistant nito at iba ang secretary nito.

Kunot-noo ko itong tinignan bago nagsimulang magsalita, “Secretary? Akala ko isa ka sa board member kaya lagi kang nasa meeting,” nagtata kong tanong.

“I was the secretary of the CEO since he started working in the company,” he calmly said and checked his watch. “If you don’t mind Miss. Cortez, but we have to go the party will start at 8:00,” hindi pa rin ako gumagalaw sa aking kinatatayuan habang lahat ay nagsisink in sa aking utak.

“Sino yung babae sa labas ng office ng CEO?” nakatulala kong tanong. He look at me and answer, “She’s my assistant,” so hindi ito ang totoong secretary ng CEO, ang totoong secretary ay ang lalakeng nasa harapan ko, nagsinungaling ang siya sa akin, nagsinungaling ang Cadmus na iyon sa akin.

Ginamit pa ang assistant na iyon at dinahilan ang pagbubuntis nito para makasama ako sa lahat ng pinupuntahan niya! Kaya pala lagi kong nakikita ang lalakeng ito sa harap ko sa mga meeting na pinupuntahan namin ni Cad. Tuso at mapagsamantala talaga ang lalaking iyon.

Hindi ko mapigilang mag-init at magalit sa mga nalaman ko, sinungaling ang lalaking iyon. “Tara,” madiin kong sambit at naunang lumabas ng salon at sumakay sa sasakyan nito. Tahimik kaming bumiyahe papuntang venue.

“Salamat mauna na ako,” agad akong bumaba ng sasakyan ng tumigil kami sa harap ng hotel, “The CEO wants to see you first before the party start Miss. Cortez,” habol na sambit nito, hirapan ko ito at ngumiti ng peke.

“Sabihin mo gago siya!” pagkatapos ay agad akong pumasok sa loob ng venue at nakita si Lana kaya agad ko itong nilapitan. “Lana,” kinalabit ko ito upang humarap sa akin.

“Oh my fuck, Ali ikaw ba ya—.” hindi ko na hinintay tapusin niya ang sasabihin niya at agad ko nang tinakpan ang bibig nito dahil sa lakas ng boses niya. Pinagtitinginan tuloy kami ng ibang empleyado.

“Ang ingay mo, kinain mo ba yong speaker ni Jade.” singhal ko at inirapan siya, “Ay sungit!” bulong niya ng bitawan ko ang bibig n’ya. Hindi ko pa rin maalis ang inis sa aking sarili, sinungaling siya!

Tumunog ang cellphone ko at may text mula sa kanya,

From CEO,

I told Kace that you should come to see me first before the party starts, where are you?

“Tss,” singhal ko at padabog na binalik ang cellphone ko sa aking maliit na bag. “Hoy problema mo ba gurl? Ganda ganda mo ngayon tapos nakabusangot ka,” sabi ni Lana at inabutan ako ng candy.

“Problema ba?” tanong nito, tinignan ko siya bago sumagot, “Wala may regla lang,” tumingin ako sa paligid at pinagmasdan ang magagarang gown at dress na suot ng mga empleyado.

Bago ako napatingin sa glass wall dito sa venue kung saan nakita ko ang itsura ko mula sa repleksyon nito. I’m wearing a off white knee length cocktail dress and 2 inches heels, na nagiging dahilan ng hindi pagiging kumportable ko sa paglalakad at pagtayo.

Habang busy ako sa pagtingin sa aking sarili nagsimula nang magpalakpakan ang mga tao kaya agad akong humarap sa stage kung saan paakyat ang sinungaling na lalakeng iyon.

Nakasuot ito ng kulay gray na formal attire na halatang mamahalin pati ang sapatos nitong suot mukhang mamahaling klase ng cup toe oxford shoes. Nakataas ang ayos ng buhok nito na nagpakita lalo ng kanyang gwapong mukha, pero para sa paningin ko hindi matatakpan ng kagwapuhan niyang yan ang kasamaan ng ugali niya.

Nagpapalakpakan ang mga tao kung kaya’t tumalikod muna ako para itext si Louie, sana naman sagutin niya na ako.

“Good evening everyone,“napaligon ako ng magsimulang magsalita ang CEO, at sinend ang text ko kay Louie. “I am Cadmus Delavine, Director and CEO of Delavine’s Scent. It is my distint honor and high privilege to welcome you all to the 10th Anniversary Ball to celebrate an important Delavine’s history. Everyone enjoy the night and let’s have a wonderful celebration this evening, Thank you,” kung makapagsalita akala mo sobrang bait na tao pero ang totoo mapagsamantala.

Bago ito bumaba ng stage nagtagpo ang aming mata at isang ngiti ang pinakawalan nito bago tuluyang bumababa at sinalubong ng ibang board members.

“Ali!” nagulat ako ng biglang hilain ni Lana ang braso ko at may tinuro sa akin, Si Jade yon ah. “Tara sali gurl,” sabi ni Lana at hinila ako papalapit kay Jade.

“Hoy!!” malakas na sambit ni Lana na agad nagpalingon kay Jade, ang lakas talaga ang boses nito.

“Wow, ikaw bayan gurl? Aberry ikaw bayan?” tinignan namin dalawa ni Lana si Jade mula ulo hanggang paa dahil sa itsura nito ngayon. Ngayon ko lang nakitang magsuot ng ganito si Jade ang ganda niya.

“Ang ganda mo Aberry,” bigla na lang lumabas sa bibig ko ang iniisip ko, tinignan ako ni Jade at nginitian. “Kayo nga rin’ ang ganda niyong dalawa, first time kong makitang nakadress ka Ali,” sabi nito at tinignan din ang suot kong dress, umirap ako at sinagot ito.“Napilitan lang ako,”

“Siya nga pala tara, gusto kayong makilala si Chantel,“inabot ni Jade ang kamay naming dalawa at hinila kami sa kung saan. “Sino yon?” tanong ko.

“Kapatid ng CEO at model ng Delavine’s” sagot nito na nagpalaki ng mata ko, may kapatid pala ang lalakeng iyon, baka masama din ang ugali nito.

Nilapitan namin ang isang table malapit sa stage kung saan nakaupo si Sienna at ang kasama nitong maladyosa ang ganda. Ito ba ang kapatid ng lalakeng iyon? “Chantel, Sienna,” sabi ni Jade na umagaw ng atensyon ng dalawa. “Oh hi, here here have a seat everyone,” masiglang sambit nong dyosa ay este kapatid ng CEO.

Pagkaupo namin ay hindi ako mapakali dahil sa tabi ako ng kapatid ng CEO nakaupo. “Chantel mga kaibigan ko, Milana from Media planner head on designs,” sabi ni Jade at tinuro si Lana na nakangiti dito.

“Yeah, I know her, we already work back then when I was starting as a media Planner team too right Lana,” she humbly said and Lana nodded with a wider smile. Tapos biglang humarap sila sa akin at,“ This is Alliana my cousin, Market Analyst siya.“

Kinakabahan ako ng lumipat sa akin ang tingin nito bago dahan-dahang ngumiti. “Alliana, nice to finally meet you,” malumanay na sambit nito at tinignan ako ng mabuti, na parang may ibang meaning ang tingin nito. Iniwasan ko ang tingin nito at tuingin-tingin na lang sa paligid at nagstart ang party sa mga speech ng mga nakakataas. Bago nalipat sa sayawan kung saan bumuhay ng dugo ng tatlo naming kasama dito sa lamesa.

“Let’s dance guys,” pag-aaya ni Chantel ang kapatid ng CEO. tumango at sumangaayon agad si Lana at Jade, excited tumayo at tinignan kaming dalawa ni Sienna.

“Sige kayo na lang pupuntahan ako mamaya ni Gun dito,” nakangiting sambit ni Sienna. Lumipat sa akin ang tingin nila, “Hindi ayaw ko sumayaw,” sabi ko at kinuha na lang ang aking cellphone at umasa na makikita ang pangalan ni Louie at text nito pero wala pa rin hanggang ngayon.

Tumuloy na sila sa gitna at nagsayaw, umiling-iling na lang ako habang pinapanuod ang pinsan ko at si Lana na sumasayaw sa gitna. Habang si Sienna naman ay tumawa lang at may lalakeng lumapit at tumabi sa kanya. “Excuse me, Sienna restroom lang ako,” paalam ko at tumango ito pati ang lalakeng kasama niya.

Naglakad na ako papunta sa restroom, hahawakan ko pa lang ang doorknob ng pinto ay may nauna nang nagbukas sa akin mula sa likod at tinulak ako sa loob. “Teka an—,” hindi ko natapos ang pagrereklamo ko ng makilala ko ang kasama ko dito sa loob.

Bigla akong nakaramdam ng inis at walang gana ko itong hinarap. “Lumabas ka,” seryoso kong sambit pero halos sumigaw ako ng bigla ako nitong kinulong sa likod ng pinto gamit ang dalawang kamay nito. Nilapit nito ang mukha at ngumiti, “You don’t know how lovely you are tonight,” bulaslas nito at hinaplos ang aking kamay.

“Ano ba umalis ka nga dito!” singhal ko at tinulak ito papalayo pero agad din niya akong hinila papalapit sa kanya at pinalupot ang kanyang braso sa aking bewang. “I can’t help myself admiring you in all angles,” bulong nito sa aking tenga at ramdam ko ang kanyang hininga sa aking leeg.

“Bitawan mo ko sinungaling ka, tuso,” tinulak ko siya muli pero sa pagkakataong ito ay hindi niya ito hiniyaan na mailayo ko ang sarili ko sa kanya, sa pagkat mas lalo niya akong hinila at dumikit ang kanyang labi sa aking leeg, kaya natigilan ako at nanlaki ang aking mga mata.

Hindi ako makagalaw ng magsimulang gumalaw ang labi nito sa aking leeg, hindi ko alam kung anong meron siya pero bigla akong nanlambot ng maramdaman ang kanyang labi sa aking balat, para akong matutumba sa aking kinatatayuan kung hindi ako hawak nito.

Mapaglaro at nakakawala sa wisyo ang uri ng halik na kanyang ginagawa sa aking leeg, parang bampira na hinihigop ang aking dugo at lakas ang dala ng kanyang labi. Nanlalambot ang aking tuhod habang patuloy niya iyong ginagawa.

Nang tumunog ang cellphone ko doon ako natauhan at buong lakas siyang tinulak, “Ano ba!!” sigaw ko at sinampal siya ng napakalas. “I’m sorry,I got carried awa—,” hindi ko na siya pinatapos at tinignan ng masama.

“Akala mo ba hindi ko alam na niloko mo ako, ginamit mo pa ang peke mong secretary para maging dahilan ng pagsama ko sayo sa lahat ng pinupuntahan mo kahit hindi naman talaga iyon ang pinakatrabaho ko!!!” singhal ko at binuksan ang pinto, sinubukan nitong hawakan ang aking kamay at sinabi, “I will explain.”

“Explain mo mukha mo!” sabi ko at iwinaksi ang aking kamay upang mabitawan niya ako at naglakad paalis ng venue.

Habang naglalakad tumunog muli ang aking cellphone ng tignan ko ito natigilan ako at binasa ito.

From Louie,

See me.

“Candice, wait!!!” napalingon ako ng tawagin ako ni Cadmus na tumatakbo palapit sa akin. Tinignan ko ang aking cellphone bago mabilis na pumara ng taxi at sumakay.

“Candice!!!” rinig ko pa ang sigaw niya sa paglayo ng taxi sa hotel. Hindi ko ito nilingon pa at nagpatuloy lang sa pagtitig sa text massage ni Louie at binasa ito.

“See me,” sighs.

Chapter 38

“Manong d’yan na lang ho sa tabi, ito ho ang bayad,” magalang kong sambit at inabot ang eksaktong bayad sa driver, bumababa ako sa isang maliit na tapsilugan dito sa Manila. Medyo may kalapitan sa apartment na tinitirhan namin nila Jade.

Kaya hindi ko na kailangan mamasahe pa mamaya pauwi, lumingon-lingon muna ako sa paligid upang tignan, kung merong mga reporters na nakapaligid. Delikado na at mamaya may makakita kay Louie dito.

Isang malalim na paghinga ang aking ginawa bago ako tumuloy sa loob ng tapsilugan, iilan lang ang tao dito ngayon dahil medyo late na, agad kong napansin ang nakakulay gray na lalake at nakasuot ng itim na cap at mask.

Nilapitan ko ito at kinalabit ang kanyang balikat bago tinusok ang kanyang pisngi, pagharap nito ay agad nagtama ang aming mga mata, ngumiti ako at kinurot ang kanyang pisngi pero seryoso niya lang akong tinignan at hinawakan ang aking kamay.

Dahan-dahan niya akong hinila pa upo sa tabi niya at pinasok ang aking kamay sa bulsa ng kanyang hoodie kasama ang kamay nito. Ipinatong niya ang kanyang ulo sa aking balikat at pinikit ang kanyang mga mata.

Malalim ang paghinga ang kanyang ginagawa na tila pagod na pagod siya, habang pinglalaruan ang aking kamay sa loob ng kanyang bulsa. “Louie?” I utter.

“Hmmmm” iyon lamang ang sinagot nito at mas siniksik ang kanyang ulo sa aking balikat, “Bakit hindi mo sinasagot mga text at tawag ko?” tanong ko habang hinahayaan siya sa ginagawa niya.

“My phone was confiscated by my manager because of what happen, ngayon ko lang ulit na kuham” walang gana nitong sambit at minulat ang mag mata at hinarap ako. Tanging mata lang niya ang nakikita ko dahil nakacap at mask siya pero halatang wala itong tulog at pagod na pagod ito tignan.

Gamit ang isa kong kamay hinawakan ko ang kanyang pisngi at inayos ang magulo nitong makapal na kilay. “Kumusta ka na,” hindi ko alam pero dama ko ang lungkot ko sa pagbitiw ng salitang iyon, kasi Louie ako hindi ako Ok, ang tagal kong naghintay magkita tayo muli.

“I’m fine ngayong nakita na kita ok na ako,” he said and lean close to me, kiss me on the cheeks with his mask on. “I’m sorry, hindi ko alam kung bakit ako biglang nagalit noong araw na iyon, late na nong narealize kong boss mo iyon, hindi ko alam pagod na pagod lang ako sa byahe at gusto kong makita at yakapin ka pero makikita kitang hinahalikan ng lalakeng iyon” he whisper as he rested his chin on my shoulders.

“Hindi niya ako hinahalikan Louie, napuwing ako kaya hinihipan nito ang mga mata ko,” sagot ko, “That’s why, I’m saying sorry, pagod lang talaga ako that time,” he whisper once again.

Dahan-dahan akong tumango at hinawakan ang kanyang ulo at hinimas ito, “Ok lang, ako na ang hihingi ng tawad para sayo” sabi ko. Nakaramdam ako ng isang malamig na bagay sa bulsa ng hoodie niya habang nasa loob ang aming kamay.

“Ano iyon,” tanong at umupo siya ng maayos bago nilabas ang aking kamay mula sa bulsa niya at binitawan ito, kinuha niya ang malamig na bagay sa loob ng bulsa niya.

Nilabas niya ito at pinakita sa aking ang isang magandang bracelet, silver ito na may maliit letter A na pendant. Inabot niya ang aking isang kamay at sinuot ang bracelet sa akin. “Binili ko ito sa singapore, ibibigay ko sana ng personal sayo pero nagkaroon ng aberya at hindi ko nagawang ibigay sayo. Alliana I’m sorry promise babawi ako” malambing nitong sambit hinalikan ulit ako sa aking pisngi kahit nakamask siya.

“Namiss kita ng sobra,” he whisper at tinadtad ako ng halik kahit nakamas siya,hindi ko naiwasang matawa at makiliti sa kanyang ginagawa kaya natapos kami ng puno ng tawanan. Nagkwento siya ng kung ano-ano tungkol sa mga ginawa niya sa singapore at mga shoot na ginawa niya nitong mga nakaraang araw.

Kahit na pagod siya bakas pa rin sa mata nito ang kasihayan tuwing pinaguusapan ang pagkanta at pag arte niya.

“Nong nakaraang araw nagshoot kami, alam mo bang sobrang nakakatawa si Bab- este si Dazzel,” he was supposed to say Babe, nasasay na din siyang tawagin si Dazzel na Babe.

“Kumakanta siya habang shinushoot yong MV naming bago then habang kukanta siya may nahulog na palaka sa kanyang hita kaya bigla siyang nagtatalon at tumakbo sa akin, yumakap siya sa akin at umiyak dahil takot hahahaha kung makikita mo lang ang mukha niay parang walang pinagbago simula nong bata kami hahahaha sobrang cute,” hindi ko alam kung anong isasagot ko sa kanya pero tawang-tawa siya kaya ngumiti na lang ako at nagpatuloy sa pagkain ng tapsilog.

“Ikaw ba Alliana? Anong ginagawa mong nong mga nakaraang araw tyaka ngayon” tiningnan nito ang aking suot bago ngumiti. “Ngayon lang kita nakitang nag dress at naka make up,” sambit nito na tila ngayon niya lang na realize na ganito ang suot ko dahil tuwang tuwa siya sa pagkwekwento ng nangyari sa kanila ni Dazzel eh.

“Anniversary ball ng kumpanya, pero patapos na rin kaya tumuloy na ako dito,” sagot ko, bago siya tinignan, “Bagay na bagay sayo Alliana, ang ganda mo,” malumanay nitong sambit, ngumiti ako at hindi mapigilang naginit ang aking pisngi dahil parang ngayon ko lang muli narinig na puriin niya ako.

At alam kong simpleng ganito lang mula sa kanya ay sobra na akong napapasaya, bumibilis ang tibok ng puso ko lalo na nag dahan-dahan nitong binaba ang kanyang mask at nilapit ang kanyang mukha sa akin.

Ipinikit ko ang aking mga mata habang hihintay ang pagdampi ng kanyang labi sa aking labi, pero malakas na pagring ng cellphone niya ang nagpatigil sa amin. “Wait,” he said and grab his phone as fast as he can, sinagot niya ito at lumayo saglit sa akin.

Hindi na ako nagabalang pakinggan pa ang usapan nila at pinaglaruan ko na lang ang pagkain ko dahil alam ko na ang susunod na mangyayari. “Alliana, I need to go,” alam ko.

Hinarap ko siya at ngumiti, tumango ako at sinabi, “Sige mauna ka na, itext mo ako pagmay time ka ah” sambit ko. Inayos niya ang mask niya at hinalikan ako sa aking pisngi habang nakasuot pa rin ng mask at tuluyang umalis.

Huminga ako ng malalim bago nagsimulang tumayo at naglakad na pauwi, dalawang kanto lang naman ang layo kaya naglakad na lang ako at isa pa marami pang tao sa kalsada kaya ok lang maglakad.

Habang naglalakad natigilan ako ng makita ang isang babaeng nagsusuka sa tabi, naglapitan ko ito agad ko itong nakilala, “Lana!!!??!?!” isang building na lang unit na namin at dito nagsusuka itong babaeng ito.

“Anong ginagawa mo dyan!!” agad kong hinila ang kanyang braso upang tulungan siyang tumayo ng diretso at pagharap nito sa akin, maga ang mga mata nito pero nakangiti siya. “Anong nangyari sayo?!” tanong ko pero tumawa lang siya.

“Ali, Hello hahaha,” sigaw nito kaya hinampas ko kaagad bibig niya ng mahina para hinaan ang boses nito.

“Boses mo,” suway ko tumawa siya, she pointed her finger in front of her lips and say, “Shhhh bawal maingay sabi ni Ali Shhhhh hehehe,” nagsimula na kaming maglakad at pagewang-gewang kami sa tabing kalsada dahilsa kakulitan nito. Nang tignan ko siya tumatawa siya pero my luhang tumutulo sa mula sa kanyang mga mata.

“Lana!!! Sigaw ko ng bigla ni akong hilain sa gitna ng kalsada buti na lang mabilis nakaiwas ang tricycle sa amin. “Ano ba magpapakamatay ba kayo?!” sigaw ng driver sa amin, “Sorry po,” sabi ko at hinila ulit si Lana sa tabi at mabilsi nagkalad pauwi sa unit.

Nakarating kami sa unit at sobrang hirap niyang iakyat buti na lang kinaya ko pa rin siya. Kaagad kong pinihit ang door knob at malakas na tinulak pabukas ang pinto. “Aray!” nagulat ako ng makitang nakasalampak sa sahig si Jade. “Sorry andyan kana pala.”

“Anong nangyari d’yan?” tanong niya ng tumayo siya at tinulungan akong dalhin si Lana sa sofa. “Nawala tapos biglang bumalik, umiiyak tapos nagpakalasing ng sobra hindi kita mahanap sa party kaya dinala ko na siya dito, andito ka na pala,” pagsisinungaling ko, hindi pwedeng malaman nito na umalis ako ng party dahil siguradong tatanungin niya ako kung saan ako pumunta.

Pumunta ako sa kusina at kumuha ng inomin sa ref. “Hoy, Lana kaya pa ba?” tanong ni Jade dito at tinapik-tapik ang pisngi nito. Inabutan ko siya ng tubig para ipainom kay Lana.

“Buti na lang hindi kami nadisgrasya pauwi dito dahil sa kabaliwan ng babaeng ’yan,” nagsimula na akong maghubad ng dress dahil kanina pa ako hindi komportable dito.

“Ano bang nangyari sayong babae ka?” sabi ni Jade habang tinatali ang buhok ni Lana sa loob ng kwarto niya,lalapitan ko na sana siya para tulungan palitan ng damit si Lana ng sabihin niya, “Sige na Ali ako na mag papalit sa kanya magpahinga ka na” tumango ako at tumalikod na.

“Ay wait! Pwede ba muna tayong mag-usap Ali?” tanong nito tumango ako at umupo sa tabi niya. “Ano kasi may gusto akong i-share,” nahihiyang sambit at binato ang heels ni Lana sa kung saan.

Nagsimula siyang i-kwento ang tungkol sa paghihiwalay nila Tito at Tita, alam kong nahihirapan siya kaya ginawa ko ang lahat para maiparamdam sa kanya na andito lang ako sa tabi niya. Tumango siya at ipinakitang kaya niya kaya ok na ako, pagkatapos non’ ay kinukwento ba nito ang tungkol sa kanya at sa Finance manager ng Delavine’s. Ano nga ulit pangalan non Oliver oo tama Oliver. Nagulat ako ng sabihin niyang hinalikan niya ito pero wala rin akong nagawa kung gusto niya talaga ito.

Ang tanging magagawa ko na lang ngayon ay ang supportahan siya sa gagawin niya at manatili sa likod niya.

Pagkkatapos naming magkwentuhan, natulog siya katabi si Lana at ako naman ay bumalik na sa aking kwarto. Nagbihis at naghilamos ng mukha para matanggal ang make-up. Humiga ako sa kama at pinagmasdan ng may ngiti sa labi ang bracelet na binigay ni Louie.

Ang bilis pa rin ng tibok ng puso ko, at ang saya ko sa simpleng pagkikita namin ay kakaiba.

Tumunog ang phone ko at nakareceive ako ng text mula…. Napairap ako at nawala ang ngiti sa aking labi ng makita ang pangalan na nasa screen.

From CEO,

I’m sorry for what I did, forgive me. You’re just too lovely to handle.

Chapter 39

Kinabukasan ay maaga akong gumising at nagpaalam kila Jade dahil kailangan kong pumasok ng maaga dahil bukas ng deadline ng data na gather ko, kailangan ko pa itong ayusin at idouble check bago ipasa sa itaas. Malapit ng ilabas ang panibagong issue ng perfumes at kailangan ng report galing sa department namin and hindi ko pa ito natatapos.

Agad akong tumuloy sa opisina, at dahil sobrang aga ko wala pang tao sa department namin. Nauna na akong mag trabaho hanggang sa unti-unti na silang pumapasok at nagsimula na ring mag trabaho.

Hindi ko maiwasan mapangiti tuwing nakikita ko sa aking kamay ang bracelet na binigay ni Louie.

“Ay shet!!! Inggit akooooooo!!!!” agad akong napatingin kila Brylee ng bigla silang nagtilian ni Gail, hindi mo maipaliwanag kung gaano sila kasaya at kinikilig ngayon. May nalalaman pa itog patalon-talon sa kilig. Kaya binagbawalan ko na bago pa maglupasay ng tuluyan.

“Hoy! Ginagawa niyo?” tanong ko habang nakakunot ang noo ko at hawak ang listahan ng mga nakuhang results sa research. Mabilis na hinablot ni Gail ang phone ni Brylee at tumakbo sa aking table at agad namang sumunod si Brylee.

Halos matawa ako ng madulas dulas itong humabol kay Gail makalapit lang sa table ko.“Tingnan mo kasi ang sweet nila!!!! Sheetttt!!!!” natigilan ako ng makilala ko ang tinutukoy nila.

Si Louie kasama si Dazzel sa isang TV show, guest sila at nakalukuyan silang mmagkatitigan habang di mapigilan ang ngiti sa kanila labi. “Guys ano closer pa ba?” tanong ng host sa mga nanunuod na kaagad namang sinangayunan ng mga tao.

Mas linapit ni Dazzel at Louie ang kanilang mukha sa isat-is––, “Ahh,” napatakip ako ng tenga ng tumili silang dalawa sa aking tabi. Unti na lang ay malapit na ang mukha nila sa isat-isa. “Closer, closer!!!” pati sila Brylee ay nakikicheer na din dito sa aking tabi. Habang ako ay nakatutuok parin sa screen ng cellphone ni Brylee.

Idinikit ni Louie ang kanyang noo sa noo ni Dazzel na ikinatuwa nilang dalawa at nagkilitian… nabitawan ko ang listahan na hawak ko ng makita kong halikan ni Louie sa pisngi si Dazzel gaya ng ginawa niya sa akin kagabi. Pagkatapos ay sa noo niya ito hinalikan na ikinatuwa ng mga manunuod pati na rin itong dalawang kasama ko dito.

“Shet, kailangan kong huminga, shet!” sigaw ni Gail habang pinapaypayan naman siya kunwari ng kinikilig na si Brylee, na halos magmukha ng kamatis ang mukha dahil sa pamumula nito.

“Ito na talaga ang legit na couple para sa akin shet, penging Louie!!!” sigaw ni Brylee na kaagad kong binato ng crumpled paper dahil sa sobrang lakas ng boses.

“Hoy, boses niyo!” suway ko, tinakpan nila ang bibig pero kinikilig pa rin silang umupo sa harapan ng table ko. “Alliana alam mo ba sobrang legit talaga nila to, feeling ko nga sila na talaga para sa isat-isa, yong click sa kanilang dalawa grabe sobrang nakakakilig. Buti na lang talaga totoong mmajowa na itong dalawa dahil para sa isat-isa talaga sila!!! Support kami don, ay wait kilala mo ba ito?” hinihingal na tanong ni Gail sa akin.

Oo kilalang kilala ko ang lalakeng iyan, “Hindi ko kilala yan alam niyo naman ako hindi ako mahilig manuod ng TV,” sambit ko at kinuha ulit ang listahan nagsimula ag encode.

“Sikat na rising star itong couple na ito Alliana, kung alam mo lang sobrang mahal sila ng tao. Wala ngang shiniship na iba kay Louie dahil gusto talaga ng lahat ng tao na sa isa’t-isa talaga sila, kaya feeling ko pag may sumubok mainira sa relasyon nila, yari sa mga fans nila.” sa di malamang dahilan ay nabitawan ko ang listahan na hawak ko.

Hindi ko alam pero parang nailang ako doon sa sinabi nila. Grabe naman pala yong fan nila. I gulp and fix my seat before I face them and, “HOY TRABAHO NIYO TAPOS NIYO NA BA?” sinabayan ko ang lakas ng boses nila para tumigil na sila ng tuluyan.

“Ay oo hehehe sorry” sabi ni Brylee at inagaw ang cellphone kay Gail at bumalik na sila sa trabaho nila.

Pagdating ng tanghalian ay palabas na kami tatlo ng biglang sumulpot sa harapan namin si Kace ang totoong secretary ni Cad. “Omg, gwapooooo,” madiin na bulong ni Gail sa likod ko. “Oo nga yummy” rinig kong bulong pabalik ni Brylee kaya siniko ko silang dalawa.

“Kace,” I utter and look at him, “Miss Cortez, the CEO wants to see you at his office now” he said, tumango ako at hinarap silang dalawa, “Mauna na kayong kumain, akyat lang ako sa itaas” pagpapaalam ko at sinundan si Kace at iniwan silang dalawa.

Kumunot ang noo ko ng hindi bumaba ng elevator si Kace, “Bakit?” tanong ko paglingon ko sa kanya, “I need to see the CEO’s sister, go ahead,” he said and smile at me as the elevator door.

Naglakad na ako papunta sa opisina at kumatok, at kaagad itong bumukas at ang nakakairita nitong mukha ang sumalubong sa akin. “Hi” nakangiti nitong pagbati at inalok akong pumasok sa loob sa pamamagitan ng pagbukas ng pinto.

Walang gana akong pumasok sa loob at natagpuan ang nakahandang pagkain sa lamesa gaya ng inaasahan ko. “Come let’s eat,” masigla nitong sambit at pinaghila ako ng upuan. “Busog pa ako,” malamig kong sambit.

“Just one bit wont hurt,” he said and smile at me pero inirapan ko lang ito at tumingin sa ibang lugar. “Hey come on, I know you didn’t eat breakfast and lunch,” he said, tinignan ko siya at tinaasan ng kilay, “Pano mo naman nasabi?!” sarkastiko kong sambit.

“I ask your cousin,” nanlaki ang mata ko dahil sa kanyang sinabi, at kinain ng kaba ang aking buong katawan dahil sa takot na baka malaman ni Jade ang lahat. He chuckled and say, “Don’t worry she know nothing,” he gently said and put shrimps on my plate, siya pa mismo ang nagbalat ng mag ito para sa akin.

“Come please eat it, I know you’re still mad at me but at least spare the food and eat,” he sincerely said and looked at me. Patuloy siyang nagbalat ng hipon para sa akin at wala akong nagawa kundi kumain.

“I asked your cousin if you have any other favorite food and she said you like shrimps so I try my best to cook one for you. Do you like it?” tanong nito pero tumango lang ako at patuloy pa rin sa pagkain. Siya nagluto nito? tsss..

Inangat ko ang aking ulo ng manahimik ito at nakita kong nakatitig sa aking kamay. “Bakit ka nakangitingin dyan?” singhal ko.

“Your hands look so heavy,” napakunot ang aking noo dahil sa sinabi niya kaya tinignan ko ang kamay ko at nagsalita siya muli. “Want me to hold it for you?” he said and flashes a bright smile.

My lips parted when I realize that it was a pick up line, “Tsk”, inirapan ko na lang siya nagpatuloy sa pagkain, tumawa siya at humirit ulit.

“Wait!” sinamaan ko siya ng tingin ng humawak siya sa lamesa at tumingin sa paligid, baliw na ata. “Was that an earthquake? Or did you just rock my world” muntikan na akong mabulunan sa sinabi niya buti na lang naabot ko kaagad ang tubig.

“Lasing ka ba?!!” I ask with sarcasm. He smirk and say, “I’m not drunk honey, I’m just intoxicated by you,” hindi ako makapaniwala na pati yon nahiritan niya pa. Tumatawa siya habang pinapanuod akong pandirihan ang mga sinasabi niya.

“Do you want chicken?” he ask and show me the fried chicken, “Ayaw ko” binitawan niya ito at kinuha naman ang banana bread sa tabi niya. “Do you want banana bread?” “Ayaw ko,” “Do you want salad?”

“Ayaw ko,” naiirita na ako sa kakatanong niya ah!

“Do you want to leave my side” “Sinabi na nga ng ayaw ko eh!!!” he smile and nodded, narealize ko ang huli niyang tanong at mabilis kong binawi ang aking sagot. “Hindi gusto ko pala”

“What you like to marry me.” 

“Oo,” nanlaki ang aking mata sa sagot ko “Oo, mangarap ka,” pahabol ko at iniwas ang tingin, talaga tuso!!!

He just smile at me and watch me eat, kaya hindi ko maiwasang mailang. Dinadaan niya ako sa katalinuhan niya tss!!!

“Nakakatawa?” masungit kong tanong, tumigil siya at sumeryoso, “Ok let’s be serious, so let me ask, did it hurt when you fall from heaven? Because your an angel to my eyes” binagsak ko ang kutsara at tinidor sa lamesa. “Tama na pwede”

“Ok ok, I’ll stop, continue eating and join me on my meeting,” nakangiti nitong sambit.

“Bakit diba may secretary ka!?!” sambit ko at nagpatuloy kumain. “I asked him to guide my sister so he won’t join me,” he said and crossed his arms above his chest.

“Do you have a driver’s license?” tanong nito, aba balak pa ata akong gawing driver para sa meeting. “Wala!!”

Hindi makapaniwala niya akong tinignan kaya natigilan ako problema nito, di nga ako marunong magmaneho. “Really? But how can you drive me crazy without it?” halos tumirik ang mata ko sa inis ng bumanat pa ulit.

Tumayo na ako at nagpaalam, “Babalik na ako sa trabaho ko,” naglakad na ako papunta ng pinto ng pigilan niya ako. “Wait, come in,” he said and the door in front of me open showing Kace with all the papers on my table, he put it inside.

“You don’t’ have to go anywhere finish your work here beside me, so it won’t be hard for me to call you for the meeting right,” lumabas na si Kace at iniwan ako dito sa loob, nakasimangot akong umupo sa lamesa sa tabi ng table niya at nagsimula nang magtrabaho at ganon din ang ginagawa nito.

Habang busy ako sa pagbibilang bigla itong nagsalita kaya natigilan ako, “Hey forget about spiderman, batman and that artist man, I’ll be your man I got you”he said and wink, umiling-iling akong bumalik sa aking ginagawa.

Pagsapit ng alastres tumuloy na kami sa meeting at pagkatapos ay inaya ako nitong kumain ng dinner syempre makakatanggi ba ako sa kanya? Hindi pa ako sumasagot nakasakay na kami papunta sa condo niya.

He cooked dinner for us, and I remain texting my brother the whole time. “Let’s eat,” he said and put the pasta on my plate.

Kumain kami na habang naguusap sa about don sa pinagmeetingan nila kanina, nagbigay ako ng suggestion na mukha ikinatuwa niya. Dahil kumain kami ng matino ng hindi ko siya sinusungitan.

“Uuwi na ako,” sabi ko habang inaayos ang aking bag at t-shirt. “Hey wait for me, I’ll drive you home,” he said and removed his apron and grabbed his car key. Hindi ko napigilan tumawa ng makita ang isang piraso ng pasta sa kanyang buhok. “Sandali haha,” sabi ko at tumigkayad upang matanggal ito sa buhok niya.

Nang matanggal ko ito nakita ko siyang nakatitig sa akin kaya kaagad akong lumayo pero kinuha niya ang aking kamay at ngumiti, “Thank you,” he genuinely said and pull me out of his pad down to the parking lot.

Hawak pa rin nito ang aking kamay habang binubuksan ang pinto ng kanyang mamahaling mustang. Hinayaan ko lang siya at hinintay mabuksan ang pinto, gusto ko nang umuwi at magpahinga.

“Alliana!!” napalingon kami ng makita si Louie.

“Ikaw na naman!!!” he said.

Chapter 40

“Ikaw na naman!!!” singhal nito at hinila ako palayo kay Cad. Nagulat naman si Cad at sinubukan abutin ako pero hindi ito hinayaan ni Louie. “Ikaw na naman! Diba sinabi ko sayo tingnan mo kung kainino ang inahawakan mo!!” salit na sambit ni Louie dito.

Cad straightly stared at him and answered, “I know, but I’m holding what’s mine” he said and reached my hand and tried to pull me back. Pero bago niya pa iyon ginawa ay sinuntok na siya ni Louie at sinipa sa tyan na naging dahilan ng pagtama nito sa sasakyan niya at natumba.

Nakita ko kung pano ininda ni Cad ang maling pagtama sa sasakyan kaya nagulat ako at hindi agad nakagalaw. Pinagsisipa ito ni Louie at sinuntok suntok, natauhan lang ako ng makitang may dugo sa labi ni Cadmus.

Kaagad kong nilapitan si Louie at niyakap ang bewang nito, hinila palayo kay Cadmus. “Louie, tama na,” I said and tried my best to move him away from Cadmus.

“Gago ka anong sayo walang sayo!!!” sigaw ni Louie habang pilit sinisipa at inaabot ito pero pinipigilan ko. “Louie tama na, Tama na!!!” sigaw ko.

“HEY!” biglang may humila sa braso ko kaya napabitaw ako kay Louie at sinugod muli nito si Cad at isang malakas na sampal ang natanggap ko. “How dare you touch my boyfriend!!!! Babe stop!!!” si Dazzel? Nilapitan niya si Louie at isang hawak niya lang dito ay tumigil ito at niyakap siya.

“Let’s go babe,” Dazzel said and pull Louie away, tinakpan ko ang aking mata upang hindi nito mamukhaan. Nang tuluyan na silang umalis hindi ko maiwasang pagmasdan sila papalayo.

Napahawak ako sa aking dibdib at nararamdaman ko ang pagsikip ng aking dibdib. Parang nahihirapan akong huminga sa sandaling panahon. Ramdam ko din ang pagpintig ng aking pisngi sa lakas ng sampal na ginawad ni Dazzel sa akin.

Hindi ko alam kung ano ang una kong iisipin ang kirot na dala ng sampal ang kirot na makita siyang magkahawak kamay papalayo sa akin.

Habang nakatitig sa condominium na sa harapan ng Delavine’s Condo’s na tinitirhan ni Louie nakarinig ako ng pag-ubo kaya mabilis akong tumalikod at hinarap si Cadmus na tila hirap tumayo at nahawak sa kanyang tyan.

May dugo sa gilid ng labi nito, nilapitan ko siya at inalalayan. “Dadalhin kita sa hospital!! Manong!!!” sigaw ko at sumakay kami ng taxi at nagtungo sa pinakamalapit na hospital.

Nakatamo siya ng maliliit na sugaw at malaking pasa sa kanyang tyan, kaya kinailangan bendahan ito dahil medyo masakit pa. Mga ilang oras lang kami pinagstay sa hospital bago pinayagan na ding umuwi.

Bumalik kami sa condo niya at inalalayan ko siya papasok sa kanyang silid, kung saan andito pa rin ang malaki kong larawan. Kung hindi ko ito nakilala bago ko ito makita iisipin kong manyak ito.

“Maupo ka muna dyan sabi ng doctor palitan daw ang benda mo paguwi dito, kukunin ko lang ang mga gamit sa labas maghubad ka na,” sambit ko at lumabas upang kunin ang benda at first aid kit sa kusina.

Pagpasok ko sa loob ng kwarto agad akong napatalikod ng matagpuang nakaboxer lamang ito at ang benda sa kanyang katawan. “Bakit pati pants mo hinubad mo!!” tanong ko. Habang dahan-dahang humarap at lumapit dito.

“I sleep like this,” he said and watch me seat beside me.

“Tss” iyon na lang ang nasabi ko at sinimulang tanggalin ang benda sa kanyang katawan. Dahan-dahan at unti-unti ko itong tinanggal hanggang sa tuluyan nang matanggal at nakita ang pasa nito at ang maganda nitong katawan.

I gulp before wiping his body using the towel, hindi ko alam pero naiilang akong punasana ng kanyang tyan dahil nanatili siyang pinapanuod ang bawat galaw na ginagawa ko kaya hinarap ko siya at tinulak ang kanyang mukha para tumingin ito sa iba. “Wag ka ngang tumingin!” singhal ko paro nginisian lang ako nito at tumingala habang ang dalawang kamay ay nakaalalay at nakahawak sa kamay.

“Why do you like him?” he asked out of nowhere. Binendahan ko na siya at pinaayos ng upo, sinubukang iwasana ng kanyang tanong. “Taas mo ang kamay mo” utos ko para maipaikot ko ang benda sa balikat niya.

Tumayo at kumuha ako ng sando sa closet niya at pinasuot ito sa kanya habang tumitig ulit ito sa akin at hinuli ang aking kamay. “Why do you like him?” he asked straight into my eyes.

Umiwas ako ng tingin bago sumagot, “Walang dahilan para mahalin mo ang isang tao, basta ang alam ko mahal ko siya” sagot ko. “Then why do you ask me why I love you when we believe in the same belief” malumanay nitong tanong habang pinipisil-pisil ang aking kamay.

“Hindi tayo parehas, ako hindi ko ginamit ang pera para ikulong ang mahal ko sa aking tabi” sambit ko at tinignan siya ng masama. “But you’re locking yourself to this love that you don’t have any assurance,” he fought back.

Ininda nito ang sakit ng kanyang tyan pagkatapos sabihin iyon, pangalawang beses niya nang nakipagaway kay Louie at dahil sa akin iyon.

“Kukuha lang ako ng tubig,” sabi ko at tinanggal ang pagkakahawak nito sa aking kamay at lumabas, kumuha ako ng tubig at napahawak sa aking dibdib. Ganon na ba kalakas ang katotohanang sinasabi nito sa akin at kumikirot ang dibdib ko sa mga sinasabi niya.

Huminga ako ng malalim bago nag lagay ng tubig sa baso at binalik sa ref ang lalagyan at dinala ang isang baso ng tubig sa kwarto niya. Naabutan ko siyang nakatitig sa larawan ko bago humarap sa akin ng mapungay ang mga mata.

Inabot ko ang tubig sa kanya at hinintay siyang matapos bago ako nagsalita, “Uuwi na ako linisin mo bukas ang sugat mo paggising mo,” paalala ko pero hinila agad niya ang kamay ko at niyakap ang aking bewang.

Agad kong naalala ang ganitong sitwasyon sa kwarto ni Louie kung saan nakayakap din siya sa aking bewang. “Stay,” he whispers and I also remember Louie.

Don ko narealize na hindi tama ang ginagawa ko ngayon, Ano na lang ang sasabihin ni Louie pagnalaman niya ito. Agad kong nilayo si Cadmus sa aking bewang pero hindi niya pinakawalan ang aking kamay at hianlik-halikan ako.

“Itigil na natin ito, magbabayad ako pangako, babayaran ko ng mas maaga sa isang taon ang utang ko sayo. Itigil na natin ito.. Wag mo akong sampahan ng kaso handa akong magbayad sa mas madaling panahon at aalis na rin ako bilang assistant mo magfofocus ako sa M. research department at pangako mababayaran kita ng buo” dire-diretso kong sambit.

Bakas ang pagkagulat sa kanyang mukha bago siya dahan-dahang umilig at hinigpitan ang pagkakahawak sa aking kamay. Pinaupo niya ako sa kanyang tabi. “No,” he whispered.

“Itigil na natin ito, magbabayad na lang ako,” pagpupumilit ko. Pero mas lalo lang siyang umiling at nilapit ang aking kamay sa kanyang pisngi. “No,” he said.

“Ano ba Cadmus wala kang mapapala sa akin,” sambit ko at hinihila ang aking kamay pero hindi niya ito binitawan at tinignan ako ng diretso sa aking mata.

“I still want to try it, one year I’ll make you fall in love with me instead of that guy” he begged and started kissing my hands.

“Ano ba, Cadmus!!!”

“Let me try my best first please, I want to try, I want to give my best before giving up, I want it Candice,” natigilan ako ng makita kung gaano kadespirado ang mukha nito. Seryoso siya.

“I’ll be your Man.”

Chapter 41

“I’ll be your man,” seryosong sambit nito habang hawak ang aking kamay. Huminga ako ng malalim bago kinuha ang aking mga kamay at tinignan siya ng diretso.

“Wag ka nang umasa,” buong lakas kong sambit at tinignan siya ng mabuti bago tumalikod at umalis ng condo niya. Mabilis akong sumakay ng Taxi paglabas ko ng condo at habang paalis ito hindi ko maiwasang tignan ang condominium na katapat nito, kasama kaya niya ngayon si Dazzel?

Dahan-dahan kong hinawakan ang aking pisngi at nalala ang lakas ng pagkakasampal nito sa akin. Sapat na paalala na hindi ako ang girlfriend ni Louie at kahit na ako ang gusto nito hindi ako ang nagmamay-ari ng posisyon bilang girlfriend nito..

Napayuko ako habang nasa byahe at hindi ko namalayan na andito na pala kami sa tapat ng unit ni Jade kundi pa magsalita ang driver. “Ito ho ang bayad,” mabilis kong sambit at inabot dito ang bayad, agad-agad akong bumaba at umakyat sa unit ni Jade.

Naabutan ko silang naglalaro sa sala kaya mabilis akong pumasok sa kwarto ko at tinignan ang aking sarili sa salamin. Bakas ang pagkakasampal ni Dazzel sa aking pisngi at tila namumula pa ito hanggang ngayon kaya dahan-dahan akong lumabas ng kwarto at kumuha ng yelo sa ref, iniingatan kong hindi ako mapansin ng dalawa dahil alam kong mapapansin nila ang nasa pisngi ko pag nakita nila ako.

Bubuksan ko na sana ang pinto ng tawagin ako ni Lana, “Ali nandyan ka na pala!” malakas na sambit ni Lana, dahil nakaheadset ito kaya hindi nito matantya ang lakas ng boses, pasimple kong hinarangan ang aking pisngi gamit ang aking buhok bago sila hinarap ng maayos.

“Oo, pahinga na ako pagod ako at maaga ako bukas,” sagot ko at mabilis na binuksan ang pinto at pumasok sa loob. Humiga ako sa aking kama at unti-unting dinidikit ang yelo sa aking pisngi at sinubukang tawagan si Louie.

Pero pinapatay nito ang tawag at hindi sinasagot, sinasadya niyang hindi sagutin. Kinagat ko ang aking labi at napapikit ng madiin dahil sa inis. Ano ba naman ang nagyayari sa buhay ko, ang plano ko lang naman ay sundan si Louie dito at manatali sa tabi nito upang suportahan siya habang giangampanan ko ang tungkulin ko sa aking pamilya. Hindi naman kasama sa plano ko ang lalakeng iyon, siya ang gumulo ng lahat.

Sinubukan ko buong magdamag natawagan si Louie pero ni isa ay wala siyang sinagot at alam kong lagi niya itong pinapatay at hindi sinasagot. Hanggang sa hindi ko na malayan ay nakatulugan ko na ang pagtawag sa kanya. Kinabukasan maaga akong nagising at naabutan si Jade sa kusina.

Nakahanda na ako sa pagpasok kaya agad na akong nagpaalam sa kanya, “Papasok na ako, Jade,” sambit ko at agad siyang humarap sa akin. “Aga naman,” sambit nito.

“Kailangan kong pumasok ng maaga may pupuntahan ang team namin eh, sige mauna na ako,” sambit ko at hindi na ito hintay magsalita pa at agad umalis, medyo nawala na rin ang marka ng pagkakasampal sa akin ni Dazzel kagabi kaya medyo kampante na ako.

Nakasuot ako ngayon ng white plain t-shirt at blue jeans at puting sapatos, dala-dala ko ang packbag ko at ang mga papers na kailangan sa trabaho. Tumuloy ako sa office at nagtrabaho ng tahimik. Nagfocus ako sa trabaho at hindi pinansin ang aking cellphone at kung ano-ano pang kaharutan nila Brylee at Gail pinilit kong tapusin ang mga kailangan kong gawin.

Pagsapit ng lunch wala akong takas kila Brylee at Gail agad nila akong hinila pababa sa lobby para yayaing kumain ng lunch. Hindi rin ako pinatawag ngayon ng lalakeng iyon kaya medyo ok ang pakiramdam ko, hindi ko kasi alam kung matutuwa pa ba akong makita ulit ang mukha niya.

“Tara, mag jollibee na lang tayo,” yaya ni Gail, pero sabay kaming napatingin ni Brylee sa aming mga relo at nakitang kakapusin na kami ng oras paglumayo pa kami sa building kaya sabay din kaming napailing.

“Wag na Gail, dito na lang tayo sa coffee shop ng building mga ilang minuto na lang din tapos na ang lunch break natin kaya wag na tayong lumayo,” malumanay kong sambit at inakbayan namin siya ni Brylee at hinila sa coffee shop ng building.

Balak kong bumili na lang ng kape at tinapay tutal busog pa naman ako, pagpasok namin sa loob tinignan namin ang menu bago lumapit sa counter. “Anong order niyo?” tanong ni Gail.

“Ano sa akin pasta na lang tyaka mango shake,” sagot ni Brylee, habang ako naman ay tumitingin ng pinakamurang tinapay at kape.

“Tinapay lang akin tyaka kape,” sambit ko kaya tinignan ako ni Brylee, “Tanghali te kape? Ano ka?” tinaasan nila akong ng kilay dalawa. “Gusto ko eh,” iyon na lang ang dinahilan ko at umorder na kami at nagsimulang maghanap ng upuan na mapwepwestuhan.

“Ali!!!” nagulat ako ng may sumigaw ng pangalan ko at agad akong napalingon sa isang table kung saan nakaupo ang napakafamiliar na tao. Teka si Zoey ba ito?

“Ali!!!” tumayo ito at tumakbo papunta sa akin kaya hindi ako nakagalaw pa. “OMG, I can’t believe this come with me,” walang sabi-sabing hinila ako nito sa table na pinggalingan at nilingon ko nalang sila Brylee at sinenyasan na kunin ang order ko at kumain na sila.

Hinila at pinaupo ako nito sa table nila kung saan nakaupo din si Jade at Oliver, agad sumeryoso ang tingin ko kay Oliver ng marealize ko kung anong nagyayari dito. Hinawakan ko ang kamay ni Jade sa ilalim ng lamesa at pinisil ko ito.

“Ali this is so exciting, meeting you two again, I miss you I didn’t expect to see you here by the way meet my boyfriend Ali, Oliver although you know him already because you work at the same company I’m still happy to introduce him to you guys,“nanlaki ang mata ko ng biglang halikan ni Zoey ang Oliver na iyon

Hinalikan nito si Aberry tayo Girlfriend pala nito si Zoey! “Wow, gano na kayo katagal?” sakastiko kong tanong at naramdaman kong pinisil din ni Jade ang aking kamay dahil sa tanong ko.

“We’re about 2 years I guess, right babe?” tss Babe? Two timer ata itong lalakeng ito gaya ng CEO mga nagbabalat gayo kunwari mabait pero mga masasamang tao at tuso.

Nagpatuloy sa pagkwekwento si Zoey ng tungkol sa kanila ng lalakeng iyon habang hindi naman maipaliwanag ang mukha ni Jade, halatang hindi ito kumportablena kaharap ang dalawa. Nang makita kong tumayo na sila Brylee at Gail sa upuan nila ay naisipan ko na din magpaalam at iwan silang tatlo doon.

Bumalik kami sa opisina at pagkaupo sa aking lamesa ay napansin ko ang isang kape na may nakadikit na note sa gilid. Binitawan ko ang tinapay at kape na binili ko sa tabi at tinignan ito.

Eat proper lunch.

-CGD

“Tss,” kinuha ko ang note at tinapon sa trashbean at inabot kay Gail ang kape. Nagtrabaho na ako ulit at tinapos lahat ng kailangan tapusin, pagkatapos umuwi ako ng unit ng maaga at naabutan si Lana.

Late nang umuwi si Jade at pinagusapan namin ang tungkol kay Zoey at sa Oliver na iyon, alam pala ni Lana ang tungkol dito pero nakalimutan niyang sabihin kay Jade.

Kinabukasan ay maga ang mata ni Jade kaya hindi maiwasang asarin ni Lana, sabay kaming tatlong pumasok at gaya ng kahapon nagstay lang ako sa opisina at hindi nagbalak lumabas ng lunch upang makaiwas sa CEO dahil dumadaan at nag-iikot siya tuwing ganitong araw.

Habang lunch time sinubukan ko ulit tawagan si Louie pero manager nito ang sumagot.

“Hello?” taong nito.

“Ahm hello po si Louie po ba andy—,” hindi na ako pinatapos nito at agad nagsalita. “Nako, wala si Louie dito,” sambit nito at kasabay non ay narinig ko ang nagtatawanang boses ni Louie at Dazzel. “Kakausapin ko lang po siya kahit sagl—,” pinatayan na ako.

Napayuko ako at binitawan ang aking cellphone. Galit pa rin ba siya sa akin?

Mabilis natapos ang buong araw ko sa trabaho at pag-uwi ko sa bahay ibinalita ni Jade ang tungkol sa birthday ni Zoey at wala kaming nagawa kundi pumunta dahil siya mismo ang nagimbita sa amin at pinasundo pa kami sa magaling nitong boyfriend.

Buong byahe halatang hirap at gulong-gulo si Jade dahilsa lalakeng iyon kaya hindi ko maiwasang ikumpara ito sa CEO na iyon. Pare-parehas sila!!!

Pinatuloy kami ni Zoey sa isang magandang silid, magkakasama kaming tatlo, nagpahinga kami saglit at tinawag din agad sa lobby ng resort dahil sabay-sabay daw kaming maghahapunan kasama sila Tito at Tita ang mga magulang ni Zoey.

Habang nakaupo kami hindi ko maiwasang tignan si Jade dahil tinitignan tignan siya ng Oliver na iyon. Tss…

“Oh, andyan na pala sila!!!” napatingin kami kay Zoey ng masigla itong nagsalita at kasabay non ay ang pagbukas ng lobby kung saan pumasok ang amin na tao.

Sobrang lakas ng mag dating nito una kong napansin ay ang kapatid ng CEO na si Chantel, para itong dyosa sa ganda at kumikinang ito sa liwanag. Si Sienna din kasama nila at ang boyfriend nito at kapatid nito ay naglalakad sa kanilang likuran.

Pero sa isang tao ako natigilan… bakit pati siya andito.!?!?

“Cadmus,” I whispered when our eyes met.

Chapter 42

“Cadmus,” bulong ko at yumuko ng magtama ang aming mga tingin, nakita kong sunod-sunod silang bumeso sa magulang ni Zoey bago tuluyang umupo sa mga upuan. At sa kasamaang palad ay katapat ko pa ngayon ang lalaking ito.

Nagsimula na kaming kumain at hindi napagod si Zoey sa pagkwekwento ng kung ano-ano kay Aberry habang ang iba ay may kanya-kanyang usapan habang ako ay hindi mapakali sa aking inuupuan dahil kanina pa ako hindi tinigilan ng lalaking ito. Patuloy ang pagtitig nito sa akin at patuloy din naman ako sa pag-iwas sa kanya.

Nagulat na lang ako ng tumama ang sapatos nito sa aking sapatos, patuloy niya itong tinatama, upang maagaw ang pansin ko pero hindi ko ito pinansin at iniwas ang aking paa. At mabilis kong kinalabit si Lana para may kausap ako at hindi ako guluhin ng lalaking ito.

“Lana,” hinarap ako agad nito habang may kanin ba sa kanyang bibig. “Bakit gurl?” bulong nito. “Kausapin mo ako,” sambit ko na ikinataas ng kilay niya. “Ay, teka lang gurl kain muna ako,” sagot nito at naramdaman ko ulit ang sapatos ni Cad kaya kinurot ko si Lana at humarap ulit ito sa akin.

“Sakit gurl,” reklamo nito habang puno pa rin ang bibig. “Sabi ko kausapin mo ako dalian mo o sa sahig ka matutulog,” pagbabanta ko dito na ikinalaki ng mata niya at biglang tumawa. “Ah hahahahhaha, oo nakakatawa yon, halika nga dito,” sabi niya at pinaharap ako sa kanya at tuluyan ko nang naiwasan si Cadmus.

Pagkatapos kumain ay kaagad kaming umalis nila Jade at Lana sa lobby at tuluyang umakyat sa itaas. Natulog kami ng maaga, magkatabing natulog si Lana at Jade dahil may pinanuod pa sila bago matulog at kinabukasan ay maaga kaming lumabas at nagtungo sa tabing dagat para maglakad-lakad.

Di alintana ang lakas ng simoy ng hangin at lakas ng alon, napapalitan naman ng ganda ng dagat ang lamig na nararamdaman namin.

Habang nag lalakad malakas na boses ni Zoey ang umagaw sa atnesyon naming tatlo, sabay-sabay kaming napalingon ng makita si Zoey na nakasuot ng magandang swimsuit.

“Wow,” bulong ni Lana na may halong pang-aasar kay Jade. Nakita ko naman kung gano lumungkot ang mga mata ni Jade ng pagmasdan ang dalawa mula dito sa malayo.

“Oy selos,” malokong sambit ni Lana at kinurot-kurot ang bewang ni Jade. agad naman siyang tinignan ng masama ni Jade at sinabi, “Bakit naman ako magseselos wala na kaya akong gusto sa kanya,” sunod sunod na paglunok ang ginawa nito bago umiwas ng tingin at ibinaling ang tingin sa dagat kesa sa dalawa.

Naisipan ko ibahin ang usapan, alam kong gusto ni Jade ang dagat simula bata kami kaya naisipan ko siyang tanugin. “Ikaw ba ayaw mong magswimming?” tanong ko lumingon ulit siya sa dagat bago sumagot.

“Ayaw ko wala ako sa mood, mamaya na lang siguro night swimming” sabi niya at nauna nang pumasok sa loob pabalik sa aming kwarto.

“Tara Ali ikot tayo doon,” nilingon ko si Lana ng hilahin nito ang braso ko papunta sa mga bilihan ng souvenir. Bumili kami ng mga simpleng souvenir at kung ano-ano pa, “Sandali may nakalimutan akong bilhin don Ali wait babalik ako.” hindi ko na nagawang magsalita ng agad tumakbo pabalik si Lana sa pinanggalingan naming store.

Kaya tumayo na lang ako ng maayos dito habang hihintay siya at napalingon sa isang store na may maliit na TV, si Louie iyon ah, lumapit ako dito para makinuod. “Manang ano po yan?” tanong ko sa tindera at tinuro ang TV nila. “Ah bagong MV ng Louzel,” kinikilig na sagot ng anak ng tindera.

“L-louzel?” tanong ko. “Louie at Dazzel, bagong MV nila ito,” sabi nito at tumutok na sa TV, at ganon din ang ginawa ko pianuod ko ang ito, kumakanta si Dazzel habang may mga scen na ipinapakita magkayakapp ang dalawa at hinahalikan ni Louie ang noo ni Dazzel at kitang-kita sa mga mata nila na in love sila sa isat-is—– hindi ako ang gusto ni Louie, umaakting lang siya.

“Shemms, tingnan mo Ma, yong tingin ni Louie kay Dazzel ihhhh nakakakilig,” sambit nito kaya agad sumikip ang aking dibdib at lumayo na dito para hindi ito makita pa. Habang naglalakad ay bungga ako sa isang bagay ay hindi tao.

Pagtingin ko dito agad akong napaatras at mabilis na tumalikod at tumakbo kung saan pumunta si Lana, naabutan ko itong nakikipagdawadan pa sa tindero. Paglingon ko nakita kong papalapit si Cadmus sa amin kaya agad kong binayaran ang binibili ni Lana at hinila siya palayo dito.

Nakita ko ang pagsunod ng tingin ni Cadmus sa akin kaya mas binilisan ko ang paghila kay Lana at pumasok sa loob ng resort. “Gurl di pa ako tapos bumili ihh nanghihila ka naman,” reklamo si Lana ng bitawan ko ito.

Hinihingal ko itong hinarap, dahil bilis ng tibok ng puso ko sa kaba. “Ano ba Lana tignan mo buong araw na tayong namimili doon mamaya na ang party ni Zoey,” singhal ko dito at agad naman siyang natawa at sinabi, “Ay oo nga hahaha tara na nga,” siya na mismo ang humila sa akin sa itaas at naabutan naming naglalaro si Jade sa kama.

“Magayos na tayo gurls!!!” masiglang binato ni Lana ang mga pinamili sa kama ko at agad kinalkal ang kanyang bag at nag ayos na din si Jade.

Ako naman ay kinuha ang susuotin ko sa bag at sinara ang bintana para mag bihis. “Ano yang suot mo Alliana!!! Ano to’ swimming lesson ba ang pupuntahan mo ah?!!!” hindi makapaniwalang sigaw ni Lana sa akin paglabas ko sa banyo suot ang women shorty sunsuit bodysuit short sleeves na lagi kong suot sa swimming lesson namin nung collage.

“Bakit ba!!!” singhal ko dito at sinuot ang short ko. “Tnignan mo magshoshort pa siya talaga,” iritang sambit ni Lana na akala mo siya ang magsusuot kung makareklamo. Tumawa lang si Jade at pumasok na ng banyo.

Kinuha ko din ang manipis na white T-shirt para pang patong sa suot ko. Nagulat ako ng biglang suminghap si Lana at sumigaw. “At nag t-hirt pa nga!!!!” napatakip ako ng aking tenga dahil sa boses niya.

“Problema mo ba?” tanong ko at nagulat ako ng padabog niyang binuksan ang kanyang bag at kumuha ng itim na sleeveless bodysuit at lumapit sa akin. “Magpalit ka!!!” agad niyang hinubad ang t-shirt ko at hinila ang aking short.

“Ayaw ko!!!!!” sigaw ko pero wala akong nagawa ng ipilit niya sa akin ang kulay itim na bodysuit at pinatungan ng maong na shorts at ang manipis na puting t-shirt ko na tinali niya ang harapan.

“Yan ganyan dapat!!!” sambit niya ng tuluyan siyang manalo sa akin. Lumabas si Jade ng may ngiti sa labi ng makita ako at sabay kaming lumabas at nagtungo sa Venue ng party ni Zoey sa tabing dagat kung saan may mga bar stole na nakatayo.

Nagsimula ang party sa mga video na plinay, puro mukha lang naman ni Zoey iyon. Kinuha ko na lang aking cellphone at lumayo ng konti kila Lana at Jade para tawagan si Louie.

Unang try ay hindi sinagot kaya sumubok pa ako ng sumubok hanggang sa sagutin na ito. “Hello,” boses ni Louie! Agad akong napangiti at umayos ng tayo. “Louie,” masaya kong sambit.

“Alliana,” he whispers my name from the other line but it feels like he’s beside me. Ganon ko ba siya kamiss haha.

“Kamusta ka na tumatawag ako lagi ka namang busy, namimiss na ki—,” hindi ko natapos ang aking sasabihin ng magsalita siya. “Sorry nasa shoot ako ngayon kailangan ko nang ibaba ito”

“Teka sandali gusto ko lang sabihin na na sa birthday ako ngayon ni Zoey yung kinukwento ko sayo dati nakababa––”

“Babe come here na let’s eat I cooked thi—,” namatay na ang tawag at nakatulala kong binaba ang aking cellphone. Sabi niya nasa shoot siya? Bakit boses ni Dazzel iyon tapos nagluto? Pwedi ba silang magluto sa shoot?

Wala sa sarili akong bumalik sa tabi nila Jade at walang ganang pinanuod ang mga sinasabing speech ng magulang ni Zoey. nakita ko pa ang pagtingin ni Oliver sa aming pwesto at agad kong naramdaman na nagtago sa likod ko si Jade at narinig na humihikbi.

Paglingon ko dito nakita ko na nagpupunas ito ng luha. “Cr lang ako ah,” palingon kami ni Lana ng magpaalam si Jade “Samahan na kita gusto mo?” sambit ko “Hindi na kaya ko,” at mabilis naglakad palayo.

Ininom ko na lang ang makulay na drinks dito sa table namin, na medyo kakaiba ang lasa at parang nakakahilo. “Hoy vodka yan!!! Gaga ka gurl ano lasing kana agad?” sambit ni Lana, tiningnan ko ang pink na ininom ko.

“Kuha lang akong ibang drinks,” paalam ni Lana kaya tumango ako at hinayaan siyang umalis. Tumingin ako sa paligid at medyo nakaramdam ako ng pagkahilo, tumigil ang aking mata sa lalaking nakatitig sa akin ngayon. Mabilis akong tumalikod at naglakad balak kong sundan si Lana para iwasan ito ng biglang may humila sa akin at dinala ako sa kung saan.

“Bitawan mo ako,” sambit ko at pilit kumakawala sa hawak niya, dinala niya ako sa gilid ng resort kung saan madilim at walang katao-tao. “Ano ba!” sigaw ko kaya binitawan niya ang kamay ko at hinarap ako.

“Why are you avoiding me!!!” he asked. Bigla akong nakaramdam ng galit dahil sa tanong niya at naalala ko kung gano ka cold ang boses ni Louie sa akin. Dahil sa kanya iyon!!!

“Pake mo ba!!!” sigaw ko sa mukha niya, he sniff and clenched his jaw. “You drink?” he gently asks but I can see how fearless his eyes are right now.

“Oo bakit!!! Alam mo ikaw simula ng makilala kita nagkanda gulo-gulo na ang plano ko sa buhay!!!!” parang nagiging blurred ang aking paningin at umiinit ang aking kalamnan dahil sa ininom ko kanina.

“Alam mo bang ilang araw ko nang sinubukan tawagan si Louie at patuloy niya akong iniiwasan dahil nakita niya akong kasama ka!! Kasalanan mo yon eh!! Kasalanan mo!!!” tinulak ko ang dibdib niya at hinampas hampas ito. Naiinis ako sa kanya siya ang dahilan kung bakit galit sa akin si Louie.

“Tapos kanina sinagot niya ako! Haha sobrang lamig ng boses niya pero sobrang miss ko siya kaya masaya ako, sabi niya nasa shoot siya kaya kailangan niya nang ibaba ang tawag pero alam mo ginawa ko,” naramdaman ko ang pagsisimula ng pagtulo ng luha ko habang hinahampas siya.

“Pinilit ko pa ring pahabain ang usapan namin dahil gusto kong marinig ang boses niya, pero narinig ko ang boses ni Dazzel,” I grab his shirt so hard and shook my head controlling my emotions.

“Sabi niya babe come here let’s eat, I cooked this tapos binaba niya na nag tawag haha, nagsinungaling sa akin si Louie sa akin dahil galit pa rin siya sa akin at ikaw ang may kasalanan ’non!!! Ikaw!! Ikaw!!!!” pinagtutulak ko siya pero sinubukan lamang niyang hulihin ang aking kamay at hinila ako papalapit sa kanya.

“Ok It’s all my fault stop crying please,” paos nitong sambit at sinubukan punasan ang luha ko pero nagpumiglas ako, “Ikaw ang may kasalanan kung bakit galit sa akin si Louie, ikaw!!!!!!” sigaw ko at umiyak lalo habang nilalabas ang lungkot sa aking puso.

“Yes, It’s my fault ok, please Candice stop crying,” he whispered and tried to stop me by hugging me and kissing my head.

“Ikaw ang may kasalanan!!!” nanghihina kong sambit at patuloy pa rin siyang hinahampas sa tagiliran.

“Yes, it’s my fault I admit it ok, just please stop crying,” he whispered and still kissed my head. Tinulak ko siya at medyo na out of balance pa ako kaya hinabol niya ang aking braso at tinulungan akong tumayo ng maayos.

Tinulak ko ang kamay niya at nahihilo siyang dinuro, “Kasalanan mo ito!!!” madiin kong sambit, “Kung hindi mo ako inipit sa utang hindi ko kailangan makasama ka hindi makikita ni Louie na may iba akong kasamang lalake bukod sa kanya, dahil siya lang ang lalake sa buha—hmf!!!!”

Natigilan ako ng bigla siyang lumapit at kinulong ang aking pisngi sa kanyang palad at hinalikan ako.

He kiss me so gently that makes me stop thinking, para akong nawala sa aking sarili. And he move his lips makes me lose my strength, muntikan na akong matumba pero agad niya akong binuhat at pinaikot ang aking hita sa kanyang bewang.

“Stop crying please, cause your tears are my weakness, fuck,” he whispers and kisses me once again.

“Please, don’t show me does tear.”

Chapter 43

R18 (Read it at your own risk)

“Please, don’t show me does tears.” he whispers between our lips, hindi ko alam pero nakaramdam ako ng matinding init na namumuo sa aking katawan.

He stopped kissing me and face me, slowly wiped my tears, and staring straight into my eyes. Dahil medyo nanlalabo na ang aking paningin hindi ko na siya makita ng maayos. Nakaramdam ako ng matinding pagkahilo at parang bumaligtad ang sikmura ko.

“Are you ok?” he asks while caress my cheeks, pero hindi ko na talaga kaya umiikot ang sikmura ko at agad ko siyang niyakap at sumuka sa kanyang balikat. “Fuck!” he hazes and quickly step forward para maiwasan ang suka ko na nasa sahig.

“Hmmm,” I groan and wipe the side of my lips, sumandal ako sa kabilang side ng balikat niya at pinikit ang aking mag mata, nahihilo ako ng sobra.

“Shit” rinig kong mura niya bago ko naramdaman ang kanyang kamay sa aking hita at binuhat ako ng maayos at nagsimulang naglakad. Hindi ko na nagawang imulat ang aking mata dahil mas lalo lang akong mahilo.

“Your alcohol tolerance is fucking sucks! How many shots did you take?” rinig kong tanong niya habang naglalakad. Itinaas ko ang aking kamay at pinakita sa kanya ang aking daliri bilang sagot.

“Two shots of vodka and this is what happened?!” hindi makapaniwala niyang tanong at narinig ko ang pagsakay namin sa elevator. “Hmmm kasalanan mo,” I whisper and hit him once again.

“Tss” singhal nito at bumukas ang elevator nagsimula ulit siyang maglakad kaya umikot nanaman ang sikmura ko. Rinig kong may binuksan siyang pinto at pagpasok namin sa loob summuka ulit ako.

Ang sakit na ng lalamunan ko dahil sa pagsusuka, tapos hilong-hilo pa ako…“Fucking fuck!” he cursed at binaba ako sa kama at pinaupo.

“Wait for me” sambit nito at naaninag kong pumasok siya sa isang pinto, tumingin ako sa paligid at nakita ko ang isang umiilaw na bathtub sa labas ng glass door. Pagewang-gewang akong naglakad papunta dito dahil gusto ko nang maligo dahil nalalagkitan ako sa aking sarili.

“Hmmm!!” I groan and try my best to open the glass door, pagbukas non ay nakita kong parang kumukulo ang tubig ng bathtub na ito. “Wow,” I whisper kahit na lumalabo ang paningin ko at tila umiikot ang paligid.

“Candice no! That’s a jacuzzi!!!” narinig kong sigaw ni Cadmus pero tumawa lang ako ng maramdaman kong mainit ang tubig nito. At walang pagdadalawang isip na tumalon ako dito.

“Candice!!!!” rinig kong sigaw nito at nakita ko siyang tumakbo papunta dito sa labas. “Ang init,” sambit ko at hinubad ang aking suot na t-shirt. Para makaligo ako ng maayos. “Oh Fuck!!!”

“Candice come here, let’s go to the bathroom not here, it’s cold here outside,” naramdaman ko ang kamay nito sa aking braso, “No!” sagot ko, gusto ko dito masarap dito.

Agh! Sakit ng ulo ko!!! Naiirita ako sa shorts ko kaya sinimulan ko itong humadin at pinikit ang aking mata. “Fuck no!, Candice please let’s go inside,” rinig kong pagmamakaawa nito pero nilubog ko na lang ang aking sarili sa ilalim ng tubig.

Ang sarap sa pakiramdam ng tubig, “Candice, please let’s go,” umahon ako at tinignan ito, kumikirot-kirot ang sakit ng ulo ko pero mas gusto ko dito, Cadmus lean over and try to reach for my hands but instead of avoiding him, I pull him and end up falling here inside the jacuzzi with me.

“Shit,” kumunot ang aking noo ng makitang nagpanic siya at nagmadaling umalis sa tubig, pero hinila ko ang kanyang kamay at tinignan ang mapupulang labi na iyon.

“Shit I can’t take this any more,” singhal nito at mabilis na bumalik dito at hinalikan ako. isang nakakalasing na halik ang aking natanggap mula dito.

Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng kakaibang pakiramdam sa aking katawan nghawakan nito ang aking hita at binuhat ako paupo sa kanyang hita. Masyado na akong nalulunod sa kalasingan at nadadala sa init na dala ng kanyang ginagawa.

Kinuha nito ang aking mga kamay at pinatong sa kanyang balikat at ako na mismo ang yumakap sa kanya at ginantihan ang kanyang halik.

Naramdaman ko ang kanyang kamay sa aking hita paakyat sa zipper ng bodysuit na suot ko at dahan-dahan niya itong binaba. At pasok ang kanyang malamig na kamay at hinawakan ang aking bewang.

Parang may kung ako ano sa aking katawan na nagugustuhan ang kanyang ginagawa, nahihilo na ako ng sobra pero mas nanaig ang init na namumuo sa aking katawan. His lips and tongue explore inside my mouth as I open it for him.

Parang may kung ano sa isip ko na naguutos gawin ang mga ganitong bagay. “Hmmm,” I groaned when he bit my lower lips and sucked it. He went down from my lips down to my jaw and licked it. I almost lost my conscience when he went down to my neck and left wet kisses on it.

I arched my head so he can have better access to it, there is something inside of me wanting what he’s doing now. Nagiinit lalo ang aking katawan ng maramdaman ang malamig nitong kamay sa aking dibdib.

Kasabay ng pagdampi ng mainit na tubig ay kakaibang sensyon ang dala ng kanyang ginagawa, at pakiramdam ko mababaliw na ako sa kakaibang pakiramdam na ito. “Hmmm,” hindi ko maintindihan ang tunog na lumabas sa aking labi ng bumababa ang labi nito sa aking dibdib at dahan-dahan nitong binababa ang aking suot na swimsuit.

Pinikit ko ang aking mga mata at hinayaan siya sa kanyang ginagawa, habang pilit kong nilalabanan ang pagkahilong aking nararamdaman. “Agh,” hindi ko mapigilang uminda ng maramdaman ko ang kanyang labi sa aking dibdib.

He licks and sucks my nipples as he goes deeper and aggressive, leaving marks on my breast and moving down to my stomach, and slowly removing my suit.

“Fuck,” rinig kong singhal nito ng tuluyan na akong nakahubad sa harapan niya, ni hindi ko na halos makita ang mukha nito dahil nanlalabo at umiikot na ang aking paningin dala ng pagkalasing.

Niyakap ko siya ng sobrang higpit ng maramdaman ko ang malamig niyang kamay sa maselang bahagi ng aking katawan. His caress his hands down there making me wet and whimper up here as he does his thing down my body.

“Please, make me stop,” he whispered when I hugged him tighter. “Please, I don’t want to take advantage of you while you’re drunk so please stop me now and push me now,” paos nitong pagmamakaawa. At pilit pinipigilan ang kanyang sarili, sa di malamang dahilan parang may sariling isip ang aking katawan at hinalikan ko siya.

Me kiissing him make him stiff and it took him seconds before he curse and move, “Fuck!” he undress himself in front of me, kahit hindi ko na ito makita ng mabuti alam kong maganda ang hubog ng katawan nito na nagdagdag init sa aking nararamdaman.

“Can I?” he whispered in my ears as I hugged him and leaned my head on his shoulders. His asking permission? “Answer me, Candice, I can?” he repeated.

“Please answer me, mababaliw na ako dito fuck!!” I felt a hard thing down under the water and it’s poking my in between. “Can I” naghihina nitong tanong habang nasa leeg ko ang kanyang labi.

“Hmm” I nodded and after a few seconds, I whimpered in pain as a hard thing penetrated me. Tears overflow on my cheeks and I grip on his back.

“Please tell me to move, cause I’m dying controlling myself here,” hinihingal nitong bulong, hindi ko alam pero ako na mismo ang gumalaw kahit pakiramdam ko mahahati ako sa dalawa.

“Fuck,” he groan and start moving, naaininag ko ang paggalaw ng tubig ng imulat ko ang aking mga mata. Sobrang sakit ng kanyang ginagawa pero makalipas ang ilang minuto unti-unting napalitan ang kirot ng kakaibang sensyon dala ng pagbayo nito.

He moves gently yet hard, as he gives wet kisses on my neck, he moves faster when I feel something inside of me is about to burst out. “I’m fucking near,” he whispers and thrust harder.

“Agh!!!”

“Aghhh, fuck!”

Sabay naming sambit ng may kung anong bagay akong naramdaman sa aking katawan. Nanghihina akong sumandal sa kanya pero binuhat ako nito at pinaupo patalikod sa kanya at hinalikan ang aking batok.

“I’m sorry,” he whispered and rested his forehead on my shoulder. Pakiramdam ko nawalan ang ng lakas sa aking katawan at sobrang hilong-hilo na ako.

“I know you will hate me tomorrow and regret this,” hindi ko na maintindihan ng maayos ang mga binubulong niya.

“Push me again haha,” sakit na ng ulo ko.

“But sorry Candice I won’t ever regret this, I won’t regret you because…” unti-unti na akong hinihila ng antok.

“You own my heart and I’m stupid for letting you own it without my consent.”

Chapter 44

Kinabukasan, nakaramdam ako ng matinding kirot sa aking ulo ng subukan kong gumalaw at imulat ang aking mga mata. Pakiramdam ko lumubog ako sa kama sa sobrang sakit at bigat ng aking katawan.

Parang binugbog ako sa sakit ng katawan ko kasabay pa ng sakit ng aking ulo. Dahan-dahan kong inaninag ang paligid ng makitang ibang silid ito at wala sila Jade at Ali dito. Umupo ako kahit sobrang sakit ng aking ulo. “Agh!” pigil kong sigaw ng makaramdam ako ng matinding kirot sa gitnang bahagi ng aking katawan.

“Ahhh!” inda ko ng subukan kong igalaw ang tila namamanhid kong mga hita at kumikirot ko’ng balakang. Napabalik ako sa pagkakahiga at napapikit ng madiin. Parang umiikot ang paningin ko kaya mas pinili ko na lang pumikit at dahan-dahang kinapa ang aking suot na damit.

Teka hindi ako nakapants kagabi?

“Please make me stop,”

“Please I don’t want to take advantage of you while you’re drunk so please stop me now and push me now”

“Can I?”

“Please answer me, mababaliw na ako dito fuck!!”

Agad akong napatakip ng aking bibig ng maalala ang mga ginawa ko kagabi, kasama si Cad. mabilis akong tumingin sa paligid at sapilitang umupo para tignan kung andito pa siya sa loob.

Habang palingon-lingon ay may nakita akong note sa side table ng kama kung saan nakapataong ang suot kong damit kagabi. Pilit ko itong inabot kahit konting galaw ko lang ay sobrang kirot ng ulo at katawan ko.

Kinuha at binasa ko ang nakasulat dito,

I already wash and dry your clothes so you can wear them when you’re not sore anymore, and the pants and shirt you can just throw them away, by the time you’re reading this, I’m already at the office. Don’t worry I won’t call for you anymore, you can just focus on the Research department.

-Cad

Wala sa sarili akong humiga muli sa kama at ipinikit ulit ang aking mga mata. Sa sobrang gulo at sakit ng aking ulo ay hindi ko magawang magisip ng matino ngayon kaya mas minabuti ko na lang na umidlip muli, dahil baka sakaling panaginip lang ito.

Umidlip muli ako at naalimpungatan ng marinig kong tumunog ang cellphone ko na nakapatong sa nakatupi kong damit. Kinuha at agad kong sinagot ang tawag kahit hindi ko na tinitignan kung sino ito.

“Hello?” sagot ko habang hinihilot-hilot ang aking hita, “Alliana,” agad akong napamulat ng marinig ang boses ni Louie mula sa kabilang linya, mabilis kong sinilip ang screen ng cellphone ko at siniguro na siya nga ito bago ako sumagot.

“Louie?” hindi makapaniwala kong sambit. “Yup, it’s me, Alliana alam kong hindi maganda ang pakikitungo ko nito nong mga nagdaang araw, busy lang talaga ako at pagod kaya hindi ko magawang controlin ang aking sarili, miss na miss lang talaga kita,” Malambing nitong sambit mula sa kabilang linya kaya hindi ko maiwasang manlambot.

Dahil habang naririnig ko ang boses niya mula sa cellphone, isa-isa ko naman naalala ang mga ginawa ko kagabi. Nakakapanghina ang mga kagagahang ginawa ko kagabi at ngayon ito ako kahihiyang kinakausap ang lalakeng mahal ko habang suot ko ang damit ng lalakeng kinasama ko kagabi.

Madiin kong kinurot ang aking hita habang pinapakinggan si Louie sa kabilang linya, “I miss you Alliana, gusto na kitang makasama ulit sa bawat oras,” kinagat ko ang aking labi at pilit pinipigilan ang mga luhang nagbabadyang lumabas sa aking mga mata.

“I-I miss you too,” hindi ako makapagsalita ng maayos dahil halo-halong emosyon na nararamdaman ko ngayon.

Hindi ko magawang makipagusap ng maayos sa kanya kahit gustong-gusto ko siyang makausap, dahil hindi ko matanggap ang mga nagawa ko. “Ahm L-louie t-tatawag ako u-ulit mamaya may kailangan lang akong g-gawin,” hindi ko na hinintay ang sagot niya at agad pinatay ang tawag, hinagis ang aking cellphone sa kama at tuluyang umiyak.

Niyakap ko ang aking hita at pinatong ang aking ulo sa aking tuhod at binuhos ang natitira kong lakas sa pag iyak.

Inabot ako ng ilang oras bago ako tumahan at naisipang maligo, halos hindi ko magawang tignan ang aking katawan habang naliligo dahil nakikita ko lang ang mga marka ng kasalanan at katangahan na ginawa ko kagabi.

Siniguro ko na hindi halata na umiyak ako bago ko sinuot ang aking damit at nagtungo sa room namin nila Jade at Lana. habang naglalakad papalapit sa pinto ay nakita ko ang hotel crew na magdedeliver ng pagkain sa room namin kaya pinigilan ko ito at nagprisinta na ako na lang ang magpapasok.

“Ok po Ma’am, paalala ko lang po pinapasabi ni Ma’am Zoey, maya-maya lang din po darating na ang susundo sa inyo pabalik ng Manila kaya po magread na po kayo” magalang nitong sambit at inabot sa akin ang mga pagkain.

“Sige salamat,” pag alis nito mabilis akong pumasok sa loob ng kwarto, nagbabaka sakaling tulog pa sila Jade at Lana para hindi ko na kailangan magpaliwanag kung saan ako galing buong magdamag.

Pagpasok ko sa loob ay sakto namang paglabas ni Jade sa banyo kaya nagkasalubungan kami at medyo nagulat ako pero hindi ko ito pinahalata. “Oh gising kana pala, kumuha na ako ng lunch n’yo sa baba dahil anong oras na din, sabi ni Zoey maya-mya lang daw ay darating na ang sundo natin pauwi kaya gigisingin ko na ito,” agad kong binabot sa kkanya ang pagkain kong dala at dumiretso sa kama para gisingin si Lana.

Nang magising ito sabay kaming kumain tatlo at tila pare-pareho kaming tahimik at hindi nagtanong si Lana at Jade sa akin kaya nakahinga ako ng maayos at umalis kami ng puno ng pasasalamat na natanggap mula kay Zoey.

Umuwi kami sa unit at nagpahinga kaagad, kinabukasan ay gumising ako ng maaga at pumasok sa opisina. Hindi ko nagawang tawagan si Louie kahapon dahil hindi ko pa rin alam kung paano siya haharapin pagkatapos ng lahat ng ginagawa ko.

At buong araw ng akong hindi pinatawag at hindi nagparamdam ang CEO sa akin. Ok na din iyon dahil hindi ko din alam kung pano ko ito hharapin, hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman pagnagkita kami.

Natapos ko ang mga paper works ko ng mas maaga sa inaasahan at dahil may working hour pa hindi pa ako makauwi kaya naisipan kong bumili ng kape sa ibaba pero natigilan ako ng makitasa hallway si Cadus at ang secretary nitong si Kace at mukhang may problema sila.

Huminga ako ng malalim at binalak na hindi ito painsinin at dumiretso na lang sa paglakad pero tinawag ako ni Kace kaya kinailangan ko silang harapin at tignan ang lalakeng ito.

“Miss.Cortez pwedi bang ikaw muna ang magassist sa CEO sa meeti—,” hindi niy atapos ang sasabihin ng magsalita si Cadmus. “No need, I can do it on my own,” he said and avoid looking at me, pero bakas ang lungkot sa kanyang mga mata.

“Pero Sir. kailangan mo ng assistant doon,” Kace said and look so worried. “I can handle it by myself,” Cadmus said, “Sir hindi niyo mahahandle mag-isa ng ganong kalaking meeting kailangan mo ng assistant” sambit ni Kace at tinignan ako na tila nagmamakaawa na pumayag ako.

“No, don’t bother anyone, I can do it on my ow––,” hindi ko na siya pinatapos magsalita at buong tapang siyang tinignan at nagsalita, “Sasama ako” sambit ko na nagpatigil sa kanilang dalawa.

Cadmus didn’t even glance at me, he just clenched his jaw and turned his back on me.“ Like I said I can handle it on my––,“

“Sasama ako,” diretso kong sambit, tumango si Kace at inabot sa akin ang mga papers na kailangan sa meeting.

Hinarap ko si Cad, pero iniwas lang nito lalo ang tingin at nagsimulang maglakad, sumakay kami ng Van at hindi siya ang nagdrive kundi ang driver niya at tahimik lang siyang nagbabasa sa tabi ko habang papunta kami sa meeting.

Mga ilang saglit lang ay nasa tapat na kami ng isang malaking kulay itim na building, modern na modern ang design nito sobrang ganda.

Hindi nagsalita si Cadmus pagbaba namin ng Van at nagpatuloy lang siya sa paglalakad sa loob at umakyat kami sa 40th floor.

At tumigil sa glass door na may nakasulat, Board members.

Bubuksan ko na sana ang pinto para sa aming dalawa ng pigilan niya ang kamay ko at agad din binitawan na ikinagulat ko.

“You can just stay here, I can handle this,” seryoso niyang sambit habang iniiwas ang kanyang tingin sa akin.

“Pero sabi ni Kace kailangan mo ng assistant sa loo––,” he Cut me off and push me gently to the chair beside the hallway.

Malungkot niya akong tinignan bago nagsalita.

“Just stay here, I know you’re uncomfortable seeing my face so stay here, I don’t want to ruin your day. I’m sorry,” malumanay nitong sambit at tuluyang pumasok sa loob.

I seated at the bench here at the side of the hallway and just look at the door where he went in, iba ang pakikitungo nito sa akin ngayon, halatang pinipigilan nito ang sarili gaya ng nasasulat sa note na iniwan niya kahapon.

Pinikit ko ang aking mga mata at sinandal ko sa pader ang aking ulo, bago ako umayos ulit ng upo at lumingon sa kabilang side ng hallway kung saan nakita kong dumaan si….

“Louie?”

Chapter 45

“Louie?” dahan-dahan akong tumayo at nagsimulang naglakad papunta sa dinaanan ni Louie, alam kong siya iyon.

Binilisan ko pa ang lakad ko habang papalapit ako ng papalapit sa isang pinto kung saan may mga ingay at medyo madaming tao. Pagtapat ko sa pinto kung saan maraming taong nakatayo at pumapalakpak, sinubukan kong sumingit.

“Excuse me,” bulong ko habang pilit sumisiksik, hanggang sa tuluyan ko nang natanaw so Louie, isa itong studio, patingin ako sa isang malaking sign sa itaas na nagsasabing Airing Now.

Bumababa muli ang tingin ko kay Louie na inaayos ang kanyang damit habang nakaupo sa isang kulay gray na sofa, Maya-maya lang ay nagsalita ang host. “Syrempre, hindi tayo makukumpleto kung wala si Dazzel, Let’s welcome Dazzel Cruz,” masiglang sambit nito at malakas na palakpakan ang ginawa ng mga audience sa loob.

Kulay puti ang suot nitong dress na bagay na bagay sa kanyang mala porselanang balat at blond nitong buhok. Nakangiti itong umakyat ng stage at bumeso sa host bago umupo sa tabi ni Louie at agad kong pinanuod kung pano pumalupot ang braso ni Louie sa bewang nito at hinawakan ng kamay nito gamit ang isang kamay.

“Napakasweet naman talaga, kamusta Dazzel?” Tanong ng host at nginitian silang dalawa. “I’m doing great and I’m inviting your guys for my coming concert this May in Canada and L.A.” mahinhin nitong sambit.

“Wow, are we expecting any proposal during the concert,” malokong sambit ng host na naging dahilan ng pagtawa nilang dalawa ni Louie. Bago ito nagsalita, “Maybe,” he said.

Napahawak ako sa aking t-shirt at kinakabahang pinaglaruan ito habang pinapanuod sila. “Louie, may I ask, I mean you two are already at the right age to get married. Are you planning of making Dazzel as your wife? I mean do you see her bearing your children in the future?“madiin kong kinagat ang aking ibabang labi at hinintay ang sagot ni Louie.

“Yes, I already feature her singing lullaby to our children and I can’t wait to see that, but we still have many duties this year so we need to wait hahaha,” sumisikip ang aking dibdib sa aking mga naririnig, at kahit anong pilit kong hanapa ng butas ang pagaacting ni Louie ay hindi ko ito makita, dahil bakas na bakas sa mukha nito na totoo at galing sa puso ang mga sinasabi niya. Hindi, Alliana alam mong ginagawa lang ito ni Louie para sa pangarap niya.

“We can’t wait to hear the news that Dazzel is on labour in the future, siguradong sobrang daming tao ang susuporta sa pregnancy mo if ever na ikasal at magkaanak na kayo,” kinikilig na sabi ng host habang tumatawa sila.

“Why are we talking about me getting pregnant, I though we’re here to endorse our concerts hahaha,” nahihiyang sambit ni Dazzel habang pinaglalaruan ang kamay ni Louie sa kanyang hita.

“Yes, I forgot, masyado akong na excite na makita ang future family nyo dahil sobrang ganda ng magiging lahi, if ever right guys?” agad tumango at sumangayon ang mga audience dito sa studio na naging dahilan ng patuloy na tawanan ng dalawa.

Bumibigat na ang pakiramdam ko habang patuloy silang pinanunuod, hindi ko na mapigilang paglaruan ang dulo ng aking t-shirt habang pinagmamasdan ang kanilang magkahawak na kamay.

“Ok, let’s move to our audience questions, that you need to answer ok” tumango sila Louie at hintay ang mga ibabatong tanong ng host.

“Ok first, when did you guys meet?” nagtinginan muna sila bago magsalita si Dazzel. “Actually magkababa kami, ever since we visit their house Louie and I always play and we become best friends during high school”

“Hindi ba kayo highschool sweetheart dati?” kinikilig na tanong ng host. “No, well I had a crush on him back then, I mean we have something during high school days but when we turn into college, I move here to manila so we lost connections”

“Really, so hindi kayo magkasama nong college?”

“Yes,” sagot ni Louie.

“So, Louie do you meet other girls in college? May mga naging ex ka na ba? Or nagustuhan nong college ka habang wala si Dazzel?” bumilis ang tibok ng puso ko ng marinig ang tanong ng host at tumitig kay Louie.

“Ahmmm…” tiningnan siya ni Dazzel an tila hinihintay din ang sagot nito, bago ito umiling at nagsalita, “No, I don’t meet any girls on my college days, I was too busy on my study and as the university student council president I don’t have time for girls and I’m too loyal for this girl,” he said and kiss Dazzel’s hand.

Making her blush and the audience cheer for them, “Wow, where can I find a man like him Lord?” kinikilig na sambit ng host.

“Ok, next question guys, when was the last time you two fight?”

“Yesterday morning right, hahaha,” natatawang sagot ni Dazzel habang nakatingin kay Louie. “Yes, we had small yesterday but I quickly say sorry so we’re fine na.”

“So, you guys fight over?” tanong ng host, “Time,” sagot ni Louie.

“Next question, oh I like to know this too. When was the last time you two kiss?” namumulang tanong ng host, hindi ako mapakali sa aking kinatatayuan ng marinig ang tanong na iyon.

“A while ago hahaha” Dazzel answer and held Louie’s face and lean her face on his neck.

“Kiss!!!!Kiss!!!!Kiss!!!!” napatingin ako sa mga audience at pati sa mga taong nasa tabi ko ng magsimula silang magcheer ng halik sa dalawa.

“Can you give us one kiss on the lips?” the host requested and smiled at the audience wanting them to cheer for more.

“Kiss!Kiss!Kiss!Kiss!” tila nanlamig ang aking paa at kamay ng makitang umayos ng upo si Louie bago hinarap si Dazzel at tumango sa mga tao. “Ok, ok,” he said while chuckling.

Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ni Dazzel at dahan-dahan nilapit ang kanyang mukha dito. Halos hindi ako makahinga ng magsimulang halikan ni Louie ang noo nito, bago ang mga mata nito, papunta sa magkabilang pisngi nito at sa ilong nito.

Bawat halik ay katumbas ng malakas na sigawan dito sa loob, pero lahat ng ingay na iyon ay tila nawala sa aking pandinig at ang tangi ko lang naririnig ay ang masayang tawa ni Dazzel habang hinahalikan siya ng lalakeng mahal ko.

My lips parted when Louie’s done kissing her nose and now he was about to kiss her lips, nang magdidikit na ito hindi ko na nagawang himinga pa pero bago ito tuluyang magdikit.

Isang kamay ang humarang sa aking mga mata at nakaramdam ako ng brasong pumalupot sa aking bewang at may bulong sa aking tenga. “Let’s go,” it’s Cadmus, nakahinga ako muli at narinig ang malakas na tilian ng mga tao sa paligid, ibig sabihin hinalikan nga ni Louie si Dazzel sa harap ng maraming tao.

Dahan-dahan akong tumango at hinayaan siyang yakapin ako paharap sa kanya at nagsimula kaming naglakad palayo sa lugar na iyon habang nakatakip ang aking mag mata.

Binitawan ako nito pagtapat namin sa elevator at agad itong bumukas, pumasok kaming dalawa at hindi ito nagsalita kaya hindi ko na napigilang lumuha at yumuko.

Sobrang sikip ng aking dibdib at hindi ko magawang alisin sa isip ko ang paghalik ni Louie kay Dazzel, ang mga ngiting pinapakita nito dito ay gaya ng ngiting nakikita ko tuwing kasama siya dati.

Mabilis kong pinunasan ang aking luha ng tumunog ang elevator at bumukas ito sa parking lot, nanunang naglakad palabas si Cadmus kaya sumunod ako at sumakay kami sa Van ng walang imikan.

“Back to the office,” utos nito sa driver at umandar na ang sasakyan. Nakatanaw lang ako sa bintana at hindi maiwasang kamutin ng madiin ang aking kamay, also bit my lower lips to control my emotions and tears.

Ang bilis pa rin ng tibok ng puso ko kahit anong gawin ko, ang bigat-bigat ng aking pakiramdam.

“Hmm,” inda ko ng makaramdam na ng hapdi sa aking kamay kung saan nagsusugat na pala ang kinakamot ko. Tears fall down as I stare at the small amount of blood coming from my bruises.

“What the fuck!” napalingon ako kay Cadmus ng magmura ito at agad kinuha ang aking kamay, nagpapanic siya habang kumukuha ng wet wipes at pinunasan ang gasgas ko.

Tiningnan ko siya habang ginagawa iyon, bakas ang matinding pag-aalala sa kanyang mukha at takot sa kanyang mata.

Tears fell even more, as he made me feel comforted by cleaning my bruises.

“Fucking don’t let anyone hurt you, even yourself,” he darkly said.

Chapter 46

Nakatulala akong naglalakad paakyat sa unit ni Jade, habang may mga bandaid sa aking kamay na ni lagay ni Cadmus.

“Fucking don’t let anyone hurt you, even yourself,” he said and gently caress mg hands, put bandaids on my bruises and let go of my hands, and handed me his scarf.

He didn’t speak after that, inutusan niya na lang ang driver niya na idaan ako sa unit ni Jade at doon ako binaba. Hindi ako nagsalita sa pagbaba ko pero nakita ko ang malungkot nitong tingin bago magsara ang pinto ng Van, at tuluyan silang umalis.

Napaupo ako sa hagdanan at gamit ang dalawang kamay, pinunasan ako ang aking mukha at natuyong luha sa aking mga mata. Nanghihina kong sinandal ang aking ulo sa pader at pinikit ang aking mga mata.

Pero nakita ko lamang kung pano halikan ni Louie si Dazzel sa aking isipan kaya lumuha ako muli at niyakap ang aking huhod habang nakaupo sa hagdan.

“Ginagawa niya lang iyon dahil sa pangarap niya Alliana,” bulong ko sa aking sarili at pilit itinatatak sa isip ang mg apangako at mga binitawang salita ni Louie.

Kilala ko siya, ginagawa niya lang ito para sa mga plano niya, alam kong ako ang gusto ni Louie. His just acting, kinukuha niya ang loob ng mga tao para sa pangarap niya, at kasama doon si Dazzel.

Tama ginagawa lang ni Louie ang lahat ng iyon para sa pangarap niya, ginagamit niya lang si Dazzel, ako ang gusto niya.

Habang lumuluha ay tumunog ang aking cellphone kaya kinuha ko ito mula sa kaing bulsa at sinagot ang tawag ni Amiel.

Pinunasan ko ang aking luha bago magsalita, “Hello, Amiel kumusta na kayo dyan sa bahay?” pinipilit kong itago ang lungkot ng aking boses sa masiglang paraan upang hindi ito mag-alala.

“Ok lang kami ate, tumawag lang ako dahil kanina pa ako kinukulit nila Lola at Lolo na tawagan ka, ito na oh, La!!” napangiti ako dahil sa sinabi niya at narinig ang nagmamadaling si Lola mula sa kabilang linya.

“Nako, nako apo ko!! Candida apo kumusta na apo, kumakain ka ba ng maayos dyan? Gulay? Wala ka bang sugat o sakit sa katawan dyan apo ko? Baka nagkakasakit kana dyan apo ah alagaan mo ang sarili mo apo ko,” biglang bumuhos ang aking luha ng marinig ang mga sinasabi ni Lola.

Nanghihina ko itong pinakinggan, “Apo ayos lang kami dito kaya wag mong pagudin ang sarili mo sa trabaho apo, magaling na kami ng Lolo mo kaya di na kailangan ng maraming gamot apo ko, si Papa mo ok lang din siya kaya wag kang mag-alala ah, wag mong papabayaan ang sarili mo dyan wag mong hahayaan saktan ka ng masasamang tao dyan apo ko,” ginagat ko ang aking kamay upang pigilang humikbi habang patuloy akong lumuluha at tumatango sa mga palala ni Lola sa akin.

“O-opo la,” mahina kong sambit at pilit di pinaparinig ang aking pag iyak. “Ako naman kakausap sa apo ko” boses ni Lolo iyon, inagaw nito ang cellphone kay Lola at nagsalita, “Apo Candida, ang ganda na ng bahay natin apo, ok na ito kaya hinay-hinay sa trabaho apo ko ah, pumapayat ka na ata dyan apo ko, Candida pag may nanakit sa iyo dyan sabihin mo agad kay Lolo ah!! Makakatikim sa akin ang magbabalak manakit sa Candida ko, apo salamat sa pagtratrabaho para sa amin apo ko” malambing na sambit ni Lolo kaya lalo akong naluha.

Miss na miss ko na sila, parang gusto ko na lang umuwi at yakapin sila ngayon. “Anthon si Candida andito bilis!” sigaw ni Lola, narinig ko ang pagbukas ng pinto ni Papa mula sa kabilang linya at ang nagmamadaling tunog ng tungkod nito.

“Anak Candida?” nang marinig ko ang boses ni Papa parang tumahimik ang lahat at ang tanging gusto ko na lang marinig ay ang pagtawag sa akin nito. “Pa” sambit ko at ngumiti.

“Candida anak ko, kumusta kana anak? Kailan ka uuwi dito? Ipagluluto ka namin ng gusto mo anak. Wag mo masyadong sagadin ang iyong sarili dyan anak ko. Ok lang kami dito nakapagpuhunan kami sa natirang pera pinangpakagawa ng bahay. Nagtayo kami ng maliit na tindahan ng ulam kaya wag mong pagudin ang sarili mo anak, malapit na rin matapos si Amiel at marunong siya magtipid ng allowance kaya pagpagod ka na anak magpahinga ka ah, bumili ka ng mga gusto mo anak,” parang lumuluwag ang pakiramdam ko marinig lang ang mga boses nila.

Pero hindi ko mapigilan ang pagtulo ng aking luha, “Opo Pa,” sagot ko at pinupunasan ang aking luha kahit wala naman itong tigil sa pagtulo.

“Maraming salamat anak, maraming salamat sa lahat ng sakripisyo mo anak, pero wag ka na masyadong mag alala sa amin kaya namin ito anak, gawin mo ang gusto mong gawin dyan anak,” pumikit ako ng madiin ng marinig ang mag sinasabi ni Papa.

“Opo pa” sagot ko, “Ate ate malolowbat na ako bukas na lang ulit tatawagan ka namin ah!! Bye love you ate”

“Candida apo mag ingat ka dyan apo ko,” Lola.

“Apo magpahinga ka ah!!” Lolo.

“Mahal ka namin anak,” Papa.

Pagkatapos ay bigla nang namatay ang tawag at pinunasan ko ang aking mga luha. Ito na ba ang sign na pwedi ko nang sundin ang mga gusto ko?

Bago pa mahuli ang lahat. Napatingin ako sa date ng aking cellphone at nakita na bukas na pala ang birthday ni Louie. Agad akong nakaisip ng magandang regalo sa kanya.

Napaupo ako ng maayos at inayos ang aking sarili, tumigil sa pag iyak.

“Anak gawin mo ang gusto mong gawin dyan,” gagawin ko na ang matagal ko nang gustong gawin, ang sabihin kay Louie kung gaano ko siya kamahal. Tumayo at tumuloy ako sa unit ni Jade kung saan natutulog na si Lana sa salas.

At wala pa rin si Aberry, tumuloy ako sa aking kwarto at nag isip ng magandang bilhing cake para kay Louie bukas, magluluto rin ako ng tapsilog bukas para sa kanya.

Natulog ako at maagang gumising para pumasok sa trabaho, narinig ko kila Brylee umalis daw si Cadmus kaya hindi ko siya nakita sa kumpanya buong araw. Maaga din akong umuwi para bumili ng cake at magluto ng tapsilog.

Tinext ko din si Louie.

To Louie,

Happy birthday, Pres!

Mga ilang sandali lang ay mabilis niyang nireplyan, kaya pinagpag ko ang aking kamay at binasa ito.

From Louie,

Thank you, I miss you hope that you’re here beside me.

To Louie,

Anong ganap mo ngayon birthday mo?

Mabilis itong sumagot ngayon kaya hindi ko mapigilang ngumiti, natutuwa akong makausap siya ng ganito sa cellphone.

From Louie,

It’s my rest day so buong araw lang akong nagpapahinag dito sa condo, bukas pa naman ang paparty ng staff sa akin. I’ll sleep after this.

Excited kong pinatay ang kalan at nilipat ang tapa at sinangag na aking niluto sa tupperwear.

To Louie,

Sige pala matulog ka na mamaya na lang ulit.

From Louie,

Ok, miss you…

Nakangiti kong nilagay ang aking cellphone sa aking bulsa at inayos na ang mga niluto ko at inayos ang aking buhok bago kinuha ang tote bag ko at umalis dala ang cake at tapsilog.

Sumakay ako ng taxi at mabilis na pumunta sa condo ni Louie, umakyat ako sa floor ng pad niya at excited na naglakad papunta sa tapat ng pinto nito.

Napatingin ako sa pinto ng nakabukas ito ng konti at hindi nakasara, hindi ko mapigilang ngumiti dahil baka nakaramdam na si Louie na susurpresahin ko siya kaya binuksan niya ito at hindi sinara.

Dahan dahan ko itong binuksan at….

My lips parted and the food I bought suddenly slipped through my hands and fell on the floor.

“Oh my gosh!!!” malakas na sigaw ni Dazzel at yumakap ng sobrang higpit kay Louie ng makita ako.

She’s only wearing her bra while Louie’s carrying her on the wall, wala na ring suot pangtaas si Louie at magulo ang buhok nito. Bumababa ang tingin ko sa kanyang leeg kung saan may mga hickey at ganon din sa dibdib ni Dazzel.

Gulat na tinignan ako ni Louie at ndahan-dahang binitawan si Dazzel, si Dazzel namay ay nagtago sa kanyang likuran, natatakot siguro itong makilala ko siya dahil sikat na artista ito.

“Alliana,” Louie whispers.

Chapter 47

“Alliana,” Louie whispers and when Dazzel hear my name she look at me, tiinignan niya ako mula ulo hanggang paa at tinignan ang natapon kong pagkaing dala.

Habang si Louie naman ay nakatitig lang sa akin, binigilan ko ang nagbabadyang luha sa aking mga mata at tinago ito sa pagtawa.

“Ahahaha s-sorry,” kailangan kong magpanggap na kaibigan lang ako ni Louie dahil baka maghinala si Dazzel.

“Wait Alliana? You’re here?” she ask with disbelief, tumawa ako at kinamot ang aking ulo, “Sorry nagulo ko kayo ah hahaha aalis na ako Louie Happy birthday,” sambit ko at tumalikod.

“Wait!” natigilan ako ng tawagin ako ni Dazzel, “Why are you here in Manila?” she asked.

“Ah dito na ako nagtratrabaho hahaha” sagot ko balak ko nang tumalikod ng, “Wait are you gonna make use clean that?” nakataas ang kilay nitong sambit habang nakayakap kay Louie at nititignan ang pagkaing natapon sa sahig.

“Ay oo nga haha,” sambit ko at mabilsi na lumuhod nilinis ang mga natapong pagkain gamit ang kamay ko at pinulot ang cake na nasira at binitbit ito.“Sige, mauna na ako,” sambit ko at agad naglakad palayo sa pad ni Louie at tumakbo sa elevator. Pasara ng elevator ay ang mabilis na pagtulo ng aking luha.

Hindi maalis sa isip ko kung pano ako tignan ni Louie, gulat na gulat ito, una akala ko ginagawa lang nila ang mag halikan sa TV dahil kailangan sa trabaho nila iyon pero hindi ko alam na pati pala offcam ginagawa din nila iyon.

Sobrang bigat ng aking pakiramdam at hindi ko alam kung anong una kong iisipin, kung ano una kong mararamdaman at kung ano ang una kong gagawin. Nahihirapan akong huminga at sobrang namamanhid ang buong katawan ko.

Unti-unti kong narerealize ang lahat, hindi ko mabibigay kay Louie ang naibibgay ni Dazzel sa kanya ngayon, hindi ko siya matutulungan sa mga pangarap niya dahil wala ako ng kung anong meron si Dazzel. Ano bang meron ako ngayon? Wala, wala naman akong mabibigay kay Louie.

Nakay Dazzel ang lahat ng kailangan niya at kay Dazzel siya nababagay.

Lahat ay parang naging sampal sa akin, ngayon ko na realize na lahat ng ginagwa ko ay isang mataas na pangarap lang, masyado nang mataas si Louie para abutin ko at pilitin ko man abutin siya hindi rin ako sigurado kung makakatagal ako sa lugar kung asan siya.

Mali rin ang ginagawa namin, niloloko namin si Dazzel. Pati ang mga sarili namin, hindi pweding ikulong na lang namin ang sarili sa ganitong sitwasyon. Patuloy na tumutulo ang luha ko at nang bumukas ang elevator ay kaagad akong tumakbo palabas at tinapon sa basurahan ang dala kong pagkain.

Umiiyak na pinagpag ang aking kamay at sumakay ng taxi, “Manong sa manila bay po,” kaagad tumango ang driver at nagsimulang magmaneho, patuloy ang pagiyak ko habang tinitignan ang mga nadadanang sasakyan, at natigilan ako ng makita sa malaking bilboard si Louie kasama si Dazzel.

Sobrang taas mo na nga talaga Louie. Hindi na ako tama para sayo. Masakit man isipin at mahirap tanggalin unti-unti ko nang nakikita ang layo at mag dahilan kung bakit hindi kami tama ni Louie.

Yumuko ako at nagpatuloy sa pag iyak habang tinatanggal ang mga piraso ng sinangag na dumikit sa aking damit.

“Andito na ho tayo Miss,” umangat ang tingin ko sa driver ng magsalita ito at I-tabi ang taxi sa tabi ng kalasada. Tumingin ako sa bintana habang kinukuha ang aking pambayad sa driver at bumaba.

“Salamat ho,” umiiyak kong sambit at naglakad papunta sa tabing dagat, umupo ako dito at pinagmasdan ang magandang tanawin ng dagat.

Niyakap ko ang aking hita at lumuluhang pinagmasdan ang mga repleksyon ng mga bitwin dito sa dagat. Gaya ng dagat hinding hindi nito maabot ang mga bitwin, makikita man ito dito pero sobrang layo nila sa isat-isa. Kagaya ko nakikita ko man si Louie sa aking puso at isipan hindi ko na magagawang maabut pa siya dahil sobrang layo niya na sa akin.

Sobrang sikip ng aking dibdib at nanlalamig ang aking mga kamay at paa, paulit-ulit naalala ang paghahalikan ni Louie at Dazzel, paulit-ulit din ang saksak ng sakit sa aking dibdib habang isa-isa kong naiisip ang mag kiss mark na iyon.

Nanatili ako dito hanggang sa tuluyang dumilim ang paligid at unti-unting kumokonti ang mga tao sa paligid, Hanggang sa iilang tao na lang ang nasa paligid.

Hindi ko alam kung gaano katagal na akong nakatulala dito at lumuluha dito. Mga ilang oras na ata akong andito at hanggang ngayon hindi pa rin tumitigil sa pagluha ang aking mata. At pagsikip ng aking dibdib.

Parang hindi ito tumitigil, lahat parang ganon pa rin parang sobrang kirot pa rin.

“Alliana,” dahan-dahan akong napalingon ng marinig ko ang boses ni Louie.

Andito siya…

Kaagad siyang lumapit sa akin at niyakap ako ng sobrang higpit, “I’m sorry, I’m so sorry, yong nakita mo hind—,” hindi ko na siya hinintay pang matapos at kaagad na akong nagsalita.

“Naiintindihan ko Louie,” mahina kong sambit kaya natigilan siya at tinignan ako, hawak ang magkabilang balikat ko. “What?” nagtataka nitong sambit.

Huminga ako ng malalim bago nagsalita, “Naiintindihan ko Louie, naiintindihan ko na kailangan mo si Dazzel para maabot ang mga pangarap mo at unti na lang malapit ka na don” tumango-tango siya sa mga sinasabi ko. “Naiintindihan ko din na kasama sa mga plano mo ang maramdaman nitonhg totoo ka sa kanya para mabilis mong maabot ang mga pangarap mo, at alam ko din na may posibilidad na may mangyari sa inyo dahil magkarelasyon kayo naiintindihan ko ang lahat Louie at tanggap ko ito” nakita ko kung pano siya unti-unting ngumiti dahil sa sinabi ko.

“I know you would understand,” nakangiti niyang sambit at niyakap ako muli. Nakasuot siya ng hoodie at cup kaya walang makakakilala sa kanya lalo na medyo madilim na dito sa prte na inuupuan ko.

“Alam kong maiintindihan mo ang lahat ng ito, yong nakita mo kanina Dazzel just seduced me because she said it was her birthday present and I’m just a guy, I easily give in to temptation and as her boyfriend I need to do it with her,” tumango ako sa kanyang mag sinasabi.

“Naiintindihan ko Louie,” I whisper and wipe my tears.

“Alam ko, salamat at naiintindihan mo ako Alliana babaw––,” I cut him off and speak.

“Naiintindihan ko ang lahat Louie, kaya mas pipiliin kong gawin ang tama at makakabuti sayo, tigilan na natin ito, at kung ano man ang meron sa atin,” natigilan si Louie at hinarap ako ng nakakunot ang noo.

“Anong ibig mong sabihin?” tanong niya.

“Tigilan na natin ito at seryosohin mo na lang si Dazzel Louie,” malumanay kong sambit kahit na sobrang sakit nito sa aking puso.

“Tama ang mga tao mas bagay kayong dalawa, ayaw kong masira kung ano man ang pinaghirapan mo ngayon Louie kaya tigilan na natin ito,” umiling-iling siya sa mg asinasabi ko at nararamdaman kong medyo humihigpit ang pagkakahawak niya sa kaing balikat.

“Tigilan na natin ito Louie” I whisper.

“No!!!” he darkly said.

“L-Louie…”

Chapter 48

“No!!!” He darkly said.

“L-Louie” hindi ko alam pero bigla akong nakaramdam ng kaba sa higpit ng pagkakahawak niya sa akin.

“No! Walang ititigil Alliana!!!” malakas nitong sambit, kasabay ’non ay naamoy ko ang alak mula sa kanyang bibig, nakainom siya. “Louie sandali bitawan mo muna ako,” sinubukan kong tanggalin ang pagkakahawak niya sa aking braso pero nagulat na lang ako ng lumipat iyon sa kamay ko at mahigpit akong hinila sa sasakyan niya.

“L-Louie?” I utter, but he ignored me and dragged me through his car and started the engine, and started driving so fast. Sobrang higpit ng pagkakahawak ko sa seatbelt habang sobrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa takot na madisgrasya kami sa ginagawa niya.

“Louie dahan-dahan lang naman,” mahina kong sambit na halos maging bulong na dahil sa panginginig ng aking buong katawan sa sobrang bilis ng takbo ng sasakyan. Naririnig ko ang malalakas na busina ng mga sasakyan sa labasan na nagdadagdag pa ng kaba sa aking dibdib.

“Walang ititigil Alliana,” madiin na sambit ni Louie habang nakatingin sa kalsada at sobrang higpit ng hawak sa manibela.

“Louie” bulong ko habang nakakapit sa seat bealt, “L-lasing ka dahan-dahan please” natatakot kong sabit pero parang wala itong naririnig at mas binilisan pa ang pagpapatakbo ng sasakyan.

Tumigil kami sa isang hotel at kaagad niya akong hinila palabas ng sasakyan at pumasok sa loob, sinusubukan kong kumawala sa pagkakahawak niya pero sobrang higpit nito at masakit na rin ng konti.

“Louie sandali” bulong ko ng matapos siyang mag check in at hinila ako sa elevetor. Hindi ito nagsasalita at panay igting ng panga lang ang kanyang ginagawa at bawat pilit kong tanggalin ang kamay niya at mas lalo lamang itong humihigpit.

“Sandali Louie nasasaktan na ako,” sambit ko ng bigla niya akong hilain palabas ng elevator ng bumukas ito, hindi niya ako pinakinggan at hinila sa isang silid at ni lock ito.

Pabalibag niya akong binitawan kaya hindi ko napigilan matumba sa sahig at hindi maganda ang pagkakabagsak ko at naitungkod ko ang aking kaliwang kamay kaya sumakit ito ng sobra, ito yong tumama sa sasakyan dati.

“Sabi mo hihintayin mo ako Alliana! Ako, apat na taon akong naghintay sayo tapos ikaw wala pang isang taon iiwan mo na ako!! Pagkatapos lahat ng ginawa ko para sayo!!!” galit nitong sambit habang tinatanggal ang mask.

“Louie hindi kasi tama ang ginagawa natin,” sambit ko at dahan-dahan tumayo habang hawak ang aking kamay, kumikirot ito ng sobra.

“Wala akong pake Alliana!!! Bakit ba pumasok ito sa isip mo? dahil ba may iba ka nang gusto?!?Yung lalaking ’yon ba ah?!” sigaw nito at lumapit sa akin, na paatras ako at napaupo sa kama ng tumama ang likod ng tuhod ko sa dulo nito.

Nagulat ako ng hawakan nito ang aking t-shirt at mahigpit itong hinila pataas kaya nakatingala ako at sa kanya. “Anong sinasabi mo?”

“Wag na tayong mag maangmaangan pa Alliana, yung lalaking ’yon, Boss mo yun hindi ba?! Pero ang trabaho mo analyst, ang analyst hindi palaging kasama ng CEO pero ikaw dalawang beses ko nang nakitang pumupunta sa condo ng boss mo, hindi ako tanga!” sigaw nito.

“Anong ibig mong sabihin L-louie” nagsimula nang manginig ang aking kamay at sinubukan kong hawak ang kamay niya sa aking damit at subukan siyang pakalmahin.

“Alam ko naman na nasilaw ka sa pera ng boss mo Alliana! Pero sana hindi mo kalimutan na may responsibilidad ka sa akin, hindi yung iiwan mo agad ako dahil sa per––,”

“Louie!!” sigaw ko at tinulak siya palayo kaya tumama siya sa pader at medyo nawalan ng balanse kaya sumandal siya dito, hindi makapaniwala ko siyang tinignan, pero kaagad pumasok sa isip ko na lasing siya, kaya siya ganito, wala siya sa sarili.

Nilapitan ko siya ta pinigilan ang sariling umiyak, kahit sobra akong nasaktan sa sinabi niya. “Louie sorry hindi ko sinasad—” hindi ko natapos ang aking sasabihin ng sinubukan ko siyang hawakan at alalayan ng bigla niya akong sinampal.

Biglang akong nabingi at sobrang ingay na katahimikan ang aking narinig, sa sobrang tahimik ay parang nabibingi ako. Makalas din ang pagpintig ng aking pisngi ang aking nararamdaman. Dahan-dahan kong itinaas ang aking kamay at hinawakan ang aking namamanhid na pisngi at hinarap siya.

Nagtagpo ang aming mga mata at kasabay non’ ay ang pagtulo ng aking luha.“Tama ako hindi ba, pera ang habol mo sa lalaking iyon, sasama ka na sa kanya kaya iiwan mo ako?! Ano Allisana sabihin mo sa akin, ako din ba pineperahan mo lang?!!” hindi ko na napigilan ang emosyon ko dahil sa sinabi niya at sinampal siya.

Pero kaagad bumalik sa akin ang sampal na iyon na naging dahilan ng pagtumba ko sa kama, malakas akong napaiyak sa sakit ng sampal niya sa akin at napasigaw pa ako ng hawakan niya ulit ang kamay ko. Sobrang sakit!! “Ahhh Louie masakit!!!” inda kong mas malo niya hinigpitan ang pagkakahawak dito.

“Totoo naman ang sinasabi ko, baka nga pineperahan mo lang talaga ako Alliana at ngayon nakahanap ka ng mas mayaman na magbibigay lahat ng kailangan mo iiwan mo na ako!” tinulak ako nito kaya napahiga ako sa kama at nanlaki ang aking mata ng sumampa ito sa ibabaw ko at kinuha ang dalawa kong kamay at itinaas ito sa aking uluhan at mahigpit itong hinawakan.

“Louie!!” natatakot kong sabit ng galit ako nitong tinignan at hinawakan ang aking mukha gamit ang isa nitong kamay, mahipit at madiin ang pagkakahawak niya sa aking mukha kaya mas lalo akong kinakain ng takot sa aking buong katawan.

“L-Louie,” bulong ko habang patuloy tumutulo ang luha sa aking mga mata, hindi ganito si Louie. Lasing lang siya at naiintindihan ko iyon, pero natatakot ako.

“Hindi ako papayag na iiwan mo ako Alliana, akin ka lang! Ibibigay ko lahat ng perang kailngan mo pagsumikat na ako, maghintay ka lang!” sigaw nito sa aking mukha, kaya napapikit pa ako sa sobrang lakas ng boses niya.

“Louie please bitawan mo na ako, nasasaktan ako” bulong ko. Pero parang tinakasan ako ng dugo sa katawan ng magdilim lalo ang ekspresyon nito at humigpit lalo ang pagkakahawak nito sa aking kamay at mukha.

“Bakit, dahil pupunta ka sa boss mo ah?! Hindi Alliana, dito ka lang, akin ka lang!!!” pagkatapos niyang sabihin iyon ay sapilitan niya akong hinalikan at hinawakan.

Sobrang agresibo ng bawat galaw niya, at napaiyak ako lalo ng kagatin nito ang aking labi at nalasahan ko ang dugo mula dito, nang humapdi ito. Bumaba ang kanyang halik sa aking leeg sa nakakababoy na paraan hindi ko magawang magpumiglas dahil nakadagan ito sa akin at hawak nito ang aking kamay.

“Louie!!!! Ano ba!!!” sigaw ko ng bumaba pa ang halik nito sa aking dibdib, at simulang hubadin ang aking t-shirt.

“Louie, please tama na!!” pagmamakaawa ko at lalo pang lumakas ang pag iyak ko dahil sa ginagawa niya, hindi ko magawang tanggapin kung ano mang ginagawa niya sa akin ngayon kahit mahal ko siya.

Nasasaktan ako, “Louie!!! Sigaw ko ng halikan nito ang aking dibdib at sinimulang kagatin ng sobrang diin ang dibdib ko.

Pinilit kong magpumiglas kahit sa kamay ko lang at patuloy ang pagtawag sa kanyang pangalan nagbabakasakaling magising ito. “Louie!!!”

Binuhos ko ang lahat ng lakas ko at nakawala ang isang kamay ko sa kanyang pagkakahawak at malakas akong sumigaw at sinampal siya. “Louie, tama na!!!!” natigilan siya dahil sa sampal ko at dahan-dahan umalis sa ibabaw ko, at kaagad ko namang niyakap ang aking sarili at umiyak.

Narinig ko ang malalim nitong paghinga bago ko naramdaman na gumalaw ang kama at umalis ito dito, nilingon ko siya at nakitang inaayos ang kanyang sarili at pinunasan ang kanyang mukha gamit ang dalawang kamay, pagkatapos sinuntok ang pader.

Tumunog ang cellphone niya at mabilis niya itong kinuha sa kanyang bulsa at sinagot ang tawag, nilingon niya ako, umiwas ako ng tingin at naglakad siya paalis ng walang pasabi at iniwan ako dito.

Pagsara ng pinto ay mas lalo akong umiyak, lahat ng sakit sa aking buong katawan at puso ay tila bumuhos, sobrang sakit. Dahan-dahan akong umupo at nakita ang aking repleksyon sa salamin. Namumula ang aking pisngi,magulo ang aking buhok at damit habang may tumutulong dugo mula sa gilid ng aking labi.

Yumuko ako para tignan ang akin kamay, halos nahirapan akong huminga dahil mas lumakas ang aking pag iyak ng makitang pulang-pula ito at may mga namumuong pasa at dugo dito.

“L-Louie” I whisper.

Chapter 49

Mga ilang oras akong umiyak dito sa silid na ito at umasang babalik si Louie at magsosorry pero wala, walang Louie na bumalik. Pagkatapos umiyak nakatulala akong tumayo at naglakad palabas ng hotel at wala sa sariling naglakas sa tabi ng kalsada.

Malalakas na busina ng sasakyan, tunog ng malakas na hangin sa gabi at mga boses ng tao ang aking naririnig s apaligid pero ang tanging malinaw sa aking pandinig ay ang mga masasakit na salitang binitawan ni Louie sa akin.

“Wag na tayong magmaangmaangan pa Alliana, yung lalaking ’yon boss mo yun hindi ba?! Pero ang trabaho mo analyst, ang analyst ay hindi palaging kasama ng CEO pero ikaw, dalawangang beses ko nang nakita na pumupunta sa condo ng boos mo!!! Hindi ako tanga!” 

“Alam mo ko naman na nasilaw ka sa pera ng boss mo Alliana!!! Pero sana hindi mo kalimutan na may responsibilidad ka sa akin, hindi yung iiwan mo ako dahil sa per––,” 

“Tama ako diba, pera ang habol mo sa lalaking ’yon, sasama kana sa kanya kaya iiwan mo na ako! Ano Alliana sabihin mo sa akin ako din ba pineperahan mo lang?!”

“Totoo naman ang sinasabi ko! Baka nga pineperahan mo lang talaga ako Alliana at nngayon nakahanap ka ng mas mayaman na naibibigay lahat ng perang kailngan mo kaya iiwan mo na ako!!!” 

“Hindi ako papayag na iwan mo ako Alliana akin ka lang!!! Ibibigay ko lahat ng perang kailangan mo pagsumikat na ako!! Maghintay ka lang!!!!”

“Bakit, dahil pupunta ka sa boss mo ah!!! Hindi,  Alliana dito ka lang, akin ka lang!!!” 

Halos mawalan ako ng balanse nang manghina ang aking tuhod habang naglalakad sa kalsada, mabuti na lang ay napahawak ako kaagad sa isang poste. At muli nanamang bumuhos ang mga luha ko at dahan-dahang napaupo sa gilid ng poste.

Niyakap koa ng aking tuhod at pinatong ang aking ulo, muli ay umiyak nanaman ako at nanaig ang sakit sa aking puso, sa sobrang sakit halos hindi ko na maramdaman ang pagpintig nito.

Sobrang bigat ng pakiramdam ko at ang hirap huminga, sobrang sakit makita na ganon akong tignan ng taong mahal ko. Hindi ako makapaniwala na pumasok sa isip niya na ganong klaseng babae ako.

Nihindi ko man naisip na isa siya sa mga taong titignan ako ng ganong kababa, akala ko gingawa niya ang lahat para sa akin dahil gusto niya ako, hindi ko inaasahang isusumbat niya pala ito sa akin.

Pinipilit kong ipasok sa isip ko na lasing lang siya at wala sa sarili pero sobrang sakit, hindi ko kailan man naisip gumamit ng ibang tao para sa pera nagtatrabaho ako ng maayos at mabuti para maitaguyod ang pamilya ko at kahit kailan di ako humingi ng tulong sa kahit na sino, kahit kay Louie.

“Hindi ako mukhang pera,” bulong ko habang umiiyak.

Biglang pumasok sa isip ko ang ala-ala na tila naburo dahil sa mga sinabi ni Louie ngayon.

3rd year college

“Alliana!! Pwedi bang manligaw si Dale sayo?” natigilan ako sa paglalakad ng harangin ako ng mga football player ng university. Ang Dale na tinutukoy nila ay ang kaklase ko last sem na sinubukan akong kaibiganin.

“Ano?” tanong ko.

Ngumiti ang mag ito at kinantyawan si Dale ng itulak nila ito sa harapan ko. “Hi Alliana” bati nito, tumango ako bilang pagbati at hinigpitan ang pagkakahawak sa folders na dala-dala ko.

“Alliana pwedi ba kitang ligawan?” nakangiti nitong sambit, kilala ito bilang playboy sa university at halos lahat ng babae dito ay niligawan niya kaya hindi ko magawang maging ok sa kanya.

“Sorry wala akong oras sa mga ganyang bagay” sagot ko at nilagpasan sila, kailangan kong pumunta sa student council para ipasa ang mag ito.

“Bakit ayaw mong magpaligaw dahil gusto mo si Pres!!” natigilan ako sa paglalakad ng magsalita ito, nilingon ko ito at nakakunot noong tinignan. “Akala mo ba Alliana napapansin kong lagi kayong kumakain sa labas ng Pres na iyon pineperahan mo ata siya dahil anak mayaman siya! Kaya ko din naman bigyan ka ng pera ah”

“Anong sabi mo––” nagulat ako ng biglang sumulpot si Louie sa tabi ko at sinugod si Dale at sinuntok ng napakalakas.

“Hindi ganong babae si Alliana!” madiin nitong sambit at kaagad akong hinila palayo sa kanila.

Napayuko ako habang hila-hila niya ako, lahat ng tao dito sa university tingin ay mukhang pera ako dahil malapit ako sa mga mayayaman na student council.

Panatingin ako kay Louie ng tumigil kami sa paglalakad at hinarap niya ako, gamit ang dalawang kamay pinisil nito ang aking magkabilang pisngi at sinabi, “Wag kang magpaapekto sa mga sinasabi nila”

“Totoo naman eh, mahirap lang ako kaya maaring ganon ang mga tingin sa akin ng lahat ng tao” malungkot kong sambit.

Pinisil-pisil nito ang aking pisngi at pinaglaruan, “Hindi kita kailan man titignan ng ganon, promise yan! Hindi ka mukhang pera at alam ko iyon Alliana, kaya wag ka nang malungkot dyan tara tapsi libre ko” masigla nitong sambit. ’

Sumimangot ako at, “Lagi mo namang libre eh,” sambit ko.

“Syempre malakas ka sa akin eh hahaha, tara na nga” sabi niya at inakbayan ako papunta sa student council office.

Siya ang nag-iisang lalakeng inaasahan ko na kahit kailan hindi ako titignan ng ganong klaseng tao pero mali ako.

Mas lalo akong naiyak dahil doon, parang bumagsak lahat ng paniniwala ko kay Louie, pati ang saktan ako ng pisikal hindi ko kailan man naisip na magagawa niya iyon sa akin. Hindi ko magawang paniwalaan na siya ang lalakeng kaninang sumampal sa akin.

Sana panaginip na lang ang lahat ng ito, sana hindi totoo ang lahat ng sinabi ni Louie sa akin, sana hindi na lang ako pumunta sa condo niya, hindi siguro nangyari ito.

Umangat ang tingin ko sa madilim na langit ng unti-unti akong nakaramdam ng pagtulo ng ulan hanggang sa bigla itong bumuhos ng napakalakas, kasabay non’ ay ang pag agos ng sakit sa aking puso at pagtulo ng aking luha.

Habang patuloy kong nilulunod ang aking sarili sa sakit narinig kong tumunog ang aking cellphone hindi ko na ito binasa pa at agad sinagot.

“H-hello?”

“I was wondering if you’re still mad at me, I want to properly apologize for what I did,” Si Cadmus.

“H-hindi ok na k-kalimutan na l-lang natin ang n-nangyari,” umiiyak kong sambit.

“Wait, are you crying!!!” biglang nag-aalala nitong tanong, “Where are you? Are you outside! Fuck it’s fucking raining outside!!!” nagpapanic nitong sambit.

“H-hindi, Ok lang ako,” bulong ko.

“No! I know something’s off, tell me fucking where you are right now Cortez!!!” maotoridad nitong sambit.

“Ok lang ako C-Cad hindi mo na ako kailangan punt—”

“Please, tell me where you are,” suddenly his voice weakens.

Chapter 50

“Please, tell me where you are,” suddenly his voice weakens.

Umiling ako ng dahan-dahan kahit hindi niya nakikita, ayaw kong makita niya akong ganito. “Please tell Alliana, I’m begging you,” he whispers but I end up choosing not to let him know.

Pinatay ko ang tawag at binulsa muli ito, dinama ang pagbuhos ng ulan habang iniinda lahat ng sakit na aking nararamdaman.

Basang basa na ako dito sa gilit ng kalsada, pero wala na akong pakialam, mas nanaig ang sakit na aking nararamdaman. Yumuko ako at pinikit ang aking mga mata, tahimik na humihiling na sana kasabay ng pagtila ng ulan ay ang pagtigil ng sakit sa aking dibdib.

Sana pagmulat ko ng mata ko ay mawala na lang ang sakit at makalimutan ko na lang ang lahat sa isang iglap, sana bukas wala na ang sakit na ito, sana wala na lang akong maramdaman pagkatapos nito.

“Alliana!” napaangat ako ng aking ulo ng marinig ko ang boses ni Cadmus, at nakita ko siyang nagmamadaling bumababa ng kanyang sasakyan, hindi nagdalawang isip na mabasa ng ulan at lumapit sa akin.

Nang makita ko ang lungkot sa kanyang mga mata ay tila bigla na akong umiyak muli ng malakas at kaagad niya akong niyakap ng sobrang higpit. I almost shout inn pain as he hugs me.

Sobrang sakit, “Shhhh I’m here, I’m here,” he whispers while rubbing my back using his hands and he gently carry me and bring me to his car. Nang ako ay ibaba niya sa loob ng passengers’ seat nakita ko kung pano bumaba ang kanyang tingin sa aking labi at umigting ang panga nito bago tumayo at sinara ang pinto.

Nagulat ako ng makarinig ako ng kalampag mula sa labas ng sasakyan, sinuntok niya ang taas na parte nito bago naglakad papunta sa driver’s seat at sumakay, hinawakan niya ang kamay ko habang walang buhay akong nakaupo dito sa loob ng sasakyan niya.

Mahigpit ang pagkakahawak niya sa aking kamay pero hindi gaya ng pagkakahawak ni Louie na nasasaktan ako, mahigpit ito pero dama ko ang pagaalangan at takot na masaktan ako sa uri ng kanyang pagkakahawak.

“I’ll bring you to my pad,” he weakly whispers and starts driving while his other hand is holding mine.

Pinatong ko ang aking ulo sa bintana at umiiyak na pinagmasdan ang magagandang ilaw sa labasan, mas lalo itong kumikinang dahil sa lakas ng ulan.

Malalimig dito sa loob ng sasakyan pero parang namanhid na ang aking katawan at hindi na ito ininda pa, kahit naninginig ang aking hita. Parang hindi na ako makapagisip ng maayos at ang tangi ko na lang gustong gawin ay mawalan ng pakiramdam para hindi ko na maramdaman itong patuloy na sakit sa aking puso.

Mabilis ang pagpapandar ni Cadmus pero hindi ito nakakatakot gaya ng kay Louie, ramdam ko ang pagiingat sa bawat galaw ni Cadus pero ramdam ko din ang galit niya.

Mga ilang saglit lang ay andito na kami sa parking lot ng Condominuim nila, at kaagad niyang pinark ang kanyang sasakyan at inalalayann ako sa pagbaba mula sa loob ng sasakyan. Nang hindi ko magawang maglakad mabilis siyang lumuhod patalikod sa aking harapan at binakay ako.

Habang buhat buhat niya ako patuloy pa rin ang luha sa aking mga mata, sinandal ko ang aking ulo sa kanyang balikat at binikit ang aking mga mata, pinipilit kong tanggalin ang sakit sa aking puso pero hindi ko magawa.

Nanghihina ang aking buuong katawan at lalo na ang kamay ko, binuksan niya ang kanyang pad at pinasok ako sa loob, pinaupo sa bar chair niya at kaagad kumuha ng first aid kit. Tahimik niyang inabot ang aking kamay at nilagyan ito ng ointment, binendahan ito gaya ng dati at pinapanuod ko lang siyang panay ang lunok habang ginagamot ang mag sugat ko sa aking mukha.

Matapos niyang lagyan ng bandaid ang gilid ng labi ko, he chuckled bitterly and whisper. “Why do I always end up treating your wounds? Why can’t you just be with me where pain is forbidden,” after that our eyes met and he gently caressed my hands.

I avoided his gaze and just ignored what he said, paglingon ko kumirot ang labi ko kaya kaya napapikit ako ng madiin. “He did this to you?” Cadmus darkly said, so I face him at umiling sinubukan kong pagtakpan si Louie pero halata sa mata ni Cadmus na hindi niya na kailangan magtanong dahil alam niya na ang lahat.

Kaya naluha ako muli at yumuko na lamang, “Why can’t it just be me Candice?” pagod nitong tanong. Hindi ko alam pero hindi ko magawang tanggapin na may iba akong lalakeng mamahalin maliban kay Louie.

Pero umiling lang ako at nagpatuloy sa pagiyak habang nakayuko, “I won’t hurt you, I’l treat you way better that him” umiling lang ako muli.

“I’m willing to do anything for you,everything you wish for, I’ll be your slave” patuloy ang pagiling ko at hindi pagsangayon sa lahat ng kanyang sinasabi kahit na ramdam kong nagmamakaawa na siya habang binibitawan ang mga salitang iyon.

“I’m ready to lose anything for you, I will give up everything for you because I’m stupid for you, I can be brainless when I’m with you Candice, so just choose me” he begged.

Umiling ako bago nagsalita, “Gusto kong uminom” gusto kong magpakalasing ngayon, para makalimutan ko ang sakit na ito kahit ngayon lang.

“Candice you can’t dri—,”

“Gusto kong uminom Cadmus please” umiiyak kong bulong at hinarap niya, he smirks bitterly and slowly nodded. “You’re purposely crying even more because you know I have a weakness for your tears” he chuckled and turned his back on me to grab some beer from his refrigerator.

Kumuha siya ng baso at halatang labag ito sa kanya pero dahil sinabi ko wala siyang magawa, gusto kong malunod sa alak ngayong gabi para makalimot at hindi maramdaman ang sakit sa aking puso at katawan.

Para mabura din kahit ngayong gabi lang ang mga nakita ko ngayong araw at nagyari sa aming dalawa ni Louie. Gusto kong makalimot, gusto kong mawala ang lahat ng ito.

“That’s cheating,” bumulong siya pero hindi ko na naintindihan.

Chapter 51

R18

Binuksan nito ang isang can ng beer pero hindi inabot sa akin kaya ako na mismo ang kumuha at kaagad tinungga ito. Sobrang init ng hagod nito sa aking lalamunan, pero wala na akong pakialam, inabot ko pa ang isang bote na para sa kanya at ininom ito bago niya pa mabawi sa akin.

Malalim na buntong hininga ang kanyang ginawa bago pinigilan ang aking kamay upang kumuha nanaman ng panibago, he look at me in the eye and sigh, “This won’t help you lessen the pain Candice,” he calmly said but I just look at him.

“Gusto kong uminom kahit ngayon lang pwede ba,” I push his hands away from me and grab another can of beer, pakiramdam ko nasusunog ang lalamunan ko sa tuloy-tuloy na pagtungga ng alak, pero ano bang pinagkaiba nito sa sakit na nararamdaman ko ngayon?

Wala mas malala pa rin ang sakit sa aking dibdib, “Wag mo na akong pigilan!” sambit ko nang makitang nakatitig lang siya sa akin. Hindi ko na siya binigyan ng pansin at nilunod ang aking sarili sa alak…

Maya-maya lang ay hindi na lang sakit sa puso at kamay ang aking nararamdaman, sumasakit na din ang aking ulo at medyo nahihilo na ako. The whole time na umiinom ako ay pinapanuod lang ako ni Cadmus at bakas sa mukha nito ang lungkot, pinupunasan din nito ang aking mukha pagmay natatapong beer sa gilid ng labi ko.

“Maybe you should stop now Candice,” malumanay nitong sambit at hinawakan ang braso ko pero tinulak ko ang kamay niya na naging dahilan ng paglaglag ng mga walang laman na can at lumikha ng malakas na igay dito sa kanyang unit.

“Hindi kita kailan man titignan ng ganon, promise yan! Hindi ka mukhang pera at alam ko iyon Alliana”

“Totoo naman ang sinabi ko!!! Baka nga pineperahan mo lang talaga ako Alliana at ngayon nakahanap ka na ng mas mayaman na naibibigay lahat ng perang kailangan mo kaya iiwan mo na ako!!!!” 

Kaagad akong tumayo at pinulot ang mga can pero tumayo din si Cadmus at pinigilan ako sa pagpulot ng mga can pero nagpupumilit ako kaya nag-agawan kami. “I can do this Candice,” he said trying to stop me getting the cans.

“Kaya ko,” sabi ko at pilit tinutulak ang kanyang kamay, “Baka masugatan ka Candice,” he said and grab the can that I was going to get. “Kaya ko akin na!”

“No ako na lang, masusugatan ka lang Candice,” inuunahan niya ako sa mga inaabot kong cans ng beer. “Kaya ko sabi, Ano ba!” nakikipagagawan na ako sa kanya pero pilit niya akong inuunahan.

“Ano ba Cadmus akin yan, kaya ko ano ba!!” sambit ko at pilit inaagaw sa kanya ang huling can, pero iniiwas at inalalayo niya ito sa akin.

“Akin na!!! Sinabing kaya ko! Kaya ko Cadmus, kaya ko!!!” sigaw ko at tinulak siya, kaya nabitawan niya ang mga cans at napaupo sa sahig, “Ako na! Kaya ko! Kaya kong kumita ng pera para sa pamilya ko! hindi ako mukhang pera, hindi ako gumagamit ng ibang tao para sa pera!!!” sigaw ko at nanghihinang napaluhod ako sa harapan niya.

Nahihirapan akong huminga ng muli nanamang bumuhos ang luha ko, “Kaya ko Cadmus, hindi ko kailangan ng pera mo, Kaya kooo’’ sambit ko at tinakpan ang aking mukha gamit ang aking kamay.

“Kaya ko” bulong ko habang malakas na humihikbit at umiiyak, nahihilo at alam kong lasing na ako, akala ko mawawala ang sakit pag uminom ako pero mas lalo lang lumalalim ng lumalalim ang sakit sa aking puso.

Kahit kailan wala akong ginamit na tao, at hinengan ng pera. Nagpursige ako magisa para sa pamilya ko, nawalan ako ng buhay nong college dahil nagtratrabaho ako tanging si Louie lang ang taong nakasama at pinagkatiwalaan ko simula noon, dahil alam kong naiintindihan niya ako pero mali ako.

“Kaya ko Cadmus hindi kita kailangan dahil sa pera mo, Hindi ako mukha pera” sambit ko ng maramdaman siyang lumapit sa akin at maya-maya ay naramdaman ko ang kanyang braso at ako’y niyakap niya.

“Hindi ako mukhang pera!!” I started hitting him on his chest but he kept on hugging me and rubbing my back.

“I’m not offering my money Alliana, I’m offering my heart” he whispered into my ears.

Natigilan ako ng hawakan nito ang aking kamay at inangat ang aking ulo upang harapin siya, “Why can’t it just be me?” he whispers and gently kisses the back of my hand.

“Just love me Candice and all the pain will disappear,” he whispers and wipes my tears, locking our eyes with each other.

Kita sa kayang mga mata ang sensiredad na matagal ko nang hindi nakita sa mga mata ni Louie, “Alliana just let go of him and be with me instead please” he whisper, lumapit siya at pinagdikit ang aming noo, muling pinunasan ang aking luha.

“Be with me Alliana” seryoso niyang sambit bago ko naramdaman ang kanyang labi sa aking labi, he kissed me and caresss my face as he slowly reach for my hand and put it on his shoulders.

Pagod na ako…

I close my eyes and let his lips rule my senses, and I just see myself responding through his kisses while tears keep on flowing and the pain keeps on aching inside my heart. I’m so tired of this pain, I just want to forget, and if this way could make me forget…

I will do it.

I slowly wrap my arms around his neck as he deepens the kiss and slowly pushes me to lay on the floor, he goes above me and kisses me gently, sending sincerity through his kisses that make me lose my senses.

Naramdaman ko ang kanyang kamay sa aking isang braso at dahandahan niyang inabot ang aking kamay at maingat itong pinatong sa ibabaw ng aking ulo, he was holding my injured hand but it was too gentle that I coundn’t feel any pain on it.

As he deepens the kiss he bites my lower lip to part my lips and explores his tongue inside of my mouth, as I felt his tongue inside a sudden shiver run into my body that made me lose my control, and using my free hands I hugged him tighter and kissed him back.

His other hands slowly went down to my wet shirt and lifted it up, and took it off. He stared at my exposed upper body with my black bra, before he kissed me again and this time it was gentler. “Just be with me Alliana” I don’t know but him calling me Alliana sounds different.

“Hmm” I groaned between our lips when I felt him touch my breast, he alternately massaged it using one of his hands while the other one is intertwined with my right hand.

“I won’t force you to love me back, but I will work hard to make you love me someday,” he whispered between our kisses and slowly went down to my jaw, up to my neck, and started sucking and licking it.

I arched my head to give him better access and guided his other hand with my chest, as he continued sucking my neck and playing my mound, I started to lose my control and want for more.

Slowly the pain vanishes and all I want is his touch, his voice calling me Alliana. “Aghmmmm,” I’m making weird sounds over his actions and his wet kisses lower down to my chest and suck my nipple like a baby aiming for milk.

His gentle move became a bit aggressive yet a bit careful, like his too afraid to hurt me.

“Be with me, even if you don’t love me just be with me instead” he whispers and looks into my eyes and he shows me how he went down to my pants and started to unbuckle my belt and remove my pants.

“After a few months I know you would love me back, just be with me Alliana” he whispered and pulled my underwear using his mouth, biting the garter of my panty and pulling it down exposing my sensitive part.

“Agh Cadmus,” I moaned his name as he started kissing me down there and kept on caressing my hand making me feel loved.

“Alliana,” he started calling my name and my body instantly reacted, I’m burning with a deep sensation right now, I pull his head and pull him up for a kiss.

“Hmmm” we both groan and I gather all my strength to change our position, and I end up above him and seating on his stomach, I barely see his eyes widen because of the effect of liquor. My head feels dizzy yet I keep wanting for more, my body keeps looking for more.

It was like there is something inside my brain teaching me what to do, I kissed him again and he kissed me back and I felt his warm hands on my waist as he moved me down to feel his bulge down there.

The floor was so cold but the heat between our bodies made a big difference, it’s like we’re flaming with desire.

I started to unbuckle his belt and open the zipper of his pants while we still kissed and he focus on my breast, alternately massaging it.

I successfully remove his pants and expose his hard thing, “Alliana” he calls my name like it was the most beautiful name on earth, and it’s making me crazy with desire.

“Cadmus” I whisper and position myself above him and slowly let him penetrate my sensitive part, “Agh” I groan as it goes deeper this time because of our position, but I don’t care anymore. This makes me forget and keep wanting for more.

Even if the pain kills me and ripped me apart, I started moving above him, “Agh..fuck.Alliana” he groaned as the pleasure started to unite us and drown us with temptation.

“Agh..ah C-Cadmus” I kept shouting his name when his hand started to guide my waist and make it move faster, it was painful but the pleasure kept on winning.

Cadmus seat and reach my chest, sucking and licking every part of my chest, leaving marks and sweet kisses on it.

Tila lahat ay naglaho at tanging si Cadmus na lang ang nakikita ko at naiisip ko, “Cadmu”I keep calling his name as he move faster and harder, deeper thrust and faster movements make me go crazy.

“Ah, Cadmus” I started to feel something inside of me, building up and was about to explode. “Alliana please say that you’re going to stay with me, you’re choosing to be with me,” he said and keeps moving faster and faster.

“Agh. Cadmus”

“Be with me Alliana” his words ended up like a moan to my ears that made me go crazier.

Hindi ko nagawang sagutin ang tanong niya when we both reach our climax and I felt so weak and end up resting on his chest.

I can feel something warm inside of me flowing and filling me inside. I suddenly feel dizzy and sleepy, I move my hands and hugged him, I wanna rest.

“I really love you Alliana so please be with me” I heard him whisper something but I don’t understand it anymore.

“L-Louie,” I wish all the pain vanish and I wake up tomorrow.

Chapter 52

“Alliana… Candice wake up,” naalimpungatan ako ng makarinig ako ng malumanay na boses sa aking tenga na tila tinatawag ako, nakaramdam din ako ng hamay na nakahawak sa aking mga kamay.

Unti-unti ko minulat ang aking mga mata at isang matamis na halik mula kay Cadmus ang aking natanggap, “Good morning” he whisper and smile at me, tumingin ako sa paligid at matinding sakit ng ulo at katawan ang aking nararamdaman at isa pa masama ang pakiramdam ko.

Sinubukan kong lumingon sa paligid ng makaramdam ako ng malamig na bagay sa aking noo, dahan-dahan kong inangat ang aking kamay upang kapain ito.. cold fever patch? “You’re a bit sick, because of the rain last night” Cadmus gently said and keep on smiling at me, napatingin ako sa pagkain nakapatong sa side table na mukhang dala niya. Dahil mainit ito at kitang kit ana umuusok pa ito.

“I cook porridge for you, so you can drink meds after eating” he said and reach for the food and help me seat, sinimulan niya akong subuan ng lugaw at patuloy akong nginingitian at hinahawakan ang aking kamay na para bang natatakot siyang mawala ako.

Kada sigundo na at kada subo niya sa akin hahawakan niya pagkatapos ang aking kamay at hihimas-himasin ito gamit ang kanyang hinlalaki. “You feel sore?” he asks.

Pinakiramdaman ko ang aking katawan at lalo na ang ibabang bahagi ng aking katawan, alam ko at naalala ko na may nangyari sa aming dalawa kagabi at tanggap ko iyon, alam kong ako ang may gusto non’ kaya tanggap ko at tatanggapin ko.

Umiling ako kahit na medyo nakakramdam ako ng kirot sa gitnang bahagi ng aking katawan. “Are you sure?” he asks with his worried face.

Umango ako at tinanggap muli ang isusubo niyang lugaw,, he continue feeding me until naubo ko ang lugaw na niluto niya at ako’y pinainom niya ng gamot. Siya rin ang nagligpit ng aking pinagkainan at pinunasan ako ng basing towel.

Maingat niyang pinunasan ang aking mga braso, hita at leeg, pati na rin ang aking likod ay kanyang pinunasan, panay din ang tingin niya sa temperature ng aking katawan. Hindi siya umalis sa aking tabi hanggat hindi bumababa ang aking lagnat buong maghapon.

Nakatulog ako pagdating ng hapon dahil sa pagkahilo at nagising ng mga alas-singko ng hapon, naabutan kong nakahiga si Cadmus sa aking tabi habang nakaunan ako sa kanyang braso at hawak nito ang pancheck ng temperature ko.

Medyo gumaan na ang pakiramdam ko at hindi na gaano masakit ang aking katawan, pero parang may mabigat na bagay pa rin sa aking dibdib na nanatiling nakatulok sa aking puso.

Dahan-dahan akong umupo at nagtungo sa labas ng kanyang silid upang hanapin ang aking cellphone, suot ko ang malaking polo ni Cadmus at alam kong boxer niya din itong suot kong itim na pangibaba.

Nagtungo ako sa kusina kung saan nakita ko ang aking cellphone at binuksan ito, umupo ako sa upuan malapit sa kusina at buong lakas na tinawagan si Louie.

Buo na ang desisyon ko, puputulin ko na ang kung ano mang meron sa aming dalawa. Mahal ko siya pero kailangan ko siyang pakawalan upang maabot niya pa ang higit pa sa kanyang pinapangarap at maging masaya sa piling ni Dazzel.

Sila ang nararapat sa isat-isa, huminga ako ng malalim at nanginginig na hinawakan ng mahigpit ang aking cellphone ng sagutin niya ito matapos ang ilang ring.

Narinig ko ang malalim na paghinga ni Louie mula sa kabilang linya at hindi ito nagsalita kaya minabuti ko nang mauna magsalita, “L-Louie gusto kong sabihin na seryoso ako sa sinabi ko kagabi gusto ko nangputu––” hindi ko natapos ang aking sasabihin ng magsalita siya.

“No need” he said, sobrang lamig ng boses niya, kaya nakaramdam ako ng matinding kirot sa aking puso, hindi ako kalian man kinausap ni Louie sa ganitong uri ng boses niya.

Tears started to slowly fall from my eyes, and I can’t stop and I can’t control it.

“No need, Dazzel and I are moving to USA, we decided to push our career for a wide rage of supporters so there’s no need to for you to say that because I’m the one who’s cutting our connection Alliana bye” kasabay non’ ay kaagad niyang pinatay ang tawag at ng subukan ko siyang tawagan muli ay nakapatay na ang kanyang cellphone at alam kong blibock niya na ang number ko.

Nabitawan ko ang aking cellphone at dahil tiles ang sahig ng pad ni Cadmus lumikha ito ng malakas na ingay at nabasag ng tuluyan ang aking cellphone.

“Alliana!!” napalingon ako ng biglang bumukas ang pinto ng silid ni Cadmus at lumabas siya nap uno ng pag-aalala, tumakbo sa akin at agad tinignan ang aking nakabendang kamay at ang aking mukha.

“What happen?” he asks panicking and look down to my broken phone before he realizes and slowly look back at me.

Our eyes met and it was like a switch for my eyes to release the tears again. I shook my head and cry hard; he moves closer to me and wrap my arms around his waist letting me rest my head on his stomach.

“Aalis na siya” I weakly whisper, aalis na si Louie kasama si Dazzel.

“Louie”

“Shhhhh” I heard Cadmus trying to calm me down but the pain is unbearable, I want to let go of Louie but I want him to stay and choose me.

“Ang sakit sakit na.. sobrang sakit” I shouted on his shirt and hit him, ’“Louie”

“Shhhhh Alliana” Cadmus lift me up and carry me up to seat on the breakfast table and made me face him.

Natigilan ako sa pagiyak ng makita ang pagpatak ng isang luha mula sa kanyang mga mata, “Be with me, please be with me instead” he begged.

Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at yumuko, “Please be with me Alliana” his words send a hundred emotions but all I can see it his tears.

“Please let me show you how much I love you and let me make you love me, just be with me Alliana” he begged and caress my face and look at me again.

Eye to eye, “Please make me, make you love me”

What if I give him a chance? But I love Louie and I know that won’t change.

“Please Alliana” his voice was weak and tired. He shook his head when I didn’t respond and he was like close to giving up.

“But I can’t promise to love you back, if I stay” bulong ko na agad nagpaangat ng kanyang ulo.

“That’s alright, that’s fine you can learn to love me Alliana, I can make you love me, I will do anything for you to see my worth and love me back and I’m sure for that, stay with me please” biglang nabuhayan ang kanayng boses at mga mata.

May utang ako sa kanya na kailangan bayaran, papatunayan ko na hindi ako mukhang pera, babayaran ko ang lahat ng utang ko. Kahit sa ganitong paraan….

“I’ll stay but I won’t promise to love you back”

Chapter 53

2 years passed by,

“Thank you Kuya Jeff, mauna na ako” magalang kong sambit bago bumaba ng Van at inayos ang pagkakahawak sa aking bag. Ilang sigundo pa lang akong nakatayo sa labas agadna akong pinagtitinginan ng mga tao at ang iba ay kinukuhanan ako ng litreto.

Huminga ako ng malalim bago nagsimulang maglakad papasok ng kumpany, “Good morning po, Ma’am Alliana,” nakangiting bati ng guard sa akin, tumango ako at ngumiti, nagpatuloy sa pagpasok sa loob at nakatanggap ng mg abati mula sa kapwa ko empliyado.

Makalipas ang ilang taon napromote ako bilang head market research analyst manager, dahil naresign na din ang head namin na si Miss Jelayne pagbalik niya dito sa pinas. Hindi ko inaasahan iyon pero mas naging mabuting oportunidad iyon para sa akin dahil mas tumaas ang sahod ko at tuluyan ko nang natulungan ang pamilya ko sa sarili kong pera.

“Good morning Ma’am Alliana,”

“Good morning po,”

“Good morning Miss Cortez,”

“Good morning Miss A,”

Sunod-sunod na pagbati hanggang sa makasakay ako mag-isa sa elevator at agad tumunog ang cellphone, tumatawag si Papa.

Agad ko itong sinagot at sumandal sa dulo ng elevator, “Hello Pa, kumusta kayo dyan?” sambit ko habang inaayos ang aking shirt,dahil simula ng maging head M.R.A.M ako binilhan niya ako ng mga damit gaya nito at unti-unti na rin akong natutong magsuot ng mga ganito hanggang kinasanayan ko na rin sa loob ng dalawang taon.

Now I’m wearing a white tube underneath my black coat and paired it with a black above-the-knee skirt and black pin heels. Also, I just let my hair as it is because I cut my hair last year from a long straight to shoulder-length wavy hair, and I started putting make for my public figure.

“Candida anak, nagpadala si Geib dito sa bahay ng bagong ref nako anak napakaganda,” nanaman! Sinabihan ko na ito na tigilan na ang pamimili ng kung ano-ano para kila Papa.

“Did he give you money again Pa?” seryoso kong tanong, at agad kong narinig ang pagpanic ni Papa mula sa kabilang linya kaya alam ko na agad kung ano ang sagot.

“Anak h-hindi ano lang nagabot lang siya ng pera pang-grocery daw hehe” umiling-iling ako at napairap na lang sa sagot ni Papa. “Pa diba sinabihan ko na kayo na wag kayong oo ng oo sa mga sinasabi niya, pwedi nyo naman sabihin sa akin ang kailangan niyo kaya ko namang bumili ng ref!!!” singhal ko.

“Pasensya na anak, si Geib kasi mismo ang nagdala dito anak kaya hindi ko na nagawang tumanggi” himinga ako ng malalim bago nagsalita ulit. “Kakausapin ko siya mamaya, magpapadala ako ng pera mamaya sabihin mo kay Amiel kunin niya, sige na pa papasok na ako tatawag ako mamaya”

“Sige, anak mag-ingat ka at ikamusta mo ako kay Geib anak ah, dumalaw kayong dalawa dito hindi yong laging siya na lang mag-isa”

“Mamaya na lang Pa, Bye” pinatay ko na ang tawag at bumukas ang elevator kaya naglakad na ako papasok ng opisina at nagtrabaho.

“Alliana, tignan mo ito may bagong magazine nanaman, ito ba yong shinoot niyo ni CEO kahapon?” agad akong nilapitan ni Brylee at Gail, at pinakita sa akin ang bagong release na magazine ng Delavine’s scents.

“Oo” walang gana kong sambit at nagpatuloy sa aking ginagawa, “Sheetttt inggit talaga ako sayo, para kang si Cinderella alam mo ba yon grabeng crush ng bayan yong prince charming mo, alam mo bang tuwing nagrerelease ng panibagong magazine ang company laging page kung saan pinifeature ang CEO ang laging tinitignan lalo na nong nilabas niya na may girlfriend na siya at shet ikaw pala!!!! My gosh ikaw na talaga ang babaeng pinagpala sa lahat” kinikilig na sambit ni Gail at sumasangayon naman si Brylee sa kanya.

“Sobrang ganda mo dito Alliana grabeeee, pwedi kang maging artista sa ganda. Kaya hindi ka nabash eh sobrang bagay kayo ni CEO tingnan mo naman tong picture niyo ang daming sparks, lalo na kung pano tumingin si CEO sayo nakakakilig” hindi ko alamm pero nagsisimula na akong mairita sa ingay nilang dalawa kaya tumigil ako sa pagtataype at tinignan silang dalawa ng seryoso kaya natigilan sila at nagsibalikan na sa table nila at nagtrabaho.

Napatingin ako sa magazine na nilapag nila sa table ko bago ito inulak palayo at nagpatuloy sa trabaho.

Pagsapit ng lunch agad akong tumayo at kinuha ang aking phone at wallet, tumuloy ako sa itaas kung at dumiretso sa opisina ni Cadmus, kung saan nakahanda na ang lunch ko kahit wala pang tao sa loob. Nasa sight siya ngayon kaya mag-isa akong kakain dito sa office niya.

Since Cadmus and I became together he never forgot to prepare food for me, even breakfast, lunch, and Dinner. Even if he needs to go to another country, he asks someone to prepare my food.

Pag upo ko sa upuan kung saan nakahain ang pagkain na kita ko ang isang note sa gilid kaya binasa ko ito. The note says..

Still, at the sight, eat your lunch well Love see you at home later, I love you.

-Geib

Tinupi ko ito at binulsa bago nagsimulang kumain habang nagbabasa ng mga files. After eating lunch bumababa na rin ako at bumalik sa trabaho. NagOT kami ng team kaya medyo late na akong nakauwi.

Jade is already working abroad, aiming her dreams kaya kami na ni Lana ang nakatira sa pad niya kaso mas madalas akong umuuwi sa Condo ni Cadmus dahil iyon ang gusto niya.

Pagbukas ko ng pad niya nakangiting mukha agad nito ang sumalubong sa akin at hinila ang aking bewang papasok ng pad at pinaghalik-halikan ako sa mukha. “OT?” he whispers while kissing me, “Hmm, need ng proposal research for the valentine issues right” sagot ko habang tinatanggap ang matatamis niyang halik.

“I cook dinnern” nakangiti nitong sambit at inayos ang aking buhok, pero kumain ako ng pansit na binili ni Gail kanina lang, kaya pakiramdam ko busog pa ako. Busog pa ako ikaw na lang ang kumain magpapahinga na muna ako“ I said and remove his arms around my waist and walk straight to our room.

Iniwan ko siya doon sa labas at naligo sa bathroom, pagkatapos kong maligo naabutan ko siyang nakaupo sa kama at mukhang hinihintay ako. “Tapos ka nang kumain?” tanong ko habang pinapatuyo ang aking buhok.

“No, if you’re not eating I won’t either,” he said and pouted. “Bahala ka” walang gana kong sambit at kinuha ang aking laptop para tapusin ang demographic na kailangan para bukas.

“Love look at this” napalingon ako sa kanya ng ipakita niya sa akin ang paper bag ng mga panibagong damit pambabae. “I think this looks good on yo—” I cut him off and speak. “Binilhan mo nanaman daw sila Papa ng ref” seryoso kong sambit kaya natigilan siya at ngumiti, kumamot sa kanyang batok at umupo sa tabi ko, pinalupot ang braso sa aking bewang at pinatong ang baba sa aking balikat.

“Papa said the refrigerator got broken last week so I bought a new one, I’m sorry I didn’t tell because I know you won’t allow me to buy it for them,” he said.

“Oo kasi kaya kong bilhin iyon para sa pamilya ko Cadmus,” I haze and focus on my laptop. “I’m sorry Love.”

“Magkano yong binigay mong pera kay Papa babayaran ko,” sambit ko, “No no no Love it’s fine ako ang nagbigay non’ so you don’t need to pay for it,” he said gently while smiling at me.

Huminga ako ng malalim at pinatay ang aking laptop, tinabi ito sa side table at tinanggal ang kanyang braso sa aking bewang at tuluyan nang humiga sa kama.

“Sasusunod wag mo nang bibigyan sila Papa ng kahit ano, kaya ko silang bigyan ng pera” mahina kong sambit at binalot na ang aking sarili ng kumot.

“Hey Love please don’t get mad at me, I won’t do it again I’m so sorry” he said, humiga din siya sa kama at niyakap ako mula sa likod.

Hindi ako umiimik at ipinikit na lang ang aking mga mata, “Love I’m sorry, I just give it to Papa because I want him to buy new clothes” he whispers at my back.

“Kaya kong bilhan ng bagong damit ang Papa ko Cadmus,” sambit ko kahit nakapikit ako.

“Yes, I know, I’m sorry Love,‘’ he whispered and kissed my cheeks, I didn’t bother to look at him and just let myself fall asleep.

“I love you, Love,” I heard him whisper but I didn’t answer.

“Goodnight Love, sweet dreams,” he said and kissed me again.

Chapter 54

Kinabukasan ay naalimpungatan ako sa mga halik ni Cadmus, two years nang kami at two niya na ding ginagawa ito sa akin. Walang araw na hindi niya pinaramdam sa akin na mahal niya ako, siya mismo ang nagluluto ng breakfast para sa akin.

“Good morning Love, how was your sleep,” he whisper into my ears as he is right above me, nakapikit pa rin ang aking mga mata ng abutin ko ang kanyang batok at hilain ito para sa isang halik.

It was just a peck at first but he deepens it and move closer to me, hinawakan niya ang aking bewang gamit ang kanyang isang kamay habang ang isa naman ay nasa aking pisngi, niyakap ko siya lalo upang mas lumalim ang kanyang halik, at hindi ko pa rin minumulat ang aking mata.

“You need to take a shower now Love,” he whisper between our lips and move away, minulat ko ng dahan-dahan ang aking mga mata at agad nasinag sa sinag ng araw mula sa glass wall ng kwarto namin. But I automatically see Cadmus’ bright smile in front of me.

“Morning sunshine” he whisper and chuckle before he give me a soft kiss and seat beside me, inaatok pa ako parang gusto ko na lang matulog buong araw. I pull his arms, make him lay beside me, and sleep on his chest.

“Hey you need to prepare for work now,” he whispered as he rubbed my hair, “Hmmm,“gusto ko pa talagang matulog. “I’ll bring you to the bathroom, let’s go” natatawa niyang sambit at naramdaman kong umalis siya sa tabi ko at napamulat na lang ako ng buhatin niya ako ng bridal style at simulang dinala sa banyo.

Pumasok at binababa niya ako sa sink ng bathroom at nginitian ako habang nakapatong ang braso sa magkabilang gilid ko. He kissed my forehead and smiled, “Come on take a shower, I’ll prepare our breakfast ok,” he whispered and kissed the tip of my nose, and when he was about to leave I pulled him and opened my eyes again.

“Pwede bang hindi muna ako pumasok ngayon?” inaatok kong tanong, tumawa siya bago pinisil ang aking ilong, “Tell me when did I reject your request?” he gently said and nodded at me, tumango ako at, “Pupunta ako ng mall mamayang hapon may bibilhin ako at magpapadala kila Papa” sambit ko.

“Yeah about last night I’m really sorry love I wont––,”

“Wag na natin pagusapan iyon” I said and avoided his gaze, “Ok” he cheerfully said and steal a kiss on my lips, my eyes widened, and looked at him but he just grabbed that chance to kiss me again and make it intimate.

As his movements became aggressive, I wrap my arms around his shoulders and pull his nape to deepen the kiss, his hands hold my thighs and make them wrap around his waist and carry me to the shower area.

While kissing he started undressing me and put me down to have better access to undress me, first he removed my shirt, my bra, my pajamas, and my underwear. When I’m completely naked in front of him he removes his shirt and continues kissing me.

Push me toward the wall and open the shower above us, agad tumagas ang malamig na tubig at dumaloy sa aming katawan. Cadmus’s hands went up from my waist up to my breast, he start playing with it alternately ng run his thing between me, and I can clearly feel his bulge even though he’s still wearing his pajamas on.

“Hmm,” I started creating weird sounds as the sensation between my thighs was building up, Cadmus did a dry hopping in front of me making me soaking wet down there.

His kisses went down to my neck sucking and licking my delicate skin, “No n-not the m-marks Cad agh!!” I feel like I was riding a horse as he moves aggressively with his dry hopping.

My eyes widened when I felt his other hand down to my wetness and teasing it as he continually dry-hopped me. “Fucking wet Alliana!” He only calls me Alliana when we’re in this situation and it makes me crazy hearing my name by his voice, and I end up losing my control and wanting for more.

“Cadmus,” I moaned his name as he moved faster and I felt like I’m near. “Fuck,” he groans.

“I’m near!!” I moaned and hugged him tighter as he moved dry-hopped faster and harder. “Alliana,” he whisper into my ears and with that I felt my first release, di alintana ang lamig na dulot ng tubig mula sa shower dahil sa init na dala ng aming katawan.

Cadmus moved away for a moment to pull his pants and underwear down showing his nakedness in front of me, this man in front of me is every woman’s dream. He was the perfect definition of bachelor hotties and yet this perfect man is making me crazy under the shower.

He kissed me again and pushed me more against the wall and carried me, positioning himself between me, he made me focus on his lips as he started to enter my wetness.

“Ahhh!!” I groaned in pain as I felt it half inside of me, I grabbed his back so hard and bit his shoulder. Sobrang sakit pa rin!!!

“Why the fuck it go this tight again, we just didn’t do it yesterday? Fuck!” he groaned and still continued to penetrate me.

“Can I move now?” he whispers into my ears when his whole thing is buried in my sensitive part.

“Move now!!” I moaned and with that, he started moving, gently….a bit fast, became faster and harder…

Aggressively, “Agh..ah.ah Cadmus,” mas humigpit ang pagkakakapit ko kay Cadmus ng mas bumilis ang kilos nito at lumilikha ang katawan namin ng kakaibang tunog sa loob ng banyo.

I felt like his thing inside of me was getting bigger as he goes harder and harder.

“Agh!! C-Cadmus,” the way he move faster makes me gone crazy, tila hindi ko na alam kung saan ibabaling ang aking ulo dahil sa sensyon dulot ang aming ginagawa ngayon.

Walang talab ang lamig ng tubig sa init ng aming ginagawa ngayon,

“Fucking tight!!! Agh!!!!” Cadmus groaned as he thrust deeper and pushed me more toward the wall, he sucked and bit my breast alternately, giving me hundreds of shivers down there.

“Ah.. Cadmus,” when I felt a thing inside of me was about to explode again, “Cadmus I’m cumming” I whisper in his ears making him stop, My eyes widened when he change my position and made me face the wall and penetrate me once again, he pushed my back to bend my back down for better access.

I bit my lips so hard with this position I can feel his thing twitching inside, he resume moving impulsively and harder.

“Aghhhh hmmm” siniksik ko ang aking mukha sa kanyang leeg at pinagbalingan ito, kinagat ko ito hanggang sa maramdaman ko na na malapit na talaga ako.

“Aghh Cadmus!” “Yes Love, I’m near” sagot niya at mas binilisan ang pagkilos.

He thrust with full power and sensation eats us, “Aghhhh”

“Fuck!!!” he groan as we reach our pick, I weakly rest on him and let him carry me,hinahabol namin ang aming paghinga at dinala niya ako sa bathtub para doon paliguan habang na natili akong nakayakap sa kanya at nakapikit.

Pakiramdam ko naubos lahat ng lakas ko ngayong umaga, nanghihina ang aking tuhod. Sinimulan sabunan ni Cadmus ang aking likuran habang nakayakap at nagpapahinga ako sa kanyang balikat.

“Later let’s have dinner at the house, Mom and Dad wants to see you” he whispered went he started putting shampoo on my hair.

“Hmm” I nodded on his shoulder and keeps on gathering my strength back, si Cadmus na ang tuluyang nagpaligo sa akin at binuhat ako paupo ng sink, pinasuot ng rode at pinunasan ang aking buhok.

Mapatapos ay dinala niya ako sa walk in closet at doon lumabas, “I’ll just prepare the food ouside ok” he said and kiss my forehead.

Nagbihis ako ng simpleng jeans at white blouse, and white rubber shoes dahil sa mall lang naman ako pupunta mamaya. Pagkatapos magbihis lumabas ako para mag almusal kasama si Cadmus.

“It will be a full family dinner” masiglang sambit nito habang inaayos ang kanyang dresser shirt at neck tie, lumapit ako sa kanya para ayusin ito dahil halatang nahihirapan siyang ayusin ito.

“Anong oras?” tanong ko. “I’ll just fetch you, you want?” he sweetly said. “No need, pupunta na lang ako don, what time?” bumalik ako sa upuan ko ng matapos kong ayusin ang neck tie niya.

“8:00 pm” he said and smile at me, tumango-tango ako at nagpatuloy sa pagkain.

“I called Chantel last night. She’s doing good with her baby Bunny, she’s so cute. I can’t wait to have our own her running and playi––” I cut him off.

“Can we not talk about that” I whisper but I know he heard it. “Why not were near to the marriage stage Love why not we plan––,” tumayo ako at binitawan ang kutsara tinidor at tinignan siya.

“Aalis na ako,” I said and grabbed my back and went straight out of the pad, leaving him inside. Hindi pa ako handa sa mga ganong bagay.

Tumuloy na ako sa mall at nagikot-ikot lang doon buong maghapon, Nagpadala na din ako sa bahay ng pera at tinabi ang winidraw kong pera para bayaran ang binigay ni Cadmus na pera kay Papa.

Habang nagiikot sa mall may nakita akong bagong fast food area na kumuha ng atensyon ko, isa itong Tapsilugan na fast food.

Halos dalawang taon na rin pala akong hindi kumakain ng Tapsilog kaya naglakad ako papunta doon at umorder ng isang tapsilog kahit 5:00 pm na at magdidinner kami mamaya, gusto ko pa ring kumain nito ngayon.

Umupo na ako at nagsimulang kumain ng may naglagay ng tapsilgo sa harapan ko at umupo ito sa katapat kong upuan.

Nang iangat ko ang aking ulo…

“L-Louie,” I whisper.

Chapter 55

“L-Louie,” I whisper, hindi ako nakagalaw sa aking kinauupuan ng magtama ang aming mga tingin, he seated in front of me and put his food in front of me either.

He is wearing a black mask and cap, gray jacket.. People won’t barely recognize her but I clearly know it’s him. Bumilis ang tibok ng aking puso habang patuloy kong tinititigan ang mag matang iyon.

It’s been two long years since I stared at those eyes.

“Hi,” masigla nitong sambit at ngumiti, kahit nakamask ito alam kong ngumiti siya dahil sa kanyang mata, napunta din ang tingin ko sa mahaba ulit nitong buhok. Pinahaba niya ito ulit?

Simula ng putulin at umalis siya ng bansa ay hindi ko na alam ang nangyari sa kanya pero alam kong sikat na artista na siya sa ibang bansa, sadyang hindi ko na lang talaga inalam ang mga nangyayari sa kanya sa loob ng dalawang taon.

“H-Hi,” hindi ko alam ang aking sasabihin, hanggang ngayon hindi ko inaalis ang pagkakatitig ko sa kanya, hindi makapaniwalang kaharap ko siya ngayon sa isang tapsilugan.

“I can’t believe I would meet you here,” natatawa nitong sambit bago binaba ang kanyang mask hanggang baba at nagsimulang kumain sa harapan ko.

I can’t believe it either. Hindi kailan man pumasok pa sa isip ko na magkikita tayo. Bakit ka nandito sa pinas? Bakit mo ako nilapitan? Bakit tayo magkaharap ngayon? Sobrang daming tanong sa aking isip pero wala ni isang lumabas sa aking bibig kaya nagpatuloy na rin akong kumain.

“So, how are you Alliana?” halos mabitawan ko ang tinidor na hawak ko ng tawagin niya ako sa aking pangalan, pakiramdam ko sobrang tagal ko nang hindi na rinig ang boses na iyon na tinatawag ang aking pangalan.

Nakakapanglambot sa hindi malamang dahilan, nanlalamig ang aking paa at kamay habang tumatagal kaming magkaharap, at sobrang bilis ng tibok ng aking puso.

“I’m doing f-fine,” nauutal kong sambit at patuloy na nakatingin sa aking pagkain na hindi ko man magawang kainin dahil hindi ko pa nalulunok ang pagkain na sa aking bibig ngayon. Pakiramdam ko may nakabara sa aking lalamunan at hindi ko magawang kumain kaharap siya.

Masyadong nakafocus ang katawan ko sa nararamdaman ng puso ko kesa sa iba pa nitong dapat gawin. “Really, You look different yet lovelier this time” he said and smile at me, kasabay non ay parang nakita ko ang dating Louie na kilala ko nung college kami.

Ang dating Louie ang kausap ko ngayon, ang nag-iisang lalaking kasama ko nung college ako. Siya iyon ang dating Carlos Louie Natividad.

“I-ikaw k-kumusta? B-bakit k-ka nandito sa P-pinas?” hindi ko magawang magsalita ng diretso, hindi ko alam bakit ako ganito.

“Yeah, Kakabalik ko lang last week, I’m on a Vacation kakatapos lang kasi ng movie na shinoot ko sa Hawaii ngayon nagtake ako ng break actually sa Zambales ko talaga balak mag vacation because I only have two weeks vacation here and I need to go back after” he cheerfully said.

“Bakit ka nandito sa Manila kung sa Zambales ka pala magvavacation?” nagsisimula na akong magsalita ng maayos pero hindi ko pa rin magawang makumpirmi sa aking upuan dahil sa nararamdaman ko sa aking katawan.

“I went here, Hoping to meet you and now you’re here hahaha” my lips parted through what he said and I was left dumbfounded when I stare at him. He smiles at me and keeps on eating.

“Hoping to meet me?” mahina kong sambit, anong ibig niyang sabihin?

“Yeah, You see Dazzel and I broke up last year because we couldn’t fit into each other, we try to work it out but we just end up fighting as the time goes by, then I realize that she’s not the woman who can understand my difficulties. After that I realize that there is this one girl who completely mastered my difficulties” he said as he reminisced about things in his mind. “So I pushed my career the whole year and went back here to meet her now she’s sitting in front of me, but I heard that she’s already in a relationship,” he said and looked me in the eyes.

Isang mabigat na bagay ang pakiramdam kung bumagsak sa aking dibdib sa puntong ito, hindi ko magawang magsalita at sumagot agad.

Nang mapansin niyang hindi ako umiimik at yumuko, he speak and try to lose the awkward atmosphere between us. “So, haha why are you eating here alone? Your boyfriend is he around?” he said and looked around.

“He’s not here, I went here alone,” I said and played with my food. “Ohhh..hehe,” he said, parang naubusan siya ng sasabihin at tumawa na lang.

“By the way Alliana, Back then I’m sore—,” I cut him off. “Kalimutan na natin iyon” sambit ko at ngumiti sa kanya, nang makita n’ya akong ngumiti agad umaliwalas ang kanyang mukha at nagpatuloy sa pagkain.

“But still I want to say sorry, you’re not like that, I was just so down and drunk that time. That night when you see me and Dazzel, yes I admit it, I get tempted and fall for her because you’re not there. I also have my needs and she’s willing to give them to me so I accepted it and didn’t think about you but I know that I love you back then Alliana, until now. You are the only one I want, but I was too stupid to be drowned by liquor and hurt you so bad that time. I’m really sorry Alliana” A dropping tear falls from his eyes as he stares at me.

I gasp when I feel like I lose air when those tears fall, he never cries in front of me. Parang mas bumigat ang aking pakiramdam ng makita ang mga matang iyon, puno ng lungkot at pagsisisi.

“Alliana to be honest, I still love you so damn much nothing changes.. I’m still hoping to get you back Alliana” he weakly whispered. Kaya mabilis akong tumayo at kinuha ang aking bag.

Kahit nanghihina ang aking mga tuhod at paa pinilit kong tumayo at harapin siya, “Kailangan ko nang umalis,” i said and walk away from him.

Pinilit kong lakasan at patigasin ang aking mga tuhod upang makapaglakad palayo sa kanya, sobrang bilis ng tibok ng puso ko hindi ko alam kung anong gagawin ko at kung saan ako pupunta hanggang sa sumakay ako ng elevator at pinindot ang rooftop.

Tumakbo ako palabas ng rooftop at napaupo ng bumigay ang aking tuhod, nahihirapan akong huminga at sobrang bigat ng pakiramdam ko.

Naramdaman ko na lang ang luha ko na nag uunahan na palabas ng aking mga mata…. Nanginginig ang aking kamay at labi, hindi ko alam kung anong gagawin ko kaya niyakap ko na lang ang aking tuhod at yumuko.

Pababa na ang araw at kasabay nito ang paglala ng bigat ng aking pakiramdam ko, parang may mabigat na bato na nakapatong dito at hindi ko magawang ibsan ang bigat na nagdudulot ng sakit at kirot sa puso ko.

My phone ring kaya kinuha ko ito at nakita ang madilim na langit, binasa ko ang massage.

Hi Love, on my way to the house see you there. I love you.

-Cadmus

Binaba ko ang cellphone sa aking tabi at yumuko ulit, hindi tumatakbo ng maayos ang aking puso hindi ko alam ang aking gagawin.

I feel lost again.

Chapter 56

I didn’t realize that I fell asleep here in the rooftop, kaagad akong tumayo at walang ganang naglakad papasok sa loob ng Mall at direstsong bumaba.

Tila wala ako sa aking sarili habang nalalakad palabas ng Mall, It’s already 10:30 pm, magsasara na rin ang mall kaya buti na lang gumising ako kaagad. Paglabas ng Mall kaagad akong tumawag ng taxi at sumakay.

“Delavine’s Condominium,” I said and the driver started the engine and drive, I remain spacing out until I reach the Condominium Building, nagbayad ako at bumaba, pakiramdam ko wala akong gana sa lahat at tila paglalakad ay wala akong buhay.

Sumakay ako ng elevator at hindi pinansin ang mga pagbati ng mga tao sa paligid, dumiretso ako sa floor ng pad ni Cadmus at nang buksan ko ang pinto nakapatay ang ilaw sa loob kaya binuksan ako ito at dumiretso sa kusina para kumuha ng tubig pero nakita kong nakaupo si Cadmus sa sala kaya natigilan ako.

He looked so disappointed but I ignored it and went straight to the refrigerator to grab a bottle of water. Uminom ako ng tubig nang magsalita na siya at hinarap ako ng puno ng pag-aalala.

“Where have you been?” he said and stood up, walked through my place and reached for my hand, and gently caressed it.

“I was so worried about you” he said, and kiss my forehead dahil wala ako sa mood at pakiramdam ko naiirita ako kaagad tinulak ko siya palayo ng dahan-dahan at binalik ang tubig sa ref.

“Nasa Mall lang ako Cadmus, don’t exaggerate things, nagpaalam ako sayo diba,” sambit ko, nagsimulang maglakad at lampasan siya. “Yeah, but you didn’t tell me that your going to ignore the dinner and didn’t show up” natigilan ako sa sinabi niya at agad na alala ang dinner kasama ang magulang niya.

Nakatulog ako at hindi namalayan ang oras, isa pa masyadong napuno ng kung ano-ano ang isip ko kaya nakalimutan ko.

Umiwas ako ng tingin bago nagsalita, “Nakalimutan ko sorry, babawi na lang ako next time” walang gana kong sambit at naglakad muli pero pinigilan niya ako ng hawakan niya ang aking kamay.

“I texted you a hundred times Alliana,” he said and look at me in the eyes, “Sorry nakalimutan ko, tyaka hindi ko na check ang cellphone ko,” paguulit ko at sinubukan kumawala sa kanyang pagkakahawak pero hindi niya ito hinayaan.

“Pagod ako Cadmus, at wala ako sa mood kaya pwede ba bitawan mo na ako” huminga ako ng malalim at sinusubukan wag sabayan ang tensyong namumuo sa kanya. “Tell me the truth, where have you been Alliana! I know you when there’s something off about you, something happen, tell me what the fuck it is becuase I’m fucking dying overthinking things!!!” be burst out but I still try my best to avoid it.

“Bukas na lang tayo mag-usap Cad, kumalma ka muna,” Sinubukan kong tanggalin ang pagkakahawak niya sa kamay ko pero hindi niya ito hinayaan kaya kunot noo ko siyang hinarap. “Cadmus gusto ko nang matulog,” I said.

“Alliana, I’m going crazy thinking so many ways to make you tell your thoughts and problems to me but you kept on avoiding it,avoiding me. You keep telling me that you’re fine when you’re not, telling me that you like even if it’s not, Telling me that you’re happy when you’re not! Fuck! I don’t know what to do anymore!!!” pagod niyang sambit, bakit parang sinisisi niya ako, hindi ko naman sinabing intindihin niya ako sa lahat ng bagay, kahit kailan wala kong hiniling mula sa kanya, siya ang nagbigay ng lahat ng ito.

Kumawala ako sa pagakkahawak niya ng sapilitan ko ginalawi ang aking braso dahilan para mapabitaw siya sa aking kamay. “Ayaw ko ng away Cadmus, wala akong panahon sa kadramahan na ito,” sambit ko at naglakad pero sinundan niya ako at nagpatuloy sa pagsasalita.

“No Alliana, we talk about the dinner you properly said yes but you didn’t show up, this is not the first time you did this, I know my Mom is rude but can you at least appreciate Dad’s invitation, Cause you know, I look so stupid waiting for you outside our house when you did not even come, Mom and Dad said they understand if you’re not coming but I was too confident with your words and tell them, No Mom she’s coming, she’s just late but. She never came!!! Tell me why? I’m so tired understanding this kind of situation, Alliana.” sambit niya pagpasok namin ng kwarto, binitawan ko ang bag ko at umupo sa kama, nagbuntong hininga bago siya hinarap.

“Cadmus, wag ka nang magalit sorry na, bukas na lang natin ito pagusapan ulit matutulog na ako” kalmado kong sambit, hanggat kaya ko ayaw ko muna sana makipagaway sa kanya, dahil tuliro pa rin ang utak ko hanggang ngayon.

“No we’re not going to make this wait until tomorrow, I’m so done being silent Alliana!” parang biglang kumulo ang dugo ko ng isigaw niya ang pangalan ko, tila naririndi na ako sa mga sinasabi niya binato ko ang wallet ko sa sahig at hinarap siya.

That make him stop so I sigh and calm myself once again, Alliana hanggat kaya mo umiwas ka sa away, ayaw ko ng away. Paalala ko sa aking sarili at muli nagsalita, “Cad please wag muna ngayon” I begged.

But he quickly react and speak, “Kung hindi ngayon kailan pa Alliana? Ang gusto ko lang naman sabihin mo sa akin kung saan ka nagpunta at bakit hindi ka sumipot gaya ng dati!!!”

“Diba sinabi ko sayo nag OT ako dati kaya hindi ako nakapunta non’ bakit ba paulit-ulit na lang iyon?” pagod kong sambit at pinunasan ang aking mukha gamit ang aking dalawang kamay.

“Ok, that’s your excuse back then, now what the excuse? You didn’t go to work Alliana so probably you’re not on OT, tell me why didn’t you show up?”

“Sinabi ko naman sayo diba, nasa Mall ako,” hindi ko na alam pano pa siya kakausapin kung lahat ng malumanay kong sagot at sinasagot niya gamit ang malakas niyang boses.

“You spent the whole day at the Mall roaming around?! That’s insane and I know that’s not you Alliana,” pagpupumilit niya. “I met someone, that’s why I forgot about the dinner ok, sorry let’s just sleep” I reach for his hands and try to pull him to the bed but he remains firm.

“Who is that so important person that you met that made you forget an important dinner, Alliana?” he asks “Wala yon, nakalimutan ko lang talaga sorry please calm down let’s sleep Love” I’m trying my very best to calm him down.

“Who is that fucking person Alliana tell me.”

“No, Let’s just sleep Love, babawi ako bukas promise,” pagod kong sambit at tumayo para yakapin siya pero umatras siya at nagpumilit pa rin.

“Tell me Alliana who is that fucking per—” I’m done.

“Si Louie, ok!!!” I shouted with my eyes closed. Ayaw kong malaman niya pero masyado niya akong pinupuno.

“Si Louie ang nakita ko sa mall, ano ok na!!!” sigaw ko at umupo sa kama, pinunasan ang aking mukha at tumingin sa bintana.

He remained silent and stiff after what I’d said, it took him a minute to cope up and move.

He stands straight and coughs a little bit before he speaks…

“H-how do you f-feel s-seeing h-him a-again?” Why does he stuttering?

Chapter 57

“H-how do you f-feel s-seeing h-him a-again?” Why is he shuttering?

Parang biglang bumigat ang paligid bagsak balikat akong huminga ng malalim, parang biglang hindi naging maganda ang ikot ng hangin sa loob ng kwarto, tinitigan niya ako.

I avoided his gaze and stand up, “Hindi sinasadyang nagkita kami sa isang fastfood, nangamusta lang siya,” I said and grab the paper on the side table and fix it, trying to make it as an excuse to his weak states.

“You eat together,” mahina niyang tanong at nanatiling nakatayo sa kanyang pwesto, I took a glance on him but resume fixing the papers.

“He’s just in a vacation and we accidently see each other at the mall and that it,” nakaramdam ako ng bigat sa aking dibdib habang sinasabi iyon at natatanaw ang tingin ni Cadmus sa akin.

Biglang nagbago ang kanyang timpla, kung kanina ay parang may nais siyang malaman pero ngayon parang bigla siyang nanlumo.

“Did he know you’re with me?” he asked. “Oo, sinabi ko at alam niya naman,” sana hindi na ito humaba ayaw ko ng away. Gusto ko lang matulog at bukas na ito isipin lahat.

“What did he say?” patuloy niyang tanong.

I glance at him once again, “Wala nangamusta lang,” pagsisinungaling ko, ayaw kong malaman niya, ayaw kong masaktan siya.

“You’re lying,” he seriously said, I stiffed and looked at him.

“You’re not telling the truth again Alliana,” he said disappointedly, “Tell me the truth, what did he say?” when I look into his eyes, I was like hypnotized and instantly tell the truth.

“He said he want me back,” tumalikod ako muli at inayos ng paulit-ulit ang papel dito sa side table.

“What did you answer him?”

“W-wala, Alam n-niyang may boyfriend ako at ikaw yon, she just said that, that’s all” nanlalamiga nga aking kamay.

“Do you want to go back to him?” natigilan ako sa tinanong niya, ano bang sinasabi niya.

I didn’t answer, because I don’t know what to say, why would I want to go back to him? After what he did to me?

That’s insane…

“Alliana look at me,” He deeply said as he stood right by my side, but I chose to avoid his gaze and keep focusing on what I’m doing.

Ramdam ko ang bigat ng paligid, kasabay ng presensya niya sa aking tabi, kung pano niya ako titigan gamit ang mga matang iyon. Hindi ko magawang sumuko at tignan iyon ngayon.

“Alliana I said look at me,” again he repeats and tries to ask me to face him. But I didn’t move, not now.

Naramdaman ko ang kanyang pagbuntong hininga saking tabi, dahil tumama ito saking balat. “How do you feel right now?” He weakly asks as he reach for my hands and gently lift it up and give a kiss on my palm, and make it touch his face.

This time I glance at him and see fear on those strong eyes, puno ng takot ang kanyang mga mata niya ngayon hindi kagaya ng kanina. Hindi ko magawang tignan ito ng matagal dahil pakiramdam ko nanghihina ako pagnakikita ko ang mga matang iyon at emosyon na iyon.

He closes his eyes as he rubs my hands on his face and feels my palm on those handsome face. His expression shows so much fear and sadness.

“Tell me do you still love him?” He asks as he opens his eyes, and meets my gaze.

Suddenly my chest feels so heavy and my head aches. “I don’t” after saying that once again I avoided his gaze, dahil alam kong masasaktan din ako pagnagpatuloy ako sa pagtitig sa mga matang iyon. Ayaw kong saktan siya dahil nasasaktan na din ako.

He reached for my face by letting go of my hand and held my face using both of his hands instead. He made me face him and look at those unbearable emotions of him.

I don’t want to stare at it for so long, I don’t! I can’t.

“Do you still love him?” He asks, I automatically avoid his stare and look around as I answer. “No, I don’t,” I heard him sigh and catch my eyes by standing at the view I was looking for.

“Look at me in the eyes and tell me, do you still love that man?” bakit iba ang tono ng boses niya ngayon? Bakit pakiramdam ko may mangyayaring masama?

Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko at sumisikip lalo ang aking dibdib, bakit nahihirapan nanaman akong huminga?

“Tell me Ali, please,” He gently whispered and looked at me in the eyes, like he was reading my soul.

I gather all my strength before I answer…

“No, I don’t love him anymore” I said, pero bakit kinakabahan ako? Hinintay ko ang magiging reaksyon niya ngunit unti-unti niya lamang binitawan ang aking mukha at iisang luha ang tumulo mula sa kanyang mga mata.

What’s this?

He smiled bitterly and avoided my gaze this time, “I knew it” he whispers and bites his lips so hard, what did he know?

“You still love him,” He said and looked at me with his tears falling from those eyes. W-what? Teka hindi ganon iyon..

“I already said no,” I said and frowned at him, and confusedly waited for him to speak again.

“No, you still love him Alliana, your eyes never lie to me” as he says those words his voice cracked. Anong ibig niyang sabihin? sinagot ko na siya bakit pilit niyang sinasabi na hindi?

“No, I don’t love hi—––,” he cut me out by standing straight in front of me, wipe his tears, and flashes a fake smile in front of me. Hindi ko alam ang aking gagawin, at lalo na ang susunod niyang sasabihin bakit ako nakakaramdam ng pagkalito sa oras na ito.

“Let’s stop fooling ourselves, let’s stop this,” He bitterly said as he tries to hide his cracked voice behind his fake laugh.

“What do you mean?” My heart started pounding so fast, and It’s hard to breathe even more.

“I’ll let us go, I’ll let you go” He whispered and turned his back on me, suddenly turning his back on me almost killed me so I stopped him and hugged his back. “No, I don’t love him anymore, don’t do this,” I said and tears started to escape from my eyes. Bakit siya nagkakaganito?

“No Alliana, I need to lose you to find me, let’s stop trapping ourselves in this relationship when we clearly know that this wasn’t really in the first place” he tries to remove my hands from his waist.

“Wasn’t real?” I utter.

“Yes, there is no love, because you never love me from the start.” he wins and finally removes my arms around him and walks away from me.

“I was the only one, who considered this relationship as love… but you?” he stops.

“You never love me Alliana.”

Chapter 58

“You never love me Alliana,” after he said that he left me here hanging.

Wala na siya, and he ended us just like that. Nanghihina akong napaupo sa sahig at parang tumigil ang tibok ng aking puso at parang lahat ng nararamdaman ko kanina ay naglaho, lahat ng pangmamanhid, panginginig, kaba, at bigat ng aking pakiramdam, nawala lahat.

Lahat lahat nawala, tila parang naging blanko ako sa lahat ng bagay.

Nakatitig ako sa pinto na pinaglabasan ni Cadmus at napabulong ng wala sa sarili. “Hindi totoo yan” I whisper and slowly close my eyes. Dahan-dahan akong humiga sa sahig at niyakap ang aking sarili.

Kasabay ng pagtigil ng lahat sa akin ay pati ang luha ko ay tila naglaho…

Hindi totoo ang mag sinasabi mo Cad, when I fell asleep on the rooftop of the mall. I realize everything between Louie and I, I was just scared when I meet him, I felt like traumatize when he seat in front of me my heart beat so fast because I was scared, I feel something when he called my name because it keeps reminding me, how he tries to rape me an hurt me. I know it from the moment I see him seating in front of me, there is no love anymore it was just an exclude feelings from the past.

But I guess no one could ever really understand me, I couldn’t make Cadmus feel that he was the man I love because of my fear, I was too scared to be judged like a gold digger.

2 years ago, when Alliana choose to be with Cadmus,

Mahigpit akong kumapit sa braso ni Cadmus habang papasok kami sa malamansyon nilang bahay, ay hindi pala masyon na pala ito.

Nginitian ako ni Cadmus pagpasok namin sa loob at kasabay non’ ay ang pagsulpot ng Mom ni Cadmus at kaagad siyang niyakap. “My Son”she said and hugged him so tight, napabitaw ako kay Cadmus dahil gusto kong mayakap niay din ang Mom niya pero hindi niya ito ginawa.

“Where’s Dad?” he seriously ask to his Mom, “Ah nasa office room anak” tila excited na sambit ng kanyang ina. Tumango si Cad bago ako tinignan and he mouthed to wait for him, I nodded at him and look at his Mom.

His Mom looked at me from head to toe, and whispered “Gold digger” she said and walked past me.

Agad akong napayuko dahil sa sinabi niya, I wanted to start a new life with Cadmus and I badly want to work this thing up because I know he’s worth it but I guess I was traumatized by the word gold digger.

“Love, Let’s go” Cadmus got back and reached for my hand. I was about to hold his hand when I saw her Mother staring at me like I was the poorest woman on the earth.

“Tara” sambit ko at hindi na lang hinawakan ang kamay ni Cadmus at sinubukan iwasan siya para hindi magalit ang kanyang ina.

Pagkatapos kumain nagpaalam si Cadmus na may kukunin lang sa kwarto ni Chantel bago kami umalis kaya naiwan ako dito sa leaving area.

“Why do my children always choose people who are after their money?” napalingon ako ng magsalita ang Mom ni Cadmus sa likuran ko.

“P-po?” I ask. “Hindi po pera ang habol ko sa anak niyo Ma’am” matapang kong sambit pero magalang ko itong ipinaparating.

“Really prove it,” she said and smirked, “You can never marry my son if you don’t have millions on your bank account”

“Po,” million? Saan ako kukuha ’non?

“That’s my deal” she said and walked away. Kasabay ng pagalis niya ay ang pagbaba ni Cadmus dala ang ibang gamit ni Chantel.

He smiled at me and held my hand, “Let’s go,” and that is the time I will work hard to earn millions in my bank account.

“Hindi totoo yon,” I keep on whispering it and reach for the wallet that I throw on the floor, kinuha ko ang aking bank statement.

I need one hundred thousand pesos to have a million in my bank account…

“I can’t wait to have our own here running and playi––,” I cut him off.

“Can we not talk about that” I whisper but I know he heard it. “Why not we’re near the marriage stage Love why not we plan––” tumayo ako at binitawan ang kutsara tinidor at tinignan siya.

“Aalis na ako” I said and grabbed my back and went straight out of the pad, leaving him inside. Hindi pa ako handa sa mga ganung bagay. Pagsakay ko sa elevator tinignan ko muli ang ipon ko sa banko kulang pa ako ng 100K.

“Kaya hindi pa ako handa Cad, hintayin mo lang malapit na bakit ba kasi mayaman ka at mahirap lang ako” I whisper.

Napangiti ako habang nakahiga dito sa sahig at pinagmamasdan ang bank statement ko na ito. “Wala ka nang silbi ngayon,” I bitterly whisper and throw it away.

Umayaw na siya sa akin.

“Love I’m sorry, I just gave it to Papa because I want him to buy new clothes” he whispers at my back.

“Kaya kong bilhan ng bagong damit ang Papa ko Cadmus” sambit ko kahit nakapikit ako.

“Yes, I know, I’m sorry Love ‘’ he whispered and kissed my cheeks, I didn’t bother to look at him and just let myself fall asleep.

“I love you, Love”

“Goodnight Love, sweet dreams,” he said and kissed me again.

Nakaidlip ako pero nagising din ako di kalaunan, hinarap ko siya at hinawi ang bagsak nitong buhok, pumatak ang luha ko habang pinagmamasdan ang mapayapa niyang mukha.

“Ayaw kong malaman pa ng Mama mo na bibigyan mo ng pera ang magulang ko, kaya ko naman gawin iyon, kaya ko lahat Love” I whsiper kiss his lips while he sleeping.

“Ang mahal mo naman kasing mahalin” I whsiper and chuckled before I hugged him so tight, at siniksik ang aking sarili sa kanyang dibdib.

Umupo ako at tinignan ang paligid ng silid, malapit na ako eh, malapit na tayo Cadmus bakit ngayon ka ba sumuko sa akin.

Iabot ko ang aking cellphone at tinawagan si Amiel.

“Hello ate? Bakit ka tumawag anong oras na ah,” bungad nito sa akin mula sa kabilang linya.

Tinignan ko ang larawan namin ni Cadmus dito sa kwarto at muling pumatak ang luha ko.

“Sunduin mo ako uuwi na ako dyan,I whisper.

Chapter 59

4 months after,

“Ate gising na mag almusal ka na sa baba,” naalimpungatan ako sa mahimbing kong tulog ng marinig ko ang boses ni Amiel mula sa labas ng aking pinto.

Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at agad tinignan ang magandang sinag ng araw na nagmumula sa aking bintana. “Susunod ako,” sambit ko at narinig itong bumababa.

“Candida, apo mag-amusal na dito sa baba, apo ko,” isang maliit na ngiti ang aking ginawa ng marinig ang boses ni Lola, halos buong buhay ko iyong boses na iyon ang gumigising sa akin pero ilang taon ko din iyon natigil at hindi na rinig ng nanirahan ako sa Manila.

Ngayon nandito na ako muli, sa totoo kong buhay.

Tumayo ako mula sa aking kama at inayos ang aking higaan, bago sumilip sa bintana ng aking silid, marami nang nagbago sa aming bahay, hindi na ito kagaya ng dati.

Ito ang naipundar ko para sa aking pamilya at ilan taon na lang ay malapit na ring grumaduate si Amiel, siguro pagnangyari iyon masasabi ko na na tapos na ang serbisyo ko sa aking kapatid. Naitaguyod ko siya ng maayos, Ma malapit ko nang maabot ang pangarap natin.

Huminga ako ng alalim at pumunta sa banyo para umihi at bago tuluyang bumaba, “Apo tara na dito” sambit ni Lolo ng makita akong pababa ng hagdan, lahat sila ay nakaupo na sa kainan kagaya ng dati.

Tumango ako at lumapit sa kanila, apat na buwan na simula ng bumalik ako dito at masasabi kong namumuhay na ako ng tahimik at kontento dito.

At alam kong masaya na din siya sa iba…

“Apo ito kumain ka ng prutas, oh sya nga pala anong oras dadalaw dito si Lana?” masiglang tanong ni Lola, ngumiti ako at kinain ang inabot nitong apple.

“Anak Candida may papabili ka ba sa amin ni Amiel? Pupunta kami ng bayan mamayang hapon” napalingon ako kay Papa nang magsalita ito. “Wala naman Pa, nagpabili na ako kay Lana ng mga kailangan ko” nakangiti kong sambit at nagpatuloy sa pagkain.

Pagkatapos kumain nagprisinta akong maghugas ng plato pero inunahan ako ni Amiel kaya wala akong nagawa kundi maupo sa salas at manuod ng TV. Nong umuwi ako dito galing Manila nagtayo kami nang sari-sari store para may mapagkuhanan pa rin ng income.

Dahil ninais kong magpahinga sa trabaho, isang buwan akong nanatili sa aking kwarto pagbalik ko dito. Sobrang tagal kong hinanahap ang aking sarili simula nong umalis siya.

Ngayon nahanap ko na ang aking sarili at mas piniling mamunay ng tahimik.

“Tao po!!!!” sabay-sabay kaming napalingon nila Lola sa pinto ng makalas na sumigaw si Lana mula doon, may dala-dala itong maraming paper bag at nginitian ako ng napakalawak.

“Akala ko ba nagbago kana bakit ang ingay pa rin ng bunganga mo” natatwa kong sambit bago dahna-dahang tumayo. Tumawa siya at pumasok, dumiretso kay Lola at Lolo para bumeso at bago nilapag lahat ng dala sa lamesa at hinarap ako.

“Kamusta ang buntis!!!” sigaw niya at niyakap ako, “Boses mo” sambit ko at niyakap siya pabalik. “Gaga gurl namiss kita sobra,” she said and I offered her a seat.

Umupo kami at agad niyang hinawakan ang aking tyan, “Wow last time na pumunta ako dito maliit pa ang baby bump mo ngayon grabe, 4 months pa lang yan ahhh” bilib niyang sambit habang hinihimas-himas ito.

“Oo nga sabi ng doktor healthy daw kasi ang baby ko,” sagot ko at hinawakan din ang aking tyan.

“Shit sumipa siya!!!” nagulat si Lana ng sumipa ang baby ko kaya sabay kaming natawa. “Hey, baby It’s me and your mama wahhhh hahahhahahhaha puta hahahha,” malakas na tawa nito kaya hindi ko napigilang tumawa din.

“Sira ka talaga, nga pala mamaya tawagan daw natin si Jade,” Sambit ko at tumayo kaming dalawa para ayusin ang mag pinamili niya. “Oo nga pala andyan na din pala yong binili kong milk for your pregnancy na sinabi mo dinahiman ko na ang binili ko para sureness na healthy si Baby” tumango-tango lang ako habang nagaayos kami ng dito sa sala at inakyan ang mag gamit sa itaas.

“Shet, I need to pee!!!” pagpasok pa lang namin sa kwarto ko kaagad nang tuakbo si Lana sa banyo. “Kamusta na siya Lana?” tanong ko at umupo sa kama, pinaglaruan ang aking mga daliri.

“Sino? Ah si Cadmus?! Ayon buhay pa naman,” sigaw nito mula sa banyo. Mabuti naman ok lang siya.

“Kamusta sila ni Lizeth?” kumirot ang aking puso ng itanong iyon.

“SS sila gurl,” sambit nito at binuksan ang pinto ng banyo kahit hindi pa siya tapos magsuot ng pants.

“Ss?” anong ibig sabihin non?

“Screen shot” huh? “Joke stay strong sila sis, mabait si Lizeth nameet ko siya last night,” umupo siya sa tabi ko at tinawagan si Jade.

Mabait si Lizeth…

Si Lizeth ang babaeng maswerteng inaalagaan ng lalakeng mahal ko.

4 months ago, a week after Alliana went home to Zambales.

“Nako Candida apo, nagsusuka ka na naman? Naku, Amiel kumuha ka ng tubig, Candida apo ko,”  sigaw ni Lola ng tumakbo ako muli sa lababo para sumuka, halos araw-araw na akong sumusuka kaya sobra nang nagaalala sila Papa sa akin.

“Candida tara na ipapacheck up ka na namin sa bayad, hindi na tama ang pagsusuka mo araw-araw” sambit ni Papa at agad tumawag ng tricycle sa labasa. “Tara na ate,” sabi ni Amiel at inalalayan ako palabas.

Mabilis kaming nagtungo sa ospital sa bayan para magpacheck-up, dahil baka may sakit na daw ako pero may nararamdaman akong kakaiba pero natatakot lang akong aminin ito sa aking sarili.

“Congratulation Miss Cortez your 3 weeks pregnant” my lips parted as all of them look at me, bakas ang pagkagulat sa kanilang mukha at pagkalito lalo na kay Papa, pero bigla na lang tumulo ang aking luha…

Naramdaman kong hinawakan ni Papa at Amiel ang magkabila kong kamay at tinignan ako, “Anong mga gamot at vitamins ang kailangan inumin ng aking anak Doc para maging healthy ang bata” sambit ni Papa na lalong naging dahilan ng pag iyak ko.

“Naiintindihan ka namin Candida apo at tutulungan ka namin itaguyod ang iyong anak” Bulong ni Lola sa aking likuran. I shook my head and cry even more, after the check up sinabi ko ang lahat-lahat sa kanila at naintindihan nila ako.

At ngayon nasa byahe na ako kasama si Amiel papuntang Manila, sasabihin ko kay Cadmus ang tungkol sa anak namin.

Hinawakan ko ang aking maliit na tyan, at hindi pa rin ako makapaniwala na may buhay na dito sa loob ng aking tyan. “Malapit na tayo kay Papa” I whisper at this little thing inside of me, and look at the window.

“Hintayin na lang kita dito Ate,” sabi ni Amiel pagbaba namin sa tapat ng Delavine’s Scent. Tumango ako at huminga ng malalim bago tumuloy sa loob, pero papasok pa lang ako sa lobby ay malakas na hiyawan na ang sumalubong sa akin at mga nagkukumpulang tao sa gitna ng lobby.

Lumapit ako at nakaramdam ng kaba habang papalapit…

“Lizeth Rialleros, my girlfriend” bagsak balikat akong natigilan ng sabihin iyon ni Cadmus sa lahat ng empleyado sa kumpanya. Malakas na nagpalakpakan ang mga tao sa paligid at nagsimulang magsitabi ng dadaan na sila pero ako hindi ko nagawang kumilos.

At nakita ko na lang silang dalawa na nakatayo sa aking harapan. “Alliana,” Cadmus utter my name, making me go back to my senses and look at them.

“Who is she Geib?” tanong ng babae sa kanya habang nakakapit ito sa kanyang braso, at parang nagslow mo ang lahat ng hawakan din ni Cadmus ang kamay nito sa kanyang braso at tinignan ako.

“She’s my ex, nice to see you again Alliana. Are you here to get all your things?” formal na tanong ni Cadmus sa akin, parang isang daang saksak sa aking puso ang tono ng pakikipag-usap nito sa akin ngayon at hindi ko magawang magisip ng diretso sa puntong ito.

“A-ah hi—,” hindi ko natapos ang aking sasabihin nang magsalita siya muli. “Don’t worry I ask someone and they already pack all your things, we’ll go a head” tumango ito at nagsimula na silang maglakad at nilagpasan ako.

“Ahm Cadmus” I tried to stop them but he just glanced at me with his cold stare, “Sorry Lizeth and I need to go to the house for a family dinner that you never attended,” he said and left.

“Hindi” I whisper and tears fall, and that day umuwi ako.

That day I promise to not ruin and hurt Cadmus ever again, and just keep our child a secret, he has it all when I’m gone and it would be better if I won’t show up again.

“Ay siya nga pala may binili akong dress para sayo gurl,” sambit ni Lana at inabot ang paper bag sa gilid ng kamay at nasagi ang kanyang bag at nalaglag ito sa sahig kaya inabot ko ito at may nakita akong kulay puting invitation.

“Ito yong dress gurl, Alliana wag!!!” huli na bago pa ako pigilan ni Lana dahil binuksan at binasa ko ang invitation nagpatigil ng pagtibok ng puso ko.

You are to witness Cadmus Geib Delavine & Lizeth Rialleros wedding on March 01, XXXX

Chapter 60

“Alliana wag!!!”

You are to witness Cadmus Geib Delavine & Lizeth Rialleros wedding on March 01, XXXX

Tila tumigil ang pagikot ang aking mundo ng mabasa ko ang nakasulat sa invitation. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon dahil sa sobrang blanko ng aking buong sistema ay nanghihina akong napaupo sa sahig mula sa kama at binitawan ang invitation.

“Bakit mo binasa gaga!!! Pakielemera ka gurl aya—–,” natigilan si Lana ng tignan ko siya at nagsimula nang magsipatakan ang aking luha. “Oh shettt wag kang umiyak gurl!!! Baby mo!!!!” napanic si Lana at agad kinuha ang panyo sa kanyang bag pero ako ay nanatiling nakatitig sa kawalan at hinahayaang tumulo ang aking luha.

“Alliana wag kang umiyak please,” agad pinunasan ni Lana ang aking mga luha pero hindi ito tumitila sa pagtulo.

“L-Lana,” I whisper and slowly look at her, tumigil siya at tinignan ako. Hindi ko alam ang gagawin ko gusto ko munang mapagisa.

“G-Gusto k-ko m-munang mapag-isa,” natigilan siya sa aking sinabi at unti-unting binaba ang kanyang kamay, bakas ang awa sa kanyang mukha na alam kong matagal niya nang tinatago tuwing ako’y nakikita niya.

“Pero Ali hind––,” I cut her out by holding her hands and begging her with my eyes. Gusto ko munang mapag isa, dahil walang-wala na ako hindi na ako makapagisip ng maayos.

“Please umalis ka muna” pagmamakaawa ko at nagsimulang tumayo, at tumayo din siya gaya ko, “Ali sorry hindi ko na dapat dinala ito, hi——,”

“Lana umalis kana, please!!” I started pushing her, “Ali please wag naman ganito, hindi maganda sa baby mo ang pag iyak mo” umiling-iling ako.

“Please, Lana umalis ka na muna, kaya ko ang sarili ko wag mo akong kaawaan kaya ko. Please umalis ka na muna gusto kong mapag-isa” pagmamakaawa ko at pilit siyang tinutulak palabas ng aking kwarto hanggang sa tuluyan ko na siyang makalabas ng pinto ng aking kwarto.

“Please Ali nag-aalala ako sayo wag mong gawin ito sa sarili mo—–,” sinara ko na ang pinto at tuluyang nanghina at sumandal sa likod nito. Wala na akong maintindihan sa aking nararamdaman at tanging alam ko na lamang ay patuloy na tumutulo ang aking luha.

Sobrang sakit.

“Ali, please buksan mo ito,” sigaw ni Lana sa labas.

“Please Lana umalis ka na muna, kaya ko ang sarili ko please” I whisper and go to my bed, cover myself and cry all day long.

He’s getting married.

My man is getting married…

---

Milana’s POV

This is not good, hindi talaga ito tama.. “Oh Lana aalis ka na kaagad?” sinalubong ako ni Lola Amirielle sa ibaba ng hagdan sa pagbaba ko.

Bagsak balikat ko siyang hinarap, “Aalis na po ako La, kayo na po ang bahala kay Ali.” sambit ko at niyakap siya. “Oh siya sige mag ingat sa byahe ahh”

“Opo’ sambit ko at tuluyan ng lumabas ng kanilang bahay at sinilip ang bintana ni Ali sa itaas pero nakasara na ito. Hindi ko sinasadyang makita niya iyon, alam kong sobra siyang nasaktan dahil dito at kahit ayaw kong umalis kailangan kong bigyan siya ng space.

I just hope that Ali won’t do anything that will harm her and her baby.

Sumakay na ako sa sasakyan ko at nag drive pa alis, pabalik ng manila. “Stay strong Ali,” I whisper.

After an hours, nakabalik agad ako ng Manila at umuwi sa unit ni Aberry. Since she left and lived abroad she gave me her unit so I stayed here.

I sleep with a heavy chest and full of worry, I almost pray all night for Ali because I really don’t feel good about leaving her like that. Bakit ba kasi dinala ko pa ang invitation na iyon.

Kinabukasan ay nakipagkita ako kay Sienna at Chantel, I wanna do something, I kinda feel wrong about the wedding. I mean Ali is pregnant with the CEO’s child and the CEO is getting married without knowing about his child.

“You what!!!?!?!” Chantel shouted with her eyes widened.

“Why didn’t you tell us?” malumanay na tanong ni Sienna pero bakas ang pagkagulat sa mukha nito.

“Wait gurls, Ali doesn’t want any of you to know nga dahil ayaw niyang maknows ni Kuya mo” said and pointed at Chantel, “Oh my gosh why, I’m having a niece without us knowing it.. Kuya need to know about this” agad tumayo si Chantel at hinila kami ni Sienna patayo at pumunta kami sa Delavine’s Scents CEO’s office kung nasaan ang kuya niya.

“Kuya!!!” Chantel opens the CEO’s office without any permission and calls for her brother.

“Chantel? Sienna, Lana, why the three of you are here?” he asks with a frowned face and is holding a wedding brochure for Men’s coat. His planning his grandful wedding while Ali’s suffering with her broken heart. If only this man knew about what his mom did.

“Kuya Alliana’s pregnant,” Chantel said, which made him stop and stare at us.

We wait for his reaction and he said, “Enough Chantel, I know you don’t like Lizeth for me but my decision is final and please don’t use Alliana as an excuse to make me stop this wedding” my lips parted after what he said, what hindi siya naniniwala?!

“But Cad Chantel is telling the truth” Sienna said, at tumango kami ni Chantel. “No,” he said.

“Kuya, believe us Alliana is really pregnant,” Chantel tries to repeat it but his brother just ignores it and keeps on reading.

“Kuya why aren’t you believing us!! I know you still love her!!! She’s pregna—–,” nagulat kami ng hampasin ng CEO ang kanyang lamesa at hinarap kami.

“Then where is she? why aren’t she the one who’s telling me that she’s bearing my child?! Tell me, where is she?!”  sigaw nito na nagpatigil sa amin, kitang kita ang galit at sakit sa mga mata nito kagaya ng nakikita ko sa mga mata ni Ali, they keep on hurting each other but they didn’t know it.

“K-kuya––” Chantel whispers and her brother speak again. “Maybe, because that wasn’t my child, maybe she’s happy living with that guy, so please, don’t try to make things hard for me, I’m marrying Lizeth and that’s final.” 

“No kuya you can’t do that,”

“Get out now, mind your own business,” he said and coldly sat back and totally ignored us. “Oh my god, Kuya you’re going to regret this!!!” sambit ni Chantel.

“Get out,” he just said, wala kaming nagawa kundi umalis ng walang napapala.

“Pano na yan ikakasal na ang kuya mo sa makalawa?” Sienna said while we were walking at the hallway.

“I know we have to stop it,” Chantel said and keep on thinking, shet bakit naman kasi ganon si CEO, puputok kay Ali tapos sasabihing hindi sa kanya!!!

“Pano na itey gurls!! Wala akong maisip na pweding plan” sabi ko at kinagat ang aking daliri. “Me either, If Cadmus’ decision is final we can’t stop it.” Sienna was right, we can’t stop this talaga.

“Yeah, I know,” Chantel said and look so worried, lahat kami ay nag-aalala para kay Ali at kailanagn naming gumawa ng paraan para sa kanya.

“If only the brain is here, I wish Aberry was here,” Sienna said. Oo nga kung nandito lang si Aberry alam kong may maitutulong siya.

“Oh my gosh, I had a great idea… I just heard that there is something going on with him and Oliver. We can hit two birds in one stone if we get her back here” Chantel said with her brightest smile.

“Pero pano natin siya madadal dito it takes hour and days to go there, baka tapos na ang kasal bago natin siya madala dito,” Sienna said, tumango ako dahil may punto siya.

Chantel smiles and looks at us as she grabs her phone out of her pocket. “From who?” Sabay namin sambit ni Sienna.

She smiles again and dial someone on her phone.

“From Kace Driecos Lennon, this handsome guy can lend us his chopper I guess” she said with a smirk. Sienna and I look at each other and smile.

“Hi Love can you lend us your chopper?”

Chapter 61

“Candida apo gising ka na ba? Kagabi ka pa hindi lumalabas ng iyong kwarto apo ko.. Kumain ka muna dito sa labas,” minulat ko ang aking mata ng marinig ang boses ni Lola mula sa labas ng aking pinto.

Simula pa kagabi ay hindi ko magawang umalis dito sa aking kama dahil bukod sa hindi ko malaman ang aking tunay na nararamdaman pakiramdam ko wala na rin akong ganang mabuhay pa.

Akala ko nong una kaya ko, kaya ko kahit alam kong may girlfriend na siya, tinaggap ko na may bago na siya at hindi niya na ako kayang balikan pa dahil sobra ko siyang sinaktan. Akala ko kaya ko na..

Pero ng malaman kong ikakasal na siya parang nawala na ang lahat sa akin, lahat ng pag-asa kong pinanghahawakan ay tila nawalan ng silbi.

Pinilit kong alamin kung nasasaktan ba ako? Nalulungkot ba ako? Nagagalit ba ako? Dahil parang naging blangko na ang buhay ko simula ng mabasa ko iyon.

“Candida anak ayos ka lang ba dyan sa loob?” pati si Papa ay nasa labas din ng aking pinto, alam kong nag-aalala silang lahat sa akin, pati kagabi ay panay ang tawag sa akin ni Sienna, Lana at Chantel pero ni isa ay wala akong sinagot dahil ano pa bang silbi non?

“Candida apo kumain ka man lang para sa baby mo apo ko,” malambing na sambit ni Lola pero nanatili lang aking nakahiga sa kama at nakatingin sa pinto.

“Iiwan namin ang pagkain dito sa labas ng pinto apo kung gusto mo pa ring mapag-isa, basta kumain ka apo ko ah.” sambit ni Lola at narinig kong binitawan nila ang pagkain sa tapat ng pinto. “Anak tawagin mo lang ang Papa kung may sumakit sa iyo anak mauna na kami sa baba,” sabi ni Papa at narinig kong tuluyan na silang bumaba.

Tumulo muli ang luha ko kung kaya’t muli kong niyakap ang aking unan at hinaplos ang aking tyan, “Sorry baby kakain tayo mamaya ok,” I whisper at my tummy and close my eyes.

Ano na ang mangyayari sa akin nito?

Hindi ko namalayan na kakaiyak ko ay bumalik pala ako sa pagtulog at gumising ng mga 12 pm na ng tanghali kaya tumayo ako at kinuha ang pagkain sa labas ng pinto at kumain sa loob ng aking kwarto. Ramdam ko ang gutom ng baby ko kaya sobra akong nagsisisi na pati siya ay nadadamay sa aking nararamdamang sakit ngayon.

Inubos ko ang lahat ng pagkain dinala nila para sa akin at pagkatapos ay umupo lang sa tapat ng bintana at nanatiling nakatanaw sa labasan hanggang sa bumaba na ang araw.

Kinagabihan ay gaya ng kanina hinatidan lang nila ako ng pagkain at kumain ako muli sa loob ng aking silid, naihiga ako pagkatapos at muling lumuha hanggang sa ako’y makatulog.

Pero gumising din ako ng madaling araw ng nagparamdam si Baby at naghahanap ng makakain sa kalagitnaan ng gabi. Tumayo at bumaba ako sa ibaba para kumuha ng makakain sa kusina pero habang nasa tapat ako ng ref ay biglang bumukas ang ilaw at nakita ko si Papa na nakangiti habang pinanunuod akong kumuha ng pagkain sa ref.

“P-pa” bulong ko.

“Nagbalat ako ng mangga para sayo dahil alam kong ganitong oras ka naghahanap ng mangga sa gabi” sabi ni Papa at tinuro ang maliit na lamesa sa sala kung saan may nakalagay na plato na puno ng mangga at sawsawan nitong toyo at suka.

Napangiti ako sa di malamang dahilan, siguro si Baby ang natuwa. “Tara,” sabi ni Papa at naglakad kasama ang saklay papunta sa sala at doon kami umupo.

“Gabi na pa bakit gising pa kayo?” tanong ko, tulog na sila Lola at Lolo pati na rin si Amiel dahil magaalasdos na nang madaling araw.

“Alam ko kasing gigising ka kaya hinintay na kita” nakangiting sambit ni Papa , at napansin kong nakatingin siya sa larawan namin nila Mama mula sa pader.

“Alam mo sobrang talino ng Mama mo nong una kaming nagkakilala, hindi niya ako gusto noon dahil may boyfriend na siyang medical student pero ako unang kita ko pa lang sa kanya gsutong-gusto ko na siya pero wala eh hindi niya ako pinapansin dahil maangas ako noon at hindi ganon katalino haha” natatawang sambit ni Papa at tila naaalala niya pa ang lahat sa uri ng kanyang ngiting ipinapakita.

“Hindi mayaman at pinanganak sa marayang buhay ang iyong Mama kung kaya’t matigas ang loob nito sa lahat ng bagay dahil ayaw niyang mapulaan na mukha siyang pera, nong kolehiyo kasi kami lagi siyang sinasabihan na mangagamit dahil sa boyfriend niyang mayaman pero hindi nagtagal ay hindi rin naintindihan ng boyfriend niya ang buhay at mundong ginagalawan niya kaya naghiwalay sila at syempre ako ang unang nakaalam non” tumatawa at nagmamalaking sambit ni Papa.

“Noong nalaman ko iyon kaagad kong pinormahan ang Mama mo, pero mailap siya dahil may kaya kami noon.. Pinapamukha niya sa akin na hindi niya kailangan ng kahit ano mula sa akin kung kaya’t hindi ako nagbigay ng kahit ano sa kanya maliban sa pagmamahal ko. Hindi ako sumuko dahil alam kong hindi madali ang pinagdadaanan niya at isa ako sa mga taong handa siyang intindihin kahit anong mangyari, hindi nagtaggal ay tinaggap ako ng Mama mo at kami’y nagibigan ng totoo,” their love story wasn’t that complicated, sana ganon na lang din ang akin pero malabo.

“Pa anong gagawin mo noon kung sakaling ikakasal si Mama sa taong mas makakabuti sa kanya?” tanong ko habang kumakain ng mangga.

Huminga ng malalim si Papa bago siya ngumiti ng totoo at sinagot ang tanong ko, “Edi hahayaan ko na ang Mama mo, dahil sobrang mahal ko siya doon ako sa makakabuti sa kanya kahit na ang katumbas non’ ay hindi siya mananatili sa aking tabi,” tila tinamaan ako ng sobra sa sagot ni Papa, ito na kaya ang tamang oras para pakawalan at hayaan na si Cadmus sa tamang babae?

Sobrang bigat ng aking dibdib at nagsisimula nanamang sumikit ang aking pakiramdam. “Pero anak iba ang sitwasyon mo sa amin ng Mama mo, piliin mo ang sinasabi ng puso mo hindi yong ibabase mo sa opinion ng iba ang tamang desisyon para sayo anak ko” sambit ni Papa at niyakap ako.

Sa paghaplos ni Papa ay kasabay ng pagbagsak at pagbugso ng aking damdamin at ako ay umiyak muli.

Ano nga ba ang sinasabi ng aking puso?

Dahil pakiramdam ko masyado nang pagod ang aking puso sa lahat kung kaya’t hindi na nito magawang linawin sa aking ang nais kong gawin.

“Papa,” I whisper and hugged him tighter, “Nandito lang ang Papa sa tabi mo anak, kahit anong mangyari hindi ka namin iiwan at papabayaan anak ko,” he whisper that make me cry even more.

Kinabukasan ay gumising ako ng maga ang aking mga mata at nagdesisyon lumabas ng bahay.

“Alliana apo saan ka pupunta?” tanong ni Lola sa akin habang nagluluto ito ng almusal.

Ngayon ang kasal ni Cadmus at ni Lizeth… I smile, ang totoong pinakamaswerteng babae sa mundo. Makakapiling niya habang buhay ang lalakeng sumalba at nagmahal sa akin ng sobra pero sinayang at pinaghintay ko ng sobrang tagal kaya sinukuan ang gaya ko.

Dahil wala akong kwenta…

“Pupunta lang ho ako sa tabing dagat La, magpapahangin”

Chapter 62

Sienna’s POV

“Sureness kayong madadala niyo dito si Aberry on time?” nag-aalalang tanong ni Lana sa aming dalawa ni Chantel habang inaayos namin ang bag naming paalis.

“Yeah, we’re sure Lana, don’t worry,” Chantel said while she’s fixing Baby L’s milk. Kasalukuyan kaming na sa loob ng kwarto nila ni Kace.

“Sureness ah baka kasi malate kayo waley na pagganon” Lana said, I tap her shoulder and smile at her. “We will be back before the wedding ended so secure and update us on what’s happening ok,” I said and grab my back together with Chantel and we went down and meet Kace at the end of the staircase carrying Baby L on his arms.

Chantel kisses him and Baby L and said, “See you at the wedding,” she said and smile at them, “Be careful ok,” Kace said and kiss her once again.

“Hephep! Horay! Tama na landian pasintabi sa aming single ok!!!” Lana said at umakbay sa aking kaya natawa na lang ako at hinalikan si Baby L bago nauna sa labas.

“Ready?” Chantel said when she’s also out, I nodded and we say goodbye to them and ride the chopper.

“This will be exciting yet scary,” Chantel said and look at me, “We can do this” I said and smile at her.

It took us a long travel before we hit New York City, agad naming hinanap ang tinitirhan ni Aberry, buti na lang alam ni Kace kung saan ito nakatira at yong tungkol sa kanila ni Oliver.

Oliver did grow well when he loses her and now, they are losing each other again so we have to do something, hitting two birds in one stone is definitely hard but we will try to do it. “Is this the apartment?” tanong ni Chantel at pinakita sa akin ang address, oo ito nga iyon.

“Ito iyon,” pagkukumpirma ko at agad kaming nagtanguan ni Chantel bago pumasok sa loob at may nakasalubong na isang Americana.

“Hi, we would like to know if there is a girl named Aberry Callereese living in here?” we ask, she quickly nodded and say, “Yeah, she’s in her room, the door to the right upstairs, are you guys her friends?” she nicely asks.

“Yes, Chantel Delavine and this is Sienna Minami, Aberry’s friend from the Philippines,” Chantel introduces us and she looks like she’s having a good conversation with her but we need to see Aberry as soon as possible.

“Chantel we need Aberry, were in a hurry,” pagpapaalala ko sa kanya, “Oh right, we have to go and see our friend bye,” she said, the American smile and pointed to the staircase.

Mabilis kaming umakyat sa itaas at pinuntahan ang pintong tinutukoy nong babae kanina, Chantel and I look at each other before we open the door and saw Aberry crying inside her room holding her phone.

“Chantel? Sienna?” she utter and she looks really shock by our presence.

“The one and only,” Chantel said and we smile at her.

“A-anong Sob ginagawa niyo dito?” she asks while sobbing like a baby.

“Were here to fetch you up and bring you back to his arms,” Chantel said, I smile and nodded as I agree with what she said. We are bringing you back to Oliver.

“What?” naguguluhan niyang tanong sa aming dalawa. Chantel and I look at each other and sigh before we went to her bed and pull her comforter out.

“Let’s go,” Sambit ni Chantel at kinuha ang mag gamit ni Aberry, at ako naman ay hinila na siya palabas ng kwarto niya.

“Teka, saan niyo ako dadalhin,” tanong niya at alam kong gulong-gulo na siya sa nagyayari.

Chantel stands in front of us and smile, “To where you heart belongs,” she said and help me pull Aberry out of their apartment, we ride the car and quickly drive back to the airport.

“I already got her phone, wallet, a piece of clothes and her passport,” Sambit ni Chantel habang inaayos ang mga gamit ni Aberry sa isang tote bag.

“Passport?” tanong niya.

“Yes, we can’t fly back to the Philippines without this,” nakangiting sambit ni Chantel kay Aberry.

“Saan niyo ako dadalhin ulit?!” gulat na tanong niya. I laugh at her and tap her shoulders,“Hindi ba sinabi namin na dadalhin ka namin kung saan ka nararapat? You belongs too Oliver heart so were bringing you to him now,” I said.

“Ano!!! Sa pinas? Ngayon?” her reaction was priceless, I can say.

“Tita Lizeth tell me everything and I can’t help but to make a move so I immediately fly here to New York from France and call Sienna who’s also near the country,” kinagat ko ang aking ibabang labi sa giangawang kwento ni Chantel, she’s making fun of the situation. Tita Lizeth? She really does despise her brother’s fiancé.

“Hindi kami papayag na hindi kayo magkatuluyan ni Beltran ngayong ok na ang lahat, you guys deserve each other,” I said.

“Yeah, this is also the chance for me to stop Oliver taking Kace away from me every night, he always ask Kace to drink with him when he misses you, I need quality time with Kace tho,” Chantel said and pouted o right na singit niya pa ang pagtatampo sa asawa.

Mga ilang sandali lang ay nakarating na kami sa airport at dumiretso sa gate two, may nakaabang na private plane doon at mabilis kaming lumipad paalis.

“Makakaabot ba tayo?” tanong ko kay Chantel. Habang tinitignan ang oras.

“I think so?” Chantel answer while busy on her phone. I bet she’s texting Lana for updates.

“Anong kailangan abutan?” Aberry had no Idea,“You don’t know??” gulat na tanong ni Chantel sa kanya, what is she up too this time? “Ang alin?” bakas ang kaba sa mukha ni Aberry habang hinihintay ang kasunod ng sasabihin ni Chantel.

But she look at me and give me the look that I should make this more fun, ok I get it.“Hindi mo ba alam? Kaya ka namin sinundo dahil ikakasal na si Oliver kay Zoey, when he got back to the Philippines last week nagdesisyon na siyang magpakasal na muli kay Zoey and tomorrow morning is the wedding ceremony, akala ko pa man din ay kaya ka nagkukulong sa kwarto mo dahil doon” I can’t believe I can make fake stories like this, in this serious situation. Natulala si Aberry dahil sa aking sinabi at si Chantel naman ay pilit nagpipigil ng tawa.

“Hindi siya pweding ikasal,” Aberry whisper.

“That’s right so as soon as we land to the Philippines you need to run fast as you can to stop him and tell him that you love him so much” Chantel firmly said that make Aberry nodded with full determination.

I can’t believe this could be this exciting, Chantel and I smile and we reach the airport and ride the chopper, go back to the pilippines as fast as we can.

After we landed, we instantly went to the wedding venue, “Go Aberry,” Chantel said cheering Aberry for her our fake new.

“Miss saan ginaganap ang Beltrans wedding?! “tanong ni Aberry sa front desk,“Ano po ma’am”naguguluhang tanong ng nasa front desk sa kanya, and talagang maguguluhan ito dahil wala namang pinariserve dito si Beltran. This was Delavine’s wedding tho, “She ask for the venue reserve for Beltran” sumgit na ako at nakipageye contact sa front desk, and mouther Delavine. She nodded and check her log book.

“Beach seaside Ma’am dito po ang daan,” she said and pointed at the way through the beach.

We run fast to the beach and when we reach the seaside Aberry suddenly remove her shoes. “What are you doing Aberry?” Chantel asks.

“I’ll get my man” she said and run with her bare feet on the sand, Oh crap! “Oh no wait Aberry!!!” Chantel said but Aberry ignore us and run faster.

Sinundan naming siya at natigilan kami sa susunod niyang ginawa.

“Itigil ang kasal!!!” Aberry, we are just joking.

Chapter 63

Cadmus’s POV

“Are you ready son?” I glance at my father as he enters my room, while I’m busy fixing my coat. “Dad,” I utter and smile at him.

He walked towards my place and tapped my shoulders, “Are you sure about this Son?” he asked and looked me in the eye, I avoided his gaze and chuckled, “Of course, I wouldn’t propose to Lizeth if I’m not sure about this Dad” I said and look at the mirror to check my necktie.

“Sometimes we do things with our brains but not with our hearts” Dad said with sadness on his face, “Dad it’s my wedding day, why are you like this, we’re supposed to be happy?” I said and tapped his shoulders too.

“Are you happy?” he seriously asked, making me stop for a moment.

Am I?

I laugh and walk past him, “Yes, I’m happy, why wouldn’t I?”

I grab my watch and wear it, Dad’s presence is giving me so much confusion, his words have something inside of it and that’s what I’m trying to avoid ever since Alliana and I break up.

“Son, I don’t want you to lose your heart with all your decisions, I know you still love her,” he said, I stopped and remained in my place not looking at him.

“How can I make a decision with my heart Dad? I lost my heart four months ago and she never wanted to come back,” I bitterly said.

“It’s never too late Son, you can still back out,” Dad stood up and walked to the door. He opens it so I glance at him and he just smiles at me. “I can never back out of my words Dad,” I said and sigh as he stepped out of the room and left.

I can never turn my back to this wedding and choose her when she never chooses me.

I seated on the edge of the bed and looked at the side table where our picture together remains standing. I took a deep breath before I reached for it and opened the back part of the frame.

There’s a shell behind our first picture that reminds me of so many memories.

12 years ago

“Son you sure you want to go with Nana?” Mom said while she put so much food on my bag, she’s so worried about me having a vacation with Nana mg grandmother.

“I’m sure Mom, and I’m sure I don’t need a lot of food there because Nana is going to cook for me..” I said and walked out of my room leaving her busy with my bag, I immediately walked to my little sister’s room.

As I entered her room, he quickly hid her chocolate when she thought I was Mom, I chuckled and patted her head. “Kuya you scared me,” she said and pouted; Chantel loses weight every mon because of Mom’s stupid rules.

So, I always sneak out and bring her a lot of food, “Here” I whisper and she quickly opens her drawer where I put a lot of chocolates and goodies I steal from the kitchen. “Yehey,” she whispers as she watches a lot of chocolates falling on her food hideout.

“I’ll be leaving for a week ok be a good girl, don’t let anyone see you ok,” I said and she nodded with a wide smile on her lips.

After that I leave the house and go to my grandparents’ house, “Nana!!!” I said as I entered the main door and see her with Grandpa cooking at the kitchen.

“Cadmus apo ko!!!” Nana shouted and hugged me so tight, “Ang laki na ng apo ko!!!!” She said and kissed every part of my face.

“Nana stop hahahaha,” I said because it tickles me a little, “Geib apo” Lolo said, so I let go of Nana to give him a hug.

Nana and Lolo are my Mother’s parents, actually my Mom wasn’t from a rich family they were just simple and humble people but as my Mom encountered the real world out of their humble home she learned how to be strong when people try to pull her down.

“Nako tamang tama nakapagluto na kami ng Lolo mo ng hapunan nako buti hindi ka ginabi ng sobra sa byahe apo ko,” Nana said and pull me to their simpel dining table, we eat and talk about a lot of things.

And I stayed here for almost 5 days and right now I only have 2 days left.

“Apo saan ka pupunta?” Tanong ni Nana ng mapansing palabas ako ng pinto. “To the seaside Nana, it won’t take long.. Be back at dinner” I said and smiled at her, she nodded so I left the house and walked my way to the nearest beach.

My Grandparents house is near the beach so I just need to walk a little to reach the sea shore.

As I reach the seashore I just sit on the broken drift wood and gaze at the beautiful view of the endless ocean,but I suddenly hear someone shouted so I look around and see the long gazebo where two kids are running and a shouting from a far.

“Mga bata bawal dyan!!!” the guy shouted. “Baba kayo dyan!!!!”

The other girl is at the wide part of the gazebo while the other one is looking at the guy and didn’t notice that she’s near the side edge of the gazebo, she’s gonna fall!!

“Ahhh!!!” The girl shouted and fell to the water, I clearly knew that it was a deep part of the water so I quickly ran toward their place and dive into the water to save her.

As I swim towards her, under the dark water, I suddenly lose sight where to find her because of the dark ocean. I looked around under the water but I couldn’t see her it’s all dark…

I started to lose hope on saving her but suddenly I saw her white dress glow under the water as the sun shines under the water, she went down so I quickly swam as fast as I could and reached for her.

When I touch her hands I felt electricity run through my hand and straight hit my heart making it beat so fast. I carry her and bring her to the sand, where her friend is waiting crying and shaking. “Ali…Ali!!!!” she said when she saw this girl unconscious.

I try to do a CRP to this girl, and as my lips touch her I suddenly feel the eagerness to save her. I wanna see her open her eyes. I keep on pumping her chest and give her air.

Come on wake up….

After a few pumps she threw up all the water that she drank under the water… “Ali!!!!” the girl behind me shouted. I hold her hand when she keeps on coughing, she holds a small shell on her hands while I hold her.

“Salamat sa pagligtas kay Ali,” the girl at my back said and smiled at me, like she felt so relieved.

I nodded at her, “Hmm” I said and looked at this girl in front me, she rested herself in the sand and tried to open her eyes. I smiled when she slightly opened it. I know she’s beautiful…

“Tara na dalhin na natin siya sa hospital” the guy, I mean the life guard said and started to carry this girl named Ali.

I let go of her soft hand and watched her leave with the guard and her friend, I don’t know…

She opened her eyes and our eyes met but I don’t know if she clearly saw me. When they are already out of my sight I slowly look down on my hands where she left this shell that she keeps on holding under the water.

“Ali” I whisper….

“Nanku!! Cadmus apo ko, anung nangyari sayo? hindi mi naman sinabing maliligo ka ng nakapantalon!!!”  I looked to the right when Nana came.

I smile and walk towards her, “Nana,” I utter with a bright smile.

I’ll see you again Ali…

---

After nine long years I got the chance to have a solo vacation back here to Zambales after my graduation, this was given by my Mom. Even though my grandparents already moved abroad, Mom still grants me a vacation here.

After Nine long years….

I’m roaming around here at the seaside of the resort I stay at.. There are a lot of things that change here, I can’t barely recognize the whole place but they said this is the beach where my grandparents live.

And the beach that I met her…

The question is where is she now?

Could I recognize her?

As I walk at the seashore with my bare foot, and my slippers are in my left hand. I look at my other hand where I hold this pretty small shell that I keep for nine years.

“Where is she?” I whisper.

“Ahh tulong!!” I looked around when I heard a kid screaming and I saw a boy drowning from a far, I was about to take a step and run to help but suddenly a girl wearing a staff uniform fearlessly ran to the water and saved the kid.

Her uniform says OTJ from the back print, “Nako jusko ang anak ko!!” The mother of the kid ran and got his son from the girl and thanked her. The girl just nodded and suddenly a guy run to her hugged her while they both smile.

“Ang galing mo don Ali!!!” the guy shouted and they both walked back to the resort.

“Ali?” I whisper, and run to the main office, where Mom’s friend is the head owner.

“Oh Cadmus iho are you enjoying your stay here?” she asked me and smiled, “So far so good, but I wanna know the names of your OJT student here Tita” I said.

“Ooook.. Lina, bring me the bio data of our OJT students” she said to her assistant, she looked confused but she didn’t bother to ask me.

“Here iho,” she handed me the papers and let me check each and every one of it.

There are a lot of them working here as an OJT student but I stopped at this one Bio data, where this familiar girl 2 by 2 picture caught my eye… she’s the girl who saved the kid a while ago…

And she’s the girl I saved before…

“Alliana Candice Cortezz,” I whisper…Alliana…

Chapter 64

After that vacation, I went back to Manila to start working but after a year I went back to that resort and met her again.

“Ay sorry Sir!!” she said when she accidentally hit me with the cleaning cart, but actually it wasn’t an accident I just really wanna encounter her.

“It’s fine,” I said and couldn’t help but smile, he nodded her head and said sorry again, and left. My heart beats so fast, so that’s her voice. Beautiful as expected…

“Tita so your husband is gonna be the one holding this resort from now on?” I ask my Mom’s friend, “Yes iho, since I’m going to England for good, don’t worry Alliana’s position here in the resort, is clear after a month she’s gonna start as the research analyst of the resort ok don’t worry my husband will take care all of your request” I smile and nodded.

“Thank you Tita,” I said, after a month I became the CEO of Delavine’s scents. I grab that chance to make and grab her from that resort and let her work in our company.

“Cadmus Geib Delavine, chief executive officer,” the first thing she said when she entered my office, is my name… my happiness was unexplainable at that moment.

“You’re right, that’s me,” I said and smiled, my heart beating so fast like I was in an interview. I feel so nervous right now…

“Alliana Candice Callereese Cortez how are you connected to one of my new employees Aberry Callereese?” I said when she sat in front of me… the whole time I’m explaining her job makes me act like a shy guy for their crush.

She’s staring and observing me the whole time, and I can’t help but fall even more for those eyes.

I was so happy that I made her stay near my sight but I end up knowing that she’s in love with somebody already. There is this guy who is an aspiring artist that hid her as his girl while he already has an on-screen girlfriend.

I have a fight with that guys, and for the first time in my life, I let someone fucking hit my face because I don’t want to frighten Alliana but I just watch her care so much for that damn lucky guy.

I took the advantage of knowing their secret against Alliana, to make her date with me. At first, I know I look so stupid on blackmailing her just for her to date me, I was like a desperate man who’s begging to be loved by the girl I loved.

It kills me knowing that she’s just dating me for her debts but why do I care? I’m happy that I get to stay with her, kiss her, hold her and own her.

It’s like owning my own lost heart again, I made her job easy and doubled the real salary of a Market research analyst just to make her happy and help her family.

After a few months that guy hurt her so badly, I wanna kill him that time but I don’t wanna leave Alliana, I want her to feel that I’m always there for her.

“Be with me Alliana,” those words mean a lot to me, those words kill my ego begging for love. Those words were the new start of my life being with her.

She chose me over that guy and I’m so happy that time, my happiness was unexplainable. I let everyone know that she’s my girl, she met my family, my friends, employees, and I met her dad.

“Happy birthday po,” I greet her father as we enter their humble home, he smiles at me and holds his crutch and tries to stand up, I help him and smile and bow my head to him. “Geib tama ba?” At first, I was shocked when Alliana called me by my second name but I feel good about it.

“Yes po” I said and nodded at him, he tapped my shoulder and we sat together, “Gusto kita para sa anak ko” he said and looked at Alliana who’s busy fixing food with her grandmother. “Alam kong mahal mo ang anak ko, ganyang ko rin tignan ang mama niya noon, Geib anak kung darating ka man sa puntong hindi mo na maintindihan ang anak ko please lang subukan mo ulit siyang intindihin.. Simula bata pa kasi siya hindi niya talaga sinasabi sa kahit na sino kung ano ang totoo niyang nararamdaman kahit hirap na hirap na siya ay mas pipiliin niyang itago ito.Gusto niyang laging pinapatunayan ang kanyang sarili gaya ng kanyang Ina.Manang-mana siya kay Mama” I nodded and undertsand what he said.

“Wag mong susukuan ang anak ko ah” he said and smile at me. After that I just watch Alliana do things for her family. “Nako iho kumanta ka mana kahit isa lang,” Lola Amerielle said and pull me in front of the videoke.

“I don’t really sing po,” I said but they insisted and I saw Alliana watch me so I grabbed the mic and sang even if my voice wasn’t that good.

“

I’m in my bed and you’re not there and there’s no one to blame but the drink in my wandering hands, Forget what I said it’s not what I meant and I can’t take it back I can’t unpack the baggage you left“ I started singing Falling by Harry styles and I didn’t realize that this lyrics really hit me so bad.

“Nako Geib apo mas magaling ka pa kay Louie yong kababata nitong si Candida hahaha,” Her grandfather complimented me but Alliana just avoided my gaze and stood up and went to the kitchen.

I feel pain knowing that I’m still someone she doesn’t want around, “What am I now? What am I now? What if I’m someone I don’t want around? I’m falling again, I’m falling again, I’m falling, what if I’m down? What if I’m out?What if I’m someone you won’t talk about? I’m falling again, I’m falling again, I’m falling,” I falling Alliana and you’re not there to save me I guess.

---

“It will be a full family dinner,” I said and put the food I cook at the table for our breakfast. I feel so delighted cooking and serving her food with love, and I will never get tired of this

“Anong oras?” she asked while she started eating. “I’ll just fetch you; you want?” I said and smiled at her, god she’s always so beautiful can’t help falling every day. she stood up and helped me fix my necktie, like a caring wife. “No need, pupunta na lang ako don, what time?” she said and went back to her seat.

“8:00 pm,” I said and she just nodded so I remained speaking, “I called Chantel last night. She’s doing good with her baby Bunny, she’s so cute.. I can’t wait to have our own here running and playi––,” she cut me off.

“Can we not talk about that,” she whispered with a serious face, I chuckled and said, “Why not we’re near to the marriage stage Love why not we plan––” I couldn’t finish what I’m saying when he let go of the spoon and fork, stand up and avoided my gaze.

“Aalis na ako,” she said and left without even looking back at me. I watch the door close and slowly nodded, trying to cope up with a heavy chest, “I understand she’s not ready yet someday Cad, someday.”

---

“Cadmus son are you sure she’s coming?” I glanced at my wristwatch while waiting here outside our house for her, she said she’s coming. I know she will…

5:30pm

6:00 pm

7:00pm

8:00pm

9:00pm

10:00 pm

“Son, we’re done eating, aren’t you gonna take a bi––,” I put my car key in my pocket and look at my parents with a smile.

“She’s not coming,” I said and smiled at them before I turned my back and started walking. “Maybe next time Mom, Dad,” I said and continued walking while my tears started falling.

“Drive safely son,” they said, I nodded and entered my car, and drove my way home alone.

When I went home I still waited for her,

“Where have you been?” I ask as soon as she enters the pad. “I was so worried about you,” I said and kissed her forehead, but she avoided me and walked to the kitchen to grab some water.

“Nasa Mall lang ako Cadmus, don’t exaggerate things, nagpaalam ako sayo diba”she said like it was nothing. “Yeah, but you didn’t tell me that you’re going to ignore the dinner and didn’t show up,” I said, and it was like a knife stab in my chest.

“Nakalimutan ko sorry, babawi na lang ako next time”

“I texted you a hundred times Alliana” I complain. “Sorry nakalimutan ko, tyaka hindi ko na check ang cellphone ko” and she try to remove my hands off her, don’t do this now Alliana not now please.

“Pagod ako Cadmus, at wala ako sa mood kaya pwede ba bitawan mo na ako” I know she’s hiding something. “Tell me the truth, where have you been Alliana! I know you when there’s something off about you, something happens, tell me what the fuck it is because I’m fucking dying overthinking things!!!” I burst out, I feel so tired and I need to let this out.

“Bukas na lang tayo mag-usap Cad, kumalma ka muna” I’m so tired…

“Alliana, I’m going crazy thinking so many ways to make you tell your thoughts and problems to me but you kept on avoiding it, avoiding me. You keep telling me that you’re fine when you’re not, telling me that you like it even if it’s not, Telling me that you’re happy when you’re not! Fuck! I don’t know what to do anymore!!!” I’m so tired Alliana can you feel me?

“Ayaw ko ng away Cadmus, wala akong panahon sa kadramahan na ito”

“No Alliana, we talk about the dinner you properly said yes but you didn’t show up, this is not the first time you did this, I know my Mom is rude but can you at least appreciate Dad’s invitation, Cause you know, I look so stupid waiting for you outside our house when you did not even come, Mom and Dad said they understand if you’re not coming but I was too confident with your words and tell them, No Mom she’s coming, she’s just late but. She never came!!! Tell me why? I’m so tired of understanding this kind of situation, Alliana.” I need answers, I want her to know how hard this is for me. I even want her to pity me and hug me.

“Cadmus, wag ka nang magalit sorry na, bukas na lang natin ito pagusapan ulit matutulog na ako,” I can see through her eyes that she’s hiding something from me.

“No we’re not going to make this wait until tomorrow, I’m so done being silent Alliana!” I shouted but she threw her wallet on the floor so I stopped.

“Kung hindi ngayon kailan pa Alliana? Ang gusto ko lang naman sabihin mo sa akin kung saan ka nagpunta at bakit hindi ka sumipot gaya ng dati!!!” I still want to fix us up.

“Diba sinabi ko sayo nag OT ako dati kaya hindi ako nakapunta non’ bakit ba paulit-ulit na lang iyon?“I clearly know that time that she doesn’t want to go with me and she just made that as an excuse.

“Ok, that’s your excuse back then, now what the excuse? You didn’t go to work Alliana so probably you’re not on OT, tell me why didn’t you show up?”

“Sinabi ko naman sayo diba, nasa Mall ako”

“You spent the whole day at the Mall roaming around?! That’s insane and I know that’s not you Alliana” that’s insane. “I met someone, that’s why I forgot about the dinner ok, sorry let’s just sleep” my heart found so fast when she said someone because someone means someONE.

And I

’m scared of that One I know…

“Who is that so important person that you met that made you forget an important dinner, Alliana?” I ask.

“Who is that fucking person Alliana tell me” please tell me it’s not him Ali.. please love don’t push me away like this.

“No, Let’s just sleep Love, babawi ako bukas promise” she said.“Tell me Alliana who is that fucking per—” Please no…

“Si Louie, ok!!” oh god why? This is the end…

“Si Louie and nakita ko sa mall, ano ok na!!!” she shouted through my face. why?

“H-how do you f-feel s-seeing h-him a-again?” Please show me that you love me, just once.

“I’ll let us go, I’ll let you go,” I said and turned my back on her, and tears continued falling just like my whole system fell. “No, I don’t love him anymore, don’t do this,” she said and hugged me, but I need to do this, this is the only way we won’t hurt each other anymore.

“No Alliana, I need to lose you to find me, let’s stop trapping yourself in this relationship when we clearly know that this wasn’t really in the first place,” I need to set you free.

“Wasn’t real?” she uttered.

“Yes, there is no love, because you never love me from the start.” we need to let go, Alliana…

“I was the only one, who considered this relationship as love… but you?”

“You never love me Alliana” I wanna die…

After that breakup, I try my best to hide my pain from anyone and meet this girl, one of the daughters of my Mom’s friend and she’s kind, we have the same interest so I try to step forward and ask her to be my girlfriend to forget Alliana. Because thinking of her every night is slowly killing me.

“Marry me Lizeth,” I asked her, she smiled and hugged me so tight.

“Yes, Cadmus, yes,” I smile…

But I know something behind this smile keeps on wanting that one girl I let go of…

But I can’t have her anymore…

“Let’s all welcome our lovely bride Lizeth Rialleros,” the host said and there she is, Lizeth wearing a beautiful white gown.

She started walking down the aisle…

“Wag mong susukuan ang anak ko,”   I suddenly hear those words from Alliana’s father.

Does realization hit me? I’m the one who gives up…I give her up. I fucking give her up!!!

“Alliana’s pregnant kuya believe us!!” oh god please no, not now…I’m getting married I can’t stop this anymore…

“Fuck!” I wanna see her…

If only miracles happen…

“Itigil ang kasal!!!” my eyes widened when someone stopped the wedding.

“Aberry?” Oliver whispered at my side.

Oh god, this is a miracle.

Epilogue

“Pupunta lang ho ako sa tabing dagat La, magpapahangin,” I said and smile at her before I touch my tummy and leave.

Naglakad ako papunta sa malapit na dagat sa amin at umupo sa lumang gulong na duyan na aming inuupuan ni Jade.

Sobrang lakas ng hangin at lakas din ng mga alon sa mula sa dagat. Sana ay kasabay ng pag agos ng tubig ay ang pagagos paalis ng sakit sa aking dibdib.

“Baby sorry ah, hindi na kasi kaya ni Mama ang ipaglaban ang Papa mo,” I whisper at my tummy while I’m rubbing it and feeling the presence of my baby.

This poor little thing is the only one left to me, walang wala na ako sa puntong ito. “Ikaw na lang naiwan kay Mama, kaya wag mong iiwan si Mama ah, wag mong susukuan si Mama kahit anong mangyari,” I whsiper and smile at my tummy.

Sa mga oras na ito kinakasal na ang lalakeng mahal ko, simula ng piliin ko siya sinabi ko sa sarili ko na kahit kailan ay hindi ako magagawang saktan ng lalakeng ito. At masyado akong naging kampante sa desisyon kong iyon hanggang sa hindi ko na napapansin na nasasaktan ko na pala siya ng sobra.

Naging focus ako na patunayan ang aking sarili sa kanyang ina hanggang sa hindi ko na siya nahaharap ng maayos at hindi ko man lang naparadam sa kanya na mahal ko na siya. Mas tinulak ko pa siya palayo dahil sa ginawa ko.

“Wala ka talaga Alliana,” I whisper and chuckled bitterly, dahil sa katangahan ko hindi ko nagawang patunayan sa kanya ang sarili ko dahil sa umpisa pa lang ay hindi ko pinaramdam sa kanya na mahal ko siya.

Bakit ba kasi hindi ko magawang ipakita sa lahat ng tao ang gusto ko! Ang nararamdaman ko! Ang mahal ko!!!

“Mahal kita Cadmus,” I whisper and stood up, kaagad akong naglakad papalapit sa dagat at sumigaw.

“Mahal kita Cadmus!! Mahal na mahal!!” I shouted with all my heart, hindi mo man ito marinig mas gusto ko nang isigaw ito ngayon kesa sa hindi ko man lang maipagmalaki na mahal kita.

“Mahal na mahal kita!!1 Gusto kitang ipagdamot! Gusto kong sumbatan ka!!! Hindi lang ikaw ang nahihirapan sa ating dalawa pero kung masaya kana sa piling niya papakawalan na kita!!”  tears started falling, “Papakawalan na kita kahit ayaw ko!!! Kasi sabi mo ako ang mahal mo!!! Kasi sabi mo hindi ka mapapagod mahalin ako! Pero napagod ka! nakakainis ka!!! Sana maging masaya ka sa piling niya!” pinusan ko ang aking luha pero hindi ito tumitigil sa pagtulo, nagsimula akong maglakad papunta sa mahabang gazebo.

“Ang tanga tanga ko,” I keep mumbling while I walk straight to the edge of the gazebo. “Mahal kita eh!! Nag-ipon nga ako para sayo eh!! Mahal na kita Cadmus!” I look at the ocean and cry even more.

“Mahal na mahal nga kita!!! Kahit na hindi ko kayang magkaroon ng isang milyon pinilit ko kasi mahal kita” My knee weakens that makes me kneel. Hanggang sa tuluyan na akong napaupo dito at nagpatuloy sa pagiyak.

“Mahal kita Cadmus,” paulit-ulit kong sambit at niyakap ang aking tuhod at nagpatuloy umiyak. Sobrang sakit ng puso ko, sa sobrang sakit parang pakiramdam ko unti-unti nang naglalaho ang lahat ng nararamdaman ko.

Namamanhid na lamang ako sa puntong ito…

Umiyak ako ang umiyak hanggang sa hindi ko namalayan na nakaidlip ako sa kakaiyak. Nagising ako ng may naririnig akong boses…

“Miss bumaba ka dyan!! Bawal Dyan!!!” I open my eyes and look around, pababa na ang haring araw, gano katagal akong nanatili dito?

“Miss ano ba bumaba ka dyan!!! Marupok na ang gazebo na iyan delikado!!!” agad akong natauhan sa kanyang sinabi at mabilis na tumayo ngunit nanghina ang aking tuhod dahil sa ngalay. Nawalan ako ng balanse ng ako ay tumayo at agad akong humawak sa bakal na hawan dito ngunit bigla itong bumigay at ako’y na hulog mula sa dulo ng Gazebo.

“Ahhh!!!”

“Miss!!!” That’s the last thing I heard before the water eats me, and this deep dark ocean surrounds my sight once again.

I try to swim but my feet suddenly feel hard cramps, I can’t move my feet. Nalulunod na ako!! Ang baby ko!!! Sinubukan ko paring lumangoy kahit sobrang sakit ng paa ko at nakakapanghina. Halos mawalan na ako ng pag-asa ng makita kong unti-unti na akong lumulubog at lumalayo sa itaas ng tubig.

The dark ocean suddenly brings back memories, I close my eyes and..

“T-tulong!” Nakita ko ang batang ako sa ganitong sitwasyon, nalulunod muli at hindi makagawa ng paraan upang umahon. Dahil simula palang ay mahina na ako at walang kwenta…

I hold my tummy and silently pray, save us!

Kasabay non ay isang malakas na paggalaw ng tubig ang aking naramdaman sa ilalim ng dagat, when I try to open my eyes, I saw him the kid back then… the kind who save me…

The kid who swims here to save me…

The kid turned into a guy…

My guy Cadmus… the kid that saves me back then is Cadmus?

Sinubukan kong lumangoy paakyat sa kanya at abutin ang kamay niya pero sobra na akong nanghihina, at unti-unti akong nawawalan ng malay sa ilalim ng dagat.

“Alliana!!! Oh please wake up!!!” I heard his voice shouting? I feel his lips on my lips. His hands hold me so tight…

“Alliana, love wake up, please come on Love, wake up.” his crying, Cadmus is crying? He needs me… I open my eyes, at first it was blur, peor habang tumatagal ay lumilinaw na ito at ang unang nasilayan ang aking mga mata ay ang lalakeng pinapangarap ko makita.

“C-Cadmu––,” hindi ko na nagawang tapusin ang aking sasabihin ng halikan niya ako at niyakap ng sobrang higpit.

“You almost killed me because of nervousness, do you know that!!!” he hazed and kissed my forehead after.

“Cad bunti—,” Again he cut me out, “I know and I’m sorry that I doubted you” huh? Paano niya… then I saw Lana, Chantel, Sienna, and Jade are behind him smiling and crying at us. Sinabi nila?

“Oo na sorry kasi ayaw kong malungkot ka forever and ever amen eh!!!” Lana is so guilty, and the other three girls just laugh and smile at me.

“Pero ang kasa––,” hindi nila ako muling pinatapos at hiyang-hiyang nagsalita si Jade habang nakaakbay sa kanya si Oliver, sila na ulit?

“Pinigilan ko yong kasal kasi akala ko si Oliver ang ikakasal” kasabay non ay lahat sila ay tumawa at nagtago na lang si Jade sa likod ni Oliver na ngayon ay nakangiti din.

“Good thing she did that,” I face Cadmus when he whispers that in my ears. “Paano si Lizet––,” hindi nanaman ako pinatapos ng magsalita si Chantel.

“Duh don’t worry about her, I got her,” she said and wink at me.

Wala na sila ni Lizeth… agad akong natauhan at hinarap si Cadmus, “Mahal kita!” I fearlessly said.

“Ay shet” Lana.

“Omg,” Chantel.

“Go na, CEO yan na oh,” Jade and Sienna smile genuinely.

“Really?” natigilan kaming lahat ng lumayo sa aking yakap si Cadmus at seryoso akong tinanong.

Naguguluhan ko siyang tinignan, ng biglang nawalan ng emosyon ang kanyang mukha.

“O-oo,” bulong ko, tila kinakaposan ako ng hininga..

“I don’t believe you” he said and stand up, agad kong hinabol ang kamay niya at hinawakan ito ng sobrang higpit, agad tumulo ang luha ko, “Cadmus totoo ng sinasabi ko Mahal kita!!”

“Kuya!” Chantel hazed his brother. At bakas sa mukha nilang lahat na kinakahaban sila sa nangyayari.

“Really… then marry me right!” my eyes widened after what he said, “N-ngayon na?” naguguluhan kong sambit at lahat sila ay nagsingitian.

“Get the Car love,” Chantel said and they all started walking to their cars.

“Yes right!” Cadmus said and carried me through his mustang. “See you at the nearest church everyone!!!” Chantel shouted and all their cars left.

“I love you and I will never let you go again if you ever try to make me feel unloved again. I’m gonna lock you up in my room for the whole week and whether you like it or not you’re gonna bear my basketball team,” he said and smirk at me.

I smiled and looked at him, “I will never make you feel unloved anymore Love,” I said and he started the engine and drove our way to the nearest church.

“Do you Alliana Candice Cortez take Cadmus Geib Delavine as your lawfully wedded husband?” the priest asked.

I smile and look at this man in front of me, both of us are soaking wet and have a lot of sand in our bodies.

“I do,” I answered.

“Do you Cadmus Geib Delavine take Alliana Candice Cortez as your lawfully wedded wife?”

Cadmus caress my hand and kiss it before he answer, “I always do”

“I now pronounce as husband and wife, you may kiss the bride” hindi pa natatapos ang sasabihin ng pare ay nagpalakpakan na sila Chantel at Lana, Jade sa likuran namin.

Lahat kami ay galing sa dagat, may mga buhangin sa paa pero ito kami ngayon kinakasal ng lalakeng mahal ko.

“Can I get my heart back” Cadmus whispered at me as he leaned closer for the kiss. “You can’t get it back, this heart,” I pointed at his chest and said, “Are mine and this” I pointed at my chest.

“This is yours,” I said and we finally kissed.

“Woahh congrats!!!” Lana.

“Congrats Kuya and ate,” Chantel.

“Congrats Ali” Jade.

“Congratulations sa inyo,‘’ Sienna.

“Congrats Cad” Kace.

“Congrats Alliana, Cad” Oliver.

After the kiss, he hugged me so tight and whispered, “Your debts on me are unending so you have no choice but to stay stuck with me till lifetime” he said and kissed my head.

“I will never run away from those debts, Mr. Delavine,” I said and smiled at him.

“I love you endlessly, Alliana,” he said.

“I love you for a lifetime Cadmus” I answer and we kiss once again, this will be the new chapter of my life.

I will always be the CEO’s secret taxpayer, with his own principles of love…

I’m Alliana Candice Cortez Delavine resigning off as your Market research analyst!!!

And applying to be the CEO’s wife…FOREVER!

Fin

---

Author: Hi Babidawns, magkakaron po ng one special chapter ang LOA stoeies ay makikita iyon sa mga susunor na story, for exampl LOA 1 special chepter will be seen on the last part of LOA 2 and so on… BTW thak you dahil inintindi niyo muli ang mga errors ko.. I’m still learning so please bear with me… hartuuu hartuuuu Babidawns…

EXTRA

Alliana Candice Cortez

Age: 23 y/o

Birthdate: August 07

Blood type: AB

Weight: 45kg (99lbs)

Hight: 163cm (5’4“)

Zodiac: Gemini

Eye color: Black

Hair color: Dark brown

Hobbies: Reading

Cadmus Geib Delavine

Age: 25 y/o

Birthdate: November 27

Blood type: +AB

Weight: 74kg/164 lbs

Height: 186.5cm/ 6’2“)

Zodiac: Pieces

Eye color: Blue-green

Hair color: Black

Hobbies: Work and simping for Ali

SECRET SPECIAL CHAPTER OF HIS ASSETS

“Hey, wake up beauty,” I wake up with this handsome man above me kissing my cheeks and fixing my hair with his gentle touch.

I quickly wrap my arms around his neck and pull him for a hug, “Breakfast is ready” he whispers in my ears and holds my waist, guides me to a seat on the bed and he ties my hair with a back bobble tie on his wrist.

I stayed still and wait for him to finish tying my hair, this is my husband daily routine, even though he has a lot of work to do he never fails to wake me up and cooking breakfast for us.

“Bunny?” I ask while keeping my eyes closed, I still feel sleepy but I have work to do this afternoon and I need to do the laundry this morning. “She’s playing outside, Love do you really want to do the laundry by yourself? Don’t you want to ask a service maid for that?” He asks and wraps his arms around my waist.

I held his hands and open my eyes, “I can do it naman Love, ako na lang,” I said and look at him, he instantly kissed me when I face him and hold my nape to deepen the kiss.

I kiss him back and touch his abs, Kace started to go back to the gym this fast a few weeks already. I don’t know what’s got into him but it’s fine, at least I get the to have this bread every midnight and morning, I guess. Knock Knock I push Kace away when I heard someone knocking at the door, and after a few seconds, it opens with Bunny holding the doorknob with a tippytoe.

She can now open our door every morning because she’s growing up too fast as we expected, she’s already four years old, and I can say that she’s very smart and a fast learner.

She quickly run to our bed when she saw us, we watch her try her best to climb the bed but the bed is too high for her, and when she realizes that what she was doing is not working she just went to Kace’s feet and pull his pants.

“No!! don’t!!!!!! eat Miiiiii!!!” she said while pulling Kace’s pants, this fast few days Bunny doesn’t want Kace seating beside me, she wants his father all by herself. “Why are you pulling daddy’s pants little Bunny?” Kace asks her and leans down to fix our little bunny’s messy hair.

“Don’t!! eat Miii!!!” she keeps on saying with a frowned brow, Bunny calls me Miii instead of Mommy, since Kace and I got married Bunny became closer to him and most of the time she’s mad at me because I kiss her father. I just nodded at them and stood out of the bed, “Ok, sayo na yang Daddy mo,” I said and smile at her, going straight to the bathroom to wash my face and do my morning routine.

As I walk out of the bathroom, the two of them are already outside so I just quickly dress up. I just a simple velvet Adidas dolphin shorts and an oversize white t-shirt from Kace’s closet.

“You like it?” paglabas ko ng kwarto naabutan kong nagsinusubuan ni Kace ng cereals si Ellouise. While she’s seating on his lap, “Morning, Bunny,” I greeted her but she just ignored me and keep smiling at Kace.

Oh, this kid, parang hindi na ako kilala simula ng makilala ang Papa niya. “Good morning Lovely,” instead of Bunny, Kace answer me and smile. I roll my eyes at him and seat beside them, he’s taking my Bunny!

“Hey haha don’t get mad at me, here,” he chuckled and handed me something. A small nude matte box, “What’s this?” I ask and started to open it. My lips automatically parted when I see a festoon necklace with small Ruby gems on it. “Happy Anniversary,” he gently said.

“No, you didn’t!!!” hindi makapaniwala kong sambit at tinignan siya ng mabuti pero nginitian niya lang ako at nagpatuloy sa pagpapakain kay Bunny. “I mean Love you shouldn’t have bought this, it’s too expensive I do—,” he cut me out and continue it with his own words, which make my heart melt.

“Do deserve it, Love, you are the most wonderful mother, wife, and lady that deserve anything,” he said, then suddenly Bunny go down and run to play with her dollhouse, leaving us here at the dining. I don’t know but all I feel right now is I’m so loved by this man; tears fall from my eyes and I quickly hugged him so tight. “I love you, this is too much thank you,” I whisper and cry on his shoulders.

“Nakasuit na ako baka magpalit ako ulit n’yan dahil sa luha mo,” natatawa niyang sambit at hinarap ako sa kanya, he wipes my tears up and kiss my forehead. “After the photoshoot go to the company ok, bring Bunny with you” he said, “Bakit?” tanong ko at pinunasan na din ang aking luha.

“Basta hihintayin ko kayo mamayang 6:00 sa office,” he said and let go of me, he stands up and walk towards Bunny to say goodbye.

Binalik ko ang aking tingin sa necklace na kanyang binigay, sobrang ganda nito hindi ko maipaliwanag kung gaano ako nagagandahan sa kwintas na ito. “Bye,” napatingin ako kay Kace ng mag wave siya kay Bunny at nginitian naman siya ni Bunny at itinaas ang laruan bago nagfocus muli sa doll house niya.

After that, he walked toward me so I stand up and hugged him once again, “See you later, ok,” he whispers and we kissed.

Hinatid ko siya sa pinto at hinintay makaalis ng tuluyan bago ako bumalik sa loob at nilapitan si Bunny, “Hey, little Bunny it’s me and you again, behave ok,” I said and she laugh at me, see pagwala na ang papa niya magkabati na kami ulit.

Umiling-iling kong sinara ang small knee gate dito sa play spot ni Bunny para hindi siya maglikot habang gumagawa ako ng gawaing bahay. After washing the dishes, I do the laundry and clean the house, then at 10:50 am Bunny and I take a bath together and I made her wear a white bunny jumpsuit and paired it with a bunny ear headband.

While I just wear a simple white silk knee-length bodycon dress, I prepare her baby bag of Bunny where her on-the-go milk and toys are there. Pumunta kami sa photoshoot ko and on time naman kami, I let the staff play with her while I’m at work. Kace didn’t stop me from modeling after we get married instead his the one who push me back to this, he’s so supportive and he spoil me so much.

“Ok one last shot, That’s it!!!! Good!! Ok pack up guys, always a great job Chantel” the director said hugging me. “Thank you rin po,” I said and walk toward my dressing room where Bunny is playing with my make-up artist Kristy. “Thank you sa pagbabantay sa kanya Kristy, sige na pwedi ka nang umuwi see you tom,” I said and smile at her, she nodded and leave the room.

“Miiii!!!” Bunny run and hugged my legs, “Yess Misss?” natatawa kong tanong sa kanya habang tinatanggal ko ang suot kong hikaw. “Daddy!!!” she pouted and start pulling my legs, “Ok, ok Isshun matte (Wait a second)” I said that making her stand straight and patiently wait.

Pagkatapos kong magbihis kinuha ko na ang Baby bag niya ta nagsimula na kaming umalis sa studio at tumuloy sa kumpanya, Kace build a branch here in the Philippines because we both choose to stay here for good.

The other branches in the other country are handled by Carmitte, “Good evening Mrs. Lennon,” the guard greeted me, I smile and nodded at him while walking with Bunny towards the elevator. “Daddy! Daddy! Daddy!!!” kumakanta si Bunny habang pinapanuod ang mga floor numbers na umiilaw.

When it opens, she quickly holds my hands and we both step out of the elevator straight to Kace’s main office. “Knock knock,” I said and open the door, letting Bunny enter first. “Knock knockkyyyy Daddy,” she said and run to Kace.

Wala hindi na naman ako ang e-exist sa mundo niya dahil andyan nanaman ang Daddy niya. “Hello, little one who’s your day?” he carries her and kissed her cheeks. Napatingin ako sa paligid dahil nakasara lahat ng glass window ng office niya, he doesn’t really close it like this.

“What’s this setup?” I ask and kiss him too but I instantly receive a push on my cheeks from this little Bunny. “Damot!” I whisper and continue looking around.

“Hey come here lady,” Kace said and pull my waist, nagakad kami papalapit sa nakasarang wide glass window ng office niya. “You know how much I love you, and because of you I reach my dream, to build my own company and now I’m granting your dream,” he whispers and slowly the glass window curtain opens.

“You said that you dream of being the model of my company and yes you are,” he said, my heart skip a beat when I saw it. “Oh my—,” hindi ko natapos ang sasabihin ko at tinakpan ko na lang ang aking bibig at agad tumulo lang ng luha ko habang pinagmamasdan ang ginawa niya.

“I dream to be a model for the biggest billboard here in Manila,” I whisper and keep on crying. I was on a big wide billboard right now; the picture wasn’t taken by the greatest photographer but taken by the greatest man I know. Ito ang larawan ko habang pinapatulog sa aking braso si Ellouise.

Sobrang laki niya, my dream has finally come true. “I choose the best picture on my phone because I think indorsing the best product of chocolates with the best moment in my life will capture the consumer’s interest,” he said, I look at him and I can help but to kiss him and hugged them both.

“Thank you so much, thank you for all of this Love,” I said and felt Bunny’s little hand on my cheeks, I look at her and suddenly she kisses me on the lips and smiled. “We loved you so much,” Kace said.

“Miiiiiii,” she said and pointed at the billboard. “Yes, that’s Mommy,” Kace said and talk to her, I watch them talk and smile while looking at my billboard photo.

I was blessed by the best two persons in the world and now I’m living the life of Mrs. Chantel Paige Delavine Lennon his Assets.

*** 

Author: LOA #3 SECRET SPECIAL CHAPTER WILL BE SEEN AT THE END OF LOA #4 …

OFFICIAL PAGE

https://www.facebook.com/Dawnvellichor/

Like it now on facebook😘