How To Be The Bachelor’s Wife

This is the second book of How To Win The Bachelor’s Heart.

Huwag maging spoiler. Respect other readers to avoid being muted. Kung hindi maintindihan mas mabuti pang iwan nalang ang istorya at i-unfollow ako. Salamat.

~

All rights reserved. No part of this book may be reproduced, distributed or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the author.

This book is a work of fiction. All names, characters, locations and incidents are products of the author’s imaginations. Any resemblance to actual persons, things, living or dead, locales or events is entirely coincidental.

It also contains strong language, sexual scenes and references from the outset and throughout.

(R-18) Read at your own risk!

The Bachelor Series 2

Book 2

2018 © CengCrdva

All rights reserved

DEDICATION

To those who are currently in a toxic relationship with an abusive partner, my heart is with you. You don’t need to put up with that kind of relationship because you deserve better.

Ang pagmamahal na nakakasakit ay hindi na pagmamahal. Love supposed to make you feel happy and all good shit kaya kapag purong sakit na lang, hindi na ’yon love.

Remember, we always have a chance to let go and move forward. We always have the ability to choose something that we truly deserve. We always have a choice.

Choose your happiness.

;

Synopsis

Synopsis

Life for me was all about winning.

Akala ko kapag nanalo na ako sa paligsahang gusto kong mapagtagumpayan ay tapos na ang lahat. I thought winning his heart was enough to fill every void in my life, but I was wrong.

My past haunted me when things started to fall into place… It haunted me in the most excruciating way that I needed to lose some to gain some.

Will I still be competitive just as much? Or will life teach me how to accept defeat?

PROLOGUE

PROLOGUE

Hate

“How can you love him when he’s a troubled man?”

Marahang hinaplos ni Mama ang aking buhok habang kinakalma ako. Sa kabila ng kanyang pagngiti ay nakita ko ang matinding lungkot na nakapaloob sa kanyang mga mata.

I knew she’s hurt. Hindi lang dahil sa pisikal na pananakit ni Papa kung hindi dahil na rin sa emosyonal na sakit. Iyong sakit na paulit-ulit na lang at wala nang katapusan.

“Mabait ang papa mo, anak.”

“You’re lying, Ma. We all know that he is not. Kung talagang mabait siya, hindi ka niya sasaktan. Hindi siya maglalasing at hindi ka niya bibigyan ng sakit sa ulo.”

Ang kanyang paghaplos ay dahan-dahang nahinto. Bumaba ang kamay ni Mama sa aking pisngi at banayad na pinasadahan ng kanyang malamig na daliri ang aking inosente’t batang mukha.

“Hangga’t hindi niya kayo sinasaktan, mananatili siyang mabait para sa akin,” baluktot niyang pahayag.

Gusto ko pa sanang magsalita pero natigil iyon dahil sa malakas na kalampag sa pintuan dahilan para mapasiksik ako sa katawan ni Mama. Kahit na hindi ko siya tingnan ay ramdam ko ang takot niya.

Ano pa nga ba’ng bago? Lasing na naman si Papa at tiyak akong sa pambubugbog na naman ang hantong ng lahat ng ito.

“Sige na, Skyrene. Magpahinga ka na, ha? Takpan mo na lang ang tainga mo para hindi ka maistorbo sa pagtulog. Mama is gonna be fine. Huwag ka nang magtanong ng kung ano-ano dahil sisiguraduhin kong hangga’t nabubuhay ako ay hindi niya kayo masasaktan. I promise.”

Nag-angat ako ng tingin para tingnan ang kanyang mukha. Nakita ko ang mga luhang pilit niyang pinipigilan. Ang lungkot na pilit niyang nilalabanan…

“Pinky swear?” I said.

Ilang ulit akong napasinghap at napapikit nang marinig ang muling malalakas na pagkalampag ng pintuan sa ibaba.

Mabuti na lang at tulog na ngayon ang mga kapatid ko dahil kung hindi ay baka kanina pa kami nagsiiyakan.

Ngumiti si Mama at agad na inilahad sa akin ang kanyang kamay.

“Pinky swear, anak,” she promised.

Ngumiti rin ako matapos niyang sundin ang gusto kong mangyari.

My little finger embraced her cold pinky. Sa pagluwag n’on ay nagmamadali niya akong hinalikan sa noo at inayos sa kama bago tuluyang lumabas ng aking kwarto.

Nang marinig ko ang paglapat ng pintuan sa hamba ay tuluyan ko nang ibinalot ang aking sarili sa comforter dahil alam ko, kahit na nasa baba silang dalawa ay kulang ang lahat ng pagtatakip ko sa aking tainga para hindi sila marinig.

Pumikit ako nang mariin nang marinig ang malakas na sigaw ni Papa na agad namang sinundan ng mga iyak at hinagpis ni Mama.

Nayakap ko nang mahigpit ang aking unan nang sunod-sunod nang magsiiyakan ang mga kapatid ko.

Kahit na nailipat ko na ang unan sa aking tainga ay dinig ko pa rin ang lahat ng ingay na posible kong marinig. Patuloy iyong rumaragasa sa aking magkabilang tainga kahit pa mariin na iyong nakatakip gamit ang mga unan.

Maingay. Magulo. Mahirap.

Iyan ang araw-araw kong naging pananaw sa buhay. My father started his drinking habits when Cassy was born. Nangyari iyon simula no’ng mabinyagan ito.

Noong una ay naging ayos lang naman sa amin pero nang katagalan na ay ilang linggo nang humaba ang selebrasyon niya sa pagtungga ng alak. Hindi ko alam kung sinasabay na rin ba niya ang mga kaarawan namin para lang magkaroon siya ng dahilan para makipag-inuman sa mga tambay naming kapitbahay o talagang naadik na siya.

“Si Papa po?”

Napahinto si Mama sa paghuhugas ng mga plato at pinilit na ngumiti nang magtama ang mga mata namin.

Napahigpit ang aking kamay sa hawak kong folder nang makita ko ang ayos ni Mama.

Her eyes were swollen, and her nose was still red—tanda iyon ng matinding pag-iyak. Hindi ko na napigilan ang sarili kong maawa sa kanya lalo na nang mapagtanto kong lumipas na ang kanyang ganda.

I still remember how beautiful she was and that’s one of the reasons why I admired her so much.

Noon, walang araw na hindi ko siya nakikitang walang makeup sa tuwing pumapasok sa trabaho. She always dressed nice and took good care of herself. She never left the house without her favorite pair of pearl earrings and fancy stilettos. Walang araw na walang makeup ang kanyang napakagandang mukha kahit na hindi niya naman iyon kailangan para magpaganda. She’s naturally beautiful.

Kung minsan nga ay napagkakamalan siyang may-ari ng isang kompanya dahil sa gayak niya pero ang totoo, manager lamang ito ng bangko at malayong maging gano’n kayaman.

Pero ang mas minahal ko kay Mama ay ang pagkakaroon niya ng busilak na puso. She has a thing for poor people. Mayroon siyang oras para mamahagi ng parte ng sweldong kanyang kinikita para sa mga kapitbahay naming walang makain.

Kung minsan, kapag may mga bonus sila at marami siyang extra ay nagpapakain din ito sa lugar namin. Palibhasa, noon sa West Side ay tanging ang pamilya lang ni Mama ang may kaya sa buhay. Maging ang kanyang mga magulang ay naging mapagbigay rin sa mga nakapaligid sa amin kaya iyon ang pinakanamana niya—ang pagiging mapagbigay.

Nang mamatay ang mga magulang niya ilang taon bago ako isilang ay naiwan na siya rito, samantala, ang kanyang mga kapatid ay minabuti nang umalis sa magulong lugar namin.

Mama chose to stay in West Side not because this was the place where she grew up but because of Papa. Dito niya nakilala si Papa na kahit walang-wala noon ay minahal niya nang sobra-sobra.

Noong una ay tipikal naman kaming masaya at kompletong pamilya. Dahil maganda rin ag trabaho ni Papa noon sa pagiging pintor, marami rin silang naipundar bilang mag-asawa. I remember the time when they got the title of the house. Binili nila ang share ng mga kapatid ni Mama sa bahay kaya tuluyan na itong naipasa sa pangalan nila.

Nakapundar din sila ng sasakyan noon. Sa private school kami nag-aral at walang araw na hindi masarap ang pagkain namin. Life was good and easy.

Pero nang mawalan ng trabaho si Papa ay unti-unti nang naging mahirap ang lahat. Kahit na gano’n, palagi niya pa ring ipinagmamalaki si Papa kahit na nawalan na ito ng trabaho at naging pabigat sa kanya.

From there, I saw her struggle. Unti-unti siyang naghirap pero hindi niya iyon ipinadama sa amin, kahit minsan. Palagi niyang sinasabi na kaya niya pa kahit na ramdam kong nalulubog na siya.

Ang mga pagkain at mga gamit niyang iniingatan noon ay nagagawa na niyang ibenta matustusan lang ang pangangailangan ni Papa. My troubled father…

Today, her beauty faded. I stood in front of a woman who looked three times her age. Her skin was a bit saggy. Her hair was a mess and her lips which used to have glamour were now pale and bruised.

Maging ang kanyang suot na bestidang kupas at bulaklakin na may ilang butas ay malayong-malayo sa sopistikadang gayak na nakasanayan ko.

I never felt my heart ache this much. And it’s not even because of something that I did but because of how I felt for her right now. Kung noon ay tinitingala ko siya at hinahangaan, ngayon naman ay purong awa na lamang ang nararamdaman ko para sa kanya.

This was not my mother anymore. She lost herself a long time ago by loving us… by loving the man who did nothing but give her all variations of pain.

The man who did nothing but inflict pain physically and emotionally. The man I hated since the first time he hurt her.

“Mama, iwan mo na si Papa. Umalis na lang tayo rito! Ayaw ko na rito!” humahagulgol kong pagmamakaawa kay Mama habang hinihila siya patayo.

Iyak na nang iyak ang mga kapatid ko sabayan pa ng ingay ng mga police mobile dahil sa nangyayaring riot sa labas.

“Ma!”

“Skyrene, please naman anak? Huwag kang magsasalita ng ganyan. Pagod lang ang papa mo.”

“Ma, hindi! Lasing na si Papa at sasaktan niya na naman tayo pag-uwi niya. Alis na tayo, Mama, please!” Hindi na ako makahinga dahil sa paghabol ko sa aking paghinga.

Hinila ako ni Mama at agad na niyakap nang mahigpit.

“Skyrene, huwag kang ganyan sa papa mo.”

“Ma, halika na! Umalis na tayo!” pagpapatuloy ko.

Niyugyog niya ang balikat ko at hinarap ako ng maigi.

“Skyrene! Makinig ka sa akin!” Mabilis kong ipinagdiin ang mga labi ko nang makita ang pagkawala ng mga luha niya. “Hindi niya kayo sasaktan hangga’t nandito ako. Walang mangyayaring masama dahil nandito ako! Mahal ko kayo at hindi ko kayang magkahiwa-hiwalay tayo!”

Kitang-kita ko ang hinagpis sa kanyang mukha. Kahit na alam kong hirap na hirap na siyang buoin ang walang pag-asang pamilyang ito ay tinitiis niya pa rin.

Wala akong magawa kung hindi ang umiyak at tiisin ang lahat. Wala akong magawa kung hindi ang panoorin siyang patayin ng kanyang pagsasakripisyo.

That’s when I started hating my mom. Sa murang edad ay iyon ang unang emosyon na tumatak sa puso ko.

Hate.

I hated her for being so kind even if other people didn’t treat her with respect. Especially my father.

I hated her for staying even if she knew that she can’t save our family anymore.

I hated her for lying that she can handle it all when the truth was, our situation already killed every part of her.

But I hated her the most for taking her own life and leaving me with four starving kids. Kinamumuhian ko siya dahil sa kasinungalingang sinabi niya na hindi niya kami iiwan. Hindi niya ako iiwan pinky fucking swear…

I hated Arlette for being dead and giving up on life.

I hated her for everything… and I will hate her until my last dying breath.

CHAPTER 1

CHAPTER 1

Happy

Nangingiti kong iminulat ang mga mata ko kahit na alam kong ilang oras lang akong nakatulog. I bet I was smiling the whole time I was knocked out. Ewan ko ba. Ganito lang siguro kapag masaya ka? No, masayang-masaya was the right word to describe what I was feeling right now.

Muli akong pumikit at dahandahang ininat ang mga kamay sa ere. Dahil sa hindi pagkakapawi ng ngisi ko ay kinagat ko na ang labi ko. Nababaliw na yata ako. Hindi ko naman birthday ngayon pero yung tuwang nararamdaman ko ay nag-uumapaw. Mas masaya pa nga ako ngayong araw na ito kaysa sa nagdaang birthday ko.

Tama nga sila. Ang lahat ng problema ay lumilipas din. And there’s always a sunshine after the rain.

Marahan kong inangat ang kamay ko para tingnan ang bagay na nakalagay roon. Sa pagtama ng sikat ng araw na galing sa labas ng bintanang nakabukas ay naramdaman ko na ang pag-iinit ng magkabila kong pisngi lalo na nang bahagya iyong kuminang.

This ring was beautiful. Iyong sobrang ganda at mamahalin na gusto mo na lang itago kaysa suotin. Ininat ko ang mga daliri ko para matitigan iyon nang maigi. My heart was filled with so much joy right now. I was engaged with the man I love. I was Eros Ziege Vergara’s fiancée at kahit na medyo matagal pa naman ang kasal ay ngayon pa lang, excited na ako.

After the day of the shooting where he proposed, napag-usapan namin na ipagpapatuloy ko muna ang pag-aaral ko bago kami tuluyang pumasok sa buhay mag-asawa. Ipinagpapasalamat ko ang lahat dahil naintindihan naman ’yon ni Eros at handa siyang maghintay kahit na alam kong gusto na niyang lumagay sa tahimik.

Sa paggalaw ng daliri ko ay naramdaman ko na naman ang mainit na bagay na patuloy ang pagyakap sa aking puso.

Holy fucking shit… I am his fiance!

Parang gusto ko nang maluha dahil sa saya. Lutang kong hinaplos ang malaking bato sa pinakagitna ng engagement ring. Sunod na umikot ang aking hintuturo sa palibot ng singsing kung saan may mga maliliit na diamante. This was expensive. Sa tingin pa lang ay hindi na ako sasantuhin ng mga holdaper kung sakaling may makasalubong ako. Worst, baka maputol pa ang kamay ko nang wala sa oras dahil dito!

Napawi ang tuwa ko sa naisip at akmang huhubarin na ang singsing pero natigil ako nang maramdaman ang mainit na kamay ni Eros na humaplos sa aking hita pataas sa aking tagiliran hanggang sa tuluyan akong mayakap.

Naramdaman ko ang pagsisitayuan ng mga balahibo ko sa katawan nang madama ang katawan niyang dumikit sa aking likuran at ang pagbaon ng kanyang mukha sa aking leeg. His hot breath sent shivers down my spine!

“Baby…” malambing kong bulong na haharapin na sana siya pero mas hinigpitan niya ang kanyang pagkakayakap sa akin kaya hindi ako nakagalaw.

“Hmm…” He groaned.

“Are you awake?”

Bumaba ang kamay ko sa kamay niyang nakapirmi sa aking tiyan at ipinagdaop ang mga ’yon.

“No,” he said in his husky voice.

Napangiti ako.

“Then gumising ka na. Hindi ba may meeting ka pa sabi mo?”

“Hmm…”

Pinigilan ko ang mapamura dahil sa mainit niyang labi na nilalapatan ng halik ang aking leeg. Umangat ang balikat ko para itago ang aking leeg pero imbes na huminto ay iyon naman ang kanyang hinalikan. My eyes shut when I felt the strap of my night gown sliding down my shoulders, removing it with his mouth.

“You smell so good, baby…”

Napakislot ako nang muling umangat sa aking leeg ang kanyang mapaglarong labi. Nagmamadali na akong humarap sa kanya at agad na ikinulong ang kanyang mukha sa aking mga kamay.

“Eros, stop seducing me every time! I am still young!”

Dumilat si Eros kasabay ng kanyang paghalakhak. Damn, I hate him! Nakakainis ang kagwapuhan niya kahit na bagong gising. Nakakainis ang bango niya kahit na nasa kama pa rin at hindi pa naliligo. At mas nakakainis na kaya niya akong akitin kahit na wala naman siyang ginagawa!

“I am not.” Muli niyang akong niyakap at hinalikan nang mabilis sa labi. “Why? Naaakit ka ba? I am just kissing my fiancée.”

Ang mapupungay niyang mga mata ay nakakahipnotismo na parang gusto ko na lang magpaakit nang tuluyan.

“You’re seducing me by that! Marupok ako dahil bata pa ako.” Napanguso ako sa naisip.

Ayaw ko mang isali ang edad sa usapan namin pero wala na akong maisip na dahilan para lang huwag niyang ituloy ang paghalik sa mga sensitibong parte ng aking katawan. He knew every spot…

Muli siyang natawa at hinalikan ang tungki ng ilong ko.

“Yeah, you are my baby, Sky.”

Lumakad ang mga kamay ko sa kanyang katawan pero nang marating nito ang kanyang matigas na dibdib ay kusa iyong tumigil.

“I need to go home. Pasukan na bukas at wala pa akong nabibiling gamit. I still need to buy things.”

Tumango-tango siya pero nanatili pa ring nakayakap sa akin.

“Do you need me?”

Pinagdiin ko ang labi ko at pagkatapos ay umiling.

“Okay lang ako. Kaya ko namang mamili saka hindi naman ako mag-isa. Isasama ko si Valerie.”

“Sinong magda-drive sa inyo?” Sandaling nalukot ang kanyang gwapong mukha dahil sa tanong.

Gustuhin ko mang matawa ay hindi ko ginawa. Paano ko pa nga ba ipapaintindi sa kanya ang mga bagay na parte pa rin ng simple kong buhay? Kahit ilang beses niyang sabihin na obligasyon na niya ako ngayon at ang mga pangangailangan ko ay hindi pa rin ako handa.

Ang pagpayag kong siya na muna ang magbayad sa tuition ko ay kapalit naman ng kalayaan kong ipagpatuloy ang trabaho. Ipinangako ko rin sa kanyang kapag nakapagtapos na ako ng pag-aaral at nakahanap ng mas maayos na trabaho ay babayaran ko siya.

Hindi man naging madali para sa kanya ang gusto ko ay pinayagan niya pa rin ako. Besides, tuwing wala lang naman akong pasok kung magtatrabaho ako sa cafe.

“Hindi na kailangan. Magko-commute na lang kami.”

“Sky—”

“Eros, hindi na. Ite-text kita kung saan ako pupunta. Saka kahit naman hindi ko sabihin, mahahanap mo pa rin naman ako, ’di ba?”

Nanatili siyang seryoso imbes na matawa sa pagbibiro ko tungkol sa GPS na hanggang ngayon ay naka-monitor pa rin sa akin.

“Eros, please? Alam mo namang ayaw kong sanayin mo ako sa ganito. Huwag mabilis. Marami na akong utang sa ’yo at baka hindi na ako makapagbayad.”

“I didn’t ask you to pay, Sky. Are we talking about this again?”

“Hindi na. Basta, kami na lang muna ni Val. Sandali lang naman kami sa mall tapos uuwi rin kaagad. Isa pa, baka marami nang labahan sa bahay. I need to do the laundry.”

Marahas siyang napabuntonghininga pero sa huli ay wala na rin namang nagawa.

Pagkatapos ng show ay naging abala kami ni Eros para sa mga after interview at reunion ng palabas. Some of the girls were very happy for us pero ang iba ay alam kong puro lamang kaplastikan ang nasa utak.

I was not being mean, sinasabi ko lang ngayon kung ano ang alam kong totoo. Maliban kina Valerie, Cara, at Dorothy ay wala na yata talaga akong pwede pang maging kaibigan. Iyong kaibigan na talagang mapagkakatiwalaan at kayang tumanggap sa kabuoan ko.

Siguro nga malala ang trust issues ko sa mga tao. Siguro nga hanggang ngayon ay natatakot pa rin akong maiwan ng mga taong pinagkakatiwalaan at minamahal ko nang sobra.

Sa mall na kami nagkita ni Valerie pagkagaling ko sa bahay ni Eros.

“May kailangan ka pa ba?” tanong ni Valerie pagkatapos naming lumabas sa bookstore.

Ibinalik ko ang aking cellphone sa aking sling bag matapos i-text si Eros na patapos na kami.

“Wala na. Tama na ’to.”

“So ano? Uuwi na ba tayo?” Kinuha niya ang isang paper bag na hawak ko.

“Gusto mo bang kumain?”

“Pizza? Libre mo?”

Napangiwi ako. Gustuhin ko mang ilibre si Valerie pero maliban sa pagdating ni Eros sa buhay ko at ang ilang mga exposure na sapat lang sa gastusin namin sa bahay ay hindi ko pa rin kaya ang gano’ng lifestyle. Ang perang hawak ko ay sapat lang din para sa pambili ng mga gamit ko ngayon.

Napasimangot siya ng hindi ako nakasagot kaagad.

“Kung bakit ba kasi naghihirap ka pa rin, Skyrene? Willing naman si Eros na tulungan ka para hindi ka na mahirapan pero ikaw pa rin itong nagpapahirap sa sarili mo.”

“Val naman, alam mo namang marami na akong utang kay Eros. Isa pa, hindi niya naman obligasyon na sustentuhan ako at pagkagastusan. Hindi naman ako imbalido na hindi na kayang kumilos para kumita ng pera. Nasa poder ko pa rin ang mga kapatid ko at kargo ko pa rin sila.”

Tamad niyang isinukbit ang kanyang kamay sa aking braso at hinila ako sa nadaanan naming ice cream stall.

“Dapat hindi mo na lang talaga mahal si Eros, e.”

Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi ni Valerie. Ito ang unang beses kong narinig ang bagay na iyon sa kanya. Natigil sandali ang atensiyon niya sa akin nang harapin niya ang tindera ng stall.

“What?” tanong niya sa pagbalik ng tingin sa akin pagkatapos ibigay ang biniling ice cream.

Naupo kami sa bench na nasa tabi lamang ng mga food cart.

“Kasi kung hindi mo mahal si Eros, madali mong matatanggap yung mga ibinibigay niya sa ’yo. No questions asked. For example, si Jaxel na minahal mo noon, ilang beses mo ring tinanggihan kasi ayaw mong gamitin pero iyong hayop na matanda, nagawa mong kunin lahat ng ibinibigay niya. Simple lang kasi walang attachment ng feelings. Deserve niya ring maubusan ng pera pero gets mo ba?”

Napatango na lang ako.

“Skyrene, minsan, hindi naman masamang tumanggap. Sadyang mabait lang si Eros at maswerte ka. Kung ibang babae na ’yan, baka mamulubi kaagad ’yang si Eros. Hindi ko sinasabing perahan mo o ano kasi alam ko namang hindi mo ’yon magagawa. My point is, don’t be too hard on yourself. Let Eros help you. Walang masama. Gano’n naman ang pagmamahal, e, nagtutulungan.”

Nagbaba ako ng tingin sa ice cream na aking hawak. Valerie has a point. Kuha ko na iyon umpisa pa lang pero hindi ko talaga kaya, e. Hindi pa nga siguro ako sanay na palaging tinutulungan. Ayaw ko ring magkaroon ng maraming utang na loob at mas lalong ayaw kong mag mukhang manggagamit.

“Kung ang iniisip mo ay ang mga sasabihin ng ibang tao, wala talagang makakatulong sa ’yo. Alam mo, ’yang mga mahaderang walang masabing maganda sa kapwa ay mabubulok sa impyerno. Sila yung mga kamag-anak ni Satanas na nabuhay para magkalat ng bad vibes at kahit na anong gawin mo ay may masasabi at masasabi talaga sila. Gumawa ka man ng mabuti o hindi, may mapupuna pa rin sila,” aniyang parang nabasa na naman ang lahat ng sentimyento sa utak ko.

“Hindi ba ’yon nakakahiya? I mean, he’s just my fiancé. Hindi pa naman kami mag-asawa.”

“Doon na rin papunta ’yon! At kahit kailan naman, hindi nakakahiya ang tumanggap ng tulong! Ang mas nakakahiya ay ’yong tumatanggi ka sa grasya pero hindi mo naman mapanindigan! Think about it.”

Wala sa sariling tumango na lang ako at kinain ang ice cream. I got her point. She’s right, maybe I was being too hard on myself. Gano’n din kay Eros. Siguro nga hindi naman masama ang tumanggap ng tulong lalo na kung doon kami mas magkakasundo.

Pag-uwi ko sa bahay ay tinawagan ko kaagad si Eros para sabihing nakauwi na ako at kahit na alam kong busy pa rin siya sa mga oras na tumawag ako ay sinagot niya pa rin.

“Hey…”

“I’m home. Ikaw, saan ka na?”

“I’m still in the office. Okay na ba lahat? May kailangan ka pa?”

Itinaas ko aking mga paa sa couch at nakinood sa mga kapatid ko. Mabuti na lang din at natauhan na si Ramiel na itigil ang pasugalan kaya bumalik na rin ang dati naming sala. Ang kulay nga lang ay gano’n pa rin pero pwede na rin namang pagtiyagaan.

“Wala na. Valerie said hi.”

“She’s still with you?”

“Hindi na. Kanina kasi hinahanap ka dahil gusto niya ng pizza.”

“Oh, do you want me to call for delivery?”

Napaahon ako sandali dahil sa narinig.

“Hindi! Sa susunod na lang siguro na punta mo rito sa bahay.”

“Alright. Kailan ka babalik?” aniyang tinutukoy ang bahay na tinutuluyan niya ngayon sa Manila.

Kahit na wala siya ngayon sa harapan ko ay umiling ako.

“Pasukan na, Eros. Kailangan ko ring asikasuhin sina Zuben ngayon pero kapag may time ako, dadalaw ako riyan.”

Narinig ko ang pagbigat ng hininga niya.

“It’s okay. Don’t worry about it. Hey, I need to go now. I’ll talk to you later, okay?”

“Sige. Hihintayin kita.”

“I love you.”

Sumilay ang ngiti ko dahil sa narinig.

“I love you too.”

Nang maputol ang usapan namin ay nag-ayos na ako ng mga gamit ko para bukas. Halos isang taon din akong nawala at hindi ko na alam kung may makakasundo pa ba ako. Hindi gaya noon na may mga nakapalagayan na ako ng loob kahit papaano. Sigurado ako ngayon na hindi na kami masyadong magkikita nina Ylona dahil mas ahead na sila sa akin. Depende na lang kung irregular din sila gaya ko.

Bago ako tuluyang matulog ay muling tumawag si Eros. Kakauwi lang niya sa bahay at sinabing susunduin ako bukas at ihahatid bago siya pumunta sa Batangas. Naalala ko ang mga sinabi ni Valerie kanina kaya hindi na ako tumanggi.

Maaga akong nagising kinabukasan para maghanda sa kakainin namin. Sa ilang buwan kong nawala at hindi pagkukumahog nang ganito ay nanibago ako. Halos pinagsabay-sabay ko na ang pamamalantsa ng mga uniform nina Ramiel habang nagpiprito ng pagkain. Nang kumulo ang mainit na tubig ay patakbo na akong umakyat para bulabugin ang mga kapatid ko.

“Gising na! Baba na bilis!”

Sa lahat ng mga kapatid ko ay si Cassy lang ang wala ngayon dahil hinayaan ko na siya kay Nana para may mag-alaga rin dito. Sa tuwing papasok at uuwi ay sinasabay naman siya ni Rigel pero doon pa rin inihahatid kay Nana.

Nang magsibabaan sila ay nakapaghanda na ako. Imbes na sabayan sila ay pumanhik na ako sa itaas para maligo. Pagbalik ko sa hapag ay tulala pa rin ang mga ito at mukhang hindi pa tuluyang gising ang mga diwa.

Hinaplos ko ang buhok ni Zuben at niyugyog naman ang braso ng dalawa.

“Anong oras na? Bilisan niyo nang kumain baka dumating na si Eros!” palatak ko sabay upo sa gilid ni Zuben.

Nagmadali akong kumain pero nang maalala kong hindi pa pala ako nakakagawa ng baon nitong sandwich ay tumayo ulit ako.

Ilang minuto lang ang lumipas ay narinig ko na ang pagbusina ng sasakyan ni Eros sa labas.

“Dali na!” Isinilid ko sa baunan ang pagkain ni Zuben at muli silang binalikan sa lamesa.

Tumakbo na si Rigel sa itaas para mag-toothbrush. Si Ramiel naman ay sa banyong nasa ibaba nagsepilyo samantalang si Zuben ay sa lababo. Dineretso ko ang inom ng gatas bago pagbuksan si Eros ng pinto.

Hinawi ko ang gilid ng mga labi ko sa posibleng gatas bago iyon tuluyang buksan. Tumambad sa akin ang lalaking naka-suit at may hawak na dalawang box ng pizza.

“Good morning! Are you done?”

Niyakap ko siya at hinalikan sa pisngi.

“Magtu-toothbrush na lang ako, okay lang?”

He nodded and followed me to the dining area. Tapos na ang mga kapatid ko sa pagkain pero nang makita ang dala ni Eros ay hindi pa rin napigilan ang pagkain.

“Hindi ka ba hinarang sa labas?” natatawa kong tanong nang maisip sina Kuya Andoy.

“Nah, but I gave them pizza.”

Napatalon ako nang maramdaman ang pagyakap ni Eros sa baywang ko habang nasa lababo ako at nagsimula nang magsepilyo. Marahan niyang hinalikan ang aking buhok.

“You know they love me, right?” pilyo niyang sabi.

Binilisan ko na ang ginagawa para harapin siya. He was telling the truth. Ang mga barakong ’yon ay gustong-gusto si Eros pagkatapos mapanood ang buong show noong nakaraan.

Hanggang ngayon nga ay hindi pa rin ako makapaniwalang malaya na siyang nakakalabas-masok sa lugar na ito. Kung iisipin ay muntik na siyang mabalatan nang buhay noon!

“May pizza rin para kay Val. Gising na kaya ’yon?”

Tinapos ko ang ginagawa pero bago siya sagutin ay hinalikan ko muna siya sa labi.

“Yeah.”

Hinapit ako ni Eros at muling hinalikan. Pinigilan ko ang pagkawala ng ungol ko dahil sa mabilis at paglalim ng mapusok niyang halik!

Kung hindi pa tumikhim si Ramiel ay hindi na kami mapuputol. Pagkatapos naming ihatid ang Pizza kay Val at ang mga kapatid ko sa eskwelahan ay ako naman ang inihatid niya.

“Good luck, baby.”

Lumapit si Eros para tanggalin ang seat belt ko pero nang matanggal ’yon ay hindi pa rin siya umaalis. I can almost taste his lips again. Kinagat ko ang aking pang-ibabang labi nang makita ang paglaglag ng mga mata niya patungo roon.

“Good luck kiss?”

Umangat ang gilid ng labi niya nang makita ang pamumula ko.

“Good luck na good luck na nga ako, e. You kissed me so many times already.” I pouted.

Natawa siya dahil do’n at kinuha na lang ang kamay ko para iyon ang lapatan ng halik.

“Ayaw mo ba?”

Natatawa akong napailing nang makita ang pilyo niyang pagngisi! Alam niyang hindi ko siya kayang tanggihan at kahit na halikan niya ako buong araw ay hindi ako magsasawa.

I pecked a kiss on his lips but before I pulled back, he already enveloped his hands on my body. Nagpatianod ako sa maingat niyang pag-angat sa aking katawan patungo sa kanyang kandungan. My breath came in an untamed gasp. My fingers knotted in his dark brown hair, clutching him to me. I parted my lips and gave him a lingering passionate kiss. More than a good luck kiss.

Marahan kong nakagat ang pang-ibaba niyang labi nang bumaba ang kanyang kamay sa aking kubra pababa sa aking pang-upo. His warm mouth savored my lips softly than I could have imagined. He tasted my mouth tentatively with his playful tongue. Sa pagputol ko para huminga ay uhaw niyang hinabol ang aking labi para muling ipagpatuloy ang mapusok na halik.

Nang maramdaman ko ang pagkatupok at panghihina ay wala sa sariling napahilig ako sa manibela. Nakagat ko nang mariin ang labi ni Eros nang umangat ang kanyang kamay sa ilalim ng suot kong T-shirt.

Napaigtad ako pero bago pa niya maabot ang pakay ay naputol na kami nang madaganan ko ang busina dahilan para makagawa ng malakas na ingay!

Fuck!

Natatawa niyang pinutol ang paghalik sa akin. Nang makita ko ang tuwa sa kanya ay nahawa na rin ako. Mas lalong lumakas ang tawanan namin nang makita ang babaeng matalim ang titig sa aming gawi. Nahihiya kong tinakpan ang mukha ko at umalis sa kandungan ni Eros.

Bago pa kami tuluyang awayin ay ibinaba na ni Eros ang bintana sa kanyang gawi para magpaumanhin sa nabulabog naming babae. Ang mukha nitong parang gusto nang pumatay kanina ay kusang umamo nang masilayan siya.

See that charm? Pati yata nagwawalang tigre ay kaya niyang paamuhin!

Pagbalik niya ay hinuli niya kaagad ang kamay ko habang hindi na natigilan ang pagngisi.

“I love you. Have fun today, okay? Babalik ako kaagad bukas at susunduin kita.”

Ngumiti ako at tumango.

“Ikaw rin. I love you too, Eros. Mag-iingat ka.”

He nodded and kissed my knuckles.

“Kulang pa ba ’yong good luck kiss?” mapang-asar niyang tanong.

Dumoble ang init ng mukha ko at agad na hinawi ang aking kamay para sapakin ang braso niya. Nagmamadali ko nang binuksan ang pintuan sa gawi ko at agad na bumaba ng sasakyan.

“Hindi ko pa exam, Eros. Baka sa kaka-good luck mo, swertehin na talaga ako at manalo sa lotto!” natatawa kong sabi.

Nang maisara ko ang pintuan ay agad namang bumaba ang bintana.

“Have fun, Mrs. Vergara.”

My lips formed a thin line just to stop myself from smiling so much! Kumaway na lang ako sa kanya.

“You too, hubby!” Nag-flying kiss pa ako nang makahakbang na ako palayo.

Lumiwanag ang mukha ni Eros dahil sa sinabi ko. Naramdaman ko naman ang mga malalanding demonyong kumiliti sa aking tiyan!

Mabilis na akong tumalikod dahil baka kapag naakit na naman ako ay baka hindi na lang talaga ako pumasok at magpakalunod na lang ako sa mga good luck kiss niya! Tinapik-tapik ko ang nag-iinit kong pisngi para pigilan ang pag-iinit ng mga ’yon kahit imposible.

Eros made me happy… so damn happy.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

Always

Para akong naliligaw sa eskwelahang pinasukan ko noon. Wala namang malaking pagbabago sa mga building pero iyong pakiramdam na parang nag-iba lahat, iyon ang nararamdaman ko.

Ang mga ngiti ko ay unti-unting napawi lalo na nang makita ang mga matang dumidikit sa akin habang naglalakad ako sa hallway.

Sanay naman akong tinitingnan noon. Mga babae rin naman ang karamihang nakatitig sa akin ngayon pero ang noo’y mga mukha ng pagkamuhi ay iba na ngayon.

Wala sa sariling napalunok ako nang lumipad ang mga mata ko sa babaeng binati pa talaga ako at nginitian.

“Hi, Skyrene!”

Tipid ko siyang nginitian at nilagpasan. Weird.

“Hi Ate Skyrene! OMG, ikaw nga!”

Muntik na akong mapatalon sa pagsulpot ng isa pang babae na sigurado akong kaka-graduate lang ng high school.

“H-hi,” nahihiya kong sagot sa kanya.

Lumawak ang ngiti niya at natulala na lang sa akin. Nagpatuloy ako sa paglalakad. Ano’ng nangyayari?

Pumikit-pikit ako para alalahanin ang mga mukhang ’yon pero wala akong maisip na lugar o pagkakataon na nakilala ko na sila. Pakiramdam ko’y sasabog na ang utak lalo na nang nasundan pa iyon ng napakaraming pagbati.

Hindi lang ng mga babae kung hindi halos lahat ng mga nakakasalubong ko.

Doon ko lang naisip ang posibleng dahilan nang may magpa-picture sa akin.

“Miss Skyrene, pwede ba? Sige na! Idol talaga kita, e!” Hindi na ako nakatanggi nang isukbit niya ang braso sa akin at agad na inilabas ang camera bago itutok sa aming dalawa.

Hilaw akong ngumiti. Ang kaninang tahimik na hallway ay umingay dahil sa mga hiyawan at mga yapak na patungo sa gawi ko.

“I admire how brave you are! Una pa lang talaga, ikaw na ang gusto kong manalo sa show and I’m happy that you won! Nanalo rin ako sa pustahan kaya maraming salamat, idol!”

Napangiwi ako sa sinabi ng lalaking lumapit para lang sabihin ang bagay na ’yon.

“Skyrene! Sobrang humanga talaga ako sa ’yo sa tapang mo pero mas humanga ako ngayon dahil mas maganda ka pala talaga sa personal!”

“Ate, kailan na ang kasal?!”

“Baby ba muna, Ate?!”

“Talaga bang dito ka na mag-aaral o may kukunin ka lang?”

“Nagsasama na ba kayo ni Eros Vergara sa iisang bubong?!”

Bago pa ako makasagot sa mga binabato nilang katanungan ay natigil na ako dahil sa pagtabi ng isang babae sa aking gilid para sa parehong dahilan.

Halos mangalay ang panga ko dahil sa dami ng mga nagpa-picture sa akin! Hindi ko na nga alam kung ano ang iisipin ngayon. Parang mali talaga ang desisyon kong pumasok dahil hindi ko akalaing ganito ang mangyayari.

Ang gusto ko lang naman ay makapagtapos para matupad na ang mga plano namin ni Eros pero malayo iyon sa ganito!

“Isa pa, wacky naman!”

Nanlaki ang mga mata ko dahil sa pagliwanag ng flash ng kanyang camera. Iyon ang naging wacky ko. Naestatwa ako nang bigla niya akong yakapin pagkatapos ng dalawang picture.

“Thank you talaga, Ate Idol!”

Tuluyan na akong nilubayan ng katinuan dahil sa agaran niyang paghalik sa aking pisngi.

“S-sige.”

Sa ingay ng paligid at nagkakaguluhang tao ay hindi ko na alam kung paano ako nakatakas doon!

Pumikit ako nang mariin habang hinihingal akong pumasok sa isang silid. Pabagsak kong isinara ang pinto dahil sa mga taong humabol pa sa akin.

Wala sa sariling isinandal ko ang aking noo sa pintuan at lutang na hinaplos ang aking pisngi. Napabuntonghininga ako nang makita ang pulang lipstick ng babaeng humalik sa akin kanina.

What the fuck just happened?! Totoo bang nangyari lahat ’yon?! Ano’ng nangyari sa mga babaeng gusto na akong patayin sa iritasyon? ’Yong mga babaeng walang magawa kung hindi ang magalit sa akin nang walang dahilan?

Oo nga at minsan kapag nasa mall kami ni Valerie ay hindi naman maiwasan ang mga pagpapa-picture pero ang ganito kalalang crowd?! Iyong mga babaeng walang pakialam at kung tingnan ako ay sobrang baba noon ay tila naglaho na!

Binigyan ko ang sarili kong kumalma ng ilang segundo dahil sa pagtakbo palayo sa kaguluhan.

“Talagang ganito na ba? Parang noon lang, ayaw nila sa akin tapos ngayon, biglang bumaliktad? Lord, bakit? Bakit hindi niyo ako in-inform!”

Tamad kong pinunasan ang lipstick na nasa aking pisngi. Tibo ba ’yon o sadyang sweet lang? Bakit kailangang manghalik?

“Picture picture pa… Hindi naman ako artista,” palatak ko.

Inayos ko ang bag ko at maingat na pumihit para sana makaupo sandali pero sa pag-ikot ko ay siyang paglaglag ng panga ko.

Naramdaman ko ang pagragasa ng nakakahilong kahihiyan sa aking sistema ng makitang ang silid palang pinasukan ko ay punong-puno ng mga estudyanteng ngayon ay nakatitig sa akin!

Ang propesor na nakaangat pa ang kamay sa white board habang nagle-lecture ay nakaawang din ang bibig habang tinititigan ako.

Lumakad ang mga mata ko sa dagat ng tao. My heart pounded so hard when a pair of hands waved at me. May mga kumindat pa at tumapik sa kanilang mga upuan.

Clearly, this was not my class! Thirty minutes pa ang simula ng unang klase ko kaya alam kong maling-mali ang tinakbuhan kong silid!

Ang shunga naman talaga! Nahihiya akong nagbaba ng tingin nang marinig ang pagtikhim ng lalaking nasa harapan.

“Yes, Miss? If you belong in this class, then take a seat. Kung hindi naman, sorry na lang pero hindi ko yata kayang sagutin ang tanong mo kay Lord.”

I bit my lower lip at that! Fuck! Siguro nga kulang ’yong good luck kiss ni Eros kaya ako minalas ngayon! Oh my God! Hindi ko na alam! Ni hindi na ako makagalaw sa kinatatayuan ko!

“S-sorry, Sir! N-naligaw ako,” nahihiya kong pag-amin.

“Skyrene!”

Dumako ang mga mata ko sa isang gawi nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. Sa pagtatama ng mga mata namin ni Ross ay para akong nabunutan ng sangkaterba’t malalaking tinik sa nagwawala kong dibdib!

“Sorry, Sir!” Nagmamadali niya akong dinaluhan.

“Sorry, Sir…” nahihiyang paumanhin ko ulit.

“Excuse lang po,” magalang na paalam ni Ross bago hawakan ang aking siko at igiya pabalik sa labas.

“You’re back!” halos pasigaw niyang sabi pagkatapos akong bitiwan ilang kwarto ang layo sa klase niya.

Napangiwi ako nang makita ang pagkinang ng kanyang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko tuloy alam kung masayang-masaya ba siyang nagmukha akong tanga kanina o talagang masaya lang siyang makita ako.

Inayos ko ang aking sarili at pinilit na tanggalin ang lahat ng kahihiyan sa utak.

“O-oo.”

Humalakhak si Ross. Napapitlag ako nang umangat ang kanyang kamay sa aking pisngi at pinunasan ang bahid siguro ng lipstick na hindi ko nakuha.

“Then welcome back. Are you sure you’re just lost? Hindi ka talaga sa klase ko?”

Hinawakan niya ang braso ko at bahagyang itinabi sa mga babaeng dumaan na ngayon ay mukhang kuryoso pa rin sa akin.

“Y-yeah! Ilang minuto pa magsisimula ang unang klase ko.” Kinuha ko ang assessment form ko sa bulsa ng aking bag at ipinakita iyon sa kanya.

Ngumiti siya at tumango.

“Nasa dulo pa ’to. Ihahatid na kita.”

I nodded. Hindi ako pumayag dahil hindi ko alam kung paano tuntunin ang klase ko kung hindi dahil hanggang ngayon ay naiilang pa rin talaga ako sa mga matang patuloy akong inuusyoso.

“So… Ano ba’ng nangyari at naliligaw ka?”

Napasimangot ako nang marinig ang tuwa sa boses niya. Inirapan ko siya.

“Tingnan mo.” Inginuso ko ang mga babaeng nasa dulo pa lang ay inaabangan na kami.

He chuckled.

“Well, that was a good show, Sky. Noong napanood ko nga, humanga rin ako sa ’yo. Hindi naman sa ayaw kitang manalo pero nang makita kong mahal ka naman ni Eros ay ’yon na rin ang hiniling ko. I wished that you won, and you did.”

Nalilito ko siyang tiningnan. Bakas sa mukha niya ang sinseridad sa mga sinabi.

“Napanood mo?”

“Oo naman. Nakita pa lang kita sa commercial, inabangan ko na ’yon!” Tumawa siya. “So this fame is new, huh.”

“Alam mo naman ’yan. Bago ako umalis ay halos patayin ako ng mga babae rito dahil sa ex ko tapos ngayon… Ewan ko.”

Tumango-tango si Ross. Natigil kami saglit nang masalubong ang isang babaeng nagpa-picture.

“Sana ikasal na kayo! Maraming nag-aabang talaga sa amin lalo na yung mga pinsan kong botong-boto sa love team ninyo.”

Pinilit kong ngumiti habang simpleng sinusulyapan si Ross. Tipid naman siyang tumango at pinutol na ang usapan para maihatid ako.

“Salamat, Ross. Kung hindi dahil sa ’yo, baka hindi na ako nakalabas sa classroom niyo kanina dahil sa kahihiyan.”

“Okay lang ’yon. Kung gusto mo ng kasabay mamaya, pwede naman ako.”

“Sige. Kapag nagkita na lang tayo mamaya. Salamat ulit.”

Nagpaalam na ako sa kanya. Pagpasok ko ng classroom ay yumuko kaagad ako kahit na wala pa naman masyadong tao sa loob.

Sa mga nangyari kanina ay napagod ako kaagad! Para akong hinarang ng mga uhaw na leon! Ipinilig ko ang ulo ko at nagpatuloy sa dulong upuan.

Hinaplos ko ang puso ko para pakalmahin ang patuloy na pagkalampag nito.

Iniisip ko pa lang na ito ang unang araw ay para na akong nadehado. Ilang minuto pa ay nagsidatingan na rin ang lahat ng kaklase ko ngayong araw. I thank God that no one noticed me. Pero muli akong nagsisi dahil kinailangan pa rin naming magpakilala dahil ito ang unang araw.

“I’m Skyrene Del Rio…” panimula ko.

Narinig ko ang mabilis na pagkalat ng mga bulong-bulungan dahil sa pagpapakilala ko pero binalewala ko na lang ang lahat.

Mabuti na lang din at hindi naman mukhang fan ng mga TV show ang matandang prof namin kaya hindi na dumami pa ang pagkakuryoso ng lahat.

Sa kabila ng mga panaka-nakang titig ng iilan sa aking gawi ay wala namang nagtangkang tumabi sa akin at makipag-close. Gano’n din ang nangyari sa mga sumunod na subject dahil sa mga professor kong mukhang masusungit.

Buong araw nga yata akong nakayuko para lang hindi na makakuha pa ng pansin.

Bago tuluyang umuwi ay dumaan muna ako sa college na hawak ng professor na pinakapaborito ko sa lahat para kumustahin siya.

“Miss Del Rio!”

“Sir Javier!”

Lumawak ang ngiti ko nang makita ang pagliwanag ng mukha niya. Iniwan niya ang mga pinagkakaabalahang papeles sa harapan ng kanyang lamesa para puntahan ako.

“It’s good to see you, yourself, and Sky!” natatawa niyang bati sa akin.

Masaya kong tinanggap ang kamay niya.

“Sir!”

“Mabuti naman at bumalik ka na sa pag-aaral! Kumusta?”

“Ayos naman po! Mabuti nga po nakabalik na ulit ako. Tapos na po ang klase ko ngayong araw. Kukumustahin ko lang po kayo.”

“Gano’n ba! Mabuti lang naman ang lahat.” Tinapik niya ang balikat ko. Sabay kaming naupo sa couch na naroon.

Binati ko rin ang mga professor na kilala kong pumasok sa loob. Sandali silang nakisali sa amin pero hindi naman nagtagal.

“Mabuti naman at naisipan mong bumalik pa sa pag-aaral pagkatapos ng palabas na ’yon.”

“Po? Nanood ho kayo?”

Tumawa siya at tumango.

“Iyong asawa ko ay mahilig sa mga gano’n. Isang beses pagkatapos gumawa ng lesson plan ay nakita kita. Akala ko inihinto mo na talaga ang pag-aaral dahil walang-wala ka na naman.”

“Oo nga po. Pero tatapusin ko na po ito. Wala na pong hintuan.”

Napuno ng galak ang kanyang mukha. Marami pa kaming napag-usapan ni Sir Javier sa mga plano ko lalo na kapag nakapagtapos na ako ng pag-aaral.

Simula umpisa pa lang kasi ay siya na talaga ang isa sa mga nagpupursigi sa aking mag-aral dahil alam niya kung gaano kahirap ang buhay namin. Sinabi niyang kapag nakapagtapos na ako ay madadalian na akong makapaghanap ng trabaho. Sa bawat pangangaral niya sa klase bago ang totoong lesson ay doon ko lubos naisip na sobrang importante ng edukasyon.

Pero ang pinakanatutunan ko sa lahat ay ang pagkakaroon ng malasakit at pagiging mabuti sa kapwa. Kahit na ang iba ay hindi mabuti sa ’yo. Kaya nagpapasalamat akong narito pa rin siya sa university hanggang ngayon.

Pag-uwi ko sa bahay ay tinawagan ko kaagad si Eros para ibalita sa kanya ang lahat ng mga nangyari.

“Your kiss gave me bad luck.” Napanguso ako nang muling maisip ang kahihiyang nagawa ko kanina.

Sa tuwing pumapasada sa utak ko ang mga natitigagal na mukha ng mga kaklase ni Ross ay para akong patuloy na nilalamon ng lupa!

“I told you; you need more.”

Napangisi ako. Niyakap ko ang aking unan at marahang ipinikit ang mga mata.

“Miss na kita, Eros…”

“I miss you too but please don’t say it like I’m too far from you. Nagi-guilty akong wala ako riyan ngayon.”

“I’m sorry pero totoo… sobrang miss kita. Nakakapanibagong hindi na tayo araw-araw magkikita ngayon. Baka sa susunod na bakasyon pa ako mag-stay ulit sa bahay mo.”

“It’s fine. Pupuntahan mo naman ako palagi. Isa pa, pwede rin namang ako ang pumunta sa ’yo. Just focus on your studies. Pagkatapos mo naman, habambuhay na tayong magkasama,” madamdamin niyang pagpapaliwanag.

Humigpit ang yakap ko sa aking unan. Ang isipin ang habambuhay na kasama si Eros ay muli na namang nakadagdag ng matinding kasiyahan sa puso ko.

“Kaya mo pa bang maghintay?”

He chuckled on the other line.

“Of course. Everyday without you is hard but I know it’s all gonna be worth it. Makakapaghintay ako at maghihintay ako para sa ’yo. Sa ngayon, gusto ko munang maabot mo ang mga pangarap mo. I’m always here to support you, baby.”

Napadilat ako nang mag-init ang mga sulok ng aking mga mata.

“Thank you, Eros. Salamat sa lahat ng pag-intindi at paghihintay kahit na alam kong kaya ka pumasok sa show ay para bumuo kaagad ng pamilya.”

“We’ll get there, okay? Stop thinking too much about it. Masaya akong napag-uusapan natin lahat ng magiging desisyon natin. Isa pa, kahit hindi pa naman tayo legal sa papel ay alam na ng buong mundo na asawa kita. Alam na ng lahat na sa ’kin ka.”

“Hmm… yeah, I’m yours.”

“At kung dumating na tayo sa araw na ’yon, kaya mo ba? Imagine yourself waking up with me every day… Waking you up with my kisses…” Nakagat ko ang aking labi dahil sa pagbagal ng pagsasalita niya. “Making love to me…”

“I love all of that, Eros, and I’m ready. Two or more years from now, I am more than ready to be your wife. Paghahandaan ko.”

“I know. Just do your thing, baby, because I’m already so proud of you.”

Napasinghap na ako dahil sa narinig.

“Eros naman… paiiyakin mo ba ako?”

“Sorry. Basta I just want you to know that I’m more than willing to wait for you. Mahal na mahal kita, Skyrene.”

Emosyonal akong napangiti sa narinig. Ang puso ko ngayon ay bumibilis ang pagtibok dahil sa mga emosyong gusto talaga yata akong paluhain.

Kung nandito lang siya ngayon sa harapan ko ay baka wala na akong gawin kung hindi ang tuluyang umiyak.

“Mas mahal kita, Eros… I miss you so much, baby.”

“I miss you more…” He paused and let out a heavy sigh. “Maaga ka pa bukas, ’di ba? You should sleep.”

“Okay.”

“I’ll see you tomorrow?”

“Yes. Good night.”

“Dream of me, alright?”

“Always, Eros. Always …” buong puso kong sagot.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

Limitations

“Hindi ka ba nahihirapan? Tingnan mo, ngayon na nga lang ang pahinga mo nagtatrabaho ka pa,” magkasalubong ang kilay na tanong ni Dane habang gumagawa ng kape.

Pinunasan ko ang counter dahil sa mga tilamsik ng gatas na natapon ko kanina.

“Hindi naman. Saka wala rin naman akong gagawin sa bahay.”

“Hindi ka napapagod?” mangha niyang tanong.

Tinapos niya ang ginagawa. Pumunta siya sa harapan para ibigay ang kape sa customer na um-order habang ako naman ay pumunta sa lababo para maghugas ng kamay.

“Hindi naman. Mas magaan pa nga ang trabaho ko rito kaysa sa mga naging trabaho ko noon.”

Bumalik siya sa tabi ko. Napahinto ako dahil sa lalong pagkunot ng noo niya.

“Kung tutuusin ay pwedeng hindi ka naman na magtrabaho. Hindi ka ba talaga pinipigilan ni Mr. Vergara?” Siniko ko siya nang dahan-dahang umangat ang magkabilang gilid ng kanyang mga labi.

“Dane, alam mo naman na gusto ko pa ring magtrabaho. Kahit paano, kailangan ko pa ring suportahan ang mga kapatid ko. Hindi ko ’yon magagawa kung mag-aaral lang ako. Wala kaming kakainin.”

“Oo na, gets ko naman pero bakit dito pa? Pwede ka naman sigurong magtrabaho na lang sa opisina ni Eros o kahit ano na mas malaki ang kikitain mo.”

Napabuntonghininga ako sa sinabi niya. Naisip ko na rin ’yon noon. Eros offered me part-time jobs too pero hindi ko na tinanggap. Maliban kasi sa kailangan ako sa bahay ay kailangan ko pa ring tulungan si Nana sa computer shop pagkatapos ng klase ko. Lalo na ngayong hindi na masyadong nakakapagbantay ang mga kapatid ko dahil sa pagiging abala sa eskwela.

Gustuhin ko mang bumalik sa club para sa mas malaking kita sa pagpa-part-time ay alam kong hindi na ako pwede roon lalo na’t hindi ako papayagan nina Valerie at Eros.

Ang coffee shop na ito ay tamang-tama lang din sa akin. Kakilala ni Ramiel ang may-ari at isang sakay lang ito simula sa West Side.

Mabuti na nga lang din at pumayag sila na tatlong araw lang ang pasok ko pero twelve hours naman ang duty sa kada araw. Ayos na rin at mabait ang may-ari kaya pumayag na ako.

Kapag narito rin ako ay wala rin masyadong nakakakilala sa akin dahil sa payak naming ayos. Nakatali ang mga buhok na may net, sumbrerong itim, pares ng itim na T-shirt at pantalon, at ang kulay kapeng apron. Maliban din sa lipstick ay wala na akong inilalagay sa mukha ko.

Malayong-malayo ang ayos ko sa babaeng naging ako sa harapan ng camera.

Hindi ko na sinagot si Dane. Dahil sa pagdagsa ng mga customer ay hindi na kami nagkaroon ng pagkakataong makapag-usap ulit.

“Hello, Sir! Good day!” malakas na hiyaw ni Dane pagkatapos naming maglinis ng mga lamesa.

Buong araw kaming naging busy dahil hindi pumasok si Jusly na siyang kapalit ng isang morning shift kanina.

“Hi.”

Tumalon ang puso ko nang marinig ang boses na ’yon. Hindi ko man gustong mataranta ay wala na akong nagawa. Napangiwi ako nang muntik ko nang mahulog ang gatas na hawak ko.

Calm the fuck down, Skyrene!

Pigil ang paghingang lumapit sa akin si Dane para ibalitang nandiyan na si Eros.

“Ikaw na ang kumuha ng order! Natatae na naman ako sa kilig sa inyo, e!”

Napahagikhik ako at agad siyang siniko dahil sa lakas ng boses niya. Mas lalo siyang natawa dahil sa pag-irap ako.

Tinuyo ko ang aking kamay sa apron na nakapatong sa aking katawan at pormal na pumunta sa harapan para sundin ang sinabi ni Dane.

Kinagat ko ang labi ko nang makita ang pagtuwid niya ng tayo at paglawak ng ngiti habang hinihintay akong makalapit. Sa paghilig niya sa counter ay napangisi na ako.

“Welcome to Cafenity, Sir. What can I get you?” Ngumiti ako nang pagkatamis-tamis para itago ang pagwawala ng puso ko.

“Hmm…” Pinasadahan niya ng tingin ang menu na nasa itaas bago muling nagsalita. “I’ll just have the same, but I want you to add more some dose of love,” nakangisi niyang sabi.

Tumikhim ako at pinagdiin ang mga labi kahit na hindi ko na mapigilan ang tuwa ko.

“Sugar?”

“Nah, you’re sweet enough for me.”

“No, sugar then,” pormal kong sambit bago buong atensiyon na itinuon ang mga mata sa machine para ilagay ang kanyang order.

Pinigilan ko ang sarili kong titigan si Eros dahil nababaliw na naman ako sa kakangisi. I hated how he can make my heart tremble like this!

“Anything else?”

I can almost taste him when he leaned forward the counter. Nag-alburoto ang puso ko nang makita ang kanyang mapuputing ngipin pagkatapos ngumisi.

“How about my fiancée? Can she go with me now?”

Pasimple kong sinulyapan ang aking wristwatch. Nang tumikhim ang babaeng nasa likuran ni Eros ay hindi ako nakapagsalita. Sinulyapan ko si Dane para sabihing palitan na muna ako sa counter.

Binati ni Eros si Dane at sinundan ako hanggang sa makalipat ako sa kabilang dako kung saan ibinibigay ang mga order.

“Twenty minutes pa ako, Eros.” I pouted.

Agad niyang hinuli ang kamay kong inilapag ko sa aking harapan. Marahan niya iyong pinisil.

“Okay, I’ll wait here.”

I nodded and smiled at him before pulling my hands.

“Alright. I’ll bring your coffee to your table.” Umatras ako at ngumisi sa kanya. “No sugar and with loads of love.”

He chuckled and nodded again before mouthing I love you. Parang hinaplos ang puso ko nang makita ang kaseryosohang nakapaloob sa kanyang mga mata.

“I love you too.” Inginuso ko ang upuang bakante.

Ganito palagi ang eksena sa tuwing narito ako sa cafe. Kapag walang trabaho si Eros at hindi abala ay nagagawa niyang dumaan para lang bigyan ng dahilan ang puso kong magwala.

Pagkatapos ng duty ko ay kumain muna kami sa isang Italian restaurant bago niya ako inihatid sa bahay.

Papasok pa lang ang kanyang sasakyan sa bukana ng West Side ay nagsitayuan na ang mga lalaking nag-iinuman sa kalsada para lang bigyan kami ng daan.

Nang matapat sa mga kalalakihan ay awtomatikong bumaba ang bintana sa gawi ni Eros para batiin ang mga naroon.

“Eros, my man!” konyong hiyaw ni Kuya Tanding na parang kapamilya niya itong matagal na hindi nakadalaw sa lugar namin.

Lumapit ako sa gawi ni Eros para kawayan ang mga nakahilerang lalaki.

“Sky!” masayang bati nilang lahat sa akin.

“Ihahatid ko lang si Skyrene,” ani Eros.

“Mabuti naman! O sige pero tumagay ka muna!”

Tumango si Eros pero bago pa maibigay ni Kuya Andoy ang alak kay Eros ay wala sa sariling idineretso niya ito sa kanyang bibig nang masalubong ang matalim kong titig.

Napalingon sa akin si Eros nang pisilin ko ang kamay niya.

“It’s okay.”

Umiling ako.

“Magda-drive ka pa pauwi. Tara na.” Tinapunan ko ng tingin ang mga lalaki. “Kuya, next time na lang ’yan! Mauna na kami, ha.” Kinawayan ko sila.

Wala nang nagawa si Eros kung hindi sundin ang gusto ko. Pagdating namin sa bahay ay nanatili pa siya ng ilang oras para daluhan kami sa hapunan.

“Si Ramiel?” tanong ko kay Rigel nang bumaba itong si Zuben lang ang kasama.

“Ano pa nga ba?” kibit-balikat niyang sagot.

Napabuntonghininga na lang ako. Ipinilig ko ang ulo ko at minabuti na lang na kumain.

Ramiel was probably with his girlfriend again. Ilang araw na siyang hindi nakakasalo sa amin sa hapag-kainan dahil kung hindi ito gabing-gabi na kung umuwi ay minsan naman sikat na ang araw.

Hindi naman sa pinagbabawalan ko siyang makipagrelasyon. Ang ayaw ko lang at kinatatakutan sa ngayon ay baka mapabayaan niya ang pag-aaral niya.

“Don’t think about your brother too much. He’s a grown-up man.”

Iginiya ako ni Eros papunta sa kanyang katawan dahilan para mabitiwan ko ang cellphone na hawak ko. Nang makahilig na ako sa kanyang dibdib ay iniyakap niya sa akin ang kanyang mga kamay.

Katatapos lang naming kumain at ngayon ay nanonood ng isang romantic movie. Kahit na nasa kalagitnaan na ’yon ay wala akong maramdaman sa bawat nakakakilig na eksena. Ang utak ko ay nasa kinaroroonan pa rin ni Ramiel!

“I’m just worried about him. See? It’s almost ten pm pero wala pa rin. It’s so not him. Noon, kahit alam kong may girlfriend siya ay may disiplina pa rin pero ngayon, ewan ko na.” Marahas akong bumuntonghinga dahil sa naisip.

Hinaplos ni Eros ang aking braso, pilit akong kinakalma.

“I’m sure he’s fine. Matalino si Ramiel at alam kong alam niya naman ang lahat ng limitasyon niya.”

Umahon ako sa pagkakahilig sa kanyang dibdib. Inayos ko ang sarili ko bago humarap sa kanya.

“Do you think so?”

“Yeah.”

“Paano mo naman nasabi? Gano’n ka rin ba noon?”

“What do you mean?” Tumuwid siya ng upo bago nakipagtitigan sa aking mga mata.

“Na alam mo yung limitasyon mo noon? I mean, I get it na bata ka pa noon pero gusto ko lang namang malaman.”

Nalukot lalo ang mukha niya dahil sa pagkalito.

“Are we talking about sex right now?”

“If that’s what you mean by limitations, then yes.” Naghalukipkip ako sa harapan niya.

“Well… I don’t know but when you’re that young I think it’s impossible not to engage in that activity. Though I’m not promoting premarital sex but…” Nagsalubong ang kilay niya nang makita ang pananahimik ko’t interesadong pakikinig. “Why are we talking about this again?”

“Eros!”

Natatawa niyang hinuli ang katawan ko at muling niyakap. Kusang nabuwal ang mga kamay ko sa aking harapan para yakapin siya lalo na nang igiya niya ako sa kanyang ibabaw.

Pinigilan kong mapahiyaw dahil alam kong mabubulabog ang mga kapatid ko. Umayos ako sa pagkakaupo sa kanya.

Damn… Bakit nga ba kami napunta sa gano’ng pag-uusap? At bakit para akong nalalasing sa mga matang nakatutok sa akin ngayon?

“D-do you think he’s having sex right now?”

Nagkibit siya ng balikat.

“If I’m in my teenage years right now and you’re my girlfriend, I don’t think I can control myself not to kiss you…”

Napalunok ako nang humaplos pababa ang mga kamay niya sa aking baywang.

“Touch you…”

Nakita ko ang pagkislap ng magaganda niyang mata at ang bahagyang pag-awang ng kanyang labi nang bumaba ang mga mata sa aking bibig.

“Make love to you…”

I bit my lip at that.

“D-do you know your limitations, Eros?” I asked innocently.

Hinapit niya ang aking pang-upo, rubbing his hard sex on my thigh.

Muli akong napalunok nang makita ang pag-angat baba ng kanyang Adam’s apple sa lalamunan niya habang nakikipagtitigan sa akin.

“I am lost when I’m with you, Skyrene… and I don’t even know how to define limitations right now,” he said in his husky voice.

Marahan kong hinaplos ang kanyang panga at dahan-dahang ibinaba ang aking mukha para salubungin ang naghihintay niyang labi.

I kissed him slowly with patience. The warmth of his mouth sent shivers down my spine. Lalo na ang kanyang dila na malayang nakikipaglaro sa akin.

I gripped his hair when the kiss began lustfully. He caressed every part of my body. The motions from his tongue caused vibrations that led me to move my hips on top of his massive hard sex. Nakagat ko ang kanyang labi nang marinig ang mahina niyang pag-ungol.

Ang nakakapaso niyang kamay ay madaling dumako sa laylayan ng aking suot na dress at pagkatapos ay marahan niya iyong inangat hanggang sa aking tiyan. I continued grinding my flesh on Eros while his hands cupped my breast.

Habol ko ang aking paghinga nang maghiwalay ang aming mga labi. Bumaba ang kanyang uhaw na paghalik sa aking leeg dahilan para mapapikit na lang ako nang mariin.

Ramdam ko ang ilang libong bagay na kumikiliti sa aking tiyan dahil sa kanyang ginagawa.

I could hear him groan with despair every time I grinded myself on him. Humigpit ang yakap niya sa aking katawan nang pilit kong abutin ang kanyang pantalon. I kissed him again when I felt his hands enveloped mine, preventing me from what I was doing.

Muling umangat ang mga kamay ko para haplusin ang kanyang mukha at mas halikan siya nang mabuti. We’re both panting when I pulled back.

Pinagdiin ko ang aming mga noo habang patuloy na kinakalma ang sarili sa init na umaalpas sa aking katawan.

“I want you to get lost with me right now, Eros Ziege…” halos padaing kong bulong.

Ang totoo, ako ang naliligaw sa mga haplos niyang patuloy akong tinutupok. Ang init ng mga katawan namin ay nagsasabing ipagpatuloy ko lang ang ginagawa. Kinagat ko ang aking pang-ibabang labi nang makita ang pagtiim ng kanyang bagang nang lumayo ako. Pakiramdam ko’y ilang sandali na lang ay tuluyan na siyang bibigay sa mga haplos ko.

He spread his arms on the couch as he looked at me intently. Bumaba ang mga kamay ko para ipagpatuloy ang kanyang pinigilan. I swallowed hard when my hands freed his proud manhood. Nakita ko rin ang paglunok niya pero hindi na ako nagdalawang-isip.

Umangat ako para paghandaan ang sarili sa gagawin. I pulled my panties aside as I led his sex on my soaking core. I rubbed his tip on my slit, making me moan his name.

“Eros…”

Nakita ko ang pagtigas ng kanyang mga braso at paghigpit ng kapit sa couch nang idiin ko ang aking sarili sa kanya.

Hindi ko itinigil ang pagtitig sa kanyang mapupungay na mata habang dahan-dahan kong ibinababa ang aking sarili padiin sa kanyang kalakihan.

Pakiramdam ko’y umiikot ang mundo ko habang tinatanggap ang kanyang kabuuan. I never left his eyes while I take his length fully. Marahas kaming napasinghap nang tuluyan na kaming mapag-isa.

“Oh, God Eros!” I cried.

Nanghihina akong napayakap sa kanya habang hinahayaan ang sariling masanay sa kanyang pagkalalaki.

Mabilis niya akong ikinulong sa kanyang nag-aalab na katawan at pinupog ng halik ang aking leeg.

“Grind me, baby…” he whispered in my ear.

I started moving up and down on top of him and he would always grip my waist like he wanted to be in control. Bumaba ang kanyang halik sa aking dibdib. I gripped his hair tightly when I felt him draw my nipple deep into his mouth.

“Baby…” Hindi ko na mapigilan ang paulit-ulit kong pagsambit ng kanyang pangalan.

He lifted my butt and started taking control of our bodies.

Naging mabilis ang paggalaw ni Eros na ang lahat ng pagpipigil kong makagawa ng ingay kanina ay hindi ko na nasunod dahil sa nakakabaliw na sensasyong dulot ng kanyang dilang mapaglaro at ang marahas niyang paggalaw sa aking ilalim.

We were so lost in each other’s arms that we didn’t even consider our limitations…

Damn, I want him. All of him…

CHAPTER 4

CHAPTER 4

Inggit

“Thank you, Miss Skyrene!”

Tumango ako at ngumiti sa freshman na nagpa-picture sa akin. Sa mga araw na lumipas ay nasanay na rin ako sa ganito. Minsan bago pa ako makababa ng sasakyan ni Eros o kahit sa jeep ay may mga taong bumabati na sa akin.

Nakakapanibago mang marami nang nagiging mabait sa akin pero mayroon pa rin namang mga naiirita. Gaya na lang ngayon…

Dineretso ko ang aking tingin nang makita ang mga pamilyar na mukha. Malayo pa lang ay ramdam ko na ang matinding galit nila sa akin partikular sa nauunang babae. Ewan ko ba. Hindi lang siguro talaga sila mahal ng mga magulang nila kaya walang pagmamahal para sa kapwa ang nananalaytay sa kanilang mga dugo.

It’s been what? Two years? Hindi ko na alam.

Natigil ang babaeng lalapit sana sa akin para batiin ako dahil sa paghawi niya.

“Famous ka na pala talaga ngayon, ’no?”

Hindi ako umatras o umiwas nang tumapat sa akin ang babaeng nagngingitngit ang galit noong kumalat sa buong university ang tungkol sa relasyon namin ni Jaxel at ang pagiging malapit ko sa iba pa.

Tumabi sa gilid ko ang apat pang babaeng kasama niya. Marami na pala siyang na-recruit para magkalat ng kasamaan sa lugar na ito. I was a bit surprised by that. Uso pa rin pala talaga ang bullying sa lugar na ’to?

Kumunot ang noo ko nang makita ang pagtigas ng panga niya nang hindi ako nagsalita. Ano bang ine-expect niyang sabihin o gawin ko? I-warm hug ko siya sa leeg?

“Oo nga pala. Maliban sa natupad mo na ang pangarap mong makabingwit ng mayaman, nakuha mo pa ang puso ng mga taong hindi alam kung gaano ka ka-user. Sabihin mo nga, alam mo bang malulugi ang mga negosyo nina Jaxel kaya mo siya iniwan? Kaya mas ginusto mo ’yong mas mayaman? ’Yong hindi basta-basta mauubos ang pera?”

Kumurap-kurap ako habang inaanalisa ang mga sinabi niya. What? Ang pamilya nina Jaxel, nalugi?

Sarkastiko siyang natawa dahil sa pagkalito ko.

“Masaya ka na ba?! Ano’ng pakiramdam na nakukuha mo ang mga kaambisyunan mo?!” gigil niyang sigaw na dahilan ng pagpintig ng tainga ko.

Naikumo ko ang aking mga kamay nang makita ang tuluyang pagkawala ng masidhing galit niya.

“What the hell are you talking about? Ni hindi ko nga alam ang pangalan mo, paano ka nagagalit nang ganyan sa ’kin? Isa pa, wala na akong alam sa buhay ni Jaxel. For fucks sake, he’s married! Hanggang ngayon ba, bitter ka pa rin?!”

Napaismid ang mga babae sa gilid ko na tila nagulat sa pagsagot ko nang deretso sa babaeng nangunguna sa kanila.

Nanlaki ang kanyang mga mata at akmang itutulak ako pero mabilis kong nahuli ang kamay niyang umangat.

“Kendall!”

Sinamaan ko ng tingin ang dalawang babaeng pipigil sa akin kaya napaatras sila palayo.

Kasabay ng pagbalik ko ng atensiyon kay Kendall ay ang pagdiin ng mga kamay ko sa kanyang palapulsuhan. Napangiwi siya pero nanatili ang matalim na titig sa akin.

“Ano pa ba’ng pinuputok ng kokote mo, ha?! Ikaw ba si Jaxel at kung makapag-react ka, akala mo ikaw yung iniwan ko!”

“You’re a user, Del Rio! Hindi lang dahil kay Jaxel ang issue rito—”

Natigil siya nang mas diinan ko ang pagkakahawak sa kanyang kamay. Ramdam ko ang pagpipigil kong hindi durugin ang mga buto niya kahit na manipis na lang ang pasensiyang natitira sa akin. I just can’t believe that we’re still talking about the same goddamn thing!

Hindi ba uso ang moving on?! The hell! ’Yong iba nga, mamatay-matay na maka-move on lang pero siya, hindi! Panata niya na yatang kontrahin ang bagay na ’yon!

“I get it. Hindi lang issue ni Jaxel o ang pagiging user ko sa paningin mo ang gusto mong ungkatin ngayon kung hindi pati na rin ’yang inggit mo sa katawan.”

Sa sulok ng aking mga mata ay nakita ko ang pagsisilapitan ng mga estudyante sa gawi namin kaya naman niluwagan ko ang pagkakadiin ng hawak sa kanya. Wala na bang araw na walang nakakapansin sa akin?

Kahit maging invisible na lang ako. I didn’t want any fame. Ayaw ko rin ng ganitong may nakakaaway ako pero ano’ng magagawa ko kung talagang lapitin ako ng mga ganitong klase ng tao?

Mas lalong dumoble ang galit sa kanyang mga mata nang maisip na may nasapul akong punto.

“Move on! Matagal na kaming wala ng lalaking sinasabi mo at wala na akong pakialam sa lahat ng lalaking gusto mong idikit sa ’kin! Wala na akong pakialam sa sasabihin mo! Malaya kang magsalita ng kung ano-ano pero tantanan mo na ako!”

Marahas kong binitiwan ang kamay niya pero mas lalo siyang nagngitngit sa ginawa ko.

“Ang kapal ng mukha mong manggagamit ka!”

Hindi ko na napigilan ang mapamura nang itulak niya ako. Sa kabila ng pagkagulat ay mas naging mabilis naman ang paggalaw ko para itulak siya pabalik!

Nang gumuhit ang matalas niyang kuko sa aking braso ay doon na awtomatikong lumipad ang aking mga kamay para hilahin at sabunutan ang mahaba niyang buhok!

Narinig ko ang matinis niyang paghiyaw pero hindi ako huminto. Hinila ko pababa nang mas marahas ang ulo niya dahilan para hindi niya ako maabot at mapayuko na lang. Ilang beses siyang nagpumiglas at pilit na pinigilan ang mga kamay ko pero dahil sa gigil ko ay hindi man lang ako natinag.

Ang mga babaeng kasama niya naman ay mabilis na lumayo imbes na tulungan ang kaibigan nila.

“Aray ko! Fuck you! Bitch ka! Aray! Bitiwan mo ako!”

Wala akong ginawa kung hindi ang hilahin ang buhok niya sa iba’t ibang direksiyon, baka sakaling magising siya sa katotohanan at matauhan.

Umingay na rin ang paligid namin pero bago pa naging madugo ang lahat ay nahinto na ako lalo pa’t mabilis ang nagawang pagyakap sa akin ng kung sino galing sa aking likuran para ilayo kay Kendall.

Narinig ko ang sigaw ng dalawang babaeng agad na dumalo rito pero nagpatuloy pa rin ako sa ginagawa.

Fuck! I didn’t even know if someone can stop me right now! I was fuming! Gusto ko na lang siyang kalbuhin ngayon dahil sobra-sobra na siya.

Tanging ang pag-iyak ni Kendall at ang pag-cheer ng ilan sa akin ang naging ingay sa paligid namin.

“Sky, let go!” hiyaw ng lalaki sa likuran ko pero kahit na yata itali nila ako ngayon ay hindi nila ako mapipigilan!

Kumukulo ang dugo ko at hindi ko alam kung paano ititigil ang galit na nararamdaman ko ngayon!

“Sky! Let her go!”

Para akong nagising sa matagal na pagkakatulog nang makita ang mukha ni Ylona na siyang nagtatanggal ng kamay ko sa buhok ng umiiyak na si Kendall.

“Sky!” muli niyang hiyaw.

Pumikit ako nang mariin para kalmahin ang sarili bago gawin ang sinabi niya. Sa tuluyan kong pagbitiw ay agad akong inikot ng taong nasa aking likuran para harangan ang pagitan namin ng mga babae.

“Let me go!” Nagpumilit akong pumiglas pero hindi niya ako binitiwan.

“May araw ka rin, Del Rio! May araw ka rin!” paulit-ulit niyang pagsumpa sa akin.

Ilang beses ko pang narinig ang pagwawala niya sa kabila ng paghagulgol pero maya-maya ay ibang mga boses na ang naririnig ko.

“Uwi na, Kendall!”

“’Yan kasi! Mabuti nga sa ‘yo, Kendall!’

“Buti naman napatulan na ’yang bruha na ’yon!”

“Bye, Kendall!”

Nang tuluyang mawala ang boses ni Kendall ay doon ko lang naramdaman ang pagluwag ng kamay ng lalaking nakayakap sa akin.

Sa pagharap ko para kastiguhin siya ay para akong nawalan ng lakas nang makita si Kade na mukhang nahirapan sa ginawang pag-awat sa nangyaring kaguluhan.

Ang lahat ng katinuan ko ay mabilis na bumalik sa akin lalo na’t hindi lang si Kade ang nasa harapan ko ngayon. Maging ang mga kaibigan niya ay narito rin!

Pumunta sa tabi ni Kade ang mga lalaki pagkatapos itaboy ang mga nakiusyoso.

“Oh my God! Are you okay?”

Napatalon ako dahil sa biglaang pagyakap ni Ylona sa akin. Hindi ako nakapagsalita kaagad. Sa pagkalas niya ay doon lang ako tuluyang natauhan.

Inabot sa akin ni Kade ang bag kong pinulot niya sa lapag.

“T-thank you…” nahihiya kong sabi.

He nodded.

“Puntirya ka pa rin ni Kendall hanggang ngayon?” nag-aalalang tanong ni Ylona.

Inginuso niya ang sugat sa braso ko. Kinuha ko ang aking panyo at inilapat iyon sa ilang bakas ng kuko sa aking braso para tanggalin ang dugo.

Nagkibit lang ako ng balikat. Hanggang ngayon ay iyon din ang tanong ko. Ano nga ba’ng nagawa ko sa kanya at bakit sobra ang galit niya sa akin? Was it really because of Jaxel? Si Ross ba? Inggit ba siya o all of the above?

Bumuntonghinga si Ylona. Sina Yael at Malfred ay sumenyas na umalis na kami dahil nagsisimula na namang dumami ang mga tao. Hindi na ako tumanggi. Mabuti na lang din at katatapos lang ng klase ko ngayong araw kaya pwede na akong sumama sa kanila. Sandali kaming dumaan sa clinic para gamutin ang mga kalmot ko.

Gusto ko man silang tanggihan nang yayain nila akong magmeryenda pero dahil sobrang excited si Ylona na makita ako ulit ay hindi na ako nakatanggi pa. Besides, gusto ko rin silang pasalamatan dahil kung hindi na naman sila dumating ay baka dumanak na talaga ang dugo.

Sa ilang buwan kong hindi nagalit nang gano’n ay hindi imposibleng lumabas na naman ang Skyrene na laking West Side. Ilang beses ko mang paalalahanan ang sarili kong magtimpi sa mga ganito pero ang saktan niya ulit ako ay hindi ko na kaya pang tiisin. Lalo na ngayong wala namang katuturan ang mga paratang niya.

Kung ano man ang nangyayari ngayon sa pamilya ni Jaxel ay labas na ako roon. Wala na rin akong pakialam kung ano ang tingin niya sa pagkatao ko dahil kahit kailan naman ay hindi ko ugaling magpaliwanag sa ibang tao.

I am who I am. Hindi ako nabuhay sa mundong ito para ipaliwanag ang sarili sa mga taong ayaw sa akin. Kung talagang hindi siya mapakali hangga’t hindi ako nasasaktan ay doon kami magkakaroon ng malaking problema. I will never let anyone hurt me. Not anymore.

“Narinig ko na noong isang araw sa mga freshmen na bumalik ka pero hindi ko alam kung saan ka hahanapin! I’m glad that I finally saw you today!”

Tipid kong nginitian si Ylona habang pasimpleng sumusulyap sa mga lalaking abala rin sa pag-uusap ng ibang topic.

“Sa building one ako may pinakamaraming klase,” sagot ko.

Tumuwid ako ng upo nang makita ang paglingon sa akin ni Kade. Nahihiya akong nag-iwas ng tingin. Naalala ko na naman kasi iyong huling araw na nagkita kami. Iyong photo shoot na ipinagawa sa akin ni Nixon. Parang gusto kong matunaw habang naaalala ang mga nangyari.

“So kumusta ang love life na masaya, ha?” nangingiting tanong ni Ylona at agad na kinuha ang kamay ko.

Natigil sa pag-uusap ang mga lalaki dahil sa ginawa nito. Mukhang doon lang din nila naalala na pumasok ako sa isang TV show.

“Wow! Congrats nga pala, Sky!” ani Yael.

“Thank you.” Ibinalik ko ang pansin kay Ylona bago siya sagutin. “O-okay naman. Masaya.”

Humiyaw siya at siniko ako.

“Sabi ko na nga ba, e! Teka, kinasal na ba kayo?”

Isang iling ang ginawa ko para sagutin siya. Kinuha ko ang soda na nasa lamesa at uminom doon. Parang nauhaw ako bigla sa mga tanong niya.

“Hindi pa.”

“You look good on TV…”

Naitikom ni Yael ang bibig nang sulyapan siya ni Kade.

“Ahm, anyway totoo ba ’yon, Sky? Totoong magpapakasal ka na?” tanong ni Malfred.

Marahan akong tumango. Lumakad ang tingin ko kay Kade na seryoso lang habang nakikinig sa usapan namin. Tamad niyang kinuha ang inumin sa harap niya at uminom saglit.

“Hello! Tingnan mo nga ’yong singsing! Siyempre, totoo!” ani Ylona na muling inangat ang kamay kong may singsing.

“Pero bata ka pa. Hindi ba masyado pang maaga para d’on?” tanong ni Yael.

“Oo nga. Isa pa, ilang buwan pa lang kayong magkakilala. Wala pang isang taon.”

Napangiwi ako at muling napainom dahil sa pang-uusisa nila.

“W-wala naman sa tagal ’yon. Saka, kapag mahal mo naman siguro, papayag ka na ring magpakasal. And also, I don’t think I’m too young for marriage. Feeling ko naman, ready na ako.”

Napangisi si Ylona dahil sa sinabi ko.

“Palibhasa kasi kayong mga lalaki, wala sa utak niyo ang kasal. Kami namang mga babae, hindi pa kami nabubuo at nailuluwal nag-i-imagine na kami ng perfect wedding!”

Nagpatuloy sa pagsasalita si Ylona at ang iba pa. Nakinig lang ako dahil naiilang ako sa mga pasimpleng tingin ni Kade sa akin na parang ang daming gustong sabihin pero pinili na lang ang manahimik.

Sa paglaon ng pag-uusap ay nalaman kong ang kaibigan nilang si Bryan ay hindi na bumalik simula no’ng magbakasyon sa ibang bansa. Ang sabi ay doon na ito nagpatuloy ng pag-aaral.

“’Di ba, Kade?” Natigil ang pagtitig ni Kade sa akin dahil sa tanong ni Ylona ilang minuto pa ang lumipas.

“Huh?”

“Sabi ko ba’t ’di mo ulit kunin si Sky na model? Malapit na ’yong photo exhibit mo saka alam ko naman ang mga paborito mong subject,” nakangisi niyang sabi pagkatapos diinan ang mga huling salita.

Napatuwid ako ng upo. Tinapos ko ang burger sa bibig ko dahil sa sinabi niya.

“Photo exhibit?” I asked.

“Oo. Kinakarir na talaga niya ’yon! Pupwede ka pa ba, Sky? Kaya lang baka hindi ka pala payagan ng fiancé mo. Sayang ’yon kasi kung si Skyrene, alam kong hindi ka na mahihirapan pa sa concept na gusto mong idagdag. Alam ko rin na mas marami ang makaka-appreciate ng gawa mo lalo na’t magaling ka at kilala na si Skyrene. For sure, dudumugin ’yong event!”

“May model na ako,” tipid niyang sagot.

Tumango-tango naman ako.

“Sus, Kade! ’Yong model mo e sobra kung maningil. Fifteen thousand na nga yung unang offer tapos ngayong twenty-five, ayaw pa rin? Ikaw pa rin ang naghahabol?!”

“T-twenty-five thousand?” Napaawang ang bibig ko dahil sa narinig na gano’n kalaking halaga ang kinikita ng mga modelo!

Sabay-sabay silang napalingon sa akin dahil sa paglakas ng boses ko.

“Twenty-five thousand?” Pagbabago ko gamit ang mababang tono.

“Yes, pero pa hard to get pa rin. May past yata kaya n’on Kade, e. Aminin mo na kaya?”

Sarkastikong natawa ang huli dahil sa sinabi ni Ylona.

“Wala.”

“Si Kitty pa rin ba?” tanong ni Yael na tinanguan niya lang.

“Marami pa namang iba riyan. Huwag na ’yon! Nagsawa na ako sa mukha n’on, e. Imbes na bilhin ko ’yon, baka hindi ko pa tingnan. Tama si Ylona, si Skyrene na lang!”

Tipid niya akong sinulyapan pero wala akong naging reaksiyon. Hindi ko alam kung saan ako malilito. Sa isiping gusto nila akong maging model o ang malaking perang kikitain ko kung sakali? Dalawang buwan ko nang sahod ’yon sa cafe!

“Sky, ikaw na lang, please?! Baka naman pwede ka?” pangungulit ni Ylona.

Lutang ko siyang tinitigan pero wala rin akong makuhang sagot. Lahat sila ay kinumbinsi na ako maliban kay Kade na siguro’y nahihiya pero hanggang sa matapos ang usapan namin ay hindi man lang ako nakapagbigay ng opinyon.

Si Kade naman ay nanatiling tahimik pero hindi naman nagpumilit.

Nang matanggap ko ang text ni Eros at sinabing nasa parking lot na siya ay nagpaalam na ako sa kanila.

“Think about it, Sky!” pahabol ni Malfred na tinanguan ko lang.

Nginitian ko silang lahat bago nagmamadaling umalis.

“What’s that?” kunot-noong tanong ni Eros pagkatapos kong maisara ang pinto.

Maagap niyang hinawakan ang kamay ko para tingnan ang galos na natanggap ko kanina.

Hinalikan ko muna siya imbes na sumagot kaagad.

“Wala ’to. Gasgas lang naman.”

Gustuhin ko mang baguhin ang usapan para hindi na siya mag-alala pero ayaw ko rin namang magsinungaling sa kanya.

Napabuntonghininga na ako nang manatili siyang nakatitig sa akin at naghihintay ng totoong sagot sa nangyari imbes na umalis na at kalimutan na lang ang tungkol do’n.

“Alright. I got into a fight but there’s nothing to worry about—”

“A fight?”

Nakita ko ang agarang pag-igting ng kanyang pangang sumabay sa pagkurap niya.

“Eros, listen. Wala na ’yon. Hindi na mauulit kaya huwag mo nang isipin. There’s just this girl that hates me so much. Simula pa lang nang mag-aral ako rito.”

“For what reason?”

Lumapit ako sa kanya nang maingat niyang hinila palapit ang kamay ko para mas matitigan ang sugat.

“I don’t know. Mainly because of Jaxel, hindi ko rin alam. Mainit lang talaga siguro ang dugo niya sa ’kin.”

His breath brushed my wound when his chest lifted and exhaled roughly.

“That’s it?”

“Yeah.” Umangat ako para halikan ang kanyang pisngi. “I promise it will not happen again. I will not get into trouble,” pangako ko.

Ilang segundo siyang nakipagtitigan sa akin. Ang kanyang madilim na mata ay mahirap paamuhin pero nang pisilin ko ang kanyang kamay para ipadamang totoo ang pangako ay nawala na rin ang pagdilim n’on.

“Hindi ko sinasabing huwag kang pumatol sa kanila. I know you’ll not obey me anyway. I’m just worried about this because I don’t want anyone to lay a finger on you. I swear to God, Skyrene…”

Rumolyo ang Adam’s apple niya dahil sa ginawa niyang paglunok. Parang hinaplos naman ang puso ko nang makita ang matinding pag-aalala sa kanyang mga mata. Maging ang galit na nararamdaman niya ngayon ay ikinatutuwa ko.

“Eros… I am fine. You don’t have to worry about me, kaya ko ang sarili ko.” Muli kong nilapatan ng halik ang labi niya, baka sakaling matigil ang namumuong galit sa kanyang sistema.

“I promise it won’t happen again.”

Umangat ang kanyang kamay para yakapin ako at halikan sa noo.

“Alright. I trust you but if you need anything just ask me, okay? I don’t want to see you again with another wound, Skyrene.”

Matamis akong ngumiti at tumango sa kanya.

“I promise…”

Nagpakawala siyang muli ng malalim na paghinga. Napangiti na ako nang siya na mismo ang humalik sa akin.

“Fine. Now where do you want to eat?” nakangiti na niyang tanong.

Kahit na busog pa ako ay hindi na ako tumanggi. Ayaw ko nang dagdagan pa ang kasalanan ko sa kanya ngayong araw kaya hindi ko na sinabing busog pa ako.

“Kahit saan.”

Natatawa siyang umiling. Sinimulan na niyang buhayin ang makina ng sasakyan.

“Where do I find kahit saan restaurant?” sarkastiko niyang tanong dahilan para kurutin ko ang gwapo niyang mukha!

“Eros naman!” Napasimangot ako.

Tumawa siya at hinuli ang kamay ko pagkatapos ay hinalikan.

“Girls and their language…” natatawa niyang pahayag bago kami tuluyang lumayo sa university.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

Natural

“Kapag ba may ginawa akong raket, magagalit ka?” pagbubukas ko ng topic galing sa kawalan.

Ilang araw kong pinag-isipan ang pangungulit ni Ylona sa akin. Simula noong araw na mabanggit niya ang exhibit ni Kade ay hindi na natigil ang pagte-text niya sa akin tungkol doon.

Si Kitty, ang model kasi na kinuha ni Kade ay gusto na ngayon ng dobleng bayad. Hindi naman makapag-decide ang huli na tumanggi dahil halos isang linggo na lang simula sa araw na ito ang kanyang exhibit.

Napaangat ako nang gumalaw si Eros para dungawin ako at ialis ang atensiyon sa pinapanood.

“Raket?” kunot-noo niyang tanong.

Pinagdiin ko ang mga labi ko at inisip mabuti kung tama ba ang gagawin ko. Pero malaking pera din ’yon at makakaraos kami ng ilang araw.

Ipinatong ko ang kaliwang kamay sa kanyang katawan at marahang hinaplos ang kanyang dibdib.

“Hmm, kapag ba may ginawa akong photo shoot, papayag ka?” pigil ang paghinga kong tanong.

Hindi naman sa natatakot ako kaya kailangan ko pang magpaalam. Simula lang talaga nang maging maayos kami ay ipinangako ko sa sarili kong magiging tapat na ako sa kanya. Lahat din ng gagawin ko ay gusto kong alam niya.

“Photo shoot?” kunot-noo niyang tanong.

Tumango ako at umayos ng pwesto para harapin siya nang mabuti.

“May kaibigan kasi akong nangangailangan ng model sa photo exhibit niya. Gusto ko lang sanang tumulong saka malaki rin ang bayad kaya pinag-iisipan ko.”

Naningkit ang mga mata niya na tila nakulangan sa naging paliwanag ko.

“Isang araw lang naman ’yon saka portrait lang tapos kikita pa ako.”

Nanatiling magkasalubong ang mga makakapal niyang kilay. Sa nakikita kong reaksiyon ni Eros ngayon ay negatibo na ang sagot na nakukuha ko.

“How much?” he asked.

Napanguso ako.

“Eros… Alam mo namang ayaw ko ng ganyan. I want to earn my own money—”

“I’m just asking how much,” he cut me off.

Huminga ako nang malalim dahil ramdam kong hindi talaga siya papayag.

“Twenty-five thousand,” halos pabulong ko ng sagot.

“Only?” Napaahon ako sa pagkakahilig sa kanyang katawan nang umupo siya. Mas lalo yatang nalukot ang mukha niya nang harapin ako at malaman kung magkano ang presyo ng bayad n’on.

“Baby, you know you’re worth more than that.” Hinuli niya ang kamay ko. “Make it fifty.”

Pakiramdam ko’y tumalon ang puso ko sa tuwa dahil kahit na hindi niya sinabing pumapayag na siya ay nagkaroon pa rin ako ng positibong pag-asa!

“Papayag ka?!”

“Fifty thousand,” nangingiti niyang sabi bago ako hapitin palapit sa kanya at niyakap ako galing sa likuran.

Nakagat ko ang labi ko nang halikan niya ang aking balikat. There he goes again, seducing me.

Pinigil ko ang pagwawala ng puso ko para masagot siya nang maayos.

“S-sobrang laki na n’on. Isa pa, he’s my friend. Gusto ko lang rin siyang tulungan.”

“Oh, it’s a he?”

Marahan akong tumango.

“Then I’ll think about it.”

“Eros…” Pumihit ako nang bahagya paharap sa kanya.

I wanted to do it. Gusto kong pumayag hindi lang dahil gusto kong makatulong kay Kade kung hindi kailangan ko rin talaga ng pera.

Kumurap-kurap siya at bumuntonghinga pagkatapos ay niyakap akong muli. Wala na akong nagawa kung hindi bumalik sa pagkakadiin sa kanyang katawan.

“Alright. Fine,” he murmured while planting feathery kisses on the back of my shoulder.

Wala sa sariling napangiti na ako. Marahan kong inangat ang aking kamay para haplusin ang mukha niyang nasa aking leeg.

“Thank you. Kapag nakuha ko ’yong pera, ako naman ang manlilibre sa ’yo pero huwag sa masyadong mahal, ha.”

Natawa siya sa sinabi ko pero nagpatuloy lang sa paghalik. Umangat ang gilid ng labi ko nang humigpit ang kanyang yakap sa akin.

“You don’t need to do that.”

“But I want to. Gusto ko namang bumawi kahit paano.”

“Alright. I’m not gonna argue with that.”

Mabilis ang naging pag-ikot ng sikmura ko nang haplusin niya ang aking tiyan. Ang manipis na telang suot ko ay walang nagawa para harangan ang init ng kanyang mga palad na humahaplos pataas ng katawan ko.

Napapikit ako nang madama ang mainit niyang paghinga sa aking tainga.

“Pero pwede ka rin namang bumawi ngayon, baby…” mapaglaro niyang bulong.

Kinabukasan ay agad kong ibinalita kay Ylona ang napagdesisyunan namin ni Eros. Hindi ko pa man mismo kay Kade nasasabi ang desisyon ko pero nang makita ko siyang papalapit sa gawi namin ay mukhang hindi na rin kailangan. I was sure Ylona already told him about the good news.

“Totoo na ba?” nakangising tanong ni Yael bago sumalampak ng upo sa harapan namin.

Sumunod ang dalawang lalaki sa tabi niya.

Tipid akong tumango bago ilipat ang tingin kay Kade. And for the first time, simula no’ng makita ko sila ulit ay ngayon ko lang nakita ang pagngiti niya sa akin.

“’Yon!” hiyaw ni Malfred na nagpaingay sa gawi namin.

“See?! Sinasabi ko na nga ba! Pero teka, alam ba ’to ng fiancé mo?” he asked.

“Yeah.”

“He agreed?” Si Ylona.

Marahan akong tumango.

“Lahat naman napag-uusapan namin.”

“Good! You should thank me Kade!” nakangisi niyang baling dito.

Napapailing na lang itong tumango.

“Thank you.”

“You’re welcome!” masayang sagot ni Ylona.

Pinagdiin ko ang aking labi nang sa akin naman siya bumaling. “Are you free on Saturday?”

“T-this Saturday?”

“Yeah.”

Nagbaba ako ng tingin at kaagad tiningnan ang schedule ko. Araw ko iyon sa café pero dahil after lunch pa naman ang duty ko ay baka pwede ako sa umaga.

“Gaano ba katagal saka saan? May trabaho pa kasi ako sa Sabado.”

Natigil sa pag-inom si Ylona ng soda para pumagitna sa usapan namin.

“Nagtatrabaho ka pa rin?” mangha niyang tanong.

“Oo naman. Hindi na mawawala sa akin ’yon.”

“So tamang-tama rin pala itong pagiging model mo! Saka alam mo bang may sarili ng studio ’yan si Kade! Mas malaki at kompleto na rin sa gamit. Actually, doon din sa building na ’yon gaganapin ang exhibit.”

“Talaga?” Tumango-tango siya.

Bumalik ang tingin ko kay Kade.

“Congrats.”

“Thanks. Anyway, siguro mga dalawang oras lang or less,” aniya.

“Sige. Sabihin mo na lang kung anong oras.”

Kasabay ng pagtango niya ay ang pagtunog ng bell, hudyat ng huling klase ko kaya naman nauna na ako sa kanila.

Hindi man kami close ni Kade at ang tanging matagal lang naming interaksiyon ay iyong araw na humingi ako ng pabor sa kanya pero kahit na gano’n ay panatag pa rin ang loob ko dahil alam kong propesyonal naman siyang katrabaho.

Bago sumapit ang Sabado ay nagpaalam na ako kay Eros sa pagpunta sa studio. Ilang beses siyang nagpresintang ihatid ako pero dahil alam kong malaking abala lang ako sa kanya lalo na’t marami siyang kailangang unahin ngayon ay hindi ako pumayag.

Mabuti na lang din at nag-offer si Ylona na isabay ako kaya napanindigan ko ang desisyon kong huwag nang magpasama sa kanya.

“I’m so excited! Ngayon pa lang, nakikita ko nang magiging successful ang event!” hiyaw niya sa kalagitnaan ng biyahe namin.

Tipid ko siyang nginitian. I was excited too but I was nervous. Excited na akong matapos ang trabaho para mailaan ko na ang pera sa mga pangangailangan namin sa bahay pero kinakabahan naman ako dahil hindi ko sigurado kung may makukuha ba siyang litrato na worth it sa ibabayad niya sa ’kin.

“Matagal na ba ’yong studio niya?”

Inikot ni Ylona ang manibela nang kumanan kami.

“Medyo. Naalala mo noong pumunta tayo sa bahay nila? Ginagawa na ’yon that time.”

“Ah…”

“Marami na rin siyang achievements after that. He was featured in a magazine too. Tatlong beses na nga, e. Iyong huli, hindi pa lumalabas pero malapit na rin ’yon.”

“Talaga? I’m happy for his success,” buong puso kong pahayag.

“Me too! Masyado nga lang talagang busy saka dedicated sa passion niya kaya hindi na maatupag ang paggi-girlfriend.” Inayos ni Ylona ang kanyang salamin habang pasulyap-sulyap sa akin at sa daan.

Wala sa sariling napalunok ako nang maisip na parang noon lang ay hangang-hanga ako kay Kade. Oo nga at ultimate crush ko siya noon pero iba na ngayon. Parang mas gusto ko na lang hangaan ang mga achievement niya ngayon kaysa sa kung anong dahilan kung bakit ko siya nagustuhan noon.

“Wala ba siyang naging girlfriend?” takang tanong ko.

I first saw Kade during my freshman year. Naalala kong unang beses kong manood ng basketball noon dahil wala akong mapuntahan kung hindi ang gym. Simula no’ng maging kuryoso ako sa buhay niya ay wala naman akong nabalitaan na naging karelasyon niya kahit isa. Oo nga at marami ang nagkakandarapa sa kanya pero ngayon ko lang din talaga napagtantong wala nga talagang na-link na babae sa kanya kahit minsan.

Humalakhak si Ylona na parang isang malaking joke ang tanong ko.

“Wala. Weird ’no?”

Umiling ako. Hindi naman siguro weird ang pagiging single. Mas weird para sa akin kung nagagawa mong manakit ng mga babae nang walang dahilan o dahil nature mo na ang gano’n. Iyon ang weird. Nakakatanga.

“Baka naman busy lang talaga o may ibang priority sa buhay. Look at you, ikaw rin naman wala kang boyfriend, a?”

Hindi nawala ang tawa niya dahil sa sinabi ko.

“I’m gay Sky, that’s why.”

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. Para akong nakarinig ng kahindik-hindik na balita at natulala na lang sa kanya.

Pumikit-pikit ako para linawin ang pagkakaintindi ng utak ko.

“You… mean… he’s gay too?” laglag panga kong tanong.

Mas lalong lumakas ang halakhak niya.

“Crap! I’m sorry but look at your face! Of course not! I’m not gay and he’s not either! I’m just kidding!”

Ilang beses akong napalunok dahil sa paglikot ng utak ko. Para akong nagbasa ng tanong na nakakalito.

“Relax. We’re not gay! Wala namang masama sa pagbabago ng preference but no. Maybe you’re right, he’s just busy. Ako naman, gusto ko munang makapagtapos ng college before getting into a relationship. You know, rich parents have high expectations.”

Wala sa sariling napatango na lang ako. I didn’t know about that, but I agreed with her. Lahat naman siguro ng mga magulang gano’n?

Ilang minuto pa ay dumating na kami sa isang two-story building na mayroong modernong detalye. I was expecting to see more of a café themed vibe. Iyong may maliwanag na paligid. Mga halaman sa mga sulok ng kwarto. Malalaking pictures and sculptures pero ang pinasukan namin ay ibang-iba sa akala ko.

It was a huge room. Siguro’y mga dalawang doble ang laki sa bahay namin na kasyang-kasya ang lahat ng mga obra ni Kade. The room was very dim and almost dark too. Ang tanging maliliit at kulay dilaw na ilaw lang ang siyang nagbibigay ng liwanag sa kabuoan ng unang palapag. Hindi ko sigurado kung nakapatay lang ba talaga ang ilaw dahil hindi pa naman araw ng event o talagang ganito lang.

Agad kaming dinaluhan ng babaeng naroon at sinabing nasa itaas ito at kasalukuyang naghihintay sa amin.

Lumakad ang mga mata ko sa iilang nakapaskil na mga larawan sa dingding. Mayroong malalaki at mayroon din namang maliliit na may iba’t ibang hugis. Ang iba ay nasa lapag pa at hindi pa maayos na nailalagay. Some of the photos have colors but most of them were black and white.

Sa kabila ng may kadilimang lugar ay taliwas naman iyon sa naramdaman ko sa buong silid. I felt more of a warm and comfortable vibe rather than dark and empty. Para bang malayo sa gulo ng mundo at nakaka-relax lalo na’t sobrang tahimik.

Iginiya kami ng babae sa isang hagdan kung saan sinabi ni Ylona na naroon ang studio slash bahay na rin ni Kade.

Naningkit ang mga mata ko dahil sa liwanag ng kabuoan ng pangalawang palapag gawa ng mga nakabukas na kurtina.

Nagmamadaling inilapag ni Kade ang hawak na camera nang makita kami ni Ylona.

“You’re early,” nakangiti niyang bati.

“Walang traffic, e. Isa pa, para maumpisahan niyo na kaagad!” sagot ni Ylona.

Ngumiti ako sa kanilang dalawa.

Inalok niya muna kami ng pagkain bago kami magsimula. Pagkatapos n’on ay dumeretso na kami sa isang kwarto kung saan ang kanyang studio. Nakakailang test shot pa lang si Kade nang magpaalam si Ylona na kailangan na niyang umalis kaya wala na akong nagawa para pigilan siya.

Sa tuluyang pag-iisa namin sa studio ay doon na ako nakaramdam ulit ng kaba. He’s being silent. Hindi naman sa gusto kong mag-usap kami nang tuloy-tuloy pero ang pananahimik niya ay mas lalong nagpapakaba sa akin.

Napaangat ang tingin ni Kade nang tumikhim ako para kunin ang kanyang atensiyon.

“Your place is nice, Kade,” panimula ko.

“Do you like it?” He snapped some more photos to test and adjust his camera.

Ang seryoso niyang mata at aura ay lalong nagpapalakas ng tibok ng puso ko. It’s been a long time since we had a real conversation… at hindi rin talaga kami close kaya hindi ko rin alam kung paano matatanggal ang malaking harang sa pagitan namin.

“Y-yeah. This is huge too.”

Ngumiti ako nang i-try niya ang camera sa akin.

“Yeah. Nakakatamad nang umuwi sa bahay kaya ito. I built my own place.”

“Nice.”

Nilagpasan niya ako para ayusin ang lightning at backdrop, naghahanda na sa pagsisimula ng shoot.

Makalipas ang ilang sandali ay bumalik na siya sa harapan ko.

“Ready?” nakangiti niyang sabi.

Tumango ako at lumipat sa upuang nasa pinakagitna.

“Do I need to wear props or something?”

Umiling siya.

“No. I guess that’s fine.” Tukoy niya sa suot kong itim na tube top. Tinanggal ko ang suot kong cardigan para iwan ang tube top.

Ipinaliwanag niya na ang tema lang naman na gusto niyang makuha ngayon ay dark close-up portraits.

Sa simula ng shoot ay medyo nailang pa ako pero gaya noong nakaraan ay naging madali na lang sa akin ang lahat kalaunan.

Kade was very professional. Kung may kailangan akong gawin ay magalang niya iyong sinasabi. He gave me advice and compliments too.

“I like how natural you look on camera. It’s sexy and fierce yet very innocent,” aniya habang seryosong tinititigan ang mga litratong nakunan niya.

“Do you need more?” I asked.

Ibinalik niya ang tingin sa akin. That same look again…

Napalunok ako dahil sa paglapit niya at marahang paghawi ng aking buhok sa aking mukha. Naramdaman ko ang mas pagbilis ng kalampag ng aking dibdib dahil sa pananatili ng seryoso niyang titig sa akin.

His eyes were very dark like the room downstairs. Hindi ko maipaliwanag kung anong emosyon ang nakapaloob do’n.

Nagbaba ako ng tingin nang hawiin niya ang ilang hibla ng kanyang buhok na nalaglag sa kanyang noo.

Para akong naestatwa nang umangat ang kanyang kamay para kunin ang buhok na nasa kaliwang banda ng aking leeg at inilagay iyon sa harapan.

“Yeah. Just a couple more shots.”

Pakiramdam ko’y natuyo ang lalamunan ko lalo na nang haplusin niya at iayos ang aking buhok para sa gusto niyang kuha. Nakahinga lang ako ulit nang maluwag nang maramdaman ang paglayo niya at pagbalik sa aking harapan.

“Close your eyes for me please,” he instructed.

Ginawa ko ang gusto niya. I bit my lip when he started snapping photos. Ilang beses din akong napalunok dahil habang tumatagal ay ramdam ko ang kaba ko sa hindi malamang dahilan!

Nang subukan kong titigan ang camera ay bigla akong nagsisi nang mahuli siyang nakatitig din sa akin.

Nanatili ang mga mata niya sa gawi ko imbes na sa viewfinder ng hawak na camera. Kumurap-kurap siya nang magkatitigan kami ng ilang segundo pero bago pa ako tumakbo dahil sa pagkailang ay tinapos na niya ang ginagawa.

“I’m done.”

Nagmamadali akong tumayo at muling ipinatong ang damit kong hinubad kanina. Nang matapos ’yon ay kinalma ko muna ang nagwawalang sarili bago siya pormal na dinaluhan sa harapan ng computer. Ipinakita niya sa akin ang mga larawang kuha.

Hindi ko maipaliwanag ang pagkamangha ko nang makita ang sariling gano’n kaayos sa harap ng camera. Wala naman akong heavy makeup. Hindi ko kasi alam kung ano ang gusto niyang ayos ko kaya hindi na rin ako nag-abala pa pero I still looked good without it!

“This will look perfect on my exhibit.”

Kinuha ko ang upuan sa tabi niya at sinamahan siyang tingnan ang mga litratong kuha.

“You think so?”

He chuckled.

“Yeah. Do you still have doubts about yourself? Look at you… You’re natural.”

Napangiti ako sa sinabi niya. Lumayo siya sandali para kunin ang isang brown envelope na nasa drawer ng kanyang lamesa. Inabot niya iyon sa akin.

“Thank you, Kade.”

“Nah, thank you,” mas madiin niyang sabi.

Tatayo na sana ako para magpaalam pero mas nauna siyang tumayo.

“Ihahatid na kita.”

“N-naku, Kade hindi na! Kaya ko namang umuwi saka wala namang traffic.”

“I insist. Aalis din naman ako kaya isasabay na kita.”

Tatanggi pa sana ako pero hindi na niya ako binigyan ng pagkakataon. Tinext ko na lang si Eros na tapos na ang shoot at ngayon nga ay deretso na ako sa cafe para sa duty ko.

“See you next week?” nakangiti niyang pahabol pagkatapos kong makababa ng sasakyan.

“Huh?”

“Kung gusto mong makita yung mga picture mo, then you should come to my exhibit.”

Parang gusto kong batukan ang sarili ko dahil sa pagkamulala.

“Sure! Oo naman!”

Tumango-tango siya.

“See you, Skyrene.”

“Sige. Salamat ulit!” Kumaway na lang ako bago siya tuluyang umalis.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

Are You Happy Now

Baby:

Done?

Nagtipa kaagad ako ng reply pagkatapos mabasa ang text ni Eros.

Katatapos ko lang mag-ayos ngayon para sa dadaluhan naming birthday celebration ng pinsan ni Trystan. Ang sabi kasi ni Eros ay ito ang unang beses na mangyayari ang ganitong malakihang party sa mansion ng mga Travieso lalo na’t may sorpresa raw ang pinsan nito sa girlfriend niya.

Hindi na ako nagtanong pa dahil wala rin naman akong gagawin ngayong araw. Juliana texted me to come too dahil matagal din kaming hindi nagkita simula ng mag-umpisa ang klase.

Ako:

Yeah. Pababa na.

Parang gusto kong matawa dahil kahit pwede niya naman akong akyatin sa kwarto ko ay hindi niya ginawa at baka raw tumagal kami at hindi na makadalo sa party.

Maingat akong bumaba sa hagdan habang hawak ang stilettos na susuotin ko. Nagsitayuan ang mga lalaking nakaupo sa mahabang couch nang makita ako. Nagningning ang mga mata ni Zuben na parang ngayon lang ako nakitang nakasuot ng magara sa personal.

Umangat naman ang gilid ng labi ni Eros nang magtama ang mga mata namin.

He looked so handsome wearing his blue suit. Para kaming pinagbiyak dahil sa parehong shade ng asul na suot namin ngayon. Siya ang namili at bumili ng damit ko. Noong una ay hindi ako palagay na magkakasya sa akin ang long gown dahil hindi ko naman sinabi sa kanya ang size ko pero para iyong hinulma nang maisuot ko na. And the design! I can’t believe that he has a great taste shopping for girls’ clothes.

Napangiti ako nang makita ang pag-angat ng kanyang mga labi. Lumapit siya sa akin at agad akong hinalikan sa pisngi.

“Your look stunning, Sky,” bulong niya sa aking tainga.

Sa paglayo niya ay inilagay ko ang mga kamay ko sa kanyang dibdib at inilakad iyon hanggang sa kanyang necktie.

“You look handsome too, Eros.” Pinagdiin ko ang labi ko bago haplusin ang necktie niya at iayos sa ilalim ng kanyang coat.

Pagkatapos naming magpaalam sa mga kapatid ko ay umalis na kami ni Eros. Gaya ng mga nagdaang araw ay wala pa ring pagbabago sa uwi ni Ramiel kaya nasanay na rin akong wala siya.

“Skyrene…”

Lumawak kaagad ang ngiti ko nang makita sina Juliana at Jacob pagkababa namin ng sasakyan. Gaya namin ay kararating lang din nila sa party.

“Hi!” Tinanggap ko ang yakap niya.

“It’s good to see you again,” bulong niya sa gitna ng pagyakap.

“It’s good to see you too, Julia.” Bumitiw ako at binati naman si Jacob. Gano’n din si Juliana kay Eros.

Sabay-sabay na kaming pumasok sa loob ng malaking bahay kung saan gaganapin ang party.

“Si Asher?” Napatingala ako kay Eros nang tanungin niya si Jacob habang papunta kami sa garden area.

“I don’t know.”

“He’s not coming?”

“Hindi ba ngayon yung trip niya abroad?” singit ni Juliana sa usapan.

Nakinig lang ako at ipinagpatuloy ang paglalakad. Iginiya kami ng isang babae sa isang pabilog na lamesa pagkalabas namin ng garden.

“I’ll call him,” ani Jacob at saka nagpaalam na muna.

Inilibot ko ang paningin ko sa paligid. Halos lahat ng bisita ay magagarbo ang mga kasuotan na gaya ng suot ko ngayon. I was glad Eros insisted that I wear this gown dahil kung hindi ay baka mapagkamalan akong pulubi rito dahil sa isusuot kong damit.

Pagkaraan ay iginiya ako ni Eros sa ilang mga kaibigan niyang bagong mukha sa akin. They’re all nice and very welcoming. Parang ang tagal na nila akong kakilala at botong-boto agad sila sa akin para kay Eros.

Sa kabila ng tuwa ko ay hindi pa rin ako makapaniwalang narito ako ngayon sa mundo ng mayayaman at ngayon nga ay nakikipagbatian pa sa kanila.

Ilang tao pa ang binati namin bago dumating sina Trystan sa lamesa namin kasama ang asawa niyang si Jasmine at ang kambal nilang anak.

“Good to see you, Sky!” masaya niyang bati bago ako yakapin.

I greeted her the same thing bago bigyan ng pansin ang kambal at ang asawang si Trystan. Gano’n din ang ginawa ni Eros sa mga bagong dating. Maya-maya pa ay bumalik na si Jacob para ihatid ang asawa niya sa gawi namin pagkatapos ay kinuha naman ang mga lalaki para makipagsosyalan sa iba nilang kaibigan.

“Sige lang,” nakangiti kong paalam kay Eros.

Dahil sa pagkawala nila ay nagkaroon kami ng sariling usapan ng mga babae. Ang karamihan nga lang ng usapan ay tungkol sa kanilang mga negosyo kaya nahirapan din akong makasabay.

“Wait lang, ha,” paalam ni Jasmine pagkatapos mapansing wala na sa tabi ang kambal at naglalaro sa mababang maze na puno ng bulaklak sa pinakagitna ng garden.

“Can I have some cucumber shake, please? Thanks!” nakangiting sabi ni Juliana sa dumaang waiter pero bago pa ito umalis ay kinuha niya ang isang cocktail para ibigay sa akin.

“Thank you.” Kinuha ko ’yon at uminom ng kaunti. “Hindi ka na umiinom ng alak?” takang puna ko dahil isa lang ang kinuha niya.

Tipid siyang ngumiti at marahang umiling.

“Umiinom pa rin naman pero hindi na muna ngayon,” she said while blushing.

Tumango ako at napainom na lang ulit pero nang makita ko ang pagsulyap niya sa kanyang tiyan ay doon na ako natigagal!

“Oh my God! Are you…”

“Shh! We’re not telling anyone yet, Sky.” Madali kong inilapag ang hawak kong baso para yakapin siya nang mahigpit. “Congratulations, Juliana!” pigil ang paghinga kong bulong.

“Thank you! But please, sa atin na lang muna ’to. We’ll have a proper date night para sabihin sa lahat ang magandang balita.”

Muli ko siyang niyakap!

“God! I’m so happy for you!”

She nodded shyly.

“Thank you, Skyrene.” Huminga siya nang malalim at kinuha ang basong kakalapag lamang ng waiter.

Hindi na natanggal ang ngiti ko habang pinapanood siyang kalahatiin ang lamang cucumber shake ng kanyang basong hawak.

“This tastes so good! I’ve been craving this for a while now!”

Napahagikhik ako. Hindi pa naman halata ang tiyan pero ngayon pa lang ay parang excited na akong hawakan iyon! Kaya naman pala parang mas blooming siya ngayon. Akala ko dahil hindi lang kami nagkita nang matagal kaya naninibago ako pero may dahilan pala talagang iba.

“Oh my gosh, they’re here! Halika Sky, ipapakilala kita.”

Sumunod ako kay Juliana nang tumayo siya. Sina Eros ay nananatiling may mga kausap na lalaki kaya hindi na ako nag-abalang magpaalam sa kanya. Sinundan ko si Juliana hanggang sa makalapit kami sa isang lamesang mayroong tatlong lalaki.

Nakita ko ang agarang pagliwang ng mga mata nila nang makita ang babaeng kasama ko. Napangiti na rin ako nang ngitian ako ng isang lalaking nasa dulong kanan.

Hinayaan ko ang sarili kong panoorin si Juliana habang nakikipagkumustahan sa mga lalaking parang ang tagal niyang hindi nakita.

“I missed you guys!”

Tumawa ang apat na lalaki at sandali pang nagkabiruan. Nang mapansin ni Juliana ang lalaking inginuso ako ay agad siyang bumalik sa tabi ko. Kinuha niya ang kamay ko para ilapit at ipakilala sa mga kaharap.

“I’m sorry, Sky! Sorry talaga!” natataranta niyang paumanhin.

Ngumiti ako at pinisil ang kamay niya.

“Okay lang.”

“Sorry, ha! Matagal kasi kaming hindi nagkita kaya sobrang excited lang ako.”

“Me too,” anang isa na may pinakamalawak na ngiti.

Lahat naman sila ay nakangiti pero ang nasa pangalawang dulo ay medyo matagal kung tumitig kay Juliana. Siguro nga miss na miss lang niya ito kaya hindi matigil ang paninitig niya.

“Anyway, these are my friends. Sina Jecko, Greyson,” pakilala niya simula sa mga lalaking nasa kaliwa.

“Hi, nice to meet you,” bati ko sa naunang dalawang lalaki habang nakikipagkamay.

“This is Harren and Donovan.”

Gaya ng una ay binati ko rin sila.

“She’s the one from the show, right?”

Sabay kaming napatango ni Juliana sa sinabi ni Donovan.

“Eros’s fiancée,” she added.

“Nice to meet you,” he said.

“It’s nice to meet you too.” Kinamayan ko rin siya.

“So nasaan na si Ellis? And the girls?”

Sumunod kami sa mga lalaking naupo.

“Baka nasa loob pa si Ellis. Namimili ng gown na isusuot,” natatawang sabi ni Harren na nagpatawa sa aming lahat.

“Malapit na sina Shey,” ani Jecko.

Juliana nodded. Nagpatuloy ang pagkukumustahan nila. Nalaman kong matagal nang mga kaibigan ni Juliana ang mga lalaking kaharap namin na galing pa sa kanilang probinsya. Sinabi niya ring mga ilang taon lang nila nalaman na pinsan pala ni Ellis si Trystan dahil hindi naman ito lumaki sa Manila. Magkaiba rin ang mga apelyido nila kaya malayong malaman ’yon kung hindi mismo sasabihin.

“Have you been there?” pukaw sa akin ni Donovan na siyang katabi ko.

“I heard so much about the place but unfortunately, I still haven’t gotten a chance to visit it.”

“You should come,” he replied.

“Oo nga naman, Sky! Tell Eros to visit Buenavista. Kung gusto niyo, sabay-sabay tayong magbakasyon doon,” pagsali ni Juliana.

“Babanggitin ko,” nakangiti kong sambit.

Ilang beses ko nang narinig ang Buenavista at marami na rin akong nakitang litrato ng lugar pero kahit na gustuhin ko mang pumunta noon ay wala naman akong kakayahan dahil bukod sa walang pera, wala rin talaga akong karapatang gumastos ng para sa sarili ko lang.

Nang dumating ang mga babaeng kaibigan niya ay mas lalo kong nakita ang kasiyahan sa mukha ni Juliana. Doon ko rin naisip kung gaano siya kaswerteng marami siyang kaibigan na pang matagalan. I loved the idea of having a lot of friends but I was too afraid to welcome anyone. I didn’t trust easily. At siguro nga ang pagkakaroon ng maraming kaibigan ay hindi para sa lahat.

You can always have a lot of friends pero hindi naman sigurado roon kung ilan ang tatagal at magiging totoo sa ’yo. Juliana was lucky. Nakikita ko kasing totoo ang mga taong nasa harapan niya at mas maswerte sila dahil alam ko rin kung gaano kabuti ang puso ng huli.

Maya-maya pa ay nagpaalam na kami nang magsimula na ang party. Ipinakilala ako ni Eros sa may birthday na si Ellis.

“You’re so damn lucky, brother!” masayang sambit ni Ellis habang tinatapik-tapik ang balikat ni Eros.

“I am,” proud niyang sabi sabay lakad ng kanyang mga kamay sa aking baywang.

Hindi ko na napigilan ang pamumula ng magkabila kong pisngi dahil sa pagkiliti ng mga demonyo sa tiyan ko.

Sa gitna ng kasiyahan ay naging abala si Eros sa pakikipag-usap pagkatapos naming kumain. Gustuhin ko mang nasa tabi niya palagi pero dahil sa taas ng suot kong sapatos ay nagpaalam na muna akong babalik sa aming lamesa.

Naabutan ko ang mga anak ng mag-asawang Lewis at nakipagkwentuhan saglit pero dahil sa paglalaro ay iniwan din nila ako.

Huminga ako nang malalim habang sinisipat ang paligid. The crowd was very formal. Mamahalin ang lahat ng mga kagamitan at malalaking tao ang mga bisita. This kind of party was just a dream for me. Malayong-malayo ito sa pinakabonggang party na naganap sa West Side. Dito yata, ang presyo ng isang putahe ay sapat na para maging handa ng buong lugar namin.

Ilang beses akong nagpakawala ng malalalim na paghinga. Masaya ako sa lahat ng mga bagay na nangyayari ngayon sa buhay ko pero hindi pa rin ako sanay sa ganito. I knew I needed to get used to this lalo na’t alam kong kapag ikinasal na kami ni Eros ay mas marami pang party ang kailangan kong daluhan na kasama siya. Siguro nga maganda na rin ang ganito para napa-practice akong makipagsosyalan.

Kumuha ako ng cocktail pero nang wala nang dumaang waiter ay tumayo na ako para kuhaan ang sarili ko. Hindi ko na nakita si Eros kahit saan ako lumingon. Sa dami ng mga tao ay hindi ko na rin kilala ang mga nakakasalubong ko.

Tahimik akong naglakad sa gawi kung nasaan ang mga alak. Pagkakuha ko ay hindi kaagad ako bumalik. Naglakad-lakad ako sa dulo ng garden kung saan iilan lamang ang tao. Gusto ko munang huminga at kalmahin ang kanina pang nagwawala kong puso. Hindi ko kasi alam kung ano ang mas nangingibabaw ngayon. Kung masaya ba ako, kinakabahan o purong paninibago lang lahat. I didn’t know.

Nang maubos ko ang isang baso ay nagpasya akong bumalik sa pinagkunan ko pero bago pa ako tuluyang makalapit doon ay kusa nang huminto ang mga paa ko sa paghakbang nang makita ang lalaking nakangiti sa bartender.

Kinuha niya ang basong may lamang alak pero ang mga ngiti niya ay biglang naglaho matapos pumihit paharap sa akin.

I didn’t know if it’s because of the dim lights, o dahil gabi na o sadyang madilim lang din talaga ang naging pagtitig niya sa akin?

His eyes… I remember how he looked at me at malayong-malayo iyon sa mga matang nakatutok sa akin ngayon.

Pakiramdam ko’y nagkaroon ng puwang ang puso ko nang marahan siyang naglakad papunta sa gawi ko.

Dahil sa pagkatulala at pagbilis ng kalampag ng puso ko ay hindi ko nagawang umalis sa aking kinatatayuan.

Gustuhin ko mang magkunwaring hindi ko siya nakita ay huli na. Our eyes were locked into each other. Halos hindi ako kumurap lalo na nang huminto siya dalawang hakbang ang pagitan sa akin.

Nakita ko ang pag-igting ng kanyang panga bago iangat ang hawak na alak at tunggain.

“Skyrene,” sambit niyang parang matalim na guhit sa buong pagkatao ko.

“J-Jaxel…”

Nagbaba siya ng tingin matapos kong banggitin ang kanyang pangalan.

His jaw clenched. I knew he’s drunk. Namumula na ang kanyang pisngi at ang mga matang tumitig sa akin kanina ay namumungay na rin. Hindi ko alam at hindi ko man gustong alamin kung nakailan na siya pero sigurado akong marami na.

Muli akong napalunok nang bumalik ang mga mata niya sa akin.

“How are you?” he asked.

Kaswal naman ang pagkakasabi niya n’on pero hindi ko napigilan ang kabang patuloy na sumalakay sa akin.

Ito ang unang beses ko siyang nakita ulit simula noong araw na kinasal siya. Ito rin ang pinakamahabang oras na magkaharap kami pagkatapos ng lahat-lahat! Maging ang break up namin noon ay wala pa yatang limang minuto kung natapos.

Naitikom kong muli ang labi ko nang sarkastiko siyang matawa sa sariling tanong.

“Oh, don’t bother. I know you’re doing good. So good,” he said bitterly.

Sa bawat pagtagal ng matalim niyang titig sa akin ay para akong unti-unting bumabaon sa kinatatayuan ko. I’ve never seen him like this. Kahit noong huling gabing tinapos ko ang lahat ay kalmado siya. Walang galit sa mga mata at malayong-malayo sa lalaking kaharap ko ngayon.

“You’re drunk,” tanging nasabi ko na lang.

Muli siyang natawa nang sarkastiko dahil sa sinabi ko.

“Yeah, probably…”

Tumango ako at nagpakawala ng isang malalim na paghinga para kalmahin ang sarili.

Kung tutuusin ay wala na dapat akong maramdamang kaba dahil alam ko namang wala nang dahilan iyon. He’s married now and I was taken. Alam kong maayos ang buhay niya na wala ako at masaya ako para sa kanya. Iyon lang naman talaga ang gusto ko kaya ko siya hiniwalayan noon.

Inilagay niya ang kanyang basong walang laman sa tray ng dumaang waiter bago muling humakbang palapit sa akin.

Nang umatras ako ay bigo siyang huminto. Inilagay niya ang kanyang mga kamay sa magkabila niyang bulsa bago muling nakipagtitigan sa akin.

Kumurap-kurap ako at sinabi ang unang pumasok na mga salita sa aking utak.

“You’re here with your wife?”

Nilingon niya ang mga bisitang nakapaligid sa amin bago umiling.

“I’m just here because of the birthday celebrant. How about you? Are you with your fiancé?” he asked.

Marahan akong tumango.

“I see…”

Pinagdiin ko ang mga labi ko lalo na’t alam kong napakarami niyang gustong sabihin sa akin. Alam ko ring masyadong naging mabilis ang pangyayari sa relasyon namin at hindi man naging maayos ang lahat ay alam kong wala na rin naman akong dapat pang klaruhin.

Pinilit kong ngumiti sa kanya sa kabila ng kabang nararamdaman ko.

“M-mauna na ako, Jaxel.”

Hahakbang na sana ako pero mabilis niyang nahuli ang kamay ko dahilan para mas lalong magwala ang puso ko!

Natitigagal ko siyang nilingon. Ang mga mata niyang matalim ay mabilis na tumitig sa akin. Ang lahat ng galit na nakapaloob sa mga ’yon kanina ay nabahiran na ngayon ng lungkot. Wala sa sariling napalunok na lang din ako nang makita ang pagbaba-taas ng kanyang Adam’s apple.

Those eyes… Parang sinapak ang dibdib ko nang maalala ang mga matang iyon na punong-puno ng pagmamakaawa. Bumigat ang paghinga ko nang makita ang pag-awang ng kanyang bibig.

“I’m in a chain of misery since you walked out of my life, Sky,” he said between gritted teeth.

Natulala na lang ako sa kanya. Parang bumagal ang utak kong iproseso ang lahat ng mga sinasabi niya ngayon. One thing was for sure, he’s really drunk.

“But I don’t want to blame you anymore. May gusto lang akong malaman,” aniya.

Ginalaw ko ang mga kamay ko pero nanatili siyang nakahawak sa akin.

“Are you happy now?”

Naramdaman ko ang marahan niyang pagpisil sa aking kamay kaya mas lalo akong natigilan.

“I… I just want to know, Skyrene,” may bahid ng pagsusumamo niyang sabi.

My heart was hurting for him kahit na hindi naman dapat. It’s been a long time at kahit na alam kong masaya na ako kay Eros ay hindi ko pa rin mapigilan ang maapektuhan dahil kay Jaxel.

Siguro nga dapat lang akong ma-guilty sa pag-iwan ko sa kanya. Siguro nga natakot lang ako noon at nagkulang sa paliwanag kung bakit ko siya pinakawalan pero kung babalikan ko ang lahat ay hindi pa rin magbabago ang desisyon ko. I will still let him go because I know that he’s not the one for me.

“I am, Jaxel. I am happy and you should be happy too.”

Ginalaw ko ulit ang kamay ko pero gaya ng una ay hindi niya pa rin ako pinakawalan.

“Worth it ba yung pag-iwan mo sa ’kin?”

Parang nagpintig ang tainga ko sa narinig. Sa paraan ng pananalita niya ay parang kahapon lang kami naghiwalay!

“Jax, how can you bring that up? You are already married!” madiin kong paglilinaw.

Maybe he’s just really drunk, and he didn’t know what he’s saying. Siguro lasing lang siya at dahil wala kaming proper closure ay ganito siya kung makapag-react ngayon.

“You made me do that, Skyrene. Binigyan mo ako ng dahilan para pakasalan yung babaeng hindi ko naman mahal! You left me with no choice because you gave up on us. Bumitaw ka. Iniwan mo ’ko.”

Naramdaman ko ang pagbaon ng matatalim na bagay sa aking dibdib kasabay ng madidiin niyang salita.

Marahas kong hinawi ang kamay kong hawak niya. Bigo siyang napayuko. Parang bumagsak ang puso ko sa sahig nang muli kong maramdaman ang lahat ng lungkot na nadama ko noon.

“Jaxel… Ang tagal na n’on… May kanya-kanya na tayong buhay at siguro naman dapat na nating kalimutan ang lahat. I’m sorry for hurting you… S-sorry kung iniwan kita pero hindi ako nagsisisi dahil ginawa ko lang ’yon para mapabuti ka.”

Kuminang ang mga mata niya nang muli siyang mag-angat ng tingin.

“So do you want me to thank you for walking out of my life? Gano’n ba?”

“Jax—”

“Hey…” Napapitlag ako nang marinig ang boses na ’yon kasabay ng mabilis na pagpulupot ng matipuno niyang braso sa aking baywang.

Napapikit ako nang mariin bago lingunin si Eros. Nakaigting ang kanyang panga habang hawak ako at nakatitig sa lalaking nasa aming harapan.

“E-Eros…”

“I’ve been looking for you,” he murmured.

Kahit na nakangiti siya ay ramdam kong iba pa rin ang tunay niyang nararamdaman ngayon.

Napalunok ako nang magpalipat-lipat ang titig ni Jaxel sa aming dalawa.

“S-si Jaxel,” buong tapang kong pagpapakilala rito.

“Eros…” Baling ko naman sa kanya.

Naramdaman ko ang mas lalong paghapit ni Eros sa aking katawan pero imbes na magalit sa kaharap ay pormal niya itong binati. Maging si Jaxel ay pormal ding tinanggap ang kamay niya.

“Do you need anything from my wife?” makahulugang tanong ni Eros ilang sandali para patayin ang katahimikan sa pagitan naming tatlo.

Sumasabay ang kalabog ng puso ko sa maingay naming paligid. Pakiramdam ko ngayon ay para akong napapagitnaan ng magsasalpukang mga bato.

Umiling si Jaxel at akma nang sasagot pero natigil siya dahil sa pagsasalita ng kung sino sa harapan dahilan para huminto kami at ang lahat ng mga bisita.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

Yes

“Excuse me, ladies and gentlemen. May I have your attention, please?” ani Ellis na ngayon ay nakatayo na sa stage.

Naramdaman ko ang pag-alis ni Jaxel pero hindi ko na iyon pinansin lalo na’t ang atensiyon ko ay napunta na rin sa lalaking nasa harapan.

Naramdaman ko ang pagbuntonghininga ni Eros pagkatapos ay binitiwan ang katawan ko para hawakan ang aking kamay.

Sinulyapan ko siya. Gusto ko na sanang magpaliwanag pero pinigilan niya ako at sinabing ang intindihin na lang muna namin ay ang party ni Ellis.

“Thank you, everyone, for coming to this typical event where we celebrate another year of getting old,” panimula niyang nagpatawa sa lahat.

“I want to thank my parents.” Nilingon niya ang dalawang taong magkayakap na nasa kanyang harapan. “Thank you for welcoming me here and still accepting me as your son,” biro niya.

“Sa mga kaibigan kong dumalo at sa girlfriend ko. Babe?”

Inilibot niya ang paningin sa crowd para hanapin ang tinatawag. Maya-maya pa ay dinaluhan na siya ng girlfriend niya. Sinalubong niya ito ng yakap at halik sa pisngi na agad namang ikinapula ng huli. Naghiyawan ang mga kaibigan nila.

“Now, this day is not about me.” Muling nagseryoso ang lahat at naghintay sa mga susunod niya pang sasabihin.

Pakiramdam ko’y bumalik ako sa huling araw ng shoot kung saan nag-propose sa akin si Eros dahil sa agarang pagluhod ni Ellis sa harapan ng kanyang girlfriend. Nakita ko agad ang pagiging emosyonal ni Juliana at ang mga babaeng nasa tabi niya habang ang mga lalaki naman ay hindi na rin maitago ang sobrang kasiyahan.

Natutop ng girlfriend ni Ellis ang bibig lalo na nang hawakan nito ang kanyang kamay.

“Nesca Tiangco, baby…” He paused and smiled. The girl in front of him blushed profusely. “I wanted to do this for so long, you know? Kneeling in front of you in a large crowd with my family…” Dinukot niya ang bagay sa likod ng kanyang pantalon at agad iyong binuksan. “Giving this to you as a sign of my unending love…”

Tumulo na ang luha ng kanyang girlfriend. Maging ang emosyon ko ay tumaas dahil sa nasasaksihan.

“Lahat ay matagal ko nang na-imagine at pinagplanuhan pero mahirap pala. I’m waiting for the perfect time pero hindi ko alam kung kailan dahil baka isipin mong nagbibiro na naman ako. Yesterday, I said to myself, well fuck it. I’m going to propose to her. I’m going to marry her. Kahit hindi ako sigurado kung seseryosohin mo ako basta ang alam ko lang sa ngayon ay gusto na kitang maging asawa.”

Wala sa sariling napayakap ako kay Eros dahil parang nahahawa na ako sa masasayang luha ni Nesca. Napapikit ako nang maramdaman ang buong puso niyang paghalik sa aking buhok.

“Naiiyak ka ba ngayon kasi tatanggihan mo ako at nagi-guilty ka sa pag-hindi o masaya ka? Kinakabahan ako sa ’yo e,” natatawa’t kinakabahang sabi ni Ellis dahilan para sapakin siya ni Nesca nang mahina sa braso.

“Alright. I know you will never say no. Baby, you can’t say no, okay? Nakakahiya ’yon!”

“Ellis!”

Mas lalong lumakas ang tawanan sa harapan lalo na sa gawi ng mga kaibigan ni Juliana.

“Excited ka na ba o ano?”

“Ellis, isa pa!” nahihiyang sambit ni Nesca habang patuloy ang pagluha at pagsipat sa mga taong nanonood.

Napakamot ng ulo si Ellis dahil sa sinabi nito pero bago muling magsalita ay huminga muna siya nang malalim.

“I’m just making sure… Alright. I’m ready. Ikaw ba?”

Tanging tango na lang ang isinagot ni Nesca. Sinulyapan ni Ellis ang mga magulang at sa pagbalik ng mga mata niya kay Nesca ay wala na akong nakita kung hindi purong kaseryosohan sa handang gawin.

“Nesca Tiangco… I know being with me is a privilege lalo na’t maraming nagkakagusto sa akin at kahit na hindi mo sabihin noon ay alam ko namang crush mo na ako.” Nesca chuckled. “You may love me first, but my love will definitely last… Nagsimula tayo sa pustahan at ngayon ay gusto ko iyong tapusin sa kasalan. Baby, will you marry me?”

Huminga nang malalim si Nesca at nagseryoso na rin.

“I wouldn’t take no for an answer,” mabilis na dagdag ni Ellis.

Napanguso si Nesca.

“Ellis…”

“I’m really bad at this but you know you can’t—”

Naputol ang pagsasalita niya nang abutin siya ni Nesca para halikan sa labi. Halos lahat ng mga kababaihan ay napaluha na.

“Yes, Ellis. Pakakasalan kita,” masayang sabi ni Nesca.

Lumakas ang hiyawan ng lahat dahil sa naging pagsagot ni Nesca. Ang mga taong malalapit sa kanila ay agad silang nilapitan at binati.

Napalayo ako nang kaunti kay Eros matapos niya akong halikan ulit.

Sa kabila ng pagkatuwa ko sa naganap na engagement ay mas kailangan kong unahin ang pagpapaliwanag sa nangyaring pagtatagpo namin ni Jaxel kanina.

“I’m sorry… I don’t want you to assume things about me and Jaxel. Wala naman kaming pinag-usapang masama—”

“I trust you, Skyrene,” he cut me off. “I just don’t like the thought of you talking to your ex-boyfriend…”

Bumalik kami ni Eros sa lamesa namin habang abala ang iba sa pagko-congratulate sa mga bagong engage.

Nang makaupo ay hinuli niya ang kamay ko at marahan iyong pinisil.

“I’m sorry. Hindi ko naman alam na nandito siya.”

“What did he tell you?”

Napakurap ako nang makita ang matinding kaseryosohan sa mga mata ni Eros. He knew about what happened between me and Jaxel. Lahat ’yon maging ang pagbitiw ko sa buhay nito dahil gusto ko siyang mapabuti ay hindi naging sikreto sa kanya.

Nagkibit ako ng balikat. Kung pupwede lang sana ay ayaw ko na iyong pag-usapan ulit dahil matagal ko na iyong ibinaon sa limot pero ayaw ko rin namang maglihim sa kanya.

“Is he still blaming you?”

Marahan akong tumango.

“He’s drunk.”

“And he has sober thoughts. Kung sinisisi ka pa rin niya ngayong lasing siya, sisisihin ka pa rin niya kahit hindi at ’yon ang ayaw ko. I don’t want you to look back. Ayaw kong isang araw, maisip mong iwan din ako para sa mga kabutihan ko. I don’t want that.”

“Eros…”

Ang bigat na naramdaman ko kaninang kaharap ko si Jaxel ay walang-wala ngayon sa bigat na nararamdaman ko.

Ipinagpalit ko ang mga kamay naming magkahawak at agad na pinisil ang kanya.

“I’m not looking back, and I will never look back,” pangako ko.

Kung nagawa ko man iyon noon kay Jaxel ay hindi ibig sabihin na kaya ko ulit iyong gawin kay Eros lalo na ngayong alam kong siya ang para sa akin. Parang hindi ko na rin kaya ang makita siyang nahihirapan dahil wala ako. Masyado na siyang maraming naibigay sa akin na hindi naman dapat kaya kung ang pananatili lang sa buhay niya ang magpapasaya sa kanya ay mananatili ako.

“Good. I don’t want you to think about that ever again… You know I’d rather have a life that’s full of imperfections than live it without you… I’ll always choose you, baby. Always.”

Ang mga luha ng tuwa ko kanina para kina Ellis ay gusto na namang kumawala pero dahil na iyon sa mga salita ni Eros. Pakiramdam ko ay patuloy ang pagkulong ng mainit na bagay sa aking puso dahil sa mga binitiwan niyang salita.

Pagkatapos naming batiin ang bagong engage ay inihatid na ako ni Eros sa bahay.

Dahil sa pagod at sa mga nangyari ay dumeretso na ako kaagad sa aking kwarto para matulog. Nagising na lang ako kinabukasan na tirik na ang araw. I replied to Eros’s good morning texts bago ko napagdesisyunang mag-ayos na at maglaba. Mamaya ay magbabantay naman ako sa computer at magre-review ng kaunti para sa klase bukas.

Mabilis akong natigilan sa gitna ng paglalakad nang makita ang babaeng dali-daling bumaba sa hagdan habang nakasuot lang ng puting T-shirt at siguradong naka-panty lang!

Humigpit ang yakap ko sa hamper dahil sa gulat. Hindi ko sigurado kung multo ba iyong nagmamadaling bumaba o talagang may bago lang kaming boarder?

Tahimik kong inihakbang ang mga paa ko. Nang matapat ako sa kwarto nina Ramiel ay nakita ko itong walang pang-itaas at tulog pa rin. Lumapit ako para hanapin ang dalawa ko pang kapatid pero bago pa ako nakapasok ay muling umakyat ang babae dala ang baso ng tubig.

Nagmamadali siyang umakyat pero bago pa makaalpas ng hagdan ay natigil na nang makita ako.

“Did I wake you up?” Lumapit siya sa pintuan kaya ako napaatras. “Sorry,” aniya at agad iyong isinarado.

Laglag ang panga ko dahil sa pagkalito. Parang gusto ko na lang sumigaw pero hindi ko naman magawa!

Nagmamadali akong bumaba at doon ko nakita ang dalawa kong kapatid. Si Zuben ay nakahiga sa couch habang si Rigel naman ay nasa sahig. Hindi naman ako gano’n kapagod kagabi para hindi ko sila mapansin at hindi pa naman iyon gabing-gabi. Baka noong tulog na ako ay saka dumating si Ramiel at ang babaeng ’yon?

Nagmamadali akong lumabas para i-load ang mga labahin sa washing machine. Sa pagbalik ko sa loob ay parang doon lang ako natauhan.

Like what in the world just happened?!

Dinalawang hakbang ko lang ang hagdan para mabilis na makabalik sa kwarto nina Ramiel.

Kahit na alam kong tulog pa ang dalawa ay walang habas kong kinalampag ang pintuan.

“Ramiel!” sigaw kong nasundan pa ng ilan dahil tulog pa yata o talagang ayaw lang buksan.

Mahirap pa namang gisingin ang gising!

“Ramiel, buksan mo. Isa!”

Nakailang katok pa ako bago ako pagbuksan ng pupungas-pungas kong kapatid.

“Why are you being so loud?” magkasalubong ang kilay niyang tanong habang tamad na binubuksan ang mga mata.

Hinila ko siya palayo nang lumagpas ang tingin ko sa loob ng kwarto niya. Ang babaeng kanina ay nakita ko’y kasalukuyang nakatalikod at nakahiga. Tama nga akong wala siyang suot na short dahil simula sa kinatatayuan ko ay nakalihis ang kanyang damit at kitang-kita ang itim niyang panty habang nakadantay ang mga hita sa unan.

“Ramiel naman! Hindi ka nakakarinig sa akin ng sermon kahit na ilang beses kang late na kung umuwi pero ano na naman ba ’yan?!”

Tamad siyang naupo sa isang container na nasa gilid at akmang magbubukas ng sigarilyo pero hinawi ko iyon sa kamay niya at dinurog.

“Ramiel!”

Pumikit siya nang mariin at nagkamot ng ulo. Hindi nawala sa kanya ang pagkairita dahil sa mga pagalit ko. Naikumo ko ang mga kamay ko para pigilan ang sariling masapak siya. Nakakainis!

“Pinalayas e. Ano’ng magagawa ko?” tamad niyang sagot.

“Pwes, hindi ko na ’yon problema! Kapag sinabi kong lumayas din siya ngayon ay iyon ang gagawin mo!”

Umatras ako dahil sa agaran niyang pagtayo.

“No.”

Nanggagalaiti kong hinawakan ang kamay niya nang subukan niya akong talikuran.

“Ramiel!”

“I will not do that. This is my house too at wala kang karapatang basta na lang magdesisyon para sa lahat.”

Tinanggal niya ang kamay ko at naiwan na lang akong natitigagal habang sinusundan siya ng tingin pabalik sa kwarto.

Dahil sa inis ko ay minadali ko na ang paglalaba para maaga akong makaalis ng bahay. Nagluto lang ako ng pagkain para sa mga kapatid ko saka ako dumeretso sa computer shop.

Baby:

What happened?

Ako:

Baliw na si Ramiel. Para na akong walang karapatang pagsabihan siya. I hate that he’s all grown up. Naiinis ako.

Bumigat lalo ang dibdib ko nang maisip na ganito na ba talaga kapag matanda na ang mga kapatid mo? Iyong wala ka nang karapatang magsalita sa mga ginagawa nila at gagawin pa dahil kaya na nila ang mga sarili nila? Iyong pakiramdam na parang hindi na nila ako kailangan samantalang buong buhay ko ay sila ang inintindi ko. Since when did he become a full-grown asshole?

Napapitlag ako nang tumunog ang aking cellphone. Isang malalim at mahabang buntonghininga ang pinakawalan ko matapos sagutin ang tawag.

“Hey…”

“Akala ko nasa meeting ka?” Kinuha ko ang bayad ng nag-time out na bata bago siya binigyan ng sukli.

“Katatapos lang. Are you okay?”

Bumalik ako sa pagkakaupo. Okay nga ba ang pakiramdam ko? E parang ayaw ko na munang makita si Ramiel dahil naiinis ako! Isa pa, baka hindi ko mapigilan ang sarili kong magsalita at mag-away lang kami.

“No. I’m still mad.”

“Hmm, how about let’s talk about this over dinner?”

“Sabi mo may pupuntahan ka mamaya?”

“I can cancel it.”

“Eros, okay lang naman ako. Huwag na lang.”

“Hindi mo ba ako nami-miss?”

Wala sa sariling napangiti ako sa narinig. Kahit na bad trip ako sa nangyari sa bahay ay parang kumalma ako nang marinig ang malambing niyang pagsabi n’on.

“Nami-miss siyempre.”

“Then let’s meet later. I missed you too baby.”

“Okay… Anong oras?”

“I’m free after six. Gusto mo bang sunduin pa kita o sa Parissiene na tayo magkikita?”

“Doon na lang.”

“Alright. See you later and please, huwag ka nang mag-isip. Text me.”

“Okay. I love you.”

“I love you too, baby. I gotta go.”

Pagkatapos ng tawag ay inabala ko na lang ang sarili ko sa panonood ng mga dance choreography video sa internet.

Bago mag-alas singko ay t-in-ext ko si Rigel na dalhan ako ng damit dahil ayaw ko nang umuwi. Nakiligo na lang din ako kina Nana at dumeretso na sa usapan namin ni Eros pagkatapos magpaalam.

Wala pang sampung minuto ay dumating na rin naman siya kaya hindi na ako naghintay nang matagal. Maaga rin akong pumunta kaya kung tutuusin ay hindi naman siya late. Sinalubong ko ang yakap niya.

Inayos ko ang suot kong itim na baseball cap nang lumihis iyon sa ulo ko dahil sa pagyakap kay Eros.

“Kanina ka pa?”

Umiling ako at hindi bumitiw sa pagkakayap sa kanya. Parang nawalan na ako ng pakialam kung pagtitinginan kami ngayon ng mga tao dahil sa parang linta kong pagyakap. He smelled so fucking good! Kahit yata rito na lang ay makukuntento na ako. Napangiti ako nang marinig ang pagtawa niya dahil sa tuwing lalayo na siya ay humihigpit lang ang yakap ko.

“Ang bango-bango mo talaga…” hindi ko na napigilang sabihin sabay baon ng ulo sa kanyang malapad na dibdib.

Narinig ko ang muling pagtawa niya pero imbes na magreklamo o ano ay niyakap niya rin ako nang mas mahigpit.

“Talaga?”

I giggled. Bakit parang ayaw niyang maniwala na mabango siya? Kung hindi bango ang tawag dito e ano? Literal na heaven scent?

Umangat ang mukha ko para tingalain siya.

God… Kung noon ay purong negatibong katanungan lang ang itinatanong ko sa itaas, ngayon naman ay wala na akong maisip na tanong kung hindi bakit ang swerte ko?

Ilang babae ang napapahinto sa amin pero wala akong pakialam. Gusto ko na lang talaga siyang yakapin habambuhay.

“At napakagwapo pa.”

Umangat nang kaunti ang gilid ng labi ni Eros at mukhang nagpipigil ng ngisi. I wonder, kinikilig din ba ang mga lalaki? Kung oo, kinikilig na ba siya ngayon?

“You’re just in love with me, that’s why.”

“Nah.” Lumuwag ang yakap ko para titigan siya. “Hindi talaga, e. Gwapo ka talaga.”

Kinagat niya ang ibabang labi para pigilan ang tuluyang pagngiti. Inikot niya ako at inakbayan. Ang magkahawak naming mga kamay ay nanatili sa balikat ko.

Parang kiniliti ang tiyan ko nang makita ang gwapo niyang mukha na ngayon ay nakangisi na at parang hindi na yata matatanggal pa. Ito na ba ’yon? Kinikilig na ba siya?

“Kinikilig ka?” I teased.

Lumakas ang tawa ni Eros pero hindi na sumagot lalo na’t pumasok na kami sa isang fine dining restaurant.

Silence means yes, right?

CHAPTER 8

CHAPTER 8

Nag-iisa

“Let her stay,” opinyon niya matapos kong sabihin ang lahat ng sama ng loob ko dahil sa nangyari kanina sa bahay.

Nakalahati ko na ang pagkain ko at kahit na alam kong mamahalin ang mga pagkain dito ay hindi na ako nahiyang um-order ng marami. Hindi kasi ako nakakain ng marami kaninang tanghali dahil sa sobrang bad trip ko kay Ramiel.

“Eros naman. Kahit na modern na ngayon ang panahon, hindi pa rin magandang tingnan na ’yong babae ay sa bahay ng lalaki nakatira.”

Nagpatuloy ako sa pagkain. Gano’n din naman si Eros pero sa tuwing natatapos niya ang pagkain sa bibig ay nagsasalita siya ulit.

“I get that pero baka naman wala talagang mapuntahan. I’m not defending the girl. Gusto ko lang intindihin si Ramiel. Maybe it’s better if you let her stay in the house kaysa naman magpunta ’yon sa iba at mapasama pa.”

Tinapos ko ang pagkain sa bibig ko. Bakit parang kasalanan ko?

Uminom ako ng tubig bago siya sagutin.

“Paano kung mabuntis siya ni Ramiel? Doon siya mas mapapasama.”

Naningkit ang mga mata ko nang matahimik si Eros.

“See?”

“Paano kung hindi naman mabuntis?”

“Eros…”

“Yeah. I got your point but I’m sure she will not stay that long. Sigurado akong hahanapin din siya ng mga magulang niya. For now, let her stay. Give her a place for at least two days to crash in.”

Hindi na ako nakasagot. Ipinagpatuloy ko na lang ang pagkain habang iniisip ang mga punto ni Eros. Kung tutuusin ay hindi naman ako masamang tao para ipagtabuyan siya. Ang ayaw ko lang ay magkaroon kaagad ang kapatid ko ng malaking responsibilidad lalo na’t nag-aaral pa ito. Hindi pa rin ako handang magkaroon ng panibagong miyembro ang pamilya namin dahil wala pa akong maayos na trabaho. Ayaw ko namang sabay-sabay kaming mamatay sa gutom!

Kung kaya kong pigilan ang pagiging bagito ng kapatid ko ay gagawin ko. Walang magiging batang ama!

“Can I stay in your place?” tanong ko kay Eros habang naglalakad na kami papunta sa parking lot.

“Of course. You’re welcome in our home, baby. Gusto mo bang kunin na natin yung mga gamit mo?”

Napanguso ako’t inirapan siya.

“I’m just kidding. Sure, I’d love that.”

Hinigpitan niya ang pagkakadaop ng mga kamay namin when I mouthed a thank you.

“Pero pwede bang dumaan muna tayo sa bahay? Gusto kong kausapin si Ramiel. Kahit sandali lang?”

Pinagbuksan niya ako ng pinto ng kanyang sasakyan.

“Sure,” he said.

Dahil walang traffic ay madali kaming nakauwi sa bahay. Naabutan ko sa sala ang mga kapatid kong nanonood. Naroon din ang babae at nakikipagtawanan sa kanila pero nang makita ang pagpasok namin ni Eros ay sabay-sabay silang natahimik.

Lumapit ako kay Rigel para tapikin ang mga paa niyang nakataas sa couch. Sumunod naman si Eros sa akin at naupo sa tabi nito.

Sinenyasan ko si Ramiel na pumunta sa kusina. Hindi naman ako nabigo dahil sinundan niya ako kaagad.

“Dalawang araw, Ramiel. I want her to go back to her family after two days.”

“Sky—”

“I will be staying at Eros’s place. Sa pagbalik ko, gusto kong wala na siya sa bahay. Can you call her? Gusto ko siyang makausap.”

Wala nang nagawa si Ramiel kung hindi ang tawagin ang babaeng ni hindi ko alam kung ano’ng klaseng relasyon ang meron sila. Ni minsan kasi ay hindi naman nagdala ng babae si Ramiel dito na aabot sa puntong dito na matutulog. Well, iyon ang pagkakatanda ko. Pero wala. Wala rin akong alam na pormal niyang girlfriend.

Sinipat ko ang kabuoan ng babaeng dumalo sa amin. Nagpapasalamat na lang ako dahil ngayon ay may short na siyang suot. Though medyo kita ang suot niyang itim na bra dahil sa manipis na T-shirt ay hinayaan ko na lang. Hindi naman iyon ang dahilan kaya ko siya kakausapin ngayon.

“Nica,” tipid na pagpapakilala ni Ramiel dito na tinanguan ko lang.

“I will let you stay here pero gusto kong pagkatapos ng dalawang araw ay bumalik ka na sa bahay niyo. Ang kwarto ko ang magiging tulugan mo and please…” Nagpalipat-lipat ang tingin ko sa kanilang dalawa. “No fucking.”

Lumipad ang tingin ni Nica kay Ramiel pero umiling lang ang kapatid ko.

“Okay.”

“No sex and even orals, Ramiel,” pag-uulit ko.

Hindi siya sumagot. Imbes na makipagtalo pa ay iniwan na niya ako. Aalis na rin sana si Nica pero dahil kinakain ako ng mga katanungan ko ay nagawa ko siyang pigilan.

“Nica.”

Tahimik siyang pumihit pabalik.

“Hindi ko alam kung bakit ka pinalayas ng mga magulang mo pero kung ano man ’yon ay ayaw ko nang makialam. Sa ngayon, ang gusto ko ay bumalik ka na sa inyo pagkatapos ng dalawang araw. You’re welcome to come here if you want but just go back to your parents.”

Marahan siyang tumango. Tatalikod na sana siyang muli pero natigil na naman nang may sinabi pa akong pahabol.

“And if you’ll have sex with my brother, just use protection. Be wise. Wala akong ipapakain sa ’yo at sa anak mo kung sakaling mabuntis ka,” I said bluntly.

Namutla siya sa bulgaran kong pagtukoy sa alam kong ginagawa na nila ni Ramiel. Hindi ako ipinanganak kahapon at kung sasabihin niyang virgin pa siya o bigyan ako ng isang milyon para kumbinsihin ako ay hindi ako maniniwala. I knew my brother.

Tumango na ako, hudyat para sa pagtatapos kong mangaral sa kanya.

Pagkatapos ng pag-uusap ay kumuha lang ako ng pandalawang araw na gamit para dalhin sa bahay ni Eros.

“Oo nga pala, next week na ’yong exhibit. Do you think you can come?”

Hininaan ko ang blower na ipinantutuyo sa aking buhok. Katatapos ko lang maligo at ngayon ay nagpapatuyo na lang para makatulog na.

“What day?”

“Saturday rin sabi ni Kade, e.”

“I’ll check my schedule. I don’t know if I’ll be flying to Cebu this Thursday. Kapag natuloy, baka hindi ako makapunta but we’ll see.”

Muli kong nilakasan ang blower para tapusin na ang pag-aayos at madaluhan na si Eros sa kama. Nasa harapan pa rin niya ang kanyang laptop pero nasa akin naman ang buong atensiyon.

“Gaano ka naman katagal do’n?” tanong ko.

Binuhaghag ko ang buhok ko at nang maramdamang tuyo na lahat ay pinatay ko na ang blower. Sinuklay ko ulit iyon nang paulit-ulit at sinigurong walang buhol. My raven-colored hair was getting long again. Lagpas bra line na naman. Parang noon lang ay nagawa ko itong ipaputol at pakulayan ng iba para hindi niya makilala sa pagpasok ko sa show. Ngayon ay bumabalik na naman ang haba sa dati.

Walang ingay akong lumapit sa tabi ni Eros. Nang maupo ako sa gilid niya ay isinara niya ang kanyang laptop.

“I don’t know, maybe a week?”

“That long?” bigo kong tanong.

“Will you miss me?” Sandaling naputol ang titig niya sa akin nang ilipat niya ang laptop sa bedside table.

Hininaan niya rin ang liwanag ng lamp shade sa tabi kaya mas lalong nakakaantok ang paligid.

Lumipat ako sa bandang dibdib niya.

“Of course. Hindi na ako sanay nang hindi ka nakikita.”

He chuckled at that. Hinawakan niya ang kamay ko at inangat iyon kaya wala na akong nagawa kung hindi ang sundin siyang igiya ako sa kanyang ibabaw.

“Then I’ll Facetime you. Kung hindi lang talaga ako kailangan do’n, hindi naman ako uuwi. I’ll be back as soon as I can, I promise.”

Umayos ako ng upo sa bandang tiyan ni Eros. Nanatili siyang nakasandal sa headboard habang nakatitig sa akin.

“It’s okay. Huwag kang magmadali kung hindi mo kaagad magagawa yung trabaho mo within a week. Maghihintay naman ako.”

Lumakad ang kamay niya para hawakan ang akin.

“I’ll call you every now and then. Kapag hindi ako nakapunta sa exhibit, tatawag na lang ako, alright?”

I smiled and nodded at him. Napahiga ako sa ibabaw niya nang ipwesto niya ang mga kamay ko sa kanyang leeg. Hinalikan niya ang noo ko at marahang inangat ang aking baba para muli akong matitigan.

“I’m sure the event will be successful.”

“Sana nga.”

Ngumiti siya at marahang naupo. Ikinulong niya ang katawan ko gamit ang matitipunong braso at mas hinapit ako para mayakap nang mahigpit. Niyakap ko rin siya nang mahigpit lalo na nang maramdaman ko ang labi niyang hinalikan ang aking collar bone.

“You’re seducing me again, Eros Ziege…” pigil ang ngisi kong bulong sa kanya dahil sa bawat dampi ng mainit niyang labi sa collar bone ko pataas sa aking leeg ay para na naman akong natatangay.

Sa paglayo niya, namumungay na naman ang mga mata niya.

“Baby, you can’t blame me. Hindi ko kasalanang naaakit ako sa ’yo. Just damn… look at you.” Hinawi niya ang mga buhok ko at inilagay iyon sa likuran. “You’re a goddess… and I love you.”

Binuwal ko ang mga kamay ko para ikulong ang mukha niya. I felt his light stubble. Ang mga daliri ko ay humaplos sa kanyang pisngi hanggang sa kanyang labi.

“Paano kung magsawa ka?”

“I will never.”

“Talaga? Bakit nga ba ako, Eros? Marami namang mga babaeng mas maganda. Mas sexy. Mas mayaman at mas bagay sa ’yo. What if—”

“Ilang beses ko bang kailangang sabihin sa ’yo na nag-iisa ka? You’re different from all of them and it’s you that I want. Ikaw lang, walang iba.”

Napanguso ako dahil sa pagsalakay ng aking mga emosyon. Sa totoo lang, kahit ilang ulit niyang sabihin na ako ang gusto niya ay hindi ko pa rin maiwasang magtanong kung bakit. Gano’n naman siguro talaga kasi pakiramdam ko hindi ko siya deserve dahil ganito lang ako samantalang siya ay tinitingala ng lahat. Napapikit ako nang pupugin niya ako ng halik sa labi.

He didn’t stop until I giggled.

“Stop thinking nonsense,” aniya sa gitna ng pagdampi ng paulit-ulit na halik sa aking labi.

Napahagikhik ulit ako at ginantihan siya ng halik sa kanyang buong mukha.

“Nagtatanong lang naman ako.”

He chuckled and kissed me again on the lips. Sa paglayo niya ay isinuklay ko ang aking mga kamay sa kanyang buhok.

Hay, bakit ang swerte-swerte ko? Look at him! I still can’t believe I can kiss him anytime I want. Kahit yata sa mga panaginip ko noon ay malabong magtagpo ang mga landas namin pero ngayon… Bakit ang swerte ko?

“What are you thinking, huh?” aniyang pumukaw sa akin.

Ngumiti ako at muling hinalikan ang kanyang mapupulang labi.

“Iniisip ko lang kung bakit ang swerte ko sa ’yo. Ang bango-bango mo na… Ang gwapo mo pa tapos mahal mo pa ako.”

Ngumisi si Eros at maingat na ipinagpalit ang mga pwesto namin. Kumurap-kurap ako nang tuluyang maramdaman ng likod ko ang malambot na kama at ang palad niyang humaplos muli sa aking pisngi. Hindi ko na rin napigilan ang pagngisi nang kagatin niya ang kanyang pang-ibabang labi matapos titigan ang labi ko.

“You know the first time I saw you, I already knew that you’re gonna be my wife. I don’t know pero sigurado na ako. Kung hindi dahil sa ’yo ay hindi ako sasaya ngayon kaya ako ang mas maswerte. You define my happiness, baby.” Inangat niya ang aking kamay at buong puso iyong hinalikan. “I don’t even know if someone can make me happy like you do… Wala na. Ngayon lang naman ako sumaya nang ganito.”

“Eros…” Kinuha ko ang kamay kong hawak niya at emosyonal iyong inihaplos sa kanyang mukha. “You are my happiness too, baby.”

He smiled.

“Kaya huwag ka nang mag-isip ng masama, okay? Don’t compare yourself to anyone because I don’t care about them. Ikaw ang apple of the eye ko,” natatawa niyang sabi bago kunin ang kamay kong nakahawak sa pisngi niya at ilagay iyon sa kanyang kaliwang dibdib. “You’re the center of my life, Skyrene… Kaya huwag ka nang mag-isip ng kung sino.”

“Siyempre, tatanda ako. Papangit din ako. Kukulubot din yung balat ko tapos tataba ako. Magugustuhan mo pa rin ba ’yon?”

“We’ll grow old together. Sa tingin mo magagawa ko pang maghanap ng iba kung wala na akong makita kung hindi ikaw? At ano naman kung kukulubot ang balat mo? You’ll still be beautiful in my eyes.”

Napaahon na ako sa kama dahil ramdam ko na ang pangingilid ng mga luha ko. Simula no’ng dumating si Eros sa buhay ko ay naging iyakin na talaga ako pero ngayon ay naiiyak naman ako sa sobrang tuwa. Pupwede pala talaga yung ganito, ’no? Totoo pala ang tears of joy.

Umayos na rin ng upo si Eros sa harapan ko.

“You’re crying and blushing at the same time. I know I should wipe your tears, but I find it so cute. Damn…” aniyang hininaan ang huling salita.

Hinawi ko ang mga luha ko at inirapan siya. I can hear my heart screaming his name. Parang wala nang pakundangan ang sayang nararamdaman ko at wala na akong magawa kung hindi ang umiyak na lang.

“Promise ako lang?” pupungas-pungas kong tanong.

He nodded and held my hand again.

“I swear on my life, baby…” aniya at mabilis na tinawid ang distansiyang namamagitan sa aming mga labi.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

Exhibit

“Do you think it will be put on the bidding list?” tanong ni Malfred kay Yael habang nasa daan ang paningin.

Pagkatapos ng klase ay umuwi lang ako saglit para magbihis dahil nag-offer sina Malfred na sabay-sabay na kaming pumunta sa event para hindi na ako mahirapan pang mag-commute.

“For sure!” ganadong singit ni Ylona sabay tingin sa akin.

Magkatabi kami sa backseat samantalang ang dalawa naman ay nasa unahan.

“’Yong picture ko?” walang ideya kong tanong sa kanya.

“Yup!”

Kinalabit niya si Yael kaya napabaling ito sa amin.

“Will you bid?”

“Definitely.”

“Me too! Para lang tumaas at mahirapan kayo,” pang-aasar niya.

“Bring it on!” natatawang hiyaw ni Yael.

“Ilang pictures ba ni Sky ang pag-aagawan natin ngayong araw?” tanong ni Malfred.

Pinakinggan ko ang mga usapan nila kahit na medyo naiilang ako. Naiisip ko pa lang na magiging sentro ako ng atensiyon mamaya ay parang gusto ko nang umuwi nang maaga. Hindi ko rin nasagot ang tanong nilang ilan dahil kahit ako ay wala ring ideya. Ni hindi ko nga sigurado kung sure ba si Kade na isasama niya ang mukha ko ro’n.

I texted Eros before we arrived at the venue.

Ako:

Malapit na kami. I wish you were here though.

Baby:

I’m sorry, baby. Babawi na lang ako pagbalik ko. Have fun, okay? Send me pictures. I want to see how beautiful you are on that wall. I love you.

Ako:

I will. I love you too!

Baby:

And I’m so proud of you.

Kumurap-kurap ko para pigilan ang pagiging emosyonal dahil sa nabasa. Sobrang in love lang siguro talaga ako kay Eros dahil lahat na lang ng mga salitang galing sa kanya ay naaapektuhan ako kaagad. I’m so in love with him… at wala nang makakapigil n’on.

Nang huminto ang sasakyan sa parking lot ay marami ng sasakyan ang nakaparada. Ang mga tao naman ay pagroo’t parito na sa loob ng building ni Kade.

Sumunod ako nang bumaba si Ylona pero huminto muna ako para mag-selfie at ipadala kay Eros. Nangingiti akong nag-pose ng nagpa-flying kiss.

Ako:

I gotta go! XOXO!

Sabi ko kasama n’ong picture na aking kinuha. Nagmamadali na akong naglakad dahil naiwan na ako nina Ylona.

Gusto ko sanang isama si Valerie ngayon pero dahil busy siya sa trabaho ay hindi rin siya makakasama. Minsan na lang din kami kung magkita dahil magkasaliwa ang mga schedule namin sa buhay. Mabuti na nga lang ay nagtagpo kami kanina dahil kung hindi ay baka wala akong damit na naisuot ngayon.

Huminga ako nang malalim bago tuluyang pumasok sa loob at daluhan ang mga kaibigan ni Kade. The room was very pleasant. Kung noon ay medyo madilim, ngayon naman ay maliwanag na iyon dahil doble ang dami ng ilaw na nakabukas.

Hindi ko mapigilang kabahan lalo na’t marami ngang tao ang pumunta.

Hinawakan ni Ylona ang kamay ko ng ipakilala niya ako sa mga ka-blockmate nilang nasalubong namin. Ilang minuto pang kwentuhan bago ako na-bore at agad na sinuri ang iilang portraits na natatanaw ko. All of the photos were black and white.

Sa unang dingding ay nakalagay ang mga landscape ng iba’t ibang lugar. Sa pangalawa naman ay ang ilang mga artistic shot.

“You’re that girl!” Napabalik ang tingin ko sa mga taong nasa aking harapan.

Tinanggap ko ang champagne na ibinigay ni Ylona sa akin bago tanguan ang lalaki kahit na hindi ko naman sigurado ang tinutukoy niya.

“Yeah! We’ll see you around!” Ngumisi si Ylona sa tatlong lalaki at hinila na ako palayo.

Nalilito naman akong sumunod na lang sa kanya. Sa dami ng tao ay hindi ko na alam kung ano ang iintindihin ko. Kung ang paglingon ba at pagbati sa kanila o ang mga obra ni Kade. Sa bawat hakbang ko kasi ay walang patid ang bati sa akin kahit na hindi ko naman sila mga kilala.

Hindi ko tuloy maiwasan ang mailang lalo na’t hindi ko alam kung positive ba ang mga bating iyon o dahil ako lang ang nagpapangit sa exhibit na ito. I didn’t even know if how many photos of mine were hanging. Hindi ko pa nakikita ang nasa kabilang banda na pinagkakaguluhan ng lahat.

“There you are!” hiyaw ni Ylona sabay hila sa akin patungo sa lalaking kinuha ang pansin.

Inubos ko ang champagne na hawak ko nang lingunin kami ni Kade matapos iwan ang mga huling kausap. Nawala na sina Yael at Malfred dahil sa dami ng tao.

“Hey! I’m glad you guys came!” Niyakap niya kami ni Ylona.

“Of course!” masayang sagot ni Ylona.

“We wouldn’t miss it. Congratulations, Kade,” buong puso kong sambit.

Ngumiti siya at hinawakan ako pagkatapos ay iginiya sa mga ilang ipinagmamalaki niyang obra. Si Ylona naman ay nagpaalam muna dahil may nakitang kaibigan.

Nagpatuloy kami ni Kade hanggang sa gawi ng may iba’t ibang hugis na litrato. Umapaw ang paghanga ko sa galing niya nang makita nang malapitan ang mga ’yon.

Sa isang buong dingding ay nakapaskil ang mga larawang laman ang tunay na buhay ng mga mahihirap. Parang kahit na walang kulay ang mga iyon ay nag-uumapaw pa rin ang masayang emosyon sa bawat nakangiting tao. I felt like there’s a different color that he liked his audience to see and feel. Hindi lang basta pula sa galit. Puti sa pagiging mabait o itim para sa malungkot at hindi magandang pakiramdam.

“This one was taken a year ago. I was with a friend when we decided to go surfing,” tukoy niya sa litratong nasa baba na may mga nakangiting bata habang nasa dagat at nagtatampisaw.

“This is perfect, Kade. You captured real happiness,” puna ko dahil kahit na wala ako sa sitwasyong ’yon ay damang-dama ko ang tuwa sa mga batang malayang nagsasaya.

Kumurap-kurap ako at lumapit naman sa litratong may matandang lalaking nakaupo sa dalampasigan habang hawak ang mga lambat at nakangiti iyong tinatahi. I can’t help myself but feel his happiness. Para akong nalunod sa lalim ng utak ko.

Sabi nila, may mga kulay para sa iba’t ibang emosyon. Yellow was associated with joy and happiness for example pero bakit kahit na walang kulay ang mga litrato ni Kade ay ramdam ko ang bawat emosyon sa bawat kuha?

“Shark?” tanong ko sa pangalan ng litrato.

He nodded.

“Siguro na-predict ng mga magulang niya noon na lalaki siyang malapit sa mga isda kaya iyon ang ipinangalan kay Tatay knowing na galing talaga sila sa bundok at malayo sa dagat.”

Humagikhik ako.

“How old is he?”

“He’s almost eighty, I think. Pero sabi nga niya, kalabaw lang ang tumatanda.”

Ngumiti ako at sinulyapan pa ang ibang naroon. Pagkatapos ng saya ay para namang nababasag ang puso ko nang igiya niya ako sa isang parte kung saan ang mga litrato ay purong kahirapan. Mayroong mga batang may mga buhat ng iba’t ibang kalakal hanggang sa mga matatandang naghahanap buhay pa rin.

Pinigilan kong madala kahit na imposible iyon lalo na’t sa huling litrato ay nakita ko ang isang batang babaeng lukot ang mukha at ang mga mata ay papatak na ang mga luha habang nakatingin sa batang maayos ang damit at may hawak na maraming pagkain.

“This is sad,” tukoy ko sa nakita.

Marahang tumango si Kade at ibinigay sa akin ang panibagong champagne na kinuha sa dumaang waiter.

“I thought you’re just into portraits.”

“Yeah, but I don’t want to be in that line forever. I still want to explore. Kapag may nagustuhan lang akong alalahaning pagkakataon, I snap some photos. I still need to learn though. Gusto kong pag-aralan kung ano ang style ko sa pagkuha kasi ngayon, wala pa talaga.”

“I’m sure you’ll figure it out. Ikaw pa. These photos were deep.” Tinuro ko ulit iyong may bata. “Especially that one.”

“I know.” Inangat niya ang baso kaya nag-cheers kami at parehas na uminom. “Are you ready to see my masterpiece though?” makahulugan niyang pahayag na parang alam ko na kung ano.

Siniko ko siya. “ These are your masterpiece.“

Tumawa naman siya at tumango na lang bilang pagsang-ayon. Sa paglipat namin sa kabilang banda ay mas lalong dumami ang bumabati sa kanya kaya nagkaroon pa ako ng pagkakataong masipat ang ilang mga nadaanan naming obra. Ilang beses niya rin akong ipinakilala lalo na’t hindi na magkamayaw ang mga tao sa pagbati sa kanya.

May iilang portraits akong nakita simula sa bata hanggang sa matanda pero nang madako ang tingin ko sa dulo’t pinakagitnang litrato ay natigil na ako. Dalawa ang picture kong naroon pero ang isang pinakamalaki ang kumuha ng buo kong atensiyon.

Hindi ko alam ang nararamdaman ko ngayon dahil parang hindi pa rin ako makapaniwalang nasa pinakamalaking canvass ang litrato ko. He’s right. I looked sexy and fierce but innocent at the same time. Ilang minuto akong natulala roon hanggang sa bumalik si Kade sa tabi ko.

Ngumiti ako nang tumabi siya sa akin at sinipat na rin ang litrato ko.

“See?” masaya niyang sambit.

Inilahad niya ang kamay niya sa aking harapan at kinuha ko naman iyon para lapitan pa ang litrato. Naroon sina Malfred na pareho kong namamangha rin sa nasa harapan.

“Ladies and gentlemen…” kuha ni Kade sa atensiyon ng lahat na agad namang nakinig sa kanya.

“Thank you all for coming to my first exhibit.”

Nakipalakpak ako at nakinig sa lahat ng mga sinabi niya. Ilang beses kong naramdaman ang pagsiko sa akin ni Ylona sa tuwing tumatama ang tingin ni Kade sa akin. Ipinagkikibit ko na lang iyon ng balikat.

Nang matapos ang pagsasalita niya at ilang oras pang pakikipagsosyalan ay nagpaalam na muna ako para tawagan si Eros. Gusto ko na rin sanang umuwi dahil may pasok pa ako kinabukasan.

“Hello?”

“Hey!”

“How was it?” masaya niyang tanong.

Lumayo ako saglit sa mga kumpulan ng tao para makausap siya nang maayos.

“Maraming tao. Sabi nila may bidding mamaya pero hindi na ako magtatagal. Uuwi na rin ako pagkatapos nito. Are you home?”

“Almost… Are you having fun?”

“Oo. Masaya naman.”

“I’m glad that you’re happy. I wish I can see that though.”

Pinagdiin ko ang aking mga labi lalo na’t parang na-miss ko lang siya nang sobra dahil sa sinabi niya.

“Miss na miss na kita pero okay lang! Uuwi ka na ba bukas?”

“Baka sa isang bukas pa. I still need to go to the city tomorrow. Marami pa akong meeting… But don’t worry, I’ll be there soon.”

Lumabas ako ng pinto dahil pakiramdam ko’y nasasakal ako sa dami ng nakakapansin sa akin. Kusang lumabas ang buntonghininga ko nang maramdaman ko ang natural na hanging yumakap sa aking katawan.

“It’s okay. I’ll wait for you.”

“I’ll make it up to you, I promise.”

“Okay lang nga. Basta mag-iingat ka, ha? Tapos tawagan mo ako palagi para hindi kita ma-miss nang sobra.”

Umangat ang labi ko nang marinig ang mahina niyang pagtawa. God, I miss him so much!

“Sky! Come on!” Napalingon ako sa pagtawag sa akin ni Ylona kaya nagmadali na akong magpaalam kay Eros.

“I gotta go. I’ll send the pictures.”

“I’ll be waiting. I love you.”

“I love you too, bye!”

Binilisan ko ang hakbang ko para daluhang muli si Ylona. Sa pagbalik namin ay ipinakilala niya ako sa ilan pang malaking pangalan sa industriyang kinabibilangan ni Kade. Dahil naman sa kalituhan ko ay tanggap lang ako nang tanggap ng mga calling card na ibinibigay nila. Pagkatapos kong makuhaan ng litrato ang dalawang larawan ko sa exhibit ay sinend ko na kaagad iyon kay Eros.

Ako:

How do I look, Mr. Vergara?

Pinigilan ko ang aking ngisi nang makita ang pag-send ng message na kasama ang mga litrato. Ibinalik ko ulit ang cellphone ko para ipagpatuloy ang pakikipag-usap sa mga bisita ni Kade pero nang maramdaman ko ang pag-vibrate ng cellphone ko ay nagmamadali ko iyong inilabas ulit.

Baby:

My wife is always stunning. No questions asked.

Pinigilan kong mapangisi lalo na’t seryoso ang sinasabi ng lalaking nasa harapan namin ni Ylona. He’s talking about how impressed he was knowing that I was just an amateur. Na maliban sa TV ay wala pang karanasan sa pagiging model.

Ako:

In love ka na naman, huh?

Pasimple kong reply habang kunwari ay nakikinig sa nagsasalita.

Baby:

At hindi magsasawa.

Kinagat ko na ang labi ko.

“Here’s my calling card. If you’re interested to be part of my team, just contact me directly, Ms. Del Rio.”

Ibinaba ko ang hawak kong cellphone para ibaling ang atensiyon sa kanya.

“Thank you.”

Nakipagkamay ako sa kanya gano’n din si Ylona na parang gusto nang sumigaw dahil sa mga nangyayari.

“Oh my God, Skyrene! Hindi ko na alam kung ano’ng iisipin ko ngayon! Bakit hindi mo na lang agad tawagan ’yang mga ’yan!”

Iginiya niya ako palayo sa huling kausap.

“That’s Mr. Kross! Kross Management manages a thousand models across five continents, and they’ve launched the careers of more supermodels than any other agency! Sinasabi ko na nga bang malalaking tao talaga ang darating ngayon!”

Napanguso ako. Hindi dahil sa sinabi niyang pangalan at impormasyon kung hindi dahil wala talaga akong idea sa ganitong linya. Parang kahit na nagpa-panic siya sa sobrang excitement ay wala akong maramdaman dahil hindi ko naman alam kung paano hihimayin ang mga nangyayari ngayon. I was overwhelmed. Wala na akong ibang maisip kung hindi ang magpahinga at sa ibang araw na lang pag-isipan ang lahat.

Pumunta lang naman ako rito para suportahan si Kade at wala nang iba. Inayos ko ang huling calling card na ibinigay sa akin bago siya ulit sagutin.

“Hindi naman madaling magdesisyon saka isa pa, kahit na sabihin nating successful na ang event ay hindi pa rin ako palagay na makita ang mukha ko sa ibang lugar. I don’t even know if I’m fit to be a model—”

“Shut it right now! Hindi na uso ang pagiging humble ngayon, Sky! Ako na ang nagsasabi na ipinanganak ka para maging isang modelo! Look!”

Ipinilig niya ang ulo ko sa gawi ng aking mga litrato. Parang gusto ko na namang mamangha sa sarili ko. Ako ba talaga ’yon? Was I that gorgeous? Like really?

“You’re born to stand out!” tukoy niya lalo na’t halos ang lahat ay doon nakatuon sa litrato ko.

Magsasalita na sana ako ulit pero pinigilan niya ako kaagad.

“Opps! Huwag nang aangal!”

Wala na akong nagawa kung hindi ang matawa na lang. Ylona was really nice. Kung noon, akala ko’y mahiyain siya at tipid lang ang mga kilos, ngayon ay malayong-malayo na iyon sa first impression ko sa kanya. Hindi ako iniwan ni Ylona hanggang sa magdesisyon na akong umuwi.

“Thank you, Sky.”

“Congratulations ulit, Kade.” Niyakap ko silang lahat bilang paalam.

Hindi na rin ako nagpaabala kahit na nagpupumilit si Malfred na ihatid ako. Alam kong marami pang mangyayari sa gabing ito at gustuhin ko mang tapusin lahat ay hindi ko naman pwedeng pabayaan ang pag-aaral ko.

Mag-aalas diyes na akong nakarating sa bahay kaya pagkatapos kong maligo ay nakatulog na ako kaagad.

Ylona:

Saan ang klase mo?

Itinago ko lalo ang hawak kong cellphone lalo na’t palakad-lakad pa ang professor namin habang nagle-lecture. Pasimple akong nagta-type kapag nakatalikod na ito.

Ako:

Building 2. Bakit?

Ylona:

May celebration mamaya dahil sa success ng event ni Kade kagabi. Sama ka!

Kinagat ko ang ibaba kong lalo at nagkunwaring nagbabasa dahil sa pagharap sa akin ng professor. Nang malagpasan niya ako ay saka ulit ako nag-reply.

Ako:

Titingnan ko. May trabaho ako bukas, e.

Ylona:

Come on, Sky! Wala akong kasama saka isa pa, malay mo hindi mo na kailangan pang magtrabaho riyan sa cafe dahil sa bago mong career!

Ako:

Career?

Ylona:

Modeling career! See you, okay? Huwag mo akong iwan, please!

Magre-reply pa sana ako pero sa kasamaang palad ay hindi ko na naitago ang cellphone ko sa pagtabi ng professor sa aking gilid.

Pumikit ako nang mariin at dahan-dahang inangat ang tingin sa kanya. Ang kanyang natural na mataas na kilay ay umabot na sa langit ng magkatitigan kaming dalawa.

“Miss Del Rio, what did I just said about using gadgets during my class? Hindi mo ba naintindihan kaya gusto mong ulitin ko mismo sa harapan mo?”

Nagpabalik-balik ang matalim niyang titig sa akin at sa hawak kong phone. Pakiramdam ko’y nilubayan ako ng kaluluwa ko. Naalala kong noong isang araw lang ay may pinalabas itong estudyante dahil nahuling may ka-text! Kung bakit ba naman kasi ang kulit ni Ylona at ang iresponsable kong maging matang lawin sa prof na ’to!

Pinilit kong ngumiti kahit na alam kong wala na iyong magagawa sa iritado niyang mukha.

“Sorry, Ma’am…”

Nagbaba na ako ng tingin at inayos ang sarili ng lagpasan niya ako.

“Menopausal stage na yata talaga. Hayaan mo na,” natatawang bulong ng katabi kong babae.

Tipid ko siyang nginitian.

“Fria.” Inilahad niya ang kamay sa aking harapan na tinanggap ko naman kaagad.

“Skyrene—”

“Skyrene, I know you,” she cut me off.

Napatango na lang ako.

Sa ilang linggo kong pumasok sa klaseng ’to ay parang ngayon ko lang siya nakita. Kahit na nakaupo siya ay alam kong matangkad siya gaya ko. Maputi rin siya at mayroong magandang mukha. Hindi lang basta dala ng puti ang ganda niya dahil natural iyong maamo. And I think I’ve seen her somewhere too, hindi ko lang sigurado kung saan talaga.

Hindi ko na lang iyon inisip at nakinig na lang sa buong klase at sa mga sumunod pa.

Ylona:

We’re here.

Kumunot ang noo ko at natigil sa pagsusulat nang makita ang texts niya. Sa paglingon ko sa labas ay napaawang ang bibig ko nang matanaw siyang kumakaway sa bintana.

Hindi ko na naisip ang pangungulit niya dahil sa mga quiz na dumaan sa huling dalawa kong klase kaya hindi ko kaagad nasabi sa kanya ang desisyon ko.

Ako:

Hindi ko pa sigurado kung makakasama ako, Ylona.

She texted right away.

Ylona:

Sky, deserve mo ’to kaya sumama ka na, please? Kasama ka sa success ni Kade kaya kailangang present ka.

Umangat ang tingin ko pabalik sa gawi niya. May itinuro siya at agad na hinila. Nang makita ko ang pagdungaw, pagngiti, at pagkaway ni Kade ay wala na akong nagawa kung hindi ang ngumiti pabalik at reply-an si Ylona.

Ako:

Saglit lang ako, ha?

CHAPTER 10

CHAPTER 10

Proposal

“Skyrene! Dito!” Halos malula ako sa dami ng taong patuloy na sumasalubong sa akin.

Oo nga’t sanay naman ako sa ganitong klaseng lugar na may maingay na paligid, malilikot na ilaw, at mga taong nagkakasiyahan pero hindi ko akalaing ang pribadong party ni Kade ay dadagsain ng mas marami pa sa dumalo sa kanyang exhibit. Of course, all of them were also from the same university. Ang iba ay mga pamilyar na ang mukha sa akin at nakabatian ko pa kagabi sa event.

Nagmamadali akong nakipagsiksikan sa kanila. Palubog pa lang ang araw kanina nang lumabas kami sa university pero ang tao rito ngayon ay parang pang-madaling araw na!

“Do’n tayo!” ganadong hiyaw ni Malfred sabay akbay kay Yael.

Nauna silang naglakad sa amin hanggang sa marating namin ang isang upuang bakante at naka-reserve talaga para sa amin.

Nang makaupo na ako ay doon lang ako nakahinga nang maluwag. Mabuti na lang at medyo maayos naman ang ayos ko ngayon kaya kahit paano ay pumapantay pa rin ako sa mga suotan ng nakararami. I texted Eros after I said yes to Ylona. Nag-text din naman siyang pumapayag siya kaya kahit paano’y nabawasan ang pag-iisip ko.

“Oh! Thank you!”

Ibinababa pa lang ng waiter ang mga shot ng kung anong alak ay nakuha na ni Ylona ang isa sa kamay nito bago ibigay sa akin at sa mga kasama namin.

“For Kade’s success!” hiyaw niya at agad na tinungga ang kanya.

Wala na rin akong nagawa kung hindi ang sundin sila. Tumayo si Kade nang tawagin siya ng ilang mga kaibigan patungo sa harapan ng lahat. Nang mawala ang atensiyon ng mga kasama ko sa akin ay nakakuha ako ng pagkakataong i-text ulit si Eros at ipaalam na nasa club na kami.

Ako:

We’re here. Hindi ako magtatagal, I promise.

Ilang minuto akong naghintay pero nang wala pa rin akong matanggap kahit na tapos na ang speech ng pagpapasalamt ni Kade sa harapan ay muli ko na lang itinago ang cellphone ko. He’s still probably busy.

Ngumiti ako nang makita si Kade na bumalik sa lamesa at tumabi sa akin.

“Sorry hindi ko kaagad nasabi sa ’yo ’to.” Sinulyapan niya sina Yael na abala sa pagsipat sa mga babaeng dumaraan. “Hindi na kasi kita nakita kagabi tapos nawala na rin sa isip ko.”

“Okay lang. Hindi naman talaga ako dapat sasama.”

“Why? Your parents are strict?”

Parang gusto kong matawa dahil sa sinabi niya. Nag-e-exist ba ’yon sa buhay ko?

Umiling lang ako at kinuha ang isang inumin sa lamesa.

“Oh, your fiancé?”

“Hindi. May pasok pa kasi ako bukas kaya nagdadalawang-isip ako. Ikaw? Wala ba kayong pasok?”

Ginawa ko ang pagsipat niya kanina sa kanyang mga kaibigan dahil parang hindi ko kayang makipagtitigan sa kanya nang matagal. Nagpatuloy naman ang pag-uusap ni Ylona kaya labas kami ni Kade sa kanilang atensiyon.

“Meron.”

Bumalik ang tingin ko sa kanya.

“Magpupuyat kayo?”

Nagkibit siya ng balikat at muling uminom sa hawak na baso.

“I don’t know. Depende, bakit? Don’t tell me uuwi ka rin?”

Inubos ko ang laman ng hawak ko at muli iyong ibinalik sa lamesa.

“Yeah. Sinabi ko kay Ylona na saglit lang ako. Gusto lang in kitang i-congratulate kaya sumama ako.”

He smiled and nodded. Napalunok ako nang tumagal ang titig niya sa akin. Nagbaba ako ng tingin at muling napainom sa panibagong alak na ibinigay ni Ylona. Hindi ko alam pero sa bawat pagtagal ng mga mata niya sa akin ay kinakabahan talaga ako. I don’t know. Parang ang dami niya kasing gustong sabihin na hindi niya naman maituloy. It just made me confused and uncomfortable.

“D-do you wanna dance?” pagputol niya sa katahimikang namagitan sa amin.

“Oo tara, Sky! Let’s dance!”

Tumayo na si Ylona pero bago pa niya ako makumbinsi ay umiling na ako. Naudlot ang pagtayo ni Kade dahil sa naging sagot ko.

“Dito na lang ako.”

“Are you sure?” he asked.

Tumango ako at ngumiti bilang sagot. Sinigurado kong naintindihan ni Ylona ang pagtanggi ko gawa ng makahulugang titig kaya naman wala na siyang nagawa kung hindi ang magpahatak na lang sa dalawang lalaking nauna.

“Will you wait for us?”

“Oo naman. Magpapaalam na ako bago ako umuwi.”

He smiled again pero bago pa tuluyang umalis ay muli siyang nagsalita.

“Alright. Wait for me then,” he said and then left.

Naiwan akong nakadungaw sa kanila hanggang sa tuluyan na silang malunod sa dagat ng taong nagkakasiyahan sa dance floor. Ilang beses kong sinulyapan ang cellphone ko pero wala pa ring text si Eros. I didn’t want to text him that much dahil ang sabi ni Valerie ay nakakasakal daw ang gano’n.

Naalala ko ang kwento niyang hiniwalayan siya ng una niyang boyfriend dahil halos gawin na niyang habit ang pagte-text dito kada minuto. Hindi naman sa iniisip kong magsasawa si Eros gaya ng ex ni Val dahil sa mga text ko pero gusto ko rin naman siyang bigyan ng katahimikan kahit papaano. Like mature adults do.

Nakakadalawang shot pa lang ako at ilang minutong pagbubura ng text para kay Eros nang muli kong maramdaman ang pagbalik ng isang bulto sa aking gawi. Nag-angat ako ng tingin at si Kade ang nakita ko.

“Ang bilis mo naman.” I slid my phone inside my bag while glancing at him.

Lumawak ang ngiti niya at tumango bago bumalik sa tabi ko. Pinagdiin ko ang aking mga labi lalo na nang maramdaman kong sobrang lapit niya sa akin at ang mga balat namin ay nagdampi na.

Pakiramdam ko’y bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa pagbabago ng mabilis at mas malakas na trance music sa kabuoan ng club.

Sinubukan kong lumayo sa pamamagitan ng pagkuha ng inumin pero nahuli ako dahil maagap niyang nahawakan ang kamay ko. Inilagay niya sa aking palad ang isang brown envelope. Kumunot ang noo ko habang natutuliro doon pero agad ding bumalik ang titig ng kalituhan ko sa kanyang mukha.

Ngayon ko lang napansin na parang hindi naman talaga siya galing sa dance floor at nakipagsayaw sa mga kaibigan gaya ng yaya niya kanina. Para lang siyang nag-CR nang mabilis para mabalikan ako kaagad.

“Ano ’to?” Inangat ko ang hawak na envelope.

Lumuwag ang paghinga ko nang lumayo siya at dumukwang sa lamesa para kumuha ng beer.

“Your money,” tipid niyang sagot sabay inom ng beer.

“Huh?”

Napalunok ako nang bumaba ang mga mata ko sa kanyang leeg. I watched him swallow his beer. Halos nangalahati ang laman ng bote bago niya ako bigyan ulit ng pansin.

“Your photos were sold at a high price, Sky, and that is yours.”

Humigpit ang kapit ko sa hawak habang pilit na iniintindi ang mga sinabi niya. Oo nga’t narinig ko naman iyon nang malinaw kahit na malakas ang tugtog at mga boses ng tao sa aming paligid pero parang gusto ko pa ring ulitin niya ang sinabi.

Sa kapal ng hawak ko ay parang hindi ako makakauwi ngayon nang ligtas sa bahay dahil sa laking halaga ng laman nito. Ni hindi ko maisip na may bumili sa mga litrato kong ’yon! And did he say at a high price?! Kasali ba talaga iyon sa bidding?

Tuluyan niyang inubos ang hawak niyang beer. Muli na naman akong naubusan ng hangin dahil sa muling pagtuon ng mga mata niya at ang paglapit sa akin.

“Ylona said that some of the big names from the modeling industry are interested in you and I want to know if you have plans on working with them.”

Ramdam ko ang panunuyo ng aking lalamunan dahil sa kaseryosohan ni Kade. Hindi ko man gustong isipin ang bagay na ’yon ngayon at lalo na sa lugar na ito pero alam ko ring kailangan ko iyong pag-isipan sa pagtagal ng panahon.

Kade didn’t even move or say something when I tried to look away. Sandali kong kinalma at inalis ang lahat ng gusot sa utak ko bago siya balikan.

Naisip ko ang lahat ng plano ko ngayon, namin ni Eros. All I wanted right now was to finish my studies and to be able to put food on our table. Nagagawa ko naman ’yon pero ang malaking responsibilidad sa pagiging isang full-time na modelo ay parang hindi ko kayang atupagin sa ngayon.

Dahan-dahan akong umiling bilang sagot sa katanungan niya. Alam kong hindi ito ang tamang oras at lugar para pag-usapan ang bagay na ’yon pero dahil nandito na kami, mabuti pang linawin ko na rin lahat sa kanya at sa sarili kong hindi pa pwede. I needed to focus on my goals and being in front of the camera wasn’t my main priority.

“I don’t know if I can do that while I’m still studying… Baka hindi.”

Lumawak ang ngiti niya pero agad ding bumalik sa pagseseryoso.

“I understand.” He paused and smiled again. Umayos siya ng upo para harapin ako nang maayos.

“Is it bad if I say that I agree with your decision knowing that you have great potential on becoming a supermodel?”

Nahihiya akong ngumiti at wala sa sariling napainom na lang. Sa pagbaba ko ng shot glass ay muli kong nakita ang tuwa sa mga mata ni Kade.

Parang gusto ko tuloy isipin na may hangover pa siya dahil sa nangyaring success sa event niya. O baka hindi lang ako palagay na palagi siyang ganito kasaya tingnan? Hindi kasi ako sanay ng ganito. I still remember him as that snobbish guy who did not even lay his eyes on me. Even once. Kung hindi pa siguro nangyari ang pang-aaway sa akin noon ay hindi niya pa ako mapapansin. And now we’re here…

“Hindi naman siguro… Gusto ko muna kasi talagang makatapos ng pag-aaral. ’Yon lang muna sa ngayon ang gusto ko.” Inangat ko ang ibinigay niya sa akin. “Thank you pala rito.”

“Nah, that is your money, and I should be the one thanking you, Skyrene. You’re the biggest highlight of my event.”

“Don’t say that.”

“It’s true.”

Napanguso ako. Hindi ko alam kung paano ako mananalo sa kanya kaya hindi na ako nakipagtalo.

“Can I ask?”

“Hmm?”

“Do you mind doing it again?” aniya.

Napakurap-kurap ako habang nakikipagtitigan sa kanyang mga seryosong mata.

“With me,” he added.

“I… I don’t know.”

Tumango siya na parang may nakuhang malinaw na sagot sa sinabi ko.

“You’re still working in that cafe?” Kinuha niya ang dalawang shots at ibinigay sa akin ang isa.

“Yup,” pormal kong sagot bago ipagdikit ang mga hawak namin at tuluyang inumin.

“Do you really need to work?”

Tumango ako. A lot of people were still questioning me about working in the cafe instead of working directly with Eros. Marami na rin akong nagawang paliwanag sa mga nagtatanong pero kahit na hindi pa rin nila maintindihan ang desisyon ko ay gusto ko pa rin ’yong panindigan.

“And how much do you earn if you don’t mind me asking?”

“Just enough. Wala e, kailangan ko pa rin namang magtrabaho para sa mga kapatid ko.”

“I understand but what if I can help you earn not just enough money for your everyday needs but more? And by that means working with me… officially.”

“W-what are you proposing Kade?”

“Well…” He cleared his throat before continuing. “I think that this job perfect for you. Hindi mo na kailangang magtrabaho sa cafe. You can earn way more than your salary being a barista. Pwede ka na ring magpahinga kapag wala kang klase. Though this is a serious job, hindi ko naman sinasabing kailangan mong pumunta sa studio o kahit saan para gampanan ang trabaho… I want to give you a better opportunity with a flexible time. You can work with me whenever you want or you feel to—”

“Kade—”

“Please… Hear me out first.” Bumaba ang mga mata niya sa hawak kong envelope na may lamang pera. “That, for example, you can’t earn that working in the cafe for months. I’m basically saying that you could work with me if you run out of cash, and you need to have easy money. Hindi kita gustong pilitin pero gusto kitang tulungan, Sky. I need you too and you know that. Apart from being my favorite subject, you are a friend. Besides, you are natural, and you’re born with it so think about it, please? Kahit hindi ngayon, okay lang.”

Napalunok ako nang hawakan niya ang aking kamay na nakapatong sa aking hita. Marahan niya iyong pinisil.

“Please?” aniyang mas lalong nagpawala sa tuwid kong pag-iisip.

“I-I’ll think about it.”

Lumawak ang ngiti niya at tinanggal na ang pagkakahawak sa akin. Hindi na ako nakapagsalita lalo na’t bumalik na si Ylona kasama ang dalawang babaeng nakita ko na rin sa exhibit kagabi.

Pasalampak silang naupo sa tabi ko habang patuloy ang mga paghagikhik na akala mo’y may nangyaring maganda sa pagsayaw nila sa dance floor.

“Sky!” Muntik nang matapon sa damit ko ang hawak niyang beer dahil sa biglaan niyang pagharap sa akin pero mabuti na lang at nakaiwas ako kaagad.

“Sorry! Sayaw tayo mamaya, ha!”

Naiiling akong sumabay sa ritmo ng pagtango niyang sinusundan ang masayang musika.

“I’m good!” sagot ko matapos ilapit ang aking ulo sa tainga niya para mas marinig niya ako nang mabuti.

Dumating na rin ang mga lalaki kaya tuluyan nang naputol ang pag-uusap namin ni Kade.

“Uuwi na rin ako maya-maya, Ylona. May pasok pa kasi ako nang maaga bukas.”

“Aww! Sky naman!” paungot niyang sabi bago ako yakaping bigla.

Tumawa ang dalawang katabi niyang babae.

“Uuwi ka na agad? Maaga pa!”

“Oo nga!”

“Skyrene, don’t leave me, alright?” Humigpit ang yakap ni Ylona sa akin kaya wala akong nagawa kung hindi ang yakapin siya pabalik.

Ilang beses ko ring tinapik ang balikat niya dahil sa tuwing susubukan kong lumayo ay mas lalo niya lang akong niyayakap. Parang ayaw ko na lang talagang sumamang sumayaw sa gitna dahil hindi ko alam kung paano siya nalasing agad nang gano’n kabilis! I didn’t know that dancing can make you drunk!

Pinigilan kong matawa nang makita ang nakangising aso niyang mukha nang kumawala siya sa akin. Nilingon ko ang mga lalaking sinusulyapan niya.

Malfred and Yale were probably talking about girls while Kade was just smirking and listening to them.

Nang magtama ang mga mata namin ay nagkibit lang siya ng balikat. Niyugyog ni Ylona ang balikat ko kaya nakuha niya ulit ang atensiyon ko.

“Sige na!” ulit niyang pamimilit sa akin.

“Sorry, Ylona, pero kailangan ko kasing umuwi nang maaga! Hindi bale, kapag wala akong pasok, pwede akong magtagal!” Halos pasigaw ko na iyong sabi para pantayan ang ingay ng malakas na dagundong ng EDM.

Ngumuso siya at umaktong malungkot kaya kinuha ko na lang ang mga alak at isa-isa silang binigyan para mawala ang usapan namin tungkol sa pag-uwi ko.

“Cheers!” hiyaw ko pagkatapos ay itinaas ang hawak kong shot glass.

Nagpapasalamat ako kay Yael na mukhang wala nang ideya sa ginagawa at sumunod na lang sa gustong kong gawin. Ilang minutong nawala ang usapan namin dahil sa iba’t ibang topic nila hanggang sa muling bumalik ang mga babae sa dance floor. Doon na ako nagpaalam kay Kade at kahit na nagpumilit siyang ihatid ako ay hindi na ako pumayag.

Tinext ko na lang sila at maging si Eros nang makauwi na ako.

Ako:

Nakauwi na ako. Are you still busy?

Napabuntonghininga ako sabay yakap sa aking unan nang lumipas na ang ilang minuto at dinalaw na ako ng antok pero wala pa ring text si Eros simula kanina. I wondered where he was. Hindi naman siya ganito pero siguro nga busy lang talaga siya.

Bago ako tuluyang sumuko ay naghintay pa ako pero nang maluha na ako dahil sa kakahikab ay nag-text na lang ulit ako sa kanya.

Ako:

Matutulog na ako, baby. Text mo ako kapag hindi ka na busy, ha? Hihintayin ko. I love you and I miss you, Eros Ziege…

CHAPTER 11

CHAPTER 11

Pagbabanta

“It’s okay. I understand.” Inayos ko ang bag na nakasabit sa aking balikat habang napapatuloy sa paglalakad patungo sa library.

Katatapos lang ng huling klase ko ngayon at dapat ay uuwi na pero dahil may kailangan pa ako para sa research ko ay dadaan muna ako sa library para manghiram ng librong makakatulong sa akin.

“I’ll see you soon, okay?” aniya sa kabilang linya.

Napangiti ako dahil do’n. Kahit na sobrang miss ko na si Eros at hindi ko na rin alam kung hanggang kailan pa ako makakapaghintay na makita siya ulit ay magtitiis ako. Ang lahat ng mga salita niya ang siyang kusang pumapawi sa mga pangungulila ko.

“Yeah. Miss na kita nang sobra pero okay lang!”

“I miss you more, Skyrene, and Autumn misses you too…”

“I missed her.”

I heard him sigh.

“Are you sure you don’t want to visit here this weekend?”

Hinawakan ko ang buhok kong sinalubong ng hangin nang lumabas ako sa open hallway. Sinabi niya kasing makakauwi siya this week pero babalik din ulit sa Sabado para sa trabaho niya.

“I have work,” I answered.

“Take a leave.”

Wala sa sariling napabuga ako ng isang malalim na paghinga. That’s so tempting but I can’t just do that. Ayaw ko namang abusuhin ang kabaitan ng may-ari ng cafe. Minsan na nga lang akong magtrabaho at pabor pa iyon sa oras ko tapos magli-leave pa ako.

“You know I can’t. Besides, marami rin akong kailangang tapusin sa weekend kaya hindi pwede. I’m sorry…”

“It’s okay. We’ll figure something out.”

Inipit ko ang aking cellphone sa aking tainga at balikat habang hinahagilap sa bag ko ang panali ng aking buhok. Nang makuha ko ’yon ay nagmamadali kong itinali ang mahaba’t tuwid kong buhok na isinasayaw ng hangin.

“Sorry, Eros…” I mumbled.

“It’s fine. Ako ang dapat mag-sorry because I’ve been so busy lately.”

“Ako rin naman.”

“We’ll figure something out when I come back, okay? Just do your thing, baby,” malambing niyang sambit.

Umangat ang gilid ng aking labi. Huminto muna ako sa labas ng pintuan ng library para magpaalam na sa kanya.

“Do your thing too, Mr. Vergara, and I’ll always be waiting for you. I gotta go now, nasa library na ako.”

“Okay. Text me when you’re home.”

“Always… I love you, Eros.”

“I love you more.”

Ibinaba ko na ang tawag at pumasok na sa loob. Sumakit ang tainga ko dahil sa nakakabinging katahimikan ng silid. Parang gustong bumalik sa labas ng mga paa ko dahil kahit na puno pa rin ng mga estudyante ang library ay wala akong marinig na kahit anong ingay.

Patuloy na naglakad ang mga paa ko habang ang mga mata ko naman ay naghahanap ng hindi okupadong upuan. May nakita akong isa sa bandang kaliwa na malapit sa section ng literature pero napailing ako at naglakad palayo roon nang makita ang mga bag na nakalagay sa upuan. It’s occupied.

Naninibago man akong marami pa ring tao ngayon sa library kahit na uso na ang internet pero gano’n siguro talaga dahil malapit na ang examination.

Lumiko ako sa isang aisle kung nasaan ang mga librong pakay ko. Kinuha ko ang una kong nakita at binuklat iyon sa pahinang babasahin ko. Tumabi ako nang may mga pumuntang estudyante sa aking gawi. I started reading the book silently. Kalaunan ay kumuha pa ako ng isa at muling binasa iyon. Some of the things that I needed were in the first book, but I needed to take some notes. Pupwede rin namang picture-an ko ang libro at sa bahay na lang ito gawin pero mas gusto kong wala na akong aatupaging may tungkol sa pag-aaral mamaya pagdating ko sa bahay.

Alam ko rin kasing hindi malabong makalimutan ko ang homework kapag nando’n na ako. Hindi lang dahil sa ingay ng mga kapatid ko o sigawan ng mga kapitbahay namin kung hindi dahil marami pa rin akong kailangang ligpitin.

Dahil gusto kong matapos kaagad ay kumuha pa ako ng dalawang libro at lumabas sa aisle bago muling naghanap ng mauupuan.

Inilinga ko ang aking ulo sa kabuoan ng library kung nasaan ang mas maraming estudyante. Lumakad ako hanggang sa kabilang banda. Ilang beses akong napailing nang makita ang iba na mukhang nagpapalipas lang naman ng oras at nakatambay sa library. I was not against them. Naisip ko lang na hindi ba mas maganda kung sa ibang lugar na lang sila tumambay para pagbigyan naman yung mga taong kailangan at gustong mag-aral?

Napangiti ako nang masipat ang isang bakanteng upuan pero agad ding napawi ang tuwa ko nang makita ang ilang pamilyar na mukhang nakaupo roon. May nagme-makeup, may nagse-selfie, at may nagbubulungan. Bumagal ang mga hakbang ko nang makita si Kendall habang nakatutok sa nasa harapan niyang libro at iniikot ang buhok sa kanyang daliri.

Natigil siya sa ginagawa ng sikuhin siya ng katabi niyang babae na ngayon ay nakatitig na sa akin. Imbes na huminto at magpaapekto sa kanila ay nagpatuloy lang ako sa paglalakad. I was here to study anyway. At kung sakaling mag-eskandalo man siya ngayon ay hindi ko na iyon problema.

Umasim lalo ang mukha niya at ang mga katabi ay natigilan na rin sa kanya-kanyang ginagawa. They all eyed me like I was someone they feared now. Base sa mukha ng katabi ni Kendall na wala nang kulay dahil sa kabang nakabalandra sa kabuoan niya ay gusto kong malito. Kumunot ang noo ko nang makita ang takot nila lalo na nang nakalapit na ako.

Pormal kong inilayo ang upuan sa lamesa at tahimik na naupo roon. Maingat ko ring inilapag ang mga librong yakap ko sa lamesa, not wanting to make even a single noise. Gusto kong panindigan ang katahimikan sa lugar na ito. I can feel my pulse beating fast though. Hindi dahil kinakabahan akong makaharap sila ulit kung hindi dahil inihahanda ko lang ang sarili ko sa galit ni Kendall.

Iniwas ko ang tingin sa kanila at nagsimula nang magbasa pero sa kalagitnaan ng unang talatang binabasa ko ay natigilan ako nang marinig ang bulong ng babaeng katabi niya.

“Ken, tara na. Umalis na tayo.” Her voice was shaking.

Sa gilid ng aking mga mata ay nakita ko ang pagsisikuhan nila. Ilang beses ko ring nakita ang paglunok ni Kendall at ang unti-unting pagkawala ng kulay sa kanyang mukha sa kabila ng pagpipigil ng alam kong galit.

“Kenny, let’s go,” pigil na hiyaw naman ng isang nasa kaliwa niya.

Marahas niyang isinara ang nasa harapang libro at walang salitang nagpahila na lang sa mga kasamang babae. Nang mag-angat ako ng tingin ay muli kong nakita ang umaapaw na galit sa kanyang mga mata pero ni isang salita ng pagkamuhi ay walang lumabas sa maputla niyang labi.

Dahil sa ginawa niya ay nakakuha siya ng ilang atensiyon. Naiwan naman ako sa lamesa na mag-isa.

Mas lalong nagkabuhol-buhol ang utak ko. Knowing what she’s capable of doing, siya ba talaga ’yon? O naging pipi na siya pagkatapos ng lahat? Ibinalik ko ang mga mata sa hawak kong libro pero ang utak ko ay nanatili sa pag-iisip sa pagtiklop ni Kendall.

Walang pumasok sa utak ko sa mga binabasa pero nang magsimula na akong magsulat at napunan na ng mga tao ang mga bakanteng upuan sa aking gawi ay bumalik na ang pag-intindi ko sa ginagawa.

“I don’t know if it’s because we’re in the library or Kendall just doesn’t feel to be that bitch today.”

Awtomatiko akong napalingon sa babaeng naupo sa tabi ko. It was the same girl that talked to me in class. Iyong muntik na akong mapalabas ng professor namin dahil sa pagte-text ni Ylona sa akin.

Napangiti ako nang ngitian niya ako.

“You know her?”

“Sino ba’ng hindi? She’s a pain in the ass.”

Tinakpan ko ang bibig ko ng mapahagikhik ako. She giggled and said, “Just being honest.”

Tumango-tango ako. Kahit paano ay nasapawan na ng tuwa ang utak ko sa pag-iisip kay Kendall.

“Inaway ka rin ba n’on, Fria?” I asked while glancing at her.

Inilipat niya ang mga pahina sa librong hawak niya bago umiling.

“Not really. But I’ve witnessed her bully some of the girls. Especially the new ones. May inggit lang talagang nananalaytay sa dugo niya,” aniya.

“I don’t know about the other girls but yeah. I’ve been her target because of unknown reasons. Hindi na rin nakapagtataka na kaya niyang gawin ’yon sa iba.”

“Nothing is impossible with Ken-the-fuck-dall.”

“Shh!” Naudlot ang tawa ko nang mapuna kami ng babaeng nasa aming harapan.

Naningkit naman ang mga mata ni Fria sa nagsalita. Nagpalipat-lipat ang tingin ng babae sa aming dalawa kaya tuluyan nang nawala ang ngisi ko.

“Shh too!” she hissed.

Nanlaki ang mga mata ko kasabay ng panlalaki ng mata ng babae.

“How dare you! I’m just asking you whispering bitches to shut up! This isn’t the place for gossips! Kung magtsitsismisan lang naman kayo rito, umalis na lang kayo! Do it somewhere!” gigil niyang sambit na halos magpapikit sa akin nang mariin.

Sasagot pa sana si Fria pero agad ko nang hinawakan ang kamay niya.

“Let’s go, Fria,” pagsuko ko.

Hindi naman sa natakot ako sa nagsalita kaya kami aalis kung hindi dahil gusto ko ring ipagpatuloy ang pag-uusap namin ni Fria nang hindi ako nagpipigil ng halakhak. She scowled at the girl before letting herself be pulled by me.

Napagpasyahan kong hiramin na lang talaga ang libro sa library. Wala man sa plano pero gagawin ko pa rin dito sa university ang dapat kong tapusin tapos ibabalik ko na lang bukas ang mga hiniram ko.

I found myself sitting under a tree with Fria. Ang bag at ang librong hiniram ko ang ginawa kong lamesa sa pagsusulat. Ilang oras pa kaming nagtawanan ni Fria habang nagpapatuloy sa ginagawa.

Sa dami ng napag-usapan namin ay nalaman kong parehas lang kaming nasa ikatlong taon ng kolehiyo. Magkaiba man ang kurso namin ay may mga subject pa rin kaming parehas na kinukuha ngayon.

“You’re a model?!” Natutulala kong naibaba ang mga hawak ko dahil sa sinabi niya.

“Yeah, at ikaw din, ’di ba? You’re a celebrity and a model.”

“I am not,” pagkontra ko.

Kumawala ang tawa niya pero inulit niya lang ang sinabi.

“I’m at the exhibit. You may not consider yourself as a model, but you are, Sky.”

Umiling ako.

Napatitig ako sa kanyang mukha at doon lang tuluyang pumasok sa utak ko kung bakit siya mukhang familiar. Siya iyong babaeng nasa cover ng mga teen magazine na ibinibigay ni Valerie sa kapatid kong mahilig mangolekta.

“You’re the girl from the teen mag?” I asked.

“Which one?” Her smile widened as she confirmed my question by nodding. “Matagal na ’yon but I’m still a part-time model. That’s where I’m getting all the money to keep myself here until I get that diploma. You know, just making the parents proud.”

“Wow… Is it hard?”

Sumandal siya sa puno at inangat muli ang libro pero nanatili sa akin ang buong atensiyon.

“Not at all. I have my own apartment because of modeling. The clothing line that I am currently working with has offered me a huge amount of money that will pay my remaining years here. Nakatulong din ’yon sa pagiging independent ko lalo na’t matigas ang ulo ko at hindi ako sumusunod sa mga rule ng mga magulang ko.”

Tumango-tango ako bilang pag-intindi. Kaya naman pala. No wonder why she’s in that industry. Fria was not just beautiful, she’s also fierce!

“Ikaw? Ano ba’ng plano mo? You say hindi ka naman model or even a celebrity pero bakit nasa exhibit ka?”

“Kade is my friend. I just helped him with his event.” Hindi ko na isinama sa rason ko ang sariling dahilan na kailangan ko ng pera dahil ayaw ko nang magbukas ng parte ng buhay ko sa iba.

“And no one offered you a job after that? Kahit wala akong mukha sa event na ’yon ay may ilan pa ring nakapansin sa akin.”

Nagbaba siya ng tingin sa hawak niyang binder bago nagsimulang magsulat ulit. Gano’n din ang ginawa ko para matapos na ako at makauwi na.

“Meron naman.”

“And?”

“I don’t know. Working full-time is not really my priority right now. Gusto ko munang magtapos bago ’yon.”

“Then don’t work with the big names in the industry. Mangilan lang ang tumatanggap ng part-time lalo na kapag sikat na sila pero kung talagang gusto ka nila, sila ang mag-a-adjust para sa ’yo. If they’re that eager to have you.”

“But I don’t see myself working part-time either. May trabaho na rin kasi ako saka sabi ko nga, gusto ko munang mag-focus sa pag-aaral.”

“Kung sabagay… Pero kung ako sa ’yo, you should try it again. The money is good.” Isinara niya ang kanyang libro at inayos na ang mga gamit. “If you want extra cash, then do it. Wala namang masama. Isa pa, alam kong marami talagang kukuha sa ’yo. You now have a name, Sky, kahit na hindi mo aminin sa sarili mo. Kilala ka na ng mga tao.”

Tinuldukan ko na ang lahat ng ginagawa ko maging ang usapan namin. Inayos ko na rin ang mga gamit ko sa aking bag.

Sabay kaming umalis ni Fria pero naghiwalay rin kami nang marating namin ang parking lot. She offered me a ride, but I refused. Dadaan pa kasi ako sa bookstore para bilhan naman ng gamit si Zuben para sa kanyang project.

Kumaway ako nang bumusina siya at tuluyan nang lumayo sa kinaroroonan ko. Wala nang araw at nagsimula nang palitan ng ilaw ng mga poste ang liwanag na kanina lang ay narito pa.

Naglakad ako patungo sa gate ng university pero bago ko pa iyon tuluyang marating ay nakasalubong ko na naman ang isang bulto, si Kendall.

Hindi gaya kaninang marami siyang kasama, ngayon naman ay mag-isa na lang siya. Hindi gaya kanina na tahimik siya at mukhang takot sa akin, ngayon ay nakita ko ang normal niya’t galit na aurang parang gusto na naman akong kaladkarin ano mang segundo.

Hahakbang na sana ako para lagpasan siya pero hinigit niya ang kamay ko.

“I’m still not done with you, Del Rio! Kahit ano’ng gawin mo’ hindi pa tayo tapos!” nanggagalaiti niyang hiyaw.

Marahas kong hinawi ang kamay niya bago pa iyon dumiin sa aking palapulsuhan. Pinantayan ko rin ang intensidad ng kanyang mga matang halos gumuhit sa kaibuturan ng pagkatao ko.

“Grow up, Kendall. Wala akong ginawang masama sa ’yo kaya tigilan mo na ako.”

Umangat ang gilid ng kanyang labi dahil sa sarkastikong pagngisi.

“Hindi kita mapapatawad sa mga pagpapahiyang ginawa mo sa ’kin at sa lahat ng kaambisyunan mo! I will destroy you, Skyrene! May araw ka rin at ang lahat ng pagtitingala sa ’yo ngayon ay kusa ring babagsak! Mark my words!” aniya at mabilis akong binangga’t iniwan na lang.

Ni hindi ko nagawang sumagot o gatungan ang galit niya dahil sa bilis niyang nawala. Pumikit ako nang mariin at hinaplos ang palapulsuhan ko.

At least we didn’t fight, right? At least, hindi ako nakapanakit ngayon.

Ilang beses akong nagpakawala ng malalalim na paghinga at nagpatuloy na lang sa paglalakad.

Dahil rush hour na ay puno na ang mga dumaraang jeep. Maging ang mga bus ay naging sardinas na dahil sa mga siksikang tao na nakikipagsabayan na rin makauwi lang ng bahay.

Niyakap ko ang aking bag dahil kahit na wala namang kayamanang laman iyon ay baka ma-hold-up pa rin ako lalo na’t talamak pa naman ang masasamang loob lalo na sa mga oras na ganito.

Humigpit ang yakap ko sa aking bag nang matanaw ang isang matangkad na lalaking nakakulay itim na hood, itim na pantalon, at naka-mask ding itim.

Nagsisakayan ang mga bagong nag-aabang sa humintong bus kaya naiwan na akong mag-isa. Nang magtama ang mga mata namin ng lalaki ay agad siyang huminto sa paghakbang at umatras nang kaunti.

Naramdaman ko na ang pagbilis ng tibok ng puso ko lalo na nang makita ang huling bus na umarangkada na palayo.

Sumiksik ako sa gilid ng waiting shed habang nag-iisip kung ano ang gagawin kung sakaling gawan niya ako ng masama. Wala namang problema kung ibibigay ko sa kanya ang lahat ng mga gamit ko pero ayaw ko namang bumagsak bukas kaya makikipagbugbugan na lang siguro ako.

Pasimple ko siyang sinulyapan. Nang mapansin niyang tinititigan ko siya ay mabilis niyang tinakpan ang kanyang mukha gamit ang suot na hood.

Dahil sa agarang pagkalabog ng puso ko gawa ng kaba ay nagmamadali akong naglakad paalis sa waiting shed.

I didn’t want to be paranoid, but I also didn’t want to put myself in a bad situation just in case there’s a reason why I felt anxious. Narinig ko ang pagsunod niya kaya mas nilakihan ko ang aking mga hakbang.

Bago pa ako tumakbo ay sumakto naman ang paghinto ng isang jeep ng may bumaba kaya nagmamadali na akong sumakay kahit na hindi tinitingnan ang plaka kung saan ito patungo.

Ilang beses akong nagdasal na sana ay hindi siya sumakay kaya laking pasasalamat ko nang umandar kaagad ang jeep matapos akong makaupo.

Hinihingal na naiwan ang mga mata ko sa lalaking nananatili pa ring nakatayo at nakatitig lang pabalik sa akin.

Kahit na wala akong makitang kasamaan sa mga matang iyon ay hindi ko pa rin magawang makampante. Ganito kasi ang mga napapanood ko sa mga palabas.

Nang mawala siya sa paningin ko ay doon lang ako tuluyang bumalik sa kasalukuyan.

I let out a heavy sigh. Ayaw ko nang dagdagan pa ang lahat ng negatibong bagay na nangyari ngayon sa araw ko considering na hindi pa talaga iyon natatapos.

I still needed to buy things for Zuben, clean my room, and cook dinner for them. Maybe do some dirty laundry and then read my notes before I can finally have some rest.

Iyon ang kailangan kong isipin ngayon at hindi ang tagpo namin ni Kendall. Hindi ang mga binitiwan niyang salita. Hindi ang pagbabanta niya… at mas lalong hindi ang weirdong lalaking ’yon.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

The Best Part

“Rough night?” natatawang tanong ni Ross nang makasalubong ko siya sa hallway papunta sa unang klase ko ngayong araw.

Mas lalo akong napasimangot sa tanong niya. Kahit kasi sinabi kong hindi na ako mag-iisip kagabi ng mga kung ano-ano ay iyon pa rin ang naging dahilan para mapuyat ako.

“Sakto lang,” tipid kong sagot.

Hinayaan ko siyang kunin ang mga librong hawak ko. Tatlong oras lang yata akong nakatulog kagabi. Maliban sa ingay ng mga naghahabulan sa labas ng bahay ay buong magdamag din akong nagbasa ng mga text namin ni Eros.

Marami pang sinabi si Ross pero dahil sa kalutangan ko ay kung hindi tango, isang sagot lang ang sinasabi ko. Nang maihatid niya ako ay nagpaalam na rin siya.

Sa unang dalawang klase ay nakakahabol naman ako kahit na ramdam ko ang puyat. My head was hurting. Maging ang mga mata ko ay parang may nakalambiting mabibigat na bato na pilit ipinipikit ang aking mga mata.

Ang unang ngiti ko ngayong araw ay sumilay lang nang makita ko si Fria na palapit sa akin sa panghuli kong klase.

“You okay?” she asked as she sat on the chair beside me.

“Yeah. Inaantok lang.”

Tumango siya. Hindi na kami nagkaroon ng pag-uusap dahil pumasok na ang professor namin.

Today was dry. Sa buong klase ay wala akong naisip kung hindi gaano kasarap bumalik sa kama at matulog. Parang ngayon ko lang naramdaman kung gaano kahalaga ang bagay na ’yon. Kung gaano ’yon nate-take for granted minsan. Iyong tipong magpupuyat ka dahil sa mga walang kwentang bagay pero kapag napuyat ka naman, magsisisi ka kinabukasan. Gaya na lang ngayon.

Mabilis na lumipas ang oras kahit na ilang beses ko nang nakurot ang kamay ko para lang magising sa buong durasyon ng lecture.

“Una na ako, Sky. See you!” Kumaway si Fria nang maghiwalay kami.

“Ingat!” Ngumiti naman ako at nagpatuloy na sa library.

Binilisan ko ang mga hakbang ko para makauwi na ako kaagad. Isasauli ko ang mga librong hiniram ko kahapon at manghihiram naman ng panibago para mag-review sa ilang huling klase ko ngayong linggo.

Dahil wala na masyadong estudyante sa loob ’di gaya noong nakaraan ay mabilis akong natapos. Ilang mga freshmen ang bumati sa akin. Hindi na rin gaya noon na may nagpapa-picture pa. And I was totally fine with it. Mas natutuwa akong nawawala na sa isip ng mga tao ang show na sinalihan ko. I guess fame was not really for me. Dahil kung ako lang ay mas gugustuhin kong mabuhay nang tahimik at walang nakakakilala. Iyong simple lang at walang nagbabantay sa bawat galaw mo.

“Thank you.”

Kinuha ko ang mga panibagong librong hiniram habang nakangiti sa babaeng nag-abot n’on.

I walked towards the exit. Niyakap ko ang tatlong librong hindi na nagkasya sa loob ng bag ko. Ngayon pa lang ay iniisip ko na kung saan ako magre-review ngayong alam kong hindi ko ’yon magagawa sa bahay namin. Hindi rin pwede sa computer shop o kina Nana dahil nasa iisang environment lang naman kami. Magulong environment.

Sa mga ganitong pagkakataon ay isang tao lang ang pumapasok sa utak ko. I miss Eros and the tranquility that I feel whenever I’m with him.

“Skyrene.”

Awtomatiko akong napalingon sa tumawag sa akin. Nakita ko si Kade na bumilis ang lakad mapantayan lang ako.

“Kade.” I smiled at him.

Lumawak ang ngiti niya matapos kaming magtapat.

“Saan ka?” he asked.

Hindi na ako nakatanggi nang kunin niya ang mga librong hawak ko.

“Tapos na. Palabas na ako.”

“Oh, ihahatid na kita.”

I nodded at him. Kahit na minsan ay nakikita ko pa rin ang mga katanungan sa mga mata niya ay binabalewala ko na lang iyon. Siguro nga naging paranoid na ako pagkatapos ng mga nangyari noon. Masyado na akong maingat ngayon at kung minsan, sa sobrang pag-iwas ko sa mga posibleng gulo ay kusa ko nang inilalayo ang sarili ko sa mga taong gusto akong makilala. Just like the two girls from my first class today. Simula noong una ay binabati na nila ako at niyayaya tuwing break pero palagi akong may dahilan. Ewan ko ba.

“Ikaw, wala ka nang klase?” pormal kong tanong habang nagpapatuloy sa paglalakad.

“Meron pa.”

“Anong oras?” Sinulyapan ko ang suot ko relo.

“Don’t think about it. May oras pa naman.”

Huminto ako at akma nang kukunin ang mga libro dahil sa sagot niya pero nilagpasan niya lang ako.

“Let’s go. Baka ma-late pa ako sa ’yo, e,” biro niya.

“Ako na lang, Kade. Baka nga late ka na kaya pwede na rito,” pagtutol ko at pinantayan siya ulit.

I still didn’t know how to approach him as normal as I could possibly be. Normal naman ako pero iba pa rin ’pag siya na ang kaharap ko. Palaging awkward kahit na hindi naman dapat maging gano’n. Siguro nga dahil paranoid na ako kaya hindi na rin ako marunong makipagkaibigan gaya ng normal na tao.

Or maybe every friendship was different and unique. Hindi naman kasi ganito sina Yael o Malfred sa akin. Kade made me think a lot about his actions. The way he looked at me like I was a puzzle to solve. Hindi gaya ni Yael na hindi naman ako natititigan nang mas matagal pa sa limang segundo. Maybe Kade just liked staring at people. Reading their minds or something.

Napapitlag ako nang hawakan niya ang kamay ko para hindi kami maghiwalay sa daraanan naming dagat ng tao. Napalunok ako nang makita ang kamay niyang nakahawak sa aking palapulsuhan. Sina Yael at Malfred ay hindi rin ako nagawang hawakan nang ganito.

I was just paranoid… right? Or assuming? Maybe both?

Agad kong binawi ang kamay ko nang lumuwag na ang daan. Nagbaba ako ng tingin nang maramdaman ang paglingon niya sa akin.

“May sundo ka ba?”

Umiling lang ako bilang sagot. I wish…

“Gusto mo bang ihatid na kita hanggang sa inyo?”

Nagmadali akong nag-angat ng tingin para salubungin ang seryoso niyang mga mata.

“Hindi na! Saka may klase ka pa, ’di ba?”

“I can skip that.”

“Hindi na.”

Binilisan ko ang mga hakbang ko at nagawa pa siyang lagpasan kaya hindi na siya sumagot. Nang matanaw ko na ang gate ay huminto na ako para kunin sa kanya ang mga gamit ko.

“Dito na lang, Kade.” Hindi ko na siya binigyan ng pagkakataong magsalita ulit.

Kinuha ko na sa kamay niya ang mga librong hiniram ko kaya wala na siyang nagawa.

“Salamat sa paghatid. Una na ako.” Ngumiti pa ako bilang paalam pero bago ako makatalikod ay nahawakan na niya ang siko ko.

Napalunok ako kasabay ng paglaglag ng tingin ko sa kanyang kamay na nakahawak sa akin. Lumakas ang pagtatalo ng mga boses sa aking utak. Maging ang dapat na pag-alis ko ay naudlot dahil sa pagsisigawan ng mga ’yon!

“Are you sure?”

“O-oo naman. Kayang-kaya ko na. Sige. Salamat ulit!” Ang sunod na ngiti ko ay naging pilit na.

Nagmamadali na akong umalis at hindi na hinintay pa ang sasabihin niya. Walang lingon na rin akong nagpatuloy.

Nang ituon ko ang tingin ko sa gawi ng gate ay nakita ko kaagad ang isang lalaking parehas ng ayos noong isang gabi. Naramdaman ko ang pagbilis ng kalabog ng puso ko dahil sa kung anong kaba.

Napahinto ako sa paglalakad nang magtama ang mga mata namin.

Kahit na maliwanag ay hindi ko pa rin makita nang maayos ang mukha niya dahil sa itim na mask na nakalagay roon. Inilinga ko ang tingin sa paligid. Ang mga tao ay normal lang naman at balewala sa kanila ang lalaking ’yon maging sa gwardiyang nasa unahan pero bakit iba talaga ang dating sa akin?

Akmang hahakbang na ako pabalik pero natigilan ako nang magmadali na itong umalis at lumabas sa university. Ilang segundo akong nanatili sa aking kinatatayuan dahil do’n!

Pilit kong kinalma ang pagwawala ng utak at puso ko. Sinubukan kong lingunin ang gawi ni Kade pero wala na siya roon. Sa paggala ng mga mata ko ay ibang mga mata na ang nakita ko.

Kendall and her friends were staring back at me. Napalunok ako nang makita ang pag-arko ng labi ni Kendall bago ako irapan at layuan ng titig.

Napapikit ako nang mariin. Hindi ko alam kung bakit ganito na lang palagi ang kaba ko sa mga bagay na noon naman ay wala lang sa akin. Pinilit kong ilakad ang mga paa ko hanggang sa labas ng gate. Wala naman akong magagawa kung sakaling may gawing masama ang lalaking ’yon.

Shit. Paranoid na ba talaga ako? Parang gusto ko tuloy pagsisihan ang pagtanggi ko kay Kade!

Paglabas ko ng university ay sinuri ko muna ang paligid pero nang makitang wala na iyong lalaki ay nagmamadali na akong naglakad papunta sa sakayan ng jeep. Kahit na tirik pa rin ang araw at may mangilan-ngilang taong naglalakad sa daan ay hindi ko pa rin matigilan ang kaba ng puso ko.

Halos matapon ko ang mga librong aking hawak nang marinig ang malakas na busina ng sasakyan na galing sa aking likuran!

“Fucking hell!” hiyaw ko bago inis na hinarap ang bumusinang SUV!

Kung ang lalaking ito man ’yon ay handa na akong makipagtalo sa kanya! Why was he stalking me?! Dahil kung hindi niya ako sinusundan, bakit binubusinahan niya ako ngayon?! Sa pagkakatanda ko ay hindi naman kami close!

Mabilis na nabuo ang galit sa aking katawan dahil kahit na ang daming bagay na tumatakbo sa isip ko ay mas nangibabaw kaagad ang kagustuhan kong awayin ang kung sino mang Pontio Pilatong nasa loob!

Madali akong naglakad para katukin ang pinto ng silver na SUV pero bago pa ako tuluyang mag-apoy at sumabog sa galit ay parang gusto ko na lang maiyak nang dahan-dahang bumaba ang bintana at bumungad ang gwapo’t nakangiting mukha ni Eros!

“Miss me?” Mas lumiwanag ang mukha niya nang sumagad ang bintana at magtagpo nang tuluyan ang aming mga mata.

Walang pag-aatubili kong binuksan ang pinto at agad siyang sinalubong ng yakap!

Ang mga librong hiniram ko ay naglaglagan na lang sa sahig ng sasakyan dahil sa sobrang pagmamadali kong mayakap si Eros!

“I guess silence means yes, huh?” pilyo niyang bulong habang ikinukulong ako sa kanyang katawan.

No words came out of my mouth. Sa halip na magsalita ay ibinaon ko lang ang ulo ko sa kanyang leeg at mas hinigpitan ang pagkakayakap sa kanya. Hinayaan kong malaglag ang maiinit kong luha gawa ng sobrang tuwa at pagka-miss kay Eros.

“Baby,” he whispered softly. “I miss you so much…” aniya sabay halik nang ilang ulit sa aking buhok.

Nang manginig ang balikat ko ay doon niya lang ako inilayo sa kanyang katawan. Pupungas-pungas akong humarap kay Eros. Ang mga kamay niya ay maagap na kumulong sa aking pisngi. Napapikit ako ulit nang maramdaman ko ang pagdampi ng kanyang daliri sa aking mukha para punasan ang mga luhang lumandas sa aking mata.

Nang bumaba ang kanyang haplos sa gilid ng aking labi ay hindi na ako nakapagsalita nang halikan niya ako. His lips kissed me gently like he’s trying to stop my emotions with it. Ilang beses niya pa akong dinampian ng halik at hindi ako tinigilan hanggang sa mapangiti ako.

Marahan kong sinapak ang dibdib niya nang maalala kong galit pala ako dahil sa panggugulat niya kanina!

“I hate you!”

Tumawa si Eros at muli akong ikinulong sa kanyang katawan bago halikan sa noo.

“I love you,” he said.

“Ginulat mo ako!” reklamo ko.

“I’m sorry. Hindi ko sinasadya. Kanina pa kita hinihintay na lumabas.”

Muli akong kumawala sa yakap niya. Inayos niya na rin ang sarili at sinulyapan ang seat belt sa gawi ko. Nang maisuot ko na iyon sa aking katawan ay nagsimula na siyang mag-drive.

“You did? Kailan ka pa dumating? Saka bakit hindi ka man lang nag-text?” Nang makabalik na siya sa daan ay hinuli niya ulit ang kamay ko.

“I wanted to surprise you,” aniya habang hinahalikan ng likod ng aking kamay.

“But this is not your car.”

“Yeah. This is our car, Skyrene.”

Naramdaman ko ang pag-iinit ng magkabila kong pisngi nang sulyapan niya ako at ngitian.

Our car… Our… Parang ang sarap pakinggan kapag kasali na ako sa lahat ng kay Eros. Kahit na hindi pa naman iyon opisyal pero ngayon pa lang ay nagbubunyi na ang puso ko.

This was our car… And soon, we’ll have our own house… Our own family.

“What’s with that smile, huh? Tell me.”

I bit the side of my cheek to stop myself from smiling too much.

“Nothing. I just liked the sound of that.”

“What that ?”

Tumuon ang mga mata ni Eros sa akin nang matapat kami sa stop light.

“Our car…”

Ngumisi siya at kinagat na rin ang ibabang labi dahil sa tuwang nakapaskil sa kanyang mukha.

“What is mine is all yours now and that includes me, baby. I’m yours.”

Inilagay ko ang aking kanang siko sa bintana at ang aking kamay sa aking bibig. Nangingiti kong tinakpan ang bibig ko. Maging ang buong mukha ko nga ay gusto ko na ring takpan dahil sa patuloy na pag-iinit nito.

Eros winked at me, and I swear! I fucking swear I felt my heart pound so much at that! Parang gusto ko na lang siyang hilahin palapit sa akin at huwag nang isipin ang daan o ang disgrasya kung gagawin ko ’yon.

I wanted my lips on his lips right now. My moans inside his mouth. His body against mine and his hands all over it. I wanted that… All of that.

“Kuya!” Ginulo ni Eros ang buhok ni Zuben nang makauwi kami sa bahay.

Imbes na sa labas kami kumain ay nag-take out na lang kami para dito na sa bahay mag-dinner. Kumawala si Nica sa pagkakayakap kay Ramiel nang makita ako. Narinig ko ang pagpapaalam niya kay Ramiel at ang akmang pag-alis pero sinabi ko munang kumain siya bago umuwi.

Pagkatapos ng pag-uusap namin noon ay sinunod niya naman ako at bumalik siya sa pamilya niya. I was happy knowing that she’s not yet pregnant. Handa naman ako kung sakali pero nagdadasal pa rin akong sana ay huwag muna. Ramiel was free to do whatever he wanted as soon as he finished his studies. Kahit umalis na siya at bumukod ay hindi na ako makikialam sa kanya.

Pagkatapos naming kumain ay hinatid na ni Ramiel si Nica. Ang mga kapatid ko naman ay umakyat na rin para magpahinga. Naiwan kami ni Eros sa sala.

Nakabukas man ang TV sa aming harapan at ang mga mata namin ay nakatuon din doon pero walang pumapasok ngayon sa isip ko kung hindi ang halikan siya.

Napalunok ko nang ilagay niya ang kanyang kamay sa aking balikat at ilapit ako sa kanyang katawan. Inangat ko ang tingin ko para matitigan siya. He’s looking at me. I smiled and let our eyes talk for a second.

Naramdaman ko ang paghaplos ng kanyang mainit na palad sa aking braso. Sa bawat pagtaas at pagbaba n’on ay nagsisitayuan naman ang mga balahibo ko sa katawan. Hindi ko man naririnig ang boses niya pero sigurado akong kung ano ang nasa isip ko ay gano’n din ang nasa isip niya ngayon.

Kinagat ko ang aking pang-ibabang labi nang bumaba ang kanyang titig dito. Wala sa sariling napangiti na ako nang magbaba siya ng mukha at walang sabi akong hinalikan.

His kiss removed every weight that I felt for these past few days. Pakiramdam ko’y lumulutang na ako ngayon sa bawat paggalaw ng malambot niyang labi. Maging ang katawan ko ay kusang umangat para umibabaw sa kanya.

Inilagay ko ang aking mga kamay sa kanyang balikat. I sat on his lap and grinded myself on top of him without breaking our kiss. Nang tuluyan na akong makaupo sa kanyang ibabaw ay kinalas ko aking kamay sa kanyang balikat. I ran my fingers through his soft hair…

Napangiti ako nang marinig ang mahina niyang pag-ungol na madaling nalunod sa loob ng aking bibig.

He pulled away to catch his breath and spoke. “I missed kissing you, baby…” aniya sa namumungay na mga mata.

Kumurap-kurap ako at muli siyang hinalikan bilang sagot. His lips caught up quickly. Napaigtad ako nang maramdaman ang kamay niyang humaplos sa pinakagitna ng aking likod, tracing my spine slowly that it made me moan. He’s touching me everywhere, slowly… that I can’t even stop my heart from screaming so much.

All I can hear was the sound of our lips. Naisip kong sa lahat ay ito ang pinakapaborito ko. This was the best part because I liked being kissed by Eros. I may have been kissed by Jaxel before, but I’ve never felt this way. This was different. Eros was different and my emotions for him were way deeper than what I had for Jax.

This was the best part because I liked every swift move of his tongue. The sound of our breaths being drowned in each other’s mouth. Sa bawat galaw niya ay umaabot ang kiliti n’on hanggang sa buo kong katawan at nananatili sa aking sikmura.

I also loved the way he touches me. Gusto ko ang bawat haplos niya dahil hindi lang purong pagiging makamundo ang ipinaparamdam niya sa ’kin. His touch was composed of love and respect. Iyong pakiramdam na kahit kailan ay hindi ko naramdaman sa iba at ayaw ko na ring maramdaman kung hindi lang din sa kanya.

“Baby,” he muttered against my mouth. “I… love… kissing you…” he said with every pull.

Marahan kong inihinto ang paghalik sa kanya. Napangiti ako nang maisip na parang sinagot niya ang nasa utak ko. He loved kissing me too…

God, I loved hearing that.

Ipinagdiin ko ang aming mga noo habang hinahayaang pakalmahin sandali ang sarili. Maya-maya pa ay lumayo na ako nang kaunti para titigan ang kanyang mapupungay na mata.

Damn… Hindi naman kami uminom pero bakit parang parehas kaming nalasing?

Magaan ang mga kamay kong humaplos sa kanyang panga.

“Eros…” namamaos kong sambit sa kanyang pangalan.

Parang lalo akong nauhaw nang bumaba ulit ang mga mata ko sa kanyang mapupulang labi.

“Hmm?”

Umakyat pabalik ang mga mata ko sa kanyang mata.

“Can I sleep in our house tonight?” nakangiti’t buong tapang kong tanong na agad nagpangisi at nagpatango sa kanya.

CHAPTER 13

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 14

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 15

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 16

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 17

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 18

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 19

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 20

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 21

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 22

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 23

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 24

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 25

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 26

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 27

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 28

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 29

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 30

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 31

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 32

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 33

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 34

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 35

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 36

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 37

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 38

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 39

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 40

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 41

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 42

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 43

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 44

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 45

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 46

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 47

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 48

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 49

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 50

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 51

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 52

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 53

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 54

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 55

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 56

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 57

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 58

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 59

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

CHAPTER 60

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

SPECIAL CHAPTER 1

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

EZAV 1

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

EZAV 2

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

EZAV 3

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

EZAV 4

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

EZAV FINALE

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

EPILOGUE

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

NOTES

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

SPECIAL CHAPTER 2

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.