Disclaimer

This is a work of fiction. Names, characters, business, places, events and incidents are either the product’s of the author imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

No part of this may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the Author.

This story contains incorrect typos/ spelling/ grammar. I’m not a professional writer so please bear with me. Thank you!

WARNING ⚠️

THIS STORY CONTAINS STRONG CONTENT , R-18, NOT SUITABLE FOR BELOW 🔞 YEARS OLD.

Read at your own risk!

Facebook Acc:

Cruz Wp

Group page: Azzinations (Group) ⚔️

Wattpad cover by: Hara Dayani

Copyright ©️ 2022 by XXRIEGOZZXX All right reserved.

Prologue

I’m Irish Rodriguez a fashion designer at mag-isang namumuhay sa loob ng tatlong taon dito sa Japan.

After I finished my college ay agad akong na bigyan ng opportunity to work for a famous fashion designer dito sa Japan.

Masaya na ako sa buhay ko dito kahit mag-isa lang ako. Hindi din sumagi sa isip ko na mag boyfriend dahil wala naman akong panahon makipag date kahit kanino.

Actually, hindi ko parin nakakalimutan ang crush ko n’ong college palang ako. He’s name is James Garcia. Ultimate heartthrob n’ong college palang kami.

Hindi ko alam pero kahit matagal ko ng hindi nakikita ang lalaki ay crush ko parin siya hanggang ngayon. Minsan ini-istalk ko pa siya sa social media account.

Wala paring pinagbago, guwapo parin ang lalaki. Mas lalo pa nga naging gwapo eh. “Single pa kaya siya?” Bulong ko habang naka titig sa screen ng cellphone ko at pinagmamasdan ang mukha ni James.

Nag-iimpake ako ngayon dahil ang bestfriend ko n’ong college ay magpapakasal na. Ayaw ko sanang dumalo dahil marami akong maiiwan na trabaho kapag nag leave ako.

Pero pumayag naman ang boss ko sa bakasyon na hinihingi kong two months. Sa sobra kasing tagal ko dito sa Japan ay kahit minsan ay hindi ako nag leave sa trabaho kaya ngayon pinayagan ako.

Wala din naman akong magagawa kung hindi ako pupunta sa kasal ng kaibigan ko dahil alam kong magtatampo lang siya sa ’kin. Isa din kasi ako sa bride’s maid kaya no choice ako kundi umuwi.

I took a deep breath ng makalabas ako sa airport. Naghanap agad ako ng taxi para magpahatid sa binook kong hotel kung saan ako mag s’stay ng two months.

Nakarating agad ako sa hotel at binigyan agad ako ng key card ng nasa front desk. Sumakay ako sa elevator at nagpahatid kung saang floor ang room ko.

Nang makapasok ako sa room ay agad akong nahiga sa kama dahil sa sobrang pagod. Tanaw ko mula dito sa kwarto ko ang malalaking building.

Kinuha ko ang cellphone ko para tawagan ang kaibigan kong si Beverly para ipagpaalam na naka uwi na ako ng Pilipinas.

Matagal ’tong sumagot sa tawag ko, naka ilang ring pa ako bago tuluyang sumagot ang kaibigan ko. “Hello besss!!” Sigaw ng kaibigan ko sa kabilang linya.

“Ang hyper naman ng boses mo,” naka ngiti kong sabi. “Nandito na ako sa Pilipinas,” dagdag kong sabi.

“Talaga? Saan ka tumutuloy ngayon? Gusto mo dito ka nalang sa bahay tumira muna?” Sunod-sunod niyang tanong sa hyper na boses.

“Nah! okay na ako at isa pa naka book na ako ng hotel kung saan ako mag s-stay ng two months.” Sabi ko habang binubuksan ang maleta ko.

“Okay sige. Saan ba ’yan? Para mapuntahan kita?” Tanong niya.

“I’ll text you nalang kung saang address pagkatapos ng tawag natin.” Sagot ko. Habang ang isa kong kamay ay hinuhugot ang damit ko sa maleta. Gusto ko na kasing maligo para makatulog ako.

“Aja! Punta tayo sa bar bukas ng gabi,” hyper na sabi niya sa ’kin.

“Okay sunduin mo nalang ako dito sa hotel,” pag payag ko agad para naman hindi ako maboring dito.

Nag paalam na ako kay Bev na maliligo na muna ako saka pinatay ang tawag.

Nag iisip ako kung saan ako sa susunod na araw. Balak ko sanang pumunta ng Palawan para masulit naman sana ang bakasyon ko.

Pumasok ako sa banyo saka ko hinubad lahat ng saplot ko sa katawan. Gusto ko kasi bago ako matulog ay nakaligo muna ako para fresh sa pakiramdam.

Kinabukasan, sinundo ako ni Beverly sa hotel kung saan ako naka stay. Nandito kami ngayon sa BGC at umiinom.

Hindi naman ako sanay sa party dahil feeling ko nahihilo ako sa mga ilaw at na iingayan ako sa lakas ng music. Kaya hindi ako fan sa mga ganito.

Ininum ko nalang ang vodka na pilit pina painum sa ’kin ni Bev sabay bigay sa ’kin ng lemon na ikina lukot ng mukha ko.

Napalingon ako sa madilim na bahagi ng bar na ito. Medyo madilim do’n at may nakikita akong grupo ng mga lalaki na umiinom din at panay tawa. Hindi ko alam pero naiilang ako. Para kasing may tumititig sa ’kin.

Gusto ko ng umuwi dahil nahihilo narin ako. Pero itong makulit kong kaibigan ay ayaw akong tantanan. One last shot pa daw hayst.. hindi naman ako malakas uminom eh.

Kinabukasan, pag gising ko ang sakit ng ulo ko. Para itong pinupokpok ng martilyo sa sobrang sakit.

“Hindi na talaga ako iinom. Promise.” Sabi ko saka tumayo sa kama at pumunta ng banyo para gawin ang daily routine ko.

Pagkatapos ay agad ako lumabas ng banyo at kinuha ang bag ko para maghanap ng gamot sa sakit sa ulo.

Susunduin pala ako mamaya ni Bev para mag sukat ng dress dahil ako nalang daw ang hindi pa na susukatan. Next week na ang kasal ni Bev kaya sobrang excited nito.

Buti pa siya ikakasal na. Pero ako.. tamang hinga lang NBSB pa.

Dumating na ang kaibigan ko at agad kami pumunta do’n sa shop na nag design ng wedding gown niya. Nagustuhan ko naman ang gown habang sinusukat ko ’to. Si Beverly naman ay nakatingin lang din sa ’kin habang may ngiti sa labi.

“Ang ganda talaga nang kaibigan ko,” puri niya sa ’kin. Naglakad siya palapit sa gawi ko saka tumingin sa salamin habang inaayos ang dress ko. “Panigurado tutulo ang laway ng mga lalaki, except sa asawa ko kapag may nakakita sa’yo sa kasal ko,” dugtong pa niyang sabi.

“Tumigil ka nga!” Saway ko sakanya saka tumingin ulit sa salamin.

“Alam mo bess, darating si James sa kasal namin ni Arthur,” naka ngiting sabi sa ’kin ni Beverly.

Nanlaki naman ang mata ko nang marinig ko ’yun. “Talaga?” Tanong ko.

“Oo nga. Isa kasi siya sa groom’s men ni Arthur.” Sagot sa ’kin ni Beverly.

Hindi ko alam pero napangiti ako. Makikita ko ulit si James. Shit kailangan ko pala talagang magpaganda.

Tinutukso na naman ako ng magaling kong kaibigan dahil alam niyang patay na patay ako kay James.

Dumating ang araw ng kasal ni Beverly at sobrang kinakabahan ako. Hindi ko nga alam kung bakit ako kinakabahan eh, hindi naman ako ang ikakasal.

Napatigil ako sa pagpapaypay sa mukha ko gamit ang kamay ko ng biglang may tumabi sa bakanteng upuan na katabi ko.

I slowly turned around and my eyes widened at what I saw. He looked at me with a smile on his face. Hindi ako makapaniwala habang nakatingin ako sa mukha ni James.

Napansin ko na parang nag-iisip siya habang ang isang daliri niya ay nasa baba niya. “Ahm, I-Irish Rodriguez??” Tanong niya sakin na parang hindi sigurado.

Shit lang kilala niya ako pero paano? Kahit minsan kasi hindi niya ako pinapansin n’ong college. Tanyag na babaero din kasi ang lalaking ’to dati, kaya every week ay paiba-iba siya ng girlfriend.

“Kilala mo ko?” Tanong ko ng makabawi ako sa pagkabigla.

“Oo naman. Classmate kita sa ibang subject n’ong college days ’di ba?” Natatawang sabi niya.

Kainis! mas lalo tuloy siyang naging gwapo. Yung buhok niya na naka under cut at ang makinis niyang mukha na mahihiyang tumubo ang tigyawat dahil sa sobrang kinis. Ang pilik mata niya na mahaba at ang mga labi niya na namumula. Hindi ko alam kung kinagat ba niya ’yon pero namumula talaga ’to. At ang pinaka gustong-gusto kong tignan sakanya, ang kumukinang niyang mata kapag nakangiti siya.

Natigil kaming dalawa ng may lumapit samin. Pinatayo kami ng nag organize sa kasal ni Beverly dahil magsisimula na daw ang kasal kaya kailangan na naming pumunta sa mga pwesto namin.

Ngayon ko lang nalaman na partner ko pala si James. Ang gagang Beverly na ’yun, hindi man lang sinabi sa ’kin na si James ang magiging partner ko. Humanda talaga siya sa ’kin mamaya.

Nagsimula na ang wedding. Mataman lang akong nakikinig sa sinasabi ng pari hanggang sa napunta na sa kiss the bride. Lahat kami ay nagpalakpakan ng mag kiss sila Beverly at Arthur. Masaya ako sa kaibigan ko dahil sa wakas ay nahanap niya na ang para sakanya. Alam ko namang mabait si Arthur kaya kampante ako na hindi niya pababayaan ang kaibigan ko.

Pinalihira kaming mga single daw dahil ihahagis ni Beverly ang flower bouquet niya. Kahit ayaw ko ay wala akong nagawa dahil hinila ako ni Beverly habang natatawa sa hitsura ko.

Tumayo lang ako do’n na parang tuod habang ang mga kasama kong dalaga na mga single ay excited na sumalo ng bulaklak.

Inihagis ni Beverly ang bulaklak na hawak niya, ’yung mga kasama ko ay nagtutulakan pa, pero ako nakatayo lang akala mo poste.

Nagulat nalang ako at napaangat ng tingin ng makita kong papunta sa ’kin ang bulaklak. Agad ko namang nasalo ’to at mabilis na binitawan sa sahig kaya nagtawanan ang mga tao sa paligid.

Nagpalakpakan pa ang iba habang inaasar na naman ako ni Beverly.

Nasa reception na kami at kasama ko ang iba pang mga bride’s maid. Nakaramdam ako na parang naiihi ako kaya tumayo muna ako para maghanap ng banyo.

Naglalakad ako sa hallway ng pinagdausan ng reception nila Beverly ng makita ko si James. May kausap siya sa phone niya habang nakatalikod sa gawi ko.

Huminto ako saglit at pinagmasdan ang likod niya. I sighed. Nagpatuloy akong maglakad at tinungo ang banyo dahil naiihi na talaga ako.

Pumasok ako sa banyo at ginawa ang dapat kung gawin. Nang matapos ako ay agad kong ibinaba ang laylayan ng dress ko. Inayos ko muna ang suot ko saka ako lumabas ng cubicle.

Lumapit ako sa malaking salamin at inayos ang buhok ko sabay hugas narin ng kamay ko. Nag retouch nalang din ako ng kunti. Nang matapos ako ay agad akong lumabas ng banyo.

Nadaanan ko ulit si James pero wala na ’tong katawag sa phone pero nakayuko ’to.

Naglakad ulit ako para bumalik sa hall. Ngunit, dahan-dahan naman nagangat ng ulo si James at mataman akong tinignan ng lalaki.

“Hi, Irish!” Bati niya sa ’kin ng makalapit ako sakanya.

Ngumiti ako habang ang puso ko naman ay kinakabahan.

“Halika, sabay na tayo bumalik sa table.” Dagdag niyang sabi sabay hawak sa kamay ko. Nakaramdam naman ako na parang may kuryenteng dumaloy sa kamay naming dalawa.

Hindi ako hinatid ni James sa table ko kanina, bagkos ay dinala niya ako sa ibang table at pinaghila ng upuan kaya umupo ako.

Medyo nasa dulo na ang pwesto namin kaya walang masyadong tao.

“How are you? Saan ka nagpunta pagkatapos natin ng college?” Pagbabasag niya sa katahimikan.

“Ahm, sa Japan. Doon na ako nagtratrabaho.” Sagot ko sa tanong niya.

Fresh parin sa alaala ko kung paano ako naka punta sa Japan. Buti nalang talaga may tumulong sa ’kin makapunta do’n. Nagustuhan ang design ko sa inaaplayan kong fashion designer sa Japan kaya na hire agad ako.

Nagkwentuhan lang kami ni James habang inaalala ang college days namin kahit hindi naman kami close dati.

“Akala ko nga hindi mo ako kilala. Napaka chix boy mo kasi dati,” sabi ko. Kumunot naman ang nuo niya.

“Hindi naman.” Depensa niya. Napairap tuloy ako.

“Hindi ko naman sila gilfriend. Sila lang ’yung pumipilit na tumabi sa ’kin,” naka nguso niyang sabi.

“Pero may crush talaga ako dati,” pagpapatuloy niya sa sasabihin niya habang nakatitig sa ’kin.

Hindi nalang ako nag salita at kinuha ang baso na may lamang tubig saka ko ’to ininum.

“Hindi mo ba tatanongin kung sino?” Dugtong pa niya.

Humarap ako sakanya saka ko siya tinaasan ng kilay. “Who?” Tanong ko. Mukhang mabro-broken hearted yata ako kapag nalaman ko kung sino ang gusto niya dati.

“You,” deritso niyang sagot kaya nanlaki ang mata ko sa sinabi niya.

Ako? Crush niya. Pinagloloko yata ako ng lalaking ’to.

“Neknek mo! Hindi mo nga ako matitigan dati tapos sasabihin mong crush mo ko.” Irap kong sabi sakanya. Nagkukunwari akong inis pero yung totoo ang bilis ng tibok ng puso ko.

“Kaya nga ako hindi maka tingin sa’yo dahil may gusto ako sa’yo. Nahihiya lang ako!” Nakayuko niyang sabi.

Seryoso ba talaga ’tong lalaking ’to?

“Babalik ka din ba agad sa Japan pagkatapos ng kasal ni Beverly?” Tanong niya.

Umiwas muna ako ng tingin saka sumagot. “Hindi pa naman. Binigyan kasi ako ng two months vacation leave ng boss ko.” Sagot ko. Ibinalik ko ang tingin ko kay James na halatang nagliwanag ang mukha niya sa sinabi ko.

“Gusto mo bang kumain tayo sa labas bukas?” Tanong niya sa ’kin. Nahihiya naman akong tumango at ngumiti.

Napatingin kami ni James sa harap ng marinig namin nagpalakpakan ang mga tao. Sumasayaw na kasi ang bagong kasal.

Nakatingin lang kami ni James kila Beverly at Arthur at ang iba pang mga couple na tumayo din at sumayaw.

Biglang tumayo si James at inabot ang kamay niya sa ’kin kaya tinanggap ko naman ’to agad.

Dinala ako ni James sa harap saka ako pinaharap sakanya. Nakatitig lang ako sa mukha ni James at hinihintay ang sunod niyang gagawin.

Napasinghap ako ng dumapo ang dalawang kamay ni James sa beywang ko. “Put your hands on my shoulder, Irish.” Utos niya sa ’kin.

Napalunok pa ako ng ilang beses dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Dahan-dahan kong inangat ang dalawa kong kamay at inilagay sa balikat ni James at mahinang sumasayaw habang magkatitigan.

“Ang ganda mo, Irish.” Saad niya habang mapupungay ang matang nakatitig sa ’kin. Uminit tuloy agad ang mukha ko.

“Akala ko talaga hindi na kita makikita ulit. Pagkatapos kasi ng graduation natin ay aamin sana ako sayo,” nanlaki ang mata ko sa sinabi ni James.

Mahina pang natawa si James nang makita niya ang reaction ko. Hindi ako nagsalita dahil feeling ko naumid ang dila ko.

“Kaso naduduwag ako,” sabi niya ulit.

Hindi ko na mapigilan. Gusto ko din sabihin sakanya na may gusto ako. Kaya humugot ako ng malalim na hininga. “May gusto din ako sa’yo dati,” pagtatapat ko. Nakita kong lumiwanag ang mukha ni James at ngumiti ng dahan-dahan.

Iniwas ko ang tingin ko dahil hindi ko kayang makipagtitigan sa mata niya at nagsalita ulit.

“Pero natatakot ako. Paiba-iba ka ng girlfriend dati at ikaw ang laging issue sa buong university,” sabi ko. Mahina naman siyang tumawa.

Ngumiti lang siya saka hinahaplos ang aking pisngi. Ito na ba talaga? Magkaka lovelife na ba ako? Lunod na lunod na talaga ako kay James.

Natapos ang reception kaya hinatid ako ni James kung saan ako naka stay.

Nasa kama na ako at parang tanga na nakangiti habang pinagmamasdan ang picture namin ni James.

This is it pancit. Magkaka lovelife na talaga ako.

A/N: so under edited ang story na ito. Dahil ang dami talagang errors ko nong sinusulat ko ito. Hindi ko alam kung lasing ba ako nag ta’type haha 😂😂

Chapter 1

I WALKED to our leader’s office para magreport sa mission ko. I just came home from Afghanistan because I was assigned there to kill the famous big syndicate hiding there.

I stopped walking when I reached the door of Ruwi’s office. I knocked four times before I open the door. “Come in,” rinig kong sabi ni Ruwi sa loob.

Pinihit ko ang siradura ng pinto saka ako pumasok sa loob ng opisina niya. I found Ruwi sitting on her swivel chair, her other hand was playing with a small knife.

She looked up at me and smiled. “How are you?” She asked me. I walked and went to the chair in front of her table and sat there.

“I’m good.‘’ I answered as I sat down.

“God job, Elrod!” Naka ngiti niyang sabi sa ’kin. Maybe she was watching me as I killed my target in Afghanistan.

Ruwi was still smiling while watching on her laptop screen. She seemed very happy with what she was watching. Minsan talaga ay nakakatakot ang ngiti niya, hindi ko kasi malaman kung ngiting masaya ba o pag papanggap lang ang pinapakita.

Nag iisa lang siyang babae namin n’ong na kidnap kami 14 years ago.

They captured us and taught us to hold weapons. Kapag nagkakamali kami ay sinasaktan nila kami. Binabaril nila kami o minsan naman ay sinusugatan nila kami gamit ang katana. Pero ang pinakamalupit ay nilalatigo nila ang likod namin kapag may nagawa kaming kasalanan o lumabag kami sa rules ni Rodjan.

Si Ruwi ang pinaka grabe ang pinagdaanan samin. Lagi kasi ’tong na paparusahan dahil sa lagi niyang pag pa-planong pagtakas.

Nakatas din naman kami dahil sa plano ni Ruwi. We killed our abductors as well as their leader. Kaya hanggang ngayon ay magkakasama parin kami. We do illegal and non-illegal things depende sa mag uutos samin.

Sa anim na taon namin na magkakasama at pagbuo ng grupong ’to ay nasanay narin kami sa aming mga gawain. Natutuwa ako pag naririnig ko ang mga iyak ng mga pinapatay ko.

My thoughts were interrupted when Ruwi handed me a check. I immediately accepted it. In exchange for our works, clients pay a large sum for our service.

Ruwi was staring at me as if she wanted to say something. “I sent Nuroi back to the Philippines.” She said.

“Bakit?” Tanong ko. Nuroi broke one of our group rules made by Ruwi. We have five rules and one of them is not being able to have a relationship with our client. Isa din sa nilabag niya ay ang hindi niya pag suot ng maskara habang nakikipaglaban. Ewan ko ba dito kay Nuroi kung bakit niya ginawa ’yun.

Naparusahan si Nuroi at ikinukong ’to ng dalawang taon sa basement. Alam kong hindi matanggap ni Ruwi na lumabag si Nuroi sa rules. Ayaw niya ’tong masaktan ngunit kinailangan niyang gawin ’yun lalo na’t may nakakita kay Nuroi na kasama si Faith, kaya nilinis ni Ruwi ang mga kalaban para kay Nuroi na hindi niya nalalaman.

Alam kong close sila ni Nuroi dahil ’to ang unang niyang nakikila n’ong na dukot kami.

Huminga ako ng malalim habang

nakasunod ang mga mata ko sa ginagawa ng kamay ni Ruwi na pinapaikot ang maliit na kutsilyo.

She smiled bitterly at me and then spoke. “Tinanggal ko ang unang rules natin,” sabi niya. My eyes widened when I heard that.

I worriedly looked at Ruwi and watched her closely to see if she was feeling any pain.

“I received 150 lashes yesterday,” saad niya saka ngumiti ng pilit.

Tama nga ako, sinalo niya. Inako na naman niya. Kapag nagkasala kami ay kailangan naming maparusahan. Inilagay ni Ruwi si Raizen na taga bigay ng parusa kung sino man ang lumabag samin.

“Why did you do that?” I asked her in a worried voice.

“Para sumaya si Nuroi. Alam kong malungkot siya sa loob ng tatlong taon. Kaya tinanggal ko ang 1st rule natin pero kapalit no’n ay 150 lashes.” Saad niya saka tumitig sa ’kin.

“Does Nuroi know this?” I asked while holding back my anger.

“No! Don’t tell him.” She said. Bullshit!

“Kapag may gusto kang hilingin sa ’kin, mag sabi kalang din.” She said.

I didn’t speak immediately and I was wondering if I should say what was on my mind.

Tumikhim ako bago ako nagsalita. “Kapag ba nagpaalam ako sa’yo na gusto kung hanapin ang pamilya ko sa Pilipinas. Will you allow me?” I asked Ruwi.

Tumawa naman ’to. “Of course. Didn’t I ask you if you wanted to go home to your families. But you preferred us to be together as a team.” She said.

Papayagan niya ko. Hindi ako makapaniwalang naka titig parin kay Ruwi. But, the question is, will I still have a family to go back to. I’ve been gone for 14 years, maybe my family moved. But I still try to go. I still remember the address to our old house.

“Do you want to go home?” Ruwi asked.

“Oo na hindi,” I answered with a grimace. I was really having second thoughts. What if they are no longer there.

“I’ll let you. But I’ll still call you when someone wants you to do a mission.” Ruwi told me so I smiled at her.

That’s why I respect Ruwi even more, apart from the fact that she is a year older than us, I also feel like I have a sister.

I stood up and said goodbye to her. I was worried about Ruwi but she said that she is fine and that she can handle the pain.

I left Ruwi’s office and went to my room to prepare my things. Kunti lang ang dadalhin ko, mga mahahalagang gamit lang.

I’m leaving tomorrow so I can’t hide the nervousness I feel. I don’t know what to answer if they will ask me about my disappearance.

I left the room and saw Salem enter the house whistling while walking.

“Hey, bud!” Bati niya sa ’kin.

Nag fist bump muna kami saka ’to nagsalita.

“Si Ruwi, nasa office ba niya?” Tanong niya sa ’kin.

“Yeah! Pero baka masama ang pakiramdam no’n.” Sagot ko.

“That’s why I’m here buddy. Balak ko nang tuluyan si Ruwi sa pinag-gagawa niya.” He said laughingly. Doctor kasi ’tong si Salem. Pangarap daw kasi niyang mag tusok ng karayom sa mga tao. Kaya ’yun ang tinapos niya. Hindi ko nga alam kung paano pumasa ang lokong ’to.

Tinapik ako sa balikat ni Salem. “Sige bud, baka miss na ako ni Ruwi at salubungin ako ng bala sa tagal kong dumating.” Sabi niya sabay talikod sa ’kin at tumungo papunta sa office ni Ruwi.

I just walked in the hallway and was going to the field where we were going to practice. Naabutan ko pa si Kier na nag lalambitin sa malalaking puno na pinagpa-praktisan naming lundagan para tumaas ang pag talon namin.

Nakapatong ’to sa naka tayong kahoy at kumaway sa ’kin. “Kuya Isaac!!! Gusto mo sparring tayo?” Pag-aaya niya sa ’kin.

Bored ko siyang tinignan. “Wala ako sa mood ngayon Kier.” Sabi ko at umupo sa malalabong na damuhan dito sa field.

Tumingala ako sa kalangitan at iniisip kung paano kung hindi maniwala ang pamilya ko na ako ang nawawalang anak nila. Kinakabahan din ako sa pwedeng mangyayari.

Kinabukasan, dumating ako sa Pilipinas. Naglalakad ako palabas ng airport at agad pumara ng taxi para magpahatid sa dati naming address.

Habang nakasakay ako sa taxi ay marami na ang nagbago sa lugar. Medyo traffic na din sa mga kalsada kaya halos inabot ng tatlong oras ang byahe ko.

Inabot ko kay manong driver ang pamasahe ko ng makarating kami sa address na sinabi ko. Bumaba ako ng taxi at nakatingin parin ako sa malaking bahay.

Medyo nagbago na ’to ngayon kaysa dati. Hindi pa kasi ganito ka laki ang bahay namin sa pagkakatanda ko. So, I’m not sure if my family still live here.

Suddenly, the small gate opened so I stepped back. A woman wearing a maid’s uniform came out with a big black bag, hula ko ay magtatapon ’to ng basura.

Napansin niya yata akong nakatayo sa harap ng gate kaya lumapit siya sa ’kin. “Excuse me s-sir.. bakit ka nakatayo sa harap ng gate ng amo ko?” Tanong niya sa matigas na boses na halatang hindi taga Manila ’to.

“Dito ba nakatira si Mr. and Mrs. Garcia?” I asked the woman.

“A-hmm.. opo sir! Teka! Sino ka ba? Bakit kilala mo ang amo ko?” Tanong niya sa ’kin saka niya ako tinignan mula ulo hanggang paa.

“Dugo-dugo gang ka ba?” Tanong niya ulit sa ’kin kaya mahina akong natawa.

Biglang bumukas ang maliit na gate at lumabas ang isang matandang babae na elegante parin tignan kahit matanda na ’to.

“Mama!” Naibulong ko habang nakatitig sa aking ina.

Kumunot naman ang nuo ng aking ina habang nakatitig sa ’kin.

Unti-unti ay nanlaki ang mata ng aking ina at napatakip ’to sa kanyang bibig gamit ang dalawang kamay niya. “Isaac? My Isaac..” saad niya na parang hindi sigurado.

Dahan-dahan akong tumango kaya naglakad ’to papunta sa pwesto ko at agad akong niyakap ng mahigpit.

“Anak ko..” Sambit niya habang nakayakap parin sa ’kin. “Akala ko ay namatay ka na dahil sa tagal ng panahon na hindi ka namin nahanap. Diyos ko, anak! Mabuti nalang at nakabalik ka,” saad niya habang umiiyak.

Hinaplos ko ang likod ng aking ina at pilit ko siyang pinapakalma. “I’m sorry, mom. I’m sorry kung ngayon lang ako nakabalik sa’yo.” Panghihingi ko ng tawad sa aking ina.

Kumawala siya sa yakap ko at agad hinawakan ang magkabilaang pisngi ko at tinitigan ng mabuti na para bang may hinahanap. Mas lalong umiyak ang aking ina sabay haplos sa aking pisngi. “Ikaw nga ang panganay ko. Ikaw ang Isaac Elrod ko,” umiiyak niyang sabi saka pinisil ang ilong ko kaya napangiti ako sa aking ina.

Sawakas, nakauwi din ako sa pamilya ko. Makakasama ko nadin silang muli.

A/N: Major editing ang ginawa ko sa story ni Isaac.

Chapter 2

NANDITO KAMI ngayon ni James sa isang restaurant sa Makati. Niyaya niya kasi akong kumain sa labas.

Kinikilig naman ako habang pinupunasan niya ang gilid ng labi ko dahil sa kumalat na sauce do’n. Nakakahiya tuloy!

Nagkwekwentohan lang kami ng kahit anong bagay nang biglang tumunog ang cellphone ni James.

“My mom is calling. I’ll answer for a moment.” James smiled at me so I nodded.

He stood up and walked to the side of the restaurant where people don’t pass by too much then he answered the call. I couldn’t hear what he was saying but I could see the shock on his face.

Pinatay niya ang tawag at naglakad pabalik sa ’kin. “Irish, may emergency lang sa bahay namin. I can’t take you home. I’m sorry!” Panghihingi niya ng pasensya sa ’kin.

“It’s okay. Kaya ko naman. Sige na baka kailangan ka sa bahay niyo.” I said. He came closer to me and caressed my cheek. He suddenly kissed me on the cheek which surprised me.

He was smiling at me. “Goodbye, Irish!” He said. I smiled at him. Nakangiti siyang nakaharap sa ’kin. “Bye. Mag-iingat ka.” I said.

James left so I finished my meal alone. When I finished eating, I stood up immediately and left the restaurant.

Wala akong ganap ngayong araw dahil ako lang mag-isa. Wala kasi ang kaibigan kong si Beverly dahil nasa honeymoon nila ’to.

I decided to go to the mall so I wouldn’t get bored. I immediately entered the entrance of the mall and looked around and I might like something. Kapag may nagugustuhan ako ay agad kong binibili ’yon. Isang oras din yata akong nandito sa mall ng mapagpasyahan kong umuwi na.

When I arrived at the hotel room, I immediately took a shower and did my night routine. Nagsusuklay ako ng buhok ko ng biglang nag vibrate ang cellphone ko na nasa bed side table. Kinuha ko ‘to agad at nakitang nag text si James sa’ kin at humihing ng sorry. Nireplayan ko naman siya agad saka ko ibinalik ang phone ko sa bed side table.

One week ang nakalipas, one week na din hindi nagpapakita si James sa ’kin simula n’ong kumain kami sa labas. Hindi na siya nagpapakita sa ’kin pero nag t-text parin naman siya o di kaya’y tumatawag sa ’kin.

Naiintindihan ko din naman dahil siya na kasi ang humahawak sa negosyo ng daddy niya.

Panay padala ng sweet message sa ’kin ang loko, kaya ako naman ay kinikilig din.

Nag text siya sa ’kin ngayon lang na ikinakaba ko. Panong hindi ako kakabahan kung isasama daw niya ako sa birthday ng mama niya.

Naiinis ako kay James. Hindi man lang niya ako sinabihan ng mas maaga para makapagpaganda man lang ako. Ngayon kasi ang birthday ng mama niya at mamayang gabi ang birthday party.

Dali-dali akong bumangon sa kama para pumunta ng salon para magpaganda.

Pagkapasok ko sa salon ay agad akong inasekaso ng isang bakla ta babae. Sinabi ko lang sakanila na may pupuntahan akong birthday party kaya dapat maganda ako.

Gabi na ng matapos ako sa salon kaya umuwi agad ako sa hotel room ko para makapagbihis.

Nagsuot lang ako ng simpleng dress dahil baka conservative ang mama ni James. Pinartneran ko lang ’to ng sandals na nasa 3inch ang takong. Inilugay ko lang din ang buhok ko saka ako naglagay ng mahahaling perfume sa katawan ko.

Hinintay ko lang na dumating si James dahil sabi niya ay susunduin daw niya ako. Dapat lang! Siya nag imbita sa’ kin kaya dapat lang na sunduin niya ako.

Nang makarating si James ay agad kaming sumakay sa loob ng kotse niya. Tahimik lang ako buong byahe dahil kinakabahan ako. Parang hindi maganda ang kutob ko. Ewan ko ba, pero hindi talaga ako mapakali.

Nakarating kami sa harap ng isang malaking bahay na halatang mayaman ang mga nakatira. Madami ding mga kotse na naka park sa labas. “Relax baby, hindi ka naman kakainin ng mama ko,” panunukso niya sa ’kin. Tinawag pa talaga niya akong baby.

Pero shit lang, hindi nakatulong ang pag papakilig niya sa ’kin. Hindi ko alam pero kinakabahan talaga ako.

Bumaba ng kotse si James at umikot ’to papunta sa passenger seat.  Pinagbuksan niya ako ng pintuan at inalalayan akong lumabas ng kotse.

Dinig na dinig ko ang musika na nang gagaling sa loob ng bahay.

James took my hand and we started walking. When we entered the gate, they were all looking at us and whispering. Hindi ko alam kung bakit ganun nalang ang uri ng tingin nila sa ’kin na para bang hindi ako dapat pumunta sa party na ’to.

Mas lalo tuloy akong kinabahan. Dinala ako ni James  sa loob ng bahay nila at tinungo ang hagdan. Inalalayan ako ni James sa paghakbang hanggang sa makarating kami sa isang kwarto. Dinig na dinig ko ang mga tawa mula sa loob ng kwartong ’yon.

Binuksan ni James ang pintuan saka kami pumasok sa loob. Natigilan naman ang mga tao na nasa loob habang nakatingin samin ni James.

James let go of my hand and then walked towards a woman who was obviously old but still had beauty. “Happy birthday, mom!” Bati ni James sa ginang. So, ito pala ang mama niya.

I even saw James kiss his mom on the cheek but the old woman’s eye were on me. Halata sa uri ng tingin ng ginang  na hindi niya ako gustong makita.

Nakakatakot ang mukha ng mama ni James. Halata kasi ang malditang mukha niya kaya mas lalong nakakatakot.

“Why did you bring that woman here?” Galit na tanong ng ginang kay James.

Lahat tuloy ng tao sa loob ng kwartong ’to ay nakatingin sa ’kin. Gusto ko nalang tuloy lamunin ng lupa.

“Mom, si Irish po pala kaibigan ko,” pagpapakilala ni James sa ’kin.

Pinalabas kaming lahat maliban kay James dahil kakausapin siya ng mama niya.

Kainis talaga! Dapat hindi nalang talaga ako pumunta. Dapat nakinig nalang ako sa pakiramdam ko. Kaya siguro ako kinakabahan at hindi mapakali kanina. Halata naman kasing nagalit ang mama ni James nang makita ako.

Nandito ako sa gilid habang nakayuko. Gusto ko nalang umiyak dahil sa nangyari. Gusto ko na sanang umuwi pero sabi ni James ay ihahatid daw niya ako.

May dumaan na waiter na may dalang tray at laman no’n ay mga wine. Tumayo ako at kumuha ng isang wine glass saka ako umupo ulit.

Nag angat ako ng tingin na dapat pala ay hindi ko nalang ginawa dahil sa mga panuring tingin ng mga taong nasa paligid ko. Nakakabwesit talaga ’tong gabing ’to! Wala naman akong ginagawang masama sakanila.

Yumuko nalang ulit ako habang hawak-hawak ko ang wine glass.

Ilang sandali pa ay may naramdaman akong nakatingin sa ’kin. Inangat ko ang ulo ko at napansin ang isang matangkad na lalaki na nakatayo habang nakatitig parin sa ’kin.

Medyo madilim dito sa pwesto ko kaya hindi ko masyadong makita ang mukha ng lalaking nakatayo sa unahan ko.

Nag lakad siya papunta sa ’kin hanggang sa makarating siya sa harapan ko. I sucked in a sudden breath when I saw his face upclose. The man in front of me was a Greek God.

Good heavens. May lalaki palang ganito ka guwapo. Parang sinalo lahat eh, nag tampisaw pa yata ’to ng magpa ulan si Lord ng kagwapuhan.

Matangkad ’to at napaka perpekto ng mukha niya mula sa prominent cheeckbones niya at ang chinito nitong mata.

Tumikhim ako para bumalik ang diwa ko. Lumapit sa ’kin ang lalaki saka siya nagsalita. “Can I talk to you for a moment?” Tanong niya sa ’kin. Mas lalo lang yata akong kinabahan sa lalaking ’to.

My neck hurts from looking at him so I stand up to face him.

“Bakit mo ko gustong maka-usap?” Tanong ko sa matangkad na lalaking ’to.

Bored niya akong tinignan na para bang aksaya lang ako sa oras niya.

“I’m sorry, I haven’t introduced myself to you yet.” Sabi niya sa malalim na boses.

Inilahad niya ang isang kamay niya sa ’kin. “I’m Isaac Elrod Garcia. James older brother.” Pagpapakilala niya sa ’kin. Titig na titig ako sa mukha niya dahil hindi ko alam kung paniniwalaan ko siya na kapatid diya ni James. Ang alam ko kasi ay nag-iisang anak lang si James.

Gulat man sa nalaman ay tinanggap ko parin ang nakalahad niyang kamay sa harapan ko. “I’m Irish Rodriguez,” pagpapakilala ko saka ko mabilis na hinila ang kamay ko.

“Bakit mo ko gustong maka-usap?” Panimula ko.

He smirked. “You shouldn’t have come here, Ms. Rodriguez.” He said to me seriously.

Ito na nga ba ang sinasabi ko. Tama ang hinala ko kanina na ayaw nga nila ako.

“Why? Is it because you don’t want me for James?” Lakas loob kong tanong at pinakita ang galit kong mukha.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko kaya nagsalita ulit ako. “Gusto ko si James. Umamin din siya sa ’kin na matagal na niya akong gusto,” saad ko.

Tumawa lang siya sa sinabi ko habang napapa-iling pa. He looked at me like he was disgusted by my entire existence. “Look, Ms. Rodriguez, my brother is just playing with you.” I was surprised by what he said, but I didn’t show it.

Gusto lang yatang siraan ng lalaking ’to si James.

“My brother is getting married soon.” Natigilan ako bigla sa sinabi niya.

Ayaw kong maniwala sa lalaking ’to, baka kasi nag sisinungaling lang siya sa ’kin.

“My brother is engaged to the daughter of our family’s business partner. Didn’t you hear about that?” He said seriously. I don’t know if I should believe him, because I haven’t heard anything about James having a girlfriend. Ang sabi kasi niya sa ’kin ay single daw siya dahil hinihintay daw niya ako.

Naikuyom ko ang palad ko at pilit na pinapakalma ang sarili ko. Isa lang ang dapat kong gawin, yun ay kay James lang ako maniniwala at hindi sa lalaking ’to.

“Look, mister. Wala akong panahon para pakinggan ang mga sinasabi mo. Kay James lang ako maniniwala at hindi sa’yo,” lakas loob kong sabi sabay irap sakanya.

Mabilis akong umalis sa harap niya at naglakad para hanapin si James. Gusto ko ng umuwi kaya kailangan ko siyang mahanap.

Ngunit, napasingap ako nang maramdaman kong may humawak sa braso ko at hinila ako paharap sakanya.

Nahigit ko ang hininga ko dahil sobrang lapit ng mukha naming dalawa ni Isaac. Hindi din nakakatulong ang tibok ng puso ko habang magkatitigan kaming dalawa.

Mabilis kong hinila ang braso ko dahilan para mabitawan niya ako. “Ano ba! Bakit ka ba nang hihila?” Galit kong sigaw sakanya, wala na akong pakialam kung marinig kami ng ibang bisita. Napahiya narin naman ako ngayong gabi, bakit hindi ko pa lubos lubusin.

“Layuan mo ang kapatid ko, Ms. Rodriguez!” Saad niya sa seryosong boses.

“No! Bakit ko naman lalayuan ang lalaking mahal ko.” Naka ngisi kong sabi kaya hinawakan niya ako ulit sa braso ng sobrang higpit.

“Wag mo akong susubukan, Ms. Rodriguez. Hindi mo magugustuhan ang gagawin ko sa’yo,” saad niya.

“Bakit? Anong gagawin mo?” Tanong ko pero hindi naman siya nakapagsalita.

“Baka nga napipilitan lang si James sa sinasabi mong engaged na yan! Alam kong ako ang mahal ng kapatid mo,” lakas loob kong sabi kahit wala namang sinabi sa ’kin si James na ganun. Naiinis lang talaga ako sa lalaking ’to kaya ayaw ko magpatalo.

“Okay then, how much do you want?” Seryoso niyang tanong sa ’kin kaya kumunot ang nuo ko.

“Huh?” Sagot ko dahil naguguluhan ako sakanya.

“Stop pretending, woman! alam kong pera lang ang habol mo sa kapatid ko. How much do you need para lang layuan mo ang kapatid ko. 1 million? or 5 million? name your price, Ms. Rodriguez.” He said while raising an eyebrow at me.

Hindi ako makapaniwalang nakatitig sakanya. Ang bwesit na lalaking ’to. Pinagkamalan pa akong mukhang pera. Ang sarap niyang bigwasan sa mukha! Nakaka inis!

Chapter 3

MASAMA KONG tinignan si Isaac saka ko sinampal ng malakas ang pisngi niya.

“Anong akala mo sa ’kin mukhang pera! Pwes, isaksak mo yang 5 million sa baga mong letche ka!” Galit kong sigaw sakanya saka ako umalis sa harap niya.

Habang naglalakad ako ay biglang nagsalita si Isaac dahilan para mapatigil ako pero hindi ko siya nilingon. “Stay away from my brother. That’s my first and last warning for you.” Saad niya sa matalim na boses. Napabuga ako ng hangin saka ko pinagpatuloy ang paglalakad palabas ng gate ng bahay nila. Wala na akong pakialam sa mga taong nasa paligid.

Pagkalabas ko ng gate ay deri-deritso lang ang lakad ko hanggang sa marating ko ang highway. Nag-abang lang ako ng taxi para makauwi na ako. Pero lumipas nalang ang isang oras ay walang dumaan na taxi. Mas lalo lang tuloy dumagdag sa inis ko. Bwesit na gabing ’to.

Nagsimula nalang akong maglakad habang paika-ika dahil sa suot kong heels.

Nakakainis ang lalaking ’yun, mukha palang niya nakakabwesit na! Piste! Pinagkamalan pa talaga niya akong pera ang habol ko kay James.

Hinding-hindi talaga ako maniniwala sa lalaking ’yun na may fiance si James. Kung totoo man ang sinasabi niya eh, ’di sana sinabihan na ako ng kaibigan kong si Beverly. Kaya alam ko na hindi totoo ang pinagsasabi ng lalaking ’yun.

Sumabay pa talaga ’tong mga taxing ’to sa kamalasan ko ngayong gabi. Napasabunot nalang ako sa buhok ko habang naghihintay parin ng taxi.

Inaabot ako ng dalawang oras sa paghahanap hanggang sa may dumaan. Agad kong pinara ’yon at nagpahatid sa hotel kung saan ako naka stay.

Pagkapasok ko sa hotel room ay pabagsak akong humiga sa kama habang hinihilot ang sentido ko. Sumasakit ’to sa kuya kuno ni James. Hindi ko din alam kung legit ba na magkapatid sila.

Pinilit ko nalang ang sarili ko na makatulog kahit pa nga ay kumakalam ang sikmura ko. Bwesit! inaasahan ko pa naman na matutuwa ang mama ni James sa binili kong regalo para sakanya. Nag effort pa talaga ako kaninang bumili ng gift tapos ’to lang pala ang mangyayari sa ’kin. Dapat talaga hindi na ako bumili ng regalo, sayang tuloy pera ko.

Unti-unting namimigat ang talukap ng mga mata ko hanggang sa nakatulog ako.

Kinabukasan, nagising ako dahil sa ingay ng cellphone ko. Sasagutin ko na sana ang tawag ng pero kusa ’tong namatay kaya hinayaan ko nalang.

Kung si James man ang tumatawag sa ’kin ay dapat lang na hindi ko sagutin ang tawag niya. Nakaka inis ang pamilya niya.

Hindi ko talaga makakalimutan ang gabing ’yun, ang gabing napahiya ako sa maraming tao.

Humanda talaga sa ’kin si James kapag nagkita kami ulit. Tatanggalin ko talaga mukha niya.

Hindi parin ako bumabangon sa kama dahil tamad na tamad akong bumangon. Naiisip ko parin ang chinito na kuya ni James, ang gwapo pa naman nito at halatang may naka tagong abs sa suot niyang suit kagabi.

Erase! Erase! Ano ka ba Irish, wag mong pag nasahan ang bwesit na ’yun!

Ang sarap niyang sapakin sa panga. Kulang ang sampal ko sa pisngi niya, dapat dinalawa ko.

Naiinis ako sa sarili ko dahil bigla kong naalala ang baritonong boses ng kuya ni James. Inagawan pa niya ng linya ang mama niya eh, dapat ’yung mama nila ang mag offer sa ’kin ng pera.

Kagabi ko lang talaga nalaman na may kuya pala si James. N’ong college pa kasi kami ay wala namang dumating na chismis sa ’kin na may kapatid si James. Lalo na ka-klase ko siya sa ibang mga minor subject kaya nakikita ko talaga siya at ang ibang mga babae at feeling babae, si James kasi laging mukang bibig nila. Lahat yata ng background ng lalaki ay alam ng mga nagkaka gusto kay James. Kaya gulat na gulat ako nang malaman ko na may kuya siya.

Napasapo ako sa nuo ko at pilit inaalis sa isip ang nangyari kagabi. Hindi kaya gino-good time lang ako ng lalaking ’yun. Pero hindi eh, may pagkahawig din kasi sila ni James pero mas lamang ng kunti ang kuya niya.

Kung si James ay may pagkapilyo ang awra. Si Isaac naman ay napaka seryoso ng mukha. Parang nakakatakot mag joke sa lalaking yun at baka sakalin pa niya ako kung hindi nakakatawa ang joke ko. Ganun ang awrahan niya.

Kahit kinakabahan ako kagabi sakanya, ay nakuha ko paring sagot-sagutin ang lalaki. Wala na akong pakialam, hindi ko gusto ang pagtapak niya sa pagkatao ko. Kainis siya!!

Bumangon ako sa kama ng makaramdam ako ng gutom. Pumunta agad ako sa kusina at tinungo ang lagayan ng mga pinamili ko n’ong isang araw.

Hindi ko nagustuhan ang mga nakita ko. Binuksan ko din ang ref at puro soft drinks ang laman nito. Mukhang sa labas ako kakain nito o mag papadeliver nalang ako.

Dahil sa tinamad akong lumabas ay umorder nalang ako nang pagkain.

Nanood lang ako ng tv hanggang sa dumating ang inorder ko. Inabot sa ’kin ni kuya ang order ko kaya agad akong nagpasalamat at inabot ang bayad ko.

Bumalik ako sa pwesto ko kanina at binuksan ang inorder kong pagkain at mabilis na nilantakan ’to. Pagkatapos kong kumain ay nag scroll- scroll lang ako sa phone ko hanggang sa makita kong naka promo ang ticket papuntang Boracay.

Nakita ko din kung anong date available kaya mabilis ako nag inquire. Maka pag unwind na nga lang para mawala ang inis ko sa pamilyang Garcia.

Napatigil ako sa pag scroll ng nakita ko ang pangalan ni James na tumatawag.

Matagal kong sinagot ang tawag niya dahil naiinis parin ako. Nag papa-bebe muna ako.

When I saw that it was still ringing, I immediately answered it. I didn’t say a word when I answered the call, I waited for the person on the other line to speak.

“Irish!” Tawag niya sa ’kin. Muntik ko ng mabitawan ang phone ko ng marinig ko ang boses niya na parang namamaos, para akong nilalandi. Ang sexy.

Sinubukan ko mag suplada ng mukha para ang boses ko ay bumagay sa aura ko. “May kailangan ka?”

I heard him sigh on the other line. “I’m sorry for what happened last night. Nagalit lang si mommy dahil may gusto kasi silang kasama ko na anak ng kaibigan niya kaya nagalit sa ’kin.” He said. Nakikinig lang ako at ayaw kong mag salita at baka paulanan ko lang siya ng mura.

“I’m really sorry, Irish. Hindi ako nakabalik agad sa’yo kagabi dahil sinermonan ako ni mama. Tumakas lang ako at hinanap ka pero ang sabi ng kuya ko ay naka alis ka na daw. Kaya hindi kita nahatid,” mahaba niyang sabi.

“Is that really your, brother?” Pag-iiba ko sa usapan.

“Ahm.. Yeah.” Tipid niyang sagot.

Bakit parang hindi ko nabalitaan na may kuya pala siya ang alam lang sa school ay nag-iisang anak siya ni Mr. and Mrs. Garcia. Kilala kasi ang pamilya nila dahil isa sila sa mayaman sa bansang ’to.

“Bakit parang hindi ko alam na may kuya ka pala?” Tanong ko. Baka kasi ampon lang yung Isaac na ’yun.

“Ahm.. mahabang kwento but to make it short. Nakidnap si kuya n’ong 14 years old palang siya. We thought he was dead. Kaya nagulat nalang kami nang may nagpakilala na siya daw si Isaac,” saad ni James.

“Wait! How are you sure that he is really your missing brother?” Tanong ko naman. Mamaya scam pala yung lalaking ’yun.

“Si Mom. Nakita niya ang palatandaan ni kuya sa braso nito kaya na confirm niya na siya talaga ang nawawalang anak niya. Tinanong din ‘to patungkol sa pamilya namin na kami lang ang nakaka-alam at lahat ay nasagot niya.’’ Paliwanag sa ’kin ni James.

Ahh!! Kaya pala. Akala ko scammer. Ang sungit pa naman ng mukha ng lalaking ’yun parang papatay ng tao pag ginalit.

May naalala ako bigla na gusto kong i-tanong kay James. Kaso biglang naputol ang linya, kainis tatanongin ka pa sana kung totoong ikakasal siya.

Tumayo nalang ako at pumunta ng banyo para maligo. Gusto kong pumunta ng mall para bumili ng gagamitin ko sa Boracay.

Pagkatapos kong maligo ay agad akong nag suot ng fitted pants at tshirt. Sinuklay ko lang ang buhok ko at naglagay ng kunting make up sa mukha ko. Nang matapos ako ay agad kong isinuot ang doll shoes ko at pinulot ang sling bag ko sa kama saka ako lumabas ng room ko.

Bumaba agad ako at lumabas ng hotel. Kanina kasi habang nag bibihis ako ay sinabihan ko na ang nasa front desk na kung pwede ay hanapan ako ng taxi para makasakay kaagad ako.

Pagdating ko sa labas ay may taxi na naka abang. Sumakay agad ako at sinabi kung saang mall ako pupunta.

Hindi naman kami natagalan dahil hindi naman masyadong malayo ang mall na ’to at wala ding traffic. Nag bayad ako kay manong at nagpasalamat na din.

Pumasok ako ng mall at dumiretso sa department store. Bumili ako ng swimsuit ng ilang pares.

Pagkatapos kong bumili ng swim wear ay agad akong nag bayad sa counter. Nang matapos ako ay pumunta ako sa isang sikat na store. Bumili lang ako ng mga kailangan ko. Kumuha ako ng sunblock, lotion, sabon at kung ano-ano pa. Kapag may na nagustuhan ako ay binibili ko na din agad.

I was walking around for an hour before I felt hungry. I looked for a place to eat. I entered a restaurant and looked for an empty table. I sat down ang called the waiter so I could order because I was really hungry.

Hindi naman masyadong nagtagal ang order ko na agad dumating. Mabilis akong kumain, wala na akong pakialam sa mga katabing table ko kung tinitignan nila ako. Pake ba nila!

Nakayuko akong kumakain ng mapansin kong may nakatayo sa gilid ko. Mabilis kong inangat ang ulo ko at nakita ang naka ngiting mukha ni James.

Kinindatan pa talaga niya ako. “Are you alone?” Tanong niya sabay upo sa kaharap kong upuan. Hindi man lang nag tanong kung gusto ko siyang kasama.

Hindi nalang ako nag reklamo. Nakita ko pang itinaas niya ang kamay niya na tinatawag ang waiter para siguro umorder. “Do you want to add anything to your order babe?” Tanong niya sa ’kin. Nilalandi talaga ako, may pa kindat-kindat pa siyang nalalaman.

Umiling lang ako. Makita ko pa lang mukha niya ay busog na ako.

Nagdahan-dahan akong kumain para masabayan ko si James kumain ng dumating ang order niya. Nag kwe-kwento lang siya patungkol sa trabaho niya na panay naman ang tango ko.

Nang matapos na kami ay nag insist siya na ihatid ako sa hotel kung saan ako naka stay. Pumayag narin ako para hindi na ako mag taxi. Tipid na rin.

Nasa loob na kami ng kotse niya at tahimik na nag mamaneho si James. Hindi ko alam kung itatanong ko ba sakanya ang sinabi ng kuya niya sa’ kin kagabi. Kaso nahihiya ako, kaya napag desisyonan ko nalang na tumahimik. Hindi naman siguro ako lolokohin ni James.

Pagdating namin sa hotel ay agad akong pinagbuksan ni James ng pintuan ng kotse. Naka ngiti akong bumaba ng sasakyan at nagpasalamat sakanya.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at bigla kong inilapit ang mukha ko sa mukha ni James at hinalikan ko siya sa pisngi.

“Thank you, James sa paghatid sa ’kin.” Sabi ko. Nakita ko pang natigilan siya pero unti-unti rin namang naka bawi saka ngumiti sa ’kin.

Magsasalita sana siya ng may dumaan na kotse sa harap namin na pinapaharurot ang sasakyan ng mabilis. Kaya pareho kami ni James natigilan at napasunod ng tingin do’n sa sasakyan na dumaan.

Narinig ko ang malulutong na mura ni James bago bumaling sa ’kin. “Sige, Irish. Alis na ako,” sabi lang niya sa ’kin at mabilis na naglakad papuntang driver seat.

Ano kayang problema no’n, napansin ko kasi sa mukha niya na parang nag-aalala siya.

Three days na ang lumipas simula ng last naming pagkikita ni James. Kahit text o tawag ay wala akong natanggap mula sakanya.

Inisip ko nalang na baka busy lang siya sa company niya kaya hindi ako tinatawagan. Nalungkot tuloy ako.

Sinabi niya dati na gusto niya ako pero hanggang ngayon ay naguguluhan ako kung nanliligaw ba siya sa ’kin o hindi. Susulpot-lilitaw kasi ang binata kaya naiinis ako.

Ang lakas naman kasi ng trip magsasabi ng feelings pero wala namang ginagawang effort.

Hindi ko tuloy makuhang mag-isip ng masama. Paano kaya kung totoo talaga ang sinasabi ng kuya nito na ikakasal talaga si James, kaya hindi ako sineseryoso nito o talagang assuming lang talaga ako.

Ka inis! Paanong hindi mag a-assume eh, nagtapat siya ng nararamdaman niya sa ’kin. Pinaasa lang yata ako ng lalaking ’yun.

Two days mula ngayon ay pupunta na ako ng Boracay. Gusto ko sana siyang makita bago ako pumunta. Gusto ko sanang sabihin na samahan niya ako pero nag dadalawang isip akong sabihin ’yun dahil baka busy siya.

Wala naman kasi ‘tong sinabi na manliligaw siya sa’ kin, mukhang nag assume lang talaga ako. Tamang hintay lang ako kung kailan niya sasabihin sa ’kin na manliligaw siya.

Napabuga nalang ako ng hangin. Nagbabalak akong pumunta ng salon dahil gusto kong magpalinis ng kuko ko para naman maganda tignan kapag nag swimsuit ako. Nakakahiya naman kasi kung naka bikini ako, pangit naman ang kuko ko sa paa.

Palabas na ako ng hotel ng tumunog ang phone ko. Hinanap ko agad ’yun sa sling bag kong dala at tinignan kung sino ang tumatawag. Nakita ko ang pangalan ni James sa screen ng phone ko kaya sinagot ko ’to agad. Hindi man lang ako nag pabebe. Ewan ko ba, hindi ko makuhang magpakipot sa lalaking ’to.

Miss ko na ang boses niya lalo na ang mga ngiti niya.

“James.” Bungad ko ng masagot ko ang tawag.

“Hi, babe!” Tawag niya sa ’kin.

Ito na naman siya sa babe-babe na yan pero hindi naman nag sasabi kung nanliligaw. Gusto ko maging malinaw ang samin. Gusto ko may label kami.

Tumikhim ako bago nagsalita. “May kailangan ka?” Tanong ko habang naglalakad papunta sa taxi na huminto sa harap ko.

“Can we meet later? Let’s have dinner.” He asked me.

Gusto kung um-oo agad, pero nag papakadalagang pilipina muna ako. Kaya hindi muna ako sumagot.

“Hello, Irish??” Tawag niya ulit sa kabilang linya.

Tumikhim ako ulit. “Ahm.. where?” Sagot  ko sa mahinhin na boses.

Ang sarap kutusan ng sarili ko. Sinabi ng mag paka dalagang pilipina pero sumagot kung saan. Ano yun??

“Let’s meet at El resto de Marzin.” He answered my question immediately.

“Okay, I’ll be there 7pm.” I said.

Nag usap lang kaming dalawa ni James at kinakamusta niya ako. Tinanong niya din ako kung nasaan ako ngayon na sinagot ko naman agad.

Nagpaalam lang ako ng makababa ako ng taxi. Pumasok ako agad sa salon at umupo do’n para magpalinis na ng kuko ko.

Iniisip ko na baka magsasabi na si James sa ’kin mamaya. Baka manliligaw na siya sa ’kin. Kaya naisipan ko narin ipaayos ang buhok ko para sa date namin ni James mamaya.

Gusto ko maging maganda ako sa paningin niya.

Pagdating ng gabi ay agad kong hinanda ang sarili ko. Nagsuot ako ng bodycon maxi dress na color black. Naglagay lang ako ng simpleng make up sa mukha ko. Ayaw ko naman kapalan ang make up ko baka sabihin pa ni James ay talagang pinaghandaan ko ang dinner namin. Naglagay narin ako ng red lipstick sa labi ko.

Nang matapos na ako sa ginagawa ko sa  mukha ko ay agad kong tinignan ang kabuuan ko sa salamin. Inayos ko pa ang strap ng dress ko. Hapit na hapit sa katawan ko ang dress at talagang kitang-kita ang kurba ng katawan ko.

Napangiti ako ng makita ang ayos ko. Kinuha ko ang aking heels at isinuot ’yun. Naglagay narin ako ng earrings ko at nag spray ng pabango.

Nag pout pa ako sa salamin at ngumiti pagkatapos. Matapos ako ay agad kong kinuha ang sling bag ko at naglakad na papuntang pinto para lumabas.

Pagkadating ko sa entrance ng hotel ay pinag tawag ako ng taxi ni kuya guard. Nag pasalamat ako kay kuya at agad akong sumakay ng taxi. Sinabi ko lang kay manong driver kung saan ako magpapahatid.

Habang nasa byahe, kinuha ko muna ang phone ko sa sling bag at nag text kay James na papunta na ako.

Nang makarating na ako sa restaurant ay agad akong nag bayad ng pamasahe ko kay manong at nagpasalamat. Bumaba agad ako at naglakad papunta sa restaurant.

Pinagbuksan ako ni kuya guard habang naka ngiti sa’ kin. Pagpasok ko sa loob ay nakita ko na hindi masyadong puno ang restaurant.

Pinalibot ko ang aking tingin at hinahanap si James. Tinignan ko pa ang phone ko kung nag reply ba siya sa ’kin ngunit bigo ako.

Napa angat ako ng tingin ng may lumapit sa ’kin. “Good evening, Ma’am. Do you have reservation?” Tanong sa ’kin ng lalaki.

Ngumiti muna ako bago sumagot. “Ahm, No!” Sagot ko sa waiter.

Tumingin ulit ako sa kabuuan ng restaurant at nagsalita. “Nasaan kaya si James,” mahina kong bulong at ibinalik ang mata ko sa phone ko para mag text ulit kay James.

“James Garcia po ba Ma’am?” Napa-angat ulit ang mukha ko ng marinig ko ang tanong ng waiter sa ’kin. Akala ko naka alis na siya sa harap ko. Mukhang narinig pa niya ang bulong ko.

I nodded to him. “Ikaw po ba si Ms. Irish?” Tanong niya sa ’kin. Naguguluhan naman akong tumango.

Ngumiti sa ’kin ang lalaki. “This way, Ma’am.” Sabi niya at iginiya ako.

Sumunod ako sakanya at nagtatakang umakyat sa second floor. Ang alam ko kasi mga pang mayaman lang ang pwede do’n Pero hindi rin naman nakakapagtaka dahil mayaman naman talaga si James. Kayang-kaya niyang bayaran ang bill.

Nang dumating kami sa second floor ay tinuro sa ’kin ng waiter ang isang pinto. Ngumiti ako at nagpasalamat sakanya. Ngumiti naman din siya sa ’kin saka siya umalis sa harapan ko.

Naglakad ako palapit sa pinto at pinihit ang siradura saka ko ’to binuksan.

Nakangiti akong pumasok ngunit unti-unting nawala ang ngiti ko nang makita ko ang mukha ng lalaking nasa loob. Naka de kwatro ’tong naka upo habang naka tingin sa kanyang cellphone.

Nawala ang ngiti ko sa labi at tumingin sa pintuan kung tama ba ang napasukan ko. Hindi ko tuloy alam kung mali ba ang tinuro sa ’kin ng waiter na naghatid sa ’kin dito at baka naguluhan lang ang lalaki dahil parehong Garcia.

Aatras na sana ako ng mag angat ng tingin ang lalaki. Patay nakita ako ng devil!

Napalunok ako ilang beses ng magtagpo ang mga mata namin ni Isaac. Mataman siyang nakatingin sa ’kin at bumaba ang tingin niya sa aking katawan kaya tumagilid ako at iniwas ang tingin ko sakanya.

Gusto ko na talagang umatras ngunit ayaw ng mga paa ko. Ang lakas din ng tibok ng puso ko na parang nagwawala sa loob.

Tumingin ulit ako kay Isaac na nakatitig parin sa’ kin. Sumenyas siya na pumasok ako at itinuro ang upuan na nasa harap niya. Hindi ba siya makapagsalita kaya sumesenyas nalang sa ’kin. Ang sarap pa naman pakinggan ng boses niya. Ang lalim kasi.

Wala na akong nagawa kundi pumasok at isinara ang pinto. Tanging takong ng sandals ko lang ang maririnig sa kwartong ’to.

Bwesit! Nasaan ba kasi si James.

Pumikit na muna ako at huminga ng malalim bago ako umupo sa katapat na upuan niya.

Nakatingin parin siya sa ’kin, hindi talaga niya inaalis ang tingin niya kaya na iilang talaga ako. Nagpa ganda pa ako para kay James tapos maabutan ko lang pala ang kuya niyang suplado.

Tumikhim ako para mawala ang bumabalot na tensyon dito sa kwartong ’to. “A-ahm.. Where is James?” Nauutal kong tanong sakanya.

“So, talagang hindi mo ni layuan ang kapatid ko?” Balik tanong niya sa ’kin.

Naiinis tuloy ako. “Excuse me kuya ha! Unang-una kasi ay si James dapat ang ka meet ko ngayon at hindi ikaw. Atsaka, bakit ko naman lalayuan ang kapatid mo wala naman akong ginagawang masama. I told you already gusto ko ang kapatid mo at hindi pera ang habol ko.” Deri-deritso kong sagot sakanya buti hindi ako nautal.

“I see. But don’t call me kuya, hindi naman kita kapatid,” he answered kaya inirapan ko siya.

“You probably know that my brother is engaged, right?” Bored niyang tanong sa ’kin at uminom sa wine glass na may lamang alak.

“Hindi naman siya engaged. Sinasabi mo lang yan para paghiwalayin mo kami ng kapatid mo. Bakit mo ba ito ginagawa?” Inis kong tanong kay Isaac.

“Hindi ka bagay sa kapatid ko,” walang emosyon niyang sabi sa ’kin. Aray ha! Masakit ’yun.

Tumawa nalang ako sa sinabi niya kahit medyo ouchy ang sinabi niya sa ’kin. Maganda rin naman ako, maputi, matangkad, hindi ka sexyhan pero flat yung tyan ko. Kainis ’tong lalaking ’to, napatingin pa tuloy ako sa katawan ko.

“At sino naman ang babagay sa kapatid mo aber? At bakit ka ba nakikialam kung sino ang magustuhan ng kapatid mo?” Hindi talaga ako magpapatalo sa lalaking ’to. Akala niya ha!

“Samantha. Mas hamak na maganda ’yun kaysa sa’yo. Wala ka pa nga yata sa kaling-kingan ng future sister in law ko,” walang buhay niyang sagot sa ’kin.

Nakaramdam naman ako na parang sinasakal ang puso ko.

“He has been engaged to Samantha for over a year now.” He smirked. Nakikinig lang ako sakanya at naghihintay pa sa sasabihin niya.

“Bored lang siguro ang kapatid ko kaya siya nakikipag fling sa’yo.” Tinignan ko naman siya ng masama. Ang sarap talagang pukpokin  sa ulo ’tong lalaking ’to.

“Ang bilis mo sigurong utu-in kaya aliw na aliw ang kapatid ko sa’yo,” dagdag niyang sabi. Hindi na ako nakapag pigil at tumayo na ako. Masama ko siyang tinignan at pinakita ko ang gitnang daliri ko na ikinatawa niya.

He chuckled. “Dapat kasi tinanggap mo na ang offer ko nang nakaraang araw na 5 million.” Sabi niya saka ngumisi na parang demonyo.

“Isaksak mo sa baga mo yang 5 million mong animal ka! Akala mo kung sino ka!!!” Inis kong sigaw kay Isaac.

“5 million is a big money, woman. Gusto mo ba taasan ko ang offer ko?” Tanong niya habang nakakalokong naka ngisi sa ’kin.

Umusok ang ilong ko dahil sa narinig ko. Kulang nalang talaga ay may lumabas na apoy dito.

Hindi na ako naka tiis at agad akong lumapit sa lalaki at malakas na binatukan siya sa ulo.

“Napaka malas siguro ng magiging asawa mo or girlfriend mo baka kasi offeran mo ng 5 million.” Pang-aasar ko sakanya. “Kung sino man ang magiging girlfriend mo ay napaka malaking kamalasan ang dadanasin niya sa’yo,” nakita ko naman ang pag iiba ng expression ng mukha niya na parang nalungkot.

Napakagat tuloy ako sa ibabang labi ko ng makita ko ’yun. Pero kailangan kong ipagtanggol ang sarili ko sa lalaking ’to. Wala na akong pakialam kung masaktan siya, totoo naman din kasi ang sinasabi ko. Akala siguro nito ay magpapatalo ako. Manigas siya!!

Nakatayo parin ako sa harap niya at ng may naisip pa akong gustong sabihin. “Hindi ko lalayuan ang kapatid mo. Kung totoo man na engaged siya ay malamang napipilitan lang siya sa babaeng ’yun.” Saad ko. Mataman namang nakatingin sa ’kin ang lalaki.

“Sinabi sa ’kin ni James na ako ang gusto niya kaya alam kong wala siyang gusto sa babaeng ipapakasal sakanya.” Lakas loob kong sabi kahit hindi naman talaga nanliligaw si James sa ’kin.

Gusto ko lang talaga inisin ang lalaking ’to.

Bwesit na gabing ’to, walang magandang nangyari. Sayang lang pagpapaganda ko kanina.

Inirapan ko si Isaac at nagsimulang maglakad papunta sa pinto. Hindi na ako magpapaalam sakanya dahil bastos naman siya kausap kaya babastusin ko din siya. Napakayabang!

“Eat first before you leave, sayang naman ang inorder ko para sa’yo.” Sabi niya sa ’kin dahilan para mapatigil ako sa paghakbang at nilingon ang lalaki.

Masama ko siyang tinignan saka ako sumagot. “Wag na! Baka hindi pa ako matunawan.” Padabog kong sagot sakanya.

Tumawa naman siya ng mahina. Hindi ko tuloy maalis ang tingin ko sa mukha niya dahil ang ganda ng ngiti niya.

Shit, bakit parang nakalimutan ko na galit ako sa lalaking ’to. Nakita ko lang ang ngiti niya ay parang gumanda ang mood ko.

“Kahit wine nalang. Ang mahal pa naman n’yan. Sayang naman kung hindi mo matitikman. Alam kong hindi mo afford yan,” naka ngisi niyang sabi sa’ kin.

Nalukot agad ang mukha ko sa pisteng lalaking ’to. Bumalik tuloy ang inis na nararamdaman ko.

Umirap ako sakanya bago ako naglakad pabalik sa mesa at pinulot ang wine glass na tinuro niya. Nagtaka pa ako kung bakit may laman na ang baso pero ininum ko parin para maka alis ako sa harap ng lalaking ’to.

Nakakahiya naman sakanya na gumastos pa ng mahal na wine.

Mabilis kong inubos ang wine at inilapag ang wine glass sa harap niya. “Masaya ka na?” Irap kong sabi saka ako nag martsa ulit.

Malapit na sana ako sa pinto ng makaramdam ako ng pagka hilo. Shit! Anong nangyayari sa ’kin. Iniling ko pa ang ulo ko para mawala ang nararamdaman kong hilo.

Maglalakad na sana ako ng naramdaman ko na parang gustong pumikit ng mata ko. Umiikot din ang paningin ko at ang tingin ko sa door knob ay dalawa na.

Impossible naman dahil sa wine na ’yun kung bakit ako nahihilo. Isang baso lang naman ang ininum ko. Napahawak ako sa ulo ko ng hindi ko na talaga kaya ang nararamdaman ko.

Sinubukan ko ulit ihakbang ang paa ko ng na out of balance ako. Inihanda ko na ang katawan ko dahil malamang sa simento ang bagsak ko. Wala namang sasalo sa ’kin eh.

Natumba ako, ngunit hindi ko naramdaman ang simento sa pang-upo ko, bagkos ay bigla kong naramdaman ang mga bisig at ang pag-angat ng katawan ko sa ire.

Pinipilit kong buksan ang aking mga mata at tinignan ang lalaking bumuhat sa ’kin ngunit hindi ko na talaga kaya. Sobrang bigat ng talukap ng mga mata ko.

Chapter 4

NAGISING AKO na parang pinipiga ang ulo ko sa sobrang sakit nito. Inilibot ko ang aking paningin sa kabuuan ng kwarto at napagtanto na hindi pamiliar sa ’kin ang silid na ’to.

Agad akong umupo sa kama habang sapo ang aking nuo. Teka nasaan ako? Pinipilit kong alalahanin ang nangyari kagabi.

Hanggang sa pumasok sa isipan ko ang mukha ni Isaac. Ang walanghiyang yun! Sabi na nga ba wala talaga siyang magandang gagawin sa ’kin.

Pilit pinoproseso ng utak ko kung anong nangyari sa ’kin kagabi at kung bakit ako nalasing.

Agad nanlaki ang mata ko ng mapagtanto ko na dahil ’yun sa wine na ininum ko kagabi. Mukhang may inihalo do’n si Isaac.

Bwesit na lalaking ’yun hindi talaga mapagkakatiwalaan.

Bumangon ako sa kama kahit masakit ang ulo ko. Naglakad ako papunta sa pinto saka ko pinihit ang siradura, ngunit hindi ko ’to mabuksan. Nalukot ang mukha ko at nagtatagis bagang pinagpapalo ang pinto. “Isaac!!! Walangya ka talaga!!” Sigaw ko habang malakas na pinapalo ang pinto.

Sumakit lang ang mga palad ko pero wala talagang nagbukas ng pinto. Tinigil ko ang pagpalo ko sa pinto at napasabunot nalang sa buhok ko.

“Humanda ka talaga sa ’kin, Isaac!!!” Inis kong sigaw habang nanlilisik ang mata ko.

Letse talaga! “Hoy!! Isaac! Palabasin mo ko dito!!! Kidnapping na ginagawa mo. Ide-demanda talaga kita.” Nang gagalaiti kong sigaw at kinakalampag ang pinto ulit.

“Ano ba!!!!” Sigaw ko saka sinipa ang pinto sa sobrang inis na nararamdaman ko.

Wala talagang Isaac na nagpakita sa ’kin. Umatras ako sa pinto at bumalik sa kama dahil feeling ko ay nahihilo ulit ako.

Pag nakita ko talaga ang lalaking ’yun ay sasakalin ko talaga siya. Kaasar!

Pinapadyak ko ang mga paa ko at halos maiyak na sa sobrang inis. Hindi ko na kaya ang pagkainis ko sa lalaking ’yun kay hindi ko mapigilang hindi umiyak.

Pinahid ko ang luha na tumulo sa pisngi ko at kinagat ang aking ibabang labi upang tumigil ako sa pag-iyak.

Natigilan ako ng marinig kong may pumihit sa pinto saka bumukas ’yun. Pumasok ang isang matandang babae. Agad ako napatayo, nakatingin siya sa ’kin na parang nag-aalala ng makita niyang umiiyak ako.

Mabilis kong pinahid ang luha ko sa pisngi at napipilitang ngumiti. Ngumiti naman sa ’kin pabalik ang babae.

“Magandang umaga, hija.” Bati niya sa ’kin.

“Good morning din po!” Sumisinghot kong sagot.

“Ako nga pala si Iska, Manang Iska nalang hija.” Pagpapakilala niya sa ’kin.

Ngumiti ako at nagsalita. “Ahm.. Ako naman po si Irish Rodriguez.” Magalang kong sagot kay manang Iska.

Napalingon-lingon muna ako sa paligid at tumingin ulit kay manang Iska. “Ahm.. Manang Iska nasan nga po pala ako ngayon? Hindi ko kasi alam kung nasaan ako eh,” tanong ko sakanya.

Nagtataka naman ’tong naka tingin sa ’kin at kumunot pa talaga ang nuo niya. “Eh, hija akala ko ikaw ang nobya ni Isaac. Ngayon ko nalang kasi ulit nakita ang batang ’yun sa sobrang tagal na panahon.” Sagot sa ’kin ni manang Iska.

“Nagulat pa ako ng dumating siya kagabi at nagpakilalang siya daw si Isaac. Buhat-buhat ka pa nga ni Isaac dahil nalasing ka daw sabi niya.” Dugtong ni manang sa sinasabi niya.

Ang gagong ’yun. Tumikhim muna ako at napipilitang ngumiti kay manang Iska. “Ahm, hindi niya po ako nobya ng anim-” Napahinto ako sa sasabihin ko ng may naalala ako saka ko itinuloy ulit. “I mean ni Isaac, manang.” Gusto ko sanang tawagin na animal si Isaac ngunit wag nalang dahil baka pagalitan ako ng matandang ’to.

Kumunot lalo ang nuo ni manang Iska. “Ang sabi niya sa ’kin kagabi ng dumating kayo dito ay nobya ka daw niya.” Pagpapaliwanag ni manang Iska sa ’kin.

Napaka sinungaling talaga ng lalaking ’yun ang galing gumawa ng kwento ng hinayupak.

Girlfriend my ass! Hinding-hindi ko papatulan ang lalaking ’yun. Sagad sa buto ang inis ko sakanya. Animal siya!!!

Hindi ko nalang pinansin si manang at iniba ang usapan. “Manang, nasaan po pala si Isaac?” Tanong ko kay manang. Gustong-gusto ko na talagang sakalin ang lalaking ’yun. Kulang ang ginawa kong batok sa kanya kagabi.

“Umalis kanina hija. Bibili yata ng mga gamit mo dahil magtatagal daw kayo dito. Ang sabi pa niya sa ’kin sobrang excited mo daw at nakalimutan mo daw mag dala ng gamit.” Nakangiting sabi sa ’kin ni manang.

Ano daw?? Magtatagal dito. At ako excited? Kailan kaya ako magiging excited makita siya. Bwesit siya!

“Halika hija, naka handa na ang pagkain mo. Ibinilin ka sa ’kin ni Isaac bago siya umalis kanina.” Sabi ni manang at naunag naglakad papunta sa pintuan.

Agad akong sumunod kay manang at baka ilock pa niya ang pinto at hindi ako palabasin.

Sinamahan ako ni manang papuntang kusina para maka-kain na daw ako.

Nang sinabi ni manang na baka gutom na daw ako ay do’n lang kumalam ang tyan ko. Naalala ko nga pala na kagabi pa pala ako walang kain. Kasalanan’to ni James, lalong-lalo na ang kuya niya na pinsan yata ni Lucifier.

Kumain ako ng tahimik at mabilis dahil gutom na gutom na talaga ako. Sunod-sunod ang ginagawa kong pag subo. Halos mabilaukan pa ako sa sobrang pagmamadali ko.

Nang matapos akong kumain ay agad akong tumayo dala ang pinagkainan ko. Inilagay ko ’to sa lababo at akmang huhugusan ko na sana ng pigilan ako ni manang Iska dahil siya na daw ang bahalang mag hugas.

Tutulungan ko sana si manang sa paghuhugas pero sinaway niya lang ako at baka daw mapagalitan siya ni Isaac na pinaghuhugas daw niya ako ng plato.

Hindi na ako naka hirit ng pinag tulakan niya ako at sinabing lumabas daw ako ng bahay upang makalanghap daw ako ng sariwang hangin.

Hindi ko alam kung nasaan ako. Hindi sana ako lalabas ng bahay dahil malamang nasa Manila lang naman ako. Ngunit hindi ko mapigilan na tinungo ang front door at binuksan ’yun.

Lumabas ako ng bahay at halos nanlaki ang mata ko nang bumungad sa paningin ko ang kumikinang na karagatan dahil sa sikat ng araw.

Hala? Saan ba talaga ako dinala ni Isaac?

Dahan-dahan akong naglakad. Natatapakan ko ang puting buhangin na bumabaon pa ang suot kong tsinelas.

Napaka ganda ng lugar na ’to. Napaka sarap pagmasdan ng asul na dagat.

Inilibot ko ang aking paningin ng mapansin na may malalaking bato sa mga dagat. Naglakad pa ako kunti hanggang sa napagtanto ko na walang ibang bahay ang nandito kundi itong bahay kung saan ako dinala ni Isaac.

I sighed. I think nasa isla ako.

Naupo ako sa dalampasigan at tinatanaw ang kumikinang na dagat.

Paano kaya ako makaka alis dito. Wala akong makitang sasakyan. Wala din akong makitang bangka.

Ito sana ang gusto ko eh, ang mag bakasyon. Ngunit, kung si Isaac lang din naman ang kasama ko ay wag nalang. Mas gugustuhin ko pang singhutin ang usok ng Manila kaysa makasama ang gagong ’yun.

Napasabunot ako sa buhok ko at nag-iisip ng paraan kung pano ako makaka alis sa islang ’to.

Natigilan ako sa pag muni-muni ko ng may tumikhim sa likuran ko. Agad akong lumingon sa at nakita ang pinsan ni Lucifier. Siguro may nakatago ’tong sungay at buntot.

Nalukot agad ang mukha ko at inirapan siya. Tumayo ako at sinalubong ang mga tingin niya sa ’kin.

Mabilis akong lumapit kay Isaac at agad na pinaghahampas ang dibdib niya. Pero shit lang dahil ako ’yung nasaktan sa sobrang tigas ng dibdib niya.

Hinampas ko ulit ang balikat niya pero mas matigas pa pala ’yun. Lahat ba ng katawan ng lalaking ito ay matigas? Pati ba yung ano niya. Ayy erase!

Bumaba naman ang mata ko sa naka umbok niyang pantalon nang may pumasok sa isip ko. Erase! Erase! Ano ka ba Irish! Tama bang tignan ’yun. Malamang matigas din ’yun. Kausap ko sa sarili ko.

Susuntukin ko sana si Isaac sa mukha niya ng mabilis niya nahawakan ang dalawa kong kamay at hinila ako palapit sa katawan niya. Napalunok ako ng ilang beses dahil parang may dumaloy na kuryente sa aking katawan ng mahawakan niya ako.

Pinipilit kong ipakita kay Isaac ang galit kong mukha at nagsalita. “Saan mo ko dinala? Napaka walangya mo talagang lalaki ka!! Kakasuhan talaga kita.” Sigaw ko sakanya.

Magkatitigan lang kaming dalawa at sobrang lapit ng mga mukha namin sa isa’t-isa. Sa sobrang lapit ay naaamoy ko ang kanyang mabangong hinihinga. Hindi parin niya binibitawan ang mga braso ko.

“Ibalik mo na nga ako sa Manila!!” Sigaw ko ulit sakanya.

“Ano ba!!!” Sigaw ko ulit dahil ayaw niyang magsalita. Para lang siyang tangang nakatitig sa ’kin.

“Ibalik mo na ako sabi eh,” sabi ko at pilit na kumakawala sa pagkakahawak niya sa ’kin.

“No! Ibabalik lang kita sa Manila pagnakasal na si James kay Samantha.” Walang emosyon niyang sabi. “Kapag nangyari ’yun ay pwede kanang bumalik,” dugtong pa niyang sabi.

Pinandilatan ko siya at malakas kong hinila ang dalawa kong braso at inangat ang aking kamay upang sampalin siya. Nasalag naman niya ang kamay ko na naka angat sa ire.

“Wala pang babaeng nakakasampal sa ’kin.” He smirked.

Ahh wala pala ha! Mabilis kong itinaas ang kaliwa kong kamay at malakas na sinampal ang pisngi niya. Napatagilid pa ’to sa sobrang lakas ng sampal ko.

“Nakalimutan mo yatang may isa pa akong kamay,” pang-aasar ko sakanya. “Oh, ngayon.. nasampal ka ng isang babae.” Naka ngisi kong sabi kaya agad siyang lumingon sa ’kin at matalim akong tinignan.

Humigpit ang pagkakahawak niya sa kanan kong kamay. “Don’t try my patient at baka makalimutan kong babae ka,” pananakot niya sa ’kin.

Bigla tuloy akong kinabahan dahil nakikita ko sa mukha niya na seryoso siya sa sinasabi niya.

“Walangya ka talaga! Bakit mo ba ’to ginagawa? Pinipilit niyo si James na magpakasal sa ibang babae. Baka nga hindi niya mahal ang Samantha na ’yun.” Nang gagalaiti kong sabi.

“Paano ka naman nakaka sigurado na walang gusto ang kapatid ko kay Samantha? Sa pagkaka alam ko ay bago ka lang niya nakilala.” Pang-aasar niya sa ’kin. “Masyado ka namang bilib sa sarili mo. Wala namang maganda sa’yo.” Saad niya sa ’kin habang naka ngiti ng nakakaloko.

Masama ko siyang tinigan saka ko pinag-krus ang dalawa kong kamay sa harap ng dibdib ko bago ako sumagot. “Malaki talaga. Mismo pa nga si James ang nagtapat na gusto n’ya ako,” irap kong sabi.

Pero ang animal hindi sa mukha ko naka tingin kundi sa dibdib ko at nakita ko ang pag-angat ng gilid ng labi niya. “Oo nga, malaki nga!” Sabi niya.

“Bastos!” Inis kong sigaw.

Tatawa-tawa naman siyang tumalikod sa ’kin at nagsimulang maglakad papunta sa bahay. Sumunod naman ako sakanya. “Hoy!! Ibalik mo na ako sabi.” Sigaw ko ulit.

“Nope. Baka pipigilan mo pa ang kasal ng kapatid ko. Kaya dito ka muna at wag kang makulit.” Saad niya habang naglalakad parin.

Kainis pala desisyon sa buhay eh. “Ayaw mo ba maging masaya ang kapatid mo?” Tanong ko kay Isaac habang naka sunod sakanya.

Huminto naman siya sa paglalakad saka nilingon ako. “Bakit? Ikaw ba ang kasiyahan n’ya?” Sarkastikong tanong sa ’kin.

“Ahh basta, alam ko mahal ako ni James simula pa ng college palang kami at hanggang ngayon. Kaya pipigilan ko ang kasal niya. Hindi magiging masaya ang kapatid mo kung sapilitan ang gagawin ninyo!” Sunod-sunod kong sabi. Nagpatuloy lang siya sa paglalakad at hindi ako pinansin.

Napasabunot tuloy ako sa buhok ko. Paano ako makaka-alis nito. Naalala ko pa na ngayon ang alis ko papuntang Boracay. Tatawagan ko din sana si James para humingi ng tulong pero hindi ko mahanap ang cellphone ko. Malamang tinago na ’yun ng kampon ni Satanas! Pinsan talaga ni Lucifier ang gago!

Nagpapadyak akong naglakad papasok sa bahay. Nakita ko pang inaayos ni manang Iska ang mga pinamili ni Isaac.

Naglakad si Isaac sa ’kin at may kinuha sa upuan na mga paper bag.

“For you!” Sabi niya at inabot ang mga dala nito sa ’kin.

Inabot ko naman ito at sinilip ang nasa loob. Nakita ko pa nag krus arms si Isaac at naka smirk sa harap ko. “Masyado ka kasing excited magbakasyon, sweetheart. Nakalimutan mo tuloy magdala ng gamit,” pang-aasar niya sa ’kin.

Inirapan ko siya at akmang hahampasin ng mapatigil ako ng makita ko si manang Iska na nakatingin samin.

Pinandilatan ko nalang siya ng mga mata ko na ikinatawa naman niya.

Naglakad ako papunta sa kwarto ko at isinirado ng malakas ang pinto ng kwarto ko. Kailangan maka alis ako dito. Kailangan maka gawa ako ng plano para maka alis dito. Pronto!

Hindi ’to pwede! Hindi ko alam kung kailan ang kasal ni James pero sisiguraduhin ko na makaka alis ako dito at pipigilan ko ang kasal ni James. Gagawin ko ang lahat mapigilan lang ang kasal ni James, itaga ko pa sa abs ni Isaac.

A/N: Good Evening.

Chapter 5

MAAGA AKONG nagising dahil plano ko sanang pumunta ng dalampasigan para sana mag bilad sa araw. Pero ang totoo ay gusto ko tignan ang paligid kung may pwede ba akong gawin sa pagtakas ko.

Kagabi kasi ay nag tanong-tanong ako kay manang Iska. Nalaman ko na meron pala daw ditong bayan. Doon daw lahat namimili at nandoon din daw ang sakayan na byaheng pa Manila.

Bumangon ako sa kama at agad tinungo ang banyo para mag hilamos. Nagpalit narin ako ng damit at sinuklay ang mahaba kong buhok saka lumabas ng kwarto.

Dumeritso agad ako sa labas at naglakad palapit sa dalampasigan. Tumatama ang tubig sa paa ko kaya napangiti ako.

Palinga-linga ako sa paligid at nagsimulang sinusundan ang gilid ng dagat at naglalakad.

Grabe ang lugar na ’to. Wala man lang akong makitang kabahayan. Medyo malayo-layo narin ang nalakad ko ngunit wala parin akong makitang bahay o tao man lang.

Ipinagpatuloy ko parin ang aking paglalakad at kunwaring nakatingin sa dagat at mabagal na naglalakad.

Hanggang sa nakakita ako ng isang bahay. Napangiti ako nang makita ko ’yun. May hihingian na ako ng tulong. Makakabalik na ako ng Manila.

Mula kanina ay wala talaga akong nakitang tao sa paligid. Ang layo pa pala, mukhang mahihirapan ako nito kapag gabi ako tatakas. Malamang tatakbo ang gagawin ko.

Napahinto ako nang may naisip akong idea na pumasok sa isip ko.

What if kaya kung ngayon na ako tumakas. Nandito narin naman ako at wala namang naka sunod sa ’kin kaya malaya akong makaka-uwi.

Ang gagawin ko nalang ay magtanong-tanong kung saan ’tong lugar na ’to. Bahala na si Batman!

Nakangiti akong binilisan ang lakad ko ng biglang may humawak sa beywang ko. Napasinghap ako at napatigil sa paghakbang

“Where the hell are you going??”  Tanong ng baritonong boses na kilalang-kilala ko.

Paktay! Nahuli ako ng pinsan ni Lucifier.

Teka! Paano siya napunta sa likuran ko. Kanina lang lumingon ako wala namang tao. May lahi yata ’tong vampire.

Dahan-dahan akong lumingon kay Isaac na agad kong nakita ang naka kunot niyang nuo. Nakita ko pang tinaasaan niya ako ng isang kilay. Luh!! bakit ganun.. ang gwapo niya pag ginagawa niya ’yun.

Erase! Erase! mag isip ka ng palusot Irish at baka hindi mo na magagawa ang plano mo. Pagkaka-usap ko sa sarili ko.

“A-ahm na aliw lang ako sa tubig na tumatama sa paa ko, a-at nag papabilad ako sa a-araw.” Nauutal kong sabi habang naka ngiwi.

Nakita ko namang kumunot lalo ang nuo ni Issac “Let’s go!”

Hindi ako gumalaw kahit hinihila ako ni Isaac sa palapulsuhan. Lumingon siya ulit sa ’kin  at para na ’tong galit. Lumingon ako sa natatanaw kong mga kabahayan at malungkot ko ’tong pinagmasdan. Malapit na sana eh!

Mas lalo akong nagulat ng maramdaman kong bigla akong binubuhat ni Isaac at mabilis akong isinampay sa balikat niya. “Ano ba! ibaba mo nga ako!” Sigaw ko habang pinaghahampas ang likod niya ng mag simula na siyang maglakad.

Luhh!! Kaya niya akong buhatin? Ang bigat ko kaya!

Nag pupumiglas ako pero ang dumuhong ’to hindi man lang nag papatinag. Pakiramdam ko umakyat ang dugo ko sa ulo. “Hoy!! Ibaba mo ko sabi! kuya!!!” Tawag ko sakanya.

“Stop calling me kuya. Hindi kita kapatid,” sabi niya sa galit na boses. Ang sarap talaga niyang asarin.

Asarin ko pa nga lalo. “Ahm.. sister in law?” Tanong ko

“Gusto mo bang ihagis kita sa tubig? Sabi mo pa naman nag eenjoy ka sa hampas ng tubig.” Pang aasar niya din sa ’kin.

“Subukan mo lang!” Sagot ko at hindi na ako nagsalita pang muli at baka ihagis niya talaga ako sa tubig. Pinsan pa naman ito ni Lucifier.

“Nahihilo ako kuya!” Sabi ko sakanya. Narinig ko naman ang bumuntong hininga niya.

Inamoy ko ang damit niya. Bakit ang bango ng lalaking ’to! Nakakatakam. Nakakatakam sakalin.

Naramdaman kong dahan-dahan akong ibinaba ni Isaac at hinawakan ang palapulsuhan ko saka kami pumasok sa loob ng bahay.

“Let’s eat.” Saad niya kaya nag pahila nalang ako sakanya. Mamayang gabi ko nalang itutuloy ang plano ko.

Sa ngayon, pakikisamahan ko muna si Isaac para kampante siya na wala akong gagawin.

Umupo ako sa katabing silya ni Isaac kaya napahinto ’to sa pag subo ng pagkain niya saka tumingin sa ’kin. Ngumiti ako at patay malisyang kumuha ng tinidor  saka tinusok ang hotdog.

Nakita ko si Isaac na sinusundan lang ang galaw ko na parang binabasa ang galaw ko. Nakita ko pang sumunod ang tingin niya nang kinagat ko ang hotdog. Napalunok pa ang lalaki.

Bakit ang ganda tignan ng adams apple niya.

Tumikhim ako para sana bawiin na nito ang tingin niya sa ’kin, pero ang kumag mas lalo lang ako tinitigan. Narinig ko pa siyang huminga ng malalim.

Kukunin ko na sana ang ham ng magkasabay kaming humawak do’n ni Isaac. Napasinghap pa ako ng maramdaman ko na may kuryenteng dumaloy sa katawan ko.

Mabilis kong binitawan ang ham na hawak ko na nasalo naman ni Isaac.

Napatayo agad ako at parang nahihiyang tumingin kay Isaac. “Ahm, busog na pala ako.” Saad ko.

Hindi ko na hinintay ang sagot niya at mabilis akong umalis sa kusina at umakyat sa hagdan para tumungo sa silid ko.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay napahinga ako ng malalim. Hindi ko alam sa sarili ko kung bakit para akong na kuryente ng mag dikit ang balat naming dalawa. Ang bilis din ng kabog ng puso ko.

First time ko ’tong maramdaman kaya hindi ko alam kung anong nangyayari sakin, hanggang crush lang naman kasi ako dati.

Dumiretso ako sa banyo at pumailalim ako sa shower. Hinahayaan ko lang ang tubig na umagos sa katawan ko.

Nang matapos akong mag muni-muni sa banyo ay napag desisyonan ko ng lumabas para magbihis. Gusto kong tumulong kay manang Iska dahil na boboryo na ako dito.

Wala man lang akong maka-usap dahil ang layo pa ng ibang kabahayan. Alangan namang makipag usap ako kay Isaac. Baka maubos lang dugo ko sakanya.

Hinahanap ko si manang Iska sa kusina pero wala ito do’n. Naglakad ako papuntang sala at baka nandon si manang at baka naglilinis lang ’to, tutulong nalang din ako.

“Ayy kabayo ka!!” Tili ko dahil sa gulat ko ng biglang may sumulpot sa likod ko.

Sinamaan ko siya ng tingin. “Wag ka nga nangugulat!” Pag mamaldita ko sakanya.

Ngumisi lang siya sa ’kin ng nakakaloko. Nakita ko siyang may dalang maliit na karton. Parang ’yun yata ’yung pinag grocery niya kanina.

Nilapag niya ’to sa lamesa at binuksan ang karton at kinuha ang mga laman nito. Mukang mag aarange yata ang pinsan ni Lucifier.

Kahit na iilang man ay lumapit ako para tumulong. Hindi ko pa nakakalimutan ang plano ko sa pag takas mamayang gabi kaya kailangan kong mag bait-baitan.

“Can I help?” Tanong ko sa mahinang boses. Tumango lang siya at inabot niya ang isang supot na  may lamang gulay.

“Please arrange it in the container in the fridge.” Utos niya sa ’kin. Agad ko namang kinuha ang mga gulay na inabot niya. Hinugasan ko muna ’to bago ko inilagay sa ref. Nakita ko rin ang dalawang tray ng itlog kaya inilagay ko na din ’yun sa ref.

Nakita ko namang busy si Isaac sa paglagay ng mga can goods sa cabinet. Kitang-kita ko tuloy ang pag flex ng mga muscle niya sa braso t’wing nilalagay niya ang mga de lata sa taas ng cabinet.

Umiling-iling ako para mawala ’yun sa isip ko.

Ano ka ba Irish pinag nanasahan mo ba ang lalaking ’yan?   Tanong ng munting tinig sa isip ko.

Malabo! Napaka malabo magka gusto ako sa lalaking ’to. At isa pa si James lang ang gusto ko wala ng iba.

Napatigil ako sa pakikipag away sa isip ko ng lumingon si Isaac sa ’kin at tinaasan ako ng kilay.

Luh!! Ano na naman ginawa ko?

Natapos kaming mag ayos at tahimik lang kaming dalawa. Na pipi na yata kami eh. Nasaan ba kasi si manang Iska para naman maputol na ang katahimikan sa bahay.

Hindi na ako naka tiis at nagtanong kay Isaac. “Ahm, kuya. Nasaan pala si manang Iska?” Tanong ko. Kumunot ang nuo ko ng makita ko ang mukha ni Isaac na parang galit.

Teka? Bakit siya nagagalit nag tatanong lang naman ako eh. Ang sungit!

Bigla siyang tumayo at iniwan ako sa kusina. Apaka ano talaga ng lalaking ’yun! Napaka malas talaga ng magiging girlfriend niya pag nagkataon.

Tinapos ko nalang ang pagliligpit na iniwan ni Isaac. Hindi ko alam kung bakit siya nagalit sa tanong ko. Muntanga lang!

Pumunta ako sa sala at nagbabakasakali na dumating na si manang Iska para naman may maka usap naman ako na matino. Hindi katulad sa isang yun na alagad yata ni Lucifier. Lagi pang naka simangot, nakaka sira ng araw ang awra niya.

Nasa 30 minutes na yata akong naghihintay kay manang Iska dito sa sala pero wala parin ’to. Nag day off pa yata.

Kung ganon walang magluluto samin ng pagkain.

Tumayo ako at maglalakad na sana papuntang kusina ng bumukas ang pintuan sa front door. Napalingon ako at nakita si manang Iska na pumasok at naka bihis na parang galing sa simbahan.

Ayy oo nga pala, linggo nga pala ngayon. Ngumiti ako kay manang Iska “Hi manang!” Bati ko sakanya. “Galing po kayo nagsimba?” Tanong ko. Kukuha lang ako ng impormasyon kung anong sinakyan niya papuntang bayan.

“Bakit hindi niyo po ako sinama Manang?” Pagpapatuloy ko.

Ngumiti siya sa ’kin at naglakad papalapit. “Ay oo hija, sayang nga eh, gusto sana kitang isama kanina, eh ang sabi ni Isaac sa ’kin ay hindi ka naman daw katoliko, kaya hindi na kita inaya hija.” Sagot sa ’kin ni mamang.

Ang walangyang lalaking ’yun talaga. Pahiran ko kaya mata niya ng katinko. Magaling talaga gumawa ng kwento. Ang sarap talaga batukan.

“Naku! Manang Katoliko po ako, baka niloloko lang po kayo ni Isaac.” Sagot ko. Tumawa lang si manang Iska at nag lakad papunta sa kusina kaya sumunod ako.

“Nga pala Manang Iska ano po sinakyan n’yo kanina? Napansin ko po kasi na ’to lang ang bahay dito at ang ibang mga bahay ay napakalayo mula rito. Naglakad po ba kayo?” Pagkukunwari kong tanong.

“Ahh!! Sumakay ako ng trycle hija, inaarkela ko ’yun t’wing linggo. Alam na nito ang oras ng pagsisimba ko kaya automatic na ’tong pumupunta dito pag linggo.” Deri-deritsong sagot ni manang sa ’kin.

“Eh pano po manang kung mamalengke ka po at ibang araw po ’yun? Eh di naglakad po kayo no’n?” Tanong ko ulit.

“Maglalakad ka lang do’n sa mga nakita mong mga kabahayan. May sakayan do’n na trycle hija ihahatid ka na no’n sa bayan.” Agad kuminang ang mga mata ko ng malaman ko ’yun.

Ibig sabihin kailangan ko lang talaga bilisan ang paglalakad ko mamaya pagtumakas ako. Nakita kong nag sisimula nag mag hiwa ng pang rekado si manang Iska kaya nag offer ako na tumulong.

Makaka-aalis na talaga ako dito.

Dumating na ang gabi, hindi ko pinapahalata kay Isaac ang mga kilos ko na parang may pinaplano ako.

Ngayon lang din naman ’to lumabas simula pa kaninang umaga. Akala ko nga hindi na lalabas eh, mas maganda sana ’yun kung hindi na siya lumabas pa.

Kumakain kaming dalawa, napaka tahimik namin. Tanging tunog lang ng kutsara’t tinidor ang maririnig. Mabilis kong inubos ang pagkain ko. Napansin yata ni Isaac ang pagmamadali ko pero hindi ko nalang siya pinansin.

Hindi ko tuloy malunok ang pagkain na nasa bibig ko. Bakit kasi ganyan siya maka tingin sa ’kin. Anong klaseng tingin ba kasi Irish?? Napapikit ako ng may bumubulong sa isip ko. Naboboang na yata ako.

Nakakaboang naman kasi pag kasama ’to si Isaac napaka tahimik. Natatakot din ako magsalita dahil baka magalit na naman. Kanina nga nag tanong lang ako kung nasaan si manang Iska ay nagalit na.

Hindi ko tuloy malunok ang kinain ko na walang tubig. Paano ba naman kasi ang kaharap kong lalaki kung maka titig sa ’kin ay para akong hinuhubaran. Nakakailang tuloy.

Binitawan ko ang kutsara’t tinidor ko saka ako uminom ng maraming tubig. “Tapos na akong kumain.”  Sabi ko at akmang aalis na sa upuan ng magsalita si Isaac. “Are you planning something??” Tanong niya sa ’kin at pinag krus pa ang mga braso nito sa harap ng dibdib niya at ang mata niya ay nakatitig sa ’kin.

What to do! Think Irish! Mag-isip ka ng isasagot.

“A-hm wala naman.” Pag-aalinglangan kong sagot.

“Ahh! Kaya ba panay ang tanong mo kay manang Iska kung anong dapat sakyan paalis dito?” Tanong niya na ikinalaki ng mata ko. Paano niya nalaman ’yon. Sinumbong pa yata ako ni manang Iska.

Kinurot ko ang isa kong binti dahil sa katangahan ko. Bakit ko nga ba nakalimutan na amo nito si Isaac, malamang mag susumbong talaga ’yon.

“Don’t try to escape, Irish! Baka hindi mo magustuhan ang gagawin ko sa’yo.” Napalunok ako ng ilang beses dahil nakikita ko ang mukha niyang nakakatakot.

Tumango nalang ako para maka alis na sa harap niya. Shit! Postponed ko na muna ang pagtakas ko.

Nakaka inis ka talaga Isaac!!! Matisod ka sana pag akyat ng hagdan.

Chapter 6

TANGHALI NA AKONG na gising, paano ba naman kasi ay nag iisip ako kung anong gagawin ko sa pag takas ko dito. Gumawa pa ako ng plan A, B and C. Baka kasi pumalpak ang unang plano ko kaya mabuti ng handa ako.

Napabalikwas ako ng bangon ng biglang bumukas ang pintuan ng kwarto ko. Teka! Naka lock ’yun ahh!! Pano niya nabuksan?

Pumasok lang naman ang walangyang Isaac na hindi man lang kumakatok.

Napatigil din siya sa paghakbang habang nakatingin sa ’kin. Titig na titig siya sa ’kin, ay hindi pala, sa legs ko pala siya naka tingin. Mabilis kong tinakpan ang legs ko gamit ang kumot saka ko siya tinignan ng masama.

“Hindi ka ba marunong kumatok ha?!” Galit kong tanong kay Isaac.

Bored ang mukha niyang tumingin sa ’kin. “Well, I’ve been knocking on your door for a while now, pero hindi mo binubuksan. Malay ko bang nagpakamatay ka na d’yan, kaya hindi ka na lumalabas ng kwarto mo,” mahaba niyang sabi. Ang sama na agad ng araw ko. Makita ko lang mukha ni Isaac ay nandidilim na agad paningin ko.

Inirapan ko nalang siya at sinabayan ang pang-aasar niya sa ’kin. Tignan lang natin kung sinong pikon sating dalawa.

“Mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa makasama ka dito. Sinabi ko na sa’yo na ibalik mo na ako sa Manila. Malamang, hinahanap na ako ni James ngayon.” Napansin ko agad ang pagsalubong ng dalawa niyang kilay.

Kita mo na, napaka asar talo talaga. Pagkatapos kong sabihin ’yun sakanya ay nag walk out nalang agad. Akala niya siguro magpapatalo ako. Hmpp!!

Panlaban ko talaga ang pangalan ni James sakanya dahil alam kung maiinis siya. Ayaw niya sa ’kin para sa kapatid niya.

Bumangon nalang ako sa higaan at agad na dumiretso sa banyo para maligo. Para naman mawala ang malas, mukha palang ni Isaac, malas na.

GALIT AKONG LUMABAS  nang kwarto ng babaeng makulit. Damn that, woman! Lagi nalang niyang binabanggit ang pangalan ng nakaka bata kong kapatid. Hindi ko din alam sa sarili ko na anytime na binabanggit niya ang pangalan ni James ay umiinit agad ang ulo ko.

This is not good. Fuck it!

I went into my room and took the whiskey I was drinking last night. I walked out yesterday because he called me big brother. I don’t even know why I’m upset.

I want her to call me by my name. Ayaw ko ng kuya. Ayaw ko ding marinig mula sakanya ang pangalan ni James.

Napasandal nalang ako sa swivel chair ko. I really hate this feeling. This is new to me so I have no idea why I feel this way.

Inaamin ko sa sarili ko n’ong una kong makita si Irish sa birthday ni mama ay na attract agad ako sa babae. May kakaiba sa babaeng na hindi ko mapigilang mapapatig sa kanyang mukha.

Uminom nalang ulit ako ng alak kaya agad na gumuhit ang paet nito sa lalamonan ko. Ipinikit ko ang mga mata ko, ngunit mabilis kong idinalat din ’yun ng pumasok ang mukha ni Irish sa isipan ko. “Fuck!”

Hindi sila bagay ni James!

Napatigil ako ng may narinig akong mahinang katok sa pinto ko. Alam kong si Irish ’yun dahil sanay akong nakikinig sa yapak ng mga tao dahil yun naman ang gawain ko for almost sa loob ng mahabang panahon.

Kinakabisado ko ang bawat hakbang ng mga tao.

Nilapag ko muna ang basong hawak ko saka ako tumayon at naka pamulsang naglakad papunta sa pinto para pagbuksan ’to.

Pagbukas ko sa pintuan ay bumungad sa paningin ko ang maganda niyang mukha. Damn it! Nakaka bighani ang ganda niya. Hindi ko tuloy maalis ang tingin ko kay Irish.

Bumaba ang tingin ko sa mapupula n’yang labi na parang natural ang pagkapula nito.

Napalunok ako ng ilang beses at bumalik ang tingin sa mga mata niya at hinihintay siya magsalita.

“A-ahm kakain n-a daw sabi ni manang Iska,” nauutal niyang sabi.

Hindi ako nagsalita at lumabas ng kwarto saka ko isinara ang pinto. Nauna namang naglakad si Irish sa ’kin kaya ang likod nito ang nakikita ko.

Gusto kong haplosin ang buhok niya at amoyin yun. Hindi ako nagsasalita dahil baka may masabi ako at madulas pa ang dila ko.

Alam kong may epekto si Irish sa ’kin. Pero alam ko namang si James ang gusto niya.

Kanina nang makita ko ang mahahaba niyang legs ay bigla kong naramdaman ang unti-unting pagkabuhay ng nasa gitnang hita ko.

Nakakita naman na ako ng babaeng naka shorts pero bakit ganito ang epekto ni Irish sa ’kin. Minsan nga si Ruwi ay walang pakialam samin kahit nasa harap kami ay nagbibihis sa harap namin. Nag huhubad pa nga ng damit sa harap namin yun. Ngunit wala namang kaso samin yun dahil para narin namin siyang kapatid.

Hindi katulad kay Irish na nakita ko lang ang kanyang mapuputing legs ay nauulol na ako.

May kakaiba talaga sa babaeng ’to.

TAHIMIK NA NAKA sunod sa ’kin si Isaac at mukhang badtrip na naman yata ’to. Ay, mali pala, lagi naman siyang badtrip sa ’kin.

Ano kaya magiging hitsura niya pag nakatakas ako dito at napigilan ko ang kasal ng kapatid niya.

Umupo ako sa pwesto ko nang makarating kami sa kusina. Kinuha ko agad ang kutsara’t tinidor para magsimulang kumain.

Natigilan ako ng nilagyan ng kanin ni Isaac ang plato ko. Naguguluhan man ay nag thank you parin ako sakanya. Hindi naman siya nagsalita.

Ano kaya nakain niya, bakit biglang naging mabait. Hindi kaya may pinaplano din siya  sa ’kin?

Tumingin ako kay Isaac at mataman ko siyang tinitigan pero wala talaga.. wala akong mabasa sa mukha niya naka simangot lang.

Tahimik na naman kaming kumakain. Hanggang sa may naisipan akong itanong sakanya pero malamang magagalit na naman siya sa ’kin.

Bahala na basta magsalita lang siya. Gusto ko kasing marinig ang malalim niyang boses. Napakalalaki kasi pakinggan.

“Isaac.. ahm ano kasi.. nasaan nga pala yung phone ko?” Parang tangang tanong ko kahit alam ko naman ang sagot.

Tumingin siya sa ’kin na wala man lang ka emosyon-emosyon ang mukha.

“Bakit? tatawagan mo ba si James??”  Inis na tanong niya sa ’kin. Luh!! Hindi ko nga naisip yun eh. Gusto ko lang kaya mag bukas ng topic para magsalita siya.

Umiling naman ako. Nakita ko naman na inirapan niya ako. “Stop fooling me around, Irish. Hindi ko ibibigay ang phone mo.” Saad niya saka tumayo at at nag walk out.

Si walk out man ba siya???

May sasabihan pa ako eh, ang ikli talaga ng pasensya niya sa ’kin. Mabilis talaga tatanda ang mokong na yun.

Wala na akong nagawa dahil umalis na si Isaac sa kusina. Simula ngayon walk out man na ang itatawag ko sakanya. Laging nag wa-walk out eh!

Ako na sana mag huhugas ng biglang sumulpot si manang Iska sa likod ko. “Ako na d’yan hija. Sundan mo nalang si Isaac. Mukhang nag away na naman kayong dalawa.” Saad sa ’kin ni manang.

Hindi nalang ako sumagot kay manang Iska. Hindi ko naman inaano si Isaac eh! Para siyang tanga!

Narinig ko namang bumuntong hininga si Manang. “Hayy.. kayo talaga mga kabataan. Pinapalaki niyo ang away mag nobya imbes na ayusin. Hala sige, puntahan mo si Isaac, hindi maganda sa isang relasyon ang laging nag-aaway.” Pangangaral sa ’kin ni manang Iska kahit hindi ko naman inaano ang amo niya. Sakalin ko kaya boss niya para malagutan na ng hininga.

Muntik pa akong mabilaukan sa sarili kong laway ng marinig ko yun. Ang alam kasi ni manang ay boyfriend ko si Isaac. Tsk! Walang makakatiis sa ugali ng lalaking yun. Wala as in wala. Ang malakas talaga ng magiging girlfriend niya.

“Sige po manang, aakyat na po ako.” Sabi ko nalang kay manang. Nag pahabol pa talaga siya na mag-usap daw kami ni Isaac.

Bahala siya sa buhay niya ang dami niyang arte sa katawan.

Pumunta nalang ako sa kwarto ko saka ako lumapit sa bintana at malungkot na nakatingin sa dagat.

Dapat pala hindi nalang ako nag leave sa work eh, ’di sana nag tra-trabaho na ako ngayon. Hindi tulad ngayon naka kulong ako dito sa bahay na ’to. Bigla tuloy tumulo ang luha ko. Nalulungkot ako sa buhay ko. Mag-isa na nga lang ako, tapos hindi pa ako magustuhan ng pamilya ng lalaking gusto ko.

Ang masaklap pa ay ikakasal na siya sa iba. Napaka malas kung nilalang talaga.

Napa hikbi ako ng hindi ko mapigilang maiyak, parang gusto kong ilabas ang lungkot ko habang naka tanaw sa dagat.

Ganito din kasi ang ginawa ko nang nawala ang mga magulang ko dahil sa aksidente. Nakatulala lang ako sa dagat habang umiiyak.

Wala man lang ka interest-interest ang buhay ko. Gusto ko lang naman mag kapamilya kasama ang mahal ko pero bakit ganon.. Bakit ayaw ako maging masaya ng tadhana. Wala naman akong ginagawang masama sakanila at talagang umabot pa sa ganito na kailangan kidnapin nila ako at dalhin sa ibang lugar para lang malayo kay James.

Patawa sila!!

Pagkatapos kong mag drama ay pumasok na ulit ako sa bahay at dumeritso sa kwarto.  Nahiga ako sa kama at nag pa gulong-gulong. Ilang sandali lang ay naramdaman ko ang pamimigat ng talukap ko sa aking mga mata hanggang sa nakatulog ako.

Nagising lang ako nang may marinig akong mahinang katok sa labas ng pinto ko.

Mabilis akong bumangon at binuksan yun, nakita ko na naman ang magkasalubong na kilay ni walk out man. “Umiyak ka?” Tanong niya sa ’kin.

Napatakip tuloy ako sa mata ko. Shit ka Irish! Nakalimutan ko pala na kunting iyak ko lang ay namamaga na agad ang mga mata ko.

Hindi ako sumagot kay Isaac at hinaharang ang kamay ko sa mga mata ko habang naka yuko. Nakakahiya! Para pa namang kinagat ng bubuyog ang mata ko pag umiiyak.

“Umiiyak ka naman ba dahil kay James?” Tanong niya sa ’kin sa galit na boses. Hindi ko napigilan tumingin sakanya, wala na akong pakialam kung makita niya ganitong hitchura ng mata ko.

“Pano kung sabihin kung oo, umiyak ako dahil kay James. Ibabalik mo na ba ako sakanya?” Panghahamon kong tanong sakanya.

Nakita ko ang pag galaw ng panga niya na parang nag pipigil ng galit. “No! Not a chance Irish! Hinding-hindi kita ibabalik. Kaya kalimutan mo na ang kapatid ko.” Pagkasabi no’n ay nag walk out na naman siya.

Bumuntong hininga nalang ako at isinira ang pinto ng kwarto ko. Ayaw ko munang lumabas ng kwarto hindi dahil sa ayaw ko, kundi dahil sa mata ko. Kainis, ang pangit talaga ng mata ko pag umiiyak.

Last ko yatang iyak ay n’ong nawala ang parents ko. Nakita ako ng isang tiyahin ko sa dalampasigan habang naka upo lang do’n Nagulat pa siya ng makita niya ang mga mata ko namamaga.

Akala ko niloloko lang ako para tumahan pero n’ong nakita ko na sa salamin ay para ngang kinagat ng bubuyog.

Kaya nag promise ako sa sarili ko na hindi na ako iiyak. Kapag malungkot ako at gusto kung umiyak ay kinakagat ko lang ang ibabang labi ko para tumigil ang pagluha ng mata ko.

Pero kanina ay bigla nalang akong nalungkot sa buhay ko kaya ako umiyak. Nag halo-halo na ang nararamdaman ko, namimiss ko na din kasi ang pamilya ko tapos ganito pa nangyari sa ’kin ngayon.

Nang makita kong humupa na ang pamamaga ng mata ko ay napag desisyonan kong lumabas na ng kwarto, dahil ramdam ko na ang gutom.

Pagdating ko sa kusina ay naka handa na ang pagkain. Mukhang hindi ko makakasabay kumain si walk out man dahil galit na naman siya sa ’kin.

Balak ko ng gawin ang plano ko mamayang gabi dahil hindi naman lumalabas ng kwarto si Isaac kapag badtrip siya sa ’kin. Kaya ko nga siya laging bina-badtrip eh. Sana nga lang hindi siya lumabas ng kwarto niya dahil aasarin ko na naman siya kong kinakailangan para mag walk out ulit at mag kulong sa kwarto niya.

Natapos na akong kumain at hindi ko nakita si manang Iska kaya ako na ang naghugas ng pinagkainan ko at niligpit ko ang mga natirang ulam. Inayos ko yun ng biglang may nagsalita sa likod ko, sa gulat ko ay nabitawan ko pa ang hawak kong platito, buti sa lamesa lang din nahulog kaya hindi nabasag.

Nilingon ko ang lalaking nakatayo sa likod ko at sinamaan ko siya ng tingin.

“Hindi pa ako kumakain,” sabi niya. Paki ko naman kung hindi pa siya kumain. Hawak ko ba ang rice cooker?

Inirapan ko siya at kumuha ng malinis na plato at kutsara’t tinidor saka ko inayos yun sa lamesa. Napahinto ako sa pag aayos ng mapagtanto ko ang ginagawa ko.

Lumingon ako at nakita kong ngumiti siya kaya sinimangutan ko siya. “Oh kumain ka na!” Pagsusuplada ko saka ako nag martsa palabas ng kusina.

Lumabas ako ng bahay para makalanghap muna ng hangin. Ang sarap sana kung bakasyon ’to eh, pero hindi naman, kidnap ang ginawa sa ’kin ng lalaking suplado.

Baka nga tumatawag na sa ’kin si Beverly. Nat text pa naman ako na pupunta ako ng Boracay. Tapos hindi na ako makontak no’n dahil na kay Isaac ang phone ko. Baka mag-alala yun sa ’kin.

Umupo nalang ako sa buhangin at pinagmamasdan ang dagat. Para kasing ang sarap maligo.  May shark kaya dito?? tanong ko pa sa isip ko.

Sa susunod, maliligo ako dito, ayy hindi na pala mangyayari yun dahil tatakas na nga pala ako mamayang gabi. Sana lang talaga ay hindi pumalpak ang plano ko.

Napabuntong hininga ako at nanatili paring naka titig sa dagat na kumikinang kapag natatamaan ng araw.

Pagdating ng gabi ay kumakain akong mag-isa. Walang Isaac na nagpakita sa ’kin. Mas mabuti nga yun, para mabilis akong maka takas dito. Hihintayin ko lang na makatulog ang mga tao. Nag practice na din ako kahapon do’n sa front door na idahan-dahan ang pagsara no’n.

Pagkatapos kong kumain ay nag paalam na ako kay manang Iska na matutulog na ako.

Nandito ako sa kwarto ko habang nakaupo sa kama. Nakatingin lang ako sa orasan at pinapakiramdaman ang bahay dahil baka gising pa ang mga tao dito. Baka biglang makasalubong ko pa si Isaac.

Bahala na talaga si batman kung malayo ang tatakbuhin ko mamaya para makapunta do’n sa maraming ka bahayan. Iisipin ko nalang na nag e-exercise ako.

Sumapit na ang alas 12 kaya kampante akong tulog na ngayon si Isaac kaya tumayo na ako. Itinali ko ang buhok ko para hindi ’to sagabal mamaya sa pagtakbo ko.

Huminga ako ng malalim, naka ilang hinga na yata ako pero kinakabahan ako sa gagawin ko. Sana lang talaga ay hindi ako mahuli ni Isaac.

“Kaya ko to!!” Bulong ko sa sarili ko. Lumapit ako sa pinto at dahan-dahan binuksan yun at inilabas ang ulo ko para sumilip. Tumitingin lang ako sa paligid dahil baka gising pa si Isaac at mahuli ako.

Nang makita kong payapa na ang bahay ay lumabas na ako ng kwarto ko. Dahan-dahan lang ang bawat hakbang ko para hindi ako maka gawa ng ingay.

Pababa ako ng hagdan at medyo madilim dito kaya mas lalo ako nag dahan-dahan. Baka mahulog ako ng hagdan, eh di tinawanan ako ni Isaac pag nabali ang paa ko sa pagkakahulog.

Nang makababa na ako sa hagdan ay agad akong lumapit sa main door at mahina at maingat ang galaw ko sa pagbukas ng double lock sa taas.

Lumingon muna ako sa likod ko at n’ong nasiguro kong walang tao ay lumabas agad ako at dahan-dahang isinira ang pinto.

Mabilis akong tumakbo nang makatapak ang paa ko sa buhangin. Hindi ako lumingon at patuloy lang pagtakbo ko.

“Yes!!! Sa wakas naka takas din ako!!” Tuwang-tuwa kong sigaw sa mahinang boses at baka marinig pa ako.

Hindi ako tumigil sa kakatakbo nang naramdaman ko ang hingal ko ay huminto ako saglit at huminga muna at pinunasan ang ilang butil ng pawis sa nuo ko. Akmang tatakbo na sana ako ng may biglang pumulupot sa beywang ko kaya dahan-dahan akong lumingon.

Wala na.. sinusundo na ako ng kamatayan.

Chapter 7

KINAKABAHAN AKONG lumingon sa likod ko.

“Where the hell do you think your going?” Tanong niya sa galit na boses. Halos manlamig ang katawan ko dahil sa boses ni Isaac.

Dahan-dahan akong lumingon sakanya kaya kitang-kita ko ang galit na galit niyang mukha. Ang higpit pa ng pagkahawak niya sa beywang ko.

“Bitawan mo nga ako!” Pagpupumiglas ko sakanya.

Hindi naman siya nakinig sa ’kin at mas lalo lang hinigpitan ang pagkahawak sa beywang ko.

“Aray ano ba! Masakit!” Reklamo ko nang bitawan niya ang beywang ko at ang palapulsuhan ko na ang hinawakan niya.

Ka inis naman ohh!! Akala ko pa naman makaka takas agad ako. Malapit na sana. Kunting-kunti nalang.

Naramdaman kong binuhat ako ni Isaac at isinampay sa balikat niya.

Pinaghahampas ko naman ang likod niya. “You brute!!”

Hindi talaga nag patinag ang bwesit na lalaking ’to. Maiiyak na talaga ako. Sayang ang effort ko sa pag takas. Malamang hihigpitan niya ang pagbabantay sa ’kin.

“Isaac, maawa ka na, please! Pabalikin mo na ako ng Manila.” Sigaw ko sakanya. Ngunit hindi man lang siya nagsalita. Nakakainis!

Nakapasok kami sa bahay, ngunit hindi parin ako binaba ni Isaac. Umakyat siya sa hagdan hanggang sa nakarating kami sa harap ng pinto ng kwarto ko.

Binuksan niya ’to at deri-deritsong naglakad sa kama ko at pabagsak akong inilapag.

“Sinusubukan mo talaga ako, Irish.” Galit niyang sabi sa ’kin. Kitang-kita ko ang galit niya na para bang gusto na niya akong tirisin.

“Ibalik mo na kasi ako. May mga naiwan din ako sa Manila. Baka tumatawag na din ang manager ko.” Sigaw ko sakanya na kulang nalang umusok ang butas ng ilong ko. “Hindi naman porke’t may gusto ako sa kapatid mo ay pwede niyo na ako ikulong dito. Hindi lang ’to ang buhay ko!” Nang gagalaiti kong sigaw sakanya.

“Well, you shouldn’t trying to runaway, Ms. Rodriguez. Sa ginawa mo, mas lalo lang akong magiging mahigpit sa’yo.” Saad niya sa galit na boses.

Naglakad siya papunta sa pintuan saka lumabas ng kwarto ko at malakas na isinira ang pinto. Napaiyak nalang ako sa inis kong nararamdaman.

Nakita ko pa ang mga paa ko na puro buhangin kaya napatayo ako at pumunta sa banyo para maghugas ng paa.

Hindi ko alam kung gagana ang plan b ko pero gagawin ko parin ’to pag nakahanap ako ng pagkakataon. Hindi ako susuko!

Sa sobrang sama ng loob ko ay nakatulog agad ako.

Nagising nalang ako ng may tumatamang sinag ng araw sa mukha ko.

Napabalikwas agad ako ng bangon saka tumayo. Tinungo ko agad ang pinto at napa- pikit nalang dahil ko mabuksan ’yun. Ka inis na Isaac ni lock niya talaga ako.

“Ahhh!!!!!” Napasigaw nalang ako sa inis ko. Isinusumpa ko talaga ang lalaking yun. Hindi talaga siya magiging masaya sa buhay niya.

Nagmartsa ako pabalik sa higaan ko saka ako umupo. Ang kapal ng mukha niya na ilock ang pinto. Shit! Aatakehin yata ako sa puso sa sobrang galit na nararamdaman ko.

Expected ko na talaga ’to na ikukulong ako ng walanghiyang yun. Pero nakakainis parin pala.

Napatigil ako sa pagpapatay kay Isaac sa isip ko ng may mahinang kumatok sa labas ng pinto ko. Narinig ko din ang boses ni manang Iska.

“Hija, Gising ka na ba? may dala akong pagkain mo.”

Napatayo ako sa kama at agad naglakad papunta sa pinto. “Manang, ni lock po ako ni Isaac. Tulungan mo po ako,” pagmamakaawa ko.

“Pasensya ka na hija, ngunit pinagbabawal ni Isaac na palabasin ka. Pinahatid lang nito ang pagkain mo.” Saad ni manang saka bumukas ang pituan at nakita ko si manang Iska na may dalang tray at laman no’n ay pagkain.

“Pasensya ka na hija, hindi kita matutulungan.” Inabot sa ’kin ang tray at mabilis siyang lumabas at nilock ulit ang pinto.

Bumuga ako ng hangin at nagpasalamat parin kay manang Iska. Naglakad ako papunta sa kama at sinimulan kainin ang pagkain.

Ka inis ka Isaac! Magka pigsa ka sana sa pwet.

Maghapon lang akong naka tanaw sa dagat. Hindi ko na nga mabilang kung ilang beses na ako bumuntong hininga.

Hinahatiran lang ako ng pagkain ni manang Iska, hindi ako matulungan nito dahil natatakot siguro siya na madamay sa galit ni Isaac.

Hanggang gumabi ay nandito lang ako sa kwartong ’to. Buti pa n’ong bago ako dito ay nakakalabas ako at nakaka-ikot sa bahay. Ngayon, dito nalang ako sa apat na sulok ng kwartong ’to.

Napasabunot nalang ako sa buhok ko dahil sa inis ko sa sarili ko. Bakit ba ako napunta sa puntong ’to.

Gusto ko na tuloy bumalik sa Japan, buti pa do’n walang problema.

Tinulog ko nalang ang kalungkutan na nararamdaman ko. Dahil kahit anong gawin ko ay mukhang hindi ako makakalabas sa kwartong ’to.

Hindi pa malalim ang tulog ko ng marinig ko ang pagbukas ng pintuan ko kaya na alimpungatan akong bumangon sa pagkakahiga ko sa kama.

Pumasok si Isaac na naka suot ng white shirt at jogger pants, naka pamulsa pa ’to at walang emosyon ang mukha.

Hindi ko alam pero parang na miss ko ang mukha niya. Kahit naka simangot siya ay gusto ko parin masilayan ang nakaka bwesit  niyang mukha.

Tumikhim ako para maputol ang nasa isip ko. “Anong ginagawa mo dito?” Pagsusuplada ko sakanya.

Sinirado niya ang pinto at naglakad sa kama ko. Kinabahan naman ako bigla sa titig niya. “A-ano—”

“I know you want to get out of here—”

“Buti alam mo!” Sabat ko sa sasabihin niya. Hindi ko siya pinatapos magsalita, akala niya ha!

Tinaasan naman niya ako ng isang kilay niya. “So I have an offer for you,”

“Ano naman ’yun, aber?” Tanong ko habang nakataas din ang isa kong kilay. Magpataasan nalang kami ng kilay nito.

“I will let you go out of your room and out of the house. But, promise me that you will not run away again.“Saad niya.

Sinimangotan ko siya at inisip ang sinabi niya. Dalawa lang choice ko, ang pakisamahan siya o maboang ako dito sa kwarto.

Isang araw pa nga ako naka kulong dito sa kwartong ’to ay maboboang na ako. Pano pa kaya kung months akong makulong dito.

“Ano papayag ka ba sa offer ko?” Tanong ulit sa’ kin ni Isaac.

Huminga muna ako ng malalim at tumitig ako sa singkit niyang mga mata. “Hanggang kailan ako dito?” Tanong ko.

“Three months,” mabilis niyang sagot.

“Palalaya-in mo na ba ako pag dumating ang three months na yan?” Tanong ko.

“Yes, three months from now ay ikakasal si James. Kapag na kasal si James ay ako mismo ang mag-uuwi sa’yo sa Manila.” Seryoso niyang sabi sa ’kin.

Kung ganon three months kong pakikisamahan si Isaac. Napabuga nalang ako ng hangin. Papayag na ako sa offer niya kaysa naman makulong ako dito at mabaliw. Baka sa mental hospital pa ako ihatid ni Isaac pag nagkataon.

“Okay, pumapayag ako.” Sagot ko.

“How can I be sure that you will keep our deal?” Naka kunot nuong tanong niya.

Inirapan ko naman siya. “Well, Mr. Garcia, my parents taught me the importance of keeping promises. At nanganagako ako na hindi ako tatakas o mag tatangkang tumakas sa loob ng tatlong buwan.” Saad ko at tinaas ko pa ang isa kong palad na parang na nangangako.

Tinitigan lang niya ako na parang binabasa kung nag sasabi ba ako ng totoo o hindi.

“Okay. Pwede ka ng lumabas, Irish. Remember our deal.” Sabi niya saka ‘to tumalikod sa’ kin at nagsimulang maglakad palabas ng kwarto ko.

Ngunit, hindi pa siya tuluyang nakakalabas ng kwarto ng bigla ‘tong huminto saka lumingon sa’ kin. “Pero hindi karin naman makakatakas dahil pinalipat ko ang mga trycle na ba-byahe papuntang bayan. Pinalock ko din ang gate kung saan pwedeng dumaan. May bantay sa gate na ’yun at inilagay ko ang picture mo kung sakaling tatakas ka ay hindi ka nila palalabasin.” Mahaba niyang sabi saka ’to tuluyang lumabas ng kwarto ko.

Doon ko lang na realize ang sinabi niya. Bwesit ka talagang lalaki ka!

Pero, ayos lang dahil makakalabas na ako sa kwartong ’to. Mabilis akong tumayo at lumabas ng kwarto, nakita ko pa si Isaac na pababa ng hagdan. Tumatakbo ako pababa at nilagpasan ko lang si Isaac at hindi ko siya pinansin at deritso akong lumabas ng bahay para makalanghap ng hangin.

“Yehey! Naka labas na ako!!!” Tuwang-tuwa kong sabi habang nag ta-talon. Tumakbo ako papunta sa dagat at nilalaro ng kamay ko ang tubig.

Nakita ko pa na lumabas si Isaac sa bahay saka ‘to umupo sa buhangin na medyo malayo sa’ kin.

Mukang binabantayan ako. Hindi ko nalang siya pinansin at ipinikit ang mga mata ko saka ako lumanghap ng hangin.

Sulitin ko na nga lang na nandito ako, iisipin ko nalang na nasa bakasyon ako at hindi ko nalang papansinin ang pag susungit ni Isaac sa’ kin na akala mo’y may regla.

Umupo ako sa buhangin habang nakatanaw parin sa karagatan. Naramdaman ko na may tumabi sa’ kin ngunit hindi ko nalang siya pinapansin. Tanging hampas lang ng alon ang naririnig namin at tanging ilaw lang namin ay ang buwan sa langit.

Tumingin ako sa langit at nakitang madaming bituin at ang ganda nitong pagmasdan.

“Bakit mo nagustuhan si James?” Pang babasag ni Isaac sa katahimikan.

Lumingon ako sakanya saka ako ngumiti na parang may naalala. “Actually, na gwa-gwapohan lang talaga ako sa kapatid mo dati n’ong college pa kami. Sikat din kasi siya dati at captain din siya sa basketball. Ang dami nga nagkakagusto sa kapatid mo dati eh,” naka ngiti kong sabi.

Tahimik lang na nakikinig si Isaac sa’ kin kaya pinag patuloy ko ang pagsasalita.

“Hanggang crush lang dapat ako pero one time, hindi ko alam kung para sakin ang ngiti niya pero naka tingin siya sa gawi ko kaya nag assume ako na para sa’ kin ang ngiti na ’yun. Simula no’n, hindi ko na makalimutan ang ngiti niya. Hanggang sa napansin ko nalang na hindi na crush ang nararamdaman ko.” Mahaba kong sabi.

“I’m more than handsome than James.” He smirked.

Napatitig tuloy ako sa mukha niya dahil totoo naman kasi. Hindi ko nga alam na may ganito palang lalaki, perpekto din kasi ang katawan niya. Mula sa mata niya, ilong, panga ay napaka perpekto. Ang labi din niya na feeling ko ay malambot kapag nahalikan.

Naku Irish! Napahampas ako sa nuo ko ng maisip ko ang word na halikan.

Napansin yata ni Isaac ang paghampas ko sa nuo ko. “Are you okay?” Tanong niya.

“A-ahm may lamok dumapo sa nuo ko.” Palusot ko at pinagpag ang kamay ko.

“Ikaw.. nalaman ko kay manang Iska na nawala ka pala 14 years ago,” pag -iiba ko sa usapan.

Nakita ko namang nag bago ang expression niya at parang may inaalala na masalimoot na nakaraan.

Nakita ko pa ang kamao niya na parang nang gigil. Shit, baka masuntok ako nito. Ang tanga mo Irish tanong-tanong ka pa kasi. Mukang magiging panda ka pa yata bukas.

Sa takot ko na masuntok ni Isaac ay hinaplos ko ang naka kuyom niyang kamay. Napansin kong natigilan siya at unti-unting lumambot ang naka kamao niyang kamay.

“Wag mo ng sagotin kung hindi mo kaya,” sabi ko nalang sakanya at tumingin sa kalangitan. Ibaba ko na sana ang kamay ko na naka patong sa kamay niya ng hinila ’yun ni ni Isaac at pinagsiklop ang mga kamay namin.

Nanlaki ang mata ko sa ginawa ni Isaac. Naramdaman ko pa ang init ng palad niya. Hinuhugot ko ang kamay ko pero mas lalo lang hinihigpitan ni Isaac ang pagkakahawak dito.

“Can I just hold it for a second,” sabi niya habang ang tingin niya ay naka tuon sa dagat. Napalunok tuloy ako ng ilang beses. Ito na naman kasi ’yung pakiramadam na parang may tumatakbong kabayo sa dibdib ko.

Parang may kuryenteng dumadaloy sa katawan ko. Lumipas na ang five minutes ay hindi parin niya binibitawan ang kamay ko. “Akala ko ba saglit lang,” pagmamaldita ko para itago ang nararamdaman ko.

Tumawa siya ng mahina kaya mas lalo ko siyang inirapan. Kahit hindi naman nito nakikita dahil madilim.

“Pumasok na tayo. Baka papakin ka pa ng lamok,” pag-aaya niya sa’kin.

Tumayo siya at hindi parin niya binibitawan ang kamay ko, kaya tumayo narin ako.

Nagsimula na kaming maglakad pabalik sa bahay. “Akin na nga kamay ko, namimihasa ka na ha!” Sabi ko. Pero hindi parin niya binibitawan.

Pagpasok namin sa bahay ay naka handa na ang haponan kaya dumiretso kami sa kusina para kumain.

Napatigil ako sa pagkuha ng tubig ng makita ko si Isaac na kinuha ang lagayan ng kanin at nilagyan ang plato ko.

Napangiti ako sa ginawa niya.

“Eat,” utos ni Isaac sa’ kin. “Ahm.. Salamat.” Sabi ko nalang. Saka ’to nag lagay ng kanin sa plato niya.

Tahimik kaming dalawang kumakain ng mapansin ko ang braso niya na parang may mga hiwa, pero parang matagal na ’to dahil pilat nalang ang nandon.

Gusto ko sanang magtanong pero baka magalit si Isaac sakin tulad dati. Ang alam ko kasi kinidnap siya. Baka kasi pinahirapan siya ng mga kumidnap sakanya kaya masakit sakanya ang maalala ’to.

Inabot ko nalang ang baso ni Isaac at nilagyan ko ’to ng tubig. Nakita ko pang natigilan si Isaac sa ginawa ko kaya nginitian ko siya at bumalik na ulit sa pag subo ng pagkain.

Nang matapos kaming kumain ay sabay kaming umakyat ni Isaac sa hagdan. Hinatid muna niya ako sa harap ng kwarto ko.

Hinintay ko umalis siya pero parang may gusto pa itong sabihin kaya tinignan ko siya. “May sasabihin ka pa?”

Napalunok naman siya ng ilang beses. Kitang-kita ko tuloy ang pag galaw ng adams apple niya. “Ahm.. Good night Irish.” Yun lang ang sinabi niya at nag mamadaling umalis sa harap ko kaya napa iling nalang ako.

Pumasok ako sa kwarto ko at napasandal nalang sa pinto. Mukang hindi naman yata ko mahihirapan pakisamahan si Isaac.

Napangiti ako ng maalala ko kanina ang magkahawak naming kamay. Ang sarap sa pakiramdam. Mukang makakatulog ako ng mahimbing nito dahil kay Isaac.

Chapter 8

MAAGA AKONG NAGISING habang nakangiting bumangon sa kama at nag iinat ng katawan ko. Lumapit ako sa bintana ng kwarto para masilayan ang dagat. Nakakawala kasi ng stress, idagdag pa ang napaka gandang panahon.

Kumikinang ang dagat dahil sa tumatamang sikat ng araw.

I immediately went to the bathroom and took a shower. Nang matapos ako ay agad akong nagbihis at lumabas ng kwarto saka ako bumaba ng hagdan.

I saw Isaac in the living room facing his laptop with coffee next to him. Hindi ko nalang siya pinansin dahil mukang seryoso ang mukha niya.

I went to the kitchen dahil nagugutom na ako. Inaaway na ako ng mga bulate ko sa tyan. Umupo agad ako sa pwesto ko at agad naglaway ng makita ko ang naka handang pagkain sa mesa. May toasted bread, hotdog, tocino, and egg.

Mabilis kong dinampot ang hotdog saka ko kinagat ’to.

I almost dropped the hotdog when Isaac sat down in the empty seat next to me.

Tinignan ko siya ng masama. “Wag ka ngang nang-gugulat.” Saad ko.

Ngumisi naman siya sa’ kin. “I’ve been waiting for you to come down.” He said.

Kumuno naman ang nuo ko. “Bakit naman?”

“I want to eat with you. So, I waited for you to wake up.” He answered. I almost couldn’t swallow the hotdog I was chewing on what he said.

“You haven’t eaten yet?” Tanong ko. Umiling naman siya sa’ kin.

Kumuha ako ng hotdog at inilagay ’yon sa plato niya. Kumuha din ako ng toasted bread, egg tsaka tocino. “There, eat now!” Sabi ko ng matapos kong lagyan ang plato niya ng pagkain.

Kumagat narin ako sa toasted bread ng nakalimutan kong magtimpla ng kape. Tatayo na sana ako ng naunahan akong tumayo ni Isaac.

“What do you like in your coffee, black or with cream?” He asked me.

Naguguluhan man ay sumagot ako sakanya. “With cream,” sagot ko sabay kagat ng tinapay.

Hindi naman ’to ang first time na may ginawa ‘to sa’ kin. Una ay yung nilagyan niya ako ng kanin tapos ngayon naman ay tinimplahan niya ako ng coffee.

Hindi kaya nilalagnat ’to? Bumait eh!

Nilapag niya ang kape sa harapan ko. “Thank you!” sabi ko sakanya. He just smiled at me and sat down on the next seat again and started eating.

Natapos kaming kumain ni Isaac. Nagpaalam pa siya sa’ kin na aakyat na daw siya sa kwarto niya. Tumango nalang ako bilang sagot ko. Umupo ako sa sala ng makita ko ang isang picture frame na may dalawang bata. Naka ngiti silang pareho sa larawan.

Mukang si Isaac ang matangkad at si James ay ’yung maliit dahil bata pa ’to sa litrato.

I stared at Isaac’s face, ang ganda ng ngiti niya sa picture. I’ve never seen him smile like that. Ngayon kasi, kung hindi nakakaloko ang ngiti niya ay laging naka simangot.

I wish I could see his smile like this.

Nilagay ko ulit sa cabinet ang picture frame na naka display. Pinalibot ko ulit ang paningin ko sa mga paintings na naka sabit sa pader.

Napatigil ako sa ginagawa ko ng may narainig akong maingay na nanggagaling sa labas. Tunog ng motor yata.

Lumabas agad ako at nakita kong bumaba si manang Iska sa trycle. May kasama ’tong binata at isang dalaga.

Siguro nasa mga twenty two ang edad ng mga ’to. Ngumiti naman si manang Iska sakin. “Ohh hija, nandito ka pala sa labas. Ayy!! mga anak ko pala.”

“Hello!” Bati ko sakanila.

“Sila ang mga kasama ko pag mag-isa lang ako sa bahay na ’to.Medyo malayo kasi ang bahay namin mula dito, dalawang sakay pa ng jeep. Nga pala ’to si Edward at ’to naman si Mia.” Pagpapakila ni manang Iska sa mga anak niya.

“Ako nga pala si Irish.” Pagpapakilala ko sakanila.

Buti naman ay nandito sila, hindi na magiging boring ang bahay. Tatlo lang naman kasi kami at ang isa ay hindi ko pa nakikita madalas.

Pumasok kami sa bahay at napatigil kaming apat sa pag-uusap ng makita naming bumaba ng hagdan si Isaac.

I saw the sparkle in Mia’s eyes when she saw Isaac.

“Magandang tanghali, sir Isaac.” Bati ni Manang.

Tumango lang  si Isaac saka tumingin sa’ kin. “Ahh nga pala sir, pwede po ba dito muna ng isang buwan ang isa kong anak na si Mia. Si Edward kasi ay uuwi din sa susunod na araw. Gusto ko sana silang makasama dahil hindi ako maka uwi ngayon—”

“It’s okay, Manang.” Pagpuputol ni Isaac sa sasabihin ni manang. Hindi man lang niya pinatapos si manang magsalita. Bastos talaga ’tong lalaking ’to.

Umalis na sila manang Iska kasama ang mga anak niya para dalhin sa kwarto niya.

I was about to go up to the room when Isaac grabbed my hand. Pinagsiklop niya agad ’yun. “Charge,” rinig kong sabi niya.

Hindi ko alam kung anong ibig sabihin niya. I tried to pull my hand but he was holding my hand tightly.

Hinila niya ako kaya nagpatianod nalang ako sakanya. Lumabas kaming dalawa sa bahay habang si Isaac ay parang may tinatanaw sa dagat. “Wag mong sabihing tatambay ka sa labas? Ikaw nalang, bitawan mo kamay ko.” Naka nguso kong sabi.

Tumawa lang siya ng mahina. Hindi ko alam kung anong tinatanaw niya sa dagat. May lalabas yatang shark kaya inaabangan niya. Nilagay pa niya ang palad niya sa itaas ng mata niya dahil siguro nasisilaw siya.

Maya-maya ay may narinig akong tunog ng speed boat. Kaya mabilis akong lumingon sa dagat. Nakita kong may paparating na speed boat at lulan no’n ay dalawang lalaki.

Huminto ang speed boat at bumaba ang dalawang lalaki.

“Magandang tanghali po Sir, Ma’am.” Bati ng lalaki samin ni Isaac. Tumango lang si Isaac sa dalawang lalaki.

Nakita ko naman ang dalawang lalaki na nag tulong-tulong buhatin ang box at naglakad palapit samin.

“Saan po namin ilalagay ’to, sir?” Tanong niya kay Isaac.

“Kahit dito nalang, ako na magbu-buhat n’yan papunta sa loob.” Sagot ni Isaac na ikina tango ng dalawang lalaki.

Nilapag naman ng dalawang lalaki ang dalawang malalaking box sa harap namin saka sila nagpaalam at umalis.

Nakatitig lang ako sa dalawang malaking box. Tinuro ko ’yon saka ako tumingin kay Isaac. “Ano mga laman n’yan?”

“Supplies,” tipid niyang sagot.

Binuhat ni Isaac ang malalaking box na hindi man lang ako tinawag para tulongan siya. Grabe, kayang-kaya niyang buhatin ’yun. Yung dalawang lalaki nga kanina nag tulong-tulong pa para buhatin ang mga ’to. Nakikita ko tuloy ang pag flex ng mga ugat sa braso ni Isaac. Ayy shems.. maugat.

Sumunod ako sakanya ng matapos na siyang magbuhat ng box. Pinahid niya ang kunting pawis na nasa kanyang nuo. Naawa tuloy ako. Hindi ko alam kung bakit ako tumayo at lumapit kay Isaac at pinunasan ang nuo niya gamit ang likod ng palad ko.

Natigilan din si Isaac sa ginawa ko at nagulat pa yata, kahit ako ay nagulat din sa sarili ko.

Mabilis akong lumayo kay Isaac at umupo ulit sa couch at patay malisya sa ginawa ko.

Nakakahiya ka Irish!

Tinulongan ko lang si Isaac maglabas ng laman ng box. May damit din pala ako doon. Mukang inorder niya ang mga ’to tapos sabay-sabay niyang pinadeliver dito sa isla.

Nang matapos kami ay nakaramdam ako ng gutom, tanghalian na din naman. Agad akong pumunta sa kusina para kumain.

Naramdaman ko din ang pagsunod ni Isaac sa likod ko pero hindi ko nalang siya pinansin.

Umupo ako sa pwesto ko, si Isaac naman ay umupo din sa katabi kong upuan. Tinitigan ko lang siya at mabilis na nag iwas ng tingin ng lumingon siya sa’ kin. Bakit ba kinabahan ako sa t’wing katabi ko siya. Naaamoy ko tuloy ang panglalaki niyang pabango.

Kami lang ni Isaac ang kumakain, mukang mamaya pa sila ni manang Iska.

Tahimik lang kaming kumakain ni Isaac ng masagi ko ang kutsara ko at nahulog ’yun sa sahig. Yuyukod na sana ako ng makita ko si Isaac na mabilis na pinulot ’to at ang ulo ko naman ay naiwan sa ganoong position na yuyuko sana.

I was surprised when Isaac raised his head and his lips hit mine.

I feel the electricity running through my body again. Pareho kaming nakatitig sa isa’t-isa habang magkadikit ang labi namin.

I suddenly realized what happened so I quickly pushed Isaac.

“I’m s-sorry.” Sabi niya na uutal pa.

I can’t even look at him. Shit, noong isang araw lang, sabi ko ang sarap halikan ng labi niya. Ngayon nahalikan ko talaga. Pero aksidente nga lang.

Hindi ko tuloy alam kung kakain ba ako o aalis na, pero nagugutom ako kaya lulunokin ko muna ang hiya ko. Mamaya nalang ako magtatago sa kwarto.

Narinig ko pang tumikhim si Isaac pero hindi siya nilingon. Malay ko ba, baka kasi nabilaukan lang siya.

Nahihiya akong tumingin sakanya.

Mabilis kong inubos ang pagkain ko at walang paalam na tumayo. Bahala do’n si Isaac, uunahin ko muna ang puso ko na parang tinatambol.

Papalapit na sana ako sa harap ng kwarto ko ng may biglang humawak sa kamay ko at hinila ako paharap. Aawayin ko sana ang nanghila sakin ng maramdaman ko ang labi niya sa labi ko.

Napakurap-kurap ako sa gulat. Si Isaac hinalikan ako. Nakikita ko pa siyang pumikit habang magkadikit parin ang labi namin.

He seemed to be savoring the kiss we shared so I slowly closed my eyes.

I felt Isaac lightly bite my lower lip so I gasped. Naramdaman ko ang pagpasok ng dila niya sa loob ng bibig ko.

Hindi ko alam kong anong gagawin ko dahil first time kong mahalikan at kay Isaac pa talaga.

Mabagal ang ginagawa niyang paghalik sa’ kin. Naramdaman ko ang bisig niya na nakapulupot sa beywang ko.

“Ayy! Dios ko po!!!”

Napatigil kami ni Isaac ng marinig namin ang boses ni manaang Iska. Namumula ang mukha kong tinulak ng malakas si Isaac at mabilis na pumasok sa loob ng kwarto.

“What the hell!!” Saad ko habang hinahaplos ko ang dibdib ko kong nasaan ang puso ko, mas lalo lang yata ’to kumabog ng husto.

Tumakbo ako papunta sa kama at padapang humiga at nagsisigaw. Hindi lang ako makapaniwala na hinalikan ako ni Isaac.

Ang lambot ng labi niya. Nararamdaman ko pa ang mga labi niya sa labi ko. Hindi ko alam kung kinikilig ba ako.

I KISSED IRISH’S LIPS when she accidentally dropped the spoon. It was an accident but, I like the taste of her lips. So soft.

“Fuck!”

Irish quickly finished her food and went up to her room without saying goodbye.

I stood up and follow her. I’ll go crazy if I can’t taste her lips again. Wala akong pakialam kung masampal man ako.

I want to taste her lips again.

Nahabol ko siya at akmang bubuksan na niya ang pinto ng kwarto niya. Hinawakan ko ang kamay niya at mabilis kong pinaharap siya sa’ kin. Nakita ko pang nanlaki ang mata niya kaya mabilis kong sinakop ng halik ang labi niya.

Damn it! Mukang hahanap-hanapin ko ang lasa ng labi niya.

Napapikit nalang ako, mahina kong kinagat ang ibabang labi ni Irish dahilan para umawang ng kunti ang labi niya. Agad kong ipinasok ang dila ko sa loob ng bibig niya.

Unti-unti ay tinutugon na ni Irish ang halik ko. Mabilis kong pinulupot ang mga braso ko sa beywang niya at mas lalong hinapit papunta sa’ kin ang dalaga.

Sinasabayan na ni Irish ang galaw ng dila ko. Nababaliw na yata ako.

Natigil lang kaming dalawa ng tumili si manang Iska. Mukang nakita kami ni Irish na naghahalikan.

Irish quickly pushed me and ran to her room and closed the door. Narinig ko pa ang pag lock nito.

Napangiti ako habang nakatitig sa naka siradong pinto ni Irish. Mukang may bago akong kababaliwan.

Humarap ako kay manang Iska na parang nahihiyang tumingin sakin. Nginitian ko nalang siya saka ako naglakad papunta sa kwarto ko.

Habang naglalakad ako ay napahawak pa ako sa labi ko habang nakangiti. Muka tuloy akong baliw na ngumingiting mag-isa.

Damn! Gusto ko ulit matikman ang labi ni Irish. Gusto ko ang init ng kanyang katawan na parang ang sarap yakapin.

Damn it! Hindi yata ako makakatulog nito.

Chapter 9

NAHIHIRAPAN AKONG makatulog kagabi, dahil sa halik na ginawa ni Isaac sa’ kin. Kahit ipikit ko ang aking mga mata ay nag fla-fash sa isipan ko ang pag pikit ni Isaac habang hinahalikan ako.

Kaya buong gabi ako nakadilat. Tinalo ko pa ang tanod nito dahil kahit ilang minuto ay hindi ako nakatulog.

I bet my lower lip and remembered what happened last night. Nahihiya tuloy akong lumabas. Wala akong mukhang ihaharap kay Isaac lalo na’t tinugon ko ang halik na iginawad niya sa ’kin. Pero dapat nga siya ang mahiya. Siya kaya ang unang humalik sa ’kin pero ako ’tong nahihiya ngayon.

I sighed. Nag pagulong-gulong ako sa higaan saka napagdesisyonan na mamaya nalang ako lalabas. Bahala si Isaac kung maghintay sa’ kin. Ayaw ko muna siyang makita. Hindi ko kasi alam ang sasabihin ko sakanya.

Nang napagod na ako sa kaka-higa ay nakapag desisyon akong lumabas ng kwarto. Kumakalam narin kasi ang tyan ko. Ayaw kong magka ulcer dahil lang sa iniiwasan ko si Isaac kaya hindi ako kumain.

Paglabas ko sa kwarto ay napadaan ako sa sala. Agad kong nakita si Isaac at Mia na parang may tinitignan. Para ’tong album dahil binubuklat pa ’to ni Mia at tinuturo ’yun kay Isaac. Panag pa ang ngiti ni Mia. Hindi ko nalang sila inistorbo.

I just went straight to the kitchen and ignored them. Hindi ko alam kung bakit parang may nakadagan sa dibdib ko ng makita ko si Isaac at Mia na tumatawa. They seemed close. Baka kasi magkakilala na ang mga ’to dahil parang matagal narin yatang naninilbihan si manang Iska sa pamilya ni Isaac.

I saw Manang Iska cooking lunch. Napahinto siya sa paghalo ng niluluto niya ng makita ako. “Ohh hija, bakit hindi ka bumaba kaninang umaga. Hindi ka tuloy nakakain ng agahan.” Sabi niya sa’ kin.

Ngumiwi ako kay Manang Iska. “Hindi pa po kasi ako nagugutom kanina, Manang.” Saad ko saka ako umupo sa pwesto ko at hinihintay matapos si Manang.

“Ayy naku si Isaac at Mia ayon nag kwekwentuhan. N’ong mga bata kasi sila ay madalas silang naglalaro pag nag babakasyon ang pamilyang Garcia dito.”  Sabi ni Manang sakin. Nakikinig lang din naman ako sakanya.

“Akala ko nga hindi na maalala ni sir Isaac si Mia at Edward. Dahil matagal na nawala si sir Isaac. Mas close kasi si Isaac at Mia, kaya ayon tinitignan nilang dalawa ang photo album at ang mga larawan nila n’ong mga bata pa sila,” mahabang sabi ni manang.

I didn’t answer manang Iska, because she seemed very happy that her daughter and Isaac were close. Ayaw kong basagin ang trip niya. Tumayo ako para mag timpla nalang ng kape dahil hindi pa naman din ako nagkakape.

Nakikita ko rin sa bintana na ang ganda ng panahon, parang gusto ko tuloy mag swimming. Makaligo nga mamaya sa dagat.

After I made coffee, I quickly went up the stairs, nadaanan ko pa ang dalawa sa sala na busy nagtitingin sa album kaya deri-deritso akong umakyat.

I locked the door of my room and went to the window and watched the sea while sipping my coffee.

Kahit mainit ang panahon ay coffee is life.

I haven’t come down since earlier. Naisipan kong mamaya nalang ako alas kwatro baba. Gusto ko talaga mag swimming.

Naghanap ako ng pwede kong isuot mamaya. Saktong may nakita akong denim short kaya ’yun nalang ang sinuot ko dahil wala naman akong dalang mga gamit.

Naghanap nadin ako ng pwedeng ipartner sa denim short ko. Nakita ko lang sa closet ang tanging halter blouse at ang iba ay puro na tshirt kaya ’yun nalang ang sinuot ko.

Nang sumapit na ang alas kwatro ay lumabas na ako ng kwarto ko. Tahimik ang bahay nang pagbaba ko sa hagdan. Hindi ko alam kung nasaan ang mga tao.

Baka busy parin si Isaac at Mia sa pakikipag kwentohan sa nakaraan nila. Naiinis ako pag naiisip ko ’yun, hindi ko rin maintindihan ang sarili ko kung bakit ako naiinis.

Naglalakad ako papalapit sa dagat. Hindi na mainit kaya hindi na masakit sa balat. Kitang-kita ko din ang kalmadong dagat.

Nababasa ang mga paa ko habang naglalakad ako papunta sa tubig hanggang sa nababasa na ng tuluyan ang suot kong denim short.

Mabilis akong lumusong sa ilalim ng tubig ng ilang minuto at mabilis na inangat ang ulo ko sa ilalim ng tubig.

Napapikit pa ako pag ahon dahil sa tubig na nasa mukha ko, kaya hinaplos ko muna ang mukha ko.

I looked up when I felt that someone is looking at me. Nakita ko si Isaac at Mia sa may terrace ng kwarto ni Isaac. I could still see Mia talking and looking at Isaac, pero ‘yung mata ni Isaac ay naka tuon sa’ kin.

We stared each other and suddenly my chest started pounding. Naiinis ako, magkasama parin sila ni Mia. Ano yun! Hindi parin sila tapos mag usap sa nakaraan. Aba, matindi.

Iniwas ko nalang ang tingin ko at lumusong ulit sa tubig. Kinakampay ko ang mga kamay ko pabalik- balik. Nang maramdaman kong nasa medyo malalim na ako ay lumangoy ako pabalik sa hindi malalim baka kasi may shark na sumulpot. Hindi ko pa naman alam kung may shark dito.

Umahon ulit ako at napadako ang tingin ko sa terrace ng kwarto ni Isaac. Nag kwe-kwentuhan parin silang dalawa ni Mia. Kitang-kita ko kasi mula dito dahil ang terrace ng kwarto ni Isaac ay nakaharap sa dagat.

Natigilan ako sa pagkampay ng mga kamay ko at nagsimulang mag panic nang maramdaman kong pinupulikat ang isa kong paa.

Shit! I couldn’t move. Palingon-lingon ako sa paligid at nagbabakasakali na lumabas si manang Iska para makahingi ako ng tulong. Ngunit naramdaman kong na para akong nalulunod dahil ’yung isa kung paa ay parang pinupulikat narin.

“Oh my God!” Saad ko at dahan-dahang lumulubog ang katawan ko. Pinipilit kong umahon at kinakampay ang mga kamay ko. Shit, katapusan ko na yata.

I WAS JUST LOOKIN AT Irish while she was swimming in the sea. I couldn’t take my eyes off her. Hindi ko siya naka sabay kumain kanina. Hindi kasi ’to lumabas ng kwarto niya kaya naisip ko na baka nahihiya ’to sa nangyari kagabi.

“Tapos alam mo ng maka alis kayo no’n Isaac umiiyak talaga ako.” I heard Mia say. I stopped listening to her and focused my attention to Irish.

Earlier, Mia followed me to my room because she said she had a lot to tell me. Kaya nandito siya sa terrace ng kwarto ko.

I really want to be with Irish ngunit ayaw naman akong tigilan ni Mia.

I just stared at Irish until I noticed that she didn’t leave her place ang looking around. I could see on her face that she was nervous.

I panicked as Irish’s body slowly sank. “Fucking Fuck!!” I quickly ran out of my room. Nakasalubong ko pa si manang Iska na nagtataka sa’ kin.

Deri-deritso akong tumatakbo hanggang sa makalabas ako ng bahay. Tanging kamay nalang ni Irish ang nakikita ko. Mabilis akong lumusong sa dagat at mabilis na kinakampay ang mga kamay ko papunta kay Irish.

Nang makalapit ako ay agad kong hinawakan ang beywang niya at inaangat ’to. “Damn it! Irish, What the hell are you doing?” I said. I even saw her coughing and catching her breath.

Inalalayan ko siya nang hindi ako nakampante sa pag alalay ay binuhat ko na ’to na parang bagong kasal.

Naglakad ako na buhat-buhat parin siya hanggang sa makarating kami sa dalampasigan. Hindi ’to nagsalita at habol-habol parin niya ang hininga niya.

Pagdating ko sa dalampasigan ay ibinaba ko si Irish sa buhangin. Nakita ko pa si Mia at Manang Iska na papalapit samin at may dalang malaking towel.

“Dios ko! Irish, anong nangyari?” Manang Iska said worriedly as she got closer and placed the towel on Irish’s back and Mia handed one to me.

Nagpipigil ako ng galit kay Irish. May balak ba ’tong magpakamatay. I took a deep breath dahil pakiramdam ko ay malapit na sumabog ang galit ko.

Nang makita kong maayos na ang paghinga ni Irish at para na ’tong kalmado ay galit ko siyang tinapunan ng tingin. “Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, Irish?”

Nakayuko lang siya at hindi ako tinitignan. “Anong pumasok sa isipan mo para gawin mo ’yun?” I shouted her.

Nang gagalaiti na talaga ko sa galit sa babaeng ’to. Muntik na siyang malunod kung hindi ako umabot kanina. “Are you planning to kill yourself? Is it because of James?” Hindi ko mapigilang sabi.

Naiinis ako sa tanong ko pero ’to lang ang naisip kong dahilan kung bakit niya ginawa ’yun. Alam ko naman kasing mahal niya ang kapatid ko.

Umangat ang mukha niya at titig na titig siya sa’ kin. May kunting luha din ang mga mata niya. “What if I say yes, will you take me back to Manila?” Panghahamon niya sa’ kin.

Great! Dahil lang kay James ay nagkaka ganyan siya. Pinawalang emosyon ko ang aking mukha habang magkatitigan kami ni Irish.

I sighed. Tinalikuran ko siya dahil baka may masabi pa akong masama sakanya.

Naglakad nalang ako pabalik ng bahay.

Hindi ko alam pero ang bigat ng loob ko. Si James parin talaga. Fuck!

NAIIYAK AKO HABANG naririnig ang mga yapak ni Isaac papalayo sa’ kin.

Napayuko nalang ako ng sumunod na umalis si Mia. Tinulongan ako ni manang Iska na tumayo at inalalayan. Hanggang sa kwarto ko ay inalalayan ako ni manang.

Nagpasalamat lang ako kay manang at pumasok agad ako sa kwarto ko. Ayaw kong mag kwento sakanya. Pakiramdam ko kasi na ubos ang lakas ko kanina.

Dumeritso ako sa banyo para maligo at para mapakalma ang sarili ko. Iniisip ko ang sagotan namin ni Isaac kanina.

Nakita ko ang pagdaloy ng sakit sa mata ni Isaac kanina nang sinabi ko ang dahilan ko kanina.

I didn’t tell the real reason why I almost drowned, nahihiya kasi ako kaya ’yun ang naisagot ko. Hindi ko rin alam kung bakit yun ang sinabi ko.

Nakonsensya tuloy ako. Napatigil ako sa pag-iisip ng may pumasok sa isip ko.  Ngayon ko lang napagtanto na hindi ko na iniisip si James. Hindi narin’to sumasagi sa isip ko.

Napalitan na ’yun ni Isaac. N’ong una ay naiisip ko siya sa inis hanggang sa nag iba na at mas lalong nag iba nang naghalikan kami kagabi.

Ibig bang sabihin ba nito ay wala na akong gusto kay James?

Napabuga nalang ako ng hangin at hinahayaan ang tubig na dumadaloy sa katawan ko.

Pagkatapos kong maligo ay agad akong nagbihis at dumiretso sa higaan saka ako umupo do’n. Nakatulala lang ako at iniisip kung magpapaliwanag ba ako kay Isaac o hindi. Hindi talaga ako mapakali.

Baka kasi galit parin siya sakin. Hindi naman talaga ako magpapakamatay eh. Kaloka! Bakit ko naman gagawin ’yun.

Napasabunot tuloy ako sa buhok ko dahil sa frustration na nararamdaman ko.

Nag iisip ako kung paano ko sasabihin na hindi naman talaga ako magpapakamatay at talagang pinulikat lang ako.

Kinagat ko ang kuko ko sa aking daliri at nag iisip ng pwedeng sabihin kay Isaac. Bahala na kong magalit siya sa’ kin, ang mahalaga ay masabi ko sakanya na hindi dahil kay James kong bakit ako muntik malunod kanina.

A/N: ako na hindi marunong lumanggoy hahaha 😂

Chapter 10

IT’S BEEN TWO DAYS since the incident happened. Two days ko na din hindi nakikita si Isaac. Kapag lumalabas ako sa kwarto ko at nagbabakasakali na makasalubong ko si Isaac sa sala o sa kusina ay wala ’to.

Gusto ko sanang magpaliwanag sakanya, ngunit feeling ko ay iniiwasan niya ako.

Laging bagsak ang balikat ko pagbumabalik ako sa kwarto ko. Nasubukan ko ng pumunta ng kwarto ni Isaac. Kumakatok ako ngunit hindi ako pinagbubuksan ni Isaac. Hindi ko tuloy magawang magpaliwanag sakanya. Hindi din ako nakapag thank you sakanya sapag sagip niya sa’ kin.

Papaakyat na ako ng hagdan nang maisipan kong dumeritso sa harap ng pinto ng kwarto ni Isaac.

Pagdating ko sa harap ng pinto niya ay kumatok ako ng mahina. Alam ko namang hindi niya ako pag bubuksan. Ngunit gusto ko paring subukan.

Mas nalungkot pa ako n’ong magtanong ako kay manang Iska n’ong isang araw kung nasaan si Isaac. Pumunta daw ’to ng bayan kasama si Mia.

I sighed as Isaac didn’t really open the door for me. Hindi ko rin naman alam kung nandito ba siya sa loob o wala. Kaya lakas loob akong nag salita.

I cleared my throat first and took a deep breath.

“Isaac!” tawag ko sa pangalan ng binata. Hindi na muna ako nagpatuloy sa pag sasalita na parang nag hihintay na may sumagot sa’ kin mula sa loob ng kwarto niya.

Huminga ulit ako at nagpatuloy. “I’m Sorry!”

“A-ahm, ang totoo n’yan ay hindi naman talaga ako magpapakamatay n’ong  isang araw. Hindi din si James ang dahilan no’n o kung ano pa man. Ang totoo..” huminga muna ako ng malalim.

“Pinulikat ang kaliwang paa ko kaya hindi ako naka kilos no’n. Nahihiya lang akong umamin sa’yo na ’yun ang dahilan ko. Naiinis kasi ako sayo dahil lagi mong kausap si Mia kaya ’yun ang sinagot ko sa’yo. Ang totoo nga n’yan ay hindi na sumasagi sa isip ko si James, hindi ko alam—” napatigil ako sa pagsasalita ng bumukas bigla ang pintuan.

Lumabas do’n si Isaac at halos nanlaki ang mata ko at hindi makapaniwalang nasa loob pala talaga si Isaac. Hindi tuloy ako makapag react. Naramdaman ko nalang ang mga labi niya sa labi ko at hawak niya ang magkabilaang pisngi ko.

Napapikit ako at napangiti sa pagitan ng halik naming dalawa. Hindi ko alam kung bakit parang sabik ako na matikman ang labi ni Isaac.

Naramdaman ko din ang pag pulupot nang braso niya sa beywang ko at mas lalo niya akong hinapit papunta sa katawan niya.

I accepted his kiss. He sucked my tongue and I did the same.

May kumawalang ungol sa bibig ko na hindi ko mapigilan. Umiinit narin ang pakiramdam ko. Dahan-dahan gumapang ang kamay ko sa tyan ni Isaac saka ko hinaplos ’yun. At shit!! Totoo nga ang chismis na may abs talaga si Isaac.

Ang tigas!

I heard Isaac’s soft moan kaya napahinto ako sa paghalik, hinabol pa ni Isaac ang labi ko kaya mabilis kong tinakpan ang labi ko gamit ng palad ko.

Kumunot ang nuo niya at tinanggal ang palad ko at hinalikan ulit ako. Mapangahas na halik ang binibigay niya sa’ kin.

Napapungol na ako sa ginawa ni Isaac sakin, damang-dama ko ang mga haplos niya sa beywang ko. Nakakapaso ang init ng palad niya.

“Isaac..”

Napahawak ako sa balikat niya na parang kumukuha ng suporta dito. Pakiramdam ko kasi ay nanghihina ang mga tuhod ko.

Naghiwalay lang ang mga labi namin ng kinakapos na kami ng hininga.

Sinimangotan ko siya. Mukang narinig niya ang mga sinabi ko kaya maaliwalas ang mukha niya.

Nakita ko pang ngumiti siya sa’ kin ng nakita niya ang pag simangot ko. Ang sarap tirisin ng lalaking ’to.

Akmang aalis na sana ako sa harap niya dahil nahihiya ako sa mga pinagsasabi ko kanina. Ang lakas ng loob ko magsabi kanina. Malay ko bang nasa loob pala siya. Buti nalang pala hindi ko sinabi na crush ko siya.

Pakiramdam ko ay ang init-init ng mga pisngi ko dahil sa kahihiyan ko. Buti nalang talaga hindi ko nasabi ang nararamdaman ko kay Isaac. Baka magalit pa siya sa’ kin.

Hinawakan ni Isaac ang kamay ko at pinagsiklop ’yun at hinalikan ang likod ng palad ko. Hinila niya agad ako papasok ng kwarto niya.

Namangha ako ng pagkapasok ko sa kwarto niya, ang laki pala ng kwarto niya at kompleto din ’to. May mini bar pa nga eh!

Pinalibot ko ang aking paningin ng naramdaman kong hinalikan ako ni Isaac sa gilid ng labi ko kaya napalingon ako sakanya.

Inirapan ko naman siya. “Nakakarami ka na ha!” Inis kong sabi. Tumawa lang siya at mabilis na inilapit ang mukha niya sa’ kin. Sa sobrang bilis ay hindi ko siya napigilan.

“Uhmmmm!” ungol ko.

He kissed me on the lips again. Tinutulak ko siya pero ayaw patinag ng lalaking ’to. Kinagat ko ang ibabang labi niya dahilan para mapa daing ni Isaac.

Ito na ang tumigil sa paghalik sa’ kin. Pakiramdam ko ay namamaga ang labi ko sa uri ng paghalik niya sa’ kin.

Tumikhim ako bago ako nagsalita “Ahm, lalabas na ako. Babalik na ako sa kwarto ko.” Pagkasabi ko no’n ay mabilis akong tumalikod sakanya. Ngunit, mas mabilis ang kamay ni Isaac na hinuli ang beywang ko at binuhat ako papunta sa kama niya.

What the hell! Kinakabahan ako baka may gawin siya sa’ kin. Ibinaba niya ako sa kama niya at mabilis ’tong tumabi sa’kin at niyakap ang katawan ko. Idinagan pa niya ang isang binti niya sa legs ko.

Tinutulak ko naman ang legs niya dahil mabigat. “Isaac ano ba!”

“Can you sleep here next to me. I promise I won’t do anything to you,” bulong niya sa teynga ko. Nakikiliti tuloy ako.

Pinaningkitan ko siya ng aking mata. “Talaga? Wala kang gagawin kahit halik?” Paninigurado ko. Mahirap na, salisi gang pa naman ’to si Isaac, baka maisahan pa ako.

Nalukot ang mukha niya sa sinabi ko. Sabi na eh may binabalak talaga siya.

“Ahm, except for kiss and hug.” Sabi niya at mabilis na kinantilan ng halik ang labi ko saka niya ako niyakap ng mahigpit.

Mukang bati na kami. Makakatulog na ako ng maayos ngayong gabi.

Pinaunan niya ang braso niya sa ulo ko saka niya inaamoy ang buhok ko.

“Irish,” tawag niya sa’ kin.

“Hmm..” sagot ko.

Hinihintay ko lang ang sasabihin niya.“ Good night!“ sabi niya sabay halik sa nuo ko.

Napangiti ako sa ginagawa niya, mas lalo akong sumiksik sa dibdib niya hanggang sa hilain na ako ng antok.

Kinabukasan, nagising ako sa liwanag na tumatama sa mukha ko. Nakita ko pa ang braso ni Isaac na nasa beywang ko at ang binti niya ay naka dagan parin sa binti ko. Para ’tong takot na umalis ako sa tabi niya.

Napatitig ako sa mukha ni Isaac. Ang amo ng mukha niya kapag tulog, ang tangos din ng ilong niya at ang labi niya na mapula-pula at ang lambot pa.

Hinaplos ko ang mukha niya ng mahina dahil baka magising siya.

“I’m waiting for you to kiss me, Irish.”

Nataranta ako ng bigla ’tong nagsalita kaya mabilis akong napa-upo sa kama. Ang walanghiya! Kanina pa ba siya gising? Tinignan ko siya ng masama at hinampas siya sa balikat.

“Nakaka-inis ka!” Pagmamaldita ko.

Tumawa lang siya at hinila ulit ako pahiga kaya napasub-sob ako sa dibdib niya. Naamoy ko pa ang mabangong cologne niya.

Hindi ko tuloy alam kung anong relasyon namin ni Isaac. Nahihiya ako magtanong kaya sasabayan ko nalang ’to.

Ayaw ko din naman mag assume at baka sabihin niya assumera ako. Natatakot din kasi ako sa mama niya baka pagnagkataon ay 20 million ang i’alok sakin para layuan si Isaac.

Napatigil ako sa pag-iisp ng maramdaman ko ang pag halik ni Isaac sa nuo ko kaya napangiti ako.

“Good Morning, Irish.” Nakangiti niyang bati sa’ kin.

“Morning!” sagot ko din sakanya. Napakurap-kurap ako ng sinakop niya ang mga labi ko. Napapikit nalang ako at napahawak sa balikat niya at ninamnam ang halik na pinagsaluhan namin ni Isaac.

Ako ang unang pumutol sa halik naming dalawa, hinahabol pa ni Isaac ang labi ko. “Nagugutom na ako,” naka simangot kong sabi sakanya.

“Okay, let’s eat.” He said with a smile and kissed me quickly on the lips.

Mabilis akong tumayo. “Ahm, punta muna ako sa kwarto ko,” pagkasabi ko no’n ay mabilis akong naglakad sa pinto. Hindi ko na hinintay ang sasabihin ni Isaac.

Pagdating ko sa harap ng pinto ng kwarto ko ay agad akong pumasok. Napasandal pa ako sa pinto at hinahaplos ko kung saan banda ang puso ko dahil ang bilis ng tibok nito. Iba talaga epekto ni Isaac sa’ kin.

Pagkatapos kong mapakalma ang puso ko ay pumunta ako sa banyo para maghilamos at mag ayos ng sarili. Gusto ko maganda ako sa paningin ni Isaac.

Pinagmasdan ko lang ang sarili ko at napagdesisyonan kong lumabas na ng kwarto.

Natigilan ako bumungad sa’ kin ang katayong si Isaac sa labas ng pinto ko na parang hinihintay niya ako.

“Come on, sweetheart, let’s eat.” Saad niya at agad na hinawakan ang kamay ko at pinagsiklop ’to. Sabay kaming naglakad at bumaba ng hagdan.

Papalapit palang kami sa kusina ay naririnig ko na ang boses ni Mia na parang kinikilig ’to. Napatigil ang pag-uusap nila ni manang Iska ng pumasok kami sa kusina.

Tumuon ang tingin ni Mia sa magkahawak naming kamay ni Isaac.

Para ’tong pinag sakloban ng langit at lupa ang mukha niya. Umupo kami ni Isaac at magkatabi parin kami.

Nakita ko namang tinawag ni Isaac si Manang para sabay na kumain. Wala kasi ang isang anak ni manang bumalik na ’to sakanila at babalik din dito sa susunod na araw.

Tahimik kaming kumakain ngunit ’tong  si Isaac ay busy na pinupuno ang plato ko ng pagkain. Para tuloy akong bibitayin nito.

Nakatingin lang tuloy ako sakanya. Naramdaman siguro niya ang titig ko kaya napahinto siya sa ginagawa niya. “What?” tanong niya sa’ kin.

“Bibitayin mo ba ako? Ang dami mong nilagay sa plato ko.” Natatawa kong sabi kay Isaac.

“Sabi mo kasi nagugutom ka. Eat now!” Sabi niya saka inabot ang kutsara sa’ kin.

Hindi ako makapaniwala sa ginagawa niya kaya hindi ko pa ginagalaw ang pagkain ko. Nakita kong ginamit ni Isaac ang kutsara niya at kumuha ng fried rice sa plato ko at nilagyan din ng ulam saka niya inilapit sa bibig ko.

“Ahh” sabi pa niya. Napa-iling na lang ako sa ginagawa niya. Tinanggap ko parin naman, aarte pa ba ako sa parehong kutsara ang ginamit ni Isaac eh, nag tutukuan na nga kami.

Sinusubuan parin niya ako habang nag kwe-kwento si manang Iska samin, si Mia naman ay walang kibo habang kumakain.

Pagkatapos namin kumain ay nauna akong tumayo. Balak ko sanang magpa araw ngayon dahil hindi pa masakit sa balat ang sikat ng araw.

Lumabas ako ng bahay at naglalakad sa buhangin. Napasinghap ako ng may yumakap sa beywang ko at sinasabayan ang paglalakad ko.

“Isaac,” tawag ko sakanya.

“Hmm..” sagot niya.

“Itigil mo nga yang pagpisil sa taba ng tyan ko,” irap kong sabi sakanya. Pano ba naman kasi pinanggigilan niya yata ang taba ko sa tagiliran.

Umupo kami sa buhangin habang nakatanaw sa dagat. “Isaac..” Tawag ko sakanya.

Gusto ko talagang tanongin kong saan niya nakuha ang mga peklat na nasa braso niya.

“Hmm..” sagot niya.

“A-ahm pwede ba ako mag tanong?” Saad ko. Nagdadalawang isip ako dahil baka magalit siya sa’ kin.

Hindi naman siya nagsalita kaya mas lalo akong kinabahan. Pinilit kong pakalmahin ang sarili ko, bahala na kung ayaw niyang sagutin ang tanong ko.

“Ahm.. saan mo nakuha ang mga peklat na yan?” Tanong ko sabay turo sa braso niya na may mga peklat.

Nakatingin lang si Isaac sa dagat. Alam kong hindi ’to sasagot kaya hinayaan ko nalang siya. Tahimik nalang din akong tumingin sa dagat.

“Torture,” napalingon ako kay Isaac ng bigla siyang magsalita.

“Nakuha ko ang mga sugat na ’to sa espada. Sinusugatan nila kami pagnakaka gawa kami ng kasalanan,” dugtong niyang sabi.

Nakatitig lang ako sakanya. Nakikita ko na para siyang nahihirapan magkwento ngunit pinipilit niya parin magkwento sa’ kin.

“Hindi lang yan ang mga sugat ko. There are many more on my body, Irish.” Saad niya saka tumingin sa’ kin, halata sa mga mata niya ang lungkot.

Huminga ako ng malalim saka ipinikit ang mga mata ko. “Pwede ko bang makita,” sabi ko sakanya. Gusto ko talagang makita ang mga sugat niya.

“Nahihiya ako, Irish. Baka mandiri ka sa mga peklat ko sa likod ko.” Pagtanggi niya sa’ kin. Kaya napangiti nalang ako. Ayaw ko kasi siyang pilitin, sapat na sa’ kin ang nalaman ko. Nakikita ko na nahihirapan si Isaac mag open up kaya naiintindihan ko siya.

Sa tamang panahon alam kong sasabihin din niya sa’ kin. Naawa ako sakanya dahil naranasan niya ’to sa mga taong dumukot sakanya. Napaka sama ng mga taong may gawa nito.

Tumingin nalang ulit ako sa dagat. Napalingon ako sa gawi ni Isaac ng maramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ko at pinagsiklop ‘to. “Charge!” Sabi niya sa’ kin.

Ngumiti lang ako at napa-iling nalang.

A/N: Magandang hapon!

Chapter 11

SPG~

KANINA PA KATOK NG KATOK sa pinto ko ng kwarto si Isaac. Pinipilit kasi niya akong matulog sa kwarto niya.

Napaka kulit. “Irish, please!!” Rinig kong sabi ni Isaac.

“No!” Pagmamatigas ko.

“Okay. But, can you go out first. I just want to see you before I go to sleep.” Sabi niya sa pagmamakaawang boses.

I sighed. Hindi talaga ’to aalis sa harap ng kwarto ko hangga’t hindi ako lalabas. Dalawang araw na simula ng doon ako natulog sa kwarto niya. Simula din no’n ay gusto niya na ako laging makatabi matulog.

Lagi niya ako sinusundan sa kwarto at pinipilit na matulog sa kwarto niya. Pangatlong araw na niyang ginagawa ang pambubulabog sa pinto ko.

“Irish, please!!” Saad niya kaya napabuga ako ng hininga.

Tumayo ako sa kama saka ako naglakad palapit sa pinto para pagbuksan siya. Bumungad sa’ kin ang naka ngiting mukha ni Isaac.

Tinaasan ko naman siya ng isang kilay ko. “Okay na? Nakita mo na ako. So, okay na?” Pagmamaldita ko sakanya.

Napatili ako ng hinila ako ni Isaac at mabilis na binuhat na parang sako ng bigas. “Isaac!! Ibaba mo nga ko! scammer ka talagang lalaki ka!” Sabi ko at hinahampas ang likod niya.

Narinig ko pa ang mahinang tawa niya. “Sorry, sweetheart,” nag sorry pa labas naman sa ilong ang pagkakasabi.

Pumasok si Isaac sa kwarto niya at inilapag niya ako sa kama niya at mabilis na sinakop ang mga labi ko.

Napadaing ako ng kinagat niya ang ibabang labi ko.

Humiwalay siya agad sakin at hinawakan ang labi ko. Inirapan ko naman siya. “Pwede ba wag kang panay halik sa’ kin,” masungit kong sabi.

“I can’t help it. I like the taste of your lips,” pilyo niyang sabi.

Pagkatapos niya sabihin ’yun ay mabilis niyang sinakop ulit ng halik ang labi ko. Napahawak tuloy ako sa balikat niya.

Inihiga ako ni Isaac sa kama niya at agad na dumagan sa’ kin. Ang isang palad niya ay humahaplos sa beywang ko.

Naramdaman ko namang gumapang ang halik niya patungo sa teynga ko at marahang kinakagat ’to.

“Ahh!!”

Napaungol ako sa ginagawa ni Isaac sa’ kin. Nag-iinit narin ang paligid ko. Naka open naman yata ang aircon ni Isaac pero ang init-init ng katawan ko.

Bumaba ang mga labi ni Isaac patungo sa leeg ko at marahan niya ’tong sinisip-sip at dinidilaan. Kapag nagsawa siya sa pag sipsip sa leeg ko ay bumalik ulit ito sa mga labi ko.

Napa ungol ako sa loob ng bibig niya dahil sa mga haplos niya sa isa kong binti.

Inabot ko ang buhok ni Isaac at sinusuklay ’to gamit ang daliri ko. Narinig ko ang pa ang mga daing ni Isaac sa ginagawa ko.

Bumalik ulit siya sa teynga ko at tinutudyo niya ang butas ng teynga ko gamit ang dila niya. Nakikiliti naman ako sa ginagawa niya. Gumapang ang kamay niya papunta sa isa kong dibdib saka pinisil ’yon. “Ahh!! Isaac!!”

“Irish..” Tawag ni Isaac sa’ kin sa hirap na boses para ’tong  nag pipigil.

Bumalik siya sa paghalik sa aking labi at ang isang kamay niya ay marahang minamasahe ang aking dibdib na mas lalo pa yatang nag pa init sa katawan ko.

Hinalikan ni Isaac ang pisngi ko papunta sa teynga ko. “I want you Irish,” bulong niyang sabi habang namamaos ang boses.

Mas lalo lang uminit ang katawan ko. Sinakop ko ang labi niya, habang sinisip-sip ni Isaac ang dila ko kaya napa ungol ako.

“Ahhh!!” ungol ko.

Tumigil ‘to sa paghalik sa’ kin at mabilis na pinunit ang damit kong suot. “Isaac!!” Saway ko sakanya.

Akmang sisirain sana niya ang bra ko kaya mabilis ko siyang pinigilan. “Ako na!” Saad ko saka inun-hook ang bra ko saka ko tinanggal ’yun sa dibdib ko kaya agad na tumalbog ang dalawang malulusog kong dibdib.

Hindi naman sa pag mamayabang pero may panlaban ako kung palakihan lang ng hinaharap kaya hirap ako makatakbo dahil umaalog ’to.

Napalunok naman ng ilang beses si Isaac habang nakatingin sa dibdib ko. Mabilis niyang hinawakan ang isa kong dibdib at mahinang pinisil ’to.

Napapikit nalang ako sa sensasyong nararamdaman ko. Halos dumaloy ang kuryente sa buo kong katawan. Napaungol ako ng naramdaman ko ang mainit niyang bibig dahil ipinasok niya ang isa kong ut*ng sa bibig niya.

“Ahh!” Napaliyad ang katawan ko at hinawakan ang ulo ni Isaac at mas lalong pinag duldulan ang mukha niya sa dibdib ko. Ang isa naman niyang kamay ay nilalamas ang isa kong dibdib.

“Isaac!”

Tumigil siya sa pag sipsip ng utong ko saka ‘to tumitig sa’ kin. Nahihiya tuloy ako dahil wala na akong suot na pang itaas.

“Irish, gusto mo bang makita ang likod ko?” Tanong niya sa’ kin. Nakatingin lang sakanya at dahan-dahan akong tumango.

Umalis ‘to sa pagkakadagan sa’ kin at tumayo ‘to sa harap ko. Nakatitig siya sa’ kin na para bang nag iisip kung ipapakita ba niya talaga sakin o hindi.

Pumikit muna siya saka bumuga ng hangin. Nakasunod lang ang mata ko sa gagawin niya. Hinawakan niya ang dulo ng tshirt niya at mabagal niya ’tong hinubad.

Natanggal ang damit niya at para ’tong nahihiya sa’kin. Sinenyasan ko siyang umupo sa kama patalikod sa gawi ko.

Hindi siya kumilos kaya kinuha ko ang kamay niya at hinila para umupo. “Irish baka mandiri k—” hindi niya natapos ang sasabihin niya dahil hinawakan ko ang likod niya.

Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. Punong-puno ang likod niya na parang latay ng latigo. Napasinghap ako sa nakita ko habang napa sapo sa bibig ko.

Hindi ko alam kung pano nakayanan ni Isaac ang mga ’to. may nakita pa akong tahi na pabilog na parang galing ’to sa tama ng baril.

“Irish..” tawag niya sakin. Halata sa boses niya ang pag-aalala sa magiging reaction ko. Dahil nakahawak lang ang kamay ko sa bibig ko.

“I’m sorry if my back is ugly.” Sabi niya na parang nahihiya sa sarili niya.

Inilapit ko ang mukha ko sa likod ni Isaac at dinampian ng halik ang mga peklat sa likod niya kaya natigilan siya sa ginawa ko. Narinig ko ang pag lalim ng hinga niya na para bang nahihirapan.

Hindi ko tinigilan ang paglagay ng mga halik sa sugat niya, wala akong pinalampas. “I-Irish!” Tawag niya sa’ kin sa hirap na boses.

“I love your scars, Isaac. Kaya hindi ka dapat mahiya sa’ kin. Hahalikan ko ang mga peklat na ’to kapag nakakaramdam ka ng hiya,” saad ko saka hinalikan ulit ang peklat niya na medyo mahaba.

“Proud ako sa’yo dahil nakaya mo ang mga pagsubok na ’to.” Niyakap ko siya mula sa likod. Ang bilis ng tibok ng puso ko at alam kong nararamdaman ni Isaac ’yun dahil magkadikit ang likod niya sa dibdib ko.

Lumingon siya sa’ kin at mabilis na sinakop ang labi ko. Punong-puno ng pag-iingat at mabagal ang paghalik niya sa labi ko habang humahaplos ang kamay niya sa dibdib ko.

“I want you, Irish.” Bulong niya sa’ kin.

Tumango ako kay Isaac dahilan para mabilis niyang hinalikan ulit ang labi ko. Napahiga ako sa kama habang nakadagan si Isaac sa ibabaw ko. Huminto siya sa paghalik sa labi ko at bumaba ang mga labi niya sa dibdib ko papunta sa puson ko. Bumalik ang init na nararamdaman ko kanina.

Bumalik ulit ang labi niya sa isa kong dibdib at sinubo ang isang  ut*ng ko. Mahina niyang kinakagat ’yon at ang kamay naman niya ay ibinaba ang pajama at underwear ko.

Tumayo ’to para mahila ang pajama ko. Hubad na hubad na ako sa harap niya. Nakatingin ako kay Isaac na nakatayo sa paanan ko.

Hinawakan niya ang suot niyang jogger pants saka hinubad ’to. tanging boxer short nalang ang suot niya.

Bumalik siya sa pagsampa sa’ kin at hinalikan ang labi ko na agad ko namang tinugon.

Bumaba ang halik niya papunta sa puson ko. Naghihintay ako na dumako ’to sa pagkababae ko, ngunit hindi nagtungo ang mga labi niya.

Hinalikan ni Isaac ang mga legs ko papunta sa paa ko. Pati yata daliri ko ay hinalikan niya, naramdaman ko pang sinubo niya ang hinlalaki ko sa paa. Napaungol ako sa ginawa niya.

Umakyat ang labi niya at lahat yata ng katawan ko ay hinalikan niya. Walang pinapalampas. Dahan-dahang bumaba ang mukha ni Isaac sa pagkababae ko.

Napasinghap ako ng inihapan ni Isaac ang pagkababae ko.

Naghihintay ako sa sunod niyang gagawin, mapupungay ang mga mata niya habang nasa pagitan ng mga hita ko. Inilapit ni Isaac ang mukha niya at naramdaman ko ang dila niya sa pagkababae ko.

“Ahh!! Isaac!!!” Ungol ko at napa-arko ang katawan ko sa sarap na sensasyon na nararamdaman ko.

Tinutudyo niya ang lagusan ko at pag nagsawa ay sinisip ang kunt*l ko. “Oh, Isaac..” I moaned full of desire as Isaac worshiped my womanhood.

“Oh, oh, Isaac, oh!!” Nahihibang kong ungol dahil sa ginagawa ng dila niya. Pinapaiko ni Isaac ang dila niya sa naninigas kong hiyas.

Napasabunot ako sa buhok ni Isaac at mas lalong pinagduduldulan ang mukha niya sa basang-basa kong pagkababae. Nakakahibang ang sarap nito.

Sinusundot pa niya ang bukana ng pagkababae ko, napasabunot ako sa buhok ko dahil hindi ko na alam kung saan ako hahawak dahil sa tindi ng sarap na nalalasap ko.

“Oh, God, Oh ,God,“nagdedeleryo kong ungol at feeling ko ay parang naiihi ako. “Isaac may lalabas ohh!! U-Umalis ka d’yan, Ahh!!” Saad ko., hindi ko napigilan mangisay ng makaramdam kong may sumabog sa’ kin nakita ko namang sinalo ’yon ni Isaac.

Hindi pa ako nakakabawi sa sarap na nararamdaman ko. Nakita kong hinubad niya ang suot niyang boxer at kumawala ang matigas at mahaba nitong pagkalalaki. Oh my god! Kakasya kaya ‘to sa’ kin.

Nakita yata ni Isaac ang takot sa mukha ko kaya mabilis niya akong hinalikan sa labi. Lumuhod ang binata sa gitna ng nakabuka kong hita. Hinalikan muna niya ang pagkababae ko saka niya itinutok ang pagkalalaki niya sa basang-basa kong pagkababae.

Dahan-dahan niyang ipinasok sa pagkababae ko ang kahabaan niya. Napaluha ako ng naramdaman ko ang pagka punit sa loob ko.

Tumigil si Isaac at hinahalikan ang labi ko. “Do you want me to stop?”

Umiling ako. “Go on take me,” saad ko saka ngumiti sakanya. Totoo pala ang sinasabi nila na masakit sa umpisa.

Naramdaman ko biglang sinagad ni Isaac ang pagkalalaki niya sa loob ko dahilan para mapa-igik ako sa sakit. Pero mas mabuti na ’to para isahang sakit na.

Hindi muna kumilos si Isaac sa loob ko. “Mukang hindi ako makakalakad nito bukas,“pagrereklamo ko sakanya. Mahina naman siya tumawa kaya naramdaman ko ang pag galaw niya sa loob ko.

Nakaramdam ako ng sarap no’n. “Move, Isaac.” Utos ko sakanya. “Pero baka masakit pa, sweetheart?” Nag-aalala niyang tanong sa’ kin.

Umiling naman ako. Ginalaw ko ang balakang ko kaya pareho kaming napaungol sa ginawa ko.

“Shit, Irish baka masakit pa.” Sabi niya sakin. Kaya inulit ko ang ginawa ko, medyo masakit pa pero may halong sarap.

“I swear Isaac pag hindi kapa gumalaw, iiwan kita sa kwartong ito—” hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil mabilis na umulos si Isaac sa pagkababae ko.

Mabagal lang ang ginagawa niya na parang sinasanay niya ang pagkababae ko sa laki niya. Napa ungol ako ng biglang isinagad ni Isaac at mabilis na hinugot ’to at isinagad ulit sa loob ko.

Nawala na ang sakit, tanging sarap nalang ang nararamdaman ko. God, He was so big and long. Her womanhood felt so full. Hinalikan niya ako sa leeg, sa balikat, at sa pisngi. “Nakabaliw ka Irish.” Nanggigil niyang sabi sa’kin.

Wala ng ibang lumabas sa bibig ko kundi puro ungol. Pabilis ng pabilis ang pag ulos niya sa loob ko.

Napaliyad ako ng ipasok niya ang nip*les ko sa loob ng mainit niyang bibig saka sinisip ’yon.

“Uhmmm..” Hindi ko na alam kung saan ko ibabalin ang ulo ko. Namamaos narin ang lalamonan ko dahil sa mga ungol kz

Sabay kaming umuungol ni Isaac ng maramdaman kong may namumuo sa puson niya. “Ohhh!!! I-Isaac!! Malapit na ako ahhh!!” nahihirapan kong sigaw.

“Shit!” He cursed. Mas lalo lang lumakas ang pag ulos ni Isaac sa pagkababae ko.

“Ahhh!!!” napaungol ako ng maramdaman kong nilabasan na ako.

Umuulos parin si Isaac sa pagkababae ko. Naka tatlong ulos ’to nang maramdaman ko ang mainit niyang katas na ipinutok sa loob ko.

Bumagsak si Isaac sa tabi ko habang nakatingin siya sa’ kin. Pareho kaming habol ang hininga.

Naramdaman ko ang pag gapang ng kamay ni Isaac sa kaliwa kong dibdib at mahinang minasahe ulit ’to. “Isaac!” Saway ko. Hindi pa nga ako nakakabawi ng lakas ko.

Mabilis ‘tong dumagan ulit sa’ kin at agad ipinasok ang pagkalalaki niya sa loob ko. Shit! Hindi man lang ba ’to napagod. Mabilis ’tong umuulos sa ibabaw ko at tanging ungol ko lang ang lumalabas sa bibig ko.

“Ah, Isaac!!”  “Uhmmmm!!”

Hinalikan niya ang mga labi ko at mahinang kinagat-kagat ang ibabang labi ko. Ang sarap ng ginagawa ni Isaac sakin, nakakahibang sa sarap.

“Irish!! Oh!!” ungol ni Isaac.

Mabilis ko naramdaman ang pamumu-o sa puson ko at napasigaw ng sumabog ’to. “Ahhh!! Ang sarap!” Ungol ni Isaac habang umuulos ng malakas sa pagkababae ko.

Naramdaman ko sa loob ko na mas lalong lumaki ang pagkalalaki niya at nanginig si Isaac sa ibabaw ko takda na malapit na ’tong labasan. Ilang saglit lang ay sumabog ang mainit niyang katas sa loob ko.

Hinhingal ko siyang inirapan. Kainis ’tong lalaking ’to hindi man lang ako pinagpahinga muna.

Naramdaman ko ulit ang kamay ni Isaac na gumagapang patungo sa pagkababae ko at nila-laro na naman ang kaselanan ko na nakikiliti pa.

Tinignan ko ng masama si Isaac na naka ngiti sa’ kin. Mabilis niyang ipinasok ang daliri niya sa loob ko at inilabas-masok sa pagkababae ko.

Wala na akong nagawa kundi ang umungol ng umungol. Mukang walang balak si Isaac na pag pahingahin ako.

Good luck nalang sa’ kin bukas kung makakalakad ako.

A/N: pasensya na kung pangit ang gawa ko po.

Chapter 12

SPG~

NAPATAKIP AKO SA AKING mata ng maramdaman ko ang sikat ng araw na tumatama sa mata ko. Lumingon ako sa katabi ko ngunit hindi ko siya nakita.

Malulungkot na sana ako ng biglang bumukas ang pintuan at pumasok si Isaac na may dalang tray na may lamang pagkain. May dala pa ’tong isang basong gatas.

Mukang gusto nito ibalik ang lakas ko sa ginawa niya sa’ kin kagabi. Pinandilatan ko siya nang aking mata kaya tumawa ’to ng mahina at naglakad papunta sa kama.

Babangon na sana ako ng maramdaman ko ang pag sidhi ng sakit sa gitnang bahagi ko. “Aray!”

Mabilis naman na ipinatong ni Isaac ang tray sa bed side table saka lumapit sakin para tulungan akong maka-upo. Nang maka upo ako ay mabilis ko siyang hinampas sa braso.

“Kasalanan mo to!! Sinabi ko ng tumigil ka na kagabi pero ayaw mo papigil. Tignan mo ginawa sa kaawa-awa kong perlas.” Inis kong sabi kay Isaac. Nalukot ang mukha niya at parang nakokonsensya, parang lang dahil alam kong sinadya niya talaga ’to kagabi.

Ayaw niya mag pa-awat, naka ilang rounds pa yata kami at wala ‘tong ginagawa kundi kainin ang pagkababae ko saka papatong na naman sa’ kin.

“Let me see it,” sabi niya sa’ kin at inaagaw ang kumot na nakataklob sa katawan ko.

Mabilis kong hinawakan ng mahigpit ang kumot na nasa katawan ko. “No!!” Sabi ko.

“Let me check kung namamaga ba, Irish. Please.” Pagpupumilit niya sa gusto niya.

“Ayaw ko nga!” Matigas kong saad.

“Why?” Tanong niya sa’ kin kaya tinignan ko siya ng masama.

“Why ka dyan.. Nakakahiya! Kaya wag mo ng tignan,” sigaw ko sakanya.

Pilyo naman itong ngumiti. “Sess.. nahiya ka pa eh, nakita ko na naman ‘yan. Kinain ko pa nga, tsaka kinamay ko pa,” saad niya sabay kindat sa’ kin.

Namula ang mukha ko sa sinabi ni Isaac at mabilis na pinulot ang isang unan saka ko hinampas sakanya. “Ang bastos mo!!” sigaw kong sabi.

Napatigil ako sa paghampas kay Isaac nang mahila niya ang kumot sa aking katawan.

Nakahubad na ako sa harap niya. Agad na umupo si Isaac sa kama at pinaghiwalay ang dalawa kong hita.

“Isaac!” Saway ko sakanya.

Bumaba ang tingin niya sa pagkababae ko dahan-dahang bumaba ang mukha niya sa maselang parte ng aking katawan. Napasinghap ako ng halikan niya ang nuo ng pagkababae ko hanggang sa bumaba ang labi niya sa perlas ko at sinisipsip ang kunt*l ko.

Napaarko ang katawan ko sa ginagawa ni Isaac. Mabilis akong napahawak ng mahigpit sa bedsheet at ang isang kamay ko ay nasa ulo ni Isaac na mas lalo kong pinagduduldulan ang mukha niya.

“Ahhhh!!! Isaac!” Ungol ko.

“Ohhh!! Sige pa, lick me more ahhh!!! nahihibang kong sigaw. Wala na akong pakialam sa mga lumalabas sa bibig ko. Tanging nasa isip ko nalang ay ang dila ni Isaac na ngayon ay hinahagod ang pagkababae ko.

Hindi siya tumigil sa pagdila at minsan ay sinisip-sip ang kunt*l ko. Naramdaman kong malapit na akong labasan. “Ohh Isaac I-I’m c-cumming!!”

Mas pinag igihan pa niya ang pagkain sakin sa pagkababae ko hanggang sa sumabog ng tuluyan ang katas ko. Nakita ko namang sinimot ni Isaac ang katas ko. Lumayo ang mukha niya sa pagkababae ko habang may ngiti sa labi. Agad napasunod ang mga mata ko sa ginawa niyang pagdila sa gilid ng labi niya sabay kindat sa’ kin.

Namula tuloy lalo ang mukha ko at agad kong isinara ang dalawa kong binti. “Akala ko ba titignan mo lang,” pagsusungit ko sakanya.

Ngumiti siya saka kinindatan ako ulit. “Nagutom ako eh!”

Inirapan ko siya dahil sa kabastosan niya. Ngayon ko lang napagtanto ang ugali ni Isaac.

“Nagugutom na ako,” pag-iiba ko sa usapan.

Mabilis naman siyang tumayo at inabot ang tray na nasa bedside table at inilapag ‘yon sa kama. Inabot niya sa’ kin ang isang basong gatas at toasted bread. Agad akong kumagat sa bread habang si Isaac naman ay umupo sa likod ko.

Hindi na ako nagtaklob ng katawan ko dahil ayon nga kay Isaac ay nakita na daw niya ang katawan ko.

Inubos ko lang ang gatas at halos mabitawan ko ang basong hawak ko sa gulat ko ng biglang hinawakan ni Isaac sa isa kong dibdib. Nasa likod siya at mukang may pina-plano na naman.

“Isaac..” Saway ko sakanya sabay palo ko sa kamay niyang nasa dibdib ko.

Bumitaw naman siya agad, ang akala ko ay titigil na ’to sa kapilyohan niya, ngunit naramdaman ko ang pagbaba niya sa jogger pants niya at sumandal ang kalahating katawan nito sa headboard ng kama. Nilingon ko siya. Nanlaki ang aking mata nang makita ko ang galit na galit niyang alaga.

Mabilis akong inalalayan ni Isaac sa kandungan niya. Hindi man lang ako nakapag react.

“Ride me, Irish!” bulong niya sa teynga ko nang maka-upo ako sa matitigas niyang abs.

Pinaharap niya ako sakanya at inurong ang katawan ko papunta pagkalalaki niya. Hindi ko alam ang gagawin ko kaya sinunod ko nalang ang instinct ko.

Hinawakan ko ang pagkalalaki niya at dahan-dahan ko ’tong inupuan. Sabay kaming napa-ungol ni Isaac nang maisagad ang kahabaan niya sa loob ko. Napakasarap.

“Ohh!” “Irish!”

Nakita ko pa ang pagpikit ni Isaac habang naka awang ng kunti ang mga labi niya.

Sinusunod ko lang ang instinct ko at mabilis na iginalaw ang balakang ko. Mabagal ang ginagawa ko hanggang sa bumilis na ang galawa ko.

“Ahhh!! napaungol ako dahil sagad na sagad ’to sa loob ko.

Napahawak ako sa dibdib ko at nilalamas ko na ’to.

Napasunod ang mata ni Isaac sa dibdib ko na puno ng pagnanasa.

“Fuck Irish!! Nakakabaliw ka!” Nahihirapan niyang sabi.

Mabilis niyang inabot ang isa kong dibdib at nilalamas ’yun. Hindi parin ako tumitigil sa pag galaw ng balakang ko.

Tumayo ang kalahating katawan ni Isaac at yumakap sa beywang ko at isinubo ang isa kong dibdib.

“Ahhh!!! Isaac!” Napaliyad ako sa sobrang sarap.

“Irish ahh!! you feels s-o g-ood baby ahh!!” pareho kaming umuungol ni Isaac hanggang sa naramdaman ko nalang na lalabasan na ako ulit.

“Isaac!! Lalabasan na ako! Uhmmm.” ungol ko.

“Sabay tayo, baby.” Saad niya.

Hanggang sa sabay namin naabot ni Isaac ang rurok ng kaligayan. Napayakap ako sakanya at sumiksik ang ulo ko sa leeg niya. Isinandal naman ni Isaac ang katawan niya sa headboard ng higaan. Habang habol naming dalawa ang hininga.

“Isaac, nagugutom na talaga ako, pero nilalandi mo ako eh,” pagrereklamo ko sakanya. Tumawa naman ’to ng mahina saka hinalikan ang nuo ko.

“Okay, Let’s eat.” sabi niya sa’ kin.

Akmang tatayo na sana ako ng pigilan ako ni Isaac. Nagtatanong ang mata ko na tumingin dito.“Bakit?”

“Wag ka muna umalis. Gusto ko ang init sa loob ng pagkababae mo, sweetheart.” Bulong niya sa teynga ko.

Wala na akong nagawa dahil hinawakan ni Isaac ang beywang ko para hindi ako makatayo. Bali naka upo si Isaac sa kama habang ako ay naka upo din sa pagkalalaki niya dahil ayaw naman niyang ipahugot.

Sinubuan niya ako na ganon parin ang posisyon namin. Iniirapan ko siya kapag nararamdaman kong umuulos siya ng mahina sa loob ko, kaya pinandidilatan ko siya ng aking mata at pinipitik ang ilong niya.

Ngumunguya pa ko ng naramdaman kong hinawakan ni Isaac ang likod ng ulo ko at ang isa naman niyang kamay ay nasa beywang ko. Mabilis ang kilos niya na pinagpalit ang posisyon namin.

Nakahiga na ako sa kama habang hinila ni Isaac ang paa ko papunta sa gilid ng higaan. Ang paa ni Isaac ay naka apak na sa simento at naka tayo ’to sa pagitan ng mga binti ko. Ang dalawa kong binti ay inilagay niya sa beywang niya.

Hindi parin naghihiwalay ang aming maseselang bahagi hanggang sa mahinang umulos si Isaac sa loob ko.

“Ahhh!!!” Napaungol ako sa ginawa niya. Wala talaga ’tong kapaguran.

Bumibilis na ang paglabas masok niya sa pagkababae ko. Hindi ko na alam kung saan ako kakapit para kumuha ng lakas sa sobrang lakas ng paglabas masok niya sa loob ko.

“Isaac!!! Ahh!! Ang sarap!!” Nahihibang kong ungol.

Bigla siyang bumagal sa pag ulos at tumigil sa paghalik sa’ kin.

“You’re mine Irish, sakin lang ang katawan mo,” possessive niyang sabi sa’ kin.

Tanging ungol lang ang tugon ko sa sinabi niya. Tumingin ako kay Isaac nang huminto ’to sa pag ulos sa loob ko. Nabitin tuloy ako.

Sinamaan ko siya ng tingin dahil bitin na bitin na ako. “Ano ba Isaac!! I swear Isaac—”

“Say it!” Naputol ang pagbabanta ko sakanya kaya tumitig ako sa mga mata ni Isaac na mapupungay na nakatingin sakin, halo-halong emosyon ang nakikita ko sa mga mata niya.

Inabot ng dalawang kamay ko ang magkabilang pisngi niya at inilapit ko ’to sa mukha ko.

Hinalikan ko siya sa labi saka ako nagsalita “I’m  yours, Isaac.” Saad ko saka ko siya hinalikan ulit sa labi. “Sayo lang ako magpapa-angkin.” Hinalikan ko na naman siya ulit. “Sayo lang ang katawan ko,” bulong ko sa kanyang teynga. Nakita ko ang ngiti niya at ang emosyon na nakikita ko sa kanyang mata na hindi ko maipaliwanag. Mabilis naman niyang sinakop ang mga labi ko.

Hindi ko alam kong anong estado namin ngayon ni Isaac. Walang sinasabi si Isaac sa’ kin pero hihintayin ko na siya ang unang magsabi kung ano ba talaga kami.

Dahil ramdam ko sa puso ko na mahal ko na si Isaac simula pa n’ong  kinaiinisan ko siya.

Mabilis na umulos si Isaac sa loob ko. Puro ungol ang naririnig namin sa kwarto ni Isaac hanggang sa tuluyan kaming nilabasan ulit. Lupaypay ang kamay ko sa higaan dahil sa sobrang pagod.

Nakita ko pang tumayo si Isaac at dumiretso sa banyo. Sinusundan ko lang siya ng tingin hanggang sa lumabas ’to agad na may dalang towel at bumalik sa kama.

Napangiti ako ng pinunasan niya ang pagkababae ko na may pinaghalong katas namin.

Pagkatapos akong nilinisan ay binuhat ako ni Isaac sa gitna ng kama at inayos ng higa. Humiga din siya sa tabi ko at ang isang braso niya ay pumulupot sa beywang ko.

Feeling ko inaantok ulit ako sa ginawa namin ni Isaac. Pero ’tong lalaking ’to ay wala man lang kapaguran.

Hindi ko alam kung anong vitamins ang ininum nito at ganito nalang siya ka lakas. Kung hindi pa ako nagmakaawa sakanya kaninang madaling araw ay hindi niya talaga ako titigilan. Halos inubos niya katas ko sa katawan. Namamaos din ang lalamonan ko sa dahil sa mga ungol ko kagabi.

Nakaramdam ako ng pamimigat ng talukap ng mga mata ko habang sinusuklay ni Isaac ang buhok ko gamit ang daliri niya at hinalikan ang nuo ko. Napapikit ako dahil feeling ko inaantok na talaga ako sa sobrang pagod ng ginawa namin ni Isaac.

A/N: Enjoy reading guys! ❤️

Chapter 13

NAGISING  AKO NA NASA KAMA parin ni Isaac. Lumingon ako sa katabi ko ngunit wala si Isaac, mukang nakatulog ako kanina pagkatapos akong pagurin ni Isaac.

“Nasan kaya ’yun?” naibulong ko sa sarili ko.

Baka lumabas ’to at naghahanda na naman ng pananghalian dahil 12PM narin naman. Hihintayin ko nalang siya dito sa kwarto.

Ngunit, lumipas ng isang oras ay walang umakyat na Isaac.

Kaya napag desisyonan ko nalang na bumangon sa kama kahit masakit pa ang pagkababae ko.

Paika-ika akong naglakad dahil sa sakit na nararamdaman ko. Huminto muna ako para pakiramdaman ang nasa ibaba ko. Nang makaya ko na ang sakit ay lumapit ako sa closet ni Isaac at kumuha ng tshirt do’n saka isinuot.

I saw my clothes folded on the bedside table so I picked them up and left Isaac’s room.

Dumeritso ako sa kwarto ko at pumasok agad sa banyo. Naligo agad ako dahil gusto kong bumaba at baka nando’n si Isaac at pinagluluto ako ng pagkain.

Mabilis kong tinapos ang aking pagligo at naghanap ng damit, nakita ko na may simpleng dress na kulay blue kaya kinuha ko ’to at sinuot.

Gusto ko muna mag dress dahil feeling ko masakit masagi ang pagkababae ko kapag nag suot ako ng short, pero kaya ko na ang sakit. Kasalanan ’to ni Isaac eh!

Lumabas ako ng kwarto ko at bumaba ng hagdan. Ngunit wala akong nakitang tao sa sala kaya dumiretso ako sa kusina at nakita ko si manang Iska na nagluluto. Nakita niya ako kaya ngumiti siya sa’ kin.

“Nagugutom ka naba hija?” tanong niya sa’ kin.

“Manang, Nasaan po si Isaac?” pag-iiba ko ng usapan. Inilapag niya muna ang sandok saka humarap sa’ kin.

“Umalis sila Isaac. Kanina pa sila umalis at pumunta ng Bayan.” Sagot niya sa’ kin.

“Sila?” Tanong ko ulit.

“Kasama ang anak kong si Mia. May papasyalan yata sila hija. Kanina pa naka alis ’yun at baka mamaya-maya ay nandito narin ang mga ’yun.” sabi sakin ni manang Iska.

Nang marinig ko ’yun ay parang may dumagan sa dibdib ko na parang nahihirapan akong huminga. Napilitan akong ngumiti at tumalikod kay manang Iska na hindi na nag papaalam.

Umakyat agad ako sa kwarto ko. Hindi ko alam ngunit naramdaman ko nalang na may tumulo sa mata ko kaya mabilis ko ’tong  pinahid. Naghahalo ang nararamdaman ko inis, selos, galit, lungkot.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay umupo ako sa sahig habang naka tulala. Tumawa ako ng parang baliw. Bakit ko ba nakalimutan na ayaw nga pala ng pamilya ni Isaac sa’ kin. Naiinis ako kay Isaac, pagkatapos akong makuha ay may kasamang babae agad.

“Hahahaha ano ka ba Irish! Wala naman kayo ni Isaac, nag sex nga kami ngunit wala naman kaming label hahaha…” tatawa-tawa kong kausap sa sarili ko habang may tumulo na luha sa mga mata ko.

Alam ko nagseselos ako kahit wala namang karapatan. Baka nga pinaglalaruan lang din ako ni Isaac. Bakit ko nga ba nakalimutan na ayaw nga pala sakin ni Isaac. “Ang galing mo, Irish. Bumigay ka kaagad kay Isaac.” Saad ko at agad napasabunot sa buhok ko.

Hindi ko alam kung ilang oras na akong naka upo sa sahig kaya tumayo na ako saka ko nilock ang pinto at naglakad papunta sa kama.

Nakatulala lang ako habang nakatitig sa kisame. Narinig ko pang kumatok si manang ngunit hindi na ako sumagot dito. Wala akong ganang kumain. Wala paring Isaac na dumating kaya mas lalo akong na inis.

Napatingin ako sa orasan na naka sabit sa pader at nakitang alas kwatro na. Tumayo ako at lumapit sa bintana at tumanaw sa dagat.

Napapakalma kasi ako ng dagat. Hanggang sa may napansin ako na dalawang tao na naglalakad.

Napatingin ako sa dalawang tao na naglalakad at naririnig ko ang kanilang tawa. Mukang masayang-masaya sila.

“Mukang masaya sila kung saan man galing ang mga ’to,” bulong ko habang nakatingin kay Isaac at Mia.

Nakikita ko mula sa bintana ng kwarto ko na ang laki ng ngiti ni Mia at may pahampas-hampas pa ’to sa braso ni Isaac.

Umalis ako sa bintana at naglakad papunta sa higaan ko at nahiga ulit. Tumawa ako saka ko tinampal ang nuo ko.

I heard a soft knocking on my door, ngunit hindi ako tumayo. Hindi rin ako nagsalita.

“Irish!” sigaw ni Isaac mula sa labas ng pinto. Habang walang tigil ’to na kumakatok sa pinto.

Hindi nito mabubuksan kasi may double lock ang pinto ko. “Irish!! I know you’re inside in your room. Open the door! Sigaw niya ngunit hindi parin ako nagsasalita.

Narinig ko pa ang boses ni Mia. “Baka tulog pa, Isaac. Halika na, mauna na tayong kainin ’yun.” sabi pa nito. Ang landi ng babaeng ’to. Ang sarap sabunotan.

Lumingon ako sa gawin ng pinto dahil hindi na kumatok pang muli si Isaac. Pinipilit kong makatulog at hindi naman ako nabigo.

Naalimpungatan ako ng may kumatok ulit sa pinto ko. “Irish! Hindi kaba nagugutom, hija.” Dinig kong sabi ni manang sa labas.

“Kanina ka pa tanghali hindi kumakain,” dugtong pa niya.

Bumangon ako naglakad papunta sa pinto para pagbuksan si Manang. Bumungad sakin ang nakangiti niyang mukha.

Sumunod ako kay manang papuntang kusina. Gabi nadin pala. Naririnig ko mula sa kusina ang tawa ni Isaac at Mia na masayang nag kwe-kwentuhan.

Walang emosyon akong naglakad papunta sa hapagkainan. Nakita ko pang natigilan si Isaac at Mia.

Agad akong umupo sa ibang pwesto dahil ’yung pwesto ko kapag kumakain kami ni Isaac ay si Mia ang naka upo.

Pag upo ko ay kinuha ko agad ang kutsara at sumandok ng kanin. Nararamdaman ko ang mga titig ni Isaac sakin ngunit ipinag sawalang bahala ko nalang ’to. Gusto kong kumain ng mabilis ng maka alis ako dito sa harapan nila.

Kukunin ko na sana ang lagayan ng ulam ng maunahan ako ni Isaac at nilagyan ang plato ko. Hindi ko nalang siya tinapunan ng tingin. “Are you not feeling well?” Tanong niya sa’ kin.

Hindi ko siya pinapansin at nagsimula na lang akonf kumain. Ramdam ko parin ang mga titig niya.

“Mia and I left a while ago. Pinuntahan lang namin ’yung pinapasyalan namin dati. Nabalitaan ko kasing open na ulit ’to. Matagal na kasing nagsara ang pasyalan na ’yun.” Mahabang sabi ni Isaac.

Hindi ako sumagot at pinagpatuloy ko lang ang pagkain ko.Wala naman akong pakialam sa sinasabi niya.

“I wanted to wake you up pero ang himbing kasi ng tulog mo kaya hindi ko na sinubukan,” pagtutuloy ni Isaac.

I heard Mia laugh. “Oo nga Irish, sayang hindi ka nakasama. Ang ganda pa naman ng mga tanawin do’n.”

Wala akong sinagot sakanila at mabilis na tinapos ang pagkain ko saka ako uminom ng tubig.

Tumayo ako at naglakad palabas ng kusina at tinungo ang hagdan para bumalik sa kwarto ko. I was about to open the door when someone grabbed wy wrist.

Alam kong si Isaac ’yun dahil amoy na amoy ko ang cologne niya. “Irish, are you mad?” He asked. I laughed at his question kaya hinarap ko siya. “Why would I get mad?” Walang emosyon kong tanong kay Isaac.

Nakatitig lang siya sa’ kin kaya itinuloy ko ang sasabihin ko. “Ka ano-ano ba kita? bakit naman ako magagalit sayo eh, wala naman akong pakialam sa’yo. Just take me home to Manila ng matapos ’tong lahat. Gusto ko ng bumalik sa dati kong buhay,” walang emosyon kong sabi kay Isaac.

Pagkasabi ko no’n ay hinila ko ang kamay ko na hawak niya at agad akong pumasok sa kwarto at mabilis kong nilock ’yon.

Narinig ko pa ang mga katok ni Isaac. “Irish!! Let’s talk please!! Open this goddamn door, Irish, kundi sisirain ko ’to.” Banta niya pero hindi ko siya pinansin at naglakad ako papunta sa kama ko.

I lay there and sighed. Nahigit ko ang paghinga ko ng bumukas ang pintuan ng kwarto ko at mabilis na pumasok si Isaac. Nakikita ko ang galit na galit niyang mukha.

“A-anong..” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng mabilis dumagan si Isaac sa’ kin.

Tinutulak ko siya dahil ayaw kong magkadikit ang katawan namin. “U-Umalis ka nga sa ibabaw ko, Isaac!!!” sigaw ko ngunit hindi ’to nag patinag.

Kinuha niya ang dalawang kamay ko at ipiniid niya ’yon sa uluhan ko. “Ano ba!! Isaac!!” pagpupumiglas ko sakanya.

“Talk to me Irish, hindi yung sinasarhan mo ako ng pinto.” Galit niyang sabi sa’ kin. Nakikita ko pa ang makakapal niyang kilay na magkasalubong.

Hindi ako nag patalo sakany. “Gusto ko ng umuwi, Isaac. Kaya ihatid  mo na ako sa Manila.” Saad ko.

“No! Hinding-hindi kita ibabalik, Irish. Never! Akin kalang!!“sigaw niya sa’ kin at mabilis na sinakop ang labi ko ng halik. Nang-gigil ‘to sa labi ko. Hindi ko tinutugon ang halik na binibigay niya sa’ kin. Napansin yata ni Isaac na hindi ko binubuksan ang labi ko kaya kinagat niya ang ibabang labi ko dahilan para mapasinghap ako.

“Uhmmm..” Ungol ko ng maipasok niya ang kanyang dila sa loob ng bibig ko. Hindi niya tinigilan ang mga labi ko, feeling ko ay mauubusan na ako ng hangin.

Pinutol ko ang halik na pinagsaluhan namin ni Isaac ngunit, mabilis niyang hinabol ang mga labi ko at mapusok na hinalikan ulit ’to. Napahawak nalang ako sa dibdib ni Isaac.

Tumigil siya sa paghalik sa’ kin at pinagdikit ang nuo namin. Naamoy ko pa ang mabangong hininga niya sa ilong ko. “I’m sorry, kung hindi ikaw ang kasama ko kanina.” Sabi niya saka huminga ulit. “Pupunta sana ako mag-isa kanina para icheck ’yun. Plano kasi kitang dalhin sana do’n dahil ’yun ang paborito kong pasyalan n’ong bata pa ako.” Saad niya saka dinampian ng halik ang labi ko.

“Nagpumilit kasi si Mia na gusto daw niyang sumama sa’ kin, dahil hindi na daw siya nakabalik do’n.” Dugtong ni Isaac.

Hindi ko alam pero parang may humaplos sa dibdib ko ng marinig ko si Isaac na nagpapaliwanag sa’ kin. Nawala bigla ang mabigat sa dibdib ko. Para ’tong boyfriend na takot magalit ang nobya niya.

Inirapan ko siya para hindi niya makitang may pakialam ako kung saan sila pumunta. “Bakit? tinatanong ko ba?” Pagmamaldita ko sakanya.

“Hindi. Pero, ayaw kong magalit ka sa’ kin. Please Irish, pansinin mo naman ako.” Naka nguso niyang sabi sa’ kon. Tinulak ko naman siya. “Pwede ba umalis ka sa ibabaw ko.” Reklamo ko kaso ang kumag ay ayaw talagang umalis.

Tumayo siya kaya nakahinga ako ng maluwag, ngunit mabilis akong binuhat nito na parang bagong kasal. “Isaac!!” saway ko sakanya na naglalakad palabas ng kwarto ko. “Ibaba mo nga ako!” Sabi ko ulit sakanya.

“Let’s make love, sweetheart.” Sabi niya na ikinapula ng mukha ko.

“Isa Isaac! Masakit ‘yung ano ko kaya ibaba mo ko.” Saad ko habang nag pupumiglas kaso mukang seryoso talaga siya sa plano niya sa’ kin. Rest in peace perlas, mukang sasagasaan ka na naman ng malaking pison.

Binuksan ni Isaac ang pintuan ng kwarto niya saka kami pumasok sa loob at isinara ni Isaac ang pinto. Sumalubong sakin ang lamig na nang gagaling sa aircon ng kwarto ni Isaac.

Lumapit siya sa higaan ko at umupo si Isaac do’n at kinandong niya ako saka pinatakan ng halik ang leeg ko. “N-nakikiliti ako.” haling-hing ko.

Naramdaman ko ang kamay ni Isaac na sinapo ang pagkababae ko. “Masakit paba ’to?” Nag aalalang tanong niya.

“Pano kung sasabihin ko na oo.” Saad ko habang nakataas ang isa kong kilay.

Bumuga namann siya ng hangin. “Pipigilan ko muna ang sarili ko na angkinin ka kahit pa nga handa ng lumaban ang alaga ko.” Nang sinabi niya ’yun ay naramdaman kong parang may tumutusok sa pang-upo ko.

Namula ang mukha ko ng mapagtanto ko kung ano ’yun. “Kahit masakit sa puson, Irish. Pipigilan ko. Pero, bukas baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko. “ Saad niya saka hinalikan ang nuo ko. “Gusto kitang katabi matulog.” Sabi niya sa’kin.

Napangiti ako at tumango kay Isaac. Gusto ko din kasi siyang katabi matulog. Malala na yata ako. Nalulunod na ako kay Isaac.

A/N: Enjoy reading guys :) ❤️

Chapter 14

BUMAGSAK ANG KATAWAN ko sa katawan ni Isaac pagkatapos ng ginawa namin. Hinahabol ko ang aking hininga at maging si Isaac ay ganun din ang ginagawa.

Naramdaman ko ang mahinang haplos niya  sa buhok ko. Hindi ko na mabilang kung naka ilan na kami ni Isaac. Ayaw talaga niyang paawat.

“Isaac!” Pag tawag ko sakanya.

“Hmmm..” his eyes were closed and he was still stroking my hair.

“Paano ka nakatakas sa mga dumukot sayo?” Tanong ko sabay angat ng mukha ko para matitigan siya.

“Nahuli ba ang mga dumukot sa’yo?” Dugtong kong tanong sakanya.

Unti-unti ’tong nagdilat ng mata at tumitig sa kisame. “Matagal ng patay ang mga kumidnap samin.”

“Samin? Ibig sabihi may mga kasama ka?” Tanong ko. Dahan-dahan naman ’tong tumango.

“May mga kasama ako na nadukot din. Labing-lima kaming lahat at may isang babae.” Sagot niya. Mataman naman akong nakikinig sakanya.

“We were tortured for three years and taught to fight.” Saad niya saka bumuga ng hangin as if remembering the pain.

Maybe that’s why he has so many wounds in his body. Pinahirapan siguro siya sa mga dumukot sakanila. “Kung ganun.. paano kayo naka takas?” Takang tanong ko.

He stroke my hair and looked at me with a smile on his lips.

“Pinatay ng isa sa mga kasamahan ko ang leader ng mga dumukot samin. Habang nagtulong-tulong kami para ubusin ang mga tauhan nito kaya kami naka takas.” Sagot niya.

“Ang galing naman pala, buti naka laya kayong lahat,” sabi ko.

“Magaling mag plano si Ruwi kaya kami naka alis doon,” sagot niya saka ulit tumitig sa kisame na may ngiti sa labi.

“That was probably the happiest thing that happened in my life, yung araw na lumabas si Ruwi at dala-dala ang pugot na ulo ng dumukot samin,” saad niya kaya nalukot ang mukha ko sa sinabi niya. What the hell!!

“Dahil dito naramdaman ko na malaya na kami lahat. Mula sa paghihirap namin at pagkakulong namin sa basement.” Saad niya kaya bigla tuloy akong kinabahan sa kwento ni Isaac, mukang nakakatakot ’tong nag ngangalang Ruwi.

“Hanggang sa bumuo kami ng grupo at hanggang ngayon ay magkakasama parin kami.” Saad niya saka huminga ng malalim. Mukang hindi naging madali ang buhay ni Isaac.

“Irish!” tawag niya sa’ kin.

“Hmm..”

“Do you want to come with me in Manila, two days lang ako do’n at babalik din tayo agad. Gusto kasi kitang kasama,” sabi niya sa’ kin.

I smiled and nodded. “Sige.”

“Hindi mo ba ako tatakasan pag nasa Manila na tayo?” Tanong niya kaya kumunot ang nuo ko.

“No, why would I do that?” takang tanong ko.

“Hindi ba sinabi mo gusto mo ng bumalik ng Manila. Can you please stay with me, Irish?” pakiusap niya sa’ kin.

“I won’t run away from you, Isaac, I promise.” Sagot ko saka ko mabilis na hinalikan ang labi niya.

“Kailan tayo aalis?” Basag ko sa katahimikan.

“Mamaya.” He answered.

“Ahm.. can I buy some chocolates?” He laughed and kissed me on the forehead. “Sure, sweetheart.” sabi niya.

Kahit masakit ’tong tanong ko pero kailagan ko talagang itanong ’to  kay Isaac. “Pang ilan mo akong babae, Isaac?” Tanong ko sakanya na ikinatigil niya.

“A-ahm..” hindi ’to nakasagot. Sabi ko na eh, baka pang 20 na niya ako. Sino ba naman hindi magkaka gusto sa taong ’to. Napaka perpekto pa ng katawan, batak na batak yata sa pag wo-work out. Yung mukha pa niya ay perpekto din mula sa kilay nito hanggang sa labi nitong malalambot. Idagdag mo pa ang pagkalalaki niya na mahaba at mataba. Hayss

Tinaasan ko siya ng kilay nang hindi ’to maka sagot sa tanong ko. Nagkamot pa siya ng ulo niya. “Ano?? Pang ilan ako?” Tanong ko ulit sakanya.

Naghahanap talaga ako ng away feeling ko totopakin na naman ako.

His face was shy and he seemed to be struggling with what he was going to say. Mas lalo ko tuloy siyang  tinaasan ng kilay saka ko siya inirapan. I was about to get up from the bed when his arms quickly wrapped around my waist.

“I-It’s just you, Irish. I-I’m a virgin actually.” My eyes widened at mabilis akong lumingon kay Isaac. “What?” Gulat na gulat kong sabi.  Tumawa naman ’to at nagkakamot sa ulo niya.

“You’re my first, Irish.” Sabi pa niya.

Pinaningkitan ko ’to ng mata ko. “Are you kidding me?”

“No!! Ikaw talaga ang una ko, Irish.” Huminga muna siya bago pinagpatuloy ang sasabihin. “Wala sa isip ko ang mga babae, Irish. Mission at bahay lang ang routine ko sa araw-araw. Doon lang umiikot ang buhay ko.” Seryoso niyang sabi.

“Mission?” takang tanong ko sakanya.

Binuhat ako ni Isaac at naglakad papunta sa banyo mabilis naman akong yumakap sa leeg niya. Pareho parin kaming walang saplot. “Yeah, mission. Hindi ko pa pwedeng sabihin sayo, Irish, saka na, dahil baka matakot ka sa’ kin.” Sabi niya.

Nilapag niya ako sa tiles ng banyo saka binuksan ang shower. Mukang magsasabay kaming maliligo nito. Hindi parin ako makapaniwala na virgin siya ng may nangyari samin.

“Ibig sabihin ako ang naka una sayo, Isaac.” Natatawa kong sabi sakanya.

Hinalikan naman niya ako sa labi. “Yes. I was also the first to claim you Irish and I will not allow anyone else to claim you.” namamaos niyang  sabi.

Naramdaman ko na may tumutusok sa pang-upo ko kaya sinamaan ko ng tingin si Isaac na tumatawa, mukang hindi lang ligo ang mangyayari.

Natapos din kami sa wakas ni Isaac maligo at halos manginig ang tuhod ko sa walang sawang pag angkin niya sa’ kin.

Nandito ako sa kwarto ko at nag bibihis na dahil ngayon kami aalis ni Isaac. Simpleng denim pants ang suot ko at blouse. Hindi na ako nag dala ng gamit dahil baka bumili nalang kami sa Manila.

Naglagay  ako ng konting make up sa mukha ko saka lipstick. Nang maayos na hitsura ko ay lumabas na agad ako ng kwarto ko. Nakita ko pa si Isaac na nasa labas ng kwarto ko.

Ang gwapo nito sa suot na black maong pants. Naka white vneck tshirt ’to na pinatongan ng black leather jacket. May nakikita akong kwentas sa loob ng damit ni Isaac ngunit m, hindi ko makita ang pendant, mukang ngayon lang niya ’to sinuot. Pero, nagtataka ako dahil hindi naman niya nilabas ang pendant.

Bumaba na kami ng hagdan at nagpaalam kay manang Iska, nakita ko pa ang pag simangot ni Mia kaya inirapan ko ’to.Nakaka inis masayado.

Pag labas namin ni Isaac ay may nakahanda ng helicopter. Pero walang piloto. Nakasunod lang ako kay Isaac. Magtatanong na sana ako kung saan ang piloto ng nakita ko si Isaac na umupo do’n sa pwesto ng piloto, ibig sabihin siya ang magmamaneho.

Natakot tuloy ako baka kasi hindi marunong si Isaac. May inabot sakin na headphone si Isaac kaya isinuot ko ’to agad. Naramdaman ko naman na parang umaangat na ang helicopter.

Nakarating kami sa Manila ng maayos. Napatunayan ko na marunong pala talaga si Isaac.

Naglalakad kami sa company building nila Isaac dahil doon  niya inilapag ang helicopter nito.

Magkahawak kamay kami naglakakad. Paglabas namin ay may guard na nag abot ng susi ng kotse kay Isaac. Nakaparada naman ang sasakyan niya sa labas.

Lumapit kami sa kotse at pinagbuksan ako ni Isaac ng pintuan ng passenger seat kaya agad akong pumasok sa loob.

Nakita ko namang umikot si Isaac papuntang driver seat at pumasok sa loob. Binuhay niya ang makina ng kotse saka pinaharurot ’yon.

“Saan tayo pupunta?” Tanong ko.

“May kikita-in tayo,” sagot niya habang naka tuon ang mga nito sa daan.

Kinuha niya ang isa kong kamay at pinagsiklop habang ang isang kamay nito ay nasa manibela. Napangiti nalang ako.

Maya-maya ay huminto ang sasakyan ni Isaac sa harap ng isang restaurant. Bumaba ’to at umikot sa passenger seat at pinagbuksan ako. Inalalayan  pa nito ang ulo ko para hindi mauntog.

Naglalakad kami ni Isaac na magkahawak kamay at pinagbuksan kami ng guard ng pintuan ng restaurant. Agad kaming pumasok at naghanap ng bakanteng table.

Kunti lang ang tao sa loob, pinili namin ni Isaac na umupo malapit sa glass wall. Apat ang upuan sa isang lamesa at magkatabi kami ni Isaac. Si Isaac ay naka harap sa gawi ng pinto ng restaurant at ako naman ay sa gilid niya na parang naka side view ako sa pinto at ang likod ko ay glass wall.

Baka meron kaming ime-meet. Nakita ko nagtawag ng waiter si Isaac. Tinanong niya ako kung anong gusto ko. Ang daming inorder ni Isaac eh, kami lang naman dalawa ang kakain.

Dumaan ang ilang minuto ng mapa tingin ako sa gawi ng pintuan ng restaurant. Bumukas ’yun at may pumasok na babae,  hindi ko alam pero ang lakas ng appeal ng babaeng ’to. Pati yata ang mga kasama namin sa restaurant ay napalingon sakanya.

Nakita ko naman si Isaac na may tinitignan sa phone niya kaya napabalik ako ng tingin sa babae. Para kasing hinihila ang paningin ko dito. Maganda ang babae, bumagay dito ang kulay ng buhok niya na copper red. May pagka fierce din ang mukha niya.

Biglang nag angat ng tingin si Isaac at kumaway sa babae. Teka! Ito ba ang kikita’in namin? Magkakilala sila ni Isaac?? bulong ko sa isip ko.

Naglakad ang babae papunta samin ni Isaac. Nakita ko pang tumayo si Isaac at sinalubong ang babae at niyakap ’to. I suddenly felt jealous, pero nawala agad ng tinitigan ako ng babae. Shit! Para akong naiilang sa babaeng ’to. May awra kasi ’tong hindi ko maintindihan, medyo nakakatakot ’to kahit ang ganda ng mukha niya. Matangos ang ilong nito at maputi ang kutis na akala mo’y bond paper.

Umupo ’to sa harap namin ni Isaac.

“ Eto prichina, pochemu vy ne khotite vernut’sya domoy v Rossiyu dazhe na nekotoroye vremya“

Sabi ng babae na hindi ko maintidihan. Nakita ko naman ang pag iling-iling ni Isaac ng ulo. Hindi ako umiimik dahil hindi ko maintindihan ang sinasabi nila, ni hindi ko nga alam kung anong lenggwahe ’to.

I heard Isaac sigh pagkatapos nila mag usap ng babae. I saw the woman lean back on her chair with a smile on her face,  kung ngiti ba ang tawag do’n.

“Fine!” I heard Isaac say. Isaac looked at me and caressed my face.

“Aalis lang ako saglit pero babalik din ako agad,” saad niya sa’kin sa ‘to lumingon sa babae at tumingin ulit sa’ kin. “I’m just going to take care of someone for a while. Si Ruwi na muna ang kasama mo dito, pero babalik ako agad.” Sabi niya.

I stopped when I heard the woman’s name. Hindi ko alam kung saan ko ’to narinig. Ito pa naman ang mahirap sakin mabilis makalimot.

Tumango ako kay Isaac. Hinalikan niya ako sa aking labi, mabilis lang ’yun ngunit namumula parin ang mukha ko. Nahihiya ako sa kasama namin.

“Please, Ruwi, take care of my baby.” Isaac said to the woman named Ruwi which just raised her middle finger to Isaac. Kaya natawa si Isaac saka umalis.

Tahimik lang kami sa lamesa. “So, Irish right?” Nagsalita si Ruwi kaya napa angat ako ng tingin at dahan-dahan tumango. Ewan ko ba para ’tong nakakatakot na babae, yung parang nagsisisigaw ang dating nito at kapag binangga mo ito ay hindi ka aatrasan, ganon ang awra niya para sakin.

Nakatitig lang ako sa plato ko. Hanggang ngayon ay wala parin ang mga inorder ni Isaac. Habang nakatitig ako ay may pumasok sa isip ko at naalala ko na kung saan ko narinig ang pangalan ng babae.

My eyes widened whe I remembered Isaac’s story to me. Siya si Ruwi ang kasama ni Isaac na nadukot at pumutol sa ulo ng leader ng sindikatong ’yun. Shit! Hindi ako makapaniwalang nasa harap ko ang babaeng ’to.

Ito pala talaga si Ruwi, totoo nga na nakakatakot ’to. Awra palang niya nakakatakot na. Sa natatandaan ko pa na sabi ni Isaac na ’to ang leader nila ngayon. Napalunok tuloy ako ng laway at kinuha ang baso ko na may lamang tubig at ininom ’yun. Saan ba kasi pumunta si Isaac. Natatakot ako sa babaeng ’to.

Nagpasalamat ako sa waiter ng dumating ’to at nilagay ang mga inorder ni Isaac kanina. Napatitig ako kay Ruwi dahil hindi ito naka tingin sakin ngayon busy ito nag aayos ng mga pagkain dahil sa daming inorder ni Isaac.

“Let’s eat Irish, Isaac might kill me if you don’t eat.” Sabi niya kaya mabilis ko kinuha ang kutsara ko at kumain na din.

Nakaka intimidate ang babaeng ’to. Kumain kaming dalawa at tahimik lang kaming dalawa. Hindi ko makuhang malunok ang kinakain ko kapag tumitingin si Ruwi sakin.

May nakita akong naglalakad na lalaki papunta sa gawi namin.

“YOLO!!” sabi niya. Nakita ko pa ang sama ng tingin ni Ruwi dito.

The man sat next to Ruwi’s chair. “Hi!” Bati niya sa’ kin.

Napatitig ako sa mata nito at namamangha ko ’tong tinitigan. Magkaiba ang kulay ng mata niya black sa left eye at red naman ang isa. Napatigil ako sa pagtitig ng marinig ko ’tong tumawa.

“Alam kong guwapo ako miss pero ayaw ko pang mamatay.” Saad niya kaya nagtaka naman ako sa sinabi niya.

Tatawa-tawa pa ’tong pinulot ang tinidor at kumuha ng pagkain sa plato ni Ruwi na ikina’ani nito ng mura sa lalaki.

Napasimangot naman ang lalaki. “Ang damot mo, Ruwi para pasta lang eh,” sabi pa niya.

Kumakain kaming tatlo at hindi parin nakakabalik si Isaac. Nalaman ko rin na ang pangalan ng lalaking kasama namin ngayon ay Lucifier, buti nga dumating ’to, hindi na ako matatakot kay Ruwi dahil laging walang emosyon ang mukha niya.

Nakita ko namang binatukan ni Ruwi si Lucifier kaya napatawa ako ng mahina, nakikita ko kasing gumagalang ng kunti si Lucifier dito mukang si Ruwi nga talaga ang leader nila. Ang Astig naman niya.

Umorder pa si Lucifier ng kung ano ano, pati dessert ay inorder din nito, pero si Ruwi ay hindi na kumain dahil busog na daw ’to. Wala na akong nagawa kundi kumain kahit busog narin ako, ang kulit kasi ni Lucifier panay tawag sa waiter.

Naramdaman kong may humawak sa balikat ko kaya napa-angat ako ng tingin. “Isaac!” napangiti ako ng makita ko si Isaac.

Hinalikan ako nito sa tuktuk ng ulo ko saka umupo sa tabi ko. Narinig  ko namang sumipol si Lucifier at may pilyong ngiti sa labi.

Tumingin si Isaac kay Ruwi. “Done!” sabi ni Isaac na hindi ko naman maintindihan. Nakita ko lang na tumango si Ruwi.

“Uuwi naba kayo sa Russia?” Tanong ni Isaac kay Ruwi, pero si Lucifier ang sumagot. Nakikinig lang ako sakanila. Hanggang sa nag paalam na si Ruwi at Lucifier. Tumayo silang dalawa at tinapik pa ni Ruwi ang balikat ni Isaac at may sinabi pa ito.

“Dito ka na muna. Mag enjoy ka muna dito,” saad ni Ruwi kaya ngumiti si Isaac.

“Tumawag ka sa’ kin Ruwi kapag nakarating na kayo sa Russia at lagi kang mag-iingat.” Sabi ni Isaac, tango lang ang sagot ni Ruwi.

Lumabas na si Ruwi at nakita ko pang ngumiti siya sa’ kin kaya napangiti din ako. Sumunod agad si Lucifier kay Ruwi na dala ang isang mamahaling baso na pinaglagyan ng wine kanina.

“Hey!!”  Isaac shouted at Lucifier who quickly ran out. Wala ng nagawa si Isaac nang lumapit ang waiter at nagsalita kay Isaac.

“Sir, bali babayaran mo din po ang kinuha ng kaibigan mo,” sabi ng waiter na ang tinutukoy ang itinakbo ni Lucifier na baso. Narinig ko naman ang malulutong na mura ni Isaac at mas lalo pa ’tong  nag mura ng malaman niya ang mga inorder ni Lucifier  kanina.

“I will really kill you, Lucifier.” Sabi pa niya at kinuha ang wallet sa likod ng bulsa.

Napangiti nalang ako dahil hindi maipinta ang mukha ni Isaac.

A/N: Gustong-gusto ko talagang e delete ang story na to dahil tinatamad akong mag edit huhu..

Chapter 15

NASA KOTSE KAMI NI Isaac at papunta kami sa building kung saan niya iniwan ang helicopter na sinakyan namin.

Two days na kami sa Manila kaya uuwi na kami. Bumili narin ako ng mga gusto kong pagkain at mga damit.

I smiled as I looked at Isaac squeezing my hand. He was holding my hand and his other hand is on the steering wheel. Kanina ko pa inaagaw ang kamay ko ngunit ayaw niyang bitawan kaya hinayaan ko nalang.

Nasa highway na kami at wala kaming masyadong kasabayan na mga sasakyan. Kaya makakarating kami agad sa building na pagmamay-ari nila Isaac dahil hindi traffic.

“Isaac..” sambit ko sa pangalan niya.

“Yes, sweetheart?” Sagot niya sa’kin. Nakakainis kasi, kinikilig ako sa tawag niya sa’ kin pero wala naman kaming relasyon.

“Ahm.. sila Ruwi, sa Russia sila nakatira?” Tanong ko.

“Yep. That’s where the abductors took us. Doon na din namin napiling tumira,” simpleng sagot niya.

I sighed. “Alam mo, hindi ako nakakain masyado n’ong kami lang dalawa ni Ruwi. Ewan ko ba para akong natatakot sakanya?” naka nguso kong sumbong kay Isaac. I heard Isaac’s laugh. Totoo naman eh, nakakatakot si Ruwi iba talaga awra niya.

I snorted even more as Isaac still laughing. Tumingin siya sa gawi ko. “Bakit ka naman natatakot kay Ruwi?” Natatawa niyang tanong sa’ kin.

Sinamaan ko siya ng tingin. “I don’t know either, iba kasi awra niya eh, hindi ko din ma’explain. Ang ganda niya, may pagka fierce ang mukha niya at kapag binangga mo ay para kang babangga ng pader.” I said to Isaac.

Hindi ko talaga feel ang awra ni Ruwi lalo na sa kwento ni Isaac sa’ kin tungkol sakanya. She’s really a badass Assassin.

“Mas maganda ka do’n.” I glared at him, ’yun lang yata ang narinig niya sa mga sinabi ko. I saw him laugh again so I hit his arm. “Aww!!” Tatawa-tawa niyang sinasalag ang hampas ko habang nagmamaneho.

“Relax, sweetheart, mabait naman ’yun si Ruwi. Siya ang pinakamabait samin. Ganon lang talaga ‘yun.” sabi niya sa’ kin.

Isaac and I suddenly stopped talking when we heard a gunshot.

“Shit!” I heard Isaac cursing and let go of my hand and quickly drove the car faster.

Napatili ako ng may narinig ako ulit na putok ng baril. “Oh my God!!! Isaac!!” Nag papanic kong sigaw.

I also felt our car shaking.

“Fuck! Fuck!” Galit na mura ni Isaac at naka focus ang mata niya sa daan.

Lumingon siya sa gawi ko. “Sweetheart, can you bend down and cover your ears with your hands.” Utos niya sa’ kin.

Mabilis kong sinunod ang utos ni Isaac at umuklo ako sa upuan. Narinig ko ang pagkabasag ng salamin sa likod ng sasakyan namin ni Isaac.

“Isaac, natatakot ako!” Naiiyak kong sabi.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko. May ginalaw ’to  sa suot niyang relo at may pinindot siya do’n. I even saw his watch light up and took the earpiece and put it on one of his ear.

“Ruwi, help me.“Bungad ni Isaac ng masagot ang tawag niya sa kabilang linya. Mukang si Ruwi ang hinihingian niya ng tulong. Nakikinig lang ako sa sinasabi ni Isaac, sinabi din nito kung nasaan kaming highway.

Napatili ako ulit ng may bumaril ulit sa sasakyan namin. “Putangina!!” Isaac cursed.

“Hold on sweetheart, help is on the way.” Sabi niya sa’ kin.

Hindi ko napigilan itaas ang ulo ko at tumingin sa dinadaanan namain. Isaac was still driving fast. Sinusubukan kong tumingin sa likod namin at nakita ko na may isang sasakyan na naka sunod  samin at may dalawang lalaki na may hawak ng baril na naka tutuk sa sasakyan namin.

I screamed in fear and panic. I didn’t know if Isaac and I would survive, ngunit nakikita ko ang kalmadong mukha ni Isaac.

I looked in front of us and I saw someone on a motorcycle. Nasa malayo pa ’to at papasalubong samin.

I looked at Isaac dahil naka ngiti ’to. Hindi ko alam kung bakit ’to naka ngiti eh.. pinapa-ulanan na nga ang sasakyan namin ng bala.

Nakatuon lang ang mata ko sa naka motor na nasa harap sa di kalayun. Huminto ’to sa unahan namin at inilabas ang baril nito gamit ang isang kamay niya saka itinutok sa deriksyon namin. Shit kalaban pa yata.

I couldn’t see her face clearly dahil malayo pa kami sakanya. Kaya malabo sa paningin ko. Pabilis ng pabilis ang pag mamaneho ni Isaac ng sinasakyan namin.

Tumingin ako kay Isaac. “Isaac baka barilin tayo ng nasa harap.” Takong kong  sabi sakanya. Nakahanda kasi ang baril nito hawak ng isang kamay lang habang nakatayo sa gitna ng kalsada.

Napatili ako ng malapit na ang sasakyan namin sa nakatayo sa unahan at nag paputok ’yun ng baril. Akala ko kami ang babarilin niya, ngunit nakita ko na ang nasa likod namin ang pinapatamaan niya.

Lumingon ako sa likod ng sasakyan at saktong nakita ko na tinamaan ang lalaking naka labas ang kalahating katawan nito sa bintana ng kotse at tuluyan siyang nahulog sa kotse.

“What the hell!!” Napasabi ko dahil sa pagkabigla. Ang galing! Hindi parin kasi tumitigil sa pag paputok ng baril ang taong nakatayo sa gitna ng kalsada hanggang sa tinamaan ulit ang isa pang lalaki.

Nadaanan namin ang bumabaril at huminto kami sa unahan ng motor nito. Bumaba si Isaac sa kotse  para puntahan si Ruwi.

Oo, tama, si Ruwi. Si Ruwi ang nakatayo sa gitna ng kalsada habang binabaril ang nasa likuran namin na humahabol samin at pinapaulanan kami ng bala.

Nakikita ko pa sa isip ko nang madaanan namin si Ruwi na wala man lang takot bumaril. Kalmado lang ang mukha niya.

I wanted to go down pero utos ni Isaac ay wag akong bumaba. I looked back and I could still see that Ruwi was still shooting. Nagpakawala pa ’to ng putok ng baril at tinamaan ang gulong sa naka sunod samin na kotse. I heard Ruwi fire a bullet again, kaya gumewang na talaga ang sasakyan at tuluyang tumigil.

Nakita kong naglakad si Ruwi at Isaac palapit sa kotse na huminto. Narinig ko ulit ang putok ng baril na pinapaulanan ni Ruwi ang nasa loob ng kotse.

Nakikita ko ito ng malapitan at kitang-kita ko kung pano pinatay ni Ruwi ang nasa driver seat.

Lumingon ako sa harapan ng sasakyan dahil hindi ko na kaya ang nakikita ko. So, ito pala talaga si Ruwi. Nakakatakot pala talaga siya.

Bigla kong narinig ang pag sabog at nakita ang apoy na tumutupok sa kotse kanina. Hindi ko napigilang lumabas ng kotse, nakita kong naglalakad papalapit sa’ kin si Ruwi at Isaac.

Bigla akong nailang ng tinignan ako ni Ruwi, ngunit ngumiti siya sa’ kin kaya napangiti na din ako. Shit, my girl crush. I couldn’t help but be amazed by her.

Sinenyasan ako ni Isaac na lumapit ako sakanya kaya lumapit ako kay Isaac at pinagsiklop ang kamay namin.

Humarap naman si Isaac kay Ruwi. “Thanks, boss!” saad ni Isaac.

Nakita kong ngumiti si Ruwi at inilagay ang baril sa likod niya. “Pasalamat ka at hindi pa kami nakaka alis ni Lucifier.” Bored niyang sabi.

Lumapit ’to sa kawasaki n’yang motor at sumakay do’n. “Mag-iingat ka Elrod, wala ako dito para iligtas ka kapag napahamak ka,” sabi niya at sinuot ang helmet saka niya pinaandar ang motor at pinatakbo ng mabilis.

I took a deep breath to calm myself down. My hands were still shaking from fear.

Naramdaman kong niyakap ako ni Isaac mula sa likuran ko. “I’m sorry, sweetheart, kung nasaksihan mo ’yun. I promise, hindi na mauulit ’yun hmm..” Malambing na sabi niya saka hinaplos ang mukha ko.

Tumingin ako sa sasakyan na humahabol samin kanina na ngayon ay tinutupok na ng apoy. Iginiya ako ni Isaac pabalik sa kotse saka niya binuksan ang pintuan ng passenger seat kaya agad akong pumasok saka isinara ni Isaac ang pinto. Umikot naman si Isaac sa driver seat saka siya pumasok sa loob ng kotse at pinaharurot ’yun.

Hindi ko talaga makalimutan ang nangyari kanina. Ganito ba talaga ang buhay ni Isaac. Hindi ko din makalimutan ang imahe kanina ni Ruwi, sanay na sanay na talaga ’tong pumatay.

Tahimik ako buong byahe hanggang sa makarating kami sa building ni Isaac. Nagtanong pa nga ang guard kay Isaac kung anong nangyari sa sasakyan niya. Paanong hindi magtatanong kung punong-puno ’to ng bala ng baril.

Gabi na nang makarating kami sa Isla Lavera. Nakatulala parin ako at hindi makalimutan ang nangyari kanina.

Dumeritso agad ako sa kwarto ko at nag lock ng pinto. Narinig ko pa ang mga katok ni Isaac, ngunit hindi ko siya pinagbuksan.

Gusto ko lang mapag-isa muna kaya hindi ko siya pinagbuksan.

Kinabukasan, lumabas ako ng kwarto at bumaba ako ng hagdan para pumunta ng kusina dahil nagugutom na ako. Hindi kasi ako kumain kagabi dahil nga dumeritso ako ng kwarto ko at nagkulong.

Napatigil ako sa paglalakad ng makita ko si Isaac. Nakatalikod siya sa gawi ko at mukang nagluluto. Naramdaman yata niya ang presensya ko kaya lumingin siya sakin.

Naka suot ’to ng apron at may bitbit na sandok. Ngumiti siya sa’kin saka ‘to lumapit sa’ kin sabay pulupot ng mga braso niya sa beywang ko at hinalikan ako sa nuo.

“Are you mad at me?“Nag aalala niyang tanong sa’ kin.

“H-Hindi.” Sagot ko.

I sighed. “I was just scared of what happened, Isaac.” Saad ko at napalunok ako ng ilang beses saka ako nagsalitang muli.

“Is that how you live every day?” Tanong ko sakanya.

Hinaplos naman ni Isaac ang pisngi ko. “Yeah. We’re killing people, Irish, for money. Bawat lalapit samin at may ipapatay ay ginagawa namin. Kapalit no’n ay malaking pera.” Sagot niya sa’ kin. Huminga naman ako ng malalim at hindi nalang nagsalita pang muli.

“That’s why I don’t want to tell you ’cause you might get scared and stay away from me. I’m a killer, Irish. It depends on who ordered us. They can also order us for protection or bodyguard.” He said.

“What if those you kill are innocent?” Tanong ko.

He shook his head. “No, sweetheart, inaalam namin ang bawat detalye ng taong pinapa-patay samin ng cliente namin. We have a big satellite to find and looked at the background of anyone.

“Pero pumapatay parin kayo, Isaac.” I felt Isaac take a deep breath . “That’s our job, Irish. We are the ones who put an end to people who are also bad in this world. Depende parin kay Ruwi, kung tatanggap ’to ng ibang mission, sumusunod lang kami sakanya,” sagot niya kaya nakikinig lang ako kay Isaac.

“Pasensya ka na kung nasaksihan mo ‘yun kahapon. Pangako, It won’t happen again. Please don’t leave me, Irish.“Pagmamakaawa niya sa’ kin.

Naramdaman ko ang paghigpit ng yakap niya sa beywang ko at ang ulo niya ay sumubsub sa leeg ko. Inabot ng kamay ko ang buhok niya at mahina ko g hinaplos ’yun.

“What if something bad happens to you, Isaac—”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil mabilis akong hinalikan ni Isaac sa labi. “Walang mangyayari sa’ king masama, Irish. Hindi ko alam kung bakit tayo pinaulanan ng bala kahapon. But, I know I’m safe, we always wear masks whenever we have a mission, kaya nagatataka ako kahapon kung bakit tayo pina-ulanan ng bala kahapon.” Seryoso niyang sabi.

Niyakap ko nalang siya pabalik habang nakatayo parin kami. Natatakot ako na baka mapahamak si Isaac sa trabaho niya.

Napabitaw kaming dalawa ng maamoy namin na nasunog ang niluluto ni Isaac.

“Fuck!” Mura niya saka tumatakbo papunta sa stove at agad na pinatay ’yun. Mahina akong natawa dahil hindi alam ni Isaac ang gagawin sa niluluto niya.

Hindi ko pa nakikitag lumaban si Isaac. Siguro malupit din ’to katulad ni Ruwi.

Lumapit ako at tinulungan na si Isaac dahil mukang hindi niya alam ang gagawin niya. “Ang lakas ng loob mong magluto, Isaac, pati kawali sinunog mo.” Saad ko.

Nagkamot naman ’to ng ulo niya. “ Sorry, I just want to cook for you.“

Inirapan ko siya at kinuha ang sandok na hawak niya. “Ako na nga!” Saad ko kaya tumabi naman siya habang naka nguso pa. Kurutin ko nguso niya eh.

Chapter 16

SPG~

MAGKASAMA KAMING namamasyal ni Isaac habang magkahawak kamay. Hapon narin at marami na kaming na puntahang pasyalan.

Dumaan narin kami sa bayan para mag grocery para sa mga kulang namin na stock sa bahay. Nakakainis lang dahil may nag pupumilit sumama samin.

Kainis talaga’tong babaeng ’to. Hindi man lang makiramdam na ayaw ni Isaac na sumama siya. Ngunit nag pupumilit parin siya. Wala rin naman kaming nagawa dahil na una pang sumakay sa kotse ni Isaac.

Papalabas na kami ng grocery store at dumiretso sa kotse. Inilagay ni Isaac ang mga pinamili namin sa likod ng sasakyan. Pupunta na sana ako sa passenger seat ng mabilis na pumasok si Mia do’n kaya pati si Isaac ay nagulat.

Nakita ko pang nalukot ang mukha ni Isaac kaya nginitian ko nalang ’to. “Can you move to the back seat Mia?” Masungit na sabi ni Isaac.

“Ayaw ko, Isaac. Gusto ko dito eh,“sabi nitong babaeng ’to.

Lumingon sakin si Isaac kaya tumango ako sakanya at pumasok sa backseat. Wala naring nagawa si Isaac at nag maneho nalang ng sasakyan.

Daldal ng daldal si Mia kahit halata namang hindi nakikinig si Isaac sakanya. Nakikita ko pang panay ang sulyap ni Isaac sa’ kin mula sa rearview mirror.

“What do you want for dinner, sweetheart?” Tanong niya sa’ kin. Ngunit ang babaeng feelingera ang sumagot.

“Ako Isaac gusto ko ng sinigang na baboy,” sagot ni Mia. Nakaka-irita na talaga siya. Sumbong ko kaya ito kay Ruwi.

“Sweetheart?” Napatigil  ako sa pag-iisip ng marinig ko ulit ang boses ni Isaac.

“A-ahm.. hindi ko alam. Bahala na mamaya.” Sagot ko nalang sakanya.

“Gusto mo ba magluto tayong dalawa?” Tanong sa’ kin ni Isaac.

“Bakit marunong ba ‘yan magluto?” Pang iinsulto sa’ kin ni Mia.

Napupuno na talaga ako sa babaeng ’to napaka papansin.

“Gusto mo Isaac ako na magluto?” Tanong ni Mia at talagang humarap pa kay Isaac. Hindi naman lumingon si Isaac sakanya.

Napangisi ako ng may pumasok sa isip ko. Tignan ko lang kung hindj mangisay ’tong babaeng ’to sa inis. Tumikhim muna ako bago ako nagsalita “Sweetheart..” Tawag ko kay Isaac.

Napasubsub ako ng biglang malakas na pumreno si Isaac habang nag mumura. “Damn it!” Sabi pa niya. Sinamaan ko siya ng tingin. “Ano kaba Isaac, bakit bigla kang pume’preno d’yan?” Inis kong tanong sakanya.

Lumingon nama siya sa’ kin. “Your fault, you suddenly called me sweetheart. I was just surprised, call me that again.” Sabi niya kaya inirapan ko siya.

Nakita ko naman nag papansin si Mia, kesyo daw nauntog siya at masakit. Ako kaya umuntog sakanya.

“Sweetheart..” tawag ko ulit kay Isaac.

“Fuck!” Saad niya na parang nahihirapan huminga. Hindi ko alam kung bakit. Huminga muna ako bago ko sasabihin ang gusto kong sabihin kay Isaac. Tignan ko lang kung anong magiging reaction ni Mia.

“A-ahm.. Can I sleep in your room again?” Tanong ko kay Isaac.

Narinig kong nagmura ulit si Isaac kaya hindi ko napigilang kurutin siya sa tagiliran. Nakaka-inis, nag lalambing na nga lang eh.

Tumingin siya sa rearview mirror at may kislap ang mata nito. Nakita ko pang kinagat niya ang ibabang labi niya na parang nag pipigil.

Oh no! Wrong move yata. Bawiin ko na kaya. bulong ng maliit na tinig sa isip ko. Nakita ko naman si Mia na parang bad mood na ’to Buti nga!

Tumikhim si Isaac saka nagsalita. “ Sure, sweetheart. Looks like we won’t be able to sleep again later. Get your energy ready for me later, sweetheart.“ Malanding sabi sa’kin ni Isaac. Sinamangutan ko naman ’to. Mamaya pagdating namin sa bahay, tatakbo agad ako papunta sa kwarto ko at magkukulong do’n.

Napasandal ako sa likod ng upuan at hinilot ang sentido ko. Bigla nalang kasing sumakit ang ulo ko. Mukang sasakit din ang ibabang bahagi ko mamaya kaya kailangan ko makatago kay Isaac.

Pagdating namin sa labas ng bahay ay dali-dali akong bumaba ng kotse at tumatakbo papuntang kwarto ko sabay mabilis ko nilock ’yun.

Dumeritso ako sa banyo dahil feeling ko nanlalagkit ang katawan ko. Kanina pa din naman kasi kami umalis ni Isaac at sobrang init din ng panahon.

Hinubad ko lahat ng saplot ko sa katawan at pumailalim sa shower. Hinayaan ko lang ang tubig na umagos sa aking katawan. Nakatingala ako sa kisame at hinahayaan tumama ang tubig sa mukha ko.

Napasinghap ako ng may humawak sa isa kong dibdib saka dinadampian ng halik ang leeg ko. “Isaac!” Saway ko dito.

“Paano ka naka pasok sa kwarto ko?” Tanong ko saka ko siya hinarap na dapat ay hindi. Kitang-kita ko kasi ang pagkalalaki niya na tayong-tayo at handa ng lumaban.

Namula ang mukha ko at agad nag iwas ng tingin. Bakit pa nga ba ako nagtataka kung naka pasok ’to. Malamang marunong ’tong magbukas ng pinto kahit naka lock, assassin ’to kaya hindi malabong natutunan niya ’to.

Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko ng kinurot ni Isaac ang isa kong nip-le. Pinalo ko ng mahina ang kamay niya na nasa dibdib ko.

“Bakit ka ba nandito? Lumabas ka nga!!” Tinulak ko pa ‘to pero ang loko naka ngisi lang siya sa’ kin.

Napatigil ako sa pag tulak nito ng maramdaman ko ang kamay niya na hinahaplos ang aking pagkababae.

“Isaac!” Ungol ko.

“You’re so wet for me Irish, I want to taste you again.” Namamaos nitong sabi.

Masama ko naman siyang tinignan. Malamang basa ako.

Bigla ’tong lumuhod sa harap ko at pumwesto ang mukha niya sa pagkababae ko. Itinaas pa niya ang isa kong binti at ipinatong ’yun sa balikat at mabilis na sumubsub ang mukha niya sa pagkababae ko na parang sabik na sabik.

Napa arko ako ng maramdaman ko ang dila ni Isaac at mahinang tinutudyo ang aking hiyas. “Ahhhhh!!!” Napakapit ako sa buhok niya para kumuha ng pang suporta dahil baka mawala ako sa balanse.

“Ahhh!! Isaac!!! Ang sarap!!!” Napakagat ako sa ibabang labi ko para pigilan ang ungol ko.

“Moan my name, sweetheart,” sabi ni Isaac at bumalik ulit ’to sa pagkain ng pagkababae ko. Tinutudyo niya ang bukana ko kaya mas lalo akong napapaungol. Dinadaanan ng dila ni Isaac lahat ng sulok ng pagkababae ko.

Wala akong magawa kundi umungol ng umungol. “Oh, God!! Ahh!!! Sige pa Isaac!!! Ahhhh!!!” nakakabaliw ang ginagawa niya.

Naramdaman ko na parang may namumuo na sa aking puson. “Ohh!! Isaac, I’m cumming!!!” Sigaw ko at napapasabunot ako sa buhok niya at mas lalong pinagduldulan ang mukha ni Isaac sa basang-basa kong pagkababae.

Napaliyad ako ng tuluyang sumabog ang katas ko sa aking kaibuturan. Sinalo naman ’to lahat ni Isaac at mukang walang tinira.

Nanghihina ang mga binti ko kaya mabilis akong inalalayan ni Isaac na tumayo. Nilukomos ako ng halik ni Isaac na mabilis ko namang tinugon. Nagkakagatan kami ng labi at nagsisipsipan ng dila. Pinutol si Isaac ang halik na pinagsaluhan namin at ngumiti sa’ kin.

“Ride on me sweetheart.“Sabi niya, nagtataka naman akong nakatingin kay Isaac na umupo sa tiles ng banyo kaya nakuha ko na ang gusto niya. Pinatay ko muna ang shower at pumwesto ako sa pagkalalaki ni Isaac na tayong-tayo at galit na galit.

Sabay kaming napaungol ng maipasok ko ang pagkalalaki niya at sagad na sagad ’to sa loob ko. Ang laki ni Isaac, feeling ko na stretch ang loob ko.

“You’re so tight, sweetheart.” Namamaos niyang sabi saka kinagat ang teynga ko at tinutudyo ang butas nito. Mas lalo lang uminit ang katawan ko.

Dahan-dahan akong gumalaw sa ibabaw niya. “Ohh!! Fuck! Irish! Ang sarap mo!“Ungol ni Isaac sa’ kin kaya napangiti ako at mabilis na iginalaw ang balakang ko.

Napa arko ako ng masahiin ni Isaac ang dalawa kong dibdib at mahinang sinisip nito ang nip-les ko.

“Ahhh Isaac!! “ nahihibang kong ungol.

Mababaliw na yata ako kay Isaac. Naka awang ang bibig ko at naka pikit dahil sa sobrang sarap ng nalalasap ko. Naramdaman ko ang labi ni Isaac at mapusok akong hinalikan.

Wala paring tigil ang pag indayog ko sa ibabaw niya.

“Ohh!! Irish! Fuck!! You’re so tight, sweetheart,”

“Ohhh!!!”

Naramdaman ko ulit na may namumuo ulit sa puson ko kaya mabilis akong kumapit sa balikat ni Isaac at desperadong gumagalaw sa ibabaw ni Isaac.

“Oh! God, I’m cumming Isaac ahh!” Ungol ko.

“Fuck! Fuck!” Nang-gigil na sambit ni Isaac.

Naramdaman kong ang pagsabog ng kaibuturan ko. Ang sumunod no’n ay ang mainit na katas ni Isaac na pinuno ang loob ko.

Napayakap ako sa leeg ni Isaac at habol ang hininga naming dalawa. Nasa ganong posesyon parin kami at hindi parin hinuhugot ang pagkalalaki niya sa loob ko.

Niyakap ko ni Isaac sa beywang at hinahalikan ang pisngi niya. “Let’s take a bath, Irish. Let’s have a second round in my room.” Malandi niyang sabi kaya inirapan ko siya at mahinang pinalo ang matipunong dibdib niya.

“Ayaw ko!” Matigas kong sabi saka ako tumayo at talagang nakiliti pa nga paghugot ko sa pagkalalaki niya.

Natawa si Isaac at tumayo narin. Binuksan ko ang shower at kinuha ang sabon. Inagaw naman ni Isaac ang sabon na hawak ko dahil siya daw ang mag sasabon sa katawan ko.

“Nagseselos ako sa sabon, sweetheart. Ako lang dapat ang pwedeng humaplos sa katawan mo,” seryoso niyang sabi kaya pinitik ko ang matangos niyang ilong. Pati ba naman ang walang kamuwang-muwang na sabon ay pagseselosan niya.

Hinayaan ko lang siyang sabunin ang katawan ko. Hindi rin naman ako mananalo sa kamanyakan ni Isaac.

Pagkatapos namin naligo ay nagbihis lang ako ng pantulog ko habang si Isaac naman ay nakatapis ang t’waly nito hanggang beywang at ayaw umalis sa kwarto ko hangga’t hindi ako sumasama sakanya.

“I’m hungry.” Naka nguso kong sabi at hinahaplos ang tyan ko.

Tumawa siya at lumapit sa’ kin at hinaplos ang din  tyan ko. “Okay, sa kwarto na tayo kumain. Ipapadala ko nalang kay manang ang pagkain natin,” saad niya saka ako hinila palabas ng kwarto. Mukang mapapalaban nga yata ako. Dapat pala hindi ko na sinabi ’yun. Grabe pa naman ’to si Isaac, walang kapaguran. Hindi ko alam kung naka vitamins ba ’to ng pampagana sa sex dahil halos ubusin niya ang lakas at katas ko.

Pagpasok namin sa kwarto ay tinawagan agad ni Isaac sa telephone si manang at nagsabing magpapahatid ng pagkain.

Lumapit ako sa closet niya at kumuha ako ng damit ni Isaac at inabot ’yun sakanya. Mamaya kumatok si manang Iska at makita naka tapis si Isaac.

Mga ilang minuto lang ay may kumatok sa pinto. Nakaupo lang ako sa kama at si Isaac ang nag bukas ng pintuan.

Narinig ko ang malanding tawa ni Mia kaya agad nalukot ang mukha ko. Nakatingin lang ako sa pintuan at naririnig ko pang nag pupumilit si Mia na pumasok.

Hindi ko na napigilan ang inis ko kaya tumayo ako sa kama at mabilis na lumapit kay Isaac at niyakap ang beywang niya. Nakita ko namang unti-unting nawala ang ngiti ni Mia nang makita niya ako.

“Nandito na pala ang foods. Thanks Mia!” pang-aasar kong sabi sakanya. Nakita ko ang pamumula ng mukha niya kaya inirapan ko nalang ’to.

Nakita ko namang tumawa si Isaac kay sinamaan ko siya ng tingin.

Nagpaalam na si Mia na aalis na daw ’to. Para ’tong pinagbagsakan ng langit at lupa.

Nilapag naman ni Isaac sa kama ang pagkain kaya umupo narin ako sa kama. Sinusubuan naman ako ni Isaac ng pagkain. “Kumain ka ng marami Irish, mapapalaban ka pa sa’ kin mamaya.” sabi niya sabay kindat sakin.

Ang landi talaga!

Pagkatapos namin kumain ay nanonood lang kami ni Isaac ng movie, comedy ang pinapanood namin kaya panay ang tawa ko may pahampas-hampas pa nga ako sa balikat ni Isaac na tahimik lang na nanunuod at ang isang kamay niya ay nasa dibdib ko. Minamanyak na naman ako.

Mahina akong umungol ng minasahe ni Isaac ang dibdib ko at nilalaro ang ut*ng ko.  Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko ng maramdaman kong na nag-iinit na ang aking katawan.

Hindi ko na tuloy nasundan ang pinapanood ko. Nawala ako sa focus at nandon na sa kamay ni Isaac na mahinang nilalamas ang aking dibdib.

Naka suot ako ng malaking tshirt kaya mabilis na naitaas ni Isaac ang damit ko at pumasok siya sa loob ng damit ko. Naramdaman kong isinubo niya ang isa kong ut*ng sa mainit niyang bibig at mahinang sinisipsip ’yon.

“Ahhh!!” Napaungol nalang ako sa ginagawa ni Isaac, sabi mag mo’movie marathon lang kami. Scam talaga.

Napa arko ang katawan ko ng tinutudyo ni Isaac ang clit*ris ko at pinapaikot ang daliri niya do’n.

“Ohhh!!! Isaac!” Napahawak ako sa ulo niya na nasa loob parin ng damit ko at sinisipsip ang nip-les ko.

Hindi na naman ako patutulogin ni Isaac mamaya at baka hindi ako makalakad bukas. Hindi ko din alam sa katawan ko kunting haplos lang ni Isaac ay mabilis uminit ang katawan ko.

Bumaba ang labi ni Isaac at tumungo ’to sa pagkababae ko sabay hawi ng panties ko na parang ginilid niya ’to gamit ang dila niya.

“I love the smell of your womanhood, Irish. Nakakahibang.” Sabi niya. Mabilis niyang pinunit ang panties ko at sumubsub sa pagkababae ko.

He suck her cl-t and screamed in so much pleasure. Napasabunot ako sa buhok ni Isaac habang pinagduduldulan ang mukha niya sa basa kong pagkababae. Nakakahibang sa sarap ang ginagawa ni Isaac, sinusundot-sundot niya ang bukana ng pagkababae ko. Hindi ko mapigilan mapaliyad at mapasigaw sa ungol.

“Oh God!! Isaac!! Ahhh!!” Nagdedeleryo ako sa sobrang sarap na lumulukob sa katawan ko. Nanginginig narin ang kalamnan niya.

Wala na akong ginawa kundi umungol sa sarap na ginagawa ni Isaac sa pagkababae ko. Mukang bukas ay lantang gulay na naman ako nito.

Chapter 17

NAPANGITI AKO NG maalala ang ginawa namin ni Isaac kagabi. Nararamdaman ko pa ang mga haplos niya sa katawan ko. Halos hindi ako tinigilan ni Isaac, hanggat hindi ako lupaypay sa pagod.

Madaling araw na din kami natapos kaya ang sakit ng pagkababae ko. Pag gising ko ay wala na si Isaac sa tabi ko.

Nakasuot na din ako ng damit. Mukang binihisan ako ni Isaac kanina. I got up and went to my room to do my morning routine and change my clothes.

I immediately went downstairs and went to the kitchen dahil ang hapdi na ng tyan ko. Gutom na gutom yata ako. Pagdating ko sa kusina ay nakahanda na ang pagkain sa mesa. Napangiti ako nang makita ko si Isaac na nag-aayos ng pagkain.

“Good Morning, sweetheart!” Bati niya sa’ kin ng makita niya akong nakatayo. Naglakad siya palapit sa’ kin at mabilis na hinalikan ang labi ko.

Umupo ako sa upuan at katabi ko naman si Isaac. Nilalagyan naman niya ang plato ko ng pagkain habang nakatitig lang ako kay Isaac at bumuga ng hangin. Naisip ko lang, ilang beses na may nangyari samin ni Isaac, ngunit hindi ko alam kung ano ang relasyon naming dalawa.

I’m waiting for him to say something o manligaw or kung ano pa man ngunit wala itong sinasabi. Naghihintay lang ba ako sa wala? But I can feel Isaac’s care for me.

Ayaw ko din maunang magsabi dito at baka sabihing assumera ako. Nahihiya din ako mag open ng topic sakanya.

Sinubuan ako ni Isaac, nakita niya yata na hindi ko ginagalaw ang pagkain sa plato ko. Kumain na din ako dahil ramdam ko ang hapdi ng tyan ko.

Wala si manang Iska at Mia hindi sila sumabay sa pagkain namin. Isaac and I were eating in silence when his phone rang. Isaac quickly frowned when he saw the caller ID and quickly answered it.

“Andrie?” He called the person on the other line. Hindi ko marinig ang sinasabi ng katawagan niya kaya tahimik akong sumubo ng pagkain ko.

I stopped eating when Isaac suddenly raised his voice. “What??” lumingon ako sa gawi niya.

“Panong nawawala?” Nakita ko pang hinilot ni Isaac ang sentido niya at parang na-iistress ’to kaya tumigil muna ako sa pagkain.

“Okay, I’ll go right away.” Sabi niya at pinutol ang tawag. Bumuga pa ’to ng hangin habang nakatulala ’to ng ilang saglit.

“Is there a problem?” Nag-aalala kong tanong sakanya. Bumuga ulit ’to ng hangin.

“Ruwi is missing.” Sabi niya sabay hilot ng kanyang sentido at tumingin sa gawi ko. “They can’t trace Ruwi, she’s been missing for three days.” Saad niya.

Malungkot ‘tong tumingin sa’ kin. “I have to go back to Russia, sweetheart. We have to find Ruwi, pero nalulungkot ako dahil maiiwan kita dito. What if when I come back, you’re not here anymore.” malungkot nitong saad.

I caressed his cheek. “Go! Ruwi needs your help. Pagbalik mo dito sa bahay, I’ll still be here. I won’t leave Isaac.” Saad ko saka hinalikan siya sa labi.

Yumakap siya sa’ kin at ang mukha niya ay nakapatong sa balikat ko. “I don’t know why Ruwi is missing, but this is her first mission that she didn’t return right away. We know her, she will finish her mission right away and going home immediately.” Sabi niya saka bumuga ulit ng hangin.

Hinaplos ko ang buhok niya. “Uuwi din ’yun Isaac tsaka matakot na ang sino man magbabanta sa girl crush ko. Magaling kaya ’yun.” Saad ko na para bang pinapagaan ko ang loob niya. Ramdam kokasi ang pag aalala niya kay Ruwi.

“Girl crush mo si Ruwi? Magseselos na ba ako nito?” sabi niya habang naka nguso kaya kinurot ko ang nguso niya.

“Kailan ka aalis?” Tanong ko.

“Now! Baka one week ako do’n. Kaya wag mo subukang umalis dito sa bahay. I will really punish you Irish, parusang hindi makakalakad.” Inirapan ko  nalang siya.

“I’m not leaving. Sige na maghanda ka na.” Tumitig naman ito sakin. “I’ll leave my laptop here, pero phone mo hindi.” Natawa naman ako sa sinabi niya. Baka kasi maboring ako dito sa bahay. Ayaw ko naman makipag plastikan kay Mia.

Nagayos na si Isaac sa pag alis niya. Bigla akong nakaramdam ng lungkot kahit alam ko namang babalik siya. Mamiss ko siya agad, nasanay na akong na nandito siya sa tabi ko.

Hindi ko mapigilang umiyak, hindi ko rin alam kung bakit eh babalik naman si Isaac sa’ kin. Pumasok ako sa bahay na mabigat ang loob.

I ARRIVED IN RUSSIA and hurriedly hailed a taxi. Sinabi ko lang dito kung saan street ako baba. I can’t help but worry about Ruwi’s loss especially since she has so many enemies.

Huminto ang taxi na sinasakyan ko at mabilis kong inabot ang bayad. “Blagodaryu vas!” Thank you!

Bumaba agad ako at nagsimulang maglakad para makarating sa bahay. Pagdating ko ay nakita ko si Nuroi na papasok na ng main door kaya tumakbo ako para mahabol ’to.

“Hey!” Bati niya sa’kin ng makita niya akong pumasok sa main door. Iniiscan naman ni Nuroi  ang hinlalaki niya sa scanner ng elevator.

The elevator open at sabay kaming pumasok ni Nuroi. Naiisip ko si Irish ngayon kung kamusta na kaya ’to. Kailangan mahanap agad si Ruwi para makabalik ako sa piling ni Irish, mababaliw ako kapag hindi ko matitikman ang mga labi niya.

The elevator opened and we walked a little until we reached Atticus’ haven kung saan nandito ang mga babies niya.

Binuksan ko ang pintuan at nakita ko ang mga kasamahan ko na parang nawawalan ng isang ina. Napa-upo nalang ako sa isang swivel chair sa gilid.

Nakita ko pa si Atticus na magulo ang buhok at panay ang mura nito kaharap ang computer, maging si Andrei ay ganun ang ginagawa.

Raizen, who is restlessly walking around, mischievous. Lucifier is dumbfounded and seems to be lost. Keir, the youngest among us is eating ice cream, alam kong kabado ’to dahil pampakalma niya ang ice cream.

“What are we going to do?” Aizen broke the silence. Tumingin ako sa mga kasama ko na halata ang pag aalala kay Ruwi.

This is the first time that Ruwi has not returned after doing a mission, what worries us more that she is not wearing her necklace with the tracking device. Atticus can’t find it on the satellite either.

“Ruwi didn’t tell me what mission she was going to do, nor did she tell me where she went.” Saad ni Atticus na punong-puno ng frustration ang mukha niya.

Mabilis ’tong nag titipa sa keyboard ng computer niya, hindi kasi nito matrace ang location ng necklace na suot ni Ruwi. Isa lang ibig sabihin no’n, hindi suot ni Ruwi ang necklace.

That necklace work’s when it is attached to the owner’s skin.

Nakikinig lang ako sa usapan at kung anong plano ang gagawin. We were just waiting for Atticus to trace the location kahit impossible niya ’tong mahanap.

Napatigil kami ng biglang sumigaw si Atticus. “Fuck it, I found it.” We quickly stood up and went behind Atticus to look at his computer screen.

“Where?” Tanong ng kasama ko.

“Canada,” answered Atticus who tapped his keyboard again and made a code.

“Ready the plane Keir, we’re going to Canada, now!!” Raizen shouted.

Eros quickly stood up at pumunta sa room kung saan naka stock ang mga baril at kumuha do’n. Lumapit narin kami para kumuha. “We will find, Ruwi.” sabi ni Nuroi.

Nasa Canada na kami at naghiwalay-hiwalay para hanapin si Ruwi. Ang akala naming necklace ni Ruwi na nag magtuturo ng location nito. We found it, but there was no Ruwi. It looks like Ruwi dropped it in a place full of trees, we were even more worried when we saw her necklace full of blood on it.

Hindi kami umalis sa Canada at naisipan namin hanapin ’to kung saan nakita ang kwentas sa lugar. Nagbabakasali na nasa paligid lang si Ruwi. Magka partner kami ni Theo at naka maskarang naglalakad sa isa sa mga eskinita na ’to. Nagbabakasakaling makasalubong namin si Ruwi.

Nakarating kami ni Theo sa isang tahimik na eskinita at kalmadong naglalakad. When we noticed someone following us but we ignored it.

Hindi kami nagpapahalata ni Theo na alam namin na may sumusunod samin. We just waited to them to attack. Papaliko na kami sa isang eskinita na walang ka tao-tao ng biglang may sumugod samin.

Mabilis ko itong siniko sa leeg ng dahilan para matumba ’to sa kalasada habang umuubo.

“Let’s play now, brother.” Halata ang ngisi ni Theo kahit may suot ’tong  maskara. Sa tono palang ng pananalita niya ay alam kong natutuwa ’tox

I raced my hand and faced Theo. “Can I pass? tinatamad ako.” nakapamulsa kong sabi.

“It’s okay, brother.” may tinuro naman siya sa’kin saka ’to nag salita. “Just sit there and watch. I just need to vent frustration,” sabi niya.

Naglakad naman ako do’n sa bakanteng lote at nakasalampak na umupo habang nanood kay Theo na nakikipag laro sa anim na tao.

Nakita ko pang naglabas ng mga kutsilyo ito at isa-isang sumugod kay Theo. Tinawagan ko si Atticus para idelete ang footage ng mapansin kong may cctv sa gilid.

They attacked at the same time and Theo quickly blocks it without avoiding his body at mabilis na pinapatamaan ang mga leeg ng kalaban.

Nakita ko pang nangisay ang isa na bumagsak sa simento,mukang pinutol ni Theo ang ugat nito sa leeg. Theo is good at this, he is also monster in battle field.

Narinig ko ang sigaw ng panghuling lalaki na hinila ni Theo ang braso at pinilipit ’yon at kinuha ang kutsilyo at walang sabing pinagsasak-sak ang lalaki hanggang sa mawalan ’to ng hininga. Mukang hindi pa nakuntento si Theo at ginilitan pa niya ’to sa leeg.

Tumayo na ako ng makita kong tapos na siyang makipaglaro. Nakatanggap ako ng message kay Atticus na minura kaming dalawa ni Theo. Natawa ako at ibinulsa ulit ang cellphone ko.

Theo and I walked again and decided to go back to the hotel where we all stayed.

Pabagsak ang katawan kong umupo sa sofa at ipiniki ang mga mata ko at inaalala ang mukha ni Irish. Gusto ko na siya makita ulit. Alam kong ginagamit niya ang laptop ko dahil nakikita ko sa phone ko kung anong ginagawa niya.

I sighed. I hear the door of our hotel room open at pumasok ang iba ko pang kasamahan, na’una kasi kami ni Theo umuwi dahil puro dugo ang damit niya.

I opened my eyes and see Atticus scolding Theo for what he did. Nakita ko naman si Lucifier na umupo sa tabi ko at sinandal ang katawan habang nakatitig sa kisame.

I know that Lucifier is more worried about Ruwi. Malapit kasi ’to kay Ruwi, tangging si Ruwi lang ang nakakaintindi sa ka’kulitan niya. Si Salem naman ay hindi nakasama samin dahil doctor ’to sa isa sa mga hospital ng Russia.

I lightly tapped Lucifier on the shoulder and he looked at me like a lost child who couldn’t see his mother. Sa amin lahat ay si Lucifier at Salem ang laging pinapagalitan ni Ruwi dahil pareho ’tong mga pasaway sakanya. Para na nga ’tong nanay si Ruwi sa dalawang’to na lagi nalang galit.

I sighed. Mukang bukas ay magpapatuloy kami sa paghahanap. I really hope we can find Ruwi.

Kinabukasan, maaga kaming naghanda at nag usap-usap na sa ibang lugar kami pumunta. Ganon parin si Theo parin ang partner ko.

Napatigil kami sa pag-uusap ng bumukas ang pintuan ng hotel room namin at pumasok do’n si Salem na gulo-gulo ang buhok at may suot pa ’tong lab gown at gloves. Mukang hindi niya napansin kung anong ayos niya at basta nalang sumunod dito samin sa Canada.

“Any news?” Tanong pa niya.

“Don’t tell me ganyan ang suot mo when you came here in Canada?” Turo ni Caleb sa suot ni Salem.

He quickly looked at his clothes and quickly took them off. “Idiot!” Levi said to Salem who replied with his middle finger.

Mukang sa pagmamadali ay nakalimutan niya na isa siyang doctor at umalis agad na hindi man lang nag bibihis. Gago talaga!

Hinintay muna namin sa Salem na matapos maligo dahil parang ilang araw na ’tong  hindi naliligo.  Nakwento pa niya samin ang nangyari sakanya ng malaman niyang nawawala si Ruwi. Nasa operating room daw siya at hindi siya makapag concentrate at nagkamali siya ng opera. Muntik na siyang kasuhan ng pamilya ng kanyang ino-operahan sa pagkakamali niya.

Mabilis kaming umalis sa hotel at nagtungo sa napag usapan namin na pupuntahan. Nag babakasali na mahanap na si Ruwi.

Chapter 18

NAGISING AKO NA PARANG hinahalukay ang tyan ko. Mabilis akong bumangon at tumakbo papunta sa banyo at sumuka do’n. Puro laway lang ang nasusuka ko. Napahawak ako sa lababo ng banyo ni Isaac para kumuha ng suporta, nahihilo din kasi ako.

Agad akong nag mumog at napahawak sa ulo ko. Nahihilo talaga ako at parang ang bigat ng pakiramdam ko. Bumalik ako sa higaan para magpahinga. Simula ng umalis si Isaac ay sa kwarto ako nito natutulog.

Gusto ko kasing amoyin ang unan niya kung saan siya madalas nakahiga, na-mimiss ko na ang amoy niya. Tumingin ako sa orasan at nakitang 10AM na din pala. Nakaramdam ako ng gutom kahit tamad na tamad akong bumangon ay ginawa ko parin.

Hindi na ako nagbihis ng damit at lumabas agad ako ng kwarto ni Isaac. Kakain lang ako at pagkatapos ay matutulog ulit. Gusto ko lang matulog ng matulog, ewan ko ba! Napapadalas ang pagtulog ko, parang pagod na pagod ang katawan ko at nasusuka ako lagi sa umaga minsan din ay sa hapon.

Pagdating ko sa kusina ay naabotan ko si Mia na naghuhugas ng plato. She looked at me from head to toe saka ngumisi sa’ kin. “Ayy! Gising na pala ang princessa namin.,” pang-aasar niyang sabi.

Hindi ko nalang siya pinansin at dumiretso ako sa mesa para tignan kung anong pagkain. Bigla akong natigilan ng hinila ni Mia ang kamay ko at pinaharap ako sakanya.

I raised my eyebrow on her. Naiirita na talaga ako sa babaeng ‘to. “Hoy princessa! Tumulong-tulong ka sa gawaing bahay dito. Feelingera!” sabi niya sa’ kin.

Tinulak ko siya at mas lalong tinaasan ng kilay. “Who are you to order me around? Eh, diba pinatira ka dito ni Isaac dahil nakiusap ang nanay mo. Gawain mo yan! Bisita ako dito ni Isaac kaya wag mo akong mautus-utusan.” Inis kong sabi sabay irap sakanya.

“Umalis ka na kaya rito!” Pagmamaldita niya.

“Why? Ikaw ba may-ari ng bahay??” Pang-aasar ko saka kumagat ng hotdog. Halata namang may gusto ’to kay Isaac, sarap sabunutan.

“Hindi! Pero malapit na!” Sabi niya. Natawa ako sa sinabi niya. Hindi ko tuloy mapigilang tumawa ng malakas habang sapo ang tyan ko.

“Good joke, Mia. Alam mo ba kung bakit ako nandito sa bahay na ’to?” Naka ngisi kong tanong sakanya. Gusto ko talagang asarin ang babaeng ’to. Pinagkrus niya ang dalawang braso niya sa kanyang dibdib sabay angat din ng isang kilay niya. Palaban!

“Alam mo kasi.. girlfriend ako ni Isaac at soon ay magpapakasal na kami,” naka ngiti kong sabi sakanya kaya natigilan naman siya.

“Hindi mo pa nga alam na sa iisang kwarto lang kami ni Isaac natutulog. At alam mo kung anong ginagawa namin? Syempre, yung masarap.” Pang-aasar ko sakanya kaya nakita kong namutla ang mukha niya.

“Hindi totoo yan! Hindi ka bagay ka Isaac! Ni wala ka ngang alam sa gawaing bahay at lagi ka nalang nagkukulong sa kwarto mo,” sabi niya, ayaw talaga patalo.

“Well, hindi talaga ako tumutulong dahil ayaw ni Isaac mapagod ako. Alam mo na may ginagawa kasi kaming nakakaubos ng lakas.” Saad ko habang pinipigilang kong matawa sa mukha ni Mia. Ang sarap bwesitin.

“At ano? Hindi ako bagay kay Isaac, bakit sino sa tingin mo ang bagay sakanya? Ikaw??” Turo ko sakanya. Nakita ko namang lumunok ’to ng laway bago nagsalita.

“Oo, ako ang bagay sakanya. Matagal narin kaming magkakilala, simula ng bata pa kami ay kami na ang magkasama. Kaya alam kong magugustuhan ako ni Isaac.” Lakas loob niyang sabi sa’ kin.

I rolled my eyes habang tumatawa. “Well sorry to pop your bubbles my dear, ako ang girlfriend ni Isaac kaya dapat lumugar ka.” Pag mamaldita ko.

“Akin si Isaac!! Mas maalagaan ko siya kaysa sa’yo.” Pagpupumilit niya. Kumuha ako ng pagkain at inilagay ko ’yun sa plato ko. Balak ko ay sa kwarto nalang kumain dahil nakaka irita ang pagmumukha ni Mia.

“Ang tanong.. gusto ba niya mag paalaga sa’yo,” sabi ko sakanya sabay talikod at naglakad na.

Pagdating ko sa kwarto ay kinuha ko agad ang laptop ni Isaac at nagsimulang maghanap ng mapapanood. Kagabi, hindi ko alam kung anong oras ako naka tulog dahil nanood ako ng movies. 

Kumakain lang ako habang naka focus sa pinapanood ko ng biglang mag ring ang telephone sa kwarto ni Isaac. Tumayo ako saka ko sinagot ang tawag.

“Hello!” Bati ko sa kabilang linya.

“Irish!” Muntik na akong mabilaukan ng marinig ko ang boses ni Isaac, maiiyak yata ako dahil miss ko na siya.

“Isaac!” Sambit ko sa pangalan niya.

“How are you? Kumakain ka ba sa tamang oras?” Tanong niya sakin. I was nodding my head even though Isaac couldn’t see it.

“Oo, kaso ngayon na late ako ng gising kaya ngayon palang ako kakain ng agahan.” Saad ko. Bumuntong hininga naman ’to sa kabilang linya.

“Kailan ka uuwi, Isaac?” Tanong ko.

“I don’t know yet, until now we still haven’t found Ruwi. Nasa Canada parin kami ngayon.“Sagot niya.

“Ganun ba,” malungkot kong sabi.

Nalungkot ako sa sinabi niya, gusto ko na talaga siyang makita at maamoy. Pero mahalaga din naman ang ginagawa niya kaya hindi ko na sinabi na miss ko na siya.

“I miss you, Irish!” Sabi ni Isaac sa’ kin. Bumilis naman tumibok ang puso ko na parang tinatambol kaya kinapa ko ang dibdib ko kung nasaan ang puso ko para pakalmahin.

I took a deep breath before speaking. “I miss you too, Isaac. Mag-iingat ka d’yan!” Sabi ko sakanya. Hindi ko kasi mapigilang hindi mag-alala sakanya lalo ng malaman ko kung anong trabaho niya.

Natapos kami ni Isaac mag-usap kaya bumalik ako sa higaan at nanood ulit ng kdrama habang yakap-yakap ang unan ni Isaac.

WE WERE STANDING IN FRONT of the building was last seen Ruwi. Nakita ’to sa cctv ni Atticus kaya mabilis kaming napasugod dito.

“Hindi ko alam kung tama ang ginagawa natin,” sabi ko sa mga kasamahan ko na nakahanda ng umakyat sa building. Nakita ko pa si Nuroi na mabilis umakyat.

Dumaan ako sa gilid at dahan-dahang naglalakad naka sunod naman saakin si Aizen.

The place was quiet and dark.

Aizen and I retreated when we saw two men with guns at nag babantay sa paligid.

I signal to Aizen, we walked without making a sound. Akmang aatake si Aizen ng mabilis lumingon ang isang lalaki sa gawi namin, nakita ko pa ang gulat sa mukha niya.  I quickly jumped up and kneed his face.

Napalingon ang isang kasama nito at mabilis na sinipa ni Aizen at umikot sa likod nito habang ang braso ni Aizen ay nasa leeg ng lalaki at sinasakal ito at mabilis na tinutuhod ang tagiliran ng lalaki na napapa-igik nalang sa sakin.

Nakita ko naman na nakabawi na ang lalaki kanina na tinuhod ko kaya hindi ako nag dalawang isip na saksakin ’to sa leeg.

Ayaw ko sa lahat ay ’yung pinapatagal ang kalaban kung pwede namang patayin agad.

Kumalat ang dugo nito sa sahig. I walked again while the knife I was carrying  was dripping with blood.

May nakita ulit akong nakatayong lalaki na naka talikod sa gawi ko kaya mabilis ko ’tong nilapitan at tinakpan ang bibig nito saka ginilitan sa leeg.

I quickly let go of the man when someone kicked my hand that was holding a knife.  Nabitawan ko tuloy ang hawak kong kutsilyo. Umikot pa ang lalaki para sipain ako ng inunahan ko ’to at mabilis na sinipa ang isang paa niya na nakatayo habang ang isa nitong paa ay nakataas.

Tinapakan ko ang paa nito at mabilis na tinulak sa sahig para matumba at binali ko ang paa nito. Napasigaw pa ’to sa sakit kaya narinig ko ang mga yapak na parang nagtatakbuhan.

“Motherfucker!” I shouted angrily and threw the knife na pinulot ko kanina at tumama ’to sa dibdib ng lalaki.

I felt Aizen’s presence behind me and we were waiting for the enemies to arrive, dahil sa pagsigaw ng lalaki kanina ay alam na ng mga ’to na naka pasok kami.

Ten people arrived and they were carrying samurai and ready to attack us. I quickly grabbed the hand of my attacker and grabbed his samurai which I succedeed in getting and stabbed him in the chest. Umagos pa ang dugo nito sa bibig kaya mabilis kng binitawan ’to at hinarap ang ibang umaatake ulit sa’kin.

Maging si Aizen ay may hawak narin na samurai at inubos ang mga kalaban namin. Hindi man lang ako pinagpawisan.

Narinig kong nag sasalita si Atticus sa earpiece at kinakausap nito sila Raizen at Lucifier mukang papa-akyat ang mga ’to sa fifteenth floor.

We met Kier with his arm bleeding. “Hindi ka talaga nag iingat, Kier. Kung nakita pa ’yan ni Ruwi ay mas lalo niyang pipisilin ang sugat mo.” Wika ni Aizen na pinapagalitan ang bunso naming si Kier.

Salem also came who almost shot us. Akala daw kasi niya mga kalaban kami. Mukha daw kasi kaming mga kalaban.

Sabay-sabay na kaming naglakad habang nakahanda at baka may sumulpot na kalaban.

“Pag nakita ko talaga to si Ruwi isasak-sak ko talaga sakanya ang sankatirbang anesthesia.” Saad ni Salem. Halata ang pang-gigil niya sa pagkawala ni Ruwi.

Mukha na nga ’tong si Dr. Faust ng Shaman king dahil may black eye sa ilalim ng mata niya na hindi ko tuloy mapigilang matawa sa mukha niya.

Natigilan kaming lahat ng madapa si Aizen at para ’tong palaka na naka subsub sa simento. “Putangina!” rinig naming  sabi ni Aizen na hindi namin mapigilang matawa sa hitsura niya.

“Ang lampa mo. Gago!” Natatawang sabi ni Salem.

“Fuck you!” Sagot ni Aizen na agad tumayo sa pagkakadapa. Sinipa niya ang naka awang ng kunti na simento kung saan nasabit ang sapatos niya. Natigilan kami ng makita namin na para ’tong lagusan.

Salem bent down quickly and opened it. Nakabantay naman kami ni Kier sa paligid. Nabuksan ni Salem ang simentong ’yun at tumambad samin ang masangsang na amoy.

Shit! Mabilis namin sinilip ang loob nito, at tama nga ang hinala namin. Mga bangkay ’to at nabubulok na ang iba. Mabilis na ibinalik ni Salem ang simento na at kinausap si Atticus mula sa earpiece.

Mukang dito tinatambak ang mga pinapatay nila kung sino man ang may-ari ng building na ’to. Nakarinig kami ng sunod-sunod na putok ng baril kaya naging alerto kaming lahat ng marinig namin ang mga yapak na papunta sa direksyon namin.

We quickly attack the enemies and kill them mercilessly. Nakita ko pa si Salem na binabaril ang mga kalaban sa sentido. Pareho sila ng stylo ni Ruwi kung bumaril, laging sa sentido ’to pinapatamaan lalo na kay Ruwi na bawat bala nito ay hindi nag mimintis.

Hinihingal na ako sa pag atake ng mga kalaban, mas lalo yata silang dumarami. Naubusan nadin ng bala si Salem kaya sinipa nalang nito ang kalaban niya.

Hinahabol ko ang hininga ko ng maubos namin ang mga kalaban. Nagsalita naman si Atticus sa earpiece na wala daw si Ruwi sa building na ’to.

“Joke ba to?” Naiiritang  sabi ni Salem.

Hindi rin ako magtataka kung wala si Ruwi dito, napaka impossible kasing maging bihag si Ruwi dito na mas magaling pa ’yun samin. Kayang-kaya niyang patumbahin ang mga kalaban dito na mag-isa lang.

Kier and I sighed, inakbayan ko nalang ’to  at tinignan ang dalawa ko pang kasama na naka busangot ang mga mukha.

Pinalabas na kami si Atticus, bumalik kami sa hotel at si Andrei ay iniwan muna namin do’on para mag pakita sa mga police kuno at gumawa ng kwento. May nasagip din sila Raizen na mga babae, mukang binibenta nila ’to sa iba’t-ibang parokyano. Ang iba ay halatang mga bata pa.

I went to the bathroom and showered immediately, I really want to go home and be with Irish, miss na miss ko na ’to. Kanina, tinawagan ko siya bago kami pumasok sa building, gusto ko kasing marinig ang boses niya ngunit hindi ko sinabi na may gagawin kami. Ayaw ko siyang mag-alala. Sinabi ko lang dna nasa Canada pa kami kahit nakabalik na kami ng Russia.

Natapos akong maligo at tinapis ang t’walya sa beywang ko. Nalukot ang mukha ko ng paglabas ko ng shower room ay nakita ko si Salem na naka upo sa bowl at nagbabasa ng dyaryo.

Tangina talaga nito. Tumingin pa  sa’ kin. “What? Na ta-tae  na ako eh!” Sabi niya. Gago talaga!

Lumabas nalang ako ng banyo at baka mawalan pa ako sa ulirat kay Salem.

Chapter 19

IRISH AND I FINISHED talking on the phone. Kinakamusta ko siya kung maayos lang ba siya. Nag sabi na din ako na uuwi na ako ng Pilipinas.

I smiled while looking at the list I had written on my paper. Mga pinapabili ni Irish sa’ kin kapag naka uwi na ako. Napa-iling nalang ako na puro pagkain ang pinabili niya.

I quickly put it on my pocket when Lucifier came in with a beer in his hand and messy hair. Stress parin ’to sa pagkawala ni Ruwi, araw-araw narin ’to umiinom sabay aalis para hanapin si Ruwi.

I sighed and grabbed the beer Lucifier was holding nakita ko naman ang sama ng tingin niya sa’ kin. Pumikit lang ’to saka sumandal sa upuan. Lagi din namin nakikitang natutulog si Lucifier at Salem sa kwarto ni Ruwi.

“You should go home to the Philippines, Elrod.” Nakapikit na sabi ni Lucifier sa’ kin.

“Kami na muna ang bahalang maghanap kay Ruwi.” Dugtong pa niya.

“I’m worried about her too, pano kung—”

“No!!” pagpuputol ni Lucifier sa sasabihin ko. Nakita ko pa ang galit sa magkaibang kulay ng mata niya at ang pag galaw ng panga niya.

“Ruwi is not dead. Nararamdaman ko ’yun.” He said and calm down.

Hindi na ako nagsalita dahil alam kong masakit para sakanya ang pagkawala ni Ruwi. Si Salem nga ay hindi narin natutulog at lagi nalang ’tong wala sa bahay. Akala namin ay nasa hospital naka duty, pero wala din siya do’n. Hinahanap nila pareho si Ruwi at kapag nandito sila sa bahay ay dumederitso sila sa kwarto ni Ruwi.

Hindi parin tumitigil si Atticus sa paghahahanap kay Ruwi at ginagamit ang satellite para mahanap ’to.

Si Nuroi naman ay umuwi na ng Pilipinas sa kadahilanang may nangyari sa girlfriend niya. Nag makaawa pa ’to kay Atticus na tulungan siyang hanapin si Faith dahil dinukot ’to sa hindi pa nakikilalang mga salarin. Sumama sakanya sila Atticus, Eros at Raizen pauwi ng Pilipinas.

Kaya kami lang ang nandito sa bahay. Ayaw kong iwan ang mga tao dito dahil halatang wala sa mga sarili ang mga ’to. Uuwi nalang siguro ako kapag nakabalik na sila Atticus dito sa bahay.

Tinapik ko lang ang balikat ni Lucifier na hanggang ngayon ay nakapikit parin. Tumayo na ako saka ako lumabas ng bahay.

Bibilhin ko na muna ang mga pinapabili sa’ kin ni Irish, dito ko nalang bibilhin. Pagkalabas ko ng bahaya aya agad akong sumakay sa Honda Civic na kotse ko dito sa Russia. Binuhay ko agad ang makina saka ko ’to pinaharurot ang tinungo ang malaking grocery store dit sa Russia.

Kompleto kami ng kagamitan, mula sa mini hospital namin sa loob ng bahay dahil narin sa hindi kami nagpapadala sa hospital kapag nasusugatan kami o nababaril. Nandyan naman si Salem para gamutin kami. Bawat isa samin ay may kanya-kanyang sasakyan dito sa Russia.

Kompleto din kami sa mga computers at ibang mga gadgets, guns, swords, private plane at iba pa. Lahat ng ’yun ay tulong-tulong namin ipinundar sa pagiging assassin namin. They paid us a lot, including our silence.

I got out of the car to look for pine cone jam. I wandered around ng maisipan kong bilhan ng pagkain ang mga nasa bahay. Magaling magluto si Lucifier pero mukang wala ’to sa sarili kaya hindi na muna namin pinagluluto.

Pagkatapos kong magbayad, I went out immediately and went to the parking lot. Binuksan ko muna ang pintuan sa backseat saka ko inilagay ang mga pinamili ko sa loob. Isinara ko ang pinto ng kotse at umikot ako papuntang driver seat. Hindi pa ako nakakapasok ng sasakyan, when a bullet hit the back of my car.

I cursed and quickly got into my car. Damn it! I don’t know why someone is chasing me and raining bullets on my car.

I quickly turned the steering wheel and entered the highway quickly. Mabili akong sumisingit sa mga kasabay kong sasakyan sa high way. Wala na akong pakialam kong may mabangga ko man sila.

I was confused about what was happening, alam ko kasing kapag nasa mission kami ay naka suot kami ng maskara at walang nakaka alam sa mga mukha namin.

Did someone investigate us?

I felt them hitting the back on my car again. “Motherfucker!” I quickly took my earpiece and pressed something on my watch that Atticus made.

I quickly called the line connected to the computer room where the satellite is. Damn it! Ang tagal sagutin, naka iling ring pa bago ’to sumagot

Bored na sumagot ang nasa kabilang linya “It looks like someone is chasing you,” walangbuhay nitong salita. Gago talaga! Alam naman pala n’yang may humahabol sakin.

“Gago! help me!” Inis kong sabi kay Andrei.

“Say, please Master.” Saad niya.

“I’ll stab you when I get home.” Banta ko sakanya kaya tumawa lang ’to sa kabilang linya. Naririnig ko ang pag tipa nito sa keyboard.

“There is an exit point nearby 500 miles away, but you have to get off that highway before you get there.” Saad niya.

I drove my car quickly and just listened to Andrei’s instruction. Tumingin ako sa rearview mirror at tatlong sasakyan na ang humahabol sa’ kin.

I heard Andrei speak on the other line. “They blocked the exit point.” Saad niya.

“Fuck! What should I do?” I could hear Andrei’s typing on the keyboard.

“I’ll count to 10 and turn right.” Sabi niya. Pero putangina hindi ko makita ang sinasabi niyang ibang exit.

“Fuck! Andrie, I can’t see the exit point.” Natataranta kong sabi at mas lalong bumilis ang pagpapatakbo ko sasakyan. Nakita ko na sa unahan na may naka abang na rin sa’ kin habang may mga lalaking lumabas ng sasakyan at may mga hawak ’tong baril.

“10” dinig kong bilang ni Andrei sa kabilang linya. Humigpit ang hawak ko sa manibela at nag focus habang binibilangan ako ni Andrei.

“9” bilang niya ulit kaya mas lalo akong nag focus. “8” “7” “6” “5” “4” “3” “2” “1, turn right)

Mabilis kong kinabig ang manibela at tinungo ang sinasabi ni Andrei. I smiled when I passed them.

“You need to get out of that alley immediately. Lucifier is at the top of the building to kill those who are chasing you.” Saad ni Andrei sa’ kin.

Napamura ako ulit ng may naka abang sa’ kin na dalawang sasakyan at may nakatutok na baril sa deriksyon ko. I quickly took my mask and put it on.

I took a gun and was ready to fight. But, suddenly the man passed out on the road. Bumulagta din ang kasama niya na may hawak din na baril.

I think Lucifier did the sniper shot. Biglang tumunog ang cellphone ko kaya mabilis ko ‘tong sinagot. “Are you okay, buddy?” Bungad sa’ kin ni Lucifier.

“Yeah. Thanks bud.” Naka ngiti kong sabi kay Lucifier.

“Okay. Andrei will trace you until you get home, I’ll take care of these motherfuckers.” Sagot niya sa’ kin saka ’to nawala sa kabilang linya.

I quickly rammed the car of those blocking my way at pinaharurot ang sasakyan ko. Naririnig ko pang minumura ako ni Andrei dahil na istorbo ko daw ang tulog niya.

Mabilis akong bumaba sa isang kalsada at palinga-linga muna kung may dumadaan na taxi. Kinuha ko muna ang mga pinamili ko kanina at mga importanteng gamit. I called Andrei to blow up the car I used so it wouldn’t be traced.

Naglakad muna ako ng ilang saglit ng may nakita akong taxi. Pinara ko ’to na agad namang huminto sa harap ko. Agad akong pumasok sa loob at sinabi ang street na medyo malayo pa sa bahay namin. Kapag sumasakay kami ng taxi ay hindi talaga kami nagpapababa sa saktong address namin sa bahay. Baka kasi nag papanggap lang na taxi driver ang mga kalaban namin baka mahanap pa nila ang totoong bahay namin.

Nakarating na ako sa bahay namin, pagkapasok ko sa bahay ay naabutan ko si Salem na sumisinghot ng katinko. Napa-iling nalang ako sakanya saka ako dumeritso sa kusina para ilagay ang mga pinamili ko.

Pabalik na ako ng pilipinas ngayong araw. Dumating na kasi sila Atticus kagabi at sinabi ng mga ’to na umuwi muna daw ako at tatawag nalang sila para sa update sa paghahanap kay Ruwi.

Makikita ko narin si Irish, miss ko na talaga siya. Nasa taxi na ako ngayon at nagpahatid sa company building na pag mamay-ari ng pamilya namin.

Natigilan ako ng mag vibrate ang cellphone ko na nasa bulsa ko kaya mabilis ko ’tong kinuha. Napakunot ang nuo ko ng makita ko ang pangalan ni James. Malapit nadin pala ang kasal nito four days from now ay ikakasala na ’to kay Samantha.

I plan to confess to Irish when I return. Sinagot ko na ang tawag dahil mukang walang planong tigilan ng kapatid ko ang cellphone ko.

“Hey, kuya!!” Bungad niya sa’ kin. Napaka energetic pa ng boses niya.

“Hmm.. may kailangan ka?” Walang buhay kong sagot sakanya.

“I’m just going to ask where you really hid Irish from me. Ayaw mag sabi sa’ kin ni mama kaya ikaw nalang tatanongin ko, kuya.” He said.

Hindi ako sumagot agad dahil nagsisimula na akong mainis. “None of your business.” Sagot ko.

“Kuya, pakawalan mo na si Irish. Kawawa naman ang babaeng ‘yun kaya pakawalan mo na kuya!” Utos niya sa’ kin.

“And then, what?” Naiisip ko palang na magkikita si Irish at ang kapatid ko ay gusto ko ng pilipitin ang leeg ng kapatid ko. Narinig ko pang tumawa ’to sa kabilang linya.

“Well, magkikita kami. Alam mo naman kuya na patay na patay sa’ kin si Irish. Kahit anong tago niyo sakanya sa’ kin ay ako parin ang mamahalin no’n.” I quickly turned off the call. I was so annoyed. Fucking annoyed.

Napahawak ako sa sintedo ko at iniisip ang sinabi ng aking kapatid. Alam ko naman na mahal ni Irish si James. Ilang beses ko ng na angkin ang dalaga ngunit hindi ko alam kung may nararamdaman ba ‘to sa’ kin o pinapakisamahan lang niya ako. Gusto ko ulit angkinin ang dalaga. I want her to be mine only, pero pano kung si James parin ang mahal niya.

I sighed. I’m thinking of what to do and how to confess to Irish when I get home to Lavera. Gusto kong sabihin na mahal ko siya at ako nalang ang mahalin niya wag nalang si James.

Ngunit natatakot ako na baka wala pala akong puwang sa puso ni Irish. Mababaliw ako kapag nalaman ko na si James parin ang gusto niya.

I really love her and I know I will go crazy if Irish leaves me. Hell! mas gugustuhin ko pang sumalag ng bala kaysa sa makita ko si Irish na umalis at bumalik kay James.

Nagpahatid agad ako sa helicopter na pag mamay-ari ko. Tinataman akong mag maneho kaya kumuha nalang ako ng piloto. Gabi na ng makarating ako sa Isla Lavera. Mabilis kong tinungo ang kwarto ni Irish na may ngiti sa labi. Gusto ko ng siyang mayakap, kailangan ko ng mag charge ng energy mula sakanya.

Akmang kakatok na ako sa pinto niya ng marinig ko mula sa loob ng kwarto ang iyak niya. Parang may pumiga sa puso ko ng marinig ko ’to. Bigla akong napa-atras habang nakatitig parin ako sa pinto ng kwarto ni Irish. So, that’s it. I smiled bitterly, was James the reason why she was crying? Talaga bang pinapakisamahan lang ba ako ni Irsih. Kung gaun, hindi niya dapat tinutugon ang pag-angkin ko sakanya. Wala ba talaga akong pag-asang mahalin niya ako.

I just stared at the door for a moment then turned around and walked to my room.

Mas masakit pa yata ’to kaysa sa matamaan ng bala. Mahina akong natawa sa sarili ko. Umasa lang pala ako na baka mahal din niya ako. Masakit din palang umasa.

A/N: Hello po!

Chapter 20

NAGISING AKO  NA namamaga ang mga mata ko. Grabe naman kasi ’yung pinanood ko na kdrama nakaka-iyak naman kasi. Mukha tuloy kinagat ng bubuyog ang mga mata ko.

Nag-inat muna ako ng katawan bago ako tumayo sa kama at dumeritso sa banyo. Hindi pa tumatawag si Isaac sa’ kin simula ng huli naming pag-uusap. Ang sabi niya sa’ kin ay uuwi na daw siya?kaya sobrang excited ko kahapon na naghihintay sakanya, ngunit natulugan ko ang paghihintay kay Isaac.

Pagkatapos kong gawin ang morning routine ko ay lumabas na agad ako sa kwarto ko. Napatigil ako sa paghakbang ng hagdan ng makita ko ang isang lalaki na nakatayo sa gawi ko. “Isaac!!” Tawag ko sakanya kaya lumingon siya sa’ kin. Mabilis akong bumaba ng hagdan at tumakbo patungo sakanya.

Napayakap pa ako sakanya agad ng makababae ako ng hagdan. Sobrang saya ko dahil nandito na siya. Humiwalay ako sakanya ng yakap saka binigyan ko ‘to ng matamis na ngiti. Ngunit naka kunot lang ang nuo niya habang nakatitig sa’ kin.

Napataklob ako sa mga mata ko ng maalala ko na namamaga nga pala ang mga mata ko. Nakakahiya tuloy. Narinig ko siyang tumikhim saka tumalikod sa’ kin. “Let’s, eat.” Sabi niya lang sa’ kin at umalis sa harap ko.

Sumunod nalang ako sakanya. Napatigil ako sa paglalakad ng huminto si Isaac at may tinuro ’to sa may mesa. “Yan ’yung mga pasalubong ko sa’yo.” Sabi niya saka nag patuloy na ’to sa paglalakad.

Napangiti ako at agad na sumunod kay Isaac. “Thank you, Isaac.” Sabi ko sakanya. Hindi naman siya nagsalita kaya sumunod nalang ako sakanya ulit hanggang sa nakarating kami sa kusina.

Umupo agad ako sa upuan, napa-angat ako ng tingin kay Isaac ng sa ibang pwesto ’to umupo at hindi sa tabi ko. Umupo pa talaga ’to sa tabi ni Mia na ang laki ng ngiti sa labi. Naguguluhan ko naman siyang tinignan. Walang emosyon ang mukha niya na nag simula ng kumain.

Bumuntong hininga nalang ako. May nagawa ba akong mali sa’kanya. Tumupad naman ako sa promise ko na hindi ako aalis dito sa bahay niya. Pero bakit pakiramdam ko ay may mali.

Walang gana akong kumain habang nakikinig kay Mia na panay tanong kay Isaac kung kamusta ang pinuntahan nito na sinasagot naman ni Isaac. Kaya mas lalo lang akong naiirita.

Mabilis kong inubos ang pagkain ko saka ako umalis sa kusina ng walang paalam sakanila. Lumabas ako ng bahay para tumambay muna sa dalampasigan at para narin makalanghap ng hangin. Nakakainis silang dalawa, ang sarap nilang pag umupogin.

Naglalakad ako papuntang dalampasigan at umupo sa buhangin habang nakatitig sa kumikinang na dagat dahil sa sikat ng araw.

Hindi ko alam kung may nagawa ba akong masama kay Isaac, iba ang feeling ko. Para ako nitong binabalewala.

Ilang minuto na akong naka upo dito sa dalampasigan. Akala ko susunod si Isaac sa’ kin, pero mukang nagkamali ako. Walang Isaac na sumunod kaya napabuga nalang ako ng hangin.

Ayaw naba niya sakin?

Gusto ko nalang umuwi. Theee days nalang ikakasal na si James at makaka-alis narin ako dito sa wakas. Yun ang gusto ko dati ang makawala kay Isaac sa pagkidnap nito sa’ kin para ilayo kay James pero ngayon.. ayaw ko ng malayo kay Isaac. Gusto ko siyang makasama.

Mapait akong ngumiti saka napasabunot sa buhok ko. Baka kasi kapag nalaman ni Isaac na mahal ko siya ay offeran niya ako ng malaking pera para layuan siya.

Napagdesisyonan ko ng tumayo sa pagkaka-upo dahil masakit na sa balat ang sikat ng araw. Pumasok ako ng bahay at nakita ko si Isaac na nasa Island counter at nakaharap sa laptop niya. Sa tabi nito ay si Mia na parang may pinapanood ang dalawa.

Napasimangot ako sa nakita ko, may pasasabi pa siyang i miss you pero hindi naman ako pinapansin nang maka balik na ’to.

Padabog akong naglalakad habang dumadaan sa harap nila dahil sa inis ko kay Mia at Isaac. Magsama sila ni Mia mga bwesit sila.

Lumapit ako sa couch kong saan nakalagay ang mga pasalubong sa’ kin ni Isaac. Kinuha ko ang mga ‘yun saka ako naglakad papunta sa harap ng dalawa. Nakita ko pa silang dalawa na nakatingin sa’ kin kaya pinawalang emosyon ko ang mukha ko.

Pabagsak kong inilapag ang mga dala ko sa sahig at humarap kay Isaac. “Ayaw ko na pala nito. Ibigay mo nalang to kay, Mia.” Pagkasabi  ko no’n ay umakyat ako ng hagdan. Ngunit, sa hindi inaasahan ay nagkamali ako ng tapak sa paa ko kaya na out of balance ako. 

Narinig ko nalang ang sigaw ni Isaac dahil sa pagkakahulog ko sa hagdan. Mabuti nalang at tatlong baitang lang ang naakyat ko bago na hulog.

Naramdaman ko naman na may humawak sa beywang ko at akmang bubuhatin niya ako pero tinabig ko ang kamay niya.

Bakas sa mukha ni Isaac ang pag-aalala sa’ kin ngunit pinawalang emosyon ko ang mukha ko. “Wag mo akong hahawakan. Hindi ko kailangan ng tulong mo,” saad ko sa walang emosyon na boses.

“Let me help you, Irish. Wag ng matigas ang ulo mo,” saad niya at akmang hahawak ulit sa’ kin.

“Sinabi ng wag mo akong hahawakan eh. Bumalik ka do’n kay Mia. Magsama kayong dalawa, mga bwesit kayo!” Sigaw kong sabi na hindi ko na mapigilan ang galit ko.

“Ibalik mo nalang ako sa Manila, Isaac. Hindi ’yung uuwi ka dito at hindi mo nalang ako papansinin.” Galit kong sabi sa’kanya. “Sinunod ko naman ang utos mo ahh, hindi naman ako umalis sa bahay na ’to dahil nangako ako sa’yo na hindi ako aalis dito at hihintayin ko ang pagbabalik mo.” Saad ko.

Tahimik lang siyang nakatitig sa’ kin. Kunting-kunti nalang ay maiiyak na ako pero pilit kong pinipigilan dahil ayaw kong mag mukang mahina sa harap niya lalo na’t nandito din si Mia na nakikinig samin.

Lumingon ako kay Mia at masama ko siyang tinignan. Alam ko sa sarili ko nagseselos ako lalo na’t alam kong may gusto si Mia kay Isaac.

“Sana pala umalis nalang ako habang wala ka dito sa bahay mo. Kung alam ko lang na sa pagbalik mo ay gagawin mo lang pala ‘to sa’ kin.” Saad ko habang nakasalampak parin sa sahig.

Naramdaman kong kumikirot ang tagiliran ko ngunit pinagwalang bahala ko lang ’yun dahil mas masakit ang selos na nararamdaman ko.

“Magsama kayong dalawa ni Mia. Bagay naman kayong dalawa.” Inis kong sabi saka ako tumayo. Napa-ngiwi pa ako dahil sumakit ang tyan ko. Nakita yata ni Isaac ang pag ngiwi ko kaya akmang hahawakan na sana niya ako ng mabilis kong tinabig ang kamay niya.

“Sinabi ng wag mo akong hahawakan eh,” galit kong sigaw sakanya.

Malungkot akong nakatitig kay Isaac saka mapait na ngumiti. “Dapat pala, pinigilan ko ang puso ko na mahulog sa’yo, Isaac.” Bigla ’tong natigilan at unti-unting nanlaki ang mata nito pero hindi ko nalang pinansin.

Tumawa ako ng mahina saka ko hinawakan ang tyan ko dahil biglang kumirot na naman. “Pero hayaan mo.. pipilitin kong tanggalin ang nararamdaman ko sa’yo. Hindi mo na kailangan mag offer ng 5 million para layuan kita, dahil kusa akong lalayo sa’yo.” Saad ko saka ako umalis sa harap niya at tinungo ang hagdan.

Dahan-dahan akong umakyat do’n dahil masakit parin ang tyan ko. Agad akong pumasok sa kwarto ko at siniguradong naka lock ’yon. Hindi pa ako nakuntento at hinila ko ang mabigat na cabinet para iharang sa pinto ko dahil alam kong kayang buksan ni Isaac ang pinto.

Naglakad ako papunta sa kama at humiga do’n habang hawak ko parin ang tyan ko. Ipapahinga ko nalang muna ’to, baka kasi sa lakas ng pagkakabagsak ko kanina kaya sumakit ang tyan ko. Masakit din ang pang-upo ko hanggang sa balakang ko, pero kaya ko naman ang sakit kaya itutulog ko nalang muna ’to.

UMAKYAT AKO SA HAGDAN ng maproseso ko ng isip ko ang sinabi ni Irish sa’kin. Damn it! Mahal niya ako.

Hindi ako makakapayag na tanggalin niya ang nararamdaman niya sa’ kin.

Agad akong kumatok sa nakasarang pinto ng kwarto ni Irish. “Irish! Sweetheart, open the door. Mag-usap tayo, please.” Pakikiusap ko habang walang tigil ang katok ko sa pinto.

Kailangan ko siyang makausap lalo na ngayon na sinabi niya sa’ kin na mahal niya ako. Gusto ko ding sabihin sakanya na mahal ko siya.

Naka-ilang katok na ako pero hindi ako pinagbubuksan ni Irish. Napamura ako sa sarili ko dahil sa ginawa kong hindi pag pansin sa kanya kanina.

Sinadya kong umupo sa tabi ni Mia kanina dahil masama ang loob ko kagabi.

Halos hindi ako nakatulog kagabi dahil iniisip ko parin ang narinig kong pag-iyak ni Irish kagabi. Ang akala ko ay si James ang iniiyakan niya at baka gusto niyang umalis.

Nagkamali ako ng akala kaya niinis ako sa sarili ko na nasaktan ko ang damdamin ni Irish. Kailang kong humingi ng tawad sakanya at baka bigla nalang mawala ang pagka gusto niya sa’ kin.

“Irish! Kausapin mo naman ako. I’m sorry, sweetheart. Please forgive me. Mababaliw ako kapag hindi mo ko kinausap,” Saad ko habang kinakatok parin ang pinto niya.

Pero bigo ako, hindi ako pinagbuksan ni Irish ng pinto. Mas lalo pa akong nainis sa sarili ko dahil hindi ko mabuksan ang pinto niya. Nabuksan ko nga nag lock pero pero naka lock naman ’to sa loob at may nakaharang pa na mabigat.

Umupo ako sa sahig saka ko isinandal ang likod ko sa pinto ng kwarto ni Irish. Hihintayin ko siyang lumabas ng kwarto saka ko siya kakusapin.

Chapter 21

NAALIMPUNGATAN AKONG nagising habang nakaupo parin ako sa sahig habang nakasandal ang likod ko sa gilid ng pinto ng kwarto ni Irish.

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako sa kakahintay na pagbuksan niya ako. Tumayo ako sa pagkaka-upo ko mula sa sahig saka kumatok ulit sa pinto ng kwarto ni Irish.

“Irish! Irish! Lumabas ka na ng kwarto. Gabi na, kailangan na nating kumain ng hapunan,” saad ko dahil 7PM na.

Kumatok ulit ako ng hindi sumagot si Irish sa sinabi ko. Hinawakan ko ang siradura ng pinto para subukang buksan ’to.

Laking gulat ko ng mapihit ko ’to at nabuksan ko ang pintuan ng kwarto ni Irish.

Naka hinga ako ng maluwag at agad na pumasok sa kwarto niya. Ngunit, bigla akong kinabahan dahil wala si Irish sa kama.

Nagmamadali akong lumapit sa banyo ng kwarto niya saka ko binuksan ang pintuan. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko ng wala si Irish sa banyo.

Dali-dali akong lumabas ng kwarto ni Irish saka ako tumatakbong pababa ng hagdan.

Pumunta ako sa kusina at walang tao do’n. Tumakbo ako palabas ng bahay at nagbabakasakaling nasa labas si Irish at nagpapahangin lang ’to.

Kanina pa ako tumatakbo sa dalampasigan pero wala akong nakitang Irish.

Hinihingal akong huminto sa pagtakbo habang hinihilot ang sentido ko dahil na s-stress ako na hindi ko mahanap si Irish.

Pumasok ako sa ng bahay at nakasalubong ko si manang Iska na naka kunot ang nuo habang nakatitig sa’ kin.

“Nakita mo po ba si Irish, manang?” Hinihingal kong tanong sakanya.

“Hindi po, sir Isaac. Kararating ko lang din po kasi galing bayan,” sagot niya sa’ kin kaya mas lalo akong na stress.

Naglakad ulit ako at hindi nalang pinansin si manang Iska.

Umakyat ulit ako sa hagdan at tinungo ang kwarto ko at baka sakaling pumunta do’n si Irish. Ngunit, wala ’to do’n.

Napasabunot nalang ako sa buhok ko dahil sa nararamdaman ko. “Nasaan ka na, Irish. Iniwan mo na ba ako?” Bulong ko sa hangin.

Lumabas ako ng kwarto ko at napagdesisiyonan na pumunta ng bayan. Baka iniwan na ako ni Irish. Kasalanan ko ’to.

Akmang baba na sana ako ng hagdan ng makita ko si Mia.

Humarang siya sa’ kin kaya kumunot ang nuo ko. “Pwede bang wag kang humarang sa dinadaraanan ko, Mia.” Inis kong sabi dahil nagmamadali ako.

“Wag mo na siyang hanapin, Isaac.” Seryoso niyang sabi sa’ kin.

Kumunot lalo ang nuo ko habang nakatitig kay Mia. “Anong sabi mo?” Tanong ko.

“Wag mo na siyang hanapin. Wag mo ng hanapin si Irish, Isaac.” Saad niya, halata sa mukha niya ang pagka desperada.

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ko sa walang emosyong boses.

“Nandito naman ako, Isaac. Hindi mo kailangan si Irish.” Saad niya.

“Naririnig mo ba ang sinasabi mo, Mia?” Tanong ko.

“Oo. Ayaw ko ng itago ang nararamdaman ko sa’yo, Isaac. Simula ng mga bata pa tayo ay gusto na kita. Kaya sobrang saya ko ng mabalitaan ko mula kay mama na naka balik ka na daw. Alam mo ba kung gaano ako ka saya ng malaman ko ‘yun, Isaac?” Saad niya habang naka ngiti sa’ kin.

Hindi ako sumagot sa tanong niya dahil wala naman akong pakialam.

“Para akong nanalo sa lotto ng malaman kung buhay ka at nandito ka sa Isla. Nag pumilit ako kay mama na sumama sakanya dito para makita ka at makasama.” Saad niya saka hinawakan ang kamay ko.

“Ako nalang ang mahalin mo, Isaac. Wag na ’yung, Irish na ‘yun. Mas madami akong alam sa gawaing bahay kaya makakasigurado kang maalagaan kita at ang magiging anak nating dalawa. Promise, gagalingan ko ang pagiging may bahay sa’yo. Mas karapat dapat ako Isaac. Kaya sana ibaling mo nalang sa’ kin ang pagmamahal mo kay Irish.” Sabi niya habang hawak parin ang kamay ko. Mapupungay ang mga mata niyang nakatitig sa’ kin.

Agad kong hinila ang kamay ko ng makita kong dadampian sana niya ’to ng halik. “Baliw ka ba?” Walang emosyon kong tanong sakanya.

Mahina siyang tumawa bago siya nagsalita. “Oo. Nababaliw na ako sa’yo, Isaac. Ganun kita ka mahal,” sagot niya sa’ kin.

“Sa tingin mo ba mamahalin kita, Mia? Sa tingin mo ba mapapalitan mo si Irish sa puso ko?” Tanong ko sakanya na ikinatango niya.

“Oo. Gagalingan ko sa kama para makalimutan mo siya, Isaac.” Pursigedo niyang sagot sa’ kin.

“Idiot! Hindi mo mapapalitan si Irish. Tama ka, hindi marunong sa gawaing bahay si Irish pero walang problema sa’ kin ’yun dahil hindi ko naman siya aasawahin para maging katulong ko. Kaya kung pagsilbihan si Irish at gawin ang mga gawaing bahay, Mia. Hindi kailangan ni Irish gawin ’yun. Wala akong nararamdaman sa’yo kahit katiting man lang, Mia. Hanggang kaibigan lang ang tingin ko sa’yo at hindi na lalagpas ’yun sa pagmamahal. Kaya tumigil ka na sa imahinasyon mo dahil nag mumukha ka ng baliw,” mahaba kong sabi saka ko siya nilagpasan at bumaba ng hagdan.

“Wala na siya!” Biglang sabi ni Mia kaya tumigil ako sa paghakbang.

Humarap ako sakanya at matalim ko siyang tinignan. “What did you say?” Tanong ko sa walang emosyong boses.

“Wala na siya. Iniwan ka ni Irish, Isaac. Kaya ako nalang ang mahalin mo,“saad niya.

“Iniwan?” Kunot nuo kong tanong.

“Oo. Pinaalis ko siya sa bahay mo at hinatid ko siya sa bayan para mawala na siya sa landas natin,” sagot niya sa’ kin.

Humakbang ako papunta kay Mia at mabilis kong hinawakan ng mahigpit ang braso niya. “Baliw ka ng babae ka. Magdasal ka nalang na walang masamang nangyari kay Irish kundi mananagot ka sa’kin. Ilusyonada!” Galit kong sigaw sakanya saka ko siya malakas na tinulak sa sahig kaya napasalampak ’to sa sahig.

Umiiyak na nag angat ng tingin sa’ kin si Mia. “Ano bang mali sa’ kin, Isaac? Bakit hindi mo ako magustuhan?” Umiiyak niyang sabi.

“Simple lang, hindi ikaw si Irish kaya hindi kita magugustuhan,” sagot ko saka tumalikod sakanya.

“Pack all your things, Mia. Ayaw kitang makita sa pagbalik ko,” saad ko saka ako bumaba ng hagdan.

Nang makababa ako ng hagdan ay agad akong lumabas ng bahay. Tumatakbo akong tinungo ang kotse ko na naka parada sa likod ng bahay.

Agad akong sumakay saka ko binuhay ang makina at pinaharurot ’yun.

Hindi ako uuwi sa bahay hangga’t hindi ko nahahanap si Irish.

Nakarating ako sa bayan at halos ikutin ko ang buong lugar at nagbabakasakaling mahanap ko si Irish.

Naka ilang ikot na ako ngunit kahit anino ni Irish ay hindi ko makita.

Bumaba ako ng kotse ng makarating ako sa terminal ng bus na bumabyahe papuntang Manila. Kinausap ko ang guard do’n kung may cctv ba ang terminal para makita ko kung pumunta ba dito si Irish.

Pumayag naman siyan na makita ko ang footage kaya sumunod ako sa office nila.

Mataman lang akong nakatitig sa screen ng computer habang hinahanap ng guard ang sinabi kong oras.

Nahigit ko ang paghinga ko ng makita ko sa kuha ng cctv si Irish na hila-hila ni Mia at pinasakay sa bus. Habang pinapanood ko ’yun ay gusto kong pilipitin ang leeg ni Mia sa sobrang galit na nararamdaman ko.

Hindi na ako nagtagal at nag pasalamat ako sa guard at inabutan ko ’to ng pera bilang pasasalamat saka ko lumabas mg opisina kung saan nakalagay ang cctv ng terminal.

Sumakay ako sa kotse ko at agad na pinaharurot ’to. Kailangan kong sundan si Irish sa Manila. Hindi ako makakapayag na hindi ‘to makabalik sa’ kin.

Wala na akong pakialam kung ilang oras na akong nagmamaneho, tanging nasa isip ko nalang ang mahanap ko si Irish.

Nag umaga na pero heto ako nagmamaneho parin papuntang Manila. Ngayon ang araw ng kasal ni James at Samantha kaya panay ang tawag ng ina ko dahil kailangan ko daw dumalo.

Wala akong balak na pumunta dahil busy akong hanapin ang babaeng mahal ko.

Humanda talaga sa’ kin si Irish kapag nahanap ko siya, ihaharap ko talaga siya sa simbahan para matali na siya sa’ kin at hindi na ’to makawala pa.

Nakarating ako ng Manila at agad na dumeritso sa hotel na tinutuluyan ni Irish.

Nagtanong lang ako sa receptionist, ngunit wala daw na daw si Irish do’n sa hotel. Naka alis na daw ’to kanina lang kaya mas lalo akong na stress.

Ipinikit ko nalang ang mga mata ko para magpahinga saglit at huminga ng malalim saka ako naglakad palabas ng hotel at sumakay sa kotse ko.

Hindi ako pwedeng magpahinga hangga’t hindi ko nahahanap si Irish.

Biglang nag ring ang cellphone ko kaya agad ko ’tong sinagot na hindi tinitignan kung sino ang tumatawag.

“Hey, kuya!” Bati sa’ kin ni James sa kabilang linya.

“What? May sasabihin ka ba?” Galit kong tanong sakanya.

“Ikakasal na ako ngayon. Bakit wala ka parin dito?” Tanong niya sa’ kin pero hindi ko siya sinagot.

“Hay, ikakasal ako sa babaeng hindi ko naman mahal. Nasaan na si Irish, kuya?” Tanong niya kaya mas lalong uminit ang ulo ko.

“Pwede bang tumahimik ka nalang, James. Wag mo ng hanapin si Irish dahil ikakasal ka na kay Samantha,” galit kong sigaw sakanya.

Mahina naman ‘tong tumawa sa kabilang linya. “Chill, kuya. Nagtatanong lang naman eh, kawawa naman kasi si Irish, alam ko namang may gusto siya sa’ kin kaya naawa ako,” saad niya kaya napamura ako sa isipan ko.

“For your fucking information, James, wala ng gusto sa’yo si Irish. Ako na ang mahal no’n kaya tumigil ka na at baka makalimutan ko pang kapatid kita at masakal kita ng wala sa oras,” galit kong sabi.

Tumawa naman ng malakas ang kapatid ko na halatang inaasar ako. “Woah! Sasakalin mo talaga ako kuya para lang sa babae?” Tanong niya sa’ kin, halata sa boses niya na inaasar talaga niya ako.

Binuhay ko muna ang makina ng sasakyan bago ako sumagot kay James. “Oo. Lalo na kung inaagaw mo ang babaeng mahal ko. Kaya kung ayaw mong tapusin ko buhay mo tigilan mo si Irish dahil akin lang siya,” inis kong sabi saka ko pinaharurot ang kotse kahit hindi ko alam kung saan ko hahanapin si Irish.

“Ito naman si kuya.. nanakit,” tatawa-tawa niyang sabi sa’ kin.

“Joke lang. Mahal na mahal ko kaya si Samantha. Trip ko lang talaga si Irish dahil halata kasi sakanya na may gusto siya sa’ kin.” Saad niya.

“Fuck you!” Inis kong sigaw sakanya na ikinatawa niya.

“Take good care of Irish kuya. Mabait siya na babae kaya deserve niyang mahalin,” saad niya.

“Hindi mo kailangan sabihin sa’ kin ’yan dahil gagawin ko talaga ’yan,” sagot ko.

Tumawa na naman siya kaya papatayin ko na sana ang tawag dahil naiirita lang ako sa boses ng kapatid ko.

“Oh, may naalala ako kuya.” Saad niya kaya hindi ko naituloy ang pag end ng call.

“Ano ’yun? Sabihin mo na agad at nagmamadali ako,” sigaw ko sakanya.

Tumawa na naman siya kaya mas lalong uminit ang ulo ko.

“Kung ako sa’yo.. pumuntaka na ng airport at baka hindi mo mahabol si Irish,” saad niya kaya malakas akong napa-preno sa kotse.

“What do you mean?” Tanong ko habang kinakabahan ako.

“Ngayong araw ang flight ni Irish kuya papunta sa Japan. Sa pagkakaalam ko mula sa kaibigan niyang si Beverly ay kumuha daw ng ticket si Irish agad para bumalik na ng Japan. Hindi na nga sila nagkita ng kaibigan niyang si—

Hindi ko pinatapos si James at pinatay ko na ang tawag saka ko mabilis na pinatakbo ang sasakyan ko papuntang airport.

Lagot ka talaga sa’ kin, Irish. Parurusahan talaga kita. Hinding-hindi ka makakalakad sa gagawin kong parusa sa’yo.

Chapter 22

NAKARATING AKO SA JAPAN at agad naglalakad palabas ng airport at sumakay ng taxi na nakaparada sa harap ng airport.

Sinabi ko lang kay manong driver ang address ng apartment ko dito sa Japan.

Hindi na kami nagkita ni Beverly dahil nagmamadali akong bumalik ng Japan.

Nakarating agad ako sa apartment ko at pabagsak akong humiga sa kama. Nahihilo na naman kasi ako at feeling ko ay masusuka na naman ako.

Pumasok sa isipan ko kung paano ako naka alis n’ong gabing ’yun.

Pagbukas ko ng pintua ng kwarto ko ay nakita ko si Isaac na naka upo sa sahig habang nakasandal ang likod nito sa simento. Mukang nakatulog siya sa pag-aabang sa’ kin.

Kanina, hindi ko siya pinagbubuksan kahit panay ang katok niya sa pinto ko. Tinulog ko nalang hanggang sa magising ako dahil humahapdi ang tyan ko at para akong naglalaway sa gutom.

Kaya bumangon ako sa kama para lumabas dahil 5PM narin naman.

Dahan-dahan ko nalang na isinara ang pinto ng kwarto ko para hindi magising si Isaac dahil hindi ko pa kayang humarap sakanya.

Nahihiya ako dahil umamin ako sakanya na mahal ko siya. Kains lang!

Bumaba ako ng hagdan at dumeritso sa kusina, wala si manang Iska sa kusina kaya wala pang pagkain.

Lumapit ako sa ref saka ko ’to binuksan at naghanap ng pagkain. Nang nakita ko ang tirang spaghetti kahapon. Kinuha ko ’yun para kainin dahil gutom na gutom na talaga ako.

Tahimik akong kumakain ng biglang sumulpot si Mia mula sa likuran ko.

Nagtaas ako ng ulo para tignan siya na nakatayo sa harapan ko.

“May sasabihin ka?” Suplada kong tanong sakanya.

“Oo.” Tipid niyang sagot kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“Sabihin mo na , hindi ’yung nag papabebe ka d’yan, akala mo kinaganda mo ’yan,” suplada kong sabi dahil nakaka-irita ang muha niya.

“Sinabi mo kanina na mas bagay kami ni Isaac, diba?” Tanong niya.

“So? Kinilig ka naman.” Inis kong sabi.

“Oo. Dahil totoo naman talaga ’yun na bagay kami ni Isaac.” Saad niya, hindi ko alam kung saan ’to kumukha ng kakapalan sa mukha. Gusto ko tuloy isampal ang libro na nasa apartment ko sa Japan, ganun ka kapal ’yun eh, kasing kapal ng mukha ni Mia.

“Sige lang. Managinip ka lang ng gising,” saad ko sabay subo ulit ng pagkain.

“Magkakatotoo ang panaginip ko kung aalis ka na dito, Irish. Kung gusto mo tutulongan pa kitang maka alis dito. Hindi ba sinabi mo na gusto mo ng umalis dito,” saad niya kaya natigilan ako.

“Tutulongan mo ko?” Tanong ko.

Tumango naman siya saka ngumiti sa’ kin. “Oo, basta mawala ka lang sa landas namin ni Isaac.” Saad niya.

Hindi ako nag salita. Tahimik lang akong nakayuko at iniisip kong papayag ba ako sa gusto niya. Kung papayag ako ay baka uuwi na ako ng Japan agad. Ayaw ko na dito. Walang kasiguraduhan ang realasyon namin ni Isaac.

Hindi na ako aasa pa na mahal niya din ako o kahit may nararamdaman man lang siya sa’ kin kahit kunti. Napabuga ako ng hangin habang iniisip ko parin ang sinabi ni Mia sa’ kin.

“Papayag ako, pero pwedeng bang hiramin ko ang cellphone mo. Gusto ko lang mag book ng flight ko pabalik ng Japan,” seryoso kong sabi.

Agad kuminang ang mga mata niya na halatang tuwang-tuwa ‘to sa sinabi ko. Agad niyang inabot sa’ kin ang cellphone niya kaya tinanggap ko ’to.

Ginawa ko ang dapat kong gawin saka ko binalik ang cellphone kay Mia. Tumayo ako saka uminom ng tubig.

“Halika na! Ihahatid na kita sa bayan para maka alis ka na dito. Sana, tumupad ka sa usapan natin, Irish.” Saa niya sa’ kin.

Tinaasan ko lang siya ng kilay at naunang nagalakad sakanya. Hindi na ako umakyat ng kwarto dahil kay Isaac naman lahat ’yun gamit. Siya naman bumili ng mga damit ko.

Paglabas ko sa bahay ay naka sunod din sa’kin si Mia.

Naglalakad kami papunta sa sakayan ng trycle. Nakita ko pang naka dikit do’n sa gate ang picture ko kaya mahina akong natawa. Loko talaga ’yung Isaac na ’yun.

Bigla akong nalungkot dahil hindi ko na makikita si Isaac pang muli.

Sumakay kami ng trycle ni Mia, hindi ako hinarang dahil naki-usap si Mia kay manong na may bibilhin lang kami sa bayan at babalik din agad. Kaya pumayag ang bantay do’n at naka labas kami.

Habang nasa trycle kami ni Mia ay tahimik lang ako buong byahe. Iniisip ko kung tama ba talag ang desisyon ko.

Iniisip ko palang na hindi makita si Isaac ay para akong maiiyak. Hindi ko alam sa sarili ko, napaka sensitive ko ngayon. Mabilis akong maiyak kahit hindi naman nakaka-iyak. Mabilis din uminit ang ulo ko.

Mabuti na nga lang at hindi na sumasakit ang tyan at balakang ko. Nakatulog naman ako kanina kaya siguro nawala ’yung sakit.

Huminto ang sinasakyan naming trycle sa terminal ng bus. Bumaba agad si Mia saka niya ako hinila. Gusto ko sana siyang itulak dahil naiinis ako sa ginawa niyang paghila sa’ kin.

May inabot si Mia sa’ kin na pera kaya kumunot ang nuo ko. “Ano ’to?” Tanong ko.

“Pamasahe mo. Kasya naman na siguro ang 500 kaya ayos na ’yan,” saad niya kaya do’n ko lang naalala na wala nga pala akong pera.

Kinuha ko ’yun habang nakatayo parin kami sa harap ng terminal. Parang nag dadalawang isip ako sa gagawin ko.

Humarap ako kay Mia saka ako nagsalita. “Hindi na ako tutuloy, Mia. Gusto kong makasama si Isaa.” Saad ko kaya biglang nag-iba ang mukha ni Mia at agad na hinawakan ng mahigpit ang braso ko.

“Ano ba! Bitawan mo nga ko!” Sigaw ko sakanya dahil nasasaktan ako.

“Nag deal na tayo, Irish, kaya tumupad ka.” Saad niya saka hinila ako papunta do’n sa naka paradang mga bus.

Umaandar ’to na parang paalis na. Nagpupumiglas ako kay Mia pero ang higpit ng hawak niya. Ngayon ko lang nalaman na ganito pala siya magalit.

Kinalampag ni Mia ang pinto ng busa dahilan para bumukas ’yon.

“May pasahero pa po, manong.” Saad ni Mia sa bus driver.

“Puno na kami, wala na kayong mauupuan kung sasakay pa kayo. Sa susunod nalang kayo na bus sumakay.” Saad ni manong.

“Siya lang naman ang sasakay, manong, kaya ayos lang na tumayo siya.” Saad ni Mia saka ako tinulak ng malakas papasok sa bus. Nauntog pa ang ulo ko at muntik na akong mahulog pero buti nalang at nahawakan ako ng konduktor.

“Ano ka ba naman, miss. Ang lakas naman ng tulak mo!” Galit na sigaw ng kundoktok kay Mia na walang pakialam sa sinabi ng kundoktor.

Tumingin ako kay Mia na naka ngiti sa’ kin at nag flying kiss pa sa’ kin saka nag ba-bye.

Napa-pikit nalang ako dahil nahihilo ako sa lakas ng pagka untog ko. May araw din sa’ kin ang babaeng ’yun. Alam kung hindi niya maangkin si Isaac dahil wala namang gusto si Isaac sakanya. Halata naman kasi ang pagka disgusto ni Isaac kay Mia, alam kong hanggang kaibigan lang ang kayang ibigay ni Isaac kaya malakas ang loob kong patulan ang deal niya kanina. Pero nagsisisi na ako ngayon.

Inalalayan ako ni kuya at mabuti nalang ay tumayo ang isang lalaki para maka-upo ako. Nakita nilang dumugo ang nuo ko kay ginagamot ng babaeng pasahero ’yun habang naka pikit ako.

Umaandar narin ang sinasakyan namin na bus kaya tahimik lang akong naka-upo habang ginagamot ako ng babae.

Niinis talaga ako kapag naaalala ko ang ginawa sa’ kin ni Mia. Pero ayaw kong ibaba ang standard ko kaya ayaw ko siyang patulan.

Hahayaan ko nalang ang karma na bumawi sa’ kin. Mas masakit kasi ang balik lalo na kapag na karma ang isang tao. At naniniwala ako sa karma kaya humanda nalang si Mia.

Pinipilit kong matulog dahil sa pagod na nararamdaman ko. Bukas ko nalang iisipin ang mangyayari sa’kin dahil ang sama na naman talaga ng pakiramdam ko.

Balak ko nga bukas ay ipa-check up ang nauntog kong nuo para maka sigurado narin. Ipapa-check up ko narin ang katawan ko dahil baka may sakit na ako na hindi ko pa nalalaman.

Lagi na lang kasi akong nagsusuka kaya kailangan kong ipa-check up ang sarili ko.

Kinabukasan, maaga akong pumunta ng hospital para magpa check up. May naka assist naman sa’ kin na nurse at iniinterview ako kung ano ang nararamdaman ko.

Sinabi ko sakanya na lagi akong nasusuka at nahihilo.

Kaya laking gulat ko nang abutan niya ako ng pregnancy test. Halos manginig ang kamay ko habang ginagamit ko ang pt.

Bakit nga ba nakalimutan ko ang bagay na ’yun. Sa ilang beses ba naman na may nangyari samin ni Isaac kaya posible talagang may mabuo kami.

Napatampal nalang ako sa nuo ko habang hinihintay ko ang resulta ng pregnancy test ko. Naiinis ako sa katangahan ko. Hindi ko alam kung anong gagawin ko kung positive ang resulta.

Unti-unting gumuhit ang isang pulang linya ng pt kaya nahigit ko ang paghinga ko habang hinihintay kong may lalabas ba na pangalawang guhit.

Namilog ang mga mata ko ng unti-unting lumabas ang pangalawang guhit. Napatakip nalang ako sa bibig ko saka ko pinulot ang pregnancy test na nakapatong sa sink.

“Positive.. buntis nga ako,” bulong ko. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako sa tuwa o lungkot. Halo kasi ang nararamdam ko, tuwa dahil magkaka anak na kami ni Isaac at malungkot dahil hindi na kami magkikita pang muli ni Isaac.

Chapter 23

NASA APARTMENT LANG AKO habang kumakain. Nagugutom na naman kasi ako kahit kakain ko lang kanina.

Tumawag na ako sa manager ko na naka balik na ako sa Japan. Bukas ay papasok na ako para naman hindi sumagi sa isip ko si Isaac.

Miss ko na kasi ’to. Minsan, umiiyak nalang ako dahil miss na miss ko na siya.

Tumawag din ako kay Beverly para ipaalam na nandito na ako sa Japan. Hindi ko sinabi sakanya na buntis ako. Baka sabihin pa niya naunahan ko pa siyang magbuntis.

Naka upo lang ako sa pang-isahang sofa habang kumakain parin. Pambihira ’tong anak ko lagi nalang kaming gutom dalawa. Ang sikip na tuloy ng mga damit ko.

Balak kong pumunta ng mall dito sa Japan para bumili ng bagong damit dahil hindi na talaga magkasya.

Nagulat nga ako dahil medyo halata na ang umbok ng tyan ko. Siguro dahil matakaw ako kaya siguro ganun. Pinagsabihan din ako ng obgyne ko kahapon na umiwas daw ako sa matatamis at uminom daw ako ng mga vitamins na nireseta niya.

Nag-alala pa ako kahapon ng maalala ko na nahulog pa naman ako sa hagdan do’n sa bahay ni Isaac. Mabuti nalang at maayos lang ang lagay ng anak ko. Malakas naman daw ang kapit kaya naka hinga ako ng maluwag.

Iwas lang daw ako sa stress at kumain daw ako ng gulay at prutas.

Napabuga ako ng hangin habang nakatitig sa hawak kong pagkain na puro gulay. Bigla akong nawalan ng ganang kumain kaya tumayo ako para ilagay ’to sa lababo para hugasan.

Habang mag huhugas ako ng kamay ay pumasok sa isipan ko ang ice cream. Bigla akong natakam kaya mabilis kong tinapos ang paghuhugas ko.

Nang matapos ako ay agad kong kinuha ang jacket ko saka ko ’to sinuot, medyo malamig kasi ngayon sa Japan. Pero dahil nag cra-crave ako ng ice cream kailang kong lumabas para bumili.

Lumabas ako ng apartment ko at siniguradong naka lock ang pinto ko. Naglakad ako ng dahan dahan habang pababa ako ng hagdan.

Nang makalabas ako ay agad akong naglakad para maghanap ng mabibilihan na malapit lang.

Ngunit, agad akong napahinto sa paghakbang ng may nakita akong lalaking nakatayo sa harap ko.

Nanlaki ang mata ko dahil hindi ako makapaniwala na nasa harap ko siya ngayon.

Kinusot ko ang mga mata ko dahil baka namamalikmata lang ako. Ngunit, nandito parin si Isaac sa harap ko.

“A-anong ginagawa mo dito?” Nauutal kong sabi.

Mataman lang ‘tong nakatitig sa’ kin habang magkasalubong ang kilay niya.

“Ginagalit mo talaga ako, Irish.” Saad niya sa malalim na boses kaya halos magsitaasan ang balahibo ko sa katawan. I miss him.

Hindi ko pinahalatang miss ko na siya. Inirapan ko si Isaac saka ako nagsalita. “Wala akong pakialam sa galit mo, Isaac.” Suplada kong sabi sakanya.

Bigla akong humakbang paatras dahil naglakad ‘to ng mabilis papunta sa’ kin. Hindi ko alam kung tatakbo ba ako, pero naaalala ko na buntis pala ako kaya hindi nalang ako tumakbo.

Agad pumulupot ang braso ni Isaac sa beywang ko at hinapit ako papunta sa katawan niya. Ang bilis tuloy ng tibok ng puso ko habang nakatitig lang kami sa isa’t-isa.

“Halos mabaliw ako sa paghahanap sa’yo, Irish. Alam mo bang hindi pa ako nagpapahinga apat na araw na. Nang makarating ako dito sa Japan ay agad kitang hinanap. Bakit ka umalis? Bakit mo ko iniwan ha?” Tanong niya sa galit na boses.

“Ah.. eh.. kasi..” sagot ko na hindi ko alam kong anong sasabihin ko. Tunog kambing na tuloy ako.

“Kambing na ba ang sweetheart ko kaya ganyan ka sumagot?” Saad niya kaya mabilis ko siyang pinalo sa dibdib niya.

Halata sa mukha niya ang pagod at walang tulog. Naawa tuloy ako habang pinagmamasdan ko ang mukha ni Isaac.

“Wag mo naman akong iwan, Irish. Wag mo ng gawin ‘yun ulit. Ayaw kong sa mental ang bagsak ko kapag nawala ka ulit sa’ kin.” Saad niya saka pinagdikit ang nuo naming dalawa.

Napa-pikit tuloy ako ng yakapin ako ni Isaac ng mahigpit.

Humiwalay ako ng yakap sakanya saka ko hinawakan ang kamay ni Isaac at hinila papasok ng apartment.

Gusto ko siyang makapag pahinga dahil halata sa mga mata niya ang walang tulog.

Binuksan ko ang apartment ko saka kami pumasok dalawa ni Isaac.

“Dito ka nakatira, sweetheart?” Tanong niya sa’ kin kaya tumango ako.

Dahan-dahan kong tinanggal ang suot kong jacket kaya tumuon ang mga mata ni Isaac sa ’kin. Bumaba ang mga mata niya sa tyan ko.

Palipat-lipat ang tingin niya sa tyan ko at sa mukha ko. Nanlaki ang mga mata niya at agad na lumapit sa’kin.

“B-Buntis ka?” Nauutal niyang tanong sa’ kin kaya mahina akong natawa.

Tumikhim ako saka pinakita ang masungit kong mukha. “Oo. Walangya ka, Isaac! Binuntis mo ko!” Sigaw ko sakanya pero ang loko ay nakatulala parin sa harap ko habang ang singkit niyang mga mata ay nanlaki, pero slight lang.

“B-Buntis ka talaga? Magiging daddy na ako?” Tanong niya na para bang hindi parin siya makapaniwala sa sinabi ko.

“Oo, nga.” Sagot ko saka inirapan siya.

“Yes!!! daddy na ako!!!” Sigaw niya habang nag tatalon. Hindi halata na masaya siya.

Bigla ’tong huminto sa pagtalon at agad na nilukomos ng halik ang labi ko. Napa-ungol nalang ako sa loob ng bibig ni Isaac habang tinatanggap ko ang halik na iginawad niya.

Uminit tuloy ang katawan ko.

Tumigil siya sa paghalik sa’ kin at pinagdikit ang mga nuo namin. “Pakasalan mo ko, Irish. Panagutan mo din ang puso ko,” malambing niyang sabi sa’ kin kaya mahina akong natawa.

Hinaplos ni Isaac ang tyan ko saka ’to lumuhod at pinatakan ng halik ang tyan ko.

“I love you, anak. Excited na akong makita ka,” bulong ni Isaac sa tyan ko kaya napangiti ako. Hinaplos ko ang buhok ni Isaac kaya inangat niya ang mukha niya.

“Marry me, Irish. Magpakasal na tayo ngayon. Wala ng ligaw-ligaw pa. Araw araw nalang kitang liligawan. Gusto ko lang makasigurado na magiging misis na talaga kita,” saad niya habang punong-puno ng emosyon ang mga mata niya.

“I will always love you for the rest of my life, Irish. Hindi ka naman talaga nababagay sa kapatid ko dahil sa ’kin ka nababagay. Kaya inis na inis ako kapag lagi mong bukang bibig ang kapatid ko. Ako lang dapat ang laging nasa isip mo, Irish. Gusto kung pilipitin ang leeg ng kapatid ko dahil sa selos na nararamdaman ko.” Sabi niya habang nakaluhod parin sa harap ko.

“N’ong una kitang nakita sa birthday party ng mama ko ay biglang tumigil ang mundo ko. I know you’re the one for me, Irish. Alam kong ikaw ang babaeng huhubaran ko ng panties at sasambahin gabi-gabi,” Saad niya kaya binatukan ko siya sa ulo. Napaka bastos eh!

Napanguso naman siya habang nagkakamot sa ulo niyang binatukan ko. “Umayos ka nga!” Inis kong sabi sakanya kaya mas lalo siyang napa-nguso.

“Totoo naman ang sinasabi ko eh, ikaw lang ang babaeng sasambahin ko, Irish.“Saad niya saka inabot ang kamay ko.

“Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, sweetheart. Ayaw mo bang makasal sa ’kin?” Tanong niya kaya mahina akong natawa.

“Gusto. Pero.. baka ayaw ng mama mo sa ’kin. Paano kong offeran ako ng mama mo ng 10 million, Isaac. Malaking pera na ’yon, kapag sinabihan niya ako na layuan ka.. syempre, lalayuan kita, 10 million na ’yun eh,” biro kong sabi kaya nalukot ang mukha ni Isaac.

“Damn! Tatanggapin mo ang 10 million kaysa sa pagmamahal ko?” Seryoso niyang tanong sa ’kin kaya natawa na talaga ako dahil sa hitsura ni Isaac na masamang nakatingin sa ’kin.

“Niloloko mo ba ako, sweetheart? Gusto mong pasigawin na naman kita dahil sa sarap?” Pilyo niyang tanong sa ’kin kaya tinampal ko ang bibig niya saka ako umuklo at hinalikan ang labi niya.

Mabilis lang ang ginawa kong paghalik sakanya saka ko hinawakan ang pisngi niya. “Wala ka namang engagement ring eh, kaya paano ako oo,” biro kong sabi at nagkunwaring malungkot.

“Wala akong engagement ring, sweetheart. Wedding ring natin meron. Akala mo hindi ko pinaghandaan ’to.” Saad niya saka may kinuha sa bulsa ng jacket niya.

Natawa ako dahil may inilabas siyang maliit na box. Mukhang nakahanda nga siya.

“Ano? Pakakasalan mo ko o kailangan pa kitang daanin sa masarap na dahas, sweetheart?” Tanong niya sa ’kin kaya pinisil ko ang matangos niyang ilong.

“Ahm.. pwede both. Pakakasalan kita and gusto ko din ’yung paparusahan mo ko sa sarap,” sagot ko kaya nanlaki ang singkit niyang mga mata.

“Damn, swetheart. Magpakasal muna tayo saka natin gawin ’yan. Baka hindi ka makalakad kapag inuna natin ang honeymoon,” naka ngiting sabi niya.

Agad kong sinakop ng halik ang mga labi ni Isaac at mapusok naman na tinugon ’to ni Isaac.

Naghiwalay lang ang kami dahil kinakapos na kami ng hininga.

“I love you, Irish.” Malambing na sabi ni Isaac sa’ kin.

“Mahal din kita kahit ang sarap mong sakalin,” sagot ko kaya napangiwi siya.

Tumayo siya sa harap ko saka niya hinawakan ang kamay ko at pinagsiklop ’yon.

Balak ni Isaac na mag pakasal kami dito sa Japan dahil may kakilala daw siya dito. Balak niyang iuwi ako sa Pilipinas at do’n kami magpapakasal sa simbahan.

Chapter 24

SPG~

WALANG TIGIL ang ginagawang ulos ni Isaac sa loob ko.

Pagkatapos naming ikasal kanina ay dumeritso kami agad sa hotel. Ayaw ni Isaac sa apartment ko at baka masira daw niya ang bedframe ko.

Mas lalo kong ibinuka ang mga binti ko at tinatanggap ang bawat ulos ni Isaac sa loob ko.

“Oh, Isaac.” Ungol ko sabay hawak ng mahigpit sa bedsheet.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses na akong nilabasan. Ang tigas talaga ng ulo ni Isaac. Ang sabi ko ay magpahinga muna siya dahil wala pa siyang tulog pero mas pinili niyang kainin ang pagkababae ko.

Namamaos na ako dahil kanina pa ako umuungol. Naramdaman ko ang kamay ni Isaac na nasa isa kong dibdib at mahinang minasahe ’yon.

“Open your eyes, wife.” Utos niya sa ’kin. Napangiti ako sa tinawag niya. Ang sarap palang pakinggan.

Hindi parin ako makapaniwala na Mrs. Garcia na ako ngayon.

Nagkasalubong ang tingin naming dalawa ni Isaac. Tagaktak ang pawis niya habang nasa ibabaw ko at umuulos.

Nakabukas naman ang aircon pero hindi sapat ang lamig no’n para pahupain ang mainit naming katawan ni Isaac.

“Ayan na ako, Isaac. Oh, ang sarap!” Ungol ko at halos maiyak ako dahil malapit ko ng maabot ang kaligayahan.

Nilukumos ng halik ni Isaac ang labi ko at do’n ako sa loob ng bibig ni Isaac umuungol.

Nakagat ko ang ibabang labi ni Isaac ng tuluyang sumabog ang katas ko. Naka ilang ulos pa si Isaac sa loob ko hanggang sa naramdaman ko ang mainit niyang katas na pumuno sa loob ko.

Hinihingal kaming dalawa habang magkatitigan.

Ngumiti sa ’kin si Isaac at mabilis na dinampian ng halik ang labi ko. Hinugot niya ang kahabaan niya sa loob ko kaya nakiliti ako ng kunti.

Dinampian niya ng halik ang tyan ko saka siya humiga sa tabi ko.

“Sabi ko matulog ka muna eh,” naka simangot kong sabi sakanya.

Mahina naman siyang natawa saka pinisil na naman ang isa kong dibdib. “Mas gugustuhin ko pang sambahin ang katawan mo kaysa matulog, wife. Pahinga ka saglit, mag ro-round seven pa tayo,” saad niya kaya masama ko siyang tinignan.

“P’wede bang.. bukas na ang pang seven? Ang sakit na ng singit ko eh,” reklamo ko sakanya kaya natawa siya.

“Gusto mo hilotin ko, sweetheart?” Tanong niya saka inilabas ang dila niya. “Hihilotin ko yan gamit ang dila ko,” pilyo niyang sabi sa ’kin.

Wala na yata siyang ginawa kundi landiin ako.

Kinurot ko ang braso niya kaya napa-igik siya sa ginawa ko. “Matulog ka na nga!” Irap kong sabi sakanya.

“Ayaw ko! Nawala na antok ko, sweetheart. Nilunok ko kasi katas mo kaya nagising ang katawang lupa ko,” saad niya kaya siniko ko ang dibdib niya. Puro kalokohan.

Niyakap ako ng mahigpit ni Isaac habang magkayakap kami sa ilalim ng kumot.

Inaamoy niya ang buhok ko saka niya hahalikan ang pisngi ko. “Finally, misis narin kita,” bulong niya sa teynga ko. Itinaas ko ang isa kong kamay at napangiti nalang habang pinagmamasdan ang wedding ring namin ni Isaac.

“Sweetheart..” tawag sa ’kin ni Isaac.

“Hmm..” sagot ko.

Inayos niya ang buhok ko na nakatabing sa nuo ko saka siya nagsalita. “Sinaktan ka ba ni Mia?” Tanong niya sa ’kin.

Akmang iiling na sana ako ng maunahan ako ni Isaac magsalita. “Don’t lie to me, sweetheart.” Banta niya saka hinawakan ang pasa ang sugat ko sa nuo.

“Wala ’to n’ong huli tayong nag-usap,” saad niya. “Si Mia ba ang gumawa sa’yo nito?” Tanong niya ulit sa ’kin.

Dahan-dahan akong tumango sakanya. “Lumapit kasi siya sa ’kin n’ong kumakain ako sa kusina. Nag offer siya na tutulungan daw niya akong maka-alis sa ’yo.” Sagot ko. Hindi naman nagsalita si Isaac ngunit napansin ko ang pag-iba ng mukha niya na halatang galit ’to.

“Pumayag ako dahil naiinis pa ako sa’yo. Pero.. n’ong nasa terminal na kami ng bus ay nag back out ako. Naiisip ko na gusto pa kitang makita kaya nag bago ang isip ko. Nagalit si Mia dahil sa sinabi ko na hindi na ako aalis.” Dugtong kong sabi.

“Anong ginawa niya sa’yo?” Tanong niya sa ’kin.

“Ahm.. hinila niya ako pasakay ng bus. Hindi ako kumilos para umakyat kaya malakas niya akong tinulak papasok ng bus kaya nauntog ako. Kaya may sugat ako sa nuo. Muntik akong matumba pero buti nalang ay nahawakan ako ni kuyang konduktor at inalalayan ako dahil nahihilo ako sa sobrang lakas no’n kaya hindi ako nakababa ng bus.” Sagot ko.

Narinig ko naman ang mura ni Isaac na halatang galit na galit sa sinabi ko. Nakakuyom din ang kamao nito na para siyang may kaaway na susuntukin.

“Kawawa naman ang anak natin,” sabi niya saka malungkot tumingin sa tyan ko at hinaplos ’to.

“Nahulog ka pa naman sa hagdan tapos tinulak ka pa ni Mia. Magbabayad talaga siya sa ’kin. Humanda sa ’kin ang babaeng ’yun.” Galit na sabi ni Isaac.

Hinalikan ko siya sa pisngi para mapakalma ko siya.

“Hindi nakakatulong ang halik mo sa pisngi ko, wife. Galit talaga ako sa babaeng ’yun.” Galit parin na sabi ni Isaac.

“Paano ko ba matatanggal ang galit mo?” Tanong ko sakanya.

“Sit on my face. Para mawala ang inis ko, wife.” Seryoso niyang sabi.

“Ewan ko sa’yo! Puro ka harutan ang nasa isip mo,” saad ko sakanya.

“Galit na ako, wife. C’mon, umupo ka na sa mukha ko,” saad niya ulit saka hinawakan ang kamay ko.

Wala na akong nagawa ng hilahin ako ni Isaac patayo at inalalayang umupo sa mukha niya. Itinapat ko ang pagkababae ko sa bibig niya at nag simula na siyang dilaan ’to.

“Ohh..” ungol ko habang nakahawak sa headboard ng kama.

Naririnig ko pa ang nililikhang tunog ng makasalanang dila ni Isaac sa pagkababae ko. Napa sigaw nalang ako dahil sa ginagawa ng dila niya na sinusundot ang kunt*l ko.

“Oh, ang sarap n’yan, Isaac!” Ungol ko habang napapaliyad nalang

Humigpit ang hawak ni Isaac sa dalawang binti ko at mas lalong pinagduldulan ang pagkababae ko sa bibig niya.

“Ahh, Isaac!” Ungol ko sa sobrang sarap na nalalasap ko.

Mauubos yata ang katas ko sa ginagawa sa ’kin ni Isaac.

Tumitirik ang mga mata ko ng maramdaman kong nilabasan ako. Naririnig ko pa ang ginawang pagsipsip ni Isaac sa lagusan ko na parang sinisimot ang katas ko.

Ang akala ko ay tapos na siya sa ginagawa niya pero bumalik lang ulit ’to sa pag sundot ng kunt*l ko. Naiiyak ako dahil masyado ng sensitibo ang perlas ko do’n na para bang hindi na kaya ang nalalasap kong sarap.

Pero, dahil ayaw paawat ni Isaac kaya wala akong nagawa kundi tumirik ang mga mata ko habang umuungol.

Nanginginig na ang dalawa kong binti ng tumigil na si Isaac sa ginagawa niya sa ’kin. Ang akala ko ay magpapahinga na siya pero hindi pala.

Mabilis niyang ipinasok sa basang-basa kong lagusan ang mahaba at mataba niyang pagkalalaki kaya napa-ungol na naman ulit ako.

“I love you, sweetheart.” Malambing niyang sabi habang umuulos sa loob ko.

“Mahal din kita, Isaac. Mahal na mahal,” naka ngiti kong sabi sakanya kaya mabilis niyang hinalikan ang labi ko.

Tinanggap ko ang bawat ulos ni Isaac sa loob ko. Napapsigaw nalang ako sa t’wing sinasagad niya ’yun sa loob ko.

May pang gigil na humawak si Isaac sa isa kong dibdib saka ’to nagsalita. “May kahati na ako dito paglabas ng anak natin, sweetheart.” Saad niya. “Kahit gusto kong akin lang ’to, pero dahil anak ko naman ’yun, share nalang kami.” Saad niya saka sinubo ang ut*ng ko at agad nilalaro ng dila niya.

“Ahh, Isaac.” Ungol ko dahil mas lalong uminit ang katawan ko sa ginagawa niya.

Lupaypay akong nakahiga sa kama ng matapos kami ni Isaac. Naka-upo ang asawa ko sa kama habang sinusuklay niya ng mahina ang buhok ko gamit ang daliri niya.

May kausap kasi ’to sa cellphone niya. Tinawagan kasi niya si manang Iska at pinapapa-alis ni Isaac si Mia.

Naki-usap pa si manang Iska dahil siguro natakot ’to na baka pati siya ay tanggalin ni Isaac. Kinurot ko pa ang tagiliran ng asawa ko saka ako umiling sakanya. Kaya si Mia lang ang pina-alis niya sa bahay niya.

Sinabi din ni Isaac ang ginawa ni Mia kay manang Iska kaya humingi ng pasensya si manang para kay Mia. Naka-usap ko pa si manang at tinanggap ang sorry niya kahit si Mia dapat ang humingi ng pasensya sa ’kin. Ayos narin naman ako dahil asawa ko na si Isaac.

Pagkatapos niyang tawagan si manang Iska ay sunod niyang tinawagan ay ang mama niya. Kabado ako habang nag ri-ring ang kabilang linya dahil matagal bago sumagot ang ina ni Isaac.

Napansin yata ni Isaac ang mukha ko kaya dinampian niya ng halik ang nuo ko. “Relax, misis ko. Tatanggapin ka ni mama. Ayaw lang niya sa’yo para kay James dahil matagal ng kasunduan ng pamilya namin at pamilya ng mga Fontillia. Ako nga dapat ang ipapakasal kay Sam pero dahil nawala ako kaya napunta kay James ang responsibilidad.” Saad sa ’kin ni Isaac.

“Ngayon ko lang napagtanto, na kung hindi pala ako nakidnap 14 years ago ay baka si Samantha ang napangasawa ko. Mabuti nalang pala na nakidnap ako, dahil kung hindi ako nakidnap, hindi ko sana makikilala ang babaeng magpapabaliw sa ’kin. Ang babaeng gusto kong makasama habang buhay,” saad ni Isaac kaya napa-ngiti ako.

“Masyado kang sweet anak.”

Nanlaki ang mata ko ng may nag salita sa kabilang linya. Nasagot na pala ng mama ni Isaac ang tawag, hindi man lang namin napansin.

Mahina namang natawa si Isaac kaya kinurot ko siya ng mahina.

“Sweet talaga ako, mama. Syempre, sa misis ko lang.” Saad ni Isaac na itinapat pa talaga ang cellphone sa bibig niya.

“Magkaka apo na ba ako?” Tanong naman ng mama ni Isaac sa kabilang linya. Hinawakan naman ni Isaac ang tyan ko bago siya sumagot.

“Yeah. Malapit na mama,” sagot ni Isaac sa kanyang ina.

“Buti naman. Excited na akong maging lola,” sagot ng mama ni Isaac sa masayang boses

Napangiti nalang ako habang nakikinig kay Isaac na panay tanong sa mama niya kung anong bawal sa buntis.

Masaya ako dahil tanggap ako ng ina ni Isaac. Excited na daw siyang makilala ako. Humingi din siya ng tawad sa ’kin na agad ko namang tinanggap ang sorry niya.

Sawakas ay masaya narin ako. May asawa akong makulit, pilyo, bastos pero mabait at mahal na mahal naman ako. Napaka swerte ko kay Isaac. Nagpapasalamat din ako kay James dahil kung hindi sakanya ay hindi ko makikilala ang lalaking para sa ’kin. Talagang gumawa ng paraan ang tadhana para mapunta ako sa tamang lalaki at ’yun ay si Isaac Elrod Garcia. Ang chinito ng buhay ko.

A/N: Binago ko ang story ni Isaac at Irish. Kaya sa mga nakabasa sa old version ay pwede niyong basahin ulit ☺️

Epilogue na ang next nito.

Epilogue

IRISH GAVE BITTH to our baby, maayos niyang na ipanganak ang anak namin. Ang lusog-lusog din ng baby namin dahil hindi kasi mapigilan ni Irish na kumain ng kumain kahit na sinabihan na ’to ng obgyne niya na mag diet, pero hindi talaga nakikinig.

Kahit ako ay pinipigilan ko siya. Pero dinadaan niya ako sa lambing. Marupok ako kaya pinagbibigyan ko palagi sa gusto niyang pagkain.

Nahirapan ’to kanina sa panganganak dahil ang laki ng anak namin. Pero sa awa ng diyos ay nailuwal niya ng maayos.

Hindi ko alam ang gagawin ko kanina sa labas habang nag la-labor si Irish. Natatakot ako para sakanya lalo na ng marinig ko ang mga daing niya.

Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko sa aking pisngi dahil sa saya ng mahawakan ko ang anak namin ni Irish. Walang pagsidhang kasiyahan ang nararamdaman ko ngayon habang naka titig sa natutulog kong anak habang karga-karga ko ’to.

Irish and I named him Isaias Vince Garcia. I smiled when I heard his cry kaya napilitan akong isayaw-sayaw ’to habang pinapatahan.

“I don’t want to get married. Hindi pa naman ako marunong sumayaw.” Agad akong napalingon sa pintuan ng hospital room ng marinig ko ang baritonong boses ni Atticus.

Napangiti ako ng makita ko siya na walang emosyon ang mukha. Lumapit siya sa’ kin at tinignan ang anak ko. “Buti nalang nagmana sa nanay,” saad niya. I smiled even more ng marinig ko ’yun. “Ang swerte ko, Atticus.” Sabi ko habang may ngiti sa labi.

Nandito kasi ’to sa Pilipinas para ayosin ang security ng bahay namin. Naglagay din ’to ng mga cctv, pati narin kay Nuroi ay inayos niya. Nakapamulsa ‘tong nakatayo habang nakatingin sa’ kin.

“I have to go back to Russia, Elrod. We will continue the searching operation for Ruwi,” seryoso niyang sabi sa’ kin.

“Balitaan niyo ako kung anong update sa paghahanap niyo kay Ruwi.” I said. He nodded and looked at me again “I’m happy for you, Elrod!” He said and smiled. Tinapik niya ang balikat ko saka ’to naglakad palabas ng hospital room.

“Balang araw ay mahahanap niyo din ang para sa inyo, at katulad ko.. magiging masaya din kayo sa piling ng mga mahal ninyo.” Bulong kong sabi habang naka tingin sa pinto na nilabasan ni Atticus.

“Isaac!” Napangiti ako ng marinig ko ang boses ng asawa kong si Irish.

“Hey! Kamusta ang pakiramdam ng isa kong baby?” tanong ko sakanya.

Lumapit ako sa hospital bed habang buhat-buhat ko parin ang anak namin. “Ang cute!!” Naka ngiting sabi ni Irish habang may luha sa mata.

Mabilis ko siyang hinalikan sa nuo at inilipat sa mga braso niya ang anak namin. “I love you both.” saad ko saka hinalikan siya sa nuo.

Sobrang saya ko ngayong araw, feeling ko ay kompleto na ako kaya wala na akong hihilingin pa sa panginoon. Ibinigay niya sa’ kin si Irish at ngayon naman ay ang anak namin. Walang mapaglagyan ang kaligayahan ko. Pinapangako ko na magiging mabuti akong ama at asawa kay Irish habang nabubuhay ako sa mundong ’to.

We spent two days in the hospital at ngayong araw ay makakalabas  na si Irish. May pa surprise pa ang pamilya ko sa pag uwi namin kaya sobrang tuwang-tuwa si Irish. Nakikita ko naman sa mukha ng aking ina na masaya ’to ng makita niya ang anak namin ni Irish.

Buntis narin ang asawa ni James at malapit narin ’to manganak.

Nandito din sila Nuroi at Faith kasama ang tatlong buwan nilang anak na si Faye.

Pagkatapos namin kumain lahat ay agad akong lumabas sa garden namin para magpahangin. Naramdaman ko agad ang presensya ni Nuroi sa likod ko kahit wala akong marinig na yapak nito.

Tinapik niya ang balikat ko at tumabi sa’ kin habang nakatayo. “Gusto ko sanang bisitahin ang mga kasamahan natin,” pambabasag nitong sabi sa’ kin.

Kahit naman ako ay gusto ko silang puntahan, pero ayaw kong isaalang-alang ang buhay nang mag-ina ko at baka masundan pa ako dito.

“Do you know who chased you one year ago?” Tanong niya sa’ kin kaya agad akong lumingon sa gawi niya.

Hinihingay ko lang ang sunod niyang sasabihin sa’ kin. “Atticus found out that it was another group of Assassin who wanted to kill us one by one.” Saad niya.

“Fuck!” I replied and ran my fingers through my hair.

“Mas lalo akong nag-aalala kay Ruwi, Elrod. Hanggang ngayon ay hindi parin ’to nahahanap. Para ’tong nag lahong parang bula.” I can see the sadness on Nuroi’s face.

“Ayaw kong mag-isip ng masama na baka wala na siya. Sila Andrei nga ay maging ang mga patay na natatagpuan sa kahit saang bansa ay pinupuntahan na nila na ikinagalit ni Salem at Lucifier.” I looked at Nuroi, who was rubbing the back of his neck.

“Hindi ko sila masisi na magalit, pakiramdam ko kasi ay buhay si Ruwi at nagtatago lang ’to.” Saad ko.

“Kung ganon, kailangan siya ng grupo. Sunod sunod ang problema natin sa Russia. Maging ’yung general na kilala ni Ruwi ay pinaghihinalaan na nila Atticus.” saad ko. “Hindi kaya ’to ang may pakana sa pagkawala ni Ruwi?” Tanong ko kay Nuroi.

“Kung totoo man na siya ang dahilan, pwes.. mag ingat siya dahil hindi natin siya titigilang hiwa-in ang katawan niya gamit ang katana,” galit na sabi ni Nuroi.

Kung nasaan man si Ruwi ngayon.. kung buhay pa talaga siya, tiyak may dahilan siya kung bakit hindi pa siya nagpapakita samin. Hindi parin tumitigil ang mga kasamahan namin na libutin ang ibang parte ng mundo para mahanap lang siya.

“I heard that Caiden and Raizen are going to Madrid. Magbabakasali daw silang lapitan ang kakilala ni Ruwi do’n na mataas ang katungkulan sa Madrid,” saad ni Nuroi kaya napabuntong hininga ako.

“Hindi ba dapat hindi na muna tayo lumapit sa mga ’to. Hindi natin alam kung sino talaga ang mga kalaban natin. Paano pala kung isa sa mga nag-uutos satin na pumatay ang may pakana nito para patahimikin tayo.” Sabi ko kay Nuroi.

Bumuntong hininga naman siya saka tumingin sa kalangitan. “Hindi ko na din alam ang gagawin. Ang tanging hiling ko nalang ay makabalik si Ruwi mg buhay satin,” sagot sa’ kin ni Nuroi.

Hindi ko alam ang gagawin ko, hindi ako pwedeng mag padalos-dalos na tumulong sakanila lalo na ngayong na may sarili na akong pamilya. Baka masundan lang ako ng mga kalaban at mahanap ang mag-ina ko.

Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag may nangyari kay Irish at kay Vince.

A/N: Sinadya ko talagang hindi mahaba ang story ni Isaac.

See you sa Assassin Series 3: Ruwi Cruz.

Thank you ❤️

Special Chapter

Nuroi and I rushed to our home in Russia. Napasugod kami dahil sa problemang kinakaharap ng grupo namin.

Hindi namin kayang hindi tumulong sa mga kaibigan namin kahit ayaw nila kaming papuntahin dito. Ayaw nila kaming madamay lalo na’t may mga pamilya na kami ni Nuroi.

Nakita namin agad si Salem ng makapasok kami sa loob ng bahay. Naka higa ’to sa higaan at may benda sa tyan niya. May sumaksak kasi sakanya ng makalabas siya sa hospital kung saan siya naka duty. Mukang gusto nila talaga kaming mawala lahat kaya iniisa-isa nila kami.

We find Atticus tightening the security system of this house. Dumating narin kanina sila Andrei na galing Madrid upang sundan sila Raizen at Caiden na inam’bush do’n.

“M-mukang kailangan nating bumalik ng Madrid para mahanap ang mga kaibigan natin,” napatingin kaming lahat kay Salem na ngayon ay gising na pala at dahan-dahang umupo sa higaan.

“That’s what I’m thinking too. Kailangan lang na malocate ang location nila.” saad ni Andrei.

“Sa tingin ko ay buhay si Ruwi. Baka nagtatago lang muna ’to.” Saad ni Salem.

“Kung ganon.. bakit hindi parin siya nagpapakita satin? Kahit tawag man lang para ipagpaalam niya na buhay siya para hindi tayo mag-alala. Mag iisang taon na din siyang nawawala.” Saad ko sa mga kasamahan ko na alam kong hindi rin nila alam ang sagot.

“Hindi rin natin sigurado ’yun. Kaya hindi tayo titigil hangga’t hindi natin nahahanap si Ruwi at kung sakaling patay na ’to, pwes hindy tayo titigil sa paghahanap sa bangkay niya para mapanatag tayong lahat,” sabat ni Nuroi na nakasandal sa likod ng upuan.

“Guys!!” Tawag samin ni Atticus.

“Looks like we have to go back on Madrid. I found Caiden’s location. We have to rescue him.” Saad niya kaya tumayo kaming lahat at kumuha ng mga kailangan namin tulad ng baril at kung ano pa.

Hinawakan ko ang kwentas na suot ko na binigay sa’ kin ni Irish n’ong birthday ko. Kailangan walang mangyaring masama samin lalo na’t may pamilyang nag hihintay sa’ kin.

Umalis kami agad sa Russia habang naka suot ng maskara at naka suot ng hoodie jacket. Mas lalo naging maingat ang mga galaw namin lalo na ngayon na gusto nila kaming tapusin lahat.

Dumating kami sa Madrid na walang sinayang na oras. Agad naming sinusundan ang red dot na nasa screen ng laptop ni Atticus. Sumama kaming lahat, hindi rin nag pa iwan si Atticus. Maging si Salem ay sumama din samin kahit pa nga hindi pa magaling ang saksak niya.

Nakarating kami sa isang gubat dahil dito tinuturo ng dot ang location ni Caiden. Mabilis ang mga galaw namin na hinahalog-hog ang kagubatan para mahanap si Caiden.

Nang may nakita kaming malaking bato na napapalibutan ng mga halaman. Dahan-dahan kaming naglakad habang naka handa ang aming mga baril dahil baka may biglang lumabas na kalaban.

Ako ang unang naglakad papunta sa malaking bato, agad akong umikot at dahan-dahan ang ginagawa kong lakad. Naka sunod naman sa likod ko si Lucifier. Mabilis ko itinutok ang baril na hawak ko at dahan-dahang sinilip ang malaking bato.

Agad nanlaki ang mata ko ng makita ko kung sino ang nandoon.

Si Caiden. Nakasandal ’to sa bato na puro dugo ang katawan habang naka pikit ang maga mata nito.

“Fuck! Caiden!!” Sigaw ko at agad na lumapit sa walang malay na si Caiden. Tinapik ko ng mahina ang mukha niya ngunit hindi ’to nagising.

Mabilis na lumapit si Salem and he immediately check of Caiden pulse.

“He’s alive.” Sabi ni Salem samin. Lahat kami ay nakahinga ng maluwag sa sinabi ni Salem.

“Bud!! Hey!! Wake up!!” saad ni Salem na ginigising si Caiden.

Matagal bago ginigising ni Salem si Caiden hanggang sa unti-unting bumukas ang mata ni Caiden at naka ilang kurap pa ’to habang naka tingin kay Salem.

“S-salem..” Paos niyang tawag sa pangalan ni Salem.

“Yes it’s me. The Hot and very handsome doctor.” Mahanging sabi ni Salem kaya napa-ngiti si Caiden kahit may iniinda ’tong sugat.

Agad binigyan ng paunang lunas ni Salem si Caiden. Lumapit naman ako para alalayan makatayo si Caiden habang si Levi naman ay nasa kabila para tulongan akong alalayan si Caiden. Ang iba naman ay naka palibot samin at naka handa dahil baka may biglang sumulpot na mga kalaban.

Nakarating kami agad sa sasakyan na sakto para saming lahat. Pinasadya itong pinagawa ni Ruwi para mag kasya kaming lahat.

Ipinasok namin si Caiden sa loob ng kotse at agad sumunod na pumasok si Salem dahil titignan niya ang mga sugat ni Caiden.

Si Nuroi ang nasa driver seat at si Lucifier naman ang nasa passenger seat. Mabilis na pinatakbo ni Nuroi ang sasakyan habang binabaybay namin ang highway ng Autovías.

Napansin kong palipat-lipat ng tingin si Nuroi sa kalsada at sa rear view mirror na parang hindi mapakali.

“What is it?” Tanong ko kay Nuroi.

Tumingin pa siya sa rear view mirror bago ’to sumagot sakin. “I think may sumusunod satin,” hindi mapakaling sabi ni Nuroi.

Sabay-sabay kaming napalingon sa likod ng sasakyan at agad nakita ang tatlong kotse na naka sunod sa sasakyan namin.

“Mukang masama ang kutob ko dito,” sabi ni Nuroi habang panay ang tingin sa rearview mirror.

Inilabas agad namin ang nga baril namin at panay ang tingin namin sa tatlong sasakyan na naka sunod samin.

Nanlaki ang mata ko ng biglang bumukas ang nasa taas na sasakyan ng mga ’to. Mas lalong nanlaki ang mata ko ng ilabas nila ang malaking machine gun habang may lalaking naka hawak nito.

“Putangina!!” Nuroi cursed and drove the car quickly.

“Mother fuckers!!” Galit na sabi ni Lucifier.

Gumewang ang sinasakyan namin dahil pinapulanan ng bala ang likod ng sasakyan namin.

Wala na akong marinig dito sa loob kundi puro mura na galing sa mga kasamahan ko.

Mahigpit ang hawak ko sa baril habang nakatingin sa likod. Putangina! hindi ako pwedeng mamatay dito. Kailangan maka balik ako sa mag-iina ko.

“Wala tayong choice kundi harapin ang mga putanginang ’to!!” Sigaw ni Atticus.

Napapikit ako at inaalala ang asawa’t anak ko. Wala paring habas na binabaril ang sasakyan namin. Naka labas kami sa Autovías na nakasunod parin samin ang tatlong sasakyan. May mga dalang machine gun lahat sila at sabay na nagpapakawala ng bala.

Plano naming ihinto ang sasakyan para tumigil ang mga ’to at para lumapit ’to sa sasakyan namin saka kami susugod.

Akmang ihihinto ni Nuroi ang sasakyan ng may nakita kaming bala na dumaan sa taas ng sasakyan namin. Napalingon kaming lahat ng matamaan ang may hawak ng machine gun sa nuo nito.

“Fuck! Headshot!” Natatawang sabi ni Salem. Hindi namin alam kung saan ng gagaling ang sniper shot na ’yun pero umaasa ako na si Ruwi ang gumagawa no’n.

Lahat kami ay nakahinga ng maluwag ng makita namin na lahat ng kalaban ay binabaril ng kung sino mang tumutulong samin.

Nakita ulit namin ang mga balang pinapakawalan ng sniper na tumatama sa mga kalaban namin. Mabilis na nag maneho si Nuroi kahit wala kaming idea kung sino ang tumutulong samin.

Napalingon kaming lahat sa gawi ni Atticus ng biglang tumunog ang cellphone niya. Kinuha niya agad ’to at kumunot pa ang nuo niya habang nakatingin sa screen ng cellphone niya.

Sinagot ni Atticus ang tawag saka ’to at nilagay sa loudspeaker. “Who’s this?” tanong ni Atticus sa kabilang linya.

“I’m Henry Mendoza II.” Sagot na nasa kabilang linya. Lahat kami ay nagtataka kung sino ang lalaking tumawag, boses matanda ’to kaya wala kaming idea kung sino.

“What do you want?” Tanong ulit ni Atticus.

“I have send a private email and has a code in it.” He said.

Nawala ’to agad sa kabilang linya na ikina-kunot ng nuo ni Atticus.

Mabilis naman binuksan ni Atticus ang laptop niya saka nag tipa sa keyboard. Habang kami ay naka sunod lang sa kilos ni Atticus.

Lumingon ulit ako sa likod namin at nakitang ubos na ang mga kalaban namin. Tumigil narin ang sniper dahil siguro ubos na ang mga kalaban.

“I think it’s a passcode.” Saad ni Salem habang naka tingin sa screen ng laptop ni Atticus.

“Mukang sinadya niya ’to para ako lang ang makakita.” Saad ni Atticus.

Nakasunod lang ang mga mata namin kay Atticus na seryosong nakatingin sa laptop niya habang mabilis na nag ti-tipa.

After cracking the code ay nag loloading ang screen ng laptop ni Atticus. Ang mga mata namin ay naka tuon lang sa laptop ni Atticus except for Nuroi who was driving and Lucifier who was in the passenger seat.

Unti-unti lumabas ang imahe sa screen ng laptop ni Atticus.

“No!! No!!! It can’t be!!!” Naiiyak na sabi ni Salem.

Hindi kami makapaniwala sa nakita namin. Si Ruwi. Si Ruwi ang nasa larawan. Wala na ’tong buhay at putol-putol ang mga kamay at paa.

Bigla kaming pinagsakluban ng langit at lupa sa nakita namin. Nagwala pa si Lucifier at umiiyak ng makita ang picture na nasa laptop ni Atticus. Maging si Atticus ay naka tulala habang naka titig sa larawan ni Ruwi. Si Nuroi na umiiyak habang nag mamaneho at ang mga kasamahan ko ay umiiyak narin.

Bakit Ruwi? Bakit nangyari ’to. Hindi ko matanggap ang sinapit niya. Halos pinahirapan siya bago pinatay ng kung sinong may gawa nito.

Hindi ko magawang tignan ulit ang larawan sa screen dahil sa sinapit ni Ruwi.

Kung ganon.. hindi si Ruwi ang tumulong samin kanina.

“Ipaghihiganti natin si Ruwi!” Galit na sabi ni Lucifier kitang- kita ko ang galit sa dalawang magka-ibang pares niyang mata.

“Hindi tayo titigil hanggat hindi natin na ipaghihiganti ang princesa natin.” Saad ni Caiden at hinaplos ang larawan ni Ruwi na nasa laptop ni Atticus.

Narinig ko pang sinuntok ni Aizen ang itaas na sasakyan habang galit na galit ’to.

Wala na! Wala na si Ruwi. Ang pag-asa naming siya ang nagliligtas samin ay biglang naglaho na parang bula.

A/N: Natapos ko na din ang pag e-edit huhu.. Binago ko ang story ni Isaac at Irish, kaya sa mga nakabasa na nito baka biglang magtaka hahaha 😂🤣 Hindi ko lang gusto ang sinulat ko dati kasi ito ang pangalawang story na ginawa ko. Kaya pasensya na dahil baguhan palang ako.

:)

(End: December 5, 2022)

-XXRIEGOZZXX-