Disclaimer

This is a work of fiction. Names, characters, business ,places, events and incidents are either the product’s of the author imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

No part of this may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the Author.

This story contains incorrect typos/ spelling/ grammar. I’m not a professional writer so please bear with me. Thank you!

WARNING ⚠️

THIS STORY CONTAINS STRONG CONTENT , R-18, NOT SUITABLE FOR BELOW 🔞 YEARS OLD.

Read at your own risk!

Facebook Account: Cruz Wp

Facebook Group: Azzinations (Official Group)

Facebook Page: Az

zinatics Stories

Copyright ©️ 2023 by XXRIEGOZZXX All rights.

Prologue

Tahimik akong nakaupo habang pinagmamasdan ang kaibigan kong tinatali na sa babaeng mahal niya. Dumalo kasi ako sa kasal ni Atticus. Hindi ako pwedeng wala at baka kutusan niya ako.

Tumingin ako sa paligid at agad nalukot ang mukha ko ng makita ang mga kaibigan kong may mga asawa na.

Si Salem na nagpapa cute sa misis niya habang naka nguso. Ang sarap tuloy batuhin ng nguso niya.

Tumingin ulit ako sa paligid at nakita din si Lucifier at Raizen na nag kwe-kwentuhan habang karga-karga ang mga anak nila dahil nagsi- iyakan. Napa-iling nalang ako saka mahinang natawa sa mga hitsura nila. Hindi kasi ako makapaniwala na mag-aasawa talaga ang mga kaibigan ko.

Maging si Ruwi ay pinana din ni cupido. Kung dati ay siga maglakad ngayon pabebe na. Walangya!

Ang daming nagbago samin simula ng tumira kami dito sa Pilipinas ulit. Nangangapa ako dahil sanay ako sa gawin namin dati. Doon lang kasi umiikot ang buhay ko. Ang mangalap ng impormasyon sa mga target namin.

Nilalaro ko lang ang wine sa hawak kong wine glass habang pinapakinggan ang sinasabi ni Atticus para sa asawa niyang si August. Ngayon ko lang nalaman na may tinatago pala siyang ka sweetan sa katawan. Akala ko puro simangot lang eh, mukha kasi siyang pinaglihi sa sama ng loob.

Hindi ako maka relate dahil hindi ko pa naman alam kung anong ibig sabihin ng pag-ibig na yan. Wala din akong balak maramdaman ang sinasabi nilang pag-ibig. Mas gugustuhin ko pang mag focus sa trabaho ko at sa negosyo.

Hanggang ngayon kasi ay tumatanggap parin ako ng mga mission. Wala namang mawawala sa ’kin dahil mag-isa lang naman ako sa buhay. Kung may mangyayari mang masama sa ’kin ay mga kaibigan ko lang ang magluluksa sa ’kin.

Kumukuha parin ako ng mga information sa t’wing may inuutos sa ’kin si boss Lucian. Doon lang naka focus ang attensyon ko, wala ng iba.

Natigil ako sa pag-iisip ng may tumapik sa kaliwang balikat ko. Nilingon ko ’to at nakita si Theo na may hawak ding wine glass.

Hinugot niya ang upuan saka siya umupo sa tabi ko. “How are you, buddy?” Tanong niya sa ’kin.

“I’m good.” Tipid kong sagot sakanya.

“Kailan mo dadalawin si Levi?” Tanong niya sa ’kin. Hanggang ngayon kasi ay hindi parin nagigising ang gagong yun. Dahil yun sa tinamong bugbog niya sa katawan no’ng nadukot siya. Napuruhan ang ulo niya at maswerteng nabuhay parin ito. Yun nga lang.. comatose.

“Baka sa susunod na araw. Pupunta pa kasi ako kay Caleb do’n sa Leyte. Ang lakas ng loob niyang utusan ako para magdala lang ng papeles. Suntukin ko kaya siya sa mukha.” Sabi ko kaya mahinang natawa si Theo.

“Buti nalang hindi ako ang nautusan kung ganun.” Sagot niya.

“Bakit ba hindi siya maka alis do’n sa Leyte?” Tanong ko dahil ayaw talagang umuwi ni Caleb dito sa Manila. Hindi kasi ako updated sa animal na yun.

“May kinakalakohang bata, pree. Pinana narin ni cupido kaya kung ako sa’yo..” sabi niya sabay turo sa mga kaibigan namin na may mga asawa na at naglalambingan.

“Mag-ingat ka at umiwas ka kay cupido at baka ikaw na ang sunod na pana-in.” Sabi niya saka tumawa. Nalukot naman ang mukha ko sa sinabi niya saka inilapag sa mesa ang hawak kong wine glass.

“Never! Hindi ako interesado sa mga ganyang bagay. Asa naman mag-aasawa ako. Walang babaeng makakatikim sa ’kin.” Sagot ko saka kinuha ulit ang wine glass at ininum ito.

“Ano yan.. mamatay kang virgin?” Natatawa niyang tanong. Ang lakas pa ng boses ng gago. Lumingon tuloy samin ang mga kaibigan naming may mga asawa at agad nag tawanan. Piste.

“Lumunok ka ba ng megaphone?” Tanong ko kay Theo habang masamang nakatitig sakanya.

Tumawa naman siya saka nagkamot sa likod ng ulo niya. “Sorry, buddy. Nalakasan ko pala. Ang dami na tuloy nakaka alam na virgin ka.” Sabi pa niya kaya binatukan ko siya sa ulo.

“Gago!” Inis kong sabi.

“Wag mo kasing sabihin na walang makakatikim sa’yo. Nauuna kang magsalita eh. Baka mamaya kainin mo yang sinabi mo.” Sabi niya. “At isa pa.. anong masama kong mag-aasawa ka. Ayaw mo ba no’n?” Kunot nuo niyang tanong sa ’kin.

“Ayaw ko! Ayaw kong pagdaanan ang nangyari sa mga kaibigan natin.” Sagot ko sa matigas na boses.

“Gago! Oo talagang pagdadaanan natin lahat yun. Pero kapag nalagpasan naman ang mga pagsubok ay saya naman ang kapalit. Tignan mo mga kaibigan natin.. masaya na sa buhay nila. Ayaw mo bang sumaya?” Tanong ulit sa ’kin ni Theo.

“Ayaw ko ng sakit sa ulo, Theo. Kaya ayos na sa ’kin ang ganito.” Walang buhay kong sagot sakanya.

“Bahala ka! Wala kang loving-loving sa gabi lalo na pag maulan.” Sabi niya saka tumawa.

“Problema ba yun.. eh di yung unan ang yayakapin ko. Ang dali-dali lang eh.” Sagot ko sakanya.

“Wala kang pag-asa! Tangina ka!” Sabi niya saka binatukan ako sa ulo.

Natigilan kami ni Theo nang makita namin ang mga kaibigan namin na naglakad papunta sa table namin.

“Anong topic niyo mga tsong? Bakit may virgin-virgin?” Tanong ng tsismosong si Salem.

“Sino pa bang virgin.. eh di yan si Andrei.” Sabat ni Lucifier saka umupo sa hila-hila niyang upuan.

“Kung maka virgin kayo sa ’kin ha!” Sagot ko sakanila habang masamang nakatingin.

“Eh virgin ka eh..” sabay-sabay nilang sabi kaya nalukot ang mukha ko.

“Proud akong virgin mga gago!” Sagot ko at nagpipigil ng inis sa mga gago kong kaibigan.

Umupo naman si Raizen sa bakanteng upuan saka tumingin sa ’kin. “Wag kang mag-alala.. virgin din naman ako dati. Proud ako na isang babae lang ang ginalaw ko at siya lang din ang papatong sa ’kin.” Sabi sa ’kin ni Raizen kaya nalukot ang mukha ko sa sinabi niya.

Magsasalita sana ako nang maramdaman kong may tumapik sa balikat ko. Lumingon ako at nakita si Ruwi.

“Aasarin ka na naman ng mga yan.” Sabi niya sabay turo sa mga kaibigan namin.

“Inaasar nila ang pagka virgin ko.” Sabi ko kay Ruwi na ikinatawa niya.

“Malamang alam na ng mga tao na virgin ka dahil ang lakas ng mga boses niyo.” Saad ni Ruwi sabay turo sa ibang bisita.

“Sila kasi.. pinapahiya ako! Proud kaya akong virgin.” Sabi ko sabay tingin sa mga kaibigan kong fuck boy.

“Yan si Salem.. iba-iba mga babae niyan dati eh. Nasaan ba ang asawa nito at masabihan ko nga.” Sabi ko sabay tayo sa kinauupuan.

“Hoy gago! Nag bagong buhay na ako.” Pigil sa ’kin ni Salem kaya nagtawanan ang mga kaibigan namin. Hinila pa talaga niya ako at pilit ba pinapaupo sa upuan.

“Wengya! Black eye ang aabutin ko sa’yo pag nagsumbong ka kay Courtney.” Sabi niya sa ’kin.

“Dapat lang sa’yo magkaroon ng black eye. Sinasabi ko sa’yo, Salem. Sasaksakin talaga kita pag niloko mo kapatid ko.” Pananakot ni Raizen kay Salem na hanggang ngayon hindi parin matanggap si Salem.

“Ikaw..” sabi ko sabay turo kay Lucifier.

“Ano?” Maangas niyang tanong sa ’kin.

Tinaasan ko siya ng kilay saka ako ngumiti ng nakakaloko. “Hindi ko pa nakakalimutan ang babaeng pumunta sa harap ng bahay natin sa Russia at nag sabing binuntis mo daw.” Sabi ko kaya agad nanlaki ang mga mata ni Lucifier.

“Gago! Hindi ako ang naka buntis no’n. Mapagbintang ka eh no!” Sabi niya kaya mahina akong natawa.

“Bintangero talaga ang animal na yan eh.” Sabat ni Salem habang tinuturo ako.

“Hayaan mo.. kapag nagka girlfriend yan. Paulanan natin ng kanchaw ang gagong yan.” Sabi ni Salem kay Lucifier habang masamang nakatitig sa ’kin. Natawa naman si Nuroi sa sinabi ng dalawa.

“Basta ako.. wag niyo akong idamay dyan!” Sabat ni Nuroi sa usapan.

“Tumigil na nga kayo! Hindi kayo naka focus sa kaibigan nating si Atticus eh.” Pagpapatigil ni Ruwi samin. Hindi nalang ako sumagot saka ibinalik ang tingin sa harap.

Nagpalakpan ang mga tao habang nag hahalikan ang bagong kasal. Nakangiwi naman akong nakatingin sa bagong kasal. Agad akong tumingin sa ibang deriksyon ngunit mas malala pa pala makikita ko.

Dapat talaga hindi ako umattend dito eh. Kahit saan ko ibaling ang tingin ko ay may makikita akong naghahalikan. Umiwas nga ako ng tingin sa bagong kasal pero makikita ko naman si Ruwi at boss Lucian na nag tutukaan.

Hindi ko na kinaya kaya tumayo ako sa kinauupuan ko saka lumayo sa mga kaibigan kong may mga karelasyon na. Kami lang kasi ni Theo ang nandito na single pa. Hindi kasi nakarating si Aizen, habang si Caleb ay hindi pumunta dahil may babantayan pa daw siya.

Nandito naman si Kier kaso natutulog nga lang dahil puyat daw siya. Si Eros naman ay nangakong pupunta pero wala parin hanggang ngayon. Hindi ko alam kung nasaan ang gago. Si Levi naman ay hanggang ngayon ay nakaratay sa hospital habang si Caiden naman ay may pinagkaka abalahan. Kaya hindi kami kompleto sa kasal ni Atticus. Kaya pinilit kong pumunta dito kahit ayaw ko para hindi magtampo si Atticus. 

Masaya ako para sa kaibigan ko. Deserve niyang maging masaya sa dami niyang pinagdaanan. Kaya takot na takot akong pumasok sa isang relasyon at baka pagdaanan ko din ang nangyari sakanila. Mas mabuti ng wag na para walang sakit.

A/N: MorNight! ❤️

Chapter 1

TAHIMIK kong binabaybay ang tahimik na kalsada at mag-isang naka sakay sa sasakyan.

Galing ako kay Caleb na inutusan magdala ng papeles. Ayaw ko naman magtagal do’n kahit pinilit niya akong matulog muna sa bahay niya. Hindi ako sanay tumira sa bukid kaya umayaw ako.

Nag kotse lang ako papunta dito dahil wala naman akong gagawin. Wala pa kasing utos sa ’kin si boss Lucian at pinag pahinga muna ako.

Tahimik ang lugar na dinadaanan ko at walang masyadong kabahayan.

Nagtataka ako kay Caleb at na kaya niyang tumira sa ganitong lugar. Ganun siguro ang nagagawa ng pag-ibig. Hindi naman kasi siya sanay sa mga ganitong lugar. Maarte pa yun sa maarte pero na kayang tumira sa maliit na bahay.

Humikab ako saglit habang iniiling ang ulo para mawala ang antok. Malayo-layo pa ang byahe ko kaya kailangan kong mag madali magneho.

Naisipan kong tawagan ang kaibigan kong si Theo. Isasama ko sana ang gagong yun ngunit umayaw dahil tinatamad daw siya.

Naka ilang ring pa ang tawag ko hanggang sa sinagot sa kabilang linya.

“Sino ka?” Bungad agad niya sa ’kin ng masagot niya ang tawag.

“Ulol.” Sagot ko habang naka focus ang mga mata sa daan.

“Istorbo ka! Anong kailangan mo?” Tanong pa niya sa ’kin.

“Dapat ba may kailangan para tumawag ako?” Tanong ko.

“Hindi naman. Kaso, iniistorbo mo ang pag-iisip ko.” Sabi niya sa galit na boses.

“Ano na naman bang iniisip mo?” Kunot nuo kong tanong sakanya.

“Paano kasi.. may nakita akong babae kahapon. Maganda, matangkad..” sabi niya saka tumigil sa pagsasalita.

“And?” Tanong ko dahil hindi na ito nagsalita sa kabilang linya.

“Kaso.. babae ang gusto, men. Kingina! Ngayon na nga lang ako ma a-attract sa isang babae. Pero babae din ang gusto.” Sabi niya kaya kumunot ang nuo ko.

“Anong pinagsasabi mo?” Tanong ko naman sakanya dahil hindi ko siya maintindihan.

“Damn! Paano kaya landiin ang isang tomboy. May alam ka ba kung pano?” Tanong niya sa ’kin.

“Gago! Ako pa talaga tinanong mo eh wala akong ka alam-alam dyan! Doon ka mag tanong sa mga kaibigan nating may mga asawa.” Sagot ko sakanya.

“Oo ng no! Sige, bye na! Mag tatanong muna ako paano landiin ang isang tomboy.” Sabi niya sa ’kin at mabilis na pinatay ang tawag.

Mahina akong natawa sa sinabi niya dahil mukhang seryoso ang gago. Maya-maya ay tumunog ang cellphone ko, sunod-sunod yun kaya alam kong sa group chat namin.

Inihinto ko muna ang sasakyan at iginilid muna ito. Binasa ko ang mga message ng mga kaibigan ko kaya natawa ako.

Ang gago ni Theo, sa group chat pa talaga nag tanong kaya puro kanchaw ang mga reply ng mga kaibigan ko.

Salem: Mag panggap kang bakla para partner.

Reply ni Salem sa chat ni Theo.

Lucifier: Mag panggap kang unggoy para alagaan ka.

Theo: Seryoso ako mga gago!

Basa ko sa chat nila. Nagtipa ako ng message saka ko sinend ito sa group chat namin.

Nakaramdam ako na parang naiihi kaya inilapag ko muna ang cellphone ko sa upuan ng passenger seat. Binuksan ko ang pintuan ng kotse at agad bumaba.

Naglakad ako sa kabilang gilid ng kotse at do’n ako umihi. Nang matapos ako ay agad kong tinungo ang driver seat at akmang bubuksan na sana ang pinto ng kotse ng may biglang tumapik sa likod ko.

Dahan-dahan akong lumingin at halos manlaki ang mga mata ko sa nakita ko. “Aswang!!” Sigaw ko habang inaambahan siya ng suntok kaya umatras ang babae palayo sa ’kin at halatang natakot.

Magulo ang buhok niya at madumi din ang suot niyang bestida. Madumi din ang mukha niya kaya agad akong napa-atras habang naka handa ang kamao ko.

“Sino ka? A-Anong kailangan mo sa ’kin? Aswang ka ba?” Sunod-sunod kong tanong sakanya. Baka kasi aswang ’to at bigla akong lapa-in. Tangina! Virgin pa naman ako tapos aswang kang pala lalapa sa ’kin.

Hindi naman siya nagsalita habang nagkakamot sa ulo niya.

Kinakabahan akong tumingin sa paligid at baka inaatake na ako ng mga aswang. Kasalan ’to ni Caleb eh. Kwentuhan ba naman ako ng gago na may aswang daw dito. Pota talaga! Naka engkwentro ko pa yata ang isa.

“Aswang ka ba?” Tanong ko ulit sakanya kaya kumunot ang nuo niya.

“Hindi man ako aswang sir uy!” Sagot niya sa matigas na boses. Iba ang tono at pananalita niya at parang pinipilit niyang magsalita ng tagalog.

“Eh, bakit ganyan hitsura mo? Akala mo’y nilublob ka sa putikan.” Sabi ko at tinignan siya mula ulo hanggang paa. Hindi siya masyadong katangkaran. Hindi ako sure kong maputi ba siya o morena dahil punong-puno ng putek ang katawan niya. Maging ang mukha at ang mahaba niyang buhok ay nababalot din ng putek.

“Sino ka ba?” Tanong ko ulit sa babae.

“Ah eh.. ako man si Maricel.” Sagot niya sa matigas na boses.

Inilagay ko ang dalawang kamay ko sa bulsa ng panatalon ko habang nakatitig sa babae. “Maricel? Hindi ka talaga aswang?” Tanong ko ulit sakanya. Mahirap na baka kinakausap lang pala niya ako at naghihintay ng tamang oras para umatake.

“Hindi po sir uy.” Sagot niya saka lumapit sa ’kin at biglang binuksan ang bibig niya na parang pinapakita ang ngipin niya. “Wala ko pangil sir. Oh.. tan.awa.” ( Tignan mo.) Sabi pa niya na hindi ko maintindihan ang dulong sinabi niya.

“Pwede bang mag tagalog ka at hindi kita maintindihan.” Seryoso kong sabi sa babae.

Nagkamot naman siya sa ulo niya saka ngumiti sa harap ko. “Pasaylo-a sir. Nahirapan man ako sa kalisod sir mag tagalog.” Sagot niya sa ’kin na pinipilit mag tagalog.

Napakamot nalang ako sa ulo ko saka bumuga ng hangin. “Bakit ganyan hitsura mo? Bakit puro putek?” Tanong ko sakanya.

Itinaas niya ang isang kamay niya na parang may tinuturo kaya sinundan ko ng tingin ang tinuturo niya. “Nakita mo ba yan s-sir?” Tanong niya sa matigas na boses. Tinuturo niya ang isang kanal na natatabunan ng sanga ng kahoy.

Tumango ako saka lumingon sakanya. “Oo.” Tipid kong sagot.

“Ako hindi po sir eh. Nabulhog po isa kong paa kanina kaya nahulog po ako dyan!” Sabi niya.

“Nabulhog?” Balik kong tanong sakanya.

“Ibig ko sabihin sir.. nahulog ako sir hindi ko man alam na kanal na pala yan sir.” Sagot niya saka ngumiwi sa harap ko.

Hindi ko alam kong anong isasagot ko babaeng ’to. Naiirita pa ako sa pananalita niya.

“Okay. Hindi ko na problema kong nahulog ka sa kanal. Alis na ako!” Sabi ko sa babae saka binuksan ang pintuan ng driver seat.

“Sandali.. sir. Baka pwede ako mo hangyo.. ay, ibig kong sabihin baka pwede po akong makahingi ng pabor saiyo.” Sabi niya saka lumapit sa ’kin.

Kumunot naman ang nuo ko sa sinabi niya. “Anong pabor yun?” Tanong ko sakanya.

“Eh kasi po sir.. baka pwede mo ako tulungan.” Seryoso niyang sabi.

“Na ano?” Naiinip kong tanong sakanya.

“Baka pwede ako makisakay sa’yo sir.” Sabi niya sa ’kin.

“Maki sakay sa ’kin? Sa ibabaw ko?” Tanong ko sakanya.

“Anong ibabaw po sir?” Tanong din naman niya habang naka kunot ang nuo.

“Sabi ko gusto mong sumakay sa ’kin.” Sagot ko.

“Opo s-sir. Pasakay ako sir kahit hanggang sa may sakayan lang ng bus terminal sir.” Sabi niya sa ’kin.

“Ahh sa kotse. Akala ko sasakay ka sa ibabaw ko eh,” mahina kong sagot sakanya. Tumikhim ako dahil hatala sa mukha ng babae na naguguluhan siya.

“Saan ka ba pupunta? Bakit ka magpapahatid sa bus station?” Tanong ko sa babae. Titig na titig naman siya sa ’kin at parang pinapakinggan ng maayos ang sinasabi ko.

“P-Punta po ako ng Manila, sir. Tumakas kasi ako sa tiyahin ko. Lagi akong binubogbog kasi sir kaya tumakas ako.” Sagot niya.

Kumunot ang nuo ko sa sinabi niya. Kaya siguro siya na hulog sa kanal sa kakamadali niya.

“Sige na po sir. Kahit sa bubong nalang ako ng kotse mo sumakay.” Pamimilit niya sa ’kin.

Napabuntong hininga naman ako at agad tumingin sa paligid. Nang wala akong makitang kahit ano na ilog ay wala akong choice kundi kunin ang wipes at tubig na binigay sa ’kin ni Caleb kanina.

Hindi ako nagsasalita habang binubuksan ang pintuan ng back seat. Kinuha ko mula do’n ang malaki kong tshirt, bottled water at wipes.

Naglakad ako palapit sa babae saka inabot sakanya ang wipes at tubig.

“Hindi man ako nauuhaw, sir.” Sabi pa niya.

“Punasan mo ang katawan mo gamit nito.” Sagot ko sakanya.

Nagdadalawang isip naman siyang inabot ang bottled water saka isang pack ng wipes. Tinignan pa niya ang plastic ng wipes habang naka kunot ang nuo.

“Paano man to buksan sir uy?” Tanong pa niya sa ’kin kaya napakamot ako sa ulo ko.

Hindi ko siya sinagot saka hinila ang wipes na hawak niya saka binuksan ’to at kumuha ng isang piraso. Inabot ko ang braso niya saka pinunasan ang putek na nandon.

“Ay dyan pala yan ginagamit sir. Hindi ko man alam sir.” Sabi pa niya saka tumawa.

Napabuntong hininga nalang ako sa babaeng ’to at hindi nalang sumagot.

“Ayan.. punasan mo katawan mo pati yang mukha at buhok mo para hindi madumihan ang upuan ng kotse ko.” Sabi ko sakanya na agad naman niyang sinunod.

Nakasunod lang ang tingin ko hanggang sa napunasan niya ang kanyang katawan. Ngayon ko lang nalaman na maputi pala siyang babae.

Pinupunasan niya ang kanyang mukha saka tumingin sa ’kin. “Sir..” tawag niya sa ’kin. Naiirita talaga ako sa tono ng pananalita niya.

“Ano yun?” Walang buhay kong sagot habang nakatitig sakanya.

“Pwede po ba ’to sa kepay ko?” Tanong niya kaya kumunot ang nuo ko.

“Anong kepay?” Kunot nuo kong tanong.

“Kepay sir.. ito sir oh..” sabi niya saka tinuro ang pagkababae niya.

Nanlaki naman ang mata ko at agad na umiwas. Baliw yata ang babaeng ’to.

“Bakit mo naman tinatanong yan?” Tanong ko habang hindi nakatingin sakanya.

“Eh kasi sir.. pakiramdam ko may putek ang kepay ko. Pwede kaya to pamunas sir?” Tanong pa niya kaya hindi ko alam kong anong isasagot. Malay ko ba sa kepay-kepay na yan.

“Yata..” hindi ko siguradong sagot.

Hindi naman siya sumagot sa sinabi ko. Ibinalik ko ang tingin sakanya at halos manlaki ang mata ko ng makita kong pinupunasan niya ang pagkababae niya. Hindi ko naman makita dahil nakasuot siya ng bestida.

“Ang dami ngang putek sir.” Sabi pa niya kaya agad akong tumalikod. Putangina talaga! Magkakasala ako ng wala sa oras sa babaeng ’to.

Ilang saglit lang ay narinig ko siyang nagsasabing salamat. Ang akala ko ay tapos na siya kaya lumingon ulit ako sakanya.

Ngunit mas lalo akong nagulat ng makita ko siyang hinubad ang suot niyang damit pati narin ang suot niyang bra.

Tumalikod agad ako saka hinawakan ang dalawa kong mata. “Putangina! Ang virgin kong mga mata!” Mura ko habang kinukusot ang mga mata ko.

“Bakit mo tinanggal ang bra mo?” Tanong ko sa babae.

“Eh sir basa kasi. Mababasa po yung tshirt pag hindi ko tinanggal suot ko sir.” Sagot naman niya.

Hindi na talaga ako lilingon sakanya dahil baka kong ano na naman ang ginagawa niya. Baka hindi lang dibdib niya ang makita ko.

“Okay na ako sir. Malinis na ako.” Sabi niya.

Dahan-dahan akong lumingon sa gawi niya at nakahinga ng maluwag ng makita kong naka suot na siya ng tshirt. Malinis narin ang mahaba niyang buhok maging ang mukha niya. May kunting bangs siya sa harap kaya mas lalong naging cute ang hitsura niya.

“Salamat po dito sa tshirt sir.” Pasasalamat niya kaya tumango ako.

“Wala ka bang short sir? Hindi ko kasi sinuot ang panty ko sir kasi puro putek.” Sabi niya kaya nanlaki ang mga mata ko.

“Wala kang suot na panty?” Tanong ko.

“Wala po sir. Ito po oh!” Sabi pa niya at akmang iaangat ang laylayan ng tshirt ng pigilan ko siya at mabilis na tumalikod.

“Wag mo ng ipakita yan. Please lang..” sabi ko sa mahinang boses.

“Ayy pasensya na sir.” Saad niya.

Hindi na ako sumagot at mabilis na binuksan ang pintuan ng passenger seat. “Sumakay ka na.” Utos ko sakanya kaya agad siyang tumango.

Kasalanan talaga ’to ni Caleb ang nangyari sa ’kin ngayong araw. Kung hindi niya ako inutusan eh di sana virgin pa ang mga mata ko. Walangya!

A/N: Magandang hapon, Azzinatics!

Medyo busy otor niyo kaya asahan ang mabagal na ud. Thank you sa pag unawa. ❤️✨

Chapter 2

TAHIMIK AKONG nagmamaneho habang ang babaeng kasama ko ay panay ang tingin sa labas ng bintana. Kanina pa siya likot ng likot sa upuan at halatang tuwang-tuwa sa mga nakikita niyang building.

Nasa Laguna na kami. Problema ko ngayon ang babaeng ’to. Hindi ko alam kung saan ko siya ibababa. Kanina, habang nasa byahe kami ay kinausap ko siya at tinanong kung may tutuluyan ba siya kapag nakarating kami ng Manila. Sa kamalas-malasan pa ay wala pala siyang kilala kahit ni isa. Wala din daw siyang ka mag-anak. Sasakalin ko talaga ’to si Caleb. Kasalan niya ’tong lahat eh.

Napabuga ako ng hangin habang nakikinig sa tawa ng babae. Hindi ko alam kung maluwag ba turnilyo nito sa isip. Nagkaroon pa tuloy ako ng problema kung saan ko siya ihahatid. Itapon ko nalang kaya siya sa tulay. Kaso hindi ko kaya. Naawa ako sakanya.

Tumingin ako sa gawi niya saka ako tumikhim para makuha ang attensyon ng babae. Lumingon naman siya sa ’kin habang may ngiti sa labi. Bumaba ang tingin ko do’n at agad kong iniwas ang aking tingin. Bigla akong umubo dahil sa nabilaukan ako ng laway. Fuck!

“Ubo ka man lagi sir. May ubo ka sir?” Tanong sa ’kin ng babae sa matigas na boses. Halata talaga na probinsyana siya, sa tono pa lang pananalita at tigas ng pagbigkas niya kapag nagsasalita.

Hindi nalang ako sumagot sa tanong niya at nag focus nalang sa daan. Inaantok na ako dahil n’ong isang araw pa ako hindi natutulog. Mabuti nalang din at nandito ang babaeng ’to. Nawawala kasi ang antok ko lalo na at bigla siyang sumisigaw sa t’wing may nakakasalubong kami na malalaking truck.

“Sir..” tawag niya sa ’kin kaya lumingon ako sa gawi niya.

“Ano yun?” Tanong ko.

“Pwede kaya ako makitulog sa gilid ng kalsada, sir? Wala man ako matuluyan diri sir uy! Tapos hindi pa ako nakapag-aral sir. Kaya pasensya na sir ha kung nahirapan ka sa kalisod pag sabot ayy mali pala pag intindi pala sir. Bisaya talaga ako sir eh! Makaintindi man ako sir pero hindi ko lang talaga kaya mag salita ba deritso-deritso sir.” Sabi niya. Hindi ko mapigilang hindi mapangiti dahil sa tono at tigas ng pagkakabigkas niya. Kinagat ko ang ibabang labi ko para pigilan ang tawa ko at baka sabihing pinagtatawanan ko siya. Damn! Bakit kasi ang cute niya pakinggan kapag nagsasalita siya ng ganun. Nababaliw na yata ako.

“Ayos lang yun. Naiintindihan ko naman ang sinasabi mo.” Sagot ko sakanya.

“Ay mabuti naman pala sir. Ikaw sir.. may bahay ka dito sir?” Tanong niya sa ’kin.

Tanging tango lang ang sagot ko sakanya habang naka focus ang mga mata sa daan.

“Mabuti ka pa pala sir.. m-may bahay ka.” Sagot niya saka tumawa ng mahina.

“Sir..” tawag niya ulit sa ’kin.

“Ano yun?” Sagot ko.

“Pwede bang ibaba mo ko sa kalsada na malapit ang simbahan sir? Gusto ko kasi mag ampo ay magdasal pala sir ibig kong sabihin. Hihingi lang po ako ng gabay sa panginoon. Hindi ko po kasi alam kung s-aan ako pupunta sir.” Sabi niya kaya tumingin ako sa gawi niya.

“Bakit ka ba nag layas?” Tanong ko bigla sakanya.

Nagkamot naman siya sa likod ng ulo niya saka tumawa na parang napipilitan. “Eh kasi sir.. yung tiyahin ko po laging pa almusal sa ’kin suntok sir o di kaya palo po sir. Kapag po wala akong benta kapag pinapatinda niya ako ng mga gulay sir binubogbog po niya ako.” Sagot niya sa ’kin.

“Nag titinda ka ng gulay?” Tanong ko.

“Opo sir. Pananim yun ng tiyahin ko sir. Inilalako ko lang po sa kalsada sir. Araw-araw po yun.” Masigla niyang sagot sa ’kin. “Kaso sir.. minsan na pagkakaisahan po ako. Hindi kasi ako marunong magsukli sir eh. Naguguluhan po ako, kaya lagi po kulang benta ko sir kaya binubogbog po ako ng tiyahin ko.” Dagdag niyang sabi habang nilalaro ang mga daliri niya sa kamay.

“Ilang taon kana ba?” Kunot nuo kong tanong sakanya.

“Baynte po sir.” Sagot niya.

“20?” Tanong ko ulit na ikinatango niya.

“Opo sir. Baynte na po ako sir. Maaga lang po talaga na bulok ang beauty ko sir kaya nag mumukha po akong trenta.” Sabi niya habang tatawa-tawa.

Mahina akong natawa sa sinabi niya. Hindi naman kasi halata na 20 years old siya. Ang akala ko nga ay nasa 25 ang edad niya. Hindi din halata na pinaglalako siya ng gulay ng tiyahin niya dahil maputi naman siya.

“Nasaan ba mga magulang mo?” Tanong ko sakanya.

“Yung mama ko po sir sumakabilang buhay na po. Yung tatay ko naman po sir sumakabilang bilat na po.” Sagot niya kaya kumunot ang nuo ko.

“Bilat? Ano yun?” Takang tanong ko dahil hindi ko siya maintindihan.

“Bilat sir.. yung kepay po sir. Lumipat na po sa ibang kepay sir at hindi ko na po alam kung nasaan po.” Sagot niya kaya muntik akong mabilaukan sa sarili kong laway. Tanginang babae ’to! Bakit ang dali-dali lang niya sabihin ang word na yun. Damn it! Kanina yung mga mata ko hindi na virgin, ngayon naman mga pandinig ko.

Hindi na ako nagsalita pa at baka kung saan pa mapadpad ang usapan namin.

Tahimik kami buong byahe hanggang sa makarating kami sa city kung saan nakatayo ang subdivison na pagmamay-ari ni boss Lucian.

“Malapit na po ba bahay mo sir? Masakit na man ang pwet ko sir uy. Malayo pala ’tong Manila sir uy!” Sabi niya sa ’kin.

“Malapit na.” Tipid kong sagot sakanya.

“Ay ganun ba sir. Sige sir.. dito nalang po ako sir.” Sabi niya na ikinalingon ko sa gawi niya.

“Gusto mo ng bumaba?” Kunot nuo kong tanong sakanya.

“Opo sir. Dito nalang po ako.” Sagot niya habang nakatingin sa labas ng bintana ng kotse.

Iginilid ko ang sasakyan sa kalsada saka pinatay ang makina. “Sigurado ka na ba?” Tanong ko sakanya. Hindi ko alam pero.. nag-aalala ako sa babaeng ’to. Baka kasi mapahamak siya o baka may bumastos sakanya sa kalsada.

Biglang pumasok sa isipan ko na wala pala siyang suot na panty.

“Wala kang suot na panty. Baka mabastos ka dito sa kalsada.” Sabi ko sakanya.

Tumingin naman siya sa ’kin saka matamis akong nginitian. “Si Maricel walang panty. Araw-gabi walang panty-panty.” Sabi niya na parang kinakanta ’to. Muntik na akong mabilaukan sa sinabi niya. Baliw talaga ’tong babaeng ’to. Kaya mas lalo akong nag-aalala para sakanya eh.

“Ayos lang po yun sir. Hindi naman ako gaganito sir oh.” Sabi niya saka binuka ang dalawang binti niya kaya napataklob agad ako sa mga mata ko gamit ang kamay ko.

“Ano ba! Wag mo ngang ibuka yan ng basta-basta.” Sabi ko sa inis na boses.

“Ay sorry po sir.. takot ka pala sa bilat sir.” Sabi pa niya kaya mabilis ko siyang tinignan ng masama.

“Sige sir.. baba na po ako. Daghang salamat sir sa pag pasakay sa akon sir. Pasensya na kaayo sir ha. Mag-ingat ka po sir.” Sabi niya sa ’kin.

Hinawakan niya ang pintuan ng kotse saka nagkamot sa ulo. “Hindi ko man mabuksan sir uy. Hindi man ako marunong. Paano man ’to sir?” Tanong niya kaya mahina akong natawa.

Tinanggal ko ang seatbelt sa katawan ko saka ko binuksan ang pintuan ng driver seat. Bumaba ako ng kotse at umikot patungo sa passenger seat para pagbuksan siya ng pinto.

Binuksan ko ang pintuan ng passenger seat kaya namamangha naman siyang nakatingin sa pintuan ng kotse.

“Dahan-dahan ka sa pagbaba ng sasakyan wag mong ibuka ng masyado ang mga le— Putangina!!” Galit kong sabi nang bigla siyang bumaba ng sasakyan habang nakabukaka. Kitang-kita ko tuloy ang sinasabi niyang bilat. Bwesit talaga!

Pilit kong pinapakalma ang sarili ko at baka mabaliw pa ako. Kailangan ko yata ng holy water.

“Sir.. alis na po ako. Salamat po sir ha!” Sabi niya sa ’kin kaya tumango ako.

Naglakad ako papunta sa driver seat at agad akong pumasok sa loob ng sasakyan. Tumingin ako sa rear view mirror at pinagmamasdan ang babaeng nakatayo parin habang palinga-linga sa paligid.

Napabuntong hininga ako saka ko binuhay ang makina ng kotse. Hindi ko maintindihan ang sarili ko, parang may pumipigil sa ’kin na umalis at iwan ang babae dito. Pero naisip ko din na hindi ko naman siya kilala. Sapat na ang tulong na binigay ko sakanya.

Pina-usad ko ang kotse habang nakatingin parin ako sa rear view mirror. Nakita ko pa ang babae na kumakaway sa papalayong kotse ko habang nakangiti. Napabuntong hininga ulit ako at mabilis na pinatakbo ang sasakyan.

KUMAKAWAY AKO sa papalayong sasakyan habang pinagmamasdan ko ito. Tuluyan ng nakalayo ang sasakyan ni sir kaya hindi ko na makita.

Nagkamot ako sa ulo ko dahil hindi ko na alam ang gagawin ko. Saan kaya ako pupunta nito.

Kanina pa ako nakatayo sa harap ng tindahan at balak sanang tumawid sa kabilang kalsada. Pero mabibilis ang takbo ng sasakyan kaya natatakot akong tumawid at baka lumipad ako sa kalsada. Hindi ako natatakot na mabangga ng sasakyan, natatakot ako na baka pag nabangga ako ay umangat ang laylayan ng tshirt ko at makita ang bilat ko. Wala pa naman akong suot na panty.

Tumitingin din ako sa paligid at baka may tatawid para makisabay ako.

Naisip ko nalang na matutulog nalang ako sa harap ng simbahan. Bahala na talaga ’to. Ang mahalaga ay hindi na bugbog ang almusal ko araw-araw.

Nakita kong may tatawid na dalawang babae kaya agad akong lumapit sa likod nila. Kailangan sumunod agad ako sakanila para makatawid na ako.

Patawid na ang dalawang babae kaya agad akong sumunod sakanila. Ngunit, hindi ko inaasahan nang bigla silang mabilis na tumakbo para makatawid ng kalsada.

Tatakbo na sana ako ng marinig ko ang mga bosena ng sasakyan na papalapit sa ’kin. “Asus ginoo ko! Tabang!” ( Dios ko! Tulong!)

Natataranta ako at hindi ko alam kung tatawid pa ba ako o babalik ako dinaanan ko. Halos mangiyak-ngiyak ako sa takot dahil hindi man ako sanay sa ganito. Wala man ’to sa probinsya.

Nagtaklob nalang ako ng dalawang teynga ko gamit ang dalawa kong kamay habang umiiyak. Nakatayo lang talaga ako sa gitna ng kalsada habang naririnig ang mga malalakas na bosena ng mga sasakyan.

Hindi ko na alam ang gagawin ko. Kung alam ko lang na ganito pala sa Manila eh ’di sana sa probinsya nalang pala ako. Dito na yata ako mamatay.

Umiiyak parin ako dahil sa takot na nararamdaman ko. Hanggang sa may naramdaman akong humawak sa kamay ko at hinila ’to.

Agad kong iminulat ang mga mata ko at napakurap-kurap pa ng ilang beses kong sigurado ba ako sa nakikita ko.

“Sir…” tawag ko sakanya saka mas lalong umiyak ng malakas.

“Hey! Stop crying.” Sabi niya sa ’kin na hindi ko naman maintindihan.

“Sir.. nahahadlok ako este natatakot ako tumawid sir.” Umiiyak kong sabi.

Hindi sumagot si sir sa sinabi ko. Ngunit, mabilis niya akong hinila saka siya naglakad. Nagpatianod nalang din ako dahil baka itatawid niya ako sa kabilang kalsada.

Ngunit nagkamali pala ako. Dahil.. tinungo niya ang kotseng nakaparada sa gilid ng kalsada at agad na binuksan ang pintuan.

“Pumasok ka na.” Utos sa ’kin ni sir kaya agad akong pumasok sa loob.

Nagpahid ako ng mga luha sa pisngi ko habang hinihintay na pumasok ang lalaki sa loob ng sasakyan.

Nang makapasok ’to ay agad siyang humarap sa ’kin. “Hindi dapat ako bumalik eh.” Sabi niya sa ’kin kaya kumunot ang nuo ko.

“Anong ibig sabihin mo sir?” Tanong ko sakanya.

Nakita ko namang bumuntong hininga siya habang nakatitig parin sa ’kin. “Baliw na yata ako.” Sabi niya sa mahinang boses. Hindi ako sumagot dahil hindi ko siya maintindihan.

“May offer ako sa’yo.” Sabi niya.

“A-Ano man yun sir?” Tanong ko sakanya.

“Bibigyan kita ng matutuluyan. Pagkain, damit, lahat ng kailangan mo. Pero titira ka sa bahay ko bilang katulong.” Sabi niya sa ’kin.

“Katulong po sir.. sige po sir. Ay salamat kaayo sir.” Tuwang-tuwa kong sabi dahil may tutuluyan na ako. Hindi naman mahirap magkatulong. Marunong naman ako sa gawing bahay kaya madali lang yun sa ’kin. Ang mahalaga ay may tutuluyan na ako.

A/N: Grabe.. nahihirapan ako sa fl huhu.. pag binasa niyo pov niya pabagsak ang salita niya na matigas dahil bisaya siya. Kaya sinadya ko ganyan ang mga words niya hehehe..

Sino bisaya dito? Hahahha 😂🤣

Good night, Azzinatics! ✨

Chapter 3

NAGISING AKO dahil sa lakas ng ulan sa labas. Kaaga-aga ulan na agad bumungad sa ’kin. Umupo ako sa kama habang ginugulo ang buhok ko. Inaalala ko ang nangyari kahapon nang makarating kami ni Maricel dito sa bahay.

Halos pumitik ugat ko sa ulo dahil sa kagagawan niya. Mamatay yata ako ng maaga sa babaeng yun. Humiga kasi siya sa kalsada sa sobrang tuwa niya ng makita niya ang bahay ko. Tuwang-tuwa kasi siya dahil ang laki daw ng bahay ko. Nakita ko tuloy sa pangalawang pagkakataon ang bilat niya. Bwisit talaga!

Tumayo ako sa kama at inayos ang higaan ko. Tinungo ko ang banyo para maghilamos at mag toothbrush. Kailangan kong lumabas ng kwarto at baka may gawin na namang kalokohan ang babaeng yun.

Halata kasi sa kanya na ngayon palang nakakita ng mga gamit sa bahay. Napaso pa siya kagabi ng hawakan niya ang rice cooker na mainit. Sinabihan ko na nga na mainit pero hinawakan parin niya para malaman kong mainit ba talaga. Pinapainit talaga ng babaeng yun ang ulo ko.

Nang matapos ako ay agad akong lumabas ng kwarto at bumaba ng hagdan. Nasa kalagitnaan palang ako ay naririnig ko na ang boses ni Maricel. Sinundan ko yun hanggang sa makarating ako sa kusina.

Ngunit, nanlaki ang mga mata ko at agad tumalikod sa gawi niya ng makita ko ang porma niya. Putangina talaga! Kaaga-aga nagkakasala na agad ako.

“Uy sir.. gising ka na pala sir.” Sabi niya sa ’kin. Hindi ko siya nilingon dahil naka tuwad ’to sa sahig habang may hawak-hawak na towel. Nagpupunas kasi siya sa sahig.

“Bakit ka nakatuwad?” Tanong ko sa kanya habang hindi parin lumilingon sa gawi niya.

“Eh sir.. naglilinis po kasi ako.” Sagot niya sa matigas na boses.

“Hindi naman kailangan nakatuwad ka. Tsaka, bakit wala ka na namang suot na panty?” Tanong ko sa kanya. Naiinis na talaga ako sa babaeng ’to. Sumasakit puson ko sa kanya. Pasukin ko na kaya.

“Eh.. sir hindi ako komportable sa binigay ko sa ’kin kagabi, sir eh. Bumabakat po sa hiwa ko.” Sagot niya kaya halos napataklob ako sa dalawang teynga ko.

“Ano ba! Wag ka ngang magsabi ng ganyan! Lalaki ako Maricel.” Sabi ko sa galit na boses.

“Lalaki ka nga po, sir… hindi ka naman po babae sir uy!” Sagot niya sa ’kin sa matigas na boses. Probinsyana talaga ang bigkas niya.

“Tumayo ka dyan! Itigil mo na paglilinis mo!” Utos ko sa kanya. Narinig ko ang pagtayo niya kaya nakahinga ako ng maluwag. Dahan-dahan akong lumingon sa kanya at nakitang nakatayo na siya at titig na titig sa ’kin.

Tumikhim ako para mawala ang init na nararamdaman ko. Pinapapawisan din ako na hindi ko malaman kung bakit.

“Takot ka din pala sa tuwad-tuwad, sir? Akala ko sa bilat ka lang takot, sir eh!” Tatawa-tawa niyang sabi sa ’kin kaya masama ko siyang tinignan.

“Saang bundok ka ba nakatira at ganyan ka umasta? Ka babaeng mong tao, tutuwad-tuwad ka!” Inis kong sabi sa kanya.

“Doon sa Leyte, sir tumutuwad din naman ako do’n, sir, kaso yung mga lalaki do’n panay ang silip sa ’kin, sir. Hindi naman sila nagagalit pero ikaw nagagalit, sir.” Inosente niyang sabi.

Biglang uminit ang ulo ko ng marinig ko ang sinabi niya. “May sumisilip sa’yo?” Tanong ko.

Tumango naman siya habang nagkakamot sa likod ng ulo niya. “Opo, sir. Yung mga lalaking may mga asawa na sir. Ang bait-bait nga nila sa ’kin, sir eh.. lagi nila ako pinagtatanggol sa tiyahin ko.” Sagot niya kaya napahilot ako sa sintido ko.

“Minamanyak ka ng mga yun.” Sabi ko sa inis na boses.

“Minamanyak, sir? Hindi naman siguro, sir uy. Masyado kang mapagbintang, sir. Bad yun sir ha!” Sabi pa niya kaya napabuntong hininga ako. Ewan ko sa babaeng ’to.

Hindi na ako sumagot sa kanya at naglakad patungo sa ref para magluto ng agahan namin. Ako yung amo pero ako yung magluluto ng pagkain namin. Wala naman kasi akong aasahan sa babaeng ’to kundi sa sakit sa ulo, hindi lang ulo ko ang pinapasakit kundi pati ang puson ko.

Kinuha ko ang hotdog at akmang kukunin ko na sana ang ham nang biglang tumili si Maricel kaya lumingon ako sa kanya.

“Sir.. tabang, sir!!!” Sigaw niya sa ’kin habang ang mukha niya nakangiwi.

“Anong tabang?” Kunot noo kong tanong sa kanya.

“Tulong po, sir..” sabi niya saka lumapit sa ’kin habang nagkakamot.

Nanlaki ang mga mata ko ng makita kong kinakamot niya ang kanyang pagkababae. “A-Anong ginagawa mo?” Taranta kong tanong saka mabilis na umiwas ng tingin.

“Sir.. kinagat po yata ng insekto ang bilat ko, sir.” Sagot niya sa ’kin. “Patignan naman sir at baka nasa bilat ko pa po yun, sir.” Sabi niya kaya napangiwi ako.

“No! Hindi ko titignan yan. Bakit kasi hindi ka nag suot ng panty mo.” Inis kong sabi. Mamumuti yata buhok ko sa babaeng ’to.

“Sumasagi nga po sa hiwa ko, sir.. tulong naman, sir. Baka mamaga ’to.” Sabi niya na parang naiiyak na. Napasabunot nalang ako sa buhok ko dahil sa stress ko sa babaeng ’to.

“Sige na, sir.. wag ka na matakot sa bilat ko, hindi naman ’to nangangat, sir eh.” Sabi pa niya sa ’kin. Ang dali-dali lang niyang sabihin yun sa ’kin.

Wala na akong nagawa ng tumili ulit si Maricel kaya dali-dali akong lumapit sa kanya.

“Let me see. Sa susunod kasi magsuot ka ng panty para hindi kagatin ng surot ang bil— nevermind.” Sabi ko saka lumuhod sa harap niya.

Nanginginig ang kamay ko habang tinataas ang laylayan ng suot ni Maricel. Nakita ko ang pagkababae niya kaya napalunok ako ng ilang beses.

“Sir.. pasensya na kong medyo magubat dyan, sir. Hayaan mo guguntingin ko ang buhok dyan para maaliwalas tignan.” Sabi niya sa ’kin. Putangina talaga.

Hindi ko na matiis ang ginagawa ko kaya agad akong tumayo sabay walk out. Bahala ang bilat niya kagatin ng surot. Pisteng surot naunahan pa ko.

NAKATITIG LANG ako sa likod ni sir Andrei na biglang umalis sa kusina. Natakot na naman yata sa bilat ko.

Pinagpagpag ko ang suot kong damit habang ginagalaw ang mga binti ko para mahulog kong may surot man. Ang sakit tuloy at makati.

Nang matapos ako sa ginagawa ko ay pinulot ko ang hotdog na nakapatong sa mesa. Inilapag kasi yun ni sir Andrei at bigla nalang umalis sa harapan ko. Hindi man lang niya ako tinulungan. Sana makagat din itlog niya ng surot, hindi ko talaga siya tutulungan.

Binalatan ko muna ang hotdog saka ko hinanap kong saan nakatago ang kawali. Marunong naman ako magprito nito.

Kumuha na din ako ng itlog pati narin sibuyas. Kahit probinsyana ako marunong naman ako magluto. Kaso nga lang, hindi ako marunong sa mga bagong kagamitan na nandito sa bahay ni sir Andrei.

Napaso ako kagabi dahil do’n sa rice cooker na sabi ni sir Andrei. Akala ko kasi nagbibiro siya nang sabihin niya na mainit yun kaya hinawakan ko kung totoo ba.

Nakahanda na ang lulutuin ko, pero ako hindi pa handa. Hindi kasi ako marunong kong paano palabasin ang apoy dito sa lutuan. Sanay kasi ako sa probinsya namin na kahoy ang ginagamit pang gatong. Hindi ko alam kong paano ’to gamitin. Nangangain ng tanga ang mga kagamitan ni sir Andrei dito.

Napakamot ako sa likod ng ulo ko habang pilit na tinitigan ang lutuan.

“Anong tinitigan mo dyan!”

“Ayy bilat!” Sigaw ko ng biglang nagsalita si sir Andrei sa likuran ko.

Lumingon ako sa kanya at nakita ang magkasalubong niyang kilay. “Lagi mo nalang sinasabi mo yang bilat mo.” Sabi niya sa ’kin sa inis na boses.

“Eh sir.. yun talaga ang sinasabi samin kapag nagugulat kami. Yung iba nga sinasabi.. ay kiyod kapag nagugulat, sir.” Sabi ko sa kanya.

“Anong kiyod?” Tanong niya habang nakakunot ang noo.

“Kiyod sir.. yung ano sir.. paano ko ba sabihin uy!” Sabi ko habang nahihirapan kung ano bang gagawin ko.

“Yung ganito sir..” sabi ko sabay galaw sa balakang ko. “Kiyod sir.. sex yata tawag do’n sir. Basta yung nakapatong sir tapos nag gaganito ahh.. ohh..” sabi ko kaya ngumiwi siya sa harap ko.

“Napakabastos talaga ng bibig mo!” Sabi niya habang masamang nakatitig sa ’kin.

“Eh.. sinasagot ko lang naman ang tanong mo, sir. Galit-galit ka na sa ’kin, sir.” Sabi ko habang nagkakamot sa ulo ko.

Hindi naman siya sumagot sa sinabi ko, bagkos ay lumapit siya sa ’kin saka kinalikot ang lutuan. Nakasunod lang ang tingin ko sa ginaagawa niya hanggang sa lumabas ang apoy.

“Ayy ganun lang pala yun, sir. Pasensya na, sir.. wala kasing ganyan sa bahay namin. Kahoy lang ginagamit namin tapos panay ubo pa ako kapag hinihipan ko kapag hindi umapoy dahil sa usok.” Pagsasabi ko ng totoo.

“It’s okay. Matuto ka din naman nito kapag nagtagal ka sa bahay ko.” Sagot niya saka isinalang ang kawali.

“Ako na po niyan, sir. Marunong naman po ako magprito.” Sabi ko sa kanya.

“Sige, sabi mo eh.” Sabi niya saka inabot sa ’kin ang sandok.

Nagsimula na akong magprito ng hotdog habang si sir Andrei naman ay nakaupo habang nakatingin sa ’kin.

“Ayy sir.. itatanong ko pala kong magkano po sahod ko dito?” Tanong ko habang palipat-lipat ng tingin kay sir at sa piniprito kong hotdog. Hindi naman siya nagsalita agad kaya tumikhim ako. “Kasi sir.. ayos na po sa ’kin ang maliit na sahod. Kasi, tinulungan mo po ako, sir eh. Tsaka po, libre ako ng tinutuluyan at pagkain. Kaya ayos lang po sa ’kin ang maliit na sahod. Ang swerte ko na po kasi sir.. sa’yo palang.. para na akong nanalo ng lotto kahit hindi ako tumataya. Ang gwapo mo kaya, sir.” Sabi ko habang nakangisi.

Biglang namang naubo si sir Andrei kaya tumingin ako sa gawi niya. “Okay ka lang po sir?” Tanong ko sa kanya.

“Hindi ako okay. Tatanda ako ng maaga sa’yo.” Sabi niya sa ’kin kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko.

“Bakit ka naman tatanda sa ’kin, sir?” Tanong ko sakanya.

“Nagtanong ka pa talaga huh!” Sabi niya habang nakatitig parin sa ’kin. Hindi nalang ako sumagot dahil magulo kausap si sir.

“Eh ilang taon ka na po ba, sir?” Tanong ko sa kanya.

“29.” Tipid niyang sagot.

“Ay mas matanda ka pala sa ’kin sir. 20 palang ako ,sir eh. Pero malapit na mag 21.” Saad ko kahit hindi naman niya tinatanong.

“Kailan ba birthday mo?” Tanong niya sa ’kin. Hindi ako sumagot agad at dahil sinasandok ko ang mga hotdog at inilagay yun sa babasagin na plato.

“Sa July 8 po, sir” sagot ko sakanya.

“Malapit na pala. Anong gusto mong handa?” Tanong niya sa ’kin kaya napakamot ako sa ulo ko.

“Handa, sir? Hindi man uso samin yan sir uy! Wala kasi kaming pera. Pero dati n’ong bata ako sir natatandaan ko yung papa ko nag iihaw ng manok tapos yung dugo ng manok pinapahid po sa noo ko sir bago lulutuin.” Sagot ko sa kanya. “Pero do’n sa tiyahin ko po sir.. hindi po uso ang handa kaya parang ordinary lang po ang birthday ko.” Dagdag kong sabi.

“Ganun ba. Ano bang gusto mong lutuin no’n. Nandito ka sa ’kin kaya hahandaan natin ang birthday mo.” Sabi niya sa ’kin kaya nanlaki ang mga mata ko.

“Talaga po, sir?” Tuwang-tuwa kong tanong.

“Oo. Sabihin mo lang sa ’kin kung anong gusto mong handa. Akong bahala!” Sabi pa niya sa ’kin.

Yumukod ako sa harap niya habang may ngiti sa labi. “Thank you po talaga, sir! Hulog ka talaga ng langit sir ba!” Sabi ko sa kanya. Hindi naman siya sumagot sa ’kin.

Tumalikod ulit ako saka niluto ang itlog na may sibuyas. Paborito ko kasi ’to, minsan lang kasi ako nakakakain nito dahil puro gulay ang kinakain namin sa bahay. Pag hindi ako kumain sa ulam namin, nagagalit ang tiyahin ko at binabatukan ako sa ulo kaya kinakain ko parin kahit gulay at tuyo araw-araw ang ulam namin.

Minsan wala din kaming bigas kaya kumukuha ako ng kamoteng kahoy para ilaga. Sa awa naman ng diyos nabubusog naman ako at hindi na ako nagrereklamo kung anong pagkain ang meron kami.

A/N: Good Evening, Azzinatics! ❤️✨

Chapter 4

KANINA PA ako nakaupo dito sa sahig sa sala habang hinihintay si sir Andrei. Magdidilim na ngunit hindi parin siya umuuwi. Sobrang tahimik tuloy ng bahay.

Madilim din ang bahay dahil nakalimutan ko kong saan ang switch ng ilaw. Naglibog na talaga ako saan ako pipindot nito. Ang dami kasing pindotan ng ilaw dito sa bahay niya. Mabuti nalang ay nakahanap ako ng kandila at yun ang sinindihan ko.

Katatapos ko lang din maligo kaya medyo magulo ang mahaba kong buhok. Hindi ko kasi mahanap ang suklay dito sa bahay.

Inayos ko ang suot kong puting damit saka ako humiga sa sahig dahil ang sakit na ng likod ko kakahintay kay sir Andrei.

Nakatitig lang ako sa kandila na nagsisilbing ilaw sa bahay. Kumukulo na din ang tyan ko dahil inubos ko na ang pagkain kanina. Natakot man ako magluto dahil hindi ako sure kung marunong na ba talaga akong gumamit do’n sa lutuan ni sir Andrei.

Napagdesisyonan ko bukas na maghanap ng kahoy para ipang gagatong ko. Sa labas nalang ako ng bahay magluluto dahil yun naman ang nakasanayan ko. Problema ko nalang kung saan ako kukuha ng kahoy.

Umupo ulit ako sa sahig saka ako yumuko at itinaklob ang buhok ko sa aking mukha. Inaayos ko lang ’to para umunat saka ko ’to tatalian.

Ngunit, narinig ko ang pagbukas ng pintuan kaya napatigil ako sa ginagawa ko habang nakataklob parin ang buhok sa mukha ko.

“Ay! Putangina!” Biglang sigaw ng lalaki kaya agad ko siyang sinilip mula sa nakataklob kong buhok at nakita si sir Andrei na nakatayo sa nakabukas na pintuan. Nakahawak pa talaga ’to sa kanyang dibdib na akala mo’y nagulat.

“Anong ginagawa mo dyan? Nangkukulam ka ba?” Tanong niya sa ’kin kaya tinanggal ko ang buhok ko na nakataklob sa aking mukha.

“Hindi po sir ahh..” sagot ko agad sakanya. Pinagkamalan na naman yata ako nito na mangkukulam. Grabe na talaga ’to si sir Andrei sa ’kin. Nong una pinagkamalan akong aswang, ngayon naman mangkukulam.

“Eh bakit may kandila ka? May ginagawa ka bang ritual dyan?” Tanong niya habang masamang nakatingin sa ’kin.

“Eh kasi sir.. hindi ko po alam kung nasaan ang switch ng ilaw sir. Ang dami-dami mo kasing switch sa ilaw dito sir. Napagod na ako kakapindot sir.” Sagot ko sakanya.

Isinara naman niya ang pinto saka ’to naglakad. Nakasunod lang ang tingin ko sakanya hanggang sa may pinindot ’to sa tabi ng malaking picture frame. Biglang lumiwanag ang bahay kaya napapikit ako dahil nasisilaw ako.

“Dyan lang pala ang pindotan sir. Pinahirapan pa ako sa kalisod kanina kakahanap sir uy!” Reklamo ko dahil nahirapan talaga ako maghanap.

Hindi naman sumagot si sir Andrei at agad na umupo sa pang-isahang sofa. Nakasunod lang ang tingin ko sakanya at nakitang sumandal ’to sa likod ng upuan saka ipinikit ang kanyang mga mata. Halata sa mukha niya na pagod ’to kaya may naisipan ako.

Dali-dali akong umiikot papunta sa likod ng inuupuan niya at agad na minasahe ang kanyang likod. Naramdaman kong nanigas ang katawan niya dahil siguro nagulat siya sa ginawa ko.

“Anong ginagawa mo?” Tanong niya sa ’kin.

“Masahi po sir. Mukha po kasing pagod ikaw kaya hihilutin po kita. Kawawa ka naman kasi sir.” Sagot ko habang minamasahe parin ang likod niya.

“Hindi naman kita inuutusan.” Saad niya kaya tumigil ako. Hindi nalang ako sumagot sa sinabi niya at pinakatitigan ang kanyang likod.

Kauuwi niya pero parang fresh parin si sir Andrei. Amoy baby powder. Ang sarap tuloy niyang amoyin.

Hindi ko tuloy mapigilang hindi lumapit sakanya saka ko inilapit ang aking mukha. Mabilis kong inamoy ang leeg niya kaya agad siyang tumayo sa kinauupuan niya saka lumayo sa ’kin.

“Ano ba? B-Bakit mo ko inaamoy?” Tanong niya habang nakahawak sa parte ng leeg na inamoy ko.

“Pasensya na sir.. hindi ko kasi mapigilang hindi amoyin ang leeg mo sir. Amoy baby powder ka kasi sir.” Nahihiya kong sagot sakanya.

Hindi naman siya sumagot sa sinabi ko. Narinig ko ang buntong hininga niya kaya tumingin ako sakanya. “Sir..” tawag ko sakanya.

“Ano?” Tanong niya.

“A-Ano po ulam natin sir? Tumitingog na ang mga bulate ko sa tyan sir.” Sabi ko sakanya habang hinihimas ang aking tyan.

Mas lalo itong bumuntong hininga saka napakamot sa likod ng ulo niya. Nakatitig lang siya sa ’kin kaya napakagat ako sa ibabang labi ko at agad yumuko. “Ako lang talaga ang amo na ako pa ang magluluto ng pagkain.” Saad niya kaya medyo nahiya ako. Totoo naman kasi, siya ang amo pero tatlong araw na mahigit na nandito ako pero siya parin ang nagluluto ng pagkain namin.

“Ako nalang po ang magluluto ng pagkain sir.. pasensya na sir.” Sabi ko at agad akong naglakad papunta sa kusina. Hindi ko na siya hinintay na magsalita dahil nahihiya talaga ako.

Marunong ako magluto ng ulam pero hindi ako marunong magluto ng mga sosyal na pagkain. Tanging itlog at tuyo lang naman ang alam ko. At hindi ako sure kung magugustuhan ba ni sir Andrei ang lulutuin ko. Bahala na talaga siya kung magalit siya sa ’kin.

Agad akong nagluto at inuna ko munang lutuin ang itlog. Nagprito ako ng itlog at panay ang sigaw ko dahil inaaway ako ng mantika.

Masakit sa balat ang mantika kaya naisipan kong kumuha ng black plastic saka ko ’to binutusa. Isinuot ko ang plastic sa ulo ko hanggang sa matakluban ang dibdib ko. Tanging ang butas lang nito ay para sa mga mata ko at ilong.

Pinagpatuloy ko na ang pagluluto ko at hindi na ako natatamaan ng mantika sa mukha.

Nang matapos ako ay sinunod kong niluto ang tuyo. Nagulat pa ako nang makita ko si sir Andrei na pumasok ng kusina at halatang nagulat din sa ’kin.

“Ano na namang kalokohan yan, Maricel?” Tanong niya sa ’kin.

Inayos ko muna ang supot na nakasuot sa mukha ko bago ako sumagot kay sir Andrei. “Eh kasi po sir.. yung mantika po, inaaway ako.” Sagot ko sabay turo sa niluluto ko.

Lumapit naman siya sa ’kin saka sinilip ang niluluto ko. “Bakit tuyo at itlog niluluto mo? Pang almusal ba yan?” Tanong niya habang naka kuunot ang kanyang nuo.

“Eh kasi po sir.. yan lang po alam kong lutuin. Yan lang naman po kasi kinakain ko sa probinsya.” Sagot ko.

“Laging tuyo ang ulam niyo?” Tanong niya sa ’kin.

“Opo, sir. Tapos yung talbos po ng kamote sir.” Sagot ko agad.

“Okay.” Tipid niyang sagot saka naglakad patungo sa tinatawag nilang ref. Namamangha talaga ako ng nakita ko yun. Panay pa ang silip ko n’ong isang araw kong namamatay ba ang ilaw sa loob no’n. Kasi hindi ko makita talaga dahil kahit kunting awang ko lang ay naka ilaw parin.

Nakasunod lang ang tingin ko kay sir Andrei na may kinukuha do’n sa loob. Isinara niya ang pinto ng ref saka lumapit sa lababo. “Ano po yan sir?” Tanong ko.

“Ako na magluluto ng ulam natin. Para naman makakain ka ng masarap na ulam.” Sabi niya sa seryosong boses.

“Ayaw mo na sa tuyo ko sir?” Kunot nuo kong tanong.

“Kakainin ko parin. Gusto ko din naman ng tuyo.” Sagot niya habang hindi nakatingin sa ’kin.

Umupo nalang ako sa sahig saka ko tinanggal ang plastic na isinuot ko sa ulo ko. Nakamasid lang ako kay sir Andrei na nagluluto.

Napaderisto ako ng upo nang lumingon sa gawi ko si sir Andrei. Kumunot pa ang nuo niya kaya ngumiti ako sakanya na kitang-kita ang ngipin ko.

“Bakit ka dyan nakaupo?” Tanong niya sa ’kin.

“Eh.. bawal pala ako umupo dito sir? Saan ba ako pwede umupo sir?” Tanong ko.

“Doon ka sa upuan umupo. Hindi dyan sa sahig.” Sabi niya habang nakakunot ang kanyang nuo.

“Ayy ang akala ko sa sahig lang pwede umupo sir.” Saad ko saka tumayo mula sa pagkakaupo ko sa sahig. Agad akong naglakad papunta sa upuan saka ako umupo do’n.

Bumalik ulit sa pagluluto si sir Andrei kaya tahimik ko lang siya pinagmamasdan. Lumipas ang isang oras ay naaamoy ko na ang mabangong niluluto ni sir Andrei.

Agad akong tumayo sa kinauupuan ko at agad nag lagay ng plato sa lamesa.

Nakangiti ako ng makita ko ang niluto ni sir Andrei. Hindi ko alam kung anong tawag sa niluto niya pero sa hitsura palang ay kasing sarap na ni sir Andrei.

Umupo na si sir Andrei sa katapat kong upuan saka siya tumingin sa ’kin. “Kumain na tayo!” Sabi niya kaya tumango ako.

Agad akong kumuha ng kanin at ulam. Sumubo agad ako ngunit nakalimutan ko na mainit pala ang pagkain. Napangiwi ako nang mapaso ang dila ko.

“Ay bilat!” Sigaw ko habang pinapaypayan ang dila ko na napaso.

Masama akong tinignan ni sir Andrei dahil siguro sa sinabi ko. Takot nga pala siya sa bilat.

“Sorry sir.. napaso kasi ang dila ko.” Sabi ko.

“Pwede bang wang mo nang babanggitin ang bilat-bilat na yan. Nakakataas ng balahibo ang sinasabi mo.” Sabi niya sa seryosong boses.

“Sorry sir.. hindi na po uulit ang bibig ko sir. Simula ngayon.. ayy kijod na po ang sasabihin ko sir.” Sabi ko kaya mas lalo niya akong pinaningkitan ng kanyang mga mata.

“Ayusin mo pananalita mo. Kababaeng tao mo puro ka bilat at kijod.” Sabi niya sa ’kin.

Napabuntong hininga ako dahil yun ang nakasayan kong sinasabi lalo na kapag nagugulat ako. “Sige po sir. Hindi ko na po sasabihin yun. Oten na po ang sasabihin ko simula ngayon.” Sabi ko habang nakatitig sa mga mata niya.

Agad kumunot ang nuo niya sa sinabi ko. “Anong oten?” Tanong niya sa ’kin.

“Oten sir. Yung alaga mo sir. Yun yung oten sir.” Sagot ko. Dali-dali kong kinuha ang babasaging baso at agad nilagyan ’to ng tubig. Nabilaukan kasi si sir Andrei sa sinabi ko.

Napakamot nalang ako sa likod ng ulo ko dahil masamang nakatingin sa ’kin si sir Andrei. Wala naman sana akong ginagawang masama. Ngayon ko lang nalaman na takot din pala siya sa oten. May oten naman siya. Ano kaya kinakatakutan niya.

Natapos kaming kumain dalawa at agad na umalis si sir Andrei sa kusina. Hindi na talaga niya ako kinibo.

Naghugas nalang ako ng pinagkainan namin ni sir Amdrei para makapag pahinga narin ako. Napagod din kasi ako kanina dahil naglinis ako ng buong bahay ni sir Andrei. Yun nalang kasi ang magagawa kong tama para sakanya.

A/ N: Good Evening! ❤️

Chapter 5

MAAGA AKONG nagising para mag jogging. Lumabas ako ng kwarto at tinungo ang kusina. Balak ko kasing kumuha ng bottled water.

Papalapit palang ako sa kusina ng marinig ko ang boses ni Maricel. Mukhang mas nauna siyang nagising sa ’kin.

Naabutan ko siyang nagtitimpla ng kape. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad at dumeritso sa harap ng ref. Binuksan ko ito saka ako kumuha ng isang bottled water.

“Ay ikaw pala, sir Andrei. Maayong buntag, sir. Gusto mo po ba ipagtimpla po kita ng kape?” Biglang sabi ni Maricel sa ’kin.

Lumingon ako sa gawi niya at nakita ang hitsura niya. Punong-puno ng ipit ang buhok niya na iba’t-ibang kulay na ipit.

Nag-iwas ako ng tingin dahil pinipigilan kong matawa. “No, thanks! Aalis muna ako. Mag jo-jogging lang ako.” Sabi ko sakanya.

“Ayy ganun po ba sir. Pwede po ba akong makisuyo?” Tanong niya kaya tumingin ako sakanya.

“Ano yun?” Tanong ko.

“Eh kasi sir.. nakita ko kagabi do’n sa tv kung paano magluto ng tinolang manok, sir.” Sabi niya kaya tumango ako. “Madali lang pala magluto no’n, sir. Kayang-kaya ko po yun.” Dagdag niyang sabi.

“And?” Kunot nuo kong tanong.

“Pwede po ba manghingi ka ng malunggay sa kapitbahay, sir. Baka may madaanan ka mamaya pagkauwi mo mula sa pag jo-jogging, sir. Humingi ka narin po ng punuan para itanim po natin sa bakuran ng bahay mo sir. Para naman hindi tayo hingi ng hingi.” Sabi niya kaya hindi ko mapigilang matawa. Walangya! Uutusan pa akong kumuha ng malunggay.

Nakatingin naman siya sa ’kin na may kunot nuo. “Bakit po kayo natawa, sir? Wala po bang malunggay dito sa Manila, sir?” Takang tanong niya.

“Meron naman.” Sagot ko. “Pero pwede naman akong bumili nalang,” dagdag kong sabi.

“Ay binibili pala dito, sir. Samin kasi ninanakaw lang namin kapag madamot yung kapitbahay, sir. Makikita nalang nila putol na sanga ng malunggay nila,” natatawa niyang sabi.

Napa-iling nalang ako saka ako naglakad palabas ng kusina. “Sir…” napatigil ako sa paghakbang ng marinig ko yun.

Lumingon ako sa gawi ni Maricel bago ako nagsalita. “Ano yun?” Tanong ko.

“Pwede po ba akong sumama, sir. Mag jo-jogging din po ako sir,” sabi niya.

Hindi ko alam kung papayag ba ako o hindi. Pero naisip ko din na dapat lang din pala siyang lumabas ng bahay. “Sige. Magpalit ka ng damit mo. Hihintayin kita sa sala.” Pagpayag ko saka ako naglakad palabas ng kusina.

Tinungo ko ang sala saka ako umupo sa pang-isahang upuan. Nakita ko naman si Maricel na tumatakbo paakyat ng hagdan.

Ilang sandali lang ay narinig kong bumaba si Maricel. Napatayo pa ako sa kinauupuan ko ng marinig ko ang kalabog dahil nahulog siya sa hagdan. Tumayo naman agad si Maricel habang nakangiwing nakatingin sa ’kin. “Ahh hindi naman masakit,” sabi pa nito saka binuntutan ng tawa.

“Bakit kasi kailangang tumakbo pagbaba ng hagdan?” Tanong ko sakanya.

“Eh kasi sir.. baka kasi mainip ka sa paghihintay sa ’kin.” Sagot niya saka naglakad papunta sa ’kin.

“Sigurado ka bang hindi masakit? Magsabi ka ng totoo.” Sabi ko sakanya.

“Wala nga po, sir. Isang hagdan nalang naman yun kaya hindi masakit ang pagkakabagsak ko,” sagot niya.

Tumango nalang ako saka naunang naglakad papunta sa main door. Narinig ko naman ang yapak ni Maricel na nakasunod lang siya sa ’kin. Mabuti nalang pala at nabilhan ko siya ng mga gamit niya. Inuna ko talaga mga panties niya para hindi na siya paharang-harang sa harap ko na walang suot na panty.

Lumabas kami ni Maricel sa bahay at naglakad patungo sa gate.

“Saan po tayo mag jo-jogging, sir Andrei?” Tanong niya.

“Dito lang sa subdivision. Paikot-ikot lang tayo,” sagot ko.

Nagsimula na akong tumakbo ng mahina. Nagulat ako ng biglang tumakbo ng mabilis si Maricel kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko. Sabi ng jogging lang eh.

Hinayaan ko nalang si Maricel at nagpatuloy sa pagtakbo ng saktuhan lang.

Hanggang sa nakita ko si Maricel na nakahinto sa gilid ng kalsada habang hingal na hingal.

“S-Sir.. pahinging tubig, sir. Nauuhaw na ako.” Sabi nito kaya masama ko siyang tinignan. Kung hindi ba naman kasi engot, tumakbo ba naman ng napakabilis.

“Tubig ko ’to.” Sagot ko saka siya nilagpasan.

“Hindi pa pwedeng share, sir. Kunti lang naman hihingiin ko sir,” sabi niya kaya napatigil ako sa pagtakbo. Seryoso ba talaga ang babaeng ’to? Iinum siya sa tubig ko tapos iinum din ako. Pinaka ayaw ko pa naman sa lahat ay may nakiki inum o nakikikain sa ginagamit ko. Maarte ako pagdating sa bagay na yan. Hindi ako katulad sa mga kaibigan ko na isang kutsara ang ginagamit kapag may pagkain.

Nakikita kong hingal na hingal si Maricel kaya wala akong choice kundi ibigay sakanya ang dala kong bottled water. Lumapit ako sakanya saka ko ’to inabot.

“Thank you po, sir.” Nakangiting pasasalamat niya.

Tanging tango lang ang sagot ko saka ako nagsimulang tumakbo ulit. Ilang sandali lang ay narinig kong may tumatakbo sa likuran ko.

“Sir, baka nauhaw ka na din. May tubig pa naman sir,” sabi sa ’kin ni Maricel.

Huminto ako sa pagtakbo saka ko siya hinarap. Nakita ko siyang inaabot sa ’kin ang bottled water na nangangalahati nalang. “Sayo nalang yan. Hindi pa naman ako nauuhaw,” sagot ko.

Tumalikod ulit ako saka ako tumakbo ulit. Sinabayan naman ako ni Maricel na panay ang tingin sa mga nadadaanan naming bahay.

“Wow.. ang gaganda ng mga bahay pala dito, sir. Halatang puro mayayaman ang mga nakatira.” Sabi niya.

“Hinaan mo ang boses mo at baka makaistorbo ka.” Saad ko dahil ang lakas ng boses niya.

“Ayy sorry po, sir. Namangha lang po ako, sir.” Sagot niya.

Tumatakbo lang kami ni Maricel hanggang sa tumapat kami sa bahay ng kaibigan kong si Lucifier. Akala ko ay tulog pa ang gago pero mukhang nagkamali ako.

Nakita niya ako kaya kumaway siya sa ’kin. “Good morning, buddy!” Bati niya sa ’kin.

Huminto ako sa harap niya kaya huminto din si Maricel. Agad na tumingin si Lucifier kay Maricel saka muling tumingin sa ’kin. Sa mata palang niya alam ko na ang iniisip ng gago.

“Wow.. ang ganda naman ng mga mata mo po,” sabat ni Maricel habang nakatitig kay Lucifier.

Hindi ko alam pero biglang uminit ang ulo ko. “Maganda ba yan?” Masungit kong tanong. Narinig ko naman ang mahinang tawa ni Lucifier kaya masama ko siyang tinignan.

“Thank you, miss. Pero wag mo ng ulitin sabihin yun. Baka gilitan ako sa leeg ng kasama mo.” Natatawang sabi ni Lucifier.

“Gilitan po, sir? Sino naman po gagawa no’n, sir? Si sir Andrei po ba? Suss.. takot nga po yan sa bilat at oten sir eh kaya hindi po magagawa yun ni sir Andrei, sir.” Inosenteng sabi ni Marciel kaya napa-sapo ako sa nuo ko.  Nakakinis talaga dila ng babaeng ’to. Mabuti nalang at hindi alam ni Lucifier ang tungkol do’n.

Kumunot ang nuo ni Lucifier sa sinabi ni Maricel. “Bilat? Oten?” Tanong ng kaibigan ko kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko.

“Wag mo nalang pansinin yun,” sabat ko.

“Bilat sir yung ano po ng babae. Tapos yung oten po, yung alaga niy—” mabilis kong tinakluban ang bibig ni Maricel dahil sa sinabi niya.

Nakangiwi akong tumingin kay Lucifier na nanlaki pa ang mga mata habang nakatitig samin ni Maricel. “What the hell! Did you—

“Shut up!” Pagpuputol ko sa sasabihin ni Lucifier kaya tumawa ito ng malakas. Tangina talaga! Dapat talaga hindi ko na sinama si Maricel eh. Akala ko kasi tulog pa mga tao sa subdivision. Sa lahat naman kasi na makikita ko.. si Lucifier pa, pero mas nakakatakot kong si Salem ang makita ko dahil dakilang tsismoso ang gagong yun.

“Alis na kami,” pagpapaalam ko kay Lucifier habang tinutulak ko ng mahina si Maricel.

“Sige. Ingat ka boy bilat.” Sabi ng kaibigan ko kaya napabuga ako ng hangin. Bwesit na bilat na yan.

Nang makalayo na kami kay Lucifier ay saka ko lang tinanggal ang kamay ko sa bibig ni Maricel.

Masama ko siyang tinignan kaya ngumiti siya sa ’kin ng pilit. “Pwede bang wag mo ng sasabihin ulit salitang yun..” sabi ko sa seryosong boses.

“Yung alin po, sir?” Takang tanong niya.

“Yung ano.. basta yung ano.” Sabi ko na hindi ko masasabi ang tinutukoy ko.

“Yung bilat at oten po ba, sir?” Tanong niya kaya pinandilatan ko siya ng mga mata ko.

“Sinabi ng wag mo ng sasabihin yan eh,” saad ko.

“Tinatanong lang naman po sir kung yung bilat at oten po sir eh.” Sabi niya habang nagkakamot sa likod ng ulo niya.

“Oo, yun nga. Wag mo ng sasabihin yun..”

“Yung alin, sir?” Tanong na naman niya kaya napakamot ako sa isa kong kilay. Tatanda talaga ako ng maaga nito.

“Yung bilat at oten nga,” nanggigil kong sabi.

“Hindi naman ako nagsabi ngayon sir ahh.. ikaw kaya nagsabi ngayon.‘’ Inosente niyang sabi kaya napasabunot ako sa buhok ko.

Ayaw ko na talaga! Bahala na siya!

Hindi na ako sumagot pa dahil baka maubos lang ang dugo ko sa babaeng ’to. Nagsimula nalang akong tumakbo palayo kay Maricel.

“Sandali lang naman po, sir. Hintayin mo po ako.” Dinig kong sabi niya kaya binagalan ko ang pagtakbo ko.

Sabay kaming tumatakbo ni Maricel hanggang sa tumapat kami sa gate ng bahay ni Theo. Ang akala ko ay tulog ang kaibigan ko. Ngunit, nakita ko ang kaibigan kong si Theo sa terrace na nakatingin samin ni Maricel. May hawak pa ’tong mug.

Kumaway siya sa ’kin kaya huminto ako sa pagtakbo. “Dapat pala by pair kapag nag jo-jogging. Ngayon ko lang nalaman,” saad niya kaya pinandilatan ko siya ng mga mata ko.

“She’s my maid, okay? Alam ko na tumatakbo sa isip mong gago ka!” Saad ko. Kitang-kita ko ang pagka aliw ni Theo habang nakatitig samin ni Maricel.

“Bagay kayong dalawa.” Sabi pa niya.

Naramdaman ko namang siniko ako ni Maricel sa braso kaya napantingin ako sakanya. “Sir.. bagay daw po tayo. Bagay talaga si bilat at si oten, sir.” Sabi sa ’kin ni Maricel sa mahinang boses.

“Tama ka na!” Inis kong sabi kaya tinakpan niya ng dalawang kamay ang bibig niya.

Nag-angat ako ng tingin para magpaalam na kay Theo. Baka kasi kung ano na naman ang sabihin ni Maricel sa kaibigan ko.

Tumango lang ako kay Theo saka ako sumenyas na aalis na kami. Tinulak ko ulit ng mahina si Maricel kaya tumakbo siya ng mahina habang nakatakip parin ang dalawang palad niya sa kanyang bibig.

Tahimik lang ako tumatakbo hanggang sa makaikot kami ni Maricel sa buong subdivision. Nakarating kami sa harap ng bahay ko kaya agad kong binuksan ang gate. Iikot pa sana ako pero kasama ko si Maricel kaya uuwi nalang ako sa bahay.

Deri-deritso akong pumasok ng bahay habang si Maricel naman ay nakasunod sa ’kin.

“Ipagtimpla mo ko ng kape.” Utos ko sakanya.

“Sige po, sir.” Sagot naman niya saka dumeritso papuntang kusina.

Umakyat na ako ng hagdan para magpalit ng damit. Hindi ako pinagpawisan sa pag jo-jogging. Pinagpawisan ako dahil sa mga pinagsasabi ni Maricel.

Tinungo ko ang kwarto ko at dumeritso sa banyo. Nag shower lang ako saglit saka ako lumabas ng banyo.

Nagbihis lang ako saka ako lumabas muli sa kwarto. Tinungo ko ang kusina at naabutan si Maricel na inaayos ang kapeng tinimpla niya para sa ’kin.

Umupo ako sa upuan kaya agad lumingon sa ’kin si Maricel. “Nandyan ka na pala, sir. Ito na po kape mo, sir.” Sabi niya saka naglakad palapit sa ’kin. Inilapag niya ang tasa sa harap ko. Hindi ako nagsalita o nagpasalamat man lang sakanya.

Nagdadalawang isip pa ako kung iinum ba ako ng kape dahil baka pangit ang lasa. Pero, gusto kong matuto si Maricel kaya handa kong tikman ang kape para mabigyan siya ng feedback para mag improve siya.

Ngunit, nang malasahan ko ang kapeng tinimpla niya ay nagulat ako. Masarap ang lasa at saktong-sakto sa panglasa ko.

Tumingin ako kay Maricel na nakatayo parin sa harapan ko at hinihintay ang reaction ko. “Masarap po ba, sir?” Tanong niya kaya tumango ako.

“Yeah, masarap siya. Akala ko ma s-stress na naman ako sa’yo.” Sabi ko sakanya kaya napangiti siya.

“May secret dyan sa kapeng yan, sir.” Sabi niya kaya kumunot ang nuo ko.

“Ano yun?” Kunot nuo kong tanong.

“Laway ko, sir. Para maging maamo ka sa ’kin.” Sabi niya kaya muntik ko ng maisuka ang kapeng na inum ko.

Masama kong tinignan si Maricel na tatawa-tawa sa harap ko. “Joke lang po, sir. Binibiro ko lang po kayo.” Sabi niya habang nagkakamot sa likod ng ulo niya.

Hindi na ako humigop ulit sa kape na tinimpla niya. Naiisip ko palang na may laway ay nandidiri na ako.

A/N: Good Afternoon.

Happy birthday sa isa kong admin

ilyfiction_

🎂🎂🎉🎉 Enjoy your day bev!❤️

Chapter 6

MAAGANG UMALIS si sir Andrei kaya ako na naman mag-isa sa bahay. Nalilito na tuloy ako at napapa tanong kung ano ang work ni sir Andrei. Minsan kasi gabi na siya umuuwi. Halata pa sa mukha niya na pagod siya, duda ko macho dancer si sir Andrei eh, bagay kasi sakanya dahil maganda ang pangangatawan niya.

Nandito ako ngayon sa tinatawag ni sir Andrei na laundry area at naglalaba. Naguguluhan nga ako dito sa washing machine na sinasabi ni sir Andrei sa ’kin bago siya umalis. Hindi man umandar nang isaksak ko. Hindi ko alam ang pipindutin ko, natakot man ako dahil baka masira ko pa. Baka ako ang ilagay ni sir Andrei sa loob ng washing, mukhang kasya pa naman ako.

Kaya mas pinili ko nalang kumuha ng balde at planggan para madali ang buhay ko. Naglalaba din kasi ako samin do’n sa ilog.

Kinuha ko ang mga damit ni sir Andrei saka ako nag simulang mag kusot ng damit. Pinapatunog ko pa talaga ang pagkukusot para siguradong mawala ang mga kagaw ba.

Piniga ko ang kinusot kong damit saka ko inilagay yun sa planggana na punong-puno ng tubig. Kumuha ulit ako ng damit sa planggana na may bula. Nanlaki ang mga mata ko ng makuha ko ay brief ni sir Andrei na itim.

Sinipat-sipat ko pa talaga ’to para makita kong may butas ba ’to sa may bandang pang-upo. Ganun kasi sa panty ko eh, may butas din kaya panay ang tahi ko. Wala man ako pambili ng bagong panty kaya tinatahi ko nalang.

Nakita kong wala namang butas ang brief ni sir Andrei. Mukhang mamahalin pa yata dahil sa tatak ng brief niya. Hindi ko lang mabasa ng maayos, pambihirang bisayana ’to.

Kasalanan ’to ng tiyahin ko, hindi ako pinag-aral at mas ginusto na pagbintahin ako ng gulay. Mabuti nga at natuto na ako mag tagalog dahil do’n sa pinapanood ko sa tv kapag wala si sir Andrei dito sa bahay. Sabi kasi niya pwede daw ako manood kaya sinunod ko.

Nilubog ko ang brief ni sir Andrei sa sabon saka ko ulit inangat. Inilapit ko sa mukha ko para amoyin ’to.

“Bakit mo inaamoy ang brief ko?”

“Ay kijod!” Sigaw ko dahil biglang may nagsalita sa likod ko. Dahan-dahan akong lumingon sa likuran ko at nakita si sir Andrei na magkasalubong ang dalawa niyang makakapal na kilay.

“Bakit mo inaamoy yan?” Tanong niya kaya bigla akong nahiya.

“Ah.. eh.. kasi po sir.. sinisigurado ko lang na mabango ang brief mo. Para pag sinuot mo dumikit sa oten mo ang bango sir.” Sagot ko saka tumatawa ng pilit.

“Hindi ba’t sinabi ko ng wag mo ng babanggitin yan!” Sabi niya na halatang naiinis sa ’kin.

“Yung alin po sir?” Tanong ko.

“Yung oten..” sagot niya habang masamang nakatingin sa ’kin.

“Eh bakit ikaw po sir.. sinabi mo din ngayon.” Nakanguso kong sabi saka ibinalik ang tingin sa planggana.

Narinig ko pa ang pag buntong hininga niya ngunit hindi ko na pinansin.

“Sa susunod.. wag mong aamoyin ang underwear ko.” Sabi niya kaya napalingon ako kay sir Andrei.

“Sorry po sir, hindi ko na po uulitin.” Sagot ko. “Kung gusto mo sir.. labhan mo din ang panty ko sir tapos amuyin mo para makabawi ka sir ba.” Suhestyon ko sakanya.

“Putangina!” Mura niya saka nagmamadaling umalis. Kumunot ang nuo ko habang sinusundan ng tingin si sir Andrei.

“Ano kaya nangyari do’n sa bossing ko? Sapot na naman siguro yun.” Saad ko saka bumalik sa pagkukusot.

Inilagay ko na ang brief ni sir Andrei sa planggana na maraming tubig. Bahala mangati  ang itlog niya, hindi ko aayusin ang pagkusot sa brief niya.

Seryoso akong nagkukusot hanggang sa pantalon na ni sir Andrei ang nilalabhan ko. Napansin ko ang isang pantalon niya na navy blue na parang may mantsa na pula. Kinuskos ko pa yun gamit ang brush pero hindi matanggal.

Binrush ko ulit at baka mapagalitan pa ako ni sir Andrei na hindi maayos ang pagkakalaba ko. Kung may ilog lang sana dito malapit kanina ko pa ’to pina-anod para matapos na ang labahin ko. Yun nga lang wala ng damit si sir Andrei.

Sumasakit na ang braso ko kaka-brush do’n sa pantalon niya. Hindi lang pala isa ang mantsa kundi marami. Puro pula din. Hindi kalaunan ay natanggal ko ang mantsa. Mabuti nalang at yun na ang panghuli kong nilabhan.

Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko sa maliit na upuan. Pinatunog ko ang beywang ko dahil masakit ’to kakayuko. Hindi pa ako matanda pero sumasakit na likod ko kapag yuyuko ng matagal.

Nagsimula na akong mag banlaw ng damit para matapos na ako. Napapagod na ako sa kinabuhi ko.

Ilang oras akong nagbabanlaw hanggang sa matapos ako. Napakamot ako sa likod ng ulo ko ng maalala ko na mag sasampay pa pala ako.

Isa-isa kong hinanger ang mga nilabhan ko. Nang matapos ako ay pagod na pagod ako habang nililigpit ang mga planggana na ginamit ko.

Nang maayos ko na ay naglakad ako para sana pumunta ng kusina. Ngunit sa kasamaang palad ay may natapakan ako kaya malakas akong napasigaw ng madulas ako at bumagsak ang pang-upo ko sa sahig. “Aray way sakit!” Sigaw ko habang hawak-hawak ang pang-upo ko.

Agad kong nakita ang baretang sabon na ginamit ko kanina. Nakalimutan ko palang pulutin.

Naka ngiwi ako habang dahan-dahang tumayo. Ang sakit parin ng pang-upo ko kaya dahan-dahan akong naglakad.

Tinungo ko ang kusina para uminom muna ako ng tubig dahil kanina pa ako nauuhaw. Habang naglalakad ay nakangiwi parin ako. Napatigil lang ako sa paghakbang ng makita ko si sir Andrei na nakaupo sa matangkad na upuan habang seryoso ang mukha. Nakatitig siya sa cellphone niya kaya hindi niya ako napansin.

Dumeritso parin ako kahit nandoon si sir Andrei. Nauuhaw na talaga ako kaya bahala na kung makita man niya na basa ang damit ko.

“Anong nangyari sa’yo?” Biglang tanong niya ng mapansin niya ako.

“Ako po sir.. wala naman po nangyari, sir.” Sagot ko sakanya.

Pinandilatan naman niya ako ng tingin kaya napayuko ako. “Bakit ka paika-ika maglakad?” Tanong sa ’kin ni sir.

“Ahh kasi po sir nadulas po ko. Hindi ko man napansin na may sabon pala do’n sa sahig sir. Pakiramdam ko nahulog po ang pwerta ko sir.” Nakangiwi kong sabi.

Tumayo naman si sir Andrei saka naglakad papunta sa ’kin. Bigla naman akong kinabahan dahil sa hitsura niya. Napaka seryoso at nakakatakot kasi. Baka nagalit na naman sa sinabi kong pwerta.

Napa atras ako nang makalapit si sir Andrei sa ’kin ng tuluyan. Tumama pa ang likod ko sa pinto ng ref dahil sa pag atras ako. “W-Wag po sir.. masakit po..” saad ko habang nakatitig sakanya.

“Anong masakit? Wala naman akong gagawin sa’yo. Titignan ko lang kung ayos ka lang ba.” Sabi niya saka hinawakan ang braso ko.

“Ayy akala ko po susuntukin mo ko sir eh,” natatawa kong sabi.

“Bakit ko naman gagawin yun?” Kunot nuo niyang tanong.

“Akala ko po nagalit ka sa sinabi kong pwerta.” Deritso kong sagot sakanya. Hindi naman siya sumagot habang sinusuri niya ako.

“Magbihis ka ng damit mo. Basang-basa ka.” Saad ni sir saka binitawan ang braso ko.

“Opo, sir.” Sagot ko. Tumango lang siya saka umalis sa harap ko. Bumalik ulit siya sa pwesto niya. Huminga ako ng malalim saka ko binuksan ang pintuan mg ref para kumuha ng malamig na tubig. Simula ng dito ako nakatira kay sir Andrei ay nasanay na akong uminom ng malamig na tubig. Mas masarap pala ’to lalo na kapag mainit ang panahon.

Nang matapos ako ay naglakad ako palabas ng kusina. Tinungo ko ang hagdan para tumungo sa kwarto ko.

Mag bibihis lang ako saglit at lalabas din agad dahil magluluto pa ako ng pagkain namin ni sir Andrei. Itatanong ko pala sakanya mamaya kung bakit umuwi siya agad, akala ko pa naman ay magagabihan siya ng uwi.

Balak ko pa sanang mag prito lang mg tuyo para yun nalang ang ulamin ko. Pero dahil umuwi si sir Andrei ay problema ko ngayon kung anong lulutuin ko.

Pumasok ako sa kwarto ko at nag mamadali akong kumuha ng damit sa aparador. Hinubad ko lahat ng damit ko saka ko sinuot ang kinuha kong damit at short. Nang matapos ako ay  itinali ko ang buhok ko ng maayos. Hinayaan ko lang ang bangs ko na kayang bilangin.

Lumabas agad ako sa kwarto saka tinungo ang hagdan para bumaba. Magkatapat lang kasi kami ng kwarto ni sir Andrei dahil wala namang ibang kwarto ang nandito sa bahay niya.

Agad kong tinungo ang kusina at naabutan si sir Andrei. Nakatayo ’to malapit sa lababo at parang may hinuhugasan.

“Sir..” tawag ko sa attensyon niya kaya lumingon siya sa ’kin.

Ngunit mabilis siyang nag iwas ng tingin kaya kumunot ang nuo ko kung bakit.

“B-Bakit ganyan ang suot mo?” Tanong niya habang hindi nakatingin sa ’kin.

Bumaba naman ang tingin ko sa suot ko saka ako tumingin ulit kay sir Andrei. “Ano po problema sa damit ko sir?” Tanong ko saka naglakad palapit kay sir Andrei na nakatalikod parin sa ’kin.

Medyo na haharangan ni sir Andrei ang aabutin ko na nakasabit na kawali. Tumingkayad pa ako para maabot ko ang kawali kaya aksidente kong naidikit ang katawan ko sa likod niya.

Bigla naman siyang nagmura saka umalis na para bang nakuryente. “Tangina! Tangina!‘’ Mura niya habang hindi naka tingin sa ’kin. Buti nalang at hindi ako natumba dahil sa ginawa niyang pag-alis. Nakuha ko ang kawali kaya tumingin ako kay sir Andrei na may pagtataka.

Tumingin din sa ’kin si sir Andrei. “Pwede bang wag mong idikit ang dibdib mo sa likod ko. Lalo na kung wala kang suot na bra.” Sabi niya sa seryosong boses.

Doon ko lang naalala na tinanggal ko nga pala ang suot kong bra dahil nabasa kanina. Nakalimutan kong mag palit.

Bumaba ang tingin ko sa dibdib ko at nakitang bakat na bakat ang ut*ng ko sa suot kong tshirt na manipis. Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil nahihiya ako kay sir Andrei.

“Sorry po, sir. Hindi ko po sinasadya talaga sir. Nakalimutan ko lang naman mag suot sir uy!” Depensa ko saka ako dahan-dahan nag angat ng tingin.

Napanguso ako ng makita ko ang mukha ni sir Andrei na halatang naiinis sa ’kin. “Isipin mo nalang sir na dede yun ng mama mo. Dumedede ka naman sa mama mo sir nong baby pa eh kaya yun nalang ang isipin mo sir.” Palusot ko sa kahihiyaan kong ginawa.

Tumingin ako kay sir Andrei na seryosong nakatitig sa ’kin. “So, iisipin ko nalang na dede yun ng mama ko n’ong baby pa ako.” Sabi niya kaya tumango ako ng dahan-dahan.

Biglang naglakad si sir Andrei patungo sa ’kin kaya muntik ko ng makalimutan huminga. Nakatayo na siya sa harap ko at sobrang lapit niya sa ’kin.

“Sige. Iisipin ko nalang na dede yun ng nanay ko. Patingin nga ako.” Sabi niya saka mabilis na inangat ang suot kong tshirt.

“Uyy.. sir Andrei..” saway ko sakanya ngunit hindi siya nakinig sa ’kin. Naangat niya ang tshirt ko kaya kitang-kita niya ang dalawang dibdib ko.

“B-Bitawan mo nga ang tshirt ko, sir Andrei.” Nauutal kong sabi dahil sa hiyang nararamdaman ko.

“Ang dami mo ng kasalanan sa ’kin babae ka..” seryoso niyang sabi. “Talagang ginagalit mo ko.” Dagdag pa niyang sabi kaya napalunok ako ng laway.

“S-Sir wag po…” sambit ko sa mahinang boses.

Ngumisi lang si sir Andrei sa harap ko saka niya inilapit ang mukha niya sa isa kong dibdib. Napahawak ako ng mahigpit sa hawak kong kawali ng maramdaman ko ang mainit niyang dila sa isa kong ut*ng. “S-Sir.. Andrei.” Daing ko.

Ipinasok niya sa bibig niya ang ut*ng ko kaya nahigit ko ang paghinga ko. Pakiramdam ko ay may kakaibang init na dumaloy sa katawan ko dahil sa init ng loob ng bibig ni sir Andrei.

Napasinghap ako ng tudyuin ni sir Andrei ang ut*ng ko gamit ang dila niya. Mabilis kong inangat ang isang kamay ko na may hawak na kawali at ipinalo sa ulo ni sir Andrei.

“What the fuck!” Sigaw niya saka binitawan ang laylayan ng tshirt ko.

Mabilis akong tumakbo palabas ng kusina saka tinungo ang hagdan. Narinig ko pa ang boses ni sir Andrei na tinatawag ako pero hindi ako huminto. Dali-dali akong pumasok sa kwarto ko habang hawak ko parin ang kawaling ipinalo ko sa ulo ni sir Andrei.

A/N: Good night!❤️

Chapter 7

MAGHAPON AKONG hindi lumabas ng kwarto ko dahil natatakot ako baka dedehin ni sir Andrei ang dede ko. May kakaiba akong naramdaman kanina nang ginawa niya yun sa ’kin. Natatakot ako na maramdaman ko ulit dahil para man akong nakuryente. May power siguro si sir Andrei ba kaya ganun ang nangyari sa ’kin.

Kanina pa kumukulog ang tyan ko sa gutom pero mas pinili ko na hindi lumabas. Nahihiya kasi ako sa kauwaw sa ako g buhat kanina.

Hanggang ngayon nararamdaman ko parin ang mainit na dila ni sir Andrei sa ut*ng ko. Napasabunot ako sa buhok ko nang maalala ko na naman ang nangyari kanina. Sa takot ko na dedehin ni sir Andrei ulit ang dede ko ay dalawang bra ang sinuot ko, pinagpatong ko ang dalawa para hindi niya maangat agad. Subukan lang talaga niya.

Gusto ko sana bumaba pero nagdadalawang isip ako. Sumasakit na kasi ang tyan ko at talagang nagugutom na ko. Yung kawaling pinang hampas ko sa ulo ni sir ay nandito parin sa kwarto ko. Isa din sa dahilan kaya ayaw ko lumabas dahil sa ginawa kong paghampas sa ulo niya. 

Natakot lang naman kasi ako kanina kaya ko nagawa yun. Iniisip ko nga kung hindi ko siya hinampas kanina baka kung ano na ang nangyari. Dios ko day! Katakot siguro kong bumilangkat ako sa harap ni sir Andrei. Mabuhok pa naman ’to. Kailangan ko na sigurong gupitan kung sakaling maulit yun para hindi naman nakakahiya kay sir Andrei.

Nakaupo ako sa kama habang pinagmamasdan ang bintana ng kwarto ko. Ilang sandali lang ay narinig ko ang pagbukas ng gate at ang pagsara ulit nito. Dali-dali akong tumayo saka lumapit sa bintana para sumilip sa labas.

Nakita ko ang papalayong si sir Andrei na hindi ko alam kung saan pupunta. Nataranta akong tumakbo kung saan naka patong ang kawali saka ko ’to kinuha. Tumakbo ako palabas ng kwarto para kumain. Sasamantalahin ko na habang wala pa si sir Andrei. Gutom na gutom na talaga ako, hindi na ako nakakain ng pananghalian kanina. Hindi na din ako nagluto kaya hindi ko alam kung nagluto ba si sir Andrei.

Tinungo ko ang kusina para maghanap ng makakain. Wala akong sinayang na oras at baka bumalik si sir Andrei agad.

Kumuha ako ng pagkain sa ref, tirang ulam namin ’to kagabi. Hindi ko na ininit dahil i-ta-tae ko din naman pagkatapos. Bahala na malamig ang kakainin ko basta mabusog lang ako. Hindi kasi yata nagluto si sir Andrei, wala na akong panahon pa para magluto.

Mabilis ang ginagawa kong pag subo at halos mabilaukan pa ako dahil sa sunod-sunod kong subo ng pagkain. Naisipan ko na mag ba-baon ako ng tubig at biscuit mamaya para kapag nagutom ako ay hindi na ako lalabas pa mg kwarto ko.

Napaubo ako ng bigla akong nabilaukan. Dali-dali kong kinuha ang basong may lamang tubig saka ako uminom. Nang maging okay na ulit ako ay balik ulit ako sa pag subo. Hindi narin ako umupo para makatakbo agad ako kapag narinig kong bumukas ang gate  sa labas. 

Nang matapos akong kumain ay mabilis kong hinugasan ang pinagkainan ko. Sinigurado kong walang kanin ang maiiwan sa lababo para hindi ako mahuli ni sir Andrei na kumain. Baka kasi galit siya sa ’kin dahil sa paghampas ko sakanya ng kawali. 

Iniisip ko tuloy kung mag so-sorry ba ako sakanya, pero naisip ko din ang ginawa niya kaya dapat siya muna mag sorry sa ’kin. 

Pagkatapos kong hugasan ang pinagkainan ko ay agad ako kumuha ng biscuit at isang pitchel na may lamang tubig at baso. 

Lumabas ako ng kusina at umakyat sa hagdan para makapag tago ako sa kwarto ko. 

Pumasok ako sa kwarto ko at sinigurado kong naka lock ang pinto. Naglakad ako papunta sa kama ko kung saan may lamesa na hindi ko alam kung anong tawag. Ipinatong ko ang dala kong biscuit, baso at pitchel. 

Umupo ako sa kama dahil hiningal ako sa paglakad ng mabilis paakyat ng hagdan. Nakahinga ako ng maluwag dahil naka kain ako ng pagkain. Hindi ko lang alam kung makaka kain ba ako bukas. Sana maaga umalis si sir Andrei bukas para ganito ulit gagawin ko. 

Nahiga nalang ako sa kama habang iniisip ang mga gawin kong bahay. Hindi ko na tuloy nalinis ang sala. Yung sinampay ko din sa labas hindi ko nalang kukunin, bahala ang brief ni sir Andrei magabihan do’n sa labas. Kasalanan niya kung bakit ako nagtatago ngayon sa kwarto ko.

PUMASOK AKO SA bahay ng kaibigan kong si Lucifier. Alam niyang pupunta ako dahil nag text ako sakanya bago ako pumunta. 

Tinungo ko ang main door nila saka ko pinihit ang siradura ng pinto. Binuksan ko ang pintuan saka ako pumasok sa loob. Sinabi kasi sa ’kin ni Lucifier na pumasok ako agad sa bahay nila at wag gagaw ng ingay dahil natutulog daw ang bunso niyang anak. 

Masunurin naman ako lalo na’t sinabi niyang kakatayin daw siya ni Heart kapag hindi daw siya sumunod sa utos ng asawa niya. Si Lucifier ang isa sa matapang na nakikilala ko sa buong buhay ko, pero titiklop lang pala sa pandak.

Dumeritso ako sa kusina dahil may naririnig akong ingay do’n. Bumungad sa ’kin si Lucifier at Salem na nag babangayan na naman yata. 

Nakita nila akong dalawa kaya kumaway sa ’kin si Salem. “Himala na buhay ka.” Saad sa ’kin ni Salem. 

Naglakad ako palapit sa upuan saka ako umupo. “Buhay naman talaga ako,” sagot ko kay Salem.

Si Lucifier naman ay seryosong naghihiwa ng sibuyas. “Anong atin, buddy? Bakit naisipan mong pumunta dito sa bahay?” Tanong sa ’kin ni Lucifier na tumigil pa sa paghihiwa. 

“Balita ko may bina-bahay ka daw ahh..” saad ni Salem kaya nalukot ang mukha ko.

“Anong bina-bahay pinagsasabi niyo? Katulong ko lang yun.” Walang buhay kong sagot.

“Oo nga. Katulong lang yun ni boy bilat.” Naka ngising sabi ni Lucifier saka bumalik sa paghihiwa. 

Napahilamos naman ako sa mukha ko gamit ang isang kamay ko dahil sa tinawag niya sa ’kin. 

“Boy bilat? Ano yun?” Tanong naman ni Salem habang naka kunot ang nuo.

“Wag mo ng alamin kung ano yun. Mamaya baka tawagin mo pang bilat si Courtney.” Natatawang sabi ni Lucifier.

“Hayop ka! Ano ba kasi yun?” Tanong ulit ni Salem habang palipat-lipat ng tingin samin ni Lucifier. 

Sasagot na sana si Lucifier ng bigla kaming may narinig na yapak papunta sa kusina. Tumigil din sa paghihiwa si Lucifier na para bang hinihintay ang taong papunta dito sa kusina.

“Wazzup people!” Bati ng lalaking may weird na pangalan.

“Nabili mo ba pinapabili ko?” Tanong ni Lucifier kay Sweetheart. 

“Oo naman. Ito ohh..” saad ni Sweetheart saka inabot ang dala niyang plastic kay Lucifier. 

“Bakit ka nandito?” Tanong ko kay Sweetheart ng makaupo ’to sa katabi kong upuan.

“Dito ako kakain eh. Tapos na ako bumisita kay Raizen kaya dito na naman ako kay Lucifier.” Sagot niya.

“Kung saan-saan sumusulpot ang hayop na yan. Nakikikain lang. Kaya kung ako sa’yo lagyan mo ng bitsin ang pagkain niya kapag pumunta siya sa bahay mo.” Sabi ni Salem habang naka tingin sa ’kin.

“Bawal kang pumunta sa bahay ko.” Bigla kong sabi kay Sweetheart ng malaman ko yun. Baka kasi lumabas si Maricel at kung ano-ano na naman ang gawin. 

“Bakit naman hindi?” Kunot nuong tanong ni Sweetheart.

“Dahil sinabi ko.” Walang buhay kong sagot sakanya.

“Baka ayaw niyang makita mo ang babae niya.” Sabat ni Lucifier sa usapan namin ni Sweetheart.

“Ahh.. may babae ka na? Kaya pala minsan-minsan ka na tumatanggap ng mission.” Sabi niya sa ’kin sabay tapik sa balikat ko. “Don’t worry, man. I will not steal your woman. Pagkain lang sapat na ako, kaya sayong-sayo na ang babaeng binabahay mo.” Saad ni Sweetheart.

“Baka mag selos yan si boy bilat kapag kinausap mo ang babaeng yun.” Natatawang sabi ni Lucifier. Si Salem naman ay busy sa cellphone niya habang naka kunot ang nuo.

“Bakit boy bilat ang tawag mo kay Andrei? Sabagay, mukha naman siyang bilat.” Natatawang sabi ni Sweetheart kaya masama ko siyang tinignan. 

Narinig ko namang tumawa din si Lucifier. “Alam mo ba yung bilat?” Tanong pa ni Lucifier sa abnormal na si Sweetheart.

“Aha! Alam ko na kung ano yung bilat.” Biglang sabat ni Salem saka ibinaba ang cellphone niya. “Na search ko na. Walangya ka! Bilat ka na pala ngayon.” Tukso ni Salem sa ’kin kaya napabuga ako ng hangin. Kasalan talaga ’to ni Maricel eh, siya nag pasimuno sa bilat-bilat na yan.

“Kumain yata ng bilat yan kaya naging boy bilat.” Natatawang sabi ni Sweetheart sa tabi ko kaya binatukan ko sa ulo.

“Gago! Hindi pa ako kumakain ng bilat. Hindi ko nga alam ang lasa niyan.” Inis kong sabi sakanila kaya nagtawanan ang tatlo.

“Ako, gabi-gabi ako kumakain ng bilat.” Walang prenong sabi ni Lucifier kaya napataklob ako sa magkabilaang teynga ko. Punyeta! Kung alam ko lang na aasarin lang ako nila, hindi na sana ako pumunta dito.

“So, bakit ka pumunta dito? May nakain ka bang buhok?” Tanong ni Salem kaya nagtawan si Lucifier at Sweetheart.

“Eh ikaw bakit ka nandito? Nasa kabila ang bahay mo ahh..” inis kong sabi kay Salem.

“Dito naman talaga kumakain ang hayop na yan. Inuuwi pa niyang ang tirang ulam sa bahay nila. Kaya masanay ka na nandito yan sa bahay ko.” Sagot ni Lucifier sa tanong ko para kay Salem.

“Eh ikaw boy bilat? Anong ginagawa mo dito?” Tanong na naman sa ’kin ni Salem.

Masama ko tinigan si Salem dahil sa tawag niya sa ’kin. 

“Nahampas kasi siya ng kawali kanina kaya pumunta yan dito.” 

Natigilan ako maging ang tatlo kong kaibigan nang biglang narinig namin ang boses ni Atticus. Nanlaki pa ang mga mata ko sa sinabi niya.

“T-Teka.. bakit mo alam yun?” Nauutal ko pang tanong.

“Sikreto, boy bilat.” Sagot ng gago kaya tumawa ng malakas ang tatlo. Piste!

“Bakit siya hinampas, pre?” Chismosong tanong ni Sweetheart kay Atticus na umupo sa bakanteng upuan na katabi ni Salem.

“Dumede eh,‘’ walang buhay na sagot ni Atticus kaya sabay-sabay na tumingin sa ’kin ang tatlo. 

“Dumede?” Gulat na tanong ni Lucifier. 

“Tangina! Ang kaibigan natin na si Andrei Montero, hindi na virgin.” Natatawang sabi ni Salem. 

“Mga gago!” Galit kong sigaw sakanila. Napipikon talaga ako kapag ako ang inaasar. 

Masama kong tinignan si Atticus na naka ngisi parin sa ’kin. “Tigilan mo nga akong hayop ka! Tanggalin mo nga kinabit mong cctv do’n sa bahay.” Utos ko sakanya. Pinalagyan ko kasi yun dati dahil lagi akong wala sa bahay. 

“Ayaw ko nga! Tsaka, aksidente ko lang nakita yun. Hindi ko naman nakita kung paano mo sinipsip.” Kipit balikat na sabi ni Atticus. 

Nandidilim talaga paningin ko sakanya. “Nakita mo yung ano.. yung ano ni Ma—

“Hindi no! Mukha mo lang nakita ko na halatang nag e-enjoy. Nakatalikod naman ang babae.” Pagpuputol niya sa sabihin ko. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil sa sagot niya. Titirisin ko sana siya kung nagkamali siya ng sagot. Dapat ako lang ang makakita sa katawan ni Maricel, wala ng iba. 

“Bakit mo naman sinipsip, pre? May label ba?” Tanong pa ni Salem.

Hindi naman ako sumagot dahil wala akong maisip na pwedeng isagot sa tanong niya. Maging ako kasi ay hindi din alam kung bakit ko ginawa yun. Kung hindi pa ako pinalo ni Maricel ng kawali baka hindi lang yun ang magawa ko sakanya. 

Huminga ako ng malalim saka ako tumingin sa mga kaibigan ko na nakatitig din sa ’kin. “Hindi ko alam. Nagulat din ako sa ginawa ko,” pagsasabi ko ng totoo.

“Painumin mo ng gamot, doc. Salem. Nawawala yata yang kaibigan natin.” Saad ni Lucifier.

Napakamot naman ako sa ulo ko. Gusto ko sanang itanong sakanila kung anong gagawin ko kay Maricel. Simula ng makilala ko ang babaeng yun lagi nalang akong ginugulat. Lagi pang sumasakit puson ko sakanya. Kaya lagi akong umaalis ng maaga para hindi ko magawa ang mga pumapasok sa isipan ko.

A/N: Ito na muna hehe..

Good Evening!❤️

Chapter 8

KANINA KO PA pinapakiramdaman ang labas ng kwarto ko para marinig kong lumabas na ba si sir Andrei sa kwarto niya. Umaga na pero hindi parin ako bumababa. Hindi tuloy ako nakapag luto ng agahan dahil iniiwasan ko parin si sir. 

Kagabi ko pa pinahdarasal na sana umalis ng maaga si sir Andrei para malaya akong makalabas ng kwarto. Kumukulog na ang tyan ko pero hindi parin talaga ako lumabas, mahirap na at baka madede pa ni sir ang dede ko. Wala pa naman gatas ’to. 

Idinikit ko ang isa kong teynga sa pinto ng kwarto ko para pakinggan ulit kong may ingay ba sa labas. Nang wala naman akong narinig na kahit ano ay dahan-dahan kong pinihit ang siradura ng pinto saka ko ’to binuksan.

Sumilip ako sa labas ng kwarto at nakitang nakasara ang katapat kong kwarto. Siguro ay naka alis na si sir Andrei kanina dahil maaga naman talaga siya umaalis sa umaga. Minsan ay hindi ko na siya nadadatnan pag gising ko, tulo laway pa kasi ako no’n kaya kapag bumaba na ako ay tahimik na ang buong bahay. 

Lumabas ako ng kwarto saka ko dahan-dahang isinara ang pinto. Walang ingay akong naglakad patungo sa hagdan habang palinga-linga sa paligid. 

Agad kong tinungo ang hagdan at muntik pa akong matisod sa kakamadali kong bumaba. Para akong magnanakaw na dahan-dahang naglalakad. Ganito muna gagawin ko hangga’t hindi ko nasisigurado na naka alis na si sir Andrei. Baka kasi bigla ako magulat at makita siya. Hindi ko pa naman alam ang sasabihin ko sakanya.

Tinungo ko ang kusina at agad dumeritso sa ref. Palinga-linga pa ako sa paligid saka ako napangiti. “Yes, wala si sir Andrei. Maka kaon ako na maayos.” Nakangiti kong sabi saka ko binuksan ang pintuan ng ref.

Nakita kong may hotdog na lulutuin kaya agad ko yung kinuha. Ito nalang ang lulutuin ko para mas mabilis. Balak ko kasing maglinis ng sala at kusina pagkatapos kong kumain. 

Dali-dali kong binalatan ang hotdog na inilabas ko para maluto ko na ’to agad. Ilang sandali lang ay may naramdaman akong humawak sa beywang ko. 

“Ay hotdog ni sir Andrei!” Sigaw ko sa sobrang gulat ko sabay bitaw sa hawak kong hotdog. 

Dahan-dahan akong lumingon at halos manginig ang mga tuhod ko ng makita ko si sir Andrei na magkasalubong ang kilay. 

“Mas malaki pa ang hotdog ko dyan kaysa sa binabalatan mo.” Seryoso niyang sabi kaya agad uminit ang magkabilaang pisngi ko. Pinulot ko pa ang nalaglag na hotdog dahil nabitawan ko ’to kanina.

Akala ko talaga ay umalis na siya. Ang tahimik kasi ng bahay. Nag tago-tago lang siguro ’to si sir Andrei sa ’kin ba kaya siguro hindi ko nakita kanina pagbaba ko. Dapat pala hindi na ako lumabas ng kwarto ko. Hindi ko tuloy alam ang sasabihin ko sa sinabi niyang mas malaki pa ang hotdog niya sa lulutuin kong hotdog. Iniisip ko tuloy kung sasabihin ko bang pwede ko tignan para tignan kung totoo ba.

Naiilang akong tumingin kay sir Andrei, nakita kong tinaasan niya ako ng kilay kaya napayuko ako. “S-Sorry po sir Andrei. Nagulat lang po ako. Akala ko nilakaw ka na kanina hindi pa pala.” Sabi ko sa mahinang boses saka ako nag angat ng tingin.

Nahkasalubong amg tingin naming dalawa. “S-Sir..” tawag ko sakanya.

“Hmm..” sagot niya. Nagdadalawang isip talaga ako kung sasabihin ko ba talaga kay sir Andrei. 

“M-May sasabihin po sana ako sir,” sabi ko habang hawak parin ang hotdog.

“Ano yun?” Kunot nuo niyang tanong.

“Sigurado po talaga kayo sir na mas malaki pa yung oten mo dito sa hotdog sir? Natanong ko lang po sir ba, wag ka lang po magalit. Nagulat lang naman ako sir.” Sabi ko. Napakurap-kurap naman si sir Andrei sa harap ko habang naka awang ang labi niya.

“Wala talagang preno ang bibig mong babae ka.” Sabi niya sa seryosong boses.

“Sorry po sir. Tanong ko lang naman sir kasi hindi pa naman ako naka kita ng ganun sir.” Naka ngiwi kong sagot.

“Gusto mong makita?” Biglang tanong niya sa ’kin kaya nanlaki ang mga mata ko.

Hindi ako nakasagot sa tanong niya pero si sir Andrei binaba ang suot niyang short saka ang brief niya. Napasigaw ako ng makita ko ang oten ni sir Andrei na parang may sariling buhay. “Ay diosmiyo marimar sir! Bakit ang laki po niyan?” Tanong ko saka tinakluban ang mata ko gamit ang isang palad ko pero naka awang ng kunti ang daliri ko kaya nakikita ko parin. Baka magkaroon ako ng bujinggit dahil sa pinakita ni sir Andrei sa ’kin. 

“Sir.. itago mo na yan. Ayaw ko po magka bujinggit.” Saad ko saka tinakpan ng maayos ang dalawang mata ko. 

“Bujinggit? Ano yun?” Tanong niya na halatang hindi naiintindihan ang sinabi ko.

“Bujinggit po sir. Yung may bilog na tumutubo sa mata sir pag nanilip po.” Sagot ko dahil yun kasi ang sabi samin do’n samin. Pag nanilip daw magkakaroon ng bujinggit.

“Hindi ka naman naninilip, pinapakita ko naman talaga sa’yo.” Sabi niya sa ’kin. “Halika dito para masukat mo kung pareho ba ng laki ang hotdog na hawak mo sa hotdog ko.” Dagdag niyang sabi. Hindi ko alam ang gagawin ko kung lalapit ba ako kay sir Andrei. Nakakatakot naman kasi ang alaga niya at baka tuklawin ako. Unang beses ko makakita tapos galit na galit pa. 

Kahit nag dadalawang isip ako ay lumapit ako kay sir Andrei habang nakatakip parin ang isang palad ko sa mata. Nakarating ako sa harap ni sir at hindi ko alam ang sunod kong gagawin.

“Sukatin muna.” Utos niya sa ’kin. 

Napalunok ako ng ilang beses dahil sa sinabi niya. Dahan-dahan kong ibinaba ang kamay ko na nakatakip sa mukha saka bumaba ang tingin ko. Napalunok ako ng laway habang titig na titig sa alaga ni sir Andrei. Nanginginig ang kamay ko na may hawak na hotdog saka ko ’to inilapit sa alaga niya. Halos hindi mangalahati ang hotdog na hawak ko sa ot*n ni sir.

“T-Tama ka po sir A-Andrei. Mas malaki nga po yung hotdog mo. Dapat totoy bibo po tawag dyan hindi hotdog, hindi din po footlong.” Sabi ko saka inilayo ang kamay ko na may hawak na hotdog.

“Isuot mo na ulit yung brief at short mo sir baka lamigin pa si totoy bibo mo.” Sabi ko pa saka ako tumalikod sakanya. Nahihiya talaga ako, pakiramdam ko ang init-init ng magkabilaang pisngi ko sa nakita ko. 

Akmang maglalakad na sana ako para magluto ng marinig ko ang pag tikhim ni sir Andrei. “Ayaw mong hawakan?” Tanong niya kaya napatigil ako sa paghakbang.

Hindi ako lumingon dahil ayaw ko makita ang alaga ni sir Andrei. “H-Hindi na po sir. Baka matukalaw ako sir eh. Wala pa namang albularyo dito sir para gamutin ako kung sakali.” Sagot ko saka pinipilit na tumawa. 

Ngunit, agad ako napatili ng biglang hawakan ni sir Andrei ang kamay ko. Napalingon ako sakanya at nakita ang seryoso niyang mukha. “Try mo lang hawakan.” Sabi niya. Para akong naakit sa uri ng boses niya. 

Napakagat ako sa ibabang labi ko saka bumaba ang tingin ko sa pagkalalaki ni sir Andrei. Nanginginig ang kamay ko habang papalapit sa alaga niya para hawakan ’to.

Halos hindi mag tagpo ang dulo ng daliri ko dahil sa taba ng alaga ni sir Andrei. Pumipintig ’to sa kamay ko kaya titig na titig ako dahil ngayon ko lang nalaman na ganito pala ang oten.

“Ang init ng palad mo..” saad ni sir Andrei na parang nahihirapan.

Akmang bibitawan ko na sana ang alaga niya dahil baka nasasaktan siya sa pagkakahawak ko. Parang ang sarap kasing pisilin. “Wag mong tatanggalin ang kamay mo. Igalaw mo lang paibaba at paitaas.” Utos niya sa ’kin na hindi ko agad maintindihan.

Naguguluhan ako kaya hindi ko iginalaw ang palad ko. “Sir Amdrei.. hindi ko po maintindihan sinasabi mo po.” Pagsasabi ko ng totoo.

Hinawakan ni sir Andrei ang kamay ko na nakahawak sa alaga niya saka niya iginalaw yun na parang tinuturuan ako. 

Nang alam ko na ang gagawin ko ay mahina kong itinaas baba ang palad ko sa alaga ni sir Andrei. Nakaluhod din ako sa harap niya habang naka talingala dahil pinapanood ko ang mukha ni sir Andrei na sarap na sarap sa ginagawa ko. 

“Oh, fuck!” sabi niya habang naka pikit ang mga mata niya. 

Hindi ko alam ang ginagawa ko basta sinusunod ko lang ang utos sa ’kin ni sir. 

“Tangina, Maricel! Ang sarap ng ginagawa mo.” Sabi pa niya. Pakiramdam ko ay umiinit ang katawan ko dahil sa mga ungol ni sir. Naririnig ko na naman siyang nagmumura kaya itinigil ko ang ginagawa ko. Baka kasi galit siya sa ’kin kaya siya nag mumura.

“B-Bakit ka tumigil?” Tanong niya habang naka kunot ang nuo.

“Eh kasi sir.. galit ka po eh.” Naka ngiwi kong sagot sa mahinang boses. 

Inalalayan ako ni sir Andrei tumayo saka niya ako binuhat na walang kahirap-hirap. “A-Anong gagawin mo po s-sir?” Nauutal kong tanong ng maiupp niya ako sa mesa. Pinaghiwalay niya ang magkabilaang binti ko saka siya pumagitna do’n.

“S-Sir..‘’ tawag ko ng mabilis niyang inangat ang suot kong tshirt. Tumigil bigla si sir Andrei ng makita niya ang dalawang bra na nakapatong sa dibdib ko.

“Double bra?” Tanong niya saka hinawakan ang nasa unahan kong bra. Hindi ko kayang salubungin ang tingin ni sir Andrei dahil nahihiya ako. 

“Bakit dalawang bra ang suot mo?” Tanong niya ulit.

“Eh kasi po sir.. bigla mo kasing dinede ang dede ko. Ayaw ko maramdaman ulit yun sir na parang may kuryente na dumaloy sa katawan ko sir. Kaya dinoble ko para hindi mo agad mabuksan sir.” Pagsasabi ko ng totoo.

Narinig ko naman ang tawa niya kaya napanguso ako. Nagsasabi lang naman ako ng totoo eh, ang init pa sa pakiramdam nang ginawa niya yun sa ’kin. 

“Ayaw mo bang maramdaman ulit yun?” Tanong niya kaya napa-iling ako. 

“A-Ayaw ko po sir. Nakaka kiliti po eh. Kaya ibaba mo na ako sir. Magluluto na po ako.” Sabi ko sakanya ngunit nakatitig lang siya sa ’kin. 

“Anong lulutuin mo?” Tanong niya. 

“Hotdog po sir. Kung gusto mo sir dagdagan ko pa ng ibang ulam sir. Tuyo sir gusto mo?” Tanong ko.

Umiling naman siya. “Ayaw ko. Gusto ko ng tahong,” sagot niya. 

“Tahong sir? Wala po yatang lulutuin sir na tahong. Tahong ko sir meron.” Pabiro kong sabi kaya biglang ngumisi si sir Andrei sa harap ko. 

“Patikim nga ako ng tahong mo.” Sabi niya saka mabilis na hinawakan ang bilat ko. “S-Sir Andrei.. anong ginawa mo sa bil*t ko?” Nauutal kong tanong ng mahina niyang hinahaplos ang pagkababae ko. 

“Kakainin. Sabi mo may tahong ka. Sakto, gusto ko ng fresh na tahong.” Sabi niya na parang inaakit ako dahil sa boses niya.

“S-Sir.. wag nalang po. Wala pang hugas yan sir ba. Baka amoy ginamos, sir. Nakakahiya naman po sa’yo sir.” Naiilang kong sabi saka mabilis na tinulak si sir Andrei palayo sa ’kin.

“Ginamos?” Kunot nuo niyang tanong.

Nag-isip naman ako ng pwedeng sabihin tungkol sa ginamos. Pero wala akong maisip kaya hindi nalang ako nagsalita.

“Ano yung ginamos?” Tanong ulit ni sir. 

“Sawsawan po samin, sir. Pwede nga po isaw-saw do’n ang nilagang saging sir. Hindi ko po alam kung anong tagalog no’n sir eh.” Sagot ko. 

“Tuyo?” Tanong niya na ikina iling ko. 

“Sige na po sir. Magluluto na po ako ng agahan.” Pag-iiba ko sa usapan saka ko ibinaba ang laylayan ng tshirt ko dahil sa ginawa ni sir Andrei. Bumaba ako saka ko nilagpasan si sir. 

Narinig ko naman ang pag buntong hininga ni sir saka itinaas ang suot niyang brief at short. 

Lumapit agad ako sa kalan para magsimula na akong magluto. Yung puso ko ang lakas parin ng kabog dahil sa nangyari samin ni sir Andrei. Habang piniprito ko ang hotdog ay iniisip ko ang alaga ni sir Andrei. Hindi na mawala sa isip ko kung gaano yun ka taba at ka haba.

Chapter 9

MAAGA AKO nagising at agad akong bumangon sa kama para makapag luto ng almusal. Maglilinis pa ako mamaya at maglalaba din dahil tambak na ang labahan ni sir Andrei. 

Pumasok muna ako ng banyo para makaligo dahil naiinitan ako. Namamasa din panty ko kaya akala ko kanina umihi ako sa kama. Naalala ko nalang bigla na nanaginip nga pala ako. Sa panaginip ko kasi nando’n si sir Andrei. Tapos ginugupitan yung buhok ko sa bilat at may ginawa pa siya na ayaw ko sanang maalala. Yun lang naalala ko sa panaginip ko kaya hindi ko malaman kung bakit basa yung panty ko. 

Nag buhos ako ng tubig gamit ang tabo na ginawa ko. Hindi kasi ako marunong gamitin ang nasa banyo dito, meron din ’to sa kwarto ni sir Andrei pero hindi ko na siya tinanong kung ano yun. Kaya gripo ang ginagamit ko. Hindi alam ni sir Andrei na dinala ko dito sa banyo ko ang balde na nasa laundry area tapos yung tabo ko kumuha lang ako ng baonan na plastic.

Dali-dali akong nag buhos ng katawan at agad nag sabon. Pakanta-kanta pa ako ng dandansoy habang sinasabunan ang katawan ko. 

Nag buhos ulit ako ng tubig saka ako nag shampoo. Yung shampoo na binili ni sir Andrei sa ’kin laging natigas ang buhok ko. Nabali tuloy yung ngipin ng suklay ko sa sobrang tigas. 

Natapos akong maligo at agad lumabas ng banyo habang naka tapis. Ngunit, agad akong napahinto ng makita ko si sir Andrei sa loob ng kwarto ko. Nakaupo pa talaga siya sa kama na para bang hinihintay ako. Dios ko day! Bakit naman nandito si sir Andrei uy, naalala ko tuloy ako damgo. Perti man niya tila-tila sa ako bilat pagkatapos niyang gupitan ang buhok do’n. 

Napahawak ako sa t’walya na naka tapis sa katawan ko at balak sanang umatras pabalik sa banyo. Ngunit sumenyas si sir Andrei sa ’kin na lumapit ako sakanya. 

Hindi ko alam kung lalapit ba ako, wala pa naman akong suot na panty baka masilip niya yung bilat ko na na naka ngiti.

“Come here, Maricel.” Tawag niya sa ’kin ng hindi ako kumilos. 

“B-Bakit po sir? B-Bakit ka po nandito sa kwarto ko sir?” Nauutal kong tanong sakanya.

“Lapit ka muna,” sabi niya kaya napabuga ako ng hangin.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sakanya habang ang puso ko ay pinasok yata ng mga rebelde at nagkakagulo sa loob ng puso ko. Napalunok pa ako ng laway dahil sa uri ng titig sa ’kin ni sir Andrei. 

Nakarating ako sa harap niya habang siya naman ay titig na titig sa ’kin. Napakamot ako sa likod ng ulo ko habang ang isa kong kamay ay naka hawak parin sa t’walya at baka malaglag.

“S-Sir.. pwedeng lumabas ka muna. Magbihis pa ko sir ba. Lalabas naman ako agad din sir, magluluto ako agad ng almusal sir kung nagugutom ka na.” Sabi ko sakanya.

“Hindi ako nagugutom,” sagot ni sir saka inabot ang kamay ko. Nagulat pa ako sa ginawa niya kaya nanlaki ang mga mata ko. Inilapat niya ang likod ng palad ko sa nuo niya kaya naramdaman kong mainit siya. 

“Mainit ka sir Andrei. Nilalagnat ka sir ba,” sabi ko saka hinila ang kamay ko dahil may kakaiba akong naramdaman.

“Sa tingin mo.. may lagnat ako?” Tanong niya kaya tumango ako. 

“Opo sir, inom ka po gamot sir. Ay hindi pala sir, kumain ka muna pala bago ka uminom ng gamot sir. Dapat may manok sa kapitbahay sir para gawin nating tinola. Mabisa yun sir ba pag may lagnat, higupan mo lang ng mainit na sabaw para pag pawisan ka sir. Kaso sir wala man manok sa kapitbahay niyo sir uy. Wala din malunggay sir. Saan kaya ako makakakuha no’n.” Mahaba kong sabi. 

“May manok naman dyan sa ref. Hindi mo na kailangan ng manok sa kapitbahay,” sagot niya kaya tumango ako. 

“Sige po, sir. Mamaya maghahanap po ako ng malunggay, sir.” Sabi ko saka akmang aalis sa harap niya para sana mag bihis. Nilalamig na kasi ang bilat ko.

Ngunit napatigil ako sa pag hakbang ng hawakan ni sir Andrei ang isa kong kamay. Agad akong lumingon sakanya at nakita ang seryoso niyang mukha. 

“Gutom na ako. Pero baka matagalan ka sa pagluluto,” sabi niya.

“Di bale po sir bibilisan ko nalang po ang paghahanap ng malunggay sa kapitbahay sir. Bibilisan ko po ang pagluluto.” Sagot ko. 

“Nah, gutom na talaga ako. Gusto ko ng kumain.” Sabi niya kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko gamit ang isa kong kamay.  

“Bitawan mo na kasi ang kamay ko sir para maka bihis na ako. Nilalamig na yung bilat ko sir eh,” reklamo ko pero agad ko din tinakluban ang bibig ko gamit ang kamay ko. “Sorry po sir. Hindi ko po sinasadya banggitin yun sir.” Panghihingi ko ng paumanhin. 

Akala ko ay bibitawan ni sir Andrei ang kamay ko bagkos ay hinila niya ako palapit sakanya. Napatili ako ng mabilis niya akong binuhat at inilapag sa kama. 

Umangat tuloy ang laylayan ng t’walya kaya hanggang sa singit ko kaya dali-dali kong ibinaba. Pero nagulat ako ng lumuhod si sir Andrei sa sahig saka hinila ang dalawang binti ko papunta sa gilid ng kama. 

“S-Sir.. bakit ka nandyan! Baka masilip mo yung bilat ko sir.” Nauutal kong sabi habang ang lakas ng kabog ng puso ko. Pakiramdam ko ay lumipat ang lagnat ni sir Andrei sa ’kin. 

“Gusto mo ba akong gumaling agad?” Tanong niya sa seryosong boses. 

Nakatitig naman ako sakanya habang naguguluhan. Dahan-dahan akong tumango dahil gusto ko naman siyang gumaling agad, ang hirap kaya mag kasakit. “O-Opo, sir.” Sagot ko sa tanong niya. 

“Kung ganun, ibuka mo ang mga hita mo. Alam mo bang gamot sa lagnat ang katas na nilalabas ng bilat mo.” Sabi niya kaya kumunot ang nuo ko.

“Talaga sir? May lumalabas po na katas sir? Papano po naging gamot yun sir?” Sunod-sunod kong tanong sakanya dahil ngayon ko lang nalaman na may gamot pala na lumalabas sa bilat. 

“Oo naman. Nakaka galing yun ng lagnat dahil pag papawisan ako no’n. Kay kung gusto mo akong gumaling agad, ipapakain mo sa ’kin.” Sabi niya saka ngumiti.

Naguguluhan ako sa sinasabi niya. Iniisip ko kung ano ba yung sinasabi niyang gamot na lumalabas. Naguguluhan man ay ibinuka ko ang dalawang binti ko. 

Nakita ko ang pag lunok ng laway ni sir Andrei habang titig na titig sa bilat ko. Bigla tuloy akong nahiya dahil magubat. “S-Sorry sir, hindi mo naman kasi sinabi sa ’kin na may gamot pala sa bilat ko sir. Hindi ko tuloy na gupitan.” Naka ngiwi kong sabi. 

Hinawakan ni sir ang perlas ko kaya napakagat ako sa ibabang labi ko. Parang may kakaiba akong naramdaman, mas lalo din uminit ang katawan ko. 

Hinawakan niya ang isa kong binti at ipinatong sa isa kaliwa niyang balikat. Yung isa kong binti ay hinayaan lang niya na nakalaylay sa gilid ng kama. “Kukunin ko na ang gamot, Maricel. Ready ka na ba?” Tanong niya sa namamaos na boses. Para akong na aakit kaya tumango ako. 

Inihapan ni sir Andrei ang bilat ko kaya para akong na paso sa init ng buga niya. Halata talagang nilalagnat siya. 

Napahawak nalang ako sa sapin ng kama ng maramdaman ko ang mainit na dila ni sir Andrei. Para akong mauubusan ng hininga dahil sa ginagawa niya.

Dinilaan niya ang perlas ko at wala siyang pinapalampas. Napa awang ang labi ko dahil ngayon ko lang naramdaman ang ganito. 

“S-Sir Andrei.. ang sarap po..” nahihirapan kong sabi at mas lalong ibinuka ang binti ko. 

Naramadaman ko pa na pinapatulis ni sir Andrei ang dulo ng dila niya at tinutudyo ang kunt*l ko. “Ahhh..” ungol ko sabay hawak sa buhok ni sir Andrei at pinagduldulan ang mukha niya sa pagkababae ko. 

“Ohh, sige pa sir, paspasi sir ba kay lami.” Sigaw ko habang tumitirik ang mga mata ko. Tuluyan pang natanggal ang t’walya sa dibdib ko kaya kitang-kita ang dibdib ko. Tayong-tayo ang ut*ng ko na para bang nang hihingi ng pansin kay sir Andrei. 

Naririnig ko ang ginagawang tunog na nililikha ng dila ni sir Andrei sa basang-basa kong pagkababae. Mas lalo lang tuloy uminit ang katawan ko. 

Napa arko ako ng maramdaman ko ang isang daliri ni sir Andrei sa bukana ko. Napangiwi ako dahil may halong hapdi ang naramdaman ko ngunit nangingibabaw ang sarap. 

“Ahhhh..” ungol ko ng magsimulang gumalaw ang daliri ni sir Andrei sa loob ko habang wala parin tigil ang dila niya. Napasigaw ako ng sinipsip ni sir Andrei ang kunt*l ko. Mamatay yata ako sa sarap dahil sa ginagawa niya. 

Nanginginig ang mga binti ko habang walang tigil akong umuungol. Hanggang sa may naramdaman akong kakaiba sa puson ko. Para akong naiihi.

Pilit kong tinutulak ang ulo ni sir Andrei ngunit ayaw niyang paawat. “S-Sir Andrei.. may lalabas po. Baka malunok mo ihi ko.” Sigaw ko habang tinutulak parin ang ulo niya.

Ngunit hinawakan niya ang beywang ko ng mahigpit at mas lalong binilisan ang pag dila sa pagkababae ko. Halos tumirik ang mga mata ko habang naka awang ang labi. Hindi ko na kayang pigilan ang gustong lumabas sa puson ko. 

Ilang sandali lang ay naramdaman ay malapit na talaga. “Ayan na sir Andrei..” sigaw ko at napaungol ng tuluyang may lumabas sa pagkababae ko. Dinig na dinig ko ang ginagawa ni sir Andrei sa bukana ko na para bang sinisip-sip niya ang nilabas ko.

Hinihingal ako habang lupaypay ang mga binti ko. Ang sakit ng singit ko dahil sa ginawa kong pagbukaka ng malawak para maka inum ng gamot ng maayos si sir Andrei. Siguro naman ay na inum niya ang sinasabi niyang gamot. 

Tumayo si sir Andrei sa pagitan ng hita ko kaya napatingin ako sakanya. Napasunod ang tingin ko sa dulo ng dila niya na dinilaan ang gilid ng kanyang labi. Maging ang daliri niya ay sinubo din sa kanyang bibig. 

“Ang sarap pala ng lasa ng bilat mo Maricel. First time kong maka tikim.” Sabi niya ng matapos niyang isubo ang kanyang daliri.

Pakiramdam ko ay uminit ang magkabilaang pisngi ko sa sinabi niya. “N-Nakuha mo ba ang gamot na sinasabi mo sir Andrei?” Pag-iiba ko sa usapan. 

“Oo. Nilunok ko na nga.” Sabi niya sabay hawak sa pagkababe ko saka nilaro ulit. Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil naging sensitibo ang kunt*l ko. 

Umuklo si sir Andrei sa may dibdib ko saka niya isinubo ang utng ko. Hindi ko mapigilang hindi mapaungol sa ginagawa niya. Nilalaro ng dila niya ang utng ko habang ang daliri niya ay nilalaro ang kunt*l ko. 

“S-Sir Andrei.. hindi ko na po kaya ang sarap.” Nauutal kong sabi habang naka pikit.

“Gusto ko pa, Maricel. Ang sarap mo,” sabi niya saka isinubo ulit ang ut*ng ko.

Napakapit nalang ako sa sapin ng higaan habang umuungol. Maiiyak na ako sa sarap, pakiramdam ko ang nang hihina ako sa ginagawa ni sir Andrei, siguro dahil sa nilabas ko na gamot na sinasabi niya. Bakit ngayon ko lang nalaman na may gamot palang nilalabas ang mga babae. 

“Sir Andrei, sige pa. Sobrang sarap po.” Sabi ko saka ibinuka ang mga hita ko. 

Ngunit, natigil kaming dalawa ni sir Andrei ng may tumunog. Tumigil si sir Andrei sa pag sip-sip sa ut*ng ko saka napamura ng ilang beses. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil itinigil niya ang paglalaro sa pagkababae ko. 

Agad niyang inabot ang cellphone niya na nasa kama na nag iingay parin. Umalis siya sa harap ko saka niya sinagot ang tawag. Doon lang ako natauhan sa nangyari at napatingin sa katawan ko na walang saplot. 

Dali-dali akong bumangon saka itinapis ulit ang t’walya. Naririnig ko pa ang galit na boses ni sir Andrei na parang inaaway ang tumawatag sakany. 

Lumingon naman siya sa ’kin sabay baba sa cellphone niyang hawak. Kumunot ang nuo niya ng makita niya akong naka tapis. Hindi ako makatingin ng deritso sakanya dahil nahihiya ako sa mga ungol ko.

“Bakit ka tumayo? Hindi pa tayo tapos, Maricel.” Sabi niya sa seryosong boses.

“ Ah kasi po sir. Magluluto na po ako ng tinola. Maghahanap pa po ako ng malunggay sa labas. Sabi mo din po na kuha mo na ang gamot sa bilat ko kaya naka inum ka na po. Kaya okay na po yun sir.“ Naiilang kong sabi pero deri-deritso ko paring sinabi yun.

“Damn it!” Dinig kong sabi niya habang huminga ng malalim na para bang pinapakalma ang kanyang sarili. Seryoso pa siyang nakatitig sa ’kin kaya hindi ko kayang salubungin ang mga titig niya.

“Fuck! Ang sakit mo sa puson, Maricel.” Sabi niya.

Napakamot naman ako sa likod ng ulo ko dahil hindi ko siya maintindihan. “Baka may pinhig ka sir. Dapat kasi sir hindi ka tumalon-talon pagkatos kumain para hindi ka pinhigon sir. Para iwas sakit sa puson sir.” Sabi ko kaya kumunot ang nuo niya. Ilang sandali lang ay tumalikod siya sa ’kin saka naglakad papunta sa pinto at binuksan ’to at tuluyang lumabas ng kwarto ko. 

Naka hinga naman ako ng maluwag sabay napa ngiwi dahil nanlalagkit ang bilat ko. Grabe naman kasi maka tilap ’to si sir Andrei parang walang bukas. Pwede naman sana siyang tumilap ulit bukas kung hindi pa siya magaling sa lagnat. 

A/N: Y*waaaaa!!! Linggo pala ngayon hays🤦🫢🙄

Chapter 10

SPG~

NALIGAW AKO kanina habang kumukuha ng malunggay. Hindi ko napansin kasi na malayo na pala ang nalakad ko. Mabuti nalang at may dalawang lalaki akong napagtanungan kanina. Akala ko nga nasa langit ako dahil ang gwa-gwapo nilang dalawa. Pero mas gwapo si sir Andrei ang galing pang tumilap-tilap sa bilat. 

Hinatid ako ng lalaking matipuno, matangkad at gwapong lalaki. Panay pa ang tanong sa ’kin at sinabing manghihingi daw siya ng tinola. 

Nakarating kami sa gate ng bahay ni sir Andrei kaya natuwa ako. 

“Nakauwi din ako, ginoo ko! Akala ko nasaag na ako.” Sabi ko habang hinahalikan ang gate.

“Bakit mo naman hinahalikan ang gate? Dapat yung sir mo ang halikan mo mamaya pag pumasok ka sa loob ng bahay,” sabi ng lalaki na ang pangalan ay sir Theo. 

“Eh? Si sir po ang halikan ko po? Hindi po kaya magalit yun sir?” Kunot nuo kong tanong.

“Hindi yun. Sa lips mo halikan yung may tunog ha!” Sabi pa niya kaya tumango-tango ako.

“Sige po, sir. Bigyan nalang po kita ng tinola pag naluto po sir.” Nakangiti kong sabi.

“Oh ba! Si sir Andrei na ang papuntahin mo sa bahay ko, baka maligaw ka na naman.” Sagot niya saka tinuro ang gate. “Pumasok ka na!” Sabi niya kaya tumango ako. 

“Ba-bye po sir!” Pag papaalam ko saka ko tinulak ang gate dahil alam kong bukas ’to.

Pumasok ako saka ko isinara ang gate. Pakanta-kanta pa ako habang naglalakad papasok ng bahay. Nang makapasok ako ay agad kong nakita si sir Andrei na nakaupo sa mahabang malambot na upuan. May kausap siyang lalaki ngunit hindi ko makita ang mukha dahil nakatalikod siya sa gawi ko. 

Tumingin sa ’kin si sir Andrei kaya ipinakita ko ang ninakaw kong malunggay. Hindi ko kasi nakita ang may-ari ng malunggay kaya kumuha nalang ko. Hindi naman siguro magagalit, hindi ko naman binali ang sanga. 

“Magluluto na po ako sir Andrei,” sabi ko saka ako naglakad papunta sa pwesto niya. Napahinto pa ako nang makita ko ang mukha ng lalaking bisita ni sir Andrei.

Isang lalaki na maamo ang mukha, maputi, mapupula ang labi, matangos ang ilong, at maganda ang pangangatawan. Halatang matangkad din ang lalaki kahit nakaupo siya. 

Ngumiti sa ’kin ang lalaki kaya napatitig ako sa mga mata niya dahil parang kumikislap ’to. Ang gwapo niya kapag ngumiti. 

“Hi! Ikaw ba yung maid ni kuya Andrei?” Tanong niya sa ’kin kaya tumango ako.

“Ahh opo, sir. Ako po si Maricel Baleber, sir.” Nakangiti kong pakilala. 

“Nice to meet you, Maricel. Ako nga pala si Kier Silvestre,” sabi niya. 

Narinig kong tumikhim si sir Andrei kaya tumingin ako sakanya. “Magluto ka na ng tinola,” seryoso niyang sabi. 

“Uy, magluluto ka ng tinola, Maricel?” Tanong sa ’kin ni sir Kier.

“Opo, sir. Masama kasi pakiramdam ni sir Andrei. Hindi ko lang alam kung mabuti na ba pakiramdam niya, naka inum na yan ng gamot sir eh,” sagot ko kaya biglang umubo si sir Andrei kaya agad ko siyang nilapitan. 

“Inuubo ka po, sir Andrei?” Tanong ko sakanya at akmang hahaplusin sana ang likod niya. 

“Pahingi ako ng tinola kuya Andrei. Nilalagnat din kasi ako kaya parang masarap humigop ng sabaw.” Sabi ni sir Kier. 

Agad akong tumingin kay sir Kier dahil sa sinabi niya. “Nilalagnat ka din po, sir? Ito sir may gamot ako dito sir. Sabi ni sir Andrei may gamot daw po sa bila—” Hindi ko na tapos ang sasabihin ko ng biglang takpan ni sir Andrei ang bibig ko. 

Naka kunot nuo namang nakatingin si sir Kier samin na halatang naguguluhan.

“Anong bila, Maricel? May gamot bang ganun?” Tanong pa ni sir Kier sa ’kin ngunit hindi ako makasagot dahil nakatakip parin ang kamay ni sir Andrei sa bibig ko. 

“Shut up, Kier! Umuwi ka na nga sa bahay mo.” Sabi ni sir Andrei na parang galit.

Napakamot naman sa likod ng ulo si sir Kier dahil sa sinabi ng amo ko. 

Tumingin si sir Andrei sa ’kin at pinandilatan ako ng mga mata niya. “Ang daldal mo. Magluto ka na nga sa kusina.” Sabi niya sa ’kin saka binitawan ang bibig ko. Napanguso naman ako saka naglakad papunta sa kusina. 

Nakakatampo si sir Andrei. Gusto ko lang naman gumaling din ang kaibigan niya. Mukhang mabisa kasi yung sinabi niyang gamot na nasa bilat ko dahil gumaling siya agad, ayaw naman niyang tulungan ang kaibigan niya. Para naman niyang hindi kaibigan tuloy si sir Kier, kawawa naman siya.

Pumasok ako sa kusina para magluto ng sabaw. Bibilisan ko nalang ang pagluluto para maka higop ng sabaw si sir Kier bago umuwi. Madamot ang boss ko, ayaw mamigay ng gamot, pwede naman ako.

Mabuti nalang at natuto na akong gumamit ng stove ni sir Andrei. Hindi katulad dati na kumakain ng tanga ang mga gamit niya. Tanga pa naman ako at walang alam sa mga bagay-bagay kaya ginawa ko ang lahat para matuto ako.

Sa susunod na pag-aaralan ko ay yung washing machine. Hindi kasi ako marunong paano yun paikutin. Baka sarili ko ang paikutin ko sa loob ng washing machine. 

Lumipas ang isang oras ay naluto na ang niluluto ko. Sakto din na naluto ang sinalang kong kanin sa rice cooker. Marunong na din ako gumamit, hindi katulad dati n’ong dumating ako dito ay hinawakan ko ang rice cooker, akala ko kasi nagbibiro lang si sir Andrei na mainita eh, kaya ayon na paso ako. 

Hindi nalang muna ako nag sandok ng pagkain dahil sumilip ako kanina sa sala ay may ginagawa sila ni sir Andrei at sir Kier. Seryoso kasi ang mga mukha nila kaya hindi ko nalang muna guguluhin.

Naisipan ko nalang pumunta ng laundry area para kalikutin ang washing machine. May mga labahin kasi akong ibinaba kanina bago ako lumabas para maghanap ng malunggay. 

Gusto ko sanang isalang yun sa washing machine para mas mabilis. 

Nakarating ako sa laundry area at agad lumapit sa washing machine. Panay ang kalikot ko pero hindi talaga umaandar. Ang bobo ko talaga sa mga ganito kaya naiinis ako sa sarili ko. 

Napakamot nalang ako sa likod ng ulo ko dahil hindi ko talaga mapa-andar. 

“Baka hindi naka saksak kaya hindi umaandar.” Bigla akong nagulat ng marinig ko ang boses ni sir Andrei.

Lumingon ako sa likuran ko at nakita siyang nakatayo habang titig na titig siya sa ’kin. “Ahh eh isasak-sak pa po pala ’to sir.” Nasabi ko nalang habang nagkakamot sa likod ng ulo ko. 

Hindi naman siya sumagot sa sinabi ko, bagkos ay lumapit siya papunta sa ’kin kaya umatras ako. Hindi ko pa kasi nakakalimutan ang ginawa niya kaninang umaga. Iniisip ko na nga lang na para lang sa gamot ang nangyari samin kanina, kahit ang sarap-sarap ng ginagawa niya sa bilat ko. 

Nakasunod lang ang tingin ko kay sir Andrei na umuklo at parang may isinaksak sa likod ng washing. Tumayo siya pagkatapos saka niya inikot ang bilog na nasa washing. Biglang tumunog ang washing kaya natuwa ako. 

“Ayy ganun lang pala yun..” sabi ko saka dali-daling naglakad sa lamesa kung saan ko pinatong ang dala kong labahan kanina. Binuhat ko yun saka ako bumalik kay sir Andrei. 

Tinulungan pa niya ako ilagay ang mga damit kaya hindi ko magawang hindi ngumiti. “Nga po pala sir, naluto ko na po ang tinola. Nandyan pa po ba si sir Kier? Para mapaghandaan ko po kayo.” Sabi ko habang naglalagay ng damit sa loob ng washing. 

“Umuwi na siya,” sagot niya.

“Ay sayang naman. Hindi tuloy natikman ni sir pogi ang tinola ko.” Sabi ko kaya biglang tumigil si sir Andrei sa ginagawa niya. 

“Pogi? Eh ako? Pogi din ba ako?” Tanong niya habang seryosong naka tingin. 

Nahawakan ko ang maduming brief ni sir Andrei saka ako tumingin sakanya. “Naman, sir. Gwapo ka din. Gwapo nga din po ’tong brief mo sir eh, ang bango pa kahit gamito mo na,” sabi ko sakanya saka ko inilagay ang brief na hawak ko sa washing. 

“Damn! Masyado talagang bastos yang dila mo,” sabi niya sa ’kin kaya napanguso ako.

“Hindi naman po, sir. Sinasabi ko lang naman po ang totoo.” Depensa ko. “Magaling ka na po ba, sir?” Tanong ko para maiba ang usapan namin.

“Hindi pa. Kulang ang nakuha kong gamot sa bilat mo. Kailangan every four hours akong uminom ng gamot para gumaling agad ako.” Sabi niya kaya napakurap-kurap ako.

“Ganun ba talaga yun, sir?” Tanong ko. 

“Oo, ganun yun. Halika! Do’n tayo sa mesa. Kailangan ko na ulit uminom ng gamot, lagpas apat na oras na kaya kailangan ko ng kainin yan,” sabi niya saka hinawakan ang kamay ko. 

Hindi ako kumilos ng hilain ako ni sir Andrei kaya binuhat niya ako na parang sako ng bigas. Naglakad siya papunta sa plastic na mesa saka niya ako pinaupo. Gumeywang pa ng kunti ang mesa kaya nagulat ako. 

Mabilis niyang pinaghiwalay ang dalawang binti ko saka siya lumuhod sa sahig. Ibinaba pa niya ang suot kong short saka sinunod ang panty ko. Walang sinayang na oras si sir Andrei at agad na inilapit ang mukha niya sa bilat ko. Halos napasigaw ako ng kumalat ang sarap sa buo kong katawan. 

“Ahhh, sir Andrei.” Ungol ko habang kinakain niya ang pagkababae ko. Bigla siyang tumigil saka nag angat ng tingin sa ’kin. 

“Binitin mo ko kanina, Maricel. Kaya tikman mo ang ganti ng lalaking na bitin.” Sabi niya kaya naguluhan ako. Ano bang nabitin ang sinasabi niya.

Bumalik ulit siya sa pagkain sa pagkababae ko kaya napaungol nalang ako. Ibinuka ko pa ng maigi ang mga binti ko para malaya niyang makuha ang gamot na sinasabi niya. Nagdedeleryo ako sa sarap at halos mapasigaw ng sipsipin niya ang kunt*l ko.

“Ka lami, sir..” naiiyak kong sabi. 

Biglang tumigil si sir Andrei saka tumayo sa harap ko. Tinanggal niya ang suot niyang tshirt saka ipinatong sa mesa. Nakasunod lang ang tingin ko at nakitang binabaklas niya ang suot niyang sinturon. 

Nanlaki ang mga mata ko ng makita kong binuksan niya ang kanyang pantalon saka ibinaba. Inilabas niya ang kanyang ot*n sa loob ng brief kaya nanlaki lalo ang mata ko. Ang laki kasi talaga ng alaga niya, mas lalo nga yata lumaki ngayon. Para din ’tong galit na galit.

“Hindi ko na kaya, Maricel. Kasalanan mo ’to kanina.” Sabi niya sa ’kin. 

“A-Anong gagawin mo, sir Andrei?” Natataranta kong tanong ng ikiniskis niya ang ulo ng alaga niya sa basang-basa kong pagkababae. 

“Ipapasok ko sa loob mo, Maricel.” Sabi niya sa namamaos na boses. 

“Di ko, sir. Sakit man siguro sir uy! Malooy twn ka sa ako bilat, sir!” Sabi ko dahil ang laki ng alaga niya, baka mawasak yung pagkababae ko. 

“Dahan-dahan ko lang ipasok. Magtiwala ka lang sa ’kin.” Sabi niya habang mapupungay ang mga matang nakatitig sa ’kin. 

“Sigurado ka, sir?” Natatakot kong tanong.

“Yes, aalagaan kita, Maricel. Magtiwala ka lang sa ’kin.” Sabi niya kaya napakagat ako sa ibabang labi ko. 

Ikiniskis ulit niya ang ulo ng alaga niya kaya napaungol ako. Naramdaman ko pa ang mesa na parang gumeywang na naman. 

“Sir.. baka matumba ang lamesa, sir. Parang bibigay po,” sabi ko sakanya kaya mabilis niya akong binuhat. 

Tumama pa sa pang upo ko ang ulo ng alaga niya habang naglalakad siya papunta sa washing. Isinara niya ang washing saka niya ako ipinatong sa ibabaw. Sakto naman ang beywang ni sir sa taas ng washing. 

“Sir.. bakit dito sa washing?” Nauutal kong tanong dahil agad niyang pinaghiwalay ang magkabilaang binti ko.

“Ayaw mo sa mesa eh, dito nalang. Hindi naman ’to matutumba.” Sagot niya saka dahan-dahang ipinasok ang ulo niya sa bukana ko. Napakagat ako sa ibabang labi ko ng maramdaman ko ang hapdi ng ipasok ng dahan-dahan ni sir Andrei ang alaga niya. 

Napayakap ako sa balikat niya at nakagat ang balat niya dahil sa sakit. “Masakit sir..” daing ko habang umiiyak. 

Hinawakan ni sir Andrei ang beywang ko. Humiwalay ako ng yakap sakanya kaya mabilis akong hinalikan ni sir Andrei sa labi. Hindi ako marunong kaya para akong tuod habang hinahalikan niya. 

Unti-unti ay uminit ang katawan ko sa ginagawa niyang paghalik sa labi ko. Minasahe din niya ang isa kong dibdib kaya napaungol ako sa loob ng bibig ni sir Andrei. Hindi ko namalayan na unti-unting naipasok ni sir Andrei ng buo ang pagkalalaki niya. 

Tumulo ang luha ko habang naghahalikan parin kami ni sir Andrei. Tumigil lang kaming dalawa ng maubusan kami ng hininga. “Masakit parin ba?” Tanong niya sa ’kin saka hinawakan ang kunt*l ko at nilaro. 

“Medyo po sir.. pero ang sarap po ng ginawa mo,” sabi ko saka napakagat sa ibabang labi ko. 

Nilalaro parin niya ang kunt*l ko at dahan-dahang umuulos sa loob ko. Sa una ay napapangiwi pa ako dahil ang sakit. Ngunit ilang sandali lang ay napalitan na ng sarap ang bawat ulos ni sir Andrei. 

Lumakas na ang ulos niya kaya ang washing ay gumagalaw din sa bawat bayo niya. Puro ungol ang ginagawa ko dahil ang sarap ng ot*n ni sir Andrei. Naghahalikan kaming dalawa at sinasabayan ko na ang galaw ng dila niya. 

Natatakot ako at baka matumba ang washing kong saan ako naka patong. Imbis na maglalaba ako ay iba naman ang nangyari. 

A/N:  Good evening, Azzinatics!✨

Plug ko lang ang His Sweet Obsession ay available po sa Dreame. Exclusive lang po siya do’n  kaya pwede niyo po siyang mabasa habang free pa po.

Chapter 11

NAGISING AKO na masakit ang katawan ko. Ipinalibot ko ang tingin ko sa kabuuan ng kwarto saka umupo sa kama.

Napangiwi ako ng maramdaman ko ang kirot sa pagkababae ko. Pinasukan ba naman kasi ng oten ni sir Andrei. 

Mangiyak-ngiyak ako kahapon dahil sa sakit ng bilat ko tapos bumagsak pa ang washing machine sa lakas ng paglabas masok niya sa loob ko. Nahulog tuloy ako na parang palaka habang nakapatong sa washing na natumba. Pero si sir Andrei patuloy parin ang ginagawa niyang paglabas masok sa ’kin.

Medyo masakit ang balakang ko dahil sa pagbagsak ko pero mas masakit ang pagkababae ko. Kawawa naman ang bilat ko. Kasalanan talaga ’to ni sir Andrei eh. Dapag sa oten niya tinatapyasan para hindi na nakakapinsala. 

Dahan-dahan akong bumangon sa kama pero talagang masakit ang pagkababae ko. Aawayin ko talaga si sir Andrei mamaya kapag nakita ko siya.

Naalala ko tuloy ang ginagawa namin kahapon. Pagkatapos namin sa washing binuhat niya ako papunta sa sala at do’n ulit inangkin. 

Sinubukan kong tumayo ngunit agad akonh napaupo ulit dahil sa sakit. Ayaw ko na talaga, hindi na talaga ako uulit uy, ka sakit man diay. Malaking toothpick yung oten ni sir kaya hindi na talaga ako uulit kahit masarap. Pero hindi naman ako makalakad dahil sa nangyari.

Natakot pa ako kahapon dahil dumugo ang pagkababae ko. Sabi ko pa kay sir Andrei dalhin niya ako sa hospital dahil nadugo na pero tinawanan lang ako saka hinalikan sa labi.

Tatayo na sana ulit ako ng biglang bumukas ang pintuan ng kwarto ko. Pumasok do’n ang gwapong lalaki na tumuhog sa bilat ko. 

“Kainis ka man sir Andrei uy! Sakit kaayo yung ginawa mo. Hindi na talaga ikaw makakaulit, sir.” Inis kong sabi sakanya.

Napabuga naman siya ng hangin saka naglakad papunta sa ’kin. Napanguso ako dahil naghalo-halo na ang nararamdaman ko. Nahihiya din ako lalo na sa mga ungol ko kahapon. Sana lang talaga hindi narinig ng mga kapitbahay ni sir Andrei ang sigaw ko na lami. Nakakahiya talaga.

Lumuhod si sir Andrei sa harap ko saka niya hinaplos ang legs ko. Siya yata ang nagbihis sa ’kin dahil tshirt niya ang suot ko. 

“Masakit parin ba?” Tanong niya sa malambing na boses.

“Syempre sir masakit. Tatanong mo pa eh ang laki-laki ng oten mo.” Irap kong sabi.

Napakamot naman siya sa likod ng ulo niya saka dinampian ng halik ang isa kong binti. “I’m sorry. Nasobrahan ko yata kahapon,” sabi niya na parang nakokonsensya.

“Anong kahapon sir.. eh umabot ka ng alas diyes ng gabi. Hindi ka man lang naawa 

sa ’kin. Pati singit ko sir parang mabibiyak.“ Pagsasabi ko ng totoo kaya napangiwi siya.

“Sorry. First time ko kasing makatikim. Ang sarap pala. Gusto mo ulitin natin?” Tanong niya saka mabilis na pinisil ang isa kong dibdib.

“Sir Andrie naman eh! Ayaw ko! Mas gusto ko pa yung maliit kaysa dyan sa’yo.” Maktol kong sabi.

“Hindi nakakakiliti yun, Maricel. Mas masarap yung sa ’kin dahil sagad na sagad sa loob.” Pilyo niyang sabi kaya inirapan ko. 

“Ahh basta! Ayaw ko niyan. Hindi ka na makakaulit sa ’kin sir. Kahit itaga ko pa sa oten mo sir.” Sabi ko saka ko siya tinulak ng mahina at baka hawakan na naman niya ang bilat ko. Malikot pa naman kamay ni sir Andrei. Kung sa iba magnanakaw ang malikot na kamay ito naman si sir Andrei taga hawak ng bilat. 

Sinubukan kong tumayo ngunit ganun parin, masakit hanggang loob kaya napapaupo ako sa kama. 

“Gusto mo bang mawala ang sakit?” Tanong ni sir Andrei. 

Tumango ako. “Opo, sir. Ang sakit kasi. May gamot po ba dito, sir? Mefenamic sir pwede siguro yun sir ba..” sabi ko. 

Umiling siya. “Hindi gamot ang kailangan dyan!” Sagot niya saka hinawakan ang dalawa kong binti at pinaghiwalay. 

“Eh ano po?” Tanong ko habang nakasunod sa gagawin niya.

“Kailangan kong makain yan para mawala ang sakit.” Saad niya saka inilapit ang mukha niya sa pagkababae ko saka niya tinulak ang katawan ko. Agad kong itinukod ang dalawa kong siko sa kama at nakitang kinagat ni sir Andrei ang gitna ng panty ko saka niya binitawan yun. 

Napakagat ako sa ibabang labi ko ng tudyuin ng dila niya ang kunt*l ko. “Ahhh..” ungol ko habang pinapanood siya. Kahit may suot pa akong panty ay damang-dama ko parin ang mainit na dila ni sir Andrei.

Basang-basa na ang panty ko dahil sa ginagawa ng dila niya. Hinawi niya yun saka hinawakan ang pagkababae ko at nilaro yun.

Napapikit ako habang bumibigat ang paghinga ko. “Sir Andrei..” ungol ko sa pangalan niya. Kasasabi ko lang kanina na hindi na siya makakaulit pero nasalisahan na naman niya ako. Pero medyo nawawala ng kunti ang sakit ng pagkababae ko. Mukhang totoo nga na nakakatulong ang ginagawa niya. 

Binilisan niya ang ginagawa niya sa pagkababae ko kaya halos tumirik ang mata ko sa sarap. Mas lalo kong ibinuka ang mga binti ko saka ko hinawakan ang buhok ni sir Andrei at mas lalong pinagduldulan yun sa basang-basa kong pagkababae.

“Ohhh..” ungol ko habang pabiling-biling ang ulo ko at hindi alam kung saan ako kakapit. 

“Ayan na ako sir. May lalabas na sir.” Sigaw ko sabay napaliyad ang katawan ko. Tuluyan akong nilabasan habang si sir Andrei ay hindi parin tinitigilan ang pagkain sa bilat ko. Dinig na dinig ko din ang nililikhang tunog ng dila niya kaya mas lalong nakakadagdag ng init ng katawan.

Inilayo ni sir Andrei ang mukha niya habang nakangiti sa ’kin. “Ano, masakit pa ba? Sabihin mo lang kung masakit pa ng makain ko ulit.” Sabi niya sabay kindat sa ’kin.

Agad akong umiling. “Hindi na po, sir. Tama na po! Mamatay na po ako sa sarap sir kaya sakto na,” sabi ko kahit ang totoo ay kumikirot pa kunti. Pero ayaw ko ng kainin niya ako ulit dahil naninginig na ang mga binti ko.

“Wag kang mahihiyang magpakain sa ’kin, Maricel. Sabihin mo lang sa ’kin kung kumikirot pa para magamot ko sa pamamagitan ng dila ko.” Saad niya kaya umiling ulit ako.

“Hindi na po talaga, sir. Ayos na po ako, sir.” Sagot ko saka ko pinagdikit ang mga binti ko. Nanlalagkit ako dahil sa ginawa niya kaya agad akong tumayo saka pinilit na bumangon at agad naglakad papuntang banyo. Hindi ko pinahalata kay sir Andrei na masakit pa at baka mapatuwad pa niya ako.

Dali-dali akong pumasok ng banyo saka isinara ang pinto at siniguradong naka lock yun. Paika-ika akong lumapit sa inidoro saka ibinaba ang panty ko para umihi. Napangiwi ako dahil ang sakit kaya pinipigilan ko ang ihi ko at inuunti-unti ko.

“Piste talaga oten mo sir Andrei. Ka sakit na lamang.” Inis kong sabi habang mangiyak-ngiyak sa sakit.

Nang matapos akong umihi ay naisipan ko nalang mag half bath at baka sakaling mawala ang sakit. Naligo agad ako para matapos ako. Nagugutom pa naman ako dahil kulang ang kinain ko kagabi. 

Sana lumabas na si sir Andrei sa kwarto ko para hindi na niya ako landiin. 

Natapos akong maligo at agad kinuha ang t’walya na palagi kong sinasabit dito sa banyo. Makakalimutin kasi ako kaya dito ko nalang nilagay ang t’walya ko.

Itinapis ko sa katawan ko yun saka ako lumabas ng banyo. Nakahinga ako ng maluwag nang hindi ko makita si sir Andrei sa kwarto ko. Siguro ay lumabas na siya.

Mabilis akong naglakad papunta sa lagayan ng damit ko kahit paika-ika. Kumuha ako ng bestida ko para hindi masagi ang pagkababae ko kung short ang gagamitin ko.

Nang matapos ako ay lumabas ako ng kwarto para makapag luto na ako. Agad akong dumeritso sa kusina at naabutan si sir Andrei na inaayos ang pagkain sa mesa. 

“Halika na! Kumain na tayo.” Tawag niya sa ’kin.

Tumango ako saka ako paika-ikang naglakad papunta sa upuan. “Mukhang masakit pa ang pagkababae mo ahh..” sabi niya sa ’kin kaya napatigil ako sa pagupo ko. Agad akong umiling kay sir Andrei at pinilit na ngumiti. “Hindi na po, sir. Wala na nga po yung sakit eh,” sagot ko saka umupo ng tuluyan.

“Eh bakit paika-ika ka naglakad. Ayaw mo lang yata sabihin sa ’kin.” Seryoso niyang sabi.

“Eh kasi naman sir.. kakainin mo kapag sinabi kong masakit.” Nakanguso kong sabi.

“Masarap eh. Nakakaadik ang katas mo kaya gusto ko ulit kainina ng paulit-ulit. Araw-araw natin yan, Maricel.” Sabi niya. Muntik ako mabilaukan sa sarili kong laway dahil sa sinabi niya.

Hindi na ako sumagot pa saka yumuko nalang. Naramdaman kong kumulo ang tyan ko kaya kinuha ko ang kutsara para magsimula na akong kumain. Ang hapdi na talaga ng tyan ko.

Kukuha na sana ako ng kanin ng maunahan ako ni sir Andrei. Nilagyan niya ng kanin ang plato ko saka niya nilagyan ng hotdog at longganisa. Hindi ako nakapag salita dahil titig na titig ako sa hotdog na nasa plato ko. Naalala ko kasi na sinukat ko ang alaga ni sir Andrei gamit ang hotdog. Nag iba tuloy ang tingin ko. Naging oten na tuloy.

“Bakit hindi ka pa kumakain?” Tanong sa ’kin ni sir nang mapansin niyang hindi ko ginagalaw ang pagkain ko.

Nag angat ako ng mukha kaya nagkasalubong ang tingin namin dalawa. “Eh kasi po sir.. naalala ko po ang oten mo sa hotdog.” Sabi ko saka ko mabilis na tinakpan ang bibig ko. 

Mahina namang natawa si sir Andrei sa sinabi ko. “Mas malaki pa dyan yung hotdog ko, Maricel. Napatunayan ko naman sa’yo yun.” Pilyo niyang sabi. “Gusto mo.. patunayan ko ulit?” Tanong niya.

“Hindi na sir! Hindi na yan makakaulit, sir. Hindi na ako mauuto ng oten mo sir.” Sagot ko saka ko kinuha ang hotdog at ibinalik sa isang plato. “Ayaw ko na po pala ng hotdog, sir. Yung oten mo kasi ang nakikita ko.” Pagsasabi ko ng totoo saka ako nagsimulang kumain. 

Piste talaga ako. Sana pala hindi ko sinukat yung hotdog sa alaga ni sir Andrei. Ayaw ko na tuloy kumain ng hotdog, paborito ko pa naman din yun bukod sa itlog.

Tahimik lang akong kumakain habang hindi tinitignan si sir Andrei. Mabilis akong natapos kaya inabot ko ang baso na walang tubig para lagyan sana ng tubig. Ngunit naunahan na naman ako ni sir at nilagyan niya yun ng tubig.

“Salamat po, sir Andrei.” Saad ko saka ako uminom ng tubig.

“Ako na bahalang maghugas ng plato. Magpahinga ka lang muna sa kwarto mo,” sabi niya saka tumayo sa kinauupuan niya. 

Tango lang ang sagot ko saka ako tumayo din. 

“Wag mong ilo-lock ang pinto ng kwarto mo.” Biglang sabi ni sir Andrei sa ’kin.

“Bakit naman po, sir?” Takang tanong ko.

“Papasok pa ako sa kwarto mo at lalandiin ka.” Sagot niya habang nakangisi.

“Ay naku, sir. Wag mong susubukan, sir. Masisira po lalo ang bilat ko.” Sabi ko sakanya sa seryosong boses.

“Himas lang naman gagawin ko. Hindi ko ipapasok,” sabi niya. Duda talaga ako sa sinasabi niyang hindi ipapasok. Mapaglinlang pa naman ’to si sir Andrei.

Hindi na ako sumagot pa at dali-dali akong naglakad paalis ng kusina. Wala na akong pakialam kong paika-ika akong maglakad. Ang mahalaga ay makapasok ako sa kwarto at makapagtago ako. 

Kung dati ay panakot samin ng mga matatanda sa probinsya namin ay magtago sa bahay kapag gabi dahil may aswang. Ngayon naman ay magtatago ako dahil may oten na nangwawarak ng bilat.

A/N: Slow update po ako dito or On Hold ko po muna kay Andrei. Inuuna ko po kasi ang Crimson Blade Assassination.

At ayaw ko pong madaliin ang Assassin Series ko haha kaya kapag may nakita akong panay comment na next agad asahan niyong babagalan ko kahit naka a/n naman ako. Lalo na yang mga hindi naka follow sakin ang lalakas mag demand ng update agad Hahaha😂😂

Sa mga readers ko na hindi nagsasawang maghintay at sa pag unawa sakin. Thank you so much!❤️❤️✨

Chapter 12

TAHIMIK AKONG naliligo habang nagmamadali ang kilos dahil baka pasukin ako ni sir Andrei dito sa loob ng banyo.  Kahapon kasi ay pinasok niya ako kaya napasok din ang bilat ko. 

Nagagalit na talaga ako kay sir Andrei dahil wala na siyang ginawa kundi bayuhin ang kawawang bilat ko. Pati singit ko ay masakit na. Mabuti nalang at may nahanap akong efficascent oil sa gamit ko at nilagyan ko ang singit ko tapos naiyak ako dahil maanghang pala yun. Kaya ayon, pinaypayan ni sir Andrei para malamigan ang pagkababae ko. Hindi na talaga ako nahiya sa kakabuka ko sa harapan niya. Nakita naman na niya kasi, hindi lang nakita kundi kinain pa.

Natapos akong maligo kaya agad kong kinuha ang t’walya para punasan ang katawan ko. Naglakad ako palabas ng banyo at dali-daling lumapit sa kama at kinuha ang damit na hinanda ko. Agad ko yun isinuot dahil maglilinis pa ako ng bahay. Hindi ko naman nakakalimutan na katulong ako ni sir Andrei. 

Nang matapos ako ay sinuklay ko muna ang buhok ko. Pati yata bangs ko ay napagod kay sir Andrei. 

Lumabas ako ng kwarto at agad na tinungo ang hagdan. Tahimik ang bahay ni sir Andrei. Hindi ko alam kung saan na naman yun, umalis yata. Pero mas mabuti narin yun dahil sa t’wing nakikita niya ako ay inaangkin niya ako. Mukha na yata akong bilat sa paningin niya kaya ganun ang ginagawa niya sa ’kin.

Dumeritso ako sa kusina para magsaing muna ako dahil baka biglang umuwi si sir Andre tapos wala akong nalutong pagkain. Mahirap na at baka ako pa ang kainin no’n. Masarap pa naman dumila yun ng bilat. Nakakatirik ng mata.

Natatawa nga ako kapag naiisip ko kung anong itsura ko habang umuungol. Baka kasi mukha akong asong ulol na tumitirik ang mata. 

Binuksan ko ang ref ni sir Andrei ngunit wala akong mahanap na madaling lutuin. Puro karne yun ngunit hindi man ako marunong magluto no’n. Tinolang manok lang ang alam ko na natutunan ko kakapanood do’n sa tv ni sir Andrei. Nanonood kasi ako do’n sa tatlong babae na nasa palabas na nagluluto. Tinatandaan ko kung paano at ginagaya ko. 

Isinara ko nalang ang pinto ng ref saka bumuntong hininga. Hindi ko alam ang lulutuin para kay sir Andrei, bilat ko nalang siguro mamaya. Gusto naman niya yun eh.

Hinila ko ang upuan saka ako umupo at napatulala nalang. Kumukulo din ang tiyan ko dahil nagugutom na ako. 

“Kagutom ba ani uy.” Bulong kong sabi sa hangin.

“Bakit ka nakatulala dyan?!” 

“Ay kiyod!” Biglang sigaw ko ng magulat ako sa pagsulpot ni sir Andrei sa gilid ko. Talagang tinuslok pa talaga niya ang tagiliran ko kaya mas lalo akong nagulat.

“Gusto mo ng kiyod ulit? Gusto ko din yun.” Saad ni sir Andrei saka ngumisi sa harap ko.

“Hindi sir uy! Pataka ka lang!” Sabi ko sabay irap sakanya. Simula na may mangyari samin dalawa inaraw-araw na niya ako. Hindi na naawa talaga sa bilat ko na namamaga na kakadila niya. 

“O, akala ko gusto mo eh. Bakit ka nakasimangot dyan?” Tanong niya sa ’kin. 

“Nagwawala na po ang mga alaga ko sa tiyan, sir Andrei. Nagugutom na ako pero wala man madali maluto sir uy!” Saad ko kaya ginulo niya ang buhok ko.

“Hotdog ko, baka gusto mo?” Tanong niya sa ’kin. 

“Hindi man malasa ang hotdog mo sir uy!” Nakangiwi kong sabi.

“Hindi mo pa nga nasusubukan, Maricel. Try mo muna kaya.” Sabi niya sa ’kin kaya tumingin ako sa bumubukol niyang pantalon saka ko ibinalik ang tingin sa mukha niya.

“Wag na, sir. Baka hindi magkasya sa loob ng bibig ko. Masyado pa naman yan mataba at mahaba. Baka hindi ko kayanin.” Saad ko saka ko iniwas ang tingin ko sakanya.

“Hindi yan. Dahan-dahanin lang natin. At isa pa, alam mo ba na nakakabata ang katas ng lalaki. Nakaka flawless yun.” Sabi pa niya kaya tumingin ako sakanya. 

“Talaga, sir?” Gulat kong tanong. Hindi ko man alam na nakaka ganda pala ng kutis ang oten ng lalaki. Dati sa probinsya, kumukuha pa ako ng hinog na papaya tapos nilalagay ko sa balat ko. Wala lang, trip ko lang gawin yun, epektibo naman din siguro dahil maputi ako at makinis. 

“Oo naman. May halong glutathione ang katas ko kaya nakakatulong pumuti, Maricel. Gusto mo subukan? Marami pang benefits yun kaya dapat araw-araw mong isubo.” Tanong niya saka pinisil ng mahina ang pisngi ko.

Hindi ko alam kung maniniwala ba ako sakanya. Wala naman kasi akong alam, hindi ko alam kung totoo ba ang sinasabi niya. 

Napakamot ako sa likod ng ulo ko saka ko inayos ang bangs ko. “Hindi ko man alam kung paano sir uy!” Saad ko. 

“Isubo mo lang, wag mo lang kakagatin.” Saad pa niya kaya tumango ako. 

“Ikaw na magbukas ng pantalon ko.” Utos niya sa ’kin kaya humarap ako sakanya. Tumapat sa mukha ko kung saan ang alaga niya nagtatago dahil na din sa nakaupo ako. 

Nagdadalawang isip ako pero yung kamay ko ay inabot ang pantalon ni sir Andrei. Binuksan ko yun saka ko ibinaba ang zipper. 

Nang mabuksan ko yun ay inilabas ko ang alaga niya sa loob ng brief niya. Hindi na ako nagulat kung gaano ka laki si sir Andrei. Nasanay na ako dahil naka ilang ulit narin kasi ’tong pumasok sa loob ng pagkababae ko.

Tumingala ako kay sir Andrei dahilan upang magtagpo ang tingin namin dalawa. Hahawakan ko na sana ang matigas niyang sandata ng may marinig kaming nagbukas ng pintuan sa main door.

“Pareng Andrei!! Ito na order mong cake. Hayop ka! Ginawa mo pa akong delivery boy.” Saad ng lalaki kaya nagulat kami ni sir Andrei. 

Natataranta akong ibinalik ang pagkalalaki niya sa loob ng kanyang brief saka ako tumayo at nagmamadaling lumapit sa ref at binuksan ’to at kunwaring may hinahanap. Nakakahiya! 

Narinig ko ang mura ni sir Andrei ngunit hindi ko na siya nilingon pa. Ilang sandali pa ay narinig ko ang yapak ng lalaking pumasok sa loob ng bahay ni sir Andrei.

“O, nandito ka lang pala.” Saad pa ng lalaki kaya lumingon ako saglit at nakita ang isang matangkad na lalaki na may angking kagwapuhan. May mga hikaw siya sa tenga niya habang ang kanyang buhok na magulo ay may kulay brown. Naka jacket din ’to ng makapal. Ako yung naiinitan sa suot ng gwapong lalaking ’to.

Tumingin siya sa ’kin kaya napaiwas ako ng tingin sakanya at isinara nalang ang pintuan ng ref. 

“Bakit namumula mukha mo pareng Andrei?” Dinig kong tanong ng lalaki kay sir Andrei. Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko at pinipigilan ang sarili ko na sagutin ang tanong ng lalaki. Sasabihin ko sana na ipinahawak sa ’kin ni sir Andrei ang alaga niyang nanunuklaw ng bilat. Hindi nalang ako sumagot at baka mapitik pa ni sir Andrei ang utong ko sa kadaldalan ko. 

“Wala. Bakit ba bigla-bigla kang pumapasok sa loob ng bahay ko?” Tanong ni sir Andrei na halatang naiinis sa pagsulpot ng lalaki. 

“Sabi mo ihatid ko sa loob ng bahay mo! Tarantado ka ba?” Sagot naman ng lalaki kaya humarap ako sa gawi nila.

Tumingin naman sa ’kin ang lalaki at ngumiti. Kitang kita ko tuloy ang malalim na dimples niya sa magkabilaang gilid ng labi niya. “Siguro ikaw si Maricel? Happy birthday! Itong boss mo.. sweet pala sa’yo? Pinagawan ka pa ng birthday cake at ginawa akong delivery boy.” Saad ng lalaki kaya nanlaki ang mga mata ko. 

“M-May birthday cake ako? Tinood?” Gulat na gulat kong sabi. Ito kasi ang unang una na may cake ako. Nawala sa isip ko na birthday ko na nga pala. 

“Ano daw?” Tanong naman ng lalaki kay sir Andrei. 

“Wag mo ng pansinin. Pati ako hindi ko din alam.” Sagot naman ni sir Andrei saka kinuha ang box na hawak ng lalaki.

“Bayad mo?” Tanong ng lalaki habang nakalahad pa ang palad niya sa harap ni sir Andrei. 

“Mabait kang tao, Sweetheart. Sapat na yun. Alam ko naman na hindi mo kailangan ng pera. Kaya layas!” Saad pa ni sir Andrei.

“Tarantado! Dapat pala kinain ko nalang yang cake na yan kung alam ko lang na hindi mo ko babayaran na gago ka!” Galit na sigaw ng lalaki habang nakatitig ng masama kay sir Andrei.

Ako naman ay hindi mapakalia at baka suntukin ng lalaki si sir Andrei. Boang man din kasi ’tong si sir.. o-order tapos hindi man pala bayaran. Hindu ko tuloy alam kung kukuha ba ako ng kutsilyo at ibigay sakanilang dalawa para magsaksakan nalang sila. 

“Layas na! Nakaka istorbo ka na eh,” saad pa ni sir Andrei kaya nawala ang madilim na awra ng lalaki at tumawa ’to na parang baliw.

“Bakit hindi mo kasi sinabi sa ’kin. Sige na! Alis na ako! Guguluhin ko muna ang buhay ni Catness my love so sweet.” Sabi ng lalaki saka tinapik ang balikat ni sir Andrei at tuluyang lumabas ng kusina.

Natahimik kaming dalawa ni sir Andrei. Inilapag niya ang box na hawak niya sa mesa kaya dali-dali akong lumapit do’n dahil hindi na ako makapaghintay na makita ang cake na para sa ’kin.

“Para sa ’kin po talaga ang cake, sir Andrei?” Tanong ko pa sakanya habang nakangiti ako.

“Yes. Happy birthday, Maricel!” Bati niya sa ’kin. “At dahil birthday mo, i-blow mo ang ulo ng alaga ko.” Saad niya kaya napakurap kurap ako sa harapan niya.

“Diba kandila po ang hinihipan, sir Andrei? Bakit oten mo ang hihipan ko?” Nalilito kong tanong. Yun naman talaga ang alam ko. Sa kapitbahay kasi namin dati sa probinsya ay ganun ang ginagawa. Nakiki birthday kasi ako kahit hindi naman ako tinawag. 

“Iba kasi sa ’kin, Maricel. Bago mo isubo mag wish ka muna.” Saad niya kaya tumango ako.

Kakaiba naman pala ang patakaran ng birthday dito sa Manila. Nakakagulat. Mamaya nalang siguro ako mag wi-wish, titignan ko muna ang cake na bigay sa ’kin ni sir Andrei. Nakakatuwa pala kapag may sariling birthday cake, ngayon ko lang ’to naranasan kaya hindi mapunit ang ngiti ko sa labi.

A/N: Last ud ko na ’to kay Andrei, nasa VIP group na po siya pero hindi pa open sa ngayon. Maging ang Series 12-15 ay do’n ko na po isusulat. Mag po-post lang po ako sa fb ko Cruz Wp kung kailan open ang Vip Group na pangalawa. Sa ngayon ay tinatambakan ko ng chapter ang kay Andrei at kay Gideon habang hindi pa ako busy sa Dreame. ❤️✨

Chapter 13

NAKATITIG lang ako kay Maricel habang nagpupunas ng sahig. Nakatuwad na naman kasi ang dalaga at wala na namang pakialam kung masilipan siya.

Hindi niya ako pinapansin dahil nagalit siya sa ‘kin kagabi. Nabilaukan kasi siya ng isagad ko ang pagkalalaki ko sa loob ng bibig niya. Hindi ko naman sinasadya yun dahil nawalan lang ako ng control dahil ang sarap ng mainit niyang bibig. 

Mahina akong natawa ng maalala ko ang ginawa ni Maricel bago niya sinubo ang alaga ko. Naniwala na naman kasi siya sa sinabi ko kaya bago niya sinubo ay nag wish muna siya dahil nga sa birthday niya. 

Napasunod ang tingin ko sa pang upo ni Maricel ng mas lalo siyang tumuwad kay umangat ang laylayan ng besitida niya. Nagmumukha na talaga akong manyak nito dahil kay Maricel. Wala sa vocabulary ko ang manilip ngunit para kay Maricel ay handa akong manilip makita ko lang ang paborito ko sa katawan niya.

Natakam tuloy ako ng maalala ko kung anong lasa ang katas ni Maricel. Parang gusto ko tuloy siyang kainin ngayon pero dahil alam kong galit siya sa ’kin kaya mag be-behave na muna ako.

“Maricel..” tawag ko sa atensyon niya ngunit hindi man lang siya lumingon  sa ’kin. Para itong walang narinig kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko. 

Plano ko pa naman na paaralin siya. Nakausap ko na si Raizen at sabi ko ay dapat libre ang pag aaral ni Maricel sa school niya. Muntik na niya akong barilin n’ong sabihin ko yun. Mabuti nalang at napigilan siya ng asawa niyang si Wynter kaya hindi nabutas ang tagiliran ko.

“Hey, Maricel!” Tawag ko ulit sa dalaga. 

Tumigil naman siya sa pagpupunas ng sahig saka umupo at humarap sa ’kin. Pinagkrus niya ang dalawa niyang binti at hindi man lang tinakpan ang pagkababae niya dahil nakikita ko ang puti niyang panty.

“Ano man yun sir uy?! Tawag ka man ng tawag!” Sabi niya sa matigas na boses.

“Hindi mo kasi ako pinapansin. Kanina pa kita tinatawag.” Sagot ko. Inirapan naman niya ako kaya mahina akong natawa. Ang cute niya kapag galit. 

“Galit ka parin sa ’kin?” Tanong ko sakanya.

“Oo naman, sir. Hindi kaya nakakatuwa ang ginawa mo kagabi, sir. Bigla mo nalang sinagad ang ot*n mo eh ang laki niyan. Akala ko mababara na sa lalamunan ko. Tapos tanong-tanong ka pa kung galit ako,” sabi niya na hatalang hindi parin nakalimutan ang ginawa ko.

“Sorry na, inday ot*n.” Sabi ko sakanya kaya nanlaki ang mga mata ni Maricel.

“Bastos man ka kaayo sir uy! Inday ot*n ka dyan! Eh ikaw nga malapit na magkapalitan ang mukha mo at bilat ko kakakain mo!” Inis niyang sabi kaya muntik akong mabilaukan sa sarili kong laway. 

Hindi ako nakasagot at nag isip ako ng ibang topic namin na alam kong mawawala ang inis niya. “May sasabihin nga pala ako sa’yo.” Sabi ko kaya kumunot naman ang noo niya.

“Ano yun, sir?” Tanong naman niya. 

“Balak kitang pag aralin. Kung papayag ka.” Deritso kong sabi kaya nanlaki ang mga mata niya at dali-daling tumayo mula sa pagkakasalampak sa sahig at tumakbo papunta sa ’kin.

“Talaga po, sir? Balik eskwela po talaga ako, sir?” Tanong niya na halatang tuwang-tuwa.

“Oo. Gusto ko makapag aral ka, inday ot*en.” Natatawa kong sabi kaya ngumuso siya sa harap ko.

“Si sir naman uy! Inday ot*n pa ang tawag sa ’kin.” Reklamo niya kaya natawa ako dahil mas lalo siyang naging cute. 

“Para maiba naman, inday otn. Sobrang gamit na gamit na ang mga endearment na nasa isip ko eh. Mas unique kung tatawagin kitang inday otn. Tayo lang naman ang nakakaalam eh.” Depensa ko kaya tumango- tango siya.

“Oo nga sir no! Bakit hindi ko naisip yun. Kaya simula ngayon, sir.. tatawagin na kitang mukhang bilat.” Sabi niya kaya nalukot ang mukha ko. Wrong move yata ako, hindi ako mananalo sa babaeng ’to.

“Hindi na po ako makapaghintay sir na mag aral sir ba. Excited na ako. Pero sir.. paano po ang baon ko no’n? Wala man ako pera tapos kapag nag aral na ako hindi ko na magagawa ang trabaho ko dito sa bahay mo.” Sabi niya habang nakakunot ang noo. 

“Ayos lang. Ako na gagawa sa gawing bahay. Basta ang gagawin mo lang ay ipakain sa ’kin ang bilat mo.” Sabi ko sakanya kaya kumunot ang noo niya lalo na halatang naguguluhan.

“Sir.. nabubusog ka po ba sa bilat ko, sir?” Inosente niyang tanong.

“Oo. Ang sarap kasi kaya hinahanap ko ang lasa.” Sagot ko kaya napakamot siya sa likod ng ulo niya. 

“Ayy nga pala, sir. Pano po yun.. elementary pa po ako eh, natigil po kasi ako no’n. Ang layo na po. Nakakahiya sa mga maliliit kong classmate.” Sabi niya na halatang nahihiya. 

“Gagawan natin ng paraan yan. Kaya habang hindi ka pa nag e-enroll ay tuturuan na kita. Kakausapin ko din ang kaibigan ko at magpapatulong ako sakanya.” Sagot ko. Handa kong gastusan ng pera si Maricel basta’t makakatulong ako sa buhay niya. Deserve niyang mag aral na pinagkait ng tiya niya. 

“Naku.. sir.. salamat talaga po. Akala ko hindi na ako makakapag aral eh. Akala ko hanggang dito lang ako. Kaya daghan kaayong salamat, sir bilat.” Sabi niya na naiiyak pa. 

“Deserve mo mag aral, inday ot*n. Ngunit may ipagbabawal ako kung sakaling mag-aaral ka na.” Seryoso kong sabi. 

“Ano po yun, sir? Sabihin mo lang sa ’kin, sir bilat.” Saad niya at halata sa mukha niya na susundin niya ang pinagbabawal ko. 

“Una, bawal kang makipag usap sa ibang lalaki.” Saad ko.

“Bakit naman po, sir? Paano pala kung lalaki ang teacher ko tapos tinawag ako at tinanong eh di hindi ko sasagutin sir..” kunot noo niyang sabi. 

“Sa tingin mo talaga papayag ako na may male teacher ka?” Balik tanong ko sakanya. Hindi naman siya nakasagot at ngumuso lang sa harap ko. “Pangalawa, dapat ang suotin mo ay balot ba balot ka. Dapat naka cycling short ka at baka bigla kang bumukaka sa classroom niyo at makita ang bilat mo. Ako lang ang dapat makakita niyan, Maricel.” Seryoso kong sabi.

“Hindi na lang kaya ako mag panty sir kapag nandito ako sa bahay mo. Para hindi ka na mahirapan kakasilip sir ba. Kanina pa kita nakikitang panay silip habang nakatalikod ako.” Sabi niya kaya nag iwas ako ng tingin. Manyak na yata talaga ako dahil kay Maricel.

“Pangatlo, hindi ka pwedeng gumala na may kasamang lalaking iba. Kung gagala ka man ay ako dapat ang kasama mo. Wala ng iba.” Dagdag ko pang sabi kaya tumango siya.

“Okay po, sir bilat. Itatatak ko po yan sa isipan ko sir.” Nakangiti niyang sabi.

“Good. Sa ngayon ay aasekasuhin muna natin ang mga papel mo para makapag aral ka ulit.” Sabi ko sabay hawak sa kamay niya at hinila ko siya papunta sa kandungan ko. Hindi naman siya nag reklamo at hinayaan lang ako. 

Kinagat ko ang gilid ng tenga ni Maricel habang ang isang kamay ko ay nasa isang dibdib niya. “Hindi ka pala nag suot ng bra mo?” Tanong ko habang minamasahe ang isang dibdib niya. 

“Hindi ko na po sinuot sir..  pinunit mo lang kasi yung dalawa kong bra na matino. Ang natira nalang yung may mga punit, sir. Hindi ka na naawa sa bra ko sir. Wala na nga ako pangbili.” Sagot niya kaya pumasok sa isipan ko ang pag punit ko sa bra niya. 

“Bibilhan nalang kita ng bago. Kung gusto mo yung may design pa.” Sagot ko saka pinisil ang ut*ng niya. 

“Ohh..” ungol niya sabay napaliyad. “Ka bad mo man sir uy! Pinisil mo man ut*ng ko.” Reklamo niya. 

“Ang cute ng nip*les mo, Maricel. Pinkish pa.” Bulong kong sabi sa tenga niya habang ang isang kamay ko ay tinungo ang favorite part ko sa katawan niya.

Ipinasok ko ang kamay ko sa laylayan ng bestida niya at  tinungo ang kanyang pagkababae. Hinaplos ko ang biyak niya kahit may nakatakip na panty.

“Ohh.. sir Andrei.” Ungol niya habang ang ulo niya ay nakasandal sa dibdib ko.

“Masarap?” Tanong ko sakanya. 

Tumango siya habang naka awang ang kanyang labi. “Opo, sir. Lami kaayo.” Sagot niya.

“Lami?” Kunot noo kong tanong. 

“Masarap po sobra,” sagot niya kaya napangisi ako. 

“Bago ka pumasok ng school mo kapag nag aral ka na, ito muna ang unang gagawin natin ha!” Nakangiti kong sabi sabay dinilaan ang pisngi ni Maricel.

“B-Bakit naman po sir Andrei?” Tanong niya sa nahihirapang boses.

“Kailangan yun para swertehin sa school. Para hindi ka ma zero sa quiz at para narin makasagot ka kapag tatawagin ka ng teacher mo para pasagutin sa pisara.” Saad ko kaya tumango-tango siya. 

“Ganun po pala yun sir.. ngayon ko lang po nalaman. Ang dami ko na po talagang natutunan sa’yo, sir Bilat.” Sagot niya at siya na mismo ang nagpasok ng kamay ko sa loob ng panty niya.

“Laruin mo nga sir. Ang sarap po eh,” utos niya sa ’kin kaya mahina akong natawa. 

Nilaro ko ang pagkababae niya tulad na din ng hiling niya. Mas lalo lang akong ginaganahan kapag naririnig ko ang ungol ni Maricel na ang sarap pakinggan. 

“Ohh.. sir Andre.. sige pa!” Ungol niya habang naglalabas masok ang daliri ko sa bukana niya. 

Tayong tayo na ang pagkalalaki ko kaya hinugot ko ang daliri ko sa loob ni Maricel saka ko siya pinatayo at pinahawak sa mesa. “Hawak ka ng mabuti dyan, Maricel.” Utos ko saka ko dali-daling ibinaba ang short ko at underwear. 

Inangat ko ang laylayan ng bestida ni Maricel kaya kitang kita ko ang matambok niyang pang upo. Hinaplos ko ang pisngi ng pang upo niya at pinalo ko ’to. Narinig ko naman ang daing ni Maricel habang nakatuwad sa harap ko. 

Lumuhod ako sa sahig habang nakaharap sa nakatuwad na pang upo ni Maricel. Isinubsub ko ang mukha ko sa pagkababae niya at inamoy yun. Nababaliw na talaga ako sa amoy ng pagkababae niya na hinahanap ko na talaga.

Tinanggal ko ang suot niyang panty at nakita ang namamasa niyang pagkababae. Galit ang dalawa kong kamay ay ibinuka ko ang labi ng pagkababae niya saka ko dinilaan. 

“Ahhhh..” ungol ni Maricel kaya mas lalo kong pinag igihan ang pagkain sa basang basa niyang pagkababae. Hindi yata ako magsasawang kainin ’to. 

Sumasakit na ang puson ko kaya tumayo ako at ikiniskis ang ulo ng alaga ko sa bukana ni Maricel. Ipinasok ko at malakas na isinagad sa loob niya habang nakahawak sa bewang ni Maricel.

“Ahhh… ang sarap man uy!” Sabi niya habang naglalabas masok ako sa loob niya. Malakas akong bumayo dahil nang gigil ako sa pang upo ni Maricel. Ang sexy tignan ng balakang niya kaya mas lalong uminit ang katawan ko. 

“Sir Andrei.. bilis po. Ang sarap ng ginagawa mo.” Daing niya. Dinampian ko ng halik ang balikat niya saka ko dinilaan ’to.

“Napaka sarap mo, Maricel.” Saad ko habang malakas na umuulos sa loob niya.

Sa tindi ng ulos ko ay gumagalaw ang mesa. Wala na akong pakialam kung masira man ang mesa. Pwede naman akong bumili ng bago at bayuhin ulit si Maricel. 

Ang sarap ng loob niya. Ang init sa loob ng makipot niyang pagkababae kaya na uulol ako sakanya. 

A/N: Good evening, Azzinatics! Alam kong nagulat kayo na may ud si sir bilat haha.. so, nag bago ang isip ko na dito nalang sa wattpad si sir bilat pero sa VIP Group si Lord at Lorcan na soon ko ipo-post sa VIP Group.  Kay Levi naman ay sinismulan ko na sa VIP Group hanggang kay Kier ang ilalagay ko do’sa VIP pero Soon pa yun.

Special Chapter ni Andrei pati narin ang kay Caleb ay do’n sa VIP isusulat. (Kung naalala niyo ang triplets ni Caleb.)

So, ayon lang. Masaya ako ngayon dahil sa Dreame yung pagod ko do’n nag bunga kaya nilalabas ko si Andrei.😊✨  Makikipag laban na naman ulit ako sa Dreame para kay Claiming my tita Hazel.❤️✨

Inuulit ko ha! Hindi ko pa bubuksan ang pangalawang VIP Group kasi tinatambakan ko muna ng chapter kaya tanging admin ko lang ang nando’n. Kay Gideon naman ay nasa VIP Group din at may mga chapter na, puro salonpas na balikat ko hahaha🤣😂

Chapter 14

PINAGBIBIHIS ako ni sir Andrei dahil may pupuntahan daw kami. Hindi ko alam kung saan pero bahala na ni, nagbihis nalang ako dahil sabi ni sir Andrei pagkain daw ang pupuntahan namin. Kapag nasaan ang kainan dapat handa talaga ako, dapat puntahan para makikain ba.

Nasa kwarto ako ngayon habang nagbibihis ng bisteda na puti. Mahilig kasi talaga ako sa mga ganitong damit para hindi maraming labahin. Pag nag short kasi ako ay dadami lang labahin ko, kaya nga minsan hindi ako nag su-suot ng panty para tipid sa sabon. Kung pwede nga lang hindi na mag suot ng damit lagi, hindi na talaga ako mag suot. Pero kailangan kay si sir Andrei tirador ng bilat panay  pa ang silip sa bilat ko. Akala niya siguro hindi ko siya mahuli na panay siya silip. Mas lalo lang yata naging manyak si sir Andrei sa ’kin dahil pinapasok niya ako sa kwarto. Pag gising ko nasa pagitan na siya ng mga hita ko at inaamoy ang bilat ko. 

Tinatanong ko siya kung bakit niya inaamoy ang bilat ko at ang sagot lang niya ay hinahanap daw niya ang amoy ng bilat ko. Kaya nauuwi kami sa kiyod na gayud na boang na gyud ni. Masarap din naman at sabi din naman ni sir Andrei sa ’kin madami daw mabuting naiidulot ang ginagawa namin. Pampatibay daw ng buto ang ginagawa niyang pambabalibag siya sa ’kin sa kama. Naawa na nga ako sa bilat ko dahil namumula pagkatapos namin mag kijod ni sir Andrei.

Tuwing umaga din ay sinusubo ko alaga ni sir Andrei, sabi kasi niya sagana daw yun sa sustansya sa katawan para iwas daw sakit. Naniniwala naman ako sakanya dahil epektibo naman din kasi yata dahil hindi na ako sipunin. Madami talaga ako natutunan kay sir Andrei.

Lumabas na ako ng kwarto ko ng matapos akong magbihis. Nasa sala siguro si sir Andrei dahil ang tahimik ng kwarto niya. Bumaba nalang ako ng hagdan at dahan-dahan ako naglakad at baka magkamali ako sa paghakbang. Hulog gyud abutin ko tapos nakita ni sir Andrei ako. Baka mukha akong palaka na nakadapa sa sahig.

Nang makababa ako sa hagdan ay nakita ko si sir Andrei na nakaupo sa pang isahang upuan. Nahiya pa talaga ako dahil nakatitig man siya sa ’kin. Nahiya tuloy ako at baka mukha pala akong tanga sa suot ako. Dapat pala hindi puting dress ang suot ko, mukha tuloy akong a-attend ng first communion. Pero pastilan okay na siguro ’to uy. Ang mahalaga ay naka suot ako ng panty at cycling. Kay sir Andrei nga ’to eh, pinahiram lang niya sa ’kin.

“Cute,“ biglang sabi ni sir Andrei saka tumayo sa kinauupuan niya at naglakad palapit sa ’kin. Habang naglalakad siya papaunta sa ’kin ay kinakabahan ako, kalibangon na tuloy ako sa kakulba. Hindi ko alam kung bakit.

“Pupunta tayo sa bahay ng kaibigan ko. Maraming boys do’n inday bilat ko. Kaya wag kang lalapit sakanila. Dapat nasa tabi lang kita.” Seryosong sabi ni sir Andrei sa ’kin kaya tumango ako. Hindi na ako sasagot pa dahil nagugutom na talaga ako.

May pumasok sa isipan ko kaya naglakad ako paalis sa harap ni sir Andrei dahil pupunta ako ng kusina para kumuha ng supot. Baka pwede ako mag bring house mamaya. 

“Where are you going?“ Napatigil ako sa paghakbang ng marinig ko yun. Hindi ako sigurado sa tanong ni sir Andrei sa ’kin pero tama naman siguro pagkakaintindi ko. Mag english din sana ako baka ma wrong grahams lang ako ay hindi pala grammar yata tawag do’n, ay bahala na, hindi nalang ako mag english baka tawanan ako ni sir Andrei. ’’Sa kusina po, sir Andrei. Kukuha lang po ako ng supot ba.“ Pagsasabi ko ng totoo.

“Supot? Anong gagawin mo do’n?“  Kunot noo na tanong ni sir Andrei.

“Mag uwi po ako ng ulam, sir Andrei. Pero ikaw po kumuha sir ahh.. Bahay bitaw yun ng kaibigan mo, sir.“ Nakangiwi kong sabi.  Marunong din naman ako mahiya uy!

Mahinang natawa si sir Andrei kaya napa nguso ako. Bawal pala mag bring house yata dito sa Manila. Sa probinsya kasi pwede naman, inuuwi ko pa nga yung tira kong pagkain kapag hindi ko naubos. “Bawal pala dito mag bring home, sir?” Tanong ko pa kay sir Andrei.

“Pwede naman. Sige mamaya, mag uuwi tayo ng pagkain.” Sabi sa ’kin ni sir Andrei kaya napangiti ako. 

Lumabas na kami ni sir Andrei sa bahay at hindi na ako nakakuha ng supot kasi sabi niya manghihingi na lang daw siya ng lagayan do’n. Mas matindi pa pala sa ’kin si sir Andrei, pati supot hinihingi. Hindi na nahiya, buti pa ako may hiya.

Naglalakad kami palabas ng gate habang si sir Andrei naman ay naka hawak sa bewang ko. Nakikiliti naman ako kaya todo iwas ako sa bewang ko. “Sir, may buko salad kaya do’n?” Tanong ko kay sir Andrie para alam ko ang iuuwi ko mamaya. Mahilig kasi ako sa mga dessert kaya kapag fiesta samin, nakiki fiesta ako sa mga kapitbahay namin. Mabuti nga at hindi ako pinapagalitan ng mga kapitbahay namin dahil para naman yun sa mga bisita nila. Hindi kasi naghahanda ang tiyahin ko kaya kapag fiesta, tuyo pa din ulam namin. 

“Malapit lang po ba ang pupuntahan natin, sir Andrei?” Tanong ko dahil nilalakad lang namin, pero ayos na din ’to kaysa naman gumapang kami papunta do’n.

“Nasa unahan lang naman yung bahay,” sagot ni sir Andrei sa tanong ko kaya tumango ako. Nagsimula na kaming maglakad ni sir Andrei. Panay din ang tingin ko sa mga malalaking bahay na nadadaanan namin. Ang gaganda kasi, ang sarap siguro kung may bahay din akong ganyan sa susunod. Mag aaral talaga ako ng mabuti para makahanap ako ng magandang trabaho. Tapos kukupitan ko si sir Andrei ng baon.

“Ang ganda talaga ng mga bahay dito sir ayy.. Mga mayayaman talaga nakatira dito, sir. Wala yata akong nakitang maliit na bahay.” Sabi ko kay sir Andrei na napangiti pa. 

Ilang sandali pa ay nakarating kami sa harap ng malaking gate. Ito talaga ang pinaka malaking bahay na nakita ko simula ng makapasok ako sa lugar na ’to. Nasa unahan din kasi ang bahay kaya kitang- kita talaga. “Dito pala, sir?” Tanong ko sakanya sabay turo sa malaking gate. Pangarap ko kasing makapasok sa bahay na ’to. Ang laki kasi talaga, siguro mga mamahalin ang mga gamit nila dito. Malaki talaga ang bahay kaya baka maligaw ako.

Hindi kami pumasok agad kaya nagtataka ako kung bakit. Kinuha ni sir Andrei ang cellphone niya at parang may tinatawagan siya. Hindi ko man marinig kung sino ang kausap niya kaya nakatitig lang ako sa gate kung bubukas ba. 

Natapos makipag usap si sir Andrei sa kausap niya sa cellphone at hinawakan ang kamay ko kaya hinayaan ko nalang. Ilang sandali lang ay bumukas ang pintuan ng gate at nakita ko ang gwapong lalaki na may red orange ang kulay ng mata. Napatulala ako dahil ang gawapo niya, napapahid pa ako sa gilid ng labi ko dahil baka tumulo ang laway ko nakakahiya naman. 

“Hi, sir pogi! Ako pala si inday Maricel.“ Pagpapakilala ko sa gwapong lalaki. Ipagpapalit ko na talaga si sir Andrei dahil masakit na ang bilat ko sakanya kaka tilap niya.

Narinig kong tumikhim si sir Andrei kaya napalingon ako sakanya. Nakita ko naman ang magkasalubong niyang kilay kaya napanguso ako. Ang sama kasi niya makatingin sa ’kin, wala man sana ako ginagawang masama sakanya.

“Gwapo kasi ako,“ sabi naman ng lalaking nag bukas ng gate samin. Masama siyang tinignan ni sir Andrei kaya natawa ang lalaki.

“I’m Lord, by the way.” Sabi ng lalaki kaya kumunot ang noo ko dahil kakaiba ang pangalan niya. Hindi ako makapaniwala na may mag papangalan ng ganun sa mga anak nila. Bagay naman sakanya dahil para siyang anghel na masungit.

Maluwag niyang binuksan ang gate saka siya umatras. Naglakad naman si sir Andrei habang hawak parin ang kamay ko at hinila. Nagpatianod naman ako sakanya at halos mapasigaw sa gulat ng may makita akong dalawang leon at isang tigre. Sumalumbong pa talaga samin. Pakiramdam ko ay maiihi yata ako sa takot. Hindi yata bahay ang napuntahan namin, jungle na yata ’to.

“Diyos ko po! Sir Andrei Bakit may leon po dito uy! Baka malapa po ako.” Natartaranta kong sabi habang naka hawak sa laylayan ng damit ni sir Andrei.

“Don’t worry hindi naman yan nangangagat, nananakmal lang naman yan. At isa pa, lalaruin ka lang niyan.” Sabi ni Lord kaya mas lalo akong natakot. Tawa-tawa pa talaga siya habang sinasabi niya yun.

Ano ba naman ’tong may-ari ng bahay. Bakit naman sila nagdala ng mga ganitong hayop. Mahihimatay yata ako sa kalubat. Mabuti nalang talaga nakahawak si sir Andrei sa ’kin at baka nadapa na ako.  Sa takot ko pa ay napadikit pa ang dibdib ko sa balikat niya. 

“Ang lambot talaga ng dede mo, inday oten.” Sabi sa ’kin ni sir Andrei kaya inilayo ko ang dibdib ko dahil baka himasin pa ni sir Andrei ang dede ko, nandito pa naman kami sa ibang bahay. Baka ako pa ang kainin ni sir.. Wala pa naman siyang patawad, walang pinipiling lugar. 

Nakakamangha talaga ang bahay na pinuntahan namin ni sir Andrei. Ang laki-laki talaga, palasyo naman na yata ’to uy. Pwede kaya ako mamasukan bilang katulong dito pero naisip ko baka marami na silang katulong at ilagay ako sa taga alaga sa leon ay aatras nalang pala ako. Kay sir Andrei nalang ako, bahala na sumakit ang bilat ko.

A/N: Sa mga hindi gusto ang ganitong story ha! Inuulit ko WAG NIYONG BASAHIN! hindi ko kayo pinipilit na basahin ang gawa ko. Ibabalik ko sana ’to sa VIP dahil do’n sa comment n’ong isang reader. 🙄

Chapter 15

NAKAUPO AKO sa pang isahang upuan at hindi talaga ako gumalaw dahil nahihiya man ako. Hindi man sinabi ni sir Andrei uy na ganito pala ang pupuntahan namin. Nag besitida pa talaga ako ng puti tapos yung mga nandito ay naka short lang tapos t shirt. Yung iba naka pantalon pero bakit man ganun uy, maganda pari sila kahit walang kulay ang mukha nila. Bakit ako kahit anong ayos ko sa mukha ko mukha parin akong babaeng taong bundok.

Nahihiya tuloy ako makisalamuha sakanila dahil halatang mga mayayaman. Hindi man ako nababagay dito uy, dapat talaga hindi na ako sumama kay sir Andrei. Nahiya ako sa itsura ko tapos naka tsinelas pa talaga ako. 

Ngunit hindi naman sila mga maldita sa ’kin dahil binati man nila ako kanina. Akala ko nga hindi ako papansin kanina dahil baka hindi sila nakikipag usap sa mga katulad ko na taong bundok. Pero nagkamali ako dahil pinansin nila ako lalo na yung may kulay pula ang buhok. Natakot ako sakanya kanina dahil binatukan lang niya si sir Andrei. Akala ko galit kay sir na may dalang isang bisita.

Hindi naman pala siya galit dahil do’n, hindi ko man alam kung anong rason niya pero hindi ko na tinanong pa si sir Andrei.

Nasa katapat kong upuan ang magandang babae na ang pangalan ay Cathaleya. Marunong din pala siya mag bisaya pero konti lang man daw. Pero natutuwa parin ako dahil may nakausap agad ako. Nakilala ko din si Sapphire na bagong panganak lang pala niya. Nalaman ko kanina na para sa asawa pala niya ang party na ‘to.

Nakilala ko din sila ate Faith, ate Irish, ate Courtney, ate Kira, si Wynter, si Stellie, si ate August at ang isang babae na kinatatakutan ko kanina na siyang may-ari pala ng bahay si ate Ruwi.

Nandito kami sa malaking sala ng bahay habang kung ano-ano ang pinag uusapan. Ako lang ang hindi maka relate sakanila dahil hindi ko man alam na pa galingan pala ng asawa ang topic nila habang pinagmamasdan ang mga asawa nila na nasa garden at tulong-tulong na nag aayos ng mesa, yung iba ay nagtutulong-tulong sa pagluluto.

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko ng marinig ko ang mga babae kong kasama na pinagmamayabang ang mga asawa nila na magaling na sa gawaing bahay. Hindi ko naman pwedeng sabihin na si sir Andrei ay magaling din, magaling kumain ng bilat.

“Buti pa kayo mga asawa niyo tumitino na. Yung asawa ko seloso pari,” sabi ni ma’am Ruwi saka tumungga sa beer niyang hawak.

Napakamot nalang talaga ako dahil may mga baby silang dala yung iba may bata na dala din. “Hindi ko man alam uy na kailangan pala may baby kapag pumunta sa party.” Nakanguso kong sabi kaya tumingin sila sa ’kin at nagtawanan.

“Girlfriend ka ba ni Andrei?” Tanong sa ’kin ni ma’am Ruwi kaya napaupo ako ng tuwid sa kaba.

Umiling ako. “Hindi po ma’am uy! Maid man ako ni sir Andrei.” Pagsasabi ko ng totoo. Sumeryoso namana ang mukha ni ma’am Ruwi kaya mas lalo akong kinabahan.

“Maid? May tanong ako sa’yo.” Saad niya kaya ang tibok ng puso ko ay hindi ko na maintindihan. Nakakakaba kapag kaharap talaga siya hindi naman siguro siya nangangain ng tao. Pero naalala ko na may leon at tigre siya kaya baka ipalapa niya ako. 

“Ano po yun ma’am?” Tanong ko habang pinagpapawisan ang kilikili ko. 

“Girlfriend ka ba ni Andrei?” Tanong ni ma’am Ruwi sa ’kin.

Umiling agad ako. “Hindi po, ma’am uy! Maid man ako ni sir Andrei.” Sagot ko dahil yun man ang totoo.

“Maid? May tanong lang ako sa’yo..” mas lalo lang ako kinabahan dahil seryoso talaga mukha niya. Maihi na yata ako nito sa panty ko sa takot ko.

“A-Ano po yun, ma’am?” Tanong ko habang nauutal pa.

“May nangyari na ba sa inyo ni Andrei?” Tanong niya ulit. 

“Ahm.. wala naman po yata, ma’am Ruwi. Yun lang po yung kinijod po niya ako.” Sagot ko agad.

“Kinijod? Ano yun?” Halata sa mukha ni ma’am Ruwi na hindi niya maintindihan ang sinasabi ko. Hindi ko din kasi alam anong sasabihin ko.

Kaya itinaas ko ang dalawa kong kamay tapos ang kaliwa kong mga daliri ay pinorma kong bilog, habang ang kanan kong kamay ay ikinuyom ko ang mga daliri ko na apat at yung hintuturo nalang ang naiwan. Inilabas masok ko yun sa isang kamay ko na naka pormang bilog. “Yung ganito po, ma’am Ruwi.” Saad ko kaya napamura si ma’am Ruwi, yung iba naman ay napangiwi.

Nagdadalawang isip pa talaga ako kung sasagutin ko ba ang tanong niya. Pero hindi man ako marunong mag sinungaling uy. Hindi man siguro masama na natumba ako sa washing machine dahil sa lakas ng ulos ni sir Andrei.

Narinig ko pa na sabi ni ate August na hindi daw niya keri ang sinabi ko. Sabi din ni ate Irish na pitikin daw itlog ni sir Andrei. Kawawa naman ang itlog ni sir Andrei, maputi pa naman yun na namumula pa.

Natigil lang kami ng biglang sumulpot ang asawa ni ma’am Ruwi at asawa ni ate Irish. Napayuko ako dahil takot din ako sa asawa ni ate Ruwi. Ang sungit kasi ng mukha niya at halatang hindi namamansin.

Umalis naman agad ang dalawa kaya nag angat ako ng mukha pagkatapos mahuli ni ma’am Ruwi na umiinom ng alak.

“Gusto ko talaga malaman ang pinag gagawa ni Andrei kay Maricel. Lintik talaga yun! Alam niyo ba dati, nangako yan samin yan na mamatay daw siyang virgin.” Pagkwe-kwento ni ma’am Ruwi kaya nagtawanan silang lahat, ako naman ay nalukot ang mukha.

“Baka naman nag change ang mind ate Ruwi ng makilala ang pretty nating si Maricel.” Sabi naman ni ate Kira.

“Oo ng naman. Sino ba naman kasing hindi mabibighani sa ganda ni Maricel.” Papuri ni Sapphire kaya medyo nahiya ako. Hindi naman kasi ako maganda. Hindi ko din sure kung tao ba ako. Inayos ko nalang yung bangs ko na kayang bilangin.

“Allergy yun sa babae. Hindi daw siya kakain ng tahong. Yun pa sabi niya samin dati. Pinangako niya yan n’ong nasa Russia pa kami naninirahan.” Sabi ni ma’am Ruwi kaya nalukot ulit ang mukha ko.

“Pangako-pangako pala siya, ma’am Ruwi.. tapos lagi man niya akong pinapasok sa kwarto. Nagigising nalang ako nasa tabi ko na siya. Tapos ipapakita pa naman niya ang hilaw niyang footlong kasi sabi niya sagana daw yun sa sustansya sa katawan, ma’am Ruwi. Kaya dapat daw una ko daw kainin yun sa umaga.” Pagsasabi ko ng totoo kaya nag mura si ate Ruwi na naman. Napakamot nalang ako sa likod ng ulo ko dahil halatang hindi siya makapaniwala sa sinabi ko.

Ilang sandali pa ay tinawag na kami ng mga lalaki na kumain na daw. Tumayo naman kami at sumunod lang ako sakanila kahit nahihiya ako. 

Hinanap ko si sir Andrei dahil nahihiya ako sa mga kasama ko. Nakita ko naman si sir Andrei na panay ang supot niya sa mga pagkain. Muntik ko ng makalimutan ang plano namin na mag bring home ng pagkain dahil sa hiya ko. 

Lalapitan ko na sana si sir Andrei ng makita ko si ma’am Ruwi na nilapitan si sir Andrei at binatukan sa ulo. Napangiwi nalang ako saka ko dahan-dahan naglakad papunta sa pwesto nila.

Nariniog ko agad na pinapagalitan ni ate Ruwi si sir Andrei dahil sa sinabi ko. Tumingin pa sa ’kin si sir Andrei kaya napayuko ako.

“Tarantado ka! Sinasabi ko sa’yo, Andrei.. Panagutan mo yan si Maricel kundi mananagot ka talaga sa ’kin.” Sabi ni ma’am Ruwi kaya mas lalo akong napayuko. Nahihiya ako kay sir Andrei uy. Nayabag na gyud ni.

“Hindi ko naman sinabing hindi ahh..” depensa naman ni sir Andrei.

“Dapat lang. Kung ano-ano pinaggagawa mo sakanya! Isabit kita ng patuwad talaga kapag nalaman ko na pinaglalaruan mo lang si Maricel.” Saad ni ma’am Ruwi kaya napa angat ako ng tingin. Para kasi siyang ate ko na pinagtatanggol ako. Hindi ko alam ang mararamdaman ko dahil ito ang unang beses na may nagalit para sa kapakanan ko.

Tumingin sa ’kin si ate Ruwi. “Isumbong mo siya sa ’kin, Maricel kapag inaway ka niya ha!” Sabi sa ’kin ni ate Ruwi kaya napatango ako saka ako ngumiti sakanya. Ngumiti naman si ma’am Ruwi sa ’kin saka pinalo ult ang balikat ni sir Andrei ngunit hindi na masyadong malakas saka siya umalis sa harap namin.

Nahihiya akong yumuko sa harap ni sir Andrei dahil hindi ko alam ang sasabihin ko sakanya. Baka kasi nagalit siya dahil nag kwento ako kina ma’am Ruwi ng kiyod-kiyod. Bubukaka nalang ako mamaya pag uwi namin ni sir Andrei para hindi niya ako mapagalitan. 

“S-Sorry po, sir Andrei. Nabatukan ka po ni ma’am Ruwi.” Panghihingi ko ng tawad. Nag angat ako ng mukha ng hindi siya magsalita. Nakatitig lang pala siya sa ’kin habang hawak parin ang supot na may nakalagay na ulam.

“It’s okay. Tama naman si Ruwi. Pinagsasabihan lang naman niya ako na wag kang lolokohin.” Sagot niya saka itinaas ang supot na hawak niya. “Ang dami ko ng naisupot na ulam. May gusto ka pa bang idagdag  na iuwi natin? Pinagtawanan na ako ng mga kaibigan ko kanina kaya lubos-lubosin ko na.” Pag iiba niya sa usapan.

Sasagot na sana ako ng biglang may sumulpot na lalaki na may kakaibang kulay ang mga mata. “Ano yan pre.. relationship goals ba yan?” Tanong ng lalaki habang natatawa pa.

Nalukot naman ang mukha ni sir Andrei saka ipinakita ang gitnang daliri niya sa lalaking may kakaibang mata. Natawa lang ang lalaki saka may inabot kay sir Andrei sa plastic.

“Ayos na yang ginagawa ni Andrei, kaysa naman sa isa dyan.. nanghihingi ng pagkain sa karinderya para daw sa alagang aso niya kahit wala naman talagang alaga.” Sabat naman ni poging Lord na napaka sarap yakapin pero wag nalang dahil baka mag selos si sir Andrei. Naalala ko pa naman sinabi niya na wag daw ako lalapit sa ibang lalaki.

“Hoy! Naririnig ko kayo ha!” Sabat ng lalaki na talagang lumapit pa pwesto namin. Gwapo din ang lalaki kaya ako’y nahihirapan na sa kalisod kung sino pinaka gwapo sakanilang lahat. Pero para sa ’kin, si sir Andrei parin ang pinaka gwapo at malakas po kumain ng bilat. Kaya kay sir Andrei ako.

Chapter 16

NAKAUWI KAMI ng bahay na umiikot-ikot ang paningin ko. Naka inom kasi ako nang alak na inabot ni ma’am Ruwi sa ’kin kanina. Naglaro din kami ng truth or dare. Hindi ko alam kung ano yung dare eh kaya puro truth ang pinipili ko. Kaya ayon, panay tawa sila sa mga kwento ko.

Hindi naman ako nagsisinungaling at panay ang sagot ko kaya tawang-tawa sila sa ’kin. Pagkatapos namin maglaro ay totoong inuman na talaga kaya nahilo na talaga ako. Para akong nakakita ng butuin dahil umiikot talaga paningin ko.

Nasa sala kami ni sir Andrei at kanina ko pa siya naririnig na pinapagalitan ako. Hindi ko naman alam na malalasing ako eh, ang sarap din kasi ng lasa nang alak kaya panay ang tungga ko. Nahihiya nga lang ako sa mga ka inuman ko at baka kung anong sabihin sa ‘kin na panay ako tungga.

“Hindi ka naman marunong uminom pero ang lakas ng loob mo para makipag inuman.” Dinig kong sabi niya kaya napanguso ako.

“Lami man yung alak sir gud. Masarap man yung lasa niya, hindi ko man alam na nakakalasing yun,” sagot ko habang nakapikit ang mga mata ko habang nakaupo sa mahabang upuan.

“Kahit na. Dapat nakinig ka sa ’kin na pinagbawalan kita kanina.” Saad niya kaya napatango ako saka ko iminulat ang mga mata ko. Ngunit napa daing ako dahil nahihilo na talaga ako, umiikot ang paningin ko kaya napapikit ako ulit. Ganito pala ang epekto ng alak.

“Sir bilat.. pano po ba matanggal ang hilong nararamdaman ko? Hindi pala maganda sa katawan ang alak, sir.” Saad ko habang pilit na dinidilat ang mga mata ko.

“May alam ako kung pano. Gusto mo ba tanggalin ko ang pagkalasing mo?” Tanong niya kaya tumango ako dahil hindi ko na talaga kaya. Para din akong nasusuka pero naalala ko man na masarap ang mga kinain ko kaya wag nalang baka masayang pa.

“Sige nga po, sir bilat.. Tanggalin mo nga yung pagka lasing ko.” Saad ko saka ko iminulat ang mga mata ko. 

Nakita ko siyang ngumisi sa harap ko kaya kinilabutan ako. Mukha palang kasi niya halatang may masama na siyang gagawin sa ’kin. 

“First step para mawala ang pagkalasing ay hubarin ang panty.” Saad niya saka umuklo sa harap ko at hinawakan ang laylayan ng bestida ko. 

“Ganun po ba yun, sir bilat? Kailangan pala talaga alisin ang panty?” Tanong ko sakanya.

“Oo, ganun yun. Para mahanginan ka at malamigan si bilat.” Sagot niya kaya napatango-tango ako.

Ipinasok niya ang kamay sa bestida ko saka niya tinungo ang garter ng panty ko. Mabuti nalang hindi lustred na panty ang naisuot ko at naka cycling naman ako. 

Ibinaba yun ni sir Andrei at parang nakahinga ako ng maluwag dahil nahanginan na ang bilat ko. Medyo masikip kasi ang cycling na isinuot ko kaya ipit ang tiyan ko dahil ang dami kong kinain kanina at pati alak kaya nag halo-halo na sa tiyan ko.

“Ano na lamigan ka na?” Tanong ni sir Andrei kaya tumango ako.

“Opo, sir. Malamig naman talaga sir pag walang suot na panty. Kaya mas masarap kapag walang panty, presko pa sa pakiramdam.” Sagot ko habang bumungisngis ng tawa kaya nahilo na naman ako.

“Nahihilo ka ulit?” Tanong ni sir Andrei sa ’kin.

“Opo, sir eh. Hindi na po talaga ako iinom ng alak sir uy! Nalilipong na talaga ako.” Sagot ko.

Hindi naman sumagot si sir Andrei sa sinabi ko at naramdaman ko nalang na hinawakan niya ang magkabilaang binti ko. 

“Sumandal ka sa likod ng upuan, inday oten.” Utos sa ’kin ni sir Andrei na agad ko naman ginawa.

Tumayo ng maayos si sir Andrei saka binaklas ang suot niyang sinturon kaya napasunod ang tingin ko sakanya. Kumunot ang noo ko dahil parang alam ko na ang gagawin niya sa ’kin. 

“Sir pud uy nalilipong na nga ako sa kalasingan tapos ganyan na man pala ang gagawin mo sa ’kin.” Naka nguso kong sabi dahil bibirahan na naman niya ako. Hindi na talaga siya nag sawa. Kung nakakapagsalita lang ang bilat ko ay baka kanina pa niya inaway si sir Andrei.

“Para pagpawisan ka nga at mawala ang kalasingan mo.” Seryosong sabi ni sir Andrei.

“Sabi mo yan sir bilat ha! Baka mas lalo lang akong mahilo sa gagawin natin.” Saad ko habang nagdadalawang isip sa gagawin namin.

“Hindi yan, inday oten. Ako bahala sa’yo.” Sabi niya habang binababa ang zipper ng pantalon niya saka inilabas na naman ang malaki niyang footlong. Pwede ko na yata lagyan ng tinapay sa gilid at lagyan ng ketchup at mayonaise.

Hinawakan niya ulit ang mga binti ko at ibinuka yun lalo. Hinihintay ko lang na mag enter the dragon ang footlong ni sir Andrei sa bilat ko. Ikiniskis pa talaga niya ang ulo ng alaga niya sa biyak ko saka niya dahan-dahan na ipinasok yun sa loob ko.

Napasinghap nalang ako ng maisagad yun ni sir Andrei sa loob ko. “Ohhh..” ungol ko habang mabilis na naglalabas masok sa loob ko ang alaga ni sir Andrei. Masarap man talaga ’tong kijod-kijod uy lalo na kapag si sir Andrei ang pumapasok sa loob ko.

Napahawak ako sa gilid ng upuan habang palakas ng palakas ang ungol ko. “Ahh.. sir Andrei.” ungol ko sa pangalan niya habang sinasalubong ang ulos niya sa loob ko. 

“Fuck! Ang sarap mo, Maricel. Nakakagigil ang bilat mo.” Sabi ni sir Andrei habang palakas ng palakas ang ulos niya. Sa tindi ng ulos ni sir Andrei ay parang magigiba na ang buong katawan ko. Kalooy na gyud ni.

“S-Sir.. sige pa po..” utos ko sakanya habang pabiling-biling ang ulo ko at hindi na alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko. 

“Diyos ko! Ahhh..” sigaw ko sa tindi ng sarap na nararamdaman ko. 

“Ohh..” ungol ni sir Andrei habang magkatitigan kaming dalawa.

Naramdaman ko nalang na may namumuo sa puson ko katulad nalang kapag nag ki-kijod kami ni sir Andrei. Alam ko ng malapit na akong labasan.

“Sir Andrei.. Malapit na po ako. Bilisan mo pa po.” Utos ko sakanya at pilit na inaabot ang sukdulan.

“Sabay tayo, inday oten.” Sabi ni sir Andrei saka hinawakan ang isang dibdib ko at minasahe.

“Ayan na ako sir Andrei.. Ohhhh..” ungol ko sabay napaliyad at tumirik ang mga mata ko. Ilang sandali lang ay naramdaman ko ang panginginig ni sir Andrei at ang sumunod no’n ay ang mainit niyang katas na pumuno sa loob ko. 

Lupaypay ang mga braso ko habang naliligo sa pawis. Tumingin ako kay sir Andrei na pawis na pawis din habang hinahabol ang paghinga niya. 

Hindi parin niya hinuhugot ang pagkalalaki niya sa loob ko kaya alam kong hindi pa siya tapos. Sinapo ko ang noo ko dahil pawis na pawis na talaga ako. 

“O diba, pinagpawisan ka. Ano, nawala na ba ang kalasingan mo?” Tanong niya sa ’kin saka hinawakan na naman ang isang dibdib ko at minasahe na naman. 

“Nawala nga sir yung kalasingan ko, pero namanhid naman ang katawan ko. Hawod man ka mo kijod, sir uy!” Saad ko kaya kumunot ang noo niya.

“Hawod? Ano yun?” Tanong niya na halatang hindi naiintindihan ang sinasabi ko.

“Ibig sabihin po sir.. Ang galing mo sir ba.” Saad ko kaya napangiti siya.

“Gusto mo pa ba ng isang round?” Tanong niya habang may ngiti sa labi. 

“Ayaw ko na sir uy! Malooy ka sa akong giti.” Sabi ko habang naiiling pa. Alam ko naman na hindi niya naiintindihan yun at wala akong planong sabihin kung ano yun dahil pinagod niya ako. Sabi ko tanggalin niya ang pagkalasing ko, pinasok naman niya ang bilat ko. Akala naman niya hindi mahapdi yun.

Ipinikit ko nalang ang mga mata ko dahil inaantok na talaga ako at hindi ko na talaga kaya pang pigilan.

PINAGMASDAN KO si Maricel na mahinang naghihilik habang naka awang ang mga labi niya na kaya napangiti ako. Ang cute talaga ng labi niya, kaya nauulol ako sa probinsyanang ’to eh. Lahat ng pinangako ko sa sarili ko ay naglaho na parang bula simula ng makilala ko ang babaeng ’to. Kung ano-ano na din ang ginagawa ko kahit hindi ko naman usually na ginagawa. 

Buong buhay ko ay seryoso akong tao. Sinong mag aakala na nakaya kong magbalot ng pagkain para mag bring home.

Hinaplos ko ang buhok ni Maricel at pinagmasdan muli ang maamo niyang mukha. Ilang sandali lang ay naisipan ko ng hugutin ang pagkalalaki ko sa loob niya dahil tinulugan na  niya ako. Gusto ko pa sanang umisa ngunit hindi ko na maririnig ang ungol niya dahil tulog na tulog na siya kaya ipagbubukas ko nalang ulit. Patay sa ’kin ang bilat niya.

Ipinasok ko muli sa loob ng boxer short ko ang alaga ko. Napangiti pa ako habang pinapanood ko ang bukana ni Maricel na umagos ang pinaghalong katas namin dalawa. Bubuntisin ko talaga ang babaeng ‘to para maging akin na.

Inayos ko ang bestida ni Maricel saka ko siya binuhat na parang bagong kasal. Sobrang himbing ng tulog niya kaya ingat na ingat ako na hindi siya magising. 

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa hagdan at ingat na ingat ang bawat hakbang at baka magkamali ako sa paghakbang. Mahirap na, baka matumba ako at tumama ang inday oten ko at magka bukol.

Nakarating ako sa kwarto ko. Gamit ang isang kamay ko ay pinihit ko ang siradura ng pinto saka ko ’to binuksan. Pumasok ako sa kwarto at dumeritso sa kama para ihiga si Maricel.

Inilapag ko siya ng dahan-dahan sa kama saka ko inayos ang buhok niya dahil natatakpan ang mukha niya. Iniwan ko muna si Maricel at kumuha muna ako ng malinis na towel para punasan siya. 

Pumasok ako sa banyo para basain ang towel na kinuha ko saka ako lumabas ng banyo at lumapit sa kama.

Pinunasan ko ang katawan niya muna saka ko sinunod ang pagkababae niya na may katas pa namin dalawa. Nang matapos ako sa paglinis sakanya ay nakapag desisyon ako na palitan siya ng damit pero hindi ko siya susuotan ng panty para madali kong pasukin ang bilat niya mamayang madaling araw.

Binihisan ko si Maricel at hindi ko alam kung anong pagpipigil ang ginawa ko para hindi siya angkinin. Nababaliw na talaga ako sa babaeng ’to. Nang matikman ko ang kijod-kijod na yan ay hindi ko na magawang tumigil kaya araw-araw ko din siyang inaangkin. Ang sarap pala ng kijod.

A/N: Andrei niyo mukha ng b*lat 🫢🤣

Chapter 17

NANDITO KAMI ni sir Andrei sa mall dahil bibilhan na daw niya ako ng gamit sa school. Nakabili naman kami kahapon pero hindi man kompleto ba kaya bumalik ulit kami ngayon sa mall. 

Excited na akong mamili ng mga notebook ko. Habang nasa sasakyan kami kanina ni sir Andrei ay iniisip ko na kung anong print na gusto ko sa notebook. Gusto ko sana yung Krystala na super hero dati ba. Meron kasi dati ang classmate ko, inggit na inggit ako no’n kasi sakin yung lumang notebook lang na may sobra pa tapos pinagtatali ko lang. Tapos natigil lang din pala ako sa pag-aaral kaya wala din. 

’’Anong iniisip mo?“ Biglang tanong sa ’kin ni si sir Andrei habang naglalakad kami sa mall. 

“Ay kasi ano sir ba.. iniisip ko kung may notebook pa na Krystala. Gusto ko sana yun sir..“ pagsasabi ko ng totoo. Hindi talaga ako marunong magsinungaling.

“Krystala? Ano yun?” Tanong niya habang naka kunot ng noo.

“Yung superhero sir ba.. yung outfit niya ay kulay blue, sir. Basta yung lumilipad-lipad, sir.” Sagot ko kaya tatango-tango siya.

Hila-hila lang ako ni sir Andrei at kanina pa niya ako pinagsasabihan na humawak daw akong mabuti sa kamay niya baka daw mawala ako. Hindi man ako mawawala yata dito dahil kunti lang naman ang tao sa mall uy tapos may inilagay din kasi siya sa ’kin kaya hindi talaga ako mawawala. Pataka lang talaga ’to si sir Andrei. 

Nakarating kami sa isang malaking tindahan na sabi ni sir Andrei sa ’kin kahapon ay tindahan daw ng school supplies. Hindi kasi kami bumili pa ng notebook dahil nagmamadali kami kahapon. 

Pumasok kami ni sir Andrei at agad namin tinungo ang mga notebook. Tuwang-tuwa talaga ako dahil ang daming pagpipilian. Naguguluhan na tuloy ako kung anong pipiliin ko. Maganda din kasi yung ibang design kaya hindi ko nalang siguro pipiliin si Krystala uy. Ito nalang bulak-bulak, maganda pa tignan.

Habang pumipili ako ay si sir Andrei naman ay parang may hinahanap din yata. Hinayaan ko nalang at baka gusto din niya magkaroon ng notebook.

Ilang sandali lang ay lumapit sa ’kin si sir Andrei at kinalabit ako. Kalabit-kalabit mani si sir uy, akala ko hihingi na naman ang kijod. Santimaan.

“Ano man yun, sir?” Tanong ko sakanya.

Kunot noo siyang tumingin sa ’kin. “Wala yung krystala na sinasabi mo, inday oten.” Saad niya. Kaya pala siya parang may hinahanap kanina. 

“Hindi na po siguro uso yun sir ngayon ba. Matagal na din po kasi yun.” Saad ko habang nagkakamot sa likod ng ulo ko. “Hayaan nalang po, sir. Maganda naman din ’tong mga bulak-bulak, sir. Kaya ito nalang po siguro.” Saad ko saka ko ipinakita ang pinili kong notebook. 

Hindi naman sumagot si sir Andrei at nag paalam sa ’kin na may gagawin lang daw siya saglit. Sabi niya pumili lang daw ako ng mga gusto ko at punuin ko lang daw ’tong push cart na kinuha niya. Hinayaan ko na si sir Andrei uy. Alam ko naman na babalikan niya ako dito dahil hindi man yun mabuhi kong walang bilat. 

Pinagpatuloy ko nalang ang pagpili ko ng mga gusto ko dahil sabi man ni sir Andrei na punuin ko daw ’tong tulak-tulak. Masunurin pa naman talaga ako.

May school uniform na nga din ako, pinatahian ako ni sir Andrei nong isang araw. Pero hindi ko lang talaga matanggap yung palda ko. Sobrang haba na umabot talaga sa paa ko. Sabi ko pa kay sir Andrei ay hindi man ganun ang mga palda sa mga estudyante. Yung iba nga hanggang tuhod man lang, pero bakit sakanya ay hanggang paa talaga. Pinagpipilitan pa talaga niya na yun daw ang tama. Na boang na gyud ni. 

Nang tanungin ko siya kung bakit ay ang sagot lang niya ay para daw hindi daw makita ang panty ko kapag bumukaka ako. Natawa tuloy ako ng maalala ko ang sagot ko sa sinabi nya na baka masilip daw ang panty ko. Nagalit siya sa sagot ko eh.. tama naman sana. Sabi ko kasi sakanya hubarin ko ang panty ko para hindi masilip pag bumukaka ako. Mas lalo lang tuloy siya nagalit dahil kanya lang daw ang bilat ko. Boang din yun si sir Andrei eh, nang aangkin ng bilat eh hindi man siya babae.

Malapit ko ng mapuno ang push cart na tinutulak ko ng bumalik si sir Andrei. May dala siyang dalawang bag. Lumapit siya sa ’kin at inabot ang hawak niya. 

“Ano man ’to, sir Andrei?” Kunot noo kong tanong. 

“Tignan mo ang laman,” utos niya kaya sumilip din naman ako sa loob ng bag. Napansin ko na puro notebook pala ang laman no’n pero hindi ko makita kung anong design.

Kumuha ako ng isa at halos manlaki ang mga mata ko ng makita ko ang design ng notebook. Si Krystala yun pero yung mukha ay ako. Nakangisi pa talaga ako do’n sa picture habang naka lipad. 

“Nagustuhan mo ba?” Tanong sa ’kin ni sir Andrei. 

Tumango ako habang nakangiti. “Pano mo po ’to ginawa, sir Andrei?” Tanong ko pa sakanya habang tinitignan parin ang notebook. Naging superhero naman noah ko uy. 

“Nagpagawa ako. Syempre, mukha mo ang pinalagay ko, ikaw ang tala ng puso ko eh.” Sagot niya sabay kindat sa ’kin. Kinilig tuloy giti ko. Hindi  na tuloy ako nakasagot kay sir Andrei dahil kinilig talaga ako. 

Inisa-isa ko ang mga notebook para makita ko ang mga design at lahat ng yun ay ako lahat. Nakasuot ng superhero costume kaya hindi mapuknit ang ngiti ko sa labi. 

Lumapit ako kay sir Andrei at agad kong dinampian ng halik ang pisngi niya. Mukhang natigilan si sir Andrei dahil sa ginawa ko dahil hindi siya kumilos. Kinilig din yata itlog niya. 

Natapos kaming mamili ni sir Andrei at pumunta kami do’n sa babaeng cashier na hindi ko alam kung hinipan ba ng hangin ang mukha dahil nakangiti palagi kay sir Andrei, pero kapag sa ’kin siya nakatingin ay yung itim ng mata niya ay napupunta sa itaas tapos nakasimangot pa sa ’kin. Sana talaga mahanginan ang mata niya para forever na do’n sa itaas ang itim ng mata niya.

Tahimik ako sa gilid habang pinapanood si sir Andrei na nilalagay ang mga pinamili namin sa harap ng babaeng cashier. Wala man sana akong ginagawa sa babaeng cashier pero minamalditahan niya ako. Hindi ko na nga lang sinabi kay sir Andrei dahil baka ako yung pagalitan niya.

“Are you okay?” Tanong sa ’kin ni sir Andrei ng matapos siya sa paglalagay ng mga pinamili namin. 

Ngumiti ako ng pilit sakanya dahil hindi talaga ako mapakali sa babaeng nasa harap namin. 

Sasagot na sana ako ng marinig kong tumikhim ang babae at kinuha ang atensyon ni sir Andrei. 

“Sir… katulong niyo po?” Tanong ng babae kay sir Andrei. 

Napayuko naman ako dahil sa tono ng pananalita ng babae ay para akong tinatawanan. Kung makatingin din siya sa ’kin ay mula ulo hanggang paa na para bang may mali sa ’kin. Para bang hindi siya makapaniwala na kasama ako ni sir Andrei.

“Why?” Tanong ni sir Andrei sa babaeng cashier.

“Eh kasi sir.. dapat siya ang naglalagay ng mga pinamili mo at hindi po ikaw. Katulong lang naman yata siya. Maarte po ba siyang katulong, sir? Baka pwede ko po siyang palitan. Masipag po ako, lalo na kapag gabi.” Saad ng babae kaya nag angat ako ng tingin at nakita siya na kinindatan si sir Andrei.

Mahina namang tumawa si sir Andrei at lumingon sa ’kin. Nakatitig lang siya sa mukha ko na hindi ko alam kung bakit.  “Sorry, hindi kita type. Wala ka sa kalingkingan ng inday bilat ko.” Sagot ni sir Andrei saka siya tumingin sa babae. “Kaya bilisan mo ang trabaho mo bago ko pa tawagin ang manager niyo at ipatanggal ka sa trabaho mo. Masipag ka naman yata maghanap ng bagong  trabaho.” Dagdag na sabi ni sir Andrei kaya hindi ko mapigilang hindi mapangiti. 

Pinagtanggol ako ni sir Andrei sa babaeng cashier ay masaya na ako. Dalawang tao pa lang talaga ang pakiramdam ko na nagtanggol sa ’kin. Yun ay si ate Ruwi at si sir Andrei kaya masaya ako. Ngayon ko lang naranasan na may nagtanggol sa ’kin, hindi katulad dati sa probinsya na pinagtutulungan pa talaga ako. 

Napansin kong nataranta ang babaeng cashier at halos hindi na maipinta ang mukha niya sa takot niya siguro na tawagin ni sir Andrei ang manager. 

Nang matapos magbayad si sir Andrei ay binuhat niya lahat ng mga pinamili namin gamit ang kaliwa niyang kamay. Ang isa naman niyang kamay ay pinagsiklop ang kamay namin dalawa na para bang mawawala ako. Eh hindi naman ako mawawala lalo na’t nilagyan niya ng balloon ang kanan kong palapulsuhan para madali daw niya akong mahanap kapag nawala daw ako sa paningin niya.

Hindi muna kami umuwi agad dahil dinala ako ni sir Andrei sa isang kainan na halatang nangangain ng tanga dahil hindi ako marunong gumamit nang stick na hindi ko alam kung anong tawag. Sabi ni sir Andrei sa ’kin ay chopsticks daw ang tawag. Pinahirapan talaga ako sa kalisod uy na hindi man ako marunong gumamit nito. Sa inis ko, kinamay ko nalang yung noodles na kinakain ko kahit mainit. Huli ko na ng malaman ko na may kutsara pala sa harap ko uy. 

Pero wala na, napaso na ako. Pinagalitan pa ako ni sir Andrei dahil maging siya ay nagulat sa ginawa ko. Hindi man niya sinabi agad gud. Lubog pa sa lubog ni si sir Andrei uy. 

A/N: Good evening po!❤️✨

Chapter 18

NALILIGO AKO ngayon at nagmamadali ang kilos habang nagsasabon ng katawan. Na boang kasi yung alarm clock hindi man tumingog uy na late tuloy ako ng gising. First day of school ko pa naman ngayon tapos na tagalan ako ng gising. Na yawa na gyud ni.

Kinuha ko ang t’walya na hinanda ko at itinapis sa aking katawan. Muntik pa akong madulas aning bisyuha sa kakamadali ko buti nalang nakakapit ako sa gilid kaya hindi natuloy ang pagkadulas ko. 

Lumabas agad ako ng banyo at naabutan ko si sir Andrei na nakaupo sa kama habang nasa tabi niya ang uniform na pinatahi niya sa ’kin. Hindi talaga ako natutuwa sa uniform ko uy. Sino ba kasi matutuwa eh ang haba-haba ng palda ko. Halos matakpan ang paa ko man uy. 

Nakanguso akong nakatingin kay sir Andrei habang may hawak siyang panty. Bago pa naman ang panty ko lahat, binilhan na naman kasi ako ni sir Andrei tapos iba-iba pa kulay. May rainbow pa nga akong panty eh tapos may nakalagay sa gitna na Andrei’s property. Hinayaan ko nalang si sir Andrei sa trip niya sa buhay basta ang mahalaga ay may panty akong maisuot. Okay na yun.

“Halika dito, inday ot*n. Ako magbibihis sa’yo.” Tawag niya sa ’kin. Ginawa na talaga niya akong bata ba.

“Ako na sir uy! Marunong man ako magbihis, sir.” Pagtanggi ko sa gusto niya. Marunong naman talaga ako uy.

“Ako na. Baka kasi hindi ka mag suot ng panty. Mahirap na, baka masilipan ka pa ng mga classmate mong lalaki.” Seryoso niyang sabi kaya napabuga ako ng hangin. Naglakad nalang ako palapit sakanya para makapag bihis na ako. Nilalamig na ang bilat ko eh. Panuhuton man ta sa kalaki ani.

Agad na inihanda ni sir Andrei ang panty kaya inangat ko ang isa kong paa saka ipinasok sa isang butas ng panty. Nakasimangot pa talaga ako habang isinuot ang isa ko pang paa saka itinaas ni sir Andrei. Inayos pa talaga niya ang pagkakasuot no’n saka niya kinuha ang palda na kagabi ko pa pinoproblema. 

Isinuot ko nalang din yun kahit labag sa loob ko. Yung iba kasi nakita ko hindi naman ganito ka haba ang palda nila. Kaya naiinis ako kay sir Andrei. Pinasadya talaga niya na ganito.

Siya na din ang nagsuot sa ’kin sa pang itaas kong uniform. Hirit pa talaga ’to si sir Andrei kasi humawak pa sa isa kong dibdib at pinisil yun. 

“Ano nga yung mga bilin ko sa’yo? Baka makalimutan mo, inday ot*n.” Sabi niya habang kinukuha ang suklay at pinaupo ako sa kama at sinuklayan ang buhok ko. 

“Bawal ako makipag usap sa mga classmate kong lalaki. Bawal din akong lumapit. Bawal akong bumukaka at kapag may humingi ng cellphone number ko ay sa’yo ang ibibigay kong number para mamura mo.” Sagot ko. Binigyan kasi niya ako ng cellphone tapos ang number lang na naka save do’n ay ang kay sir Andrei. Bawal daw akong mag save do’n ng kahit sino.

“May nakalimutan ka pa, inday ot*n.” Sabi sa ’kin ni sir Andrei kaya napaisip ako kung ano pa ba ang nakalimutan ko. Hanggang sa may pumasok sa isipan ko na alam ko na yun ang tinutukoy ni sir Andrei. “Ahhh.. yung ano pala, sir bilat. Sabihin ko kapag may nag tanong sa ’kin kung may boyfriend na ba ako ay oo ang isasagot ko. Tapos ang pangalan ay sir bilat.” Sagot ko kaya napatango-tango si sir Andrei habang sinusuklayan ang buhok ko. 

“Sir Andrei..” tawag ko sakanya.

“Ano yun?” Tanong naman niya.

“Hindi po ba nakakatawa ang palda ko, sir? Baka naman po unang pasok ko ngayon ay tawanan po ako ng mga classmate ko.” Nakanguso kong sabi.

“Sumbong mo sa ’kin kapag may nang bully sa’yo para sugatan ko ang mukha nila ng kutsilyo.” Saad naman niya kaya mas lalo akong napanguso. 

“Bad man yun sir uy! Pero sir pud uy.. Yung palda ko naman kasi ang haba. Kahit ako natatawa po eh,” sabi ko. Pinisil naman niya ang isa kong pisngi saka niya dinampian ng halik ang tungki ng ilong ko. 

Mabuti nalang at G12 na ako ngayong pasukan. Naipasa ko kasi ang exam na pina-take sa ’kin. Pero kabado ako at baka hindi ako makasabay sa mga classmate ko. Malamang ako din ang matanda sakanila pero hayaan ko na. 

May halong kaba pero excited man pud ako lalo na sa mga bago kong gamit sa school. Natapos akong suklayan ni sir Andrei at kinuha niya ang pabango na binili niya sa ’kin. Binuksan niya yun pero agad kong inagaw yun para ako nalang gumawa. 

Pagkatapos kong gawin yun ay tumayo ako sa harapan ni sir Andrei saka ako naglakad papunta sa salamin. Kahit anong nguso ko ay nakakalungkot talaga ang itsura ng palda ko. Pero hindi man ako mananalo kay sir Andrei uy.

“Wait. May nakalimutan ka pang suotin, inday ot*n.” Sabi ni sir Andrei na agad umalis sa likuran ko at tinungo ang walk in closet. Yung mga gamit ko kasi ay nando’n na din nilagay ni sir Andrei. Magkatabi naman na kami talaga natutulog. Ganun parin kasi, sinubukan kong bumalik sa kwarto ko dati pero pag gising ko nasa kwarto na ako ni sir Andrei man uy. Wala pang saplot kahit isa. Ka kuyaw nalang gyud aning sir Andrei uy. 

Bumalik siya sa ’kin na may dalang itim na cycling. Napangiwi nalang talaga ako dahil ang init na nga ng palda ko tapos pasusuotin pa niya ako ng cycling. Inatay gyud ani uy.

Sinuot ko parin naman para hindi na magalit si sir Andrei sa ’kin. Wala din naman akong magagawa dahil malamang hindi kami lalabas ng kwarto hangga’t hindi ko sinusunod ang gusto niya.

Magkahawak kamay kaming dalawa ni sir Andrei na lumabas ng kwarto. Dala-dala din niya ang backpack ko.

“Kakain ka muna bago kita ihahatid sa school mo.” Sabi niya habang pababa kami ng hagdan. Sasagot na sana ako ng may marinig akong sumipol. Sabay kami ni sir Andrei napa tingin sa sala at nakita namin ang tatlo niyang kaibigan. Sa pagkaka alala ko ay si sir Raizen yung may pilat sa isang mata dahil siya ang may-ari ng school na pinapasukan ko. Si sir Salem din yung isa na kumakain ng tinapay habang ang isa nilang kasama ay si sir Sweetheart na nagdeliver ng cake dito sa bahay ni sir Andrei. 

“Ano na naman ang ginagawa n’yong tatlo dito?” Galit na tanong ni sir Andrei sa mga kaibigan niya.

“May nakalimutan ko pre. Pang apat ako.” Biglang may sumulpot na isang lalaki na ang gwapo din. Lahat yata ng kaibigan ni sir Andrei kay mga gwapo kaayo. Pero nakita ko na ang lalaki do’n sa bahay ni ma’am Ruwi pero hindi ko lang maalala ang pangalan niya.

“Sinong may sabi sa’yo na magtimpla ka ng kape, Caleb?” Galit na galit na tanong ni sir Andrei. Wala na gyud, g sapot na gyud ni.

“Si Salem. Sabi niya pag timpla ko daw siya,” sagot ng lalaki na may pangalan na Caleb. Umupo pa talaga siya sa tabi ni sir Salem na nakangisi samin.

Nakababa kami ng hagdan pero si sir Andrei ay masama paring nakatingin sa mga kaibigan niya. 

“Wala talaga kayong pasabi na pupunta sa bahay ko!” Galit na naman niyang sabi. Ipahawak ko kaya ang bilat ko kay sir Andrei para kumalma siya. Ang aga pa eh.. highblood na agad siya sa mga kaibigan niya.

“Bukas ang gate mo pare.” Sagot naman ni sir Sweetheart.

“Oh ngayon?” Masungit na tanong ni sir Andrei.

“Wala. Tinatawag lang kami ng bahay mo. At isa pa, bakit ka ba nagagalit? Eh hindi naman ikaw ang pinuntahan namin dito.” Sagot naman ni sir Sweetheart.

“Oo nga. Nandito kaya kami para icheer si Maricel. Goodluck sa first day of school mo. Ang daming mga gwapong lalaki sa school na medyo sakto sa edad mo. Kaya kung ako sa’yo palitan mo na yang kaibigan namin. Malapit na matigok yan dahil matanda na.” Natatawang sabi ni sir Salem. Mabilis na binitawan ni sir Andrei ang kamay ko at lumapit kay sir Salem saka sinakal sa leeg. Nagtawanan naman ang iba nilang kaibigan pero ako ay nag aalala dahil nahihirapan huminga si sir Salem. Baliw na talaga ’to si sir Andrei.

“Bakit ang haba ng palda mo?” Biglang tanong ni sir Raizen kaya napatingin ako sa palda ko saka ko ibinalik ang tingin kay sir Raizen.

Sasagot na sana ako ng makita kong binitawan ni sir Andrei si sir Salem saka lumapit sa ‘kin. “Mas maganda ang mahaba ang palda,’’ sagot ni sir habang naka simangot. 

“Anong maganda diyan? Eh ang init. Kawawa naman si inday Maricel.” Saad ni sir Raizen. Buti pa siya, naawa sa ’kin. Pero si sir Andrei talaga hindi na naawa sa ’kin.

“Oo nga po, sir Raizen. Matatapakan ko na po ang dulo ng palda ko,” nakanguso kong sabi na parang nagsusumbong.

“Grabe naman yan, pre. Mas malala ka pa samin eh. Kami dati hindi naman ganyan sa mga asawa namin.” Biglang sabat ni sir Caleb.

“Except sa ’kin.. Kinalmot na naman ako ng malditang pusa eh. Pero oo nga naman, bakit naman ganyan ang palda ni Maricel. Baka naman pagtawanan ang bebe girl mo sa school.” Saad ni sir Sweetheart.

“Subukan lang nila. Talagang paduduguin ko ang labi nila kapag may nang bully kay Maricel.” Sagot ni sir Andrei na halatang galit.

’‘O bago pa namin makalimutan,“  saad ni sir Salem na nakabawi na sa pananakal ni sir Andrei. “Pinapabigay ni Lucifier. Pinagluto ka niya ng masarap na pagkain para sa first day of school mo.’’ Sabi sa ‘kin ni sir Salem saka inabot sa ’kin ang isang baonan na may lamang pagkain. Ang laki ng ngiti ko habang tinatanggap yun at nagpasalamat kay sir Salem, pero si sir Andrei ay minumura si sir Salem. Ang bad talaga ng sir bilat na ’to.

“Ako naman.. Ito. Pera.‘’ Sabi ni sir Caleb na inabutan ako ng 3k. Natuwa tuloy ako lalo pero hindi ko din naman ’to magagamit dahil may baon naman na akong pagkain. Ihahatid din naman ako ni sir Andrei sa school kaya hindi ko na kailangan pa mamasahe.

Hinila ako ni sir Andrei papunta sa kusina at hindi na pinansin ang mga kaibigan niya na kanina pa siya inaasar. Agad akong pinaupo ni sir Andrei sa upuan para daw kumain muna ako. Nagulat naman ako na pumasok din sa kusina ang mga kaibigan niya kaya naging maingay na naman dahil inaasar na naman nila si sir Andrei.

Natatawa nalang ako sa itsura ni sir bilat na halatang hindi natutuwa sa mga kaibigan niya. Ako naman ay panay ang subo ng pagkain at baka malate na talaga ako. Ang ingay tuloy ng bahay ni sir Andrei sa lakas ng tawa ng mga kaibigan niya. Takot daw mapalitan si sir Andrei kaya todo bantay daw sa ’kin at napaka strikto daw sa suot kong damit. 

Namumula tuloy ang mukha ni sir bilat na halatang naiinis na sa mga kaibigan niya. Kulang nalang ay batuhin niya ng kutsara ang mga kaibigan niya. 

A/N: Magandang hapon po!❤️✨

Chapter 19

KINAKABAHAN ako habang naglalakad papasok ng gate. Nandito na kasi ako sa school at halos kalibangon ko sa kakuyaw uy! Hindi ko maiwasan talaga na kabahan dahil baka pagtawanan ako ng mga classmate ko. Alam ko naman na nakakatawa ako lalo na kapag nagsalita pero sana walang tumawa sa ’kin dahil baka masaktan ako at malungkot. 

Kasama ko naman si sir Andrei at hindi ko alam kung papasok din ba siya sa classroom namin dahil sinamahan talaga niya ako ba. Nahiya pa nga ako sa ibang estudyante dahil napapalingon sila sa gawi namin. Mahiya man sad ta’s ka uwaw ani.

Hinila ko ang kamay na hawak ni sir Andrei kaya napahinto siya sa paghakbang at tumingin sa ’kin. “Bakit mo hinihila ang kamay mo?” Tanong pa talaga niya eh siya nga ’tong dapat tanungin kung bakit siya sumama sa loob ng campus. Para tuloy akong bata na hinahatid ng magulang sa ginagawa niya.

Ngumuso ako sa harapan niya saka inangat ang kamay. “Ayan na ang classroom ko, sir Andrei. Pwede ka na umalis. Sabi mo may trabaho ka ngayon eh,” sabi ko habang punong-puno ng pagtataka dahil yun ang sabi kasi niya habang nasa kotse kami. Iniwan na nga namin ang mga magugulo niyang kaibigan sa bahay dahil sa late na ako.

“Gusto kitang ihatid hanggang sa loob ng classroom mo.” Seryoso niyang sabi sabay hawak ulit sa kamay ko. Wala na akong nagawa ng hilain niya ako papunta sa classroom. 

Naririnig ko ang mga boses ng mga estudyante na nasa loob ng classroom at lahat sila ay napatigil ng makita nila kami. Lumingon pa silang lahat at titig na titig samin ni sir Andrei.

Agad akong napahawak sa braso ni sir Andrei dahil bigla akong kinabahan. Nahadlok na tuloy ako pumasok kasi tumingin man sila lahat samin uy. 

“Sir Andrei.. nahadlok man ako uy!” Saad ko sa natatakot na boses. Mas lalo pang humigpit ang pagkakahawak ko sa braso ni sir Andrei.

“Wag kang matako, inday ot*n. Kapag inaway ka nila, isumbong mo sa ’kin para batukan ko sila.” Sabi niya habang natatawa dahil siguro sa itsura ko. Nagawa pa talaga niya akong tawanan eh nahahadlok na kaya ako. 

Hinila ako ulit ni sir Andrei papasok ng room at agad na tinungo ang upuan na bakante. Hindi yun sa likod na mas gusto ko sana do’n para hindi ako matawag ni teacher agad kapag may ipapasagot sa ’kin ba. Syempre gamitan ko ng style na ninja-ninja para hindi ako matawag ni teacher.

Pero si sir Andrei naman ay pinaupo ako sa harap man uy. Matatawag man ako nito dahil sa harapan man ako naka pwesto. Talagang si sir Andrei pa talaga nagpa upo sa ’kin at inayos pa talaga ang palda ko na mahaba. 

Kumunot pa ang noo ko dahil panay ang silip niya sa ibaba na para bang may hinahanap siya. “Ano man hinahanap mo, sir Andrei?” Takang tanong ko.

Nag angat naman siya ng tingin sa ’kin habang naka kunot ang noo. “Tinitignan ko lang kung masisilipan ka ba kapag nakaupo ka.” Sabi niya sa seryosong boses. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o hindi dahil paano naman ako masisilipan eh nasa harapan naman ako nakaupo. At isa pa ang haba ng palda ko na sumayad na sa lupa kanina habang naglalakad ako. Muntik ko pang matapakan mabuti nalang at hindi ako nadapa at nakahawak ako sa braso ni sir Andrei. 

“Hindi man ako masilipan sir uy! Pataka ka lang talaga. Ang haba na nga ng palda ko.” Nakanguso kong sabi kaya tumango si sir Andrei at umayos na siya. Nakatingala pa ako sakanya dahil ang tangkad naman kasi niya tapos nakaupo pa ako. Ang sakit tuloy sa leeg habang nakatingala ako para makita lang ang mukha niya.

“Labas ka na, sir Andrei. Punta ka na sa work mo.” Sabi ko pa sakanya kaya tumango naman siya. 

“Wag kang lalabas ng gate kapag wala pa ako, inday bilat. Susunduin kita mamaya, okay?” Sabi niya. Ginawa na naman niya akong bata. Narinig ko tuloy ang tilian at bulungan ng mga classmate ko sa likuran. 

Napakagat ako sa ibabang labi ko habang tumatango-tango. “Sige po, sir Andrei. Ba-bye po!” Saad ko habang kinakaway ang kamay ko. Ngumiti sa ’kin si sir Andrei at ginulo ang buhok ko. Napanguso ako dahil ginulo niya ang buhok ko eh inayos ko pa naman yun gamit ang baby oil. Bad talaga ’to si sir Andrei. 

Tuluyan siyang lumabas ng classroom at tumayo muna sa harap ng pintuan. Para bang pinagmamasdan niya ako. Nginitian ko siya habang kinakaway ang isa kong kamay sakanya. 

Ngumiti lang siya sa ’kin saka tuluyang naglakad. Nakatingin lang ako sa papalayong likod ni sir Andrei hanggang sa hindi ko na siya matanaw. Bigla tuloy akong na lungkot at para bang mamimiss ko siya agad. Nasanay naman kasi ako na siya ang kasama ko at siya ang nakikita ko sa bahay kahit pa nga ang sakit na ng singit ko dahil sakanya. 

Bigla na naman umingay ang mga classmate ko lalo na ang mga boys. Hindi na ako nakisali dahil hindi ko pa naman sila kilala. Bagong salta lang ako at nangangapa pa. Nakakakaba pag unang pasok talaga tapos wala pa akong kilala. Hindi katulad sa iba kong mga classmate na magkakilala na yata sila. 

Pero alam ko sa susunod ay magkakaroon din ako ng kaibigan. Mabait naman ako eh kaya sana mabait din ang maging kaibigan ko. 

Natahimik lang ang mga classmate ko ng dumating na ang teacher namin. Binati namin siya habang nakatayo. Pinaupo naman kami ni teacher kaya umupo kami sabay-sabay. Kinakabahan talaga ako lalo na ng sabihin ni teacher na introduce your self daw. Na boang na gyud ni hindi ako naka handa ng pang malakasan kong intro uy!

Tumayo ang nasa right side na babae at pumunta sa tabi ng table ni teacher. Nakikinig lang ako sakanya habang sinasabi niya ang kanyang pangalan. Kristine Montejas ang pangalan niya at parang mahiyain siya na babae. Gusto ko tuloy siya maging friend dahil ang amo ng mukha niya at halatang tahimik na babae. 

Habang nakikinig ako sa mga classmate ko ay nag iisip naman ako kung ano an sasabihin ko. Meron naman akong naisip pero sana hindi ko makalimutan kapag ako na ang nasa harapan. 

Mas lalo akong kinabahan ng dahil ako na ang susunod. Maka ihi man yata ako sa panty nito uy sa kakulba. 

Kahit kinakabahan ako ay tumayo parin ako at pumunta sa tabi ng table  ni teacher. Humarap ako sa mga classmate ko habang ang dalawa kong kamay ay magkahawak. Nanlalamig kasi ako pero kaya ko man ’to uy. Bahala na talaga ’to lagi.

Ngumiti ako sa mga classmate ko na nakatingin lang sa ’kin. “Hello po sa inyong lahat lalo na po sa’yo teacher.” Saad ko saka tumingin kay teacher saglit at ibinalik ang tingin sa mga classmate ko. “Ako nga pala si Makati Baleber nakatira sa Maricel City.” Saad ko ngunit nagulat ako ng tumawa ang mga classmate ko. 

“Nabaliktad mo pangalan mo at city mo.” Sabi nbg classmate ko na sa pagkakatanda ko ay si Josie. 

Agad akong napatakip sa mukha ko dahil sa kahihiyan. Kabado kasi talaga ako kaya nakalimutan ko na ang sasabihin ko. Narinig ko pa ang teacher namin na sinabing okay lang daw yun at tawa ng tawa. 

Hindi na talaga ako nagsalita uy at nahihiya akong bumalik sa upuan. Tama man sana ang hinanda ko pero dahil sa kakulba nawala sa isipan ko. Para tuloy akong tuta na nakaupo sa upuan habang pinapakinggan ang mga classmate ko na nagpapakilala. 

Natapos na ang lahat kaya tumayo na si teacher at nagsimula ng magsalita sa harap.  Nakikinig lang ako sakanya at hindi nakikipag tsismisan sa mga katabi ko. Baka mapagalitan ako ni teacher first day pa naman. Wala akong ginawa kundi makinig lang habang nakatingin lang sa harap. 

Natapos ang lesson namin at merienda time na kaya hindi na ako lumabas sa classroom. May hinanda kasi si sir Andrei para sa ’kin dahil gusto daw niya ay wag na ako bumili ng pagkain. Gusto kasi niya ang kainin kong pagkain ay gawa lang niya. 

Sandwich ang hinanda niya sa ’kin na agad ko naman kinain. Yung iba kong mga classmate ay lumabas para siguro bumili ng pagkain nila. Kukunti lang kami ang nasa loob ng classroom na may mga merienda na din na dala. 

Nakita ko pa si Kristine na tahimik lang din na kumakain. Gusto ko talaga siya maging friend dahil pareho kami na tahimik. Wala din yata siyang friend pa dahil ayon sakanya kanina ay bago daw siyang lipat daw  dito sa school. Sana nga maging friend ko siya, pero nahihiya man ako lumapit sakanya uy!

Tumikhim ako matapos kong nguyain ang kinakain kong sandwich. Nakatingin din ako sa gawi ni Kristine. “Hi!” Bati ko sakanya. 

Tumingin naman siya sa ’kin at ngumiti din. “Hello!” Bati din niya sa nahihiyang boses. 

“Pwede ba kitang maging kaibigan? Wala man kasi ako kaibigan dito sa classroom.” Saad ko kaya mas lalo siyang ngumiti sa ’kin.

“Ako din. Sige, friends na tayo.” Pagpayag niya saka siya tumayo sa kinauupuan niya at lumapit sa ‘kin. Inilahad niya ang isa niyang kamay sa harap ko kaya agad ko naman tinanggap. 

“Yehey! May kaibigan na ako.” Sabi ko pa habang nakangiti. Umupo naman siya sa bakanteng upuan na katabi ko dahil wala pa naman ang nakaupo do’n. Lumabas kasi at sa labas nag merienda.

“Dapat magkatabi tayo ng upuan,” sabi pa sa ’kin ni Kristine.

“Oo nga no! Pero may katabi ka na eh,” sagot ko naman sakanya sabay kagat sa sandwich ko.

“Try ko pakiusapan classmate natin. Pwede naman siguro yun dahil nasa harap pa din naman.” Saad pa niya saka kumain din sa pagkain niya. 

Nag uusap lang kami ni Kristine at nalaman ko na galing pala din siya sa probinsya. Kaya daw bago silang salta sa Manila, parang ako lang din. Pero ang pinagkaiba lang namin ay hindi man siya bisaya. Ibang probinsya kasi siya. 

Kasama daw niya mama niya at papa at only child lang daw siya. Mahiyain din daw siya kaya natawa ako dahil mahiyain din naman ako. Natawa din siya ng maalala niya ang sinabi ko kanina sa harap ng mga classmate namin. 

Sinabi ko din sakanya ang buhay ko, ang gaan talaga ng pakiramdam ko sakanya. Pakiramdam ko ay ang sarap niyang kasama. 

Bumalik ang mga classmate namin dahil tapos na ang snack time. Si Kristine naman ang nakipag usap sa classmate namin na isa kung pwede ba siyang lumapit ng upuan. Pumayag naman kaya nag apir kaming dalawa ni Kristine dahil sa tuwa namin dalawa. 

Hindi na ako kinakabahan habang nag leleksyon ang teacher namin sa harap. Hindi katulad kanina  na yung puso ko ay ang lakas-lakas ng kabog at para akong matatae. Baka pagtawanan ako ng mga classmate ko kapag natae ako. 

Ayaw ko pagtawanan kaya aayusin ko talaga na hindi ako makatae. Dahil baka matapos na lang ang school year ay maalala parin nila na natae ako sa panty. 

A/N: Hi!

Chapter 20

NAGHIHINTAY ako kay Maricel sa labas ng gate. Inagahan ko ng pumunta at baka lumabas siya ng gate na wala pa ako. 

Hindi pa naman yun marunong tumawid. 

Habang naghihintay ay hawak-hawak ko ang cellphone habang dina-dial ang phone number niya. 

Nakatatlong ring lang ako at agad na sinagot ang tawag ko sa kabilang linya. 

“Hello, sir Andrei.‘’ Bati ni Maricel sa kabilang linya. Marinig ko lang ang pananalita niya ay napapangiti nalang ako. 

“Nasa’n ka na? Tapos na ba klase mo?‘’ Tanong ko sakanya habang palipat-lipat ng tingin sa relo na nasa palapulsuhan ko at sa mga estudyante na lumalabas ng gate. Baka kasi makita ko si Maricel. 

’’Naunsa mani si sir uy! Naglakad-lakad pa ako ba! Pero malapit naman na ako sa gate sir uy! Huwat lang ay ibig kong sabihin hintay lang.“ Sagot niya sa matigas na boses. 

Pinilit kong pigilan ang tawa ko at baka ano pang maisip niya. Ngunit agad akong nagulat ng may sumulpot sa bintana ng driver seat at kinatok ang bintana. 

Nakita ko ang kaibigan kong si Raizen na halatang inaasar ako ng gago. 

Napabuga ako ng hangin at pinatayan ng tawag si Maricel. Binaba ko ang bintana ng driver seat habang masamang nakatingin sa kaibigan ko. 

“Ngayon ko lang nalaman na kinikilig ka din palang hayop ka!” Saad pa niya ng maibaba ko ang bintana. 

Pinukol ko siya ng masamang tingin at pinakita lang sakanya ang gitnang daliri ko. “Bakit? Hindi ka din ba kinikilig sa asawa mo?” Tanong ko naman.

“Araw-araw akong kinikilig, buddy. Hanggang itlog ko ang kilig.” Sagot niya habang seryosong nakatingin sa ’kin. 

“Lumayo ka nga!‘’ Inis kong sabi habang pinaalis ko siya. 

“Gago! Bawal mag park dito. Suntukin ko bunbunan mo eh,” galit niyang sabi kaya masama ko siyang tinignan. 

“Ngayon lang naman. Hinihintay ko lang si i—”

“Inday bilat?” Tanong niya kaya mas lalo akong nainis. Ako lang dapat ang tumawag na inday bilat kay Maricel. 

“Gusto mong bugbugin kita, Raizen?‘’ Galit kong tanong sakanya.

’‘Tinanong ko lang naman. Wag kang mag-alala, isa lang ang kakainin kong bilat at yun ay sa asawa ko.’’ Sagot niya kaya napa-iling nalang ako. Pati pala siya ay alam na ang word na bilat. 

’‘Hindi ko alam na taga sundo ka na pala ngayon? Kaya naman pala hindi ka sumama sa inuman kanina.’’ Saad pa ni Raizen habang bored na nakatingin sa ’kin. 

“Inagahan ko talaga dito at hindi basta-bastang babae ang susunduin ko.” Sagot ko naman. 

“Tama yan. Welcome to the club, buddy. Asahan mo ng pati panty ng babae ay ikaw ang maglalaba. Kaya nga si Wynter hindi ko na pinapasuot ng panty dahil huhubarin ko din naman. Aksaya lang sa sabon.” Sabi pa niya kaya mahina akong natawa. Gago talaga siya. Pareho lang talga sila ni Salem na magaling maglaba may pa tunog-tunog pa habang nagkukusot.

“Punta ka mamaya sa bahay ni Theo. Mag inuman lang tayo saglit,” aya niya sa ’kin kaya tumango ako. 

“Sige. Wala naman akong gagawin. Ihahatid ko lang si Maricel sa bahay saka ako pupunta do’n.” Pagpayag ko. Tumango naman siya sabay may tinuro sa ’kin. 

“Ayan na ang inday bilat mo.” Sabi ni Raizen na natatawa pa. Napa iling nalang ako at nakipag fist bump sakanya. 

Umalis si Raizen dahil may gagawin lang daw siya saglit. Pinanood ko naman si Maricel na naglalakad papunta sa kotse ko habang may ngiti sa labi. 

Hindi ko maiwasang mapangiti sakanya, nakakadala kasi ang ngiti niya at nakakawala ng pagod. 

Binuksan niya ang pintuan ng passenger seat kaya umayos ako ng upo.

“Hi, sir Andrei.” Bati niya sa ’kin saka pumasok sa loob ng sasakyan. 

“Kamusta araw mo?” Tanong ko sakanya. 

“Masaya sir uy! May dalawa na akong kaibigan ba. Si Kristine at si Bianca, sir.” Sabi niya na halatang masaya dahil may bago na siyang kaibigan. 

“That’s good. I’m happy for you. Mag-aral ka ng mabuti at wag na wag kang makikipag usap sa ibang lalaki.” Saad ko sabay haplos sa buhok niya. 

“Oo naman, sir uy! Pero sir.. na zero ako quiz sir ba.. pero wag kang mag-alala, sir.. hindi man lang ako nag-iisa, sir. Kay dalawa man kami na zero sir uy! Kopya-kopya kasi siya sa answer ko sabi ko hindi ko alam ang sagot. Akala niya nag joke-joke ako kaya dalawa kami zero, sir.” Pagkwe-kwento niya kaya napabuga ako ng hangin at pinipigilan na matawa.

Binuhay ko nalang ang makina ng sasakyan at agad na pina-usad habang nakikinig kay Maricel na daldal ng daldal. 

“Ayos lang yun. Bawi ka nalang sa next quiz.” Sabi ko habang naka tuon ang mata sa daan. 

“Oo nga po, sir. Babawi talaga ako sir uy! Pambihira man yung mga classmate ko sir matatalino man sila. Hindi katulad ko na ginamos og utok sir..” saad niya habang natatawa. “Pero magsusumikap talaga ako sir mag-aral.” Dagdag niyang sabi kaya tumango-tango ako. 

Dumaan na muna ako sa drive thru para bilhan siya ng pagkain. Bumili na din ako ng pang dinner niya at baka hindi niya ako makasabay kumain mamaya. 

Nang maka order ako ay agad kong pinausad ang sasakyan at tinungo ang subdivision kung saan ako nakatira. 

Ilang sandali lang ay narating namin ang subdivision. Pinagbuksan pa ako ng mga bantay sa gate kaya pinausad ko agad ang sasakyan at tinungo ang bahay ko. 

Nang makarating kami sa tapat ng bahay ko ay igilid ko lang ang kotse sa gilid ng kalsada. Hindi ko na muna ipapasok sa loob ng gate. 

Pinatay ko ang makina ng sasakyan saka ako bumaba ng kotse. Si Maricel naman ay busy sa pagbabasa ng notebook niya kaya ako na ang nagdala ng mga inorder kong pagkain.

Pumasok kami sa bahay at agad akong dumeritso sa kusina. Ipinatong ko lang sa mesa ang mga pagkain saka ko binalikan si Maricel na nasa sala. 

Naabutan ko siya na nakatitig parin sa notes niya. “May assignment ka ba?” Tanong ko sakanya.

Nag angat naman siya ng tingin sa ’kin. “Wala man sir uy! Nakita ko lang notebook ko sinulatan ng classmate ko yung nakaupo sa likuran ko sir. Siya siguro nagsulat dito kasi nahulog ko ’to kanina.” Nakasimangot niyang sabi.

“Ayos lang yan. Baka napag tripan ka lang niya. Pero kapag grabe na ang ginawa dapat lumaban ka, okay?” Sabi ko kaya tumango siya.

“Opo, sir Andrei. Hindi ko nalang ’to pupunitin at baka masira notebook ko. Iniingatan ko pa naman mga notebook ko at dahil ako yung naka print eh,” sabi niya saka isinara ang notebook at ibinalik sa kanyang bag.

“Magpalit ka muna ng damit mo. Pagkatapos kumain ka na din. Nasa kusina ang pagkain na nabili ko. Mauna ka nalang muna kumain. Pupunta kasi ako sa bahay ng kaibigan ko.” Pagpapaalam ko sakanya. 

“Ahh.. ganun po ba sir.. sige po, sir. Ingat ka po.” Sabi niya habang nakangiti sa ’kin. 

Umuklo ako sa harap niya at pinatakan ng halik ang kanyang noo. ’‘Alis na ako,’’ pagpapaalam ko sakanya. 

Tumango naman siya at ikinaway pa ang kanyang kamay. 

Lumabas na ako ng bahay at isinara ang pinto. Tinungo ko ang gate at lumabas. 

Nilakad ko lang ang bahay ni Theo dahil isang subdivision lang naman kami. Sigurado ako na nando’n na ang mga kaibigan ko ngayon. 

Pagdating ko sa tapat ng bahay ni Theo ay naririnig ko na ang maingay na boses ng mga kaibigan ko. Wala paring pinagbago ang mga gago, maiingay parin kahit may mga asawa at anak na ang iba samin. 

Pumasok nalang din ako sa gate at nakitang nagsisimula na silang mag inuman. Wala si Ruwi lalo na si Levi na hanggang ngayon ay nakaratay parin sa hospital. Gusto na nga tuluyan ni Salem eh. Pero narinig ni Ruwi yun kaya binatukan siya sa ulo. 

Lumapit ako sa mga kaibigan ko na nag iinuman at nagtatawanan. 

“Ang tagal mo naman.” Sabi sa ’kin ni Atticus ng umupo ako sa katabi niyang upuan. 

“Nagpaalam pa siguro yan sa inday bilat niya.” Sabat naman ni Lucifier kaya nagtawanan ang mga gago.

“Kasalan na ba yan, pre?” Tanong  sa ’kin ni Eros na buhat-buhat ang kanyang anak habang may dala siyang bote ng dede.

“Bakit mo dala anak mo?” Kunot noo kong tanong.

“Si Stelie kasi.. pinagalitan ako dahil hindi ko pa tapos linisan ang bodega namin. Tapos nagpaalam pa ako na mag iinuman kaya heto.. pinadala niya sa ’kin si Stella.” Saad ni Eros na parang nagsusumbong samin. 

Biglang umiyak si Stella kaya agad na tumayo si Aizen, Theo at Kier na himalang present sa inuman. 

Bigla namang itinaas ni Aizen ang kamay niya habang nakaharap sila kay Eros. “ The wheels on the bus go round and round, round and round, round and round. The wheels on the bus go round and round all through the town. “ Sabay-sabay nilang kanta tatlo. 

Nagtawanan kami dahil hindi lang kanta ang ginagawa nilang tatlo dahil with action pa. Ang lakas din ng boses nila kaya naudlot ang iyak ng anak ni Eros na halatang nagulat sa mga gagong ninong niya. 

“Baa, baa, black sheep, how I wonder what you are.” Kanta ni Aizen na parang tangang ni remix ang kanta ng baa, baa, black sheep at twinkle, twinkle.

Kinuha ko nalang ang beer na nasa mesa at hinayaan na ang mga abnormal kong kaibigan. 

“Panigurado ako iiyak ng iiyak yan si Stella dahil sa mga mukha ng tatlong yan.” Natatawang sabi ni Raizen. 

Natapos ang mga kaibigan ko kaya umiyak na naman si Stella. Mga gago kasi.

Nag inuman lang kami at minsan ay palitan kami na kinakarga si Stella dahil medyo mataba kasi ang anak ni Eros kaya nakakangawit buhatin. 

“Palaro tayo mga gago..” saad ni Theo na halatang bored sa buhay niya. 

“Ayos lang sa ’kin basta wag lang yung madudumihan ako. Ang hirap maglaba eh,” reklamo ni Salem sabay tungga sa hawak niyang beer.

“Contest nalang kayo ni Raizen, bud. Pagalingan ng kusot at palinisan ng nilabhan na damit.” Saad pa ni Elrod. 

“Game ako diyan! Anong premyo?” Tanong ni Salem sabay tayo sa kinauupuan niya. 

“Ang mananalo ay su-supplayan ko ng sabon detergent ng isang linggo.” Sagot naman ni Caiden kaya natawa kaming lahat.

“Ayos na din yun. Tipid na din.” Sagot ni Raizen na game din sa laro.

“Padamihan na din ng malalabhan mga gago.” Dagdag pa na sabi ni Elrod.

Akala ko ay nagbibiro lang ang mga gago ngunit nagulat ako ng maglabas ng dalawang planggana si Theo. Binuksan pa talaga ang gripo na nasa garahe at ang dalawa naman ay agad na hinubad ang mga damit nila. 

Seryoso talaga sila sa laro nila. Natawa ako habang pinapanood si Raizen at Salem na seryosong nagkukusot ng sarili nilang damit. Wala na silang damit pang itaas at parang mga baliw na nagpapagalingan magkusot ng damit may pa sounds-sounds pa. 

“Hoy, Lucifier! Hubarin mo damit mo at lalabahan ko tangina mo pati mukha mo lalabhan ko.” Sabi ni Salem na pilit pinapahubad ang damit ni Lucifier. Maging si Raizen ay pinahubad ng damit si Nuroi na walang nagawa kundi sumunod.

Kaya ang ending ay kaming lahat ay walang damit. Pati suot naming pantalon ay wala na din. Tawang-tawa si Eros na hindi kasali na hinubaran dahil karga-karga ang anak niya. Kahit ayaw namin pumayag ay wala kaming magagawa dahil hinuhubaran talaga kami ng dalawang gago.

“Mga piste kayong dalawa! Paano ako uuwi ngayon sa bahay na naka brief lang?!” Galit na sigaw ni Lucifier. 

“Tanggalin mo na brief mo, buddy. Para manalo ako sa contest namin ni Raizen.” Saad pa ni Salem na naka brief nalang din habang naglalaba. Tumayo pa talaga ang gago at nilapitan si Lucifier na mabilis na tumakbo palayo kay Salem.

Kahit ako ay naka brief nalang din at hindi din alam kung paano uuwi na nakaganito. 

Ayaw kami pahiramin ni Theo ng damit at bahala daw kami sa buhay namin. 

Masasakal ko ’to si Elrod eh, kasalanan niya ’to kung bakit kami naka brief lahat. Baka magulat si inday bilat ko na ganito ang itsura ko pag uwi.

A/N: Magandang hapon po!

Chapter 21

SPG~

MAKAHUROT talaga ng lakas ang pag-aaral kaya masaya ako dahil wala akong pasok ngayon. Sabado kasi ngayon, lain sad kaayo og mo sud ko. Naning ra kaayo. 

Pero may assignment man kami uy! Hirapan twn ako sa kalisod kay hindi ko alam ang sagot. Nakinig man sana ako kay teacher pero nilipad lang sa hangin man uy! 

Hingi sana ako tulong kay sir Andrei pero nagluluto pa sa almusal namin. Ako na talaga ay naglilibog na kung sino saamin ang maid. Ako ba o siya kasi siya man nagluto. Sabi ko pa ako nalang saka ako gagawa ng assignment ko, pati paglilinis ng bahay ay siya ang gumawa. 

N’ong isang araw nagulat ako sakanya umuwi sa bahay na naka brief. Akala ko na holdap siya pati damit niya kinuha, yun pala may laro pala siyang sinalihan kaya pati damit niya nilabhan. Mabuti nga at umuwi pa na naka brief, lain sad kaayo kung uuwi siya na naga bitay iyang oten. Ka bad talaga nito ni sir Andrei uy. Ang sarap pitikin ng itlog niya ba hindi pa naman pantay.

Napakamot ako sa likod ng ulo ko dahil kahit anong gawin ko ay hindi ko talaga magets ba. 

Kinuha ko nalang ang notebook ko na isa at halos kumunot ang noo dahil may sulat na naman ang likod ng notebook ko. Nakakainis na talaga yung classmate ko na yun. Siya lang naman kasi ang gagawa nito sa ’kin kasi nasa likod ko siya. 

Nahuli ko din kasi na hawak niya yun tapos sabi pa niya nahulog daw galing sa bag ko. Sinabihan ko nga si Kristine na bago kong friends at pinagalitan niya ang babae pero inirapan lang niya kaibigan ko. 

Sabi ko nalang kay Kristine na wag nalang pansinin ang classmate namin dahil ayaw ko man ng gulo. Ayaw ko may kaaway akong classmate ko, mahirap kasi yung ganun. Lagi din kasi niya akong pinagtatawanan sa pananalita ko daw. Dalawa silang babae na lagi akong inaasar at kapag sumasagot ako sa teacher at tinatawanan nila ako at ginagaya nila ang boses ko. Kaya lagi akong pinagtatanggol ni Kristine at ni Bianca. Pinipigilan ko lang ang mga kaibigan ko dahil ayaw kong mapagalitan sila ng teacher.

Pero nakakainis lang talaga dahil iniingatan ko pa naman ang mga notebook ko. Naiingit yata siya na may notebook akong print ay sarili kong mukha kaya niya sinusulatan ng kung ano-ano. May notebook naman sana siya at yun nalang sana ang sulatan niya. 

“Ayos ka lang ba?” Tanong sa ’kin ni sir Andrei na hindi ko man lang napansin na nasa harap ko na pala. Hindi ko man narinig ang yapak niya kasi tapos nalungkot pa ako sa notebook ko na sinulatan ng classmate kong papansin. 

Hindi ko na nga lang sinabi kay sir Andrei na inulit na naman ng classmate ko at baka sumugod siya do’n. Ayaw ko naman kasing pumunta lang siya para awayin ang classmate ko. 

“Ahm.. nahihirapan ako sa assignment ko sir ba! Mamatay ko sa ka bugo gyud ani.” Saad ko kaya kumunot ang noo niya dahil sa sinabi ko. 

Umupo din siya sa sahig na ginaya din akong nakasalampak ng upo. ’Patingin nga,“ sabi niya sabay hila sa notebook ko. Agad ko pang iniwas ang isa kong notebook na may sulat at inilagay nalang sa loob ng bag. Baka kasi makita niya at tanungin niya ako kung inulit na naman ng classmate ko. 

“Madali lang naman ‘to, inday bilat. Sana tinawag mo ako kanina.” Saad niya habang nakangiti sa ’kin. 

“Talaga? Madali lang? Bakit sa ’kin mahirap.” Nakanguso kong sabi. 

“May technique kasi yan, inday bilat. Kailangan mo ng katas ko para gumana ang utak mo.” Saad niya na may kislap na kapilyuhan ang mga mata. 

“Halika, upuan mo ang alaga ko para lumipat ang katalinuhan ko sa’yo.” Sabi niya kaya napakurap- kurap ako. 

“Ganun ba yun?” Takang tanong ko. 

“Oo naman. Halika, subukan natin.” Sabi niya saka inilabas ang alaga niyang maugat na handang-handa ng lumaban na naman. Kawawa na naman ang bilat ko nito. 

Hindi ako nakapag salita ng buhatin niya ako at agad na sinalat ang bilat ko. Mabilis lang talaga niyang mahawakan yun dahil naka bestida lang man ako. Mas presko kasi kaysa sa magsuot ako ng short. 

Hinawi ni sir Andrei ang panty na nakatakip sa biyak ko at agad na ipinosisyon ang ot*n niya sa bukana ko. 

“Aguroyy..” daing ko ng isagad niya bigla sa loob ko. Nakakandong ako sa sakanya at ako na mismo ang gumalaw sa ibabaw niya. 

“Ahhh..” ungol ko habang nakahawak ng mahigpit sa notebook ko. Nagusot na yun ngunit wala na akong pakialam pa. Ang nasa isip ko lang ang malaking alaga ni sir Andrei na kinakabayo ko. 

“Tatalino ka na, inday ot*n ko.” Saad niya sabay kagat sa gilid ng tenga ko. Nakiliti ako sa ginawa niya kaya agad kong iniwas ang tenga ko. 

Ngunit mabilis niyang sinapo ang isa kong dibdib at sinimulang lamasin yun. Grabe pud ni’s sir Andrei maglamas ng dibdib ko kay parang panadero. Pero hindi naman masakit ang ginagawa niya, bagkos ay nasasarapan pa ako sa ginagawa niya sa dibdib ko. 

“Ohh.. sir Andrei. Oh ka lami.” Nagdedeliryo kong ungol habang tumitirik ang mga mata ko. Malibat man nalang ta ani’s ka lami uy. 

“Ang sarap mo talaga, inday otn ko.” Bulong niya sa tenga ko habang nilalamas parin ang dibdib ko. “Faster, inday otn ko..” utos niya sa ’kin kaya binilisan ko din ang paggalaw sa balakang ko. Sagad ba sagad talaga sa loob ko ang ulo ng alaga niya kaya napapasigaw nalang ako. 

Nagulat ako ng hawakan ni sir Andrei ang kanan kong kamay at pinahawak sa ’kin ang ballpen. 

“Sagutan mo ang assignment mo habang ginagalaw ang balakang mo.” Utos niya sa ‘kin. 

Sinunod ko naman at hindi parin ako tumigil sa pangangabayo sa alaga niya. “H-Hindi ko man alam ang isasagot ko, sir Andrei uy! Samot na dahil masarap man ang nasa isip ko. Baka masulat ko dito ay iyot.” Saad ko kaya mahina siyang natawa.

Hinalikan naman niya ang pisngi ko saka niya ibinulong ang sagot sa ’kin. Sabi niya tama daw yun kaya sinulat ko pero ang tagal kong nasulat dahil siya na mismo ang gumalaw sa loob ko. Malakas talaga siya naglabas masok kaya ang sulat ko ay hindi na nagkadimao. G atay na gyud ni.

“S-Sir pud uy.. wag mo man lakasan din. Yung sinulat ko dito ba para ng gi agian ng bagyo.” Reklamo ko dahil bawat sagad niya sa loob ko ay natutulak ang kamay ko. 

“Sorry, inday bilat ko. Hindi ko mapigilan eh. Next question ulit tayo pero dog style muna tayo para masagot ko din ang mga tanong. Kinakalawang na din ang isip ko pero babalik din yun agad lalo na’t nasa loob mo ang ot*n ko.” Sabi niya sa husky ma boses. G akit talaga ako nito ba. 

“Yung dog style ba sir Andrei yun ba yung dalawang aso sa kalsada sir na mga bastos kaayo kahit saan nalang.” Sabi ko pa kaya natawa naman siya.

“Wag ka nga tumawa sir Andrei. Ginawa mo pa akong aso. Baka magdikit din yung ano natin sir ba.” Natatakot kong sabi. 

“Hindi naman tayo aso, inday ko.” Sabi niya saka ako hinawakan ulit at inalalayan at pinatuwad. Hindi pa ako pumapayag pero iniyot na ako patalikod. Na yawa na gyud ni. 

Yung notebook ko puro ballpen na dahil sa lakas ng paglabasasok niya sa loob ko. “Ahhh..” daing ko habang nakatukod ang dalawang palad ko sa sahig. Yung dalawa kong dede ay umaalog din at maging ang katawan ko. Ka wild nalang gyud ani ni sir Andrei uy. 

“Ohh.. sige pa sir Andrei..” utos ko dahil nabibitin ako. Gusto mabilis ba para lami. 

Ilang sandali pa ay naramdaman ko na may lalabas na sa ’kin. Napasigaw ako at pinabilisan pa lalo si sir Andrei kay gusto ko talagang maabot ang sarap. 

“Malapit na ako sir ba! Sige pa sir uy!” Naiiyak kong sabi. Sa lakas ng paglabas masok niya ay gumagawa yun ng tunog na mas lalong nakaka init ng katawan. Basang-basa na din ang pagkababae ko pero gusto ko pa hangga’t hindi pa ako nilalabasan. 

Bigla na naman nagsalita si sir Andrei lung anong sunod na sagot sa pangalawang question. Ako naman ay sinulat din yun pero imbis na masulat ko ay tumirik ang mga mata ko at nabitawan ang ballpen. 

Unya nalang ako mag answer kay busy pa ako sa pag ungol. Masarap man kaayo uy kaya naadik din ako at hinahanap na ang ginagawa namin ni sir Andrei. Kung dati ay nasasaktan pa ako pero ngayon ay sarap na sarap na ako. 

Nahawaan na talaga ako ni sir Andrei na naadik din sa bil*t ko. Nwng na gyud nig bilat si sir uy. 

Hindi ko mapigilang mapaliyad ng maramdaman kong malapit na ako. “Ayan na ako, sir Andrei..” daing ko saka napakagat sa ibabang labi ko ng tuluyang sumabog ang katas ko. 

Nanginig naman si sir Andrei at ang sumunod kong naramdaman ay ang mainit na katas niya sa loob ko. Napadaing pa ako ng paluin ni sir Andrei ang pisngi ng pang upo ko saka niya hinugot ang ot*n niya sa loob ko. 

Nanghihina akong napa upo ulit habang pawis na pawis sa ginagawa namin ni sir Andrei. 

Napasimangot ako dahil hindi naman totoo ang sinasabi niya, sabi niya lilipat daw sa ’kin ang katalinuhan niya pero katas lang niya ang lumipat sa katawan ko. Atikon gyud ni sir uy! Pero okay ra kay lami man sad. 

Nagulat ako ng halikan ako ni sir Andrei. Mabilis lang yun at agad na inilayo ang labi niya at sinunod niyang hinalikan ay ang noo ko. 

Kinuha niya ang notebook ko at natawa dahil gusot-gusot na talaga ang notebook ko. Kasalanan talaga niya yun kung bakit parang inilo sa pwet ang notebook ko sa sobrang gusot. Tapos tatawa-tawa pa siya. 

Sinagutan niya ang assignment ko kaya ang nakasimangot kong mukha kanina ay nakangiti na dahil hindi ko na pro-problemahin ang answer. Sana perfect ang assignment ko para ganahan ako mag-aral. Nakakagana man sad ang katas ni sir Andrei mag-aral pud.  Ayaw ko din naman masayang ang gastos niya sa ’kin kaya gusto kong mag-aral ng mabuti at para hindi na din ako pagtawanan ng dalawa kong classmate.

A/N: Good evening, Azzinatics!❤️✨

Chapter 22

NASA SCHOOL ako ngayong araw habang nakikinig sa teacher ko na nag di-discuss. Wala nga yata ako maintindihan uy kay sige tulak ng tulak ang classmate ko sa likod na si Daisy. Siya yung classmate ko na laging sinusulatan ang likod ng notebook ko. 

Tumingin ako sa katabi ko na si Kristine dahil masama man siya nakatingin kay Daisy. Nakita niya ang ginagawa ni Daisy sa upuan ko. 

“Pwede ba, Daisy.. umayos ka nga ng upo. Hindi yung ginugulo mo si Maricel.” Saad ni Kristine na masamang nakatingin kay Daisy.

“Nakikinig ba kayong tatlo sa ’kin?” Napalingon ako sa teacher namin ng marinig namin yun. Natakot tuloy ako bigla dahil seryoso ang mukha ni ma’am. Halatang suko siya samin. 

Tumayo si Kristine at tinuro si Daisy. “Kasi Daisy  po, ma’am. Ginugulo niya po si Maricel.” Sumbong ng kaibigan ko sa teacher namin.

“Ano bang ginawa ko? Nakikinig lang naman ako kay ma’am ahh..” sagot naman ni Daisy na halatang nagsisinungaling ba. Tubuan sana siya ng butlig-butlig sa mukha uy! Bakakon kaayo ba!

“Wag ka nga magsinungaling, Daisy. Kanina mo pa sinisipa ang upuan ni Maricel. Pasalamat ka ng at mabait siya at hindi ka niya sinisita. Pero hindi uubra sa ’kin yan, Daisy.” Saad pa ni Kristine na halata talagang galit kay Daisy. 

Agad kong hinawakan ang kamay ni Kristine at umiling sakanya para tumigil na siya. Ayaw ko kasing magkaroon ng kaaway dito sa classroom. Nakita ko din sa Bianca na tumayo din at sinabi din ang ginagawa ni Daisy sa ’kin. Hindi ko tuloy alam kung paano ko aaawatin ang dalawa kong kaibigan. 

Nakita ko pa si ma’am na halatang galit na kaya tumayo ako sa kinauupuan ko. ’‘Sorry po, ma’am. Tuloy nalang po ang pag di-discuss po, okay lang naman ako uy! Baka nasagi lang po ni Daisy.’’ Sabi ko nalamang para matapos na. 

’‘Sit down,’’ saad naman ni ma’am kaya dali-dali akong umupo pati si Kristine at Bianca.

Narinig ko pa na may sinabi si Daisy na mga sumbungera daw at papansin daw kami. Haharap na naman sana si Kristine kay Daisy ngunit pinigilan ko siya at umiling na naman. 

Bumalik na ulit sa pag di-discuss si teacher at nakinig na naman akong muli. Hindi naman na inulit ni Daisy ang ginagawa niyang paninipa sa upuan ko kaya nakahinga ako ng maluwag. Wala naman sana akong ginagawang masama sakanya, ewan ko ba kung bakit ako nalang palagi ang pinagtri-tripan niya. Wala naman sana akong ginawang mali. Isa pa sa lagi niyang pinagtatawanan ay yung pananalita ko. Alam ko naman na yun ang tinatawanan niya sa ’kin.

Kasalanan ko ba kung bisaya ako, proud naman ako na ganito ako, na bisaya ako. Maganda naman ako kahit bisayana ako. Siya nga kahit walang giyera nakadapa ang ilong niya pero hindi ko naman sinabi na ang ilong niya parang palwa ng niyog. 

Natapos ang klase namin at magkasama kami ni Bianca at Kristine pumunta ng canteen. May baon naman ako dahil hinandaan naman ako ni sir bilat, pero gusto ko sumama sa dalawa kong kaibigan at do’n kumain sa canteen. 

Naghanap lang kami ng bakanteng table at umupo ako habang si Bianca at Kristine ay bumili na muna ng pagkain nila. Hinintay ko lang muna sila para sabay na kami kumain tatlo.

Tumingin pa ako sa paligid at nakita si Daisy kasama ang tatlo pa niyang kaibigan na tumatawa habang naghahanap din ng bakanteng table. Iniwas ko nalang ang tingin ko sakanila dahil nakaka irita ang mukha ni Daisy. 

Mas lalo pa akong naiinis dahil hindi ko kayang lumaban sakanya. Pero sa isip ko sinasakal ko na siya. Yung tipong hanggang imagination lang ako na sinasakal ko siya, pero hindi ko naman pala kayang gawin sa personal. Hindi ko naman talaga kayang manakit eh, takot talaga ako at mabilis akong umiyak. Kaya nga lagi kong dasal na sana walang mang bully sa ’kin dahil hindi ko kayang ipagtanggol ang sarili ko. 

Napayuko ako lalo ng marinig ko ang malakas na tawa ni Daisy at ang mga kaibigan niya. Pakiramdam ko ay ako ang tinatawanan nila. Nakahinga lang ako ng maluwag ng makita ko si Kristine na umupo sa katapat kong upuan at may dala na siyang pagkain. 

“Ito yung juice na pinapabili mo.” Nakangiti niyang sabi sa ’kin.

“Salamat, Tine.” Pagpapasalamat ko sakanya. Kinuha ko pa ang wallet ko sa bag para bayaran si Kristine ngunit nanlaki ang mga mata ko ng hindi ko mahanap ang wallet sa bag ko. 

“Asa naman to uy!” Sabi ko pa habang hinahalughog ang bag ko. 

“Bakit? Anong hinahanap mo?‘’ Tanong sa ’kin ni Kristine. 

Tumingin ako sakanya at halos maluha na ako dahil hindi ko talaga mahanap ang wallet ko. Dumating din si Bianca at umupo sa bakanteng upuan na katabi ko. 

“Anong nangyari sa’yo?” Tanong din sa ’kin ni Bianca.

“Yung wallet ko. Hindi ko mahanap eh. Babayaran ko sana si Tine sa juice.” Sagot ko habang hinahalughog parin ang bag. 

“Baka naiwan mo lang sa bahay mo, baka hindi mo lang napansin.” Sabi pa ni Bianca.

“Wag mo ng bayaran yung juice, Maricel. Ayos lang yun. Tama si Bianca, baka nakalimutan mo lang sa bahay mo.” Sabi din ni Kristine. 

Pinagpapawisan naman ako habang nakatingin sa mga kaibigan ko. “Hindi eh. Kasi binigyan pa ako ng baong pera ng sir Andrei ko. Tapos nilagay ko pa yun sa wallet ko bago ako bumaba ng kotse niya. Kaya sure man ako na pinasok ko talaga ang wallet ko sa bag.” Maluha-luha kong sabi. 

“Hindi mo ba nahulog kanina?” Tanong naman ni Bianca na pati siya ay tumulong na sa ’kin sa paghahanap sa bag ko.

Natigilan lang kami ng tumawa ulit ng malakas ang grupo ni Daisy kaya tumingin kami sa gawi nila at nakitang tuwang-tuwa sila habang maraming dalang pagkain sa kanilang table. 

“Bakit parang masama ang pakiramdam ko sa tawa ng mga pangit na yan.” Dinig ko pang sabi ni Kristine. Napalunok ako ng ilang beses dahil maging ako ay kinakabahan din. Masyado kasing maraming pagkain ang binili nila at halatang yung mga mahalon pa talaga na pagkain. Hindi naman ako mapagbintang na tao pero iba talaga kutob ko sakanila. Pakiramdam ko talaga may kinalaman si Daisy sa pagkawala ng wallet ko. 

“Same, sis. Feeling ko na kay Daisy wallet ni Maricel eh. Hindi naman kayang bumili ang gagang yan ng mga mahal na pagkain. Tangina talaga ang babaeng yan. Lagi nalang pinagtri-tripan si Maricel.” Galit na sabi ni Bianca. 

Hindi naman ako nakapagsalita at halos tumulo ang luha ko. Mababaw talaga luha ko eh, kapag may gumawa ng masama sa ’kin iyak agad ako. Nalulungkot lang ako na umabot ng ganito si Daisy sa pang bu-bully sa ’kin. Hindi pera ang habol ko do’n pero yung wallet kasi ay binili  sa ’kin ni sir Andrei tapos may nakasulat pa do’n na kay Andrei lang ang bilat ni Maricel. Pinagawa niya yun eh kaya ako nalulungkot. 

Hindi ko na natiis at agad akong tumayo sa kinauupuan ko at naglakad papunta sa table nila Daisy. Tinawag pa ako ng mga kaibigan ko at alam ko na sumunod sila sa ’kin. 

Natigil ang tawanan nila Daisy ng makita nila ako. ’‘Nasayo ba wallet ko?’’ Deristo kong tanong at walang paligoy-paligoy.

Bigla naman nanlaki ang mata ni Daisy na halatang namakak gyud. Ang sarap tusukin ng mata niya sa inis ko. 

’’Hoy ikaw na bisayana ka ha! Bintangera ka din eh no! Anong mapapala ko sa wallet mo? Baka nga 20 pesos lang baon mo eh. Yun nalang pagkaka interesan ko. Kapal naman ng mukha mong pagbintangan ako na nagnakaw ng wallet mo. Gusto mong balibagin kita?“ Matapang niyang sabi sa ’kin na pinakita pa talaga ang kamao niya sa ’kin.

“Subukan mo suntukin si Maricel ng mapatawag ka sa  guidance.” Biglang sabat ni Kristine na nasa likuran ko.

“Tumahimik ka! Isa ka ding nerd. Lumayas nga kayo sa harapan namin. At ikaw Maricel.. humanda ka sa ’kin sa pambibintang mo sa ’kin. Sinasabi ko sa’yo.. titigil ka talaga sa pag-aaral sa gagawin ko sa’yo.” Banta sa ’kin ni Daisy. Nagtawanan naman ang mga kaibigan niya.

“Halika na, Maricel. Hayaan mo na yang mga yan. May karma ding darating sa mga yan.” Sabi ni Kristine saka hinawakan ang kamay ko at hinila pabalik sa pwesto namin. 

Pinaupo pa ako ni Kristine sa upuan ng makarating kami sa table. Nakayuko lang ako at umiiyak ng tahimik. Naguol gyud ako sa wallet ko. Ayos lang kung kunin nila ang pera basta ang wallet ay ibalik lang nila. 

Hindi na ako nakakain ng merienda ko kahit pa nga pinipilita ko ni Kristine at Bianca na kumain. Nawala na talaga ako ng gana ba, parang gusto ko na nga lang umuwi sa bahay ni sir Andrei pero naalala ko na wala nga pala akong pera kung mag taxi man ako. 

Paano ko sasabihin kay sir Andrei na wala na ang wallet ko. Nahihiya ako dahil pinasadya niya yun eh, tapos nanakawin lang pala. Baka magalit sa ’kin si sir Andrei dahil hindi ko iningatan ang bigay niya sa ’kin. 

Nakabalik na kami sa classroom at hindi parin ako natigil sa pag-iyak. Idagdag pa na panay na naman ang sipa ni Daisy sa upuan ko kaya sinabunutan ni Bianca ang buhok ni Daisy. Mabuti nalang at wala pang teacher kundi mapapagalitan talaga ang dalawa kong kaibigan. Pati kasi si Kristine ay naki sali na sa hilaan ng buhok. Ako lang yung hindi kasi iyak ako ng iyak.

Natahimik ang classroom dahil narin sa iba pa naming mga classmate na pinaghiwalay ang tatlo. Wala pa naman si ma’am kaya naisipan ko muna pumunta ng cr para ayusin ang sarili ko at para umihi na din. 

Pumasok agad ako sa bakanteng cubicle at agad na ginawa ang dapat kong gawin. Nang matapos ako ay agad akong lumabas ng cubicle at natigilan ng makita ko si Daisy na nakatayo sa harap ng salamin at inaayos ang buhok niyang magulo. 

Nakita niya ako sa salamin kaya lumingon siya sa ’kin. ’’Ang dami ng kasalanan ng mga kaibigan mo sa ‘king taga bundok ka ha!’’ Galit niyang sabi.

“Ano ba kasalanan ko sa’yo at bakit ako pinagtri-tripan mo? Wala naman akong maalala na may ginawa akong masama sa’yo.” Saad ko pa dahil naguguluhan talaga ako kung bakit lagi nalang niya akong binu-bully.

“Kasi ayaw ko sa’yo. Okay na ba yun na rason? Bumalik ka na sa bundok! Nakakairita ka, nakakairita ka manalita. Do’n ka sa bundok, do’n ka nababagay eh, hindi yung pakalat-kalat ka sa Manila at parang tanga kong kumilos at manalita. Bwisit ka!” Galit niyang sabi at akmang bibigwasan niya ako ngunit hindi niya tinuloy at nanggigil na nakatingin sa ’kin at tuluyang lumabas ng cr. 

Ako naman ay naiwang nakatulala dahil sa mga sinabi niya. Pakiramdam ko kasi ay naiirita siya sa pagka bisayana ko. Kaya niya siguro laging ginagaya ang pananalita ko na halatang inaasar ako. Nalungkot tuloy ako sa sinabi ni Daisy. 

A/N: Magandang hapon po!✨

Chapter 23

NAGLALAKAD ako mag-isa palabas ng gate dahil tapos na ang klase namin. Hindi na ako sumabay kina Kristine dahil nawala na ako sa mood. 

Ang bagal ng mga hakbang ko at iniisip ang mga sinabi ni Daisy sa ’kin. Hindi mawala sa isip ko man uy na baka pati si sir Andrei naiinis na pala sa ’kin ba. Hindi lang niya sinasabi. 

Hindi ko naman kasalanan na bisayana ako magsalita. Kanina ko pa gustong umiyak sa mga sinabi ni Daisy per nahiya man ako umiyak habang nag le-leksyon ang teacher namin. Hindi ko na nga maintindihan ang tinuturo ni teacher dahil lutang ako.

Kanina ko pa gustong-gusto na umuwi. Nalulungkot ako sa araw na ’to. Nawala pa ang wallet na binigay sa ’kin ni sir Andrei tapos ganun pa sinabi ni Daisy. Hindi ko man sana siya inaa-ano.

Napabuga ako ng hangin at pinagpatuloy nalang ang paglalakad palabas ng gate. Sila Kristine ay pumunta pa ng library para sa gagawin nilang report. Sasama sana ako sakanila pero nawalan man ako ng gana kaya hindi nalang ako sumama. 

Iniisip ko ang mukha ni Daisy. Kanina ko pa siya sa sinasakal sa isipan ko dahil sa inis ko sakanya. Alam ko naman na nasa kanya ang wallet ko pero ayaw talaga niyang ibalik.

Isa pa sa problema ko ngayon ang wallet na yun. Paano ko man mapapalitan yun kung nando’n din ang pera ko. Kung pwede lang bunutin ang bulbol ko tapos ibenta ko para magkapera ako uy. Ka kapoy nalamang.  Magabaan lang talaga yun si Daisy. 

Tuluyan akong nakalabas ng gate at nakita ko sa kabilang kalsada ang kotse ni sir Andrei. Nakita ko din ang gwapo kong sir na nasa labas ng sasakyan habang may kausap na estudyante. 

Agad na kumunot ang noo ko dahil pamilyar sa ’kin ang likod ng babae. Titig na titig ako at hinihintay ko na lumingon sa ’kin ba. Duda ko talaga si babaeng ilong kay murag palwa ang kausap ni sir Andrei.

Ilang sandali lang ay lumingon si sir Andrei sa gawi ko. Napansin na niya yata ang titig ko. Ngunit nagtaka ako dahil hindi ngumiti sa ’kin si sir Andrei. Bigla tuloy akong kinabahan dahil ang seryoso ng mukha niya. 

Lumingon din ang babaeng kausap ni sir Andrei sa gawi ko at tama nga ang hinala ko. Si ilong nga, ka lami jud samaran sa iya nwng. Kanina pa naman ako naiinis sakanya. 

Naglakad nalang ako ulit at tumingin sa kaliwa at kanan para tumawid. Mahadlok pa naman ako tumawid dahil hindi ako marunong. 

Pero nakatawid naman ako dahil wala naman dumadaan na motor o sasakyan. Lumapit ako kay sir Andrei at Daisy na nakangiti pa sa ’kin ang babae. 

“Hi, Maricel!” Bati pa sa ’kin ni Daisy na akala mo’y close kami. Matapos niyang sabihin sa ’kin kanina na bumalik nalang ako sa bundok dahil nakakainis daw pananalita ko at do’n daw ako nababagay. Tapos ngayon pa ngiti-ngiti pa siya.

Hindi ako sumagot sakanya at ibinaling ang tingin kay sir Andrei na seryosong nakatitig sa ’kin. 

“Tara na po, sir Andrei. Uwi na po tayo.” Sabi ko na lamang at agad kong tinungo ang passenger seat. Ako nalang ang nagbukas ng pintuan ng kotse saka ako pumasok sa loob. Si sir Andrei naman ay nakita kong kinausap parin si Daisy habang ang babae naman ay nakangiti na tumatango-tango. Bigla tuloy akong nakaramdam ng pananakit ng dibdib habang nakatitig ako sakanila. 

Iniwas ko lang ang tingin ko ng makita ko si sir Andrei na binubuksan ang pintuan ng driver seat. Pumasok siya sa loob at hindi nagsasalita. 

Wala na nga ako sa mood kanina, mas lalo pa pala ngayon lalo na’t nakita ko si Daisy na kinakausap si sir Andrei. Ano na naman kaya ang pinagsasabi ng babaeng yun. 

Binuhay ni sir Andrei ang makina ng sasakyan at agad na pinausad. Hindi man siya nagsasalita kaya hindi nalang din ako nagsalita. Tumingin nalang ako sa labas ng bintana habang nakanguso. Ang malas ko kasi ngayong araw na ’to. May balat yata ako sa lubot.

“Anong nangyari sa araw mo ngayon?” Biglang tanong sa ’kin ni sir Andrei. Lumingon ako sakanya at mas lalo akong ngumuso. Akala ko kasi hindi na niya ako papansinin. Iiyak na sana ako ba kay nalungkot na talaga ako ngayong araw. 

“Okay lang naman, sir.” Sagot ko kahit hindi ako okay. 

“Eh bakit ganyan itsura mo? May nangyari ba?” Tanong niya sa ’kin. 

Napakagat ako sa ibabang labi ko para pigilan ang sarili ko na sabihin sakanya ang nangyari. “Sir.. pwede po ba akong magtanong?” Tanong ko sa mahinang boses. 

“Yeah. Ano yun?”  Tanong naman niya habang nakatuon ang tingin sa daan. 

’’Ano po kasi.. kanang kuan sir ba.. unsaon pag ingon ani uy..“ saad ko habang iniisip kung paano ko siya tatanungin. ’’Yung kuan sir ba.. naiinis ka din po ba kapag nagsasalita po ako, sir? Pati yung galaw ko sir. Naalala ko sir.. na nagagalit ka kapag sinasabi ko ang bilat, oten, kijod. Kaya siguro po sir.. naiinis ka po sa ’kin talaga kapag nagsasalita po ako. Minsan din po nag bibisaya ako lalo na kapag hindi ko alam ang tagalog sir ba. Pareho nito sir yung langgam niyo gumagapang, samin sir lumilipad eh. Kaya pasensya na po sir ha! Kung ganito man ako magsalita, kung ganito ako kumilos. Hindi ko naman kasalanan kung pinanganak akong isang bisaya.“ Malungkot kong sabi habang inaalala ang mga sinabi sa ’kin ni Daisy. Siguro nga pati si sir Andrei ay baka iniisip niya na bumalik nalang din ako sa bundok, do’n man ako nababagay. 

“Anong pingasasabi mo? Walang mali sa’yo, Maricel. Yung pananalita at kilos mo ay hindi mali. Walang mali sa’yo kahit isa, kaya ako patay na patay sa’yo dahil sa pagiging ikaw. Walang preno ang bibig mo pero tanggap ko yun dahil sinasabi mo ang gusto mong sabihin at hindi ka mapagkunwari. Kaya wag na wag mong ikakahiya ang pagiging bisayana mo. Dahil sa pagiging bisayana mo kaya kita mahal at mas lalo pang mamahalin pa, Maricel.” Sagot niya na talaga inihinto pa ang sasakyan sa gitna ng kalsada. Narinig ko tuloy ang mga bosena sa likuran namin. 

“May umaway ba sa’yo? Sino? Sabihin mo sa ’kin at babalikan ko sa school ngayon din.” Tanong niya habang madilim ang kanyang mukha. 

Umiling ako at tinapik ang braso niya. “Mag drive ka na sir uy! Yung mga nakasunod satin nagalit na po sir.” Saad ko kaya agad na pinausad ni sir Andrei ang sasakyan. 

’’Ano ba talagang nangyari sa’yo? May umaway ba sa’yo? Sabihin mo at re-resbak ako.“ Sabi na naman niya kaya natawa ako ng mahina. 

“Si sir pud uy! Wala naman sir.” Pagsisinungaling ko. Natatakot kasi ako na baka bumalik si sir Andrei do’n sa school at sugurin niya si Daisy. Ayaw ko pa naman ng ganun. 

Narinig ko ang pagbuntong hininga ni sir Andrei habang nakatingin parin sa daan. “Classmate mo ba yung kausap ko kanina?” Tanong niya kaya tumango ako. 

“Opo, sir. Bakit po, sir?” Tanong ko pabalik sakanga. Gusto ko talaga malaman kung anong pinagsasabi ni Daisy sakanya. 

“Wala naman. Tinanong lang niya ako kung sino ang hinihintay ko.” Sagot ni sir Andrei. Yun lang pala pinag uusapan nila. 

“Sabi niya close daw kayong dalawa. At isa daw siya sa bago mong bestfriend.” Dagdag na sabi ni sir Andrei. Nanlaki naman ang mata ko dahil hindi naman totoo. Kailan ko pa kaya siya naging kaibigan eh inaway nga lang niya ako kanina.

“Bakit? Hindi ba totoo?” Tanong ni sir Andrei na palipat lipat ng tingin sa ’kin at sa daan. Sinungaling talaga ang babaeng yun kahit kailan ba. Sana talaga tubuan ng butlig-butlig ang mukha no’n. 

Ngumiti nalang ako ng pilit kay sir Andrei para hindi niya mahalata na hindi ko kaibigan si Daisy. Dalawa lang kaibigan ko at yun ay si Kristine at si Bianca. 

“Mabuti naman at may mga kaibigan ka na. Masaya ako na nag e-enjoy ka habang nag-aaral. Basta wag lang sa boys, inday bilat ko. Babalian ko talaga sila ng daliri.” Sabi pa niya kaya napa iling nalang ako. 

“Ano pa yung mga sinabi ni Daisy, sir Andrei?” Pag iiba ko sa usapan. 

“Marami. Sabi niya tahimik ka daw sa classroom at siya daw ang unang pumansin sa’yo. Kaya daw kayo naging mag kaibigan bago ang dalawa mong friends. Sabi nga niya lagi daw kayong sabay na kumakain ng merienda.” Pagkwe-kwento ni sir Andrei.

Ka bakakon gyud bayhana uy. Ang sarap niyang nakawan ng ballpen ay lalo na pag may quiz ba para hindi siya makasagot.  Nainis talaga ako kay Daisy uy. Ano kaya makukuha niya sa pagsisinungaling niya uy! Mura jud siyag abat. 

Hindi nalang ako sumagot kay sir Andrei at tahimik nalang na nakaupo. Hanggang sa makarating kami sa bahay niya ay si Daisy parin ang iniisip ko. Dapat na yata maghanda ugma pag papasok ako sa school. Baka kung ano na naman ang kunin no’n sa ’kin. Nakakapagod mag-aral pag ganitong may bully sa classroom. Pero kaya ko pa naman kaya hindi ko na muna siya sasaksakin ng ballpen sa mata. 

Bumaba nalang ako sa sasakyan ni sir Andrei ng ihinto niya ang kotse sa tapat ng gate. Wala na talaga ako sa mood dahil kay Daisy kaya ayaw ko na magsalita pa. Pati si sir Andrei hindi talaga niya pinalagpas at talagang kinausap pa niya. Kaya mas lalo akong naiirita. 

A/N: Good morning po!✨

Chapter 24

PAPASOK na naman ako sa school ngayong araw. Gusto ko nga umabsent sana ba kay naguol parin ako. Pero kailangan ko man pumasok kahit ayaw ko. Hindi man ako pwedeng umabsent uy! Wala man ako sakit kaya papasok talaga.

Nandito na kami sa tapat ng eskwelahan at iginilid ni sir Andrei ang sasakyan. Suminghot-singhot pa ako habang nakatitig sa gate. Nagdadalawang isip talaga ako na pumasok ngayon uy. Alam ko kasi na may ayaw sa ’kin ba. Hindi na ako magiging komportable mag-aral. Pero nahiya man ako kay sir Andrei na hindi ako pumasok kaya titiisin ko nalang.

“Wag mong kakalimutan ang hinanda kong pagkain sa’yo, inday oten ko.” Saad pa ni sir Andrei na inabot sa ’kin ang maliit na bag. Binilhan kasi niya ako ng lagayan ng pang merienda ko. Plain lang sana yun pero pinalagyan niya ng pangalan ko. 

Kinuha ko naman yun at nagulat ng bigla akong hinalikan ni sir Andrei sa labi. “Good luck sa araw mo ngayon. Mag-aral ka ng mabuti, okay?!” Sabi niya ng ilayo niya ang kanyang mukha sa ’kin. 

Tumango naman ako at ngumiti. “Salamat po dito, sir bilat. Mag-aaral po ako ng mabuti.” Sabi ko habang nakangiti. 

“Good girl. Sunduin kita mamaya kaya wag kang lalabas ng gate hangga’t hindi ako dumarating.” Bilin niya na para bang isa akong paslit.

“O na lagi, sir uy! Mo naog na ko. Ba-bye, sir bilat.” Saad ko saka ko binuksan ang pintuan ng passenger seat. Dati hindi pa ako marunong magbukas ng kotse. Wala man kasi ‘to sa bukid namin kaya hindi ko alam gamitin. Pero ngayon marunong na ako. Hindi na ako masyadong tanga ba, pero tanga parin ako kay daghan pa ako dapat matutunan lalo na yung mga gamit sa bahay ni sir Andrei. 

Isinara ko na ang pinto ng kotse saka ako kumaway kay sir Andrei at tumalikod na sa sasakyan niya para maglakad patungo sa gate. May mga kasabayan naman ako na mga estudyante na naglalakad din. Ako lang mag-isa ang naglalakad at hindi ko mapigilang hindi lumingon sa likuran ko ng marinig ko ang dalawang babae na pinagtatawanan ang haba ng palda ko.

Hindi ko nalang pinansin at binilisan nalang ang lakad para makarating ako sa classroom. 

Habang naglalakad ay nakita ko si Bianca na naglalakad din habang may hawak na libro. Dali-dali ko siyang nilapitan para gulatin. 

Inihanda ko na ang kamay ko saka ko siya biglang kinalabit. Agad naman siyang lumingon sa gawi ko kaya natawa siya. ’‘Ikaw pala, Maricel. Halika sabay na tayo maglakad.’’ Sabi niya  sa ’kin kaya tumango ako. Hindi man siya nagulat sa ginagawa ko uy, dapat pala tinulak ko siya.

“Ano man yang binabasa mo?” Tanong ko pa sakanya.

“Ayy naku sa reporting namin mamaya ni Tine. Ang tagal namin umuwi kahapon dahil lang dito. Sana lang talaga walang bida-bida na classmate natin na magtatanong pagkatapos ng report namin ni Tine. Tutusukin ko talaga mata niya.” Sabi niya kaya natawa ako.

“Ako? Pwede kaya ako magtanong kaya? Slow pa naman ako kaya baka hindi ko maintindihan agad.” Pagsasabi ko ng totoo.

“Ano ka ba! Alam mo naman na kaya ka naming tulungan ni Tine kapag wala kang naiintindihan. Wag ka lang mahihiyang lumapit samin. Magkaibigan tayo diba?” Sabi niya habang nakangiti. Tumango naman ako habang may ngiti sa labi. Alam kasi nila Bianca at Tine na medyo hindi ko makuha ba pag nag leleksyon ang teacher namin. Kaya pagkatapos ng subject na yun tinatanong ko sila, Mabuti nga at tinutulungan nila ako eh.

Masaya talaga ako na nakahanap ako ng totoong mga kaibigan. Hindi lang isa kundi dalawa pa. Wala na akong balak na dagdagan pa ang kaibigan ko. Sila lang naman kasi ang tanggap ang pananalita ko eh. Yung iba kasi tinatawanan ako o di kaya ay ginagaya ang sinasabi ko. Pero mas malala talaga si Daisy. Grabe makatawa at talagang pinagtri-tripan ako.

Inakbayan ako ni Bianca sa balikat ngunit nagulat kami ng may sumulpot mula sa likuran namin at tinulak si Bianca ng malakas. Mabuti nalang at hindi nasubsob ang kaibigan ko. 

Lumingon ako sa likuran at nakita si Daisy. Nakangiti siya sa ’kin na parang boang. Nanlaki pa ang mata ko ng akbayan niya ako sa balikat. 

“Hi, Maricel!” Bati niya sa masiglang boses. 

Napatingin naman ako kay Bianca na halatang galit na galit sa ginawa ni Daisy. “Sinadya mo ba akong itulak ha?!” Galit na tanong ni Bianca. 

“Ay sorry, Akala ko kasi basura eh,” sagot ni Daisy at lumingon sa ’kin. ’’Tara, Maricel! Sabay na tayo pumasok sa classroom.“ Sabi niya saka ako sapilitan na hinila. Hindu na tuloy ako nakapalag at nakapagsalita sa sobrang bilis ng pangyayari. Si Bianca hindi ko tuloy nakasabay maglakad.

“Ako na ang bago mong kaibigan ha! Simula ngayon friends na tayo. Promise, magiging mabait na ako sa’yo. HIndi na kita aasarin o aawayin, okay?” Sabi niya habang nakangiti. Hindi naman ako nakasagot dahil nagtataka ako kung bakit siya biglang naging mabait sa ’kin. Kahapon lang ay iritang-irita siya pero ngayon ang laki na ng ngiti niya.

Hanggang sa makapasok kami sa loob ng classroom ay nakaakbay parin sa ’kin si Daisy. Nakita ko pa si Kristine na halatang gulat na gulat ng makita niya kami.

“Tabi na tayo ng upuan simula ngayon ha!” Sabi pa ni Daisy saka ako hinila papunta sa pwesto niya. Yung katabi niyang babae na nasa likuran ni Tine ay pinalipat niya sa upuan ko at hinagis pa talaga ang bag ng babae. Maldita man jud ni si Daisy uy! 

’’Hindi ba dito ka sa unahan, Maricel?“ Tanong pa ni Tine na seryosong nakatingin sa ’kin.

“Sorry. Hindi na ngayon. Kami na kasi ni Maricel ang mag bestfriend. Kaya simula ngayon, dito na siya uupo sa tabi ko.” Sagot ni Daisy na hinila ako para umupo sa upuan. 

“A-Ayaw ko na katabi ka uy! Gusto ko katabi si Tine at Bianca.” Sabat ko kaya tumingin sa ’kin si Daisy. Tumawa naman siya na para bang nakakatawa ang sinabi ko. Kahit hindi naman. 

“Diba nga bestfriend na tayo. Hindi na kita aawayin, Maricel. Kaya dito ka nalang sa tabi ko .At isa pa, nandiyan na si teacher oh… kaya umupo na kayo at hayaan niyong umupo sa tabi ko si Maricel.” Sabi niya kay Tine at Bianca na masamang nakatingin din kay Daisy. 

“Wag kami, Daisy! Malamang may kailangan ka sakanya kaya mo kinakaibigan si Maricel.” Seryosong sabi ni Tine. “Balik ka sa pwesto mo, Maricel. Wag ka diyan dahil sigurado ako pakitang tao lang yan.” Dagdag na sabi ni Tine kaya napatayo si Daisy at halatang galit.

“Anong sabi mo? Gusto mong itusok ko sa mata mo yang makapal mong eyeglass ha?!” Tanong ni Daisy kay Tine. 

“Subukan mo ng sampalin kita ng upuan. Tignan ko lang kung hindi ka mawalan ng malay.” Sabat naman ni Bianca. 

Sasagot pa sana si Daisy ng pumasok na si teacher at tumingin samin. Kinabahan ako at baka bigla kaming palabasin ng classroom. Sa takot ko na mapagalitan ng teacher ay umupo ako sa upuan na katabi ni Daisy. Para matigil na silang tatlo. 

“What’s the problem here?” Biglang tanong ni teacher.

Ngumiti naman si Daisy kay teacher. “Wala po, ma’am. Nagpra-practice lang po kaming apat.” Sagot ni Daisy saka umupo sa upuan niya. 

Lumapit naman si teacher sa table niya kaya umupo nalang din si Tine at Bianca. Tinapunan pa ng masamang tingin ni Bianca si Daisy pero inirapan lang siya ng babae.

Nagsimula ng mag discuss si teacher ng batiin namin siya ng good morning. Nakikinig lang ako sakanya habang nakanguso. Nahihiya kasi ako kay Tine pati na din kay Bianca na lagi akong pinagtatanggol pero hindi ako sumunod sakanila. Balak ko mamaya na lumipat sa tabi ni Tine. Nataranta lang kasi ako dahil pumasok na si teacher eh.

Natigilan ako ng bigla akong kinalabit ni Daisy sa braso. Hindi naman kami makikita ni teacher dahil nagsusulat siya sa blackboard saka siya haharap para mag discuss. 

“A-Ano yun?” Tanong ko kay Daisy dahil kinalabit niya ako.

Matamis niya akong nginitian. “Anong pangalan ng lalaki na sumundo sa’yo kahapon?” Tanong niya sa mahinang boses. 

Kumunot naman ang noo ko. “Bakit mo naman tinatanong?” Tanong ko.

“Wala lang. Narinig ko kasi na tinawag mo siyang sir. Kaano-ano mo ba siya?” Tanong niya ulit habang nakangiti.

Hindi ako sumagot agad at ibinalik ang tingin sa harap. Kinalabit ulit ako ni Daisy kaya lumingon ako sakanya. 

“Sige na..  sabihin mo na. Mag bestfriend naman tayo eh,” sabi niya saka nag pitok-pitok ang mata. 

“Ahm.. boss ko.” Sagot ko. Boss ko naman talaga si sir bilat eh. Hindi ko pa kaya nakakalimutan na maid niya ako.

“Sir mo? Ibig sabihin.. Maid ka niya? Siya ba nagpapa-aral sa’yo?” Sunod-sunod niyang tanong kaya tumango ako.

“Wow!! Ang swerte mo naman. Ibig sabihin no’n, isang bahay lang pala talaga kayo. Pero bakit ka niya sinusundo? Boss mo siya at maid ka kaya bakit naman maglalaan ng oras ang boss sa isang maid na sunduin.” Sabi niya na parang may pinapahiwatig.

Sasagot na sana ako ng marinig kong tumikhim si ma’am kaya ibinalik ko ang tingin ko sa harap. Nakita ko si ma’am na seryosong nakatingin samin ni Daisy. Siguro ay nakita niya kami na nag uusap ng babae. Mapagalitan talaga ako nito ni teacher kapag hindi pa ako makinig sakanya. 

Mabuti nalang at nagsulat ulit si teacher kaya nakahinga ako ng maluwag ba. Kinabahan gyud ako.

Kinalabit na naman ako ni Daisy pero hindi ko na siya nilingon. Samok kaayo bayhana. 

“Maricel, ipakilala mo naman ako sa boss mo. Friends naman tayo eh,” sabi niya kaya napalingon ako sakanya.

“Nganu gud uy? Este b-bakit naman? Bakit kita ipapakilala sa boss ko?” Tanong ko sakanya. 

Para naman siyang timang na kinikilig. “Ang gwapo ng boss mo eh. Bagay kami. Single ba yun? Ipakilala mo ako at ako ang magiging mabait mong kaibigan, Maricel.” Sabi niya saby tapik sa balikat ko. “Mamaya.. Susunduin ka ba niya? Sabay tayong lumabas ha! Tapos ipakilala mo ko bilang mabait mo na kaibigan.” Sabi niya saka pinisil ng mahina ang pisngi ko. 

Hindi naman ako nakapagsalita sakanya dahil tinawag ako ni teacher. Napagalitan pa niya ako kasi hindi daw ako nakikinig kaya daw hindi ako makaintindi dahil inuuna ko pa daw ang pakikipag tsismisan. Nahiya tuloy ako sa buong classmate ko at napayuko na lamang.  Pinagtanggol naman ako ni Daisy at pinatahimik ang mga classmate ko na natawa sa sinabi ni teacher. Si Tine at Bianca naman ay hindi naman tumawa pero tahimik lang silang dalawa. Gusto ko na tuloy lumipat sa pwesto ng dalawa kong kaibigan.

Mamaya talaga hihingi ako ng sorry sakanila. Ayaw ko mawalan ng tunay na mga kaibigan kaya mag so-sorry ako. Alam ko naman na para sa ’kin naman ang ginagawa nila para hindi ako bullyhin ni Daisy.

Pero pano ako lilipat kung nakahawak sa braso ko si Daisy. Halata talaga na ayaw niya ako palipatin sa dati kong pwesto.

Chapter 25

MATYAGA kong hinihintay si Maricel sa labas ng gate. Alam kong malapit na siyang lumabas dahil kabisado ko ang oras niya. 

Inaagahan ko talaga ang pagpunta at baka kung saan-saan mag su-suot ang inday oten ko. Mahirap na, baka may mag-aya sakanya gumala at sumama siya. 

Nasa labas ako ng sasakyan at nakasandal ang likod ko sa kotse. Pinagmamasdan ko ang gate ng school na pagmamay-ari ng kaibigan kong si Raizen. Ang walangyang yun! Sino mag-aakala na magiging may-ari siya ng school. Dahil lang sa bebe niya kaya binili ang paaralan. 

Naramdaman kong nag vibrate ang phone sa bulsa ng pantalon ko kaya kinuha ko yun. Napabuga ako ng hangin dahil group chat na naman namin ang nag-iingay. 

Binuksan ko ang message ng mga tarantado kong kaibigan at natawa ako ng nagpapahambugan na naman sila. Mga takot naman sa asawa. 

Nagulat pa ako ng pati si boss Lucian ay nag send ng picture niya na habang naglilinis ng inidoro. Muntik ko ng matawanan yung picture niya. Mabuti nalang napigilan ko ang daliri ko kundi huling tawa ko na talaga sana. 

Walangya naman kasi ‘to si Ruwi. Ginawa niyang taga kuskos ng inidoro ang asawa niya. Ang boss pa talaga ng Siege. 

Nagpicture na din ako at sinend sa grupo namin. Nilagyan ko yun ng caption na Tamang sundo sa bebe girl ko.

Nag react agad ang hayop na si Salem at sinabing may nanliligaw kay Maricel na classmate niyang lalaki. Dinamay pa niya si Raizen at mismo daw ang bayaw niya ang nakakita. Minura ko ang gago at baka mag overthink ako. Hayop talaga ’tong si Salem. 

Nakayuko lang ako habang nakikipag bardagulan kay Salem at Lucifier na nakisali din sa pang-aasar sa ’kin. 

Napa angat ako ng tingin ng marinig kong may tumikhim sa harapan ko. Agad kong nakita ang babae na nakausap ko nong isang araw. Nagpakilala siya sa ’kin na bestfriend daw siya ni Maricel. 

“Hi po!” Bati niya sa ’kin kaya tumango ako. “Hinihintay mo po ba si Maricel, sir?” Tanong niya sa malambing na boses.

“Ahm.. yeah. Tapos na ba klase niyo ni Maricel?” Tanong ko sa babae. Classmate sila kaya pwede ko siyang tanungin.

“Ahm.. opo, sir. Actually, kanina pa po. Hindi kasi pumasok ang teacher namin sa last subject. Kaya wala na po kaming klase.” Nakangiti niyang sabi. 

“O, pero nasa’n na si Maricel? Nakita mo ba siya?” Tanong ko sa babae. 

Kumunot naman ang noo niya at ngumuso. “Naku sir.. ahm.. ayaw ko po sana magsalita. Friend ko po si Maricel kaya ayaw ko pong sabihin kung nasa’n po siya.” Sabi niya saka umiwas ng tingin sa ’kin.

“What do you mean?” Kunot noo kong tanong. 

“Ahm.. wala po, sir. Kalimutan mo nalang po.” Sabi niya saka ngumiti sa ’kin. “Baka po may pinuntahan lang po si Maricel kaya wala pa po siya. Hindi kasi kami sabay na lumabas.” Saad niya. 

“Pero ang alam ko po may kasama si Maricel kanina. Nakita ko kasi siya na naglalakad sa may covered walk.” Sabi niya sa mahinhin na boses. “Hindi ko na nilapitan kasi.. may kasama po siyang lalaki eh. Baka po kasi maka istorbo ako.” Sabi niya kaya natigilan ako.

“May kasama siyang lalaki?” Tanong ko. Agad naman nanlaki ang mata niya at itinaas ang dalawang kamay niya habang umiiling. 

“Naku.. nasabi ko po ba? Wag mo nalang po pansinin ang sinabi ko, sir. Naku.. lagot ako nito kay Maricel.” Sabi niya na sinadyang hinaan ang boses niya sa dulo.

Agad kong tinawagan ang cellphone number ni Maricel at baka hindi totoo ang sinasabi ng babaeng nasa harapan ko. Ngunit naka ilang ring ako ay hindi parin sinasagot ni Maricel ang tawag ko. Inulit ko ulit at ganun parin, hindi parin siya sumasagot. 

Nasa harapan ko parin ang babaeng classmate ni Maricel at pinagmamasdan parin niya ako. 

“Boss ka po ni Maricel, sir diba? Bakit mo po siya sinusundo? Sorry po kung natanong ko pero nakakapagtaka lang po talaga.” Tanong niya sa ’kin.

“She’s my girlfriend. Kaya dapat sunduin ko lang siya.” Walang buhay kong sagot habang tinatawagan parin ang number ni Maricel. 

Nakita ko naman ang pagkagulat sa mukha ng babae. Ngunit agad naman napalitan yun ng pagtataka. “Boyfriend ka po ni Maricel? Eh bakit po may pinakilala po siya na.. ay wag nalang po pala.” Sabi niya saka tinakpan ang kanyang bibig gamit ang kanyang palad.

“Anong pinakilala?” Tanong ko saka tinigil ang ginagawa ko.

“Ahm.. wala po, sir. Kalimutan mo nalang po. Ayaw ko po magalit sa ’kin si Maricel. Ayaw ko po mawalan ng kaibigan.” Sabi niya sa natatakot na boses. 

“Sabihin mo na agad sa ’kin. Malalaman ko din naman.” Saad ko sa seryosong boses. 

“Ahm.. ano po kasi. Pwede po bang.. mangako ka sa ’kin na wag niyo pong sasabihin kay Maricel na ako ang nagsabi. Ayaw ko pong masira ang friendship namin. Nadulas lang po talaga ako kaya nasabi ko ’to sa’yo. Pero.. may pinakilala po si Maricel sa ’kin na lalaki. Sabi niya boyfriend daw po niya. Sa kabilang section po ang lalaking pinakilala niya sa ’kin. Nag congrats nga po ako eh. Kasi akala ko po siya ang boyfriend niya.” Mahaba niyang sabi at parang nalulungkot. 

Napabuga ako ng hangin sa sinabi niya at hinilot ang sintedo ko. 

NANDITO AKO sa library kasama si Tin at Bianca. Sinusuyo ko ang dalawa kong kaibigan kasi sa ginawa ko kanina. Nahiya talaga ako sakanila. 

“Sige na.. pansinin niyo na ako. Sorry na kaayo uy! Pasayloa naku ninyo.” Sabi ko habang maiiyak na. 

Tumigil naman sa pagsusulat si Tin at tumingin sa ’kin. Ngumuso ako lalo dahil kanina pa nila ako hindi pinapansin. Bumalik na ako sa dati kong upuan at pinabayaan si Daisy. Hiniram din niya ang cellphone ko dahil sabi niya may gagawin lang daw siya. Pero ng ibalik niya sa ’kin lowbat na lowbat na. 

“Kapag kasi inaway ka ni Daisy, awayin mo din, Maricel. Wag kang pumayag na gawin sa’yo yung mga masasamang gawain niya. Iisipin kasi niya na takot ka sakanya kay mas lalo ka lang niyang aasarin at pag tri-tripan.” Saad ni Tin sa seryosong boses. Napatango naman ako habang nakanguso.

“Oo na. Pangako ko na sa’yo yun pati sa’yo Bianca. Sorry na talaga. Hindi na talaga mauulit yun. Kaya sana tanggapin niyo parin ako.” Malungkot kong sabi. 

Narinig ko naman ang pagbuntong hininga nilang dalawa. 

“Hindi naman kami galit sa’yo. Ayaw lang namin na apihin ka ni Daisy. Ang katulad niyang masamang tao ay kailangan nilalabanan para matigil siya.” Saad ni Bianca. 

Napangiti ako at hinawakan ang kamay ni Bianca. “Sorry na talaga sa inyo. Bati na tayong tatlo ha!” Sabi ko kaya natawa si Tin at Bianca. 

“Oo na. Sige na, gumawa na tayo ng mga assignment natin. Maaga pa naman para umuwi.” Sabi ni Tin.

“Oo nga. Para mamaya wala na akong buhaton sa balay este.. gagawin sa bahay pag uwi.” Saad ko saka ko kinuha ang ballpen at nag assignment na din. 

Hindi kasi pumasok ang teacher namin kaya nandito kami sa library. Sinundan ko si Tin at Bianca ng makita ko silang dalawa na papunta sa library

“Tapos natin dito.. kain tayo sa tuhog-tuhog. Nakakagutom mag assignment.” Sabi ni Bianca na nagkakamot pa sa ulo. 

“Oo nga eh. Kumalam na ang tiyan ko din. Ang hirap naman kasi ng assignment na binigay ng teacher natin. Tapos sungit-sungit pa niya.” Nakanguso kong sabi.

“Hay.. ganun talaga daw yung teacher na yun. Sabi ng mga ibang estudyante napak terror daw no’n. Kaya kailangan mag-aral ng mabuti.” Sabi ni Tin na inabot sa ’kin ang book na hiniram niya dito sa library. 

“Oo nga eh. Natatakot tuloy ako at baka mapagalitan ako ni ma’am kapag hindi ko nasagutan ang question niya. Mukha palang kasi niya nakakatakot na.” Saad ko habang inaalala ang terror na mukha ng teacher namin. 

“Sinabi mo pa. Nasa harapan pa naman tayo,” natatawang sabi ni Bianca. 

Nagsimula na kaming mag assignment hanggang sa natapos kaming tatlo. Tumambay pa kami sa library at nag uusap ng kung ano-ano sa mahinang boses. 

Pasalamat talaga ako at may dalawa akong totoong mga kaibigan. Si Daisy alam ko naman na peke yung ngiti niya. Kaya nga nong matapos ang first subject namin kanina ay lumipat agad ako sa dati kong upuan. Yun nga lang hindi ako pinapansin ng dalawa kong kaibigan. 

Ang bigat-bigat sa pakiramdam kapag hindi ako pinapansin ng dalawa kong tunay na kaibigan. Kaya pinapangako ko simula ngayon hindi na ako magpapa api kay Daisy. Kung kailangan ibugsok sa yuta ’tong bayhana gagawin ko talaga. 

Totoo naman kasi ang sinasabi nila Tin at Bianca. Kailangan ko lang na sagutin ang mga kanchaw sa ’kin ni Daisy kapag aasarin niya ako. Sa ngayon kasi ay nag babait-baitan siya sa ’kin hindi ko lang alam kung anong kailangan niya at bakit ganun nalang ang ginagawa niya.

Naisipan na namin lumabas ni Tin at Bianca ng library. Alam ko kasi na naghihintay na si sir Andrei ngayon sa ’kin. Lagi pa naman maaga yun kapag lalabas na ako sa school. Laging excited makita ako at ganun din naman ako, masaya ako agad kapag nakikita ko si sir Andrei. Nawawala agad ang pagod ko sa school lalo na kapag nakikita ko ang gwapo niyang mukha. 

A/N: Good morning po! ❤️✨

Chapter 26

NAKANGITI akong naglalakad kasama si Bianca at Tin. Tapos na kami sa library kaya uuwi na kaming tatlo. Pakiramdam ko nga ay tumalino na ako konti dahil sa pagsama ko sakanilang dalawa. 

Nang makalabas kami sa gate ay hindi ko nakita ang kotse ni sir Andrei. Kumunot ang noo ko dahil nagtataka ako kung bakit wala pa siya. Nakalimtan siguro niya ang oras ng labas ko ba. 

“Wala parin sundo mo?” Tanong sa ’kin ni Bianca. 

“Wala pa nga eh.  Hindi ko alam kung bakit wala pa.” Sagot ko naman sabay palinga-linga sa paligid. 

“Sige ganito nalang.. kakain nalang muna tayo do’n ohh..” sabi ni Tin na tinuro ang matandang lalaki na nagbebenta ng pagkain na tinutuhog. “Para masamahan ka namin ni Bianca hintayin ang sundo mo.” Dagdag na sabi ni Tin kaya napangiti ako. Akala ko kasi iiwan na nila ako agad. Iiyak na sana ako dahil wala akong kasama maghintay. Asan na ba kasi si sir Andrei? Sabi niya kasi susunduin naman niya ako kanina pero bakit wala man siya. 

Inisip ko nalang na baka may ginagawa pa siyang mahalagang bagay kaya hihintayin ko nalang siya. May kasama naman ako at kakain pa kami.

Naglakad kami papunta sa tuhog-tuhog. Hindi ako marunong bumili ba kaya si Bianca na ang tumuhog para sa ’kin. Siya na din daw magbabayad dahil libre daw niya samin ni Tin. 

“Ayy pastilan na hulog na.” Sabi ko pa ng muntik mahulog ang fishball ko. 

Natawa naman si manong. “Bisaya ka pala dai?” Tanong niya sa ‘kin kaya ngumiti ako at tumango. Syempre proud akong bisaya no! Gwapa baya twn me bisag asang angulo ba. Pero minsan talaga nagmumukha din akong abat. 

“Ayy bisaya din ako,” sagot naman ni manong. 

“Talaga po, kuya? Hala uy! Pareho pala tayo kuya.” Tuwang-tuwa ko pang sabi. 

“Oo. Matagal na din kasi ako dito sa Manila.” Sagot ni kuya habang nagpupunas ng pawi sa kanyang noo gamit ang puting towel.

“Ahh ako po bago palang po dito. Siguro po apat na buwan na po mahigit ako nandito po.” Sagot ko saka ako kumain. Ngumiti naman sila Tin at Bianca sa ’kin na halatang naaliw na naman. 

Napaso pa ang dila ko kasi akala ko hindi na mainit ang fishball pero hindi ko na niluwa kay nasa loob naman ng bibig ko. G tulon ko na lamang kahit mainit kaysa naman iluwa ko. Pati tuloy lalamunan ko ay naramdaman na mainit ang kinakain ko. 

Pinagtuhog ulit ako ni Bianca at nilagay niya yun sa plastic cup na hawak ko. Ganun lang ang ginagawa naming tatlo hanggang sa mabusog na kami. Si Tine naman ang bumili ng tinitindang juice ni manong at tag iisa talaga kaming binilhan ni Bianca. Gusto kong bumawi sakanila bukas kaya gagawa ako ng merienda nin tatlo bukas. 

Natapos nalang kami kumain pero hindi parin talaga dumating si sir Andrei. Magdidilim na kay 6PM na ba. 

“Wala parin ba ang susundo sa’yo?” Tanong pa ni Tin sa ’kin. Napanguso naman ako dahil nahihiya ako sakanilang dalawa ni Bianca na nadadamay sa paghihintay. 

Tumingin ako sa dalawa kong kaibigan saka ngumiti. “Uwi na kayo! Baka darating na din yun maya-maya. Kaya ko naman maghintay dito. Baka kasi hinahanap na kayo ng mama niyo.” Sabi ko sakanilang dalawa.

“Sure ka? Pwede naman kami maghintay pa para masamahan ka namin.” Sabi pa ni Bianca. 

“Oo, sure ako. Kaya sige na.. uwi na kayo. Mag text nalang ako sainyo mamaya. Lowbat kasi cellphone ko dahil nilowbat ni Daisy.” Sabi ko sa kanilang dalawa. 

Nalukot naman ang mukha ni Tine. “Papansin talaga ang babaeng yun. Ang sarap sipain ng mukha.” Inis na sabi ni Tin. 

“Bakit naman niya ginamit ang cellphone mo eh may phone naman siya. Ang kapal ng mukha talaga niyang gumamit ng phone tapos ibabalik sa’yo lowbat.. ayy kung ako niyan binato ko sa mukha talaga niya ang cellphone ko. Bahala na kung masira dahil sa kapal ng mukha ni Daisy.” Galit na sabi ni Bianca. 

“Oo nga eh.. sabi kasi niya gagamitin lang daw niya pang search kanina at wala daw siyang load. Pagbalik ng cellphone ko red ang battery ng phone ko hanggang sa namatay.” Sagot ko saka bumuntong hininga. 

“Sa susunod.. ibato mo sa mukha niya o di kaya ipulupot mo sa leeg niya ang charger.

Nakaka bwisit siya eh. “ Sabi pa ni Tin kaya tumango-tango ako habang nakangiti. 

“Oo, gagawin ko yun. Hindi na ako. Papayag na hiramin niya cellphone ko sa susunod. Pangako ko sa inyong dalawa yan.” Sabi ko kaya napangiti sila. “Sige na, uwi na kayo. Kaya ko na ‘to. Do’n nalang ako sa gate maghihintay para may kasama ako.” Saad ko pa sakanilang dalawa at tinuro ko ang gate. 

“O, sige. Uwi na kami. Kita nalang tayo bukas.” Pagpapaalam ni Bianca na kinaway pa talaga ang isa niyang kamay. Pati din si Tin ay ganun din ang ginawa. 

Umalis na sila sa harapan ko at sabay na naglakad palayo sa ‘kin. Pinagmamasdan ko lang ang dalawa kong kaibigan habang may ngiti sa labi. Masaya lang ako dahil may totoo akong mga kaibigan. Ngayon lang ako nagkaroon kasi kaya hindi ko na talaga sila bibiguin pa. Ang hiling lang naman nila ay lumaban ako kay Daisy kaya gagawin ko yun. 

Tumawid ako ulit sa kalsada at pumwesto sa gilid ng gate. Dito ko nalang hihintayin si sir Andrei. 

Lumipas pa ang isang oras pero hindi parin dumarating si sir Andrei. Madilim na ang paligid pero wala pa siya. 

Napatigil pa ako ng binuksan ang gate dahil may lalabas na kotse. Agad akong gumilid lalo para malawak ang pagkakabukas ng gate. 

Lumabas ang magarang kotse at nagulat ako ng bumaba ang salamin yung nasa kotse. Malapit yata yun sa driver na bintana. Hindi ko man alam kung bakit bumaba yun at halos magulat ako ng makita ko ang isa sa kaibigan ni sir Andrei. 

Naalala ko pala siya pala yung may-ari ng school. Kaya nga ako nakapasok at nakapunat agad sa level ko ngayon imbis na grade 3 pa dapat ako. 

Yumukod ako para igalang siya. Siya ang may-ari ng school kaya dapat lang na gumalang ako. Ang astig pa naman ng itsura niya, hindi halata na mayaman si sir Raizen. Simple lang siya manuot at may pagka bad boy siya mamurma ba. Hindi ko nga alam kung bakit bagay na bagay sakanya manamit ng ganun tapos may pilat pa siya sa isa niyang mata kaya talagang bad boy ang datingan. Pero kung sa probinsya yan tapos pangit yung lalaki tatawagin ko na yan na adik. Pero gwapo man kasi si sir Raizen kaya hindi adik ang tawag ko. 

“Wala pa ba si Andrei?” Tanong sa ’kin ni sir Raizen. Lahat talaga ng kaibigan ni sir Andrei mababait. Pero nagtataka lang ako dahil minsan mga baliw silang lahat. 

“Hindi pa po, sir Raizen. Kanina pa nga po ako dito naghihintay po sakanya.” Magalang kong sagot. 

Kumunot naman ang noo niya na para bang nagtataka sa sagot ko. “Ganun ba. Sige, ihahatid nalang kita sa bahay niya. Baka may ginagawa lang yun.” Sabi pa ni sir Raizen kaya hindi na ako nagpa bebe uy at agad akong tumango. Sakit na kaayo ba mga kagat ng lamok sa balat ko. Mabuti na nga lang at mahaba ang laylayan ng palda ko. Pwede na din pala ‘to maging kulambo. 

Umikot ako papunta sa kabilang side ng kotse saka binuksan ang pintuan. Mabuti na lamang at marunong na ako magbukas ng pintuan ba para hindi naman ako mag mukhang tanga kapag hindi si sir Andrei ang kasama ko. 

Pumasok ako sa loob ng sasakyan ni sir Raizen saka ko isinara ang pinto. “Pasensya na po, sir Raizen kung na abala pa po kita.” Panghihingi ko ng paumanhin. 

“Ayos lang yun, Ms. Baleber. Girlfriend ka ni Andrei kaya parte ka na din ng pamilya namin.” Sagot ni sir Raizen habang pinapausad ng kotse. 

Ako naman ay muntik ng mabilaukan sa sarili kong laway dahil sa sinabi niya. G atay man gyud ni si sir Andrei uy! Tabian gyud kaayo. 

“Baka busy lang si sir Andrei mo kaya hindi ka niya nasundo. Hindi ba siya tumawag?” Tanong ni sir Raizen. 

“Baka po tumawag yun pero hindi lang siguro niya ako matawagan po dahil lowbat ang cellphone ko.” Sagot ko kaya tumango siya. 

Kung ano-ano lang ang pinag-uusapan namin ni sir Raizen. Tinatanong din niya sa ’kin kung kamusta naman daw ang pag-aaral ko. Masaya ako dahil mag nangangamusta sa ‘kin. Sa probinsya kasi wala, wala nga yata silang pakialam sa pag-alis ko. Lalo na ang tiyahin ko, baka nga masaya pa yun ng lumayas ako. 

Nakarating kami sa subdivision ni sir Raizen at talagang hinatid niya ako sa harap ng bahay ni sir Andrei. Napansin ko naman na wala pa ang kotse niya kaya talagang wala pa siya sa bahay. 

“Wala din siya dito..” sabi ni sir Raizen. “May susi ka ba ng bahay?” Tanong niya sa ‘kin.

“Meron po, sir. Dala ko naman po.” Sagot ko habang nakangiti. 

Ngunit natigilan kami ni sir Raizen ng may makita kaming sasakyan na papalapit din sa pwesto ng sasakyan ni sir Raizen. “Andyan na sir mo..” sabi niya habang natatawa pa. Hindi ko alam kung bakit siya tumatawa. 

“Sige na, Maricel. Bumaba ka na ng kotse ko at baka malagyan pa ng gripo ang tagiliran ko.” Natatawang sabi ni sir Raizen. Ako naman at naguguluhan. Paano naman kaya ikakabit ang gripo sa tagiliran niya. Ako talaga pinagloloko ni sir Raizen eh. 

Binuksan ko na lang ang pintuan ng kotse at baka yung utak ko pa ang malagyan ng gripo dahil hindi ko siya maintindihan. 

Nagpasalamat na din ako kay sir Raizen dahil hinatid niya ako pauwi saka ko isinara ang pinto. 

Mabilis na man humarurot ang sasakyan niya at tinungo ang bahay nila. Ako naman ay napabaling ang tingin sa kotse ni sir Andrei. Bumukas ang pintuan ng driver seat at bumaba siya. 

Bigla akong kinabahan sa itsura ni sir Andrei. Seryoso kasi ang mukha niya at parang badtrip siya. Hindi ko alam kung bakit parang pakiramdam ko may mali. Mas lalo pang lumala ang kaba ko ng hindi niya ako pinansin at deri-deritso lang siyang lumapit sa gate. 

Naiwan ako sa labas ng gate na nakatulala dahil sa nilagpasan niya ako. Siguro ay may problema lang siya o pagod siguro kaya hindi niya ako pinansin. Pero bakit ganun.. kinakabahan ako. Para kasing may mali. 

Napabuga nalang ako ng hangin at pumasok nalang sa gate. Aalamin ko nalang kung bakit ganun siya. Kapag napatunayan ko na galit siya.. aww, tuwad dayon sa atubangan uy! 

A/N:

Paalala

lang po, nang b-block po ako o mute lalo na kapag rude o demanding na reader na hindi naman naka follow sakin tapos kung makapag utos na ud parang ano.. ahh basta ano.. hahaha🤣 okay lang kung hindi naka follow sakin basta wag lang mag demand dahil marami din akong ginagawa sa buhay. So, yun lang po. Deritso ko na po block yan wala ng explain.

Good Morning,

Azziantics

!☺️✨

Chapter 27

KINAKABAHAN ako na pumasok sa bahay ni sir Andrei kay mahaldok ako sa seryoso niyang mukha. Hindi ko man alam kung anong kasalanan ko uy! Bigla-bigla lang na galit ba!

Pero wala man akong magagawa kundi sumunod sakanya sa loob ng bahay. Wala man ako higaan dito sa labas ng bahay niya. Haharapin ko nalang kung anong kinakagalit niya sa ’kin. Pamahala na gyud ni ba. 

Pagkapasok ko sa bahay ay nakita ko si sir Andrei na nakaupo sa pang mahabang upuan. Nakatitig din siya sa ’kin. Napaka seryoso at wala man lang bakas ng tuwa ng makita niya ako. Hindi katulad dati na kapag sinunsundo niya ako sa school ay kinakamusta agad niya ang buong araw ko. 

Nasuko yata siya na hindi ako lumabas agad. Pero wala man ako ginagawa uy! Nasa library lang naman sana kami ni Tin at Bianca. Masama na pala ngayon ang tumambay sa library. Kalibangon na tuloy ako sa kakulba ani.

“Sir Andrei..” tawag ko sakanya saka ako naglakad patungo sa pwesto niya. 

“Saan ka galing? Bakit ngayon ka lang lumabas sa school niyo? Sinong mga kasama mo?” Sunod-sunod niyang tanong. Nah.. na boang na ni ron. 

Napakamot ako sa likod ng ulo ko saka ako ngumiti ng pilit sakanya. “Pasensya na talaga sir kung dugay.. este.. natagalan ako lumabas sa school kay kuan man gud.. pumunta kami ng library ng tatlo ko pong classmate, sir. Nag assignment po kasi kami do’n. Kasama ko po si Kristine at Bianca, sir. Ayaw na gud kasuko, sir uy!” Pagpapaliwanag ko habang kinakabahan. 

“Wala kayong teacher kaninang hapon?” Tanong niya habang magkasalubong  ang kilay niya. 

“Opo, sir. Teka.. pano mo po nalaman yun?” Tanong ko pa dahil hindi ko naman sinabi. 

“Nasa’n ba cellphone mo?” Tanong na naman niya na hindi pinansin ang tanong ko. Siguro siya lang dapat ang pwedeng magtanong sa ’kin. Okay na din yun para hindi niya ako mapagalitan ba. 

“Nasa bag ko po, sir. Nalowbat po kasi, sir Andrei. Ginamit po kasi ng classmate ko na si Daisy.” Pagsasabi ko ng totoo. 

Napabuga naman siya ng hangin kaya ngumuso ako para hindi na siya magalit sa ’kin. “Sorry na po, sir.. wala man po ako ginagawang mali, sir. Nag-aaral lang naman po ako ng mabuti. Bobo pa naman po ako kaya kailangan ko po talaga mag-aral.” Saad ko sa malungkot na boses.

’‘Walang bobo na tao, Maricel. Kaya wag mong sasabihin na bobo ka. Come here.’’ Sabi niya kaya agad akong lumapit sakanya. Uupos na sana ko sa tabi niya ng hawakan niya ang braso ko at hinila niya ako at pinaupo sa kandungan niya. 

Nabigla ako ng pinatakan niya ng halik ang pisngi ko. ’’Kamusta ang araw mo, inday oten ko?“ Tanong niya sa malambing na boses. 

“Ayos lang. Pero galit ka naman..” sabi ko sa nagtatampong boses. 

“I’m sorry. Pero alam ko naman na hindi mo magagawa yun. Kilala kita kaya sigurado akong hindi mo ako ipagpapalit kahit kanino.” Sabi niya na ikinakunot ng noo ko. Labad mani si sir Andrei uy! Kanina lang gagalit siya, ngayon naman malambing ang boses. 

“Anong ibig mong sabihin, sir Andrei? Anong ipagpapalit po? Pag sure gyud diha sir!”  Sabi ko dahil hindi ko naman alam kung anong tinutukoy niya. 

“Nakausap ko ang classmate mo kanina habang hinihintay kita sa labas ng eskwelahan mo.” Sabi niya saka hinaplos ang buhok ko. Inamoy niya ang ulo ko kaya bigla akong nahiya. 

“Wag po, sir! Baka amoy araw po ako ba!” Saway ko sakanya. Nahihiya ako dahil amoy araw na ako. Tapos maghapon ako sa school. Mamaya na sana ako magpapa amoy sakanya ba pag mabango na ako.

“Hindi ka naman mabaho,” sabi pa niya sa ’kin. 

“Nga pala, sir.. si Daisy po ba kausap mo. Yung babae po na yung ilong ay nakadapa. Tapos yung buhok po niya brown na murag nasaag.” Sabi ko pa kaya natawa na si sir Andrei. Tama naman sinabi ko eh. Bakit kaya siya natawa eh sinasabi ko lang naman kung anong itsura ni Daisy.

“Sa lahat ng pwede mong idescribe sakanya.. yung ilong pa talaga.” Natatawang sabi ni sir Andrei kaya napangiwi ako. 

“Sorry, sir. Wala po kasi akong makitang maganda sa mukha niya po eh,” sagot ko habang nakangiwi. Totoo naman sinasabi ko eh, tapos ang sama-sama pa ng ugali niya. Masama na nga itsura niya tapos masama pa ugali niya. Buti pa ako, pangit pero mabait. At isa pa, hindi flat yung ilong ko. Eh sakanya.. hindi ko nalang talaga sasabihin at baka mag minus 10 ako sa langit. 

“Siya nga yung kausap ko. Akala ko ba kaibigan mo yun?” Tanong sa ’kin ni sir Andrei kaya nalukot ang mukha ko. 

“Hindi po ah.. dalawa lang po ang kaibigan ko si Kristine at Bianca lang po sir..” sagot ko kaya tumango siya. 

“Good. Wag na wag kang makikipag kaibigan sa mga katulad ni Daisy. Tignan ko lang kung hindi siya magtanda sa ginawa ko.” Sabi ni sir Andrei. Kumunot naman ang noo ko dahil makahulugan ang ngiti niya. 

“Anong ginawa mo po, sir? Duda kaayo ko anang imong ngisi sir ba!” Sabi ko pa kaya umiling lang siya habang nakangiti. 

“Magpalit ka muna ng damit habang magluluto na muna ako ng pagkain natin. Sasabihin ko sa’yo ang ginawa ko.” Sabi niya kaya tumango ako at agad na umalis sa kandungan niya. 

“Sige po, sir. Maligo na po muna ako, sir.” Pagpapaalam ko sakanya at dali-dali akong naglakad papunta sa hagdan. Nawala na ang lungkot ko kanina dahil okay na kami ni sir Andrei. Pero iniisip ko kung ano kaya pinagsasabi ni Daisy kay sir Andrei. Napaka sinungaling pa naman ng babaeng yun kahit kailan. Pakiramdam ko ay may kinalaman yun kung bakit nakasimangot si sir Andrei kanina. Bantay lang gyud ni’s Daisy lagi ba. Panitan ko man gyud ning bayhana. (Lagot talaga sa ’kin si Daisy. Babalatan ko talaga ng buhay ang babaeng yun.)

Pagkapasok ko sa kwarto namin ni sir Andrei ay agad akong lumapit sa lagayan ng damit ko para kumuha muna ng damit pangbahay. Kumuha lang ako ng bestida para hayahay ba tapos panty ko. 

Pagkatapos kong ihanda ang susuotin ko ay pumunta agad ako sa banyo at hinubad lahat ng saplot ko. Muntik pa akong madulas dahil sa dulo ng palda ko. Natapakan ko kasi. 

Naligo agad ako at walang sinayang na oras. Nagugutom na kasi ako at tutulungan ko din si sir Andrei mag handa ng hapunan namin. Wala naman akong gagawin dahil nasagutan ko naman na ang assignment ko lahat kaya pwede akong tumulong sa gawaing bahay. 

Nang matapos ako ay kong kinuha ang t’walya at itinapis yun sa katawan ko. Lumabas na din ako ng banyo at mabilis ang kilos na naglakad papunta sa kama. Kinuha ko ang inilapag kong damit do’n at agad nagbihis. 

Natapos akong magbihis at nagsuklay na muna ako ng buhok ko para hindi naman ako magmukhang aswang nito ba. 

Lumabas na din ako ng kwarto at dali-daling tinungo ng hagdan. Ganahan na ako malaman kung ano ba talaga ang pinagsasabi ni Daisy na naman. Sabi pa naman niya friend na kami. Pero sa nakikita ko talaga ay siniraan niya ako kay sir Andrei. Hindi naman magiging ganun ang itsura ni sir Andrei kanina kung walang sinabing masama si Daisy. 

Nakarating ako sa kusina kaya tinulungan ko si sir Andrei magluto. Habang nagluluto kaming dalawa ay hindi ko mapigilang mainis ng sabihin na niya sa ‘kin ang pinagsasabi ni Daisy. Humanda talaga siya sa ’kin bukas. Bugal-bugal gyud ning bayahan lagi. Makatilaw gyud ni naku.

Hindi na tuloy ako makapaghintay dumating ang bukas. Ganahan na kaayo ko hilain ang buhok ni Daisy. 

Kinabukasan, maaga talaga ako gumising kay excited na kaayo ko mo sud. Hinatid pa ako ni sir Andrei sa school at pinupog ng halik ang labi ko. 

Inagahan ko talaga dahil hihintayin ko ang ilong na nakadapa ni Daisy. Masumbagan ko talaga mukha niya. Ang kapag ng mukha niyang gawan ako ng istorya na may boyfriend daw ako.

Pagdating ko sa classroom ay may iba ng mga classmate ang nando’n sa classroom. Wala pa ang dalawa kong kaibigan pero ayos lang dahil kaya ko na ’to uy! Lain magalit ang bisaya kaya humanda talaga sa ’kin si Daisy. 

Ilang sandali lang ay dumating si Daisy na nakangiti pa talaga sa ‘kin. Halata man na peke iya ngisi. 

“Hi, Maricel!” Bati pa niya. 

“Ano yung pinagsasabi mo sa sir ko? Sabi mo may boyfriend ako sa kabilang section. Ano yun.. gagawa-gawa ka talaga sa istorya para siraan ako?” Tanong ko at wala na akong pakialam kung marinig kami ng iba pa naming classmate. 

“A-Ano? Pinagsasabi mo? Kapal naman ng mukha mo mambintang, Maricel. Akala ko pa naman mabait ka kaya nga kita kinaibigan na.. tapos yun pala.. ganito ugali mo. Bintangera ka! Wala naman akong ginagawang masama sa’yo.” Sabi niya na halatang nag dra-drama kaya maging ang mga classmate ko ay nagbubulong-bulongan habang nakatingin sa ’kin. 

“Wag ka ngang mag sinungaling, Daisy. Alam ko mga pinagsasabi mo dahil sinabi ng sir Andrei ko. Mahilig ka talag mag pa victim eh no para sabihin ikaw ang kinakawa. Sikaran ko ng dagway nimu ron!” Galit kong sabi. (Sipain ko yang pagmumukha mo ngayon!)

Biglang lumapit si Daisy sa ’kin. Hindi nakikita ng mga classmate ko ang mukha niya dahil nakatalikod siya sa gawi ng mga kaklase namin. 

“Wag mo akong hahamunin, Maricel. Hindi mo ko kilala. Baka pagsisihan mo.” Sabi niya sa mahinang boses para ako lang ang makarinig. Kunwari lang talaga siya para kampihan ng mga classmate ko at ako ang mag mukhang kaaway sa mata nila dahil may paiyak-iyak pa siyang nalalaman pero wala naman luha. Tas  n’ong lumapit sa ’kin nakangisi na. Abat kaayo og dagway uy!

“Ay ayaw mo din ako hamunin, Daisy. Basin yang ilong mo samot nagka dapa kapag nasuntok ko yan. Wag na wag mong hahamunin ang bisaya. Sinasabi ko sa’yo.. karayom at barbie lang gamit namin baka may lumabas ng uuod sa katawan mo.” Sagot ko din sakanya at hindi ako nagpatinag. Nakita ko naman na bigla siyang natigilan sa sinabi ko. Kaya ngumisi ako. “Barangon talaga kita kapag hindi ka pa tumigil sa pangingialam sa buhay ko kahit hindi naman kita inaano. Papansin ka eh,” dagdag kong sabi. 

Sasagot pa sana si Daisy pero biglang sumulpot si Bianca kaya napa atras siya dahil pumwesto sa likod ko si Bianca na para bang handang makipag sabunutan kay Daisy. May dala pang bag ang kaibigan ko pero sabunot na agad ang nasa isip.

Natigil lang kami ni Daisy at agad akong umupo sa pwesto ko. Mabuti nalang at nasabi ko yun para manahimik na siya. At buti nalang din ay hindi naniwala si sir Andrei sakanya. 

Nasabi kasi sa ’kin ni sir Andrei na nagpumilit daw na magpahatid si Daisy sa bahay nila at kapalit daw no’n ay sasabihin daw niya ang pangalan ng boyfriend ko sa kabilang section. Hinatid naman siya ni sir Andrei kahit nahalata naman daw niya na nagsisinungaling ang babae. 

Hinatid ni sir Andrei pero imbes sa bahay nila Daisy ay dinala daw niya ‘to sa malayong lugar na puro puno lang daw ang makikita at pinababa daw niya si Daisy. 

Hindi ko lang alam kung paano nakauwi si Daisy pero ang masasabi ko lang ay buti nga sakanya.  Makatawa lang ako habang iniisip na para siyang ginawang pusa ni sir Andrei na iniligaw sa kagubatan.

A/N: Hello po!❤️

Chapter 28

NATAPOS na klase namin kaya excited na kaayo ko mo uli. Hindi na ako ginugulo ni Daisy tulad ng tinatadyakan ang upuan ko. Pero nagpaparinig parin sa ’kin. Kahit hindi man siya sabihin ang pangalan ay alam ko naman na ako ang tinutukoy niya. Hindi din ako nagpapatalo man.

Pero ayos lang dahil simula ng mag-away kami ni Daisy at nagkasagutan ay nagpabili ako kay sir Andrei ng parang manika. Yung ginagamit ba sa mangkukulam ba. Ahh dah! Perting hadlok talaga ni Daisy ng makita niyang binitay ko sa kawitan ng zipper ng bag ko ang doll.

Kaya pati mga classmate ko hindi na sila tumatawa kapag nagkakamali man ako. Si Tin at Bianca naman ay tawa ng tawa sa pinaggagawa ko. Hindi na talaga ako papayag na pagtawanan nila ako uy! Tapos nakakarinig pa ako na para akong tanga daw kumilos. Eh.. nagpapakatotoo lang naman ako. Hindi naman ako katulad nila na nagkukunwari maliit ang subo ng pagkain pero pag nasa bahay parang tanga kung kumain. Wag talaga ako dahil minsan gawain ko din pero sa harap lang ni sir Andrei. 

Sabay kaming lumabas ni Tin at Bianca ng classroom at inagahan muna talaga namin para kumain muna kami ng fishball sa harap ng eskwelahan namin. Gusto nga sana namin gumala tatlo dahil balak daw nila akong dalhin sa mall. Gusto ko sana pero baka sa susunod pa dahil magpapaalam pa ako kay sir Andrei para hindi siya magalit sa ’kin kung sasama man ako. Ayaw ko kasing magkagalit kami ni sir Andrei. Ang bigat kasi sa pakiramdam. Mas gusto ko pang ibang tao ang magalit sa ’kin basta wag lang si sir Andrei at ang dalawa kong bestfriend. 

“Ano tuhog-tuhog ulit tayo ha!” Sabi ni Tin na inakbayan pa talaga ako sa balikat. 

“Ako naman manlilibre sa inyong dalawa.” Saad ko naman kaya ginulo ni Tin ang buhok ko habang naka akbay siya sa sa ’kin. 

“Sana talaga makapag bonding tayong tatlo no? Gusto ko gumala tapos kumain tayong tatlo.” Saad ni Bianca.

“Hayaan mo.. magpapaalam ako sa sir ko. Papayagan naman siguro ako no’n pero hatid niyo ako pauwi. Hindi man ako marunong sumakay ng jeep tapos hindi ko alam kung saan ako bababa.” Sagot ko kaya natawa si Bianca.

“Naka kotse ka kasi kaya hindi ka marunong sumakay ng jeep. Ikaw na talaga.” Saad niya kaya natawa ako. 

Napahinto kami sa paglalakad ng may humarang sa dinaraanan naming tatlo. Classmate namin yun na babae at ngumiti samin. “Punta daw kayo sa likod ng gym sabi ni ma’am Verzosa. May ipapagawa daw muna satin.” Sabi nito kaya nagkatinginan kaming tatlo. 

“Sigurado ka? Wala naman sinabi si ma’am Verzosa kanina ahh..” sabi pa ni Tin.

“Oo. Papunta sana ako sa classroom para sabihan pa mga classmate natin. Sige na! Pupunta muna ako sa classroom para maabutan ko ang mga classmate natin.” Sabi ng babae at dali-daling umalis sa harapan namin. 

Napanguso naman ako habang sinusundan namin ng tingin ang classmate namin na yun. “Pupunta ba tayo?” Tanong naman ni Bianca. “Wala naman kasi sinabi si ma’am kanina.” Dagdag pa niyang sabi. 

Nagkibit balikat lang si Tin sa tanong ni Bianca. “Tignan nalang natin muna. Kung wala man ipabarang natin kay Maricel yun.” Sagot naman ni Tin. 

“Hoy! Hindi talaga ako marunong mangbarang ba! Props ko lang talaga yan para tigilan na ako ni Daisy.” Saad ko habang naglalakad na ulit kami at tinungo ang sinasabi ng classmate namin na likod ng gym. 

“Mabuti kamo hindi ka na ginugulo ng bruha na yun. Pakitaan mo ba naman ng voodoo doll. Sinong hindi matatakot.” Sabi pa ni Tin habang tumatawa. 

Napanguso naman ako dahil pinagtatawan nila akong dalawa. Pero okay lang kaibigan ko naman sila eh. “Meron ka pa bang ganyan, Maricel? Bigyan mo din kami ni Tin para isabit din namin sa bag namin. Para pareho tayong tatlo.” Saad naman ni Bianca. 

“Oo, meron pa ako do’n sa bahay. Dalhin ko sa monday para same tayong tatlo na ba” Sagot ko saka pumalakpak. 

“Para the three witches na tayong tatlo. Tignan ko lang talaga kung may mang bully pa satin tatlo. Isang karayom lang talaga.” Natatawang sabi ni Bianca kaya naghagikhikan kaming tatlo. 

Nakarating kami sa likod ng gym at agad na kumunot ang noo namin dahil wala man tao do’n. Wala din si teacher na sinasabi ng classmate namin. Nagkatinginan pa kaming tatlo at sa tingin ko ay pareho kami ng naiisip.

“Sasabunutan ko talaga ang babaeng yun.” Inis na sabi ni Tin. 

“Gusto mo tulungan kita?” Tanong naman ni Bianca na halatang naiinis din. “Dapat tumutuhog na tayo ng pagkain ngayon eh,” dagdag na sabi ni Bianca. 

“Nandito na pala mga loser ehh..” natigilan kaming tatlo ng marinig namin ang boses ni Daisy. Lumingon kaming tatlo sa gawi niya at nakita namin na may mga kasama pa siyang babae. 

Nanlaki naman ang mga mata ko dahil may hawak silang malapad na kahoy na makapal. Na boang na gyud ni si Daisy uy! Akala ko pa naman titigil na siya sa panggugulo samin ba. Di talaga siya madala sa sinabi kong barang uy!

Nagulat nalang kaming tatlo ng binato ng isang babae ang makapal na kahoy na tumama sa mukha ko at kay Tin na tumama sa noo niya dahil mas matangkad siya sa ’kin.

“Mga siraulo kayo!!” Galit na sigaw ni Bianca na hindi tinamaan ng kahoy. Napahawak pa ako sa mukha dahil ang sakit no’n. Yung ilong ko ba magiging kapareho na sa ilong ni Daisy. Yawa!

Bigla naman tumakbo si Daisy kasama ang mga kaibigan niya na may dalawang makakapal na pamalo. Napa atras kaming tatlo ngunit nahawakan ako ni Daisy at talagang ako ang pinunterya niya. 

Bumagsak ako sa lupa ng atakehin ako ni Daisy. “Ano ba, Daisy! Yawa ka man uy!” Sigaw ko habang sinasalag ang mga sampal niya sa ’kin.

“Wag mo akong binibisaya na mangkukulam ka. Papatayin talaga kita ngayon.” Galit niyang sabi habang gigil na gigil na sinasampal ako. Nagawa ko pang hawakan ang buhok ni Daisy at hinila din ’yon kaya napa daing siya. 

“Kakalbuhin talaga kitang abat ka!!‘’ Galit ko din sigaw habang sinasabunutan si Daisy. Napatingin ako sa dalawa kong kaibigan na inaatake din ng mga kaibigan ni Daisy. Nakita ko na wala ng suot na salamin si Tin habang sinasabunutan din siya ng dalawang kaibigan ni Daisy. Habang si Bianca naman ay pinagtutulungan ng tatlo pang babae. Hindi ko mapigilang maluha dahil pati dalawa kong kaibigan ay nadamay sa away namin ni Daisy. 

Mas lalo akong nagalit sa abat na ’to kay sinuntok ko ang bibig niya kahit hindi ako marunong sumuntok. Napasigaw siya at nabitawan niya ang buhok ko. Ngunit nakadagan parin siya sa ’kin.

Dumugo ang labi niya sa pagsuntok ko kaya nanlilisik ang mata niya habang nakatitig sa ’kin. Hinanda ko na ang sarili ko dahila alam ko na gaganti siya.

“Putangina ka talagan bisayana ka ha!” Galit niyang sigaw at sinuntok din ako ngunit mabilis kong nailag ang mukha ko kaya tumama ang kamao niya sa lupa. 

Tinulak ko si Daisy kaya naalis siya sa ibabaw ko. Agad akong tumayo at kinuha sa bag ko ang ballpen na ginagamit ko at agad na inatake si Daisy. Ayaw ko siyang tusukin sa mata kahit gusto ko kaya isinaksak ko ang ballen sa braso niya na para bang nag i-injection lang ako. 

“Aghh.. Putangina ka!!” Sigaw niya na halatang nasaktan sa ginawa ko.

“Yawa pud ka!” Sigaw ko din saka ko hinawaka ang buhok niya at sinabunutan. Ngunit nahawakan din ni Daisy ang buhok ko at pinaikot-ikot pa talaga niya sa braso niya yun at hinila ng malakas. Pakiramdam ko ay matatanggal sa anit ang buhok ko. 

Napabitaw ako sa buhok ni Daisy na agad naman tumayo at kinaladkad ako habang hila-hila ang buhok ko. “Tama na, Daisy!!” Sigaw ko sakanya habang hinihila ang buhok ko dahil sobrang sakit na. Hindi ko na kaya ang sakit no’n. Halatang sanay sa gulo si Daisy dahil ang lakas niya.

Natigil lang sa paghila si Daisy sa ’kin ng sumugod si Tin sakanya at hawak ang kahoy na makapal ay hinambalos niya si Daisy sa likod. 

Agad akong dinaluhan ni Tin na puro din sugat ang mukha. “Okay ka lang?” Tanong pa niya sa ’kin. Naiiyak ako dahil nadamay na nga sila ni Bianca pero ako parin ang inaalala niya. 

“Anong kaguluhan ‘to?!!” Natigilan kami ni Tin maging si Daisy na nakatayo sa harapan namin ay natigilan din. Agad kaming lumingon ng kaibigan ko kung saan nanggaling ang boses na yun at nakita namin ang dalawang teacher. 

Nanlaki ang mata namin ni Tin at alam namin na lagot kaming lahat dahil sigurado ako na sa guidance ang punta namin. 

“Sila po ma’am..” saad ni Daisy na tinuro kami ni Tin at si Bianca na nakahandusay sa lupa at nabugbog din. “Sila po ang nagsimula, ma’am. Bigla nalang po na pumunta sila dito at inatake po isa naming kaibigan kaya tinulungan po namin. Hindi po namin alam kung anong kasalanan po ng kaibigan namin.” Pagsisinungaling ni Daisy kaya naikuyom ko ang kamao ko. Maging si Tin ay masamang nakatingin kay Daisy. 

Yawa gyud ni si abat uy! Sakit kaayo ang katawan ko. Lahat yata ng parte ng katawan ko ay masakit lalo na ang ulo ko na hinila niya. Naawa ako sa dalawa kong kaibigan na hindi naman sana kasali sa away namin ni Daisy at parinigan pero dinamay niya. 

A/N: Hi!❤️

Chapter 29

PUMASOK ako sa office ni Raizen para suntukin siya. Galit na galit ako ng malaman ko ang nangyari kay Maricel kanina. Putangina! Ang dami niyang sugat sa katawan at pati ang labi niya ay may sugat. 

Pumasok ako sa office niya na hindi man lang kumakatok. Naabutan ko pa siya na may kausap sa kanyang cellphone. Bakas sa mukha niya ang pagkagulat ng pumasok ako. 

Lumapit ako sakanya at nakita na ibinaba niya ang kanyang cellphone. Mabilis kong hinawakan ang damit niya at malakas na sinuntok ang mukha. 

“Putangina ka!” Galit niyang sigaw ng masuntok ko ang mukha niya. 

“Anong klaseng paaralan ’to ha?! Nakita mo ba ang nangyari kay Maricel?” Galit kong sigaw sa kaibigan ko. 

“Inaayos ko nga, bud. Mananagot ang mga babaeng sumugod sa inday bilat mo.” Sagot ng kaibigan ko. 

“At ano? Patatalsikan mo lang sila sa eskwelahan mo? Hindi ako papayag, Raizen. Iharap mo sa ‘kin ang Daisy na yan at papatayin ko siya. Sinasabi ko sayo.. dudurugin ko talaga mga daliri niya.’’ Galit kong sabi sa kaibigan ko. Kanina pa talaga ako gustong pumatay ng tao. Nang tawagan ako ni Raizen na may masamang nangyari kay Maricel ay agad akong pumunta dito sa school. 

Akala ko ay naaksidente siya dahil hindi agad sinabi ni Raizen na binugbog si Maricel. Yun naman pala ay pinagtulungan siya ng mga bully dito sa pisteng eskwelahan ni Raizen. 

“Siraulo ka ba? Gagawin mo talaga yan?” Tanong niya sa ’kin. 

“Igaganti ko si Maricel, bud. Hindi ako papayag na hindi ko siya mapuruhan.” Inis kong sabi. 

“Hindi pwede! Babae yun, bata pa. Baka mareklamo ka.” Saad ni Raizen kaya masama ko siyang tinignan. 

“Eh ano ba yung ginawa niya kay Maricel? Hindi ba’t ka rekla-reklamo ang ginawa niya?! Mapapatay ko talaga siya. Iharap mo na siya sa ’kin kung ayaw mong umuwi kay Wynter na may black eye sa mata.” Banta ko sakanya.

“Gago! Inaayos ko nga diba? Pwede mo naman siyang kasuhan, bud. Baka nakakalimutan mo ang rules ng grupo natin. Bawal tayo pumatay kapag labas sa grupo. Ayaw mo naman siguro magka problema ka diba?” Tanong sa ’kin ni Raizen. 

Sasagot na sana ako ng bumukas bigla ang pintuan ng office ni Raizen. Lumingon ako at nakita ang kaibigan naming si Salem kasama si Percival. 

“Nagwawala ba yan, brother in law?” Tanong ni Salem kay Raizen. 

“Gusto mo tarakan ko yan ng pampakalma? Kaso nga lang.. magiging asong ulol kapag kumalma.” Saad ni Percival kaya pinukol ko siya ng masamang tingin.  Natawa naman silang dalawa ni Salem.

“Kumalma ka kasi. Nagamot na mga sugat ni Maricel pati na din ang dalawa niyang kaibigan. Kinailangan kong tahiin yung isa niyang kaibigan dahil napunit ang sa may noo niya. Maliit lang naman pero kailangan parin. Siguro hinampas ng matigas na bagay.” Saad ni Salem kaya bumuga ako ng hangin. Paano nalang kung hinampas din si Maricel ng matigas na bagay. Tangina talaga! Nandidilim talaga paningin ko kay Daisy.

“Masyadong wild mga estudyante mo dito, pareng Raizen.” Saad ni Percival. 

“Ito ang unang beses na nangyari ’to. Pero ang gagong ’to..” sabi ni Raizen na tinuro pa talaga ako. “Sinuntok ako.” Dagdag niyang sabi. 

“Bakit naman?” Tanong ni Salem na halatang concern sa bayaw niya. “Bakit ka niya sinuntok na wala ako. Sayang naman, hindi ko nakita ang pagkakasuntok eh. Ulitin mo nga, buddy.” Dagdag niyang sabi kaya minura siya ni Raizen.

“Hindi ko ba talaga pwedeng makita si Daisy?” Seryoso kong tanong kay Raizen. Siguro ay ayaw lang niya na magka problema ako kaya ayaw niyang pumayag. 

“Hindi nga! Kulit.” Sagot niya.

“Kakausapin ko lang. Sabay hampas ng ulo sa pader.” Saad ko sa seryosong boses. Hindi talaga ako aalis dito hangga’t hindi ko na igaganti si Maricel. Awang-awa ako sa kalagayan niya. Ang dami niyang kamot sa braso, maging ang mukha niya ay may pasa. Ang dinadaing niya ay ang kanyang ulo dahil sa pagkakasabunot daw ni Daisy sakanya. 

“Mas lalo akong hindi papayag. Hayaan mo akong gumawa ng parusa kay Daisy at sa mga kaibigan niya. Ako ang may-ari ng eskwelahan kaya ako lang ang pwedeng magbigay ng parusa.” Seryosong sabi ni Raizen sa ’kin. 

“Siguraduhin mo lang na matutuwa ako sa parusa na gagawin mo kay Daisy. Dahil kapag hindi ko nagustuhan ay puputulan ko siya ng ulo. Wala akong pakialam kung babae siya o bata. Kapag sinaktan pa niya ulit si Maricel ko ako mismo papatay sakanya.” Saad ko saka ako tumalikod kay Raizen at hindi pinansin ang dalawang doctor kong kaibigan at tuluyang lumabas ng office.

Alam kong hindi niya sasabihin sa ’kin kung nasa’n si Daisy. Aalamin ko nalang para ako ang bumisita. 

Dire-deritso lang ang lakad ko hanggang sa makarating ako sa clinic ng school. Pumasok ako at nakita ko si Maricel na nakahiga habang nagkakamot sa kanyang ulo. 

Nakita naman niya ako agad kaya tumigil siya sa ginagawa niya. “Hi, sir bilat!” Bati niya sa ’kin habang nakangiti. Nasaktan na nga siya, pero yung ngiti niya ay napakatamis parin. 

Lumapit ako sakanya saka dinampian ng halik ang noo niya. “May masakit pa ba sa’yo? Sabihin mo sa ’kin?” Tanong ko saka ako lumuhod sa sahig para magpantay ang mukha namin dalawa. 

“Masakit yung ulo ko sir ba! Parang hihiwalay po yata ang buhok ko.” Nakanguso niyang sabi sa ’kin. 

“Wag kang mag-alala.. bibisitahin ko si Daisy sa bahay nila mamayang gabi.” Seryoso kong sabi.

Pinaningkitan naman niya ako ng mata niya. “Sir pud uy! Nganu gud mo bisita ka man sakanya? May gusto ka ba do’n sa abat na yun sir? Ka lain pud nimu sir uy!” Sabi niya sa nagtatampong boses. 

“Gusto? No! Bibisitahin ko siya hindi para landiin, kundi para patayin.” Sagot ko na ikinalaki ng mata niya.

Tinakpan niya ang bibig ko gamit ang kanyang palad. Dinilaan ko naman yun kaya napangiwi siya at inilayo agad ang palad niya sa bibig ko. “Si sir pud uy! Kinamot ko pa naman ‘to sa bilat ko kanina.” Sabi niya habang pinupunasan ang palad niya. 

“Kaya pala maalat,” sagot ko naman kaya natawa siya.

“Joke lang sir uy! G atay jud ka  sir!” Sabi niya na hindi ko maintindihan. Pero sa tono ng pananalita niya ako natatawa. 

“Pero sir.. wag mong gawin yun sir uy! Hindi ka naman pumapatay sir diba? Wag yun sir, bad man yun. Hayaan mo nalang ang may-ari ng eskwelahan sir magpataw  ng parusa kay Daisy and friends niya.” Sabi niya kaya hindi ako sumagot. 

“Sir..” tawag niya sa ’kin.

“Ano yun?” Tanong ko.

“Hindi ka man sagot lagi sir uy! Wag mong gawin yun sir kasi hindi mo deserve makulong dahil lang kay Daisy ba. Sana pakinggan mo ko.” Sabi niya sa mahinang boses. Napabuga ako ng hangin dahil hindi ko maipapangako na hindi ko mapapatay si Daisy. Balak ko siyang puntahan mamayang gabi kapag nakatulog na si Maricel. 

“Uwi na tayo. Sa bahay ka na magpahinga.” Sabi ko saka ako tumayo. Bumangon naman si Maricel saka tumayo sa kama. 

Akmang bubuhatin ko sana siya ng pigilan niya ako. “Wag mo na ako buhatin, sir. Kaya ko man maglakad.” Pigil niya sa ’kin kaya tumango ako. 

“Akala ko ba masakit ang likod mo?” Tanong ko dahil iniinda din kasi niya. 

“Opo, sir. Pero kaya ko naman maglakad po,‘’ sagot niya saka nagsimulang maglakad. Inalalayan ko din siya at nagulat kami pareho ng biglang pumasok ang babaeng nanakit kay Maricel. 

Hinawakan naman ako agad ni Maricel ng makita niyang lalapitan ko sana ang babae. Gustong-gusto ko na talagang basagin ang bungo ng babaeng ‘to. Hindi ko alam kung bakit niya palaging pinagtritripan si Maricel. 

“M-Maricel.. patawarin mo na ako.. wag mo akong ipakulong please..” saad ng babae saka lumuhod sa harapan namin. 

Masama ko siyang tinitigan habang umiiyak sa harapan namin. Tumingin ako kay Maricel ata agad na hinawakan ang kamay niya. Lumingon siya sa ’kin kay umiling ako para sabihin na wag niyang patawarin. 

Ibinalik naman ni Maricel ang tingin kay Daisy. “Ambot nimu uy! Tama lang yan sa’yo makulong ka. Tama naman ang edad mo kaya pagbayaran mo sa kulungan ang ginawa mo sa ’kin pati narin sa mga kaibigan ko na dinamay mo. Matapang ka diba? O, ayan.. himas rehas ka muna! Isama mo pa mga friends mo para mag bonding kayo sa loob. Abat ka!! Bati na gali kag nwng, pangit pa ugali mo.” Sabi ni Maricel kay Daisy.

Halos tumulo na ang sipon ni Daisy habang nagmamakaawa kay Maricel. “Patawarin mo na ako, Maricel. Hindi ko na uulitin talaga. Promise ko yan sa’yo.. ayaw ko makulong kaya maawa ka sa ’kin.” Saad ng babae habang nakaluhod parin sa harap namin ni Maricel. 

“Sana naisip mo yan bago mo bugbugin si Maricel. Kung ako lang ang masusunod, baka hindi kulong ang bagsak mo. Baka nakita mo na ngayon si satanas.” Seryoso kong sabi sa babaeng pangit na nga, pangit pa ang ugali ikaw nga ni Maricel. 

“S-Sir.. patawarin mo po ako. Bigyan niyo po ako ng chance para magbago..” saad niya sa ’kin saka naglakad palapit sa ’kin habang nakaluhod. 

“Subukan mong lumapit sa ‘kin.. sisipain ko yang mukha mo. Pasalamat ka at pinipigilan ako ni Maricel at ng may-ari ng paaralan. Pupuruhan ko talaga mga daliri mo.” Galit kong sabi. Napatigil naman siya sa ginagawa niya saka sumisinghot-singhot sa harapan namin. Akala niya siguro makakalusot siya ngayon. Pwes, nagkakamali siya ng binully.

Alam kong hindi siya makakalabas ng school kung ipapakulong siya ni Raizen. Kaya siguro hinayaan ng kaibigan ko na pumunta siya dito na walang bantay at baka tumakas. 

“Let’s go, inday oten. Uwi na tayo kaysa makipag usap sa walang kwentang tao.” Aya ko kay Maricel na nakatitig parin kay Daisy. 

“Wait lang, sir. May babawiin lang ako kay Daisy.” Sabi niya kaya kumunot ang noo ko. 

“Ano yun?” Tanong ko. 

“Nasa’n na yung wallet ko, Daisy? Yung ninakaw mo sa ’kin. Alam ko ikaw ang kumuha no’n kaya wag ka ng mag maang-maangan.” Galit na sabi ni Maricel sa babae. 

“W-Wala sa ’kin, Maricel. Maniwala ka sa ’kin. Hindi ko kinuha yun.” Sagot ng babae na umiiling pa. 

“Sinungaling ka talaga! Dapat talaga sa’yo makulong dahil bully ka na nga.. magnanakaw ka pa! Sana hindi ka na makalabas ng kulungan.” Sagot ni Maricel saka ako hinila at nagsimula na siyang maglakad. Ngunit huminto din siya agad saka tumingin kay Daisy. “Balak mo pa agawin sa ‘kin si sir bilat ko. Kapal talaga ng mukha mo.. para sa kaalaman mo, hindi pumapatol si sir Andrei sa katulad mong abat. Saka na kapag hindi na nakadapa yang ilong mo.” Sabi ni Maricel kaya mahina akong natawa. Lagi kasi niyang pinagdidiskitahan ang ilong ng babae. 

Hinila ulit ako ni Maricel hanggang sa tuluyan kaming naka labas ng clinic. “Bad na ba ako, sir? Kasi nilait ko ang ilong niya.” Tanong ni Maricel na parang na konsensya sa mga sinabi niya kay Daisy. 

“Hayaan mo na. Mas grabe pa ang ginawa niya sa’yo kaya deserve niyang laitin.” Sagot ko naman saka siya inakbayan sa balikat. 

“Uwi ba tayo, sir. Napagod talaga ako kanina. Akala ko talaga hindi na niya ako tantanan kakasabunot. Naawa din po ako sa dalawa kong kaibigan sir ba.. nadamay sila sa away namin ni Daisy.” Malungkot niyang sabi na halatang nakokonsensya sa nangyari.

Masaya ako dahil may mga tunay na kaibigan ni Maricel na kaya siyang ipagtanggol sa mga masasamang tao. Kung tutuusin ay pwede nilang iwanan si Maricel, ngunit mas pinili nilang tulungan ang inday oten ko kahit alam nila na mabubogbog sila. 

A/N:Good morning po!❤️✨

Chapter 30

PASUKAN na naman kaya ito na naman si sir Andrei, hinahatid na naman ako sa eskwelahan. Hindi pa talaga siya na kuntento ay talagang hinatid niya ako sa classroom. Kunti pa lang naman ang mga estudyante kaya konti lang ang nakakita kay sir Andrei. Yung iba kong classmate ay narinig ko ang bulong-bulongan nila na gwapo daw si sir Andrei. Yung iba nga nagpaubo-ubo para siguro matagad ni sir Andrei.

Nakanguso ako habang nakaupo na sa pwesto ko. Si sir Andrei naman ay nakatayo sa harapan ko at hindi parin umaalis. Pinapaalis ko na nga siya dahil yung mga classmate ko tili ng tili parang kiniliti ang tingle. 

’’Bakit ka nakanguso?” Tanong sa ’kin ni sir Andrei na napansin ang pag nguso ko. Hinaplos pa talaga niya ang buhok ko.

“Eh kasi po sir.. ano po kasi ahh.. basta po, alis ka na po, sir Andrei.” Pagpapaalis ko sakanya dahil naiinis ako habang naririnig ang mga sinasabi ng classmate ko. Hindi ko alam kung bakit ako naiinis ba. Ito ang unang beses na naramdaman ko ’to. Parang ayaw ko na may nagpa papansin kay sir Andrei.

Napakamot naman siya sa likod ng ulo niya na para bang ayaw parin niyang umalis. Nanalo parin naman ako kaya nagpaalam na siya na lumabas na ng room. 

Wala na si Daisy at tuluyan na siyang nakulong. Sana nga di na makalaya eh, bagay talaga sakanya ang makulong. Pati mga kaibigan niya ay nakulong din. Kaya bonding talaga sila do’n. 

Nakatingin lang ako sa pintuan at hinihintay na dumating ang dalawa kong kaibigan. Ilang sandali lang ay dumating si Tin kaya kumaway ako sakanya. Agad naman siyang ngumiti at kumaway din pabalik. Lumapit siya sa ’kin at umupo sa katabi kong upuan. 

“Bago na eyeglass mo pala..” sabi ko dahil bago na ang suot niya.

“Oo nga eh. Pinagalitan kaya ako ni mama kahapon dahil daw nakipag away ako. Napagalitan din ako dahil bibili na naman daw ng bagong reading glass.” Sagot niya habang nakangiti. Bigla naman nawala ang ngiti ko dahil kasalanan ko talaga kung bakit sila nadamay ni Bianca sa gulo namin ni Daisy. Nalungkot tuloy ako bigla at hindi nakasagot kay Tin.

“Wag ka ngang malungkot diyan! Ayos lang sa ’kin na mapagalitan ni mama. Ang mahalaga ay nakipag laban ako para ipagtanggol ka. Kaya wag kang malungkot. Dahil sa ginawa natin nong isang araw ay nakakulong na si Daisy ngayon. Ang laking ginhawa sa buhay natin bilang estudyante.” Sabi niya sabay tapik sa balikat ko.

“Pero napagalitan ka parin ng mama mo.” Saad ko sa malungkot na boses. Nakokonsensya jud ako. Kasalanan ko man gud. 

“Ano ka ba!! Pinalusot ko lang sa kabilang tenga ko ang mga sinabi ni mama. Alangan naman iwanan kita do’n. Baka kung ano pa ang ginawa ni Daisy sa’yo. Kulang talaga palo ko sa gagang yun eh. Sana talaga pahirapan siya sa kulungan para makabawi naman tayo sa gagang yun.” Galit na sabi ni Tin. 

“Nga pala, si Bianca kaya.. papasok kaya yun?” Tanong ko sa  nag-aalalang boses. Natahi kasi ang noo no’n. Maliit lang naman pero napunit kasi sa lakas ng hampas ng mga kaibigan ni Daisy. Mabuti nga at sinagot lahat ni sir Andrei ang nagastos ng magulang ni Bianca. 

“Papasok daw siya. Nag chat siya sa group chat natin tatlo ahh. Hindi mo ba nabasa?” Tanong niya sa ’kin.

Umiling naman ako. “Hindi eh. Nagpahinga lang kasi talaga ako kahapon dahil sobrang sakit parin ng ulo ko dahil sa paghila ni Daisy.” Sagot ko sabay hawak sa ulo ko ng maalala ko kung gaano kasakit ang ginawa ni Daisy sa ’kin. 

Sasagot na sana si Tin ngunit hindi natuloy. “Ayan na pala si Bianca ohh..” saad niya kaya napalingon ako sa pintuan at pumasok ang isa ko pang kaibigan na si Bianca. Klaro talaga na tinahi yung sa gilid ng noo niya dahil may puti na nakadikit do’n na hindi ko alam kung anong tawag. 

Naglakad si Bianca papunta samin at umupo sa bakanteng upuan na nasa kanan ko. “Kamusta kayo? Masakit parin ba mga sugat niyo?” Tanong samin ni Bianca.

“Hindi na masyado. Ikaw ba? Kamusta na yang sa noo mo?” Tanong naman ni Tin.

“Hindi naman na masyado. Ayaw nga sana ako papasukin ni mama at baka mapaaway na naman daw ako. Boring sa bahay kaya pinilit kong pumasok.” Pagkwe-kwento ni Bianca samin. 

“Ako nga din eh.. Boring din sa bahay. Pahuhugasin lang ako ni mama ng plato kaya pumasok talaga ako.” Sagot naman ni Tin kaya natawa kami ni Bianca. 

“Wag na natin tanungin si Maricel dahil alam naman natin na love yan ng sir niya. Sana all talaga. Buti nga at pinakulong ang Daisy na yun. Bwisit talaga ang babaeng yun. Sana talaga mabugbog siya sa kulungan. Kung pwede nga lang yung mawala ang ilong niya eh,” inis na sabi ni Bianca.

Bigla tuloy akong may naalala kaya nawala ang ngiti ko. Napansin yata ni Bianca ang pagseryoso ng mukha ko kaya kumunot ang noo niya. “Bakit ganyan itsura mo? Wag mong sabihin na miss mo si Daisy?” Natatawa pa niyang tanong.

“Simbako ka! May naalala lang ako ba..” sagot ko kaya inusog ni Tin ang upuan niya na halatang gustong malaman ang naalala ko. 

“Ano yun? Chika mo agad samin,” saad naman ni Bianca na marites kaayo ba.

“Kanang kuan ba.. Naalala ko na tinanong ko si flat nose kung na sakanya ba ang wallet ko. Naalala niyo yung bigla nalang nawala ang wallet ko. Sabi kasi niya na wala daw sakanya. Pero pwede din naman  na  nagsisinungaling siya.” Sabi ko sa mga kaibigan ko. 

“Kung hindi siya.. Eh sino?” Tanong naman ni Tin habang nakakunot ng noo.

“Oo nga. Diba yun yung araw na tawa siya ng tawa kasama ang mga kaibigan niya. Punong-puno pa nga ng pagkain yung table nila.” Sabi din ni Bianca kaya napatango ako. Totoo naman kasi yun eh.. kitang -kita ko pa kung gaano ka dami ang binili ng abat na yun. 

“Pwede din kasi na nagsisinungaling siya no?” Tanong ko sa dalawa kong kaibigan.

“Pwede din na may ibang tao pa ang may galit sa’yo. Baka palihim lang.” Sagot naman ni Tin saka lumingon sa likuran namin.

“Wag ka nga lumingon, Tin. Baka sabihin nila na sila ang pinag-uusapan natin. Wala pa naman akong lakas para makipag away ngayon.” Saway ni Bianca kay Tin.

“Sorry naman. Tinitignan ko lang kasi kung may masama bang nakatingin satin.” Sagot naman ni Tin at ibinalik ang tingin samin. 

“Maganda kasi ang kaibigan natin kaya siguro maraming naiingit sakanya. Pero doncha worry may prenn… nandito kami ni Tin para rumesbak sa’yo.” Sabi pa ni Bianca at talagang ipinakita pa ang braso niya na wala pa naman muscle. Payatot kasi pareho sila ni Tin. Nabugbog tuloy kami nila Daisy and friends. 

Hindi ko talaga alam kung sino pa ang galit sa ’kin. Hindi ko naman kasi nakakausap ang mga classmate ko dahil pinagtatawanan naman kasi nila ako. Sila Tin at Bianca lang talaga ang hindi. 

Natigil lang kaming tatlo ng pumasok na ang iba pang classmate namin at ang topic nila ay si Daisy. Mukhang alam na nila ang nangyari. 

“Naalala niyo yung babae na nagpapunta satin sa likod ng gym. Wala pa yata siya ahh..” sabi ni Bianca kaya lumingon din ako at hinanap ang babaeng yun. Wala nga yung babae. Balak ko pa naman sana kausapin yun dahil siya may kasalanan kung bakit kami pumunta sa likod ng gym.

“Kaibigan yata yun ni Daisy. Nalaman siguro niya na nakulong ang kaibigan niya kaya hindi na pumasok.” Sagot naman ni Tin kaya napatango ako. Siguro nga ay kaibigan talaga yun ni Daisy kaya siguro hindi pumasok. Humanda talaga sa ’kin yun, sasabunutan ko din siya para magtanda din. 

Ilang sandali lang ay dumating na si teacher kaya natigil na kami sa pagchi-chikahan tatlo. Nakinig lang kami kay teacher at na topic pa niya ang nangyaring bugbugan namin nila Daisy. Napayuko tuloy kami tatlo ni Tin at Bianca dahil nahihiya kami. Yun talaga ang unang beses na nakipag away talaga ako ng sabunutan. Hindi ko na talaga uulitin dahil masakit talaga uy! Sana lang wala ng umaway sa ’kin ba para hindi na mangyari yun ulit. 

A/N: Good evening!

Chapter 31

NAKAUPO ako habang si sir Andrei ay nagluluto ng hapunan namin. Katatapos ko lang maglagay ng plato, kutsara at tinidor  sa mesa kaya hinihintay ko nalang na maluto ang pagkain. 

Gusto ko sana matuloy ang gala namin ni Tin at Bianca pero nahiya man ako magpaalam kay sir Andrei uy! Hindi na kasi ako nakakatulong dito sa bahay niya na dapat sana ay ako ang gumagawa ng gawaing bahay. Tapos gagala-gala pa ako. Nahiya tuloy ako!

Nakasunod lang ang tingin ko kay sir Andrei habang nagsasandok ng kanin. 

Wala kami pasok bukas kaya gusto ko sana magpaalam sakanya bukas na gagala kami ng dalawa kong kaibigan. Nakilala naman niya sila Tin at Bianca eh. 

Inilagay ni sir Andrei ang ulam na niluto niya kaya agad akong natakam. Kumulo agad ang tiyan ko dahil mukhang masarap. 

“Thank you kaayo, sir Andrei.” Nakangiti kong sabi. Ang sarap naman kasi niya magluto ng ulam. 

“Walang anuman. Kumain ka ng mabuti, inday ot*n. Pumapayat ka na.” Sabi niya ta talagang nilagyan pa ng pagkain ang plato ko. Nakatingin lang ako sa plato ko hanggang sa natapos siya sa ginagawa niya. 

“Bakit hindi ka pa po kumukuha ng pagkain mo, sir Andrei?” Nagtataka kong tanong.

“Iba ang kakainin ko. Kumain ka lang diyan at wag mo akong pansinin, inday ot*n ko.” Saad niya kaya nagtaka ako. Ano na naman kaya ang trip niya sa buhay. Ako talaga ay naguguluhan na sa ginagawa ni sir Andrei. Pumunta kasi sa ilalim ng mesa kaya sinilip ko din siya. May balak yatang maging pusa. 

“Nag unsa ka man diha, sir uy! Anong ginagawa mo diyan sa ilalim ng mesa?” Tanong ko pa ng umupo siya sa sahig at nakaharap pa talaga sa ’kin. 

Naramdaman kong hinawakan niya ang dalawa kong binti at ibinuka yun. Nakasuot lang ako ng bestida kaya mabilis niyang nahawakan ang bilat ko. Kamatay ni sir Andrei uy, mo chula siguro sa akong bil*t.

“Kumain ka na diyan, inday ot*n ko. Kakain na din ako dito.” Sabi niya habang pilyong nakatingin sa ’kin. Napakagat ako sa ibabang labi ko ng hubarin ni sir Andrei ang suot kong panty. Uminit ang magkabilang pisngi ko ng amuyin niya ang panty ko na hinubad niya. 

“Nanimaho na ng ginamos, sir.” Nakangiwi kong sabi. G atay gayud ni sir Andrei uy!

Ibinuka niya ang mga hita ko saka niya inilapit ang mukha niya at inamoy ang bilat ko. Hindi ko alam kung makakain ba ako nito ng maayos sa ginagawa niya. Napahawak ako sa gilid ng lamesa ng maramdaman kong dinilaan ni sir Andrei ang clit*ris ko. 

“Ahh..” ungol ko habang hinahayaan lang siya sa ginagawa. Sinubukan kong sumubo ng pagkain at hindi iniintindi ang sarap na ginagawa ni sir Andrei sa ‘kin. 

“Ohhh.. sir Andrei.” Sambit ko sa pangalan niya at mas lalong ibinuka ang mga hita ko. Dinidilaan lang talaga niya saka niya sisipsipin ang mani ko. Agoy! Hindi talaga ako makakain ng maayos dahil ungol ako ng ungol. Maka sulirat sa mata ang sarap ng ginagawa niya. 

“Sige pa, sir Andrei. Ka lami.” Daing ko saka inabot ang isang basong tubig dahil muntik na akong mabilaukan kakaungol. Mamatay man sad ta ani sa kalami. 

Mas lalo akong napaungol ng maramdaman kong ipinasok ni sir Andrei ang isa niyang daliri sa loob ko at nagsimula ng maglabas masok. Sinabayan pa talaga ng mainit niyang dila kaya nagka boang-boang na ang paghinga ko. 

“Ahhhh…” mahaba kong ungol sabay napaliyad. Tuluyan akong hindi kumain dahil naka focus na ako sa ginagawa ni sir Andrei. Ka bad gyud ani niya uy! Wala talagang patawad kahit nakain ako. 

Dinig na dinig ko pa ang ginagawa ng makasalan niyang dila na halos lahat ng sulok ng pagkababae ko ay dinaanan ng dila niya. Puro ungol lang ako ng ungol at hindi alam kung paano ko siya patitigilin. 

Naka awang ang labi ko habang hinahabol ang hininga ko. “Ohh.. malapit na po ako, sir Andrei.” Sabi ko ng maramdaman ko na malapit na akong labasan. Mas lalo lang niya ginalingan na para bang paborito niya ang kanyang kinakain. Hindi na talaga ako sumubo ng pagkain at baka mabilaukan lang ako ba. Baka yun pa ang dahilan kung bakit ako mamatay. 

Napasigaw ako ng malakas ng tuluyang sumabog ang katas ko. Nakahinga ako ng maluwag habang pinapakinggan si sir Andrei na sinisipsip ang inilabas ko. Sinalo talaga niya lahat ang inilabas ko. 

Nang makabawi ako ay tumingin ako kay sir Andrei na pilyong nakangisi sa ’kin. “G atay ka man gyud, sir Andrei uy! Kumakain pa naman ako pero tinigil ko baka mabilaukan ako kakaungol ba.” Sabi ko kaya mahina siyang natawa. 

Gumapang naman si sir Andrei at lumabas sa ilalim ng mesa. Nagulat nalang ako dahil bigla nalang niya akong hinila patayo. 

“Nah!! Na unsa na ni ron. G pa tuwad mo man ako, sir!” Reklamo ko dahil pinatayo niya ako at pinatalikod sa gawi niya. Inangat niya agad ang suot kong bestida at hinila ang suot kong panty. 

“Pa isa muna, inday ot*n ko.” Bulong niyang sabi. Wala na akong nagawa ng maramdaman ko ang matigas na bahay na kinikiskis niya sa pang upo ko. 

“G atay nimu sir uy! Ginawa mo na naman akong aso.” Nakangiwi kong sabi sabay napaungol ng ipasok niya ang matigas niyang alaga sa loob ko. Punong-puno ang pakiramdam ko at ang sarap no’n sa pakiramdam. 

Nagsimulang umulos si sir Andrei sa loob ko kaya napahigpit ang hawak ko sa gilid ng mesa. Baka kasi tumaob yung mesa at mahulog ang mga nakapatong. Sasabihin ko sana kay sir Andrei na daha-dahan lang sana pero binilisan niya ang galaw niya kay yung baso natumba tuloy sa mesa. 

“Ahhh.. sir Andrei.” Ungol ko sa pangalan niya habang nakapikit ako. Yung gutom ko kanina nawala na ng tuluyan. Masarap talaga si sir Andrei uy! 

Palakas pa ng palakas ang paglalabas masok niya kaya muntik ng mahulog ang plato. Mabuti nalang at nahawakan ko agad. 

“Dahan-dahan pud sir uy! Makahandos sad ka da!” Reklamo ko na pinapahinay-hinay siya. Pero ungol lang ni sir Andrei ang naririnig ko kaya uminit lalo ang katawan ko. Sobrang bilis ng paglabas masok niya at wala na akong ginawa kundi ang umungol ng umungol.

Kakain lang naman sana ako uy pero ako man ang kinain ni sir Andrei. 

“Ohhh..” ungol ni sir Andrei sabay lamas sa isa kong dibdib. Napapikit nalang ako habang naka awang ang labi ko sa sarap. 

“Sir Andrei.. malapit na po ako..” daing ko habang nagdedeliryo. 

“Sabay tayo, Maricel.” Bulong niyang sabi saka hinila ng mahina ang buhok ko at mas lalong binilisan ang paglalabas masok sa loob ko. 

“Ahhh..” mahabang ungol ko ng tuluyang sumabog ang katas ko. Hindi parin tumigil si sir Andrei sa ginagawa niya hanggang sa maramdaman kong nanginig ang katawan niya. Sunod kong naramdaman ang mainit niyang katas na pumuno sa loob ko. 

Hinihingal kaming dalawa habang ang tuhod ko ay nanginginig. Makahurot mani og kusog si sir Andrei uy! 

Binunot niya ang alaga niya sa loob ko saka hinawakan ang bewang ko na para bang inaalalayan. Siya na din mismo ang nagtaas ng panty ko at inayos ang suot kong bestida. 

“Ewan ko talaga sa’yo, sir Andrei!” Nakanguso kong sabi. Pero hinalikan lang niya ang labi ko. Mabilis lang yun pero lumipad yata ang isip ko dahil sa halik niya. 

“Ang sarap mo, Maricel. Halika na! Kumain na tayo.” Aya niya sa ’kin. Bumalik tuloy ang gutom ko. 

Inayos na muna ni sir Andrei ang mesa lalo na’t na tapon ang tubig. Pinaupo lang niya ako at siya na daw bahala ang maglinis. Gusto ko tuloy magpaalam sakany na lalabas ako bukas. Sana talaga pumayag siya. Gusto kasi namin pumunta ng mall nila Tin at Bianca, sabi nila maglalaro daw kami do’n sa mall at kakain na din. Hindi ko pa nasusubukan yun kaya gusto kong sumama. 

Umupo si sir Andrei sa katapat kong upuan at naglagay na din ng pagkain sa plato niya. “Sir..” tawag ko sa atensyon niya. 

“Yes, inday ot*n ko?” Tanong niya sa malambing na boses. 

“Ahm.. kanang kuan ba.. gusto ko sana sumama kay Tin at Bianca. Wala kami pasok bukas at pupunta sana kami ng mall.” Saad ko saka nag puppy eyes kay sir kasi sabi ni Bianca epektibo daw yun kapag nagpaalam daw ako. Sana lang talaga, baka imbis na cute ako tignan baka mukha akong itoy nito na nabasa ng ulan. 

“Sa mall lang naman po kami, sir Andrei. Maglalaro lang po kami tapos po kakain saka uuwi na po. Yun lang naman ang gagawin namin.” Dagdag ko pang sabi. 

“Sige. Pero ihahatid kita sa mall at susunduin din kita do’n. Dapat sa mall lamg kayo, okay?!” Pagpayag niya kaya natuwa ako. 

“Yes, sir bilat!” Tuwang-tuwa kong sagot kaya ngumiti siya sa ’kin at sinubuan pa talaga ko ng pagkain. Excited na tuloy ako na itext ang dalawa kong kaibigan. Kung ano-ano pa naman pinagsasabi ng dalawang yun. Yung si Tin sabi sa probinsya daw nila kapag nagpapaalam daw siya sa mama niya na gumala may dala daw siyang makahiya para hindi daw siya pagalitan. Si Bianca naman kung anong tinuturo sa ’kin para payagan daw ako. 

Kinabukasan, tinanghali na ako ng ngising dahil mamaya pa naman 1PM ang gala namin magkakaibigan. Tuwang-tuwa ang dalawa kagabi ng malaman nila na pinayagan ako. 

Sakto naman na nagising ako ng 10:30AM kaya naligo na din ako. Wala ngayon si sir Andrei kasi nagpaalam na yun sa ’kin kahapon na may aasekasuhin lang daw siya pero babalik din naman daw siya agad para ihatid ako sa mall. Kaya kailangan pagdating niya ay nakabihis na ako. 

Dali-dali akong pumunta ng banyo para maligo. Mabilisan ang galaw ko dahil excited talaga ako gumala na hindi kasama si sir Andrei. 

Nang matapos ako ay agad akong lumabas ng banyo at lumapit agad ako sa walk in closet ni sir Andrei dahil nando’n ang mga gamit ko. Kinuha ko lang ang pantalon ko dahil sabi ni sir Andrei wag daw ako mag dress o mag palda. 

Nagbihis na ako at pinartneran ko ng simpleng blouse ang pantalon ko. Nagtaka pa ako dahil medyo masikip sa may tiyan ko. Bigla kasi naging sumikip ang pantalon ko. Pinagwalang bahala ko nalang dahil magsusuklay pa ako ng buhok ko. 

Excited na talaga ako kaya dapat mauna ako sa dalawa kong kaibigan. Natapos naman ako at nilagyan ko lang ng ipit ang bangs ko. Hindi naman ako marunong mag makeup uy kaya okay na ’tong itsura ko. Ang mahalaga ay humihinga ako. 

Lumabas na din ako ng kwarto para sa sala ko na hintayin si sir Andrei. Gusto ko na nga sana dumating siya dahil excited na talaga ako. Nag text na din ako kay Tin at ang loka ay maliligo pa daw siya. 

Lumipas ang isang oras mahigit ay dumating na si sir Andrei. Natuwa naman siya sa sinuot ko dahil hindi daw kita ang balat ko. 

Sumakay na din ako sa kotse niya para makaalis na kami. Agad naman pinausad ni sir Andrei ang sasakyan. 

“Baka need mo ng pera pangbili mo n—”

“Hindi na po, sir! May pera pa naman po ako.” Pagtanggi ko dahil may pera pa naman talaga ako. 

Ilang sandali lang ay nakarating na kami sa mall ni sir Andrei. Hinalikan ko lang siya sa labi at nagpaalam lang ako sakanya. Busy yata siya dahil may ginagawa daw siyang trabaho. 

Naglakad ako papunta sa entrance ng mall dahil sabi ng dalawa kong kaibigan na dito kami sa harap magkikita. Naghintay lang ako saglit hanggang sa dumating si Tin na halos tuwang-tuwa na magkasama kami. 

“Wala pa si Bianca. Loka talaga yun.” Sabi pa ni Tin kaya umiling ako. 

“Wala pa eh, pero baka parating na din yun,” sagot ko naman. Tumango naman si Tin at hinintay na muna namin si Bianca. Ilang sandali lang ay dumating din si Bianca na gulo-gulo pa ang buhok at halatang nagmamadali. 

Nagtawanan kami ni Tin at maging si Bianca ay natawa nalang din sa ayos niya. 

“Nagmamadali kasi ako baka kanina pa kayo. Tinawanan niyo pa itsura ko.” Sabi pa ni Binaca habang nakanguso. 

“May comfort room yata na nandito lang sa labas ng mall.” Sabi ni Tin.

“Ayy oo nga. Meron nga. Punta muna ako do’n. Tignan niyo naman itsura ko.” Sabi ni Bianca  na nagmamadaling naglakad papunta sa sinasabi nilang banyo. 

Naisipan nalang namin ni Tin na sundan si Bianca. Ngunit napahinto ako sa paglalakad ng mag ring ang cellphone ko. 

Pinauna ko nalang si Tin dahil sasagutin ko muna ang tawag. Si sir Andrei pala yun pero hindi ko nasagot ang tawag niya. Hindi ko naabutan man kaya binalik ko nalang sa sling bag ko. Nakikita ko pa ang likod ni Tin na papasok na ng banyo kaya napagpasyahan ko na sumunod na sakanya. 

Ngunit nagulat ako ng may narinig akong tili kaya mas lalo kong binilinan ang pagtakbo ng comfort room. Agad kong nakita si Tin na nakaluhod sa sahig at halatang natatakot ang kaibigan ko. 

“Tin.. okay ka lang?” Tanong ko kaya dahan-dahan siyang humarap sa ‘kin at nanginginig ang mukha niya na parang takot na takot. Dahan-dahan na umangat ang kamay niya na parang may tinuturo. Napasunod ang tingin ko at halos matumba ng makita ko si Bianca na may nakatusok sa dalawang balikat niya na dalawang bakal habang nakabsabit sa kisame. Tumutulo din ang dugo niya hanggang sa kanyang sapatos kaya nagkalat ang dugo sa sahig. 

Pareho kaming nagtitili ni Tin at sumisigaw ng tulong. Diyos ko! Ang kaibigan namin na si Bianca. 

A/N: Happy balintong day sa inyo!❤️✨

Sino kaya next kong papatayin hehe🫢🫣

Chapter 32

NANGINGINIG ako habang nakatitig kay Bianca na nakasabit sa kisame. Hindi ko alam kung buhay pa ba ang kaibigan ko o hindi na. Wala kaming ginawa ni Tin kundi umiyak ng umiyak sa loob ng banyo. 

“Bianca..” tawag ko sa pangalan ng kaibigan ko. “Tin.. tulungan natin si Bianca.” Umiiyak kong sabi habang nangurog na ako sa kahadlok. Diyos ko! Anong nangyari sa kaibigan namin. Kanina lang kausap namin siya at tinatawanan. Pero bakit ngayon wala na siyang malay at nakasabit pa sa kisame. Hindi ko alam kung buhay pa ba si Bianca dahil nakalusot sa mga balikat niya ang dalawang bakal. Kitang-kita talaga namin ang bakal. Ang sahig naman ay puro dugo dahil sa tumutulo sa balikat ni Bianca.  Natatakot na talaga ako.

Tumayo si Tin at magkahawak kamay kaming naglakad papunta kay Bianca. Pero hindi naman namin siya maabot dahil nakasabit man siya. Muntik pa akong madulas dahil sa dugo na kumalat sa sahig ni Bianca. Nanginginig parin ako dahil ito ang unang beses na nakakita ako ng ganito. Hindi ko alam sino may gawa nito sa amega ko.

“Tatawag ako ng tulong, Maricel.” Umiiyak na sabi ni Tin kaya tumango ako. Nakaramdam din ako ng pagkahilo na hindi ko alam kung bakit. Dahil siguro sa nakita ko ang kaibigan ko na si Bianca na duguan at nakasabit pa sa bakal. Takot ako sa dugo kaya pakiramdam ko ay nanghihina ako.  Ayaw ko mamatay si Bianca kaya nanghihina ako.

“Ayos ka lang ba, Maricel?” Tanong sa ’kin ni Tin sa nag-aalalang boses. Hinahaplos din niya ang buhok ko na para bang chine-check niya ako. “Maricel.. okay ka lang ba?” Tanong niya ulit ng hindi ako sumagot agad.

“Ayos lang ako, Tin. Tumawag ka na ng tulong sa labas. Ako na muna magbabantay kay Bianca.” Saad ko kaya tumango siya at agad na tumakbo papunta sa pintuan para sana lumabas ng banyo. Ngunit hindi pa siya nakakalabas ng banyo ay biglang bumagsak si Tin sa sahig. Napasigaw ako sa gulat at akmang lalapitan ko na sana siya ng may maamoy akong kakaiba. Para bang ang amoy ng banyo ay kakaiba. Sakit sa ilong ang amoy kaya napatakip ako sa ilong ko. Pero huli na dahil unti-unti akong nanghihina. Hindi ko na kayang labanan ba ang amoy at kumalat na yun sa buong katawan ko. Pinipilit kong labanan pero hindi ko na talaga kaya.

Dahan-dahan akong natumba sa sahig hanggang sa tuluyan akong nakaramdam ng pamimigat ng talukap sa aking mga mata. Tuluyan kong ipinikit ang mga mata ko at hinayaan na hilain ng antok.

KATATAPOS ko lang maglinis ng kalat ni Salem na siyang inutusan pumatay sa target. Kahit may asawa na ang gago ay tumatanggap parin siya ng trabaho. Sayang din daw kasi ang pera. Pangbili na daw niya ng brief. Simula daw kasi na magkapamilya siya ay hindi na daw siya nakakabili ng bagong brief.

“Nagutom ako, buddy. Gusto mo punta tayo kay Lucifier?” Tanong pa ng gago sa ’kin.

“Akala ko ba bibili ka ng brief?” Tanong ko naman sakanya. “Tangina ka! Para kang hindi may-ari ng hospital.” Dagdag ko pang sabi saka binatukan siya sa ulo.

“Aray! Wala na nga akong pambili ng brief. Tangina! Butas na yung brief ko. Nasabit kasi sa alambre n’ong isang araw.” Nakangiwi niyang sagot. 

Pinausad ko nalang ang sasakyan para ihatid siya sa bahay ni Lucifier. Pupunta din ako pero uuwi na muna ako sa bahay para magbihis. May bakas pa kasi ng dugo ang damit ko. Baka makita ako ni Maricel na ganito at magtanong siya sa ‘kin. 

Ilang oras nalang din ay susunduin ko na siya sa mall. Sabi niya ay hanggang 5PM lang daw siya. Hindi ko na muna siya ginulo at baka maka istorbo ako sa girl bonding nila magkakaibigan. 

Tumawag kasi ako kanina pero hindi nasagot ni Maricel. Baka naglalaro sila kaya hindi na ako tumawag pang muli. 

Ilang sandali lang ay nakarating na kami sa subdivision kung saan kami nakatira. Nasa unahan pa ang bahay ni Lucifier at do’n ko ihahatid ang gagong kasama ko. Bahala si Lucifier mamroblema sakanya.

Dire-derito lang ang pagmamaneho ko hanggang sa makarating ako sa harap ng bahay ni Lucifier. “Bumaba ka na! Uwi lang muna ako sa bahay para magbihis.” Saad ko kay Salem. 

“Sige. Pumunta ka ha! Kung ayaw mong regaluhan kita ng brief sa kasal mo.” Banta niya sa ’kin. Pinakita ko lang sakanya ang gitnang daliri ko.

“Subukan mo lang! Ipapalunok ko sa’yo kapag brief niregalo mo sa ‘kin.’’ Banta ko din sakanya. Katakot talaga kapag kinasal isa samin dahil sa mga regalo nila. Baka gantihan ako ng mga gago. Hindi ko pa naman nakalimutan ang mga binibigay na regalo nila kapag may kinakasal samin.

Tumawa lang si Salem saka binuksan ang pintuan ng passenger seat. Nag fist bump lang kami saka siya tuluyang bumaba ng sasakyan. Isinara lang niya ang pinto ng kotse kaya pinausad ko na ulit ang sasakyan. 

Tinungo ko ang bahay para makapag bihis na muna ako. Kailangan ko na din kasi tawagan si Maricel para malaman ko kung tapos na ba sila ng masundo ko na siya. 

Nakarating na ako sa tapat ng bahay ko at agad na iginilid ang sasakyan. Lumabas ako ng kotse at agad naglakad papasok ng gate. Habang naglalakad ako ay kinuha ko ang cellphone ko sa likod ng pantalon ko. 

Tinigan ko kung may text ba si Maricel sa ’kin ngunit kahit isa ay wala. Nakalimutan na yata ako ng inday ot*n ko at nagsasaya na siguro siya kasama ang dalawa niyang kaibigan. Mamaya na ako magtatampo kapag nasa harapan ko na si Maricel. 

Nang makapasok ako sa bahay ay agad akong dumeritso sa kwarto namin ni Maricel. Tinungo ko agad ang banyo para maligo. Mabilisan lang ang ginawa ko at baka tumawag sa ’kin ang inday ot*n ko at magpapasundo sa mall. 

Natapos ako maligo kaya lumabas ako ng banyo. Lumapit ako sa walk in closet at agad na kumuha ng damit. Nagbihis agad ako at naglakad papunta sa kama. Umupo ako ng mapansin ko ang backpack ni Maricel na nakapatong sa kama. Kinuha ko yun para icheck ang mga gamit niya. Naalala ko kasi ang mga pinagawa kong notebook para sakanya. 

Binuksan ko ang zipper ng bag at isa-isang pinaglalabas ang mga notebook ni Maricel. Isa-isa ko din yun binuklat at napangiti dahil mukha paring bago. Marunong talaga siyang mag-ingat ng mga gamit niya. Gusto ko tuloy mag print pa ulit ng notebook niya at ibang design na naman ang ilalagay ko. Yun kaming dalawa na para ganahan siya mag-aral. 

Kinuha ko ang isa pa niyang notebook at agad na kumunot ang noo ko dahil medyo gusot ang notebook na ‘to. Binuklat ko yun at pinagmasdan ang sulat kamay ni Maricel. Maganda naman pala, hindi halata sa itsura niya. 

Pinagpatuloy ko lang ang pagbuklat sa notebook niya hanggang sa napunta ako sa likod ng notebook. Agad kumunot ang noo ko dahil may nakasulat do’n na alam ko na hindi sulat kamay ni Maricel. At mas lalong hindi yun kay Maricel dahil Russian language ang nakasulat. 

ya ub’yu tvoyego lyubimogo Hindi ko alam kung sino ang nagsulat nito sa notebook ni Maricel pero bigla akong kinabahan sa nakasulat. I will kill your beloved kasi ang nakasulat do’n. Dalawa ang nakasulat do’n at lahat ng yun ay pagbabanta. Nagtataka ako kung bakit hindi sinabi sa ’kin ni Maricel na may nagsusulat sa notebook niya. Malamang alam niya pero hindi lang niya pinansin dahil kakaiba ang sulat. Damn it!

Binitawan ko agad ang notebook at kinuha ang cellphone ko. Nagmamadali akong lumabas ng kwarto habang tinatawagan ang cellphone number ni Maricel. Ngunit nakapatay yata ang cellphone niya at hindi ko siya matawagan. 

Lumabas agad ako ng bahay at mabilis na pumasok ng sasakyan. Binuhay ko agad ang makina ng sasakyan at agad na pinausad. 

Mura ako ng mura sa isipan ko at baka may nangyari sa inday ot*n ko. Tangina! Dapat tinignan ko ang mga notebook niya araw-araw. Wala akong maisip na taong gagawa nito kaya nag-aalala ako na baka mapano siya. 

Sobrang bilis ng pagmamaneho ko na halos paliparin ko na ang sasakyan upang marating ko lang ang mall kung saan ko hinatid si Maricel kaninang tanghali. Nakarating ako agad at pinark muna ang sasakyan sa parking lot. 

Lumabas ako ng kotse habang tinatawagan parin ang cellphone number ni Maricel. Hindi parin makontak ang cellphone niya kaya naisipan kong hanapin siya sa loob ng mall. Malalaki ang ginagawa kong hakbang hanggang sa nakapasok ako sa loob ng mall. Pinuntahan ko muna ang mga restaurant at food court at baka sakaling nando’n sila Maricel. Ngunit hindi ko siya nakita do’n kaya naisipan kung puntahan ang game zone at baka nando’n sila pero wala parin. Napasabunot ako sa buhok ko dahil sa pag-aalala ko kay Maricel. Tumatakbo ako at lahat ng loob ng mall ay pinuntahan ko para lang mahanap siya. Pero kahit anino ni Maricel ay hinid ko nakita kaya nag-aalala ako ng sobra.

A/N: Happy sunday everyone! 😘✨

Chapter 33

NAGISING ako na parang nakatali ang kamay  at paa ko. Agad kong iminulat ang mga mata ko kahit pa nga ang sakit ng ulo ko. Nanlaki ang mata ko dahil madilim na ang paligid. Hindi ko alam kung nasaan ako pero ang nakikita ko lang ay mga puno at sobrang tahimik ng lugar. 

Tumingin ako sa may unahan ng makita ko ang kaibigan kong si Tin na nakahandusay at walang malay. “Tin! Kristine! Gising baya uy!” Tawag ko sakanya at sinusubukan na gumapang kahit pa nga nakatali ang buo kong katawan. Nahihirapan talaga ako sa kalisod ani uy! Naunsa na ba intwn ni. Gagala man lang sana kami ng dalawa kong kaibigan pero bakit man kami napunta sa ganitong sitwasyon uy!

Kahilakon na talaga ako sa kahadlok at nag-aalala din ako kay Tin dahil wala parin siyang malay. Sa tabi din niya ay may isang pala kaya naisip ko na baka hinampas na ang ulo ng kaibigan ko kaya hindi siya  nagigising. Nahadlok na talaga ako sa sitwasyon namin uy! Sana talaga mahanap ako ni sir Andrei ba.. sana abutan pa niya ako ng buhay. Basin mamatay na ako dito. 

“Tin.. Gising, Tin. Nasa delikado tayo ba!!” Sigaw ko na naman sa kaibigan ko pero hindi siya talaga siya gumalaw. Hindi ko makita ang mukha niya dahil natatakpan ng mahaba niyang buhok. Kaya hindi ko makita kong may sugat ba siya o wala. Sana talaga ay walang nangyari sakanya uy! Hindi ko pa naman alam kung buhay pa ba si Bianca. Nawalan pala ako ng malay kanina dahil siguro do’n sa nasinghot ko ba na makalipong.

Sinubukan kong gumapang para puntahan si Tin dahill nag-aalala talaga ako sakanya. Namatay na din yata ang isa kong kaibigan. Naunsa naman tawn ni uy! 

“Tin.. gising na please..” saad ko pa habang gumagapang papunta sakanya. Hirap na hirap ako pero kailangan ko talaga siyang lapitan at baka sakaling pwede ko siyang gisingin sa pamamagitan ng pag yugyug. 

Konti na talaga ay makakalapit na ako sakanya. Sobrang hirap dahil ang dalawang kamay ko ay nakatali sa likod ko habang nag paa ko ay nakatali din. Buti nga yung bibig ko ay walang naka busal kaya nakakapagsalita pa ako. 

Wala na akong pakialam kung madumihan man ang suot kong damit. Napatigil pa ako sa pag gapang dahil biglang kumirot ang tiyan ko. Sobrang sakit no’n na ngayon ko lang naramdaman sa akong kinabuhi. Masakit talaga siya kaya nalukot ang mukha ko. Hindi ko mahaplos ang tiyan ko dahil sa nakatali ang dalawa kong kamay. Halos mapasigaw ako dahil ang sakit talaga. Mas lalo pang sumakit ang tagiliran ko at sinakop na yun pati ang balakang ko. Huminga ako ng malalim  at baka mawala ang sakit. Pero hindi talaga, mas lalong gumrabe ang sakit. 

Napahiga ako at tumulo ang luha ko habang nakatingin kay Tin na wala paring malay. Ito na yata ang katapusan namin tatlo. Sayang lang kasi hindi ako nakapag paalam kay sir bilat ko. Hindi ko man lang nasabi na mahal ko siya uy! Sana pala sinabi ko kanina bago ako lumabas ng kotse niya. Kung alam ko lang na ganito ang mangyayari. Nasa ulhi talaga ang pagbasol uy! Bisitahin ko nalang si sir Andrei kapag namatay ako ba. Hindi man siguro yun matatakutin sa multo. 

Napasigaw ulit ako dahil sobrang sakit na naman ng tiyan ko. Pero kailangan kong bumangon dahil kailangan kong gisingin si Tin. Kahit isa man lang samin ang mabuhay ba dito. Hindi ko alam kung anong nangyayari at hindi ko din alam kung sino ang may gawa nito. 

Gumapang ulit ako papunta kay Tin. Konti nalang talaga makakalapit na ako sakanya. Magigising ko na siya. 

Ilang pagitan nalang namin ay naabot ko din ang paa ni Tin. Nanghihina ako sa sakit ng tiyan ko kaya niyugyog ko ang paa ni Tin. “Tin.. gising!” Saad ko habang namimilipit sa sakit ng tiyan. Mura ko og kalibangon nga hindi. Siguro dahil sa nangyayari samin dito ba. 

Niyugyog ko ulit ang paa ni Tin ng dalawang beses hanggang sa narinig ko na may tumawa. Mahina lang yun pero narinig ko parin. Tumigil ako sa pagyugyog ng paa ni Tin ng bigla siyang gumalaw at bumangon. 

“Tin..” sabi ko habang nakatitig ako sa mukha niya. 

“Mabuti naman gising ka na, Maricel. Kanina pa kita hinihintay na magising eh,” sabi niya saka ngumisi sa ’kin. Hindi ako nakapagsalita dahil para siyang hindi si Tin. 

“T-Tin.. ikaw ba yan?” Tanong ko pa habang nakatitig sa mukha niya na nakangisi na parang demonyo. 

“Ako nga. Hindi mo ba nakilala ang bestfriend mo?”; Tanong niya saka tinanggal ang suot niyang makapal na eye glass. 

Napasunod ang tingin ko sakanya ng tumayo siya at pinulot ang pala na nasa tabi din kanina. “T-Tulungan mo ko, Tin. Kalagan mo ko.” Sabi ko sakanya habang ginagalaw ang nakatali kong kamay. 

“Bakit ko naman gagawin yun? Kaya nga kita tinali eh,” sabi niya saka itinaas ang hawak niyang pala. Bigla naman akong kinabahan dahil parang hindi siya si Tin na naging kaibigan ko. 

“Ikaw ba yan, Tin? Bakit parang hindi ikaw ang kaibigan ko.” Sabi ko habang naiiyak. Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak. Para kasi akong nasasaktan sa nangyayari. 

Ngumiti lang sa ’kin si Tin habang hawak parin ang pala. “Ano kaya magiging reaction ni Andrei kapag pinatay ko ang pinakamamahal niya.” Sabi niya habang nakangisi parin. 

Ako naman ay nanlaki ang mata. Kung sabihin niya kasi yun ay parang kilala niya si sir Andrei ko. “A-Anong ibig mong sabihin?” Tanong ko sakanya. 

Tumitig sa ’kin si Tin at hindi ko mabasa kung anong nasa isipan niya. Nakakatakot siya ngayon, hindi katulad dati na nakangiti siya palagi sa ’kin. 

“Papatayin kita, Maricel. Para naman makaganti ako sa lalaking malaki ang utang sa ’kin.” Sabi niya saka mabilis akong hinampas ng pala. Kahit sa binti ko yun tumama ay ang sakit sobra. Halos maputol ang hininga ko at napasigaw ako sa sakit. 

“Hindi Kristine ang pangalan ko, Maricel. Ako si Verena Saxon, nice to meet you.” Sabi niya habang magtamis na nakangiti sa ’kin. 

Napasigaw ako ng idiniin niya sa paa ko ang dulo ng pala. “Masakit.. Tama na..” saad ko habang pilit na ginagalaw ang paa ko na nakatali. 

Tumawa lang siya ng malakas at mas lalong idiniin sa paa ko. “Tama na..” sigaw ko habang umiiyak. 

Masakit ang ginagawa niya ngayon pero mas masakit ang sinabi niya na hindi siya si Tin. Ibig bang sabihin nito ay nagpapanggap lang siya na kaibigan niya ako pati na din si Bianca. 

Tinigilan niya ang paa ko saka itinaas ang pala at ipinatong yun sa kanyang balikat. Tumawa lang siya habang namimilipit ako sa sakit sa paa at tiyan. Sobrang sakit parin kasi ng tiyan ko kaya hindi ko na alam kung anong uunahin ko sa sobrang sakit na nararamdaman ko. 

“I-Ikaw din ba ang may gawa no’n kay Bianca?” Tanong ko sakanya ng makabawi ako sa sakit. 

“Dapat ay para sa’yo ang sinet up ko sa banyo. Kaso siya ang pumasok. Okay na din yun para mawala ang kaibigan mo. Ang galing nagpagkakasabit ko diba? Sayang.. sana ikaw yun.” Nakangiti niyang sabi. 

Naiyak ako dahil sa sagot niya. “B-Bakit mo ginawa yun? Kaibigan mo kami ni Bianca.” Umiiyak kong sabi. 

“Hindi ko kayo kaibigan. Lumapit lang ako dahil kailangan kong mapalapit sa’yo. Matagal ko ‘tong hinintay at hindi ako papayag na hindi ako magtagumpay.” Sagot niya saka inangat na naman ang pala. “Ililibing kita ng buhay, Maricel. Para naman hindi na mahirapan si Andrei.” Sabi niya saka hahamapsin na naman ako ng hawak niyang pala. Ipinikit ko nalang ang mata ko at inihanda ang aking sarili. 

Halos napadaing ako at napahiga sa lupa ng tumama sa mukha ko ang pala. Nahihilo ako at pakiramdam ko ay nagiging malabo ang paningin ko. Ang kalangitan lang ang nakikita ko habang pinipilit na ibuka ang mga mata ko. Biglang sumulpot si Tin sa paanan ko saka niya hinawakan ang nakatali kong paa at hinila. Hindi ako makasigaw dahil ang sakit ng ulo ko mula sa pagkakahampas niya ng pala. 

Tumigil lang si Tin sa paghila sa ’kin at bigla ko nalang naramdaman ang pagsipa niya sa ’kin. Napadaing ulit ko ng mahulog ako sa malalim na hindi ko alam kung ano. Nanghihina akong tinignan kung nasaan ako ng mapagtanto ko na nasa ilalim ako ng lupa. 

Tumingin pa ako kay Tin ng makita ko siya na may hawak na pala. Napasigaw ako na tama na ng hampasin niya ako ulit ng pala. “Rest in peace, Maricel.” Sabi niya habang tumatawa. 

Sobrang sakit ng hampas niya hanggang sa namanhid na ang katawan ko. Gusto ko ng ipikit ang mga mata ko dahil sa pagod kong nararamdaman. Naramdaman ko nalang na may tumatama sa mukha ko na lupa pati na din sa aking katawan. Mukhang ito na ang katapusan ko. Pakiramdam ko ay bibigay na ang katawan ko sa tinamo kong mga hampas ni Tin. 

A/N: Kung binasa niyo ang Crimson Blade Assassination do’n niya makikilala si Verena.

Chapter 34

PAIKOT-IKOT ako sa mall at lahat ng katabi nito ay pinuntahan ko na din at baka pumunta sila Maricel do’n. Halos inikot ko lahat upang mahanap lang siya. Panay din ang tawag ko sa cellphone number niya pero naka patay parin. 

Hindi parin ako umuuwi sa bahay dahil nagbabakasakali ako na pumunta lang sa ibang mall sila Maricel. Baka magkasalisahan lang kami kung uuwi ako ng bahay. 

Naglalakad ako palabas ng mall habang tinatawagan si Atticus. Ngunit ang tagal sumagot ng gago. Ipapahanap ko sana si Maricel para do’n ko nalang siya puntahan. 

Nang makalabas ako ng mall ay tinungo ko ang parking lot habang paulit-ulit na tinatawagan si Atticus. Mukhang busy na naman siya sa pag-aalaga sa bunso niyang anak o di kaya’y nakikipaglaro kay Xanth. 

Ngunit may nakita akong nakatayo sa gilid ng nakaparadang kotse ko. Kumunot ang noo ko dahil ang classmate yun ni Maricel na sa pagkakaalala ko at Tin ang pangalan. Nakilala ko yun ng masangkot sa gulo ang inday bilat ko. 

Ngumiti sa ‘kin ang babae at ikinaway ang kanan niyang kamay. Ngumiti nalang din ako at yumukod saka ako nag lakad papunta sa pwesto niya. 

“Si Maricel? Magkasama ba kayo?” Tanong ko sa babae. 

Ngumiti siya ng napakatamis at inayos ang suot niyang eyeglass. Mukha namang mabait ang babae kaya kalmado ako na siya ang kaibigan ni Maricel. 

“Hindi nga po, sir eh. Nagkita kasi kami ni mama kanina kaya hindi ko pa nasamahan si Maricel at Bianca.” Sagot niya sa magalang na boses. 

“Ganun ba? Wala kasi sila sa loob ng mall. Akala ko kasi dito lang kayo gagala.” Saad ko sabay turo sa mall kung saan ko hinatid si Maricel kanina.

“Nagkita po kamin kanina, sir. Pero yun nga lang po dinala ni Bianca si Maricel sa isa pa pong mall. Hindi nga lang po ako nakasama kasi sinamahan ko po ang mama ko. Pero nag text po sa ‘kin si Bianca kung nasa’n po sila.’’ Sabi niya kaya nakahinga ako ng maluwag. 

“Papunta ka din ba do’n? Teka.. pano mo nalaman na kotse ko ang naka park?” Tanong ko dahil nakatayo siya sa gilid ng kotse ko. 

“Naalala ko lang po ang kotse mo sir n’ong sinundo mo si Maricel sa school. Iniisip ko baka sinusundo mo siya at baka hindi mo po siya mahanap sa mall.” Sagot niya habang nakangiti kaya napatango-tango ako.

“Okay. Sabay ka na sa ‘kin. Kailangan ko na din kasi sunduin si Maricel.’’ Seryoso kong sabi kaya tumango si Tin at yumukod sa ’kin. 

Lumapit ako sa passenger seat at pinagbuksan ko siya ng pintuan ng kotse. Agad naman pumasok sa loob ng sasakyan si Tin at magalang na nagpasalamat sa ’kin. 

Isinara ko ang pinto saka ako umikot papunta sa driver seat. Ibinalik ko nalang sa bulsa ng pantalon ko ang cellphone dahil hindi ko na kakailanganin pa ang tulong ni Atticus. Mag-alaga nalang siya ng mga anak niya. 

Pumasok ako sa kotse at napansin ko na medyo madumi ang suot na damit ng kaibigan ni Maricel. Hindi yun mahahalata kung hindi titigan. Nakasuot kasi siya ng itim na damit kaya hindi halata. 

“Anong nangyari sa’yo? Bakit ang dumi ng damit mo?” Tanong ko ng makapasok ako sa loob ng sasakyan. Isinara ko pa ang pinto at hinihintay ang sagot ni Kristine. 

Tumingin naman siya sa suot niyang damit saka napipilitang ngumiti at pinagpag ang damit niya na malapit sa kanyang dibdib. “Ito po talaga problema ng malalabo ang mata, sir. Natumba po kasi ako kanina. Nakakahiya nga po dahil ang daming nakakita.” Sagot niya sa mahinang boses. 

Tumango ako saka ko binuhay ang makina ng kotse. “Saang mall sila Maricel ngayon?” Tanong ko habang pinapausad ang sasakyan. 

“Yung bagong bukas po na mall, sir. Nando’n daw po sila sabi ni Bianca.‘’ Sagot ng babae kaya tumango ako at naalala ang bagong bukas na mall last week. Hindi ko alam kung bakit hindi man lang ako tinawagan ni Maricel na pupunta pala sila sa ibang mall. Sinabihan ko na siya na bawat galaw niya ay tawagan o itext ako. Para alam ko kung anong ginagawa niya. Hindi ako katulad sa mga kaibigan ko na kung makabawal o maka stalk sa gusto nila ay halos higpitan na nila ang babae. Mahigpit ako pero sa pananamit lang ni Maricel dahil alam kong malikot siya. Pero yung pumunta siya sa ibang lugar at sumama sa kaibigan niya ay hindi ko siya babawalan. Gusto ko kasing ma experience din niya ang dapat niya sanang naranasan kung hindi siya pinagkaitan ng tiyahin niya. 

Kaya hindi ko binawalan si Maricel na gumala dahil may tiwala naman ako sa dalawa niyang kaibigan. Napatunayan nila yun dahil sa pag resbak nila kay Maricel do’n sa baliw na babae na bully. Kaya panatag ako sa mga kaibigan niya. 

“Kayo po ba ni Maricel, sir?” Tanong bigla ni Tin kaya lumingon ako sakanya. 

“Ahm.. yeah.” Tipid kong sagot. 

Tumango naman siya habang nakangiti. “Ang swerte naman po ni Maricel. Bagay po kayong dalawa.” Sabi niya saka lumingon sa ’kin. 

Napangiti ako sa sinabi niya dahil bagay naman talaga kami ni inday ot*n. Siya lang ang babaeng mamahalin ko hanggang sa mamatay ako dito sa mundo. 

“Nagpapasalamat ako dahil kinaibigan niyo si Maricel. Wala kasi siyang friends kaya salamat dahil nagkaroon siya ng dalawang totoong kaibigan.” Pagpapasalamat ko sakanya. 

“Wala po yun. Mabilis naman talaga siyang kaibiganin. Mabait naman po si Maricel at ang gaan po ng pakiramdam ko sakanya.”  Sagot niya kaya tumango ako. Mamaya ay magpapasalamat din ako sa isa pang kaibigan ni Maricel na Bianca ang pangalan. 

“Sana magkakaibigan parin kayong tatlo sa susunod na school year.” Saad ko saka sinulayapan si Kristine. 

“Oo naman po. Gusto ko silang dalawa parin ang classmate ko pero kung ayos pa sila.” Saad niya kaya kumunot ang noo ko dahil sa sagot niya. 

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ko habang palipat-lipat ng tingin. 

“I mean.. kung hindi po sila lilipat ng school,” sagot niya kaya napatango ako. Hindi ko naman ililipat ng school si Maricel at sigurado ako na hindi magpapalipat ng school yun. May mga friends na siya eh. 

Palapit na kami ng palapit sa mall at gusto ko sanang utusan si Tin na tawagan niya ang kaibigan niyang si Bianca. Ngunit nahihiya naman akong utusan siya lalo na’t hindi naman kami close.

“Sigurado ako nagsasaya na po ang dalawa kong kaibigan ngayon,” sabi ni Tin habang nakangiti. 

“Bakit pa sila lumipat ng mall? Mas maganda yung unang mall.” Saad ko pa dahil nakakapagtaka naman talaga. Sabi din kasi sa ’kin ni Maricel na do’n lang sila at do’n ko din siya susunduin kaya nakakapagtaka na lumipat sila. Hindi naman marunong magsinungalin ang inday ot*n ko. Kaya nga yun ang isa sa nagustuhan ko sakanya. Bastos ang bibig niya pero napaka honest. 

Pero naalala ko ang nakasulat sa notebook niya kaya pumasok sa isipan ko na pagalitan siya mamaya kapag nakita ko siya. Siguro nga ay napra-pranning lang ako ng makita ko ang nakasulat sa notebook. Baka isang classmate lang ni Maricel yun na gustong matuto ng lenggwahe ng Russian. 

“Pwede po ba akong magtanong sa’yo, sir?” Tanong ni Tin. 

“Oo naman. Ano yun?” Tanong ko habang pinapark ang sasakyan sa harap ng mall. 

“Paano kung umalis si Maricel sa’yo? Ano pong gagawin mo, sir?” Tanong niya kaya kumunot ang noo ko. 

“Bakit mo naman natanong yun? Malabo din mangyari yun dahil wala akong planong pakawalan si Maricel. Habang buhay kaming magkasama hanggang sa tumanda kami.” Sagot ko habang nakatingin sakanya. Hindi naman siya nakasagot kaya tumingin nalang ako sa harapan at pinatay ang makina ng sasakyan. 

“Not anymore,” saad ni Kristine sa mahinang boses. 

“What do you mean?” Tanong ko. 

Lumingon siya saka ngumiti sa ’kin. “Because she’s dead.” Sagot niya saka mabilis na kumilos ang kanyang kamay. Naramdaman ko nalang ang pagkalat ng sakit sa katawan ko at ang pagtulo ng dugo ko. Dahan-dahan akong tumingin sa babae at nakitang ngumisi na parang demonyo. “Prepare to join her.” Dagdag niyang sabi saka inilabas ang isa pang kutsilyo at sinaksak ako sa dibdib. 

“F-Fuck!” Nasabi ko na lamang habang iniinda ang dalawang saksak ko sa katawan.

“Miss me?” Tanong niya at mas lalong idiniin ang kutsilyo na nakabaon sa tagiliran ko. Yung boses niya ay pamilyar sa ’kin. Nag-iba ang boses niya kaysa kanina na kausap ko siya. 

“V-Verena..” sambit ko sa pangalan niya saka niya ako sinaksak sa leeg ngunit nasalag ko pa gamit ang braso ko kaya hi di niya masyadong naidiin yun. Putanginang babaeng ’to! Hindi ko alam na buhay siya. Nasa panganib ang inday ot*n ko.  Kailangan kong mahanap siya agad at baka kung ano na ang ginawa ni Verena sakanya. Hindi basta-bastang kalaban si Verena dahil galing siya sa Dark Dagger na marahas kung pumatay. Kaya mas lalo akong nag-aalala kay Maricel.

Chapter 35

SINAKSAK ulit ako ni Verena sa dibdib ngunit hindi masyadong baon dahil sa ginawa ko sakanya. Inatake ko siya gamit ang isa kong kamay at pinatamaan ang kanyang leeg. Wala na akong pakialam kahit pa na babae siya.

Nagawa ko pang sakalin si Verena kahit pa nga duguan ako. “Nasa’n si Maricel?” Tanong ko habang sinasakal siya sa leeg.

Kahit nahihirapan ay ngumisi lang siya sa ’kin at halatang nang-aasar. “Wala na! P-Patay na siya!” Sagot niya sa nahihirapang boses. “Matagal na kitang sinusundan, Andrei. Hinding-hindi ako papayag na maging masaya ka..” sabi niya habang nanggigil sa ’kin at pilit na tinatanggal ang dalawang kamay ko sa leeg niya. Nasa loob parin kami ng kotse at walang gustong magpatalo samin. Kung ako lang ang masusunod ay baka kanina ko pa tinapos ang buhay niya. Ngunit kailangan ko munang malaman kung saan niya dinala si Maricel.

“Ikaw ang papatayin ko kapag hindi mo sinabi sa ’kin kung nasaan si Maricel.” Nanlilisik kong sabi at mas lalong sinakal ang leeg niya. Napapikit naman siya at parang nahihirapang huminga sa ginagawa ko. Hindi pa siya pwedeng mamatay kaya niluwagan ko ng konti ang pagkakasakal ko sakanya.

Ngunit mautak talaga ang babae dahil mabilis niyang inuntog ang noo ko gamit ang noo niya. Dali-dali siyang lumabas ng kotse kaya lumabas din ako. Hindi ako makakapayag na makatakas siya sa ’kin.

Hinabol ko si Verena at mabilis na sinipa ang paa niya dahilan upang matumba siya sa lupa. Nilapitan ko siya at hinawakan ang kanyang buhok. Hinila ko yun ng malakas kaya napasigaw si Verena.

“Alam ko matagal ka ng patay. Pero naalala ko na mahirap patayin ang mga masasamang tao.” Saad ko sinuntok ang likod niya. Hinila ko siya patayo saka ko sinuntok ang tiyan niya. Nakuha pa talaga niyang magpanggap bilang estudyante upang mapalapit kay inday ot*n ko.

“S-Sabihin mo sa boss mo na humanda siya dahil sa ginawa niya sa grupo namin. Iisa-isahin namin kayo!!” Galit niyang sigaw kaya natigilan ako. Sa pagkakaalala ko ay matagal ng wala ang grupong Dark Dagger.

Sinuntok ko ulit ang tiyan ni Verena at wala akong planong patayin siya dahil kailangan namin siya maging bihag. Kailangan namin malaman kung bumalik na ba talaga ang grupo ng Dark Dagger.

Sinuntok ko ang mukha ni Verena kaya sigaw siya ng sigaw. Babasagin ko talaga mukha niya kapag hindi niya sinabi sa ’kin kung nasaan si Maricel. Natigilan lang ako sa pagsuntok ng may huminto na kotse. Kilala ko ang kotse na yun at nakahinga ng maluwag ng bumaba si Lucifier at Salem.

“Bakit ka nananakit ng babae, buddy? Baka makita ka ni Maricel at matakot sa’yo.” Sabi pa ni Salem na mukhang hindi pa alam na kalaban ang sinasaktan ko.

“Oo nga. Bata pa naman,” saad din ni Lucifier na nakakunot ang noo.

“Mga gago! Nagbabalat kayo lang ang babaeng ’to. Isa siya sa miyembro ng Dark Dagger dati. Isa siyang tracker.” Saad ko kaya nanlaki ang mata ni Lucifier at Salem.

“Verena?” Tanong pa ni Salem na halatang gulat na gulat.

“Pero napatay na siya ni Atticus dati diba?” Tanong ni Lucifier.

Hindi ako nakasagot at sinakal ang babae. “Inuulit ko sa’yo ngayon… nasa’n si Maricel?” Galit na tanong ko. Narinig ko pa ang mura ng dalawa kong kaibigan na halatang nagulat sa tanong ko.

“P-Patay na siya! Ilang ulit ko bang sasabihin sa’yo na patay na siya. Wag kang mag-alala.. hindi mo na pro-problemahin ang libing niya dahil nilibing ko na.” Sabi niya habang parang baliw na tumatawa.

Lumapit si Lucifier at Salem samin at hinawakan si Verena sa magkabilaang kamay. “Kami na bahala sa babaeng ’to. Hanapin mo muna si Maricel.” Saad ni Lucifier sa seryosong boses.

“Pero duguan kang hayop ka! Gusto mo gamutin ko muna sugat mo? Tahiin natin, lagyan natin ng sad emoji.” Sabi ni Salem kaya binatukan ni Lucifier sa ulo.

Hindi ako sumagot sa dalawa at agad kong kinuha ang cellphone na nasa bulsa ko. Naglakad din ako papunta sa kotse habang tinatawagan ang phone number ni Atticus.

Naka ilang ring lang ako ng sagutin na ng gago. “Hey, buddy! Pasensya na kung hindi ko nasagot ang tawag mo kanina. Tumae kasi anak ko kaya nilinisan ko.” Bungad agad sa ’kin ni Atticus.

“I need your help.” Saad ko saka ko isinara ang pinto ng kotse. Binuhay ko ang makina at pinaharurot ko yun papunta sa subdivision kung saan kami nakatira.

“Anong maitutulong ko?” Tanong pa sa ’kin ni Atticus.

“Ihanda mo laptop mo. Papunta ako diyan sa bahay mo.” Sagot ko saka ko pinatay ang tawag at hindi hinintay ang sagot ni Atticus.

Halos paliparin ko na ang kotse na minamaneho ko para lang makarating agad ako sa subdivision. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko at nag-aalala ako kay Maricel. Kung totoo man na bumalik na ang Dark Dagger ay kailangan kong kabahan. Marahas sila pumatay at pati mga inosente ay dinadamay.

Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag may nangyaring masama kay Maricel.

Sa sobrang bilis ng pagmamaneho ko ay agad akong nakarating sa subdivision. Pinapasok agad ako ng bantay na gwardya kaya tinungo ko ang bahay ni Atticus.

Nang makarating ako ay iginilid ko ang sasakyan sa harap ng bahay nila Atticus. Nakita ko din ang kaibigan ko na lumabas ng bahay nila habang dala ang kanyang laptop. Dali-dali akong bumaba ng sasakyan habang hawak ang cellphone ko. May pumasok na message at nakita ko ang pangalan ni Salem. Sinabi niya sa ’kin kung saan nila dinala si Verena.

Narinig ko ang pagbukas ng gate at nakita sa mukha ni Atticus ang gulat ng makita niya ang itsura ko. “What happened? Bakit duguan ka?” Tanong niya sa nag-aalalang boses.

“Verena. Buhay si Verena, buddy.” Saad ko kaya kumunot ang noo niya.

“Verena? Yung tracker ng isang assassin group? Pero patay na yun. Ako mismo ang pumatay sakanya, buddy.” Sagot ni Atticus.

“No! Buhay siya! At ngayon ay nanganganib ang buhay ni Maricel. Kailangan mo mahanap kung saan niya dinala si Maricel. Parang awa mo na.” Saad ko na halos ibulong ko na ang panghuli kong sinabi. Masakit ang mga tinamo kong saksak lalo na ang nasa leeg ko pero wala akong pakialam. Hindi ako magpapagamot hangga’t hindi ko nahahanap si Maricel.

Mabilis na binuksan ni Atticus ang laptop niya at umatras papasok ng gate. Sumunod din ako sakanya at tinungo niya ang bench na nasa gilid ng bahay nila. Lumapit din ako at hindi ko magawang umupo dahil sa problemang kinakaharap ko.

Ang tanging naririnig ko lang ay ang pagtipa ng daliri ni Atticus. Narinig ko na may sasakyan na huminto sa labas kaya sumilip ako. Bukas naman ang gate kaya agad na pumasok si Salem at Lucifier.

“Anong balita? Nahanap na ba?” Tanong ni Lucifier.

Umiling ako sabay napahaplos sa mukha ko gamit ang aking palad.

“Tangina! Gamutin ko muna yang leeg mo. Baka maubusan ka ng dugo.” Saad ni Salem na halatang nag-aalala sa ’kin.

“Ayaw ko! Kailangan ko munang mahanap si Maricel saka ako magpapa gamot sa’yo.” Sagot ko. Napabaling ang tingin ko kay Atticus ng marinig ko ang mura niya.

“Bakit?” Tanong ko sa kaibigan ko.

“Classmate ba ’to ni Maricel?” Tanong sa ’kin ni Atticus kaya dali-dali akong sumilip at nakita kung paano sumapit sa batang babae ang dalawang matatalas na bakal sa balikat niya.

“Tangina! Nandamay siya ng inosente.” Saad ko habang nakakuyom ang aking kamao. Nakita ko pa talaga kung paano nangisay ang batang babae hanggang sa malagutan ng hininga. Mas lalo lang akong nag-alala kay Maricel.

Lumapit din sila Salem at napamura ng makita nila ang video. ’’Dark Dagger nga,“ saad pa ni Lucifier.

“Si Maricel? Nakita mo ba sa footage? Na hack mo ba?” Tanong ko kay Atticus. Hindi siya sumagot at nagtipa ulit sa laptop niya. Sinusubukan niya pang ihack ang mga cctv sa labas ng mall at nakita ko si Maricel kasama si Kristine o Verena. Tangina! Hindi ko lubos maisip na siya si Verena dahil ibang-iba ang itsura niya mula sa pananamit at pananalita. Nakausap ko na siya dahil nga nagbigay ako ng tulong n’ong may sumugod kay Maricel sa school.

“Burado na ang mga kuha. Mukhang binura ni Verena.” Saad ni Atticus kaya napamura ako. Wala akong choice kundi durugin ang mga buto ni Verena para umamin siya kung nasa’n si Maricel.

Agad akong naglakad palabas ng gate na hindi pinapansin ang tawag ng mga kaibigan ko. Hindi ako pwedeng mag sayang ng oras lalo na’t nakasalalay ang buhay ni Maricel.

Nasa loob ng subdivision lang dinala ni Lucifier at Salem si Verena. Sa isang bar na pagmamay-ari ni boss Lucian. May secret underground do’n kung saan pwedeng ilagay ang mga bihag.

Dali-dali akong sumakay sa sasakyan at pinaharurot yun papunta sa bar. Mabilis akong nakarating at agad na bumaba ng kotse.

Naglakad ako papasok ng bar at nakita pa ang mga tauhan ni boss Lucian. Dire-diretso lang ang lakad ko hanggang sa makarating ako sa silid kung saan nilalagay ang mga bihag.

Binuksan ko ang pintuan at nakita si Verena na nakaupo sa upuan habang nakagapos. Nakangisi pa siya sa ’kin na parang demonyo kahit pa nga punong-puno ng dugo ang labi niya. Mukhang sinaktan siya nila Lucifier at Salem.

“Hindi niyo mahanap si Maricel no? Akala mo ba hindi ko napaghandaan ’to. Kasama ko ang Dark Dagger kaya asahan mo na magtatagumpay ang plano ko.” Sabi niya habang nakangisi.

Naikuyom ko ang kamao ko saka mabilis na lumapit sakanya at pinagsusuntok ang kanyang mukha. Hindi ko tinigilan dahil nandidilim talaga ang piningin ko sakanya.

“Nasa’n si Maricel?! Papatayin kita kapag hindi mo pa sinabi sa ’kin.” Sigaw ko saka tumigil sa pagsuntok.

Tumaw parin ang babae kahit wala na siyang ngipin sa harap. “W-Wala na.. nasa malayong lugar ko siya nilibing. Hindi niyo mahahanap niyo. Sigurado ako na kapag nahanap niyo man yun ay napapalibutan kayo ng Dark Dagger.” Sabi niya at halatang tuwang-tuwa. “Hindi niyo kami kaya, Andrei. Napabagsak niyo kami dati pero ngayon hindi na. Papatayin namin kayong lahat pati na din ang mga mahal niyo sa buhay!!” Sigaw niya na nanggagalaiti.

“Talaga?”

Napalingon ako sa pintuan ng marinig ko ang boses ni Ruwi.

Agad na tumawa si Verena ng makita si Ruwi. “Sa wakas.. nakita ko din ang leader ng Crimson. Hindi niyo ba naisip na wrong move ang pagdala niyo dito sa ’kin?” Tanong ni Verena kay Ruwi.

“Wala akong pakialam kung wrong move man. Papatayin din naman kita.” Sagot ni Ruwi sa bored na boses.

Tumawa ulit si Verena. “Hindi mo magagawa yun. May sikreto akong nalaman na sigurado akong ikakagalit mo! Sigurado akong magwawala ka!” Natatawang sabi ni Verena kaya kumunot ang noo ko saka lumingon kay Ruwi. Kitang-kita ko ang walang emosyon na mukha ni Ruwi na halatang papatay ng tao ano mang oras.

“Gusto mo malaman? Sigurado ako papatayin mo ang isa mong miyembro kapag nalaman mo ang totoo.” Dagdag na sabi ni Verena.

“Wala akong pakialam sa sinasabi mo,” sagot ni Ruwi saka lumapit sa mesa na may nakapatong na mga kutsilyo na maliliit.

“Ang gusto ko lang malaman ay nasa’n si Maricel?” Tanong ni Ruwi saka naglakad papunta kay Verena.

“Wala kayong makukuhang sagot sa ’kin. Tanggapin niyo na hindi niyo maliligtas ang batang babaeng yun.” Sagot ni Verena.

Nakita kong pinaikot ni Ruwi sa kanyang kaliwang kamay ang hawak niyang kutsilyo at malakas na ibinaon yun sa balikat ni Verena. Umalingawngaw ang sigaw ng babae na halatang nasaktan sa ginawa ni Ruwi.

Lumingon sa ’kin si Ruwi saka ngumiti. “Tumutulong ngayon ang mga tauhan ni Lucian para hanapin si Maricel. Pati na ang mga kaibigan natin. Parang awa mo na.. magpagamot ka na kay Salem.” Saad ni Ruwi saka ko narinig ang boses ni Salem kaya lumingon ako sa pintuan.

“C’mon, buddy! Mabilis lang ’to. Hahanapin natin si Maricel sa mga gubat. Pangako namin yan sa’yo.” Saad ni Salem habang nakangiti.

“P-Para narin kayong nagpapakamatay kapag ginawa niyo yan. Inilibing ko si Maricel sa teritoryo ng Dark Dagger. Hinihintay.. lang nila ang pagdating niyo.” Sabat ni Verena kahit pa nga ay nahihirapan na siya.

Sa inis ni Ruwi ay piniga niya ang bibig ni Verena saka hinugot ang kutsilyo na ibinaon niya sa balikat ng babae. Napasigaw pa si Verena kaya mas lalo akong nagulat sa ginawa ni Ruwi. Hinila lang naman niya ang dila ni Verena saka pinutol at hingis sa sahig ang putol na dila ni Verena. Ibig sabihin lang nito ay galit si Ruwi. Siguro ay nalaman na niya na nabuo na naman muli ang Dark Dagger. Alam kong galit siya lalo na’t ang grupong Dark Dagger lang naman ang pumatay sa dalawa niyang matalik na kaibigan.

A/N: Pasensya na kung matagal ang update ko. Pinipilit ko naman maka update pero talagang

kapos

ako minsan sa oras. Kaya sa mga atat diyan..

beke

nemen

sana makaintindi.❤️

Chapter 36

GINAMOT ako ni Salem dahil narin sa pakiusap ni Ruwi. Hindi ako mapakali at gusto ko ng sumunod sa mga kaibigan ko na tumutulong sa paghanap kay Maricel. 

“Tapos na ba?” Tanong ko kay Salem. 

“Malapit na, buddy. Kalma ka lang. Sige ka.. papangit ka niyan. Magiging katulad na ang mukha mo kay Raizen.” Sagot ng gago. Nagawa ba niyang mag joke sa sitwasyon ko. Kita na nga niyang hindi na maipinta ang mukha ko pag-aalala kay Maricel. 

Nasa loob kami ng sasakyan habang ang nagmamaneho ay tauhan ni boss Lucian. Papunta kami sa lugar kung nasaan ang mga kaibigan ko ngayon. Maging si Ruwi at boss Lucian ay tumulong na din. Habang si Atticus at Lord ay ginagawa ang paraan para malocate ang kinaroroonan ni Maricel. 

Tumutulong na din ang Siege sa paghahanap. Si Hades naman ay pinipilit paaminin si Verena. Hindi na makapagsalita ang babae dahil pinutol ni Ruwi ang dila kaya si Hades ay may hawak na ballpen at papel kanina. 

Mabuti nalang at may tumulong sa ’kin para hanapin ang inday ot*n ko. Hindi ako magpapahinga hangga’t hindi siya nahahanap. 

Isang oras ang lumipas ay nakarating kami kung nasa’n sila Ruwi. Iginilid ng nagmamaneho ang sasakyan at hindi ako nagpapapigil kay Salem na bumaba ng kotse. 

Naglakad agad ako papunta sa mga tauhan ni boss Lucian kahit pa nga madilim ang nilalakaran ko. Nasa gubat kami at hindi ko lubos maisip na dito dinala ni Verena si Maricel. 

Agad kong nakita si Ruwi, Lucifier at Eros na may mga hawak na baril. Nasa likod din ni Ruwi ang asawa niyang si Lucian na seryoso ang mukha habang hawak si Ruwi sa bewang. 

“Nagamot ka na ba?” Tanong pa ni Lucifier sa ’kin. 

Tumango ako bilang sagot. “Bakit ganyan mga itsura ninyo?” Tanong ko dahil ang seryoso ng mga mukha nila. 

Tumingin sa ’kin si Ruwi saka bumuntong hininga. “Nahanap na namin kung saan nilibing si Maricel, Andrei.” Saad niya. 

“Nasa’n na si Maricel? Kamusta na siya?” Tanong ko pa kay Ruwi habang pinagpapawisan. Hindi ko lubos maisip ang nangyari sa babaeng mahal ko. 

“Wag ka sanang mabibigla..” sabi ni Ruwi na ikinabilis ng tibok ng puso ko. Ayaw kong mag-isip ng masama. Hindi ko kaya. Hindi ko yata kakayanin na hindi makita si Maricel. 

“Wala si Maricel kung saan nilibing ni Verena. Para bang may naghukay no’n.” Saad ni Ruwi habang seryosong nakatitig sa ’kin. 

“Anong ibig mong sabihin, Ruwi? Wala so Maricel do’n sa ilalim ng lupa?” Tanong ko. Napabuga ng hangin si Ruwi kaya napagdesisyonan kong maglakad papunta sa sinasabi nilang pinaglibingan ni Verena. 

Nakita ko pa ang mga tauhan ni boss Lucian at maging ang miyembro ng Siege na si Sweetheart ay nandito din. Nakita ko ang malalim na lupa na pinapalibutan ng mga tauhan ni boss Lucian. 

“Dito nilibing si Maricel, bud.” Saad pa sa ’kin ni Sweetheart ng makita niya ako. 

“Pano niyo naman nalaman na dito? Paano pala kung gumawa lang ng ibang libingan ang hayop na babaeng yun at nililito lang tayo.” Saad ko na halos isigaw na sa sobrang inis ko. 

Naramdaman kong may tumapik sa balikat ko kaya lumingon ako. Nakita ko ang seryosong mukha ni Ruwi at inabot sa ’kin ang cellphone at ang ginamit na sling bag ni Maricel. May bahid yun na dugo kaya nanlumo ako. 

“H-Hindi ‘to totoo Ruwi diba? Hindi naman patay si Maricel diba?” Tanong ko habang sa mahinang boses na alam kong siya lang ang makakarinig. 

“Yun din ang gusto kong paniwalaan, Andrei. May nakita din na mga hibla ng buhok ni Maricel at pati dugo kaya nakapalibot ang mga tauhan ni Lucian upang suriin kung dito ba talaga nilibing si Maricel. Kasama namin si Percival na siyang nag te-test sa mga nakuha nila Sweetheart. At ang masasabi ko ay kay Maricel ang mga hibla ng buhok ang naiwan.” Mahabang sabi ni Ruwi. 

“A-Anong gagawin ko, Ruwi? Hindi ko kayang hindi makita si Maricel. Siya ang happy pill ko, Ruwi. T-Tulungan mo ko.. please..” pakiusap ko sakanya habang hawak ang sling bag ni Maricel. 

“Hahanapin natin siya, Andrei. Gagawin natin ang lahat para mahanap natin siya.” Sagot ni Ruwi saka ginulo ang buhok ko. 

Biglang sumulpot si Lucifier sa harap namin habang may hawak parin na baril. “Sa tingin ko na unahan tayo ng Dark Dagger. Mukhang planado ang lahat.” Saad ni Lucifier. 

Bigla namang lumapit si Sweetheart sa gawi namin. “Hindi malabo na nasa kalaban niyo si Maricel. Walang naka abang satin dito at alam nila na pupuntahan natin ang teritoryo nila kahit anong mangyari.” Saad ni Sweetheart. 

Napahilot ako sa sintido ko. Yung kaba ko kanina ay mas lalo pang nadagdagan. 

“Tumawag na ba sila Atticus? Baka may nakuha na silang impormasyon?” Tanong ko habang aligaga sa kinatatayuan ko. 

Umalis si Ruwi sa tabi ko at naglakad-lakad papunta do’n sa sinasabi nila na pinaglibingan kay Maricel. 

Nakatitig lang kami kay Ruwi hanggang sa may narinig ako na parang nasa hangin ang bagay na yun. Napaharap kami ni Lucifier ng may dumaan na maliit na bagay sa pagitan namin dalawa. Napasunod ang tingin namin ng tumama yun sa braso ni Ruwi. 

“Wife!!” Sigaw ni boss Lucian ng makita niyang dumudugo ang balikat ni Ruwi. 

Agad kaming lumapit sakanya lalo na si boss Lucian na tinignan agad ang sugat na natamo ni Ruwi. Naging alesto din ang mga tauhan ni boss Lucian maging sila Lucifier at Sweetheart. 

Inabutan ako ni Lucifier ng baril kaya kinasa ko yun at itinutok sa madilim na kagubatan. 

“Okay lang ako,” saad ni Ruwi kaya tumingin ako sakanya. 

“Ano yan?” Tanong ni Lucifier dahil may hawak si Ruwi. Ito yata yung dumaan sa harap namin ni Lucifier kanina. Hugis pabilog ang bagay na yun at manipis. Matalas din ang nasa paligid na parang blade kaya hindi nakakapagtaka na nasugatan si Ruwi sa balikat. 

“Maging alerto kayo!” Sigaw ni Sweetheart sa mga tauhan ni boss Lucian. 

Napansin ko na titig na titig si Ruwi sa bagay na hawak niya. 

“Kailangan na natin makaalis dito.” Sabi ni Ruwi. “Baka galing ’to sa Dark Dagger.” Dagdag niyang sabi. 

Tumango si boss Lucian ngunit ako ay ayaw kong umalis dito. Gusto kong mahanap si Maricel. 

Naramdaman kong inakbayan ako ni Lucifier kaya tumingin ako sakanya. “Alam ko ang iniisip mo. Pero sumunod tayo kay Ruwi. Baka may maganda siyang plano. Magtiwala ka lang sakanya.” Saad ni Lucifier na para bang pinapagaan ang loob ko. 

“Kailangan kong mahanap si Maricel agad, buddy. Baka kung ano na ang nangyari sakanya.” Malungkot kong sabi habang inaalala ang masayang ngiti ni Maricel. Sana pala.. hindi ko siya pinayagan na pumunta ng mall. Hindi sana ’to nangyari. Masyado akong naging kampante na baka wala na kaming kalaban. 

Ayaw kong ihakbang ang paa ko ngunit hinila ako ni Lucifier. Sumunod ako sakanila habang nasa unahan namin ang mag-asawang Vandeleur. 

Nang makalabas kami sa kagubatan ay nakita namin si Salem na nakatayo sa labas ng kotse. Seryoso ang mukha niya habang nakatitig samin. 

Lumapit si Ruwi kay Salem kaya lumapit din kami. 

“May lumapit kanina dito, Ruwi. Sigurado ako na kalaban yun. Magaling din siya makipaglaban.” Saad ni Salem. 

“Nakita mo ba ang mukha?” Tanong ni Ruwi.

“Hindi. Balot na balot ang katawan niya. Pati mukha kaya hindi ko nakita. Ang galing din niya pagdating sa labanan.” Sagot ni Salem saka tumingin kay boss Lucian. “Pasensya na, boss Lucian.. namatay ang isa mong tauhan habang nakikipaglaban kami sa taong yun.” Panghihingi ng pasensya ni Salem. 

Lumingon si Ruwi sa ’kin saka lumapit kahit dumudugo ang braso niya. Ngumiti siya sa ’kin na para bang pinapakalma niya ako. 

Hindi ko makuhang ngumiti lalo na’t hindi ko alam kung nasa Dark Dagger ba si Maricel. Paano nalang kung pinapahirapan siya ng grupo. 

Sumakay kami sa kotse. Para akong robot na nakaupo sa backseat. Katabi ko si Lucifier sa kaliwa habang nasa kanan ko naman si Salem. Si boss Lucian naman ang nagmamaneho habang si Ruwi ay nasa passenger seat. 

“Ibig sabihin lang talaga nito ay bumalik na ang grupo ng Dark Dagger.” Pambabasag ni Lucifier sa katahimikan. 

“Tangina! Napatay na  natin ang boss no’n kaya sino ang bagong boss ng Dark Dagger?” Tanong naman ni Salem. 

“Gago! Hindi ba’t matandang lalaki ang leader ng Dark Dagger dati. Hindi malabong may anak yun. Sa itsura palang niya eh.. Baka binuo ulit ng anak at tinutugis tayo ngayon.” Sagot naman ni Lucifier. 

Si Ruwi naman ay tahimik lang at hindi nagsasalita. 

“Kailangan natin mag-ingat lahat. Baka pati mga mahal natin sa buhay ay idamay. Nakuhan na nila si Maricel. Hindi tayo papayag na may makuha ulit sila satin.” Saad ni Salem sa seryosong boses. Ngayon lang din siya nag seryoso. Sino bang hindi mag se-seryoso kung ang kalaban na ay ang Dark Dagger. Brutal sila pumatay kaya ako natatakot para kay Maricel. 

Kanina ko pa iniisip na ayaw kong mangyari kong sakali. Kilala ang Dark Dagger sa pagwasak ng katawan at ibibitay yun sa kahit saang lugar. Kaya hindi ko maiwasan mag-isip ng kung ano-ano. 

Pinagdarasal ko nalang na sana hindi pa mahuli ang lahat. Sana makita ko ng buhay si Maricel.

A/N: Next chapter po nito ay Epilogue. Ang Special Chapter po ay sa VIP Group ko isusulat. Siguro nasa mga 10 chapter po yun (Hindi ko pa sure) Iwas tayo sa mga magnanakaw na binebenta ang mga story ko kahit free naman sana sa wattpad. Kaya kung mapapansin niyo kulang ang chapter ni Ruwi, Salem, Lucifier at Aivann. Talamak ngayon ang bentahan kay Zacreus at Kaede.

Kung gusto niyo pong sumali sa VIP Group  message niyo lang po ako sa facebook Cruz Wp. Same profile parin po dito sa wattpad. Note hindi po free ang VIP. Kung walang budget, wag po pilitin sumali. Unahin niyo po ang priority ninyo sa buhay.☺️✨

-XXRIEGOZZXX-

Epilogue

DALAWANG araw na simula ng mangyari ang pagkawala ni Maricel. Hanggang ngayon ay ayaw akong payagan ni Ruwi kumilos. Naiinis na ako dahil ayaw ko ng magsayang pa ng oras. 

Nasa bahay ako ni Ruwi at pinipilit ang gusto ko na halughugin ang buong Pilipinas. Ngunit ayaw niyang pumayag sa gusto ko. Nabwebwesit na talaga ako. 

Kasama ko ngayon si Aizen na siyang naka toka para bantayan ako. Kaya hindi ako makaalis dahil pinapabantayan ni Ruwi ang mga kilos ko. 

“Hindi ko alam ang pinagdadaanan mo, buddy. Lalo na’t wala pa naman akong minamahal. Hindi kasi ako tutulad sainyo! Para wala akong problema katulad ng kinakaharap mo.” Sabi ni Aizen sa ’kin. 

“Sinabi ko na din yan, gago! Kaya wag kang magsalita ng tapos.” Saad ko habang nakakunot ang noo. 

“Never! Hindi ako susunod sa yapak ninyo! Plano ko lang maging mayaman na ninong ng mga anak ninyo!” Sagot na naman niya kaya napangiwi ako. 

Pumasok sa isipan ko kung magkakaroon pa ba ako ng anak. Kung makakasama ko pa ang babaeng mahal ko. Si Maricel lang naman ang gusto kong anakan. Ganun ako ka loyal. Ayaw kong tumikim sa ibang babae dahil para sa ’kin ay sapat na ang inday ot*n ko. 

“Miss ko na si Maricel. Hindi ko alam ang plano ni Ruwi pero ayaw ko ng maghintay pa.” Saad ko sa mahinang boses. 

“Alam mo naman yun diba.. gagawa at gagawa yun ng plano. Hintayin mo lang. Baka pinapakilos na niya ang Siege.” Saad ni Aizen sabay tapik sa balikat ko. 

“Hindi ako makatulog lalo na’t hindi ko alam kung nasa’n si Maricel. Hindi mawala sa isip ko na baka pinapahirapan siya ngayon ng mga miyembro ng Dark Dagger. Iniisip ko kung buhay pa ba siya kapag natagpuan ko siya ulit.” Malungkot kong sabi habang inaalala ang mukha ni Maricel. Namimiss ko na ang ngiti niya. Miss ko na din sa t’wing nagsasalita siya. Lahat ay namiss ko sa kanya kahit walang preno ang bibig niya. 

“Wag kang ganyan! Tigil mo ang pag-iisip ng negative, buddy. Hindi naman siguro nila sasaktan ang inosenteng tao. Baka bihag lang at gagamitin laban satin.” Sagot ni Aizen. 

Hindi ako nagsalita dahil yun din ang naisip ko. Napahilot ako sa sintido ko at tumayo ako sa kinauupuan ko. 

Saktong pagtayo ko ay nakita ko si Ruwi na naglakad papunta sa pwesto namin ni Aizen. 

Seryoso kong tinignan ang kaibigan ko habang naglalakad siya papunta sa ’kin. “Pwede bang payagan mo na ako..” saad ko pa kay Ruwi ng makalapit siya sa ’kin. 

Umiling siya. “Hindi pwede! Si Magnus ang inutusan ko pati na din si Sweetheart dahil hindi kilala ang mga mukha nila sa mga kalaban. Hintayin na muna natin na may makuha silang impormasyon bago tayo kumilos, Andrei. Baka may malaking patibong kapag nagpadalos-dalos tayo.” Saad ni Ruwi kaya mas lalo akong nainis. 

“Ayaw ko ng umupo dito, Ruwi. Paano kung may nangyari ng masama sakanya. Paano kung matagpuan nalang natin na wala na siyang buhay. Hindi mo ko masisisi kung bakit ako nagagalit, Ruwi. Buhay na ni Maricel ang nakakasalay dito!” Galit na galit kong sigaw. 

Namayani ang katahimikan matapos kong sabihin yun sakanya. Sumulpot din si Salem at Raizen dahil siguro narinig nila ang boses ko.

“Gusto mo bang mamatay? Gusto mi bang mamatay pati mga kaibigan natin? Dahil lang sa gusto mo? Hindi lang yun ang mangyayari, Andrei.. baka mapasok ang subdivision na ‘to at maubos tayong lahat. Baka mabigla tayo na mas malakas na pala ang pwersa nila kaysa satin. Wala pa tayong nakukuhang impormasyon kaya hindi ko pa binibigay ang signal na hinihingi mo.” Seryosong sabi ni Ruwi sa ’kin. 

Nagsusukatan kami ng tingin at hindi ako nagpatalo sakanya. “Handa akong mamatay, Ruwi. Kaya payagan mo akong gawin ang gusto ko. Ang importante ay mahanap ko si Maricel.” Pursigido kong sabi. 

“Pwes, ako hindi. Hindi ako papayag na mawala ka kaya sumunod ka sa utos ko.” Saad niya sa walang emosyong boses. 

“Pwede ba! Tumigil na kayong dalawa. Kulang nalang ay maglaban kayo eh,” sabat ni Salem sa usapan. “Titigan niyo nalang ang kapogian ko para mawala ang init ng ulo niyo.” Dagdag pa niyang sabi kaya lumingon ako kay Salem at mas lalong na badtrip dahil nag puppy eyes pa ang gago. 

Narinig kong bumuntong hininga si Ruwi saka tumingin kay Salem. “Dalhin niyo muna ang mga mahal niyo sa buhay sa underground ng Siege. Do’n na muna kayo habang hindi pa natin alam kung nasa’n ba talaga ang mga Dark Dagger.” Utos ni Ruwi. 

“Pati ba ako pwede din do’n? Pambihira naman oh.. ako lang yata ang walang lovelife ahh.. si Theo busy sa pagsunod do’n sa tomboy na gusto niya. Si Levi naman ay gising na nga mula sa pagkaka coma pero boses ng  babae agad ang hinahanap. Si Kier naman ay hindi daw makatulog dahil may napapanaginipan na babae. Hay.. ako nalang talaga ang hindi tinatamaan ni kupido. Oras na siguro para maghanap ako ng mga bagong kaibigan.” Saad ni Aizen habang naiiling pa. Nagising na kasi si Levi pero may hinahanap na babae. Hindi  naman kami makalapit sakanya dahil masyadong pabebe ang girlfriend niya. Tinamad na din di Salem at ayaw niyang tulungan si Levi. Bahala daw siya maghanap kay Stephanie at tumuklas na pineperahan lang siya ni Agni. 

“Mas safe do’n para sa may asawa at anak.” Saad ni Ruwi at hindi pinansin ang hinaing ni Aizen. 

“Ayaw ko ng maulit ang nangyari kay Courtney kaya ngayon din ay itatago ko na ang mag-ina ko. Ikaw naman..” saad ni Salem na tinuro pa si Aizen. “Magpahuli ka nalang sa Dark Dagger dahil wala ka namang lovelife.” Dagdag niyang sabi kaya napangiwi si Aizen. 

“Sa ngayon ay yun muna ang gawin natin. May nakuha na satin kaya ang goal natin ay hindi sila makakuha pa ng isa pang bihag mula satin.” Sabi ni Ruwi saka tumingin sa ’kin. “Sana maintindihan mo ko. Nag-aalala din ako kay Maricel pero kailangan din natin isipin ang mangyayari kapag nagpadalos-dalos tayo.” Sabi ni Ruwi sa ’kin kaya napabuga ako ng hangin at pabagsak na umupo ulit sa upuan. 

Naikuyom ko nalang ang kamao ko habang nakayuko. Tumatakbo sa isipan ko kung paano ko matatakasan ang mga kaibigan ko para hanapin si Maricel. Kailangan ko makabalik sa kagubatan na yun kahit teritoryo pa yun ng mga kalaban. Baka may mahanap akong kakaiba do’n na magdadala sa ’kin papunta kay Maricel. 

May narinig akong yapak na papunta samin kaya nag angat ako ng tingin. Nakita ko ang assistant ni boss Lucian na si Genesis at may dala ’tong box na hindi kalakihan ang sukat.

“Boss Ruwi.. ibinigay po ‘to ng guard  sa ’kin kanina.” Saad ni Genesis ng makalapit siya samin. 

“Saan daw galing?” Tanong naman ni Ruwi ma tinanggap ang box mula kay Genesis. 

“Wala daw pong sinabi, boss Ruwi. Ang sabi lang daw ng taong nagbigay ay iabot daw po sa’yo.” Sagot ni Genesis. 

Binuksan naman ni Ruwi ang box kaya tumayo ako para tignan din yun. Nagulat ako ng makita ko ang ilang buhok na para bang pinutol. May kasama din ’tong picture na natatakpan ng buhok. Kinuha yun ni Ruwi kaya nakita ko kung sino ang nasa picture. Si Maricel yun na punong-puno ng lupa ang katawan pati na din ang mukha at wala ng malay. Para bang kuha ’to sa mga taong humukay kay Maricel bago nila dinala sa kung saan. 

Nagwala ako at halos hamunin ko na si Ruwi dahil sa sobrang galit ko. Mas lalo lang akong nag-alala dahil duguan si Maricel lalo na ang ulo niya. 

Inaatake ko si Ruwi pero napigilan ako ni Salem at Raizen. Wala akong ginawa kundi sumigaw na hanapin na namin si Maricel. Hindi ako pwedeng kumalma lalo na’t nakita ko sa picture na parang wala na siyang buhay at naliligo sa sarili niyang dugo. 

Pero nakaramdam ako ng pamamanhid sa katawan ko ng may itusok si Salem sa batok ko. Masama ko siyang tinignan dahil alam ko kung ano yun. Putangina! 

A/N: Ito na po yung Epil. Special Chapter (Hindi ko sure kung ilan pero baka 10 sc na gagawin ko) Sa VIP Group ko po siya ilalagay. Sa mga gustong mabasa pwede niyo po akong

imessage

sa facebook Cruz Wp.

Note: ISUSULAT palang po ha! Baka po may mag message na naman

sa ’kin na gusto komplete agad. May nag message pa naman na ang hinahanap ang 12-15 Assassin series eh kita naman siguro na ongoing ang 11🤦. Mga tao talaga eh noh!

Tao lang po ako at marami ding ginagawa. Daily update din po si Saint sa VIP Group pwera nalang po sa sunday (rest day at baka mag rest ako ng wala sa oras eme lang😅)

📌Hindi po free ang VIP 2 po.

Ito po yung mga laman ng vip 2:

✅WBS4: Aivann Kym Valdemar (Sc po ng triplets. 4 Chapter)

✅AS6: Raizen Valdivieos ( 2 Special Chap)

✅AS9: Caleb Alonzo: (3 Special Chapter)

✅Gideon’s Favorite Scent (Complete)

✅AS3: Ruwi Cruz ( Epil and Sc)

✅AS4: Salem Herreros ( Epil and SC)

📌 Ongoing naman po ang story ni Saint Celestino (Chapter 16 na)

So, yun lang. Thank you po sa pagbabasa niyo kay Andrei at Maricel. May mga pasabog ako sa special chapter kaya kinakabahan ako sa kalalabasan hahaha😂🤣

  -XXRIEGOZZXX-

Author’s Note

Hi, Azzinatics! Nagsimula na po ang Special Chapter ni Andrei Montero sa VIP Group at may 8 chapter na po siya do’n at madadagdagan pa siya ng ilang chapter.

Sa mga gustong mabasa (kung may pera lang po ha! Hindi po kasi siya free.) pm niyo lang po ako sa facebook Cruz Wp po agad. Thank you!

XXRIEGOZZXX-