𝗞𝗨𝗟𝗜𝗣𝗞𝗜𝗣’𝗦 𝗗𝗜𝗥𝗧𝗬 𝗡𝗢𝗧𝗘

Ang kuwentong ito ay mula sa malikot at maduming imahinasyon ng may-akda. Ito ay bunga lamang ng libog sa katawan at ipinagbabawal sa mga minor de edad na mambabasa sapagkat may mga salita, tagpo, at gawain na hindi naaangkop para sa kanila.

Ang mga pangngalan ng mga tauhan, lugar, pangyayari at iba pa ay hindi naiuugnay sa toong buhay at kung mayroon man, ito’y nagkataon lamang.

𝗞𝗨𝗟𝗜𝗣𝗞𝗜𝗣

BABALA

Ang nilalaman ng kuwentong ito ay ipinagbabawal sa mga minor de edad at mga sensitibong indibidwal sapagkat may mga gawaing imoral at hindi naayon sa Batas

Pantao

.

Kabilang sa mga gawaing ito ay ang panghahalay, pagpatay ng tao, paggamit ng ipinagbabawal na mga produkto, at iba pang karumal - dumal na krimen.

x

THIS IS NOT BASED ON A TRUE EVENT

x

This is a pure product of Author’s filthy hands and his wild imaginations.

Binigyang buhay, isinanobela, at hindi sumasalamin sa totoong buhay.

Kung may mga tagpo o simbolo na naihahambing sa mga nangyayari sa realidad, ito’y nagkataon lamang at pawang walang pagkakakilanlan.

PLAGIARISM IS A CRIME

Uhaw sa Katas Teaser

Ang buong akala ni Delio ay naibaon na niya sa hukay ang mapait na nakaraan kasama ang totoong katauhan at ng kanyang pinagmulan.

Mapapadpad

siya sa bayan ng San Diego kung

saan

ipapaalala

sa kanya ang lahat at may makatutuklas sa lihim na kay tagal niyang iningatan. Ngunit paano kung ang lihim na ito ay magtutulak sa kanya upang magising sa sariling kamalayan? Kaya ba niya itong labanan kung ang pawisang isip ng ibayong sarap ay magdudulot sa kanya ng kakaibang uhaw mula sa nililikhang malalapot na katas?

x

Mula sa original na akda ni Kulipkip

All Rights Reserved

2025 Series

UHAW

SA KATAS

Inspired from the concept of “ The City That Never Sleeps“

THIS IS NOT BASED ON A TRUE EVENT

I am inspired to write and create a phenomenal realistic story of a city — a controlled government.

x

Panggagahasa, nakawan, prostitusyon, pagbebenta ng bawal na gamot, pangangalakal ng tao, at iba pang uri ng krimen ay tila ba pangkaraniwan na lamang sa bayan ng San Diego, ang tinaguriang ’‘The City That Never Sleeps.’’

Ang gobyerno? Kahit sa umaga’y tulog. Ang mga pulis, mga opisyal ng bayan, ay parang mga tuta na sunud-sunuran lamang sa mga taong kahit walang mga tungkulin ay makapangyarihan. Iyon ay dahil sa malakas na impluwensya at kapit gamit ang salapi. Isa na dito si Boss Amo.

Si Boss Amo ay walang mukha, walang pagkakakilanlan. Ngunit kapag narinig ang kanyang pangalan, sila’y magbibigay galang, tatahimik, at nagkikibit - balikat. Lahat ng uri ng ilegal na transaksyon ay napapadali, nakalulusot, at walang palya.

Tumunog ang aking cellphone. Dinukot ko ito sa aking bulsa. ’‘Boss Amo’’, bungad ko sa kanya.

Pinapahanap niya ang mga batang kalye na nagsasarili na ng mga kita nila mula sa panlilimos. Alam ko na ang gusto niyang ipagawa — ang

bigyan

ng

parusa

ang mga ito.

Ipapaalala

sa

kanila

kung ano ang

batas

ni Boss Amo.

Nadakip nila Sultan at Bryan ang tatlong batang hamog at dinala sa Below Surface, sa aming lungga, ang pribadong underground facility ni Boss Amo. Dito iniimbak ang mga ilegal na mga produkto at ang pinakamalaking factory ng sindak, marijuana .

Kasalukuyang pinipilit na kumanta ang ibang kasamahan nito ngunit dahil sa hindi pa rin sila umaamin, ako na ang naatasan na ipagpatuloy ang ginagawa nila Sultan. Kailangan may maibigay kaming pangalan kay Boss Amo dahil kung hindi, ay kami ang malilintikan.

’‘Ikaw na ang bahala sa isa, pagod na kami’’, pagsalubong sa’kin ni Sultan nang pumasok na ako sa loob.

May isang batang lalaki na naiwan para sa’kin. Sa tingin ko, nasa 11-12 na taong gulang na ito. Sa lahat ng mga pulubi at batang kalye, ito lamang ang masasabi kong parang anak maharlika. Maputi ang balat, sobrang itim na hibla ng mga buhok, at maamong mukha na may mala-anghel na mga mata.

Namula ang kanyang mga pulso dahil sa mahigpit na lubid na nakapulupot. Ang kanyang mga titig ay nakakatunaw. Maiilang kang tumingin sa kanya ngunit nilabanan ko ang aking sarili.

May mga pasa ang bawat parti ng kanyang katawan. Isinantabi ko ang awa at lumapit sa kanya. Kinuha ko ang silya at inilapit ito sa kanyang harapan.

Ngayon ay magkaharap na kaming dalawa. Kinakain ko ito nang tingin - titig

kamatayan . Umiwas ito at yumuko. Hinawakan ko ang kanyang baba upang iharap sa akin. Nanlamig ako dahil sa lambot ng kanyang balat.

’‘Sino ang pinuno ninyo?’’, Madiin kong tanong.

Kahit sino, natatakot sa aking tono ng pananalita ngunit ang batang ito, hindi man lamang nasindak. ’‘Wala, nais lamang naming tumiwalag na at magbagong buhay.’’

Titig na titig ito sa akin. Pinalabas ko ang bantay at ipinasara ang pinto. Tumayo ako at nagtungo sa isang gilid para biyakin ang kahon na yelo upang ibabad sa isang malaking dram na may lamang tubig. Bumalik ako sa bata upang kuwestiyunin muli.

‘’

Nakakita

ka na ba ng

serina

?‘’, tanong ko rito na kanyang ipinagtaka.

Yumuko ito na tila ba walang ganang makipag-usap. ’‘Kapag tinatanong ka, matuto kang sumagot’’.

Tumingala ito at binigyan lamang ako nang walang emosyong titig. Ang batang ito ay talagang kakaiba. Hindi ko makita sa mukha nito ang takot o kahit na bahid ng pangamba. Ang batang ito ay kahalintulad ng isang madilim silid at walang laman.

Dahil sa inis ko, pinatayo ko siya at hinila patungo sa kinaroroonan ng malaking dram. Alam kong malamig na ito kaya kinarga ko siya upang ilubog. Hindi ako nahirapan sapagkat hindi naman ito nanlaban.

Nakababad na siya sa malamig na tubig ngunit wala pa rin itong emosyon maliban na lamang sa pamumula ng kanyang leeg at tenga bunga ng reaksyon sa lamig. Tinungkod ko ang aking mga kamay sa bibigan ng dram upang magpantay kaming dalawa.

’‘Marunong ka bang kumanta bata?’’, umiwas ito ng tingin sa’kin.

Kung ano ang ikinalamig ng yelo, ay siya ring kay lamig ng kanyang pagkatao. Magsasalita na sana ako ngunit natigil ako sa narinig. Kung ang iba’y nagmamakaawa para sa kanilang buhay ngunit siya, tila ba madali lang para sa kanya na bigkasin ang mga katagang iyon.

“Patayin mo na lamang ako.‘’

Hinila ko ang leegan ng damit niya at napatingkayad ito. Sinuntok ko siya sa pusunan nang pagkalakas-lakas. Ngumiwi ang kanyang labi tanda na siya’y nasaktan ngunit hindi pa rin nagbabago ang ekspresyon ng kanyang mukha.

Muli ko siyang sinuntok sa kanyang sikmura. Marahas, malakas. At dahil sa pangalawang suntok na iyon, may umagos na murang dugo mula sa kanyang labi.

Hindi ko alam, ang puso ko’y nanikip dahil sa konsensya pero kailangan kong trabahuin ang inatas sa’kin. Baka nga ay wala naman talaga silang pinuno.

Binitawan ko na siya at muling ibinabad sa dram pero may naisip akong gustong gawin. Titig na titig ito sa akin nang ngumiti ako sa kanya. Kinarga ko siya upang ilatag sa sahig para malaya kong gawin ang gusto ko. Nang akmang lalapit na ako sa kanya, doon ko nakita ang takot sa kanyang mga mata.

Napapaatras pa ito ngunit sa patpatin nitong pangangatawan, wala itong nagawa. Sinimulan kong punitin ang pang-itaas niyang damit. Ngayon ay alam ko na ang kanyang kahinaan. Putlang - putla na ang mga labi nito at namumula na ang kanyang mga mata.

Nang magtagumpay na akong mapunit ang t-shirt niya, sandali akong huminto at tinitigan siyang muli. Ipinakita ko sa kanya ang ngiti ni Hudas. Ang kaninang walang emosyon ay napalitan ng takot at naluluha na ito.

Marahas kong pinagpupunit ang suot niyang shorts hanggang sa ang natira na lamang ay ang puti niyang brief. Dali itong tumaob nang pahiga upang takpan ang kanyang harapan ngunit huli na ang lahat, napunit ko na rin ang brief niya.

Napatitig muna ako sa mauumbok niyang puwet. Tang-ina, ang bata pa nito ngunit sobrang nakakaakit ang hulma ng kanyang katawan. Dahil sa sobrang puti nito, nagmumukha itong babae. Nagulat ako nang magsimula na itong umiyak ngunit hindi ako nagpainda.

Lumapit ako sa kanya at nang hahawakan ko na sana ito upang kargahin at ilubog muli sa dram, mas humagulhol ito ng iyak, nanlalaban at umiiwas upang hindi ko siya mahawakan. Dahil sa galit ko, binigay ko lahat ng aking lakas at napaharap ko siya.

Parang dinurog ang puso ko nang makita ang mukha niya. ’‘Wag po, maawa po kayo sa’kin.’’

Sunod-sunod na nagbagsakan ang kanyang mga luha at nakayapos ang kanyang mga palad sa sarili. Nang bumaba ako nang tingin, gulat na gulat ako sa nakita. Ang batang lalaki ay may kakaibang ari. Isang ari ng babae na may kaunting umusli sa ibabaw nito na parang ulo ng ari ng lalaki.

’’Hulyo, tinatawag ka ni Boss Amo.“

Mas nataranta ako nang marinig ko ang boses ni Bryan mula sa labas. Dali kong kinuha ang aking jacket at itinakip sa katawan ng batang lalaki. Ngayon ay alam ko na ang nakakubling takot sa kanyang pagkatao. Inalalayan ko siyang umupo sa silya ngunit patuloy pa rin ito sa pagluha.

Nalaman kong tutuluyan ni Boss Amo ang mga batang ito, ako na ang nagpresenta na magligpit sa kanila. Ngunit dala ng awa, iniligtas ko sila at dinala sa rest house.

Dahil sa tinamo nilang bugbog at mga pasa, kapwa silang hinang-hina na at walang malay. Inilapag ko sa isang kama ang dalawa maliban sa isang batang may kakaibang ari. Ibinukod ko ito sa isang kama, sa mismong hinihigaan ko.

Dala ng kuryusidad, hinimas-himas ko ang hita niya, sobrang puti kasi nito, at dahan - dahan kong hinawi ang lawlaw na t-shirt na suot niya saka hinila pababa ang kanyang shorts.

Tumambad sa aking harapan ang kakaibang ari ng bata. Lalaki ba talaga ito o isang babae? Ngunit ang kanyang tinig ay boses lalaki. Pero bakit ganito ang kanyang ari? Ari ito ng isang babae!.

Hinimas ko ang nakausling parang ulo ng ari ng lalaki at mamula-mula pa ito. Tama nga ako, ulo ito ng ari ng lalaki ngunit wala nga lang itong hiwa o bibig.

Kinapa ko ang gitnang bahagi ng hiwa niya at namangha ako sa sobrang ganda ng kulay na parang rosas. Ang ulo ng ari ng lalaki ang nagsisilbing clitoris niya at nang buklatin ko pa nang husto, ay tagalang ari nga ito ng isang babae!.

Tinigasan ako sa nakita, natakam at napalunok ng laway. Iniisip ko, kung ipapasok ko ang aking burat, tiyak na mawawasak ko ito dahil ang sikip nito tignan lalo na sa mura niyang edad.

Ngunit bakit nga ba ganito ang ari ng batang ito? Kaya ba takot na takot ito kanina dahil baka sa isip niya, gagahasain ko siya?

Hindi ko magawang bumitaw sa paghimas ng ari niya at sobrang tigas na pati ng aking burat. Parang nilabasan na ata ako nang paunang katas!

Inalis ko na ang aking palad at isinuot muli ang shorts nito. Mahirap na, baka makantot ko siya sa sobrang libog ko ngayon. Nagtungo na lamang ako sa banyo upang doon na magparaos. Binuksan ko ang gripo upang mapuno ito ng tubig habang nagjajakol ako.

Grabe, ngayon lamang uli ako nakaranas ng sobrang paninigas. Habang tinataas - baba ko ang aking palad sa mataba kong burat, iniisip ko na pinapasok ko ang burat ko sa masikip at kulay rosas na butas ng bata.

Hindi mawala - wala sa aking isipan ang napakasarap niyang hiwa kaya binuksan ko ang pinto ng banyo at sumilip sa nakahigang bata. Iniisip ko, nakahubad ito at winawasak ko ang mura niyang butas.

Putang-ina ka Hulyo, pati bata pinagnanasaan mo!. Ngunit sino ba namang hindi tigasan sa nakita? Ngayon lamang ako nakakita ng perpektong hiwa!.

Bahala na, hindi naman ako makukulong kapag ginalaw ko ito. Saka wala naman itong malay kaya hinding-hindi ko sasayangin ang pagkakataon na makantot ko siya!.

Lumabas ako ng banyo at dali-daling nagtungo sa nakahigang bata. Nalilito na tuloy ako kung batang babae o batang lalaki ba ito.

Hinubad ko uli ang suot niyang shorts at hinila ko siya papalapit sa akin. Ngayon ay nakatutok na ang aking mala-bakal na burat sa kanyang maumbok na ari.

Nakita kong umagos na naman ang aking pre-cum kaya hinawi ko ang hiwa niya at pinatak ko ito sa bukana ng kanyang butas at nang bumagsak ito, nagshoot, pasok na pasok! Kumibot pa ito kaya mas nag-init ako.

Tinutok ko na talaga ang aking burat at nang akmang ipapasok ko na ito, natigil ako sa gagawin.

“Ano po ang ginagawa niyo kay Dodong?”, napalingon agad ako sa batang nagsalita.

Hinang - hina ito at inangat lamang ang ulo upang makita niya ako. Sasagot na sana ako ngunit nawalan uli ito ng malay. Dahil sa nangyari, nagdadalawang - isip akong ipasok ang aking ari.

Nanlalaban ang aking isip at puso lalo na ang junjun kong hindi marunong mag-isip at galit na galit na ito, handang manakit. Bahala na talaga!. Kapag tawag ng laman na ang mangibabaw, hinding - hindi mo ito mapipigilan!.

Huminga muna ako nang malalim at bigla ko itong ipinasok nang pagkalakas - lakas. At sa aking ginawa, ngayon ko lang naisip ang sobrang katangahan ko. Nagising ang bata at gulat na gulat siya nang maramdamang may matabang burat na pala na nakabaon sa butas niya. Kung gaano kalakas ang tibok ng aking puso, ganun rin kalakas ang pagpipintig ng mga ugat sa aking burat!.

Ang Simula

x x X X X x x

Ako’y namulat sa masalimuot at magulong bayan ng San Diego. Ang aming mga kaluluwa ay sunog na sunog na. Hindi kami naniniwala sa impyerno dahil nasa amin ang batas, kami ang kamatayan, at Hulyo ang aking pangalan. Walang araw na hindi nababahiran ng malalapot na dugo ang aking mga kamay. Ang malamig na bakal na baril, nakakalulang pakiramdam dulot ng sindak, at ang mga babaing kulang na lamang ay lumuhod sa akin upang mapunlaan ng aking malapot na katas. Sanay akong hinahabol ng mga kababaehan ngunit nagbago ang lahat nang matuklasan ko ang isang lihim na magbibigay sa akin ng isang nakakabaliw

na pagnanasa . Ngayo’y para akong isang asong ulol na uhaw sa sariling katas.

x x X X X x x

UHAW SA KATAS

Ang Simula

’‘Sir, naiwan niyo po’’, pagtapik ng waitress sa’king balikat.

Tinignan ko ang kanyang palad. ’‘Salamat.’’

Bago ko ipinasok sa aking bulsa ang leather wallet na kulay itim, ay nag-abot ako sa kanya ng isang daan bilang pagtanaw ng pasasalamat ngunit hindi niya ito tinanggap. Ngumiti ito sa akin at nagbago agad ang ngiting iyon nang hindi ako gumanti.

“Ang suplado naman nun, kasi gwapo, aysus!‘’ , boses ng kasama niyang waitress.

’ ’Magtigil ka nga, regular costumer natin ‘yan’’ , pagsaway nito sa katrabaho.

’‘Well, alam mo bang ang mga lalaking tahimik, pagdating sa kama ay wild’’, nakita kong namula ang mukha ng waitress sa sinabi ng kasama niya.

Nagtungo ako sa washing area upang maghugas ng kamay. May isang babaeng dumaan at halos hubaran na ako nito nang tingin. Sa tingin ko ay nasa 30s na ito ngunit masarap pa. Napatitig ako sa mauumbok niyang harapan. Ngumiti ito sa akin na tila ba sinasabi ng kanyang mga mata, ’‘Fuck me!.’’

“Ay red flag! Fuck boy, atras tayo’’, rinig kong sabi nung waitress na tinanggihan ang ibinigay kong isang daan.

“Ayus lang ‘yan, tikman mo nalang’’, suhestiyon ng isang waitress na kanina pa ako tinititigan.

Sa isip ko, kahit na magsama pa ’tong tatlong ’to, iiyak sila sa sarap. Hindi ako mahilig gumamit ng proteksyon dahil gustong - gusto ko nakikitang napupunlaan ang kanilang mga puke ng aking malapot na katas. Bubuntisin ko ang sinumang mangahas na magpakantot sa’kin!.

Gustuhin ko mang gawin iyon, ay hindi pwede. Tinalikuran ko na sila at tuluyan nang lumabas sa Coffee Hub. Pumasok na ako sa aking sasakyan upang magtungo sa Below Surface, ang pribadong underground facility ni Boss Amo. Dito iniimbak ang mga ilegal na mga produkto at ang pinakamalaking factory ng sindak, marijuana .

Nagtipa ako sa aking cellphone para kontakin si Sultan at Bryan upang ipahanap ang mga batang kalyeng hindi na nagbibigay ng kani-kanilang abang. Si Sultan ay ang matador ng Below Surface at si Bryan naman, ang nakatuka sa pagsingil ng abang hindi lamang sa mga pulubi kundi pati na rin sa mga ibang abang sa bawat kanto at eskinita ng San Diego.

AN:

Abang is a bisaya word that means upa, remittance, o bayad ng isang tao na nangungupa sa isang bahay, ari-arian o kaya’y buwis. Pwedeng arawan, lingguhan, kensinas at katapusan.

’‘Kailangan bang pasayawin?’’, deretsong tanong ni Sultan.

Narinig ko silang nagtatawanan sa kabilang linya. ’‘Aba’y pasasayawin! Anupa’t sinuway nila ang batas ni Boss Amo’’, dagdag pa nito.

’‘Hindi, utos ni Boss Amo na bigyan lamang ng parusa’’, ibinaba ko na ang cellphone ko.

’‘Naku, sayang naman! Sabik na akong magpasayaw!’’, boses ni Sultan, hindi pa nila pinatay ang linya.

Naririnig ko silang nag-uusap, nakalimutan atang patayin ni Sultan. Minabuti ko nalang na makinig. Inilapag ko sa katabing upuan ang hawak kong cellphone at pinindot ang loud speaker. Nagpaputok sila mula sa kabilang linya, tarantadong Sultan.

Malapit na ako sa Hardin ng Eden, kung saan ang lokasyon ng below surface. Ang Hardin ng Eden ay isang farm na binabantayan ni Tay Kadyo. Ito ang ginamit na maskara mula sa nakakubling mundo ng mga kriminal at ang batas ng mabangis na tigre.

Isa rin ito sa pinagkakakitaan ni Boss Amo. Ang mga gulayan, mga alagang hayop kagaya na lamang ng mga kambing, baka, native chicken, at iba pa. May mga nagtatrabaho ring farmers doon ngunit lingid sa kanilang kaalaman, na ang tinatapakan nilang lupa ay isang impyrerno.

’‘O Tay Kadyo, may bagong ani ba?’’, bati ko sa matanda.

Kinuha niya ang maliit na basket na may lamang mga kamatis at lettuce. Ito kasi ang hinihingi ko sa kanya araw-araw. Inabot niya ito sa’kin. Hindi nagsasalita si Tay Kadyo, kaya hindi ko mawari kung may kaalaman ba ito sa Hardin ng Eden.

Nagpasalamat ako sa matanda at pinarada na ang aking sasakyan sa gilid ng lumang bodega. Naglakad na ako papunta sa aking tinutuluyang bahay na gawa lamang sa simpleng materyales mula sa kahoy at dahon ng nipa na ginawang bobong. Ang alam ni Tay Kadyo, pamangkin ako ng may-ari ng lupa.

Ako ang pinagkakatiwalaan ni Boss Amo sapagkat dito isinasagawa ang proseso ng sindak, ang marijuana. Isa ito sa mga lagusan ng Below Surface. May mga CCTV sa paligid kung kaya’t isang signal lang sa loob, malalaman namin agad ang nagaganap.

Pumasok na muna ako sa banyo upang maligo. Nang matapos na ako, umupo ako sa isang native chair. Tanaw ko ang kabuuan ng Hardin ng Eden at ang mga farmers na abala sa kanilang ginagawa. May mga hamog pa sa paligid dahil alas sais pa ng umaga.

Hinihintay ko na lamang ang tawag nila Bryan bago ako bumaba. Nakade-kuwatro ako na para bang pag-aari ko ang mundo. Ipinikit ko ang aking mga mata at nilanghap ang sariwang hangin. Maya-maya lang ay tumunog ang aking cellphone.

Sa Pribadong Pasilidad ng Below Surface: Ang Paglilitis sa Tatlong Batang Hamog

’‘Ikaw na ang bahala sa isa, pagod na kami’’, pagsalubong sa’kin ni Sultan nang pumasok na ako sa loob.

May isang batang lalaki na naiwan para sa’kin. Sa tingin ko, nasa 11-12 na taong gulang na ito. Sa lahat ng mga pulubi at batang kalye, ito lamang ang masasabi kong parang anak maharlika. Maputi ang balat, sobrang itim na hibla ng mga buhok, at maamong mukha na may mala-anghel na mga mata.

Namula ang kanyang mga pulso dahil sa mahigpit na lubid na nakapulupot. Ang kanyang mga titig ay nakakatunaw. Maiilang kang tumingin sa kanya ngunit nilabanan ko ang aking sarili.

May mga pasa ang bawat parti ng kanyang katawan. Isinantabi ko ang awa at lumapit sa kanya. Kinuha ko ang silya at inilapit ito sa kanyang harapan.

Ngayon ay magkaharap na kaming dalawa. Kinakain ko ito nang tingin — titig kamatayan . Umiwas ito at yumuko. Hinawakan ko ang kanyang baba upang iharap sa akin. Nanlamig ako dahil sa lambot ng kanyang balat.

’‘Sino ang pinuno ninyo?’’, Madiin kong tanong.

Kahit sino, natatakot sa aking tono ng pananalita ngunit ang batang ito, hindi man lamang nasindak. ’‘Wala, nais lamang naming tumiwalag na at magbagong buhay.’’

Titig na titig ito sa akin. Pinalabas ko ang bantay at ipinasara ang pinto. Tumayo ako at nagtungo sa isang gilid para biyakin ang kahon na yelo upang ibabad sa isang malaking dram na may lamang tubig. Bumalik ako sa bata upang kuwestiyunin muli.

’‘Nakakita ka na ba ng serina?’’, tanong ko rito na kanyang ipinagtaka.

Yumuko ito na tila ba walang ganang makipag-usap. ’‘Kapag tinatanong ka, matuto kang sumagot’’.

Tumingala ito at binigyan lamang ako nang walang emosyong titig. Ang batang ito ay talagang kakaiba. Hindi ko makita sa mukha nito ang takot o kahit na bahid ng pangamba. Ang batang ito ay kahalintulad ng isang madilim silid at walang laman.

Dahil sa inis ko, pinatayo ko siya at hinila patungo sa kinaroroonan ng malaking dram. Alam kong malamig na ito kaya kinarga ko siya upang ilubog. Hindi ako nahirapan sapagkat hindi naman ito nanlaban.

Nakababad na siya sa malamig na tubig ngunit wala pa rin itong emosyon maliban na lamang sa pamumula ng kanyang leeg at tenga bunga ng reaksyon sa lamig. Tinungkod ko ang aking mga kamay sa bibigan ng dram upang magpantay kaming dalawa.

’‘Marunong ka bang kumanta bata?’’, umiwas ito ng tingin sa’kin.

Kung ano ang ikinalamig ng yelo, ay siya ring kay lamig ng kanyang pagkatao. Magsasalita na sana ako ngunit natigil ako sa narinig. Kung ang iba’y nagmamakaawa para sa kanilang buhay ngunit siya, tila ba madali lang para sa kanya na bigkasin ang mga katagang iyon.

“Patayin mo na lamang ako.‘’

Hinila ko ang leegan ng damit niya at napatingkayad ito. Sinuntok ko siya sa pusunan nang pagkalakas-lakas. Ngumiwi ang kanyang labi tanda na siya’y nasaktan ngunit hindi pa rin nagbabago ang ekspresyon ng kanyang mukha.

Muli ko siyang sinuntok sa kanyang sikmura. Marahas, malakas. At dahil sa pangalawang suntok na iyon, may umagos na murang dugo mula sa kanyang labi.

Hindi ko alam, ang puso ko’y nanikip dahil sa konsensya pero kailangan kong trabahuin ang inatas sa’kin. Baka nga ay wala naman talaga silang pinuno.

Binitawan ko na siya at muling ibinabad sa dram pero may naisip akong gustong gawin. Titig na titig ito sa akin nang ngumiti ako sa kanya. Kinarga ko siya upang ilatag sa sahig para malaya kong gawin ang gusto ko. Nang akmang lalapit na ako sa kanya, doon ko nakita ang takot sa kanyang mga mata.

Napapaatras pa ito ngunit sa patpatin nitong pangangatawan, wala itong nagawa. Sinimulan kong punitin ang pang-itaas niyang damit. Ngayon ay alam ko na ang kanyang kahinaan. Putlang - putla na ang mga labi nito at namumula na ang kanyang mga mata.

Nang magtagumpay na akong mapunit ang t-shirt niya, sandali akong huminto at tinitigan siyang muli. Ipinakita ko sa kanya ang ngiti ni Hudas. Ang kaninang walang emosyon ay napalitan ng takot at naluluha na ito.

Marahas kong pinagpupunit ang suot niyang shorts hanggang sa ang natira na lamang ay ang puti niyang brief. Dali itong tumaob nang pahiga upang takpan ang kanyang harapan ngunit huli na ang lahat, napunit ko na rin ang brief niya.

Napatitig muna ako sa mauumbok niyang puwet. Tang-ina, ang bata pa nito ngunit sobrang nakakaakit ang hulma ng kanyang katawan. Dahil sa sobrang puti nito, nagmumukha itong babae. Nagulat ako nang magsimula na itong umiyak ngunit hindi ako nagpainda.

Lumapit ako sa kanya at nang hahawakan ko na sana ito upang kargahin at ilubog muli sa dram, mas humagulhol ito ng iyak, nanlalaban at umiiwas upang hindi ko siya mahawakan. Dahil sa galit ko, binigay ko lahat ng aking lakas at napaharap ko siya.

Parang dinurog ang puso ko nang makita ang mukha niya. ’‘Wag po, maawa po kayo sa’kin.’’

Sunod-sunod na nagbagsakan ang kanyang mga luha at nakayapos ang kanyang mga palad sa sarili. Nang bumaba ako nang tingin, gulat na gulat ako sa nakita. Ang batang lalaki ay may kakaibang ari. Isang ari ng babae na may kaunting umusli sa ibabaw nito na parang ulo ng ari ng lalaki.

’’Hulyo, tinatawag ka ni Boss Amo.“

Mas nataranta ako nang marinig ko ang boses ni Bryan mula sa labas. Dali kong kinuha ang aking jacket at itinakip sa katawan ng batang lalaki. Ngayon ay alam ko na ang nakakubling takot sa kanyang pagkatao. Inalalayan ko siyang umupo sa silya ngunit patuloy pa rin ito sa pagluha.

Kabanata I

KABANATA I

Kaibigan O Kaaway?

’‘Tama na po, tama na’’, pagmamakaawa ni Boggy.

Nilulubog nila ang ulo ni Boggy sa baldeng may laman na tubig. Sa tuwing kinakapos na ito ng hininga, saka lang nila inaalis. Nanginginig ang katawan ni Kennan dahil sa ginagawa nila sa aming kaibigan. Mabuti na lamang ay nakatakas si Klang kanina kaya’t kaming tatlo lang ang kanilang nadakip.

’‘Hangga’t hindi kayo nagsasabi nang totoo, hindi kami titigil’’, boses ng isang lalaki na tinatawag na Sultan ng kanyang mga kasama.

Ang ibang kasamahan nila ay parang naaliw sa ginagawa nila kay Boggy. ’‘Wala nga ho kaming pinuno, kami lamang ang nag—––’’, hindi na natapos ni Boggy ang sasabihin sapagkat nilubog na naman uli ang kanyang ulo sa balde ng tubig.

’’Pasayawin nalang kaya natin ‘to?’’ , suhestiyon ng Sultan.

Kanina ko pa naririnig ang katagang ’‘pasayawin’’ , ano kaya ang ibig nitong gustong gawin? Nais ko mang tulungan si Boggy ngunit wala akong kakayahan na gawin iyon, kapwa kaming bihag at nasa bingit na ng kamatayan.

Napansin kong parang bumubula na ang nililikhang hininga ni Boggy, kinakabahan ako. “Tama na po! Alisin niyo na siya!‘’, sigaw ko sa Sultan ngunit ngumiti lamang ito na parang si Satanas.

Nag-aalab ang aking paningin dahil nangingisay na si Boggy. Umiiyak na si Kennan at tinatawanan lamang ng Sultan ang kanyang kahayupang ginagawa. ’’Tama na ‘yan Sultan!.’’

Lumapit ang isang kasama niyang may maraming tattoo sa katawan. Mas lalong napaiyak si Kennan nang makita naming buhay pa si Boggy ngunit hinang-hina na ito. Tinadyakan pa ito ng Sultan sa may sikmura nito. Namilipit si Boggy sa sakit.

’‘Okay next!’’, hinila nito si Kennan dahilan para masubsob ito sa sahig.

Naikuyom ko ang aking mga kamao sa galit. Kahit na pinapatay ko na nang tingin ang Sultan, ngiting-ngiti pa ito sa’kin. Tila ba inaasar ako nito at gustong – gusto niyang binababoy ang aking mga kaibigan.

Nanlaki ang mga mata ko nang may kinuha itong kandila. Kinabahan ako sa gusto niyang gawin. Gamit ang kanyang kanang paa, hinila niya ang patpating katawan ni Kennan patungo sa kanya. ’‘Hawakan niyo ang ibon!.’’

Daling lumapit ang dalawang kasamahan nito at inalalayan ang Sultan sa gagawin niyang kahayupan. Nag-iiyak si Kennan habang nagpupumiglas ngunit ang kanyang lakas ay balewala lamang sa dalawang malalaking taong nakahawak sa kanya.

Pinataob nila ito nang higa. Hawak ng isang lalaki ang dalawang pulso nito at ang isang lalaki naman ay sa mga binti. Naluluha na ako lalo na nang sindihan na ng Sultan ang hawak nitong kandila at hinawi ang suot na t-shirt ng aking kaibigan.

’‘Mga hayop kayo! Mga hayop!!!’’, sigaw ko sa kanila.

Naglaglagan ang aking mga luha at nang akmang lalapitan ko si Kennan ay sinikmurahan ako ng isang lalaki. Bumagsak ako sa malamig na sahig at walang nagawa kundi ang gumapang nalang patungo sa kanya. Nanlalabo man ang aking paningin, sinigurado kong hindi makatulog baka kung anong gawin nila sa aking kaibigan.

Nabibingi na ako sa sigaw ni Kennan. Sa bawat patak ng kandila na bumabagsak sa katawan niya, ay palalim nang palalim ang mga sigaw nito. Mas lalo akong humagulhol nang wala na akong marinig na sigaw niya.

Biglang bumitaw ang isang lalaki. ’‘Sultan tama na! Patay na ang bata, putang ina mo talaga!.’’

Sa sinabi ng lalaki, para akong naubusan ng hininga. Sobrang bigat ng aking puso. Nang maramdaman kong inalis na ng lalaki ang nakapatong nitong paa sa aking likuran, pinilit kong bumangon upang alamin ang kalagayan ni Kennan.

’‘Mga hayup kayo!’’, yakap-yakap ko ang katawan ni Kennan na hinang-hina na.

Sandaling natahimik ang loob. Maya – maya lang ay nagmumura ang isa nilang kasama at lumapit sa akin upang pulsuhan si Kennan. “May puslo pa ang bata!.‘’

Kinarga ng isang lalaki ang katawan ni Kennan at inilapag sa ibabaw ng mesa. Paika-ika akong naglakad patungo sa kanila ngunit biglang nandilim ang aking paningin at bumagsak ako sa lupa.

’‘Ikaw na ang bahala sa isa, pagod na kami, ayaw pa ring kumanta!’’, padabog na sabi ni Sultan at lumabas na kasama ang ilang mga kasama.

May isang lalaking dumating, nakajacket na kulay itim at hinila nito ang silya. Magkaharap kami ngayon at para nitong sinusuri ang aking tindig dahil sa matatalim niyang titig. Nakakatakot ang kanyang mga mata.

Ilang distansya lamang ang aming pagitan at titig na titig ito sa akin. Para akong lalapain nang buhay. Sa kanyang hitsura, parang marami na itong napatay na tao. May tattoo ito sa kanang braso, isang ulo ng tigre.

’‘Sino ang pinuno ninyo?’’, Diin nitong tanong sa’kin. ’‘Wala, nais lamang naming tumiwalag na at magbagong buhay’’, deretso kong tugon sa kanya ngunit tila nagalit ito.

Kinakabahan ako sa muli niyang sasabihin. Napatingin ako sa may mesa kung saan nakahiga sina Kennan at Boggy. Hindi ko alam kung natutulog ba sila o nagtitiis sa nakuhang pasa at sugat o baka ay nanghihina lamang ang mga ito.

Tumayo ang lalaki at nagtungo sa gilid. Gamit ang isang bakal, pinalo niya ang kahong yelo at inihulog sa dram na may lamang tubig. Maya-maya ay bumalik na ito sa akin.

’‘Nakakita ka na ba ng serina?’’, tanong nito na ikinakunot ng aking noo.

Wala akong ganang makipag-usap at yumuko na lamang. ’‘Kapag tinanong ka, matuto kang sumagot.’’

Hinawakan nito ang aking baba at iniharap sa kanya. Pinantayan ko ang nakakamatay niyang titig. Nagulat ako nang bigla niya akong kuwelyuhan at hinila patungo sa dram na may tubig na nilagyan niya ng yelo.

Parang umalis ang aking kaluluwa nang maramdaman ko na ang sobrang lamig na tubig. Tiniis ko iyon at pinilit na labanan ang lamig. Dahil sa nagliliyab kong puso, tila ba nilalabanan rin nito ang nyebe na aking nararamdaman ngayon.

’‘Marunong ka bang kumanta bata?’’, tanong nito ngunit hindi ako sumagot at binalik ang tingin sa aking mga kaibigan na hinang-hina na at nagkukuyom ang aking mga kamao sa galit nang makita kong namumula at nagdurugo ang nilikhang pasa sa likuran ni Kennan.

“Patayin mo na lamang ako’’, diin kong bigkas.

Mabuti pa’y patayin na lamang nila kami kesa pahirapan. Kung hindi lamang ako nakagapos, manlalaban ako, papatayin ko silang lahat at susunugin ko ang lunggang ito.

Bigla akong hinila paalis ng dram at napaluhod ako kasabay ng isang malakas na suntok sa aking tiyan. Tiniis ko ang sakit na iyon dahil sanay naman na ako sa bugbog at masasabi kong hindi lang ito ang pinakamasakit na suntok na aking natanggap.

Hindi ako gumalaw at bigla niya akong sinikmurahan uli. Tila nabingi ako sa sakit ng aking sikmura. Natuyo ang aking lalamunan at nahihilo na ako. Pero kailangan kong maging matatag. Gagawin ko ang lahat upang makatakas kami rito.

Hinawakan ako nito sa braso upang patayuin ngunit natigil ito bigla at ngumiti sa akin. Napatitig siya sa aking damit kaya napaatras ako. Kinabahan ako dahil alam ko ang mga titig na iyon.

Pinilit kong manlaban ngunit malakas ito. Dali-dali niyang pinagpupunit ang aking t-shirt at isinunod niya ang aking shorts. Naalala ko ang araw nang gahasain ako ng aking tito. Akala ko ay maibabaon ko na sa hukay ang karumal – dumal na karanasan na iyon.

Naramdaman ko agad ang malamig na sahig dahil sa tuluyan nang napunit ang suot kong shorts at inalis rin nito ang suot kong brief. Napataob ako nang higa ngunit pinilit niya akong iharap sa kanya. Binuhos ko lahat ng lakas ko ngunit natalo ako.

’‘Wag po, maawa po kayo sa akin’’, pagsuko ko sa kanya.

Nagsimula na akong mag-iiyak dahil sa takot. Nang tumingin ako sa kanya, mukha ni tito ang aking nakita. Ang mga matang nanlilisik at ngiting parang demonyo. Napayapos ako sa aking sarili at hinayaan na lamang ito sa gustong gawin sa akin.

’‘Hulyo, tinatawag ka ni Boss Amo’’, boses mula sa labas.

Nagmadali itong lumapit sa akin at napaatras ako. Akala ko ay hahalayin na niya ako ngunit tinakpan niya ang hubad kong katawan. Hindi ko alam, ngunit naluluha ako dahil hindi naman pala ako nito gagawan ng masama.

Kinarga ako nito at ipinasok sa isang silid. Muli na naman akong nakaramdam ng kaba. Inilapag niya ako sa isang kahoy na katre. May binuksan siyang isang aparador at may kinuha sa loob.

Napatitig ako sa inabot niyang kulay berde na t-shirt. May kasama rin itong maiksing shorts na kulay itim. ’‘Magbihis ka.’’

Hindi ko tinanggap ang inabot niya sa akin at alam kong nagalit ito. Inalis niya ang jacket na ipinantaklob sa akin dahilan para mapaatras ako at mapasandal sa dingding.

Lumapit siya sa akin at sapilitan akong binihisan ng pang-itaas. Hinagis niya ang shorts sa aking paahan at iniwan na ako sa loob ng kwarto. Pinulot ko iyon upang magbihis na. Nang matapos na ako, agad akong nagtungo sa pintuan ngunit nang pinihit ko ang doorknob, ayaw nitong magbukas.

Itinapat ko ang aking tenga sa pinto upang makinig sa pinag-uusapan nila. ’’Sabi ni Boss Amo, iligpit nalang daw ang mga batang ‘yan, sapagkat mga walang silbi.’’

Parang pinagtatambol ang aking puso sa narinig. Anong gagawin ko? Paano ko ililigtas ang aking mga kaibigan? Nang marinig kong papalapit na ang lalaking tinawag na Hulyo, bumalik ako sa katre at umupo.

’‘Mahilig ka bang maglaro ng patay-patayan?’’, tanong nito sa’kin.

Bakit kaya ang mga sinasabi nila ay may mga nakatagong ibig ipahiwatig? Ganito ba talaga sila kung makipag-usap? Ang kanilang mga salita ay may malalim pa na kahulugan?

’‘Magkunwari kang tulog. Huwag kang mag-alala, tutulungan ko kayo’’, hinawakan ako nito sa balikat.

Alam kong mahirap magtiwala ngunit umaasa akong sana nga ay iligtas niya kami mula sa kamatayan. Binuhat niya ako at inilabas ng kwarto. Nang ilapag niya ako, bahagya kong binuksan ang aking mga mata. Kasama ko sina Kennan at Boggy ngunit wala itong mga malay.

“Buhay pa mga ‘yan’’, deretsong bigkas nito nang malaman niyang pinakiramdaman ko sila.

Nasa labas na kami ng silid at sinabi niyang pumikit na ako. Habang tinutulak niya kami gamit ang isang de kariton na bakal na hakutan ng lupa, ramdam na ramdam ko ang tensiyon sa tuwing may bumabati sa kanya.

’’Pinasayaw ba ang mga ‘yan?’’, tanong ng isang lalaki na aming nadaanan.

Ganito ba ang taong ’to? Hindi masyadong nagsasalita? Hindi man lang nito sinagot ang tanong ng isang lalaki.

’‘Huwag kang gagalaw’’, pabulong na sabi nito.

Parang umalog ang sinasakyan namin. Biglang gumalaw ang aming pinasukan. Para itong gumagalaw paitaas. Nasa elevator ba kami? Sinabihan niya akong huwag didilat o gagalaw sapagkat may CCTV.

Matagal-tagal rin akong nagpigil hanggang sa tumigil na ang elevator. Bumukas ang pinto at alam kong nasa labas na kami dahil ramdam ko ang sinag ng liwanag mula sa langit. Para naman akong maduduwal sa malansa at kakaibang amoy.

Nagulat ako nang makita ang paligid. Napalilibutan kami ng matataas na bakod at nang malaman ko ang pinagmulan ng mabahong amoy, napaatras ako. Ang mga nilalangaw ay bangkay ng mga tao.

“Anong gagawin mo sa’min?!‘’, pinulot ko ang isang kahoy at itinutok sa kanya.

Nagalit ito sa akin at hinablot ang hawak kong kahoy. ’‘Huwag kang hangal! Kung gusto ko kayong patayin, sana’y kanina pa!.’’

Hinawakan nito ang aking mga braso. Mahigpit ang pagkakahawak niya at medyo masakit na ito . “Ngayon makinig ka. Kung gusto mo pang mabuhay, sundin mo lahat ng sasabihin ko!.‘’

Tinulak niya ako. Nakita kong binuhat niya sina Kennan at Boggy. Kinabahan ako baka itapon niya sa ibaba. Natuod ako sa aking kinatatayuan. Nang magsimula na siyang maghakbang, sinundan ko ito agad.

Pumasok siya sa isang masukal na halamanan. Parang nasugatan ata ang aking mga talampakan dahil may mga basag na piraso ng babasagin kaming nadadaanan. Kung kanina ay amoy patay, ngayon naman ay para akong malulula sa amoy ng dinadaanan namin.

Nasa loob kami ngayon ng isang madilim na parti at nalilibutan ng mga berdeng halaman. Nang titigan ko nang maigi ang mga ito, mga dahon pala ito ng marijuana! Ang iba’y nalalanta na at ang mga utyong dahon nito ay nakalagay sa mga supot. Sobrang dami ng mga tanim na marijuana at nakasabit pa sa dingding ang iba. Hindi ko na ramdam ang mga sugat sa aking paa dahil sa tapang nang tama ng marijuana sa’kin.

Hindi ko nalang namalayan na nakarating na pala kami sa isang makipot na mahabang hangganan ppaakyat at sa dulo nito, ay isang pintong nakabukas na. Nakasunod lang ako kay Hulyo. Malapit na kami sa dulo ng hagdanan. Para na akong lumulutang sa ere.

Nakarating kami sa isang loob ng kwarto na mayroong dalawang kama. Inilapag niya sina Boggy at Kennan sa kaliwang kama. Hindi ko alam, ngunit para na akong babagsak sa sahig sa sobrang sama nang tama ng marijuana sa’kin. Hindi naman ako gumagamit ng sindak ngunit alam ko ang amoy nito.

Namalayan ko nalang na kinarga na ako ni Hulyo at inilapag rin sa isang malambot na kama. Ipinikit ko ang aking mga mata ngunit bago ako tuluyang dalhin ng dilim, naramdaman ko ang mga haplos ni Hulyo sa aking mga hita.

Kabanata II

KABANATA II

Si Hulyo

Kanina pa ako hinuhubaran nang tingin ng isang babaeng nakaupo sa may bartender’s area. Hapit na hapit sa kanyang katawan ang suot na silk type dress na kulay hilaw na lila. Sinusuri ko ang kanyang kabuuan — kulot ang buhok, bilugang mga mata, tamang umbok ng suso, manipis na beywang, morenang balat, at nang huminto ako sa ibaba niya, sa mismong harapan nito, alam ko, maumbok iyon.

Itinaas nito ang hawak na champagne glass sa ere. Imbis na ngitian ko ito, tinutusok ko siya nang tingin na para bang dinudumbol ko na ang puke niya gamit ang dambuhala kong burat. Niyarok ko ang laman ng whisky mula sa aking baso at tumayo na.

Akala nito ay lalapit ako sa kanya ngunit lumiko ako papasok sa comfort room. Napangiti ako nang makita ang bigo niyang mukha. Lumapit ako sa washing area at naghugas ng kamay. Pinagmasdan ko ang sarili kong repleksiyon sa salamin.

’‘Where do you think you’re goin’?‘’, hinila ako nito at nang akmang hahalikan na, hinarang ko ang labi niya gamit ang isa kong daliri.

’‘Easy’’, na para bang tuta na aking pinapakalma upang hindi mangagat.

Well, hambog mang isipin ngunit hindi ako ang uri ng tao na naghahabol. Gusto ko, ako ang hinahabol. At hindi nga ako nagkamali, sinundan ako nito sa loob ng comfort room.

’‘Oh, that spirit! I like it’’, inilapit na naman nito ang sarili at imbis na halikan ko siya, agad ko itong pinatalikod.

Inamoy ko ang leeg niya at mabango ito. Ginapang ko ang manipis niyang beywang na para bang isang dangkal ko lang. Napasandal siya sa aking dibdib nang kapain ko ang puke niya. Tama nga ako, sobrang umbok nito. Inamoy - amoy ko ang buhok niya pati na ang kanyang tenga.

Rinig ko ang mahinhin niyang ungol. Mas inilapit ko siya sa aking sarili. Ramdam ko ang mainit niyang katawan dahil sa medyo manipis rin na tela ang suot kong longsleeve shirt na kulay puti. Ipinasok ko sa gilid ng dress niya ang aking kanang kamay at hinimas ko ang paa niya.

Hinawakan niya ang aking batok gamit ang kaliwa niyang kamay at ang isa naman ay gumapang sa aking harapan. Hinimas-himas niya ang nabubuhay kong tarugo. Binuksan niya ang bonutes ng aking pantalon.

Hindi ako sanay na hinahawakan ang aking burat kaya pinigilan ko ang kamay niya at nagulat ito nang inikot ko siya paharap sa pader. Ngayon ay nakasandal na siya at napahagikhik ito ng tawa.

“God! You’re so wild my dear’’, malandi nitong bigkas.

Napalingon ito sa akin nang marahas kong binaba ang suot niyang panty. ’‘Wait let me—–’’, hindi ko na ito pinatapos at binaba ko na ang suot kong pantalon.

Dahil sa hindi naman ako nagsusuot ng brief, hindi na ako nahirapan. Kaagad kong binaon ang tarugo ko sa puke niya at nagmura ito nang maipasok ko na nang buo.

’‘Fuck! Why didn’t you put—–’’, hindi ko siya hinahayaang magsalita dahil ayokong naiidistorbo!.

Naintindihan ko naman ang gusto niyang sabihin dahil parang ngumiwi ang labi ng puke niya dahil hindi pa siya madulas. Bukod sa hindi ako naglalagay ng condom, paborito ko ring gawin ay pahirapan ang kinakantot ko.

Nagsisimula na siyang umungol dahil sa malalakas kong pagbomba sa kanya. Nag-iinarte pa siya eh hindi naman na ito birhen!.

Kung nakapagparaos lang sana ako nang maayos, hindi na sana sumakit itong puson ko. Kanina pa ako hindi mapakali dahil sa tuwing naiisip ko ang batang may kakaibang ari na muntikan ko nang makantot, awtomatikong naninigas ang aking burat.

Kung hindi lang sana ito nagising kanina, ay nakapagparaos na sana ako. Putang-inang kalibugan ’to! Nag-iinit talaga ulo ko kapag binibitin ako sa kantot. Sa tanang buhay ko, ngayon lamang ako nagkaganito.

PAGBABALIK - TANAW

Sa Bahay ng Hardin ng Eden: Matapos kong iligtas ang tatlong batang hamog sa kamatayan

Pinagmasdan ko silang tatlo na nakahiga na sa kama. Nangalay ang aking balikat kahit na mga patpatin lang ang dalawang batang kinandong ko sa magkabila kong balikat. Hindi ko alam kung paano ko sila gagamutin kaya’t tatawagan ko na lamang si Narsing, ang kaibigan kong doctor.

Dahil sa tinamo nilang bugbog at mga pasa, kapwa silang hinang-hina na at walang malay. Inilapag ko sa isang kama ang dalawa maliban sa isang batang may kakaibang ari. Ibinukod ko ito sa isang kama, sa mismong hinihigaan ko.

Dala ng kuryusidad, hinimas-himas ko ang hita niya, sobrang puti kasi nito, at dahan - dahan kong hinawi ang lawlaw na t-shirt na suot niya saka hinila pababa ang kanyang shorts.

Tumambad sa aking harapan ang kakaibang ari ng bata. Lalaki ba talaga ito o isang babae? Ngunit ang kanyang tinig ay boses lalaki. Pero bakit ganito ang kanyang ari? Ari ito ng isang babae!.

Hinimas ko ang nakausling parang ulo ng ari ng lalaki at mamula-mula pa ito. Tama nga ako, ulo ito ng ari ng lalaki ngunit wala nga lang itong hiwa o bibig.

Kinapa ko ang gitnang bahagi ng hiwa niya at namangha ako sa sobrang ganda ng kulay na parang rosas. Ang ulo ng ari ng lalaki ang nagsisilbing clitoris niya at nang buklatin ko pa nang husto, ay tagalang ari nga ito ng isang babae!.

Tinigasan ako sa nakita, natakam at napalunok ng laway. Iniisip ko, kung ipapasok ko ang aking burat, tiyak na mawawasak ko ito dahil ang sikip nito tignan lalo na sa mura niyang edad.

Ngunit bakit nga ba ganito ang ari ng batang ito? Kaya ba takot na takot ito kanina dahil baka sa isip niya, gagahasain ko siya?

Hindi ko magawang bumitaw sa paghimas ng ari niya at sobrang tigas na pati ng aking burat. Parang nilabasan na ata ako nang paunang katas!

Inalis ko na ang aking palad at isinuot muli ang shorts nito. Mahirap na, baka makantot ko siya sa sobrang libog ko ngayon. Nagtungo na lamang ako sa banyo upang doon na magparaos. Binuksan ko ang gripo upang mapuno ito ng tubig habang nagjajakol ako.

Grabe, ngayon lamang uli ako nakaranas ng sobrang paninigas. Habang tinataas - baba ko ang aking palad sa mataba kong burat, iniisip ko na pinapasok ko ang burat ko sa masikip at kulay rosas na butas ng bata.

Hindi mawala - wala sa aking isipan ang napakasarap niyang hiwa kaya binuksan ko ang pinto ng banyo at sumilip sa nakahigang bata. Iniisip ko, nakahubad ito at winawasak ko ang mura niyang butas.

Putang-ina ka Hulyo, pati bata pinagnanasaan mo!. Ngunit sino ba namang hindi tigasan sa nakita? Ngayon lamang ako nakakita ng perpektong hiwa!.

Bahala na, hindi naman ako makukulong kapag ginalaw ko ito. Saka wala naman itong malay kaya hinding-hindi ko sasayangin ang pagkakataon na makantot ko siya!.

Lumabas ako ng banyo at dali-daling nagtungo sa nakahigang bata. Nalilito na tuloy ako kung batang babae o batang lalaki ba ito.

Hinubad ko uli ang suot niyang shorts at hinila ko siya papalapit sa akin. Ngayon ay nakatutok na ang aking mala-bakal na burat sa kanyang maumbok na ari.

Nakita kong umagos na naman ang aking pre-cum kaya hinawi ko ang hiwa niya at pinatak ko ito sa bukana ng kanyang butas at nang bumagsak ito, nagshoot, pasok na pasok! Kumibot pa ito kaya mas nag-init ako.

Tinutok ko na talaga ang aking burat at nang akmang ipapasok ko na ito, natigil ako sa gagawin.

“Ano po ang ginagawa niyo kay Dodong?”, napalingon agad ako sa batang nagsalita.

Hinang - hina ito at inangat lamang ang ulo upang makita niya ako. Sasagot na sana ako ngunit nawalan uli ito ng malay. Dahil sa nangyari, nagdadalawang - isip akong ipasok ang aking ari.

Nanlalaban ang aking isip at puso lalo na ang junjun kong hindi marunong mag-isip at galit na galit na ito, handang manakit. Bahala na talaga!. Kapag tawag ng laman na ang mangibabaw, hinding - hindi mo ito mapipigilan!.

Huminga muna ako nang malalim at bigla ko itong ipinasok nang pagkalakas - lakas. At sa aking ginawa, ngayon ko lang naisip ang sobrang katangahan ko. Nagising ang bata at gulat na gulat siya nang maramdamang may matabang burat na pala na nakabaon sa butas niya. Kung gaano kalakas ang tibok ng aking puso, ganun rin kalakas ang pagpipintig ng mga ugat sa aking burat!.

Dali itong gumapang paatras at ramdam ko pa na nahirapan ang mga labi ng puke niya na humiwalay at kumawala sa aking dambuhalang burat na nakabaon na sana sa kanyang butas. Nakita ko na namula ito dahil sa sapilitan kong pagpasok sa kanya at may umagos rin na dugo.

Napatitig siya sa aking harapan at takot na takot ito. Para namang sumaludo sa kanya ang aking burat. Itinaas ko ang aking pantalon at pinilit na ipasok ito sa loob kahit na sobrang tigas pa nito. Natuyo ang aking lalamunan at nag-init bigla ang aking ulo mula sa pagkakabitin. Tinalikuran ko siya at lumabas na lamang ng kwarto.

Dinukot ko ang cellphone mula sa bulsa ng aking pantalon upang tawagan si Narsing. Sinabi ko sa kanya ang kalagayan ng tatlong bata. Mag-aalas singko na bago ito dumating. Tinawagan ko rin ang katiwala kong tauhan upang bantayan ang tatlo dahil aalis ako mamayang alas syete.

Ngayon ko lang naisip na baka isumbong ako ng batang iyon sa panghahalay ko sa kanya. Hindi naman ako natatakot sapagkat kung isusumbong niya ako, malalaman ng iba nag lihim ng kanyang kasarian.

Bumaba ako upang maligo. May dalawang palapag ang bahay ng Eden at may banyo rin sa baba. Doon ako maliligo upang hindi mag-init muli ang aking ulo. Ngunit nandoon pala sa taas ang aking mga damit bukod sa tuwalya na nasa labas lang nakasampay.

Inakyat ko ang tuwalya at nang malamigan na ang aking utak. Pinaandar ko ang gripo at sumandal sa malamig na dinding ng banyo. Hubo’t hubad akong naliligo dahil nasanay na ako at ako lang naman mag-isa rito, maliban ngayon.

Binuhusan ko ang sarili at nagsabon. Sinabunan ko rin ang aking burat upang maglikha ng bula at maging madulas. Nang alam kong sobrang dulas na nito, nagsimula na akong magjakol. Habang nagjajakol ako, napangiti ako nang maalala ang naging huling tagpo namin ng bata.

Para na akong baliw sa kakangisi nang maalalang nabiyak ko pala ang butas niya. Nag-imagine akong bumalik sa oras na nakabaon pa ang burat ko sa kakaibang puke niya ngunit sa isip ko, hindi ito nanlalaban.

’‘Kuya Hulyo, ang sakit, huwag mong diinan please’’, pakiusap niya.

Kitang-kita ko ang pagtitiis ng mukha niya dahil sa sakit kaya mas ginanahan ako. “Tiisin mo lang, promise masarap ‘tong burat ko’’, pabulong kong sabi sa kanya na may kasamang ungol.

“Masakit po talaga, alisin niyo po’’, reklamo niya ulit.

“Tiisin mo lang, malapit na ako, pangako, sasaya ka kapag napuno ko na ng tamud ang butas mo’’, pagpapagaan ko ng loob niya, namumula ang mukha nito.

Dumapa ako sa kanya para halikan siya sa labi. Siya ang kaun-unahang makakatikim ng aking matamis na dila at nakakauhaw na laway. Tumigil na ito sa pagrereklamo at naramdaman kong nasasarapan na siya.

“Masarap ba ako?‘’, tanong ko sa kanya at tumango ito.

“Opo, ang sarap ng titi niyo po’’, tugon nito.

Nagulat siya nang bumangon ako mula sa pagkakadagan sa kanya at hinugot ang aking burat. “Wag po kayong umalis, ang sarap niyo po Kuya Hulyo, please po, kantutin mo ako’’.

Napangiti ako sa kanyang sinabi. Kaya lang naman ako umalis para malinis ko ang puke niya. Umagos ang dugo mula sa butas nito at kumuha ako ng tissue upang pahiran ang mga ito. Ngumiti ito sa akin at mas lalo akong nalilibugan sa sobrang amo ng kanyang mukha.

Nang alam kong malinis na siya, ibinaba ko ang aking sarili at ito ang kauna-unahang kakain ako ng laman dahil sa sobrang perpektong puke niyang mala kulay rosas ang loob. Hinawi ko na ang hiwa niya at sinimulang sipsipin.

Napasabunot ito sa akin at mas ginanahan ako dun. Habang sinisipsip ko siya, binabaon ko ang aking dila sa loob. Mangiyak-ngiyak itong nag-uungol at hindi na nagsasalita. Napapaliyad pa siya kaya ginapang ko ang balakang niya upang alalayan ito.

Mga ilang minuto ko ring pinagsisipsip ang puke niya at nang alam kong sobrang dulas na nito, doon ko na siya kinantot nang pagkalakas-lakas. Kung kanina ay nag-iiyak siya sa sakit, ngayon ay sa sarap naman. Maya-maya lang ay bumulwak sa loob ang napakadami kong tamud. Hinalikan ko siya at hindi ko inalis ang aking tarugo na baon na baon pa rin sa kanya.

Nahinto ako sa aking ginagawa nang biglang bumukas ang pinto ng banyo. Nakalimutan kong isara ito.

’‘Shit! Kumatok ka nga!’’, bulyaw ko kay Hector.

“Tang-ina mo kamahalan, dito ka pa talaga nagjijebs!‘’, pang-aasar nito.

“Tang-ina mo rin! Umakyat ka na nga dun, bilis!‘’, bago ito umakyat, pinalo pa nito ang puwet ko at nang gawin niya ulit iyon, tinadyakan ko siya at namilipit ito sa sakit.

“Brutal ka talaga eh no! Oh sige na, magparaos ka na diyan!‘’, umalis na ito at tawang-tawa pa rin.

Natawa ako bigla habang nagjajakol. Mamaya lang ay bumulwak na ang masagana kong katas mula sa uhaw ng pagnanasa. Tang-ina! Parang gusto kong kantutin talaga ang batang ’yun! . At dahil sa pagtitiis ko ng libog, ang sakit ng puson ko ngayon. Parang gusto kong manuntok! Kailangan kong makakantot ngayon ng puke!.

“Magpadeliver nalang kayo ng lutong pagkain’’, inabot ko kay Hector ang isang libo. Kasalukuyan kaming naghihintay kay Narsing, ginagamot niya ang mga bata.

Tinignan niya ako nang may pang-aasar. “Kakantot ka ba?.‘’

Dahil sa sinabi niya, nag-init ang mga pisngi ko. “Kung ikaw kaya kantutin ko?.‘’

Namutla ang mga labi niya. Lumabas na si Narsing mula sa kwarto at sinabi sa amin ang kakailanganing gamot para sa mga bata. Kumunot ang noo ni Hector nang bigyan ko siya ng limang libo. Alam niyang siya ang uutusan ko ngunit hindi naman ito tumanggi.

Bumaba na kami ni Narsing at nagpaalam uli ito sa akin. Pumasok na ito sa kanyang sasakyan. Nang makalabas na siya ng Eden, sumunod na rin ako para makapagliwaliw at ou, kakantot ako ngayon!.

END OF PAGBABALIK - TANAW

’‘Shit baby, give it all to me!’’, malanding boses nito.

Diniin ko siya sa pader at patayo ko itong kinakantot. Baon na baon sa butas niya ang halimaw kong tarugo. Kahit sino, nababaliw sa taba at haba nito. Hinawakan ko ang dalawang kamay niya upang hindi maglilikot.

“Oh my God! I’m goin’ cra—zy, shit, malalabasan na ata ako!‘’, dahil sa maingay niyang bunganga, tinakpan ko ito gamit ang kanan kong palad.

’‘Hey! —–’’, ito ang huling salita na lumabasa sa kanyang bibig nang higpitan ko pa ang pagtakip ng bunganga niya.

Kung gaano kahigpit ang pagkakatakip ko sa bibig niya, kay higpit at kay baon rin ng burat ko sa kanyang puke. Alam kong nalabasan na ito ngunit ayokong labasan pa. Pagsasawaan ko pa ang kanyang butas, babaliwin ko pa siya.

Ibinigay ko lahat ng lakas ko at mas binabaon ko pa lalo ang aking burat!. Biglang bumukas ang pinto at may dalawang babaeng nakakita sa amin ngunit hindi ko sila pinansin at nagpatuloy pa rin sa pagbomba.

’‘Seriously? Get a room bitches!’’, sigaw ng isang babae sa amin na parang nandiri pa.

Lumabas ang mga ito at nilakasan ang pagsara ng pinto. Nakalimutan kong sa girl’s area pala ako pumasok. Hindi ko hinayaang maistorbo ako kaya kahit na may dumating pa na iba, wala akong pakialam.

Nararamdaman ko ng malapit na ako sa pinakadulo upang punlaan na ang puke niya. Bigla itong naggagalaw para kumawala pero nagmumukha lamang itong paslit na bata. Kontrolado ko na ang mga aking galaw. Paisa-isa akong kumakadyot ngunit baon na baon. Alam ko kung bakit gusto niyang kumawala ngunit malas lang niya, sa’kin siya nagpakantot.

Isang napakadiin na kadyot ang aking pinakawalan at hindi ako gumalaw. Tinutulak ko ang burat ko hanggang sa maipasok ko lahat ng tamud ko sa pinakadulo ng butas niya. Namumula ang pisngi nito sa galit.

Nang alam kong naubos ko na lahat ng aking katas, pinakawalan ko na siya at isang malutong na sampal ang aking natanggap. Itinaas na nito ang panty niya at nang aalis na ito, lumingon siya uli.

“You piece of––psycho!‘’, tapos sinampal niya ako nang pagkalakas-lakas.

Natawa ako sa kanyang ginawa. Inayos ko na ang aking sarili at lumabas na rin ng comfort room. Pagcheck ko sa aking relo, mag-aalas dyes na pala. Nagdesisyon akong umuwi na dahil nakapagparaos naman na ako.

Kabanata III

KABANATA III

Si Dodong

“Oh kain na kayo, tapos inumin niyo ’tong mga gamot niyo ha?”, paalala ni nung Hector sa’min.

“Kuya Hector, hanggang kailan ho ba kami dito? Pwede naman na po kaming umuwi kapag magaling na kami di’ba po?”, tanong ni Boggy.

“Ay syempre naman! Pero sa ngayon, dumito na muna kayo upang maging malakas uli kayo”, tugon nito.

Tahimik lamang akong nagmamasid sa paligid. Hindi pa rin ako kampanti at wala akong tiwala sa kanila, lalo na yung Hulyo.

Nahuli ako ng Kuya Hector na nakatitig sa kanya. Saglit itong napahinto ngunit ngumiti naman uli. Bakit sobrang palangiti ng taong ’to eh kriminal naman.

“Oh dong, kain na, may gusto ka pa bang ipabili?”, hindi ako gumanti ng ngiti sa kanya at kumain na lamang.

“Sige kain lang kayo ha, ’wag kayong mahiya”, tinapik pa nito ang balikat ni Boggy kaya sinamaan ko ito ng tingin.

“Tol kain pa, ang sarap ng letchon manok! Tik——”, inalis ko ang kamay ni Kennan.

“Ang pangit ng lasa”, pagputol ko ng papuri ni Kennan sa mga pagkaing nasa hapag.

Pati ang Hector ay nagulat sa aking binitawang salita. Magsasalita na sana uli ang Hector ngunit agad ko ring pinutol.

“Sa susunod, baka may lason na ipakain sa’tin ng mga ’yan”, deretso kong bigkas.

Nang tumingin ako kay Hector, ang dating maaliwalas na mukha nito ay biglang naging seryoso. Nagpakawala ito nang malalim na hininga bago nagsalita.

“Isa rin akong batang kalye noon ngunit ang taong nagligtas sa inyo ay ang nagligtas rin sa’kin mula sa kapahamakan”, titig na titig ito sa’kin.

“Hindi ko kaano-ano si Hulyo ngunit hindi ito nagdalawang isip na tulungan ako”, dagdag pa nito.

“Kaya kung kayo, ay walang tiwala sa kanya, ako na mismo ang magsasabi sa inyo, mabuting tao ’yan si Hulyo”, tila ba giniit niya ang salitang mabait at walang kurap na sinabi iyon.

“May tao bang mabuti na pumapatay ng tao? Syempre wala”, bwelta ko sa kanya.

Sinipa ni Kennan ang aking binti bilang pag-awat sa aking inuugali. Masisisi ko ba ang aking sarili? Lalo pa’t ang taong sinasabi ni Hector na mabuti ay may pagnanasa sa aking puri?.

Humigpit ang hawak ko sa kutsara na tila ba isang patalim. Nag-aalab na naman ang aking puso nang maalala ko nangyari sa amin kahapon.

“Ah eh, salamat nga po pala sa masarap na pagkain Kuya Hector”, pagbasag ni Boggy ng tensiyon sa pagitan namin ni Hector.

Tumayo ito at dinampot ang kanyang cellphone. “Bilisan niyong kumain at hugasan ninyo ang inyong pinagkainan sapagkat hindi kayo espesyal na panauhin sa bahay na ito.”

Umalis na ang Hector at nagsimula nang magpuputak ng bibig ang aking mga kaibigan. Gusto kong umalis sa lugar na ito ngunit kabilin-bilinan nung Hulyo na bawal kaming umalis hangga’t wala pang aproba mula sa kanya.

Iniwan ko sila Boggy at Kennan. Masakit man sa loob ko, ay pumasok na lamang ako sa silid na aming tinutuluyan upang malamigan ang nag-iinit kong ulo.

Maya - maya lang ay narinig kong nagtatawanan ang aking mga kaibigan kasama na nung Hector. Hindi ko masisi ang aking mga kaibigan na para bang napakadali lamang sa kanila na magtiwala sa tao dahil lang sa paggamot sa’min at ng masasarap na pagkain na ipinakain nila.

Humiga na lamang ako sa kama at tama nga yung Hector, kailangan naming magpalakas, hindi para bumalik ang aming kundisyon sa katawan kundi para may lakas akong manlaban sa kung anong gawin nila sa’min.

At dahil sa hindi ako makatulog, bumalik nalang ako sa labas upang kuhain ang gamot at inumin iyon. Alam kong nagkunwari silang hindi napansin ang aking presensiya at nagpatuloy lang sa kulitan nilang tatlo. Tinuturuan sila nung Hector na maglaro gamit ang isang bagay na nakakonekta sa malaking TV.

Lumapit ako sa ref at binuksan ito. Naghanap ako ng pwedeng makain. Namangha ako sa dami ng pagkain sa loob. Tama nga sina Boggy, parang nasa panaginip kami, ang aming pangarap na makatikim ng masasarap na mga pagkain ay nasa aming harapan na.

Kinuha ko ang isang tsokolate at isang mansanas. “Tara tol, laro tayo!”, bungad ni Kennan, nakaakbay ito sa’kin.

Tatanggi na sana ako ngunit nahila na niya ang aking kanang kamay. Pinaupo niya ako sa pagitan nila Boggy at nung Hector. Sa ngayon, kailangan na muna naming makisama sa kanila lalo na kay Hector na mukhang mabait naman dahil sa palangiti ito.

Habang ngumunguya ako ng tsokolate, masayang - masaya sila Kennan at Boggy na naglalaro ng Street Fighter. Nang tumalsik ang dugo ng isang character, doon ako nanlamig. Ngayon ko lang naisip na kahit na maga pa ang mga sugat at pasa ng aking mga kaibigan, ay masaya pa rin sila.

Hindi ko alam, may puot man sa aking puso, ay pinilit kong maging masaya rin at nakipagkulitan sa kanila. Hindi ko namalayan na masayang - masaya na pala kami at nauwi sa paluan gamit ang mga unan sa malambot.

Napatingin ako kay Hector at ngumiti ito sa akin. At dahil sa nadala ako nang saya, gumanti ako sa kanya nang ngiti at nilapitan uli kami upang pagpapaluin ng unan na hawak niya. Nasira pa tuloy namin ang mga unan at ang mga laman nito ay nagkalat sa sahig.

Nang mapagod na kami, humiga kami sa sahig at kagaya ng malambot na kama sa loob, ay kay sarap rin tulugan ng sahig ng bahay na ito. Natahimik ang lahat at alam kong tulog na sila. Pinikit ko nalang ang aking mga mata at hinayaang dalhin ako sa isang magandang panaginip kasama ang aking mga kaibigan.

“Masarap ba ang luto ko? Pasensya na ah, hindi kasi ako nagluluto, sanay akong sa labas lang kumain”, paghingi ng paumanhin ni Kuya Hector.

“Okay naman po, masarap naman”, sagot ni Boggy.

Alam kong lahat ng nakakain ni Boggy ay masarap sa kanya dahil sanay kaming kahit nga pagkain na nasa basuran, ay sinisimot namin upang magkalaman ang aming mga sikmura. Maliban sa akin na nakaranas ng isang kalinga at pagmamahal ng isang mahal sa buhay, si Lola Emang.

Nang tikman ko na ang luto ni Kuya Hector, medyo maalat ito at parang napansin niya na nagbago ang templa ng aking mukha nang malunok ko na ang sabaw ng adobong manok.

“Naku ayus lang ba dong? Mamaya papadeliver nalang uli tayo, nakakahiya naman sa inyo”, muli nitong paghingi ng pasensya.

Ngumiti ako sa kanya. “Masarap po, pero medyo maalat”, natawa ako kasi biglang lumabas ang isang butil ng kanin mula sa ilong ni Boggy.

“Kadiri! Ano ba ’yan Boggy!”, reklamo ni Kennan. Nagtawanan kaming lahat dahil sa kanya.

“Babawi nalang ako mamaya ah. Hapunan natin ay Jollibee! Sinong nakakain na ng Jollibee Spaghetti?”, nagtaas sina Boggy at Kennan.

Ou, nakakain naman na talaga kami ngunit tira-tira nga lang. Ang masaklap pa, kailangan mabilisan naming makuha ang tirang pagkain sa ibabaw ng table, sa mismong loob ng Jollibee. At kapag mahina ka, maabutan ka ng mga crew o kaya ng guard at pagbubugbugin ka.

Minsan naman, binibigyan kami ng mga taong may mabuting puso. At bibihira lamang ang mga taong ito, madalas, panlalait at pagtaboy ang ginagawa na para ba kaming may nakakahawang sakit.

Sumapit ang hapon at dumating na si Hulyo. Kinabahan ako nang tumitig ito sa akin kaya umiwas agad ako. Alam kong ang titig na iyon ay may nakakubling pagnanasa. Lumapit ito sa aming kinaroonan.

“Nainom ba nila ang kanilang mga gamot?”, tanong nito kay Kuya Hector.

“Ou kamahalan!”, tugon nito at hindi man lang ito bumati o ngumiti man lang.

Umupo ito sa aking tapat. Kumuha siya ng pagkain sa loob ng plastic cellophane. Tahimik siyang kumakain at dahil sa kanyang pagdating, ang aming tawanan ay naudlot.

“Kumakain ka pala ng spa-ti-ti kamahalan?”, inakbayan ito ni Kuya Hector.

Dahil sa sinabi ni Kuya Hector, nagtawanan sila Kennan at Boggy maliban sa akin na nakayuko lamang at tinatapos na ang aking pagkain upang makapasok na sa kwarto.

“Kamahalan, nakakantot ka ba kagabi?”, dahil sa tanong ni Kuya Hector, naubo si Hulyo at napatitig sa’kin.

Nag-init bigla ang aking mukha dahil sa reaksiyon niya. “Tang-ina naman kor! Umayos ka nga!”, sigaw nito at inalis ang kamay ni Kuya Hector na nakaakbay sa kanyang balikat.

Bungisngis ang tawa ni Kuya Hector at sinabayan pa ng aking mga kaibigan. Nang muli akong tumingin sa mukha ni Hulyo, pulang - pula ito.

“Ang kamahalan ay hindi nakakantot! Kamahalan, subuin nalang kita?”, muling biro ni Kuya Hector sa kanya na mas lalo nitong ikinapula ang mukha.

“Ano ba! May mga bata oh, ang laswa ng mga sinasabi mo!”, nagtawanan na naman sila.

Inisa-isa kami ni Kuya Hector na tignan. “Ano naman? Eh mga binata naman na ’to sila at nagjajakol na ba kayo mga bata?”, tanong nito sa’min at tumango sina Kennan at Boggy maliban sa’kin na nag-iinit na rin ang mga pisngi.

“Si Dodong po parang hindi pa nagjajakol!”, tawang-tawang bigkas ni Kennan.

“Ou nga no, hindi ko pa nakitang nagjajakol ’tong si Dodong”, pagsang-ayon ni Boggy sa kanya.

“Dong mamaya turuan kita”, turan ni Boggy.

Napatingin ako kay Hulyo na nakangiti ito, may halong panunukso. Dahil sa malalaswang bibig nila, binilisan ko na ang kumain at nang matapos na ay ininom ko ang gamot ko at pumasok na sa loob ng kwarto.

Kailangan kong maligo dahil nag-iinit ang buo kong katawan mula sa kalaswaan nila. Pumasok na ako ng banyo at nagsimula ng maligo. Maya - maya lang ay may narinig akong pumasok kaya nilock ko ang loob ng banyo.

“Boggy, kayo ba ’yan?”, tanong ko.

Walang sumagot. Ngayon ko lang naalala na nakalimutan kong magdala ng pamunas. Binasa ko rin ang suot kong t-shirt at shorts kaya wala akong pamunas ngayon. Hindi naman kasi ako naghububad ng damit kapag naliligo.

“Boggy, pakiabot naman ng pamunas, nasa labas”, narinig ko ang pagbukas ng pinto ng kwarto at maya-maya lang ay may kumatok.

Binuksan ko ang pinto at nakita ko ang pamunas na hawak ng mabalahibong kamay. Kilala ko ang hulma ng kamay na ito at nang tumingin ako sa kanya, si Hulyo nga.

Kumabog ang aking puso at hindi ko malaman ang gagawin. “Kailangan mo ng tuwalya di’ba?”, tanong niya.

Tinanggap ko ang tuwalya at sinara na agad ang pinto. Napasandal ako sa pintuan habang kapa-kapa ang aking dibdib. Sobrang kaba ng aking puso at nanginig ang aking katawan.

Bakit ba kasi siya pa ang nautusan ko? Nasaan ba sila Boggy? Hindi ko na tuloy alam gagawin ko. Ramdam kong hindi pa ito lumalabas ng kwarto at narinig kong may bumagsak sa kama. Alam kong siya ito.

Nakalimutan ko pa pati ang mga damit ko na nakapatong sa kama. Ang taong kinamumuhian ko ay aking uutusan, at kailangan ko munang isantabi ang galit.

“Ku-kuya Hul-yo, pwede p-po bang pakiabot ng mga damit ko?”, utal-utal kong bigkas.

Hindi ko narinig na gumalaw ito kaya inulit ko pa ang aking sinabi. “Kuya Hulyo, nariyan ka pa ba? Pwede bang makisuyo ng mga damit ko?.”

Wala akong narinig na gumalaw kaya kailangan kong lumabas upang kuhanin ang aking mga damit. Nang binuksan ko na ang pinto, nasa harapan ko na si Kuya Hulyo, bitbit ang mga damit ko at nakangiti ito sa akin.

Kinuha ko sa kamay niya ang aking mga damit. “Sa-salamat.”

Sinara ko na ang pinto at nagsimula ng magbihis. Binabad ko sa isang maliit na balde ang basang mga damit upang labhan ko mamaya. Kinakabahan akong lumabas ng banyo.

“Bilisan mo prinsesa, at ako’y ihing-ihi na”, boses ni Kuya Hulyo mula sa labas.

Kumunot ang noo ko sa tinawag niya sa akin. Kinuha ko ang isang hanger at nilagay doon ang medyo basang tuwalya. Isinabit ko ito sa sampayan.

“Lintik naman oh! Bilisan mo diyan! Gusto mo ikaw ihian ko?”, nag-init ang mukha ko sa narinig.

Kung akin lang ang bahay na ito, sinagot ko na ito nang pabalang ngunit nasa kaharian niya ako at ako’y tila alipin lamang at walang karapatan.

Binuksan ko na ang pinto at nagmadaling lumabas ngunit hindi ko alam na nasa harapan na pala ito kaya nabangga ko siya ngunit sa laking tao nito, ako ang nawalan ng balanse at nang matutumba na sana ako, nahawakan niya ang aking beywang at nahila pasubsob sa kanyang dibdiban.

Sa edad kong dose, masasabi kong may katangkaran ako kahit na medyo patpatin ang aking pangangatawan. Ngunit dahil sa malaking tao itong si Hulyo, hanggang dibdiban lamang niya ako.

Agad akong umalis sa pagkakasubsob sa kanya. Bago ako lumabas ng kwarto, lumingon muna ako sa kanya at nakita kong hawak - hawak niya ang kanyang pantalon habang binababa ang zipper nito kaya umiwas ako agad.

“Oh, napaano ka? Nangangamatis na naman mukha mo!”, bungad sa’kin ni Kennan.

Pumagitna ako sa kanila ni Boggy. Maya- maya lang ay lumabas si Kuya Hector na nakahubad ng pang-itaas. Napatitig ako sa kanyang kakisigan. At nang magtama ang aming mga mata, ngumiti ito sa akin.

Lumabas si Hulyo at nakahubad rin ito. Tila natakot ako sa hulma ng kanyang katawan — pumuputok na braso, tirik na dibdib, at mabalahibong pusunan na may makakapal na mga buhok na sumilip mula sa babaan ng kanyang pantalon, sa mismong loob nito.

Napalunok ako ng laway dahil sa kaba at nerbyos. Bakit ako nagkakaganito? Kakainom ko lang ng tubig kanina ngunit bakit para akong nauuhaw? Mas nag-init pa ako lalo nang pinausog ni Kuya Hector si Boggy upang magkatabi kami. Naramdaman ko ang init ng kanyang balat dahil lumapat ito sa aking siko. Napatingin ako kay Hulyo at ang talim ng mga mata nito sa’kin.

Kabanata IV

KABANATA IV

Mga Batang Hamog

Tirik ang araw, nakabubulasok ang amoy ng paligid, nakakapuwing na mga alikabok, kaya ang mga mukha ng tao ay hindi halos maipinta. Kunot ang kanyang - kanyang mga noo habang naglalakad sa daan.

May mga batang nakaupo sa babaan ng rebolto ni Jose Rizal, ang sinasabi nilang Pambangsang Bayani ng Pilipinas.

Ang ibang mga bata ay masayang nagtatakbuhan sa gitna ng malawak na parke ng San Diego, na ang katapat ay ang malaking gusali ng simbahan, Ang Simbahan ng Katoliko.

Iba’t-ibang uri ng tao ang naglalabas pasok sa simbahan. Mga taong kay gara ng mga saksakyan at kay rangya ng mga kasuotan, ang biniyayaan ng Gintong Butil ng Kanin.

Ngunit nakakaagaw pansin ang mga aleng nakapalda, nakasuot ng kurbadang damit na may hawak pa na rosaryo, pero ang iilan sa kanila, ay ang palamura, rinig ko iyon sa tuwing nanlilimos ako sa kanila.

Ang madalas magbigay? Ang mga taong simple lamang ang kasuotan ngunit may busilak kalooban. At sila ang madalas nawawalan ng pitaka o kaya’y nahahablutan ng bag dahil sa kanilang kabutihan..

“Dating gawi, magsipuwesto na kayo”, utos sa’min ni Kuya Reymart.

Si Kuya Reymart ay labing-limang taong gulang, ang aming kuya-kuyahan. Habang si Boggy naman, ay ang aming bunso. Pito kaming magtropa, sina Kennan, Klang, Pewpew, Daryo, ako, at kami Ang Mga Batang Hamog.

“Daryo, kilos na!”, sigaw ko sa kanya.

Agad akong nagtungo sa aking paboritong puwesto, sa gilid ng mga tindhan ng kandila, sa tindahan ni Aleng Nena.

“Hello po Aleng Nena”, bati ko sa kanya.

“Dong, alam ko na naman ’yang ngiti mong ’yan. Naku ikaw talagang bata ka”, may ginagawa ito.

“Aleng Nena naman, kay aga-aga, nagsusungit kayo”, umupo ako sa kanyang tabi.

“Alam mo, darating ang araw na mapapahamak ka sa ginagawa mo”, panimula na naman ng mga pangaral niya, saulo ko na ang mga ito.

“Sinabi ko naman sayo, pumayag ka ng kupkupin kita, pag-aaralin kita uli”, pagpapatuloy nito at may kasunod pa ’yan.

“Para po, magkaroon ako ng magandang buhay”, pagbasag ko ng sasabihin niya.

Ngumiti ako sa kanya at niyakap ito. “Aling Nena, masaya na po ako kasama ang aking mga kaibigan, at nakakakain naman po kami.”

“Na galing sa pagnanakaw?”, diin nitong wika, kulang alang isaboy ito sa aking mukha.

“Aleng Nena may siopao ho kayo?”, iniba ko ang usapan namin, at napakamot nalang ito sa ulo.

Isa sa nagustuhan ko kay Aleng Nena, ay itong baon niyang siopao. Alam ko, tinatabihan niya ako ng siopao para kapag pumunta ako sa kanya, bibigyan niya ako. At kaya lage itong nagpuputak dahil sa tuwing tatambay ako sa tindahan niya, may gagawin kaming operasyon magtropa.

Pero hindi kami pumapatay. Ginagawa lang namin ito kapag nakakita kami ng target, ang aming perpektong target na tiyak, tiba-tiba kami.

“Ang sarap ho talaga ng siopao niyo Aleng Nena! Kaya love na love ko kayo eh!”, pinisil nito ang aking ilong.

“Alam mo, bolero ka talaga eh no? Sige ka kung ayaw mong makinig bahala ka na nga sa buhay mo”, inayos na nito ang mga ititindang kandila.

“Tulungan ko na ho kayo”, pinantayan ko ito at tinulungang ipuwesto ang mga tinda niya.

Maya-maya lang ay narinig ko ang sitsit ni Daryo. “Ah, Aleng Nena, aalis na po ako.”

Sinamaan niya ako nang tingin at nang tumayo na ako. “Delio”, boses nito na may pagbabanta.

Hihilahin na sana ako nito ngunit agad akong nakatakbo at nasalo ko agad ang hinagis ni Daryo na itim na bag.

Kumaripas ako nang takbo patungo sa likod ng simbahan. Nababangga ko pa ang mga taong nadadaanan ko ngunit ang kani-kanilang mga atensiyon ay nasa loob ng simbahan.

Ginagawa namin ang operasyon na ito tuwing linggo dahil sa maraming taong nagsisimba. Nang lumingon ako, nakita ko sa Daryo na nakalayo na rin, at ang Ale na hinablutan nila ay nalito kung kanino na napunta ang bag niya.

Agad kong ipinasa kay Jasper ang bag at siya naman ang tumakbo upang ipasa kay Kennan. Hiningal ako kaya pumasok ako sa isang kanto at hapong - hapo sa sarili.

Narinig ko pa ang mga hiyawan ng mga tao at nagsisigaw ng tulong upang habulin kami ngunit sadyang maliliksi ang aming mga bisig at nagtagumpay kami sa aming espesyal na operasyon.

“Tang-ina, swerte tayo ngayon ah! Kay dami nito!”, masayang sabi ni Kuya Reymart.

Nandito na kami sa ilalim ng overpass. Dito ang aming lungga kung saan ang katapat ay ang ibang mga batang kalye, kabilang na sina Angelo, Atan at Rolly na batikan rin sa lansangan maliban sa amin ni Jasper na bago pa lamang.

“Naku may alahas rin! Tang-ina, mukhang mahal ’to!”, dagdag pa ni Kuya Reymart.

“Bukas nalang natin ito ebenta kay Matadora”, umupo ito sa aming tabi at inakbayan ako pati si Klang, ang aming prinsesa.

“Sinong gusto ng pansit?”, nang marinig nila ang winika ni Kuya Reymart, nag-uunahan sila sa pagsagot.

“Kuya gusto ko ng ice cream!”, masayang wika ni Klang at niyakap naman ito ni Kuya Reymart.

“Ou ba! Oh sino pa may gustong ice cream?!”, tinaas ko ang aking kamay.

Tuwang-tuwa kami dahil malaking halaga ang nakuha namin. Nagtabi si Kuya Reymart ng upa na kasya sa aming pito. Tigbenti na upa kada isa maliban kay kuya Reymart na traynta na ang halaga ng upa para sa kanya kasi 15 na taong gulang na ito.

“Aba’t tiba-tiba ang mga sipunin ah!”, boses ni Angelo, ang mayabang na batang kalye ng San Diego.

“Baka naman may balato kami diyan Reymart”, dagdag pa nito.

Natahimik kaming lahat. Nandito na naman sila para mangutong. Dahil ayaw namin ng gulo, binunot ni Kuya Reymart ang dalawang benti at ibinigay sa kanila.

“Kaya gustong - gusto ko ang grupo na ’to eh kasi ambabait!”, umakbay ito kay Kuya Reymart.

“Kaso kulang ’to eh, tatlo kami”, dagdag pa niya.

Magsasalita na sana ako kaso hinawakan ni Jasper ang aking braso. Nakita kong bumunot uli si Kuya Reymart ng isa pang benti at ibinigay kay Angelo.

Tinapik nito ang batok ni Kuya Reymart. “Ayun! Madali lang palang kausap eh!”, hinalikan nito ang pisngi ni Kuya Reymart at umalis na.

Tumulo ang luha ni Klang dahil alam nitong hindi na siya mabibilhan ng ice cream.

“Kuya Reymart, bakit po kayo pumapayag na gawin nila sa’tin ’to? Kaya naman natin sila ah, pito tayo”, anunsiyo ni Daryo.

Sumang-ayon ako sa winika nito. “Ou nga po, kayang - kaya natin mga ’yun!.”

Ngunit ang lagi naming natatanggap na payo ni Kuya Reymart, “Hindi sa lahat ng oras, ay makikipagsuntukan kami, lalo pa’t malalakas ang kapit nila kay Mang Kanor “, at higit sa lahat…

“ Kahit kailan, hindi solusyon ang makipag-away at magpadala sa iyong emosyon. Dapat marunong kang magpakumbaba kahit pa magmukha kang mahina.“

Niyakap ni Kuya Reymart si Klang. “Bukas, sa kita natin sa alahas, ibibili kita ng ice cream. Ano ayus ba?.”

Ngumiti si Klang at gumanti na rin ng yakap kay Kuya Reymart. Nagsilapitan na rin kami at yumakap sa kanila. Kahit na ilang buwan pa lang ako sa kanila, ay para ko na itong mga pamilya.

Sinamahan namin si Kuya Reymart na maghatid ng upa namin kay Mang Kanor. At dahil sa malapit lang naman ang tindahan ni Matadora, naisipan naming ipatingin ang alahas na aming nakuha.

Naging seryoso bigla ang mukha ni Matadora matapos suriin ang alahas. “limang daan”, anunsiyo nito.

“Matadora naman, ang baba naman ho ng halaga ninyo!”, reklamo ni Kuya Reymart.

“Ay naku, kung nabababaan kayo, magsilayas kayo at maghanap ng ibang bibili niyan!”, bulyaw niya sa amin.

“Pitong daan na po”, nagulat ako sa halagang pinakiusap ni Kuya Reymart.

“Apat na daan”, doon ako nanlumo.

“Ano? Tataasan mo pa?”, sigaw nito.

Isa sa ugali ni Matadora ay ang pagiging sakim sa pera. May sarili siyang batas sa pagbibigay ng halaga na kapag tinaasan mo, ay babawasan niya. At natalo nga si Kuya Reymart. Dahil kapag umalis kami at naghanap ng ibang bibili ng alahas, hindi pa kami nakakalayo sa tindahan niya, may mga parak na.

Dahil sa inis ko, pasimple kong kinuha ang isang relo sa gilid. “Gusto mo bang kumpleto pa ang iyong mga daliri?”, namutla ako sa narinig.

Kay talim ng tingin nito sa’kin dahilan para ibalik ko ang relong dinampot. Nang maibaba ko na ito, inismiran niya ako. Hindi lang pala sakim ito sa Matadora, kay talas rin ng pang-amoy.

Tuwang - tuwa kami dahil nakapagbayad kami ng upa sa loob ng apat na araw. Pinagtipon - tipon kasi namin ang kanya - kanya naming kita kaya nakaabot kami ng mahigit isang libo. At ang tira, nagliwaliw kami sa mall.

Masayang - masaya kaming namili ng mga damit namin at nakakain kami sa masarap na kainan sa labas ng mall. Busog na busog kami at nang nag-agaw na ang dilim at liwanag, bumalik na kami sa aming lungga.

“Kuya parang hindi na ako kakain bukas kasi busog na busog ako ngayon”, natawa kami sa sinabi ni Klang.

“Ano ka ba, kailangan mo pa rin kumain bukas”, wika ni Kuya Reymart.

“Ngayon lang ako nabusog, salamat po kuya ah”, yumakap ito kay kuya at syempre hindi kami nagpahuli, yumakap rin kami sa kanila.

“Nga pala, sasama ako kay Kuya Eban bukas at tatlong araw akong mawawala”, napabangon ako nang marinig ko siya.

“Ho? Eh saan po kayo pupunta?”, tanong ko sa kanya.

“May offer kasi si Mang Kanor sa’min, may ipinapagawang trabaho, at malaki daw ang kita”, paliwanag nito.

“Talaga po? Eh sama na po kami”, suhestiyon ni Kennan.

“Naku hindi pwede dahil mga bata pa kayo”, pagtanggi nito sa’min.

“Eh bata rin naman po kayo ah?”, sumbat ni Boggy.

Natawa si Kuya Reymart sa tinuran nito. “Ang ibig kong sabihin, bantutin pa kayo, sa malalakas lang itong trabaho namin”, giit niya sa’min.

“Eh kahit na po! Akala ko po ba kapag may big time operation eh sama - sama ang grupo?”, kwestiyon ni Daryo.

Napangiti si Kuya Reymart kay Daryo. “Andito naman so Dodong, siya muna ang superhero niyo, ’diba dong?”, inakbayan niya ako.

“Wag nalang po kayong umalis Kuya Mart”, pakiusap ko sa kanya.

Akala namin hindi ito aalis ngunit kinaumagahan, nagising nalang kami na wala na siya. At dahil sa ako ang inatasan na maging kuya nila, pinanindigan ko ito ngunit mahirap pala.

Ang unang araw na wala si Kuya Mart ay parang isang buwan na wala siya. Wala kaming ganang kumilos at panay limos lang kami dahil natatakot kaming magnakaw.

Mabuti nalang talaga at nakapagbayad kami ng upa ng iilang araw. Sa aming anim, si Jasper ang may malaking kita kaya malaking tulong ito para makakain man lang kami kahit isang beses lang sa isang araw. Nakapagpasya kasi kami na mag-ipon para kapag bumalik na si Kuya Mart, hindi na niya kailangang umalis uli dahil may pera na kami.

Ngunit sumapit ang ikatlong araw at nag-umaga nalang, walang Kuya Mart ang umuwi. Naiiyak na kami dahil maghapon kaming nag-antay sa kanya sa tindahan ni Mang Kanor.

“Mang Kanor, wala ho ba talaga kayong balita kay Kuya Mart?”, muling tanong ko sa kanya.

Tila nairita ito sa akin dahil kanina pa kami nangungulit sa kanya. “Wala nga! Umalis na nga kayo, nag-iinit ang ulo ko sa inyo eh!.”

Tinulak niya ako at sinara ang pintuan ng tindahan niya. Dahil salamin ang pintuan ng kanyang tindahan, kita pa rin namin ito at inabala ang sarili sa pagbibilang ng pera.

“Kuya Dong, sunduin nalang natin si Kuya Mart”, suhestiyon ni Klang.

Tumayo si Daryo at humarap kay Klang. “Saan naman natin susunduin eh hindi nga natin alam kung saan nagpunta!.”

Umiyak si Klang kaya pinagaan ko ang loob nito. “Babalik rin si Kuya Mart, tahan na Klang.”

“Alam niyo, nagugutom ako”, pag-iba ko ng usapan pero tila wala silang interes sa narinig.

“Sinong gusto ng ice cream?”, wala ni isang sumagot.

Nalungkot ako dahil kitang - kita ko ang mga balikat nilang parang napagod dahil sa katotohang baka nga’y iiwan na kami ni Kuya Mart.

Inabutan na kami ng dilim at nagsara na ang tindahan ni Mang Kanor. Hindi kami umuwi sa aming tinutulugan at sa terminal na lamang matutulog.

Dahil sa sitwasyon namin ngayon, para kaming nawalan nang lakas at pati ako, hindi man lang nakaramdam ng gutom. Tuliro ang aking isip at pagod ang aking katawan.

Kinaumagahan, nagtungo ulit kami sa tindahan ni Mang Kanor at doon kami mas nanghina. Sinabi ng matanda na nabaril daw si Kuya Mart at namatay. Gusto kong hindi maniwala ngunit may ipinakitang balita sa tv si Mang Kanor at isa si Kuya Mart sa tulisan na sinubukang nakawan ang isang bangko. Nag-iiyak kami sa nakita lalo na nang bumagsak ito sa sahig nang tamaan ng bala.

“Mahina pala si Reymart! Isang bala lang tumba agad!”, pangungutya ni Angelo sa’min.

“Hindi mahina ang kuya namin!”, matapang na hinarap ni Klang sina Angelo at Atan.

Tinulak ni Atan si Klang. “Kung hindi mahina, eh bakit tumaob?!.”

Nag-init ang aking mga pisngi at sinugod si Atan at pinagsusuntok ko ito sa mukha. Hinila ako ni Angelo at sinikmurahan ngunit hindi ko inda ang sakit bagkus ay bumangon ako at sumugod uli sa kanila.

Maya-maya lang ay sumugod na si Rolly at pinagtulungan nila ako. Akala ko ay katapusan ko na ngunit namalayan ko nalang na wala ng tumatama na suntok at sipa sa aking katawan.

Nagsitakbuhan ang mga ito. “Ano?! Kayo pala itong mga lampa eh! Mga duwag!”, sigaw ni Kennan, may hawak itong isang kahoy.

Napalingon ako kay Klang na may bitbit rin na mga bato habang si Boggy at Daryo, nakaharang sa’kin at nakakuyom pa ang mga kamao nila.

Magmula nun, natuto na kaming lumaban, at hindi na kami inaasar o kinukutungan ng grupo nila Angelo. Natawa pa ko nang sumigaw pa si Jasper na natakot daw sila kay Ino. At nang magtanong kami sa kanya kung sino si Ino, napakamot lamang ito ng ulo.

Umabot ng isang linggo hangga sa mag-isang buwan, ay nasanay na kaming wala si Kuya Mart. Tanggap na rin namin na wala na talaga ito at kaming anim na lamang ang magtatanggulan sa bawat isa.

Dumating ang araw na hindi na namin nakayanan ang upa dahil sa tumaas na ito. At gaya ng iba, hindi na rin sila nagbigigay ng kanilang upa. Isang gabi, dumating ang mga tauhan ni Boss Amo at pinaghahanap kami, Ang Mga Batang Hamog.

Nalaman namin na kami ang diniin nina Angelo na nagpasimula na hindi na magbayad ng upa. At dahil sa ayaw naming mahuli nila sina Klang, kami nila Kennan at Boggy ang nanlaban sa kanila at nilito ang mga ito hanggang sa madakip nila kami.

Kabanata V

KABANATA V

Ang Bayang Hindi Natutulog

Panggagahasa, nakawan, prostitusyon, pagbebenta ng bawal na gamot, pangangalakal ng tao, at iba pang uri ng krimen ay tila ba pangkaraniwan na lamang sa bayan ng San Diego, ang tinaguriang ’‘The City That Never Sleeps.’’

Ang gobyerno? Kahit sa umaga’y tulog. Ang mga pulis, mga opisyal ng bayan, ay parang mga tuta na sunud-sunuran lamang sa mga taong kahit walang mga tungkulin ay makapangyarihan. Iyon ay dahil sa malakas na impluwensya at kapit gamit ang salapi. Isa na dito si Boss Amo.

Si Boss Amo ay walang mukha, walang pagkakakilanlan. Ngunit kapag narinig ang kanyang pangalan, sila’y magbibigay galang, tatahimik, at nagkikibit - balikat. Lahat ng uri ng ilegal na transaksyon ay napapadali, nakalulusot, at walang palya.

Ang bayan ay napalilibutan ng mga anino ni Boss Amo. Mga katiwala nito sa lahat ng aspeto ng karangyaan at negosyo lalo na sa korapsiyon. Ang Matadora, Si Mang Kanor, Ang Papa, Ang Hepeng si Lando at Ang Mayor Bulate , Ang Bahay ni Kuya, at si Mama.

Ang Matadora, ang may hawak ng pribadong kalakalan sa bayan. Siya ang bumibili ng mga bagay na galing sa nakaw at sa mga tulisan. Mayroon itong sariling batas pagdating sa pakikipagkalakan lalo na sa pagbibigay ng halaga.

Si Mang Kanor, ang naatasang mangolekta ng mga upa na ibinibigay naman nito kay Pido, ang kanang kamay ni Boss Amo. Hindi lang ito tagakolekta ng upa, siya rin ang nilalapitan ng mga tao kapag nangangailangan ng madaliang kwarta. Wala itong batayan sa pagtanggap, kung kumpleto pa ang mga kamay mo at mga paa, tiyak, pasok ka. Ngunit ang trabahong iyon ay may senggwenta pursyento lamang ang tsansa ng kaligtasan.

Ang Papa, ang Hari ng Gintong Bahay (Ang Puso ng Bayan) . Ito ang pinakamalaking pasugalan sa buong bayan. Dinadagsa ng mga dayuhan dahil sa kakaibang paraan ng mga palaro. Isa sa mga paboritong laro nito ay ang Hila kung saan, hindi lamang pera ang tinataya kundi buhay, ang buhay ng mga manlalaro.

Dahil sa hawak ng Boss Amo ang mga leeg nina Lando (Ang Bulag na Hepe) at ni Albesa (Ang Mayor Bulate) , ang batas ay naisasantabi. At ang hustisya’y isang salita na lamang na inihulog sa pinakamalalim na balon.

At si Mama, ang Reyna ng Ligaya at Ina ng Pugad Kalinga. Kung si Matadora’y may sariling Batas sa Kalakalan, si Mama naman ay mayroon ding Batas ng Kaligayahan. Ang pinakaayaw nito, ang nabibitin siya lalo na sa pakikipagtalik, at gustong - gusto nitong sinasambit ang kanyang ngalan sa tuwing nararating niyo na ang rurok ng sarap.

Sila ang mga anino ni Boss Amo na pinaghaharian ang bayan ng San Diego. Mga higanteng nagpapasikip sa malawak na bayan. Mga piratang may mahahabang galamay na ganid sa kapangyarihan at kayamanan.

Sa Pugad Kalinga

May isang babaeng nakaupo sa paahan ng kama, sa mismong dulo nito, nakahubad at may inaantay. Bumukas ang pinto at may binatang lalaki na pumasok, kinakabahan. Nanginig ang katawan ng binatang lalaki, natutuyo ang lalamunan. Muli niyang tinanong ito kung ano ang kailangan.

’‘I said, bring them to me!’’, singhal nito sa binatang lalaki.

Siya ay si Crispin, ang kanyang obrador, at tapat na alila. Muntik pa nitong masagi ang malaking plorera sa gilid ng pintuan nang patakbo na itong maglakad palabas ng silid.

’‘Mama, nandito na po sila’’, kasama ni Crispin ang dalawang binatang hubo’t hubad na.

Napatitig si Mama sa isang binatang matangkad, moreno at bilugan ang mga mata. Ang isang binatang kulot naman ay may katamtamang tangkad ngunit tisoy ito at kutis porselana. Hindi nadismaya si Mama sa sukat ng mga tarugo nila sapagkat tama lamang mga ito. Ang gusto lang naman ni Mama ay ang sobrang tigas na burat ng mga Pinoy.

Si Mama ay isang Britana at paboritong galamay ni Boss Amo. Sa edad na apatnapu’t walo (48), ay masarap pa rin, ika nga ni Papa. Marunong naman itong magsalita ng wikang Filipino dahil lumaki ito sa pag-aalaga ni Boss Amo. At hindi lang alagang-alaga, naging malusog pa dahil sa masaganang gatas nito.

’‘Come to Mama, embrace me, and fuck me’’, nanuot sa kalamnan ng isang morenong binata ang huling salita na binitawan ni Mama.

’‘Come, come’’, parang mga anak niya ito kung tawagin.

Sa uluhan naman ng kama, ay ang isang dalagang nakasandal nang upo at kanina pa nalulula dahil sa tama ng sindak. Nakadipa ang mga kamay nito at nakaposas ang mga pulso sa magkabilang dulo ng kamay ng kama.

Lumapit ang dalawang binata sa kama at umupo sa magkabilang gilid ni Mama. “Now suck my breast children’’, namula ang mukha ng kulot na binata dahil sa utos ni Mama sa kanila.

Parang sanggol ang mga ito habang dumedede sa magkabilang suso ni Mama. Kahit na walang gatas, alam nilang mabubusog silang dalawa. Napapahawak na ito sa kanilang mga batok at dinidiin pa lalo sa kanyang mayamang dibdiban. Kahit naman sino, maglalaway pa rin sa ganda ng hulma ng katawa nito at isa na doon si Papa.

Hinawakan ni Mama ang pisngi ng morenong binata at inalalayan patungo sa kanyang leeg. Nakuha naman ng binata ang gustong ipagawa sa kanya. Dinilaan nito ang leeg niya sabay sipsip. Napaungol siya sa ginawa ng binata lalo na nang papakin rin nito ang tenga niya at pinapasok ang dila sa loob.

Habang nagsisimula nang mag-init ang kani-kanilang mga katawan, ay may isang Crispin sa kanilang harapan, nanunuod sa kanila, naninigas na, lalo na ang burat nito. Dahil abala naman na si Mama, tumalikod na ito upang lumabas na ng silid.

“Where the hell do you think you’re goin’? Get the chair, sit and watch’’, utos nito.

Agad na lumingon si Crispin at ang mga mata nito’y nagtataka, naguguluhan sa sinabi sa kanya. ’‘I said sit’’, diin nito.

Kinuha ni Crispin ang silya malapit sa salamin. Nang umupo na siya, sinamaan siya nito ng tingin kaya’t inusog niya ang silya patungo sa harap nila Mama. Sa isip niya, heto na naman ang laro nito, ang pahirapan siya, na sumakit ang puson niya sa kapipigil ng libog sa sarili.

Ngunit sa lahat ng parusa ni Mama, ito ang pinakagusto niya, ’yun nga lang, hindi siya makapagpaparaos, mananakit na naman ang puson nito at mababasa ang brief sa mga paunang katas na hindi matigil-tigil sa pag-agos. At kahit na ibatil pa niya ito pagkatapos, ay magtitiis pa rin siya sa pananakit ng puson magdamag.

Umatras nang pahiga si mama at umusog paibabaw sa dalagang kanina pa nagtitiis sa pamamanhid ng buong katawan pati na ang diwa nito. Ngayon ay nakaunan na siya sa kaliwang paa ng dalaga. Naamoy niya ang birhen na ari nito na mamula-mula. Hinawi niya ang hiwa ng dalaga at dinilaan.

Napangiti ang dalawang binata sa ginawa ni Mama kaya’t gusto nilang mas paligayahin pa ito upang malaking halaga ang ibigay nito sa kanila. Pumuwesto ang morenong binata sa harap niya, sa pagitan ng kanyang mga binti at gumapang patungo sa perlas nitong may kulay na hilaw na ginto na maninipis at kulot na mga bulbol.

Ang kulot na binata naman ay lumapit kay Mama upang tulungang papakin ang perlas ng dalaga. Nagdidilaan sila sa hilaw na pagkain nito at minsa’y sinisipsip nang marahas. Dahil sa gigil, kinakagat at sinisipsip din nila ang bawat parti ng paa nito kaya naglikha ng mga tsikinini. Ngunit ang dalaga’y walang nararamdaman dahil nga napadami ang sindak na pinahithit sa kanya ni Mama.

Ang morenong binata ay mas lalong ginanahan kaya itinaas niya ang mga binti nito upang mas makain niya nang maayos ang namamasang puke. Nalulunok na rin niya ang mga katas nito kaya mas pinag-igihan pang sipsipin at idiin ang kanyang dila papasok sa pinakaloob na butas ng puke ni Mama.

Dahil sa sobrang sarap na sensasyon, napapaliyad na si Mama. Sinuso naman ng kulot na binata ang kabilang dede niya. Maya-maya lang ay nagsawa na siya kaya inutusan niya ang kulot na binata na pumuwesto sa harap ng dalaga upang kantutin ang birhen na puke nito. Parang nainggit naman ang morenong binata dahil ang kasama nito ang masuwerteng wawasak sa murang puke ng dalaga.

Bumangon paupo si Mama. ’‘Give me my gun’’, sabay na napalingon ang dalawang binata sa sinabi nito.

Agad na tumayo si Crispin. “What gun Mama?‘’, paglilinaw niya.

Ngumiti ito kay Crispin. ’‘The purple one’’, naguluhan ang dalawang binata sa tinuran ni Mama.

’‘Here’s your gun Mama’’, pag-abot ni Crispin ng laruan nito.

Napailing ang morenong binata nang makita ang laruang burat ni Mama na kulay lila. Mataba at mahaba ito. Ang kulot na binata ay mas lalong nag-init nang tumabi ito sa dalagang babae. Sumandal pa siya sa bisig ng dalaga na hinang-hina at papikit-pikit pa ang mga mata. Ngayon ay dalawang puke na ang nakahain sa kanya.

Ipinatong na muna nito sa maliit na mesa ang hawak na laruang burat. Tumayo ang morenong binata at nagtungo sa tabi ni Mama. Gusto niyang ipasuso sa kanya ang burat nitong naglalaway na. Napangiti naman ito nang lumapit na ang kulot na binata at itinapat na ang burat nito sa bukana ng kanyang puke.

Kasabay nang pagbaon ng burat ng kulot na binata ay ang pagpasok rin ng burat ng morenong binata sa kanyang bibig. Ngayon ay parehong okupado ang kanyang dalawang butas, ang puke at ang bibig nito.

Halos mawalan na siya ng hininga nang sabay na bumayo ang dalawang binata. Ito ang gustong-gusto niya sa mga Pinoy, angtitigas ng mga burat kumpara sa mga kalahi niyang mataba at mahaba nga, ngunit hindi naman kasingtitigas ng mga burat na nagpapaligaya sa kanya ngayon.

Tumatagas na ang mga laway ni Mama mula sa loob ng bibig nito dahil sa sobrang bilis nang paggalaw ng morenong binata. Halos maihi naman siya sa sarap ng burat na nakabaon sa kanyang puke. Mga ilang minuto rin silang naggagalaw kaya gusto na niyang makita na winawasak ng kulot na binata ang puke ng dalaga.

Itinutok na ng kulot na binata ang burat nito sa labi ng puke ng dalagang hinang-hina pa rin. Natatakam na siya at gusto na niya itong pasukin. Hindi naman na kailangan ng pampadulas dahil basang-basa na ito mula sa mga katas ni Mama na nagpakintab sa kanyang burat.

Kahit na manhid ang buong katawan ng dalaga, naramdaman pa rin nito ang pagkabiyak ng kanyang pagkababae. Napaluha ito dahil alam niyang wala na siyang magagawa pa. Napalunok ng laway ang morenong binata kaya umupo ito sa tabi ng dalagang babae at habang kinakantot ito ng kanyang kasama, hinihimas niya ang clitoris ng dalaga.

Sinuso niya ang dede ng dalaga at hinalikan ang labi. Maya-maya lang ay gumanti ang dalaga nang halik, nakaramdam na ito ng sarap. At si Crispin naman, napapaso na sa tindi ng init ng libog sa katawan.

’‘Would you like to fuck him?’’, tanong ni Mama sa morenong binata. Naguluhan ito kung bakit ’‘him’’ sa halip na ’‘her’’.

At tama nga ang morenong binata, ipapakantot ni Mama ang kasama niya, ang mismong butas ng puwet nito. Namutla ang mga labi ng kulot na binata lalo pa’t hindi pa niya naranasan na pasukin sa puwet at hindi siya bakla upang gawin iyon. Ngunit walang dapat mangahas na tumanggi kay Mama, siya ang batas rito.

Sa tuwa ng morenong binata at sa kakaibang estilo nang pakikipagtalik ni Mama, ginanahan ito lalo na nung makita niya ang takot na takot na mukha ng kasama. Bago ito nagpunta sa likod ng kasama ay kinindatan pa niya ito. Walang nagawa ang kulot na binata kundi ang hayaan na lamang siya upang matapos na sila rito.

Napadapa ang kulot na binata sa ibabaw ng dalaga nang maramdaman niya ang baon na baon na burat ng kasama sa loob ng kanyang puwet. Ganito pala ang pakiramdam nang winawasak, tagos sa kalamnan ang hapdi at sakit. Nanlabo bigla ang kanyang paningin. Mabuti na lamang ay nakabaon ang burat niya sa puke ng dalaga kaya medyo napapagaan nito ang nararamdaman.

Lingid sa kanilang kaalaman na ang Mama ay may balak pa. May sinuot ito na leather na parang brief at ang gitnang harap ay may bilog na lagayan ng laruang burat. Nang alam na nitong silyado na ang kanyang laruan, nilagyan na niya ng pampadulas ang buong katawan at pati na ang ulo nito. Dinamihan niya nang lagay upang mas magdulas.

Ang puke ng dalagang babae ay nawasak na ng kulot na binata habang ang butas naman ng puwet nito ay may nakabaon rin na burat ng kanyang kasama. Naramdaman ng morenong binata na lumapit si Mama sa kanila.

Pumuwesto si Mama sa likod ng morenong binata at may binulong. ’‘He’ll fuck her, you fuck him, and I’ll fuck you’’, at kasabay nun ay ang biglang pagpasok ni Mama sa butas nito.

Kailangan na ni Crispin magpalabas dahil para na siyang mawawalan sa tamang katinuan habang pinagmamasdan sila Mama na nagkakantutan. Pinagpapawisan na siya nang pinaghalong init at lamig. Nilalamig siya sa pagpipigil ng libog niya habang nag-iinit ang buo niyang katawan lalo na ang kanyang burat!.

Nilabas na niya ang kanyang burat at mahigpit na hinawakan ang katawan nito na agad naman niyang tinataas-baba. Mas lalong nagpainit sa kanya ang mga ungol nilang apat lalo na nang makita niyang nangisay sa sarap ang dalagang babaeng nakaposas dahil nilabasan na ito.

Nagsisigaw na sa sarap ang kulot na binata dahil sa tindi ng sarap na kanyang nararamdaman. At gaya ng morenong binata, ang sarap pala sa pakiramdam na kumantot habang kinakantot ka naman sa iyong butas ng puwet.

Ngunit sa kanilang dalawa, mas napunit ang butas niya dahil sa taba at haba ba naman ng laruang burat ni Mama. Pero kahit na ganun, sobrang sarap pa rin nito, kakaiba at nakakakiliti.

Ilang sandali pa’t titirik na ang mga mata ng mga binata. Mapagbiro ang tadhana sapagkat habang papalapit na nang papalapit na labasan ang mga ito, ay siya namang paninikip ng palad ni Crispin, lalabasan na rin siya!.

Isa, dalawa, hanggang pitong putok iyon at ang iilan ay umabot sa likuran ni Mama. Lumingon ito dahil sa gulat ngunit imbis na magalit, ngumiti lang ito sa kanya. Sabay na naglupaypay ang kani-kanilang mga katawan bunga ng pagod.

Kabanata VI

KABANATA VI

Kasunduan

Hindi ako makatulog. Kinakabahan ako dahil naalala ko sina Klang, Daryo at Jasper. Alam kong nag-aalala na ang mga iyon. Sana ay nasa mabuting kalagayan lamang sila. Pinagitnaan ako nina Boggy at Kennan. Wala na kasing pwedeng matulugan kaya dito rin matutulog si Hulyo, sa kabilang kama. Ayaw kasi nitong tumabi kay Kuya Hector.

Lumingon ako sa kanyang kinaroroonan. Nakatalikod ito sa amin. Dahan - dahan akong bumangon upang lumabas ng kwarto at uminom ng tubig. Nang makalabas na ako, nagtungo ako sa kusina. Hindi ako kumuha ng malamig na tubig sa ref dahil sobrang lamig na ng paligid.

Nahirapan akong abutin ang lagayan ng baso kaya tumingkayad ako. Dahil sa medyo mataas ang lagayan ng mga baso, hindi ko ito maabot - abot kahit pa na tumingkayad ako.

Ipinatong ko ang isa kong paa sa lababo upang mag-ipon ng lakas para mahila ko ang aking sarili paakyat. Nang gumalaw na ako, napatigil ako nang makita ang isang anino ng tao at agad akong napalingon.

Nahiya ako at bumaba. Lumapit ito sa akin at yumuko lamang ako. Baka isipin nito, ang tanga ko kasi hindi ako gumamit ng upuan.

Nang nasa harapan ko na siya, bigla ba naman akong pinatalikod at hinawakan ang aking magkabilang beywang gamit ang dalawa niyang kamay.

Ang buong akala ko ay siya ang kukuha ng baso na hindi ko maabot. Iyon pala, gamit ang lakas niya, binuhat niya ako at itinaas para maabot ko na ang mga baso.

Medyo nainis ako sa kalukuhan niya. “Bakit mo naman ginawa ’yun?”, bulyaw ko sa kanya, hawak ko na ang isang baso.

“Tinulungan?”, patanong na sagot nito. Matagal kong naunawan ang kanyang sinabi.

Mas lalo akong nag-init at sinamaan ko ito nang tingin. Kahit na madilim, ay may sinag naman ng liwanag galing sa labas kaya nakikita ko pa rin ito.

Ngumiti ito sa akin na parang baliw. “Pwede mo na akong bitawan”, diin kong sabi.

“Ayoko”, tanggi nito.

Dahil sa kanina pa ako nagtitimpi, bigla kong sinipa ang harapan niya dahilan para mabitawan niya ako. At sa sobrang katangahan ko, nabitawan niya ako ngunit imbis na unahin niya ang kanyang sarili, hinila niya ako para hindi ako bumagsak.

Akala ko ay ako lang ang tanga, siya rin pala. Ramdam ko ang malakas na pagkapagok ng ulo niya sa sahig. Matatawa na sana ako kaso biglang nagbukas ang mga ilaw.

“Kamahalan?”

“Dong?”

Boses ng mga taong nakatingin sa aming dalawa. Sa kamalas-malasan ba naman, hindi ko naisip na dahil sa hinila niya ako upang hindi bumagsak, siya itong bumagsak sa sahig at nakapatong pala ako sa kanyang harapan. At hindi lang iyon, ngayon ko lang napagtanto na nakabrief lang pala ito, walang suot na shorts.

Napatingin kami sa tatlong taong ang tatalim ng mga titig sa’ming dalawa. “Anong ginagawa niyo?”, sabay-sabay na tanong nilang tatlo.

Ngayon ay nakaupo ako sa sofa katabi sina Kuya Hector, na naglalaro na naman ng Street Fighter. Hindi ba sila nagsasawa na maglaro nito? Kulang nalang sila na ang magsuntukan.

Lumingon ako kay Hulyo na kumakain ng ice cream. Gusto ko sanang manghingi sa kanya ngunit natatakot akong lumapit kasi nakabrief nga lang ito. Paminsan - minsan pa itong kumakamot sa bukol niya. Sumisilip pa ang mga bulbol nito mula sa loob.

Nahuli niya akong nakatitig sa babaan niya. Nang magtama ang aming mga mata, ngumiti ito at kumindat - kindat. Nag-init ako at kusang nanumbalik sa aking isipan ang nangayari noong nagdaang dalawang araw.

PAGBABALIK TANAW

Ang Hardin ng Eden: Ang pagkabiyak ng aking pagkatao

Nagising ako dahil sa sobrang sakit dahil parang biniyak sa dalawa ang loob ko. Kay hapdi pa pati nito. Nang maibuka ko na nang maayos ang aking mga mata, tumambad sa aking harapan ang isang lalaking nakatayo at nakababa ang pantalon nito.

Nagulat ako nang makita ang ari niya na nakabaon sa aking ari. Umatras ako agad at nahirapan pa akong umalis dahil sa pagkakabaon ng ari niya sa loob ko. Halos hindi ko na mahabol ang aking mga hininga. Kumakalabog ang aking puso.

Agad na tumulo ang aking luha. Ang madilim kong nakaraa’y unti - unting nanumbalik, ang maabuso dahil sa kakaiba kong ari. Nang tignan ko ang ari niyang humiwalay na, tayong - tayo ito. Kung noon ay hindi ko maintindihan kung bakit pinapasok nila ang ari nila sa aking butas, ngayon ay alam ko na. Ito ay dahil sa pansarili nilang pagnanasa.

Mabuti na lamang ay umalis ito at lumabas ng kwarto. Sinuot ko na muli ang nahubad na shorts dahil baka bumalik siya. Lumipat ako sa higaan nina Kennan at tumabi ako sa kanila. Niyayapos ko ang aking sarili. Mga ilang oras ang nagdaan, hindi na bumukas pang muli ang pinto.

Nakatulog pala ako bunga ng pagod. Nagising nalang ako nang may pumasok na isang lalaki at nagpakilalang doctor. Gagamutin daw nito ang aming mga sugat. Maya - maya lang nagising na sila Kennan dahil may tinurok ang Doctor upang maibsan ang sakit mula sa aming mga pasa at bugbog sa katawan.

May pumasok rin na isang lalaki at nagpakilalang Hector. Palangiti ito at nang sinabing kaibigan siya nung Hulyo, doon ako nag-alab. Nabuhay lahat ng galit ko at pati ito, kinasusuklaman ko na.

Hindi ko halos maintindihan ang sinasabi ng doctor dahil sa para akong nahilo sa itinurok niya na pampakalma daw. Sinabi niyang matulog na muna daw kami upang magkalakas. Sabay silang lumabas ng kwarto at dahil sa nahihilo nga ako, hinayaan ko nalang na dalhin ako ng aking diwa sa lugar na hindi ko kailangang mag-isip.

“Dong, kain na daw tayo”, boses ni Kennan.

Napabangon ako agad dahil ang huling tanda ko, pinapahirapan siya ng Sultan. Nang makita ko ang mukha niya, na siya nga, agad ko itong niyapos nang akap.

Gumanti ito ng akap sa’kin at nang igala ko ang aking paningin, nasa loob kami ng isang marangyang kwarto, kwartong pangmayaman.

“Nasaan tayo?”, deretso kong tanong sa kanya.

“Nasa bahay tayo ni Kuya Hulyo, ang tumulong daw sa’tin”, nanlumo ako sa narinig.

Akala ko ay panaginip lang ang lahat. Totoong may Hulyo pala. At totoong galit na galit ako sa Hulyong ito matapos pagtangkaang lapastanganin ang aking puri, ang aking pagkatao!.

“Uy dong, gising ka na pala”, bungad sa’kin ng isang lalaking parang nakita ko na.

Kumunot ang aking noo. “Ako pala si Kuya Hector, ang magbabantay sa inyo pansamantala”, pagpapakilala nito sa’min.

Sinamaan ko ito nang tingin. “Mukha ba kaming mga uhugin para kailangan ng bantay?”, diin kong bigkas sa kanya.

Napangiti ito. Bakit parang hindi ito napapagod ngumiti? Sinabi nito na babantayan niya kami para hindi daw kami tumakas. Dahil kapag ginawa daw namin iyon, malilintikan siya ni Hulyo.

Kumukulo talaga ang dugo ko sa tuwing naririnig ang pangalang Hulyo. Gusto kong kagatin ang leeg ng Hulyong iyon para mawalan ng hininga.

Lumabas na ang Hector at sinabing sumunod na daw kami para makapaghapunan na. Agad sumalubong sa’kin si Boggy na may bitbit na pagkain, kumakain ito ng cake na nakalagay sa isang plastic na baonan. Para itong musmos na bata at sarap na sarap na nagkakain ng ice cream.

Hindi ko maintindihan kung bakit ang gaan ng loob nina Kennan at Boggy sa Hector na ito. Tinitigan ko ang Hector at wala naman akong makitang palatandaan ng isang mamamatay tao.

Maraming tinanong ang Hector kina Kennan at Boggy kasama na ang mga edad namin. Humanga pa ito sa akin dahil para na daw akong matanda kung umasta at mag-isip.

Akala siguro ng Hector na makukuha niya ang aking loob ngunit hindi. At tama nga siya, alam ko na ang mag-isip nang tama, hindi na ako bata para mag-iiyak at mag-inarte. Ngunit sa sitwasyon namin ngayon, hindi ko alam kung hindi ako iiyak. Parang nakakulong kami sa bahay na ito lalo pa’t nang sinabi niyang may kasunduan daw si Hulyo na isinulat bago umalis. Basahin daw ito ni Hector sa amin.

Mga Kasunduan ni Hulyo sa mga —— (hindi ito binasa ni Hector ngunit nahablot ni Boggy ang hawak nitong papel)

1. Bawal lumabas ng kwarto

2. Bawal lumabas ng bahay

3. Bawal lumabas ng bakod

Itong tatlong kasunduan lamang ang kanyang binilin at tangang tao lamang ang gumagawa ng ganitong kasunduan.

At mga uhugin? Tang - ina lang! Eh mas nagmumukha pa ngang uhugin yung Hulyo kesa sa’kin eh!.

Nang matapos na kaming maghapunan, ininom na namin ang mga gamot. Pinatulog kami nang maaga nung Hector para daw makabawi kami ng lakas. At sa aming tatlo ngayon, ako lang ang gising na gising dahil iniisip ko sina Klang, Daryo at Jasper.

Maya-maya lang ay may narinig akong sasakyan na dumating. Nakapatay ang ilaw sa loob ng kwartong tinutuluyan namin kaya kita ko ang anino nung tao na kakapasok pa lang sa sala.

Nang lumapit na ito sa pintuan mismo ng kwarto, nagkunwari akong tulog. Nasa gitna ako nina Boggy at Kennan kaya ligtas ako. At hindi ako matutulog magdamag dahil kasama namin ang Hulyong ito sa loob.

Binuksan nito ang ilaw kaya mas nag-ingat ako na huwag gumalaw para hindi malaman na gising pa ako. At dahil sa kuryusidad, bahagya kong ibinuka ang aking mata at nakita ko ang Hulyo na nakahubad ng pang - itaas at sunod na hinubad ang suot na pantalon at nakita ko ang ari niyang nakalaylay. Nagsitayuan ang mga balahibo ko sa katawan!. Bwesit na Hulyo!.

Narinig kong ibinagsak nito ang sarili sa kama. Sandali? Matutulog itong nakahubad lang? O may plano kaya ito sa akin? Kaya nung gabi na iyon, magdamag akong hindi nakatulog.

END OF PAGBABALIK TANAW

Lumapit ako sa kinaroroonan ni Hulyo at umupo sa tapat niya. “Gusto mo?”, tanong nito sa’kin.

“Ayaw mo?”, dagdag nito.

Siraulo ba ’to? Tinanong niya ako kung gusto ko ba tapos nagtanong uli kung ayaw ko rin.

Nakadrugs ata ’tong unggoy na ’to eh!. Ngumit ito sa’kin kaya sinamaan ko ito ng tingin. “Alam mo, para ka talagang babae”, pati siya, nagulat rin sa kanyang sinabi.

Alam niyang may ibang kahulugan ang kanyang binitawan. Alam niyang ang aking ari ay kakaiba. Mas lalo ko siyang sinamaan nang tingin.

“Gusto mo bang pag-usapan?”, tinaasan ko ito ng kilay.

Kumunot ang noo nito. “Pwede bang huwag kang mag-asal babae?”, simangot nito.

“Ano bang pake mo?”, ngayon para na itong bulkan na sasabog na dahil sa pula ng mukha.

“Kapag hindi ka tumigil mag-asal babae, kakantutin na talaga kita”, nag-init ang tenga ko sa narinig.

Dagdagan pa ng ngiti nito, sarap binatin ng mga labi niya, ay talaga namang nag-uumapaw na ang galit ko sa Hulyong ito!.

“Biro lang. Bakit ba kasi, alam mo na, bakit ganun ang ano mo? Babae ka ba o lalaki?”, tanong nito sa’kin.

“Eh ano namang pakialam mo? Buhay ko ’to, katawan ko ’to, may magagawa ka?”, dahil sa sinabi ko, para na akong nag-aasal babae at napatawa pa siya. Marunong naman pala itong tumawa.

“Kapag nalaman ’yan ng iba, baka ikapahamak mo, kaya mas mabuti, sabihin mo nalang sa’kin ang totoo, makikinig naman ako, at nakakaawa ka naman eh”, tila ba nagmukha akong mahina sa mga sinabi niya.

Tinaasan ko na naman ito ng kilay. “May mamamatay na tao palang marunong maawa”, at dahil sa sinabi ko, naging seryoso ang mukha nito at tumayo saka iniwan ako.

Para akong nakonsensya sa naging pahayag ko sa kanya. Hindi ko alam, kahit na tatlong araw pa lang kami rito, wala naman akong nakitang ibang tao bukod sa’min. Marahil ay totoo nga ang sabi niya, na tutulungan niya kami, at hindi isusuplong kay Boss Amo.

Dahil sa nakonsensya ako, sinundan ko ito sa labas. Hindi ko siya nakita sa duyan na madalas niyang pagtambayan kaya binuksan ko ang isang pintuang nakasara. Nang makita ko na ang loob, may isang sofa na kulay pula, nakita ko siyang nakahiga doon.

“Gusto mo ba talagang malaman?”, nasa harap na niya ako at nakapikit ito habang nakayapos sa kanyang sarili.

Muli akong nagsalita. “Ayaw mo bang malaman?.”

Dinilat nito ang kabilang mata. “Ginagaya mo ba ako?”, tanong niya sa’kin.

“Alam mo Hulyo, kung nakangiti ka lang lagi, gwapo ka sana”, umupo ako sa paahan niya.

“Tapos kapag nakangiti ka, hindi ka nakakatakot tignan”, dagdag ko pa.

Bumangon ito at agad na hinawakan ang magkabila kong beywang upang hilahin ako papunta sa kanya. Dahil sa lakas niya, nagtagumpay siya sa gusto niya. Ngayon nakapatong na ako at magkalapat na ang mga dibdiban namin.

“Pwede ba kitang asawahin?”, gulat na gulat ako sa tanong niya.

“Hoy Hulyo, dose pa lang ako, at hindi ako burikat”, napakunot ang noo niya sa narinig.

“Bu-burikat?”, pag-ulit nito.

AN:

Burikat is a bisaya word means pokpok o bayarang babae.

“Ano na nga? Bakit ganyan ang ari mo?”, binalik niya ang tanong niya kanina.

“Hindi ko rin alam eh. Basta tanda ko, dinadala ako ng Lola Emang ko Kay Doc. Sebastian, sinusuri ako nito buwan-buwan ngunit nang mamatay ang lola, hindi na ako nakapunta kay Doc.”, panimula kong kuwento sa kanya.

“Eh bakit hindi ka ba sinasamahan ng iba mong pamilya?”, tanong nito.

“Naglayas ako sa’min”, deretso kong tugon.

Nakita ko na nagbago ang templa ng mukha niya. Parang alam na nito ang pupuntahan ng usapan.

“Kapag handa ka na, sabihin mo lang”, iyon ang huli niyang sinabi upang ilayo ang usapan namin.

“Pero sa ngayon, pwede ba kitang kantutin?”, pinalo ko ang kanang balikat niya.

“Hoy! Manyak ka, bata pa kaya ako!”, dahil sa sinabi ko, mas lalo niya akong niyakap at nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman ang isang bagay na unti-unti nang nabubuhay.

Magsasalita pa sana ito kaso biglang bumukas ang pinto at narinig naming sina Kuya Hector at Boggy iyon, may hinahanap. Kapag pumasok pa sila, makikita nila ang sofa at baka mahuli nila kami kaya mas yumakap ako kay Hulyo. Dahil sa ginawa ko, mas nagkadikit ang aming mga mukha tapos bigla niya akong hinalikan sa labi. At alam niyang hindi ako gagalaw kasi kapag ginawa ko iyon, malalaman nila Kuya Hector na nandito kami.

Kabanata VII

KABANATA VII

Tuyong Sugat

“Kuya Hector, pwede na po ba kaming umuwi? Medyo natuyo naman na ang mga sugat namin”, pakiusap ni Boggy.

Nasa sala kami, nanonood ng TV. “Ou nga po, sabik na sabik na rin po kaming makita ang aming mga kaibigan”, dagdag pa ni Kennan.

Napatingin ako kay Kuya Hector na nagbago ang templa ng mukha sa narinig. Ang kaninang nakangiti ay napalitan ng lungkot. Ako rin naman, napalapit na ang loob ko sa kanya, ngunit may mga kaibigan na naghihintay sa’min.

“Makiusap kayo kay Hulyo, huwag sa’kin. Alam niyo naman, bawal kayong magpakita sa bayan, baka malaman ng Boss Amo na buhay pa kayo”, pagpapaalala nito.

“Tol, ikaw na kumausap kay Kuya Hulyo”, utos ni Boggy kay Kennan.

Nagtulakan pa ang mga ito kaya tumayo na ako at iniwan ko sila. Pumasok ako sa loob ng kwarto at naabutan si Hulyo na galing banyo, nakatapis ng tuwalya, bagong ligo.

Hindi niya ako pinansin. Dahil siguro sa hindi ko ito pinagbigyan na gawin ang gusto niya sa akin noong nakaraang gabi. Natakot kasi ako dahil sobrang taba pa man din ng ari niya.

“Pwede ba kaming umuwi na?” , hindi ito tumingin sa’kin. ’‘Aalis nalang kami ng San Diego’’, dagdag ko.

“Gusto niyo bang mamatay? Alam niyo namang hindi pwede di’ba?”, saad nito.

“Kaya nga po magpapatulong sana kami para kuhanin sina Klang, kung ayus lang po sana sa inyo”, pinilit kong magtama ang mga mata namin kaso ayaw nitong tumingin.

“Hindi niyo kilala si Boss Amo”, pagbabanta nito.

“Eh Ano pong gusto niyo? Habang buhay nalang kaming magtago? Tapos pababayaan nalang namin sina Klang?”, humarap na ako sa kanya.

Dinampot niya ang puting t-shirt sa kama at isinakbit sa kanyang balikat. Bahagyang nagmarka ang mga nabasang parti nito dahil sa medyo basa pa ang kanyang katawan. Tumagas ang iilang namumuong butil ng tubig mula sa mga hibla ng kanyang buhok.

“Bakit? Ano bang gusto niyo?”, ngayon ay tumingin na siya sa’kin.

Padabog niyang sinuot ang pantalon at aksidenteng nahablot ang tuwalya dahilan upang ito’y malaglag. Nakita ko na naman ang ari niya ngunit umiwas naman ako agad. Parang wala lang sa kanya na makita ko ito, hindi man lang nailang.

“Pautangin niyo nalang po kami ng pera para aalis nalang kami rito”, suhestiyon ko.

Aalis na sana ito pero hinawakan ko ang kamay niya. “Sige na po, maawa naman po kayo sa’min”, saglit itong hindi kumilos.

“Please po” , humarap uli ito sa’kin, walang emosyon.

Tila sinusuri niya ako kaya natuyo ang aking lalamunan at napalunok ako ng laway. Agad ako nitong tinulak sa kama at hinalikan sa labi. Natatakot akong magpumiglas baka marinig kami sa labas. “Ano ba! Magtigil ka nga, umandar na naman ‘yang kamanyakan mo eh’’, tinulak ko ang dibdib niya ngunit malakas siya.

’‘Please’’, muli kong pakiusap sa kanya.

Nagpakawala ito nang malalim na hininga. ’‘Susubukan kong alamin ang kanilang kalagayan. Ngunit bawal kayong sumama, dito lang kayo’’, niyakap ko siya agad nang marinig ang kanyang sinabi.

Nang maramdaman kong biglang nabuhay ang ari niya, doon na ako kumalas ngunit hinila niya ako agad at napasubsob ako sa dibdib niya. Nagpumiglas na naman ako upang makawala ngunit wala akong nagawa.

’‘Yakap lang’’, tipid niyang sabi.

Dahil sa niyakap lang naman ako nito, gumanti na rin ako ngunit nahirapan akong yakapin siya dahil ang laki niyang tao. Nang maramdaman kong naninigas na ang ari niya, kinurot ko ang kanyang tagiliran.

’‘Yakap nga lang’’, tapos yumapos. ’‘Hanggang labasan’’, dugtong nito kaya hihiwalay na sana ako ngunit hinila na naman uli ako nito.

’‘Biro lang. Payakap nga lang saglit’’, at nagyakapan na kami.

Sabay kaming lumabas ng kwarto. ’‘Anong nangyari sa inyo? Nakahithit ba kayo?’’, tanong ni Kuya Hector kaya Nawala agad ang mga ngiti sa aming labi.

Sinamaan siya ng tingin ni Hulyo. ’‘Nagkantutan ba kayo sa loo––’’, agad na dinumog ni Hulyo si Kuya Hector at nang akmang tadyakan niya ito, kumaripas na ito ng takbo pababa.

Napagkasunduan namin na sasama ako kay Hulyo ngunit sa kotse lamang ako, bawal lumabas. Susunduin nalang daw namin sina Klang at dahalhin dito sa Eden. Natuwa sina Boggy at Kennan dahil napapayag ko si Hulyo na tulungan kami.

’’Sandali, parang si Klang ‘yun’’, pinahinto ko na muna si Hulyo dahil nakita ko si Klang sa may tapat ng Jollibee, namamalimos.

Pinarada niya ang kanyang sasakyan sa may parking lot. Nang bubuksan ko ang pinto, inawat niya ako. ’‘Di’ba sabi ko sayo dito ka lang?’’, paalala niya sa’kin. Kinabahan kasi ako, kaya nawala sa isip ko ang bilin niya.

Sinuot niya ang kanyang sunglasses. Tinuro ko ang kinaroroonan ni Klang, nasa gilid nang pasukan ng Jollibee. ’‘Ako na bahala, dito ka lang.’’

Nabuhayan ako nang pag-asa dahil nakita ko si Klang. Nakatutok lang ako kay Hulyo na papalapit na sa puwesto ng aking kaibigan. Nag-uusap silang dalawa at mamaya lang ay sumilip ito upang tignan ang aking kinaroroonan.

Habang papalapit na ang mga ito, palinga-linga ako sa paligid, nagbabakasakaling mahagip ng aking mga mata sina Jasper at Daryo. Binuksan ni Hulyo ang pinto sa likod ng sasakyan at nang makapasok na si Klang, agad itong yumakap sa’kin. Nahirapan pa kaming mag-akapan kaya lumipat na ako sa likod.

Nang mahimasmasan na kami, agad kong hinanap sa kanya sina Jasper at Daryo. ’‘Akala ko po ay magkasama kayo, dalawang araw na po silang umalis upang hanapin kayo’’, nakita ko ang pag-aalala sa kanyang mga mata.

’‘Humingi po sila ng tulong kay Mang Kanor’’, dagdag pa nito.

May nabanggit si Klang na nagsumbong sina Jasper sa isang mamang pulis kaya nung gabing iyon, pinaghahanap silang tatlo ng mga pulis. Mga ilang gabi raw silang palipat-lipat ng tinutulugan hanggang sa makapagdesisyon sila na humingi na ng tulong kay Mang Kanor.

Kinabahan ako sa kuwento ni Klang. Napatingin ako kay Hulyo at nabasa naman nito ang gusto kong sabihin sa kanya. Minabuti nalang namin na bumalik sa Eden.

’‘Sa tingin mo, hawak kaya nila sina Jasper at Daryo?’’, tanong ko sa kanya.

Wala akong makitang emosyon sa mukha ni Hulyo bagkus ay hindi na lamang ito sumagot at tinuon na lamang ang sarili sa pagmamaneho. Nakaunan sa’kin si Klang at tulog na ito. Napatitig ako sa sugat nito sa kanyang binti.

’‘Buhay pa kaya sila?’’, tanong ko kay Hulyo.

Hindi ito lumingon kaya’t alam ko na ang sagot. Kung kami nga ay halos hindi nakayanan ang pinaggagawa nila Sultan sa’min, paano pa kaya sila Jasper at Daryo? Sana ay nasa maayos na kalagayan ang mga ito. Huwag sana nilang maranasan ang malupit na pambababoy ng mga tauhan ni Boss Amo.

’’Klang?.“

“Klang? Klang ikaw nga!‘’, agad na pinagyayapos nila Boggy at Kennan si Klang.

Lumapit si Kuya Hector kay Hulyo. ’‘Ang bait mo talaga kamahalan’’, bulong nito kay Hulyo.

Parang namula ang mukha ni Hulyo nang tumingin ako sa kanya at ngitian ko ito. Alam ko, hindi sapat ang salitang salamat kaya’t nagpapasalamat pa rin ako dahil may kabutihan naman pala itong nakatago.

’‘Ho? Eh paano natin maililigtas sina Jasper at Daryo?’’, ­ tanong ni Kennan kay Hulyo.

Inakbayan ni Kuya Hector si Hulyo. ’‘Kamahalan, hindi magiging madali itong sitwasyon natin, paano kung malaman ni Boss Amo ––.’’

’‘Kaya’t kailangan ko ang tulong mo’’, pagputol nito sa sasabihin ni Kuya Hector.

’‘Alam mong hindi kita aayawan kamahalan kahit pa na kantutin mo a——’’, binatukan ni Hulyo si Kuya Hector at nagtawanan kaming lahat.

Kahit papano, napapatawa kami ni Kuya Hector at naiibsan ang takot sa aming mga puso. Dahil sa mga bata pa kami, sila nalang daw ni Kuya Hector ang gagawa ng paraan upang malaman ang nangyari kina Jasper at Daryo. Ngunit kailangan raw naming maging handa sa maaari naming malaman sapagkat walang sinasanto ang mga tauhan ni Boss Amo, lalo na ito.

’‘Salamat uli, Kuya Hulyo’’, naging seryoso ang mukha nito nang marinig niya na tawagin ko siyang kuya.

Ginulo nito ang aking buhok. ’‘Walang anuman prinsesa ko’’, nag-init ang mga pisngi ko sa sinabi nito.

Prinsesa ko

Prinsesa ko

Prinsesa ko

Natawa siya sa naging reaksyon ng aking mukha kaya piningot nito ang aking ilong. ’‘Mas nagmumukha kang babae kapag umuusok ilong mo sa inis’’, pang-aasar nito.

Sinamaan ko siya ng tingin. ’‘Biro lang, mahal kong prinsesa’’, humalakhak ito dahil mas lalong naningkit ang aking mga mata.

’‘Aba’y ang tatalim ng iyong mga titig mahal kong prinsesa! Ako’‘y iyong hari at gumalang ka!’’, dagdag pa nito.

’‘Paborito mo talaga akong asarin, unggoy na hari’’, at dahil sa sinabi ko, pulang-pula na ang mukha niya sa katatawa.

Nasa labas kami ngayon, sa tambayan niya na may duyan. Nakaduyan siya habang nakaupo naman ako sa sahig, sa may gilid niya. Sumandal ako sa kanyang bisig. Nagulat ito sa aking ginawa ngunit hindi naman nito inalis ang aking katawan.

’‘Gusto mo bang makarinig ng kuwento?’’ , inunan ko ang aking sarili sa kanyang mga paa.

Hindi ako sumagot dahil sa inaantok ako. ’‘Sa isang malayong-malayo na kaharian, may isang hari na naulila sa kanyang reyna’’, panimula nito.

Pinikit ko na ang aking mga mata dahil napagod ako sa byahe namin kanina. ’‘Nalungkot ang hari kung kaya’t sinikap niyang makabangon at makalimutan ang mahal niyang reyna’’, ang aking diwa ay nakikinig sa kanyang kuwento.

’‘Lumipas ang mga araw, natutunan rin ng hari na maging masaya dahil na rin sa sariling pagsisikap’’, kumunot ang noo ko sa narinig.

Pinagsisikapan pala ang lumimot?

’‘Natutunan ng hari na ang mabisang lunas ng kalungkutan ay ang pagtanggap sa katotohanan’’, hinayaan ko si Hulyo na magkuwento dahil parang maganda naman ang laman ng kuwento niya.

’‘Ang katotohanang walang permanenti sa mundo kung kaya’t naging matatag siya para na rin sa nag-iisa niyang anak na prinsesa’’, naubo pa siya sa tawa dahil alam niyang maiirita ako sa salitang iyon.

’‘At dahil sa pagtanggap niya ng katotohanan, gumaan na ang kanyang pakiramdam at’’, sandali itong tumigil dahilan para maibuka ko ang aking mga mata.

Alam niyang hinihintay ko ang dugtong ng kanyang kuwento. ’‘nanumbalik ang lakas niya’’, naramdaman ko ang pagpipigil ng kanyang tawa.

’‘Nang maging malakas na siya ——’’, tumigil na naman ito.

Hindi niya mabitawan ang susunod niyang sasabihin sapagkat natatawa na ito. Naiirita ako sa kanya pero nagpakawala muna ito ng isang malalim na hininga bago bigkasin ang mga salitang nagpasingkit muli ng aking mga mata.

’‘Ang bastos talaga ng bibig mo!’’, tatayo na sana ito ngunit nadaganan ko siya agad.

Kinikiliti ko siya ngayon at tawa siya nang tawa. Napaupo ako sa kanyang harap habang pinipilit na abutin ang kanyang bibig. Sino ba namang normal na tao ang magbigay ng kuwento pero kamanyakan pala ang laman.

Ito lang naman ang kadugtong..

’‘Nang maging malakas na ang hari, nakapagjakol na siya at kinantot niya lahat pati na ang kanyang anak na prinsesa’’, oh di’ba tarantado lang?

’‘Tama na, hindi ko na kaya’’, reklamo nito ngunit hindi pa rin ako tumitigil na kilitiin siya.

Natatawa na rin ako kasi hindi ito nanlalaban habang kinikiliti ko siya. Nauwi sa paghaharutan ang lahat hanggang sa hapong-hapo kaming dalawa. Nakahiga na kami sa sahig at hinahabol ang aming mga hininga.

’‘Gusto mo bang malaman kung gaano kadami ang tamu—–’’, tinakpan ko ang bunganga niya gamit ang aking palad.

Bigla siyang gumalaw at pumatong sa’kin. Hinawakan niya ang mga pulso ko upang hindi ako manlaban. Heto na naman si Hulyo sa kalibugan niya. Titig na titig ito sa akin nang may pagnanasa. Inilapit pa nito ang kanyang sarili na naging dahilan upang mag-init ang buo kong katawan.

’‘Gusto mo bang makatikim ng kantot ng hari?’’, grabeng kaba ang naramdaman ko nang marinig ko iyon.

Gusto ko ba?

Dati, takot akong makantot ngunit parang hindi na nanlalaban ang aking isip at puso? Tila nasasabik sa kung ano ang gagawin niya. Alam ko, hindi siya ang unang taong nagnasa sa’king puri ngunit handa akong isuko sa kanya iyon.

“Ayaw mo bang makatikim ng kantot ng hari?‘’, isa sa kakulitan niya ang pag-ulit ng tanong na iisa lang naman ang sagot.

Kinakabahan ako at ako’y tila nauhaw. Tuyong-tuyo ang aking lalamunan ngunit taliwa sa aking butas na namamasa na at pakiramdam ko, may dumaloy pa na parang makating likido mula sa loob.

Kay lapit na ng mukha ni Hulyo kaya mas lalong nag-init ang aking mga pisngi. Alam niyang ipinauubaya ko na sa kanya ang lahat kaya agad ako nitong siniil ng halik at naibsan agad nito ang aking uhaw. Nalulunok ko ang laway niya, at pati siya, nalulunok niya rin ang akin.

Hindi man ako marunong humalik, sinabayan ko siya dahil nakakadala ang ginagawa niya sa’kin ngayon. Huminto na muna ito tumitig sa’king mga mata. Ang kanyang mga mata’y tila nangungusap at kaiba sa karaniwang Hulyo.

“Pwede na ba kitang kantutin?.”

Halos sumabog ang puso ko sa kaba dahil sa pag-uunahan nang pagpipintig nito. Hindi ko alam kung anong isasagot ko kaya’t ngumiti nalang ako sa kanya. Humalik siya sa akin, kakaibang halik na para bang ramdam ko ang sinserong Hulyo.

Bumangon siya nang paupo at nakita ko ang hulma nang pagbukol ng kanyang harapan mula sa loob ng kanyang pantalon, ang kanyang sandatang handa na akong suungin.

Kinarga niya ako at napakapit sa bisig niya. Pumasok kami sa isang silid at alam ko na ang mangyayari. Kung noon ay takot ako, ngayon ay hindi na. Matapang na akong harapin ang kinatatakutan ko at handa na akong ibigay ito sa kanya. Kung noo’y nakita ko sa kanya si Tito Camero, ngayon ay siya na, si Hulyo, na alam kong ligtas ako.

Kabanata VIII

KABANATA XVIII

Ang Katauhan at Pinagmulan ni Delio

“

Papasukin

ko na dong ha, steady ka lang“, paalala ni Doc Sebastian.

Nakahiga ako sa ibabaw ng isang may kahabaang kama (maternity bed) na kasya lamang ang aking katawan. Pwede itong maayos pa nang pasandal pataas-pababa ngunit mas pinili ko na sa karaniwang ayos lamang.

Isang beses sa isang linggo ang libreng konsultasyon ko kay Doc. Sebastian, na kaibigan ni Lola Emang na nakatalaga upang subaybayan ang aking kalagayan. Tuwing araw ng sabado kami nagpupunta sa kanyang bahay.

Kahit na tinurukan ako ng pampakalma ni dok, naramdaman ko agad ang matigas na bagay na nakatutok na sa aking butas. Nakita kong namula ang leeg niya. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit may puting tela na nakaharang sa pagitan ng aking beywang at sa bandang pusunan niya sa tuwing ginagawa niya ito sa’kin.

Mabait na tao si Doc. Sebastian dahil binibigyan niya kami ng mga pagkain at inaabunuhan rin niya ang gastos namin na pamasahe sa tuwing pupunta kami sa bahay niya.

Sa tuwing ginagawa sa’kin ni Doc. ito, tila nag-iinit ang buo kong katawan. Noong una, naiilang talaga ako pero kalaunan, hindi na. Hindi kasi pwedeng hindi matutukan ang kondisyon ng aking kalagayan lalo pa’t nag-aadjust pa ang aking butas.

“Naku very good ’tong si Dodong La Emang

.

Sinusunod

ang utos ko

“, puri ni Doc. Sebastian sa’kin.

Hindi ko na maalala ang nangyari kanina dahil nakatulog na ako. Huli kong naalala, namanhid ang buo kong katawan at naramdaman kong nakapatong na sa’kin si Doc. Sebastian at parang gumagalaw siya sa ibabaw ko.

“Ang bait naman pala nitong apo ko! May regalo sa’kin ’to kasi

masunuring

bata!“, lumapit ako kay lola at yumapos.

“Oh, ayus ka lang ba?”, tanong ni lola sa’kin.

Parang ang hapdi ng butas ko ngayon at kumikirot pa. Ngayon lamang ako nakaramdam ng ganito. Parang medyo basa ang loob ko at tila ba pinasukan ng hindi ko alam kung ano. Mahapdi na masakit at nahihirapan akong humakbang.

Pinantayan ako ni Doc. Sebastian at ginulo ang aking buhok. “Sa

susunod

uli dong ah, huwag

magbibilad

sa araw para hindi

mangitim

“, hinimas nito ang aking braso.

May binigay siyang isang tablita na makakapawi daw ng pagod ng aking katawan. Nang inimo ko iyon, tila nahilo ako epektibo naman dahil naibsan ang hapdi ng aking loob.

Binigyan niya rin ako ng mga bitamina na kailangan kong inumin upang maging matatag daw ang aking sistemang panlaban (immune system).

“Salamat dok, mauna na po kami”, lumabas na kami ni lola.

Dahil sa tabi lang ng daan ang bahay nila dok, kaagad kaming nakapagpara ng jeep. “

Sandali

lang la,

nakalimutan

kong ibigay!“, pagtawag sa’min ni dok.

Mabuti na lamang at hindi pa nakaandar ang jeep. May inabot si Doc. Sebastian na puting sobre. Tinanggap naman iyon ni lola kahit hindi niya alam kung ano ang laman. Nang umandar na ang sasakyan, doon lamang niya nalaman na mga pera ang laman nito. Pati ako ay nagulat sa nakita.

“Lola, pwede na po ba akong bumalik sa

pag-aaral

ngayon

pasukan

? Mga

kaklase

ko po,

maghahayskul

na, ako nalang po ang

napag

-iwanan

“, lumapit ito sa’kin at niyakap ako.

“Ou naman apo, kasi very good ka na, at hindi ka na

sakitin

“, napangiti ako kay lola.

Mahigit dalawang taon na akong natigil sa pag-aaral dahil sa naging sakitin ako noong nagdaang unang taon dahil sa pagbabago ng aking sistemang panlaban (immune system). Grade 6 ako nang matigil ako sa pag-aaral at dose (12 years old) na ako ngayon, kaya kapag hindi pa ako nag-aral ngayon pasukan, ay ang tanda-tanda ko na sa grade 6.

“

Ayos

lang ho ba kayo la?“ hinimas ko ang likuran niya dahil inubo ito.

Napapansin ko, medyo matagal na ang ubo niya ngunit hindi naman nito pinapansin dahil dala lang daw ng panahon. Naalala kong may binigay nga pala si dok na pera.

“

Magpatingin

na ho kayo la, baka po

lumala

pa ’yan“, suhestiyon ko sa kanya na agad rin namang tinanggihan dahil wala kaming pera.

Napatitig ako sa kanya. “

Gamitin

niyo po ang

binigay

ni Doc. Sebastian“, deretso kong sabi.

“Ano ka ba,

ibabalik

natin ang pera na ’yan,

nakakahiya

sa tao, baka anong

isipin

“, tumayo na ito at nagtungo sa kusina upang maghanda na ng hapunan.

Medyo malayo-layo ang bayan kaya naabutan kami ng dilim bago makauwi. Mabuti na lamang at bumili na si lola ng lutong ulam upang kanin nalang ang ihahanda niya. Dahil sa kanina pa ako nagpipigil na maihi at para bang puno ang butas ko, nagmadali na akong pumasok ng banyo.

Sakto lang pagkapasok ko ng banyo, bumulwak ang aking ihi sa loob at nasalo ng aking brief, naihian ko ang aking sarili. Agad kong hinubad ang suot kong shorts at isinunod na ang aking brief.

Nagtaka ako sa anyo ng basa sa aking brief. Hindi naman pala ako naihi. Ngunit ano itong sobrang lapot na puting likido na aking inilabas?

Sa kuryusidad ko, kinapa ko ang malapot at malagkit na puting likido at inamoy. Muntik na akong mabahing sa amoy nito, kakaibang amoy na malansa.

Hindi ko nalang ito pinansin at naglinis nalang. Maaga pa akong gigising bukas upang tulungan si Lola Emang sa paglalako ng kanyang mga panindang daing.

Nang makalabas na ako ng kwarto, nakita ko si lola na nagsasandok na ng kanin. Tinulungan ko siya at ako na rin ang naglagay ng mga sa mga mangkok. Kumuha rin ako ng mga kubyertos.

Nagkuwentuhan kami ni lola habang kumakain. Naikuwento niya ang mga karanasan niya noong panahon ng pananakop ng mga dayuhan at isa siya sa nabihag ng mga hapones. Sobrang hirap daw ng dinanas nila.

Umabot ang kuwentuhan sa pagsusuyuan nina lola at lolo na nagkaroon sila ng tatlong anak, sina

Tita

Fina, Tito Camero at ang

bunsong

anak nila na hindi

nagkaroon

ng

pagkakataon

na makita ang mundo.

Naikuwento rin nito kung gaano kasipag si Lolo Isko. Nabanggit niya ang dahilan ng pagkasakit nito at sa pagpanaw. Hanggang sa mag-isa nalang siya dahil nagsibukod na ang kanyang mga anak, sina Tito Camero na nasa kabilang bayan at si Tita Fina na nasa Miranaw.

Naiyak ako nang sinabi niyang masuwerte siya dahil siya ang kumupkop sa’kin mula sa isang dalagang nabuntis at hindi pa handang maging ina.

Matagal ko naman na alam na hindi ko totoong kadugo sina lola ngunit wala akong naramdaman na iba ang turing nila sa’kin. Mahal ako ni lola at mahal ko rin siya.

Kahit na magtanong pa ako kung ano ang pangalan ng aking totoong ina, eh pati si lola ay hindi ito kilala sapagkat lumapit lang ito sa kanya upang magpatulong. At dahil sa may karanasan si lola sa pagpapaanak, siya ang tumulong na iluwal ako.

Napasarap ang aming kuwentuhan kaya nagligpit na kami ng pinagkainan at tinulungan ko si lola sa paghuhugas ng mga pinggan. Nang matapos na kami, pumasok na kami sa aming silid at natulog na. Iyon ang huling beses na narinig ko ang mga hagikgik ni lola at ng mga pangaral niya sa’kin.

“Dong,

tandaan

mo,

piliin

mo

laging

tumulong

kahit na sa

simpleng

paraan

lang“, at isa sa tumatak sa’kin na pangaral niya “

Alagaan

mo

lagi

ang sarili mo at ’wag na ’wag mong

ipagsasabi

sa kahit na sino ang

iyong

kaibahan

sa lahat.“

Kinaumagahan : Sa

Lamay

ni Lola Emang

Mugto ang aking mga mata. Kaninang umaga pa ako nag - iiyak. Wala akong kamalay - malay na hindi na pala kaya ni lola dahil sa katandaan niya. Nagising ako kaninang umaga na yakap-yakap niya ako ngunit hindi pala ito magigising pa.

“

Tahan

na ang

iyak

. Tignan mo si

inay

, nakangiti, ayaw

niyan

na

nag-iiyak

ka“, hinimas ni Tito Camero ang likuran ko.

Pinaupo niya ako. Kanina pa kasi ako nakatayo sa harap ng ataol ni lola, pinagmamasdan ito.

“Huwag kang

mag-alala

,

iuuwi

kita sa bahay, upang hindi ka mag-isa“, dagdag pa nito.

Napatingin ako sa kanya. “

Paano

po ang bahay ni lola?“, ngumiti ito sa’kin. “

Pauupahan

nalang natin ito upang may

pandagdag

tayo ng

gastusin

mo, lalo pa’t

mag-aaral

ka na uli“, muli akong lumuha sa kanyang sinabi.

Niyakap uli ako ni tito. Lumapit si Kuya Victor sa’kin, ang nag-iisang binatang anak ni tito. Inakbayan niya ako at nakatingin lang kami kay lola na parang natutulog lang.

Natapos ang araw at nailibing na rin si lola. Tinulungan ako nila tito na maghanda na ng mga gamit ko dahil aalis na kami kinabukasan. May kapit-bahay na inatasan si tito na maglinis ng bahay at iligpit ang mga gamit ni lola upang itago sa isang kwarto sa baba.

Yakap ang unan ni lola, tumatangis ako, nakatagilid ng higa paharap sa dingding upang hindi ako makita ng tito.

Naghihilik si Kuya Victor, katabi ko. Si tito naman, nasa papag lang, kausap si tita sa telepono.

“

Kamusta

naman si dodong? Pasensya na kayo at hindi ko kayo

madamayan

diyan“, anito sa kabilang linya.

“Ayus lang mahal, bukas,

luluwas

na kami ng bayan“, narinig ko ang malalim na buntong-hininga ni Tita Leobelle.

“May pera pa ba kayo diyan?

Padadalhan

ko nalang kayo“, tinanggihan ni tito ang alok ni tita.

“Basta

tumawag

ka lang kung hindi

magkasya

ang pera niyo ha. Sige

matulog

ka na“, bago patayin ni tito ang linya, nagpalitan sila ng salitang “I love you.”

Inayos ni tito ang paghihigaan niya. Bago ito humiga, kinumutan niya kami at bumalik na sa kanyang puwesto. Naghintay ako ng ilang mga sandali at nang marinig ko ang mga hilik ni niya, doon na ako nagtangis. Ngunit sa tuwing tumitigil sila ng hilik, hinihinaan ko ang aking paghikbi.

Ang sakit-sakit mawalan ng taong umaruga sayo at ipinaramdam ang pagmamahal kahit na hindi ko ito kadugo. Para na rin akong nawalan ng totoong lola. Patuloy lang sa pagdaloy ang aking mga luha hanggang sa napagod ang puso ko at dinalaw na ng dilim.

“Wala ka bang

nakalimutan

?“, tanong ni tito sa’kin.

Tumango ako sa kanya. Ayos lang na makalimutan ko ang ibang gamit ko huwag lang ang bigay ni lola na bonet kasi gawa niya ito. Hindi rin ako nakakatulog kapag hindi ko ito suot.

Huminto muna ako sa hagdanan at pinagmasdan ang aming bahay ni lola.

Naramdaman kong may humawak sa’king balikat, si Kuya Vic. “Huwag ka ng

malungkot

.

Pagdating

  natin sa bayan,

bibilhan

kita ng gusto mong

laruan

, ano ba gusto mong

ipabil

?.“

Nahiya akong sabihin kay Kuya Vic na wala akong hilig sa mga laruan. Lumaki akong si lola ang kasama at hindi naman kami naglalaro bagkus ay naghahanap-buhay, nagtitinda ng daing.

Bago ako bumaba, muli kong inalala ang mga magagandang alala namin ni lola. Tuwing umaga na nagdidilig kami ng mga halaman tapos sabay naliligo at tinulungan ko siyang maghanda ng kanyang mga paninda upang aming ilako. Nagkukuwentuhan, nagtatawanan, at tinuturuan akong magtahi.

Buhay na buhay pa sa aking isip ang mga alalang ito na tila kahapon lamang nangyari. Muli ko na namang naramdaman ang pagdaloy ng aking mga luha.

“Dong,

tahan

na, baka

mapaano

ka pa

niyan

. Ayaw ng

inay

na

nakikita

kang ganyan

di

’ba?“, pinantayan ako ni tito.

Niyakap niya ako. “

Halika

na,

kargahin

na nga kita baka

takbuhan

mo pa kami eh“, biro nito.

Nag-agawan sina Kuya Vic at tito na kargahin ako ngunit hindi ako pumayag. Habang humahakbang ako paalis sa aming bahay, tila ba may naiwan akong isang bagay na nagpapasikip ng aking puso, ang mga

alala

namin ni lola.

Ang unang linggo sa bago kong tirahan ay kay lungkot. Madalas akong naiiwan sa bahay dahil tuwing alas singko ang uwi ni tito at si Kuya Vic naman, minsan maaga umuuwi kapag half day lang ang klase. Tuwing sabado at linggo lamang kami nakakapaglaro ni Kuya Vic.

Minsan naman, hindi pumapasada si tito at nagkakaroon kami ng oras na magbonding. Pumupunta kami ng bayan, naliligo sa dagat, at paborito nilang bonding sa bahay ay ang mag-inuman.

Ilang buwan nalang, ay matatapos na ang klase at sa susunod na pasukan, mag-aaral na ako uli.

Masaya naman kasama sina tito at kuya ngunit nagbago iyon nang malaman nila ang aking lihim, na kakaiba ako sa lahat, ang aking pagkatao.

“Dong, bakit ganyan ang ari mo?”, muli nitong tanong sa’kin.

Lumapit si tito sa’kin at tinignan nang maigi ang aking ari. “

Ganito

ka ba

isinilang

?“, dagdag nito.

Namangha ito sa nakita. Akala ko kasi ay nakaalis na ito kaya’t nagmadali akong gawin ang ibinilin sa’kin ni Doc. Sebastian at Lola Emang, ang panatilihing maluwag ang aking butas, ang butas ng aking ari.

Sabi kasi ni Dok, kailangan kong gawin ito kahit isa o dalawang beses sa isang linggo gamit ang binigay niyang laruan na kulay puti na sakto lamang sa aking butas. Sabi ni lola, huwag na huwag akong magpapahuli sa kahit na sinong tao.

At dahil sa hindi na ako nakakapunta kay dok at malayo pa ito, ito lang ang ginagawa ko. Lalo pa’t simula noong lumipat ako ng tirahan, nahihiya akong sabihin kila tito na kailangan kong magpunta kay Doc. Sebastian at hindi rin nila dapat malaman ito.

“Kailangan mong gawin

iyan

upang hindi

magsara

ang

iyong

butas lalo pa’t

nagkakaedad

ka na.“

“Dong, huwag mong

ipagsasabi

ito kahit na

kanino

sapagkat

pwede mo itong

ikapahamak

.“

“Huwag mong

isipin

na kakaiba ka. Ikaw ay

espesyal

at

mayroon

mabuting

kalooban

.“

Ang mga

iilang

payo

ni lola sa’kin.

Iniharap ako ni tito. “Bakit hindi mo sinabi sa’kin ’to?”, tanong uli nito.

Nanginginig ako sa takot. pinahiga niya ako sa kama upang tignan uli ang kakaiba kong ari kung tunay nga ba daw ito.

“Alam ba ni

inay

ito?“, tumango ako sa kanya.

Wala naman akong nakitang galit sa kanyang mukha sa halip ay pagkamangha. Tuwang - tuwa pa ito at hindi halos mahiwalay ang tingin sa aking ari.

Nakita niya ang laruang bigay sa’kin ni Doc. Sebastian at nagulat siya. “Bakit may ganito ka?”, mas namangha siya nang sinabi ko sa kanya ang dahilan kung bakit kailangan kong laruin ang aking sariling butas.

“Tapos ka na bang

laruin

ang butas mo?“, tanong nito sa’kin.

“Oh sige, turuan mo nalang ako,

tutulungan

nalang kita, basta’t huwag mong

ipagsasabi

sa iba kahit pa kay Vic“, kahit na hindi pa ako pumayag sa gusto niya, ay inayos na ako nito ng higa.

“

Masakit

ba?“, tanong nito sa’kin.

Dahan - dahan lamang siya sa pag-atras abante ng laruan ko sa loob ng aking ari. Namumula ang leeg niya at pinagpapawisan na ito. Nakita kong napalunok pa siya ng laway na tila ba natatakam at titig na titig ito sa aking ari.

Maingat lamang siya sa ginagawa niya hanggang sa naramdaman kong hinihimas na nito ang aking mga hita. Hindi lamang basta himas kundi may kasama ring pagpisil. Ang mukha niya ay parang walang emosyon ngunit tutok na tutok sa kanyang ginagawa.

Simula nung araw na iyon, sinabi niyang siya na raw ang tutulong sa akin sa pagpapaluwag ng aking butas. Ginagawa niya rin ito tuwing gabi o kahit na nasa kabilang kwarto pa si Kuya Vic, palihim niya akong pinupuntahan sa aking silid upang paluwagin ako.

Halos araw-arawin na nga niya itong gawin sa’kin at mas lalo siyang namamangha dahil hindi naman daw ako lumuluwag kasi hindi masyadong mataba ang aking laruan.

Dumating ang araw na sinabi niya sa akin na mayroon naman daw siyang sariling laruan upang mas maging maluwag ako. At doon ko nalaman na ang laruang bigay sa’kin ni dok ay laruang burat pala, iyon ang sinabi sa’kin ni tito, ang laruang burat na

mayroon

din siya.

Kabanata IX

KABANATA IX

Ang Doktor Sebastian

Delio: Sa edad na tatlo (3 years old)

“Doc, ano ho ba ang sakit ng apo ko?”, tanong ni Emang sa kaibigang doctor.

Anak ito ng kanyang kaklase kaya’t dito siya humingi ng tulong upang suriin ang kakaibang kalagayan ng kanyang apo.

Ang buong akala ni Emang ay normal lamang itong kalagayan ngunit habang nagkakaedad si Delio, tila ba may hiwa itong nabubuo.

Dahil sa hindi naman namalayan ni Emang na may kaunting butas o hiwa pala sa babaan ng ari ni Delio, ipinagsawalang bahala na lamang niya ito kahit na alam niyang kakaiba ang apo dahil wala itong mga bayag sa ari.

“La Emang, wala hong sakit si Dodong,  mayroon siyang espesyal na

katangian

, ang

pagkakaroon

ng Intersex“, naguluhan ang matanda sa sinabi ng doktor kaya’t mas ipinaliwanag pa niya ito sa matanda.

“Ngunit lalaki naman ho si Dodong dok, tama po ba?”, tanong nito sa doktor.

“Ang

pagkakaroon

ng Intersex o

pagkakaroon

ng dalawang ari

ay

maaring

mabago

pa“, panimula nito.

Tutok ang matanda sa doktor.

“

Ngayong

nagsisimula

pa lamang ang

pagbabago

ng

katangian

ng ari ni Delio, kailangan pa

nating

suriin

at

hintayin

ito na mangibabaw ang kanyang sariling

pagkakakilanlan

.“

Walang halos pumasok sa utak ni Emang dahil mas nangibabaw ang pagkabahala.

“Ngunit kung gusto niyong

pigilan

at

pumili

ng

kasarian

para sa kanya, pwede naman ho, kailangan

operahan

si Dodong.“

Dala ng gutom, tuliro si Emang, at nakatingin lamang sa natutulog na apo.

“At ang

operasyon

ay

nangangailangan

ng malaking

halaga

dahil wala ho

tayong

sapat

na

kagamitan

dito sa

ating

bansa.“

Tila binuhusan si Emang ng malamig na tubig sa narinig. Saan siya kukuha ng malaking halaga upang maoperahan ang kanyang apo?

“Wala na ho bang ibang paraan dok?”, nagsimula na itong lumuha.

“Wala na ho la”, tipid nitong sagot.

“Ngunit huwag

kayong

mag-alala

la, sapagkat

malusog

naman si Dodong, hindi

sakitin

“, masayang tugon nito sa matanda.

Lumapit ang matanda sa kanyang apo. “

Ibig

niyo pong sabihin, hindi

mawawala

ang apo ko?“, niyakap na nito ang apo.

“

Opo

la. At huwag ko kayong

mag-alala

,

mananatiling

lihim ito sa pagitan

nating

dalawa.“

Niyakap muli ng matanda ang kanyang apo.

Lumipas ang mga buwan at taon, mas lalong nakitaan ni Emang na lalaki ang kanyang apo kaya’t natuwa ito. Isang beses sa ilang linggo sila nagpupunta kay Doc. Sebastian upang suriin ang pagbabago ni Dodong.

Alam ng doktor na gusto ng matanda na panatilihing lalaki ang pagkakakilanlan ng kanyang apo kahit na alam nitong mas nangingibabaw ang babaeng pagkakakilanlan ng ari.

Naiintindihan naman ng doktor na gusto ng matanda na lumaki itong hindi naiiba sa lahat kahit pa man may lihim itong dinadala, ang pagkakaroon ng ari ng babae at ari ng lalaki.

Dahil sa salat sa yaman ang matanda, hindi nito magawang dalhin sa ibang bansa upang paoperahan. At lingid sa kaalaman ng matanda, ay lalaki talaga ang kasarian ni Dodong na kailangan lamang ng operasyon upang maagapan ang namumuong hiwa na ari ng babae na kapag ito’y hindi naagapan, ay tuluyang bubukas at magkakaroon ng komplikasyon.

Sa kagustuhan na tulungan ng doktor ang matanda, nag-isip ito ng solusyon upang hindi mahirapan ang bata lalo na sa pag-ihi nito. Dahil sa hindi naman masyadong malaki ang butas ng kanyang hiwa, kailangan itong paluwagin upang makontol ang paninikip.

At doon nagsimula ang lahat. Na habang tinutulungan ng doktor ang batang si Delio, ay namuo ang isang pagnanasa, ang tawag ng laman.

Si Doc. Sebastian: Ang Kanyang Pagnanasa

“Magandang umaga ho dok”, bati ni Emang sa kanya.

Napatitig ang doktor sa apo nitong nakaupo sa silya, nakangiti sa kanya. Napatingin siya sa maiksing suot na shorts nito na kulay itim kaya lumitaw ang kaputian ng bata.

Tumayo na ang bata at nagmano ito sa kanya. “

Aba

,

nagbibinata

na itong apo niyo la ah! Sampu ka na

di

’ba? Tama ba ako?.“

Tumango ang bata at bumalik sa pagkakaupo. “Lola Emang, pwede ho bang

magpabili

sa inyo ng

pananghalian

natin“, utos nito sa matanda.

“Naku wag na ho, sa bahay nalang kami

kakain

nakakahiya

ho sa inyo“, pagtanggi ng matanda sa doktor.

“Sige na ho. Oh dong ano ba

pinakamasarap

na

luto

ni lola?“, ngumito ang bata at sinabi ang espesyal na ulam na gustong-gusto nito.

“Sige na la, nang makatikim naman ako ng

sinigang

mong baboy, yung malambot-lambot ba dong, na halos

maghiwalay

na ang isang parti ng laman at

taba

?“, tumango ang bata dahil sa tinuran ng doktor.

“

Opo

dong, ang sarap nun!“, pagsang-ayon ng bata sa kanya.

“Na sige,

maiwan

ko na kayo at ako’y

matatagalan

dahil

hahanap

ako ng

preskong

karne“, tinanggap ng matanda ang tatlong daan na inabot ng doktor.

Bago umalis ang matanda, binilin muna nito ang apo na huwag maglilikot. Natawa pa ang doktor dahil hindi naman malikot si Dodong. At sa isip niya, mapapadami siya ngayon.

Umalis na ang matanda at naiwan ang dalawa. “Oh tara na? Para naman maaga tayong matapos”, bumaba na ang bata sa upuan.

Nakahawak sa balikat ng bata ang doktor at nag-iinit ang kanyang katawan habang unti-unting nabubuhay ang kanyang burat na kagabi pa nagwawala dahil sa maitim na balak. Pinindoy niya ang lock button ng pinto upang walang makaabala sa kanila.

“Inumin mo muna ito, para makapagrelax ka”, tinaggap ng bata ang isang gamot at isang basong tubig.

Matapos malunok, ay puwesto na sa hinihigaan niyang maternity bed. Nakaramdam ng hilo ang bata at napapakurap na ito, inaantok na.

Inayos ng doktor ang puting tela upang matabunan ang kalahating katawan ni dodong at pati na rin ang babaan niya.

“Huhubarin ko na ang shorts mo dong ah”, pagpapaalam ng doktor.

Halos matuyo ang lalamunan ng doktor nang makita niya ulit ang napakagandang ari ng bata. Hinawi niya ang hiwa nito at gaya ng dati, kulay rosas pa rin at kay sarap dilaan.

Kinuha niya ang laruang burat. “Ipapasok ko na dong ah, steady ka lang.”

Pinasok na niya ang laruang burat sa butas ni Dodong. Napangiti siya nang makitang kumunot ang kilay nito kaya dinahan - dahan niya ang paglabas-pasok.

Nakita niyang unti-unti ng tumalab ang pampatulog na pinainom niya sa bata. Dahil sa maitim na balak, tinaasan niya ang gramo ng pampatulog upang mas maenjoy niya ang binabalak sa kanya.

Hinawi niya ang bukol ng ulo ng titi na nakausli sa masarap na hiwa ni Dodong. Sa ilang taong pagtitiis, matitikman na rin niya si Dodong, ang napakasarap na ari nito.

Hindi na nagdalawang isip ang doktor at ibinaba na ang sarili sa harap ng ari ng bata. Inamoy niya ang ari nito na mas nagpatigas ng kanyang burat.

Mas hinawi niya ang hiwa ng bata at dinilaan. Nag-iinit na siya kaya wala ng makakapigil pa sa kanya. Dila at sipsip ang pinaranas niya kay Dodong.

“Kung gising ka lang dong, tiyak masasarapan ka sa ginagawa ko sayo at sa burat ko”, pilyong sabi nito.

Ngunit anong mararamdaman ni Dodong? Tulog na ito.

Nagpatuloy sa ginagawa ang doktor at ang uhaw na kay tagal niyang tiniis, ay naibsan na. Nilulunok niya ang sariling laway na namumuonsa loob ni Dodong.

Sarap na sarap ang doktor kaya mas kinain pa niya ang ari ng bata. Madidiin at hayuk na hayuk. Sobrang tamis ng loob nito kaya’t hindi siya magsasawa sa pagsisipsip ng butas niya.

Dahil sa init, hinubad na niya ang suot niya pang-itaas at sinunod ang suot na pantalon, walang itinira pati brief nito. Habang dinidilaan at sinisipsip ang ari ni Dodong, naninigas lalo ang burat niya.

“Mamaya ka na

junjun

, hayaan mo muna akong mabusog sa napakatamis na katas ng batang ito.“

Sa isip ng doktor, nababaliw na ata siya dahil kinakausap niya ang sarili niyang burat.

“Urghh, grabe dong, ang sarap talaga ng butas mo!”, sambit nito.

Umuungol siya habang nilulunok ang sarililing laway niya kasama ng katas ng butas ng bata.

Dahil sa alam niyang malalabasan na siya, tumayo agad ang doktor at inalis na ang puting telang nakaharang. Kay gandang pagmasdan ng puting katawan ng bata at ang kulay tsokolate niyang burat at nangibabaw nang idinantay niya ito sa ibabaw ng ari ng bata.

“Tang-ina dong,

mabubuntis

ka ngayon“, ngiting - ngiti ito sa bata.

Kahit na basang - basa na ang butas ng bata, minabuti niyang duruan ang burat niya upang hindi niya masaktan ang butas niya.

Sumilay uli ang ngiti sa labi ng doktor lalo na nang ngumiwi ang mga labi ng butas ng bata. Kinakabahan ang doktor hindi dahil sa kasalanan niyang ginagawa kundi dahil sa sabik na itong makita ang burat na baon na baon sa butas nito.

“Tang - ina dong,

palalamanan

ko ng burat ko ang hiwa mo!“, at dahan- dahan na nga niya itong tinulak papasok.

Tuwang - tuwa ang doktor nang makiya niya na nahihirapan ang mga labi ng butas nito nang maipasok na niya ang ulo ng kanyang burat.

“Tang-ina,

malalabasan

na ata ako!“, saad nito.

Dahil sa kasabikan, hindi pa nga niya napasok nang sagad ang butas ni Dodong, ay sumirit na ang mga tamud niya dahilan upang mapatigil niya. Gusto niyang ipunla lahat sa loob ni Dodong kaya’t hindi siya gumalaw at pinapakiramdama ang sobrang kiliti.

Sabog na sabog na pasok na pasok ang kanyang malalapot na binhi sa loob ng ari ng bata. Tuwang - tuwa siya dahil may tumagas pa na tamud ngunit mas nakadagdag lamang iyon ng kakaibang sarap kaya’t itinulak na niya ang kabuuan ng kanyang burat!.

Naramdaman niyang parang may nabiyak sa loob ng ari ni Dodong. Kinabahan siya kaya’t hinugot muna nito ang aring baon na baon pa sana sa butas ng bata.

Nang mahugot na niya ang burat niya,  agad na dumaloy ang kanyang mayamang tamud. Napangiti siya nang lumabas na ang lahat ng tamud, ay sumunod naman ang malapot na dugo.

Kumuha siya ng tissue at nilinis niya ang butas ng bata. Nang alam niyang malinis na ito, tinutok niya uli ang kanyang burat sa butas ng bata.

Dala ng sarap, pumatong na siya sa ibabaw ni Dodong at kinadyot ito nang malaya. Baon na baon at wala na siyang pakialam kahit na mawasak pa nito ang ari ng bata.

Kahit na nilabasan na ang doktor, ay hindi kabawasan ng libog ang nararamdaman niya ngayon dahil sa masikip na butas ni Dodong.

Isinantabi ng doktor ang kasalanang ginagawa at nagpadala sa uhaw at tawag ng laman. Dinadala siya ng sarili sa isang lugar na tanging kiliti at sarap lamang ang mararamdaman.

Kasabay ng pagdaloy ng mga pawis nito sa katawan, ay ang pagbulwak ng mga katas niya sa loob ng bata. Mas binaon pa nito lalo ang burat upang mas pumasok sa pinakadulo nito ang kanyang mga tamud.

“Dahan-dahan. Sandali may

masakit

ba sayo?“, tanong ni Emang sa kanyang apo dahil nahirapan itong umupo sa silya.

“Kain na dong, upang

magkalakas

ka“, nakangiti ang doktor.

Sa isip nito, nawasak nga niya ang butas ng bata dahil hindi ito mapakali sa nararamdaman.

“Ang sarap naman pala ng

sinigang

mo la! Grabe

makakadami

ako nito!“, napatingin siya kay Dodong.

Dahil sa tagumpay ang nais nito, tila ba hindi ito nakaramdam ng gutom, busog na busog ito kasi natikman na niya ang perlas ni Dodong!

“Sige na apo, kain na nang

makauwi

na tayo“, paalala ng matanda sa kanyang apo.

Hindi naman mapakali si Dodong dahil sa kakaibang nararamdaman niya ngayon.

Natapos silang magtanghalian at nagpasyang uuwi na dahil baka maabutan sila ng gabi. Malayo - layo kasi ang kanilang uuwian kaya’t kahit na inanyayahan sila ng doktor na bukas na lamang umuwi, tinanggihan ito ng matanda.

“Oh, ayus ka lang ba?”, tanong ni Emang sa apo.

Nakaramdam ng hapdi sa butas si Dodong at kumikirot pa ito. Ngayon lamang siya nakaramdam ng ganito. Parang medyo basa ang loob niya at tila ba pinasukan ng hindi niya alam kung ano. Mahapdi na masakit at nahihirapan rin itong humakbang.

Pinantayan siya ni Doc. Sebastian at ginulo ang buhok. “Sa susunod uli dong ah, huwag

magbibilad

sa araw para hindi

mangitim

“, hinimas pa nito ang kanyang braso.

May binigay ang doktor na isang tablita na makakapawi daw ng pagod ng kanyang katawan. Nang ininom niya iyon, tila nahilo siya at epektibo naman dahil naibsan ang hapdi ng kanyang loob.

Binigyan niya rin ito ng mga bitamina na kailangan niyang inumin upang maging matatag daw ang kanyang sistemang panlaban (immune system).

“Salamat dok, mauna na po kami”, pagpaalam ng maglola.

Dahil sa tabi lang ng daan ang bahay ng doktor, kaagad silang nakapagpara ng jeep. “Sandali lang la,

nakalimutan

kong

ibigay

!“, pagtawag ng doktor sa kanila.

Mabuti na lamang at hindi pa nakaandar ang jeep. May inabot ang doktor na puting sobre. Tinanggap naman iyon ng matanda kahit hindi niya alam kung ano ang laman. Nang umandar na ang sasakyan, doon lamang niya nalaman na mga pera ang laman nito. Pati si Dodong ay nagulat rin sa nakita.

Kabanata X

KABANATA X

Bakal

na Kamay

“Papa, may retreat ho kami ngayong darating na lunes, at tatlong araw po iyon”, ani Kuya Vic, sa tapat ko.

Bahagyang gumuhit ang ngiti sa labi ni tito, habang ako, kinabahan. Naalala ko na naman ang tagpo namin kagabi, ang pagpipilit niya na ipasok ang sarili niyang laruan, ang kanyang burat.

“Sige nak, magkano ba kakailanganin mo?”, deretsong tanong nito, kinuha ang wallet at umupo ulit sa silya.

“Kasya na ho ang isang libo”, anito habang tinatapos ang kinakain.

Dumukot si tito ng pera at inabot sa kanya. “1,500 ’yan, baka kulangin ka, at may gusto kang bilhin”, ngumiti si kuya at nagpasalamat.

Tahimik lamang akong ngumunguya, napansin ito ni Kuya Vic. “Ayus ka lang ba bunso?”, tanong nito sa’kin.

“Bakit ang tamlay mo ngayon?”, tumayo ito at lumapit sa’kin.

“Wala ka namang lagnat, gusto mo ba ng ice cream?”, gusto ko mang ngumiti at manabik ngunit hindi ko magawa dahil kay tito.

Ice cream ang isa sa dinadalang pasalubong ni Kuya Vic sa’kin sa tuwing uuwi ito galing school. Minsan naman, cotton candy o kaya’y ice pop.

Inalis na ni kuya ang kamay niya matapos kapain ang noo ko kung may lagnat ba ako. Nang pumasok na si kuya sa banyo, naramdaman kong hinimas naman ni tito ang aking hita.

Kaya wala akong ganang sumagot kanina dahil panay ang himas ni tito sa’kin na minsan, pinapasok niya ang daliri niya sa hiwa ko.

Narinig kong binuksan ni kuya ang gripo sa loob ng banyo, nagsisimula na itong maligo.

“Bilisan mong kumain, papuluwagin na naman kita”, nag-init ang aking mga pisngi sa sinabi ni tito.

Ilang linggo na rin niya akong tinutulungan na paluwagin ang aking butas at na naiilang ako sa tuwing ginagawa niya iyon.

“Bunso, pakiabot naman ng aking tuwalya”, utos ni Kuya Vic sa’kin.

Dahil sa narinig, agad akong tumayo at nagtungo sa kwarto ni kuya. Mabuti nalang at naudlot ang ginagawa ni tito. Ipapasok na sana niya ang kanyang daliri sa aking butas kaya natigil ito.

Bago ako lumabas ng kwarto ni kuya, napapikit ako sa kaba, hindi ko kayang tumingin kay tito. Nakayuko ako habang nilalagpasan siya, deretsong naglakad patungong banyo.

“Kuya heto na p——”, hindi ko natuloy ang sasabihin ko nang makita kong hubo’t hubad pala si kuya kapag naliligo.

Mabuti na lamang at nakalikod ito sa’kin. “Kuya, heto na po ang tuwalya niyo”, nang humarap ito sa’kin, agad akong umiwas ng tingin.

Lumapit ito sa’kin at napasilip ako sa babaan niya. Hindi gaanong mataba ang ari ni kuya ngunit malaki rin ito. Kaiba nga lang kay tito na mabuhok. Namumula ang ulo ng burat ni kuya at hindi ito galit kesa kay tito na laging galit.

“Salamat bunso”, hinalikan ako nito sa pisngi gaya ng lagi niyang ginagawa sa’kin.

Nagtaka si kuya nang umatras ako matapos nitong idampi ang kanyang labi.

Sobrang init ng pakiramdam ko. Ngayon lamang ako nakaramdam ng pagkailang sa aking mga nakikita lalo na kay tito, ang kanyang burat na sabi niya ay masarap pampaluwag.

Niligpit ko na ang mga pinagkainan namin at hinugasan na ang mga ito. Gusto kong maging abala upang mawala ang gumugulo sa’king isipan.

Habang naghuhugas ako, hindi pa rin talaga ako mapakali. Kinakabahan ako at nag-iinit ang buo kong katawan.

Nangintab lalo ang pinggan dahil sa tagal kong pagkuskos at pagsabon. Tinapos ko na ito para pumunta na ng hardin para madiligan na ang mga ito.

“Pa, mauna na ho ako. Bunso, alis na ako”, paalam ni Kuya Vic sa’min.

Hindi ako sumagot, nagpatuloy lamang sa pagdilig.

“Dong, ako na ang maglalaba ng mga labahan ko ha, baka labhan mo na naman”, paalala ni tito sa’kin.

Kanya-kanya nalang daw kami maglaba dahil mabibigat ang mga damit nila.

Hindi ako sumagot, inabala ko ang aking sarili.

“Dong, baka magabihan ako mamaya, mauna nalang kayong kumain ha?”, napalingon ako sa kanyang kinaroroonan.

Nakabrief lang ito kaya nagulat ako.

Bagong ligo si tito at medyo basa pa ang kanyang mga buhok. Napahinto saglit sa harapan niya.

Nakatagilid kasi ito at kitang-kita ko ang namumutok nitong umbok na halos hindi na kayanin ng brief niya.

Hindi niya napansin na nakatitig ako sa kanyang babaan dahil abala ito sa pagkuskos ng towel sa medyo basa pa niyang mga buhok.

Luminon na ako dahil nakaramdam na naman ako ng kaba. Naalala ko na naman ang kanyang sinabi.

“Itong akin nalang gamitin natin na pampaluwag.”

Tila nanuot sa kalamnan ko ang mga salitang iyon.

Pumasok na ito sa loob at maya-maya lumabas na, nakabihis na ito. Puting t-shirt, pantalon at my isang puting face towel na nakasukbit sa balikat bilang pampahid niya ng pawis.

“Aalis na ako, kayo nalang bahala ni Kuya Vic mo sa inyong uulamin ha?”, utos nito sa’kin, tumango ako.

Pinagmasdan ko ang likuran niyang unti-unti nang lumalayo hanggang sa lumiko na ito patungo sa garahe. Narinig ko ang pag-andar ng sasakyan, aalis na ito.

Anim na buwan nalang, pasukan na, at makakapag-aral na ako uli. Sabik na akong matuto. Pinagdarasal ko, na sana, mababait ang aking mga kaklase .

Simula nang dumatin ako rito, paulit-ulit lamang ang aking ginagawa. Magdidilig ng mga halaman, magwawalis, maglilinis ng bahay, at minsan nilalabhan ko ang mga damit nila tito kahit ayaw nila kasi mabibigat daw.

Kahit na may mga batang hindi nag-aaral at naglalaro sa labas, hindi ako sumasali sa kanila dahil nasanay akong hindi nakikipaglaro, natatakot kasi ako na baka malaman nila ang aking kaibahan sa kanila.

Hindi naman ako naiinggit kasi pinalaki ako ni lola na may disiplina at nakakalaro ko naman ito, at higit pa sa isang kaibigan.

Umabot ang alas syete ng gabi (7:00 PM), wala pa rin si Kuya Vic at tito. Tapos na akong kumain kaya’t nagpasya akong maghilamos na muna, medyo malagkit pa ang aking katawan bunga ng mga pawis ko kanina sa pagbubunot ng mga damo sa bakuran.

Dahil sa ako lang naman mag-isa sa bahay, hindi na ako nagdamit habang maghuhugas ng katawan. At dahil parang naiinitan ako, minubuti kong maligo na lamang.

Sinabunan ko rin ang mukha ko at nakapikit lamang ako para hindi ko masabunan ang aking mga mata. Nilagyan ko rin ang aking leeg patungo sa balikat hanggang sa baba. Nang alam kong nasabon ko na lahat, nagbanlaw na ako.

Ramdam ko ang lamig ng tubig habang dumadaloy sa aking murang katawan. Sa tuwing naliligo ako at nakakaramdam ng lamig ng tubig, para akong dinadala nito sa katotohanang kay lamig ng aking pagkatao.

Alam kong kakaiba ako sa lahat lalo na ang aking tinatagong katauhanm ang pagkakaroon ng walang katulad na ari na minsan ko ring naririnig kina lola at Doc. Sebastian. Ngunit kahit pa man sa aking kaibahan, ni hindi ko maramdaman ang pandidiri o pagkailang ni lola sa’kin bagkus ay inaruga, minahal, at itinuring na apo.

Dahil sa malalim na pag-iisip, hindi ko namalayan na may isang taong nakatayo sa aking harapan. Lalo akong nanlamig at kahit na tabunan ko pa ang aking kabuuan, nakita na nito ang aking nakakubling katauhan.

Walang kurap itong nakatitig sa aking babaan. ’‘Dong, bakit ganyan ang hulma ng ari mo?’’, tanong nito na ikinatuod ko.

Dali itong lumapit sa’kin at pinantayan ako. ’‘Shhh, tahan na, huwag kang matakot’’, pagpapagaan nito sa’king sarili.

Hindi ko alam, kusa na lamang tumulo ang mga luha ko dahil sa pangamba. Maliban kay Doc. Sebastian at Tito Camero, alam na rin nito ang aking lihim. Niyapos ako nito at ipinaramdam na ligtas ako. Kahit nabasa ko na siya, hindi niya ito ininda.

’’Bakit ‘di mo sinabi sa’min na may dinadala ka palang takot? Pamilya mo kami, tanggap ka namin.’’

Pinaharap ako ni Kuya Vic. Hindi ako makasagot at patuloy lamang ako sa paghikbi. Pinahid niya ang mga luha ko.

’‘Tahan na, baka mapaano ka pa’’, tumayo siya at kinuha ang puting towel.

Nagulat siya nang bahagya akong umatras dahil lumapit siya sa akin. ’‘Magbihis ka na, baka may makakita pa sayo’’, anito at lumabas na ng banyo.

Habang nagpupunas ako ng basang katawan, hindi mawala ang kaba sa aking puso. Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Kuya Vic. Sabi ni lola, huwag akong magtitiwala sa kahit na sino lalo na sa aking lihim.

Nagpakawala ako nang isang malalim na hininga bago lumabas. Kinakalabog pa rin ang puso ko at para itong nanininikip dahil sa takot. Nakita ko sa mga mata ni Kuya Vic ang pagkabigla dahil sa nakita. 

Naabutan ko si Kuya Vic na nakaupo tapat ng mesa, may isang baso ng tubig na nakapatong sa ibabaw. Kinuha niya ang basong iyon at uminom. Nakita ko ang paggalaw ng gulung-gulungan niya habang nilulunok ang iniinom na tubig.

’‘Umupo ka’’, utos nito sa’kin.

’‘Alam ba ito ni lola?’’, tanong nito. 

Hindi siya tumitingin sa’kin, para itong nailang na tignan ako. Nakatitig lamang ako sa kanya na may seryosong mukha. Kinakabahan ako sa susunod niyang sasabihin. Namula ang magkabila niyang tenga.

’‘Alam nga ni lola. Maiintindihan ko naman. Pero sana, sinabi mo naman, para hindi ako mabigla. Sandali, alam ba ito ni papa?’’, dagdag nito.

Natutuyo ang aking lalamunan, parang ang hirap magsalita.

’‘Ou, alam na ni tito’’, kinakabahan kong sagot.

Napatitig ito sa’kin. ’‘Alam na? Ibig sabihin, bago pa lang niya ito nalaman?’’, tumango ako bilang tugon.

’‘Bakit ganyan ang ari mo? Babae ka ba?’’, tanong nito sa’kin, naguguluhan.

Babae ako? Napatanong rin ako sa aking sarili. Babae nga ba talaga ako?

Nalala ko ang sinabi sa’kin ni lola. Espesyal daw ako dahil sa pagkakaroon ng kakaibang ari. Hindi sinabi ni lola kung ako’y babae ba ngunit ang mga binibili niyang damit ay panlalaki. Pati ako, naguguluhan rin. Ano nga ba talaga ako?

’‘Hindi ko po alam’’, nagulat ito sa aking sagot.

’‘Paanong hindi mo alam? Wala bang sinabi si lola o kaya’y pinatingin ka man lang sa espesyalista?’’, napaiwas ako sa titig ni Kuya Vic.

Sasabihin ko ba sa kanya ang tungkol kay Doctor Sebastian? Ang lihim na komukonsulta sa akin upang suriin ang aking pagkakakilanlan. Maiintindihan kaya ni Kuya Vic na sa tuwing nagpupunta ako sa bahay ni Doc., ay pinapaluwag ako nito.

’‘Ang pagkakaalam ko ho, lalaki po ako, dahil nagdadamit po ako ng panlalaki’’, naluluha kong sagot.

’‘Pero dong, tignan mo ang sarili mo, alam kong alam mo ang ibig kong ipahiwatig. Kung lalaki ka, bakit may ganyan kang ari?’’, mas lalo akong naluha.

Lumapit ito sa akin dahil humihikbi na naman ako. Bakit ba ako nagkakaganito? Masyado akong iyakin na imbis na matuwa dahil hindi ko na itatago sa kanila ang aking lihim. At kahit na alam kong wala akong kasiguraduhan na matanggap nila ako, umaasa pa rin ako na hindi mag-iba ang tingin nila sa akin.

’‘Ano ka ba, tahan na, hindi ako galit, nagulat lamang ako, ngayon lamang ako nakakita ng gan–ganyang kalagayan’’, pinunasan niya ang mga luha ko at ngumiti.

’‘Hindi galit si kuya at huwag kang mag-alala, maipapangako kong walang ibang makakaalam nito.’’

Nagtungo si Kuya Vic sa lababo at kumuha ng isang baso at sinalinan ng tubig. ‘’‘Kumalma ka na, huwag ka ng matakot, pamilya mo kami, kuya mo ako.’’

Sa sinabi nito, gumaan bigla ang puso ko, nawala na ang isang parang mabigat na bagay na nakadagan rito. Ngayon lamang ako nakaramdam ng ligtas, at iyon ay kay Kuya Vic.

Pinakiusapan ko si Kuya Vic na huwag nalang ipaalam kay tito na alam na niya ang aking lihim. Ayokong magkaroon sila ng pagkailang dahil sa nalaman nito. Sinabi sa’kin ni kuya na aalamin niya ang ganitong uri ng kalagayan ng isang tao na mayroong kakaibang ari.

Ang buong akala ko ay magiging madali na ang lahat dahil may makakaintindi na sa’king kalagayan ngunit ito pala ang magiging dahil ug mabuksan ang kanilang pagnanasa, ang maging uhaw sa sariling pagnanasa.

Isang gabi, kung saan payapa ang paligid, tanging ang halinghing ng maliliit na tunog ng mga kasangkapan ang nagsilbing musika dulot ng hangin, ay ang malalim kong pag-iisip — Kakaiba nga ba talaga ako o isa itong sumpa?.

Nagising ako sa mga himas mula sa aking pusunan pababa sa aking pribadong parti ng katawan, ang aking pinakaiingatang lihim.

Pinakiramdaman ko kung sino ito. Dahil sa matapang na amoy ng alak, nakakasigurado akong si Tito Camero ito. Hindi ko man maaninag ang kanyang mukha, tiyak kong siya nga.

Kinakabahan ako sa ginagawa niya sa’kin lalo na nang maalala ko ang sinabi niya. “Alam mo bang mas magandang pampaluwag itong aking laruan?.”

Hindi mawala sa isip ko ang maumbok na parti ng kanyang babaan habang nilalaro niya ang ari ko gamit ang pekeng laruan ng isang ari ng lalaki, iyon ang akmang tawag daw sa bagay na iyon.

Gusto ko mang magsalita ngunit tila ba natutuyo ang aking lalamunan. Mas lalo akong kinabahan nang dahan-dahan niyang ibinaba ang aking shorts. Anong gagawin ko? Natatakot akong maglikha ng kahit na maliit na tunog dahil baka magising sa kabilang kwarto sa Kuya Vic.

Nang magtagumpay na si tito na ibaba ang shorts ko kasama ang aking brief, dito ako mas nakaramdam ng pakailang, kakaibang lamig ngunit ang mga himas niya ang nagsilbing pampainit.

Kinakabahan ako ngunit ang mga himas niya ang nagpapagaan sa aking takot. At maya - maya lamang, nakaramdam ako ng isang malapot na bagay na pinampahid niya sa ibabaw ng aking ari.

Dinampi, kinalat, at nilaro hanggang sa mamasa na nang tuluyan. Madilim man sa aking silid, bukas ang aking isipan sa kanyang ginagawa. Paano ako manlalaban? Baka magalit ito lalo pa’t nakainom ng alak.

Sandali itong tumigil. Narinig ko ang pagbagsak ng kanyang damit, naghubad ito. At dito ako nataranta, alam kong gagawin na niya ang kanyang binabalak. Dahil sa nakatihaya ako, para bang hinahayaan ng aking katawan ang kanyang ginagawa.

Maya-maya lamang ay pumuwesto na siya sa aking ibabaw. Nakaramdam ako ng hiya. Nanliliit ako sa aking sarili. Kahit na hindi niya hinubad ang aking pantaas na damit, hubo’t hubad pa rin ako sa katutohanang ang kanyang pagnanasa sa akin ay kanya ng gagawin.

Nakaramdam ako ng isang matigas na bagay na dumampi sa labi ng aking ari. Alam kong mataba iyon. At alam kong ari na nga ito ni tito. Hinagod niya ito na para bang sinasadyang ipasok nang kaunti. Grabe ang aking kaba, hindi halos makahinga.

Sa sobrang basa ng aking ari, hindi siya nahirapang ipasok ito. At nang makapasok na, doon ako nakaramdam ng sakit, na halos mabiyak sa dalawa ang looban ng aking ari.

Agad tumulo ang aking mga luha. Gusto kong sumigaw dahil sa sakit ngunit natatakot ako na baka magalit siya at magising si Kuya Vic. Hinayaan ko na lamang si tito sa kanyang gusto hanggang sa matapos na siya.

Kabanata XI

KABANATA X

I

Ang Kamalayan ni Delio

“Tito, ayoko na po, masakit na”, reklamo ko sa kanya.

Nakahiga ako ngayon sa ibabaw ng lamesa habang ang kalahating parti ng aking katawan ay nakataas, pinulupot ang aking mga binti, sa magkabila niyang beywang.

Hindi ko na halos mabilang pa ang ilang beses na ako’y iyutin niya, ito ang madalas niyang sinasabi, masarap daw akong iyutin.

“Ang sarap mo talaga dong, hinding - hindi sumisikip ang belat mo!.”

Isa ito sa mga katagang binabanggit niya habang ginagawa niya ito sa’kin. Kung noon ay gabi niya ito ginagawa, ngayon ay hindi na. Dahil kailangan ko rin namang magpaluwag baka sumikip ang aking butas.

“Mabuti na lamang at nandito ka, na may kakaibang ari, kaya hindi na ako mahihirapang maglabas ng libog!”, dagdag nito.

Kitang-kita ko ang maamo niyang mukha na namumula na dahil sa sarap.   May parti sa’king puso na gusto ang ginagawa niya ngunit nandidiri pa rin ako kahit pa man na hindi ko siya totoong tito. Mayroon pa rin akong respeto sa kanya.

“Sinong mas masarap, ako ba o si Kuya Vic mo?”, halos malaglag ang panga ko sa tanong niya.

Ou, nakantot na rin ako ni Kuya Vic. Sapilitan nga lang. Para akong alipin sa kanila, na parausan lamang. Kahit na dose anyos pa lamang ako, bukas na ang aking isipan, alam ko na kung ano ang ibig sabihin ng ginagawa nila sa’kin, at ito’y pambababoy!.

“Tito, ayoko na po talaga, masakit na po, hindi ko na kaya”, pagmamakaawa ko sa kanya.

“Gusto mo bang magalit si tito?”, diin nito.

“Patapusin mo muna tito, nasasarapan ka rin naman di’ba? Kunwari ka pa”, dito ako nagsimulang lumuha.

Alam ba ni tito ang mga winiwika niya? Sa tingin ba niya ayus lang sa’kin ang ginagawa nila? Na para bang sila ang may-ari ng aking katawan? Na kung gustuhin nila akong pasukin, ayus lang sa’kin?.

Ang mga tanong na ito ay iisa lamang ang sagot. Pang-aabuso, panggagahasa at paninirang puri. Na maaari silang makulong. Ngunit hindi ko kayang manlaban sapagkat kakaiba ako, hindi ako babae, lalaki ang aking pagkakakilanlan.

“Sa tingin mo ba, may maniniwala sayo? Wala uy!”, patuloy lamang sa paggalaw si tito.

Presko pa rin sa’king isipan ang isang sampal ng katotohanan na sinabi ni Kuya Vic.

“Kahit pa magsumbong ka sa mga pulis, gagamitin ka rin nila, kasi masarap ka! At imbis na tulungan ka, baka dun ka pa nga malaspag!”, malutong na sigaw ni Kuya Vic.

Ito ang pinakamasakit sa lahat. “Eh baka nga hindi ka na nila tantanan na kantutin eh! Kaya pagbigyan mo na ako dong, masarap naman ang burat ko di’ba?.”

Naubos na ata lahat ng luha ko. Akala ko pa naman, ay magkakaroon na ako ng kakampi, pero hindi pala. Nangyari na nga ang kinakatakutan ni Lola Emang. Na walang makakaintindi sa’king kalagayan bagkus ay aabusuhin at gagamitin lang.

“Kakantutin ka namin dong, paliligayahin, palulusugin gamit ang aming mga malalapot na gatas!”, isang malakas na tawa ang pinakawalan niya at patuloy pa rin ito sa paggalaw sa aking ibabaw.

Baon na baon ang burat ni Kuya Vic sa’kin. Kumpara kay tito, ang burat ni Kuya Vic ay sakto lamang kaya hindi masakit. Inaamin ko, masarap ang makantot ngunit hindi sa ganitong paraan, na para bang hindi ako tao, kundi parausahan lamang nila. Swerte na ang isang araw na hindi nila ako makantot nang salitan.

“Kaya wag kang mag-iinarte dong, hindi ka naman mabubuntis!”, halos tinusok nito ang kaibuturan ng aking puso.

Masakit, dahil tinuring ko silang pamilya ngunit hindi ko naman alam na magkakaganito sila dahil sa aking ari.

Nararamdaman ko na ang paghigpit ng aking butas sa loob. Sinasalubong na ang burat ni Kuya Vic na mas lalong nanigas at tumaba.

“Saluhin mo ’to lahat dong, iyong - iyo ito, tang-ina!”, at bumulwak ang madaming tamud sa aking loob.

Ou, alam ko na, na tamud ang tawag sa likidong lumalabas sa kanilang mga burat. At habang nilalabasan sila, tila ba nasasarapan na rin ako. Makati, masarap, at ibang sensyason na halos maduling ka na sa pakiramdam na iyon. Pero hindi ko gusto ang ginagawa nila sa’kin.

Sa tuwing nilalabasan si Kuya Vic, hinahawi nita ang aking hiwa upang suriin ang mga gatas niyang maayos na naipunla daw sa aking perlas. At sa tuwing aagus na ito mula sa loob, kanya itong dinidilaan.

At hindi lang basta dila, sinisipsip niya ang sarili niyang tamud at nilulunok. Masarap daw kasi ang tamud lalo pa’t masarap din ang aking teklat. Ito ang tawag niya sa aking ari. Ewan ko kung bakit teklat ang tawag niya rito.

“Gusto mo bang sabay naming kantutin ng Kuya Vic mo itong butas?”, bumalik ako sa sariling pag-iisip nang marinig ang boses ni tito.

Sa aking pag-iisip sa naging huling tagpo namin ni Kuya Vic, tila ba ginanahan na rin akong kantutin ni tito. Pero masakit talaga ang burat ni tito dahil sa sobrang taba at haba nito. Dagdagan pa na sobrang tigas at ang lakas bumayo, kaya mapapaluha ka nalang talaga.

“Sino nga kasi ang masarap sa’min?”, pangungulit ni tito sa’kin.

Hinimas niya ang aking puson dahil parang bumukol parti ng ibabaw ng aking ari dahil sa malusog na burat ni tito. Aliw na aliw ito sa ginagawa niya sa’kin.

Halos umuga na nga ang lamesa sa sobrang lakas nitong gumalaw. Minsan, papikit - pikit pa ito tanda ng sarap. Inaamin ko, nahuhumaling ako sa kaguwapuhan ni tito — makisig, maputi, at ang mga balahibo niya sa dibdib, nakakaakit tignan.

Gusto kong maranasan na para bang mahal nila ako ngunit tila ipinagkakait nila ito sa’kin. Nagbago sila bigla, naging marahas.

“Ou nga pala dong, may mga tropa akong mag-iinuman mamaya dito sa bahay, nasabi ko sa kanila ang tungkol sayo”, namutla ako sa narinig.

Mga tropa?

Ibig ba nito akong ebenta?

“Huwag kang mag-alala, magbabayad naman sila, tiba-tiba tayo nito!”, masaya niyang balita.

Halos manikip ang puso ko sa narinig. Kaya akong ebenta ni tito upang pagkaperahan?

Sunod - sunod na luha ang bumagsak mula sa aking mga mata. Hindi man lamang ito napansin ni tito at patuloy parin siya sa pagbomba sa’kin hanggang sa malabasan na siya sa loob.

Isinagad pa niya ito lalo hanggang sa maubos na ang lahat ng tamud niya. Pasok na pasok sa loob ko at hinayaan ko na lamang ito. Naiwan ako sa ibabaw ng lamesa at niyapos ang aking sarili.

Pawis na pawis ang noo niya at ngumiti. “Ang sarap mo talaga dong, hindi ka nakakasawa.”

Hinimas niya ang aking butas nang magsilabasan na ang mga tamud na umagos mula sa loob. Hinayaan niyang bumagsak ito sa sahig.

Hubo’t hubad na naglakad si tito patungo sa banyo habang ako, naiwang tuliro, kinakabahan sa maaaring mangyari sa’kin mamayang gabi. Narinig ko ang pagbagsak ng tubig mula sa nakabukas na gripo. Bigla akong nilamig.

Bumaba na ako ng mesa at pinulot ang shorts ko sa sahig. Kahit na basang - basa pa rin ng tamud ang aking butas, sinuot ko agad ito. Medyo makati pa sa loob ko ngunit nataranta ako nang may marinig akong boses sa labas ng bahay.

Nag-ayos na muna ako ng sarili bago lumabas. Pagbukas ko ng pinto, nakita ko si Doc. Sebastian, ang unang taong kinamumuhian ko.

“Grabe ang layo pala ng bahay niyo, kumusta ka na?”, lumapit ito sa akin at hahawakan na sana ako sa balikat ngunit umiwas ako.

“Mag-isa ka lang ba? Sino kasama mo rito?”, dagdag pa niya.

Luminga-linga siya, sinusuri ang paligid na tila ba namangha. “Pasensya ka na ah, ngayon lamang kita nadalaw. Nagtanong - tanong pa kasi ako kung saang ba bayan ka na nakatira. Mabuti na lamang at may nakapagsabi.”

Nagtaka ito dahil hindi ako sumasagot. Lahat ng galit ko ay nabuhay. Siya ang kauna-unahang taong inabuso ang aking katauhan. Kaya pala madalas na turukan ako ng pampatulog, upang gamitin ako. Kung hindi lamang ako inabuso nila Tito at Kuya Vic, hindi ko malalaman na noon pa man, may umaabuso na pala sa’kin.

“Ayus ka lang ba? Grabe ang tangkad mo na ah, at mas pumuti ka pa”, panay ngiti ito ngunit hindi ako gumaganti.

Lumayo ako nang kaunti sa kanya. Siya na mismo ang umupo sa silya at umupo na rin ako.

“Bakit po kayo nandito?”, nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha sa aking tanong.

Bumaba ang tingin niya sa aking harapan, sa mismong ari ko na minsan na niyang binaboy rin. Nandiri na naman ako sa aking sarili.

“Ah saglit, may ibibigay ako sayo, di’ba magpapasukan na?”, may kinuha siya sa bag niya, isang puting sobre.

“Nandiyan na rin ang PSA mo, nakalimutan ko kasing ibigay kay Lola Emang ’yan”, nilapag niya ito sa maliit na table.

“Salamat po”, tipid kong tugon sa kanya.

“Dong, sino ’yan?”, boses ni tito, papalapit na ito sa’min.

Nakabrief lang si tito na lumabas, nailang ako, pati na si Doc. Sebastian. May sumilip na mga buhok mula sa loob ng brief ni tito, kaya mas nailang kami sa kanya ngumit tila wala ma lang itong naramdamang hiya.

Napalunok ng laway si dok dahil sa bukol ng brief nito. “Oh Dong, sino ’to? Kaano - ano ho kayo ni Dodong sir?”, tanong ni tito sa kanya.

Tumayo si Doc. Sebastian at nagpakilala. Matapos nilang magkamay, pumasok uli si tito upang magpaalam na magbihis na muna. Naiwan kaming dalawa ni dok sa sala at tahimik lamang ako habang siya, panay sabi na ang laki na ng ipinagbago ko.

“Gusto mo bang magpacheck up ngayong linggo? Kukuhanin nalang kita rito”, anunsyo niya.

Sasagot na sana ako ngunit biglang lumabas si tito, nakabihis na. “Naku dok, hindi na kailangan, kami na ho bahala kay Dodong.”

Pati si dok, nagulat rin. Alam kong alam na nito ang ibig sabihin ng binitawang salita ni tito. Namula pa si dok nang may binulong si tito sa kanya at tama lamang ang lakas nito upang marinig ko.

“Maluwag na ho si Dodong dok”, nag-init ang aking magkabilang pisngi sa narinig.

Namutla si dok, dahil si tito rin ang nagpaalala sa’kin na tama nga siya, lihim akong kinakantot ni Doc. Sebastian.

Tumayo na si Doc. Sebastian at natarantang magpaalam na. Bago siya umalis, binigyan niya ako ng isang babalang tingin mula sa puting sobre na inilapag niya sa table. Hindi naman ito napansin ni tito kaya dinampot ko ito kaagad.

Nagpaalam na si tito upang mamasada na. Nang alam kong nakalayo na si tito, agad akong pumasok sa loob at binuksan ang puting sobre. Ang loob nito ay may limang libong pera kasama na ang aking PSA.

Walang pagdadalawang isip na pumasok ako sa loob ng aking kuwarto at kumuha ng tatlong pares ng damit at ipinasok ko sa aking backpack.

Kinuha ko ang picture frame namin ni lola at ipinasok rin sa aking backpack. Buo na ang loob ko, aalis ako rito, maglalayas ako. Gusto kong maging malaya, gusto kong umalis sa empyernong buhay na ito.

“Good morning”, bati sa’kin ni Hulyo.

“Masarap ba tulog mo?”, dagdag nito.

Ang bango ng taong ’to, sarap yapusin. Hinalikan niya ako sa labi. Hindi naman ako nag-inarte, syempre gumanti na rin ako. Para na kaming magjowa.

“Masakit pa ba?”, namula ako sa tanong niya.

Naalala ko bigla ang ikalawang beses na pagpasok niya sa butas ko. Nahihirapan man ngunit nagtagumpay siyang pasukin ito.

“Hindi ba masakit?”, pag-aalala nito.

Aba! Marunong naman pala itong mag-alala. Napansin niya kasing parang napunit daw ang loob ng ari ko. Sino ba namang hindi mapupunit eh ngayon lamang ito pinasok, at sa ari pa talaga niyang sobrang taba at haba.

“Okay naman na ako”, deretso kong tugon sa kanya.

Nagulat ako nang inalis niya ang kumot na nakapulupot sa’kin. Ngayon ko lang naalala na wala pala akong suot na pang-ibaba. Nakalimutan niya ata akong bihisan. Huling naalala ko, napagod siya dahil tatlong beses ba namang labasan sa loob ko nang walang hugutan!.

At magdamag ba namang nakabaon ang burat niya sa loob ko. Parang naglabas nga ulit ito eh kasi parang makati at basa pa ang loob ko.

“Sorry, hindi nakapagpigil, kinant—–”, naputol ang sasabihin niya nang may kumatok mula sa labas.

Tinulungan niya akong magbihis at nagkunwari akong tulog, tumalikod sa kanilang dalawa.

“Alam na ni Boss Amo”, boses ng kausap niya.

Lumabas sila ng kwarto. Lahat ng kasiyahan ng puso ko ay napalitan ng takot.

Alam na ni Boss Amo?

Ang alin?

Na niligtas kami ni Hulyo?

May pag-aalinlangansa aking puso. Kung alam na nga ni Boss Amo, marahil, papunta na ang mga tauhan nito.

Paano kong hindi kami ipagtanggol ni Hulyo?

O kaya’t, isuko kami sa kanila, lalo pa’t nakuha na nito ang gusto niya sa’kin.

Grabe, halos sumikip ang dibdib ko, hindi ko malaman ang unang hakbang na gagawin.

Dali akong bumangon upang tawagin sina Boggy. Kailangan na naming umalis. Nang buksan ko ang pinto, sinalubong ako ni Hulyo.

“Kailangan na nating umalis.”

Kabanata XII

Kabanata XII

Uhaw

sa

Katas

“Saan ho tayo pupunta Kuya Hulyo?”, tanong ni Klang sa kanya.

“Sa probinsiya namin, doon, hindi tayo matutunton ni Boss Amo”, deretsong tugon nito.

“Paano ho si Kuya Hector?”, tanong uli ni Klang.

“May pamilya si Kuya Hector mo rito, hindi siya maaaring sumama, siya rin ang magsisilbi kong mga mata.”

Nasa front seat ako. Ramdam ko ang kaba ni Hulyo lalo na nang may makasalubong kaming itim na van, nataranta siya nang bahagya.

“Sigurado ka ba sa gagawin mo? Pwede mo naman kaming iwanan nalang sa terminal at kami na ang magpapasya kung saan tutungo”, lumingon ito sa’kin, wala akong mabasang ekspresyon ng kanyang mukha.

“Alam ko ang ginagawa ko”, iyon lamang naging tugon niya.

Nang makalagpas na kami ng subdivision, medyo nakampanti na kami. Kailangan na muna naming mahanap si Daryo at pati na si Jasper, upang maisama namin sa probinsiya.

“Saan ba madalas magtambay si Daryo?”, lumingon ako kay Klang, na kasalukuyang kumakain ng tsokolate.

“Sa simbahan po Kuya Dong.”

Nasa tapat na kami ng Jollibee, pinarada na muna ni Hulyo ang sasakyan. Wala pang masyadong tao dahil alas syete pa lamang ng umaga.

“Dong, paano kung hindi natin makita sina Jasper at Daryo?”, nakaramdam ako ng takot sa tanong ni Boggy.

Tila nagpabanggaan sa magkabila kong tenga ang sinabi niya.

Paano nga kung hindi namin makita ang aming mga kaibigan?

At paano kung nadakip sila ng mga tauhan ni Boss Amo?

“Kuya Dong, si Kuya Daryo!”, agad kaming napalingon sa sinabi ni Klang.

Paika-ikang naglakad si Daryo palabas ng isang karenderya. Madaling nagpaandar si Hulyo ng sasakyan.

“Kuya Daryo!”,

Napalingon agad si Daryo nang marinig nito ang sigaw ni Klang. Bahagya itong nagulat ngunit napaluha agad nang makita niya kami.

Nakita ko ang mga pasa nito sa katawan. Mas nakaagaw pansin sa’kin ang tila pumutok na ibabang parti ng kanyang labi.

“Nasaan si Jasper?!”, bungad ko sa kanya nang makapasok na siya sa loob.

“Sumama po si Jasper sa kanyang kaibigan, hindi ako sumama dahil alam kong babalik kayo.”

Nagyakapan kaming lahat, galak dahil sa wakas ay kumpleto na kami maliban kay Jasper. Kampante naman daw si Daryo na ligtas ito.

May mga naikuwento si Daryo patungkol sa nangyari sa kanya, sa mga pasang kanyang tinamo. Gumaan naman ang pakiramdam ko dahil hindi naman pala ito nadakip ng mga tauhan ni Boss Amo.

Naikuwento namin sa kanya na aalis kami ng San Diego sapagkat hindi na kami ligtas sa bayan.

Lumipat ako sa front seat at pasimpleng tinignan si Hulyo, ngumiti nang bahagya bilang pagpapasalamat. Kinilig pa ako nang hawakan niya ang aking isang paahan, at ngumiti ito.

“Matulog ka na muna, para may lakas ka mamaya.”

May lakas? Mamaya? Alam niyang naguluhan ako sa sinabi niya ngunit nang maintindihan ko na ang ibig niyang sabihin, sinamaan ko siya ng tingin, natawa ito sa aking inasal.

“Seryoso, matulog ka nga, malayo - layo pa ang byahe natin.”

Nag-ayos ako ng sarili, sinandal nang maigi ang likuran upang hindi sumakit ngunit kumunot ang noo ko nang tinapik niya ang kanan niyang paa — senyalis na doon niya ako pahihigain.

Alam ko ang binabalak nito, pero tulog naman na ang aking mga kaibigan.

Maingat akong humiga sa paahan niya. Nailang ako nang masagi ko ang bukol sa kanyang harapan. Tila nag-init ang aking mga pisngi lalo pa sa sinabi niya.

“Nakasuso ka na ba?.”

Heto na si Hulyo, ang kanyang libog.

Inaamin ko, gusto kong subukan ngunit baka magising nga ang aking mga kaibigan, ano nalang sasabihin nila.

Nang mapansin ni Hulyo na kinabahan ako sa sinabi niya, hinimas niya ang aking pisngi.

“Huwag kang mag-alala, first time ko rin”, paanong first time?

Natawa siya sa reaksoyon ng aking mukha, alam niya ang tingin kong hindi makapaniwala. Sa libog ba naman niya, imposible!

“Natatakot kasi ako, baka kasi kagatin maputol”, naubo ako sa narinig.

Seryoso ba ’to? Paanong mapuputol? Grabeng takam naman ng gagawa nun.

“Sige na, promise suso lang”, para itong bata sa inaasal, buti nalang guwapo ’to, pagbigyan nalang.

Nanginig ang kamay ko nang bigla niya itong ipinatong sa kanyang harapan. Ang lakas ng tibok ng puso ko. Nakahawak naman na talaga ako ng ari, kay Tito Camero, ngunit hindi pa ako nakasuso.

Panay kantot lang naman ginagawa nila Tito Camero at Kuya Vic sa’kin, kasi nga masarap daw ang ari ko, hindi marunong magluwag.

“Hindi ako marunong”, deretso kong saad nang ilabas na ni Hulyo ang ari niya.

Grabe! Muntikan na akong mabahing sa amoy ng ari niya — hindi naman maamoy na nakakasuka, maamoy na mabango na parang hindi mo magugustuhan pero parang gusto mo. Magulo ba? Try mo mang-amoy ng ari ng lalaki, na pinagpawisan.

“Dilaan mo, ikaw bahala, basta ba huwag mong kagatin”, natawa siya sa sinabi niya.

Kagatin? Grabe naman, ano tingin nito sa’kin, gutom sa burat?

Nakilit siya nang inamoy - amoy ko ito ngunit hindi ko pa naman hinahawakan. Medyo matigas na ito. Nakasandal ang katawan ng burat niya sa aking ilong kaya amoy na amoy ko ito.

Ang kulay ng balat ng ari niya ay katamtaman lamang ngunit medyo mapula lalo na sa ulo niya.

“Hawakan mo naman, baka magtampo ’yan”, Natawa ako sa sinabi niya.

Nahirapan akong hawakan ito dahil sa katabaan kaya sinandal ko nalang ito sa aking pisngi.

Kinuha ni Hulyo ang jacket niya upang ilagay sa gitna, sa butas sa pagitan ng magkabilang upuan namin. Mahirap na, baka mahuli kami.

Narinig ko ang mahinang ungol niya nang dilaan ko ang uluhan ng burat nito. Medyo maalat pala ang burat, pero hindi naman masama ang lasa. Inulit ko pa ito at umungol na naman siya.

Sinubukan kong sipsipin ito at iyon ang naging dahilan upang hawakan niya ang aking batok para alalayan ako sa ginagawa.

“Tang-ina, ang sarap pala susuhin”, isang malutong na mura ngunit masarap sa pandinig.

“Subukan mong isubo habang sinisipsip, parang masarap”, pautal - utal ito kung magsalita.

Sinunod ko ang gusto niya, na ngayon, medyo humihigpit na ang hawak niya sa aking batok. Kinabahan ako baka napaano siya kaya huminto muna ako pero diniin niya ang ulo ko dahilan upang masubo ko ang burat niya.

Nalasahan ko na naman ang maalat na sarap, nakakaadik, para akong naaliw sa ginagawa namin ngayon lalo pa’t may halong kaba sa paligid dahil may mga kasama kami.

Halos kalahati na ng burat niya ang nasubo ko kaya medyo sumikip ang aking bibig lalo pa’t hindi naman kalaparan ang aking labi.

Rinig na rinig ko ang mga buntong - hininga ni Hulyo, tanda ng sarap. Parang kumibot ang loob ko sa naririnig, namamasa na ang ari ko na medyo makati.

Habang sinusubo ko ang burat niya, sinubukan kong dilaan nang paikot - ikot ang uluhang parti na tila ba nilalaro.

“Tang-ina, ang sarap niyan, Urghh, sarapan mo pa mahal ko”, kumunot ang noo ko sa narinig, pati siya natawa rin.

Ang baduy ng mahal ko! Daig pa namin mag-asawa.

“Malalabasan na ata ako”, kahit naman hindi niya sabihin, alam kong malalabasan na siya dahil kanina pa siya nanginginig.

Kabisado ko na kasi ang palatandaan sa tuwing lalabasan na sila, na halos manginig na ang buong katawan at mas titigas ang burat nila tapos pipintig - pintig.

“Lunukin mo ha?”, paalam niya.

Lunukin? Ang tamud niya?

Alam ko, parang nakakadiri ngunit espeyal naman itong taong gustong magpalunok ng gatas niya, lalo pa’t ang dami ko ng utang sa kanya.

Ou Hulyo, lulunukin ko lahat, walang ititira.

Habang himas - himas niya ang aking pisngi, patuloy pa rin ako sa pagsuso ng burat niya sabay sipsip at dila. Sobrang tigas na pati ng burat niya, at nahihirapan na ako, nangalay na ang aking bunganga.

“Lalabas na mahal, please huwag mo munang lunukin ah? Gusto kong makita ang mga babies ko sa loob ng bibig mo.”

Palihim akong napangiti sa sinabi niya. Ako man din, gusto kong makita ang hitsura ng tamud niya.

“Malapit na mahal, please susuhin mo pa ako, chupain ko ang oten ko”, nag-init ang mga pisngi ko sa narinig.

Para akong nahiya dahil ang laswa pakinggan ngunit si Hulyo to eh, masaya akong napapasaya ko siya kahit pa man ang weird isipin na tila ba pumapayag ako dahil sa tinutulungan niya kami.

Ngunit kahit na hindi pa man kami lubusang magkakilala, sapat na dahilan  na ito upang pagkatiwalaan ko siya. Sana, hindi ito magbago, na kahit na ganito ako, hindi babae pero umaasa pa rin ako na hindi niya ako paglalaruan.

O di’ba ang demanding ko sa parti na nag-aasal espesyal na tao ako sa buhay niya. Pero wala namang mawawala di’ba?

Kung bibigyan kami ng chance na magkasundo, na asawahin niya ako, grabe lang haha, ang layo ng imahinasyon ko, alam kong malabo ito, na mahalin niya ako.

Bukas naman na ang pananaw ko sa depinasyon ng pagmamahal. Tanggap kong iba ako, hindi ako babae, nagkataon lamang na ang ari ko ay kakaiba ngunit naniniwala naman ako sa true love.

“Ayan na mahal, please chupain mo pa nang chupain, ang sarap”, ang boses ni Hulyo ang malambing na tila ba nagmamakaawa na hindi ako timigil.

Dahil sa sinabi niya, mas pinagbutihan ko pa ang pagchupa sa oten niya hanggang sa maramdaman kong mas tumataba na ito.

Kung gaano kalakas ang pintig ng puso ko, ganun rin kasikip ang aking bunganga dahil sa lalong pagtaba ng katawan ng burat niya.

Alam kong iilang segundo nalang, lalabasan na siya. Kinakabahan pa naman ako dahil baka hindi ko magustuhan ang lasa ng tamud ngunit bahala na!

Mas humigpit ang hawak ni Hulyo sa aking batok. Ang mga malalalim niyang hininga ay maganda sa aking pandinig.

Habang abala ito sa pagmamaneho manobela ng sasakyan, itong manobela naman niya ang abala rin sa pakikidigma sa’kin, ang biyayaan ako ng isang masaganang gatas mula sa mataba at mahaba niyang burat.

Kung iisipin ko, ang suwerte ko dahil may kakaiba akong katauhan ngunit sobrang malas naman dahil hindi ako malaya na magpakatotoo.

Totoo naman talaga ang sinabi sa’kin ni Kuya Vic noon. Na kapag may nakaalam sa aking kalagayan, ay magkakainteres sila, kagaya nila.

Ngayon ay mas naintindihan ko na ang ginawa ni Lola Emang na mas pinili niyang itago ang aking pagkakakilanlan para sa aking kaligtasan.

Hindi naman ako nagsisi sa ginawa niya bagkus ay inintindi na lamang. Napatawad ko naman na sina Doc Sebastian at ang magtito ko ngunit nawala naman aking kakayahan na magtiwala sa mga kalalakihan na gutom sa laman.

Sa murang edad na labing-dalawa, dito ko mas naunawaan ang depinasyon ng sex, na hindi lamang ginagawa ng mag-asawa kundi kahit na magkapareha ng kasarian, basta ba pinagkasunduan, ay pwedeng magsex.

Ngayon, alam ko na, na ito ang isa sa pangangailangan ng tao, ang sex. Masarap, nakakapagbigay ng kakaibang pakiramdam upang makatakas sa masalimuot na mundo, lao na kung wala ika’y alipin sa tawag ng laman.

Sunod-sunod na pagbulwak ng mga tamud ang aking naramdaman. Malagkit, malapot at ang buong akala ko’y masama ang lasa, hindi pala.

Maalat na medyo matamis ngunit mas nangingibabaw ang alat. Nakalimutan ko ang bilin ni Hulyo na huwag muna lunukin.

Dahil sa excitement, habang bumubulwak ang mga tamud niya sa loob ko, sinasabayan ko ito nang pagsuso at lunok.

“Patingin ng mga babies ko”, pagtapik niya sa aking pisngi.

Napangiti siya nang marinig ang aking mga kataga, na nalunok ko na, na nakalimutan ko. Ngumiti uli ito sa’kin.

“Ayus lang, gusto mo pa ba?”, napangiti ako sa sinabi niya.

“May lalabas pa ba?”, seryoso kong tanong.

Alam kong sasagot na ito kaya inunahan ko na. Nagsimula na naman akong sumuso ngunit kung kanina’y nag-aalinlangan akong chupain siya, ngayon ay hindi na, kabisado ko ang ritmo at indayog ng kung paano chumupa.

Alam kong nakiliti siya dahil sensitibo pa ang burat niya dahil kalalabas lang ng mga babies niya kaya dinahan - dahan ko muna ito. Maingat na dinidilaan, pataas - pababa at minsan, sinusubo.

Dahil madulas naman na ang kanyang burat, malaya ko na itong nasusubo nang buo. Wala akong pakialam kahit na nahihirapan ako. Ang dalawa kong palad ay nakaalalay sa katawan ng burat niya habang sinususo ko siya.

Grabe, ang sarap pala ng tamud. Para na akong alipin na sa sariling eksplorasyon. Kung noon, takot akong makantot, ngayon ay parang gusto kong araw - arawin na kantutin ni Hulyo.

Sana, hindi siya magbago sapagkat bukas na ang isipan ko sa sex, at uhaw na uhaw na ako sa katas niya — sa maalat - alat at manamis - tamis niyang tamud.

Kabanata XIII

Kabanata XIII

Abot Langit

“Kayo na bahala magligpit dito Hulyo, pagtulong-tulungan niyo nalang.”

“Ou nga pala, may niluto na akong hapunan, may tenolang manok dun.”

Naiwan ako sa loob ng aking dating silid. Mahigit pitong taon rin akong hindi nakauwi ngunit malinis pa rin ang loob.

Ang mga picture frame ay maayos na nakasabit sa ding-ding, alagang-alaga pa rin ni inang itong kwarto ko.

“Mga bata, tulungan niyo nalang ang kuya niyo ha, ako’y matutulog na”, narinig kong paalam ni inang sa mga bata.

Pumasok sina Boggy at Daryo, may dalang gitara. Napatitig ako dun dahil alam kong gitara ko ’yun.

“Kuya Hulyo, marunong daw ho kayong maggitara? Sabi ho ni inang”, masayang  wika ni Daryo.

Si Dodong ay abala sa pagtingin ng mga picture frame sa labas. Kitang-kita ko ang pagkamangha niya sa mga larawan doon.

Mahilig kasi si inang na magtipon ng mga litrato namin lalo na nung buhay pa ang aking ama. Siyam kaming magkakapatid ngunit may kanya-kanya na itong pamilya maliban sa akin.

Makikita sa malapad at malawak na ding-ding ng sala ang lahat ng mga alaala naming magkakapatid. Mula sa paisa-isang hakbang hanggang sa magkaroon na ng gulang.

“Naku baka sintunado na ’yan, at pagod na ako, bukas nalang, turuan kita”, ginulo ko ang buhok ni Daryo, sobrang kulot nito.

“Grabe, ang laki naman ng bahay niyo kuya, at ang linis!”, sinalubong ako ni Klang, samantalang si Dodong, titig na titig sa isang picture frame.

“Nobya niyo po?”, tanong ni Dodong sa’kin.

Nagulat ako sa “po” na salita na ginamit niya. Ang galang nito ngayon. Ngumiti lang ako sa tanong niya. Alam kong uusisain na ako nito kaya’t hinila ko nalang ang kamay niya upang magpatulong sa pagkuha ng mga unan at kumot.

“Sino nga kasi yun? Hindi niyo naman kamukha yun at sabi ni inang siyam lang kayong magkakapatid”, kuryusong tanong nito.

“Dating asawa ko ’yun”, deretso kong sagot.

Pinakiramdaman ko ang emosyon niya,  bahagya akong sumilip sa mukha nito, walang bakas na inggit o kaya’y selos.

“Kambal ko yun”, napalingon siya sa sinabi ko.

“Eh akala ko ba siyam lang kayong magkakapatid?”, ngayo’y tinitigan na niya ako, hinihintay ang mga salitang aking bibitawan.

“Bakit ba ang isusa mo?”, tipid kong sagot nang pabalang sa kanya.

“Seryoso nga, sino nga kasi yun?”, ngayon nangungulit na siya.

Pumasok kami sa isang silid kung saan ang imbakan ng mga kumot, unan at iba pang kagamitan na minsan lang ginagamit.

Ang bahay namin ay may madaming kwarto. Yari sa matitibay na punong-kahoy na narra at ang bubong ay pinalitan na nga lang ng yero. Sinaunang desinyo man ngunit marangya tignan.

“Kasi naman, sino nga ’yun?”, hinarangan ako ni Dodong nang bubuksan ko na sana ang isang aparador.

“Dati ko ngang asawa”, deretso kong tugon, hindi ko ito tinignan, baka kasi mailang ako.

“May anak kayo?”, naubo ako sa tanong niya.

Napikon siya nang tumawa ako. “Bakit ba ang usisa mo sa kanya? Nagseselos ka ba?.”

“Hindi naman, alam ko namang wala akong laban sa mga asawa, lalo pa’t—–.”

“Hoy baka makita tayo!”, agad itong umatras matapos ko siyang halikan sa labi.

“Eh ano naman kung makita tayo? Asawa naman na kita di’ba?”, hinila ko siya at hinalikan uli sa labi.

Ngayon, mas nataranta siya at tinutulak na ako. Panay tingin ito sa labas, nagmamasid na baka may pumasok.

“Pwede sa kwarto ko nalang ikaw matulog?”, pag-aaya ko sa kanya.

“Hindi pwede”, kumunot ang noo ko narinig.

“Magtataka sila”, dagdag nito.

“Lumipat ka nalang mamaya, kapag tulog na sila”, suhestiyon ko.

“Titignan ko”, tipid nitong sagot.

“Si inang lang mag-isang nakatira dito?”, iniba nito ang usapan.

“May kasambahay si inang, umuuwi nga lang ng alas singko, kaya siya lang mag-isa tuwing gabi.”

“Bakit ngayon ka lang umuwi?”, humiwalay ako ng akap sa kanya.

“Mahabang estorya”, kumuha na ako ng mga kumot.

Lumapit siya sa mga nakafile na mga unan sa gilid ng aparador. Biglang pumasok sina Klang at kumuha ng mga unan nila.

“Kuya Hulyo, tig-iisa kami ng kwarto?”, masayang wika nito.

Natawa si Boggy sa sinabi ni Klang. “Ou pwede naman, hindi ka naman ba matatakot mag-isang matulog?.”

Ngumiti si Klang sa aking tanong habang si Dodong, nakatingin sa labas ng bintana, sa isang maliit na bahay - kubo malapit sa isang puno ng mangga.

“Naku Kuya Hulyo, sanay kami sa kalye, kaya ang mga multo, nakikitabi na rin sa’min matulog”, nagtawanan silang lahat.

“Oh sige, mamili kayo ng kwarto niyo”, nagsitakbuhan na silang lahat upang mamili na ng kani-kanilang kwarto.

Naiwan kami ni Dodong sa loob kaya nakahanap ako ng pagkakataon. Lumapit ako sa kanya at niyakan ito mula sa kanyang likuran.

“Paano ba ’yan, pwede ka ng tumabi sa’kin matulog”, kiniliti ko ang leegan niya gamit ang mabalbas kong pisngi.

Mabuti nalang talaga at medyo matangkad ito kung hindi, magmumukha akong manyak na tito sa kanya. At dahil sa hanggang dibdiban ko ito, hindi ako nahihirapang nakawan ito ng halik.

“Gutom ka na ba?”, hindi ito sumagot, malalim ang kanyang iniisip.

“May bumabagabag ba sa isipan mo?”, iniharap ko siya.

“Sigurado ka bang hindi tayo matutunton ng mga tauhan ni Boss Amo?”, naramdaman ko ang pag-aalala nito.

Alam kong maraming koneksiyon si Boss Amo ngunit kampanti naman akong hindi niya agad kami mahahanap.

“Kung sakaling mahahanap tayo, ibibigay mo ba kami sa kanya?”, tila nanikip ang puso ko sa tanong nito.

Kung sakali mang mangyari iyon, hindi ko alam, dahil tuso si Boss Amo. Sa ngayon, ang mahalaga’y ligtas sila. Hindi naman siguro galit si Boss Amo. Ang nalaman lang niya, ay buhay pa ang mga batang ipinaligpit niya.

Wala namang sinabi si Hector na galit ito. Bago naman kami umalis kanina, sinabi ko naman kay Hector na makikipag-usap ako kay Boss Amo patungkol sa mga bata.

“Hindi ka ba natatakot? Nadamay ka pa dahil sa’min”, ang mga mata ni Dodong ay hindi ko na naman mabasa ang emosyon nito.

“Huwag ka ng mag-alala, ako na bahala, makikipag-usap ako kay Boss Amo”, hinalikan ko siya sa labi.

“Sa kwarto ko na ikaw matulog?”, hindi ko na hinintay ang sagot niya at hinalikan ko naman ito sa labi.

Pinalo niya nang mahina ang aking kanang balikat. “Ou na, doon na po kamahalan!.”

“Kuya Hulyo, ako na po ang maghuhugas! Kasi ako ang babae”, natawa kami sa sinabi ni Klang.

Kasalukuyan kaming kumakain at ang dadaldal nila. Masaya daw sila sapagkat ngayon lamang sila nakakain uli sa isang mahabang mesa na may madaming pagkain.

“Hindi ka pa nga tapos eh! Tsaka baka makabasag ka pa”, inasar siya ni Boggy, sumimangot ang mukha nito.

“Mag-iingat naman ako eh! Papatong ako sa silya”, nagtawanan kaming lahat.

“Magtulungan nalang kayo, turuan niyo nalang si Klang”, suhestiyon ko.

“Oh sige, tulungan ka nalang namin aming prinsesa liit!”, piningot ni Daryo ang ilong nito.

Napansin kong kanina pa tahimik si Kennan. Ngumingiti naman ito ngunit parang hindi ayos ang pakiramdam nito. Nilapitan ko siya at sinuri ang noo. Hindi nga ako nagkamali, may lagnat ito.

Nagulat pa siya sa ginawa ko ngunit hindi naman nito pinansin ang aking ginawa. Kumuha ako ng gamot at ibinigay sa kanya.

“Naku Kuya Hulyo, lagnat lang po ito, malayo sa bituka”, biro niya nang iabot ko sa kanya ang gamot.

“Sige na inumin mo na, baka naman takot ka sa gamot?”, nagtawanan ang mga bata sa sinabi ko.

“Hindi ho kasi kami sanay na uminom ng gamot kuya, kaya naninibago po kami lalo na po ang makatulog sa isang bahay!”, masayang wika ni Daryo.

“Kuya Daryo, dito na po tayo titira?”, tanong ni Klang.

“Hoy liit, pansamantala lang tayo dito, tsaka kaya lang naman tayo nandito kasi—–”, hindi na natuloy ni Daryo ang sasabihin dahil habilin ko sa kanila na walang babanggitin patungkol sa aming pagpunta dito.

Ang alam ni inang, kinupkop ko lang sila dahil naawa ako. Alam nama ni inang na mga batang kalye sila ngunit hindi rin naman alam ni inang ang totoong kalagayan nila, lalo na ako, ang koneksiyon ko sa San Diego.

“So-sorry”, nasapo nito ang bibig.

“Oh sige na, magligpit na kayo, maghugas na kayo ng pinggan, para makatulog na kayo.”

Iniwan ko na sila sa kusina at nagtungo ako sa banyo upang makaligo. Hindi kasi ako sanay na hindi naliligo sa gabi bago matulog. Wala ring air conditioner dito kaya medyo mainit sa pakiramdam. Wala ring ceiling fan o kaya’y electric fan.

“Dong pakisuyo naman ng towel ko sa loob ng kwarto ko”, sinadya kong utusan si Dodong upang magkaroon ako ng pagkakataon.

Hindi ko na hinintay ang sagot niya pero alam kong nangangamatis na ang mukha nito sa aking utos. Nanigas tuloy ang burat ko, kanina pa ako nagpipigil na tigasan.

Naramdaman ko agad ang lamig ng banyo nang makapasok na ako sa loob. May inimbak na tubig sa kulay asul na dram, umaapaw pa ito. Ganito talaga sa probinsiya, kahit na may gripo naman, nakasanay na ng mga tao na mag-imbak ng tubig.

Kumuha ako ng isang safeguard soap na kulay asul, alam pa rin ni inang ang sabon na gamit ko. Narinig ko ang mahinang katok mula sa labas. Alam kong si Dodong na ito.

“Hulyo, nasa banyo tayo”, banta niya.

Hinila ko agad ito at siniil ng halik sa labi. Hindi naman ito nanlaban pero hindi siya dumidikit sa’kin, nailang ito.

“Baka mahuli tayo, ano ka ba”, agad kong hinalikan uli ang labi niya nang humiwalay siya.

“Hulyo”, natawa ako sa inasal niya.

Alam kong naiilang ito kasi hubo’t hubad ako tapos tigas na tigas na ng burat ko na sumasagi sa pusunan niya.

“Paisa lang, please”, namula ang mukha niya sa aking sinabi.

Alam kong tatanggi siya kaya’t nilock ko ang pinto. Ngayon, kampanti na akong papayag na siya.

“Ano ka ba, sa banyo talaga?”, reklamo niya.

Natawa ako sa reaksiyon ng mukha niya. “Baka matagal matulog ang mga bata, sumasakit na puson ko eh.”

Hinalikan ko na naman ang labi niya. Maingat, punong - puno ng sinserong pakiramdam.

Binaba ko ang labi ko sa leegan niya na nagdulot sa kanya ng mahinang ungol. Kinuha ko ang kaliwa niyang palad at pinahawak ang sobrang tigas kong burat.

Dinidilaan ko ang leeg niya na para bang ice cream. Natawa siya sa ginawa ko at pinalo niya ako sa dibdib.

“Akin ka lang ha?”, natawa siya sa aking sinabi.

Grabe daw akong mang-angkin. Kulang nalang daw ipagsigawan ko sa buong mundo na akin lang siya.

Naghalikan kaming dalawa. Uhaw na uhaw ako sa laway niya. Inutusan ko siyang dahan - dahan na salsalin ang aking burat at sumunod naman ito.

Sa sobrang lambot ng palad niya, mas lalo akong nanigas lalo pa’t nahihirapan siyang hawakan ito. Nagmukhang sanggol ang palad niya dahil sa taba ng aking burat.

Kinuha ko ang nakasandal na takip ng dram at ginamit ito upang takpan ang katawan na may lamang tubig. Kinarga ko si Dodong upang maupo, ayokong mahirapan ang aking prinsesa.

Ngayon ay maayos ko na siyang nahahalikan. Hindi na rin siya nahirapang salsalin ang aking burat dahil nakaupo na siya. Gamit ang dalawa niyang palad, malaya na niya itong nasasalsal.

“Bilisan mo na, baka magtaka na sila”, napahinto ako sa sinabi niya.

“Papasukin na kita?”, deretso kong tanong.

“Ou, madami na kasing lamok”, natawa ako sa sinabi niya.

Ou nga, ang daming lamok sa banyo, akala ko hindi niya pansin. “Bakit wala kang didi?”, natawa rin ako sa aking sinabi.

“Hindi naman kasi ako babae di’ba?”, nagtawanan kaming dalawa.

“Sige na, ipasok mo na, baka hanapin na nila ako”, nalibugan ako lalo sa sinabi niya.

Bago ko siya hinubaran ng pang-ibaba, hinalikan ko na muna ang labi niya. Gusto ko sanang machupa uli pero nagmamadali itong prinsesa ko kaya’t kakantutin ko nalang siya.

Hindi na ako naglagay ng laway sa butas niya dahil namama naman na ito at may pre-cum naman na lumabas sakin kaya kaunting laway lang, madulas na ang aking burat.

Nakita kong kinabahan siya nang itutok ko na ang aking burat sa labi ng butas niya. Hinalikan ko na naman siya upang pakalmahin.

“Dahan - dahanin ko lang, wag kang mag-alala”, ngumiti ito.

“Ipapasok ko na ah?”, tumango siya at sumandal sa pader.

Sobrang puti talaga ni Dodong, makinis pa. Mas nalilibugan pa ako dahil walang kabala-balahibo ang ari niya dahil sa bata pa naman ito.

Hinagod ko ang aking pre-cum sa labi ng butas niya. Nakita kong napakagat siya ng labi. Grabeng libog ko sa ginawa niya. Gusto ko sana itong halikan ngunit nakasandal siya sa pader.

May naisip akong gustong gawin ngunit nagpaalam naman ako sa kanya. Tumayo siya at ako naman ang umupo sa drum. Matibay naman ang dram dahil makapal ito kaya’t alam kong hindi ito masisira.

Nang makaupo na ako, hinila ko na siya at kinarga upang maiharap na sa’kin. Ngayon ay magkaharap na kami. Nakaupo ako sa drum at nakakadong siya sa’kin pero hindi pa nakapasok ang burat ko butas niya.

Natawa ako sa malalim niyang buntong - hininga. “Kinakabahan ka ba?”, ngumiti siya at siya na ang humalik sa’kin. Nagustuhan ko iyon kaya gumanti ako sa ginawa niya.

“Ready na ako”, mahinahon niyang sabi.

Gusto kong hindi siya mahirapan kaya’t dumura na ako sa aking palad ng laway upang ipahid sa butas niya. Napatingala siya sa ginawa ko. Nag-init ang aking magkabilang pisngi.

Ipinasok ko ang isa kong daliri sa butas niya at napaungol ito. Ang sikip pa rin talaga ng butas niya. Dinalawa ko na upang medyo bumuka ang butas niya para hindi mahirapan.

Dahan - dahan kong inatras-abante ang aking dalawang daliri na naging dahilan ng pagliyad niya. Inilapit ko siya sa’kin upang mahalikan habang fini-finger ko siya. Naglaplapan kaming dalawa.

Napapakapit siya sa braso ko dahil sa sarap. “Hindi ba masakit fingerin?”, hindi ito sumagot kaya’t alam kong nasasarapan talaga ito.

Mga ilang minuto ko rin siyang fininger kaya’t hindi ko na talaga kaya, gusto ko ng makapasok sa kanya.

“Urgg, Hulyo, bakit ba ang taba ng ari mo”, ungol nito nang makapasok na nang kaunti ang aking burat.

Nakaalalay naman ang mga kamay ko upang hindi pa maipasok nang husto ang aking burat sa masikip niyang butas. Napangiwi siya nang dahan - dahanin ko ng ipasok ang aking burat.

Kay gandang pagmasdan ng mukha niya na nahihirapan ngunit nasasarapan naman sa aking burat. Tumingin ako sa aking burat at nakapasok na ito ng kalahati.

“Isagad mo na, para masanay”, nakakalibog ang tono ng pananalita ni Dodong kaya’t tinulak ko na talaga nang husto ang aking burat.

“Ughh, tang-ina!”, mahina niyang mura. Natawa ako sa narinig, ngayon ko lamang ito narinig na nagmura.

Ang higpit ng pagkakagawak niya sa aking braso. Gibang-giba ang mukha niya dahil baon na baon na ang burat ko sa butas niya.

“Gagi may tao ata sa loob!”, nataranta kami ni Dodong nang marinig namin ang boses ni Daryo.

Alam kong may posibilidad na kumawala si Dodong sa’kin kaya’t niyakap ko siya. Nanlaki ang mga mata niya sa ginawa ko. Ayokong binibitin kaya’t kahit na mahuli kami, kakantutin ko pa rin siya.

“May tao ba? Kuya Hulyo? Dong?”, boses ni Kennan.

“Ou mayroon!”, tang-ina, sabay kaming namutla ni Dodong dahil sabay kaming sumagot.

“Anong ginagawa niyo diyan? Bakit kayo nakalock?.”

Isip.. isip..

Pati si Dodong namutla na rin. Gusto niyang kumawala ngunit mahigpit akong nakayakap sa kanya. Pulang - pula na pati ang mukha niya dahil nagsisimula na akong gumalaw.

Ayoko talagang binibitin kaya’t kahit na sa sitwasyon namin ngayon, gusto ko ng labasan sa loob niya.

“Naiihi na ako, pwede bang pumasok?”, boses ni Daryo.

“Sandali lang, malapit na”, ako na ang sumagot dahil natataranta na si Dodong, gusto na rin niya kasing kumawala sa akin.

“Ano ba, umalis ka na”, reklamo ni Dodong.

“Hugutin mo muna, mamaya nalang”, pinililit niyang kumawala.

Hindi ko siya pinakingkan kaya’t binuhos ko na lahat ng lakas ko upang kantutin siya. Pati si Dodong napapaungol na rin.

“Ano ba kasi ginagawa niyo, buksan niyo na ang pinto”, pangungulit ni Kennan.

“Saglit, matatapos na”, tipid kong sagot.

Pautal - pautal man na magsalita, kinaya ko naman. Malapit na malapit na talaga akong labasan kaya’t tinodo ko na.

“Bakit ba ang tagal niyong magbukas? Ano ba ginagawa niyo?”, iritang sabi ni Daryo.

Agad itong pumasok sa loob upang magbawas. Grabeng lakas ng tunog ng ihi niya, kanina pa nagpipigil.

Nahirapan si Dodong na maglakad dahil alam kong lumabas na ang mga tamud ko butas niya. Tinitigan ako ni Kennan dahil nakangisi ako.

“Bakit ka po nakangisi Kuya Hulyo?”, pati si Dodong napalingon sa’min ngunit nagpatuloy lang ito sa paglalakad.

“Bakit tayong - tayo po ang ari niyo Kuya Hulyo??”, namutla ako sa tanong ni Kennan.

Grabeng hiya ko sa kanya kaya’t nang lumabas na si Daryo, agad akong pumasok sa loob at naglock. Tang - ina!

“Sa tingin mo, ano kaya ginawa nila?”, boses ni Kennan.

“Aba’y malay ko, tanungin mo sila”, iritang tugon ni Daryo sa kanya.

Natatawa nalang talaga ako, lagot ako nito kay Dodong mamaya. Naghubad na ako muli upang makapagligo na. Kinakabahan tuloy ako na makita si Dodong, mukha galit iyon sa’kin. Kapag libog talaga, kahit langit kaya kong abutin, huwag lang mabitin.

Kabanata XIV

Kabanata XIV

Ang Hari at Ang Prinsesa

---

“Magandang umaga po inang.”

Naabutan ko si inang na nagdidilig ng mga halaman. Kumuha rin ako ng isang batya at tumulong sa kanya.

“Magdandang umaga rin iho. Nagkape ka na ba?”, lumapit ako sa kanya at nagdilig na rin ng mga halaman.

“Opo, tapos na ho.”

Lumabas si Kennan na may dalang walis tingting kasama sina Boggy, Klang at Daryo. Tumingala ako at nakita ko si Hulyo na panay ngisi sa’kin. Sinamaan ko ito ng tingin. Paano ba naman kasi, kinantot na naman ako ngayong umaga. Medyo makati at basa pa itong butas ko.

Natatawa nalang talaga ako sa kalibugan nitong si Hulyo. Kung naging babae lang ako, baka nabuntis na ako nito.

Namangha ako sa ganda ng paligid. Dahil two storey ang native house nila Hulyo, para itong sinaunang marangyang bahay noong kapanahunan ng mga kastila na nakikita ko sa libro at telebisyon.

Nakadantay ang mga siko ni Hulyo sa bentanilya na yari sa kahoy. Kasalukuyan itong nagkakape ngunit sumingkit ang mga mata ko nang makita ko siyang naghihithit ng sigarilyo.

Sinamaan ko siya ng tingin at nabasa naman niya ang ibig kong sabihin. Nagsign ito na isa lang, tapos kunwaring niyapos ang sarili. Gininaw ata ito kaya nagyosi.

May mga punong-kahoy na matataas sa gilid ng pader at laking tuwa ko nang makita ko uli ang bahay-kubo kaya’t nagpaalam ako kay inang kung pwede ba pumasok dun. Nang pumayag si inang, sinama ko si Klang.

“Kuya Dong, sana dito nalang tayo tumira habang-buhay no?”, pati ako, nakaramdam ng ligtas dito sa bahay, kaiba sa siyudad.

“Basta magpakabait tayo dito at tumulong sa mga gawaing - bahay”, pangaral ko sa kanya.

“Ou naman po! Sana no nandito rin si Jasper, para kumpleto tayo.”

Pagkapasok namin sa kubo, maalikabok at sira na ang bintana. Sakto lang ang laki ng kubo may isang malapad na kama at may isang maliit na table. May nakita akong nakaukit na salita sa may bandang pinto.

Ricardo Fattima Gellay Virgo Samya Potty Ulvie Howwie Hulyo

Nang mabasa ko ang huling pangalan, alam kong mga kapatid ito ni Hulyo. “Pssstt”, sitsit ni Hulyo mula sa taas.

Nagflying kiss ito sabay dila. Grabeng kamanyakan talaga. Natawa nalang ako sa asal niya. Nakita kong dinukot pa nito ang sariling ari at inamoy. Napailing ako sa ginawa niya, natawa siya sa pag-irap ko.

“Pwede tayong maglaro dito Kuya Dong?”, lumapit si Klang sa’kin at humawak sa aking braso.

“Magpaalam na muna tayo kay inang tapos kapag pumayag, lilinisin natin ’to.”

Bumalik na kami sa kinaroroonan nila Boggy na nagwawalis. Mas madami pa atang kuwentuhan ang naipon nila kesa mga patay na dahon sa sahig.

“Grabe boy, sobrang ganda ng babaeng ’yan, di’ka papansinin niyan kasi dugyot ka!”, pang-aasar ni Daryo kay Kennan.

“Kapag napasagot ko ’yan kantutin ko ’yan agad boy”, nagtawanan silang tatlo.

“Naku boy, malabo ’yan, mayaman yan eh, kita mo, sobrang puti, tapos may bantay pa”, dagdag ni Daryo.

“Basta boy, kapag lumabas ’yan popormahan ko ’yan”, banta nito sa dalawa.

“Grabe boy, ang tigas ng burat ko, mapapajakol ata ako nito”, kunwaring inilabas ni Kennan ang ari sa ere at kumadyot.

Hindi nila namalayan na papalapit na kami ni Klang. “Hoy mga bibig niyo”, saway ko sa kanila.

“Kuya Kennan ano po ang burat?”, napalingon kaming lahat kay Klang.

Namutla si Kennan dahil baka narinig kami ni inang. Mabuti na lamang ay may kausap ito, ang kasambahay nila na kararating lang.

“Wala, kalimutan mo na, bad word yun”,  palusot ni Kennan kay Klang.

“Bilisan niyo na ang magwalis, ang babagal niyo”, saway ko sa kanila.

Kumuha ako ng isang walis ting-ting at tinulungan ko na sila. Napatingin ako sa batang babae sa tapat, naglalaro ito ng manika at sinusuklayan ang buhok nito gamit ang laruang suklay. Nakita kong napatitig si Klang laruan nito.

“Gusto mo magpabili tayo kay Hulyo ng manika?.”

“Wag na ho kuya, nakakahiya kay Kuya Hulyo, nakikitira pa naman tayo rito.”

Iniwas na ni Klang ang sarili na mainggit sa laruan ng batang babae. Tumulong na rin ito sa pagwawalis.

Mag-aalas-otso na nang matapos kami sa pagwawalis ng palibot. Natuwa si Aleng Tessy sa amin dahil wala na daw siyang wawalisin mamaya. Naghahanda ito ng agahan.

“Mabuti naman at hindi na mag-isa si Inang dito, salamat at sisigla uli ang bahay. Nakakamiss tuloy ang mga alaga ko”, nagpasuyo ito sa akin na kuhanin ang isang bote na may lamang suka.

Panay dikit si Klang sa kanya dahil naaaliw si Aleng Tessy sa kacutan nito. “Marunong ka na bang magbilang at magbasa?”, tanong nito sa kanya.

“Di bale, kapag wala na akong gagawin, tuturuan ko kayo, okay ba yun?”, tumango si Klang at natuwa.

Sa aming lima, ang hindi pa marunong magbasa at magbilag ay sina Boggy at Klang. Nagpaalam ako sa kanila at umakyat sa taas, gusto kong maligo dahil ang lagkit ng katawan ko lalo pa’t medyo basa pa itong butas ko bunga ng pagkantot sa’kin ni Hulyo.

Naabutan ko si Hulyo na nakahiga sa katre. Nakahubad ito ng pang-itaas. Tanging pantalon lamang ang suot nito habang nakatihaya at nakapikit ang mga mata. Maingat akong naglakad upang hindi ito magising.

Dahan-dahan akong nagbukas ng backpack upang kumuha ng damit ko. Natutuyo ang aking lalamunan dahil sa bukol na nakaumbok mula sa loob ng kanyang pantalon. Para akong nauuhaw. Naalala ko tuloy ang lasa ng tamud niya.

Dahil sa lalim ng aking pag-iisip, hindi ko namalayan na nailabas ko lahat ng damit mula sa backpack. Grabeng katangahan lang.

Niyugyog ko ang aking sarili upang mahimasmasan. Ngunit kahit na pilitin kong hindi mag-isip, mas lalo akong natakam dahil sa makapal na bulbol nito na sumulip mula sa loob ng kanyang pantalon.

Humihilik si Hulyo at alam kong tulog mantika ito. Gusto ko sanang tumabi sa kanya, yumakap ngunit baka may makakita sa amin. Ililigo ko nalang itong init ng aking pakiramdam.

Bumaba na ako at nagtungo sa banyo upang maligo na. Nilock ko ang pinto upang malaya akong makapaghubad. May nakaimbak pa naman na tubig kaya’t ito ang aking gagamitin panligo.

Hinugasan ko ang aking ari. Buti nalang, hindi ko na kailangang magfinger upang maging maluwag. Bago kasi ako napadpad sa San Diego, nakalimutan kong dalhin ang bigay na laruang titi ni Doc. Sebastian.

Kaya nang maalala kong tinuruan ako ni Tito Camero kung paano magpaluwag kahit walang titi o burat, iyon nalang ang ginagawa ko. Pero ngayon, mas grabe pa ang pampaluwag ang aking nararanasan — Ang mataba at mahabang burat ni Hulyo.

Hinimas ko ang loob ng aking ari. Kinapa ko ang katas na lumabas. Grabe, ang lapot ng tamud ni Hulyo. Para akong nag-init sa nakita. Kahit na hindi na ito buo, medyo malabnaw na, para akong nag-init. Naalala ko ang unang beses nang labasan siya sa loob ko.

“Mahal na Prinsesa, handa ka na bang makantot ng Hari?”, naghubad si Hulyo ng sando at tinapon niya ito sa dulo ng kama.

Kinakabahan ako dahil alam kong mapupunit talaga ang ari ko dahil sa malaking burat niya. Kahit na kinakabahan, naaaliw naman ako sa kukulitan nito.

Gumiling - giling siya habang hinihimas ang sarili. Sobrang kisig ng kanyang katawan at maglalaway ka talaga. Sobrang init na pati ng aking mga pisngi at basang - basa na ang aking loob. Pakiramdam ko, nilabasan ata ako dahil sa sarap niyang humalik.

Pabiro siyang lumundag sa kama, sa aking ibabaw, parang batang pinagbigyan sa gusto.

“Mahal kong Prinsesa, mabubusog ka sa aking gatas ngayon.”

Gumapang siya patungo sa’king mukha at nilaplap na naman ako. Hinimas ko ang dibdiban niya, na tila ba kinakabisa ang hulma nito.

Nang magsawa na ako, niyakap ko siya. Nilapit pa niya ang kanyang sarili at tumama ang matigas niyang burat sa pagitan ng aking mga paa. Nasagi niya ang aking sensitibong parti.

Kumati, tumibok at para bang bumati sa kabuuang taglay. Alam kong ito na ang oras na ako’y mabibiyak muli.

“Huhugutin ko ba?”, namula ang tenga nito.

Nakapikit lang ako at tiniis ang hapdi at sakit ng aking pagkabiyak. Nakakapit ako sa magkabila niyang braso. Huhugutin na sana nito ang nakabaong burat ngunit pinigilan ko siya.

Kahit naman kasi hugutin niya, hindi na niya mababawasan ang sakit nito. Pinakiusapan ko nalang na huwag na munang gumalaw.

“So-sorry”, tumango lang ako sa narinig at maya-maya lang ay lumapat ang labi niya sa aking leeg.

Dahil sa ginawa niya, tila ginagamot nito ang sakit na aking nararamdaman ngayon.

Maingat niya akong niromansa. Pataas - pababa, sabay dila, halik at sipsip. Minsan, kinakagat, na para bang gigil sa akin.

Alam kong nangangalay na ito sa posisyon niya ngunit nanatili lamang ito. “Pwede ka ng gumalaw.”

Nang ibuka ko ang aking mga mata, sinalubong ako ng nakakatunaw na titig ni Hulyo. Ngumiti ito sa akin at bago siya nag-ayos upang makuha ang tamang ritmo sa paggalaw, dinampi niya muli ang kanyang labi sa akin.

“Huwag kang mag-alala, dahan - dahanin ko lang.”

Tila sinasakal ko ang kanyang burat mula sa loob. Masikip na medyo mahapdi pero ang makati at masarap na pakiramdam ay nangibabaw na lalo nung gumalaw na siya.

Tinitigan niya ako habang maingat na umurong - sulong. Akala ko ay titigil na siya ngunit hinugot muna niya ang kanyang burat upang suriin ito. Wala naman daw dugo, kaya’t nilagyan niya ng laway upang mas dumulas.

Tumabi siya ng higa. Pinatagilid niya ako. “Ipapasok ko na ulit mahal ko”, garalgal ang boses ni Hulyo at nag-init ako dahil tumama iyon sa aking batok.

Narinig ko ang mahina niyang ungol nang makapasok siyang muli. “Grabe ang sarap talaga ng pekpek mo mahal”, natawa ako sa sinabi niya.

“Bubuntisin na kita”, paalam niya.

Habang binabayo niya ako, nilalaplap niya ang aking labi. Ginapang niya ang isa niyang palad mula sa aking likuran upang yakapin ako habang kinakantot.

Nagmukha akong sanggol na akap - akap ng isang ama ngunit kinakantot nga lang. Kapwa kami sarap na sarap sa ginagawa.

Baon na baon na ang burat niya sa aking butas. Wala na siyang pakialam kahit na may makarinig sa mga ungol niya. Hindi niya ako tinitigilang halikan habang abala naman sa pag-atras abante.

Alam kong malapit na itong labasan kaya’t gumaganti na rin ako sa paggalaw. Sinasayad ko sa tuwing tinatamaan niya ang pinakadulo. Sarap na sarap na rin kasi ako at para na akong kinukuryente sa sobrang sarap.

Maya - maya lang ay tumigil siya. Akala ko ay napaano na ngunit nalabasan na pala. Isang kadyot ang pinakawalan niya — sinagad ang pagbaon. Hindi ko mabilang kung ilang putok iyon ngunit sapat upang mapuno ang aking butas.

Hingal na hingal kaming pareho pero naghahalikan pa rin. “Pwede isa pa?.”

Sa apat na burat na nakapasok sa akin, itong ai Hulyo lamang ang pinahintulutan ko na angkinin ako nang buo. Hindi man siya ang unang taong nakapasok sa’kin, alam kong wala akong pinagsisisihan.

Dahil sa pag-iisip, nakalimutan kong patayin ang gripo kaya’t sobrang apaw na nito. Minabuti kong maligo na muna ngunit nag-iinit pa ako. Gusto kong magfinger.

Sumandal ako sa pader ng banyo. Binabalikan ko ang tagpo namin ni Hulyo kaninang umaga.

“Hoy, baka pumasok sina Klang”, sita ko sa kanya.

“Sarhan mo ang pinto”, dagdag ko.

Ngayon ko lang napagtanto na nakabrief lang pala ito. At dahil sa medyo manipis ang suot kong shorts, hinawi lamang niya ito upang ipasok ang sobrang tigas niyang burat.

Alam kong kanina pa niya gustong makapasok ngunit tinanggihan ko lang dahil katabi namin si Klang.

“Kuya Dong, hindi ka pa ba babangon?”, halos tumalon ang puso ko sa gulat.

Bumukas ang pinto at agad na lumundag si Klang sa kama. Humigpit ang kapit ko sa kumot baka hilain niya ito. Siniko ko si Hulyo upang tumigil na muna sa ginagawa ngunit makulit ito, mas sinagad na ipasok ang burat niya sa aking butas.

Mabuti nalang talaga at medyo nasanay na itong butas ko sa sukat niya. Bilib ako kay Hulyo, hindi man lang kinabahan. Hindi naman kasi mapapansin na kinakantot niya ako dahil medyo magkalayo kami ng kaunti.

Tanging ang ibabang parti lamang ng kanyang katawan ang nakalapit sa’kin. Tapos nagkunwari pa itong tulog.

May kinukuwento si Klang patungkol sa naging ganap niya sa San Diego noong sila lamang ni Daryo ang naiwang mamalimos at kumayod upang hindi magutom.

Wala akong masyadong focus dahil sa okupado ang butas ko at nangingibabaw ang makating pakiramdam ng sarap. Nag-iinit ako, parang sasabog rin sa kaba ang aking puso.

Grabeng Hulyo, parang wala lang sa kanya ang lahat. Dahil sa hindi siya pwedeng gumalaw, ang ginawa niya ay sinasalsal na lamang niya ang burat niyang nakatutok sa aking looban.

Hinugot niya nang bahagya upang mahawakan ito at sinasalsal niya ito papasok-palabas. Tang-ina, sobrang sarap ng ginagawa niya.

Pautal - utal ako kung sumagot sa mga tanong ni Klang. Nakatihaya si Klang at nilalaro ang mga kamay niya sa ere.

Maingat akong nagmamasid sa paligid baka pumasok ang iba. Baka mahuli kami kaya’t siniko ko na si Hulyo upang patapusin na ito.

Patuloy lang sa pagsalsal si Hulyo. Hirap na hirap akong pigilan ang aking mga ungol dahil sa sobrang sarap na nararamdaman. Pinapahirapan ba ako ni Hulyo?

Tang-ina, wala ba siyang balak matapos? Kasi parang wala lang sa kanya ang nakakakabang sitwasyon namin ngayon na maaari kaming madatnan ng iba pa naming kaibigan.

At hindi nga ako nagkamali, dumating sila Boggy at Daryo, magugulo pa ang mga buhok nito at lumundag sa kama.

“Dito ka natulog Klang?”, tanong ni Daryo sa kanya, umiling ito.

“Tulog pa pala si Kuya Hulyo, pagod ata”, mungkahi ni Boggy.

Dahil medyo may kalakihan naman ang kama, kasya naman kami. Yun nga lang, napaungol ako ng kaunti dahil umusog ako, at sa aking pag-usog, nasagad ang burat ni Hulyo sa loob. At wala man lang itong reaksyon. Kampanti lang, nagkukunwaring tulog.

“Gutom na ba kayo? Bumaba na kayo tulungan niyo si inang dun”, suhestiyon ko sa kanila ngunit parang wala naman silang narinig, magdadaldalan pa rin.

Hindi na ako makasabay sa mga pinag-uusapan nila dahil masyado na akong nag-iinit lalo pa’t nagsisimula na naman si Hulyo ng pagsalsal.

Sana naman labasan na ito upang matapos na siya. Rinig na rinig ko na ang impit na mga ungol ni Hulyo, mabuti naman, nang matapos na kami.

Nagulat ako nang gumalaw siya, hindi na sinasalsal ang burat niya. Pinigilan ko ito ngunit ayaw makinig. Ang ginawa ko nalang ay inalalayan ito.

Makapal naman kasi ang kumot kaya’t hindi pansin ang milagrong ginagawa namin. Alam kong malapit na itong labasan ngunit mas nagulat ako nang timigil siya sa paggalaw at sinalsal na lamang ang burat niya.

Tang-ina, ramdam na ramdam ko ang pagbulwak ng mga gatas niya sa loob ko dahil hinugot nito ang sariling burat tapos ang ulo lang ang itinutok sa bukana ng akong ari!

Alam kong may tumagas na kaunting gatas. Gulat pa ako lalo nang maubos na ang mga tamud na naipunla niya, bigla ba namang pinasok ng sagad ang burat niya. Kamuntik na akong sumigaw.

Grabe, ang sarap pala ni Hulyo, ang daming estelo sa pakikipagtalik. Iilang araw pa nga lang kaming nagkakantutan ngunit ang dami ko ng naranasang kakaibang estilo ng pakikipagtalik.

Nang matapos na akong malabasan, nagbuhos na ako ng tubig sa sarili upang makabalik na sa taas. Lilinisin namin ang bahay-kubo mamaya upang magamit, parang ang ganda magtambay dun lalo na ’pag gabi.

Bago ako umakyat sa taas, hinintay ko na muna na mapuno uli ang dram. Baka isipin ni inang na burara kami at walang disiplina sa sarili. Nakikitira pa naman lang kami rito.

Kabanata XV

Kabanata XV

Ang Sultan

“Grabe ang ganda naman dito Kuya Hulyo”, manghang - mangha si Klang sa  paligid.

Nandito kami ngayon sa ilog. Maliban kay inang at kay Aling Tessy, na nasa bahay lang, hindi na nila kaya ang umakyat ng bundok.

“Boy, pakiabot naman ng isang supot, yung kulay dilaw”, utos ni Kennan.

Kanina pa ako naiilang na tumingin sa kanya dahil sa nangyari noong nakaraang araw.

“Maliligo ka?”, tanong ni Vib.

Kasama ni Vib ang pinsan niyang si Luka, na kanong hilaw. Ou, kanong hilaw tawag sa kanya dahil daw tinakasan ng amang kano.

Pasimple kong hinawi ang buhok ni Vib, ngumiti siya sa aking ginawa. Grabe, ang ganda talaga ni Vib, hindi nakakasawang tignan.

“Nagpapautog ka na naman?”, boses ni Kennan mula sa aking likuran.

Tama lamang ang lakas ng boses niya na pumasok sa aking kaliwang tenga. Kinilabutan pa ako dahil sa ang lapit niya masyado.

“Siraulo ka, baka marinig ka ng tao”, sita ki sa kanya.

Abala sina Hulyo at Dodong sa pag-iihaw. Tinutuhog nila ang mga hilaw na hotdog at ang marinated na karne. Si Klang at Boggy naman, masayang nagtatampisaw sa gilid ng ilog.

Sa loob ng dalawang linggo, maraming nangyari. Nakilala ko na rin ang magandang babaeng pinagtripan lang namin nina Kennan at Boggy, ngayon kaibigan na namin.

Tuli na rin si Boggy, at si Klang naman, ipinasok ni inang bilang visitor sa Grade 1. Sinasamahan naman ito ni Aleng Tessy. Gusto sana ni inang na bumalik kami sa pag-aaral ngunit tumanggi kami, nahihiya na kaming punasok.

Paano ba naman kasi, matatangkad kami tapos mga bata dito sa probinsiya, hindi gaanong katangkad. Para tuloy kaming highschooler.

Sinipat ko ng tingin sina Hulyo at Dodong. Alam ko na ang lihim nila dahil nahuli ko silang nagkakantutan, sa stock room. Doon ko rin nalaman na may kakaibang ari pala si Dodong. Paano ko sila nahuli? Huwag na, baka magsalsal na naman ako.

Ay ou nga pala, bakit nga ba ako naiilang kay Kennan? Tang-ina naman kasi, kinantot namin si Vib, pero salitan lang. Kinabahan nga kami baka isumbong kami sa magulang niya ngunit hindi naman pala.

Dalawang beses pa naman may nangyari sa’ming tatlo. Tang-ina, tinigasan tuloy ako ngayon habang iniisip ang huling kantutan namin nina Vib at Kennan. Pero hindi ko talaga maiwasang hindi mailang kasi sinubo ba naman ni Kennan ang aking titi. Pati si Vib, tinuruan din niya.

Tuloy, nilabasan ako agad, pinagsaluhan nila at nilunok ba naman. Nahiya tuloy ako sa ginawa nila.

“Ano, kantutan na naman tayo mamaya?”, siniko ko si Kennan.

“Gago ka, umayos ka nga, nasa labas tayo”, pasimple niyang kinapa ang harapan ko.

“Siraulo ka talaga, umayos ka boy baka tirahin kita sa puwet!”, natawa siya sa aking sinabi.

Kumakain sina Vib at Luka ng chicharon, dala ni Kuya Hulyo mula sa bayan. Dumikit uli si Kennan sa’king likuran at may binulong uli.

“Isa pa boy, piprituhin na kita”, tinaas ko ang maliit na kawali at ang sandok na hawak ko.

Ako kasi ang naatasang magprito ng mga ham. Habang itong mokong na’to, panay pang-aalaska. Sinasayad pa nito ang harapan niya, pati tuloy ako, tinitigasan. Sobrang ikli naman kasi ng suot ni Vib na shots, tapos dagdagan pa ng sobrang kaputian nito.

“Boy, ang tigas na ng titi ko.”

Mabuti nalang nakatakbo ang loko, kundi, kutong gamit ang sandok abutin niya. Lumapit sina Vib at Luka sa’kin. Inaya nila akong maligo na pero tatapusin ko na muna itong piniprito ko.

Gulat na gulat ako nang maghubad ng shorts si Vib, tanging manipis na panty lang ang itinira, tang-ina! Mas nanigas ang titi ko sa nakita!

Inaamin ko, pareho kaming bata pa pero itong si Vib, isip - bata pa eh, 10 years old pa lang samantalang kami ni Kennan, 12 years old at 13 years old ngunit binata na ang aming tindig. Ang hindi sa pagmamayabang, medyo mataba na rin mga burat namin.

Napalingon ako sa kinaroroonan ni Kennan. Lumusong ito sa tubig nang makita kong bumukol ang shorts niya sa ginawa ni Vib. Kung nasa bahay lamang kami, tiyak, kakantutin na naman namin si Vib.

Hindi ako makapagfocus sa pagpiprito dahil kay Vib. Hindi naman rin kasi ito nagsuot ng pang-itaas kasi wala pa naman itong suso. Yun nga lang, ang umbok ng pekpek niya. Tapos manipis pa ang panty nito, tang-ina talaga!

Kinakabahan ako dahil sobrang tigas na ng titi ko. Alam kong pati si Kennan, pareho kami ng nararamdaman ngayon. Titig na titig si Kennan sa katawan ni Vib.

Naalala ko tuloy ang unang beses na kantutin namin si Vib…

“Pwede ba ’yun, dalawang papa, tapos isa lang ang mama?”, reklamo ni Vib sa’min ni Kennan.

Nasa ibaba kami, sa isang silid na ginawang imbakan ni inang ng mga sirang kagamitan. Kalalaro lang namin ng taguan kaya’t nagpasya kaming iba naman ang aming lalaruin.

Sina Boggy at Dodong ay kasama ni Kuya Hulyo na nagtungo sa bayan samantalang kami nila Klang at Kennan, ay naiwan.

Kumuha kami ng mga tela sa aparador at gumawa ng mga harang. Bale dalawang harang na parang kuwarto. Nasa kabila si Klang, kunwari pinapatulog ni Kennan.

Magkatabi kami ni Vib, nakahiga at kinakabahan ako dahil sa magkadikit ang aming mga siko. Nag-init ako dahil ang lapit ng balat niya sa balat ko.

“Pwede nga yun, tsaka laro lang naman”, pag-agaw ng atensiyon ni Kennan.

“So kayong dalawa ang asawa ko? Ikaw Daryo at si Kennan, tama ba?”, tanong uli ni Vib.

“Ou, kaming dalawa”, deretsong tugon ni Kennan.

“Nasaan ba si Luka? Dapat kasali rin yun”, naalala namin si Luka.

“Magbabawas pa daw, masama daw tiyan niya dahil sa kinain natin kanina.”

Mas sumilip si Kennan sa’min. “Sige na magloving - loving na kayo”, pati ako nagulat sa sinabi ni Kennan.

“Anong loving-loving?”, kuryusong tanong ni Vib.

Alam ko na ang gustong ibig ipahiwatig ni Kennan, siraulo talaga. Haha

Natatawa tuloy ako, minamanyak namin si Vib. “Paano yun?”, seryosong tanong nito.

“Hala, nakatulog si Klang haha”, sumilip ako, nakatulog nga ito.

“Sige turuan ko kayo ah, pero pagkatapos niyo, ako naman”, tumango si Vib.

Lumapit si Kennan sa kanya at hinalikan ito sa labi. Hindi naman ito tumanggi, ngumiti ito. Dahil sa hindi naman ito nanlaban, muling hinalikan ni Kennan ang labi ni Vib.

“Si Daryo naman”, suhestiyon ni Vib.

Kinabahan ako, kasi first time kong hahalik, at kay Vib pa talaga na crush ko. May binulong si Kennan na ikinadahilan ng paglagabog ng aking puso.

“Boy, kantutin natin si Vib”, hindi ako nakasagot agad sa sinabi ni Kennan dahil sa kanina pa naninigas ang titi ko.

Alam kong masama ito ngunit itong titi ko, ayaw kumalma. “Chance na natin ’to boy, magiging ganap na binata na tayo”, tumabi si Kennan sa’kin.

“Sige na, ikaw naman Daryo”, pag-ulit ni Vib.

Tang-ina, para akong lalagnatin. Nang matapos ko itong halikan, kahit dampi lang, may tumulo na likodo mula sa aking titi. Nilabasan ba ako? Ay ou, pre-cum pala daw tawag dun, sa tagalog paunang katas.

Grabe, ganito pala ang pakiramdam kapag nasa harap ka ng babae na pwede mong kantutin. Nasanay naman na kaming magbatil ngunit kakaiba pala kapag nasa harapan mo na ang grasya.

Nang matapos kong halikan si Vib, nag-init ako lalo sa sinabi ni Kennan sa’min at sabay kaming napalingon ni sa kanya.

“Paano yun?”, manghang tanong ni Vib.

“Mangako ka muna na atin-atin lang ’to, para laruin natin uli kapag gusto natin”, kasunduan ni Kennan kay Vib na tumango naman.

Gagong Kennan, sinabihan ba naman si Vib na may masarap pa na ginagawa ang mag-asawa, ang tawag daw ay anak-anakan. At itong si Vib, nauto naman. Hinubad pa talaga agad ang suot na shorts. Tanging manipis na panty lang ang itinira.

Sabay kaming napanganga sa hulma ng ari ni Vib. Maputi at pinkish. Nakita naming may kaunting basa sa gitna nito. Ibig sabihin, namasa ang ari niya dahil sa sarap.

“Maghubad rin kayo, ang daya”, doon namin naisip na may kasama pa pala kami.

Titig na titig kasi kami sa ari ni Vib, sa mura niyang pekpek. Nagkatinginan kami ni Kennan, namutla. “Sigurado ka boy? Gagawin talaga natin to?”, bulong ko sa kanya.

“Ou boy, payag naman si Vib, di’ba Vib, okay naman sayo?”, ngumiti si Vib at dahil sa reaksyon niya, agad kaming tumayo ni Kennan at naghubad pareho.

Nakita namin ang mukha ni Vib na nagulat at titig na titig sa mga titi namin na tigas na tigas na. Wala naman kaming nakitang takot sa mukha niya ngunit pagkamangha.

“Sino mauna?”, tanong ni Kennan sa’kin.

Dahil sa takot ako, sinabihan ko si Kennan na siya nalang mauna. Nagpakawala muna ng malalim na hininga si Kennan at kinandungan si Vib. Bale nakaupo si Kennan sa babaan ni Vib, sa mismong puke niya na may panty pang suot.

Tinutok ni Kennan ang titi niya sa tapat ng puke ni Vib. Akala ko huhubarin nito ang suot na panty ngunit hinawi lang pala. Dahil sa hindi naman katabaan at kalakihan ang mga titi namin kasi mga bata pa kami, alam naming hindi masasaktan si Vib.

Titig na titig si Vib sa titi ni Kennan. Nag-aantay ito sa gagawin ng aking kaibigan. Pati ako, nag-aabang at napalunok ng laway nang itutok na ni Kennan ang titi niya sa butas ng ari ni Vib.

Dahil sa manipis lang ang tela ng panty ni Vib, kitang-kita ko talaga ang pagngiwi ng labi ng puke niya nang ipasok na ni Kennan ang ulo ng titi nito. Napalunok ako ng laway sa nakita.

Pinagmasdan ko ang mukha ni Vib, parang nagustuhan naman nito ang nangyari, napakagat pa ng labi.

“Hindi masakit?”, tanong ko kay Vib.

Ngumiti ito sa akin at sinabing, kanina daw medyo makati pero nawala naman daw agad. Nainggit tuloy ako kay Kennan, dapat pala ako na muna ang nauna.

Hinalikan ko sa labi si Vib habang dahan-dahan na gumagalaw si Kennan. Namumula ang magkabilang tenga nito, sarap na sarap sa ginagawa. Tang-ina, malalabasan na tuloy ako.

“Bilisan mo, ako naman”, reklamo ko sa kanya.

Sarap na sarap kasi ito. At sa ginagawa niya, ako ata ang unang malalabasan. Hinawakan ko ang kamay ni Vib. Pati si Vib, sarap na sarap sa ginagawa ni Kennan. Steady lang si Vib na nakatihaya habang naglalabas - pasok ang titi ni Kennan. Maya - maya lang ay narinig kong umungol si Kennan.

Tang-ina! Parang malalabasan ako nang makita kong nabasa ang panty ni Vib bunga ng mga tamud ni Kennan sa loob na hindi kinaya ang daming nailabas.

Tinapik ko na ang braso ni Kennan upang paalisin siya. Umalis naman ito agad at hapong - hapo sa pagod. Si Vib naman, hingal na hingal rin ngunit nakangiti pa rin.

Hinubad ko ang panty ni Vib. Dumaloy ang mga tamud ni Kennan at nalibugan ako dun. Hinagod ko iyon gamit ang aking titi at ipinasok muli sa butas ni Vib.

Iyon ang unang tikim ko ng langit. At tang-ina, muntikan ng masunog ang ham na piniprito ko!

Nakita kong gumagalaw ang braso ni Kennan, bwesit, nagsasalsal ito sa ilalim ng tubig? Kung pwede lang tumawa dahil sa ginagawa niya, kanina ko pa ginawa. Siraulong Kennan.

Namalayan ko nalang na nabasa na ang loob ng aking brief, palatandaan na nilabasan ako. At alam kong ang dami kong inilabas.

Nang maluto na ang lahat ng pagkain na aming inihanda, kumuha si Kuya Hulyo ng dahon ng saging. Inilatag doon ang kanin kasama ang mga ulam at mga prutas na dala rin namin.

Busog na busog ako pati na ang aking mga mata dahil katapat ko si Vib. Mga ilang oras rin kaming nagtampisaw sa malamig na tubig ng ilog. Nagkulitan, naglaro at nagkuwentuhan ng mga bagay - bagay.

Nang sumapit na ang alas dos, nagpasya kaming umuwi na. Tinipon namin ang mga kalat at dinala pauwi.

“Kuya Kennan, pagod na akong maglakad”, reklamo ni Klang, nagtawanan kaming lahat.

“Oh sige, kargahin nalang kita basta huwag mo akong ihian ha”, pang-asar nito sa kanya.

“Hoy, Hindi kaya ako ganun”, reklamo ni Klang, nagtawanan uli kami.

Nang makarating na kami sa centro, natanaw namin ang isang itim na Van sa harap ng bahay. Kinabahan ako, pamilyar sa akin ang sasakyan na ito.

Lumingon ako kay Kuya Hulyo. Nakita ko ang pagbago ng kanyang mukha. Nabasa ko agad ang kaba na kanyang nararamdaman. Alam kong parehas kaming lahat ng pakiramdam ngayon, maliban kina Vib at Luka na nagtatawanan pa dahil sa asaran nila.

“Hulyo, Hulyo”, bati ng isang baritong tono ng pananalita.

Tinignan kami nito isa-isa. Umismid ang labi na para bang nanunukso o kaya’y natutuwa na parang nananadya.

“Gusto kang makausap ng Boss Amo”, ang boses nito ang medyo malalim, parang nambabanta.

“Isama mo raw ang mga bata”, doon ako natuod, mas kinabahan.

Nagkatinginan kami ni Kennan. Putlang-putla ang mga labi namin, lalo na kay Boggy, na minsan na nitong mapatay.

“Susunod nalang kami”, tipid na sagot ni Kuya Hulyo.

“Dito na, ano pa’t malaking sasakyan itong dala namin”, tugon ni Sultan.

Alam naming kahit tumanggi kami, ay kukuyugin kami ng mga kasamahan ni Sultan. At kahit na tumakas uli kami, malabo na iyon dahil may isang sasakyan pa sa unahan.

Wala kaming nagawa kundi ang pumasok na sa loob ng van. Nagtaka sina Vib at Luka. Kahit pa mga basa pa kami, umupo pa rin kami sa upuan maliban kay Hulyo na nasa isang van sumakay.

Katabi ko si Klang habang pinagitnaan nila Boggy at Kennan si Dodong. Ngiting animal si Sultan at may hawak pa itong patalim, nilalaro sa kanyang palad.

Kabanata XVI

Kabanata XVI

Ang Sayaw ni Sultan

“Gusto niyo ba ng laro?”, mungkahi ni Sultan.

Pinaikot-ikot niya sa kanyang kaliwang hintataas ang may kaliitang patalim na nangingislap sa talas. Dahil sa suot niyang kulay itim na bandana, na may disenyong pantik ay nagmukha itong siga na Muslim.

“Sino marunong sumayaw dito?”, dagdag pa niya.

Kung sakaling may gawin siyang masama sa amin, pupulutin ko agad ang isang maliit na barbel, na nasa paahan ng isa sa mga kasama niya, iyon ang gagamitin kong pandepensa sa kung saka-sakali.

“Ano sagot, para hindi kayo mabagot, kakantahan lang namin kayo - nang hoy empoy, sayaw empoy, huli-hilhoy, kembot pa kembot pa, empoy kembot pa.”

Gusto kong matuwa ngunit alam kong sa larong ito ay may nakaambang panganib. Narinig ko na ito nang madakip nila kami.

“Tama na ’yan Sultan, kung ano - ano na naman pinaggagawa mo”, ngumisi lang ang Sultan sa narinig.

Inilibot ko ang aking paningin. Dalawa sa unahan, sa front seat, si Sultan at ang kasama niyang pamilyar sa akin. Sa likuran naman, ay apat. Bale anim silang lahat.

Panay ngisi ang Sultan sa’kin, titig na titig. Dumila pa ito sa ere nang makita niya ang aking makinis na mga paa. Tila ba humigop ng masarap na sabaw.

“Para kang chikas”, nang akmang himasin niya ito, umiwas ako.

“Alam mo bang mahilig ako sa kahit anong butas?”, napalunok ako ng laway sa kanyang sinabi.

Guwapo naman itong si Sultan. Maputi at kapag nasinagan ng araw, namumula ang balat lalo na ang mga pisngi nito. Ngunit kahit na may hitsura ito, dahil sa personalidad niya, nagmumukha itong manyak. At alam ko ang ibig niyang sabihin.

“Hay naku Sultan, umandar na naman ’yang kalibugan mo”, tukso ng isang kasama nila sa likuran namin.

“Aba’y ang dami ng inimbak na gatas ’yang si Sultan, hindi ’yan tumira noong huling sayawan natin!”, nagtawanan silang lahat.

Sayawan? Ang ibig ba nilang sabihin, kantutan?

Namutla ako habang iniisip ang maaaring tagpo namin ni Sultan. Paano kong pasayawin ako nito? Mas malaki pa ’to kay Hulyo. Tiyak, wasak ako nito.

Nagnakaw ako ng tingin sa babaan niya, kamuntik pa akong mahuli. Diyos ko, may sukat itong si Sultan. Alam kong mas dambuhala pa ito kesa kay Hulyo.

Dahil sa nakaupo siya nang paharap sa’kin, inikot niya kasi ang upuan sa front seat kaya magkaharap kami ngayon. Naiilang akong tignan siya lalo na ang harapan niya.

“Sino nga dito ang magaling sumayaw?”, bakit ba panay tanong ito sa’min kung sino sa amin ang marunong sumayaw?

Jusko, kinamot niya ang kanyang harapan, dinukot ang loob at inamoy. Ang baboy talaga, pumikit pa na tila hinithit ang sariling amoy ng burat niya.

“Ako Sultan, ako nalang pasayawin mo”, mapaglarong tono ng boses ng isa sa mga kasamahan sa likuran namin.

“Tang-ina ka, mapakla ka na”, bwelta ni Sultan.

Paano ba naman kasi, nagboses bading ito. Naramdaman ko ang kamay ni Klang na humawak sa aking braso. Siya naman kasi ang tinitigan ni Sultan.

“Ikaw, tisoy, ay tisay, sandali babae ka ba o lalaki?”, tanong ng Sultan sa’kin.

Napasigaw si Klang. “Bad ka!”, nagtawanan silang lahat.

“Lalaki si Kuya Dodong!”, dagdag pa nito.

“Sandali, ikaw yung kumakat sa kamay ko sa simbahan ah!”, akmang hahablutin ni Sultan ang kamay ni Klang ngunit naharangan ko.

Hindi naman ito nagpilit dahil tinapik ko agad ang kamay niya. Napatawa ito at tila nagdiwang dahil sa naalala.

“Ou ikaw nga! Tang-ina, nasaan yung isa niyong kasama na maputing bata, yung tisoy?”, hindi sumagot si Klang.

“Gusto ko ’yun eh! Kaso may sa maligno ata ang batang iyon, bigla ba namang naglaho!”, ang tawa ni Sultan ay parang nagwagi, umiling - iling pa sa ere.

“Di bale, mahahanap ko rin yun, at hindi ko na yun pakakawalan, pupunlaan ko ng aking masaganang gatas”, kinapa nito ang sariling harapan na medyo bumukol na.

Tang-ina, tumigas na ata burat nito. Umiwas ako ng tingin sa kanya dahil dumila na naman ito sa ere.

“Hoy Sultan, tumigil ka na nga, ang hilig mo talaga sa bata, baka iyan pa ikatodas mo!”, sita ng katabi niya.

“Mahilig si Sultan sa bata dahil gusto niyang mangwasak ng butas!”, boses ng isang kasama nila sa likuran.

Grabe ang kaba ko, baka hindi na kami mailigtas pa ni Hulyo, at baka nga pasayawin kami nitong si Sultan. Nakakasindak pa man din ang tindig niya.

Ang takbo ng sasakyan ay tama lamang. Nasa unahan ang van na sinakyan ni Hulyo. Luluwas kaya kami ng San Diego? Pero basang - basa kami. Giniginaw na nga ako dahil sa aircon ng sasakyan.

Huminto ang sasakyan nila Hulyo, lumiko sila sa isang masukal na gubat. Saan kaya nila kami dadalhin?

Maya - maya lang ay nasa loob na kami ng gubat. Ñatanaw ko ang isang puting van, nag nag-aantay sa amin. Unang huminto ang sasakyan nila Hulyo, talos sumunod itong sinasakyan namin.

Nagsilabasan silang lahat maliban sa amin. May isang mamang nababalutan ng mga alahas na ginto at pilak at humalik si Hulyo sa kanyang palad. Iyon kaya ang sinasabi nilang Boss Amo?

Mabalbas ang mama at puti na ang mga buhok nito ngunit makisig pa rin ang pangangatawan. Hapit ang suot niyang longsleeve shirt na kulay puti. Maamo ang mukha nito ngunit alam kong may nakatagong tigre sa katauhan lalo pa’t ang dami kong naririnig na kuwento tungkol sa kanya.

Ngumiti ito kay Hulyo at may pinag-uusapan sila. Wala naman akong nakitang galit kay Boss Amo pero kinakabahan pa rin ako. Gustuhin ko mang marinig ang kanilang pinag-uusapan, ay wala akong magawa. Tumagal ng kaunti ang kanilang pinag-uusapan hanggang sa lumapit na sila sa amin.

Binuksan ni Sultan ang pinto at pinalabas kaming lima. Ngumiti ang Boss Amo sa amin lalo na sa akin. Hindi ako gumanti dahil hindi ko naman ito kaano - ano. Hinawakan niya ang aking balikat at ginulo ang aking buhok.

“Okay sige, ihatid niyo na ang mga ’yan.”

Bakit hindi makatingin sa’kin si Hulyo? Ano bang nangyayari. Namumula ang mga mata niya at umiwas na naman ito ng tingin. Bigla siyang umalis at nagtipa sa kanyang cellphone. May tinawagan ito.

Gusto kong lumapit sa kanya ngunit baka kung anong sabihin ni Boss Amo. Ayoko rin namang iwan ang aking mga kaibigan.

“Masusunod Boss Amo”, sagot ni Sultan.

Lalapitan ko na sana si Hulyo ngunit hinila ni Klang ang aking kamay. Kumaway pa ang Boss Amo sa amin bilang paalam.

Akala ko ay susunod sila sa amin ngunit hindi pala. Kami lang ang umalis. Habang papalayo kami, tila tinatambol ang aking puso. Nag-aalala ako kay Hulyo kahit pa man alam kong maayos naman ang usapan nila ni Boss Amo.

Tahimik lamang kami habang nasa byahe habang itong si Sultan, na kaharap ko, panay tingin sa akin, titig na titig sa aking mga paa.

“Babalikan kita”, bulong ni Sultan sa’kin nang makababa na ako ng sasakyan.

Nagsitayuan ang mga balahibo ko sa katawan nang isayad niya ang harapan niya sa aking likuran. Dali akong lumakad upang makaalis sa tabi niya. Nang lumingon ako, nakita ko ang manyak niyang ngiti.

Binuksan ni Aleng Tessy ang gate at agad kaming pumasok. Dumating si inang at pinapasok na kami sa loob ng bahay. Doon namin nalaman na hindi pa pala uuwi si Hulyo, kaya nagpaiwan.

Naitanong namin sa kanya kung kailan ito uuwi ngunit wala daw itong sinabi. Siya pala ang tinawagan ni Hulyo kanina. Hindi ko alam kong ano ang sinabi ni Hulyo o kaya’y kung ano ang pinag-usapan nilang mag-ina ngunit sa reaksiyon ng mukha ni inang nang makita niya sina Sultan, tila ba may bahid ito ng pag-aalala.

Sumapit ang gabi, wala pa rin si Hulyo. Nakadungaw ako sa bintana at nagbabakasakali na dumating ito. Hindi naman ako kinakabahan ngunit nag-aalala pa rin ako sa kanya lalo pa’t hindi kami nakapag-usap. Wala rin akong cellphone.

Nabuhayan ako ng pag-asa nang may isang itim na van na tumigil sa tapat ng gate. Agad akong bumaba upang salubungin siya sa labas.

“Oh dahan-dahan baka matapilok ka”, paalala ni inang, nakasabay ko siya sa hagdanan.

Hindi ko na ito hinintay sapagkat sabik na akong makita si Hulyo. Pati si Klang sumama na rin sa’kin at patakbo naming tinungo ang gate at kami na rin ang nagbukas.

Dahil sa tinted ang window glasses ng van ni Hulyo, hindi kita ang sa loob. Nang magbukas na ang pinto, ako lang ang hindi natuwa sa taong bumaba, si Kuya Hector pala, hindi si Hulyo.

Dinumog siya nina Boggy at Kennan, nitakap ito. Ako naman, ngumiti lang, nabigo sa kasiyahan na akala ko ay si Hulyo.

“Kuya Hector, hindi ho uuwi si Kuya Hulyo?”, deretso kong tanong nang lumapit siya sa’kin.

“Hindi mo lang ba ako yayakapin? Aba nakakatampo ka na ah!”, biro nito.

“May inaasikaso muna si Hulyo kaya ako na muna ang guardian angel niyo ngayon, pwede ba yun?”, humiwalay ako ng akap sa kanya ngunit itong si Klang, nakapulupot pa rin sa kanya.

“Mano po inang”, ngumiti ako nang nagmano ito kay inang, siguro welcome na rin ito sa kanila, kasi ang lapit na ng loob nito kay inang.

“Parang tumaba ka ata anak”, puri ni inang sa kanya.

Humalik ito sa pisngi ni inang. “Nagkalaman lang ho, ang sarap kasi magluto ng misis ko.”

Sinara na namin ang gate at nagsipasukan na sa loob. Kahit papa’no, nabawasan na ang pag-aalala ko dahil nandito si Kuya Hector.

“Katatapos lang namin maghapunan, pero may tirang ulam pa sa ref, sandali ipaghahain kita”, umupo si Kuya Hector sa silya, sa bandang unahan ng mga nakahelerang upuan.

“Inang, luluwas nga pala ko ng bayan kinabukasan, may inihabilin sa’kin si Hulyo”, tumingin ako kay Kuya Hector, medyo mahaba na ang mga balbas nito.

“Sinong sasama sa bayan bukas?”, nagsitaasan silang lahat maliban sa akin.

“Kuya Hector, pwede po ba akong makitawag kay Kuya Hulyo?”, nagsilingunan silang lahat sa’kin.

Ngumiti si Kuya Hulyo. “Ou naman, ano ka ba, ayus lang si Kuya Hulyo mo, daig mo pa asawa kung mag-alala”, namula ako sa sinabi niya.

Ou Kuya Hector, asawa ako ni Hulyo, di mo lang alam. Dinukot niya ang cellphone niya mula sa kanyang bulsa. Marunong naman akong gumamit ng cellphone, kasi may Cellphone naman si Kuya Reymart.

Agad akong nagdial sa recent call sa numero ni Hulyo. Hanggang vibrate lang ito, out of coverage daw. Nalungkot ako, ngunit nagbabakasakali pa rin na macontact ito. Inulit-ulit kong edial hanggang sa mapagod.

“Huwag ka ng mag-alala, maayos lang si Pinuno, bukas, tawagan natin”, hinawakan ni Kuya Hector ang aking balikat.

Umupo ako malapit sa kubo. Kanina ko pa tinadtad ng tawag si Hulyo. Natapos nalang kumain si Kuya Hector ngunit hindi ko pa rin macontact ito.

“Kuy Hector, nasa Hardin ng Eden lang ba si Kuya Hulyo?”, pinisil nito ang aking pisngi.

Si Kuya Hector ung uri ng tao na kahit nasa kalagitnaan ng problema o isang sitwasyon, lagi pa rin positibo at palangiti pa rin.

“Wala, may inaasikaso ito, siguro kasama ng Papa”, naguluhan ako sa sinabi niya.

Bahagya itong natawa. “Ang ibig kong sabihin, kasama niya ang isa sa mga tauhan ni Boss Amo, may inaayos lang”, dagdag nito.

Naala ko na, si Papa, ang Pasalugalan nito sa San Diego. Nabanggit na rin ito ni Hulyo na parang ama na ang turing niya kay Papa.

“Hindi ka pa ba matutulog?.”

Inabot ko kay Kuya Hector ang hawak na cellphone. “Kuya Hector, pahiram ulit bukas ah, tatawag ko uli si Kuya Hulyo”, inakbayan ako nito.

Magkatabi kaming nakaupo sa sahig ng kubo. Tumingala ako sa kalangitan. Sobrang liwanag ng buwan.

“Mauna na ako ah, napagod ako sa byahe, tatawagan ko pa misis ko”, tumango lang ako at iniwan na ako ni Kuya Hector.

Narinig ko ang mga hiyawan nila Boggy, naglalaro ata sila. Pinakiramdaman ko ang paligid. Kung gaano kalamig ang panahon, ganun rin ang puso ko. Nagsimula na naman akong mag-alala kay Hulyo.

Nagpasya akong lumabas ng gate, maglakad - lakad sa labas, upang dalawin agad ng antok. Tahimik ang paligid ng baryo. May mga tao pa sa labas, galing sa trabaho at may nadadaanan akong nag-iinuman sa labas ng maliliit na tindahan.

Ngumingiti sila sa akin sa tuwing nadaan ako. May mga bata ring naglalaro. Tinawag nila ako, gustong pasalihin ngunit hindi naman ako mahilig makipaglaro.

Nalagpasan ko na ang basketball court. May asong lumapit sa akin, inamoy ako. Hindi naman ito galit, parang maamon aso. Pinantayan ko ito.

“Wala akong pagkain eh, gusto mo sama ka nalang sa’kin?”, dinila-dilaan nito ang aking palad.

Natuwa ako dahil mabait ito. Nagpatuloy na ako sa paglakad. Tinawag ko ito ngunit ayaw sumunod. Minabuti ko nalang magpatuloy sa paglakad, upang mapagod at dalawin ako ng antok.

Malapit na ako sa madilim na parti ng covered walk nang may itim na sasakyan na huminto sa aking tapat. Biglang bumukas ang pinto nito at doon ako kinabahan. Ngumiti ito sa akin at binuksan niya ang pinto. Gusto ko mang hindi sumakay ngunit baka ito na ang pagkakataon ko na makita si Hulyo.

Sumakay ako sa loob at ngumiti ito nang makaupo na ako sa tabi niya. Bahala na, gusto ko talagang makita si Hulyo dahil hindi ako mapakali.

Kabanata XVII

KABANATA XVII

Ang Malapot na Likido

“Malayo pa ba tayo?”, tanong ko kay Sultan.

“Malapit na”, tipid nitong sagot.

Kanina ko pa napapansin na ang tihimik nito, kaiba sa totoong Sultan. Halos limang oras kaming nasa byahe. Nalagpasan na rin namin ang Bayan ng Israel.

“Matulog ka na muna, medyo malayo - layo pa ang byahe natin”, napatitig ako sa mukha niya.

Nakainom ba ito? Namumula kasi ang pisngi. “Pahiram naman ng cellphone, tatawagan ko saglit si Hulyo”, dinukot nito ang cellphone niya at ibinigay sa akin.

“Nakantot ka na ba ni Hulyo?”, bigla akong naubo sa kanyang sinabi.

“Tingin mo ba bobo ako? Daig mo pa asawa kung mag-alala, kabisado ko anv mga titig ng mga taong nagkantutan na”, hindi ko nalang ito pinansin.

Kanina pa out of coverage si Hulyo kaya’t nagpasya akong etext nalang ito. Nagtipa ako agad  at sinabi kong patungo akong bayan, kasama si Sultan.

Nagulat ako nang himasin niya ang aking kaliwang paa. “Patikim naman”, iniwas ko ang palad niya.

Tang-inang Sultan, pati ba naman ako pinapatos pa!

“Masarap ka bang chumupa?”, sinamaan ko ito ng tingin.

“Sige na, isa lang, tikim lang ba”, dahil sa sinabi niya, bigla akong nag-init.

Bahagya niyang hinamas ang sarili, hindi ako tumingin dahil alam kong mawawalan ako sa focus. Ang mas nangibabaw sa akin, ang makausap si Hulyo.

“Okay lang salsalin mo nalang, sige na, ilang araw na akong hindi nakapagpalabas, madami-dami na rin ’to pwede mo ’tong lunukin.”

May nakasalubong kaming mga batang kalye na naglalakad sa gilid ng kalsada. Naalala ko ang aming ginagawa noong palaboy pa kami.

Hindi ko napansin na nailabas na pala ni Sultan ang kayang sariling ari at bigla ba namang ipahawak sa akin, tang-ina, hindi nga ako nagkamali, mas malaki pa ito kesa kay Hulyo!

Ang aking puso ay nanlalaban ngunit ang init na dulot mula sa paglapat ng balat ng aking palad sa katawan ng ari niya, ay tila ba ako’y alipin.

Napalunok ako ng laway dahil maugat ang ari niya, mapula ang uluhan, maputi ang katawan at sobrang taba at haba. Halos kasing-taba ito ng sardinas. 

“Ugrh, tang-ina, ang sarap”, ungol nito.

“Salsalin mo na, ang lambot pati ng palad mo.”

Grabe, nalilibugan na rin ako. Nag-iinit na ang buo kong katawan. Mahal ko si Hulyo ngunit ako’y nahipnutismo kay Sultan.

Bahala na, total, tutulungan naman niya akong makita si Hulyo. Salsal lang naman.

Dahan-dahan lang ang pagmamaneho ni Sultan. Nakatingin lang siya sa daan, dahil may nakakasalubong kaming mga sasakyan, mahirap na.

“Lagyan mo ng laway”, sinunod ko ang gusto niya.

Titig na titig ako sa ari niya. Masasabi kong perpektong ari ito hindi lamang sa sukat at taba kundi dahil sa guwapo rin ang may-ari.

Ang buong akala ko’y masama itong si Sultan ngunit hindi naman pala. Nagbago ang paningin ko sa kanya lalo pa ngayon na hindi niya kailangang mamilit dahil sa libog.

Kumakati ang butas ko sa loob, namiss ko ang kantutin ngunit para lang ito kay Hulyo. Ayoko rin namang susuhin si Sultan baka mamihasa ito. Salsal lang naman ang gusto niya, kaya pagbibigyan ko nalang.

“Tang-ina, ang dulas, sobrang sarap”, sinasabayan niya ang bawat pagtaas - baba ko.

Aliw na aliw ako sa kulay ng ari niya. Nakakatakam man na susuhin ngunit loyal ako kay Hulyo, ayokong magkasala, lalo pa’t napamahal na ito sa akin.

Siguro, kung nauna lang itong si Sultan, marahil ay mas paliligayahin ko ito, at makakatikim siya sa butas ko.

“Susuhin mo nalang kaya? Namiss ko ng may sumuso sa akin”, napaangat ako ng tingin sa kanya at sinamaan ito.

Ngumiti siya. “Biro lang”, nangislap ang mga mata niya na parang nahiya pero ang guwapo pa rin.

Ang hirap pala magpigil ng libog. Gusto ko man siyang susuhin ngunit ayokong kainin ako ng aking konsensya.

“Nakakainggit naman si Hulyo, masarap  ka ata sumuso eh”, hinawakan niya ang palad ko upang maging alalay dahil hindi ko ito mahawakan nang buo.

“Okay lang ba tikman mo ang tamud ko?”, sinong tatanggi?

Napaisip ako, ou pwede naman, tikim lang naman, tapos hindi ko naman sinuso. At parang namiss ko rin ang tamud ni Hulyo, na matamis. Kuryuso rin ako kung gaano kasarap ang tamud nitong si Sultan.

Ang kaliwang kamay niya ay nakatuon sa manobela samantalang ang kanan ay nakahawak sa aking palad. Siya na mismo ang nagsasalsal sa sarili. Malambot ang kamay ni Sultan, ang sarap sa pakiramdam na nag-iinit ako sa ginagawa niya.

“Kung magpaalam ako kay Hulyo na kantutin kita, papayag kaba?”, halos maubo ako sa narinig at tumawa pa ito ng pagkalakas.

“Hindi papayag yun, kalma”, dagdag nito dahil naningkit ang mga mata ko sa sinabi niya.

Kung papayag si Hulyo?

Na magkantutan kami? O kaming tatlo? Tang-ina, ang basa ng loob ko. Dalawang burat sa iisang butas, at mapupuno ng mga tamud nila.

Para na akong mababaliw kahit na iniisip ko pa lamang ang tagpo naming tatlo. Iniisip ko rin na naghahalikan kami ni Sultan habang niroromansa ako ni Hulyo, para na akong kukunin ng langit nun sa sarap.

Eh kahit nga si Hulyo lang, sapat na, ano pa kaya kung itong si Sultan rin, aba’y ang sarap nun.

“Dong malapit na ako”, napatingala siya ang rinig na rinig ko na ang malalalim na hininga niya.

Kabisado ko na ang mga lalaking malapit ng labasan — nanginginig ang buong katawan, mas lalong nag-iinit, parang titirik ang mata, mas tataba ang ari at pipintig - pintig.

Isa sa katangian ng nilalabasan ay ang mararamdaman ko ang namimintig na mga ugat nila sa burat nila at para bang doon dumadaloy ang mga tamud.

“Pwede, itutok ko nalang sa bibig mo habang lalabasan ako, please?”, daig pa nito ang bata kung magmakaawa.

Dahil sa hitsura niya ngayon, makakatanggi ba ako? Gayung tinutulungan ako ng taong akala ko ay masama, ngunit hindi naman pala.

“Sige na, para mas malunok mo lahat, pleassse?”, muling pakiusap nito.

Wala akong nagawa kundi ang umunan sa paahan niya, sa mismong malali sa burat niyang naglalaway na.

Ngumiti ito nang makaayos na ako. “Ibuka mo bibig mo”, utos nito.

Para akong nailang sa sinabi niya kaya’t napaiwas ako saglit. Nagulat ako nang huminto ang sasakyan.

“Parada muna tayo, gusto kong maayos na na malabasan”, grabe talaga itong Sultan na ’to, grabe ang kalibugan.

“Hahawakan ko pisngi mo ah, ayos lang ba?”, tumango nalang ako, upang matapos na ’to, inaantok na rin kasi ako.

“S-salamat”, aba, marunong naman pala itong magpasalamat?

Nakita niyang natawa ako dahil sa sinabi niya. “Anong nakakatawa?”, hindi ako sumagot at napailing nalang.

Titig na titig si Sultan sa akin, panay ngiti. Tinitigan ko rin, namumula na ang magkabilang pisngi nito. Ang kinis ng labi niya, ang sarap siguro nitong humalik.

Alam kong malalabasan na siya kaya’t kinabahan ako. Sa taba ba naman ng burat niya, tiyak, madaming lalabas dito.

Hindi nga ako nagkamali, nilabasan na siya at gulat na gulat ako nang ipasok niya ng kaunti ang ulo ng burat niya. Gusto ko mang tumanggi ngunit nagdulot ito sa akin ng kakaibang sarap.

Hinayaan ko lang siya sa gusto niya haggang sa masalo lahat ng bunganga ko ang sobrang lapot niyang katas. Grabe, ang dami niyang nailabas. Nakangiti siyang nilalabasan.

Pinigilan niya akong lunukin dahil gusto niyang tignan ang mga tamud niya sa loob ng aking bunganga. Alam kong nagustuhan niya ito lalo pa’t sobrang dami nito sa loob.

“Lunukin mo na.”

Dahan - dahan ko itong nilunok at titig na tirig pa rin ito sa akin, aliw na aliw sobang gwapo nito sa aking paningin. Nang alam niyang nalunok ko na lahat, hinimas niya ang aking pisngi pababa sa aking labi.

“Sorry”, kabado niyang sabi.

Bigla ba naman inilapat ang bibig niya sa bibig ko dahilan upang mataranta ako. Grabe ang paglagabog ng aking puso, na para bang habol - habol ko ang aking mga hininga.

“Dapat hindi ka nalang nagpunta rito, uuwi naman ako bukas, nag-alala tuloy si inang, akala nila napaano ka na”, nakayakap ako ngayon sa braso niya.

Katatapos lang nitong maligo. Pinauna niya akong maligo kanina dahil may ginagawa ito sa laptop niya, parang may inutos sa kanya si Papa.

“Hindi ako mapakali eh, saka tinulungan naman ako ni Sultan”, hinalikan niya ako sa pisngi.

Ngayon ko lang nakita si Hulyo na nakabrief. “Huwag kang magtitiwala kay Sutlan”, naamoy ko ang bioderm na sabon niya na madalas niyang gamitin, yung kulay green.

“Ayus naman si Sultan, akala ko nga hindi siya tutupad sa usapan namin.”

Tila nagtaka si Hulyo. Kumunot ang kanyang noo sa narinig. Ako naman, biglang kinabahan, naalala ang tagpo namin ni Sultan kanina.

“Anong usapan?”, pag-uulit nito.

“Wala, sabi niya, ihahatid nga raw niya ako”, ngayon, ang mga mata ni Hulyo ay punong - puno ng pagtataka, nang - uusig.

“Pinuntahan ka niya sa atin?”, doon ko nalaman na ou nga, nag-effort si Sultan na puntahan ako, dahil kaya sa libog niya?

Naiwan sa ere ang aking isip, nagtatanong rin. Ganito kaya kalibog si Sultan para sundan ako sa baryo? Para lang makita ako?

Sinabi ko nalang kay Hulyo ang totoo maliban sa nangyari sa’min ni Sultan. Salsal lang naman, hindi naman talaga ako nagtaksil sa kanya.

“Sa susunod, huwag ka ng sasama sa kanya. Tuso si Sultan, lahat may kapalit kapag nag-offer ’yan ng tulong”, saad nito tapos nilamutak na ang aking labi.

Gumanti ako, sinabayan ko siya, at kahit papaano, natuto na ako sa bawat ritmo ng kanyang estelo sa paghalik. Kahit ilang oras lang kaming hindi nagkita, tila ba sabik na sabik ako sa kanya.

Nilulunok ko ang mga laway namin. Habang naghahalikan kami, gumapang ang kamay ko sa pusunan niya, hindi na ako nahiya kahit na medyo nagulat siya sa ginawa ko ngunit nagpatuloy lang sa paghalik sa’kin.

Nang mahawakan ko na burat niya, medyo matigas na ito. Naalala ko na naman ang kay Sultan. Mas lalo akong ganado ngayon, gusto kong pasukin ako ni Hulyo.

“Namiss mo ba ako?”, pumatong si Hulyo sa’kin.

Pinagmasdan ko ang kabuuan niya. Ang sobrang guwapong mukha nitong may matatalim na tingin ngunit nakakatunaw. Tingin pa lang, alam mong mawawasak na ang butas mo.

“Sobra, kaya nga ako nandito eh”, tinulungan niya akong hubarin ang aking mga damit, walang itinira.

Hinimas niya ang aking dibdib. “Gusto ko bang magkadidi?”, natawa ako sa sinabi niya.

Alam ko naman na may paraan upang magkadidi ang isang lalaki, sa tulong ng mga makabagong paraan ngunit sa edad kong ’to, hindi pa pwede at alam ko sa sarili ko na gusto kong ganito lang ako.

“Kaya bilib ako sayo eh, kaya mahal kita”, muli niya akong hinalikan.

Natuwa ako sa naging sagot ko na hindi ko kailangang baguhin ang sarili ko, sapat na ang kung anuman ang mayroon ako, lalo pa’t nakilala ko siya. At sa totoo lang, natatakot akong gawin yun, baka mas dumugin ako ng mga kalalakihan.

Mga ilang minuto rin akong niromansa ni Hulyo hanggang sa magsawa na siya. Kahit mabigat ito, hindi naman ako nasasaktan kasi malambot naman ang kama at kontrolado naman nito ang sarili.

“Papasukin na kita ah”, paalam niya.

“Sandali, nakaranas ka na ba na kainin?”, naguluhuhan ako sa tanong niya.

Kainin?

Naalala ko, ginawa na ito sa’kin ni Kuya Vic, ngunit saglit lang iyon, kasi mas gusto nitong kantutin ako agad. Nagigising na nga lang ako na kinakantot na niya.

Ngumiti si Hulyo at pumaibaba hanggang sa malaya na niyang nakikita ang aking hulma.

Nakiliti ako sa pagdila niya sa labi ng aking ari. Napatingala ako nang hawiin niya ito gamit lang ang kanyang dila. Halos mapaliyad ako sa sobrang kiliti lalo na nang idiin na niya ang dila niya sa aking butas.

Nakaalalay ang isa niyang kanang gitnang daliri habang sipsip niya ang aking perlas. Grabe, mababaliw na ako sa sarap, maiihi na parang ewan.

Hindi ako halos makapag-isip dahil sa ginagawa niya sa akin. Lalo akong nag-uungol nang sipsipin niya ito. Wala na akong pakialam kahit na may makarinig sa mga ungol ko. Hindi naman malaswa ang aking ungol, yung ungol na nahihirapan sa sarap.

Kahit na nakahiga na ako, pakiramdam ko, bagsak at pagod ang buo kong katawan. Ilang minuto ba naman akong papakin ni Hulyo.

“Gusto mo ikaw naman?”, ngumiti ito sa akin nang magkatapat na kami.

Hinalikan niya ang sa labi. Nalasahan ko tuloy ang sarili kong katas mula sa kanya. Hindi naman masama, medyo maalat na matamis. Dalawang beses kasi akong nilabasan, at alam ko ang lasang iyon dahil sinubukan kong tikman ang sarili kong katas.

“Okay lang ba? Naku baka malabasan ako, ang sarap mo pa namang sumuso”, nag-init ako sa sinabi niya.

Bakit ba hindi mawala - wala sa isip ko si Sultan. Hinalikan ko siya bago ko ito papaligayahin.

Nakaupo ako sa pagitan ng mga paa niya. Bale nakabukaka siya, tinungkod sa kama ang magkabilang paa. Natawa tuloy ako sa hitsura nito.

Gusto daw kasi nitong makita ako habang sinususo ko siya. Hinawakan ko na ang katawan ng burat niya, sobrang tigas na nito. Natatakot akong isubo baka hindi ko kayanin.

Una kong dinilaan ang itlog niya, na kanyang ikinagulat. Ako rin, nagulat sa ginawa. Parang gusto kong mag-ekperimento kaya’t nilaro ko ang mga itlog niya, sipsip, dila sabay padila rin sa katawan niya.

Nagtagal ako sa pagsipsip hanggang sa tinapik niya ako kasi nakikiliti daw ito habang nilalaro ko ang mga itlog niya. Ngayon, sinubo ko na ang burat niya. Kahit na nahihirapan akong isagad, ginawa ko pa rin. Gusto kong isagad ang libog ko ngayon dahil kay Sultan.

Alam kong nababaliw na si Hulyo sa sarap dahil napapasabunot na siya sa’kin. Sobrang lakas na rin ng ungol nito na maganda sa aking pandinig. Ang suwabe ng ungol niya, sobrang sarap sa tenga.

Tinapik niya ako dahil malalabasan na raw ito ngunit hindi ako nakinig, nagpatuloy lamang ako kahit panay tapik na siya sa aking pisngi. Gusto kong makatikim at malunok uli ng kanyang katas sapagkat uhaw na uhaw na ako sa kanya.

Lahat ng nailabas ni Hulyo, sinalo ko lahat, nilunok, walang sinayang. Nang maubos na, hinila niya ako pataas upang magpantay kami.

Hinalikan niya ako sa labi kahit na may mga tamud pa ako. Alam kong nalulunok rin nito ang sarili niyang katas ngunit nakapikit lang ito, tila ba kumunot ang noo niya, baka hindi nagustuhan ang lasa.

Akala ko ay pagod na ito ngunit pabiro niya akong pinataob. Nakadapa ako ngayon sa kama habang nakadagan si Hulyo sa aking likuran. Natuwa nang ipasok na niya ang burat niyang sobrang tigas pa rin.

Grabeng sarap nang isagad na niya ito. Baon na baon. Ramdam ko ang kabuuan niya sa aking loob. Alam kong nasanay na ako sa sukat ng burat niya ngunit ngayon, ibang sarap ang aking nararamdaman lalo pa’t nilalaro ko ang aking isipan.

Iniisip ko na burat ni Sultan ang nakabaon sa akin. Ayos lang naman siguro na magkasala at magtaksil ako kay Hulyo ngunit sa isip ko lang naman.

Sobrang bilis na ni Hulyo. May binulong ito sa akin na aalis siya, may iniutos si Papa. Dito nalang daw ako matulog. Para akong nalungkot sa narinig ngunit alam kong kailangan niyang sundin ang utos ni Papa.

Maya - maya lang, naramdaman ko na ang pagbulwak ng mga malalapot na katas nito sa aking loob. Dahil sa posisyon namin ngayon, alam kong baon na baon ang mga tamud niya sa pinakaloob ko.

Nakaramdam ako ng pagod, napapikit ako at hindi na ako gumalaw. Inantok na ako. Narinig kong may sinabi pa si Hulyo ngunit tila nanaig ang kadiliman. Habang nanlalabo ang paligid, alam kong nagbibihis na si Hulyo at iiwan na niya ako. Naramdaman kong kinumutan niya ako.

Rinig na rinig ko ang malalakas na pagsasalpukan ng burat niya sa loob ko. Natuwa ako dahil hindi naman pala ito umalis. Pagod pa rin ako kaya nakapikit lamang ako habang gumagalaw siya sa akong ibabaw.

Hinahayaan ko lang siya sa ginagawa niya. Nakadapa pa rin ako sa kama at sobrang saya ko na pasukin na naman ako nito. Sobrang baon na baon ang burat niya at parang ang taba.

Gusto kong magpanggap na tulog - tulugan ngunit nahihirapan man, pinilit kong tiisin. Ang mga hininga niya ay tumatama sa aking batok. Pinapak niya ang aking leeg. Sipsip - dila at kahit medyo masakit na, tiniis ko lang.

Yakap - yakap niya ako ngayon na para bang sabik na sabik akong katutin. Grabe, ang wild ni Hulyo, nalabasan na ako pero parang malalabasan ako uli. Alam kong tinodo na niya ang pagbomba dahil hingal na hingal na ito.

Bahagya siyang lumayo sa aking likuran upang mas maayos niya akong makantot. Alam kong lalabasan na siya dahil ramdam ko na ang pagpipintig ng mga ugat sa kanyang burat.

Ramdam na ramdam ang pagtaba at pagtigas lalo ng kanyang burat hanggang sa nagtagumpay na nga itong labasan.

Napabuka ako ng mga mata dahil sa mapaklang tunog mula sa loob. Sobrang dami ba namang inilabas, kaya alam kong tumagas ang iba ngunit patuloy pa rin ito sa pagbomba sa akin na tila ba hayuk na hayok.

Gulat na gulat ako nang lumingon ako sa kanya. Ang buong akala ko ay si Hulyo, iyon pala ay si Sultan. Ngumiti ito sa akin, ngitinag manyak at patuloy pa rin sa paggalaw.

“Tama nga ako, may kakaiba sayo”, bulong nito sa aking tenga.

Hindi ako nakapagsalita. Yakap - yakap niya ako ngayon. Akala ko ay huhugutin na niya ang burat niya ngunit nagsimula na naman itong gumalaw.

“Uubusin ko lahat ng tamud ko ngayon. Ipupunla ko lahat sa nakapasarap mong butas.”

Akala ko ay panaginip lamang ang lahat ngunit hindi. Alam ko sa sarili ko na totoo ito. Tinakpan ni Sultan ang aking bibig upang hindi makapagsalita. Naiiyak na ako dahil parang napunit ata ang labi ng ari ko dahil nakaramdam ako ng hapdi.

Rinig na rinig ko ang mga ungol ni Sultan. Wala na itong pakialam kahit na nasasaktan na ako dahil sa mahigpit niyang pagkakaakap sa’kin. Dahil sa malaking tao ito, hindi ako makapanlaban. Ang nagawa ko nalang ay maghikbi at inaantay na sana matapos na siya.

HELLO, HELLO!

On hold na po muna ang Uhaw sa Katas dahil abala ako sa mga PtR Stories ko ngunit sinasabay ko naman itong tinatapos para isang bagsakan lang.

Ngunit sa ngayon, PLUG ko na muna itong first PtR ko na naka-21 SOLD na! Nakakatuwa lang kasi last last day ko pa ito natapos pero may bumili, akala ko wala.

Sa mga gustong silipin ang Teaser nito, available lamang sa ating Telegram Channel, find it there and read it for FREE. Just look @kulipkipupdates or just simply scan the QR code below to join directly.

You can avail Bata, Bata whole story for as low as ₱120 Only. Thankeeess!