READER’S GUIDE

•

Reader’s Guide

•

FREEZELL SERIES SEQUENCE

(1st Generation

• FIVE BULLETS)

1 . My Possessive Fake Husband [Completed]

                  a. Partners In Crime (MPFH Side

             Story) [Complete

d]

    

2. My Naughty Boastful Boss [Completed]

<EDITING

    

3. My Impulsive Ex Boyfriend [Completed]

    

4. My Stupid Runaway Groom [Completed]

My Short Tempered Husband

[C

ompleted

]

   

(2nd Generation - EIGHT GRENADES)

6. The Arrogant Client [Completed]

7. The Secretive Professor [Completed]

8. The Distressed Raced [

Completed

]

9. The Vicious Agent [Completed]

10. The Indecent Suitor [

Completed]

              a. Instances and Chances

              (Side Story) [Completed]

11. The Untamed Actor [Completed]

12. The Nasty Rancher [On-going]

13. The Fierce Manipulator [Soon]

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Freezell #6: The Arrogant Client

Griss Nairen Heiton, kilalang boyish, tibo, maangas, warfreak, ngunit may malambot na pusong secret agent. Lumaki siyang ultimo kuya at Daddy niya ay animo lalaki ang turing sa kanya.        Masaya si Griss sa takbo ng buhay niya, ngunit isang araw ay tila naalog na lamang ang magandang inog ng mundo niya. Kinausap siya ng head chief ng organisasyon nila na kailangan niyang bantayan ang isang aroganteng COO. Walang iba kung hindi ang taong bata pa lamang sila ay mortal na niyang kaaway, ang taong walang ibang ginawa kung hindi sirain ang maganda niyang araw, at ang taong masasabi niyang kaibigan niya ngunit pinakamalaking kupal ng buhay niya.     Hanggang saan kayang tiisin ni Griss ang pagiging arogante, kupal at ka-abnormalan ng lalaking ito? Hanggang kailan niya ito kailangang bantayan? Paano kung sa bawat kilos nito ay tila binabagabag nito ang utak niyang malaki na nga ang saltik ay mas lalo pang lumalala? Paano na ang kayabangan niya kung ito siya at binabantayan ang taong mas mayabang pa pala sa kanya? Paano na kung pati ang puso niyang matagal niyang pinrotektahan ay bigla na lamang pasukin ng aroganteng ito? Makakatakas pa ba siya o siya na mismo ang susuko sa kanyang aroganteng kliyente? Paano na?

Freezell Series #6

PROLOGUE

FREEZELL SERIES #6

   

“Griss!” Napalingon ako sa pagtawag sa akin na iyon ng walang hiya kong amo.

    

“Oh napano kang kupal ka?” Sagot ko ng hindi nakatingin sa kanya dahil nagsisintas ako ng sapatos ko.

   

“You cannot go home early today, may lakad tayo,” saka niya ginulo ang buhok ko na bagong gupit lang. Nakalapit na pala siya sa akin.

    

Inalis ko ang kamay niyang gumugulo sa buhok ko. “Hoy, ang usapan natin ay usapan. Kapag oras na ng uwian ko, oras na ng uwian ko. Huwag mo ’kong paextend-extend dyan! Gusto mo yatang tamaan?” Saka ko pa siya pinanlisikan ng mata at iniumang sa kanya ang kamao ko.

         “Alam mo kaya madalas akong natatanong kung sino ba daw talaga sa ating dalawa ang amo, at kung sino ang bodyguard—”

   

“AGENT! Agent ako kupal! Hindi mo ’ko bodyguard, huwag kang ambisyoso dyan,” at tumayo ako kaya’t halos magpantay na ang mukha namin.

   

“The fact that mommy hired you to guard me, you’re my bodyguard.” Pagdepensa pa talaga niya sa pagtawag sa aking bodyguard.

   

“Ay ewan ko sa’yo! Basta uuwi ako ng maaga, tapos!” Saka ko siya tinalikuran at nilayasan. Ang gwapo kong pikon talaga, lalo na kapag siya ang kaharap.

    

“HOY BABAE!” Sigaw niya pa rin ngunit hindi ko na siya pinansin.

   

---

   

“ NAIREN , anak?“ Agad akong lumapit kay daddy na nagluluto pala sa kusina.

   

“Yes, ’Dy?” Tanong ko.

   

“Tumawag ang Tita Aiyell mo, hindi nanaman daw kayo magkasundo ng binabantayan mo?” Napataas lang ang kilay ko sa sinabing iyon ni Daddy. Favorite ko si Tita Aiyell at Tito Cloak, pero hindi ang mga anak niyang retarded ang pag-uugali.

   

“Lahat na ho ng pagpapasensya binigay ko na sa kupal na ’yon, ’Dy. Hindi ko na alam ano pang gagawin ko, to think na mas matanda pa siya sa’kin ng three years. He’s 28 and I am 25 pero kala mo kinder kung umasta. Parang hindi magmamana ng kumpanya!” Himutok ko naman sa Daddy ko.

    

“Nairen, iha. You cannot please everyone and vice versa, but atleast be good to that person. Siya ang kauna-unahan mong assignment from Phyrric Organization. Hindi mo naman siguro gustong mapahiya, hindi ba?” Napanguso ako sa sinabing iyon ni Daddy. He has a huge point, kaya napatahimik na lang ako.

    

“Oh, bakit nandito ka?” Si kuya Lexin na kakapasok lang ng kusina dala ang librong binabasa niya.

    

“Hi my nerdy kuya,” saka ko siya inabutan ng basong may lamang tubig. Lalabas lang naman ’yan ng kwarto kapag nauuhaw.

   

“Ang tanong ko bakit nandito ka?” Singhal niya sa akin.

    

“Uwian na, syempre uuwi ako!” Ganting singhal ko naman sa kanya.

     

“Ano? Pinagpapaalam ka ng amo mo kay Mommy na isasama ka dahil birthday niya. Icecelebrate daw ng mga kaopisina mo,” napahawak akong bigla sa mga labi ko.

   

“Shit! Nakalimutan ko!” Dali dali akong umakyat sa kwarto at nagdamit ng pang-alis.

   

---

   

NAKARATING ako sa bar na alam kong pagdarausan niya ng kaarawan niya. Nakita ko ang mga kaopisina ko na nagsasayawan at nag-iinuman.

   

“Griss!” Tawag sa akin ng isang empleyado. Tumango lamang ako dito at ngumiti.

   

“Hey, handsome!” Isang hindi ko kilalang babae naman ang lumapit sa akin at kumapit agad sa braso ko.

    

Hirap na hirap ako dahil lagi akong napagkakamalang lalaki! Oo gwapo nga ako, pero hindi hamak na mas lamang ang gandang taglay ko!

   

“Fuck off, bitch. Babae ’yan,” pang spoil naman sa sitwasyon ng amo kong naglalakad na pala palapit sa akin.

   

Umalis ang babae sa gulat dahil ngitian ko rin siya ng ngiti kong pambabae.

   

“Kupal ka! Bakit hindi mo sinabing birthday mo?” Saka ko pa siya hinampas ng mahina.

  

“Do I have to remind you that? Dapat alam mo ’yon, bodyguard kita!” Sagot naman niya sa akin na may halong iritasyon.

   

“Hindi naman po kasi lahat ng tungkol sa’yo Amo, ay dapat alam ko.” Pinaningkitan ko siya at inaambaan ng suntok.

   

Nagulat ako nang bigla niyang sinakop ng kamay niya ang kamao kong nakaamba sa kanya.

  

“Isa pang amba mo sa’kin, hahalikan na talaga kita,” puno ng pagbabanta niyang wika.

   

Binawi ko ang kamao ko mula sa kamay niya at tumungo sa bar counter.

   

“I am Griss Nairen Crosante– Heiton , and he is Ayler Liam Freezell– Mondragon…..

   

…

   

…

    

…

     

…

     

…

     

…

    

THE ARROGANT CLIENT .

–

One

GRISS

“Hoy Kups!” Tawag ko sa atensyon ng mayabang kong amo na ngayon ay nakatutok lamang sa nagprepresent sa harap niya.

Feeling entitled ang kupal na ’to. Hindi pa naman pinapamana ni tito Cloak sa kanya ang kumpanya nila pero kung umasta high and mighty na.

“Problema mo?” Bulong na tanong niya saka inilapit pa niya ng bahagya ang katawan niya sa akin.

“Pangatlong present na ’yan ng tao, para kang abno dyan, bakit hindi mo pa pagpahingahin? Nakabisado ko na nga ’yong sinasabi niyan,” gustong gusto ko siyang batukan pero pinipigilan ko ang sarili ko dahil puro matataas na tao ang nasa tabi namin. Isa pa, ang alam ng mga ito bodyguard ako ng kupal na lalaking ’to.

“He deserves that kind of treatment. Isa siya sa mga nagnanakaw sa kumpanya,” napatutop ako bigla ng bibig ko sa narinig ko mula sa kanya.

Oo at bodyguard ako ni Ayler, pero hindi ako nakikialam at mas lalong hindi ako nakikiusisa sa mga galaw ng tao sa kumpanya. Hindi ko papakomplikaduhin ang trabaho ko. Ang gagawin ko lang ay bantayan siya at wala ng iba.

Para ngang mas aatakihin pa ako sa puso kapag tinapatan ako ng mga coupon bond kaysa tutukan ako ng baril. Ayoko ng mga papeles! Palagi pa akong napapagalitan ni Bossing Flame kapag hindi ako gumagawa ng incident report, mabuti at madalas akong napagtatakpan ng mga tropa ko sa Phyrric.

“Kups, nagugutom na ’ko patigilin mo na ’yan, todasin nalang natin agad!” Game na game kong wika sa kanya at sinamaan naman niya ako ng tingin.

“Kapag hindi ka tumigil, ako ng totodas sa’yong tibo ka,” gigil na bulong niya kaya’t napatahimik ako. Kapag may gigil na sa boses ni kupal nananahimik ako, aba noong minsan binantaan ba naman akong kapag napagigil ko daw siya ng sobra ay hahalikan ako. Mahirap kalabanin si Ayler kapag ganoon, sineseryoso niya ang mga kabugokan niya.

Papadyak-padyak na ako ng paa sa upuan ko dahil nagugutom na talaga ako. Badtrip talaga si Ayler kapag nagseseryoso sa trabaho. Sinabi ko na kasing maglie low muna, ayaw naman pumayag.

The truth is, hindi ko binabantayan si Ayler dahil may nagtatangkang pumatay sa kanya, kung hindi dahil natatakot si tita Aiyell na baka sa sobrang kupal at playboy ng lalaking ’to, makabuntis bigla ng wala sa panahon. Sumpa pa naman din daw ng mga Freezell na isang beses lang magkaka anak, baka maanakan pa nito ay kung sino lang, ’di nayari siya kay tita Aiyell at tito Cloak.

“Makakaalis na kayo,” rinig kong pagtataboy niya sa mga tao dito sa assembly room. Agad naman nagpulasan ang mga ito paalis.

“S–Sir, may gagawin pa po ba kayo? Pwede po bang kumain na ’ko?” Pagpapaalam ni Sera sa kanya. Sekretarya niya ’yan pero natatakot sa kanya. Sabagay, ako lang naman yata ang hindi takot kay kups.

Tinanguan lamang niya ito at nagkukumahog na itong umalis. “Bakit ba hanggang ngayon utal pa rin ’yong sekretarya mong parang may aphasia?” Natatawang wika ko.

Bigla na lamang niya aking kinabig sa bewang na sobrang ikinagulat ko. Inilapit niya pa ang mukha niya sa mukha ko na animo hahalikan ako kaya’t nanlaki ang mga mata ko. “Ikaw lang naman ang hindi nauutal sa akin, tibs. Hayaan mo, sa susunod uutalin ka na rin,” saka niya ako biglang pinakawalan at nilisan niya ang silid.

“KUPAAAAAL!” Gigil na sigaw ko nang tuluyan na siyang makalabas.

“KAPAG ako’y nabubuang, ako’y nag pupunta sa bar saka mambababae. Kapag ako’y nabubuang, ako’y nag pupunta sa bar saka nagpapakalalake,” pakanta-kanta lang ako sa harap ng salamin ko habang nilalagyan ng fix ang buhok ko. Medyo humahaba na ito at mukhang dapat ko ng bawasan.

Tinignan kong muli ang sarili ko sa salamin.

Sheeet

Griss Nairen Heiton bakit ba ang gwapo mo?

Ibang klase kasi gumawa ang tatay at nanay ko. Ipinanganak na nga akong maganda bumonus na gwapo pa. Si Master Aeickel daw kasi ang pinaglihian noon ni Mommy nang ipinagbubuntis niya ako. Si Master Aeickel ang head ng Phyrric, babae siya pero mukhang lalaki sa sobrang gwapo.

“Anak sobra na ang pagpuri sa sarili,” napalingon ako kay Daddy na inakbayan ako.

“Dad, ’yong damit ko po magugusot,” wika ko habang pinipilit na alisin ang kamay niya na nakapatong sa balikat ko.

“Ang sungit naman ’nak,” depensa ni Daddy saka ako inakbayan hanggang leeg.

Even my Dad treats me like a guy.

“Daddy nasasakal ako. Mom si Dad oh!” Sigaw ko.

Nakita ko naman dumating si Mommy na humahangos na may dalang sandok at naka apron.

“Levin!” Bulyaw ni Mommy.

“Yes, Honey?”

“Upo!” Utos ni Mommy. “Kaya lumaking parang lalaki ’yang anak mo dahil sa’yo. Lahat ng hindi mo nagawa kay Lexin noong maliit siya, kay Griss mo ibinuhos. Hindi man lamang naranasan niyang batang ’yan maglaro ng barbie—”

“Mom!”

“Totoo naman. Mukha ka na ngang lalaki, nagpagupit ka pa na panglalaki, tapos ginagawa ka pang lalaki ng ama mo,” bulalas ni Mommy at nakita kong napanguso si Daddy sa narinig.

“Mom aalis pala ako. Hinihintay ako ni kups este ni Ayler doon sa napagkasunduan naming lugar,” paalam ko.

Papalabas na sana ako nang hatakin ni Daddy ang damit ko.

“Dad bakit nanaman?” Tanong ko.

“Magpaka bait ka. Uwi ng maaga,” bilin niya.

“Opo. Uuwi po ako ng umaga. Bye!” Saka ko na binirahan ng alis bago pa marealize ni Daddy ang sinabi ko.

“GRISS NAIREN! BUMALIK KA NGA DITONG BATA KA!” Dinig kong sigaw ni Daddy. Pero just like the old days hindi ko nalang siya pinansin.

Nakarating ako sa isang sikat na bar at nakita ko si Ayler na nakasandal sa sasakyan niya habang nakahalukipkip na tila ba inip na inip na siya sa kakahintay sa akin.

“Kups!” Pagkuha ko ng atensyon niya. Tinaliman niya agad ako ng tingin na akala mo ba ay napakalaking kasalanan ang nagawa ko sa kanya.

“Bakit ang tagal mo? We almost lost the opportunity!” Bulyaw sa akin ng aroganteng mainitin ang ulo.

“Lolo mo lost the opportunity! Nandito na nga ako dadaldal ka pa, imbes na pumasok na tayo para talo-talo na,” iritadong tugon ko sa kanya.

Biglang kumalabog ang puso ko nang magsimula siyang lumakad papalapit sa kinaroroonan ko na seryoso ang mukha at ang ekspresyon.

Halos lumuwa ang mata ko nang hapitin niya ako na dikit na dikit sa katawan niya. Kupal na ’to! Nakakadalawa na siya!

Inilapit niya ang mga labi niya sa tenga ko habang sakop ng isang kamay niya ang dalawang kamay ko at ang isa ay nakahapit sa bewang ko. “Kahit gaano ka pa hindi katakot sa akin, ako pa rin ang amo mo. I’ll decide the time, the place, and the exact act you’ll do in a certain situation. Ako ang masusunod at wala ng iba,” ayokong aminin ngunit nanginginig ang tuhod ko sa paraan ng pagsasalita niya.

Mabilis ko siyang itinulak at sinamaan ng tingin. “Tigilan mo ako sa kayabangan mo Mondragon!” Sigaw ko para lamang mapagtakpan ang mas malakas na pagtambol ng dibdib ko.

Imbes na masindak ay tinawanan lamang niya ako saka kinuha ang isang kamay ko at kinaladkad ako papasok ng bar. Wala man lang pang intindi ang kupal! Nanginginig pa ang tuhod ko sa ka abnoyan niya!

Nang makapasok na kami ay binitiwan niya ang kamay ko at umakyat sa 2nd floor na mabilis ko namang sinundan.

Ang totoo niyan, narito kami dahil may nabalitaan itong si Ayler na dito daw nagaganap ang illegal na bentahan ng shares ng kumpanya. Wala naman nga akong alam dahil ayaw kong panghimasukan ’yon, pero itong si kupal hindi kaya ng wala ako. Ika nga niya sa akin noong nakaraang araw…

“…tibs, kung hindi kita isasama, hindi natin matatawag na gulo ’yon, dahil sa ating dalawa ikaw ang may hatid na disgrasya…”

Ganyan kabuting nilalang sa akin si Ayler simula’t mga bata kami. Paborito niya ako sa lahat. Sa pagwrewrestling, sa suntukan, sa baril-barilan, sa basketball, sa katusan, at higit sa lahat sa katarantaduhan.

Napansin kong may isang maliit na komosyon na nagaganap sa 1st floor at doon din nakapako ang mga mata ni Ayler. “That man in red shirt, he’s one of the stockholders, Mr. Gino Cojuangco,” pagpapakilala ni Ayler sa akin dito. Agad ko naman itong pinagmasdan at namumukhaan ko nga ito.

“Anong gusto mong gawin ko? Babalian ko ba ng buto?” Seryosong wika ko sa kanya ngunit tinignan lamang niya ako sa tingin na tila nais niya akong dagukan sa mga pinagsasasabi ko.

“Hindi ko alam paano kang naging paborito ni Mommy at tita Aeickel,” iiling iling na wika niya saka biglang bumaba na ikanagulat ko. Susugod yata ang kupal wala man lamang pasabi!

Mabilis akong bumaba at sinundan siya na ngayon ay akala mo hari na nakatayo sa harap ng madla habang nakangisi.

“Having fun?” Wika niya sa mga ito at nakita ko kung paano natuod ang mga tao na iyon na makita nila ang COO ng Mondragon Corp. na nakikita ang katarantaduhan nila.

“Mr. Mondragon—”

“I’m not like my Dad and absolutely not my twin brother. I don’t resort to law and justice, I resort to violence,” at bigla na lamang niyang sinuntok si Mr. Cojuangco!

Akmang gaganti ang mga tauhan nito ngunit mabilis ang naging reflexes ko. Dumakot ako ng isang upuan saka ko ipinalo ito sa mga iyon. Suntok at sipa na walang humpay.

May isang papalo sana ng bote kay Ayler ngunit mabilis ko itong naharangan ng braso ko. “Griss!”

Sinipa ko ang sikmura nito saka ko tinuhod ang kanyang mukha. “You don’t who you are messing with,” malamig na wika ko sa lalaki at nang akmang bubunutin ko ang baril sa bewang ko ay mabilis akong pinigilan ni Ayler.

“Stop. Let’s go,” saka niya ako kinaladkad paalis ng lugar na iyon.

Nang makalabas na kami ay isinandal niya ako sa pinto ng sasakyan saka kinuha ang braso ko na mayroon na palang umaagos na masaganang dugo.

“Sino bang nagsabing harangin mo ’yon!?” Galit na galit siya at kinuha ang laylayan ng damit ko saka niya ito pinunit!

“Anong ginagawa mo!?”

Nang mapunit niya na ito ay itinali niya sa parte ng braso kong may umaagos na dugo ang nakuha niyang piraso ng tela.

“I’m asking why did you do that?” This time ay mas kalmado na siya.

“H–Hindi ko hahayaan na mapukpok ka sa ulo at lalo kang maging abnoy dahil sa huli ako rin ang mahihirapan!” Sigaw ko upang mapagtakpan ang panandaliang pagkaka utal ko. Sana lang ay hindi niya napansin.

“Bakit ka nauutal?” Ang aroganteng kupal napansin pa.

“Umalis na tayo baka ikaw ang samain sa’kin,” wika ko saka ako umalis sa pagkakasandal sa sasakyan ngunit muli lamang niya akong isinandal pabalik. “ANO BA KUPS!?” Ubos na ang pasensya na wika ko sa kanya.

“You’ll stay here with me, tibs.” Tinapunan niya pa ako ng kakaibang tingin!

“P–Pinagsasasabi mo!?” Oo! Oo nauutal ako dahil sa mga salita niyang pang out of the universe!

“Dito ka lang sa’kin,” nakangising paglilinaw niya.

“N–Nakakatuwa ka niyan? H–Ha?” Bigla niyang inilagay ang dalawang kamay niya sa magkabilang gilid ko na animo ay preso niya ako.

“This is the first time I heard you stutter because of my presence,” he said so seductively that I want to puke! Anong pinaggagagawa niya ba!?

“M–Masakit lang talaga ang sugat ko, hindi dahil sa’yo. H–Huwag assuming!” Bulyaw ko sa kanya na ikinatawa lang niya. Iyong tawang nakakainis dahil sa kayabangan.

“Kung alam kong magkakaroon ako ng ganitong epekto sa’yo ay sana noon ko pa ginawa ang mga bagay na ito,” napakunot ang noo ko sa mga lumabas na salita mula sa kanya.

“A–Anong ibig mong sabihin!?” Pagtitiyak ko dahil naguguluhan ako sa kanya. Abnoy na rin yata ako.

“Griss Nairen Heiton, how do you want to be with me? Wildly or smoothly?”

“KUPAL KA TALAGANG ABNOY KA!” At nagpilit akong makaalis sa pagkaka presyo niya sa akin at nagtagumpay naman ako.

Narinig ko ang nakakaloko at nakakabingi niyang tawa na animo nais na galitin ang natutulog kong demonyo.

“Let’s go, ipapagamot muna kita kay Ayce,” saka niya hinawakan ang braso ko at iginiya ako papalapit sa pinto ng passenger seat.

“K–Kay Ayce?” Napahinto ako sa narinig ko.

Iniharap niya ako sa kanya at ipinaglapit ang mga mukha namin na halos wala ng kalahating pulgada ang pagitan.

“Oo, tibs. Sa taong gusto mo, pero tandaan mong ako ang para sa’yo.”

–

AYLER LIAM lang malakas! 😂

Comment naman po if may dating ang 1st chapter. HEHEHEHE.

PS. From now on no more chapter titles.

Two

GRISS

    

“I heard you two did something intolerable,” malamig na tinig ni Ayce ang pumailanlang sa clinic habang ginagamot niya ang braso ko na may mga nakapasok na bubog.

        

“That serves that motherfucker right,” matigas na sagot naman sa kanya ni Ayler.

       

“S–Saan mo nalaman?” Kapag talaga si Ayce ang kaharap ko, parang normal ang mautal. Tarages.

       

Bigla niya akong tinignan sa mga mata kaya’t nailang ako ng higit pa sa sobra. Malamig ang mga mata niya na animo bumabaon sa aking pagkatao. “I have my ways,” kalmado ngunit alam mong may panganib niyang tugon sa akin.

       

“Can you not stutter in front of my brother? Sa akin ka lang may karapatang mautal,” napalisik ko ang mata kong nakatingin na ngayon kay kupal dahil sa pakikialam niya.

         

“Kapag hindi ka tumigil sa kaka asar mo sa’kin, babangasan kitang kupal ka!” Saka ko pa siya inambaan ng suntok ngunit nagulat ako dahil bigla niya akong dinukwang at mukhang hahalikan nang harangan ni Ayce ang labi niya gamit ang palad nito. Hindi ako nakagalaw doon! Muntik na ’yon!

      

“No porno in my clinic,” animo wala lang na wika ni Ayce saka itinulak ang kapatid at tinuloy ang panggagamot sa akin.

       

“Isang beses mo pa ’kong ambaan, kahit na nakaharap lahat ng presidente ng iba’t ibang bansa, hindi ka na makakawala sa akin!” Banta niya na parang isa akong gamit na anumang oras ay maaari niyang nakawin.

        

“T–Tigilan mo na akong kupal ka! Wala ka nanamang babaeng mapagtripan kaya ako nanaman ’yang nababalingan mo!” Gigil na gigil na turan ko. Muntik na talaga niya akong mahalikan. Salamat sa palad ni Ayce. Siya talaga ang tagapagtanggol ko.

       

“Who said that I am playing with you?” Rumehistro ang pagiging seryoso sa mukha niya at sa kaabnormalan ko para akong nababagabag na hindi ko malaman.

         

“Maglalandian lang pala kayo, bakit dito pa?” Sabat ni Ayce na tila nakapagpakalma sa akin.

       

“I–Iyang kakambal—”

       

“I said don’t stutter in front of him!” Putol niya sa akin ng pasigaw kaya’t nagulat ako.

         

“Kapag hindi kayo tumigil na dalawa, Griss will be under suspension kapag nagsabi ako ng ginawa ninyo kay tita Aeickel, and you will not see her,” hindi ko alam kung para sa akin ba ang pagbabanta niyang iyon o sa kakambal niya na ngayon ay nakakuyom na ang kamao.

    

“You’re not threatening me, aren’t you?” Seryosong wika ni Ayler kay Ayce.

        

“I am,” sagot naman ng huli na animo wala siyang pakialam kahit magalit itong isa.

       

Bigla niyang ibinuka ang kamao niya at itinaas ang dalawang kamay niya sa ere. “Fine. Fine. You won,” pagpapaubaya niya na ikinangisi ni Ayce sa kanya.

        

Tila sila nagka intindihan sa tinginan nilang iyon at nakita ko ang pagsimangot ni Ayler dahil sa pagkakaintindi niya sa nais iparating ng kakambal niya sa kanya.

         

Natapos akong linisan ng sugat ni Ayce at nilisan namin ang lugar na iyon habang kinakaladkad ako ng hari ng kakupalan. Sumisilay pa ako ng medyo matagal-tagal, napaka kj ng kupal!

      

Crush ko si Ayce since birth. Kahit medyo retarded rin ang pag-uugali niya, mas bet na bet ko siya kaysa dito kay kups! Si Ayce kasi ang opposite personality ni Ayler at isa na siyang doktor. Hindi gaya nitong kumakaladkad sa akin na isang warfreak na COO.

       

“Saan nanaman ba tayo pupunta!?” Iritadong wika ko sa kanya.

       

“Sa langit. Sasama ka ba?”

      

“Napakakupal mo!”

        

    

   

 

     

     

    

NARITO kami sa langit— I mean sa opisina ngayon at nakatayo lang ako sa gilid niya habang may inaasikaso siya sa desktop niya.

         

Iniuwi niya ako ng matiwasay kagabi nang walang ginagawang masama at lubos ko namang ipinagpapasalamat iyon. Ramdam ko ang gigil niyang rawr! ang datingan.

        

“S–Sir, narito na po ang mga pinapakuha niyong report mula sa sales department,” utal nanamang wika ni Sera na animo ba ay kakainin siya ng amo niyang kupal.

        

“Ms. Viscasa, ano ang nababalitaan ko na sumasama ka daw sa pakikipagparty ng ibang empleyado na hindi mo naman kakilala?” Diretso niyang turan kay Sera saka niya hinablot ang ibinibigay nitong mga papeles.

      

“I–Inaya lang naman po ako nila Mr. Calderon—”

      

“The next time you go with them, you’re fired—” napahinto siya sa pagsasalita sa ginawa kong pagtapik sa balikat niya.

         

“Bubu,” bulong ko sa kanya. “Iyan nalang nagtyatyaga sa’yo—”

      

“Kapag muling sumama si Ms. Viscasa kay Mr. Calderon, you’ll be my secretary and that’s final!” Matigas na wika niya saka nag walk out at pumasok sa banyo ngunit mabilis ko talaga siyang sinundan.

        

“Abnoy ka ba—–!!” Mabilis akong napatalikod dahil ang kupal umiihi pala! Hindi pala nag walk out! Naihi pala!

            

“Harap na tibs,” kalmado niyang wika, ako naman ay parang tanga na humarap sa kanya.

         

“KUPAL KA SA LAHAT NG KAKUPAL KUPALANG NILALANG!” Sigaw ko sa kanya. Gustong gusto ko siyang patumbahin sa isang suntok lang ngunit pinipigilan ko ang sarili ko.

      

“Ano bang problema mo?” Kalmado niya pa rin na wika na animo walang ginawang kasalanan.

       

“Baki ba pinang hihimasukan mo ang buhay ni Sera!? Natural may buhay rin ’yon pagkatapos ng trabaho sa’yo! Isa pa anong magsesekretarya? Nakikita ko palang ang mga trabaho mo parang kukumbulsyonin na ’ko, tapos gusto mo gawin ko pang trabaho!? Hibang na yata iyong kupal na ’to!” Litanya ko sa kanya pero ang loko sinagot lang ako ng ngiti niyang pang aso!

         

“You don’t know anything,” iiling na wika niya. “Hindi si Sera ang tipo ng babae na dapat sinasama sa bar—”

       

“Bakit!? TYPE MO BA ’YON?” Hindi ko mawari kung anong himig ang nagamit ko basta para sa akin ay nagtatanong lang ako, pero tinawanan ako ng kupal.

       

“Hindi. Ako ba, type mo?”

      

“KUPAL! Nakikipag usap ako ng maayos sa’yo ah!” Gigil na gigil na ’ko sa kanya o baka kulang ang salitang gigil.

        

“May nakikipag usap bang maayos habang nasa banyo?” Bigla ang pag-init ng pisngi ko sa narinig kong iyon. May punto siya. Napakabobo ko.

        

“Bakit mo nga kasi binabawalan!? Sumagot ka ng maayos o tatamaan ka sakin ng matindi-tindi,” pagpapakalma ko sa sarili ko.

         

“She’s so vulnerable. Hindi niya alam na ginagamit lamang siya ni Mr. Calderon upang makakuha ng impormasyon ukol sa akin. They want me out of Dad’s company. They think that Ayce is more suited in this position than me,” matino niyang sagot sa akin.

      

“Kahit naman ako, iyon ang iniisip ko,” pahayag ko na ikinakunot ng noo niya.

       

Pero ang totoo, never nahilig sa kumpanya si Ayce. Ayaw niya ng kahit anong posisyon sa kumpanya, iyon ang sabi ni tita Aiyell. Mas gusto ni Ayce ang makasagip ng buhay kaysa makipagpatayan sa interes ng kumpanya.

         

“So, you think that Ayce is better than me?” Seryoso ang tono niya na ikinakilabot ng kaibuturan ko. Sa sobrang seryoso niya, para tuloy akong giniginaw sa kaba.

       

“M–Medyo gano’n,” bigla ba naman siyang humakbang papalapit sa akin kaya nautal ang pananalita ko. “L–Lalabas na ’ko, kups–”

      

Ngunit bago ko pa matapos ang sinasabi ko ay hinatak niya ang braso ko at mabilis akong isinandal sa nakasaradong pintuan ng banyo.

        

“Do you want me to show you that I’m much better than my brother?” May tinig nanghahamon siya na ikinabahala ko. Noon ko pa sinasabi sa inyo, hindi uso sa bokabularyo nito ni kups ang salitang biro.

      

“N–Nagjojoke lang, hindi ka naman mabiro,” utal kong sagot at sa gulantang ng pagkatao ko ay inilapit niya ang mukha niya sa mukha ko na tipong iisang hangin na lamang ang hinihinga namin.

        

“Pero hindi kita kabiruan, paano ’yon?” Gusto kong mapamura dahil langhap na langhap ko ang amoy menthol na hininga niya. Hindi na ako gumagalaw o mas tamang sabihin na hindi na ako humihinga dahil kaunting galaw lamang ay maglalapat na ang mga labi namin!

            

“A–Ayler,” ang sarap murahin mg sarili ko mula ulo hanggang paa dahil sa pagka utal ng mga salita ko na animo nakiki ayon talaga sa kanya.

        

“My name really sounds so good kapag ikaw ang bumabanggit,” he’s so fucking teaseful at hindi ko na malaman ang dapat kong gawin! Wala akong mahanap na sasabihin at hindi ako makapag isip ng tama. Naaabnoy na talaga ako!

          

“L–Let me go,” kung tinig nagmamakaawa man ako, baka iyon na nga talaga ang nais kong iparating.

       

“Paano kung ayoko?” Gusto ko ng maiyak dahil nararamdaman ko na kaunting kaunting tulak na lang wala na ang first kiss ko.

         

“I will––” Biglang may tumulak ng pintuan sa likod ko upang buksan ito na naging sanhi ng pagkakalapat ng mga labi namin! KAPWA NANLAKI ANG MGA MATA NAMIN DAHIL SA NANGYARI!

        

Doon ko siya naitulak ng malakas saka ako tumakbo paalis at nakita ko pa si Sera na may hindi ko maintindihan na nakaguhit sa mga mata.

        

“GRISS!” Tinig ng hari ng mga kupal!

       

NINAKAWAN MO AKONG KUPAL KA!!!!!!!!

  

   

     

     

   

  

“BAKIT magang maga iyang mata mo?” Tinig iyon ni kuya Lexin. Narito kasi ako sa veranda ng bahay namin nakamasid sa kawalan habang yakap ko ang mga tuhod ko.

        

“Huwag mong itanong,” malamig na tugon ko sa kanya.

       

“Dalawa lang naman ang magiging dahilan bakit ka iiyak. Una, nanakawan ka ng unang halik mo at pangalawa, natanggal ka sa mahal mong trabaho,” gusto kong mapamura dahil kilalang kilala ako ni kuya.

       

“Manahimik ka na. Wala akong balak magkwento!” Singhal ko sa kanya na ikinatawa lamang niya.

       

“So iyong una pala,” saka siya naupo sa tabi ko. “Sino sa kanila? Si Ayler o si Ayce?” Pagkarinig ko no’n ay agad ko siyang sinuntok sa balikat.

      

“Imbes na magalit ka na nanakawan ako, parang wala lang sa’yo, kuya!” Iritadong sumbat ko sa kanya.

         

“Hindi naman sa gano’n, pero noon pa mang bata kayo alam kong mangyayari ito,” sagot niya sa akin na iknakunot ng noo ko.

      

“Anong ibig mong sabihin?”

       

“You have to find it out on your own, Griss Nairen. You’re old enough to handle your own situation. Besides, hindi mo dapat iniiyakan ang unang halik mo na nawala, you’re 25 years old, so instead of crying over a spilled milk, why don’t you initiate revenge?” Payo niya saka ako tinawanan. My brother is such a very very very weird bookworm.

        

“Bahala ka sa buhay mo, panira ka lang talaga lalo sa mga pang imortal na payo mo!” Saka ako tumayo ngunit tumunog ang telepono ko.

       

“Griss,” sa lamig ng boses na iyon hindi ko na kailangan pang alamin kung sino siya.

      

“A–Ayce?”

      

“I’m in the middle of operation. Can you get Ayler for me? He’s so drunk,” sagot niya na huli na nang magrehistro sa utak ko.

      

Mabilis kong napatay ang telepono ko at nagbihis. Malilintikan ako kay master Aeickel nito at kay tita Aiyell. Hindi pwedeng malasing si Ayler ng wala ako dahil baka mapikot siya. Letsugas talaga!

     

Maagap kong tinrack ang location niya at naroon siya sa madalas niyang puntahan na bar.

      

Nang makarating ako sa loob ay agad kong sinuyod ang lugar. Napakaingay at napakamausok kaya ayoko talaga sa bar na ito, pero ang kupal ito ang pinakagusto.

         

Natagpuan siya ng mga mata ko sa isang sulok at tila lupaypay sa kalasingan habang may isang babaeng halos hubad na ang katawan na nakalinggis sa kanya.

      

Ito na nga ba ang sinasabi ko! Mabuti at umabot ako!

     

Tumikhim ako kaya’t napalingon sa akin ang babae at tila nagkabituin ito sa mata. “Why, handsome? Are you open for threesome?” Para naman akong kinilabutan sa itinuran nito.

        

“Lumayo ka dyan,” wika ko na ikinatawa lamang ng babae.

       

“Why? Gusto mo ba ikaw lang?” Mapanukso nitong wika kaya’t lumapit ako dito at hinawakan sa braso.

       

“Huwag mo ’kong iwhy-why dyan, baka iwagayway kita palabas ng lupaypay!” Iritado kong wika saka ko siya itinulak sa kung saan palayo kay Ayler.

        

“Ang harass mo naman!” Sigaw nito sa iritadong tinig.

      

“May mas ihaharass pa ’ko, huwag mo akong subukan!” Saka ko ito inambaan ng suntok kaya’t napawalk out ito.

       

Isang magkakasunod na palakpak ang nakapagpabalik sa atensyon ko sa kanya.

        

“You’re really good in doing your mission,” wika niya sa matuwid na pananalita kahit pa alam kong wala na siyang ibubuga physically.

        

“Syempre. Kahit gaano pa ako kagalit sa’yo ngayon, mas ayaw ko naman na magalit si tita Aiyell sa akin at todasin ako ni master Aeickel,” ako na parang tangang sumasagot sa lasing kong amo.

        

“Kaya ka lang naman lumalapit sa akin dahil sa misyon mo, hindi ba?” May himig hinanakit sa tinig niya na ayaw ko sanang pansinin ngunit hindi ko magawa.

     

“Hindi lang naman iyon, natural lang na bilang kababata mo, ayokong mapariwara ka ng landas at kung sino lang ang makakatuluyan mo,” sagot ko saka ko siya inalalayan na makatayo at makalabas ng bar.

      

Isinakay ko siya sa passenger’s seat at ako naman ay umikot papunta sa driver’s seat. Nilagyan ko siya ng seatbelt at nang akma na akong babalik sa pagkaka upo ko ay hinatak niya ako palapit sa kanya.

   

“A–Are you mad at me?” Ramdam ko ang sinseridad sa boses niya na animo bata siyang kailangan bigyan ng atensyon.

   

“H–Hindi ako galit. Huwag na nating isipin ’yon,” utal na sagot ko.

        

“Really?” Nakita ko ang pagsilay ng galak sa mga mata niya.

      

“Y–Yeah.”

      

“Then I guess, this would be fine.”

     

And before I could even react, his lips were already in mine. I froze for a moment but later on, I found myself responding to his kisses. Clearly savoring the taste of liquor in his mouth and savoring the silence of the night.

      

Ako pa yata ang mapipikot!

    

–

Three

GRISS

      

“Bakit ba hindi ako binibigyan ni bossing Flame at master Aeickel ng ibang misyon? Ayaw ko na sa misyon ko,” bugnot na bugnot na himutok ko kay Neptune.

      

“Ilang beses kong sasabihin sa’yong tawagin mong Night si headchief, ang kulit mo talaga!” Saka niya ako dinagukan kaya’t binigyan ko siya ng matalim na tingin.

      

“Hindi porke’t mas mataas ka sa’kin ay papayag na akong saktan mo ’ko,” malamig kong wika rito.

      

“Kalma! Sorry,” paghingi niya ng paumanhin.

      

Bigla ang pagdaan ng isa sa mga senior ko kahit na mas matanda ako sa harap ko. “Aeignn!” Anak siya ni master Aeickel. Panganay iyan pero hindi namin gaanong nakakausap. Magkasingtahimik sila ni Aeiryn.

        

“How many times do I have to tell you to call me Dark?” Malamig ngunit puno ng iritasyon na wika niya. Wala talaga akong hilig sa pagtawag ng mga code name nila lalo na kapag narito lang naman kami sa Phyrric.

     

“Aeignn ang pangalan mo, kaya Aeignn ang itatawag ko sa’yo,” saka ko siya nginisian. “Pasabi naman kay master Aeickel ilipat na ako ng misyon, ayaw ko na sa Mondragon na iyon,” pagpapaawa ko dito.

        

“What’s wrong with kuya Ayler?” Pagpasok bigla ni Aeiryn sa senaryo. Isa rin sa mga senior ko na kakambal nitong si Aeignn.

      

“W–Wala naman Aeiryn,” saka pa ako tumawa at napakamot sa batok.

        

“Have you developed some feelings with my cousin?” May panunuya ang tinig na iyon ni Aeignn kaya’t hindi ako nakasagot agad.

         

“MGA BATANG ’TO! IWAN KO NA KAYO!” Kabadong pahayag ko saka ko sila nilayasan.

     

Ibang iba ang ugali ng bunso nilang kapatid na si Aeidan sa kanilang dalawa. Si Aeidan lang sa kanilang tatlo ang hindi pumasok sa Phyrric. Mas pinili ni Aeidan ang maging isang professor sa isang unibersidad at part time model sa agency ni Daddy.

     

Palabas na ako nang Phyrric nang makakita ako ng toro— este tao na umuusok ang ilong at tila ako yata ang target na suwagin.

        

“WHY DIDN’T YOU COME TO WORK THIS MORNING!?” Galit na galit na wika niya. Kayang kaya niya akong kainin ng buhay ngayon.

       

“AYOKO LANG!” Pagmamatapang ko, pero ang totoo kasi talaga niyan, ilang na ilang ako sa kupal na ito ngayon. Hindi ko alam paano ko pagtatakpan ang sarili ko sa ginawa kong kahihiyan.

    

---

    

Tila isa rin ako sa nalulunod sa nainom niyang alak at hindi lang siya dahil sa ipinapalasap niya sa akin na klase ng halik ngayon na alam ko sa sarili kong hindi ko alam kung paano tutugunin.

     

Ibang klase ang halik na ito na hindi ko maikukumpara sa iba sapagka’t wala pa naman akong ibang lalakeng nahalikan sa tanang buhay ko kaya nga’t iniyakan ko ang pagnanakaw niya sa unang halik ko, ngunit ito ako ngayon at nakikisalo sa langit na ipinalalasap ng labi niya.

     

Tila ako batang naliligaw na nais lamang magpatianod sa galaw ng tubig at hangin. Tila ako musmos na susunod sa unang taong mag-aabot sa akin ng pagkain at laruan.

       

“Answer my kisses, baby.” Napaka mapang-akit ng tinig na iyon na ibinulalas niya nang hindi inaalis ang pagkakalapat ng mga labi niya sa mga labi ko.

      

Hinawakan ng isang kamay ko ang seatbelt na suot niya habang ang isang kamay ko naman ay dumako sa batok niya. Hindi ko alam. Ngunit tila ba ako nanghihina sa klase ng paghalik niya sa akin.

      

Nang mapagdesisyonan ko nang tugunin ang klase ng halik niya ay hinablot ko ang batok niya at ninamnam ang labi niya sa kahit na anong paraan na alam ko.

      

“Ouch!” Mahinang hiyaw niya saka lumayo sa akin, ngunit muli ko lamang hinabol ang mga labi niya para ipalasap ang klase ng halik na alam ko. “Fuck it! Don’t fucking bite my lips!”

     

Bigla akong parang binuhusan ng malamig na tubig sa narinig kong reklamo niya. Doon ko lamang napagtanto kung gaano ako kahayok sa pagkagat ng labi niya na may sugat na ngayon at may kakaunting dugo. Kaya pala may lasa ng kalawang!

      

“Sorry—” ngunit bago ko pa matapos ang sasabihin ko ay ito na siya ngayon at tulog na tulog sa tabi ko na may kasama pang mahinang paghihilik.

     

---

    

Para akong isang halaman na kahit minsan ay hindi pa nadiligan, para akong birhen na hindi pa nabasbasan, at para akong preso na sabik sa kalayaan sa ginawa ko. NAKAKAHIYA O MAS HIGIT PA SA SALITANG NAKAKAHIYA!

     Ipinagdarasal ko na sana ay hindi niya naaalala ang mga nangyaring iyon, kung hindi ay maaari na sana akong lamunin ng lupa ngayon na ngayon din!

      

“Do you want tita Aeickel to learn about this?” Bigla ang pagbundol ng kaba ko sa itinuran niya. Hindi maaaring malaman ni master na nagpapabaya ako sa trabaho, matatantusan ako, minus points pa ’yon.

      

“Nananakot ka ba!?” Mayabang kong turan kahit ang totoo ay wala akong mukhang maiharap sa kanya.

      

“NATATAKOT KA BA!?” Mas mayabang niyang turan.

      

“O–Oo, lika na alis na tayo dito,” saka ko siya kinaladlad paalis ng Phyrric.

        

Nagulat ako ng bigla niyang higitin ang braso niya mula sa akin.

      

“B–Bakit?” Tamang hinala talaga ako na baka bumalik siya at magsumbong kay master.

       

“I–I can feel it,” kita ko ang pamumula ng mukha niya kaya’t napakunot ang noo ko at nawala ang kabang nararamdaman ko.

        

“Feel what?”

      

“Your not-so-huge breast!” Saka niya ako iniwan at naunang naglakad palayo.

     

Napalaki ang mata ko nang mapagtanto ko ang sinabi niya.

      

“KUPAL KA AYLER LIAM!!!”

       

      

       

     

    

   

   

 

“MAMAYA ihanda mo ang sasakyan at mayroon tayong aalamin na isang private meeting na nagaganap sa likod namin ni Daddy,” wika niya na hindi naman ako tinapunan ng tingin at nakatuon ang pansin sa mga pinipirmahan niyang papeles.

        

“Bakit ba hindi nalang ipagtutumba ang mga iyon?” Iritadong wika ko. Lately ang daming ahas sa kumpanya nila.

        

“Ang pagiging mapagmasid ay isa sa key points ng pagiging businessman, tibs.”

      

“Ah kaya pala nanapak ka,” pilosopo kong sagot na nakakuha ng atensyon niya. Tinignan niya ako sa isang iritadong ekspresyon.

       

“Huwag mo ng ipaalala, nacut ang credit card ko dahil doon,” tila frustrated niyang wika sa akin.

       

“YOU MEAN, NAKADEPENDE PA RIN ANG CREDIT CARD MO KAY TITA AIYELL AT TITO CLOAK!?” Oo, literal na gulat na gulat ako.

        

“Hindi, huwag kang histerikal. Kaya kong bilhin lahat ng gusto mo,” nagulat ako sa isinagot niya kaya’t pinanlisikan ko siya ng mga mata. “Si Ayce ang nagcancel ng credit card ko, hind niya ibabalik hangga’t hindi ko naaayos ang gusot kay Cojuangco,” paliwanag niya sa akin na hindi ko naman hinihingi.

      

“Share mo lang?”

      

“Wala ka talagang kwentang kausap! Bantayan mo nalang ako, mas natutuwa pa ’ko. Magpaka estatwa ka nalang dyan,” iritado niyang sagot saka muling ibinaling ang atensyon niya sa ginagawa.

     

Ganito ang trabaho ko, maghapon nakadikit sa kanya. Maghapon nakamasid sa kanya. Ultimo nga bilang yata ng paghinga niya sa buong maghapon nakabisado ko na.

      

Sa totoo lang, medyo masaya ako na hindi niya naaalala ang nangyari dahil sa sobrang kalasingan dahil kung oo, baka nakabaon na ako six feet under the ground.

      

“S–Sir, saan po ang schedule niyo after lunch?” Wika ni Sera nang makapasok siya ng opisina.

      

Hindi ba dapat siya ang may alam no’n?

     

“I will be with Griss. Cancel my other appointments,” sagot niya na hindi man lamang tinapunan ng tingin si Sera.

       

“N–Noted po. I–Isasama niyo po ba ako?” Magalang na tanong niya.

      

“Si Griss ka ba?” Aroganteng sagot ng kupal kaya’t tila napahiya si Sera.

       

“S–Sorry po,” siya pa ang humingi ng paumanhin. Naaawa na ako sa sekretarya niyang katangi-tanging nagtyaga sa arogante at retarded na pag-uugali niya.

        

“Makakaalis ka na,” utos niya rito na agad naman ikinatalima ni Sera.

       

“HOY KUPS! Sinabi ko na sa’yo na maging mabait ka kay Ms. Viscasa, hindi ba? Kapag iyon nagresign, saan nanaman ako hahagilap ng magsesekretarya sa’yo?” Iritado kong sermon sa kanya.

      

“Ikaw ang ipapalit ko—”

      

“SIRA NA BA TALAGA ANG ULO MO?”

      

“Nasisira na sa’yo, tibs. Ayaw mo ba?” Saka niya binitawan ang ginagawa niya at tumayo saka naglakad papunta sa gawi ko.

       

“A–Aano ka!?” Ngayon sa tuwina’ng lalapit siya sa akin, pakiramdam ko may bitbit na siyang isang malakas na unos na hahataw sa akin anumang oras.

       

“Bawal ka na bang lapitan?”

       

Bigla akong tumakbo patungo sa pinto ng opisina upang makaiwas sa kanya. “Ihahanda ko ang sasakyan, kups!” Saka ako nagmamadaling makaalis.

      

   

     

      

    

   

  

IGINALA ko ang mga mata ko sa paligid. Mga matataas na tao ang nakikita ko sa hindi kilalang restaurant na ’to.

     

Nakadisguise ako, kung disguise nga bang maituturing ito. NAKADRESS AKO! NAKADAMIT PAMBABAE! NAKATAKONG! Kung pwede ko lang isumpa si Ayler sa ginawa niya sa akin ay ginawa ko na. Kung maaari ko lang siyang ibaon sa pinanggalingan niya ay ginawa ko na. Halay na halay ako sa itsura kong ito.

        

“Huwag kang sumimangot, mukha kang bibe,” pang aasar niya sa tabi ko habang naka halfmask siya.

      

“Hindi ka ba naman talagang naghahanap ng gulo, pwede pala ang halfmask, sukat pinagganito mo pa akong damit!” Oo, galit na galit talaga ako na nakadress akong tube style na nakamermaid cut. Siya pa ang pumili nito! Tapos noong unang niya akong makita, hindi makapagsalita. Noong tinanong ko kung bakit, ang laswa ko daw kasing tignan dahil mukha akong tomboy na abnoy.

     

Higit pa sa salitang tuwang tuwa ang nararamdaman ko para sa kanya. Parang gusto ko siyang igisa sa malaking kawa.

        

“Calm yourself. You look so stunning,” hindi ko alam kung anong trip niya pero ramdam ko ang sinseridad niya sa itinuran niyang iyon.

         

“Hi,” tinig na nakapag patingala sa akin. Isang lalaki na kasing taas siguro ni Ayler ang nasa harap ko ngayon. “I’m Clark Belmonte,” pagpapakilala nito saka iniabot sa akin ang kamay na tanda ng pakikipagkilala.

       

Inabot ko ito tanda ng pakikipagkapwa tao. “I’m Nairen Heiton,” saka ko ito nginitian na ginantihan din naman niya ng ngiti.

      

Naramdaman ko ang pag-alog ng lamesa nang magkagulatan kami dahil inalapit nito ang kamay ko sa bibig niya at hinalikan.

        

“Whoever the fuck are you, lumayo ka na hangga’t kaya ko pang magpigil,” ramdam ko ang lamig at nakakatakot na tinig na iyon mula sa lalaking katabi ko na siya ring nagpaalog ng mesa dahil sa pagtayo niya ng biglaan.

        

“Chill dude,” tumatawang sagot ni Clark at hinablot ko ang kamay ko sa kanya dahil hinapit ako ni Ayler palapit. Mahigpit ang pagkakahapit niya na animo nais niya akong hindi na makahinga.

      

“You’re flirting with my woman in front of me and you want me to act chill? Para mo nalang din sinabing babarilin kita, tapos irerequest kong huwag kang mamatay,” para akong nanginig sa sobrang makapagot hiningang lamig ng tinig niya samahan pa ng nakakatakot na banta.

      

Balak pa sanang sumagot noong Clark ngunit hinatak ko na si Ayler paalis. “Excuse us,” paalam ko kahit paano.

     

Nadala kami ng paghatak ko sa kanya sa tagong bahagi ng malaking restaurant kung saan bibihira ang tao. Inalis ko ang halfmask ko at ganoon din ang ginawa niya.

       

“Usapan natin walang hahatak ng atensyon para maging madali ang pagmamasid natin, pero parang gusto mo na agad gumawa ng eksena!” Sermon ko sa kanya. Napapataas niya ang dugo ko sa mga alam niya.

      

“I can even punch my brother if he dares to flirt with you—”

     

“Ayler Liam! This is not about flirting. Ano bang pinag-iiisip mo. Ako nanaman ang natripan mo! Ginagawa natin ’to para maisaayos ang kumpanya niyo. Kung ako lang, hindi na sakop ito ng trabaho ko ngunit ginagawa ko dahil utos mo,” mahabang turan ko sa kanya ngunit nagulat ako nang imbes na mainis sa sermon ko ay nginisian niya ako na animo may naiisip siyang kalokohan na papatay sa akin sa mga oras na ito.

        

“Really?”

     

“Anong really at anong iningingisi mo dyan!? Para kang abnoy na pinapagalitan na, natutuwa pa!” Puno na ng iritasyon ang boses ko dahil talagang sinasagad niya ang kakaunting pasensya na mayroon ako.

         

“Nothing, I just remembered something from what you’ve said,” sagot niya saka mas lalo pa niyang pinalawak ang ngisi niyang nakakapikon talaga! Napakayabang ng datingan, idagdag mo pa na may maliit siyang hikaw na silver sa tainga na lalong nakapagpadagdag sa mayabang niyang aura na mapipikon ka.

     

“Anong remembered remembered! Sabihin mo kung ano!? Hindi para mo ’kong ginagawang uto-uto! Sinusunod ko naman lahat ng utos mo—”

     

…

   

…

  

…

  

…

   

…

   

…

    

…

…

   

…

    

…

   

“Because of your obedience, you bit my lips instead of responding to my kisses in a sweet and smooth way. Such a wild and rough obedience, huh?”

    

Napakakupal! NAAALALA NIYA LAHAT!

    

–

   

MAG-AUPDATE RIN PO AKO ULIT MAMAYANG HAPON. NASA MOOD LANG AKO NGAYON AT HINDI MAKATULOG KAYA SINULAT KO NA PO ITO. HEHEHE. THANK YOU!

Four

GRISS

      

“Because of your obedience, you bit my lips instead of responding to my kisses in a sweet and smooth way. Such a wild and rough obedience, huh?” At binigyan niya ako ng isang ngiting aso na nagpa angat lahat ng dugong mayroon ako patungo sa mukha ko.

      

“A–All this time naaalala mo!?” Pigil na pigil ang pagsigaw kong iyon.

       

“Do I need to forget the most intimate kiss that we ever shared?” Sinagot niya pa talaga ako ng nakakaloko, habang ang mga mata niyang punong puno ng iba’t ibang emosyon ay nakamasid sa akin na animo gustong basahin ang iniisip at nasa loob ko.

       

“S–Sira na talaga ang ulo mo—” bigla na lamang niya akong hinapit papalapit sa kanya.

       

“Ilang beses kong dapat sabihin sa’yo na ikaw lang naman ang sumisira sa ulo ko?” Mapang akit niyang wika sa akin saka binugahan niya ng hangin ang tainga ko na naghatid ng hindi maipaliwanag na init sa buong katawan ko.

      

“A–Ayler, hindi na ako nakikipaglokohan!” Banta ko sa kanya saka ko siya itinulak upang makalayo. Mas natatakot ako ngayon sa sarili ko dahil may bumabangon na hindi ko maipaliwanag na pakiramdam mula sa akin kaysa sa kung anong maaaring gawin sa akin ni Ayler.

       

“Sa lalaking iyon, pumayag kang magpahalik ng kamay, pero sa akin parang diring diri ka sa naganap sa pagitan natin,” mapait niyang wika at akmang tatalikod ngunit tila may sariling utak ang mga kamay ko na hinatak ang suot niyang damit upang hindi siya makaalis.

      

Napayuko ako nang muli niyang ibaling ang tingin niya sa akin. “Dito ka lang,” wika ko ng hindi tumitingin sa kanya.

       

Naramdaman kong hinawakan niya ang kamay ko na nakahawak sa laylayan ng damit niya saka niya inalis ang pagkakahawak ko doon bago tuluyan siyang nawala sa harap ko.

       

Ano bang ginawa ko? Pinagmukha kong tanga ang sarili ko sa wala! Bakit kailangan ko siyang amuin!?

       

Gusto kong guluhin ang buhok ko sa gulo ng takbo ng utak ko ngunit pinigilan ko ang sarili ko. Mag-isa lang ako, mahirap mapagkamalan na isa akong baliw.

       

Inayos ko ang sarili ko at muling isinuot ang maskara saka ko tinungo ang daang tinahak niya.

       

Naabutan ko siya sa isang sulok at lumalagok ng mga baso ng alak. Hindi pa yata namin magagawa ang pakay namin dahil mas gusto niyang magpakalasing.

      

“Stop drinking,” bulong ko sa kanya nang makalapit ako.

        

“Who you?” Pabalang niyang sagot saka muling lumagok ng alak.

        

“Kapag hindi ka tumigil iiwan kita dito at bahala ka na sa buhay mo!” Napipikon kong wika sa kanya ngunit tinapunan lamang niya ako ng isang mapanuyang tingin at mapait na ngiti.

        

“You already did that, right?” Biglang kumalabog ang dibdib ko sa itinuran niyang iyon sa akin.

        

“S–Stop.”

        

“You did that to me way back then, you left me for your ambition. You left me hanging,” may sumbat ang mga salita niya kaya’t tila naumid ang dila ko at hindi makahanap ng dapat sasabihin.

     

---

     

“Hey, kups!” Bulyaw ko sa kupal na si Ayler saka ko inalis ang suot niyang cap. Malamang sa oo, badtrip na ’to dahil kanina ko pa sinabing papunta na ’ko pero hindi ako agad dumating.

         

“Dumating ka pa?” Singhal niya sa akin saka nagkunwaring ihahataw sa akin ang baseball bat na dala niya.

         

“Alam mo naman ’yong bibig ni Mommy. Parang armalite,” sagot ko saka naupo sa tabi niya.

       

Nilingon niya ako kaya’t napatingin ako sa mga mata niya. Sa tuwina nalang na makikita ko ang mga mata niya at tila ba ako nabibighani dahil napakalantad ng emosyon na mayroon ito. Hindi gaya ng sa kakambal niyang si Ayce na mayroong emosyon ngunit hindi mo magagawang basahin.

     

“Ano palang sasabihin mo? Bakit hindi nalang kasi sa chat sabihin?” Tanong niya sa akin kaya’t bigla na lamang akong napayuko.

         

“Hindi ako makaka attend ng graduation mo,” nakita kong bigla siyang napatayo, marahil ay sa gulat.

        

“N–Nangako ka sa akin, ’di ba?” Dinig kong sagot niya sa akin sa may garalgal na tinig.

      

“Oo nga pero kasi—”

      

“S–Sinisira mo ang mga nais ko!” Putol niya sa akin.

      

“Look Ayler, I have my dreams. Hindi naman pwedeng habang buhay tayong magkadikit. Hindi naman pwedeng lagi nalang tayong magkasama, dahil kung may pangarap ka, mayroon din ako. I have dreams to chase and I have goals to fulfill,” sagot ko sa kanya saka ko iniangat ang ulo ko upang makita ang ekspresyon niya.

           

“I also have plans, pero kasama ka. Hindi ko alam na sa mga plano mo, wala pala ako.”

      

“Hindi sa ganoon. You see, as your only friend I even pushed you to your limits kaya nariyan ka ngayon, malapit ng gumraduate. Wasn’t that enough? I’ll be chasing my dreams. Three years kami sa loob ng training center according to master Aeickel—”

        

“THREE FUCKING YEARS!? ARE YOU INSANE!?” Gulantang na sigaw niya sa akin.

       

“That’s the organization’s rule. Anong magagawa ko?”

          

“FINE! LEAVE! DON’T EVER COMEBACK! CHASE THAT MOTHERFUCKING—” Sinuntok ko siya na nagpahinto sa kanya sa pagsasalita. Napahawak siya sa panga niya at tinignan ako, tingin na ngayon ko lang nakita sa masayahing si Ayler. Isang malungkot na tingin na wari ko ay kayang igupo ang masayahin niyang katauhan.

             

“I’m sorry, but if it is between you and my dream, I’d rather choose the latter,” saka ko siya tinalikuran at tuluyan ng hindi nagpakita sa kanya.

    

---

     

“Reminiscing how you left?” Pukaw niya sa pagbabalik-tanaw ko sa nakaraan.

        

“Stop being childish. Hindi na tayo ang mga batang iyon six years ago,” singhal ko sa kanya.

      

I trained for five years. Ipinakiusap ko iyon kay master Aeickel dahil natatakot ako sa maaaring datnan ko sa labas. Nais ko nga sana ay kapag labas ko may sarili na siyang asawa at pamilya para hindi na muling magkrus ang landas namin ngunit nagkamali ako. Ito ako ngayon, instant bodyguard niya.

         

“But the pain, remains. Paano?” Mapait na tugon niya sa akin.

       

“Kups, hindi ito panahon para sa pagdadrama mo. Masyado na tayong matanda para balikan pa ’yan. Isa pa narito tayo para sa misyon mo at hindi sa kung ano pa man,” matatas na wika ko kahit ang totoo ay para na akong nanghihina sa pagsagot sa kanya.

     

“Madaling sabihin dahil…..” bulong niya ngunit naging mas mahina para marinig ko pa.

     

Naigala ko ang mga mata ko at napako ito sa isang bulto. Napalingon ako kay Ayler at nakita kong naroon din ang tingin niya na animo pinipilit niyang alalahanin at kilalanin ang bulto na iyon, ngunit hindi ako. Sa unang tingin pa lamang ay alam kong siya na iyon. Hindi ako maaaring magkamali sa mga ganitong bagay.

      

Ngunit ang pinaka importanteng tanong, anong ginagawa niya sa okasyon na ito?

     

    

        

     

     

       

    

    

   

“MS. Viscasa? Come inside,” pagtawag niya sa sekretarya niya sa intercom at mabilis naman itong nakapasok sa opisina.

     

“Y–Yes, Sir?”

      

“Kindly get me a glass of water,” napamulagat ang mata ko sa narinig kong iyon.

       

“What the fuck are you doing? Narito ako sa tabi mo, pero pinagod mo pa si Ms. Viscasa para lang ikuha ka ng inumin!?” Gigil na gigil ako sa kakupalan niya. Kanina pa siya! Hindi niya ako pinapansin!

       

Tila wala siyang narinig at inabot ang baso ng tubig mula kay Sera. “Salamat. Makakaalis ka na.”

         

Nang makalabas si Sera ay iniikot ang inuupan niya at iniharap ito sa akin saka ko inilagay ang dalawang kamay ko sa sandalan ng upuan.

        

“Ano bang natira mo? Bakit parang ang laki ng galit mo sa mundo, ha?” Binigyang diin ko ang gigil ko. Iniangat niya ang tingin niya sa akin at sinalubong ko ang mga mata niya.

          

“Don’t talk to me!” Parang batang sagot niya sa akin.

        

“Kapag hindi mo ako kinausap, sinasabi ko sa’yo, tatamaan ka talaga sa’kin!”

       

“We’re not in fucking good terms since yesterday, how the fuck can you act as if nothing happened?” Singhal niya pabalik sa akin.

      

“Kasi matured na ’ko, kasi matanda na ’ko, kasi nakakaintindi na ’ko, kasi kaya kong ihawalay ang trabaho sa personal na problema natin! NAKITA MO NGANG NILAPLAP MO ’KO, PERO NORMAL AKO NGAYON SA HARAP MO! GANYAN AKO KAMATURED!”

      

Parang gusto kong magpalamon sa lupa dahil sa kung anu-anong salitang lumabas sa mga labi ko. Sana kung may buhay man ang ikanatatayuan ko ngayon, lamunin na niya ako dahil hindi ko na kakayanin ang mga susunod pang kahihiyan na sasabihin ko.

     

And what? NILAPLAP!? Where the fuck did I get that word!? Sira na yata ang ulo ko!

       

Bigla na lamang niyang kinuha ang mga kamay ko na nasa sandalan ng upuan niya saka niya ako kinabig upang mapaupo sa kandungan niya!

        

“I like your terminologies, but let me correct it,” saka niya hinawi ang iilang hibla ng buhok na nalaglag sa harap ng mata ko. “Hindi ako ang lumaplap sa’yo, baby. You initiated it, ikaw ang kumain sa akin. Hindi mo ’ko nilaplap, kinain mo ’ko,” para akong natuod sa pinagsasasabi niya! Idagdag mo pa para na rin akong naestatwa dito sa kandungan niya. Kahit makagalaw ay hindi ko magawa!

       

Kung mawawala rin naman ako balang-araw, pwede bang ngayon na? Hindi ko na alam paano ko pa siya pakikitunguhan sa dami ng kahihiyan na pinaggagagawa ko. Kulang yata ang sampung taimtim na panalangin para sa lahat ng kasalanan at kahihiyan na inaabot ko ngayon!

       

“A–Ayler,” sa dinami-rami ng maaaring lumabas na salita sa pesteng labi ko, pangalan pa talaga niya!

          

Tinapunan niya ako ng isang mapang-akit na tingin saka ngumisi. “You want attention? I’m giving you my full attention,” at mas hinapit niya pa ako palapit sa kanya.

          

“H–Hinaharass mo na ’ko!” Matapang ngunit garalgal kong wika sa kanya. Tapang-tapangan na nalang yata ang kaya ko sa ngayon. Nanginginig lahat ng kalamnan ko.

       

“Harassment ito kung hindi ikaw ang nauna, but you initiated this. Ikaw ang unang naghamon sa akin nang matapang mo akong iharap sa’yo,” ngising aso niyang tugon sa akin. “Ilabas mo ngayon ang pagiging amazonang batak mo,” dagdag pa niya na tila may mas malalim na kahulugan.

      

“P–Patawarin mo na ’ko, biro lang!” Sana maaaring hugutin ang dila, ’no? Itutuwid ko lang sana. Sumobra na sa pagbali-baliko ang pagsasalita eh.

         

“I don’t forgive, unless I forget. Hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa mo, paano na?” Mapanukso pa niyang wika.

        

Nang makahanap ako ng tyempo ay nagpumilit akong makatayo at makaalis mula sa pagkakakandong niya.

      

“Tigilan mo na ’ko Mondragon!” Gigil ko sa kanya nang tuluyan akong makaalis.

       

Ang akala kong pagtatagumpay kong makawala sa kanya ay napunta sa pagkadismaya nang mag ekis ang mga paa ko sa kakahakbang ko patalikod at panginginig ng tuhod ko na naging sanhi ang pagtumba ko, NGUNIT MAAGAP NIYA AKONG NAHATAK AT NASALO!

       

“Ilang beses mo man akong takbuhan ay hindi ka makakawala sa akin,” bulong niya habang yakap na yakap niya ako ngayon ng sobrang higpit.

     

“A–Ano nanamang pinagsasasabi mo!?”

       

“You’ll know soon, but not now,” nakangisi niyang tugon saka ako inilayo sa kanya at iniupo sa upuan niya.

     

Para akong nakahinga nang maluwag nang tunguin niya ang kuhanan ng tubig. Sa kakaunting paglayo niya ay para akong nawawala sa pagkakasakal. Sa tuwina nalang na malapit siya para akong napupugutan ng hininga sa hindi ko maintindihan na kadahilanan.

        

Bumalik siya at inabutan ako ng isang basong tubig. Mabilis ko itong kinuha at nilagok ng nilagok. OO! UHAW NA UHAW AKO SA KABA NA NARARAMDAMAN KO!

         

“Even the way you drink, looks so sexy,” muntik ko pang maibuga ang iniinom ko sa biglaan niyang pagsasalita na animo wala lang sa kanya ang mga salitang iyon.

         

“T–Tumigil ka na, hindi na nakakatuwa Ayler Liam!” Nanggigigil kahit na utal na wika ko sa kanya saka ko pabalyang binitawan ang baso.

       

“Paano kung ayoko nga? Gusto kong nakikita na nauutal ka sa presensya ko. How can I stop? Tell me?” Mapanuya ang mga ngiti niya na gusto kong baklasin sa mukha niya.

       

Tumayo ako. “SASAMAIN KA NA TALAGA SA’KIN!” Saka ko inamba ang kamao ko sa kanya at sa sobrang gulantang ko, bigla na lamang niyang hinatak ang kamao ko at isinubsob niya ang mga labi niya sa mga labi ko!

        

Ilang saglit akong natuod bago ko siya nagawang naitulak. Nagpapasalamat ako na hindi ako nadarang sa klase ng halik niya ngayon. Nagpapasalamat talaga ako!

      

“I told you, sa susunod na aambaan mo ’ko, kahit sino pang pontio pilato, hindi ako mapipigilan na halikan ka,” saka niya pinunasan ng likod ng palad niya ang labi niya at pinagapang ang dila niya sa pang ibabang labi niya. DAMN! HE LOOKS SO SEXY— NO!

       

“K–KUPAL!” At parang gusto kong kainin ng lupa dahil nawala sa isip ko ang kasasabi lamang niyang mga salita, muli akong umamba sa kanya ng suntok kaya’t muli niya akong kinabig at sinagibsib ng halik na mapagparusa.

       

“WHAT THE HELL IS THE MEANING OF THIS!?” Kapwa kami napabitiw sa isa’t isa sa tinig na iyon.

     

Shit!

   

–

   

Ayler Liam, manang mana sa ama! 🤦‍♀️

Cloak na mas pinawild ang datingan. 🤦‍♀️

Five

GRISS

“WHAT THE HELL IS THE MEANING OF THIS AYLER LIAM AND GRISS NAIREN!?” Higit pa yata sa salitang takot ang nararamdaman ko ngayon sa pag-uulit ng taong nasa harap namin ang tanong niya.

“I kissed her, there’s nothing—” nakatikim siya ng matinding dagok mula kay tito Cloak.

“You’re kissing your bodyguard in your office and you want to act so cool!?” May pagtaas sa boses ni tito Cloak at ako naman ay tahimik lang na nakamasid at nakaupo. Para kaming— ako lang pala, para akong kinder na pinapagalitan ng teacher dahil nahuling nagnakaw ng pagkain ng kaklase.

“Why, Dad? You and Mom did more than just kissing when she was your secretary— Ouch!” This time ako ang kumurot sa tagiliran niya. Nakakahiya siya! Pati mga magulang niya iniintriga niya!

“Me and your Mom were married then, kayo ni Griss? Ano kayo?” Mapang-asar na wika ni tito Cloak na animo nais niyang painitin ang ulo ng sarili niyang anak.

“We’re….”

“We’re?” Panggagaya niya sa anak.

“W–We are nothing po tito Cloak. Inaasar po kasi ako ni Ayler kaya bigla akong hinalikan,” natatawang umiling-iling naman si tito Cloak sa isinagot ko.

“Such a slow and weak kid,” makahulugan niyang turan habang magkatitigan silang mag-ama. “Kung gusto mong halikan ng halikan si Griss, then give yourself some decency and give yourself a label. You cannot kiss a woman just because of the word ‘asaran’.”

“Dad!” Singhal niya na animo nakiliti nito ang weakest point to target niya.

“What!? I’m just telling the real deal. And you Griss,” baling sa akin ni tito Cloak na ikinakaba ko. “Huwag kang magpapahalik kung wala kang balak magbigay ng karapatan sa taong humahalik sa’yo,” nakangisi niyang wika sa akin.

“DAD!!”

“And by the way, I came here to tell you that I will only give you the full authority of the company, if you get married before 30,” saka pa ito kumindat at tuluyan ng umalis ng opisina ni Ayler.

Binalingan ko siya ng nanlilisik na tingin saka ko siya pinagsusuntok sa braso. “KUPAL KA KASI! BUGOK! BUGOK! BUGOK!!”

“ARAY!”

“KUNG HINDI KA TALAGA KUPAL, MANGHAHALIK KA NG MANGHAHALIK KAHIT HINDI NAMAN KITA KAANU-ANO!” Bigla niyang hinawakan ang dalawang kamay ko na sumusuntok sa kanya at kinabig ako palapit.

“Bakit? Nagustuhan mo naman, ah?” Nakangisi at mayabang niyang pahayag.

“A–Anong pinagsasasabi mo!?” At nagpapasag ako bago tuluyang nakawala mula sa kanya.

“Maybe we should both take my Dad’s advice,” wika niya nang makatayo na ako at akmang aalis.

“ANO!?”

“We should give each other a chance— SHIT!” Ayon! Napamura siya sa dapat na sasabihin niya dahil binato ko siya ng suot kong sapatos.

“Kupal kang tunay Ayler Liam! Kung anu-ano pang sinasabi mo! HINDI! AYOKO! HINDI KITA TYPE!” Saka ako iika ikang lumabas dahil walang sapatos ang kanang paa ko.

Walang hiyang lalaki ’yon! Paano ko ba ’yon naging kaibigan?

“BAKIT narito ka nanaman at para kang binagsakan ng langit sa itsura mo?” Wika ni Neptune saka ako inakbayan.

“Huwag mo ng itanong, mabuti pa sabihin mo sa tatay mo na ilipat na ako ng misyon. Hindi na ’ko masaya,” saka ko pinilit na alisin ang kamay niya sa balikat ko.

“Akala mo naman madali kong masasabi ’yon, tsaka alam mo naman na kahit mapapayag natin si tatay, hindi tayo sigurado kung papayag si Night,” sagot niya sa akin. Si Neptune o Eulyco sa totoong buhay ay anak ni bossing Flame.

“Kapag napapayag mo na si bossing Flame, ako na ang bahala kay master Aeickel—”

“What’s wrong with my nephew?” Para akong nanginig sa tinig na iyon na pumutol sa pagsasalita ko.

“M–Master,” literal na nanginginig ang pananalita ko.

“What’s wrong with my nephew, Griss?” Matigas niyang wika sa akin saka ako minuwestrahan na sumunod sa kanya.

Walang pag-aatubili akong sumunod sa kanya na mayroon pang nanginginig na tuhod.

“Wife!” Narito kami sa opisina ni master at narito ang asawa niyang si tito Nigel. “Oh, bakit kasama mo si Griss?”

“May pag-uusapan kami. Ikaw, anong pakay mo dito?” Masungit na wika ni master sa asawa niya. Kahit pala sa asawa niya nakakatakot siya.

“Namiss lang kita. Bawal bang dumalaw?” Saka pa ito makahulugang ngumiti kay master.

“Stop it, Nigel! Pumasok ka doon, hintayin mo ’ko,” at itinuro nito ang isang maliit na pintuan sa loob ng opisina.

“Noted, wife.” At naglakad na ito papunta sa maliit na pintuan ngunit huminto muna siya sa harap ko. “Don’t be too mesmerized and intimidated by my wife. Mukha lang masungit sa akin ’yan, pero sa akin lang umuungol ’yan—”

“NIGEL IÑIGO!!” Nakita ko ang pamumula ni master sa sinabi ng asawa niya. Kahit naman ako ay parang nahiya. Hindi ko yata iyon maimagine. Si master na parang tuod, marunong umungol!? Jusmeyo patawarin.

“Kidding!”

“Maupo ka,” utos niya nang mawala na sa paningin namin si tito Nigel. “What’s your concern?”

Bigla akong kinabahan at napakamot ng batok sa tanong niya. “K–Kasi po master, ayaw ko na po sana sa misyon ko,” dangat na dangat kong sagot sa kanya.

“Are you falling for my nephew?” Malumanay niyang wika. Hindi nga ako nagkakamali, magnanay nga sila ni Aeignn. Ganitong ganito magtanong ang anak niya. “Or should I say, you’re trying to runaway again from reality?”

Napakunot ang noo ko sa karagdagan niyang tanong sa akin. “A–Ano pong ibig niyong sabihin?”

“Ikaw lang ang makakasagot niyan. I’ve been in that indenial situation, and believe me, it’s like a torture.” Nagugulumihanan ako sa mga kataga ni master. Kahit kailan talaga siya lang ang nakakaintindi sa sarili niya. I mean, nakukuha ko siya minsan pero hindi madalas. She always talks in riddle.

“Master, sa totoo niyan napapagod na rin po ako sa araw-araw naming bangayan ni Ayler. Hindi na kami nagkakasundo, hindi gaya noong mga bata pa kami,” pagpapakatotoo kong pahayag sa kanya.

“It’s because you both age, you both grow, and you both mature. Kapag tumatanda ang totoo, nagiging mas malalim ang kasiyahan. Nagiging mas mahirap maabot ang mga bagay na ninanais. Hindi ka na matutuwa sa simpleng laruan, ang nais mo na ay isang taong mahirap mapa sa’yo. That’s where the problem starts,” makahulugang turan niya sa akin.

“You mean, gusto ko si—”

“Sinong gusto mo?” Isang malamig na tinig ang pumailanlang sa opisina ni master.

“No one has the right to come inside without my permission,” mas malamig na wika ni master sa taong basta nalang pumasok.

“I–I’m sorry tita, I just want to fetch this hardheaded woman,” saka niya hinawakan ang braso ko. “She signed a contract with my Mom, kaya’t hindi mo siya maaaring payagan na lumipat ng misyon—”

“I have no plan transferring her,” nanlaki ang mga mata ko sa isinagot ni master na iyon.

“MASTER NAMAN—”

“And that’s final. You can quit the organization or stay in your current mission,” gusto kong maiyak sa narinig ko pero mas pinili ko nalang na manahimik.

Nagpatianod nalang ako sa pag-akay niya. Alam kong wala na rin naman akong magagawa. I chose this path, might as well, just walk the talk.

MINAMANEHO niya ang sasakyan patungo sa kung saan ngunit wala akong interes tanungin siya kung saan ba kami patungo. Wala kong ganang makipagbangayan at makipagtalo sa kanya, dahil sa huli ako pa rin naman ang kawawa. Wala akong pagpipilian.

“Saan mo gustong kumain?” Basag niya sa katahimikan sa pagitan namin ngunit hindi ako sumagot, nanatili lamang akong nakatingin sa bintana at pinagmamasdan ang nararaanan naming tanawin. “I’m asking Griss Nairen,” may pagbabanta sa tinig niya ngunit mas pinili ko pa rin hindi magsalita

“Fuck it!” Saka niya biglang inihinto ang sasakyan, marahil ay sa sobrang pikon na nararamdaman niya para sa akin.

Narinig kong inalis niya ang seatbelt niya at biglang dumukwang sa pwesto ko saka inalis din ang seatbelt ko. Tinignan ko lamang siya sa isang blangkong ekpresyon.

“Are that mad? Gano’n mo ba ka-ayaw sa akin?” Tanong niya habang hawak ang magkabilang balikat ko.

Muli ay binigyan ko lamang siya ng blangkong ekspresyon saka ko ibinalik ang mga mata ko sa tanawin, ngunit hinawakan niya ang baba ko at muling iniharap ako sa kanya.

“T–Tell me, gano’n mo ba ka-ayaw sa akin?” Tila may nahimigan akong kaba mula sa kanya at nais ko sanang ipagsawalang bahala iyon. “Just tell me, ako ang makikiusap para sa’yo,” ako na ngayon ang tila binundol ng kaba dahil sa sinseridad ng pananalita niya.

“Ayler,” paninimula ko ngunit binitiwan na niya ako at bumalik sa pwesto niya.

“I just want you to be with me, kahit gano’n lang, kahit sa ganoong paraan lang. You’re not a typical woman who likes possessive man, you’re not a typical woman who likes gifts and sweetness, you’re not a typical woman who enjoys movie dates and shopping, and you’re not a typical woman who loves dressing up,” panimula niya na animo tumatagos sa dibdib ko.

“Hindi sa ganoon, Ayler—”

“I don’t have any idea how can I impress you, I don’t have any idea how can I please you, and I don’t have any idea how can I tell you everything I feel inside because you hate sincerity, for you it’s tacky and you will definitely hate it,” gusto kong mapangiti ng mapait dahil alam kong ganoon niya ako kakilala. Ganoon niya ako naobserbahan mula pagkabata namin kahit pa nakalipas na ang ilang taon.

“No one is entitled to be impressed, not even me. Hindi ako humihingi ng kahit na ano—”

“But you’re asking for your freedom from me, and I hate it. I feel like you despise me so much, that being with me is like as self torture for you,” may nag uudyok sa akin na yakapin siya ngunit hindi ko ginawa.

“Napapagod lang ako. Hindi dahil sa kung ano pa man. I feel like, hindi naman sa ganito lang dapat mapunta ang pinag-aralan ko sa Phyrric. I’m sorry but I want more, I’m asking for more, and I expect more of myself. Ayokong maitali lang sa misyon sa iyo bilang taga-bantay mo,” pagpapakatotoo ko sa kanya at nakita ko ang pagdaan ng sakit sa mga mata niya. Mas higit pa ito kaysa sa kalungkutan niya noong huli.

Tumawa muna siya ng mapait bago ako sinagot. “Paano Griss kung si Ayce ang naatasan na bantayan mo? Would you be happier? Would you be overwhelmed? Are you willing to be tied even for the longest time?” Banaag ko ang pait sa kanya.

Hindi ako nakasagot dahil ako mismo at hindi alam ang isasagot ko. Paano nga? Paano kung ang lalaking matagal ko ng gusto ang unang misyon ko? Hindi kaya ako ganito ngayon? Hindi kaya ako magnanais na umalis at kumuha ng ibang misyon?

“By the looks of it, I guess I don’t really have the chance. Not even the slightest chance. I’m sorry for not being like Ayce, I’m sorry for not being the man of your dreams, and I’m sorry for being me. I can only be the Ayler Liam you know, and not the Ayce Lander you admire the most.”

Hindi na ako nakapagsalita pa dahil mabilis niyang pinaandar ang sasakyan at namalayan ko nalang na nasa harap na kami ng bahay ng mga magulang ko.

“Mag-iingat ka—” hindi na niya pinatapos ang sinasabi ko pagkababa ko, muli na niyang pinasibat ang sasakyan paalis.

“May LQ kayo?” Halos mapatalon ako sa tinig na iyon sa likuran ko at nakita ko si kuya Lexin na may hawak na libro.

“We’re not lovers,” saka ako naglakad papasok ng bahay.

“Now, but maybe soon.” Sagot niya na ikinakunot ng noo ko.

“Kuya please, hindi ko kayang makipagdeal sa katalinuhan mo ngayon. I’m dead tired. Isa pa, baka panahon na para aralin mo ang pagpapatakbo ng kumpanya ni Dad, you’re not getting any younger,” wika ko saka ako nagtuloy na umakyat sa silid ko.

Nang makapasok ako ng silid ay pabagsak kong inihiga ang katawan ko sa malambot na kama. Pakiramdam ko ay nadrain ako sa pananakit sa kanya, pero anong magagawa ko? I only told him the truth. Mas masasaktan ko siya kung pagagandahin ko pa ang mga salita ko, na iyon din naman ang tinutumbok. It’s not my forte to give flowery words.

Naghubad ako ng damit at pumasok sa banyo ko. Saktong nakatapat na ako sa shower nang tumunog ang telepono ko ng sunud-sunod kaya’t lumabas ako ng kwarto ng nakatapis lang.

Hindi ko kilala ang numerong nakarehistro rito dahil landline number ito.

“Hello?”

“Hello Ma’am? You’re number is written here as the person to call for emergency of Mr. Ayler Liam Mondragon, he’s here in our hospital. He encountered an accident—”

Naibagsak ko ang telepono ko sa narinig ko. Nanginginig ako at hindi ko malaman ang dapat kong gawin. Isa lang ang tanging pumapasok sa isip ko ngayon….

He needs me.

–

Six

GRISS

     

“NAIREN!” Napalingon ako sa sigaw na iyon at nakita ko ang nag-aalalang mukha ni Daddy. “Saan ka pupunta?”

        

“D–Dy, si Ayler daw naaksidente,” nanginginig ang tinig na wika ko sa kanya.

       

“WHAT!?” Gulat na tugon niya na ikinatango ko lamang.

    

“I–I’m going to the hospital,” pagpapaalam ko.

     

“But Nairen, you have to wear the same shoes. Baka isipin na ikaw pa ang pasyente,” sabi ni Daddy kaya’t napatingin ako sa suot kong sapatos at hindi nga ito pareho. Marahil ay sa pagkataranta ko.

      

Mabilis akong umakyat muli ng silid ko at inayos ang sarili ko saka tuluyan ng bumaba at sumakay ng sasakyan.

        

Nang makarating ako sa address ng ospital na tinext sa akin ng tumawag ay mabilis kong tinungo ang information desk.

       

“Miss,” pukaw ko sa atensyon ng nurse na narito. Lumingon ito sa akin at bigla nalang kumislap ang mga mata. Kung nasa normal sana akong sitwasyon ngayon ay baka natuwa pa ako sa atensyon niya ngunit hindi ito ang panahon para doon.

     

“Yes, Sir? What can I do for you?” May pagpapacute pa sa tinig nito ngunit hindi ko na pinansin.

      

“I’m looking for Mr. Ayler Liam Mondragon, someone from this hospital informed me that he’s here,” paliwanag ko. Mabilis niyang kinuha ang logbook niya at nagsimulang maghanap dito.

       

“Iyon po bang naaksidente?” Tanong nito sa akin.

        

“Y–Yes, siya nga.”

      

“He’s at the room 104–” Hindi ko na natapos ang dapat na sasabihin nito at nagsimula na akong tumakbo patungo sa nasabing room number.

        

Nang makarating ako ay halos hindi ko masikmura ang nadatnan ko. May iba’t ibang pasyente na may mga tama sa katawan at ang iba pa nga ay sa ulo.

       

“Ayler?” Paghahanap ko sa kanya na ikinatingin ng mga narito sa akin.

        

“Pota! May artista friend,” wika noong babaeng tulala sa akin sa kaibigan niyang tulala rin sa akin.

       

“Kuya, pwedeng mahingi ang number—”

     

“Babae ako,” iritado kong sagot sa kanila at mabilis kong nilisan ang silid na iyon.

      

“SIR!” Napalingon ako at nakita ko ang nurse na kaninang napagtanungan ko. “Sabi ko na nga at dito kayo pupunta,” nakangiting wika nito.

      

“Nasaan ba siya? Bakit wala siya rito?” Usisa ko.

       

“Nasa room 104 po si Sir, sa private wing,” paliwanag niya at kulang na lamang ay mapasampal ako sa noo ko sa katangahan ko. Oo nga naman, hindi naman siya papayag na mahiga sa isang public ward.

     

Tumango ako at nagpasalamat sa babae saka tinahak ang daan na itinuro niya.

        

Mabilis kong nakita ng silid at walang alinlangan akong pumasok doon. Nakita ko siyang nakahiga sa hospital bed at may bandage sa ulo at iilang mga sugat sa mukha at braso. Gusto kong maawa sa itsura niya ngunit kailangan ko munang malaman ang lagay niya at sitwasyon.

          

Lumapit ako at nakita ko siyang nakatingin sa kawalan. “B–Bakit kapag hindi na kita nakikita kung anu-ano na ang nangyayari sa’yo!?” Garalgal ang tinig na sermon ko sa kanya.

      

Inilipat lamang niya ang mga mata niya sa akin at nakaramdam ako ng matinding kaba nang wala itong ipinakitang emosyon para sa akin. “Just leave,” madiin niyang wika.

       

“Huwag mo na akong balakin na itaboy. Kasama ito sa trabaho ko,” turan ko sa kanya at gusto kong sapukin ang sarili ko. Ang dami kong pwedeng sabihin, bakit iyon pa?

         Sumilay ang isang mapait na ngiti sa mga labi niya at iniiwas ang pagkakatingin sa akin. “Sabagay, kung hindi nga naman ito kasama sa trabaho mo, hindi mo ako pag-aaksayahan ng oras. Hindi nga pala ako si Ayce.”

      

“Ano ba ang nangyari?” Usisa ko. Kung may tono man na pag-aalala, iyon talaga ang nais kong iparating.

        

“Just fucking leave! Hindi ako kailangan kaawaan!” Bakas ang iritasyon sa tinig niya saka niya inilagay ang isang braso niya patakip sa mga mata niya.

        

Kinuha ko ang telepono ko at tumawag sa Phyrric.

      

“Syreen,” wika ko sa kabilang linya.

      

“Snow,” pagtatama niya sa akin ng codename niya. I just can’t get use to it. Ayokong tawagin sila sa codename nila. Si Neptune lang tinatawag ko ng gano’n. “Anong problema, Inferno?”

      

“I told you to call me Griss!” Bulyaw ko sa kabilang linya at tumawa lamang ito.

      

“Fine, grasa. Grasa na kung grasa. Ano bang kailangan mo?”

     

“Give me a copy of the cctv footage along coastal road near Limaco Hospital,” paliwanag ko saka mabilis na ibinaba na ang tawag.

      

“I told you, huwag mo na akong pakialaman. Do other missions, I’ll tell my Mom that this thing has to stop. Hindi ko na rin gustong bantayan mo pa ’ko,” pahayag niya na hindi pa rin inaalis ang kanyang braso sa mga mata niya.

     

“You don’t have to tell me what to do, I have my brain and I can surely decide for my own,” saka ko inalis ang kamay niya at hinawakan ang baba niya saka iniharap ang mukha niya sa akin. “If I decided to stay here with you, then I’ll stay here with you, not unless gusto mong balian pa kita ng buto kapag nakipagpilitan ka pa sa gusto ko?”

      

Biglang sumilay ang isang nakakalokong ngiti sa mga labi niya na parang gusto kong iurong ang desisyon ko. “Are you sure?” Saka niya biglang kinabig ang bewang ko kaya’t halos mahiga na ako sa itaas niya. “If you decided to stay, then I must never let you go.”

         

Naaamoy ko na ang init ng hininga niya sa sobrang lapit namin sa isa’t isa. “A–Ayler.”

        

“Can I have a kiss? I just went through hell few moments ago,” hindi ko alam saan niya kinukuha ang pinagsasasabi niya! Sa lahat ng nakaratay, siya ang mayabang at walang hiya!

       

Humakbang ako patalikod hanggang sa nakawala ako sa pagkakahapit niya. “Katawan mo lang ang nabugbog, hindi ang utak mo! Tigilan mo ’ko,” saka ko siya inismiran at hinugot ang telepono ko na nagvibrate.

      

Naisend na ni Syreen ang footage kaya’t naupo ako at pinanood ito. Halos maluha ako sa nasaksihan kong pagsalpok ng sasakyan niya sa isang eighteen wheeler truck at sa kanan naman niya ay isang mustang na itim. Naganap ang aksidente sa isang crossing.

        

“PAANO MO NAGAGAWANG MAGING GANYAN KAKUPAL KUNG GANITO PALA KALALA ANG INABOT MONG DISGRASYA!?” Nanggagalaiti ako sa galit at pag-aalala tapos makukuha niya pa akong asarin?

       

“I’m fine. The safety features of my car saved me, especially the seatbelt and the airbag,” paliwanag niya na animo chill lang sa nangyaring aksidente.

      

Tumayo ako at lumapit sa kanyang muli. “KUNG WALA ANG MGA IYON AYLER LIAM, BAKA PINAGLALAMAYAN KA NA NAMIN NGAYON! HOW CAN YOU BE SO FUCKING INSENSITIVE—”

      

“Nag-aalala ka ba?”

      

“OF COURSE, I AM!”

      

“You’re thinking about my safety?”

       

“OF COURSE, I DO!”

      

“Then… Do you like me?”

       

“OF COURSE— AYLER!” Lintik siya! Talagang pinaiiral niya pa rin ang kakupalan niya kahit na napakaseryoso ko na!

      

Tinawanan lamang niya ako. “Then, take care of me. If you’re really concern about me, you will never leave my side. Not now, not ever.”

     

Tila naman nakakabobo ang mga katagang iyon at napatango na lamang ako.

     

     

    

    

    

    

   

GUSTO ko nalang maiyak sa ginawa kong pagpayag sa nais niya. Narito pa rin naman kami sa ospital, at ito siya ngayon, ginagawa akong alila.

     

Dinalaw siya ng Mommy at Daddy niya, ngunit ang kakupal-kupalang nilalang, pinauwi ang mga magulang dahil ayos na ayos daw siya at willing naman ’di umano akong bantayan siya. Gusto ko mang tumutol ay hindi ko na nagawa dahil sa paraan ng pagpapasalamat sa akin ni tita Aiyell.

      

“Saan ka pupunta?” Maagap na tanong niya nang tutunguin ko ang daan palabas ng silid.

      

“Maghahanap ng lalake, sasama ka?” Pabalang na sagot ko at sa gulat ko ay bigla siyang napabangon.

      

“What the— Ouch!” Inda niya sa bugbog at sugat niya sa katawan.

       

“Sino bang nagsabing tumayo ka!?” Singhal ko sa kanya.

       

“Sino bang nagsabing manlalalake siya kaya ako napabangon!?” Ganting singhal niya.

       

“Ikalma mo ’yang utak mo. Parang gusto ko ng maniwala sa pag-iinarte mo na gusto mo ’ko,” iritadong pahayag ko at bumulong-bulong siya na masyadong malabo at mahina para marinig ko.

    

“Aano ka ba talaga?” Usisa niyang muli.

      

“May ipinadadala akong papel kay Callia dito tungkol kay Mr. Cojuangco, para na rin hindi na icancel ni Ayce ang cards mo—”

       

“Ayce nanaman—”

      

“Hello Ayler! Para sa’yo ’tong ginagawa ko, huwag kang mag-inaso dyan!” Putol ko sa pag-iinarte niya.

      

“Just don’t mention my brother’s name. Pangalan ko lang ang maaaring lumabas sa mga labi mo, hindi pangalan ng kapatid ko at mas lalong hindi pangalan ng kahit sino!” Gusto ko siyang sapukin sa mga inaasta niya. Even before, when I was in senior high school, dinaig niya pa si kuya Lexin sa pagiging overprotective niya sa akin.

        

“Whatever. Lalabas na ’ko, just give me ten minutes,” paalam ko saka na ako lumabas.

   

Naupo na muna ako sa isang bench. Napatingin sa’kin ng bahagya iyong magjowa na katabi ko. Mukhang ang babata pa ng mga ito. May dextrose sa kamay ang lalaki, kaya siguro nasa ospital.

    

Ang babae nakapatong ’yong ulo niya sa balikat ng lalaki habang magkahawak ang mga kamay nila. Bahagya akong lumayo nang magsalita ang lalake.

     

“Babe, tikoy ka ba?” Bigla rin akong na curious kung anong klaseng banat ang gagawin nito.

     

Halata naman sa babae ang pagkakilig. “Bakit, babe?”

    

“Wala,” medyo nagulat ako sa isinagot ng lalaki.

     

“Ihhhhh, bakit nga?” Halata pa rin sa boses ng babae ang kilig.

    

“Wala.”

    

“Sabihin mo na kasi, bakit nga?” Patuloy na pakikipagpilitan ng babae sa lalake.

    

“Wala nga.”

     

“Babe naman. Bakit nga?” Malambing pa rin na wika nang babae na halata pa rin na kinikilig sa sasabihin nang lalake.

     

“Wala nga! Ang kulit mo! Bakit, tikoy ka ba? Ha? Tikoy ka ba? Nakakainis! Nagpi-feeling tikoy! Sige tikoy ka nalang!” Sabi ni lalake sabay walk out.

      

Ako naman ay naiwang tigalgal at nagpipigil   ng tawa. Jusko, mga kabataan nga naman ngayon. Maiintin na nga ang mga ulo, mukha nakalimutan pa ang older version ng lambingan.

     

“Griss,” pukaw ng isang tinig ng babae sa akin.

     

“Nar’yan ka na pala Callia.”

     

“Here’s the files,” saka niya iniabot sa akin ang isang brown envelop.

     

“What have you found out?” Tanong ko.

      

“You’ll be shock after you read those,” bahagyang napakunot ang noo ko.

      

“Why?”

      

“There were innocent people involved.”

      

“Okay. I think I need to go, para maiayos ko na ito,” paalam ko.

     

“Sige. Mag-iingat ka, and Griss, always be alert and always tell us before you act and move,” sagot niya na ikinatango ko.

     

Napansin niyo bang medyo civil kami ni Callia? Si Callia kasi ang tipo ng babaeng agent na walang maraming arte. Kung ano ang pakay niya sa’yo, iyon lang talaga at wala ng magiging iba pa.

      

Nakabalik ako ng kwarto niya at nakita kong hirap na hirap siyang naglalakad. “Aano ka?”

       

“I want to fucking urinate, but these feet doesn’t want to fucking cooperate!” Bakas na ang iritasyon sa kanya.

       

Agad akong umagapay sa kanya at isinampay ang kamay niya sa balikat ko saka ko ipinulupot sa bewang niya ang mga braso ko. “Don’t strain yourself too much, baka lalong matagalan ang paggaling mo.”

        

“Kung ikaw ang magiging taga pag-alaga ko, willing akong maging lumpo—”

       

“SIRA ULO!” Putol ko sa katangahang nais niya sabihin. “Hindi nakakatuwa ang gano’ng biro Mondragon,” banta ko.

        

“Sorry,” mabilis naman niyang isinagot.

      

Nang marating namin ang pintuan ng banyo ay hindi ko alam kung ano ang sunod kong gagawin. Kung sasamahan ko ba siya sa loob o maghihintay nalang ako dito sa labas.

       

“I can’t go inside without your help,” wika niya na animo ba nabasa niya ang iniisip ko.

     

Sa sobrang ilang na nararamdaman ko ay hindi na ako nagsalita pa, bagkus ay inlalayan ko siya papasok hanggang sa nasa tapat na kami ng mismong inidoro!

       

“Lalabas—”

       

“Hindi ako makakatayo ng walang alalay,” maagap niyang tugon sa dapat sanang sasabihin ko.

         

“Mas hindi ko naman kayang panuorin ka habang umiihi ka!” Singhal ko sa kanya.

      

“Fine. Pumunta ka na lang sa likod ko, saka ko ako hawakan sa bewang habang nakatalikod ka,” paliwanag niya na mabilis  ko namang sinunod.

      

Kung may higit pa sa salitang ilang, iyon talaga ang literal na nararamdaman ko ngayon lalo na nang marinig ko ang tunog ng ihi niya!

        

Saktong tila isasara na niya ang zipper niya nang kapwa kami mawalan ng balanse kaya’t mabilis akong umikot sa kagustuhan kong masalo siya, ngunit hindi ko inaasahan ang nangyari……

       

…

    

…

     

…

    

…

    

…

    

…

     

…

    

…

    

…

     

…

   

My freaking hand landed in his fully erected cock!!

     

“Shit….” Rinig kong mahinang ungol niya!

    

GOSH! TELL ME, THIS IS JUST A FREAKING NIGHTMARE!!

–

Seven

GRISS

“Griss.”

“Inferno.”

“Grasa.”

“HOOOOOOYYYYYYY!!!” Bulyaw sa akin ng tatlong maria ng Phyrric. Tulala kasi ako dahil hindi ako makamove on sa nangyari sa ospital. Para pa rin akong nanginginig sa nangyari at sariwang sariwa pa rin ang lahat sa alaala ko.

“Ano ba ’yon?” Wala sa sariling tanong ko sa kanila.

“Kanina ka pa namin kinakausap, pero parang may kausap kaming lingaw,” wika ni Elle, mas kilala sa codename na Hydra.

“Sinasabi ko ang side mission na ibinigay ni boss Flame, kaso parang ayaw mong tanggapin—”

“MERON!?” Putol ko sa dapat ba sasabihin ni Jo, mas kilala sa codename na Hail.

“Yep. Actually nilalatag namin sa’yo ’yong plano pero parang wala kang interes,” matabang na wika naman ni Charisse, mas kilala sa code name niyang Glacier.

“H–Hindi! Hindi! Interesadong interesado ako!” Halos pasigaw na wika ko sa kanila. “May iniisip lang ako,” pakalmadong dagdag ko.

“Jowa ba?” Usisa ni Jo.

“Babae ba? Sa lahat kasi ng babaeng agent, ikaw ang babaero,” sabat naman ni Charisse.

“Sabihin niyo, ’yong misyon niya. Si Mondragon, matinik daw—”

“SHATTAP!!” Bulyaw ko kay Elle kaya’t napatahimik ito sa pagsasalita.

Jusko! Hindi niyo alam ang dinaranas at dinanas ko sa kamay ng Mondragon na iyon!

---

“WALANG HIYA KA! WALANG MODO! KUPAL! NAPAKAWALANG HIYA MO!!!” Halos mailabas ko ang vocal chords ko sa lakas ng sigaw ko na iyon kasabay ng malakas na paghampas ko sa kanya.

“ARAY!” Angil niya ngunit tuloy lang ako sa paghampas sa kanya hanggang sa dakutin niya ang dalawang kamay ko at itinaas ito.

“WALA KANG HIYA!!”

“Ako ba ang humawak!?” Gigil na sagot niya sa akin.

“KAHIT NA! SINADYA MO—”

“Kung sinadya ko ’yon, baka hindi lang paghawak ang nangyari sa pagitan natin, Griss,” biglang sumeryoso ang tinig niya na ikinakaba ko ng sobra.

“W–WALANG HIYA KA PA RIN!”

“Don’t worry, sooner or later you’ll get use to it. You’ll realize how heavenly does it feel,” tila ako nahintakutan sa sinabi niya kaya’t hinatak ko ang mga kamay ko at mabilis ko siyang nilayasan. “SAAN KA PUPUNTA!?” Dinig kong sigaw ng hari ng kayabangan at kakupalan!

“LALAKLAK AT MAGHUHUGAS NG HOLY WATER DAHIL SA KAWALANG HIYAAN MO!!” Sigaw ko pabalik saka ko nilisan ang ospital ba iyon.

---

“Ano ba kasing problema—”

“Huwag niyo na akong tanungin, sabihin niyo na sa akin ang side mission. Mas gusto ko iyon kaysa magkwento ng kamalasan na taglay ko,” nanlulumo kong pahayag sa kanila. Hindi ko maikwekwento kahit kanino ang kahihiyan na iyon. Halos ayaw ko ngang madantay sa akin ang kanan kong kamay.

“Pumunta ka kay Black, kanina ka pa niya hinahanap ukol dyan,” wika sa akin ni Jo na agad ko namang ikinatalima papunta sa opisina ni Missy.

Nang makarating ako ay naabutan ko si Callia, Syreen at Aeiryn na narito habang kinakausap ni Missy.

“Bakit lahat babae? Bakit walang lalaking agent dito?” Pabalang kong tanong saka ako naupo sa tabi ni Aeiryn.

“This will be exclusive for the female elites dahil mas madali tayong makakapasok,” sagot sa akin ni Missy o Black. Isa sa humahawak ng mga side missions ng Phyrric.

“What do you mean mas madali?” Usisa ni Syreen. Siya ang mata ng organisasyon. Kung may nais kang malaman ukol sa isang lugar, kayang kaya niyang nakawin ang footage ng walang nakakahalata. Siya ang pinakamagaling sa amin sa technology, kung wala si Aeiryn.

“This mission is about illegal gambling, drug trading, and human trafficking. Nakatago ang hide out ng mga ito sa liblib na lugar sa ng probinsya ng Pampanga. Sasmuan ang naaalala kong itinawag nila sa eksaktong lugar,” mahabang paliwanag ni Aeiryn.

“Ibig mong sabihin magpapanggap tayong mga pakawalang babae?” Seryoso kong tanong.

“Exactly,” tugon sa akin ni Callia. Anak-anakan iyan ni bossing Tungsten. Magaling iyan sa body cloning parang tatay-tatayan niya. Magaling din siya sa paghanap ng mga pinakatatagong lihim gaya ng kaso ni Mr. Cojuangco.

“Oh, bakit apat lang tayo? Bakit hindi kasama sina Jo, Elle at Charisse?” Usisa kong muli. Ang tres maria’s ang pinakamagaling sa amin maging mga mata. They were well-trained and really attentive when it comes to being the eye in a certain mission.

“Hail, Hydra, and Glacier will be doing a side mission same with ours. Iba nga lang ang destinasyon nila. Somewhere in Iloilo,” sagot sa akin ni Missy matapos niyang tignan ang logbook niya.

“Kailan aalis? At ano ang plano?” Tanong ni Syreen.

“Tomorrow, 7pm let’s meet here, then by 10pm we’ll go. Nagawan na ng paraan ni kuya Aeignn kung paano tayo makakapasok doon bilang mga babae. Might as well be with the person you want to be with before we proceed with our mission, you know the drill,” sagot ni Aeiryn na sabay-sabay naming ikinatango.

Noon kasi ay nirevised ni master Aeickel ang agent’s code. Sa tuwing sasabak kami sa misyon ay bibigyan kami ng ilang oras para makasama ang tao o ang mga taong nais namin makasama, nang sa gayon ay anuman ang mangyari sa amin sa misyon ay wala kaming magiging pagsisisi.

Hindi ko alam kung malala na ba talaga ang tama ko sa utak o naipakulam na ako ng hari ng kayabangan at kakupalan, dahil siya ang pinaka unang pumasok sa isip ko na nais kong makasama. This is so motherfucking frustrating!

SA kaboboban ng mga paa ko, dinala ako ng mga ito dito sa ospital. DITO NILA AKO DINALA KAHIT NA ILANG BESES AKONG NAKIPAGTALO SA UTAK KO!

Nadatnan ko siyang mahimbing na natutulog, habang nasa tabi niya si Ayce na mukhang nakaduty dahil naka doctor’s gown pa ito. Nailipat na nga pala nila ng ospital si Ayler, napagdesisyonan ni tita Aiyell na dito nalang sa pinagtatrabahuhang ospital ni Ayce upang masubaybayan siya.

“Akala ko winalk-outan mo raw siya?” Napako ako sa paglalakad nang magsalita si Ayce.

“M–May misyon ako,” nauutal nanaman ako sa pagsagot sa kanya.

Bigla siyang umikot at tinapunan ako ng isang mapang-usig na tingin. “And you chose to be with him before you go?”

Hindi ako nakasagot agad. Kung tatanungin niyo ako kung bakit alam ni Ayce ang kalakaran sa Phyrric, it is his story to tell.

“S–Siya pa rin ang amo ko,” sagot ko.

“And?” Pagpapatuloy na usisa niya.

“A–And? Wala. Iyon lang ang pakay ko,” saka ako nagsimulang maglakad muli palapit kay Ayler.

“Do you like my brother?” Para akong natuod sa tahasang tanong na iyon ni Ayce sa akin.

“N—No! Of course not!” Hindi ko alam kung bakit tunog defensive ang sagot kong iyon.

“I see. Then does that mean, na ako ang gusto mo?” Kung kanina ay natuod lamang ako, ngayon ay halos hindi na ako makahinga dahil nalunok ko na yata ang dila ko.

Ang kaninang hindi ako makahinga ay mas tumindi pa nang bigla na lamang siyang tumayo mula sa kinauupuan niya at lumakad papalapit sa akin.

Pakiramdam ko ay huminto ang inog ng mundo at tanging malakas na kalabog lamang ng dibdib ko ang tunog na pumapailanlang sa paligid at wala ng iba pa.

“A—Ayce,” nais ko siyang pigilan sa paglapit niya sa akin dahil pakiramdam ko ay aatakihin na ako.

“Why can’t you answer my question?” Wika niya nang tuluyan na siyang makarating sa harap ko.

Sasagot na sana ako nang bigla niya akong hinapit palapit sa kanya na wari ba ay yakap-yakap niya ako. “A—Anong ginagawa mo—”

“Tell me, Griss Nairen. Do you like me?” He said that straight to my eyes. It looks like he’s trying to penetrate my being the way he looks at me.

“Ano––”

“Answer him, gusto ko rin malaman kung ano nga ba ang estado ko sa’yo,” gulantang ako ngunit hindi si Ayce, nang biglang bumangon si Ayler at naupo sa kama habang ang mga kamay niya ay nakapatong sa mga nakatuping tuhod niya.

“Tell me, is it me or Ayler?” Hindi pa rin binibitawan ni Ayce ang pagkakahapit sa akin at wala naman akong lakas para itulak siya. Tila ako nauupos na kandila

“I will accept your decision, whatever it may be,” hindi ko alam ngunit ramdam ko ang pait sa tinig niya.

Inipon ko ang lahat ng lakas ng loob na mayroon ako at nilabanan ko ang mga mata ng taong matagal ko ng gustong gusto, ang taong bata palang ako ay lubos na ang paghanga ko, at ang taong pinapangarap ko mula pa noon.

“I–I like you,” turan ko rito at sa gulat ko ay ngumisi ito saka bumaling sa kapatid niya na ngayon ay nakakuyom na ang dalawang kamao.

“Tama ka, kahit kailan ay hindi pa ako nanalo sa iyo,” saka ito hirap na tumayo at lumakad palabas ng silid ng iyon.

Nang makalabas na siya ay bigla akong pinakawalan ni Ayce saka hinaplos ang pisngi ko. “Such a strong guts, Griss Nairen. But you should learn how to hide more of yourself. I can clearly see through you and I can easily read you,” at sa gulat ko ay kinintalan niya ng halik ang pisngi ko bago ako tinalikuran at iniwan sa silid na iyon.

Hindi ba’t tama naman ang naging desisyon ko? O baka, pinipilit ko lang ang sarili ko na tama ang ginawa ko?

Lumabas din ako ng silid na iyon at sinubukan kong hanapin si Ayler. Kailangan niyang magpahinga, at isa pa hindi ako naniniwala na nasasaktan siya sa pagsasabi ko kay Ayce na gusto ko siya.

Knowing Ayler? He’s the greatest prankster. Gustong gusto no’n na napipikon ako at gustong gusto no’n na nagmumukha akong tanga. Baka nga ang kupal pa na ’yon ang nagsulsol kay Ayce na gawin sa akin iyon.

Nadatnan ko siya sa garden ng ospital na walang gaanong tao. Nakaupo lang siya sa bench at nagmamasid sa fishpond.

“Kups,” pagkuha ko sa atensyon niya ngunit hindi niya ako tinapunan ng tingin. Lumapit ako sa kanya at naupo sa tabi niya. “Pinaprank mo ba ’ko?” Saka ko hinawi ang balikat niya upang magtama ang mga mata namin.

“I like you…. a lot,” halos kapusin ako nang hininga sa biglaan niyang pagsasalita ng ganoon.

“A–Ako rin naman, gusto kita. Syempre kaibigan kita mula pagkabata,” ilang na wika ko saka ko pa ito sinundan ng tila naiilang na pagtawa.

Nakita ko ang pagdaan ng sakit sa mga mata niya at sinamahan pa ng mapait niyang ngiti. “Kaya mo lang ba akong gustuhin bilang isang kaibigan? Hindi ba kaya ng mas higit pa roon?”

“Ayler—”

“I can’t pretend that I don’t like you, when all along this fucking heart only screams your name. I can’t pretend that I’ll never fall for you, when all along it’s only you.”

“A—Are you confessing?”

“Bullshit, Griss! Do I fucking look like joking to you!?” Tumaas ng bahagya ang boses niya kaya’t napalinga ako kung may naagaw ba kaming atensyon ngunit hinawakan lamang niya ang baba ko at iniharap ang mukha ko sa kanya. “Can’t you look at me even just for once? Pwede bang ako naman?”

Tagos na tagos sa akin ang mga salita niya at ngayon ay hindi ko na naiisip na isa lamang kalokohan ang pagsasabi niya sa akin na gusto niya ako.

“G–Gusto mo talaga ako?”

“I don’t know when did it starts. Basta ang alam ko isang araw gusto na kita, ayoko na mayroong nakikihati sa akin sa oras mo, ayoko na mayroong babae at lalakeng nagpapapansin sa’yo, ayoko na mas pinipili mo si Ayce kaysa sa akin, at ayoko na gumugusto ka ng iba kung hindi rin lang naman ako. I’m crazily head over heels to you, pero ikaw, baliw sa kapatid ko. How can this life be so fucking ironic?” Saka niya binitawan ang baba ko at napahilamos siya ng dalawa niyang palad sa mukha niya. “Why can’t I be Ayce? Why am I so fucking fucked up!?”

Hinawakan ko ang mga kamay niya at inialis ito sa mukha niya.

“I will be in a dangerous mission tomorrow,” panimula ko at nakita ko ang pagkagulat sa mukha niya.

“WHAT— NO! YOU CAN’T GO––”

“I have to. Kung makababalik ako, ibibigay ko agad sa’yo ang sagot ko tungkol sa pag-amin mo, at kung hindi naman….”

“What?”

“I will be writing a short message for you. Kapag hindi ako nakabalik, kuhanin mo iyon kay master Aeickel. Buksan mo kung kailan ka magiging handa.”

“But you’ll come back to me, right? Babalik ka? Not for anyone else, but for me?” Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa mga salita niya na punong puno ng sinseridad.

“Ayler Liam, take care of yourself,” saka ako tumayo at ginulo pa ang buhok niya bago tuluyang lumakad palayo.

Master Aeickel and Ayce were right. They see through me. I’m indenial. I’m really starting to fall for Ayler Liam Mondragon, or I might have been inlove with him all along.

–

Eight

GRISS

       

“Anong ginagawa mo rito?” Napatingin ako kay Aeiryn na ngayon ay matamang nakamasid sa akin.

         

“I’ll spend the night here, just leave me alone,” sagot ko sa kanya saka muli kong ibinalik ang atensyon ko sa telepono ko.

         

“Our mission for tomorrow isn’t like the usual ones. It can get us killed. Why aren’t you spending your time to the ones you love?” Usisa niya.

         

“Alam kong makakabalik ako, tayo. Naniniwala ako sa kakayahan—”

       

“I hate dramas. You must be running from something, or maybe someone,” muli akong napatingin sa kanya at nakita ko siyang nakangisi sa akin.

      

“Kung babasahin mo lang din naman ako gaya ng nanay mo, feel free.” Saka ako tumayo at pinakalapit ang mukha ko sa kanya ngunit tinulak lamang niya ako.

        

“I don’t have to read you, Griss. Every word you want to say was clearly written all over your face,” saka ako nito inismiran at tuluyan akong tinalikuran. Manang mana talaga sa pinagmanahan.

         

Pumasok ako sa loob ng jail facility sa Phyrric. Madalang na madalang akong pumasok dito dahil mas gusto ko ang interrogation room na iisipin mo kung kriminal ba ang isang tao o hindi, ’di gaya rito na alam mo na napatunayan na sila bilang mga kriminal.

      

“Anong ginagawa mo rito, Inferno?” Napatingin ako kay bossing Alistair na siyang nakabantay ngayon dito.

          

“Wala lang bossing. Dito ako magpapalipas ng gabi sa Phyrric,” sagot ko saka ko lumakad patungo sa mga selda.

      

May isang bakanteng selda ngayon dito sa unahan dahil namatay sa atake sa puso ang ama ni tito Nigel na si Harrold Ricafort na gustong pumatay sa kanya. Ayoko sanang makialam doon, ang kaso ipinagluksa rin naman siya nila master kaya’t nalaman ko.

           

“Alam ko kung sinong hinahanap mo,” halos mapakislot ako sa tinig na iyon at nalingunan ko si bossing Vega na may tulak na cart na nilalagyan ng rasyon ng pagkain ng mga nakakakulong.

         

“Bossing—”

       

“Matagal ng wala dito si Vanessa at ang anak niyang si Verico, pinadala sila sa malayo ni Madam Cassandra at may nakasubaybay sa kanilang agent,” sagot sa akin ni boss Vega.

        

Si Vanessa ay isa rin sa mga nakakulong dito at buntis siya noon, naging kaibigan ko ang anak niyang si Verico ngunit ngayon nga ay wala na sila rito. Sa pagkakaalam ko, kapatid ni tito Nigel si Verico sa ama kay Vanessa.

        

“Kailan pa boss?”

      

“Mula nang magpasya kang hindi na pumunta kahit kailan dito sa jail facility,” sagot sa akin ni boss Vega saka na nagpatuloy sa pagrarasyon ng pagkain.

          

Laglag ang balikat na nilisan ko ang lugar na iyon at tumungo ako sa silid ko rito sa Phyrric saka ako nahiga.

      

Hindi lang basta kaibigan para sa akin si Verico. Isa siya sa mga naging taga-linis ng Phyrric dahil ayaw niyang iwan ang ina niya sa jail facility. Lumaki siya sa Phyrric at binibigyan siya ng trabaho ni master Aei ang kaso mas ginusto niyang maging taga-linis dahil hindi raw siya nakapag-aral. Nasasabihan ko ng problema ang batang ’yon ngunit wala na pala siya ngayon.

           

Saktong papikit na ako nang biglang tumunog ang telepono ko at nakarehistro ang numero ni Ayler.

      

“Baby.”

      

Tila ako natuod sa pang bungad na boses niyang iyon. “W–Why?”

     

“Can I see you tonight before you go in your mission? I promise not to force you to answer my question,” batid mo talaga sa himig niya ang kagustuhan na makita ako maging ang sinseridad.

       

“Fine. Just don’t leave the hospital. Let me come to you—”

       

“I’m in front of Phyrric,” doon ay napabalikwas ako ng bangon.

    

“What!?”

     

“Just please let me see you now, medyo iba ang sakit ng dampi sa sugat ko ng malamig na hangin.”

     

“KUPAL KA TALAGA! HINTAYIN MO ’KO, TATAMAAN KA NG MATINDI SA’KIN!” Saka ako nagkumahog na makalabas ngunit pagbukas ko ng pintuan ng silid ko ay nakahalukipkip na sumalubong sa akin si Aeiryn habang nakangisi.

        

“I guess, you will unknowingly follow the drill,” saka ito biglang lumakad paalis na iniwan akong palaisipan sa akin ang mga sinabi niya.

         

Lumakad na rin ako patungo sa labas ng Phyrric at naabutan ko siyang parang nanginginig sa ginaw. Mahangin kasi at malamig ang simoy na dala ng hangin.

       

Agad kong hinubad ang leader jacket ko at ibinalot ito sa katawan niya. Napatingin siya sa akin nang ayusin ko ang pagkakasuot nito sa harapan. “SINO BA KASING ENGOT ANG NAGSABI SA’YONG PUMUNTA KA RITO!? ISA PA, PINAYAGAN KA BA NI AYCE—” Bigla na lamang niyang sinunggaban ang labi ko!

      

Nakakadarang ang halik niya ngunit alam kong kailangan ko pa siyang kagalitan kaya’t marahan ko lamang siyang itinulak.

      

“I—I told you, pangalan ko lamang ang maaaring lumabas sa mga labi mo at wala ng iba,” wika niya sa akin kahit na bakas sa kanya ang pagkaginaw.

          

Mabilis kong hinawakan ang noo niya at napamulagat ang mata ko nang makapa kong mainit siya. “YOU’RE BURNING AYLER LIAM!” Sigaw ko na sinagot lamang niya ng ngiti. “NAPAKATIGAS KASI NG ULO MO! PUMASOK NA MUNA—”

      

“N—No, kapag nalaman ng mga pinsan ko at ni tita Aeickel, baka magsabi sila kay Mommy. Ayokong mag-alala pa siya,” putol niya sa akin.

       

“PATI SA KATIGASAN NG ULO MO MADADAMAY AKO! Ibabalik kita ng ospital—”

       

“Ayce told me, if I chose to be with you tonight, I might as well not be back at the hospital o siya na lang daw ang papatay sa’kin,” hindi ko alam kung maaawa ba ako sa kanya o maiinis. Pairalin ba naman niya ang kakupalan niya sa sitwasyon niya! Akala mo hindi naaksidente!

      

“Mapilit ka kasi!”

      

“I just want to see you, I’m afraid that you’ll not come back for me or your answer may not be in my favor,” nakayuko niyang turan. Parang may sariling utak ang mga kamay ko na bigla na lamang yumakap sa kanya.

    

Damn this Mondragon!

    

    

    

     

    

     

  

ANG ending namin ay rito sa condo unit niya na malapit sa Phyrric. Mabuti na lamang dahil mas tila tumaas pa ang lagnat niya.

    

Inalalayan ko siya hanggang sa silid niya saka ko siya kinumutan. Mabuti naman at hindi na siya nagmatigas pa ng ulo.

    

Tinungo ko ang banyo niya at nagtingin ng gamot na maari niyang inumin sa medicine cabinet. Mabuti na lamang ay may imbak siyang paracetamol base na rin sa boteng pinaglalagyan nito.

     

Agad ko itong kinuha saka ko siya tinungo na may dala na rin na baso ng tubig. Inalalayan ko siyang makaupo saka ko iniabot sa kanya ang gamot. “Just drink this. Magpahinga ka. Hindi ako aalis hangga’t hindi ka nagigising,” wika ko na agad naman niyang sinunod.

       

Inihiga ko na siyang muli at ako naman ay tumungo sa may veranda ng condo niya at nakamasid sa mailaw na lugar sa baba nito. Kailangan kong maihanda ang sarili ko para sa mahirap na misyon bukas.

     

Sa totoo lang ay may takot ako kahit paano, hindi para sa sarili ko, kung hindi para sa mga taong maiiwan ko kung sakaling hindi na ako makakabalik pa.

        

Mga ilang minuto na rin akong nagmumuni-muni nang may bigla na lamang pares ng kamay na pumulupot sa bewang mo saka ako nakaramdam ng mainit na bagay sa batok ko.

      

Pansamantala akong natuod. “Please be mine,” mga katagang tila nagpalamig at nagpainit ng kaibuturan ko.

         

“A–Ayler,” ungol na kumawala sa mga labi ko nang maramdaman kong mga labi niya ang gumagapang sa batok ko.

         

Unti-unti na rin naging malikot ang mga kamay niyang kanina lamang ay nakapalupot sa bewang ko. “Damn, I want you.”

       

May iba sa kanya at sa paraan ng pananalita niya kaya’t pinilit kong mapaharap sa kanya. Doon ko natagpuan ang tila umaapoy na mga mata niya na nagnanais ng isang bagay na alam kong maaaring mawala sa akin anumang oras mula ngayon.

        

“A–Anong nangyayari—Ahhh,” bigla na ko na lamang naramdaman na pinisil niya ang pang-upo ko.

    

“Damn! I want to hear more of your sexy moans,” the way he said those words just sounded so fucking sexy that makes it so hard to resist!

   

[WARNING! R-18]

       

Akma ko siyang ilalayo sa akin ngunit mas hinapit lamang niya ako papalapit sa kanya saka sinagibsib ng halik ang mga labi ko.

       

Hindi ito ang natural na paraan ng paghalik ni Ayler. Hindi ito ang paraan ng paghalik na pinakilala niya sa akin! His kisses now were searching for something inside my mouth, his kisses were like the mixed effect or thunder and lightning! They were exploding inside my mouth that send shiver down to spine.

       

Hindi ko alam kung anong gayuma ang mayroon sa mga halik niya ngayon at wala akong magawa kahit na isang pagtutol. Basta ang alam ko ay nagpapatianod ako sa mapusok na halik na ito.

     

“Fuck! I badly want to be inside you,” he said as he quickly let go of my lips.

      

Muli ay wala akong naging pagtutol nang buhatin niya ako at pagbagsak na inihiga sa kama saka niya inihubad ang pang-itaas niya. Pumaibabaw siya sa akin at ramdam ko ang init ng katawan niya. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa lagnat niya, o sa nagbabagang pagnanais niya na mapag-isa kami.

        

I’m fucking innocent, and a virgin! I don’t know where did I get the courage to fight his stare. They were like as if trying to punish me for not wanting Ayler from the very beginning.

        

Pinasadahan niya ng dila niya ang pang-ibabang labi niya saka siya ngumisi sa akin. “You’ll be mine tonight. I will let you taste the glory that only Ayler Liam Mondragon can give.”

       

Walang sabi-sabi niyang hinubad ang pang-itaas na damit na suot ko. Kung katangahan man ang pagpapatianod sa ginagawa niya, siguro nga ay tanga ako. Wala akong nararamdaman na pagtutol mula sa puso ko.

        

He kissed me again. This time, it is way more intense that it was a while ago. He even bit my lower lip for me to give full access into his knocking tongue.

          

I let him… I let his tongue explore my mouth as if it was a lost wanderer. While his tongue was busy inside my mouth, his hands were freely exploring my body.

       

He’s so fucking well-trained and such an expert when he unclasped my brassiere without my knowledge.

      

“So fucking beautiful mountains,” he said when my naked top was exposed in front of him. I didn’t get shy, instead I arched my body as if asking him to fondle those mountains. I fucking don’t know where my sanity could have flown.

         

“F–Fuck!” I exclamined as he bit one of my nipple as if he’s teasing me!

       

“I want to hear more of it baby,” he said as he left my body and aggressively removed my pants and undergarment.

         

I am now totally naked in front of him as if a barbie doll played by a three year old kid.

    

As I thought that he’ll be on top of me, he quickly removed all of his clothes. His erection is waving at me, so I immediately covered my eyes with my palms but he quickly removed it. “No baby, I want you to see how fucking ready I am for you. How much this sword was erected for you,” tila ako namahika at naengganyong masdan ang sandatang iyon na tila talaga handang handa para sa akin.

        

Kahit yata dangkalin ko iyon ng mahahaba kong daliri ay hindi pa rin kakasya. That thing is so tremendously big for me to endure!

          

He then again positioned himself on top of me. Tinignan niya muna ako sa mga mata. Kung kanina ay masasabi kong tila umaapoy ito sa pagnanais na maangkin ako, ngayon naman ay para itong lasing na anumang oras ay gagawin na ang nais niyang gawin.

        

“You’ll be mine. No one will ever have the chance to take you. Only me, Ayler Liam Mondragon,” saka niya ako muling sinagibsib ng halik habang ang kanang kamay niya ay marahas na minamasahe ang kaliwang dibdib ko at ang isa naman ay patuloy na malayang naglalakbay sa buong katawan ko.

       

Napapaungol ako at napapasabay ang pag-arko ng katawan ko sa sarap na idinudulot ng halik at paglalakbay ng kamay niya sa katawan ko.

        

“AHHHHH!!” Napasigaw ako sa sakit nang bigla na lamang niyang ipasok sa pagkababae ko ang nagmamalaki niyang sandata na wala man lamang pasabi.

          

“FUCK! You’re a fucking virgin and you’re so fucking tight!” Wika niya nang tuluyang siyang makapasok sa loob ko.

         

Naluluha ako dahil sa sakit ngunit pinipigilan ko ang sarili ko dahil nakikita ko kung gaano siya naliligayahan at nasasarapan sa hatid nito sa kanya. He’s like a wild fish who just met the water.

        

“A—Ayler,” ungol ko nang magsimula ng sumarap sa pakiramdam ang bawat pag-ulos niya sa akin.

        

Ang kaninang paggalaw niya ay unti-unting bumilis na animo ito ay nakikipagkarera sa hindi kilalang katunggali.

       

“Fuck! I’m cumming,” ungol niya. Ako man ay may nararamdaman na namumuo sa puson ko ngunit hindi ko matukoy kung ano ito at ano ba ang paliwanag dito.

          

“Naiihi—”

     

“Let it out baby,” at mas binilisan pa niya ang pag-ulos niya na nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam. “I’m fucking cumming— Ahhhhh…”

     

“Ahhhh…” Inilabas ko ang kung anumang nagnanais na lumabas mula sa akin, saka ako nakaramdam ng mainit na likido na pumuno sa pagkababae ko.

      

Sa sobrang hiwaga ng bilis ng pangyayari, pagtingin ko sa taong nasa ibabaw ko ay tila ito nakatulog na sa kapaguran.

      

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at marahan ko siyang ibinaba mula sa ibabaw ko at tinungo ko ang banyo habang hirap na hirap sa paglalakad dahil sa matinding sakit ng pang-ibaba ko. Kung tama ang pagkakakita ko ng pagnanasa sa mga mata niya, may nabubuong konklusyon sa utak ko.

        

Kinuha ko ang botelya ng gamot na ibinigay ko sa kanya at inilabas ang laman nito na ipinainom ko sa kanya.

     

Kulay bughaw na tableta na may nakasulat na…..

         

pfizer. Isang uri ng gamot na viagra. Fuck!

    

–

Nine

GRISS

     

If I was the question, would you be my answer?

If I was the music, would you be the dancer?

If I was the student, would you be the teacher?

If I was the sinner, would you be the preacher?

Would you be my…

N’ dun d-dun dun

I still got a lot of shit to learn, I’ll admit it

N’ dun d-dun dun

I still got a lot of shit to learn, I’ll admit it

     

Sinasabayan ko lamang ang kanta sa taxi na nasakyan ko pabalik ng Phyrric. Hindi ko na hinintay na magising pa siya, hindi dahil natatakot ako na baka hindi na niya ako paalisin lalo na ngayong nakuha na niya ako, kung hindi dahil natatakot ako na baka dahil lamang sa gamot kaya’t nangyari ang nangyaring iyon. Ayokong magsisi dahil kusang loob naman akong nagpaubaya sa kanya. Siguro may takot lang talaga ako na hindi niya kagustuhan iyon at gamot lamang ang nagdikta sa kanya.

      

“Ma’am narito na po tayo,” pukaw sa atensyon ko no’ng driver. Mabilis akong nag-abot ng bayad saka na ako bumaba.

      

Maling mali na hindi ako nagpahinga na muna at tahasang umalis ng unit niya. Ngayon ay ika-ika akong maglakad dahil pakiramdam ko ay napupunit pa rin ang dapat mapunit sa pang ibaba ko.

        

“Oy!” Napalingon ako at nakita ko si Neptune na humahangos patungo sa akin. “Napano ka!?” May pag-aalala sa tinig niya saka niya ako inalalayan na makaupo sa pinakamalapit na bench.

           

“W–Wala,” hindi ko alam pero nakakaguilty ang ginawa kong pagsisinungaling na iyon kay Neptune, lalo na’t all this time ang turing sa akin nito ay parang kapatid.

        

“You’re hiding something from me, Inferno.” He said that while straightly looking at my eyes.

       

“W–Wala talaga, kulit mo! Natapilok lang talaga ako—”

      

“Tapos buhay na sandata ang binagsakan?” Biglang nanlaki ang mata ko sa boses na iyon ni Aeignn na nasa gilid pala namin at nakamasid!

        

“Anong ibig mong sabihin––”

      

“B–Buhay na bato ’yong napagtapilukan ko! Abnormal ’yan si Aeignn, huwag mong pinagpapapansin,” putol ko sa itatanong sana ni Neptune. Nanggigigil ako sa mga anak ni master Aeickel. Masyadong maraming mga nalalaman, baka panahon na para itumba ko sila!

        

Tinignan ko si Aeignn at pinandilatan ko ito ng mata na nginisian lamang niya. IISA TALAGANG DUGO ANG DUMADALOY SA MGA KUPAL NA FREEZELL NA ’TO! LAHAT SILA MAY MGA PAGKA RETARDED!

          

“Sigurado ka bang ayos ka lang?” Saka pa sana yuyuko si Neptune para tignan ang paa ko ngunit mabilis ko itong iniwas.

      

“Ayos lang talaga ako,” maagap na sagot ko.

      

“No wonder you were never chosen by your father to do simple mission, Neptune. Dahil kapag mas simple, mas nagiging mahina ka. Mas gusto mo ang komplikado, kapag simple hindi mo agad makuha,” makahulugang wika ni Aeignn bago tuluyang umalis. Kung hindi iyon nakuha ni Neptune, ako ay nadali ko ang mismong tinutumbok ng retarded na anak ni master na ’yon!

      

“Wala ka bang misyon?” Pag-iiba ko ng tanong kay Neptune at mabilis naman itong umiling.

      

“Side missions lang. Gusto ko nga sanang sumama sa inyo, kaso ang sabi ni Dark hindi daw pwede,” patungkol niya kay Aeignn.

       

“Exclusive raw kasi sa mga babaeng elites gawa ng hindi rin naman makakapasok ang mga lalaki—”

       

“Bakit ikaw? Mukha ka namang lalaki, ah?” Nasapok ko siyanbg mahina sa sinabi niya sa akin ngunit tinawanan lang ako ng loko.

     

“Bugok ka talaga. Alam mo naman na kapag nag-ayos ako—”

      

“Kahit hindi ka mag-ayos, pinakamaganda ka para sa’kin,” tila naman ako nailang sa spbrnag sinseridad ng pagkakasabi niya no’n.

      

“Sira ulo ka,” wika ko para kahit paano ay mawala ang awkwardness para sa akin.

       

Tumayos siya saka ginulo ang buhok ko. “Mag-iingat ka roon. Bumalik ka ng buo, walang labis at mas lalong walang kulang.”

       

“Syempre, ’di naging malungkot buhay mo kapag namatay ako,” saka ko pa ito sinundan ng tawa.

       

“Ikaw lang naman ang may kakayahan na pasayahin at palungkutin ako sa magkaparehong oras,” parang may pait akong nahimigan sa mga salita niyang iyon.

        

“Basta mag-iingat talaga ako, huwag ka ng madrama dyan,” saka ako tumayo para lamang muling mapaupo. Napakasakit talaga!

        

“Pwede bang sa pagbabalik mo, magkita tayo? May nais lang sana akong sabihin sa’yo,” wika niya sa tono na animo nagmamakaawa.

        

“Sure brader! No problem,” pagkukunwari kong masayang tugon na ikinangiti niya sa akin. Sa dami na niyang nagawa para sa akin at sa pinagsamahan namin ni Neptune, wala namang masama kaya’t bakit pa ako tatanggi?

    

      

      

     

     

   

  

ITO kami ngayon at inaabutan ni Callia ng mga dapat naming dalhin at suotin. Habang inihahahanda ni Aeiryn ang magiging galaw at plano namin sa misyon na ito.

         

“Let’s start,” pukaw niya sa atensyon naming apat.

        

“I’ll be the eyes, I guess?” Maagang katanungan ni Syreen na agad tinanguan ni Aeiryn.

        

“You’ll be the eyes. You will be hiding, 100 meters away from us. Nakalagay na sa locator ko kung saan ang exact position, just check it,” utos niya rito. “Griss and I, will be entering the hide out as a bait, then Callia and Missy we’ll proceed with the main office to collect the data. After we’ve been bidded, doon niyo na sisimulang kolektahin lahat ng ebidensya. Mag-aabang sina kuya Aeignn sa matitirang lagusan na sa tingin namin ay pagtatakasan nila.”

     

“Sina?” Usisa ko.

      

“Noble agents will join kuya,” maikling paliwanag niya na ikinatango ko.

     

Kung lalabas ang mga noble agents, siguradong isang malaking misyon at seryosong sitwasyon ito. Those noble agents were Madam Cassandra’s private agents. They will only come out if needed.

      

“Anong mangyayari sa inyo ni Griss kapag nai-bid na kayo?” May himig pag-aalala ang tinig na iyon ni Missy.

          

“We’ll deal with it on our own. Ang target bidder namin ay sina, Consolacion at De Padua. Isa pa, nariyan naman si Syreen para makita ang nagaganap,” sagot ni Aeiryn dito. “Basta, magkita tayo sa meeting place natin pagkatapos ng lahat,” dagdag pa nito.

         

“Is it the usual?” Walang emosyong wika ni Callia.

      

“Yes,” ako na mismo ang sumagot ng tanong na iyon kahit ang totoo ay natatakot ako.

      

Lahat sila ay tumango at nagkanya-kanya na sa pag-aayos.

      

Ang sinagot kong iyon kay Callia ay ukol sa pang-iiwan sa isang agent na malalagay ng tuluyan sa alanganin. Walang babalik para sa kanya, at walang iiwanan na bakas na Phyrric ang nagtaguyod ng misyon. It is to retain Phyrric’s invisibility and privacy. Sa labas, ang alam ng lahat, ang Phyrric ay isang simpleng agency ng mga helpers, security guards, secretary, at kung anu-ano pang ordinaryong trabaho na dumadaan sa mga ahensya.

      

Pasakay na kami ng sasakyan nang biglang tumunog ang telepono ko. Nang rumehistro ang pangalan niya ay naging iba ang kabog ng dibdib ko. Wari ba na kinakabahan at nabobobo sa kung ano man ang maririnig.

        

“Baby,” damn that husky voice of him!

       

“O–Okay ka na ba?”

      

“You promised that you’ll not leave until I wake up. You broke your promise,” may hinanakit sa tinig niya, ngunit para ba akong nagyeyelo dahil tila hindi niya naaalala ang naganap.

       

“I have to. Ipinatawag na ako,” pagsisinungaling ko.

       

“Aalis na kayo?”

     

“Yeah. Ibaba ko na ang—”

      

“Wait! What is this red stain—” Bago niya pa matapos ang dapat na sasabihin niya ay pinatay ko na ang tawag dahil sa malakas na pagdagundong ng puso ko.

           

Hindi nga niya naaalala ang naganap sa pagitan namin.

      

“Disappointed?” Tinig iyon ni Aeiryn na nagtulak sa akin papasok ng van.

       

“Para kang nanay at kuya mo. Huwag mo ’kong intindihin,” sagot ko sa kanya at siya naman ay naupo sa tabi ko.

       

“I told you, you would unknowingly follow the drill,” saka ito ngumisi sa akin.

         

“Shut your mouth, kid.” Pikon kong turan dito.

       

“Not because you were devirginized, you will consider yourself as an adult, and me as a kid,” sagot niya saka na isinalpak ang earphones niya. Retarded talaga!

        

Sa haba ng byahe ay nakamasid lamang ako sa tanawin. Kung susumain ko, iba pa rin kapag nasa tabi niya ako at tamang nakamasid lang ako sa mga pinaggagagawa niya. Hindi gaya ngayon na hindi ko alam kung mabubuhay ba ako pagkatapos nito.

           

Narating namin ang lugar at kanya-kanya na kami ng pagkakabit ng mga spy tools sa katawan namin.

     

Saktong lalakad na sana kami nang pigilan kami ni Aeiryn at may iniabot ito sa aming mga singsing. “Those rings were made to be an emergency device. I, myself, invented and made it. Ipipihit lamang ninyo iyan kapag nasa alanganing sitwasyon na,” wika niya. In the end, as the daughter of the chief commander, she really do know how to extend her part and courtesy.

      

“Sabi ko na, alam kong hindi mo kami matitiis,” mapang-asar na wika ni Syreen ngunit inismiran lamang siya ni Aeiryn.

         

“No more real names,” paninimula ni Callia.

      

“No more real names,” segunda naman naming lahat at iniwan na sa sasakyan ang lahat ng bagay na maaaring tumukoy sa pagkakakilanlan namin.

           

“Makakapag lakad ka kaya ng matino soon to be cousin-in-law?” Pang-aasar na wika ni Aeiryn sa akin saka na naunang lumakad. Sana pwedeng manakit ng mas bata, ’no?

       

Ang suot ko ay isang tube na itim na tinernohan ng skirt na itim din at boots. Si Aeiryn ay ganoon rin.

      

Nang malapit na kami ay umiba na ng direksyon sina Callia at Missy.

       

“Kayo ba ang ipinadala ni Edward?” Tanong sa amin ng lalaking may mapupungay na mata at matipunong katawan na mukha siyang talagang sasalubong sa amin.

         

“Oo, ikaw ba si Hellios?” Walang bahid kaba na wika dito ni Aeiryn.

        

“Oo,” matipid na sagot nito saka na kami biglang dinakot ni Aeiryn sa magkabila naming braso.

     

“Black, Red,” pagsasalita ni Syreen sa kabilang linya na pumapatungkol kay Missy at Callia. “Inferno and Venom just entered the vicinity.”

     

“Noted, Snow.” Dinig kong sagot naman ni Callia.

         

Nang makapasok kami ay halos mapanganga ako sa dami ng taong narito na animo mga manyak. Karamihan pa sa kanila ay matatanda, at ang iba ay mga nakabusiness suits pa.

      

“Hellios, sila ba?” Wika ng isang lalaking sumalubong sa amin. Tumango lamang si Hellios saka kami itinulak ni Aeiryn papalapit doon sa lalaki. HAYOP NA ’TO! NAPAKASAKIT KAYA NG ANO KO! KUNG MAKATULAK ANG WALANG HIYA!

      

“Siguraduhin mong malaki ang kikitain natin sa dalawang ’yan Dandreb, malaki ang ibinayad namin kay Edward dyan,” wika noong Hellios dito sa lalaki na ikinatawa naman nito.

      

“Tang ina ’tol, ako pa ba? Gusto mo ako nang mamili dito sa isa? Mukhang masarap,” para ba akong kinilabutan sa narinig kong iyon mula sa Dandreb. Ang sura ng gago, mukha siyang inidorong hindi nabuhusan.

       

“Stay calm Inferno, I can see your fist clenching. Hindi ka maaaring magpairal ng init ng ulo,” paalala sa akin ni Syreen sa kabilang linya.

        

“Tsaka hindi naman ikaw yata ang pinagnanasaan sis, mukhang si Venom,” tumatawang wika ni Missy sa kabilang linya. Nakuha na rin nila ang pagiging retarded. Saan ka makakakita na nasa delikado ng sitwasyon nakukuha pang mang-asar?

                  “Iaakyat ko na ’tong mga ’to,” wika ng Dandreb saka kami hinatak ni Aeiryn. Nanginginig na talaga akong ibalibag ang hayop na ’to.

          

Nang mai-akyat kami ni Aeiryn sa entablado ay animo ba kami naging asukal na lapitin ng langgam dahil bigla na lamang napunta sa amin ang atensyon ng madla sabay naghiyawan ang mga ito.

      

“Mukhang mabebenta ang mga putang ito ah, Dandreb?” Wika ng bakla na naabutan namin sa may entablado. Ito rin ang may hawak ng mikropono at mukhang ang taong magbebenta sa amin.

      

“Taasan mo agad ang offer, Jaya!”

       

“Noted,” wika nito. Siniko ko si Aeiryn at nakita ko ang kaseryosohan ng tinig niya. Sa mga oras na ’to, malamang ay nakaikot na sa lugar sina Callia at Missy.

          

“GOOD EVENING MGA PAROKYANOS!” Sigaw ng Jaya na ito at nagtawanan naman ang mga manyak sa harap namin. “SISIMULAN NA NATIN ANG BIDDING PARA SA DALAWANG BABAENG ITO. UUNAHIN NATIN ITONG MAS MAPUTING BABAE,” dagdag niya na pumapatungkol kay Aeiryn. “WE WILL START AT 15MILLION!”

      

“30 million,” wika ng isang matandang nakakadiri ang itsura. Parang ang baho ng hininga niya.

       

“100 million,” lahat ay napalingon sa lalaking iyon at napangisi si Aeiryn na nasa tabi ko. Iyon ang matandang De Padua na isa sa malaking isda sa bidding na ito.

         

“Going once…. going twice….. Okay Mr. De Padua, this girl is all yours!” Sigaw ni Jaya saka may umalalay kay Aeiryn para dalhin doon sa De Padua na iyon.

      

Sunod naman niya akong inakay patungo sa harap at nakarinig nanaman ako ng nakakabinging hiyawan.

       

“ISUNOD NA NATIN ANG BINIBINING ITO! SISIMULAN NATIN SIYA SA HALAGANG, 20MILLION!” Wika ni Jaya. Hindi hamak na mas babae sa akin si Aeiryn, bakit naman mas mataas ang offer ko!

      

“Alam ko ang iniisip mo, Inferno. Hindi ka ba nasabihan? Mas mabenta dyan ang boyish girls,” wika ni Syreen sa kabilang linya.

        

“100MILLION!” Sigaw agad ng isang nakakadiring matandang mataba!

      

“300MILLION!” Sigaw naman ng isa pang matanda.

      

“1BILLION!” This time ako naman ang napangisi dahil sa pagkakaalam ko, ito ay ang batang Consolacion na pinuno ng illegal gambling at smuggling.

     

Karamihan ay napa wooohhh sa offer nito ngunit hindi ako. Baka sampalin ko pa ’yan ng bilyones! Nakakadiri ang lagkit ng tingin niya sa akin. Parang hahalimawin ako ng hayop na ’to!

       

“GOING ONCE….. GOING TWICE––”

      

“100BILLION!” Napalaki ang mata ko sa offer na iyon at nakita kong tumayo ang lalaki at ganoon na lamang ang mas lalong panlalaki ng mata ko.

        

Lumakad ito papalapit sa akin saka mabilis akong kinabig papalapit sa kanya. Hindi ako makagalaw. Tuod lamang ako dahil sa gulat at takot.

       

“Paanong—”

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

   

…

    

…

    

…

     

…

    “Sinabi kong akin ka. Kahit sa bidding na ito, akin ka pa rin. Walang pwedeng maka angkin sa’yo. Ako lang Griss Nairen, ako lang,” bulong niya.

       

“WOW! ANG AGGRESSIVE! Sino ka na nga ulit, Sir? Pasensya na, ngayon lang kita nakita rito.”

         

“Call me Mr. Mondragon.”

   

–

Ten

GRISS

    

“Call me Mr. Mondragon,” sagot niya kay Jaya.

      

“Anong ginagawa dyan ni—”

      

“Don’t be fooled, Snow.” Tinig iyon ni Aeiryn sa kabilang linya sa dapat na sasabihin ni Syreen.

        

“Maaari mo na siyang isama, Sir.” Wika ni Jaya kaya’t ako naman ay kinaladkad ng lalaking ito patungo sa palagay ko, silid na libre para sa mga nanalo sa bidding.

      

“Anong ginagawa mo rito?” Malamig na wika ko dito ngunit nginisian lamang niya ako. Maloloko niya ang lahat ng tao ngunit hindi ako, at alam kong alam din ni Aeiryn iyon.

      

“You do really know him well, huh?” Makahulugang sagot niya sa akin. “Why? Because you already surrendered everything to him?” Walang emosyong dagdag pa niya.

        

“You can imitate him, but I know Ayler Liam Mondragon better than anyone else, Ayce Lander Mondragon,” saka ko siya itinulak sa balikat. “Kaya sagutin mo ako kung anong ginagawa mo rito?”

     

Nginisian niya ako at hinubad ang business suit na suot niya at itinira ang polong panloob. “This is the main reason why I hated to be a businessman. Irritable suits everywhere.”

       

“Sagutin mo ang tanong ko! Sinisira mo ang plano ko!” Nauubusan na ako ng pasensya sa kanya.

          

Naupo siya sa gilid ng kama at matamang tumingin sa akin. “If I wasn’t here, my stupid brother could have done what I just did,” napakunot agad ang noo ko sa itinuran niyang iyon sa akin.

      

“Anong ibig mong sabihin?”

        

“Nothing. Just do what you were supposed to do without getting caught,” malumanay na tugon niya na parang lalong nagpagulo ng utak ko.

         

“PAANO KO NGA MAGAGAWA!? IKAW ANG NANALO SA BIDDING!” Iritadong sagot ko sa kanya. Wala na akong pakialam kung ang nasa harap ko ngayon ay ang taong mula pagkabata ko pa ginugusto. Ang mahalaga sa akin ay ang misyon na ito na sinisira niya!

     

“Don’t worry, you will still be able to catch Consolacion. Just follow my instruction,” kalmadong turan niya saka tumayo at lumapit sa akin. Ipininid niya ang mga labi niya na dahilan ng pagmamalaki ng dimples niya na madalang pa sa patak ng ulan ang paglabas.

        

“Ano?”

       

“Go out of this room, and walk straight to the right alley. There, you can find Consolocion exchanging money for an item with a guy in red shirt,” tiwalang tiwala na pagbibigay nito sa akin ng impormasyon.

      

“How did—”

      

“Alam mo kung ano ang Phyrric sa akin, Griss Nairen. Huwag kang magpanggap na walang alam,” sagot niya sa akin ng nakangisi.

        

“I mean, bakit doon ko pa siya huhulihin? Kung hinayaan mo nalang sanang manalo siya sa bidding, wala sanang mahirap na problema ngayon—”

            

“Kung hindi ko ginawa iyon, baka kahit gumagapang na ang gago kong kapatid ay gagawin niya para lang makarating dito at isa pa, kung nagkapalit kayo ng posisyon ni Aeiryn ay ganoon din ang gagawin ko,” paliwanag niya.

      

“And why?”

         

“Dahil walang nabubuhay na babae sa mga binibili ni Consolacion. Matapos niyang pagsawaan ay pinapatay niya, mas lalo ng tiyak ang kapahamakan mo kapag natunugan niyang isa kang tauhan ng Phyrric. You could’ve been killed in this mission, Griss.” Tila naman ako ginapangan ng kilabot sa buong katawan dahil sa narinig kong iyon sa kanya. “And by the looks of it, your body wasn’t in a very good condition to fight,” at nagpakawala nanaman siya ng nakakagagong ngisi.

     

“B–Bastos!” Bulyaw ko sa kanya.

      

“I’m just telling the truth. Now, you have to go before it’s too late. Being caught red handed is way better than being caught with no proofs at all,” wika niya na ikinatalima ko.

        

“Before you go, wear the pants and the hoodie I placed in the bathroom of this room,” pigil niya sa akin.

      

Mabilis ko siyang sinunod at ginawa ko na ang dapat kong gawin.

    

Ayce Lander is more than someone you could ever imagine. He’s not an ordinary human being. He can always be ten steps ahead of everyone.

      

Narito na ako ngayon at nakamasid sa dalawang taong nag-uusap.

       

“Kukuhanan ko sila ng litrato, Snow. Isave mo agad,” bulong ko.

      

“Noted.”

      

Iniumang ko ang relo na suot ko saka ko sila kinuhanan ng litrato. Itinaon ko pa sa saktong pag-aabutan nila ng item at pera.

      

“Kamusta na si Venom—”

     

“I’m good. Tulog na si De Padua

pero inaalam ko pa kung anong passcode ng volt na pinaglalagyan ng mga transaksyon niya,“ paliwanag ni Aeiryn sa kabilang linya.

        

“Black and Red, nailagay niyo na ba?” Usisa ko.

      

“Kanina pa. Nakakuha na rin kami ng iilang ebidensya laban kay Edward Hipolito. Mabuti at naengganyo siyang manood sa bidding ninyo, dahil kung hindi baka hindi namin napasok ang opisina. Trenta yata ang number sa passcode,” sagot ni Missy na may halong reklamo.

        

“And you, Inferno? I guess my cousin did the right thing—”

     

“Kung gayon, alam mong maaaring maalanganin ang buhay ko—”

     

“Buhay natin. I didn’t know to whom would he choose to bid, unluckily it was you,” sagot ni Aeiryn na kahit paano ay naliwanagan ang utak ko.

       

Nang pabalik na si Consolacion kasama ang mga bodyguards nito, agad akong tumalon upang makahawak sa bukas na kisame sa kinatatayuan ko. Ipinasok ko ang sarili ko dito at saka nagtago.

     

Nang nasa tapat ko na sila ay kinuha ko ang baril na may silencer at mga balang tranquilizer. Isa-isa kong pinaputukan ang anim na bodyguards niya na pare-parehong bigla na lamang nakatulog.

      

Kita ng mga mata ko kung paanong gumuhit ang takot sa mata ni Consolacion. Mabilis akong lumabas mula sa pinagkukublian ko saka ako tumalon pababa sa mismong harapan niya. Nakita kong bigla siyang nahintakutan nang iumang ko ang baril sa mismong noo niya.

         

“H—Hindi ba’t ikaw ang babae kanina!? Anong kailangan mo? Pera ba!?”

      

“Kung ako lang ang masusunod, uunti-untiin ko ang gagawin kong pagpatay sa’yo para maramdaman mo ang sakit ng pakiramdam ng mga magulang na napariwara ang anak dahil sa ibinebenta mong droga,” walang emosyon na wika ko dito.

       

“A–Anong kailangan mo!?”

     

“Buhay mo. Ibibigay mo ba?”

      

Akmang ihahampas nito sa akin ang briefcase na hawak niya ngunit mabilis akong yumuko saka sinipa pa ilalim ang mga paa niya na naging sanhi ng pagkakatumba niya.

       

“I’m going to fucking kill you—”

      

“Papatayin na kita bago mo pa ’yan magawa!” Nanggagalaiti na akong kalabitin ang gatilyo ng baril.

        

“Gawin mo!” Hamon nito sa akin.

       

“Patulugin mo na ’yan bago mo pa mapatay,” malamig na tinig ni Callia sa kabilang linya na tila nagpabalik sa akin sa pagkatao ko.

      

Mabilis kong hinampas ang batok niya ng baril na hawak ko kaya’t walang kaabog-abog itong nakatulog.

         

Kinuha ko ang briefcase na dala niya at sinabihan ko sina Callia at Missy na tulungan akong madala ang manyak na ito.

    

Ang inaakala kong mahirap na misyon ay naging madali sa tulong ni Ayce.

    

    

    

    

   

   

 

“PUTEK! Kayo naman ang mag-isip. Hindi abot ng utak ko ang kaabnormalan ni Consolacion!” Iritadong wika ni Syreen saka iniabot sa amin ang briefcase.

        

“I’m busy,” wika ni Aeiryn na may inaayos sa logbook niya saka kami nilayasan.

      

Agad kong kinuha ang baril ko at ikinasa iyon. “Hoy, aano ka!?” Gulat na tanong sa akin ni Missy.

     

“Papaaminin ang hayop na ’yon, kaysa nabobobo tayong pare-pareho dito!” Saka ako naglakad ngunit may bulto ng tao na humarang sa akin. “M–Master.”

       

“Congratulations for succeeding in this mission,” kapwa naman kami napayuko sa pagbibigay niya ng papuri sa amin. “But I heard, it went smoothly with the help of someone?”

      

“O–Opo, si Ayce po dumating.”

     

“Baka mas nauna pa nga sa’tin ’yon doon,” sabat naman ni Syreen.

        

“Okay. By the way, where are you going?” Kinabahan ako agad sa tanong ni master na iyon.

     

“Papaaminin niya raw po si Consolacion— HMMMMP!” Maagap kong tinakpan ang bibig ni Missy.

       

“Wala po master. Kaya niyo po bang idecode itong briefcase ni Consolacion?” Paghingi ko ng saklolo. Wala ng hiya-hiya. Kaysa mabaliw kaming pare-pareho.

      

Pumwesto si master sa briefcase, at sa loob lang ng limang segundo ay nagclick ito tanda na wala ang pagkakalock nito.

      

“WOOOOOHHH! How, Chief? HOW?” Bilib na bilib na wika ni Syreen.

        

“It was written in the briefcase. Kilala si Consolacion sa pagiging malilimutin ng numero at letra dahil sa dyslexia. Nakasulat ang simbolo ng pi sa briefcase, at anim na numero ang kailangan kaya’t ibig sabihin, ang value ng pi hanggang sa ika-anim na numero. 314159.”

    

Ngayon ko lamang narinig na nagpaliwanag si master ukol sa ganitong bagay. Marahil ay nais na talaga niyang matuto kaming mga sumusunod na henerasyon.

        

Binuksan niya ang briefcase at bumungad sa amin ang kumpol ng mga lilibuhing pera ngunit hindi iyon ang nakatawag pansin sa aming pare-pareho, kung hindi ang isang journal. Mabilis ko itong binuksan.

      

“YES!!” Sigaw nilang lahat nang sumilay ang ngiti sa mga labi ko.

     

Nasa amin na ang mga listahan ng mga drug lords sa bansa.

       

“Beware, that could be a bait,” anim na salita ni master na tila nagpakaba sa aming lahat. “There’s no such thing as easy earned treasure.”

        

      

     

     

    

  

“GRISS!” Agad akong napalingon nang marinig ko ang boses na iyon.

      

“Neptune! Bakit?”

     

“Saan ka pupunta?” Napakunot ako sa pag-uusisa niya.

      

“May lalakarin lang. Bakit?”

    

Bigla siyang napakamot ng ulo. “Iyong pangako mo—”

       

“Shit! Oo nga pala. Ngayon na ba?” Maagap kong tanong nang maalala ko.

       

“Busy ka ba? I mean, may lalakarin ka, hindi ba?”

     

I’m on my way to meet him and give him my answer.

      

“Hindi naman. Saan ba?” Biglang nagliwanag ang mga mata niya sa narinig mula sa akin.

        

Inaya niya ako sa isang kainan na hindi gaanong matao malapit sa Phyrric at ngayon ay kapwa na kami naghihintay ng orders namin.

         

“G–Griss.”

    

“Kailan ka pa naging mahiyain? Umayos ka nga,” tumatawa kong wika sa kanya saka ko kinuha ang baso ng tubig sa harap ko at lumagok dito.

      

“Mahal kita,” halos maibuga ko lahat ng maaari kong ibuga dahil sa gulat ko sa sinabi niya.

      

“H—Ha!?”

     

“Mahal kita. Mula noon pa, wala na akong ibang hinangad kung hindi ang mahalin ka at mahalin mo rin ako,” para akong tinapunan ng tubig na puno ng yelo dahil dito.

        

“H–Hindi ko alam ang sasabihin ko,” sagot ko. Ginagap niya ang kamay ko saka niya ito ipinaloob sa magkabilang palad niya. He’s been a good friend of mine.

      

“I don’t need your answer now. I’m sorry for confessing. Natatakot akong baka kasi mahuli na ako kung patatagalin ko pa,” punong puno ng sinseridad ang mga salita niya kaya’t hindi ko maapuhap ang nararapat na salitang dapat kong sabihin sa kanya.

       

“P—Pag-iisipan ko—” Hindi ko natapos ang dapat na sasabihin ko dahil may nabagsak na upuan sa likuran ko kasabay no’n ay ang pamilyar na bulto na lumabas ng pintuan ng kainan.

      

Ayler…

   

“I think he heard us,” wika ni Neptune na ikinablik ng tingin ko sa kanya.

        

“A–Alam mo?”

     

“Natatakot akong maunahan—” there, I slapped him.

        

“I guess I lost a friend in you,” saka ako tumayo at tinalikuran siya para sundan ang kupal na kailangan makarinig ng eksplanasyon ko.

       

“KUPS!!” Nakita ko siyang pasakay na sa sasakyan niya ngunit imbes na huwag tumuloy ay mabilis lamang siyang pumasok sa sasakyan niya saka ito pinasibat paalis.

      

Agad akong tumawag ng taxi at pinasundan ko ang sasakyan niya. Huminto ito sa isang nakasaradong bar. Nakita kong nangangalampag siya doon kaya’t mabilis akong nagbayad at tinungo siya.

        

“Ayler!”

    

“Leave me fucking alone!” Bulyaw niya sa akin nang pigilan ko ang mga kamay niya.

      

“You’re not fully recovered!” Sigaw ko saka ko siya iniharap sa akin.

     

“IYON NGA, GRISS! I’M NOT YET FULLY RECOVERED BUT I CHOSE TO SEE YOU! I DIDN’T KNOW, YOU WERE BUSY WITH YOUR FUCKING SUITOR!” Kita ang pag ngangalit ng mga bagang niya.

      

“Kung ganyan ka rin lang, hindi nalang ako magpapaliwanag pa!” Gigil na sigaw ko sa kanya.

         

Bigla niya akong hinawakan sa magkabilang balikat nang akma ko siyang tatalikuran. “Ipapaliwanag mo kung anong nakita ko? Para saan? Para paikutin ako? Una si Ayce, then your co-agent? Wow! Just wow! Hindi talaga pwedeng ako? Wala talaga? Hindi talaga ako mapupunta sa choices!?” Ayoko ang nakikita ko sa mga mata niya. Tila may mga luhang nagbabadyang malaglag.

      

Honestly I want to meet him and tell him my unsure answer. Now, I don’t know anymore. Mas lalo akong naguguluhan sa sitwasyon.

     

“H–Hindi sa ganoon—”

    

“THEN WHAT!?” Saka niya ako binitawan at napahawi siya sa buhok niya. “Pwede bang ako naman? I can make you happier and make you feel less pain now. We grew, we aged. Alam ko na lahat ng mga dapat at hindi. I’m no longer into games and experience. I’m ought to something permanent,” ramdam ko ang bawat sakit ng mga salita niya lalo na nang magsimula ng pumatak ang mga luha niya.

     

“B–Bakit ako?”

     

“GUSTO KITA, GINUSTO KITA, GINUGUSTO KITA, AT GUGUSTUHIN KITA. Hindi ko rin alam kung bakit ikaw? Ikaw na mula pagkabata ay hindi ako nagawang tignan sa paraan ng pagtingin mo sa kapatid ko!” Ramdam ko ang hinanakit sa tinig niya.        

“Hindi ko pa nasisiguro kung ano bang totoong nararamdaman ko. Nauubusan ako ng mga salitang bibitawan sa’yo.”

      

“But you promised me that I’ll hear your answer after your mission!”

       

“Then hear this out…..

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

   

…

   

You took my virginity. How can I run away from you?“

    

“I—I took your what!?”

   

Eleven

GRISS

  

“I–I took your what!?” Bakas sa mukha niya ang gulat kaya’t bigla akong napaurong na animo hindi makapaniwala.

       

“Titirahin mo ’ko sabay mo kakalimutan? Kung balian kaya kita ng buto ngayon saka kita iwan?” Pigil na pigil akong bigla na lamang siyang suntukin sa mukha.

      

Anong akala niya!? Kendi lang ang kinuha niya sa akin na madali lang niyang makakalimutan?

      

“S–Sa’yo iyong red stain sa kama—”

      

“WALANG HIYA KA! MAY IBA KA BANG TINITIRA!?” Nag-aalburoto na ako sa galit!

      

“W–WALA!”

     

“WALA!? BAKIT MAY GAMOT KANG VIAGRA’NG KUPAL KA!? WALANG HIYA! WALA KANG MODO!!” Saka ko siya sinikmuraan. Hindi na ako makapagpigil ng galit sa kanyang manyak siya!

        

“Fuck! Viagra!? What the fucking heck was that!?” Bakas sa mukha niya ang pagiging walang alam ukol sa sinabi ko.

        

“H–Hindi mo alam!?” Tila naman ako ngayon binundol ng kaba.

       

“PAANO KONG MALALAMAN KUNG WALA NGA AKONG ALAM! GRISS NAMAN!” Gulong gulo ang ekspresyon niya kaya’t kaunting kaunti na lamang ay mapapaniwala na niya ako.

       

“Y–You took my virginity, tapos hindi mo alam?” Gusto ko na talagang pumalahaw ng iyak.

      

“I–I remembered dreaming of making love with you, but I thought it was a pure lustful dream of mine,” utal na wika niya sa akin.

        

Imbes na sagutin ay bigla ko siyang hinatak patungo sa kotse niya saka ako pumasok sa loob. “Umaano ka!? Pupunta tayo ng condo mo!”

    

Para naman siyang batang nabulyawan na mabilis sinunod ang utos ko.

      

“S–Sorry,” basag niya sa katahimikan namin habang nagmamaneho siya.

       

“Kupal ka. Kinuha mo ang pinaka-iingatan ko ng dalawampu’t limang taon, tapos sorry lang?” Pigil na wika ko sa kanya.

      

“Bakit mo ba ibinigay?” This time wala ang pag-aalangan sa tinig niya na animo ba iba na ang nagiging dating sa akin. May halo na itong pang-aasar para sa’kin!

    

“Sapilitan mong kinuha, halimaw ka!” Singhal ko sa kanya.

       

“We both know na kayang kaya mo akong pigilan at itali kung gugustuhin mo dahil hindi ka mahinang babae, Griss Nairen,” saka ko pa tila nakita na ngumisi siya mula sa peripheral vision ko.

       

“Tinatawanan mo ba ’ko!?” Oo wala naman akong pagsisisi na may nangyari sa’min! Pero kung ganito kakupal ang taong pinag-alayan mo ng mayroon ka, parang gusto ko nalang biglang sabunutan ang sarili ko dahil sa katangahan.

          

“No! Of course not!” Tila defensive na sagot niya sa akin.

       

“Sana nga itinali na lang kita no’n, para hindi mo nagawa sa’kin ’yon!”

      

“But you didn’t. Maybe, at the other side of your mind, you liked it—”

      

“AYLER LIAM!!” Sinasabi ko na nga ba! Talagang nang-aasar na siya.

       

     

        

      

    

   

“ANONG gagawin natin ngayong narito na tayo?” Wika niya sa akin saka ako nginisian.

       

Narito na kami sa condo niya at sa mismong kwarto niya.

      

Imbes na sagutin ay tinungo ko ang banyo niya at kinuha ko ang napakapamilyar na botelyang iyon sa akin saka ko ito dinala sa kinaroroonan niya.

        

“Buksan mo ’yan. Buksan mo, alamin mo ang laman saka mo laklakin lahat at saka ka na mamatay na kupal ka!”

     

Mabilis niya itong inabot mula sa akin saka binuksan at ibinuhos ang lahat ng laman sa kama. Ganoon na lamang ang panlalaki ng mga mata ko sa nakita ko.

      

“What now, Griss?” Kunot noong wika niya habang ako naman ay hindi makapaniwala sa nakikita ko.

      

“P–Paanong naging ganyan ’yan!?” Gulong gulo kong turan sa kanya.

      

“I have these meds in my medicine cabinet. Of course, mag-isa lang ako rito kaya’t kahit paano kailangan kong alagaan ang sarili—”

     

“N–No! I swear, viagra ang laman niyan!” Hindi makapaniwalang saad ko sa kanya.

       

“These are paracetamol, Griss. Are you fucking hallucinating?” Litong turan din niya sa akin.

       

“A–Ako ang nagpainom ng gamot na ’yon kaya alam kong—”

      

“So you mean, ikaw ang nagbigay ng gamot na iyon sa akin?” Mabilis akong tumango sa kanya. “Then, it must be your plan,” saka niya ako nginitian ng nakakaloko.

       

“GAGO! GUGUSTUHIN KO BANG MAY MANGYARI SA ATIN HABANG BANGAG KA SA GAMOT!?” Gigil na sigaw ko sa kanya.

      

“Ahh, gusto mo pala hindi ako bangag?” Gosh! Saan niya ba nakukuha ang mga pinag-iiimbento niya!?

       

“Wala akong sinabing gusto ko hindi ka bangag!”

        

“But you said, it happened because of that whatever viagra drug na hindi naman nag-eexist dito sa condo ko,” depensa niya sa akin na tila hindi ko alan kung paano ko sasagutin. NAWAWALA ANG NATATANGI KONG EBIDENSYA NA MAY NANGYARI SA AMIN DAHIL DOON!

        

“Totoo naman kasi!” Naiinis na napaupo ako sa dulo ng kama. “You took me that night!”

       

“Huwag kang umiyak. Naniniwala naman ako sa’yo—”

     

Humarap ako sa kanya at tinaliman siya ng tingin. “But I need proofs to support my claim!”

      

“Then might as well do it again, para mapatunayan ko kung ako ba talaga ang unang nakapasok—”

      

“MALALA NA BA TALAGA ’YANG SIRA MO SA ULO!!” Napatayo ako saka ako akmang susuntok sa mukha niya ngunit napigilan niya ang kamay ko saka ako hinatak para mapaupo sa kandungan niya.

        

Tila ako natuod nang muling makulong sa mga bisig niya. Marupok na kung marupok, pero para bang naaalala ko nanaman nangyari noong nagdaang gabi.

       

“Enough. Kahit walang pruweba, kahit hindi natin ulitin, my body could still remember the pleasure and happiness you gave me that night. Kahit hindi lubusang naaalala ng isip ko, kabisado naman ng katawan ko lahat ng nangyari sa pagitan natin,” bulong niya sa akin na animo ba inaakit niya ako sa paraan ng pananalita niya. “And one more thing, hindi naman ako titigasan sa iba kung sakali man, sa’yo lang talaga.”

      

Bigla kong ipinihit ang ulo ko patungo sa mukha niya. “Bastos–– hmmmp.” He kissed me!

     

“Nagsasabi lang ako ng totoo,” turan niya nang pakawalan niya ang mga labi ko. “If you’re thinking na may gagalawin pa akong ibabang babae, then better think twice. Ikaw nalang ang iniikutan ng mundo ko.”

        

“S–So you did it with other women?”

      

“May pangangailangan ako bilang lalaki, Griss. And during those times, wala ka. Tinalikuran mo ’ko,” may kakaunting pait ang mga kataga niyang iyon.

      

“H–Hindi ko na rin naman alam kung babalik pa ’ko noon.”

       

“I guess, saying sorry for taking your virginity would be useless,” pag-iiba niya ng usap.

      

“Oo. Hindi naman na maibabalik ng sorry mo—”

     

“Then, let’s get married.”

 

Bigla akong nalabalikwas ng tayo mula sa kandungan niya. “Gago ka ba!?”

      

“You agreed na hindi na sapat ang salitang sorry,” maang na wika niya sa akin.

    

“Pero hindi sapat na dahilan ’yon para alukin mo ako ng kasal—”

      

“BUT I LOVE YOU!”

       

“AND I FUCKING LOVE YOU TOO!” Napatutop ako ng bibig sa bilis ng mga pangyayari. Kailan!? Paano!? Anong kagaguhan ang bigla na lamang lumabas sa bibig ko!? AKALA KO BA HINDI PA ’KO SIGURADO!? ANO ’TO!?

      

“W–What did you say?”

      

“N–Nothing,” saka ako mabilis na tumalikod mula sa kanya ngunit muli lamang niya aking ipinihit pabalik.

        

“Anong sinabi mo, Griss Nairen?” May bakas ng pagkaseryoso ang katanungan niyang iyon sa akin.

       

“It was a spur of the moment words! H–Huwag mong intindihin—”

     

“You love me?” Putol niya sa akin saka ngumiti ng pagkalawak-lawak!

      

“S–Sinabi ko?”

      

Bigla niya akong niyakap saka hinalikan sa noo. “Yeah. A very unique way of saying that you love a person too. Thank you for fucking loving me too ,” wika niya na inulit ang mga salitang biglaang lumabas sa mga labi ko kanina.

     

Itinulak ko siya saka ako lumayo sa kanya.

       

“Pakipot na kung pakipot, pero hindi mo pa rin ako girlfriend! Gusto kong maranasan na ligawan, Mr. Ayler Liam Mondragon. Iparanas mo naman sa akin,” nakangisi kong wika sa kanya.

    

“So you admit that you do really love me?” Tanong niya na marahan kong ikinatango.

     

I verified my love for him the moment I never hesistated giving my all. I verified it when I felt no hatred after he said that he took other women. Love must really be blind for it to risk everything it has. Love must really be something that worth gambling for. Marupok? Maybe.

    

“Bawal ba?”

     

“H–How about Ayce? Y–Your co-agent?” I could sense fear in his words.

      

“Uunahin mo ba silang intindihin kaysa sa nararamdaman ko? Sa’yo ako nagsabi ng mahal kita, bakit sila ang iniintindi mo?”

     

“You like Ayce so much, you even confessed!”

     

“Sinabihan ko ba ng I love you?” Pang-aasar ko. Ramdam ko ang selos niya sa pagkakagusto ko sa kapatid niya.

        

“You told him you like him,” bwelta niya.

      

“Ano bang mas matimbang? I like you o I love you?”

      

Bigla niyang tinawid ang pagitan namin saka ako niyakap ng sobrang higpit. “From now on, ako lang ang mamimiss mo, ako lang ang gusto mo, ako lang ang kailangan mo, at higit sa lahat, ako lang ang mahal mo. Hindi ka saguing na maraming puso. Ako lang may karapatan sa’yo. Sa’kin lahat ng meron ka.”

     

“Noted, my dearest suitor. NOTED.”

     

     

    

    

    

   

 

“MS. Viscasa, makibook mo nga kami ng maaaring kainan ni Griss mamayang lunch,” wika niya sa kapapasok lang na si Ms. Viscasa.

      

“S–Sige po, Sir. I–Isasama niyo po ba ’ko?”

     

“Gusto mong magchaperon sa date namin—” sinapok ko siya. OO! SA HARAP MISMO NG UTAL NIYANG SEKRETARYA!

       

“D–Date po?”

     

“Huwag mong pinagpapapaniwalaan ’tong bugok mong boss Ms. Viscasa. Alam mo naman retarded ’to,” nakangiti kong sagot kay Sera habang masama ang tingin sa akin ni Ayler.

    

“S–Sir, inform ko lang po kayo na may meeting po kayo ng 1pm kay Mr. Buencamino. T–Tungkol po sa ibinebenta niyang share niya,” wika ni Sera saka na ito lumabas ng opisina.

       

“Hindi ba kita nasabihan na huwag mong ipagsabi na nililigawan mo ’ko—”

     

“Hindi.”

     

“Ayler Liam!”

     

“Why?” Animo talagang inosente niyang tanong.

     

“Alam ng mga tao rito lalaki ako, anong gusto mo? Matsismis kang bading?”

     

“Hindi. Gusto kong matsismis na babae ka, para talo-talo na,” nakangisi niyang wika sa akin.

     

“Kupal ka talaga sa lahat ng kupal!” Gigil na wika ko sa kanya.

    

Hindi ko sigurado pero sa opisina, parang si Sera lang ang may alam na babae ako tapos hindi ko pa ’yon sure. Baka lang kasi nakita niya ang resume ko sa system.

     

“11am tayo mag-lunch?” Pag-iiba niya ng usap.

   

“Oo. Ala una may meeting ka, e. “

      

“Then, can I kiss you now?” Saka siya biglang tumayo mula sa kinauupuan niya at naglakad patungo sa akin.

       

“Pasasabugin ko ’yang nguso mong gakgak sa halik, Ayler!”

     

“Ayos lang, basta gamit din ang labi mo,” pilyo niyang bwelta sa akin.

       

“Hindi ka nakakatuwa,” saka ako humakbang palayo.

     

“Hindi naman kita pinapasaya,” sagot nanaman niya sa akin habang nakangisi.

      

“Walang nakikipagbiruan sa’yo rito!” Naiinis na ’ko dahil lakad pa rin siya ng lakad papunta kung saan ako humahakbang.

      

“Ayos lang, ikaw lang naman ang sineryoso ko,” muli nanaman niyang rebut sa akin!

    

“Isa!”

     

“Dalawa,” at patuloy niya akong hinahabol sa bawat hakbang ko.

     

“Tatamaan ka sa’kin!”

     

“Bata ka palang, tinamaan na ’ko sa’yo.” Lintek siya! Napakakupal niya!

       

“P–Pinagsasasabi mo dyan!”

     

“Lahat ng magpapakilig sa nililigawan ko.” That boyish grin suits his style so much! Nakakainis! Ang hirap-hirap niyang hindi tignan!

       

“Huwag ka ng hahakbang!” Pigil ko sa kanya.

     

“I will chase you no matter what, kahit sa imyerno pa,” nakakainis ang mga paraan ng pananalita niya! Akala mo ba nang-aasar pero at the same time, nang-aakit at nanghahalina. Baliw na yata akong talaga!

      

“Ikaw talaga ang sugo ng impakto, kupal!”

      

“Isinugo ako, para mahalin mo,” and in an instant ay nasa mga bisig na niya ako. “Now tell me, Griss Nairen Crosante– Heiton, does Ayler Liam Freezell– Mondragon have all the chances in the world to claim you as his?”

      

“T–Tumigil ka sa pagpapakilig mo, kups! Alam ko buong pagkatao mo!” Pinipilit ko lang talagang patatagin ang kalooban kong unti-unting rumurupok sa paraan ng pagtingin niya sa akin.

       

“Kung gano’n, dapat alam mong ikaw lang ang mahal ko mula pa noon,” at hinaplos pa niya ang pisngi ko gamit ang kamay niyang hindi nakahapit sa akin.

         

“K–Kamakailan mo lang sinabi! Mabuti nga pinaniwalaan ko agad. Nauto mo ’ko!”

     

“Kasama ba sa pang-uuto ko ’yong noong ibigay mo sa’kin ang Bataan?” Napakagago! May nanliligaw bang ganito kung mang-asar!

        

“W–Walang hiya!”

      

“Pwede bang utuin na rin kitang pakasalan mo ’ko? Gusto ko nang buntisin ka para hindi ka na makawala pa. Papalag ka ba?”

   

Normal bang kinikilig ako habang sinusulat ko ’to? TAAS KAMAY LAHAT NG MARUPOK. HAHAHAHA !

Twelve

GRISS

    

Naglalakad lang ako sa kahabaan ng bangketa nang may makita akong pamilyar na bulto ng tao. Nakita ko nanaman siyang muli.

    

Was this person following me? Parang imposible. I’m in disguise.

       

Ipinilig ko ang ulo ko dahil baka masama lang talaga ang tama ng ulo ko nitong mga nakaraang araw dahil kay Ayler at kung anu-ano nang nakikita ko.

      

Nagpatuloy lang ako sa paglalakad hanggang sa marating ko ang pinakapakay kong lugar dito.

         

“Target located,” wika ko sa kabilang linya kung nasaan si Syreen.

        

“Noted—”

    

“Baby, take care of yourself. Aanakan pa kita,” gusto kong mapasampal sa ulo kosa ginagawa ni Ayler. Sumama na nga siya dito sa side mission, ngayon naman ay ginugulo niya si Syreen sa trabaho. Mabuti nga at napakiusapan ko si Syreen na payagan siyang pumwesto sa sasakyan.

       

“Umayos ka dyan! Tatamaan ka sa’kin,” bulong ko sa kabilang linya.

     

“Sinabi ko na sa’yo, matagal na nga akong tinamaan,” parang gusto ko nalang bumalik sa sasakyan saka ko siya hambalusin ng isang daang tubo.

      

Kung hindi dahil sa katigasan ng ulo niya, wala sanang nakikialam at nangungulit sa akin sa side mission na ito.

    

---

     

Kakababa ko lang ng tawag ni Missy. May side mission at walang available na agent para samahan si Syreen kung hindi ako lang.

   

“Aalis ako. Siguro naman hindi ka na kailangan bantayan ngayon gaya ng dati—”

       

“Of course, you still have to look after me!” Parang bata niyang wika sa akin. Narito kami ngayon sa restaurant na ibinook ni Sera.

       

“Ang usapan namin ni tita Aiyell, kapag hindi ka na babaero pwede na kitang iwan-iwan kung gusto ko. Hindi naman ako magreresign, may aasikasuhin lang ako!” Mahabang paliwanag ko sa kanya ngunit ang kupal bigla na lamang akong nginisian na animo siya manggagantyo!

      

“You mean, okay na sa’yong iwan ako kung kailan mo gusto dahil alam mong ikaw nalang ang babae ko at mas lalong ikaw nalang ang bubuntisin ko—”

       

“AYLER LIAM! IYANG BUNGANGA MO!” Napakabugok niya talaga. Wala man lang preno ang bibig!

     

“What? I’m just telling the truth here. Kaya ganyan ka, kasi alam mong ikaw nalang ang aanakan ko at sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, hindi ko gagawin na magpapikot sa ibang babae,” punong puno ng tiwala sa sarili ang isang ito. Paano ko ba mababawasan?

       

“Fine! Enough of your opinions and perspectives, basta aalis ako. Take care of yourself, huwag kang iinom at mas lalong huwag kang mambababae dahil babasagin ko iyang bungo mo, damay pati itlog mo!” Banta ko sa kanya na imbes katakutan at nginisian lamang niyang muli.

       

“Miss mo na itong itlog ko? Miss ka rin daw niya pati nitong hotdog ko,” ika ba naman ng walang hiyang kupal sa akin!

      

“BASTOS! W–Walang nakakamiss ng itlog mo, at mas lalong hindi ko namimiss ’yang hotdog mong kupal ka!” Nanggigiligid yata lahat ng lamang loob ko sa kanya.

      

Bigla siyang tumayo mula sa kinauupuan niya at lumapit sa akin saka naupo sa tabi ko. “12.5 na ayaw mo pa? Baka kapag ginalit mo pa lalo ’to umabot ng 15 ewan ko lang kung hindi ka umiyak sa sarap,” bulong niya sa akin na nagbigay kilabot sa buong pagkatao ko. Kapag talaga naman tinamaan siya ng kakupalan, jusko!

     

“15 mo mukha mo! Shoo! Bumalik ka sa pwesto mo!” Inis na turan ko sa kanya saka ko siya itinulak.

      

Tinawanan lang niya ako saka bumalik na sa pwesto niya. “Kung hindi ko pa alam, siguradong naghirap ka sa paglalakad pagkatapos ng nangyari,” talagang sinusubukan niya ang hangganan ng pagtitimpi kong kupal siya!

       

“Kung hindi na kaya ako bumalik sa’yo pagkatapos ng side mission ko?” Nakita kong nahintakutan siya sa itinuran kong iyon ngunit mabilis lamang siyang nakabawi.

         

“Kung sabihin ko kaya kay tito Levin at tita Ruiza na papakasalan na kita dahil may nangyari na sa atin?” Binundol ako ng matinding kaba sa kawalang hiyaan na ibinulalas niya.

      

“H–Hindi mo gagawin ’yan!”

      

“Why can’t I? Gusto ko nga maipakasal ka na sa akin para wala ka ng kawala,” tila nag-eenjoy talaga siya sa pang-kukupal at pang-wawalang hiya niya sa akin!

      

“Hindi ka ba titigil!?”

      

“Shut me with your lips, that would be the most effective way,” ugggghhh! Napakakupal!

     

“Susungalngalin na talaga kita ng tinidor sa nguso mo Ayler Liam kapag hindi ka pa tumigil!” Saka ko pa itinutok sa kanya ang tinidor na hawak ko.

        

“Fine. Fine. Then let me come with you—”

       

“Hibang ka na nga talaga,” iiling-iling na wika ko saka inabot ang baso ng tubig.

         

“I’m serious,” doon ko halos maibuga ang iniinom ko na muntik pa tatang lumabas sa ilong ko dahil sa lamig ng tinig niya at sa pagkakaseryoso ng pananalita niya.

        

“Hindi! Retarded ka ba? Misyon ’yon, hindi playground!” Punong puno na ’ko sa kanya!

     

“Alam ko! At hindi ako sa playground naglalaro Griss Nairen, sa kama, kasama ka.” Wika niya na may kasamang pagngisi pa!

      

Ramdam ko ang pamumula ko sa mga binibitawan niyang kaabnormalan! Napakawalang hiya niya talaga. Ang sarap i-stapler ng bibig niya!

      

“OO NA ISASAMA NA KITA! TUMIGIL KA LANG!” Akala mo wala siya sa restaurant kung makapagsalita!

       

“Bibigay ka rin pala baby, sana kanina pa.”

   

Arggh!!

  

---

   

“Pagpasensyahan mo na muna siya Snow, hayaan mo nakuha ko naman na ’yang location, by tomorrow we can proceed with the next move—”

       

“Aalis ka ulit bukas!?” Ayaw niya talagang patahimikin ang misyon ko!

       

“Inferno, can I throw this man?”

     

“Feel free, Snow. Feel free.”

    

 

    

    

    

    

   

   

  

 

KUNG nasaan man kami ngayon, itong kupal na si Ayler lang ang nakakaalam.

        

“Kanina pa tayo narito,” walang ganang wika ko sa kanya kaya’t nilingon niya ako.

      

“Just wait,” sagot naman niya sa akin at muling ibinalik ang atensyon niya sa mansyon na nasa harapan namin. We’re like policemen doing a stakeout.

        

Halos mailuwa ko ang nginunguya kong chewing gum nang makita ko kung sino ang bumaba mula sa magarang kotseng kakaparada lang sa harap ng malaking mansyon.

       

“S–Si Clark Belmonte!?” Hindi makapaniwalang saad ko.

       

“And he’s with Gino Cojuangco,” at tama nga ang sinabi niya dahil kasunod na bumaba ng sasakyan ay si Gino Cojuangco.

       

Si Clark ang lalaking nagpakilala noon sa akin sa party, at si Mr. Cojuangco naman ang sinapak ni Ayler sa bar na isa rin sa stockholder ng kumpanya nila.

      

“How are they freaking related?” Usisa ko dahil nakita ko ang pagkuyom ng kamao niya habang nakamasid sa kanila.

       

“They are the parasites of our company. That Clark Belmonte owns a share in our company with a ghost name,” paliwanag niya sa akin na hindi ko pa rin naman naintindihan. I’m not into business!

      

“Gusto mo bang patayin ko nalang sila?” Kung inosente man sa kanya ang dating no’n, hindi iyon ang nais kong iparating.

        

“If only Lola Cassandra would let me use the noble agents, this will be just a piece of paper to junk. These piece of shits will surely suffer in my hands,” seryosong wika niya sa akin.

    

“Bakit hindi ito pinakikialaman ni tito Cloak? He’s the owner at the very least,” pahayag ko.

         

“I don’t know what’s with Dad, he wants me to deal with these shits all by myself. Kahit si Ayce ay ayaw niyang papakialaman sa akin.”

      

“So?”

     

“I’ll surely solve this by myself, and of course with the help of you,” saka niya ako nilingon at nginitian.

     

“Tatay mo nga ayaw kang tulungan, ako pa kaya?” Nakangisi kong turan ngunit bigla na lamang niyang tinawid ang pagitan namin saka ako hinapit.

       

“I have planted some seeds in your fertilized egg, wasn’t that enough for you to help me? Tatay ako ng mga magiging anak mo,” hanggang dito pa naman jusko Ayler Liam!

      

Itinulak ko siya nang makarinig ako ng kaluskos na yabag papalapit sa amin. Hinawakan ko ang braso niya saka ko siya hinatak payakap sa akin habang nakatago kami sa isang malaking poste.

           

Sinenyasan ko siya na huwag magsasalita pero halos manlaki ang mata ko nang mapagtanto ko ang pwesto na mayroon kami. Nakasubsob ang ulo niya sa dibdib ko!

         

“I like this idea,” bulong niya. Napakakupal talaga niya!

      

“WALA ’TOL! MAGSYOTANG BAKLA, NAGLALAMBINGAN LANG!” Sigaw ng lalaking nakita kong nakalapit na sa amin.

       

Maiksi lang ang buhok ko pero babae ako! Gustong gusto kong isigaw iyan pero hayaan na, importante nakaligtas kami.

          

“Can we do this again in my bed? I love the smell and softness of your mountains. So fucking refreshing!” Pukaw niya sa atensyon ko.

      

“KUPAL!”

         

       

   

      

     

  

  

“BAKIT kasama mo ’yan?” Harang sa amin ni Charisse nang makapasok na kami ni Ayler sa Phyrric.

          

“Freezell rules,” kibit balikat kong sagot sa kanya. Si Ayler naman ay ngumisi lang sa kanya. Aroganteng tunay!

       

Freezell rules means, walang kahit sinong maaaring magbawal sa mga may dugong Freezell na pumasok ng Phyrric, unless they were banned by Madam Cassandra Freezell, the sole owner and founder of Phyrric.

       

“Kamusta nga pala ang misyon niyo sa Iloilo? At parang hindi ko nakikita sina Elle at Jo?” Tanong ko matapos kong imwestra na mauna na si Ayler sa sarili kong opisina.

        

Malungkot na humarap sa akin si Charisse at umiling. “They didn’t make it.”

     

“ANO!?” Gulat na gulat kong wika sa kanya.

       

“We were bombed in our location. I was the only survivor, Elle and Jo didn’t make it,” parang nanglambot ako sa sinabing iyon ni Charisse. Elle and Jo were good agents.

         

“HOY BRUHA KA! SINONG NAGSABING PATAY NA KAMI!?” Halos masapok ko si Charisse nang parang torong maghahamon ng gulo si Jo na papalapit sa amin habang nakabenda ang ulo at binti.

        

“As if we’ll die,” wika naman ni Elle na nakacast ang kaliwang braso.

       

“Oo nga pala, masamang damo kayo,” tumatawang wika ni Charisse.

       

“Sira na talaga ’yang ulo ni Charisse. Huwag mong paniwalaan,” nakangusong tugon sa akin ni Jo.

       

“Fine. Fine. Mabuti at nakaligtas kayo?” Usisa ko.

       

“Gladly, we were there,” saktong pasok naman ng dalawang kilalang nurse sa Phyrric. Si Nurse Jethsy at Nurse Sab. Ang alam ko si tito Nigel ang nagpasok sa kanila rito sa Phyrric.

         

“My healing hands revived them,” wika pa ni Nurse Sab at iminodel ang kanyang mga kamay.

       

“Pinalad talaga,” bulong ni Elle na hindi ko naman nakuha ang ibig sabihin.

        

“Maiwan ko muna kayo, may aasikasuhin lang ako,” paalam ko sa kanila.

        

“Paka-asikaso mo, yummy!” Pang-aasar pa nila na ikina-iling ko na lamang.

    

Nang marating ko ang opisina ko ay para akong natuod.

      

Nasa harapan ko si Neptune at Ayler na kasalukuyang nagsusukatan ng tingin! Tila ba ano mang oras ay magsasabong na sila!

      

“Anong ginagawa niyo!?” Tanong ko ngunit hindi nito nakuha ang atensyon nila. Parehong nakakuyom ang mga kamao nila.

         

“You let her slipped away before,” nagulat ako nang magsalita si Neptune.

         

Ngumisi si Ayler sa kanya. “Sa’yo na nanggaling, before, ibig sabihin na alam mong noon pa akin na siya.”

       

“No one owns her!” Giit naman ni Neptune. Are they talking about me!?

       

“No, man. Akin siya noon, akin siya ngayon, at akin pa rin siya hangga’t nabubuhay ako. Hinding hindi ka magkakaroon ng pagkakataon,” pati ako ay halos kainin na ng kaseryosohan ni Ayler.

        

“I know what you did before, Mondragon. You will never run away from that mistake,” kunot noo akong napabaling kay Neptune na nakangisi na rin ngayon.

        

“Wala kang alam doon, at wala kang karapatan na pakialaman iyon. We’re talking about Griss, at sinasabi ko sa’yo na oras na gumawa ka pa ng hakbang sa kanya, you will be good as dead,” kung nakakatakot ang pagiging seryoso niya, mas nakakakilabot ang paraan ng pagbabanta niya.

        

“Not because you’re a Freezell—”

      

“Being a Freezell has nothing to do with this, man. Touch my woman, and your death will be as bright as the sun.”

     

Bigla na lamang niya akong tinignan at hinablot ang braso ko.

       

“Anong problema—”

      

“I was the one who took her first kiss, I was the one took her virginity and I will be the only one who will own her heart. Not you, and definitely not anyone,” this was the first time I saw this possessive side of him. Masyadong nakakatakot.

        

“Y–You took her—”

      

“I could even get her pregnant. Now weakling, back off.”

    

MAYA PO ULIT. MASAMA LANG PAKIRAMDAM KO. HEHEHE. (Wala akong covid) 😂

Thirteen

GRISS

    

Hatak-hatak ko siya ngayon patungo sa palabas ng Phyrric.

      

“Saan mo ako—”

      

“Itatapon kitang kupal ka. Nuknukan ka ng warfreak!” Sigaw ko sa kanya na hindi natuloy ang dapat na sasabihin niya.

       

“I’m just claiming and fencing my territory, what’s wrong with that?” Animo inosente niyang tanong sa akin.

       

Saktong nakalabas na kami at narito na kami sa harap ng sasakyan niya kaya binitawan ko na siya. “Territory mo mukha mo! Sinabi ko na hindi mo pa rin ako girlfriend—”

       

“Of course, because you’re my fiancé!” Aba’t talagang napakatigas ng mukha niya.

       

“Anong fiancé!?” Maagap kong tanong sa kupal na lalaking nasa harap ko.

      

“Hindi ko kasi masabing wife, pero pwede na rin lalo na’t nauna na ang honeymoon—”

      

“KUPAAAAALLLLLL!!!” Akala ba niya hindi nakakahiya sa mga dumadaan. Jusko!

        

“You have to accept the fact that you belong to me,” bigla ang pagseryoso ng tinig niya na animo nababalutan ng madilim na aura.

      

“Lagi mo ’yan sinasabi, halos kabisado ko na,” pagmamatapang na sagot ko sa kanya.

    

“Dahil iyon ang totoo,” saka niya inilapit ang mukha niya sa mukha ko ngunit bahagya siyang yumuko dahil mas matangkad siya kahit na 5’9ft. ako. Mga 5’11ft. siya sa palagay ko.

      

“A–Anong totoo?” Kapag talaga nalalapit siya sa’kin, para akong nalalasing na hindi ko alam. Parang gusto ko nalang mag-goodbye earth.

       

“Sa akin ka. Bata ka palang minarkahan na kita na balang-araw magiging akin ka. Kahit sa anong paraan, kahit maraming dahilan, sa akin pa rin ang magiging bagsak mo,” turan niya na diretso sa mga mata ko. Wala kang maapuhap na panloloko sa mga mata niya, puno ito ng sinseridad at pagpapatotoo.

     

“H–Hindi na nakakatuwa ’yang sinasabi mo!” Hindi ko alam kung may kilig ba ang singhal kong iyon o ano. Kung anu-ano ba naman ang sinasabi sa akin ng walang hiyang nilalang na ’to!

        

“It was always my intention to get married with you, to have a family with you, to build my future with you. You were always in my plans. You were always in my vision of my future. You were always included in the calculations of my life,” wika niya saka ako hinigit para yakapin ng mahigpit.

      

“Ayler.”

     

“Kaya patawarin mo ako kung binabakuran kita, lumaki akong may kahati sa lahat ng bagay, kaya’t ayokong hanggang sa’yo may kaagaw ako. Hangga’t kaya kong ipangalandakan sa madla na akin ka para hindi ka na nila pagtangkaang agawin, gagawin ko,” saka ko naramdaman ang mga labi niya sa ulo ko at ang mas pinahigpit niyang yakap sa akin.

       

“Hindi ko alam ang sasabihin ko,” pagsasabi ko ng totoo ukol sa nararamdaman ko.

        

“You don’t have to talk. Just remember that I love you so much, hindi ko magagawang saktan ka dahil mas masasaktan ako, hindi ko gagawin na pahirapan ka dahil mas mahihirapan ako. Let me have the chance I had always dreamt of, Griss. Let me be your man,” doon ko na yata tuluyang nalunok ang dila ko.

        

“I don’t—”

       

“Hindi kita pipilitin. No pressure. Take your time. Kakayanin ko pang maghintay,” wika niya kaya’t itinulak ko siya ng marahan palayo sa akin saka tinignan ang mga mata niya.

      

Kaya kong paulit-ulit na malunod, kaya kong paulit-ulit na sumuko, at kaya kong paulit-ulit na lumaban para mga matang ito na pinagmamasdan ko. Nanunuot ang bawat emosyon na bumabalot dito. Tunay na nakakahalina.

       

“From now on, I, Griss Nairen Heiton, belongs to the arrogant, possessive, jealous and teritorrial man named Ayler Liam Mondragon. Walang aagaw sa akin dahil kanyang kanya lang ako, at mas lalo walang makakapaghiwalay sa amin, dahil mahal ko siya at alam kong mahal niya rin ako,” nakita ko ang unti-unting pagsilay ng masayang ngiti sa mga labi niya na noong una ay animo nag-aalinlangan pa sa nais kong sabihin.

     

“DAMN! I’M SO FUCKING INLOVE WITH YOU!”

     

       

               

      

     

    

“ANONG ginagawa natin dito? Siguraduhin mong wala kang masamang binabalak sa akin,” banta ko sa kanya nang tuluyan na kaming makapasok ng condo unit niya. YEAH! THE SAME CONDO UNIT WHERE THAT DEVIRGINIZING OF MINE HAPPENED.

     

“Of course. I just want to have a simple celebration with you,” animo maginoo talaga niyang wika sa akin saka pa ako inakay patungong kusina.

         

“Oh, aano ka?” Tanong ko nang makaupo na ako at siya naman ay nag-apron at naghahanap ng mga ingredients sa refrigerator.

       

“I will cook for you,” sagot niya nang hindi lumilingon sa akin.

      

“Marunong ka!?” Halos hindi ko makapaniwalang saad. Spoiled na spoiled sila ni Ayce mula bata kaya nakakapagtakha na marunong siya.

     

“Daddy taught me how, mahirap na raw at baka makapag-asawa ako nang gaya ni  Mommy na walang alam sa kusina,” natatawang sagot niya saka sinimulang hugasan ang mga gulay na nakuha niya mula sa refrigerator.

        

“Anong lulutuin mo?” Saka ako tumayo at dumukwang sa mga gulay na sinisimulan na niyang hiwain.

      

“Pancit, for a long lasting relationship,” saka pa siya ngumiti sa akin na animo ba ligayang ligaya talaga ang kalooban niya at wala itong mapagsidlan ng galak na nararamdaman kaya’t idadaan na lamang sa isang malawak na pagngiti.

        

“How do you think I can help you? Nakakahiya na ako ang babae tapos ako pa ang walang silbi.”

      

“You can help me cut these veggies,” sagot naman niya sa akin na parang ikinaputla ko.

       

“M–Maghihiwa?”

     

“Yeah? Why? Huwag mong sabihin na bihasa ka sa paghawal ng kutsilyo pero talot ka sa paghihiwa ng pagkain?” DAMN! HE JUST PINPOINTED MY WEAKEST SIDE.

       

“H–Hindi ah! Ibigay mo sa’kin lahat ’yan, basic lang ’yan,” pagyayabang ko kahit na ang totoo wala akong kahit na anong clue sa paghihiwa ng gulay. Sa amin ni kuya Lexin, mas magaling iyon sa lahat lalo sa baking. Wala akong talent sa kusina. Hindi ako nabiyayaan.

        

“Okay. Cut these carrots. Pahaba ah,” paalala pa niya saka iniabot sa akin ang carrots at kutsilyo.

     

Sinimulan ko itong hiwain at ang lintik na carrots na ’to, BUHAY PA! TUMATALON SIYA!

      

“Fuck it!” Iritado kong wika saka ko pabagsak na binitawan ang kutsilyo na naging mali dahil nasa gilid ang kamay niya at tinamaan ang daliri niya na naging sanhi ng pagdurugo nito. “SHIT! S–Sorry!”

     

“Makikuha mo nalang ako ng bulak sa medicine cabinet,” wika niya saka dinala ang kamay sa gripo at hinugasan ito. Ako naman ay tumungo sa kwarto niya upang kunin ang pinakukuha niya.

       

Nang nasa banyo na ako ay tila ba rumagasa lahat ng alaala na mayroon ako sa banyo na ito. Mas lalo pang tumindi noong binuksan ko ito at bumungad sa akin ang paracetamol bottle.

     

“Bwisit ka!” Bulong ko sa botelya.

     

“Is it because it was the reason why I suddenly took your precious thing from you?” Napakislot ako sa baritonong tinig na iyon at nabungaran ko si Ayler na hawak ang kamay niya na may kakaunti na lamang na dugo.

      

“Hehehe,” tangi kong naisagot saka ako napahawak sa batok ko.

       

“I’m really sorry about it. I have been joking around with that thing, but I am really sorry about it. Kung ako lang ang masusunod, uunahin kong hingin ang kamay mo bago kunin ang bagay na iyon sa’yo,” damang dama ko nag sinseridad niya.

       

Hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin na lapitan siya. Hinawakan ko ang pisngi niya saka mabilis na kinintalan ng halik ang labi niya na alam kong lubos na ikinagulat niya. “I gave in. Ginusto ko rin. You don’t have to say sorry. I chose to give it to you,” nakangiti kong turan.

        

Ako naman ang nagulat ng bigla na lamang niya akong hapitin saka hinalikan. Isang halik na alam kong may nais mangyari. Isang halik na pumapatungkol sa kaganapan na hinahanap ko rin mula nang una itong mangyari.

     

[WARNING! R-18]

    

Ikinawit ko ang mga braso ko sa leeg niya saka tinugon ang klase ng halik na ibinibigay niya.

      

Nagulat ako nang bumitaw siya sa mga labi ko at marahan akong itinulak palayo sa kanya. “I’m sorry.”

      

Sa halip na sagutin ay nginisian ko siya. “I’ll give it to you with willingness in my heart. Ngayon gising na gising ka, ngayon na alam na alam mo na,” at bigla kong kinabig ang batok niya saka mabilis na sinalubong ng mga labi ko ang mga labi niya.

         

Sinagot niya ito na kasing pusok ng ginagawa kong paghalik kahit na hindi ko alam kung tama ba ang paghalik na ginagawa ko.

        

“Baliw na ’ko sa’yo,” wika niya nang saglit na pinakawalan niya ang mga labi ko.

      

“Mas mabaliw ka pa,” palaban na sagot ko saka ako lumayo at sapilitang inalis ang pang-itaas na damit na suot niya.

        

Nginisian lamang niya ako nang tuluyan ko na itong maihubad saka niya ako binuhat at iniupo sa lavatory. Muli niya akong hinalikan habang marahas niyang tinatanggal ang butones ng suot kong pantalon.

        

“Can we do it much quicker?” Pilyong tanong niya saka bigla na lamang pinunit ang pang-itaas na damit na suot ko. Ngayon ay hantad na hantad sa kanya ang dibdib ko na tanging maliit na tela na lamang ang nakatakip. DAMN HIM! BRANDED ’YON!

       

“Ayler—” muli lamang niyang sinakop ang mga labi ko.

      

Animo ba binabaliw niya ako sa hawak niya dahil nang magsimulang maglakbay ang mga kamay niya sa katawan ko ay urong sulong ito! Kunwaring idadantay na nito ang mga palad sa dibdib kong handa na, ngunit bigla lamang niya itong ihahaplos sa bewang ko.

       

“Damn it!” Singhal ko sa kanya ngunit tinawanan lamang niya ako ng nakakaloko sala ibinaba sa leeg ko ang mga labi niya.

       

Napapaarko ang katawan ko, at lalo na nang tuluyang na niyang natanggal ang maliit na telang nakatakip sa dibdib ko saka niua idinantay ang mga palad niya sa magkabilang bundok. “These mountains only belong to me,” animo lasing niyang wika.

       

Napapaliyad lamang ako at hindi ko alam kung saan ko dadalhin ang mga kamay ko, hanggang sa nagpasya ako na alisin na rin ang pagkakabutones ng pantalon na suot niya. Sabik na kung sabik!

      

Tila ba natuwa siya sa ginawa ko. Ang mga halik na kaninang nasa leeg ko ay unakyat papunta sa punong tainga ko. “I love you so much,” bulong niya sa akin saka ko naramdaman ang pagkabasa ng tainga ko dahil sa mga labi niyang humahalik dito. “You’re all I want in this lifetime.”

        

“I–I feel the same way too,” I can hardly speak and breathe. Damn this fucking sensation!

      

Inilayo niyang muli ang mga labi niya sa akin saka ako tinitigan sa mga mata. I could literally see the fire burning inside his eyes.

       

“Will you let me taste you?” Binundol ako ng kaba sa paraan ng pagkakasabi niyang iyon. Hindi ko magawang tumanggi dahil sa nakikita kong kasabikan sa mga mata niya kaya’t marahan kong naitango ang ulo ko.

        

Walang sabi-sabi niyang sinunggaban ang hantad kong dibdib. Naisandal ko na lang ang ulo ko sa salamin na nasa likod ko dahil pinipilit kong humanap ng makakapitan sa sarap na pinalalasap niya sa akin.

     

Ang mga mapaghanap niyang halik ay nagsimulang bumaba sa aking tiyan…. patungo sa puson…. at ngayon ay nakatitig siya sa pantalon kong bukas ang butones.

      

“Let me see my baby,” he said with his eyes full of desire.

        

He aggressively removed my pants and threw it anywhere he wanted. Now, just a small piece of cloth is covering my womanhood.

      

I saw how he grinned when confusion was written all over my face. “Relax. I won’t bite.”

      

He then removed my remaining underwear using his teeth! Yeah, he removed it with his teeth while he’s seductively looking straight to my eyes. His hands were busy fondling my both thighs as if they were like a newly bought shotgun.

       

I was lost for words when he suddenly planted a very tiny kiss in my womanhood. “AYLER!” I exclaimed in shock.

         

Instead of minding how I exclaimed, he grabbed my left leg and placed it in his right shoulder. “This position will give me full access,” he said so teasingly.

       

“W–Wala ka bang balak ituloy natin ’to sa kama?” I hesistantly asked. He just laughed seductively and nod his head as if saying ‘no’.

        

“This lavatory is such a good venue,” and I almost screamed my heart out when I felt him suddenly slid his tongue in my womanhood!

      

“Uggggghhhhh….” Fuck! I couldn’t say anything but moan!

     

I was looking for something to hold on to, but I found nothing so I chose his head to be my support. My body and knees were getting weaker as the pleasure of him tongue fucking me started to penetrate my system.

       

He played with it as if my womanhood was his favorite candy to taste. He sipped, he sucked, and played with my womanhood with his bare tongue! That small piece of his mouth could make me literally go crazy about it. It gives me glory, satisfaction and pleasure!

       

“Baby, you’re so fucking sweet,” he said while still savoring the sweet jelly-like fluid coming out from my womanhood.

       

“J–Just… Ugggghhhhhh!” Damn! I’m really really lost!

       

“Let it out, baby. Let me taste your sweet juices even more,” as if on cue, a raging hot liquid came out from my womanhood.

      

Para akong nanghihina. Nasabunutan ko na pala siya ngunit hindi ko pa alam. Siguro sa sarap? Damn! Binabaliw niya ako ng todo.

         

He then stood up and removed his lower clothes. The king’s knight is now proudly announcing his presence in front of me. DAMN IT! HE WAS RIGHT! IT CAN REALLY GET MORE BIGGER WHEN ANGRY!

       

“Amazed?” He said teasingly and I just nod. YEAH! I FUCKING NOD FOR FUCK’S SAKE!

         

“P–Please.” Hindi ko alam kung anong ipinagmamakaawa ko. Nginitian niya ako saka tumango.

      

He held my both thighs as he positioned himself in front of me, trying to penetrate my womanhood in this position.

       

“Ready?” He teasingly asked.

       

“Just fucking get inside!” I said so impatiently but he just laughed.

      

“Fuck!”

    

“Uuuuggggghhhh!” Damn. He’s so fucking huge. My womanhood just got torn for the second time.

      

“Damn baby, you’re so fucking tight!” He said while moving in and out of me.

       

“Fuck… Ayler!”

      

“I will get you pregnant. I swear, I will!”

   

Fourteen

GRISS

   

“Kumain ka na! Huwag mo ’kong titigan!” Iritado kong tingin sa kanya. Nakasuot ako ngayon ng malaking polo niya habang kumakain dahil nga sinira niya kasi ’yong damit ko.

       

“It’s my habbit staring at you,” saka niya ako ngisian kaya’t napakunot ang noo ko. “Isa pa, kumain na ’ko. Something sweet, jelly-like, and the yummiest food I ever tasted.”

      

Halos maibuga ko lahat ng nginunguya kong pagkain dahil sa kakupalan na pinagsasasabi niya! He’s a playful tease for heaven’s sake.

     

Inambaan ko siya ng hawak kong kubyertos saka ko sinamaan ng tingin. “Hindi ka titigil?”

       

“Hihinto lang akong mahalin at sambahin ka, kapag wala na ’ko,” nakakapangilabot ang pagkakasabi niya no’n dahil sa kaseryosohan. May pagka-retarded talaga siya. One moment kupal, the next moment ito na, akala mo namamaalam na dahil sa kaseryosohan.

      

“Bahala ka nga!” Saka ako muling kumain, kunwari ay hindi apektado. “Nga pala, anong gagawin mo sa kumpanya ngayon? Magkikita sana kami ni Syreen,” paalam ko.

         

“You have to come with me. May aattendan tayong kasal,” wika niya sa akin.

      

“Kasal?” Usisa ko.

       

“Clark Belmonte’s wedding,” nagulat ako ngunit hindi ko ipinahalata.

       

“May fiancé ba ’yon?”

      

“Gino Cojuangco’s sister,” tipid niyang sagot sa akin. Ang punto ko kasi, bakit aattend? I mean, hindi naman niya kaibigan ang mga ’yon.

     

“Why are we attending?” Talamak na ang pang-uusisa ko pero sige lang.

       

“Pinag-usapan na namin ni tita Aeickel ’to at sa palagay ko tama siya,” sagot naman niya sa akin.

      

“Paanong tama?”

       

“It will be revolution against our company disguised sa a wedding,” nakita ko ang pagkuyom ng mga kamao niya.

        

“Pero paano ’yong side mission namin ni Syreen—”

      

“Tita Aeickel and I, talked about it while you were sleeping. Iba ang ipapadala niya at isasama kita together with other agents,” putol niya sa dapat na sasabihin ko kaya’t wala akong nagawa kung hindi ang mapatango na lamang.

      

“You mean, official mission na ito ng Phyrric?” Tanong kong muli sa kanya na ikinatango niya. “Kailan pa?”

        

“You may not be aware, but it was the time I got in an accident,” bigla akong napatayo mula sa kinauupuan ko at napatigil sa pagkain.

      

“IBIG MONG SABIHIN NAUNA NG NALAMAN NI MASTER AEICKEL KAYSA SA AKIN!?”

       

“You knew that it wasn’t a simple accident?” Tila hindi rin makapaniwalang tanong niya sa akin.

        

“After I learned about your accident, how and where did it occur, I got some hint that there was something fishy happening in your life, so I investigated about it secretly,” paliwanag ko sa kanya. “But unluckily, mas maagap talaga si master sa akin. Wala na yatang tatalo sa utak na mayroon siya.”

       

“After my accident, tita Aeickel called me saying that I should always look out for myself. She told me that I don’t have any idea what people can do if it is about money and power.”

      

“May hint ba na nagtuturo na sina Cojuangco at Belmonte ang nasa likod no’n?” Tanong kong naninigurado sa ibang haka ko.

      

“None,” tipid na sagot niya sa akin.

      

“Just as I thought. Everything was cleaned as if nothing happened.”

 

“Maliligo na ’ko… o gusto mong sumabay?”

      

“AYLER LIAM!”

    

    

    

    

    

   

   

  

KASALUKUYAN kaming naghahanda sa susuotin namin. Mabilis na rin nagawan ng paraan ni master ang magiging wedding invitation namin na sa palagay ko ay hinokus-pokus niya.

        

“That red dress suits you,” wika niya sa akin habang pinagpipilitan ang isang gown na animo ay si maria clara dahil aa balot na balot na style nito.

         

“Palagay mo ba makakagalaw ako kapag may bakbakan na!? Jusko Ayler, baka kada galaw ko punit ’yan—”

      

“Kapag pinagpilitan mong suoting ’yang halos wala ka ng naitagong itim na gown, ako ang pupunit sa’yo Griss Nairen,” seryoso niyang pagkakasabi. He has no filter! Hindi mo alam kung kailan aatake ang wild na katauhan niya!

        

“Kung ayaw mo nitong itim, ito nalang,” saka ko itinaas ang pulang damit din ngunit mas sexy ng kaunti kaysa doon sa gusto niya. “Mas makakagalaw ako ng husto dito.”

      

Bigla siyang tumayo mula sa waiting area saka ako nilapitan na animo ba kakainin ako ng anumang oras. Iniumang niya ang mga labi niya sa tainga ko saka bumulong. “Kapag iyan ang isinuot mo, sisiguraduhin ko na makakagalaw ka talaga ng husto….. sa ibabaw ko.”

      

NAPAKAWALANG HIYA NIYA! BAKA NARINIG SIYA NG MGA SALESLADY! NAPAKAHALAY NG PAG-IISIP NIYA!

        

“OO NA! ITO NA!” Saka ko siya itinulak palayo dahil animo ba mayroon laging kakaibang epekto sa akin ang paglapit-lapit niya sa akin.

      

Nang matapos kong— siyang makapamili ng susuotin ko ay pina-ayusan na niya ako at siya na rin ang namili ng susuotin kong sapatos.

         

“Damn,” bulong niya nang makalapit siya sa akin matapos akong ayusan.

     

“Nagmumura ka nanaman?”

       

“I can cancel this opportunity to catch the traitors of the company just to be with you the whole night and hear you scream and moan my name, baby,” bulong muli niya sa alin na alam kong ikina-init ng pisngi ko. Talipandas na bibig niya, tututukan ko na talaga ng shotgun, e! “You look so fucking gorgeous. I want to take you now. Right here.”

         

Gusto ko na talagang takpan ang bibig niya sa mga pinagsasasabi niya. Sana lang alam niya pumreno sa mga banat niyang kasing bastos niya.

       

“T–Tumigil ka na!” Angil ko sa kanya ngunit nginisian lamang niya ako.

       

“Why? Don’t you like the idea of me on top of you? Savoring the moment of silence, where moans of mine and yours will only be heard?” Damn this tease! Nakakabobo na talaga ang mga banatan niyang hindi maarok ng pagka-inosente ko!

       

“A–Ayler, please. Nakakahiya—”

      

“Sino bang nagsabi na, I will give it to you with willingness? Not me, baby. Definitely not me,” napakakupal niya! Sinasagad niya talaga ako sa kahihiyan!

         

“H–Hindi ka na talaga makakaulit sa akin!” Singhal ko sa kanya. Mabuti na lang talaga at wala na ang mga nag-asikaso sa akin kanina.

        

“Hindi ka ba nasarapan?”

       

“BUNGANGA MO!”

      

“These lips just tasted you, felt you orgasm, and made love with you. Don’t call it bunganga. Huwag mong galitin, baka sa susunod hindi lang kain ang gawin ko,” he said those words to me while straightly looking into my eyes with his seductive eyes!

    

Pero teka… Bakit parang na-eexcite ako? Lintik ka Griss Nairen!

       

“U–Umalis na tayo! Baka saan ka oa dalhin ng kamanyakan mo,” saka ko siya hinatak ngunit nagpabigat siya kaya’t napalingon ako sa kanya.

       

“Don’t worry, ikaw lang ang mamanyakin at sa’yo lang titigasan. Always bear that in your mind, baby. Sa’yo lang lahat ’to.”

     

Patawarin sana si Ayler sa napakagilas na bibig niya at kawalang hiyaan niya. Jusko!

       

      

    

   

    

“LAHAT

ba nakapwesto na? “ Tanong ni Aeignn sa kabilang linya. Ang kambal na sina Aeiryn at Aeidan, maging sina Missy at Callia ang ipinasama sa amin ni master. Si Aeiryn at Missy ay nakadisguise as a choir member, habang si Callia naman ay kasala ni Aeidan nasa kampanaryo at nakamasid mula roon.

           

“Yeah,” tipid na sagot ni Missy.

      

Nagsimula ang pagpasok ng mga bisita at kami naman ni Ayler ay pinagtitinginan dahil na rin siguro nagulat sila kung paanong naging imbitado ang isang Mondragon na balak nilang pag-aklasan.

        

“Ayos lang ba na tahasan mong ipinakita na narito ka?” Bulong ko sa kanya habang naka-angkla ang braso ko sa braso niya.

       

“This is a much better idea than hiding in a bush waiting for them to see me the get beaten. Hindi ako nakikipaglaro sa kanila, might as well show them my fangs,” ramdam ko ang pagkamuhi niya sa mga taong narito ngayon.

     

“I’ve been thinking about this even before, pero paano ba nagkaroon ng traydor sa kumpanya? I mean, hindi ba sila satisfied sa trabaho mo? Ni tito Cloak?”

       

“That’s not the point. They want to beat the company kaya namili sila ng shares. Hindi ko rin alam kung bakit pinayagan ni Dad na mangyari ’yon—”

      

“Gusto mo bang humingi ako ng tulong kay Mommy o kaya kay Lolo? Crosante Group of Companies, is not a joke. They could help you—”

       

“We’ll look for ways to survive this. Alam kong kaya ko, at kaya mo,” nakangiti niyang putol sa akin. Mukha naging kalmado siya kahit paano. “Thank you for the offer, baby.”

       

Biglang tumunog ang mga wedding bells at nagsimulang pumasok ang bride. Nakikita ko si Clark Belmonte sa may altar at sa gilid niya ay si Cojuangco. Nakatingin sa pwesto namin si Cojuangco na may nalilisik na tingin.

      

“Mukhang napurnada ang nais mangyari ng isang ’yan, kaya ganyan na lang ang galit na tingin sa inyo,” tinig iyon ni Missy sa kabilang linya na ikinatango ko. Alam kong nakikita naman niya ang gesture ko.

         

“Inferno, be on stand by. May mga pumwestong apat na hindi pamilyar na lalaki sa likod ng kinauupuan ninyo ng kliyente,” tinig iyon ni Callia na nagpa-alerto sa akin.

        

“Mr. Mondragon,” tinig mula sa likuran na ikinalingon ng lalaking katabi ko.

        

“Why?” Walang emosyon na turan niya sa nagsalita. Ako naman ay nakikinig at nakikibalita lang ngunit alerto ako kung ano man ang mangyayari. Magkamatayan na kapag sinaktan nila ang lalaking nasa tabi ko.

       

“Ipinapatawag po kayo Mr. Cojuangco sa labas,” wika nito at mabilis namang tumayo sa Ayler kaya’t hinawakan ko nag kamay niya. Napatingin siya sa akin.

     

“Saan ka pupunta?” Maagap na tanong ko kahit na alam ko naman.

      

“Iihi lang,” sagot niya sa akin saka pinisil ang kamay ko.

       

Nang mawala sila sa paningin ko ay mabilis akong pumuslit ng alis.

     

“Red, update?” Tanong ko kay Callia dahil mas siya ang nakakakita kung nasaan na si Ayler.

     

“Backdoor. He’s surrounded,” kalmadong sagot lamang niya sa akin.

       

Mabilis kong tinungo iyon at pinunit ang manggas ng suot kong gown na nakakairita na ng sobra.

         

“Oh, your woman just arrived,” wika ni Gino nang mamataan niya ako.

        

Nakita kong napangisi si Ayler nang malingunan ako. “Hardheaded,” wika niya nakatingin sa manggas ng damit na pinunit ko.

        

“Sinabi ko na sa’yong naiinitan ako,” sagot ko sa kanya.

       

“Alam mo bang wala kayo sa teritoryo niyo para maggaguhan?” Sabat ni Gino kaya kapwa kami napalingon sa kanya.

        

“Teritoryo mo ang simbahan?” Kunwaring gulat na wika kosa kanya.

       

“Shut the fuck up, woman!” Bulyaw nito sa akin.

     

“Baka kapag iyan ang nagpatahimik sa’yo, sa libingan ang punta mo,” sagot sa kanya ni Ayler na ikinangisi ko.

         

Gulat ang biglang rumehistro sa mukha ni Gino nang isa-isang nagtumbahan ang mga tauhan niya.

     

“Nice aim, Dark.” Wika ko sa kabilang linya.

      

“I wouldn’t let anyone hurt my cousin and his woman,” malamig ngunit may kayabangan na pahayag ni Aeignn.

     

“ANONG GINAWA NINYO!?’ Sigaw ni Gino at nagbabalak pa sanang tumakbo ngunit bigla na lamang lumitaw sa kung saan sina Missy at Aeiryn.

      

“Ikaw ba ang may pakana ng aksidente ko?” Napalingon ako kay Ayler sa ginawa niyang pagtatanong na iyon.

       

“N–Naaksidente ka!?” Hindi makapaniwalang tanong ni Gino kaya’t naging kakaiba ang tibok ng dibdib ko. Mukhang tama ang mga hinala at haka-haka ko.

       

“You’re faking your innocence,” wika ni Ayler muli rito.

      

“K–Kung maaksidente ka rin lang at kagagawan ko, pinatay na sana kita at wala ka ngayon dito sa harap ko!” Bulyaw nito kay Ayler saka nagpapasag sa hawak nina Missy at Aeiryn.

         

“Then, who?” Ayaw pa rin magpatalo ni Ayler.

        

“Sa dami ng may ayaw sa’yo na magmana ng kumpanya, marami rin ang gustong pumatay sa’yo, kaya mag-iingat ka Mondragon. Isa pa, alam natin ang katarantaduhan mong ginawa noon, kaya inaayawan ka ng karamihan ngayon,” nakangising wika nito na ikinapikon ko kaya’t binigyan ko ito ng isang malakas na suntok sa mukha.

      

“Kung may magtatangka man sa buhay ko, sisiguraduhin kong una silang mamamatay bago ako,” saka ako hinatak ni Ayler paalis ng lugar na iyon nang tila may nais pang sabihin si Gino.

       

     

     

    

   

  

  

NAKATAYO lamang ako sa tabi niya habang pumipirma nanaman siya ng sandamakdak na dokumento.

       

“Ms. Viscasa, come in.” Pagtawag niya kay Sera mula sa intercom.

     

Agaran naman itong pumasok at ngayon ay nasa harapan na namin.

    

“Y–Yes, Sir?”

      

“What are my appointments after lunch?” Tanong niya.

       

“W–Wala naman po, Sir. P–Pero may babae po sa labas ngayon, hinahanap po kayo.”

      

Agad na tila binundol ako ng kaba sa hindi ko malamang kadahilanan. Para bang may mali o mas tamang sabihin na may unos na paparating.

      

“Sino raw siya?” Ako man ay nais iyong malaman.

       

“K–Kilala niyo raw po siya kapag nakita niyo,” sagot naman ni Sera.

      

“Fine, let her in.”

     

“A–Ang gusto raw po sana niya ay makausap kayo ng kayo lang mag-isa,” saka ako binalingan ng tingin ni Sera.

       

“I’ll go,” at nang akma akong lalakad palabas ay pinigilan ako ni Ayler.

    

“You’ll stay here,” pigil niya sa akin. “Sige na Ms. Viscasa, papasukin mo na.”

     

Mabilis naman tumalima si Sera at ilang saglit lang ay may kumatok na sa pinto.

         

“Pasok,” tugon ni Ayler dito.

      

Ganoon na lamang ang panlalaki ng mga mata namin ni Ayler dahil sa pagkagulat sa taong kakapasok lamang ngayon ng opisina niya.

       

“Mr. Mondragon,” wika nito saka tumingin sa mga kamay ni Ayler na nakahawak sa kamay kong pinigilan niya kanina.

         

Anong ginagawa niya rito!?

  

“A–Anong kailangan mo?” Bakas ang panginginig sa tinig ni Ayler na lalo kong ikina-bahala.

     

…

   

…

   

…

  

…

   

…

   

…

  

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

“Wala na bang karapatan ang isang Cyrill Anne sa buhay mo?”

     

Si Cyan. Narito na siya.

   

WILL NOT DO 2 UPDATES TODAY. Nahihilo pa po ako. Hehehe. Salamat po.

Fifteen

GRISS

     

Unti-unti siyang naglakad palapit sa amin— o mas tamang sabihin na palapit kay Ayler.

      

“Have you forgotten everything about me? About us, Ayler Liam Mondragon?” Iba ang kabog ng dibdib ko. Parang gusto ko nalang maglaho.

         

“C–Cyan,” dama ko ang pagkakagaralgal ng tinig ni Ayler sa pagtawag lamang sa pangalan niya.

      

Sa tagal kong nawala sa buhay ni Ayler, hindi ko alam kung anong naganap sa mga taon, buwan, araw at oras na ’yon. Wala akong kahit na katiting na ideya kung anong klaseng buhay ang mayroon siya noong mga panahon na wala ako at nagpapakahirap upang makapasok ng Phyrric. Hindi ko na alam kung anong dahilan at bumabalik muli sa buhay niya ngayon si Cyan na kababata niya.

        

“Bakit ka nauutal? Ako lang ’to,” nakangiting wika ni Cyan at sa gulat naming pareho ni Ayler ay hinawi nito ang pagkakahawak sa akin ni Ayler saka niya sinunggaban ng yakap ang huli.

          

Parang gustong magrebelde at maghurumentado ng puso ko sa nasasaksihan ko. AKIN ’YANG LALAKING NIYAYAKAP NIYA! PAG-AARI KO ’YANG KUPAL NA ’YAN!

        

“I missed you,” wika niya saka bumitaw ng yakap kay Ayler para lamang bigla itong sunggaban ng halik sa mga labi.

       

Hindi ako nakagalaw at nakita kong ganoon din si Ayler. Marahil ay sa gulat at sa bilis ng mga pangyayari, ngunit damang dama ko ang unti-unting pagsakop ng galit at selos sa pagkatao ko.

      

Ilang segundo ang nakalipas ay itinulak siya ni Ayler. “Stop this!” Bulyaw niya kay Cyan na ikinagulat naman nito.

         

“Don’t you missed me?” Inosenteng wika nito saka yumuko.

        

Gulat at pagkamangha ang rumehistro sa mukha ko nang bigla na lamang itong yakapin ni Ayler sa harap ko mismo. Nakakalimutan na ba niyang narito ako? Na ako ang girlfriend niya?

      

“I’m sorry, nabigla lang ako. I missed you too,” tila iyon ang cue para lisanin ko na ang hayop na opisinang ito.

      

Nanginginig ang mga laman na nagsimula akong humakbang papaalis.

        

“G–Griss,” tinig niya na pumailanlang nang hawak ko na ang seradura ng pintuan.

         

“Aalis muna ’ko,” wika ko nang hindi man lamang lumilingon sa kanila. Hindi ko kaya. Para akong dinudurog.

       

“Bakit ka naman aalis?” Boses iyon ni Cyan. I don’t know but it is somehow iritating kahit ang totoo ay friendly ang pagkakasabi niya no’n.

      

Humarap ako saka ngumiti sa kanila at nakita kong naka-angkla sa braso ni Ayler si Cyan, na animo nagpaulan sa akin ng mga patalim. “Catch up with your missed days,” wika ko.

       

“But I missed you too, Griss. Our beloved baby girl,” wika niya sa akin at ngumiti ng ubod ng tamis. It was genuine. Nakakainsulto. Para akong gago ngayon dito sa kinatatayuan ko.

        

May babaeng naka-angkla sa boyfriend ko pero wala akong magawa. Nakakabobo talaga ang ganitong sitwasyon. Parang nanaisin mo nalang pumatay.

         

“Aalis na ko Cyan, dumaan lang din naman ako dito dahil may sinabi ako may Ayler. Magpakasaya muna kayo mga kaibigan,” saka na ako tumalikod at mabibigat ang kabang na nilisan ang sitwasyon na iyon sa opisina.

        

Tangina!

        

    

 

     

   

    

   

  

“ANONG ginagawa mo rito?” Napalingon ako sa nagsalita at nakita ko si Neptune na nagtitimpla ng kape. Nasa pantry kasi ako ng Phyrric at hindi ko alam bakit dito ako dumeretso. Siguro dahil ito ang hindi puntahan ng mga agent?

        

“Kaibigan na ba kita ulit?” This smart mouth of mine should receive some punishment, hindi alam magpreno.

       

“I do love you, but we can still be friends. Hindi ko ipipilit ang sarili ko sa’yo kung iyon ang iniisip mo. Kaibigan mo ako noon, gano’n pa rin hanggang ngayon,” wika niya saka iniabot sa akin ang kapeng itinimpla niya at naupo sa tabi ko.

        

“Malaki naman ang tiwala ko sa’yo,” wika ko kay Neptune saka kinuha ang kape. “Nagalit lang ako pero hindi naman sisirain ng galit na ’yon ’yong pagkakaibigan natin na matagal nating binuo,” saka ko siya nginitian.

      

Ginulo niya ang buhok ko kaya’t mabilis kong hinawi ang kamay niya. “Ayan gusto ko sa’yo, mabilis kang makamove-on.”

       

“Sana nga Neptune, mabilis lang.”

       

“May problema ka ba?” Usisa niya sa akin kaya’t muli kong naibaling ang tingin ko sa kanya.

     

“Pwede bang sa inuman ko sabihin? Wala yata akong lakas ng loob,” turan ko na sinabayan ko ng tawa.

        

“Alam mong ayaw kong umiinom ka,” seryosong wika niya sa akin.

       

“Gusto ko lang muna sanang may pagbalingan ng atensyon ko,” sagot ko sa kanya.

     

“Sinaktan ka na ba niya?” Ramdam ko na may galit at hinanakit sa tinig niya.

      

“Ako lang siguro ang nagpapasakit sa sarili ko?” Saka ako tumawa na may halong sarkastiko.

“If he’s giving you reasons to get mad, then get mad. Huwag mong pigilan, baka atakihin ka dyan, ay wala ka nga palang dibdib,” Neptune really knows how to light up my mood.

      

“Sira talaga ’yang ulo mo!” Saka ko siya inambaan ng suntok na tinawanan lamang niya.

      

“Gusto mo ba talaga magbar?” Tanong niya na ikinatango ko.

          

“Tara na kasi. Hindi ako magpapakalasing, promise!” At itinaas ko pa ang kamay ko na animo nangangako.

    

“Fine,” pagsuko niya saka ako inakbayan.

     

Kaya ayokong mawalan ng kaibigan na mapagsasabihan, dahil hindi ako ganoon kagaling magdala ng problema. Nakakatakot na baka kung saan ako dalhin ng galit, takot, at hindi magandang nararamdaman ko.

      

Nakasakay na kami sa sasakyan ni Neptune nang tumunog ang telepono ko at bumungad ang pangalan ng taong ayaw ko muna sanang maka-usap sa ngayon.

     

“Baby.”

    

“Let me breathe. Ayokong kausap ka ngayon,” kung hindi ko gagawin ang barahin siya ngayon baka hindi ko na magagawa dahil sa tinig niya na animo nagmamakaawa.

   

“Baby please, let us talk,” ito na nga ba ang sinasabi kong hindi ko alam kung matatanggihan ko siya.

     

“Tapos na ba kayong alalahanin ang nakaraan niyo? Sabihan mo ’ko kung tapos na,” puno ng kasarkastikuhan na wika ko. Kailangan kong panatilihin ang ganitong ekspresyon ko kung hindi talo ako.

       

“Please Griss, let me explain. Marami kang dapat malaman at marami akong dapat na ipaliwanag sa’yo. Let us talk,” pagmamakaawa niyang muli. Ramdam na ramdam ko ang sinseridad ng tinig niya ngunit pinipilit ko ang sarili ko na hindi mahulog sa patibong na ito.

     

“Nasaan ka?”

      

“I’m with her. Nagpasama siya sa akin dito sa bar, but I can leave her just to see you baby. I miss you,” damn you Mondragon! You’re making me insane!

    

“I’ll see you at 11pm in your condo,” sagot ko sa kanya.

    

“Bakit 11pm pa? Can’t it be right now?” Tila nagpanting ang tainga ko sa sinabi niyang iyon. Sa lahat ng may kasalanan, he’s the bossy and arrogant.

     

“Hindi lang ikaw ang may karapatang mag-bar, Ayler. I have all the rights and I can drink whatever I want— with whoever I want,” saka ko mabilis na pinatay ang tawag.

      

“Mr. Mondragon?” Napalingon ako kay Neptune na siyang nagmamaneho.

       

“Yeah,” tipid na sagot ko at inilingon ko na ang paningin sa daan.

      

“I guess, his nightmare just cameback,” muli akong napalingon sa sinabing iyon ni Neptune.

        

“Anong ibig mong sabihin?” Usisa ko dahil tila ako binundol ng kyuryosidad sa sinabi ni Neptune.

      

“Hindi gaya si Ayler ng pagkakakilala mo sa kanya Griss. He’s in love with you? He’s possessive to you? He’s teritorrial when it comes to you? Get back to your senses, matalino ka at magaling mag-imbestiga. You can do better,” tila punong puno ng paalala ang mga salitang iyon ni Neptune sa akin.

       

“Just go straight to the point,” may laman ang mga salita kong iyon na kung siguro sa perspektibo ng iba ay maaaring nakakatakot.

        

“Hindi ikaw ang una Griss. Ayler once had that attitude noong ako pa ang nagbabantay sa kanya. You’re lucky to have him? No. He did the same thing to someone named Cyrill Anne, also known as Cyan. Your childhood friend.”

     

Tila panandaliang huminto ang inog ng mundo ko. Tila ako binuhusan ng tubig na punong puno ng yelo na nagpamanhid sa akin.

   

Ngayon bumalik na siya, paano na ang isang substitute na gaya ko?

      

All this time, here I am thinking what we have is special, thinking that I am so lucky to have him, thinking that I caught a diamond in a car full of trash. I must have been fooled. Damn me.

       

But what he showed me these past few days were enough for me to believe him.

    

Pero hindi na sana siya nagsinungaling na mula noon hanggang ngayon ay ako lang kung may iba pala, kung may dinaanan pala siyang bus stop along the way.

      

Napigilan ang pakikipagtalo ko sa isip ko nang bigla na lamang may kumatok sa bintana ng sasakyan at nakita ko si Neptune. Nakahinto na pala kami hindi ko man lamang napansin.

       

Pumasok kami ni Neptune sa bar at ako ay dumeretso sa counter kung saan mukhang handa na ang bartender para sa mga nais kong inumin.

      

“Everclear, ten shots.” Walang pakundangan kong pahayag sa bartender na mukhang ikinabigla nito.

      

“S–Sigurado po ba kayo––”

      

“Just fucking give me what I asked kung ayaw mong pasabugin ko ’yang bungo mo,” malamig na turan ko rito saka ko tinaliman ng tingin.

        

“Just give her what she asked,” tinig iyon ni Neptune na nasa gilid ko na pala. “Nangako kang hindi ka maglalasing tapos ten shots of everclear, anak ka talaga ng katigasan ng ulo Griss Nairen,” dinig kong sermon niya ngunit ipinag-kibit balikat ko na lamang ito.

       

Kung nasasaktan ka, iintindihin mo pa ba ang sermon ng iba? Nakakabobo. Hindi pa ’ko niloko pero para na akong naloko sa ginawa niya. Dapat hindi ako nagtiwala sa kanya. Sabagay, sinong magtitiwala sa taong nang dumating ang ex-lover niya ay na-etsepuwera ka? Wala, ako lang. Napakatanga.

        

Hindi ko alam kung nakakailang baso na ako basta ang alam ko para na akong abno dahil nahihilo na ’ko, at talagang umiikot na ang mundo.

    

“Ihahatid na kita, Griss. Tinawagan ko na rin ang kuya mo na abangan tayo sa gate,” wika ni Neptune saka ako inalalayang tumayo. Hindi ako makatanggi dahil totoong nahihilo na ’ko.

       

“Haaay, Eulyco. Ano nalang ang isang Griss Nairen kung walang taga-alaga na gaya mo,” sisigok-sigok kong wika. Malala na talaga ang tama ko.

         

“Mas okay na ’to kaysa iwasan mo ’ko,” makahulugang sagot niya sa akin saka kami naglakad palabas ng bar.

       

Saktong nasa may pintuan na kami ay halos nagkagulatan pa kami dahil narito rin pala ang walanghiya kong boyfriend kasama ang ex-lover niya na naka-angkla pa sa kanya.

        

“Griss!” Hindi ko gustong paniwalaan, pero bakas talaga sa tinig ni Cyan ang pag-aalala nang makita ako.

         

“Excuse us, lasing na siya. Iuuwi ko na sana,” rinig kong tugon ni Neptune sa kanila.

        

Naiiwas ko ang ulo ko nang makita ko ang nagbabagang mga mata niya na nakamasid sa akin. Wala akong pakialam sa kanya ngayon. Kupal siya! KUPAL NG INA!

         

“Ako na ang maghahatid sa kanya,” wika niya ngunit halos yumakap na ako kay Neptune dahil ayaw kong sumama sa kanya at ayokong makasama siya!

        

“Just let them be, Ayler. Eulyco was once your bodyguard, hindi naman niya siguro gagawan ng hindi maganda si Griss,” wika ni Cyan. Nanggigigil ako sa kanya kahit wala siyang ginagawa sa’kin at nagiguilty ako dahil doon! She’s so fucking nice, how can I fucking hurt and hate her!?

         

“But—”

      

“Ayokong magpahatid sa’yo, kasing baho mo ’yong sasakyan mo kupal!” Saka ko hinatak palayo si Neptune.

    

“Hindi na rin ako magpapahatid sa’yo, Ayler. Hintayin mo nalang ako sa office mo bukas. I’ll show you my surprise for you,” dinig ko pang sabi ni Cyan bago kami tuluyang nakalayo ni Neptune.

      

Isurprise ko rin kaya sila? Pasabugin ko mga nguso nila?

   

   

      

     

   

MASAKIT ang ulo ko ngayon na naglalakad patungo sa opisina niya. HINDING HINDI NA TALAGA AKO IINOM KAHIT KAILAN!

        

Nang marating ko ang opisina niya ay nakaupo siya at nakamasid na sa akin. Tila ba kanina pa siya nakamasid sa pintuan na pinasukan ko para masalubong niya ng ganito ang mga mata ko.

      

“You promised me that we’ll talk,” may diin at galit sa tinig na iyon. “But you enjoyed your night out with your suitor.”

       

“Ang dami mong alam tungkol sa akin, pero ako walang alam sa ilang siglo ng buhay mo,” sarkastiko kong saad sa kanya.

      

“Sinabi kong handa akong magsabi basta’t kausapin mo—”

      

“SANA SIMULA PALANG NAGSABI KA NA! HINDI SANA AKO NAGPATIRA SA’YO! HINDI SANA AKO NAHULOG SA MGA TIRADA MO!” Hindi ko napigilan ang pagkawala ng mga salitang iyon mula sa mga labi ko.

       

Napangiti siya ng mapait sa sinabi ko. “May nakarating na siguro sa’yong balita para maging ganyan ang reaksyon mo.”

       

“Kahit walang balita, Ayler. Kung ikaw ang nasa katayuan ko kahapon, kakayanin mo bang may hahalik sa akin sa harap mo mismo—”

    

“HELL NO—”

    

“EXACTLY MY POINT!” At naglakad ako palapit sa kanya saka ko siya kinuwelyuhan. “Hindi mo alam gaano kasakit na makitang may ibang humahalik sa pag-aari mo, hindi mo alam gaano kasakit na may bigla nalang babalik at aangkinin ’yong alam mong sa’yo, at hindi mo alam gaano kasakit na ’yong taong nangakong ikaw lang ang titirahin at sa’yo lang titigasan, ay yayakap ng ibang babae sa harap mo mismo. Hindi mo ’yon alam!” Pigil na pigil akong maglandas ang mga luha mula sa mata ko. Ayokong maging talunan.

      

Sasagot na sana siya nang bigla na lamang tumunog ang intercom sa mesa niya.

      

“S–Sir, nandito po si Ma’am Cyan, papapasukin ko na po ba?” Nang marinig ko iyon ay agad kong binitawan ang kwelyo niya at inayos ang sarili ko. Pinahid ko rin ang mga nangilid na luha sa mata ko.

        

“Let her in,” wika niya.

        

Bumukas ang pinto at iniluwa nito si Cyan……

    

…

   

…

  

…

  

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

Na may kasamang batang babae.

       

“Surprise Daddy,” wika ng batang babae saka mabilis na tumakbo patungo kay Ayler at niyakap siya sa tuhod.

        

“Sorry for the very late introduction, Ayler. She’s Ayrill Liane Mondragon. Our five year old daugther. I combined our names to form hers.”

    

My world just got destroyed. Paano na ’ko?

    

Sixteen

GRISS

     

Hindi sapat na sabihin na nagunaw ang mundo ko sa mga narinig ko. Hindi sapat na parang hinihiwa sa pira-pirasong bahagi ang puso ko. Para akong unti-unting sinasampal ng katotohanan na hindi kami ang para sa isa’t isa.

       

“A–Anak?” Ramdam ko na hindi rin makapaniwala si Ayler sa malaking surpresang ito na kapwa yumanig sa aming pareho.

        

“Yes. Ayrill was made that day,” makahulugang wika ni Cyan sa kanya.

       

“I–I don’t know. I mean… bakit mo siya itinago?” Kumpronta niyang muli kay Cyan.

       

“Daddy don’t you like me? I’ve only seen your face in pictures po,” tinig ng inosenteng bata ang pumailanlang sa tensyonadong opisina.

        

Lumuhod si Ayler sa harap ng bata saka hinaplos ang inosenteng mukha nito. “Of course, I like you and I love you. You completed me,” animo nanonood ako ng isang teleserye nang taguan ng anak, ang masakit nga lang, ako ang madrastang kontrabida.

         

Gusto kong tumalilis ng alis, gusto kong maglaho, gusto kong pumalahaw ng iyak. Ako dapat ’yon, ako dapat ang ina ng mga anak niya, ako dapat ang ina ng batang magpapa-antig ng puso niya. Ako dapat, pero hindi na pwede. Umasa ako. Asang asa ako. Durog na durog ang pakiramdam ko sa mga oras na ’to.

        

Tila may isang masayang pamilya sa harap ko, tapos ako ang extra. Tila may isang magandang eksena, tapos ako ang sisira dahil ako ang kontrabida.

           

“I like you and I love you too po, Daddy. Sabi po ni Mommy kapag nakita ko na po kayo, magkakaroon na po ako ng happy family,” tugon sa kanya ng bata.

            

“Y–Yes, yes…. I will give you a complete family,” tugon niya sa anak niya na lalong nagpalugmok sa akin sa karimlan.

      

Kumpletong pamilya? Ako? Paano ako? Paano naman ang kung anong meron tayo? Wala na ba ako? Wala na ’kong papel?

 

    

Mga salitang nais kumawala sa bibig ko ngunit hindi ko magawa. Natutuod ako sa mga naririnig at nasasaksihan ko. Tila ako ngayon isang hangin lang sa kanilang tatlo.

         

“Are we going to get married?” Tanong ni Cyan na nakatingin direkta sa mga mata ni Ayler.

       

“But Griss—” Hindi niya naituloy ang dapat na sasabihin niya dahil hinawakan ko ang balikat niya saka umiling at mapait na ngumiti.

        

“Ayrill deserves a family. Limang taon mo siyang pinagkaitan, panahon na para magpaka-ama ka sa kanya,” mga salitang lumabas sa mga labi ko.

     

Martyr? Bakit hindi ko ipaglaban ang akin? Bakit hindi ko ipilit na ako dapat ang unahin niya? Maiintindihan n’yo lang ako kapag bata na ang kalaban n’yo. Hindi na ’to sa pagitan naming tatlo nila Ayler at Cyan, this is already a decision that will determine Ayrill’s future. Hindi ko kayang ako ang magiging dahilan nang pagkasira ng masaya at kumpletong kinabukasan ng bata. Hindi kakayanin ng konsensya ko na masaya ako pero may nadudurog na bata sa pagiging makasarili ko.

          

“Thank you for your support, Griss.” Nakangiting wika sa akin ni Cyan. Wala siyang ideya kung anong meron kami ni Ayler, wala siyang ideya na kung magiging makasarili ang babaeng nginingitian niya ay maaaring masira ang pamilyang ninanais niyang buoin. This situation sucks. Mapapangiti ka nalang talaga ng mapait.

         

“Aalis na ’ko. Magkita at mag-usap nalang tayo tungkol sa project mamaya, Ayler.” Paalam ko saka tuluyan ko ng nilisan ang silid na iyon na hindi na hinintay ang sagot niya.

       

Habang naglalakad ako palayo ay siya namang pagdaloy ng masaganang luha mula sa mga mata ko. Traydor ang mga bobo. Kanina ko pa pinipigilan, tapos ngayon nagsilabas.

          

       

     

      

  

NASASAKTAN? Kulang ang salitang ’yan. Wasak na wasak ako at natagpuan ko ang sarili ko dito sa tabingd dagat habang may dalang mga botelya ng alak. Nakakailan na rin ako nang tumunogang telepono ko.

        

“Nasaan ka?” Seryoso ang tinig niya na nakakatakot.

      

“Oy, Neptune. Bakit?”

        

“Nasaan ka kako?” Pag-uulit niya ng tanong niya kaya’t wala akong nagawa kung hindi sumagot.

        

“Nagpapahangin lang,” wika ko at ipinilit kong ayusin ang paraan ng pagsasalita ko na nagbubuhol na yata dahil sa alak.

     

“Habang umiinom ng alak?” Napalinga ako sa paligid ko dahil sa sinabi niya at tama nga ako, nasa likod ko siya at ngayon ay naglalakad na palapit sa akin.

           

“Paano mo nanaman akong natrack!?” Tanong ko nang maupo na rin siya sa buhanginan katabi ko.

       

“You forgot to turn off you car’s tracker,” sagot niya saka inagaw ang boteng hawak ko at lumagok dito.

      

“Bakit mo ba ’ko sinundan?” Usisa ko saka muli kong inagaw ang bote sa kanya.

        

“Sinabi na ba ni Cyan?” Napalingon ako sa kanya sa sinabi niyang iyon.

        

“You knew?” Marahan siyang tumango.

        

“Matagal na, pero hindi ko alam kung anong dahilan ni Cyan bakit mas pinili niyang itago kay Ayler ang anak nila. I already warned you na hindi gaya si Ayler ng kung anong pagkakakilala mo sa kanya, Griss.”

   

“I’ve been wanting to ask you this question, Neptune. Anong nangyari kay Ayler noong nawala ako sa buhay niya?” Imbes na sagutin ako agad ay ngumiting mapait sa akin si Neptune.

      

“Mas magandang hindi mo na lang malaman, o sa kanya mo mismo alamin,” wika niya saka lumingon sa alon ng dagat.

       

“Nasasaktan ako,” nasabi ko nalang mula sa kung saan saka lumagok ng alak.

        

“Nagmamahal ka, natural ’yan,” sagot naman niya sa akin saka ako tinapik sa balikat.

       

“Tinakasan ko siya noon, dahil pakiramdam ko kailangan kong habulin ang pangarap ko na hindi ko makukuha kung iaalay ko lang ang buhay ko sa kanya. Ngayon ko pinagsisisihan ang desisyon na ’yon. Sana hindi ko siya iniwan. Sana ako ngayon ang nasa tabi niya. Ako kasi dapat talaga ’yon,” ang mga taksil kong luha ay nagbabadya nanamang pumapatak.

        

“Hindi mo rin naman alam na ganoon ang mangyayari—”

         

“Oo, hindi ko alam, pero may choice ako. Ang naging malaking pagkakamali ko, I took him for granted, I took the wrongest choice, I became selfish, para sa pangarap ko iniwan ko ’yong taong mula bata ako alam ko sa sarili kong hindi ako sasaktan. Ngayon, naging siyang isang taong hindi ko na makilala together with his past na wala ako, mas lalo ko siyang hindi nakikilala. I missed those days of his life na ako sana ’yong kailangan at hinahanap niya, I missed those days na ako sana ’yong nasa tabi niya. I missed his growth, I missed his evolution, kaya ngayong maraming nagbago sa buhay niya, nahihirapan akong sumabay, dahil noong dapat na naroon ako, wala ako.”

     

Damn these tears!

      

“Kung hindi mo pinursige ang pangarap mo, nasaan ka kaya ngayon? You see Griss, everything happens for a reason. Kung nakatadhanang malayo ka sa kanya para tumatag siya habang wala ka, mangyayari at mangyayari ’yon. Naging hindi lang maganda ang sitwasyon, dahil may involved na bata, na pwede mong masira ang buhay kung patuloy kang susugal,” wika nito sa akin.

        

“I’m glad I held myself from asking him to choose me, and I’m glad I made the right choice. Kaso ang sakit pala ’no? Habang pinilili mo ang tama, hindi mo naman mautusan ang sarili mong huwag masaktan. Being torn between what is right and what will make you happy is the hardest decision to make.”

       

Nilunod ko ang sarili ko sa alak. Ang nais ko lang ay mapawi lahat ng sakit at pagsisisi na mayroon ako.

       

      

    

   

   

  

MALALAKAS ang naging pagkatok ko sa condo unit niya. Lasing? Oo lasing ako, pero alam ko kung anong ginagawa ko, alam ko pa rin ang mga kahayupan kong desisyon sa buhay gaya nang pagpunta ko ngayon dito sa unit niya.

           

“Griss,” wika niya nang makita niyang ako ang nasa bukana ng pinto.

         

“Griss nalang?” Saka ako ngumiti ng mapait at itinulak siya upang makapasok ako sa loob. Dumeretso ako ng upo sa sofa niya.

          

“You’re drunk,” wika niya sa akin.

       

“Hindi, nagjojoke lang ako,” sarkastikong wika ko sa kanya.

         

“Sinong kasama mong uminom?”

     

Napikon ako sa tanong niya kaya’t hilo akong napatayo sa sofa saka ko itinulak ang balikat niya. “Ano bang pake mo?”

       

“Ilang oras kitang kinokontak pero hindi ka sumasagot,” bakas sa tinig niya ang panlalamig at pinipigil na inis.

        

“Sasaktan mo ’ko tapos gusto mo okay lang ako? Hindi mo ’ko nasaktan LANG, nasaktan mo ’ko ng sobra! Hindi simpleng sakit lang na kapag natapos kang magsorry ay uto-uto na ’ko ulit sa’yo!” Tang ina ng mga luhang ’to! Sinabi kong huwag pumatak sa harap niya pero mga traydor.

        

“I’m sorry. Hindi ko alam ang tungkol sa anak namin ni Cyan—”

        

“Damn you! You fucking broke me,” saka ko siya sinuntol sa dibdib niya at nanghihina akong napaupo sa pang isahang sofa at napahilamos sa mukha ko. “Ikaw ang kauna-unahang lalaking minahal ko, ikaw rin ang kauna-unahang lalaking nanakit sa’kin ng ganito. Mali ba ’ko? Mali bang mahalin ka? Bakit ganito agad? Hindi pa ’ko lubusang nagiging masaya pero meron na agad pasakit?”

         

Nakita kong naglakad siya patungo sa harap ko saka lumuhod upang maging magkatapat ang mukha namin.

       

“Alam mo kung gaano kita kamahal,” he then tried holding my hand pero iniiwas ko. “I can do anything for you, I can even give you my life if you ask me to—”

       

“Huwag kang magpatawa. Kung mula pa noon ako lang ang sa tingin mong para sa’yo, hindi ka gumawa ng bagay na magreresulta sa sitwasyon natin ngayon,” mapait na tugon ko sa kanya ngunit mapait niya lamang din akong nginitian.

         

“Ikaw ang nang-iwan. Ikaw ang humabol ng pangarap mo. Ikaw ang nawala bigla sa buhay ko. Masisisi mo ba ’ko? You left me when I needed you, you left me when I asked you not to leave, you left me when I am not sure of myself. Ikaw ang nang-iwan, Griss.”

       

Tinignan ko siya at nakita ko ang mga tinatagong hinanakit sa mga mata niya. “Masakit kang magmahal, Ayler. May sumbat.”

     

“Mas masakit kang magmahal, kasi ’yong pagmamahal mo kailangan ko pang hintayin, kailangan ko pang makailang beses na ipagpilitan ang sarili ko, at kailangan ko pang gumawa ng mga bagay na makakapag-parealize sa’yo na mahal mo rin ako. Mas masakit kang magmahal, Griss. You were never sure of what you want.”

     

Ramdam ko ang sakit ng mga salita niya? Oo, pero dapat malaman niya rin kung anong sakit ang bigay niya sa akin.

        

“I chose you, hindi pa ba sapat ’yon? Ikaw, ano? Kapag pinapili ba kita ngayon, pipiliin mo ’ko? Hindi. You will never choose me over your child and that pains me like hell!”

       

Tumayo siya saka ako tinitigan. “Bakit? Akala mo ba masarap sa pakiramdam ang piliin? No, Griss. Definitely not. It was never a privilege to be an option.”

        

“Damn you!” Saka ko siya tinaliman ng tingin. “Inilalayo mo ang usap! Ang problema dito ay may anak ka at gusto ng anak mo na mabuo ang pamilya niya!”

         

“She’s still a child—”

      

“Kaya mas dapat mo siyang i-priority. Lahat ng gugustuhin niya kailangan mong ibigay dahil limang taon kang hindi naging ama sa kanya. Nakakatawang isipin na sa limang taon na pagkawala ko, agaran kang nakagawa ng bagay na ikasasaya mo.”

        

“Dahil noong umalis ka, hindi mo lang ako basta iniwan, dinala mo ’yong damdamin ko. I became evil pero si Cyan ang nagtyaga sa akin. Ayrill was made out of my sin, hindi ko man maipapaliwanag sa’yo pero mabuti nang alam mo.”

       

“Anong ibig mong sabihin? Anong gusto mong iparating!?” Naguguluhan na ’ko. Sobrang gulong gulo na ’ko. Ang dami niyang itinatago sa akin!

          

“Hindi ko na alam kung anong gusto mong mangyari, Griss.” Bakas na rin ang pagsuko sa tono niya sa akin.

         

“Gaya ng hindi ko rin alam kung saan patungo ang pag-uusap nating ito. I came here to confront you pero parang ako pa yata ang nakumpronta mo dahil sa pag-iwan ko,” mapait kong tugon.

         

“Hindi kita kinukumpronta. Sinumbatan mo ’ko, kaya ibinigay ko lang sa’yo ang mga salitang nararapat sa bawat sumbat mo,” sagot niya sa akin.

       

Tumayo ako at tinapatan ang mga mapang-usig niyang tingin.

        

“Now tell me straight to my face Ayler Liam. Anong gusto mong mangyari? Fucking say it straight to my face,” tinitigan nga niya ako saka ngumiti muli ng mapait.

        

“Just like what you said, I will prioritize Ayrill especially her wishes and happiness. Griss….

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

Let’s break up.“

   

I WILL UPDATE AGAIN LATER. MGA 2AM.

Seventeen

GRISS

     

“OYYYYYYY!” Napalingon ako sa tinig na iyon na nakapagpawala ng pagkakatulala ko.

     

“Malayo nanaman nilalakbay mo pogi,” wika sa akin ni Elle. Si Jo pala ang sumigaw sa akin dahil siya ang nakataas ang kilay kahit hindi naman talaga visible ang kilay niya.

        

“May iniisip lang,” sagot ko sa kanila.

          

“Broken ka?” Napalingon ako at nakita ko si Charisse na alanganin na nakangiti sa akin, tila ba tinitimbang niya ang mood ko kung tama ang banatan niya.

       

“Paano mo naman nasabi?” Wika ni Nurse Jethsy na kakapasok lang ng lounge area kung nasaan kami ng ibang agents.

      

“Malalim ang mga mata, malalim ang iniisip, malayo siya sa atin mentally, malayo ang tingin and she’s not the usual Grasa of Phyrric,” sagot ni Charisse.

       

“May iniisip—”

     

“May iniisip din naman kami pero hindi ganyan ang itsura namin. May problema ka?” Sabat ni Elle sa amin.

          

“At isa pa, kanina pa ako dada nang dada dito, pero akala mo nakikipag-usap pala ako sa hangin,” animo nagtatampong wika naman ni Jo.

      

“Mayroon lang talaga akong iniisip na side mission. Napag-usapan kasi namin ni Missy ’yon kanina,” pagpapalusot ko na sana naman ay lumusot sa mga usyuserang mga ’to. Kasalanan ko rin, kung bakit dito pa kasi ako tumambay.

       

“Weh?” Halos sabay-sabay na wika nila sa akin.

      

“It’s her story, just let her be. Kung hindi willing magkwento, hayaan niyo na. May mga taong sadyang mas gusto nilang pasanin mag-isa ang mga problema nila kaysa ibahagi pa sa iba,” wika ni nurse Jethsy sa kanila.

     

“Learn from the old maid guys,” pang-asar naman ni Nurse Sab dito. Napapailing na tumayo ako at naglakad patungo sa pantry.

         

Nagkalkal lang ako kung mayroon pa bang milo and luckily may isang pack pa. Nang kukuhanin ko ito ay may isa pang kamay ang aabot nito. Paglingon ko ay si Callia na wala nanamang kahit anong ngiti sa katawan.

      

“Sa’yo na,” wika ko na mabilis naman niyang sinunod.

       

“Hindi sugar ang kailangan mo kung nanghihina ka,” napalingon ako sa ginawa niyang pagsasalita.

        

“Hindi naman ako nanghihina—”

       

“But your body says it all. You need rest and absolute calmness of mind. Hindi pwedeng ganyan, baka bigla ka nalang bumagsak,” minsan napapabilib din ako ni Callia dahil napakabilis niyang mag-analyze ng isang tao physically.

        

“I’m fine. Huwag mo ’kong intindihin,” wika ko. “By the way, hindi ko nakikita ang ibang agents?” Usisa ko.

       

“Nadeploy ’yong iba sa ibang apo ni Madam Cassandra. Three of her grandchildren were professors na habulin ng mga babae. Natatakot yata silang mamali ng landas,” wika niya sa akin saka nagsimulang magtimpla ng milo niya.

         

“I see.”

    

The same reason why I went back to his life after leaving him. The same reason why I’m fucking broken, and the very same reason why I feel so fucking devastated right now.

       

---

     

“Let’s break up.”

      

Para akong pinaulanan ng palaso sa mga salita niyang iyon sa akin. Kung may mas masakit pang salita na higit doon sa ngayon, baka hindi ko na kayanin.

        

“U–Ulitin mo nga?” Hindi makapaniwalang turan ko sa kanya.

     

Lumayo siya sa akin saka ako tinalikuran. “Hiwalay na tayo. Kaya mo na sigurong umuwi mag-isa kung kinaya mong pumunta dito ng mag-isa. Hindi na kita ihahatid, alam mo kung nasaan ang pintuan,” wika niya saka tuluyan ng naglakad papasok ng silid niya. NAPAKAHAYOP MO MONDRAGON!

     

Nilisan ko ang unit na iyon na awang awa sa sarili ko at nang-lulumo sa mga naganap. Ginawa kong bobo at tanga ang sarili ko sa harap niya. Nakatikim ako ng mga sumbat at masasakit na salita, higit sa lahat, iniwan ng taong akala kong makakasama ko na habang buhay.

   

---

     

      

      

     

     

  

IT’S been a month since I last saw him in his very own condo. Hindi na ako bumalik pa sa kumpanya niya. Reason? Wala na. Wala ng rason. Binabantayan ko para hindi makabuntis, iyon pala ay nasalisihan na ako five yeara ago pa.

        

“Magpahinga ka, puro ka side mission,” napalingon ako kay Syreen na ngayon ay kararating lang sa Phyrric.

       

“Kamusta ang pagbabantay sa professor?” Pang-aasar ko sa kanya.

     

“Lintek na ’yon. Hindi kami magkakasundo. Nagmomodel pa, nakakaumay,” wika ni Syreen saka padabog na binagsak ang bag niya.

      

“Patience is a virtue,” dagdag pang-aasar ko pa.

       

“Ay ewan ko, kung si Missy nga mukhang hindi na rin tatagal. Palala nang palala lahat ng mga apo ni Madam Cassandra. Hindi na namin kinakaya,” sagot niya sa akin. “Ikaw, paano mo ba natagalan ang isang Freezell?”

     

Minahal ko.

   

Gusto ko sanang isagot pero pinigilan ko ang sarilo ko. “Just so so. Kung anong gusto niya ibigay mo, kung anong ayaw niya huwag mong pakialaman,” kunwaring bored na wika ko.

        

“Aalis ka nanaman ba?” Usisa niya dahil nagsimula na akong magsuot ng bulletproof vest.

        

“Oo sana. May side mission galing kay Aeiryn,” wika ko.

       

“Ay? Akala ko nasabihan ka na ni Chief Aeickel. May iuutos daw sa’yo,” napakunot ang noo ko sa sinabi niya kaya’t mabilis akong tumalilis at tumungo sa opisina ni master.

     

Naabutan ko siyang kausap si tita Aiyell. Napalingon sila sa akin at nakita ko sa mga mata ni tita Aiyell ang…. awa. Kanino? Sa akin?

       

“Come here,” tawag sa akin ni master kaya’t naupo ako kaharap ni tita Aiyell.

      

“Baby Griss, I need your help.” Ito nanaman si tita Aiyell. Parang ayoko na.

     

“Ano po iyon?” Tanong ko.

        

“Cyan will be leaving the country soon, may assikasuhin siya sa Germany, maybe about her father, walang available na agent to be Ayler and Ayrill’s protector. Pwede bang ikaw nalang muna?” Kung hindi ka ba naman talaga tinatarantado ng tadhana.

           

Ibig sabihin alam na nila ang tungkol kay Cyan at Ayrill? Sabagay, it’s been a month. Mukhang nasabi na ni Ayler sa pamilya niya ang lahat. Ako kasi ang nagsabi kay tita Aiyell na hihinto na muna ako at gagawa ng mga side missions. Mabuti at napakiusapan ko. Si Ayler na rin siguro ang naglapag ng dahilan nang totoong pag-alis ko, na may anak na siya at hindi na kailangan pang bantayan.

    

Ako lang naman yata talaga ang tangang jinowa tapos hindi agad ni-legal.

    

Mapait akong napailing sa naisip ko.

       

“Ayaw mo?” Nagulat ako nang magsalita si tita Aiyell.

     

“H–Hindi po tita, may iniisip lang po ako. Sure po, kailan niyo po ba kailangan?” Pagmamatapang ko, kahit ang totoo ay parang puno nalang ng katangahan at kabobohan ang naging desisyon ko.

         

“Ngayon na sana. Si Ayler lang muna ang sasamahan mo. He’s been receiving death threats. Kahit hindi siya magsabi, alam kong mayroon,” wika ni tita Aiyell sa seryosong tono at tila ba gustong magbunyi ng kalooban ko? Tang ina. Parang masasayang ang isang buwan kong pagmomove-on dahil dito!

        

“Si Ayrill po at Cyan?”

      

“Sa bahay lang naman sila nag-istay, I guess wala naman mangyayari at mahigpit ang security ng bahay. Ayler just need someone to accompany him in his business trip today in Davao,” wika muli ni tita kaya’t napatango na lamang ako. Wala na akong alam na isasagot. Nabobobo nanaman ako.

      

Natatakot na akong pag-usapan siya dahil sa tuwina na nalang ay parang nabablangko ako at nabobobo.

             

       

        

      

   

    

KUMATOK ako sa opisina niya ng tatlong beses bago pumasok. Nakita ko siyang nakasubsob ang mukha sa mga papeles.

    

Iba ang naging kabog ng dibdib ko nang muli kong masilayan ang mukhang iyan. Ilang overtime at ilang straight side missions ang kinukuha ko para lamang mapanatili kong okupado ang utak ko at hindi ko siya maalala kahit na sandali. Ilang beses ko bang halos patayin sa work out ang sarili ko dahil sa tuwing maaalala ko siya at pinaparusahan ko ang sarili ko.

         

“Are you the new agent? Just sit down may ginagawa lang ako sandali, or you can roam around to be familiarized with the set-up of my office. Hindi na kita itu-tour dito. Your only mission is to protect me,” wika niya na hindi man lamang ako tinapunan ng tingin at diretso pa rin sa pagpirma ng mga papel sa table niya. He loss some of his weight pero hindi nagbago ang taglay niyang karisma. Sadya pa ring nakakahalina.

       

“I protected you. Puso ko ang hindi ko naprotektahan laban sa’yo,” mapait kong turan na nakapagpa-angat ng tingin niya patungo sa akin.

         

“G–Griss.”

      

“Long time no see,” wika ko saka ako naglakad patungo sa sofa ng office niya at naupo.

         

“B–Bakit ikaw ang narito?” Alam kong gulat siya na ako ang kinuha ng Mommy niya at kung bakit hindi ako tumaggi na ako ang magbantay sa kanya.

        

“Don’t you like me?” Kung may pait ang mga salitang iyon ay iyon na nga nais kong iparating. “Sabagay, itinapon mo nga pala akong parang basahan.”

        

Naging seryoso ang mukha niyang kanina lamang ay gulat. “We had our closure. Dapat hindi na pinag-uusapan—”

      

“Sa’yo lang may closure, kasi ikaw ang umiwan,” damn my mouth! Sinabi ko na nga ba at nasayang lang lahat ng pagmomove-on ko. Ngayong nagkita kaming muli ay bumabalik nanaman lahat ng pait at sakit.

            

“Alam mo na ngayon ang pakiramdam ng iniwan?” Nakangisi na niyang turan sa akin.

    

“Noong iniwan kita, walang tayo. Noong iniwan mo ’ko, tinira mo na ’ko, hulog na hulog pa ’ko sa’yo. Lugi yata ako?” Saka ako tumawa ng puno ng kasarkastikuhan.

        

“Pareho lang pang-iiwan ang ginawa natin—”

      

“But not at the same extent,” maagap kong putol sa hayop na paniniwala niya.

      

“Kung hindi mo kayang magpaka professional sa pagtatrabaho sa akin, at ipipilit mo pa rin na ungkatin ang nakaraan natin na tapos na, you may leave. Hindi ko kailangan ng bodyguard—”

      

“Funny to think na ipinagtabuyan mo rin ako noong huling nagkita tayo,” nakita ko ang gulat sa mga mata niya dahil sa sinabi ko. “Don’t worry, Mr. Mondragon. Okay na ’ko. Hindi na kita kailangan sa buhay ko, and besides I have my man now. Lalaking kayang panindigan lahat ng sinasabi at ginagawa niya para sa akin. Lalaking MAY MAS MALAKING….. pagmamahal para sa akin, at lalaking MAY MAS MAHABANG….. pasensyang kayang ibigay. Tanga na lang ako kung ipagpapalit ko pa siya,” wika ko sa kanya. Ang kaninang gulat na ekspresyon niya ay napalitan ng iritado at galit na ekspresyon.

      

Tumayo siya mula sa kinauupuan niya at naglakad patungo sa likuran ko saka animo minasahe ang mga balikat ko. “Does your new man know that I was the one who took you first? Who ate you first? Who gave you your first orgasm? And the one who made you moan my name in bed?”

     

FUCK YOU AYLER LIAM MONDRAGON!!!!!!!

          

Hindi ako maaaring magpakain nalang sa mga salita niyang maaaring tumalo sa akin.

    

Tinapik ko ang mga kamay niya saka ako tumayo at tinapatan siya. “Of course. My new man could play better, could make me moan better, could give me my ultimate orgasm better, could make me feel loved better, and could make me feel secured better. Malayong malayo sa kung ano lang ang kaya mong ibigay.”

     

Nakita ko ang pagngangalit ng mga bagang niya, maging ang pagkuyom ng mga kamao niya dahil sa itinuran ko.

    

“It will not last long, enjoy while you still can,” sagot niya sa akin saka bumalik sa kinauupuan niya. “My trip was cancelled. Bukas ang punta natin pa Davao. You may go.”

       

Hindi na ako nagsalita pa at mabilis siyang sinunod.

          

       

     

      

       

   

  

PAGDATING ko sa bahay ay bumungad sa akin si kuya Lexin na animo balak akong usigin. He’s still wearing his reading glasses.

      

“Inaabangan mo ’ko?” Tanong ko saka ako naghubad ng sapatos.

      

“Oh,” wika niya kaya’t napatingala ako at nakita kong may inaabot siya sa akin.

    

Nang kuhanin ko ito ay halos mabilis pa sa alas kwatro ko itong itinago. “Paanong na sa’yo ’to?” Kabadong tanong ko.

        

“Lagi kitang nakikitang nakatulala habang hawak ’yan. Maybe it’s your time to use it now,” nakita ko sa mukha ng kuya ko ang mukha ng isang kapatid na lubos na nagmamahal sa kapatid.

        

“Nadisappoint ba kita?” Mahina kong turan.

       

“You have never been and will never be a disappointment, little sis.” Saka ko naramdaman na may mga brasong yumakap sa akin. “Go. Use it now.”

         

Maluha-luha akong tumango at sinunod siya. Pumasok ako sa banyo dala ang iniabot sa akin ni kuya Lexin.

     

A pregnancy test kit.

      

Sabi ko sa sarili ko, after a month I will check if Ayrill was really his. Malalaman ko ito kapag nabuntis ako after a month. Alam na alam ko ang sumpa ng isang Freezell. Hindi na rin ako mapapakahipokrita, I want my own child from him. Kahit na sinaktan at binasura niya ako, sa kanya ko lang nais magkaroon ng bunga. Tanga? Oo. Aminado ako.

    

Ginawa ko ang instruction sa kit at naghintay ng ilang minuto sa kung anong lilitaw na resulta.

      

…

    

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

    

…

   

…

    

…

    

…

    

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

  

ONE LINE. NEGATIVE.

     

My world and fantasies just got destroyed for the second time.

    

–

Eighteen

GRISS

       

“Nasa loob ba siya ng opisina?” Tanong ko kay Sera na ang atensyon ngayon ay nasa xerox machine.

       

“Oo, pero may kasama siya,” sagot sa akin nito na ikinatango ko na lamang.

      

Gaya ng nakagawian ay kumatok muna ako ng tatlong beses bago ko ipinihit ang seradura ng pinto.

         

“You’re going far away, Daddy?” Tinig iyon ni Ayrill kaya’t mabilis akong napatigil sa tuluyang pagpasok at naiawang ko lamang ang pinto.

         

“It is just a business meeting, Ayrill. Daddy will comeback after three days,” mabait na sagot niya sa anak niya. Parang tinatarak ang puso ko?

     

Nakakatawang isipin na pagkatapos kong mahibang kagabi at mangarap na magka-anak siya sa akin ay narito ako ngayon at naririnig ang usapan nilang mag-ama…. anak nga niya ngunit hindi sa akin.

          

“Hindi pa rin natin napag-uusapan ang gagawin natin sa pamilya natin, Ayler.” Tinig iyon ni Cyan na animo nagpasakit ng dibdib ko. Pamilya natin? Ako dapat ’yon.

          

“After this business meeting I will settle everything—”

       

“Does that includes marrying me?” Mabilis kong nailagay ang kamay ko sa bibig ko sa itinanong ni Cyan. Kulang ang salitang gulat  sa akin.

       

“Yes, Cyan. That includes my decision of marrying you,” parang mas lalong nagpasakit ng dibdib ko ang sagot niya.

      

Umaasa? Bobo na kung bobo, tanga na kung tanga, pero oo. Nakakabobo na isang araw ako ang mahal, sa sumunod na araw may iba nang aalukin ng kasal.

     

Hindi naging sapat ang isang buwan para makalimutan ko siya at maging lahat nang mabubulaklak niyang mga salita. Kahit anong pilit pala nating kalimutan ang tao, kung hindi naman siya sa utak mo nakaukit,  wala rin. Paano ba mabubura kung sa bobong puso mo siya tumira?

      

“Thank you, Ayler.” Narinig kong sagot ni Cyan.

       

Doon na ako nagkaroon ng lakas ng loob na pumasok at nakita ko ang gulat na mata nilang dalawa.

      

“Good morning, reporting for duty.” Pukaw ko sa atensyon nila saka naglabas ng pekeng ngiti.

       

“Ikaw, Griss! Bakit hindi mo sinabi sa akin na agent ka pala? Akala ko pa naman kung ano ka na ni Ayler,” dumagundong ang kabog ng dibdib ko sa sinabing iyon ni Cyan. Hindi ang parte kung saan isang agent ako, kung hindi roon sa inisip niya kung anong mayroon kami ni Ayler. If she only knew, baka kahit sulyap ay hindi niya ako payagan.

       

I love the man you wanted to marry. I had sex with the man you wanted to be with. I was praised and pleasured by the man you wanted to be a father to your child.

     

I mentally slapped my face for whatever I was thinking. Kinakain na ’ko ng katarantaduhan ng utak ko.

       

“Sorry. There are company rules kasi na kailangan sundin and that includes company and individual confidentiality,” magalang na turan ko saka ngumiti.

          

“Pero hindi mo naman gusto si Ayler, hindi ba?” Napaka-alanganin ng tanong niyang iyon na sumilay pa ang isang awkward na ngiti sa labi niya.

      

I don’t like him. I love him.

      

“Of course not. Sinong magkakagusto sa kupal na ’yan? Ikaw lang, Cyan.” I silently thanked my tongue for not stuttering.

         

Tumawa siya sa sinabi ko at tumango. “Akala ko rin noon si Ayce ang gusto ko, but it turns out that Ayler took a huge place in my heart. Tignan mo nga at nagbunga pa,” tumatawang wika niya.

       

If she only knew na ang mga ngiti niyang iyon ay nagsisimulang dumurog sa akin at nagtatayo ng kademonyohan sa pagkatao ko, baka hindi niya na iyon hayaan na masilayan ko.

        

“…Ayrill was made out of my sin…”

     

Naalala ko nanaman ang mga binitawan niyang iyon na nais ko sanang malaman kung ano ba talagang nilalaman.

       

“Bagay naman kayo and Ayrill is so pretty. Maganda ang naging bunga,” darn you Griss Nairen!

            

“Are you a woman po ba?” Bigla akong napatingin kay Ayrill dahil sa tanong nito. “You’re so handsome po, even more handsome than my Daddy.”

     

Nilapitan ko ang bata at hinaplos ang buhok nito. Paano ko wawasakin ang inosenteng nilalang na ’to? Paano ko magagawang agawan ng kinabukasan ang walang muwang na ’to? At paano ko aagawan ng ama ang batang mula nang maisilang ay napagkaitan ng isang buong pamilya?

       

“I am tita Griss, your Mommy and Daddy’s childhood friend. I may be more handsome than your Daddy, but unluckily, tita Griss is a naturally born woman.” Nakangiti kong paliwanag sa kanya.

        

“I see. I once saw your picture in—”

       

“Ayrill, saan mo gustong kumain?” Si Ayler ang pumutol sa sasabihin ng anak niya kaya’t wala akong nagawa.

     

Nagliwanag ang mga mata ng bata at maagap itong sumagot. “JOLLIBEE!”

       

I want my own child. I want it so badly. Para akong mababaliw sa nararamdaman ko habang kaharap ko silang dalawa.

           

       

      

     

    

  

  

KALALAPAG lamang ng eroplano at ito kami ay kanya-kanya sa pag-aasikaso ng mga gamit namin.

           

“Nawawala ’yong pouch ko, hon!” Narinig kong iritadong wika ng isang babae kaya’t napalingon ako dito.

         

“Tignan mo lang dyan, huwag kang maghisterikal,” sagot no’ng lalaki sa kanya na sa palagay ko ay asawa niya.

        

“Wala nga kasi!” Sigaw ng babae.

        

“Mahalaga ba ’yon? Anong laman? Kung hindi naman hayaan mo na. Naroon na sa baba ang service,” wika ng lalaki.

        

“N–Nothing,” utal na sagot ng babae.

      

“It is not your job to get curious about other people’s business. Tara na,” napalingon ako kay Ayler at malalamig lamang niyang mata ang sumalubong sa akin. Those loving eyes of his whenever he looks at me before, was long gone now.

       

Sumunod ako sa kanya at malaking van ang sumundo sa amin. Mabilis lamang ang naging byahe namin at ilang minuto lamang ay narating na namin ang hotel na rented for this business meeting.

       

Dumeretso kami sa front desk at mukhang nakilala ng receptionist si Ayler. “Mr. Mondragon?”

      

“Yes, please.” Maagap na sagot naman niya.

        

“Room 0119 po.” Nakangiting sagot ng babae.

       

“And?”

     

“Ano pong and?” Tila naguguluhan na sgaot ng babae sa kanya. “Sinabi po ni Mr. Teodoro na hindi niyo naman daw po kasama ang inyong sekretarya kaya’t isang room lang po ang reserved para sa inyo,” para akong binuhusan ng malamig na tubig sa narinig kong iyon.

        

“No miss. I told Mr. Teodoro na hindi ko kasama ang sekretarya ko but I am with my bodyguard,” halatang nagtitimpi na ang mga salita niya.

    

“All rooms were occupied po, Sir. Sorry.” Kita ko naman ang sinseridad ng paghingi ng paumanhin na babae pero hindi naman maalis ng paumanhin niya ’yong katotohanan na wala akong tutulugan.

        

“Fine. I’ll just share room with my bodyguard,” madaskol na wika niya saka marahas na kinuha ang susi at umalis na.

       

Sinundan ko siya ngunit may tinig na pumigil sa akin. “Sir, may nakasabit pong maliit na pouch sa maleta niyo,” wika ng babae kaya’t napalingon ako doon at nakita ko ngang may maliit na pink pouch ang nakasabit sa maleta ko.

       

Ito pa yata ang hinahanap no’ng babae.

    

Mabilis ko itong kinuha at nagpasalamat sa babae saka na ako maagap na sumunod sa mayabang na nilalang.

           

Nasa silid na niya kami at nakita kong nakaupo lamang siya sa sofa. “This was a technical problem. Hindi natin parehong ginusto ito—”

        

“Were you bothered by my presence? Hindi kita hinihingan ng paliwanag, huwag kang defensive,” wika ko saka ko binitawan ang maleta.

          

Tumingin siya sa akin saka ngumisi. “I’m not bothered at all.”

       

“Anong nginingisi mo? Huwag kang mag-isip ng kahit ano, dahil parang pinagtaksilan mo na rin ang anak mo,” wika ko saka ako pumasok ng banyo.

         

“Kaya kong magtaksil kung ikaw ang magiging dahilan,” dahil sa narinig kong isinagot niya ay mabilis akong napalabas ng banyo.

          

“Kahit na anong dahilan, hindi naging maganda kahit kailan pa man ang pagtataksil,” seryoso kong wika.

         

“I am not married, Griss.”

      

“But you have a child now, and you are with the mother of your child.”

       

“Wala pa akong sinabing papakasalan ko si Cyan,” wika niya sa akin sa seryosong tono.

         

“Then why did you fucking leave me?” May pait na sa tinig kong iyon.

       

“I pushed you once, agad kang bumitaw.”

      

Gusto ko siyang murahin sa isinagot niyang iyon sa akin.

       

“Sinong tanga ang ipinagtutulukan ka na, tapos pipiliin mo pa rin ang manatili—”

      

“Ako,” putol niya sa akin saka tumayo at naglakad patungo sa gawi ko na nagpatuod sa akin. “Ako ang tangang kahit ilang beses mong inayawan, pinagpilitan pa rin ang sarili sa’yo, ako ang tangang kahit ilang beses mong hindi pinili ay sumige pa rin ng pagmamahal sa’yo, at ako ang tangang may anak sa ibang babae pero ikaw pa rin ang iniisip at minamahal.”

       

“Enough, Ayler.”

        

“Mayroon ka na ba talagang iba? Someone better, as what you’ve said?”

         

“I do have,” sagot ko at nakita kong gumuhit ang mapait na ngiti sa kanya.

          

“Hindi ka handang magtaksil sa kanya?”

     

Wala akong pagtataksilan. It’s always you. Walang hahawak sa aking iba, at wala na siguro akong mamahalin na iba. Tang ina, binuhos ko na sa’yo lahat.

      

“Pagtataksil? Does it even an option?” Saka ko siya itinulak palayo dahil masyado na siyang malapit sa akin.

        

“I missed you,” bulong niya mula sa kung saan at rumehistro ang nangungulila niyang mga mata.

        

“Ayler!”

       

“God knows how much I wanted to drag you back in my arms pero alam kong patuloy lang kitang masasaktan kung magpapaka-makasarili ako,” malungkot na pahayag niya sa akin.

       

“Pero bakit ngayon sinasabi mo ’yan!?” Galit na wika ko.

       

“Dahil hindi ko kaya, Griss. Sinasabi mo pa lang na may bago at mas higit sa akin, para mo na akong ginagago. You’re giving me the pain I haven’t experienced before.”

      

“Wala ng tayo. Tinapos mo na. Now let me have the peace of mind with my new man. ’Yong walang ikaw na makikialam, ’yong walang ikaw na manggugulo, ’yong walang ikaw na gagawa ng kakupalan. Masaya na ’ko, sana ikaw rin.” Unti-unti na akong gumagaling sa pagsisinungaling.

      

Kung itatanong sa akin saan ko kinuha ang mga katangahan na pinagsasasabi ko? Kung saan ko kinuha ang lakas ng loob? Sabihin nalang nating, sa kainosentehan ng batang si Ayrill. She deserves a life na hindi sisirain ng isang gaya ko lang.

          

“Hindi ko kayang maging masaya kung wala ka,” damn this Mondragon! How the fuck does his goddamn brain works!? He was the one who pushed me away and now he’s saying these words!? He must be really so fucking insane.

       

“Just deal with your own problem all by yourself, Ayler. Pagod na ’ko.”

      

“Napagod din naman ako noon, pero hindi ako sumuko sa atin,” hindi ko na alam kung anong gusto niya.

        

“Ano bang ginagawa mo ha!?” Saka ko siya nilampasan at naupo sa dulo ng kama. “Gulong gulo na ’ko sa mga gusto mo!”

         

“I want you back. I want my Griss back. I want my baby back.”

          

“Yesterday you told me to be professional—”

        

“Dahil akala ko kaya ko.”

       

“Tapos ngayon sasabihin mong gusto mo ’kong bumalik—”

       

“Dahil iyon ang totoo.”

         

“Hibang ka na Ayler. Malabong malabo na ang takbo ng utak mo!” Singhal ko sa kanya ngunit bigla na lamang niyang inilang hakbang ang layo namin saka ako hinapit patayo.

        

“Hibang na hibang na ’ko. Totoo iyon. Hindi ko na alam ang takbo ng utak ko. Kapag nasa harap kita gusto kong angkinin ka, kapag nasa harap kita nasisira ang sistema ko, kapag nasa harap kita hindi ko nakokontrol ang sarili ko, at kapag nasa harap kita, bigla hindi na ’ko sigurado sa mga plano at gusto ko. You’re my main function.”

         

Nakakatuod ang bawat salita niya maging ang mga mata niyang nakatitig sa akin.

         

“Don’t—”

      

“Kapag hindi ko sinunod ang dinidikta ng puso ko, baka kung ano pang mangyari sa akin. I never loved Cyan. I never intended to have sex with her. I never wanted anyone else in this life of mine, except you Griss. You’re all I want. Alam ni Mommy ’yon. I even begged her to asked you to be my private bodyguard years ago for some nonsense reason. It’s always you. Kahit kailan hindi ka napalitan at kahit kailan hindi ka mapapalitan.”

       

“Hindi ko alam ang isasagot ko.”

      

“Malaki ang naging kasalanan ko kay Cyan pero sinabi niyang matagal na niya akong napatawad. Malaki ang kasalanan ko sa kanya, pero hindi ko kayang iyon ang magiging dahilan ng pagkawala mo sa akin. Handa na akong sabihin sa’yo lahat, just for you to stay with me, and just for you to choose me. Paniwalaan mo sana ako.”

   

“Si Ayrill—” hindi ko naituloy ang dapat na sasabihin ko dahil pinutol niya ito ng mga salita niyang halos hindi ko kayaning marinig.

       

“I raped Cyan. Ayrill was made out of that sin of mine. I raped her mother.”

    

Nineteen

G

RISS

      

“A–ANONG SINASABI MO!?”

      

Imbes na sumagot agad ay lumuhod siya sa harap ko. “Please hear me out.”

        

“Gustong gusto kong pakinggan ka, Ayler. Pero bakit simula palang parang ayoko na, parang hindi ko kakayanin kung ano pang ibang isisiwalat mo,” gulong gulong sagot ko sa kanya. Nagkaroon ako bigla ng takot at pangamba na kaharap ko siya.

          

“I’m sorry. Hindi ko ginustong kapwa tayo mapunta sa sitwasyong ’to. Noong bumalik ka akala ko magiging ayos na ang lahat, akala ko wala nang multo ng nakaraan ang babalik, at akala ko lahat ng nangyari noon ay naibaon na kasabay nang pagkawala ni Cyan,” sagot niya sa akin na ikinailing ko.

       

“Ngayon ang mga akala mo ay isa-isang nagbabalik at nagbibigay sa iyo ng takot,” wika ko sa kanya.

          

“Hayaan mo akong ipaliwanag sa’yo ang mga bagay na alam ko at maaaring makatulong sa’yo sa pag-intindi sa akin, at sa pag-unawa mo ng sitwasyon na ito,” may tonong nagmamaka-awang wika niya sa akin.

          

“Pero hindi ko maipapangakong masusunod ang anumang naisin mo pagkatapos mong magpaliwanag dahil hindi nalang ikaw at ako, o ang damdamin mo at damdamin ko ang nakasa alang-alang dito. May mga inosenteng tao ang maaaring madamay sa mga desisyon natin,” wika kong muli sa kanya at nakita ko ang pagguhit ng sakit sa mga mata niya.

      

“Alam kong malaki talaga ang kasalanan ko kay Cyan pero hindi ko kayang mawala ka sa’kin, Griss. Alam kong walang kapatawaran ang naging kasalanan ko sa kanya pero hindi ko kayang ipilit ang sarili ko na makasama siya kung ikaw lang naman ang kaya kong mahalin. Siguro nga isang malaking sampal at karma sa akin nito, pero sana ibigay mo sa’kin ang pag-intinding hinihingi ko,” nangingilid ang luha niya habang binabanggit ang mga salitang iyon.

        

“Just spill your story,” tanging nasabi ko at inalis sa kanya ang paningin ko.

         

“It happened years ago after the sudden death of someone I truly trust the most, Mr. Nikolai Aragon, my former secretary. Siya ang pinagkakatiwalaan ko sa lahat ng bagay. Noong mawala ka, siya ang lagi kong nakakasama sa lahat, maging sa mga desisyon ko nang makapasok ako ng kumpanya. Naging sandalan ko siya at naging matalik na kaibigan. Habang binabantayan ako noon ni Neptune, may nagtangkang sumagasa sa akin mabuti na lamang at kapwa sila naroon ni Nikolai at nagawa nila akong iligtas. Utang ko ang buhay ko sa kanila,” panimula niya saka tumayo mula sa pagkakaluhod at naupo sa sofa habang matamang nakatingin sa akin.

      

“Anong kinalaman noon sa ginawa mo kay Cyan?”

       

“Isang umagang pagpasok ko, nakita kong napakagulo ng opisina ko at napakaraming nagkalat na papeles. Natagpuan ko si Nikolai na pawis na pawis na animo siya ang gumulo ng opisina ko. Tinanong ko siya, pinilit kong sabibin niya sa akin kung anong ginawa niya ngunit nanatili lamang tikom ang bibig niya. Gusto ko siyang palayasin sa opisina ngunit tumatak sa isip ko ang ginawa niyang pagsagip sa akin, dagdag pa na halos ama na ang turing ko sa kanya.”

       

Huminto siya sandali na animo hindi niya kayang sabihin ang kung ano mang susunod niyang dapat na sabihin.

             

“From then on, naging mapagsuspetsa na ako sa kanya. Bawat galaw niya ay ipinaaalam ko kay Neptune, bawat galaw niya ay nalalaman ko, at bawat taong makakasalamuha niya ay inaalam ko. Naging lalo akong mapagsuspetsa sa kanya nang kitain niya ang iilang taong sa palagay ko ay nagtataksil sa kumpanya. Hindi ko siya inalis sa kumpanya, bagkus ay pinahirapan ko siya at sinabi kong idadamay ko ang pamilya niya kapag hindi siya nagsabi sa akin kung anong ginagawa niya…. ngunit gaya ng dati ay nanatiling tikom ang bibig niya,” ang bigat ng bawat paghinga ni Ayler.

        

“Nang hindi ko na makayang tiisin ang mga pagtatago niya ng sikreto ay sinesante ko siya kahit pa nagmamakaawa siya sa akin na walang kakainin ang pamilya niya kapag ginawa ko iyon, pero tinuloy ko pa rin. Ayokong may traydor na nakapaligid sa akin, at ayokong mayroon akong pinaghihinalaang tao. Ilang araw matapos ang ginawa kong pagsisante kay Nikolai ay may dumating na babaeng sa palagay ko ay asawa niya sa opisina. Galit at humahagulgol ito habang may dalang sulat para sa akin. Ginulantang niya ako ng balita na pinagbabaril si Nikolai habang papasok ng bahay nila,” hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Natatakot ako, nanginginig at hindi ko na alam.

           

Binunot niya ang wallet niya at may kinuhang nakatupi-tuping papel mula rito.

      

“A–Ano ’to?” Utal na wika ko nang iniabot niya sa akin ang papel.

         

“His letter for me,” mapait niyang tugon sa akin.

       

Binuklat ko ito at binasa.

     

Mr. Mondragon,

     

Isinulat ko ang liham na ito para sa’yo dahil alam kong ano mang oras ay malalagay na sa alanganin ang buhay ko lalo na’t wala na ako sa tabi ninyo. Hindi po ako traydor gaya ng inaakala ninyo, lahat ng galaw ko ay para sa ikakabuti ninyo, lahat ng ginagawa ko ay para sa inyo dahil higit sa lahat, itinuring na kitang parang tunay kong anak. Patawarin mo ’ko sa mga naging paglilihin ko sa’yo, patawarin mo ’ko sa mga ginawa kong bagay na hindi mo maintindihan. Ayoko lang na madamay ka pa kung kaya ko namang trabahuhin mag-isa. Kung mawawala ako, mag-iingat ka, lagi mong pag-iingatan ang sarili mo at higit sa lahat maging matalino ka sa pagtitiwala.

     

• Nikolai

       

“He dedicated his life for my well-being pero anong isinukli ko? I let him die. Wala akong nagawa, o mas tamang sabihin na wala akong ginawa,” nakita kong unti-unting bumagsak ang mga luha na kanina ay pinipigilan niya. “Sa sobrang gulo ng utak ko noon, gusto kong hanapin ka, gusto kong magsabi sa’yo ng lahat, pero wala ka, you already left.”

         

I wanted to console him, but I stopped myself.

          

“I became miserable, ilang buwan kong sinisisi ang sarili ko sa nangyari kay Nikolai. Sinubukan kong ipa-imbestiga ang nangyari sa kanya ngunit wala akong naging lead. Hanggang isang araw na umiinom ako at naroon si Cyan, siya lang ang laging naroon para sa akin, tila ako nawala sa sarili at hindi ko alam ang nagawa ko sa kanya. Naaalala ko lang ang mga hikbi niya at pagpigil ngunit hindi ko na alam ang lahat ng detalye. Nagising na lamang ako kinabukasan na kamao ni Neptune ang sumalubong sa akin at si Cyan na nakatulala,” ramdam ko ang panginginig ng tinig niya lalo na sa mga huling binitawan niya.

          

“Kahit ano pang sakit ang nararamdaman mo, hindi naging tama na ginahasa mo Cyan!” Sigaw ko sa kanya.

        

“I know and I fucking hate myself for doing that thing to her. Kung alam mo lang, Griss. Kung alam mo lang anong ginawa ko para makabawi, pero biglang naglaho si Cyan,” mahinang wika niya.

          

“Ayusin mo ang sarili mo Ayler. Hindi maaaring sisisihin mo ang pagiging wasak mo sa pagkamatay ni Nikolai para gawan mo ng hindi maganda si Cyan. Mas lalo mo lang akong binigyan ngayon ng dahilan na huwag ng magpaloko sa’yo—”

        

“Wala ako sa sarili ko no’n. Honestly, I think I was drugged. You already saw what happens to me kapag nakakainom ako ng gamot,” nagulat ako sinabi niya at kalaunan ay napagtanto koang tinutukoy niya.

        

“You mean—”

       

“Viagra or not, paracetamol or not, any drug can make me hallucinate and lost my sanity in a few seconds. It’s a rare disease,” paliwanag niya sa akin.

          

“Y–You’re kidding me,” hindi makapaniwalang turan ko.

        

“No, I’m not. Bata palang ako hindi na ako pinapainom ng mga gamot, kung mayroon man ay napag-aralan ng husto. Remember when I had my accident and Mom immediately transfered me to where Ayce can supervise me?” Wala sa sariling napatango ako. “Honestly, based on my opinion, what I did to Cyan was all set-up. Palagay ko ginawa iyon upang mapababa ako bilang COO ng kumpanya, but Dad remained firm about it. Gumawa siya ng paraan, pero hindi ko alam kung ano.”

      

“Iyon ba ang nais sabihin ni Cojuangco nang mahuli natin siya?” Paninigurado ko.

       

“Yeah. Cojuangco learned about it, pero hindi ko alam kung paano.”

       

“Ang dami mong itinatago Ayler,” mahinang wika ko saka umiling. “Naiintindihan kita, iniintindi kita, pero hindi ko pa rin kayang saktan si Ayrill. Just be with Cyan, iyon ang mas makakabuti—”

      

“Damn it, Griss!”

         

“I’m sorry,” saka ako lalabas sana nang hablutin niya ang braso ko.

        

“Si Ayrill ba talaga? O ang bagong lalake mo ang dahilan?” Bakas sa tinig niya ang galit. “Huwag mong idahilan ang anak ko, dahil kung talagang pinipili mo ’ko, magagawa mong maging ina sa anak ko—”

      

“HIBANG KA NA BA!? BUHAY PA ANG NANAY NG ANAK MO PERO GUSTO MO ’KONG MAGPAKA-INA—”

        

“IKAW ANG MAHAL KO!”

      

Hinatak ko ang braso ko saka ko siya sinampal. “Hindi ko kayang maging makasarili, Ayler.”

         

Tuluyan kong nilisan ang silid na iyon.

      

     

     

    

   

NAGLALAKAD lang ako nang walang tiyak na paparoonan.

      

“Griss,” nagulat ako sa tinig na iyon at ang mas nakakagulat ay nalingunan ko si Neptune.

       

“A–Anong ginagawa mo rito?” Literal na gulat na gulat ang pagkakasabi ko.

       

“Mukhang nalaman mo na ang totoo,” wika niya saka may mapait na ngiting sumilay sa mga labi niya. “Naramdaman ko kasing magiging malungkot ka rito sa Davao, kaya pumuslit ako,” paliwanag niya sa akin ngunit hindi niya ako makukumbinsi.

          

“Eulyco,” may pagbabanta ang tinig kong iyon.

        

“Fine. This is a side mission for me, binigay ni Chief.”

       

“Anong side mission? Bakit hindi ko alam?”

        

“Your client’s life is not in danger….. but you are.” Para akong niyanig ng kung ano dahil sa narinig ko.

       

“A–Anong ibig mong sabihin?” Ibang kaba ang nararamdaman ko.

          

“Hindi ko alam kung paanong nasabi iyon ni Chief but she told me she has her own basis of making you my side mission,” sagot niya sa akin. “Pinaalalahanan niya akong huwag iaalis ang paningin ko sa’yo.”

     

“I’m an agent, Neptune. Kaya kong protektahan ang sarili ko,” wika ko sa kanya.

         

“Naisagot ko na rin kay Chief ’yan, Griss. But she still insisted na kailangan kitang bantayan.”

       

“Fine.”

      

Nagpatuloy ako sa paglalakad habang alam kong nakasunod siya sa akin.

         

“Alam mo pala kung anong ginawa ni Ayler kay Cyan, bakit hindi mo sinabi?” May hinanakit sa tinig ko. Hindi ko siya nililingon.

             

“Hindi ko kayang ipaliwanag sa’yo iyon lalo na’t ikaw ang nagmamahal, Griss. Ikaw ang iintindi sa kung anong sasabihin niya, ayokong kwento ko ang marinig mo dahil baka may kulang at hindi maganda ang maging dating sa’yo,” sagot niya sa akin.

        

“Bakit hindi mo pinigilan—”

       

“Wala ako nang gabing mangyari iyon. I was in a side mission. Umaga ko na nalaman ang ginawa ni Ayler kay Cyan,” paliwanag niya sa akin.

          

“Hindi ko na alam ang iisipin ko,” nauubusan na talaga ko ng dapat sabihin.

           

“Dahil umaasa ka pa rin na si Ayler pa rin ang lalaking iniwan mo, si Ayler pa rin ang lalaking nakalakihan mo, at si Ayler pa rin ang taong inakala mong siya. You have to open your eyes, Griss. Hindi masamang maging tanga, pero ang maging bulag, oo.”

        

Huminto ako sa paglalakad at lumingon sa kanya. “Hindi ako bulag, Neptune. Kung bulag ako, pinili ko na sana ang kasiyahan ko kaysa sa kinabukasan ni Ayrill. Kung bulag ako, pipiliin kong maging makasarili at tatakbo ako pabalik sa mga yakap at halik niya. Kung bulag ako, pipiliin kong makasakit ng iba para maramdaman kong muli ang pagmamahal niya…. pero hindi, Neptune. Masakit, pero pinipilit kong kayanin.”

    

“Hindi mo kailangan kayanin. Magpakatotoo ka sa sarili mo, gusto mo bang bumalik sa kanya?” Iyon na yata ang tanong na pinakamahirap sagutin sa ngayon.

      

“If my own happiness could cause someone else’s pain, I’d rather choose to be hurt. Siguro nakatadhana talaga kong maging mag-isa?” Saka ko ito sinundan ng tawa na puno ng kasarkastikuhan.

          

“Hindi ko kahit kailan ipinilit ang sarili ko sa’yo, pero kung tatanggapin mo ang pagmamahal ko para maging sandigan ng sakit mo, ibibigay ko ng lubos ang pagkatao ko sa’yo,” puno ng sinseridad na wika niya sa akin saka ngumiti ng may halong lungkot.

         

“If only I could make this fucking heart learn how to choose whom to love, believe it or not, I would have nominated you a long time ago,” mapait na turan ko sa kanya. “Kaso, hindi. You’re a brother to me, Neptune. Hindi ko kayang magbigay ng higit pa roon,” napayuko ako dahil sa itinuran kong iyon.

        

“I understand. Huwag mo ’kong kaawaan, alam kong mangyayari ’to. All I want for now, is for you to be happy, for you to be able to choose your happiness without hurting others. I may seem so selfless pero iyon ang hiling ko… ang maging masaya ang nag-iisang babaeng minahal ko sa buong buhay ko. Fly high, Griss. Raise your wings and look for your happiness. I will be so glad to see you happy and contented. You will always be my greatest love,” hindi ko nagugustuhan ang mga salita ni Neptune. Tila ba ito may nais iparating na lubos kong ikinababahala.

        

Halos yanigin ang pagkatao ko nang mabilis niyang tinawid ang pagitan namin saka ako niyakap ng mahigpit……

     

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

  

…

   

…at kasunod no’n ay ang nakakabinging sunod-sunod na putok ng baril sa mismong gawi ko.

     

“NEPTUNE!!!!!!!!!!!!!!!!”

    

Twenty

THERE WERE LOTS OF SUDDEN CHANGE IN

POINT OF VIEWS. BE CAREFUL IN READING PARA HINDI MAGULUHAN.

    

GRISS

      

“Neptune!” Naglalandas na ang mga luha ko sa mga mata habang hawak ko ang katawan ni Neptune na tadtad ng bala.

         

“R–Run,” hirap na hirap na wika niya sa akin.

        

“Why did you fucking do that!?” Halos hindi ko alam kung anong parte ng dumudugong katawan niya ang tatakpan ko.

           

“L–Leave me. S–Save yourself,” sinundan pa ito ng pag-ubo niya na naglalabas na ng dugo.

          

“Bayani,” anang isang tinig kaya’t napa-angat ako ng tingin at halos hindi maprosesa ng utak ko ang nakikita ko.

         

“A–Anong ginawa mo!?” Galit na turan ko dito ngunit imbes na sumagot at sumenyas ito sa kung saan saka may mga lalaking bigla na lamang tumungo sa amin ni Neptune at binuhat kami.

         

Gusto kong lumaban ngunit nanghihina ako sa nasasaksihan kong kalagayan ni Neptune.

        

“Dadalhin pa ba ang lalaki? Mukhang dehado—”

       

“Huwag kang magmarunong sa akin. Dalhin silang pareho,” anang tinig na iyon.

           

Sinasabi ng isang parte ng utak ko na manlaban ngunit bumubulong ang isa na magpatianod na lamang dahil mas mapapahamak si Neptune kung gagawa ako ng hindi maganda.

         

Sa huli ay kapwa kami isinakay ni Neptune sa isang sasakyan.

       

“Lalapatan ko ng lunas ang isang ito, baka hindi umabot,” wika ng isa sa mga narito sa sasakyan saka sinira ang damit ni Neptune.

           

“Bakit niyo binaril kung gagamutin n’yo rin naman,” puno ng kasarkastikuhan na pahayag ko sa kanila kahit na ang totoo ay alalang alala ako sa kalagayan ni Neptune.

       

“Hindi para sa kanya ang bala, sa iyo sana talaga. Nagkataon na bayani pala itong mang-iibig mo,” sagot niya sa akin na ikinakuyom ng mga nakatali kong kamay.

        

“Wala akong naaalalang may atraso ako sa’yo,” singhal ko dito ngunit tinawanan lang ako nito.

       

“Wala akong sinabing may atraso ka sa’kin,” sagot niya saka itinuon ang tingin sa harap.

        

“Kung ganoon bakit ninanais mo akong patayin!? Sana tinuluyan mo nalang ako!”

       

“Not so easy, Griss. Isa pa, eksperto ako sa paghawak ng baril, bakit sa palagay mo hanggang ngayon hindi pa namamatay iyang mang-iibig mo?” Bakas sa tinig nito ang kayabangan.

            

“Of course you’re an expert. Lumaki kang nakikita mo kung paanong humawak ng baril, at isa pa, nananalaytay na nga pala sa dugo mo ang pagiging kriminal,” sagot ko rito na muli lamang nitong tinawanan.

      

“Wala ka bang balak itanong kung anong pakay ko sa’yo?”

         

“Kung may balak kang sabihin ang pakay mo sa’kin, kanina mo pa sana sinabi. Alam ko kung paano kang mag-isip, huwag kang umastang ikaw lang ang nakakakilala sa akin,” sagot ko sa kanya at nakitang kong napangisi siya dahil aninag ko ang salamin sa gilid niya.

           

“Maayos na ang isang ito, pero kailangan pa rin matignan,” wika ng lalaking gumamot kay Neptune.

        

“Out of all people, ikaw pa talaga? Sana alam mo kung anong ginagawa mo, at naaalala mo pa kung sinong binabangga mo,” turan ko sa kanya.

        

“Alam ko, Griss. Alam na alam ko, at alam kong alam mo na hindi ako gagawa ng isang bagay kung hindi ako sigurado. Ikaw na ang nagsabi, kilala mo ’ko.”

    

Kapag nakawala ako dito, ako ang papatay sa’yo.

    

   

   

   

   

   

  

AEICKEL (OO! NAMISS KO RIN SIYA)

      

“Chief!” Agad akong napalingon kay Missy na humahangos ngayon palapit sa akin.

       

“Bakit?”

      

“We lost track of Neptune at Inferno,” tila mabilis na gumana ang utak ko sa narinig ko. Mukhang tama ang hinala ko, at tamang ipinadala ko si Eulyco kay Griss.

        

“Give me the previous data, ako ang maglolocate,” saka ako mabilis na pumasok ng opisina ko.

          

“Wife—”

      

“Not now, Nigel. Nawawala ang dalawang elite agents,” pigil ko sa asawa kong nais yatang maglambing sa akin. Pasensya na siya, ngunit hindi ko iyon kayang unahin sa ngayon.

          

“Anong kutob mo sa nangyari?” Tanong niya sa akin. Sa katagalan ng panahon ay unti-unti ng natututunan ni Nigel kung paano pakibagayan ang paraan ko ng pag-iisip at pagkilos.

      

“This was more than just a set up. Those persons doing these were clouded with pain and hatred,” sagot ko sa kanya saka nagsimula akong magtipa sa laptop ko.

        

I placed a tiny chip locator in Eulyco’s wallet dahil alam kong iyon ang bagay na hindi nawawala sa bulsa niya.

       

“Missy,” tawag ko sa kadarating.

      

“Yes, Chief?”

      

“Ask Aeignn and Aeiryn to be on standby. Magpadala ka rin ng taong makakalipad agad pa-Davao para tignan ang pamangkin kong si Ayler bago niyo tunguin ang address na ito,” wika ko saka ko inabot kay Missy ang maliit na papel na sinulatan ko ng address na nakuha ko sa locator.

       

“Hindi ka ba sasama sa misyon na ’to, Chief?” Usisa sa akin ni Missy kaya’t tinignan ko siya.

         

“Wala sa Davao ang hahabulin at tatrabahuhin ko. Just follow my instructions and take care,” wika ko saka ako tumayo mula sa harap ng laptop at nilapitan si Nigel.

        

“Why?” Tanong niya nang makalapit na ako sa kanya. Bakas sa mukha niya ang pag-iisip kung anong susunod kong gagawin.

        

“May pupuntahan tayo,” saka ko hinatak ang kamay niya patayo.

      

“Saan?”

      

“To someone who can easily clarify all my theories,” sagot ko saka na kami lumabas ng opisina ko.

     

Hindi maaaring may iba pang buhay ang mapahamak.

     

     

      

     

    

   

  

SOMEONE

      

Ibinaba ng mga tauhan namin sina Griss at Eulyco habang ako naman ay naglakad papasok kung saan naghihintay siya sa akin.

        

Mabilis akong humalik sa pisngi niya at siya naman ay ngumiti sa akin.

          

“Bakit inabot kayo ng ganito katagal?” Malambing na wika niya sa akin.

       

“Nagka-aberya. Akala ko kasi si Griss lang ang kukuhanin namin, nagkataon na naroon itong si Eulyco kaya’t pati siya ay nadamay,” sagot ko na ikinatango niya.

          

“I see.”

    

“Alam mo bang sa mga oras na ito ay pinaghahanap na iyan ng Phyrric dahil siguradong nawala na sa tracker nila,” pahayag ko saka naupo sa tabi niya.

         

“Hindi talaga ako nagkamali na ikaw ang mahalin at samahan ko. Bukod sa alam mo ang galaw ng Phyrric, alam mo rin kung anong dapat unahin at gawin. I love you for that,” saka niya ako kinintalan ng halik sa labi bago inihilig ang ulo niya sa balikat ko.

           

“Ginagawa ko ito hindi para sa sarili ko. Alam kong may sapat kang rason para gawin ito. Hindi rin ako nagsisisi na mahalin ka dahil alam kong hindi mo kayang mabuhay ng matiwasay hangga’t hindi mo pa nakukuha ang hustisya,” sagot ko sa kanya.

      

“Naitali na namin sila ng maayos,” wika no’ng isang tauhan. Bago ako bumaba ng sasakyan kanina ay kapwa ko tinurukan ng pampatulog sina Eulyco at Griss.

        

“Siguraduhin ninyo. Griss and Eulyco were both elite agents, they were trained to easily remove complicated knots—”

        

“No, love. What they used to tie them were chains. Hindi nila iyon maaalis,” sagot ko saka hinaplos ang buhok niya. “Ipahinga mo na ang isip mo. Mamaya tayo makikipagharap sa kanila—”

      

“Hindi ko pa oras para humarap sa kanila. Hindi pa oras upang malaman nila kung ano man ang pakay ko sa kanila. Magiging tama lang ang oras, kapag nakita kong halos mabaliw na ang Mondragon na iyon kakahanap sa babaeng iniibig niya, at siya na mismo ang kusang tutungo sa kinaroroonan natin upang mamatay mismo sa mga kamay ko. Pagsisisihan niyang nakilala niya ako at ang pamilya ko. Sisiguraduhin kong uupusin ko siya. He’ll taste hell in my hands. Ipaparanas ko sa kanya ang mawalan ng taong tanging sandigan mo,” ramdam ko ang galit at pagpipigil ng bawat salita niya. Hindi ko siya kayang pabayaan kaya’t ginagawa ko lahat para sa kanya. Isa pa, siya rin ang tumulong sa akin noong mga panahon na akala ko ay hindi na ako makakawala kailan man.

          

“I understand. Haharapin ko sila mamaya at ibibigay ang nais kong mangyari sa kanila,” sagot ko sa kanya saka ko siya kinintalan ng halik sa noo.

           

“Salamat.”

     

     

     

    

    

    

  

GRISS

       

Ibinukas ko ang mabibigat na talukap ng mga mata ko at nakita kong nasa isa kaming malawak na sala kung saan nakatali ang mga kamat at paa ko ng kadena sa isang upuan.

       

Ipinilig ko ang ulo ko at natagpuan ko si Neptune na kahit papaano ay mas maganda na ang kulay ng balat, hindi gaya kanina na animo ano mang oras ay mawawala na siya.

             

“Neptune!” Bulyaw na bulong ko sa kanya.

         

Nakita kong unti-unti niyang iminulat ang mga mata niya at napalingon sa gawi ko. “I–I’m alive?” Hirap na wika niya na ikinatango ko.

      

“Kailangan nating makaalis dito,” turan ko sa kanya ngunit imbes na sagutin at umiling ito sa akin.

       

“T–There’s no way out, Griss. Ang maaari lang nating gawin ay maghintay kung may darating upang iligtas tayo,” sagot niya sa akin na ikinabundol ng kaba ko.

            

“Pero kailangan pa kitang dalhin sa ospital—”

      

“Walang tinamaan na delikadong parte ng katawan ko. That person knows how to shoot a gun without killing the target. He did this just to scare me, and frighten you so that they can easily dragged us in here,” paliwanag niya sa akin. “Unfortunately, they succeeded.”

      

“P–Patawarin mo ’ko. Hindi ko alam. Noong nakita kong puno ka ng dugo ay parang hindi na gumana ang utak ko—”

         

“Of course, you should be sorry. Dahil wala naman dapat dito si Eulyco kung hindi dahil sa’yo,” wika ng isang tinig kaya’t mabilis kaming napalingon dito.

            

“I–Ikaw!?” Hindi makapaniwalang turan ni Neptune. Alam ko ang nararamdaman niya dahil kahit ako ay hindi makapaniwala na siya ang nasa likod nito.

             

“Oh. Nakapikit ka na nga pala kanina at halos mamatay na kaya hindi mo ako nakita. So…. yes Eulyco, it’s me.” Gusto ko itong saktan sa paraan na gusto ko dahil s kayabangan ng pananalita niya na animo ba tuwang tuwa at ipinagmamalaki pa nito ang ginagawa niya.

     

“Wala kaming kasalanan sa’yo!” Sigaw ni Neptune kahit na may iniinda itong masakit sa katawan.

       

“Magkaibigan nga kayo,” saka niya pa ito sinundan ng tawa. “Wala akong sinabing may ginawa kayo sa akin. At isa pa, hindi ako ang may kilangan sa inyo. Ginagawa ko lamang ito upang makabawi sa mga Freezell—”

       

“Pero walang Freezell sa aming dalawa ni Neptune!” Singhal ko dito.

         

“Wala nga, pero kayang kaya kong paikutin ang isang Freezell gamit ka,” nakangisi niyang wika sa akin.

       

“Kung iniisip mong kaya mong paikutin si Ayler gamit ako, nagkakamali ka,” sagot ko sa kanya.

        

“Ikaw ang nagkakamali, Griss. Kapag pinaalam kong hawak kita, hindi mo na alam ang maaari niyang gawin dahil wala ka sa tabi niya. Isa pa, hindi ba’t kaya ka nga niyang piliin kaysa sa anak niya,” nakakakilabot ang paraan ng pagsasalita niya.

         

“Hintayin mong makawala ako dito, sisiguraduhin ko sa’yong babasagin ko lahat ng maaaring mabasag sa’yo!” Galit na galit na turan ko sa hayop na taong ito kasabat ng panlilisik ng mata.Hindi ko inakalang magiging ganito siya.

           

“Huwag mo akong titigan ng ganyan, Griss Nairen. It runs in the blood. Hindi ko nga alam kung paanong nakaligtas si kuya sa sumpang ito,” sagot niya saka sinundan pa nito ng nakakabingi at napakahayop na tawa.

           

“Hindi siya magiging gaya mo kahit kailan dahil may utak ’yon. Hindi ko ba alam at bakit nagtiwala ako noon sa’yo, gayong may sapak nga pala kayo sa ulo,” nakangising wika ko sa kanya na animo nagpa-panting ng tainga niya. Naramdaman ko na lamang ang pagdapo ng kamay niya sa pisngi ko.

         

“Bawiin mo ang sinabi mo!” Singhal nito sa akin.

       

Idinira ko nag dugong nalasahan ko saka ako muling ngumisi at sumagot sa kanya. “Bawiin? Damn boy, truth hurts.”

        

“Papatayin kita—”

       

“Hindi mo ’yan gagawin. Malaki pa ang pakinabang ko sa inyo, hindi ba? Kapag nawala ako, sinong ipapain ninyo?”

          

“Huwag masyadong malaki ang ulo, Griss. Kapag pinatay kita, maaaring ang anak ni Mondragon ang kuhanin ko upang maging bitag—”

      

“But you won’t,” lahat kami ay napatingin sa tinig na iyon na nasa bukana ng pintuan.

       

“MASTER!” Sigaw ko na animo nakakita ng liwanag.

         

“Hindi ninyo gagawin na kuhanin ang bata at patayin si Griss, because you were obsessed with the romantic punishment you were plotting. Gusto ninyong saktan si Ayler sa paraan na puso niya ang maghihirap,” sagot ni master Aeickel saka inilabas ang baril at itinutok ito sa lalaking nasa harap namin.

          

“Hindi ko alam na hanggang dito ay makikialam ka,” nakangising wika nito.

         

“Of course…….

     

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   …

    

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

VERICO VICENTE– RICAFORT. Hindi ko naman kaya na kung saan-saan nagkakalat ang kapatid ng asawa ko. And besides, hindi pa kayo tapos na mag-ina sa parusa ng Phyrric. Might as well drag you back.“

        

Sa gulat ay mabilis ako nitong hinatak saka tinutukan ng baril sa ulo. “Aalis ako kasama si Griss, at kapag hindi ninyo iyon pinayagan, sisiguraduhin kong papatayin ko siya ngayon mismo.”

       

“Go on,” halos manlaki ang mga mata ko sa isinagot ni master sa kanya. “Bring her with you. Sagabal lang siya sa binubuong pamilya ng pamangkin ko.”

      

“MASTER––” ngunit huli na. May mga iba na ring tauhan ang dumulog sa amin upang buhatin ako paalis at palayo ng lugar na iyon.

      

Why….

     

–

Twenty-one

AYLER

     

“FUCK IT!!” Halos masira ko lahat ng gamit na narito.

       

“Kumalma ka kung ayaw mong ako ang magpakalma sa’yo,” napalingon ako sa malamig na boses nang babaeng nagngangalang Callia.

          

“You don’t understand, miss. Nawawala ang babaeng mahal ko tapos gusto mo kumalma ako!? Hindi mo ba kaibigan si Griss para umasta kang—”

       

“I trust Griss and I trust Chief Aeickel. Hindi niya hahayaang mapahamak ang mga agents na siya mismo ang lumikha,” putol niya sa akin saka muling bumaling sa laptop niya.

         

Naupo sa kama at walang tigil sa kakagalaw ang tuhod ko. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Kung hindi ko sana ipinagpilitan ang sarili ko sa kanya, hindi sana siya umalis at hindi sana siya napahamak.

        

“Missy, may unknown system na nagsend sa akin ng location,” napalingon kaming lahat doon sa babaeng Syreen naman ang pangalan.

          

“Send them in my phone,” sabat ko na naging dahilan ng paglingon nila sa akin.

        

“You must be insane Mondragon,” iiling iling na wika sa akin ni Missy.

       

“I will look for her. Nakaupo lang kayo dito habang hinihintay kung buhay o patay ang mga kasamahan n’yo,” malamig na tugon ko sa kanila.

        

“You have no single idea kung anong ginagawa namin para mailigtas sila at mabantayan ka kaya manahimik ka. Konti nalang pasasabugin ko na ’yang bibig mo,” wika ni Syreen.

       

“And you have no single idea kung anong nararamdaman ko rin ngayon. Hindi lang basta si Griss para sa akin, she’s—”

        

“Your mistress?” Putol sa akin ni Missy na animo nagpayanig ng pag-iisip ko. “Kung sasaktan mo lang rin si Griss, might as well let her go. Hindi niya deserve na maging third party, kung kaya niyang maging priority.”

       

“Alam mo Mr. Mondragon, malihim na tao si Griss, but because we are her co-agents, nalalaman namin ang mga nangyayari sa kanya. It just so happen, na wala kang kwentang lalaki sa mga nakalap kong impormasyon,” singhal sa akin ni Syreen.

        

“Syreen,” bantang wika dito ni Callia bago bumaling sa akin. “Kaming mga babae, hindi namin sasabihin sa inyo na nasasaktan niyo kami, hindi namin sasabihin ’yong mga nais namin idaing, pero kahit hindi namin sabihin, makikita n’yo iyon sa mga kilos namin. Nasasaktan si Griss dahil mahal ka niya ng buo, pero imbes na suklian mo, you’re taking that love for granted… you’re giving her pain instead of making her feel the love you promised. Sinasabi ko ito hindi bilang co-agent ni Griss, pero bilang babae,” mahabang turan nito sa akin.

         

“Naiintindihan ko, pero sana naiintindihan n’yo rin ako. I’m in a fucked up situation as of the moment. I may have been taking her for granted, pero believe me, hindi ko ’yon gusto. She’s the only woman I love, hindi ko gustong nasasaktan ko siya pero wala akong magawa. Our situation was just so fucking complicated,” sagot ko saka ako napahilamos sa mukha ko.

         

“Don’t blame the situation, kasi ikaw naman ang gumawa niyan. Blame yourself instead, kasi hindi mo alam kung ano ba talagang gusto at priority mo. Assess yourself, walang gagawa niyan para sa’yo kung hindi ikaw lang, Mr. Mondragon. Kahit anong sabihin namin sa’yo, kung baliko ang takbo ng utak mo, walang mangyayari,” sagot sa akin ni Syreen.

       

“Makasarili ako, hindi ko kayang ipaubaya si Griss. Magalit na kayo kung magagalit kayo, pero hindi ko kakayanin kung may ibang magmamay-ari sa kanya. She’s my life,” wika ko saka tumayo.

         

“Hardheaded,” dinig kong wika ni Callia.

     

“Aalis ako. I will look for them, whether you permitted me or not.”   

      

     

      

     

    

HINDI ko alam kung saan ako dadalhin ng paghahanap ko. Basta ang alam ko lang ay kailangan ko siyang makita, at kailangan ko siyang maprotektahan ngayon. Wala akong ideya kung bakit siya nawawala, at mas lalong wala kong ideya kung sinong nagtangkang kumuha sa kanya.

         

Makasarili ako, tanggap ko iyon, alam kong napakawalang kwenta at walang hiya ko sa harap ng marami pero wala akong magagawa at wala akong kailangan patunayan at ipaliwanag sa kahit na sino. Kay Griss lang ako magpapaliwanag, at kay Griss lang ako paulit-ulit na babalik.

      

She’s my first love, she’s everything I wanted in this lifetime. Wala akong hinihiniling na iba kung hindi mahalin niya rin ako pabalik kaya’t halos magpakain ako sa buong opisina nang aminin niyang mahal niya rin ako.

    

Ang inaakala kong napaglipasan na hadlang sa kasiyahan ko na hindi na babalik, ay tila naging multo ng kasalukuyan ko. I never thought that I got Cyan pregnant when I raped her. Alam kong isang malaking sampal kay Griss iyon lalo na’t dala ko ang sumpa ng isang Freezell na isang beses lang maaring magka-anak. Alam kong gaya ko, nais din niyang magkaroon kami ng sarili naming pamilya na matatawag namin na sa amin talaga, kaya’t alam kong iba ang sakit na naramdaman— o nararamdaman niya nang malaman niyang may anak na ako…. at sa ibang babae pa na ginahasa ko.

     

Makasarili ako na ninanais kong mapa sa akin siya kahit na mayroon na akong kargong bata, pero hindi ko lang talaga kayang mawalay sa kanya. I love my daughter, but I love Griss. She made me feel the love I was looking for— no, maybe even before she gave me the love I was looking for, alam kong siya na ang para sa akin. She’s the only woman who made me feel the contentment, she’s the only woman who made me feel that this life was worth living.

    

Nasa kahabaan ako ng isang mabatong daan nang may marinig akong tumawag ng pangalan ko. “Ayler.”

        

“Anong ginagawa mo rito?” Hindi makapaniwalang wika ko.

         

“If you’re looking for her, you’re at the wrong path,” wika niya sa akin saka naglakad palapit.

         

“Wala ka dapat dito, kaya sagutin mo ang tanong ko. Anong ginagawa mo rito?”

      

“I’m with tita Aei. The moment I heard that she’s missing, I immediately went here,” sagot niya sa akin saka humawak sa balikat ko. “Kung sasama ka sa’kin, we can both search for her. Tita Aei told me she has her plans, pero hindi ko nasisigurong kapag natapos na niya ang plano niya, ay buhay pa rin si Griss,” nahintakutan ako sa sinabi niyang iyon.

         

“Anong plano mo Ayce?” Yeah. It’s was Ayce, my twin brother.

          

“We will search for her sa mga coordinates na nakuha ko from tita Aei’s laptop. I secretly pulled those coordinates out,” wika niya saka may ipinakita sa akin mula sa telepono niya.

        

“Do you have any idea who’s behind this fucking situation?” Tanong ko ngunit nginisian lamang niya ako.

       

“You’re the only clueless creature here, brother.”

     

Dahil kahit papaano ay alam ko kung paano mag-isip ang kapatid ko ay hindi na ako nagtanong. Alam kong wala siyang balak sabihin kaya’t sumunod na lamang ako sa kanya.

          

Sumakay kami ng sasakyan niya na nakaparada sa hindi kalayuan. “What if tita Aei—”

      

“She will definitely get mad, that’s for sure, pero hindi ko kayang tumayo lang at maghintay habang alam kong ano mang oras ay makakaranas ng paghihirap si Griss,” sagot nito sa dapat na itatanong ko.

        

“Do you love her?” Hindi ko napigilang utanong dahil sa sinabi niyang iyon.

        

“I do love her, even before you started giving her attention,” nagulat ako sa pag-amin na iyon na ginawa ni Ayce. He’s not the vocal type, he’s not someone that would immediately confess…. but he did.

         

“Why didn’t you tell her? Alam mong gusto ka niya noon pa?”

   

“Then what? Let you kill me? Let myself kill my brother’s happiness? Let me be your path towards hatred? No, Ayler. I could sacrifice everything for your sake and happiness. I’m older, anyway.” Kalmadong sagot niya sa akin ngunit alam kong bumabaon iyon sa kaibuturan niya.

      

“How could you remain calm? I mean, kung ako iyon, hinding hindi ko kayang ipaubaya si Griss—”

       

“That was our biggest difference. I ought to look at what will happen in the future based on my decisions, but you? You always decide so impulsively, you always prioritize your heart over your brain, you always acknowledge your own feelings over other’s, and you always think that you’re on the right place even though you’re not. You’re a self centered being, Ayler. I guess, those traits of yours has to stop.”

     

Those words of him penetrated in my system. Para siyang isang ama na sinasabihan ang anak.

         

“And I will leave you a word that will make you feel assured. Griss never loved me, all she felt towards me were pure infatuation. She only felt the genuine love she could offer… to you and no one else but you. Believe me.”

       

         

     

    

   

   

 

VERICO

      

“Hindi ko alam kung anong pinaplano ni Aeickel,” wika ko sa mga taong kaharap ko. Nakita kong napangisi ang lalaking kaharap ko sa akin.

    

“Tama ang nilapitan mong organisasyon, Mr. Ricafort. We could help you with whatever you wanted to accomplish,” sagot nito sa akin. “Besides, Phyrric was something we could easily get eliminated from this industry—”

      

“Sigurado ka?” Lahat kami ay napalingon kay Griss na ngayon ay nakatali sa harap namin.

      

“You have a mouth to asked when you’re fully aware that we could kill you anytime,” sagot ng lalaki sa kanya.

         

“Tinatanong ko lang kung sigurado kang mapapabagsak mo ang Phyrric?” Nakangisi nitong tanong kahit na puro na rin sugat at pasa ang mukha at katawan niya dahil sa ginawa niyang panlalaban kanina.

      

“At bakit hindi? You are all bunch of weaklings,” sagot nito sa amin.

        

“Bunch of weaklings? You might be talking about yourselves. Imagine, you took a low class agent just to be your bait? Ganoon na ba kayo kahina? Kung talagang gusto ninyong mapabagsak ang Phyrric, dapat si master Aeickel ang kinuha ninyo,” matapang pa ring sagot niya. “Pero hindi, alam ninyo sa sarili n’yong hindi n’yo siya kaya, kaya ako ang narito ngayon. Paano ko kayong kakatakutan?”

         

“You’re fucking mouth is so iritating woman. Paano ko bang papatahimikin ’yan? Kung sumpalan ko kaya ng nguso ng baril? What do you think?” Dama ko sa salita ng lalaki ang pagkapikon nito kay Griss, kaya nang akma itong bubunot ng baril ay pinigilan ko.

      

“Short patience will never be a useful tool towards her,” wila ko na tila ikinakalma naman nito. “She’s provoking you, and you’re giving her the satisfaction.”

        

“Alam mo Verico, kaya pinahirapan kayo ng ina mo ay dahil sa pagiging bobo mo. Matagal ka na dapat nakawala sa kamay ng Phyrric, pero dahil bobo ka, kinailangan mo pa ang organisasyon namin upang makalaya ka,” giit na sumbat nito sa akin na naging dahilan ng pagkakakuyom ng kamao ko ngunit pinili kong manahimik nalang. Wala akong mapapala kung makikipagtalo ako sa taong ito. May kailangan pa ’ko sa kanila. I can even use their hatred towards Phyrric, for my vengeance.

         

      

     

     

          

   

GRISS

    

Nakatayo habang nakangisi sa harap ko ngayon ang lalaking ito na animo may balak siyang gawing katarantaduhan sa akin.

        

“Matapang, palaban, maganda, makinis, maputi, at higit sa lahat hatalang papalag sa kama,” wika nito saka pinasadahan ng tingin ang kabuuan ko.

       

“Wala akong balak pumatol sa isang gaya mo,” saka ko pa dinuraan ito.

          

“Hindi ko sinabing patulan mo ’ko, kaya kitang kuhanin ng sapilitan, Miss Nairen.” Tila ako nahintakutan sa paraan ng pagkakasabi niya noon.

       

“Hindi ko alam na ganyan ka pala kahudas, Mr. Clark Belmonte,” wika ko saka ko ito nginsian upang kahit paano ay hindi mahalata ang takot sa mga mata ko.

    

Siya ang nilapitan ni Verico upang tumulpng sa kanya base sa narinig kong usapan nila kanina.

     

“Akala nila mapapabagsak nila ako dahil nahuli nila si Gino? Damn– hindi ako ganoon kabobo,” saka pa niya iyon sinundan ng tawa. “Hindi ako maglalakas ng loob na umikot-ikot sa buhay ng isang Freezell kung alam kong wala akong ibubuga,” mayabang na turan nito.

        

“I heard it. What was it again? Eerie Organization?” Saka ko pa iyon sinundan ng sarkastikong tawa.

           

“We could literally bomb your organization—”

       

“Paano niyo gagawin ’yon? Hindi nga kayo makapasok, hindi ba? You once tried, noong nilapitan kayo nang traydor na si Scorpio at ama ni tito Nigel na si Harrold, pero ano? Wala. Nagmukha lang kayong tanga. Better luck next time Eerie. Sabihan mo rin ang matataas ninyo na galingan naman, hindi sila umaabot sa kalingkingan ni master Aei—” sinampal ako bigla nito.

     

“Eerie will become Phyrric’s greatest nightmare,” pagbabanta nito sa akin.

        

“Maybe in another life, but definitely not in my era,” sa gulat ko sa boses na iyon ay halos natuod na ako.

           

“Griss!” Sigaw ng lalaking nasa likod ng nagsalita.

      

“The twin Mondragon. No wonder, kaya pala wala akong naririnig sa labas—”

      

“We killed your children. Such weaklings,” mayabang na wika ni Ayler na siyang nasa likod ni Ayce na nagsalita kanina ukol sa pagpapabagsak sa Phyrric.

           

“Don’t worry. Ibabawi ko na lamang sila,” saka bumunot ng baril si Clark at itinutok sa sentido ko.

        

“Kapag kinalabit mo ang gatilyo na ’yan, sisiguraduhin kong mamamatay ka rin,” narinig kong banta ni Ayler.

         

“Tapang at kayabangan lang ang mayroon ka Ayler, wala kang silbi. Hindi ba’t dapat ka pa ngang bantayan ng isang ito upang hindi ka mapahamak—”

     

“Bobo!” Putol ko sa sasabihin ni Clark. “Hindi ko ’yan binabantayan para hindi masaktan. Binabantayan ko ’yan para hindi makabuntis kaso nakasalisi na pala noon pa. Huwag kang magsabi-sabi, kung wala kang alam,” singhal ko dito kahit pa may nakatutok sa aking baril.

           

“GRISS NAIREN!” Ramdam ko sa tinig na iyon na sinasabi niyang huwag ko na lalong i-provoke pa si Clark.

         

“Narito na pala ang mga main cast,” lahat kami ay napalingon sa babaeng ngayon lang nagpakita at ngayon lang lumabas mula ng mangyari ang insidenteng ito.

           

“I—IKAW!?” Hindi makapaniwalang wika ni Ayler.

          

“I told you, brother. You’re the only clueless creature here. Even Griss has hints that it was her, all along.”

          

“ANONG KINALAMAN MO RITO……

     

…

   

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

MS. SERA VISCASA!?“

     

“Si Sera? Wala siyang alam rito, but does Aressa Viscasa— Aragon, rings a bell?”

       

–

Sa mga hindi aware… matagal na pong posted ang prologue ng Freezell Series #7 entitled THE SECRETIVE PROFESSOR. You may look at it in my profile. Thank you. 😊

Twenty-two

GRISS

Tila ako naguluhan sa sinabi ng babaeng nasa harap namin.

Kung hindi siya si Sera, sino siya? Iilang beses ko na siyang nakita na animo nakasunod sa amin ni Ayler. Ang una ay sa restaurant na pinagdausan ng meeting ukol sa pagtatraydor kay Ayler at ang ikalawa ay nang minsang magkaroon ako ng side mission at ipinilit ni Ayler na sasama siya sa amin ni Syreen.

Pinaghihinalaan ko si Sera dahil nga kamukha niya ang babae ngunit ito ako ngayon at naguguluhan sa mga ibinubulalas niya, idagdag pa na mayroong nakatutok pa rin na baril hanggang ngayon sa akin.

“Alam mo Mondragon, kung si Sera nga lang talaga ang narito ay baka pinakawalan na lamang kayo no’n. Ganoon kasi kabobo at katanga ang isang iyon,” wika ng babae saka nagsimulang lumapit sa amin– o sa akin kung saan katabi ko pa rin si Clark.

“Kung hindi ka si Ms. Viscasa, sino ka at anong atraso ko sa’yo!?” Sigaw dito ni Ayler.

“Haven’t you heard? I’m Aressa Viscasa– Aragon,” saglit itong huminto bago ngumisi. “Sera Viscasa– Aragon’s twin sister, at isa sa anak ni Nikolai Aragon. Your secretary who was killed because of your toxicity.”

Gulat ang bumalandrang ekspresyon sa amin ni Ayler ngunit hindi ni Ayce. Tila ba marami itong alam na maaaaring magpatanga sa amin.

“Clarify your description, miss.” Napatingin kami sa ginawang pagsasalita na iyon ni Ayce.

“What do you mean, clarify my description? Mahina ka bang umintindi?” Wika ni Aressa.

“You’re not just a simple twin sister,” wika ni Ayce saka ngumisi. “You are the evil one. Iniisip mo na ipinaghihiganti mo ang Tatay mo, pero ang totoo, this was all about your greed and obsession. Hindi ba’t nais mo talagang ikaw ang makapasok bilang sekretarya ng kapatid ko, but I chose your twin sister. Want to know the reason why?” Wala kang mababakas na takot sa tinig ni Ayce. Bagkus ay mababanaag mo, na sa salita lamang niya ay kakayanin na niyang magpabagsak ng kung sino mang nanaisin niya.

“Shut the fuck up!” Sigaw ni Aressa.

“Dahil simula palang alam ko na kung sino ka at kung sino si Sera. Sera is a pure hearted woman pero pinipilit mong maging gaya mo,” mapanuyang wika ni Ayce. “Aren’t you thankful na hindi mo naging katulad ang kapatid mo? Dahil kung nagkataon, baka walang matira sa ina ninyong nakaratay sa ospital kapag pinatay na kita,” nakakatakot… iyon lang ang kaya kong sabihin sa paraan ni Ayce ng pagsasalita.

“NAKARATAY!? OO! AT DAHIL IYON SA KAPATID MO! HE TOOK MY FATHER’S LIFE—”

“Hindi ko ginustong mapatay ang ama mo!” Putol ni Ayler sa paghihisterya ni Aressa. Wala akong magawa at wala akong masabi. Nalilito ako sa mga pangyayari. Mabuti na lamang at nalaman ko ang kwento ni Nikolai dahil kung hindi ay baka mas magulo pa sa magulo ang utak ko ngayon.

“HINDI MO GINUSTO!? PINAGHINALAAN MONG TINATARANTADO KA—”

“Wasn’t that because of you?” Lahat nanaman ng mata ay napadako kay Ayce na ngayon ay maluwang ang pagkakangisi. “My brother wasn’t the reason your father was killed. It was you Aressa.”

Nakita naming lahat nang bahagyang napahakbang patalikod si Aressa dahil tila natumbok ni Ayce ang itinatago nito.

“Anong ibig mong sabihin!?” Sigaw ni Verico na ngayon ay nakaalalay kay Aressa.

“P–Please love, don’t listen to him. He’s just blabbering!” Halata sa tinig ni Aressa ang panginginig at takot sa maaaring isiwalat ni Ayce.

“Your muse was the reason why her father tried to protect my brother. Your muse was the very reason why her father chose to solve everything on his own, dahil natatakot siyang malaman ni Ayler na sariling anak niya mismo ang kumakalaban sa amo niyang tinuring na niyang isang anak…. and your muse was the one…. WHO KILLED HER FATHER. Aressa Aragon killed her own father, Nikolai Aragon. So stop blaming my brother for something you did,” lahat kami ay halos napatanga sa sinabi ni Ayce, ngunit hindi si Clark na ngayon ay nakangisi na rin. Mukhang alam niya at sangkot siya sa lahat nang nangyari.

“Matalino ka ngang tunay Dr. Mondragon. Hindi dapat pagdo-doktor ang pinasok mo. You should’ve been a lawyer or a prosecutor,” sarkastikong wika ni Clark.

“Thanks for the compliment,” mas pinasarkastikong wika ni Ayce.

“Totoo ba ang lahat nang iyon!?” Sigaw ni Verico kay Aressa.

“You were fooled, Ricafort.” Sabat ko kaya napalingon sa akin si Verico. “Sana namuhay nalang kayo ng matiwasay ni Vanessa, baka naging mas maayos pa ang buhay ninyo dahil hindi naman kayo papabayaan ni master,” iiling-iling na wika ko. Panandalian ko yatang nakalimutan na may baril sa ulo ko.

“STOP!” At nagkagulatan ang lahat nang bumunot ng baril si Aressa at itinutok ito kay Verico. “Huwag ninyo akong sagarin. I could get you all killed in just a snap of my finger!” Banta nito.

“Negotiation was never my forte, pero dahil mukhang kulang ka talaga sa aruga girl, spill your deal,” mayabang na saad ko.

“Ang tapang mo naman para sa taong isang kalabit ko lang ng gatilyo ay maaari ng pumanaw,” sabat ni Clark na mas inilapit pa sa sintindo ko ang nguso ng baril.

“Mas may itatapang pa ’ko, try me.”

“SHUT UP!” Sigaw ni Aressa. “Negotiation? Fine. I want you to kill Ayler by your own hands,” hindi na ako nagulat sa hiningi ng baliw na ito. Hindi ba’t baliw nga siya na mapahirapan si Ayler? Baliw ang isang ito na nais pabagsakin ang mga Mondragon. Gaya rin siya ni Clark na baliw dahil nais pabagsakin ang Phyrric gamit ang Eerie. Mga bobo.

“Iyon lang ba?” Punong puno ng tiwala ko sa sariling sambit sa kanya.

“Gagawin mo talaga!?” Manghang-manghang wika nito sa akin. Baliw na nga talaga.

“Oo. Hindi ko rin naman mapapangasawa, mabuti pang patayin ko nalang kaysa mapakinabangan ng iba,” turan ko na lalong ikinaliwanag ng mukha nito.

“That’s good! Belmonte let her go, and give her the gun,” utos niya kay Clark.

“ARESSA!” Sigaw ni Clark na tila may pagbabanta sa tinig nito na nais niyang itigil ni Aressa ang ninanais niya.

“Just do as I say Belmonte. Kung hindi mo ’ko susundin, I will definitely tell Eerie that you were the one who initiated this task kahit hindi inaprubahan ng mga nasa taas,” mayabang na banta nito kaya’t walang nagawa si Clark kung hindi sumunod.

Kinuha ko ang baril na halos ayaw iabot sa akin ni Clark at mabilis itong itinutok kay Ayler. Nakita kong nahintakutan siya sa ginawa ko.

“Maipaghihiganti ko na rin lahat ng sakit na ibinigay mo sa akin,” nakangisi kong wika sa kanya.

“B–Baby, you’re kidding.”

“May baril na ’kong hawak, nagjojoke pa rin ako sa’yo? Alam mong hindi ako palabirong tao,” saka ako nagsimulang humakbang papalapit sa kanya. Nakikita ko naman sa peripheral vision ko na naliligayahan si Aressa sa iginagawi ko. A totally insane freak.

“NOW!” Sigaw ni Ayce na mabilis kong nakuha kaya’t ipinutok ko ang baril at dumaan ito sa mismong gilid ng mukha ni Ayler patungo sa katawan ng sniper na kanina pa nakatutok ang baril sa likuran niya.

Gulat ang lahat nang makita nilang bulagta ang sniper nila sa isamg putok lamang ng baril na hawak ko.

Pumihit ako at ngayon ay nakatutok na ang baril na hawak ko kay Clark na may gulat na ekspresyon. “Tang ina Aressa. Sinabi ko na sa’yong hindi mo kasing tanga ang mga ito!” Galit na giit nito sa katandem niyang nuknukan ng tanga at baliw.

“Huwag kang mag-alala, hindi naman dito magtatapos ang mga ito,” bigla akong nakaramdam ng kaba sa itinuran nito sa amin. “Kapag hindi ninyo kami pinaalis ng maayos dito, may malalagay na buhay sa alanganin sa mahal mo Ayler Liam Mondragon,” wika nito kaya’t napalingon ako kay Ayler at Ayce na kapwa nagulat rin sa sinabi ni Aressa.

“Go,” wika ni Ayce saka tumalikod. “Just fucking go. Sa susunod na magkita tayo, sisiguraduhin kong ako mismo ang papatay sa’yo.”

“Ayce!!” Sigaw ni Ayler ngunit huli na. Isa-isa ng nagpulasan sina Aressa, dawit si Verico at Clark maging ang mga natira nilang tauhan.

MAG-ASAWANG sampal ang tinamo ni Ayce mula kay tito Cloak na nagpagulat sa aming lahat ng narito sa interogation room ng Phyrric. Nakabalik na kami.

“DAD!” Sigaw ni Ayler.

“You were not the impulsive type, Ayce. Wala ka na ba sa sarili mo!? You were once in a fucking dangerous situation when you were young pero bakit parang hindi ka nagtanda!?” Sigaw ni tito Cloak. Ang alam ko, nang maliit si Ayce ay nakidnap siya kasama ng pinsang niyang si Axel.

“You should know what I’m feeling, Dad.” Wala kang mababakas na ekspresyon sa tinig ni Ayce.

“That’s enough,” pigil ni master sa kanila. “But I want you to know that what you did was out of my consent, pero dahil naiuwi ninyo si Griss, I will let this one slide,” sagot ni master sa kanila.

Honestly gusto ko talagang kastiguhin si master bakit niya ako pinamigay noong nakaraan!

“Stop staring at me Griss. I did that for the sake of this mission. Kung hindi ko hinayaan na dalhin ka nila, hindi lalantad si Aressa, and we were also buying some time,” sambit nito na animo nababasa ang iniisip ko. “They took someone so precious to us,” napatingin kaming lahat kay master sa sinabi niya.

“WHO OR WHAT!?” Sigaw ko.

“Hindi makakabuting malamaman ninyo ito ngayon. I’m afraid na mapupurnada ang mga plano ko kapag may nakaalam nanaman ng impormasyon na hawak ko,” sagot niya ngunit hindi iyon nagpahinga ng maluwag sa akin. “For now, go home, rest, and keep safe. Magpapadala ako ng magbabantay sa inyo.”

Nagsitango ang lahat at nagsimulang umalis ngunit hindi ako. “Master—”

“Just like the old days. You’re assigned in my arrogant nephew. This time, you have to do it without involving your personal feelings, Griss.” Wala akong nagawa kung hindi tumango na lamang.

“Kumusta na nga po pala si Neptune?”

“He’s doing great. He’s at our hospital. Don’t worry,” muli at napatango na lamang ako at lihim na umusal ng pasasalamat. He’s the best friend I ever had.

TUMULOY siya sa condo niya, at ako naman ay parang tangang nakasunod sa kanya. Pagod na pagod ang pakiramdam ko sa dami ng nangyari at nangyayari. Nakakaubos ng lakas.

“Dapat kinumusta mo muna ang mag-ina mo—”

“And then what? Ilalagay ko lamang sila sa peligro kapag nagpakita ako ngayon sa kanila,” putol niya sa akin mang makapasok na kami. “At hindi mag-ina, Griss. Anak lang ang mayroon ako, ikaw pa rin ang magiging ina ng anak ko.”

“STOP WITH YOUR ILLUSION!” Bulyaw ko sa kanya ngunit imbes na mairita ay lumapit lamang siya sa akin saka ako pinangko sa sofa na kinauupuan ko.

“What I said wasn’t my illusion. Ikaw lang ang para sa akin, ako lang ang maaaring umangkin sa’yo,” ramdam ko ang diin ng bawat salitang binibitawan niya.

“Parang awa mo na Ayler, stop doing this to me. Hindi ko kayang saktan ang anak mo—” hindi ko natuloy ang sasabihin ko dahil bigla na lamang niya akong siniil ng mapusok na halik.

Nakakalunod. Nakakawala sa sarili. Simpleng halik lamang at wala na lahat ng agam-agam ko. Simpleng halik lamang at nakalimutan ko nang may bata akong maaaring agawan ng hinaharap.

Gusto ko rin maging makasarili. Kahit ngayon lang…. kahit sa ganitong pagkakataon lang.

Itinulak ko siya ng marahan saka tinitigan ko ang mga mata niya. “Pwede bang maging makasarili rin ako gaya mo? Kahit ngayon lang?” Imbes na sagutin ay muli niya akong siniil ng halik. Nakakadarang…. kailangan ko ng pakawalan ng kasabikan na nararamdaman ko dahil baka ito na ang magpabaliw sa akin.

He’s my beautiful nightmare. Ayler Liam will always be Griss Nairen’s greatest sin.

Nagpadala na ako sa pusok ng halik niya na ngayon ay tinutugon ko na. Sa kabila ng lahat nang nangyari, tanging halik lamang niya ang pumawi ng lahat ng pagal na nararamdaman ko.

Ipinulupot ko ang mga braso ko sa batok niya to give him more access in my mouth. Damn! The way he kisses me never gets old.

His kisses started to go back and forth of my lips, cheeks and earlobe. It was so sensational that I literally arched my body in pleasure!

“Baby…. you’re mine.”

Kahit sa paraan ng pagtawag niyang iyon sa akin ay tila nag-iinit ang pagkatao ko— mas tamang sabihin may kakaibang init na bumabalot sa katawan ko.

“I–I’m all yours,” I replied as he aggressivy removed my entire clothes. I’m fully exposed in front of him.

“I missed you,” he seductive said while straightly looking at my naked being.

“S–Stop making me shy!” Singhal ko sa kanya ngunit sa halip na sumagot ay muli lamang niya akong sinunggaban ng halik sa mga labi ko.

Gaya ng sinabi ko kanina, muli akong nadarang sa klase ng halik na ibinibigay niya na tipong hindi ko na napansin na naialis na rin pala niya ang mga saplot niya kaya ngayon ay kitang kita ng mga mata ko ang saludong-saludong sundalo niya sa akin.

These pleasure and glory really made me forget everything. I’m sorry for letting my love for him eat me alive…. and for letting that love took over my system. Ayokong maging makasarili…. pero ngayon lang…. kahit ngayon lang…. let me love the only man I ever love this way…. just this once.

Inihiga niya ako sa sofa, and he positioned himself at my opening as if he’s so much ready for me.

“I love you, baby. It will always be you,” he said as he slowly penetrated my womanhood.

“A–Ayler!” Damn. Why does it hurt everytime? Was it because of his hugeness?

“I will resolve my situation, and it will be the both of us in the end,” he said while freely moving on top of me.

“W–What do you mean?” HOW.THE.FUCK.DO.WE.TALK.SO.CASUALLY.WHILE.HAVING.SEX!?

“I have a hint……

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

…

….that Ayrill isn’t mine, because you’re pregnant.“

–

BALAKAYOJAN!

PS. Ako lang ’to, si koyah Ice. Tulog pa si Jelay. HAHAHAHAHA!

Twenty-three

GRISS

       

Nakatanga ako ngayon sa kawalan habang nakamasid sa maleta ko at sa pouch na nasa tabi nito. Gustong gusto ko itong itabi ng mabilis nang buksan ko ito ngunit nakangising mukha ni Ayler ang pumipigil sa akin na gawin ito.

       

“May binabalak ka na pala, sa Davao palang,” pang-aasar niya sa akin kaya’t kinuha ko ang isang damit kong nasa maleta at inihampas ito sa kanya.

        

“HINDI KA BA TITIGIL!?” Nakakapikon na talaga siya.

      

“These lingeries were enough proofs to prove that you are still crazy about me, baby.” Nakangisi niyang wika sa akin saka pinasadahan ng dila ang pang-ilalim na labi niya.

         

“SINABI KO NA SA’YONG HINDI NGA KASI SA AKIN ’YAN!” Singhal ko sa kanya. Talagang sinasagad niya ang pasensya ko.

        

“Pero nasa mga gamit mo?” How can I shut his fucked up mouth?

      

“Bahala ka sa buhay mo,” iritado kong wika saka ko siya tinalikuran.

       

“Huwag ka ng magalit,” saka niya ako hinatak at napaupo ako bigla sa kandungan niya. “I was just teasing you. Sorry,” pang-aalo niya sa akin.

       

“T–Tumigil ka na!” Kinakabahan kong wika dahil parang may nabubuhay na sundalo sa kinau-upuan ko!

        

“Sinabi ko na sa’yo na ganito kalala ang epekto mo sa akin, baby. Wala ka pang ginagawa, tinitigasan na ’ko,” bulong niya sa punong tainga ko. ABNOY!

       

“KUPAL—”

     

“Huwag gaanong magsisigaw, baka mapano si baby,” bigla akong kinabahan sa sinabi niyang iyon sa akin.

       

“Kagabi ka pa, Ayler Liam!” Saka ako sapilitang tumayo at hinarap siya habang nakapamewang.

      

Nakita ko ang biglaang pagseryoso ng mukha niya. “I’m telling the truth. I really think you’re pregnant,” wika niya sa akin at halos hindi ko nanaman alam ang mararamdaman at iaakto ko sa pinagsasasabi niya.

      

“I took the pregnancy test, few days ago and the result was negative. Huwag mo akong paasahin,” mapait na wika ko sa kanya.

        

“No, baby. I swear, alam kong buntis ka.” Tila siguradong wika niya sa akin.

       

“The test kit won’t lie, Ayler. Huwag mo nang ipilit. I may have given my body last night, but that would be the last. After this mission, we’re both totally of the course. Hindi na ako aasa sa’yo, at magiging ganoon ka rin sa’kin—”

        

“We will meet mamita Yna later. Siya lang ang makakapagsabi kung nabuntis kita o hindi,” putol niya sa akin. Matigas ang tinig niya na animo hindi ko ito maaaring baliin dahil magkakagulo kapag nagkataon.

          

“Stop giving me false hope, please. Oo, aaminin ko na nagsinungaling ako, wala akong iba, mula noon hanggang ngayon ay ikaw pa rin, but that fact doesn’t give you the right to make me suffer in your hands,” mababakas muli ang pait sa itinuran kong iyon dahil iyon ang totoo. Natatakot akong kumapit ako sa mga pinagsasasabi niya sa akin, at sa huli ay ako ang maiiwang bigo….. na siya ay may binubuo na pamilya, habang ako ay ito pa rin at patuloy na umaasa.

         

“Hindi ko sasabihin ang bagay na iyon kung wala akong basehan, Griss. I know my body, and I could say that there’s something new in me, na kahit siguro ang syensya at hindi maipapaliwanag,” wika niya saka tumayo at hinawakan ang magkabilang pisngi ko.

      

“Paanong bago? Anong ibig mong sabihin—”

       

“Like the morning sickness I felt few days ago? Noong una akala ko ay dahil lagi lamang akong nag-iinom, but it turns out that it wasn’t the reason. Gaya noong nasa Davao tayo at gusto kong paghanapin ka ng Durian na walang amoy at walang tusok,” napakaseryoso ng mukha niya ngunit gusto kong matawa sa pinagsasasabi niya. Damn this mind! How can I fucking act like this when we are talking about an important matter?

       

“S–Seryoso ka ba?” Kinakabahan na turan ko.

      

“Yeah. And I feel sorry for Ayrill, wala akong maramdaman na lukso ng dugo sa kanya kahit nang unang beses ko siyang makita,” dagdag pa niya saka ginawaran ng halik ang noo ko. “I told you, ikaw lang ang bubuntisin ko. I will have Ayrill and I, undergo paternity test.”

       

“Ayokong sirain ang buhay—”

       

“Wala kang sisirain, baby. Mas hindi ko kakayanin kung tayo na pala ang sinisira nila.”

       

    

         

      

     

   

NARITO kami ngayon sa ospital na pagmamay-ari ng mga Freezell, kung saan ang mamita Yna niya, na tita ni tita Aiyell ang nagpapatakbo. Kilala si Yna Azalea bilang isa sa matatagumpay na doktor sa bansa.

        

“Liam,” malamig na tinig ang nagpalingon sa amin at isang magandang babae ang bumungad sa amin.

        

“Mamita!” Sigaw ni Ayler.

        

“Get inside,” walang emosyong wika nito. She’s like Madam Cassandra at master Aeickel. Para silang yelo at bato.

       

Nang makapasok na kami sa loob ay matatalim na tingin niya ang pumukol sa amin ni Ayler.

       

“Mamita—”

     

“Hindi ka ba inabisuhan ng Daddy mo na kailangan mo munang pakasalan bago mo galawin?” Ramdam ko ang animo patalim sa paraaan ng pagsasalita nito.

          

“Sorry po,” animo bata si Ayler na sumagot. “I just can’t help it. Sa kanya ko lang gustong pumutok,” FUCK! BINABAWI KO NA ’YONG SINABI KONG PARA SIYANG BATANG SUMAGOT! ABNOY SIYA, ABNOY!

         

“Manang mana ka sa mga lolo mo,” iiling-iling na wika nito na animo hindi ininda ang sinabi ng sarili niyang apo.

         

“Manang mana rin po ako sa Daddy ko,” talagang sumasagot pa siya. Gusto ko nalang mapasampal sa noo.

          

“Whatever, Liam. She is?”

     

“Griss Naire Heiton po,” pagpapakilala ko sa sarili ko dahil nalimutan na yata ng kupal na ’to.

          

“Kung ikaw ang tatanungin, buntis ka ba? At bakit hinayaan mong ang apo kong ito ang bumuntis sa’yo?” Seryoso ang tanong niya sa akin pero hindi ko alam kung matatawa ba ako o ano.

     

“Mamita naman!”

      

“Wala po akong nararamdaman sa katawan ko,” siguradong wika ko rito.

       

“That’s normal, dahil kapag may naramdaman ka, then that child isn’t my grandchild’s,” deretsong turan nito sa akin kaya’t hindi ako nakasagot. “Come here,” saka nito iminuwestra ang hospital bed kaya’t agad akong sumunod. “Liam, get out.” Wala rin nagawa si Ayler kung hindi sumunod.

      

“Nagtry po akong magtest using a kit and it was negative,” pagsasalita ko habang nag-aayos siya ng mga gamit niya.

      

“One kit couldn’t be trusted. May mga kits na pumapalya,” sagot nito na tila bumuhay ng pag-asa sa puso ko.

      

Nagsimula na siyang lagyan ang tiyan ko ng malamig na gel saka inilapat ang gamit pang-ultrasound.

          

“A–Ano pong nakikita ninyo?” Kabado kong wika.

      

“You’re five weeks pregnant,” halos atakihin ako sa walang kagatol-gatol na sambit nito sa akin.

       

“B–Buntis po talaga ako!?” Hindi ko makapaniwalang saad.

        

“Yeah,” sagot nito sa akin. “Maganda at walang problema sa pagbubuntis mo, but you still have to take pregnancy vitamins. Just refrain yourself from entertaining stress,” payo nito sa akin at wala sa sariling napatango ako.

        

Nag-ayos lamang ako at nagsimulang maglakad palabas. Naabutan ko si Ayler na animo balisa na sumalubong sa akin. “A–Anong resulta?”

      

Bakas sa tinig niya ang kaba kaya’t napailing ako. Hindi ko alam bakit naiisip ko pang gaguhin siya gayong ako rin naman ay nabibigla pa rin hanggang ngayon. “Wala.”

         

Napaupo siya sa waiting area at napahilamos sa mukha niya. “Hindi ako pwedeng magkamali. Sigurado ako sa semilya ko, alam ko kung gaano sila kabilis lumangoy!” I could sense frustration in his voice.

         

“Wala talaga.”

       

“No! That would be impossible. Maliban nalang kung may nabuntis akong ibang babae ngayon, kaso hindi. Ikaw lang ang tanging binibiyayaan ko ng kaligayahan,” gusto kong takpan ang bibig niya dahil sa pinagsasasabi niya. Nakakahiya sa mga dumadaan!

        

“Wala talaga… wala ka talagang palya. I’m five weeks pregnant,” nakangiti kong turan sa kanya ngunit sa gulat ko….

    

Booogsh!

         

Hinimatay siya! Anong nangyayari!?

        

Bumukas ang pintong pinanggalingan ko at iniluwa noon si Ma’am Yna. “Same as the other Freezells. Such a weakling.” Iiling-iling na wika nito saka lang kami tinalikuran.

     

Paliwanagan ninyo ako! Bakit hindi siya pinansin ng lola niya mismo!

      

    

    

    

    

    

  

NAKATANGGAP ako ng importanteng tawag mula sa Phyrric kaya’t dali-dali namin itong tinungo ni Ayler. Ayoko sana siyang isama ngunit natatakot ako na baka anong mangyari sa kanya kung mawawala siya sa paningin ko.

    

Nalaman ko na rin na normal pala sa kanila ang hinihimatay kapag nakakaalam na buntis ang kapareha nila. Mga weirdo talaga ang mga Freezell.

      

“Anong balita?” Usisa ko kay Missy na ngayon ay nakatutok sa laptop niya.

      

“They got us good,” mapait na turan nito.

      

“Anong ibig mong sabihin!?” Kabadong wika ko dahil hindi maganda ang tono ng pananalita ni Missy.

       

“They got Neptune back,” halos yanigin ang pagkatao ko sa ginawang pagsabat ni master.

      

“P–Paanong nangyari ’yon!? Nasa facility siya—”

      

“Dahil hindi pa rin siya nagigising noong mga nakaraang araw kaya’t hindi namin nasabi na nabawi ka na,” bakas sa tinig ni Missy ang pagsisisi.

       

“Ang hint namin, mukhang may nagsabi kay Neptune na hawak ka pa rin nila Aressa kaya’t tumakas siya sa Phyrric para sana iligtas ka,” parang sinasakal ako sa narinig kong sinabing iyon ni Syreen.

        

“A–Anong gagawin natin? Please, tell me.” Nahihirapan akong sabayan ang sitwasyon. Natatakot ako para kay Neptune. Damn that man! Why is he so fucking willing to protect me!? HINDI NAMAN SIYA BAYANI!

         

“Nagpadala ng address ang isang unknown system sa akin. I think it was Aressa. There was a message along with the adress,” wika ni Missy saka ipinihit ang laptop niya paharap sa akin.

         

Kung gusto ninyo pang maabutang buhay ang isa sa mga elite agents ninyo, then alam ninyo na kung anong dapat ninyon gawin. Surrender. Or better yet, show us Ayler Liam Mondragon.

       

Gusto kong hampasin ang laptop sa nabasa ko ngunit pinigilan ko ang sarili ko.

         

“Aeignn, Hudsen, and Gyor will be responsible for taking Eulyco back. Aeiryn, Griss, Missy, Callia, and Syreen, will be the one to deal with Aressa and her subordinates. Gear up,” lahat kami ay mabilis na tumalima sa iniutos ni master.

       

Nagbibihis ako nang may humawak sa balikat ko at nalingunan ko si Ayler. “Baby.”

        

“Please, Ayler.”

        

“Hindi kita pipigilan, but you have to take care of yourself. Hindi ko kaya kung mawawala kayo ng anak natin sa akin,” bakas ko sa mga mata niya ang takot para sa amin ng anak niya.

        

“Pagkatapos nito, we’ll settle everything. I love you,” wika ko saka ko kinintalan ng halik ang labi niya.

        

Umalis na kami at mabilis lamang naming narating ang address na ibinigay ni Aressa. Si Ayler at si master ay iniwan lamang namin sa sasakyan. This time, master Aeickel will serve as our eyes.

         

Tahimik naming napasok ang kuta nila Aressa ngunit sa pagtatakha ko ay tila walang mababanaag na kahit ano rito. “According to my mom, there was an underground place here based on the blueprint that she got,” bulong ni Aeiryn.

         

“Might as well start looking for it, but be careful,” wika ni Missy saka kami nagkanya-kanya ng daan.

        

Walang kaingay-ingay ang paglalakad ko nang bigla nalang akong may nasandalan na tila switch ay nagsimulang bumukas ang isang maliit na pintuan sa gilid ko.

     

“I found the entrance,” wika ko upang maiparating sa kanila ang balita.

      

“Where?” Tinig iyon ni Callia.

      

“Be careful. We are currently dealing with Eerie’s weak agents. Gaya ng iniisip namin, they were trying to ambush us,” tinig iyon ni Aeignn. Ang alam ko, sa kabila sila pinadaan ni master para kung may mangyari man ay hindi kami makorner lahat.

        

“Second floor. Right wing. Beside the painting of Monalisa,” tugon ko sa kanila.

        

Nauna na akong pumasok at nilagyan ko ng kalso ang pinto ng kahit anong pangharang na nakita ko upang hindi na ito magsarang muli.

        

Pagpasok ko pa lamang ay may mga boses na akong nababanaag. Mukhang iniisip nilang hindi namin matatagpuan ang lungga nilang ito.

       

“Aressa, nauubos na ang mga tauhan natin,” tinig iyon mo Clark na ngayon ay nakamasid sa computer niya kung saan makikita roon sila Aeignn na iniisa-isa ang mga tauhan nila.

      

Kung susumain ko, halatang hindi talaga sila sinuportahan ng organisasyon ng Eerie na tinutukoy nila. Marahil ay mga baliw lang talaga ang mga hayop na ito na nais pabagsakin ang mga Mondragon.

          

Nagmamasid lamang ako habang naghihintay sa pagdating ng ibang agents…. ngunit tila nakakaramdam ako ng kakaibang kaba at takot na tila may hindi magandang mangyayari.

    

–

PROCEED NOW WITH CHAPTER 24. SABAY KO SILANG PINUBLISHED.

Twenty-four

GRISS

    

Bigla na lamang lumakad si Aressa na ikina-alarma ko.

     

“Don’t worry, mapapasuko rin naman natin sila kapag ipinain na natin ang isang ito,” saka nito sinampal ang isang lupaypay na katawan. Napatutop akong agad sa bibig ko dahil baka mapakawalan ko ang malakas na tinig nang pagkagulat dahil sa nasaksihan ko. It was Neptune. Halos wala na siyang buhay. Parang pinipiga ang puso ko sa nakikita ko. Not him please… not the only friend I ever had.

        

“Nilamog mo tapos gusto mong ipain natin,” umiiling na wika ni Clark.

       

“Hinahanap sa’kin ang babae niya at ang kulit. Pinatahimik ko lang,” tila baliw na saad ni Aressa. Gustong gusto kong kumilos at sagipin si Neptune.

     

Hindi ko kaya ang nakikita ko. Hindi ko kayang nasasaktan siya ng ganito. Paano kong kakayanin na makitang ganito ang nag-iisang taong nagmamahal sa akin nang walang kahit anong kapalit? Paaano kong kakayanin na titigan ang nag-iisang tao na tuwing kailangan ko ay nariyan? Ang taong walang ibang hiniling kung hindi ang kaligayahan ko? Ang taong walang ibang ginusto kung hindi ang ikakabuti ko? Damn it Neptune! Hindi pa ba sapat na sumalo ka ng bala para sa akin!? You’re in this fucking situation because of me! Dahil gusto mo akong iligtas! Tang ina, ano bang ginagawa mo!?

      

Nang akma na akong lalakad palapit sa kanya dahil hindi ko na kayang walang gawin ay may kamay na pumigil sa braso ko. Gulat na gulat ako sa nalingunan ko. “A–Ayler. Anong ginagawa mo rito!?”

        

“Hintayin natin ang iba,” tanging isinagot niya sa akin.

     

Imbes na magwelga ako ay muli kong itinuon ang paningin ko kay Neptune na ngayon ay mayroon ng tumutulong dugo mula sa ulo niya. Napakagago ng sitwasyon!!

      

Ilang sandali pa ay dumating na sina Aeiryn at nagsimula na silang ikutan ang pwesto nina Aressa.

        

Lahat kami ay napaawang ang labi nang makita naming bigla na lamang lumapit si Ayler sa kinaroroonan nila Aressa.

        

“Ako ang gusto ninyo? I’m here. Let Eulyco go,” wika niya na tinawanan lamang nila Aressa at Clark.

     

May dalawang nakagapos pang katabi si Neptune ngunit hindi ko mabanaag dahil kapwa may nakasaklob na tela sa mga ulo nila.

          

“Kapag napatay na kita, hindi lang itong si Eulyco ang pakakawalan ko,” wika ni Aressa saka biglang inalis ang tela sa ulo ng dalawa pa nilang bihag.

      

Sa gulat ko ay tumambad sa amin sina Verico….. at Cyan.

           

Hindi ko alam ngunit wala akong gulat na nakita sa mga mata ni Ayler. Tila alam na niya kung sino ang dadatnan niya rito.

        

“She’s the person I was talking about last time. They took Cyan,” tinig iyon ni master sa kabilang linya.

         

“Pero bakit ninyo po hinayaan na makialam dito si Ayler!” Halos wala ng galang na wika ko.

      

“He knows what he is doing, Inferno. Besides, kung hindi ko pinababa si Ayler, baka nagpakabayani ka nang iligtas si Neptune,” malamig ang tinig na sagot sa akin ni master sa kabilang linya.

        

“Hayop ka Aragon,” mapait na wika ni Ayler dito.

          

“Give your life, in exchange of their lives—”

        

Hindi na natapos ni Aressa ang sasabihin niya dahil bigla na lamang itong napaluhod dahil sa putok ng baril mula sa kung saan. Lahat kaming agent na narito ay kapwa walang alam sa kung anong nangyayari.

         

“Sinabi ko sa’yong sa susunod na magkita tayo, akong papatay sa’yo,” awang ang labing napalingon kami kay Ayce na ngayon ay lumabas mula sa pinagkukublian niya.

          

Paanong narito siya!?

     

“Kung mapapatay mo man ako, sisiguraduhin kong hindi ako nag-iisa,” saka biglang itinutok ni Aressa ang baril niya kay Neptune at pinaputok ito ng magkakasunod.

       

“NEPTUNE!!” Sigaw ng lahat at isa-isa kaming lumabas mula sa pinagkukublian namin.

      

Alam kong nahihirapan din gumawa ng sariling aksyon at desisyon ang ibang agent dahil baka mas magpalala pa ito ng sitwasyon.

        

“Tang ina Aressa napapalibutan na tayo!” Sigaw ni Clark at muling pinaputukan ni Ayce si Aressa na tuluyang nagpatumba dito ngunit hindi ko na iyon inintindi, bagkus ay mabilis akong dumulog kay Neptune.

     

Nanginginig ang mga kamay ko na iniangat siya at inihiga ang ulo niya sa hita ko.

       

“Napakabobo mo! Sino bang nagsabing iligtas mo ’ko!?” Hindi ko na napigilan ang paglalandas ng mga luha sa mata ko sa nakikita kong estado niya.

        

“I–I love you, Griss Nairen,” hirap na hirap na wika niya saka ngumiti sa akin. “I–Ikaw at ikaw lang ang mamahalin ko.”

      

“Gago naman! Huwag ka ng magsalita!” Akmang bubuhatin ko na siya ngunit pinigilan niya ako at umiling.

        

“H–Hindi na ’ko aabot,” patuloy niya. “M–Mawawala na rin naman ako, mas mabuting sa mga bisig mo na lang ako mawalan ng buhay.” Lalong umagos ang mga luha sa mga mata ko sa pinagsasasabi niya.

      

Pinahiran ko ang mga luhang tumutulo mula sa mga mata niya. “Napakabayani mo kasi!!!”

     

“I–I’m sorry Griss. P–Patawarin mo na ganito lang ako kaya hindi mo ako nagawang mahalin. M–Maybe in another life, baka magkaroon na ako ng pagkakataon,” patuloy na wika niya saka siya umubo na may kasamang dugo. Ramdam ko na rin ang unti-unting pagbigat ng katawan niya pati ang unti-unting pagbagsak ng mga talukap ng mga mata niya.

       

“Mapagbiro ka, pero hindi maganda ’tong biro mo Neptune. Nakakapikon na!” Gusto ko ng pumalahaw ng iyak ngunit mas pinili kong yakapin siya at ilapit ang tainga ko sa labi niya dahil humihina na ang boses niya.

            

“M–Mahal na mahal kita. H–Hindi ko na magagawang magmahal ng iba. A–Alagaan mo ang sarili mo kapag wala na ’ko. H–Huwag basta iiyak, Griss. L–Lagi mong iisipin lahat ng gagawin mo bago ka magpasya. W–Wala ng Neptune na magbibigay ng payo sa’yo. W–Wala ng Neptune na maghahanap kapag hindi ka matrack. W–Wala ng Neptune na aalalay kapag gusto mong maglasing. W–Wala ng Neptune na one call away. I–I will be leaving you, but I am glad na iiwan kita na alam kong nasa tamang tao ka na. F–Fly high my dearest Griss. A–Always choose your happiness. M–Mahal kita. M–Mahal na mahal…..” Iyon na ang huling mga salita niya bago tuluyang bumagsak ang ulo niya na hudyat na wala na siyang buhay.

     

Napayuko na lamang ako sa walang buhay niyang katawan at doon ko ibinuhos lahat ng panaghoy na nais kong pakawalan kanina pa. Nasasaktan ako, tang ina sobrang sakit.

           

“Tapos na ba ang drama!?” Sigaw ni Clark saka kinuha bigla si Cyan at tinutukan ito ng baril sa ulo.

          

“Sumuko ka nalang Clark. Mas mapapasama ka kapag hindi ka pa sumuko gayong wala ka ng kasama,” mapait na wika ni Aeiryn at nagsimula silang lumapit kay Clark.

            

“Papatayin ninyo rin naman ako, bakit hindi ko nalang gayahin si Aressa na nagsama ng isa sa inyo sa hukay?” Nakangising wika nito at sa isang iglap lamang ay sunod-sunod na putok ang pumailanlang at natagpuan namin si Verico na wala na ring buhay at puno nang dugo na umaagos mula sa katawan niyang binaril ni Clark.

        

“NAPAKAHAYOP NINYO!!” Sigaw ni Ayler.

        

Napalingon ako kay Cyan at nakita kong bakas ang takot, sakit at lungkot sa mga mata niya. Marahil ay sa sitwasyon.

           

Lumapit sa akin si Syreen na umiiyak at tinulungan akong alalayan ang walang buhay na katawan ni Neptune.

             

“Hindi ako hayop lang, Ayler. Kung isa lang ang isinama ni Aressa sa hukay, hindi ako ganoon…. hindi ganoon kababaw lamang ang kaligayahan ko,” at sa isang kisapmata ay nakatutok na ang baril niya kay Ayler habang sakal ng braso niya si Cyan.

              

“Iputok mo ’yan, sisiguraduhin kong puputok din ang ulo mo,” banta ko ngunit tinawanan lamang ako nito.

      

“Talaga bang iniisip ninyo na may kinatatakutan pa ako ngayon? Wala na. Pare-pareho nalang tayong mamatay—” ngunit hindi niya natapos ang sasabihin niya dahil bigla na lamang siyang kinagat ni Cyan at tumakbo patungo kay Ayler….. ngunit kasabay ng pagtakbo niya patungo kay Ayler ay ang sunod-sunod rin ang putok ng baril na pinakawalan ni Clark….. patungo sa katawan niya.

          

“CYAN!!!” Sigaw ni Ayler saka mabilis na dumulog kay Cyan ngunit tila huli na.

         

Tumayo ako at ibinigay si Neptune kay Syreen saka ko kinuha ang baril ko at itinutok at ipinutok ito mismo kay Clark.

      

“MGA HAYOP! MGA BALIW!” Tanging naisigaw ko nang walang buhay na bumagsak si Clark sa harap ko mismo. Marahil ay hindi niya inaasahan na ako ang magpapaputok ng baril sa kanya.

          

Pumihit ako at nakita kong yakap na ni Ayler ang duguang katawan ni Cyan.

       

Bakit kailangan humantong sa ganito?

        

      

      

     

   

AYLER

     

Hawak ko ang katawan niyang halos wala ng buhay habang siya ay nakangiting nakatingin sa akin.

       

“T–This time I saved you. T–Thank you for everything, Ayler.”

        

“TANG INA ANO BANG GINAGAWA N’YO! DALHIN NATIN SI CYAN SA OSPITAL!!” Sigaw ko sa lahat ng narito ngunit lahat sila ay nakayuko na lamang sa akin. “AYCE! TANG INA DOKTOR KA, TULUNGAN MO ’KO!” Sigaw ko sa kapatid ko ngunit tanging iling lamang ang natanggap ko mula sa kanya.

         

“Too late,” bulong niya sa akin saka siya tumalikod sa amin ni Cyan na wari mo ay hindi niya kaya ang nakikita niya.

         

“A–Alagaan mo si Ayrill. A–Alam kong alam mo na ngayon na hindi mo siya tunay na anak,” kahit na may kuton na ako ay nagulat pa rin ako sa sinabi ni Cyan. “H–Hindi mo ako ginahasa. I–I think you deserve to know that bago man lang ako mawala. A–Ayrill is Clark’s daughter. S–Siya… siya ang gumahasa sa akin,” tila lalong nagngitngit ang kalooban ko sa narinig kong iyon. “I–I’m sorry for ruining your relationship with Griss. G–Gusto ko lang sanang bigyan ng matiwasay na pamilya si Ayrill. P–Patawarin ninyo sana ako. M–Maraming salamat sa lahat….” Tuluyan na siyang nawalan ng hininga sa mga bisig ko kaya’t wala akong nagawa kung hindi sisihin ang sarili ko sa lahat ng nangyari. Napakasakit.

        

Why does my wrong decisions have to be this fucking painful and disastrous?

     

   

      

     

     

   

GRISS

      

Lahat kami ay nagluluksa ngayong araw ng libing ni Verico, Cyan at Neptune. Si boss Flame ay walang emosyon sa mukha ngunit bakas ang mga luhang nais tumulo dahil sa pagkamatay ng sarili niyang anak.

        

Nasa tabi ko si Ayler habang karga niya si Ayrill na walang muwang sa nangyayari at walang kamalay-malay sa sinapit ng kanyang ina sa sarili niyang ama.

            

“All agents will be given one week leave to cope up with this nightmare,” mapait na wika ni master Aeickel saka yumakap kay boss Flame. “I’m sorry. I will take all the responsibility—”

         

“No one’s taking the responsibility except for that organization called Eerie. I will make sure to pay them back for what they did to my son,” bakas ang poot sa tinig ni boss Flame.

          

“Everyone may leave now,” wika ni master kaya’t isa-isa na kaming nagsi-alis.

         

Karga pa rin ni Ayler si Ayrill habang ako naman ay nakasunod lamang sa kanilang dalawa. Huminto si Ayler sa harap ng opisina ko at pumasok doon kaya’t sinundan ko.

       

Iniupo niya si Ayrill sa sofa at lumuhod upang magkapantay sila. “Ayrill.”

      

“Yes Daddy?”

     

“From now on, your mom will be Mommy Griss,” wika niya sa bata saka hinaplos ang pisngi nito.

        

“W–Why Daddy? Where is my Mommy Cyan?” Nasasaktan ako para sa kanya. Napakamura pa ng edad niya para maranasan ang mawalan ng isang ina.

           

Lumapit ako sa kanila niyapos ko ang maliit na katawan ni Ayrill. “Mommy Cyan was already somewhere safe and comfortable, Ayrill. Masaya na si Mommy Cyan mo with her angels up there in heaven. Hindi ba’t gusto mo maging happy na si Mommy Cyan mo?” Paliwanag ko at naramdaman kong tumango ang maliit niyang ulo na yapos ko rin. “Then magiging masaya na tayo para masaya na rin si Mommy Cyan. We will give you a family gaya ng hiling ni Mommy Cyan mo,” patuloy ko saka ko siya marahang inilayo sa akin. “Is that okay with you?”

     

“Yes po Mommy Griss,” nakangiting tugon sa akin ng bata.

          

“We will be a happy family together with your younger sibling. Your sibling is on the way Ayrill. Be good to your sibling, okay?” Wika naman ni Ayler na mabilis na nagpaliwanag sa mukha ni Ayrill.

           

Niyakap niya kami ni Ayrill kaya’t yumapos din ako sa kanya. “Thank you, Ayler.”

        

“No, baby. Thank you. Thank you for enduring too much pain for me. I love you,” bulong niya pabalik sa akin.       

  

How I wish, Cyan and Neptune could see this moment. Sana nakikita nila na kahit hindi maganda ang naging pagkawala nila…. ay natutupad naman ang mga bagay na nais nila…. na maging masaya ako o kami, at magkaroon ng sariling pamilya si Ayrill. Sana matapos na ang lahat. Sana dito na magtatapos lahat ng hirap.

    

–

Twenty-five

GRISS

     

Narito kami ngayon sa bahay nila Ayler kung saan narito rin sina tita Aiyell, tito Cloak, Ayce, at Ayrill. Nakaharap sila sa amin ni Ayler na animo ba inuusig kami sa paraan na sila lamang ang may alam.

           

“Manang Esther, makikuha nga muna po si Ayrill at dalhin n’yo sa playroom, kakausapin lamang po namin ang mga batang ito,” wika ni tito Cloak sa kasambahay nila na agad naman nitong sinunod.

  

“Hindi namin nalaman na mag-nobyo at mag-nobya kayo tapos ngayon sasabihin mo nabuntis mo si Griss?” Panimulang atake sa amin ni tita Aiyell habang nakataas ang kilay kaya’t talagang kinakabahan ako.

        

“Since I was young Mom, I already told you na si Griss lang ang gusto kong maging asawa at si Griss lang ang bubuntisin ko,” sagot niya sa Mommy niya na gusto ko tuloy siyang dagukan. Ang kupal niya!

      

Napayuko ako dahil sa kahihiyan na dinadala sa akin ni Ayler. Walang preno ang bibig niyang nakalamon yata ng dila ng manok!

         

“Yes and I agreed with your idea, pero hindi ko sinang-ayunan na buntisin mo si Griss bago mo pakasalan!” May gigil sa tinig ni tita Aiyell na para bang nais niyang kurutin sa tagiliran ang anak.

         

“Baka maunahan kasi ako ni Ayce,” bulong niya habang nakanguso na rinig naman naming lahat. “Inagapan ko lang ang sitwasyon—”

         

“AYLER LIAM!” Napakislot ako sa pagsigaw ni tita Aiyell na pumutol sa dapat pang sasabihin ni Ayler.

         

“What? Nagsasabi lang naman ako ng totoo, Mom. Alam mo namang maliit palang kami, ang gusto na talaga ni Griss ay si Ayce,” sagot pa rin niya.

        

“So…. pinikot mo siya?” Napaangat ang tingin ko kay Ayce na ngayon ay nakangisi sa kakambal niyang mukha nagsisimula nang mapikon sa kanya.

        

“Walang pikutan na naganap sa amin! Alam kong alam mo ’yan! Isa pa, hindi ba’t kayo naman talaga ang may dahilan kung bakit naging ganoon ang nangyari sa amin—” Hindi niya naituloy ang sasabihin niya dahil biglang tumayo si tito Cloak at pinanlisikan si Ayler ng mata na sobrang ikinatakha ko.

         

“Shut up,” nakakakaba ang tinig ni tito Cloak pero parang kabado rin siya sa dapat na sasabihin ni Ayler.

        

“What now, Dad? Siguro hindi alam ni Mommy ’no?” At sa lubusan kong mas lalong ipinagtakha ay nakangisi na ngayon si Ayler habang nakatingin sa sarili niyang ama.

        

“Ano bang pinaggaganyang ninyong mag-ama? May hindi ba ako alam?” Tanong ni tita Aiyell na siya rin naman talagang nais kong itanong.

         

“Yes, Mom.” Sabat ni Ayce sabay nginisian din si tito Cloak.

          

“And what is it? Care to tell, o pare-pareho ko kayong palalayasin?” Bakit ba ganito ang mga Freezell at Mondragon na ito? Nakakatakot silang mag-usap.

         

“Sweetie, you don’t have to know it—”

       

“Dad placed a viagra pill disguised as a paracetamol at Ayler’s condo,” biglaan pagsabat ni Ayce na ikinamulagat ng mata ko dahil sa hindi inaasahang impormasyon na narinig ko.

       

“K–Kung gayon, kayo po ang may pakana kung bakit nangyari sa amin iyon ni Ayler?” Pagsapaw ko sa kanila ngunit sinenyasahan ako ng kamay ni tito Cloak na tila sinasabi nito na mali ang iniisip ko na sinabayan pa niya ng pag-iling.

         

“Hayst! Ayce Lander, pasalamat ka anak kita!” Tila nabuking na wika ni tito Cloak saka muling umupo at humarap sa akin. “Hindi naman para sa inyo ’yong viagra na ’yon,” nakanguso niyang wika saka lumingon kay tita Aiyell. “Akala ko kasi pagkatapos naming dalawin sa Ayler sa ospital ay doon na rin kami dederetso ng tita Aiyell mo sa condo ni Ayler para makapag pahinga—”

      

“OH MY GOSH CLOAK!” Saka hinampas ni tita Aiyell sa braso si tito Cloak.

           

“Hindi ko naman alam na tatakas pala ng ospital ’tong anak ko para makita ka at doon kayo tutuloy sa condo niya. Kinabukasan naman pumuslit ako at inalis ’yon, kaso ayon nga, kulang na ng isa,” tila nagpapaawa pa si tito Cloak sa amin.

        

“My goodness! Ang tanda na natin tapos gagawa ka pa ng kalokohan with that pill!” Gigil na wika ni tita Aiyell na ikinangiti ko. They are still so in love with each other.

      

“Try lang naman, Sweetie.” Nakatikim ng kurot si tito Cloak kay tita Aiyell na ikinatawa nalang namin.

        

“Sorry about that, Griss baby. Dahil pala roon kaya—”

       

“No, tita. Don’t be sorry. Ginusto ko rin naman po iyon, dahil kung hindi, wala naman pong mangyayari. Mahal ko po ang anak ninyo, wala po akong kahit na anong pinagsisisihan,” nakangiti kong sagot kay tita Aiyell kahit na medyo may pagka-awkward ang mga salitang napili ko upang isagot sa kanya.

           

“If you have chosen me, then by this time, kinakasal na tayo. Hindi ka buntis dahil uunahin kong iharap ka sa altar, kaysa iharap ka sa kama,” lahat kami ay nagulat sa pagsabat na iyon ni Ayce.

            

“Ayce!” Iritadong wika ni Ayler. Tinignan ko si Ayce at tila sinasabi niya na makisakay ako sa pang-aasar niya sa kapatid niya.

      

“Naiisip ko na rin ’yan ngayon. What if tinuloy ko ang pagkakagusto ko sa’yo? Sana hindi ako nasaktan dahil hindi ka naman arogante, hindi ka naman kupal, at mas lalong hindi ka babaero—” Hindi ko natapos ang dapat na sasabihin ko pa dahil bigla na lamang nag walk-out ang pikon na ama ng anak ko.

       

Nang tuluyan siyang naka-alis ay nagtawanan kami ni tita Aiyell at tito Cloak habang si Ayce naman ay nakangisi at nagkibit-balikat.

      

“Ikaw bata ka, alam mo namang pikon ang kapatid mo, gagawan mo pa talaga ng ikakapikon niya lalo,” iiling-iling na wika ni tita Aiyell habang nakangiti. “O’siya, Griss. Sundan mo na ang pikon na iyon. Wala namang ibang tatakbuhan ’yon kung hindi ang kwarto niya,” baling sa’kin ni tita Aiyell.

        

“Salamat po tita—”

      

“Make sure na magpropose na siya sa’yo. Ayoko ng bastardong apo,” tumatawang wika nito na ikinatango ko.

       

Simula pa lamang pala ay alam na nina tita Aiyell at tito Cloak na hindi anak ni Ayler si Ayrill ngunit mas pinili nilang manahimik dahil hiniling ni Cyan na hayaan siyang ayusin ang gusot na ginawa niya. Dahil anak ang turing nila kay Cyan ay hinayaan na lamang nila ito, dahil umano mabuti naman itong tao at alam nilang hindi gagawa ng ikasasakit ng iba. Naikwento lang sa akin ni tita Aiyell kanina habang hinihintay namin ang pagdating ni Ayler galing opisina.

     

Iba lang siguro talaga kapag isa ka ng ina. Mas pipiliin mo talaga ang ikakabuti ng anak mo kaysa sa kalagayan mo. Gaya ng pinili niyang pumasok sa buhay ni Ayler para lamang mabigyan ng maalwang buhay at kumpletong pamilya si Ayrill. Kahit na para sa mata ng iba ay mali, ngunit kung para sa anak niya ay kaya niyang gawin iyon.

      

     

    

    

    

       

MALALAKAS ang pagkatok ko sa pintuan ng silid niya ngunit tila wala naman siyang naririnig.

      

“Kapag hindi mo ’to binuksan, hindi mo na kami makikita ng anak mo kahit na kailan!” Banta ko at hindi na ako nagtakha nang wala pang limang segundo ay nakabukas na ang pintuan niya.

         

Bumungad sa akin ang itsura niya na animo nagpakamiserable na agad sa sandaling oras na iyon na wala siya sa paningin ko.

       

Nakabukas na ang limang butones ng polong puti na suot niya, nakaluwag na ang necktie niya, at gulo-gulo na ang buhok niya. Mukha na siyang gangster na sasabak sa away.

       

Mabilis niya akong hinatak papasok ng silid niya at agad na sinara ang pinto. “Akala ko bang nagsisisi kang ako ang pinili mo!?” Nasa himig talaga niya ang iritasyon at pagkapikon. Gusto ko tuloy mapangiti.

      

“May sinabi ba ’ko?” Pang-aasar ko ngunit sa halip na sagutin niya ako ay bigla na lamang niya akong hinapit at siniil ng halik. Agad ko naman itong tinugon na animo uhaw rin ako sa halik na ibinibigay niya.

             

“Damn it!” Mura niya nang pakawalan niya ang labi ko. “Kahit hindi ka magsorry, pinapatawad na kita. Your kisses were enough to make my iritation fades away,” dagdag niya saka muli lamang akong siniil ng halik na agaran ko rin namang tinugon.

        

Magiging hipokrita ako kung sasabihin ko na hindi ako umaasa na may mangyayari ngayon sa amin habang kaming dalawa lang ang nasa silid niya…. ngunit mali ako. Mabilis niya akong inilayo sa kanya saka pinagmasdan sa mga mata ko.

           

“W–What?” Disappointment? Pilit kong itinago na mabakas sa tinig ko iyon. Magmumukha akong uhaw kapag nagkataon.

     

“I will not take you unless I get an assurance that you’ll be with me forever,” wika niya sa akin.

         

“Nagpopropose ka ba!?” Iritadong sagot ko sa kanya.

         

“Of course not!” Aba’t siya pa talaga ang nagtaas ng kilay sa aming dalawa. SIYA NGA ITONG NAMBIBITIN SA AKIN NGAYON!

       

“Oh? Anong pinagsasasabi mong forever? Wala lang? Hari ka lang talaga ng kakupalan? Sabagay, si kups ka nga pala! KUPAL!” Hindi ko alam saan nanggagaling ang inis ko. Kung sa hindi niya ba pagpopropose o sa pagkabitin ko? Abnoy na nga ako.

       

“Nothing. Parang biglang gusto ko lang sabihin ’yong mga salitang ’yon, and…..”

      

“And?” Bitin na nga ako, pati mga salita niya pabitin pa!

     

Bigla niya na lamang akong niyakap saka inilagay ang baba niya sa balikat ko at bumulong. “I want you too, baby. Alam kong gusto mo ako ngayon. Let me have you, so you can have me too.”

       

Damn!

     

Kung akala niyang uurungan ko siya, nagkakamali siya. Mabilis ko siyang itinulak sa kama kung saan napahiga siya at agaran akong sumampa sa ibabaw mismo niya.

        

“Hindi pwedeng ikaw ang laging masusunod, dahil kahit sa kasabihan, ladies first. I’ll have you first, before you can have me baby.”

   

I claimed his lips, that immediately made him moan. Damn! Why does his moan was now a good thing to hear!? I must be rellay fucking obsess— scratch that, baka talagang sabik na sabik lang ako sa kanya.

         

I started roaming my hands in his body. Wala akong pakialam kung babae ako, I want to pleasure him.

        

Akmang aalisin ko na ng tuluyan ang mga damit na suot niya ngunit bigla niya akong pinigilan. “I’m the man, I should be the one—”

        

“Lalaki ka lang, ako pa rin ang masusunod. Now shut your mouth, and just moan! Mas gusto kong naririnig ang ungol mo. Let me have you the Griss’ way.”

     

There…. we both tasted pleasure, ecstasy, and glory. What’s there to be ashamed of? I’m already pregnant, wala ng dapat pang ipagpakipot.

      

       

       

     

     NASA opisina kami ngayon at itong si Ayler ay parang tanga na walang tigil sa kakadantay ng katawan niya sa akin. Para siyang pusa na ngayon palang naglalandi.

    

Napipikon na ko sa inaakto niya pero parang gusto ko rin. Ay ewan, nakakabaliw ang pagbubuntis, pero wala ng mas babaliw sa lalaking ito na nagpahanap ba naman kay Ayce ng santol na nasa labas ang buto. Anong akala niya sa santol? Kasoy? Naaawa rin ako kay Ayce pero wala akong magawa dahil parang binabawian siya nitong kupal na ’to.

        

“Daddy!” Wika ni Ayrill na ngayon ay tila tapos nang magkulay-kulay kaya’t mabilis kong itinulak si kupal dahil baka makita pa ng anak-anakan namin ang pagkamanyak niya.

          

“Yes po?” Akala mo santo niyang wika.

      

“Can I buy ice cream po?” Paalam ni Ayrill kaya’t mabilis na pinindot ni Ayler ang intercom at tinawagan si Sera upang pumasok.

      

Nahihirapan pa rin akong mag-adjust sa mukha ni Sera na walang pinagkaiba kay Aressa.

          

“Paki tulungan naman si Ayrill bumili ng ice cream na gusto niya?”

     

“S–Sige po, Sir.” Sagot naman nito at inakay si Ayrill palabas ng opisina.

       

Wala pa siguro silang sampung minutong nakakaalis nang bigla na lamang magkakasunod na tumunog ang telepono ko.

          

Si Missy.

       

“Griss?” Tila kabado ang tinig nito.

      

“Why?”

     

“Beware of Sera Viscasa– Aragon, she’s the mastermind! Ngayon lang napagtagni-tagni ni Chief ang lahat ng nangyari! We all got fooled! She manipulated everything. Mula sa pagkakakilala nina Aressa at Clark, sa pagtulong ni Clark kay Verico, sa pagkakagusto ni Verico at Aressa sa isa’t isa, hanggang sa pagmamanipula sa Eerie. She’s one of their higher ups! She drugged and hypnotized her sister to be insanely obsess in killing Ayler and in killing her own father. Sera wasn’t after the wealth of the Freezell and Mondragon, she’s after the satisfaction and obsession of a successful game maker according to Chief. She’s a psychopath! An insane freak!”

        

Nanginginig na nabitawan ko ang telepono ko.

     

Kaya ba…. kaya ba hanggang ngayon ay hindi mapalagay ang kalooban ko?

      

“A–Ayler si Sera….. si Sera ang mastermind ng lahat ng ito!”

     

“A–Anong ibig mong sabihin!!?”

      

SI AYRILL!!!!!!

    

–

Twenty-six

GRISS

      

Nanginginig ako habang naghihintay ng pagdating ng ibang agents. Si Ayler ay kanina pa mura ng mura. Nasa tatlumpung minuto na ring wala sina Sera at Ayrill, kaya mas lalong hindi mapalagay ang loob ko. Mukha alam na ni Sera na alam na namin ang totoong pagkatao niya.

           

“I’m so fucking foolish!” Sigaw ni Ayler saka sinuntok niya ang mesa niya.

     

     

“Lahat naman tayo naloko. Huwag mong sisihin ang sarili mo. Hindi na ’to tungkol sa pagkamatay ni Nikolai, sa inakala mong paggahasa mo kay Cyan, sa pagiging COO mo, sa pagiging Freezell at Mondragon mo, o sa mga maling desisyon mo. Hindi na ito pumapatungkol doon, this time, it was Sera’s insanity and obsession. Walang mangyayari kung sisisihin mo ang sarili mo,” walang emosyong wika ko sa kanya saka ko siya hinigit at niyakap.

             

“Thank you for always being here for me,” wika niya saka sinagot ang yakap ko.

        

“You don’t have to thank me. Para sa akin anak na natin si Ayrill, kahit anong mangyari anak pa rin ang magiging turing ko sa kanya,” turan ko saka lumayo sa kanya. “So for now, let’s look for something na maaaring magpabagsak kay Sera at sa mga kahayupan niya habang hinihintay natin ang ibang agents,” wika ko bago ako nagpatiunang lumabas at agarang tinungo ang cubicle ni Sera.

       

Kinalkal ko ang mga gamit niya. Wala na akong pakialam, ang gusto ko lang ngayon ay mapatay siya. Kapag nalaman kong may ginawa siya kay Ayrill, kahit na pinakahuli niyang hininga, isusumpa niya ’ko sa gagawin ko sa kanya!

       

Kasalukuyan akong naghahanap ng mga katibayan laban sa kanya nang bigla na lamang dumating si Sera at Ayrill. OO! HINDI AKO MAKAPANIWALA!

          

Wala akong masabi kahit nang iabot niya sa akin si Ayrill. “Pasensya na at natagalan kami, nahirapan kasi akong hanapin ang flavor na gusto niya,” wika niya ngunit ikinakakaba ko ang paraan ng pagsasalita niya at ang pagngisi niya sa akin.

            

“SERA!” Sigaw ni Ayler na kalalabas lamang ng opisina niya.

         

“Yes, Mr. Mondragon?” Tuwirang tanong nito na animo punong puno ng hangin sa katawan. “Mukhang ngayon n’yo lang nalaman. Ang bobobo ninyong lahat,” dagdag pa niya. Nais ko na siyang sugurin at paulanan ng suntok!

            

“Hayop ka—”

        

“Ooops!” Pigil niya sa tangkang pagsugod ko. “Kapag may nangyari sa aking hindi maganda, sisiguraduhin kong ganoon din ang mangyayari sa batang iyan,” at bigla siyang may itinaas na detonator na nagpamulagat sa mga mata namin ni Ayler.

      

Mabilis akong dumulog kay Ayrill ay biglang bagsak ng mga luha ko dahil nang itaas ko ang damit niya ay may bombang nakasuot sa katawan niya na sasabog sa loob na lamang ng walong minuto.

        

“Mommy Griss, tita Sera told me it was a toy po. It will explode po and I will see stars. I want that!” Nakangiting wika sa akin ni Ayrill kaya’t wala akong nagawa kung hindi yakapin siya ng napakahigpit.

        

“Baby girl, trust Mommy Griss okay? Mommy Griss loves you,” saka ko siya biglang kinarga at bumaling ako sa baliw na si Sera. “Makaka-alis ka ng matiwasay ngunit kailangan mong i-defuse ang bombang ito na ikaw mismo ang may gawa!” Nanginginig na sigaw ko sa kanya.

          

“Ayoko nga,” wika nito saka pa tumawa. “Binalik ko siya sa inyo hindi para magkasama-sama kayo. Binalik ko siya para makita n’yo kung paano mamamatay ang batang iyan.”

        

“HAYOP KA! PAPATAYIN KITA!” Sigaw ni Ayler ngunit pinigilan ko siya dahil may nakita akong hindi niya nakita.

           

“Magdasal ka na,” wika ko saka ko mabilis na iniabot si Ayrill kay Ayler at dinamba si Sera upang maagaw sa kanya ang detonator.

         

“GRISS!” Dinig kong sigaw ni Ayler ngunit hindi ko na iyon inintindi. Ang mahalaga ay ang kaligtasan ni Ayrill.

       

Habang nag-aagawan kami ni Sera ay biglaang sugod ng mga agents. Ito ang sinasabi kong nakita ko na hindi nakita ni Ayler. Marahil ay okupado ang isip niya ng galit at pag-aalala.

      

Mabilis kong naagaw ang detonator saka lumayo kay Sera na ngayon ay hawak na ng mga lalaking agents na sina Hudsen at Gyor.

     

Nang makatayo na ako ay biglaang tumawa ng malakas si Sera na animo nagtagumpay siya laban sa amin. “MGA BOBO!” Sigaw niya habang wala pa ring humpay sa kakatawa.

            

“A–Anong ibig mong sabihin!?” Sigaw ko.

       

“That wasn’t the real detonator,” biglaang wika ni master na ngayon ay kadarating.

       

Sa gulat naming lahat ay biglaang lumuhod si master upang magkatapat sila ni Sera at bigla na lamang niya itong inundayan ng napakalakas na suntok. Kung normal na tao siguro ang nakatanggap noon at hindi baliw gaya ni Sera ay baka patay na ngayon dahil sa lakas no’n.

         

“PUTANGINA MO FREEZELL!” Sigaw ni Sera kay master ngunit imbes na sumagot ay muli lamang siyang sinuntok ni master saka nginisian si Sera na lubusan naming ipinagtakha, lalo na’t kakauting minuto na lamang ang natitira sa bomba.

          

“Maloloko mo ako ng minsan, pero hindi mo ’ko mapapangalawahan. Ipinanganak akong mas gago pa sa gago, mas hayop pa sa hayop, at mas matalino pa sa hangganan ng utak mo. Game maker? Wala kang kwenta,” saka tumayo si master at lumapit kay Ayrill.

        

“Mamatay na ang batang iyan mga bobo!” Sigaw ni Sera ngunit ngayon ako naman ang sumipa sa mukha niya.

        

“Napakababaw ng utak mo para hindi ko maarok. Hindi mo ibabalik si Ayrill dito kung nasa malayong lugar ang detonator,” saka bigla inagaw ni master ang ice cream na kinakain ni Ayrill.

      

Sa gulat naming lahat, inalis ni master ang balat at nasa ice cream cone ang maliit na detonator kung saan nakatago ito.

      

“P–Paanong––” hindi na natapos ni Sera ang dapat na sasabihin niya dahil biglang itinutok ni master ang baril niya sa bibig mismo ni Sera.

        

“You will always be nothing compared to me, and Eerie? They will always be ten steps behind Phyrric,” wika niya saka hinampas si Sera ng baril na nagpatulog dito.

         

Inoff ni master ang bomba saka ito inalis nila Hudsen at Gyor sa katawan ni Ayrill.

           

“Master—”

      

“Ako na ang bahala rito. Go home, make Ayrill forget this nightmare.”

      

     

      

       

  

   

ANIM na buwan na ang lumipas buhat ang insidenteng iyon sa kumpanya at ngayon ay ito kami pabalik na ng bahay nila Ayler. Pinagbakasyon kami sa Isla Cassandra.

         

May kalakihan na rin ang tyan ko na magwa-walong buwan na ngayon. Nagpapasalamat ako na agaran din na nakalimutan ni Ayrill ang nangyari dahil kung hindi, baka kung ano pang nagawa ko kay Sera na ngayon ay hawak ni master Aeickel sa Phyrric.

        

“HELLO! HOW WAS YOUR VACATION?” Salubong sa amin ni tita Aiyell. Nagmano kaming tatlo sa kanya saka humalik sa pingi. Lumapit pa siya sa akin saka bumulong. “Nagpropose na ba?”

       

Ngumiti ako sa kanya saka umiling. “Wala po yatang plano,” sagot ko saka inabot kay Ayler ang mga gamit namin at nauna na siyang dalhin iyon sa silid niya.

       

“Ang letseng bata na ’yon! Kung anong bilis  ng semilya, siyang kupad ng mga kilos niya. Pagpasensyahan mo na ha? Hindi kasi nabriefing ng tito Cloak mo,” wika sa akin ni tita Aiyell na ikina-awkward na lamang ng ngiti ko. Wala naman na rin talaga akong magagawa.

          

Tumuloy ako sa silid ni Ayler habang si Ayrill naman ay kinuha ni Manang Esther at dinala niya sa sariling silid ng mansyon.

        

Pagpasok ko pa lamang ay nakasibangot na mukha ni Ayler ang bumungad sa akin. Mabilis akong naupo sa tabi niya at tumingin ng mataman sa kanya.

           

“May problema ka?” Tanong ko ngunit tinignan lamang niya ako at tila mas pinatulis pa ang nguso niyang parang pang-bisugo.

        

“Wala!” Padabog niyang sagot saka ako biglang tinalikuran kaya’t hinawakan ko ang balikat niya saka siya sapilitang inilingon sa akin.

    

“Sigurado ka? Huling tanong na ’to, Ayler. May problema ka ba?”

        

Bigla na lamang niyang pinalambit ang mukha niya na animo kinawawa siya. “Tigang ako ng anim na buwan. Laging nakabantay si Lola. Hindi ako makalapit sa’yo, hindi ako makatabi ng pagtulog, hindi ako makaiskor, hindi ako makahalik. Tuyot na ang hardin mo, hindi ko madiligan-diligan!” Pagsisiwalat niya na ikinabunghalit ko ng tawa.

          

“Akala ko kung ano na!” Saka ko pa ito sinundan ng nakakalokong tawa.

         

“GRISS NAIREN! HINDI MO ALAM ANG HIRAP KO!” Pagmamaktol niya pa rin. “Pero sabi ni Lola mas okay na raw danasin ko iyon kaysa danasin ko raw ang mga dinanas nila Mommy at Daddy sa kamay niya. Hindi ko naman alam kung anong tinutukoy niya,” pagpapatuloy niya.

       

“Ano kaya iyon?”

       

“Hindi ko rin magets. Basta ang alam ko, tinigang ako ng Lola ko! Inuhaw niya ako sa atensyon mo na lagi niyang kinukuha sa nakalipas na anim na buwan! Tapos kaninang pauwi tayo ang sabi ba naman sa akin, proud daw siyang natiis kong hindi ka lapitan, galawin, at landiin dahil napatunayan daw niyang mahal talaga kita at hindi lang katawan mo ang habol ko sa’yo. Napakaweird ni Lola Cassy,” litanya niya na agaran kong nakuha ang ibig sabihin.

      

Ang balita ko kasi noon, ay ginawang kakuntyaba ni Lola Cassy sina Mommy at Daddy para turuan ng leksyon sina tito Cloak at tita Aiyell. Love test? Ayon ang alam kong tawag niya roon. Maybe, that was her love test for Ayler. Kahit sa edad niyang iyon, ay handa pa rin siyang umalalay kahit sa mga apo niya sa tuhod.

         

“Anong isinagot mo?” Taas kilay na tanong ko.

     

“Sabi ko thank you, kahit hindi ko alam kung anong ipinagpapasalamat ko. Baby, she told me those things while her shotgun was beside her. Anong gusto mong isagot ko? Hello Lola, tinigang mo ’ko? Baka pasabugin pa no’n ang bibig ko.” Natawa ako sa sinabi niya.

           

“Anong ginawa mo sa six months na hindi ka makaiskor?” Dagdag pang-aasar ko sa kanya.

        

“Pinagnanasaan ka—”

      

“AYLER LIAM MONDRAGON!!”

       

“WHAT!?” Kunwaring wala siyang kabastusan na sinabi. “I’m telling the truth, or….”

      

“Or?”

      

“You want me to demonstrate to you how much I lust for you?” Nakapasexy ng pagkakasabi niya noon.

      

Hindi ko alam anong libido ang gumapang sa pagkatao ko at bigla ko na lamang siyang sinunggaban ng mapusok na halik. Hindi lang siya ang natigang…. ako rin.

            

Agad niyang sinagot ang halik ko na kasing pusok ng paraan ng paghalik ko.

       

[WARNING! R-18]

    

Marahan niya akong inihiwalay sa kanya saka tinignan sa mga mata. Hindi nawawala ang pag-aalab ng mga mata niya na may mga apoy na nais pakawalan.

        

“God knows how much I want to take you, pero kakayanin ba kahit ganyan na kalaki ang tyan mo?” Nararamdaman ko ang pag-aalala sa tinig niya ngunit nginisian lamang niya ako.

       

“BDO, Ayler. We find ways,” at tila ang liwanag ang mukha niya sa narinig mula sa akin.

       

Binuhat niya ako saka hinalikan at nagtakha rin naman ako kung saan niya ako dadalhin. Naramdaman ko na lamang na maraming nagbagsakang gamit at naramdaman ko na lamang ang sarili kong nakaupo….. dito sa study table niya na wala ng laman ngayon. Lahat hinawi na niya.

         

“The last time you were the guide, this time let me guide you. Give and take,” wala sa sariling napatango ako.

        

He kissed me again, but this time his hands were freely roaming around my body. Damn! Sa tagal ng huli namin, tila nagdedeliryo ako sa mga nakakapasong paghaplos niya.

          

He unbuttoned my maternity dress that left me with only my undergarments on.

      

“Pregnancy suits you so well, baby. Your breasts are now bigger,” and with that he aggressively removed my brassiere and immediately claimed my right nipple while his underhand, softly fondled the other one. DAMN!!! NAG-IINIT AKO!! Ito ba ang hatid nang ilang buwan na walang ganap!?

        

He continued sucking my nipple as I started removing his own clothes. Kailangan kong gawin ’to dahil hindi ko na alam kung saan ko dadalhin ang mga kamay ko sa sarap na ibinibigay niya sa akin ngayon.

        

Nang maialis ko na ang lahat ng suot niya ay tila nagliwanag ang mga mata ko. Ngayon lamang ako naging ganito kasabik sa alagad niyang iyon na ngayon ay buong pagmamalaki ang tindig sa harap ko.

        

Marahan kong inilayo si Ayler saka ko siya tinignan sa mga mata. “Can I taste it?” Hindi ko alam saan ko galing ang mga salita at ideyang iyon.

         

Nakita kong gumuhit ang exicitement sa mga mata niya ngunit mabilis siyang umiling. “I will have you taste it, soon. Definitely not now, just simple stroke it with your hand, baby. That would give me more than enough pleasure—”

        

“Don’t you want me to taste it? Suck it? Nip your juices? Make you tired? Make you surrender? Make that commander in chief lose his confidence? My mouth is craving for this commander, Ayler.” Saka ko pa kinagat nag pang-ibabang labi ko. Damn! I must be fucking possess right now!

      

“Of course I want to, baby. But cumming in your mouth isn’t my goal for this night. I want to feel the warmth of your womanhood, let me be.”

      

At wala na akong nagawa nang bigla na lamang niyang hatakin ang pang-ibaba ko. Kinuha niya ang mga magkabila kong binti saka ipinulupot ito sa bewang niya.

        

“FUCKKKKKK!!!!” He slid his commander inside me without prior notice!!!!!!!

          

He claimed my lips— no! HE’S PLAYING MY LIPS WITH HIS TONGUE WHILE THRUSTING INSIDE ME.

        

Hindi pa siya nakuntento sa paglalaro ng dila niya sa mga labi ko at paglabas pasok sa pagkababae ko. Sinabayan niya pa ito ng pagpisil at panggigigil sa dibdib ko.

           

Damn. Naniniwala na ’ko. Tinigang nga siya ni Lola Cassandra.

     

–

PROCEED WITH THE EPILOGUE. SABAY KO SILANG PINUBLISH. THANK YOU.

EPILOGUE

GRISS

      

Narito kami ngayon sa Phyrric ni Ayler at si Ayrill naman ay isinama ni tita Aiyell para mamili ng mga gagamitin niya para sa pagpasok niya sa eskwela. Kahit na nagpilit kami ni Ayler na kami na ang bibili, si tita Aiyell pa rin ang nasunod kaya’t wala kaming nagawa. What tita Aiyell wants, tita Aiyell gets talaga.

     

“Buntis!” Sigaw sa akin ni Syreen kaya’t agaran akong napalingon sa kanya. Lumapit siya sa amin ni Ayler saka tinignan ng masama si Ayler. “Tulis naman talaga.”

         

Nginisian siya ni Ayler. “Iba ang karisma ng isang Freezell Mondragon,” pagyayabang nito.

        

Napailing si Syreen at ngumisi. “Hinding hindi ako maiinlove sa isang Freezell na may tama sa ulo. Itaga mo ’yan sa abs ni Ji Chang-wook!”

      

“Huwag kang magsalita ng tapos,” napalingon kami sa pagpasok bigla ni Aeignn sa senaryo.

       

“Aeignn,” bati ni Ayler dito.

        

“Kuya,” sagot naman nito pabalik. “Mom is asking the two of you at the interrogation room.”

           

Nagpaalam ako kay Syreen saka na namin tinahak ang daan patungo ng interrogation room. Malapit na kami nang may makita akong babaeng hindi pamilyar sa akin na nakaupo sa isang bench.

          

“Aeignn.” Pukaw ko sa atensyon ni Aeignn kaya’t napalingon siya sa akin.

      

“Why?” Tanong nito.

        

“Sino ’yong babaeng ’yon?” Usisa ko. Hindi lang ako sanay na may ibang mukha sa loob ng Phyrric. Kilala ko rin kasi ang mga babaeng umaaligid sa mga Freezell kaya’t naninibago talaga ako.

         

“She’s Lindzzy Sebastian, a college student,” tipid na sagot sa akin ni Aeignn.

       

“Obvious naman ’yon, naka-uniform pa. I mean, anong ginagawa niya rito? New agent ba—”

       

“Definitely not. She’s so timid,” maagap na sagot sa akin ni Aeignn.

   

“So, ano palang ginagawa niya rito?”

       

“She’s with—” hindi natapos ni Aeignm ang sasabihin niya dahil may biglang umakbay sa kanya. It was Leik Andrey Freezell– Laugthner. Pinsan din nila Ayler.

        

“Aeignn! Kanina pa kita hinahanap,” nakangiting wika nito saka bumaling sa amin. “Nandito pala kayo. Hi kuya Ayler and Griss!” Masayang bati ni sa amin.

        

Bumati lamang ako pabalik dito. Hindi mo iisipin na malokong bata itong si Leik dahil ngayon ay nakasuot ito ng pormal na damit.

       

“Kapid na kapid ang pagiging professor ah brader!” Pang-aasar ni Ayler ngunit ngumisi lang si Leik at nagkibit balikat.

        

“Alam mo naman, kuya. Nakakapogi at nakakalas talaga ng appeal ang ganitong mukha,” mayabang na pahayag nito.

      

“Yeah. O’siya, puntahan na muna namin si tita Aeickel. May sasabihin daw,” pagpapaalam ni Ayler dito.

     

Nang makarating kami sa interrogation room at naroon si master habang kaharap si Sera na ngayon ay nakangisi.

         

“Sit down,” utos ni master na agad naman naming sinunod ni Ayler.

        

“Bakit kailangan pang narito ang dalawang iyan? Hahatulan mo lang naman ako kung papatayin mo na ako o patuloy pa rin na papahirapan,” nakangising wika ni Sera ngunit bigla na lamang nagkasa ng baril si master at tinutok ito sa noo niya.

        

“Don’t be smart with me. Kung ako lang ang masusunod, matagal na kitang pinatay. I have low tolerance pagdating sa mga kagaya mong wala sa katinuan,” malamig na turan ni master dito na nagpatahimik sa kanya.

      

“Ano po bang sadya namin dito?” Tanong ko.

        

“Kayo ang na-agrabyado ng babaeng ito, kaya kayo ang magdedesisyon sa sasapitin niya sa Phyrric—”

      

“Kung ako ang tatanungin mo, let her suffer in a cell na walang kahit na sinong makakarinig sa kanya. Let her taste what she did to my son, iyong nais mong gawin ang gusto mo ngunit hindi mo magawa dahil tinapos ka na,” tinig iyon ni boss Flame na nasa likod pala namin.

    

Miss na miss ko na si Neptune.

       

“I agree with Sir Eulysis,” wika ni Ayler na ikinatango ko rin.

      

Nakita naming nanlaki ang mga mata ni Sera at nagpapasag. “NO! HINDI NINYO GAGAWIN SA AKIN IYAN!”

          

That’s the truth. Insane game makers hate being alone. Takot silang walang nakikita at napaglalaruan.

          

“Then it’s final. Sera Aragon will now face the ultimate punishment— blank cell punishment,” pahayag ni master na kapwa namin sinang-ayunan.

        

“NOOOOOOOOOOOO!!!”

     

Blank cell punishment, isang parusa kung saan ilalagay ka sa isang tahimik na selda at doon ka nalang kusang mamamatay.

       

     

      

     

     

NAGLULUTO si Ayler ng ihahapunan namin ngayon. Wala nanaman sa amin si Ayrill dahil iyon at hiniram nanaman ni Mommy Aiyell. Malapit ko na tagang ipapalit ang pina-ayos naming birth certificate ni Ayrill at si Mommy Aiyell na ang ipapangalan kong ina. Why Mommy?

    

IKINASAL LANG NAMAN AKO NOONG NAKARAANG LINGGO! HINDI LANG IYON, IKINASAL NA LAMANG AKO NA WALANG PROPOSAL NA NAGANAP! WALA NA TALAGA AKONG MASASABI SA ISANG AYLER LIAM MONDRAGON! LAHAT NALANG SA AMIN BIGLAAN!

     

Biglaan ang unang pagniniig, biglaan ang pagiging mag-nobyo, biglaan ang pagkakaroon ng anak, at biglaan ang pagpapakasal! Gustong sumama ng loob ko, pero at the back of my mind, alam kong hindi mangyayari ang lahat nang iyon kung hindi ko rin naman ginusto. Ako na ang marupok, e ’di oo.

      

“Baby, anong gusto mo sa menudo, medyo may tamis o mas lamang ang asim at alat?” Tanong niya habang nagluluto at hindi naman nakalingon sa akin.

      

Sasagot na sana ako nang bigla kong maramdaman ang paghilab ng tyan ko. Imposibleng manganganak na ’ko, next week pa ang due date ko!

        

“A–Ayler,” tawag ko sa kanya na agad naman niyang ikinalingon sa akin.

       

“Yes, baby? May masakit ba?” Tanong niya sa akin.

       

“…kapag manganganak ka na, agad mo akong tawagan o kaya ang Mommy Ruiza mo, hindi mo mapapakinabangan si Ayler, believe me…”

      

Para bang otomatikong nag-flashback sa utak ko ang natatanging paalala sa akin ni tita Aiyell.

     

“C–Can you call my mom? Pakisabi urgent,” kunwaring walang alam na wika ko pero ang totoo ay akala mo pinapatay na ako sa sakit ng tiyan ko!

        

“T–Tell me the truth,” utal na wika niya na lalo kong ikinakaba. “M–Manganganak ka na ba?”

     

Ito na ba? Ito na ba ang tinutukoy ni tita Aiyell? NAWAWALAN NA NG KULAY SI AYLER. PARANG ANY MOMENT MAWAWALAN NA SIYA NG MALAY TAO.

      

“Ahmmmm, oo?” Sa gulat ko ay imbes na mahimatay ay napasalo siya sa dibdib niya na animo inaatake na sa puso habang nakahawak sa door handle ng refrigerator.

                

Pinilit kong tumayo at hinanap ang telepono ko. Tinawagan ko si Mommy at mabuti na lang nasa malapit lang sila ni kuya Lexin.

          

Hawak ko ang tiyan ko habang nakatingin ngayon kay Ayler na gumagapang na tila apat na buwang sanggol.            

“A–Ayler Liam, tumayo ka nga dyan! Bumaba na tayo,” paghingi ko ng tulong at tila naman naintindihan niya ako.

       

Inilalayan niya ako ngunit para siyang nutcracker maglakad hanggang sapitin namin ang elevator. Wala kaming kasabay at ipinagpapasalamat ko iyon dahil itong kasama ko nag-oorasyon!

      

Kung maaari ko lang pabilis ang elevator para lang talaga makawala na ako.

         

Halos magpasalamat ako sa lahat ng anito nang biglang bumukas ang pintuan ng elevator at nabungaran ko si Mommy at kuya Lexin. “Griss!” Agad akong kinuha ni Mommy mula kay Ayler at ilalayan nila akong maisakay ng kotse. Si Ayler ay nauntog pa sa salamin dahil hindi niya binuksan ang pinto ng passenger’s seat.

       

JUSKO PATAWARIN!

    

     

     

    

    

AYLER

      

Alam ko kung anong nangyayari sa paligid ngunit tila hindi iyon masabayan ng isip at katawan ko. Para bang nanlalambot ako at ang nais ko pang ay sundin ang ninanais ng katawan ko.

       

Nang maipasok na si Griss sa delivery room ay siya namang pagdating ng angkan ko. Si Daddy, kasama sina Lolo Loard, Led, Leriz at Lexir.

          

“Nailabas na ba ang bata?” Tanong ni Mommy ngunit tila hindi iyon nagustuhan ng sistema ko at bigla na lamang akong naglakad patungo sa mga Lolo at Daddy ko na tila nagkakaunawaan kami.

          

Sinundan ko ang mga Lolo ko nang magsimula silang gumawa ng isang bilog saka…….

       

“Shit! Magsisimula na silaaaaa!” Tinig iyon ni tita Leickel na kadarating lamang.

           

Naghawak-hawak kami ng aming mga kamay at nagngisian sa isa’t-isa. Hindi ko alam kung anong elemento ang sumapi sa akin at nagsimula akong magpaka macho dancer saka…..

      

“BUBUKA ANG BULAKLAK PAPASOK SI AYLER, SASAYAW NG CHACHA ANG SAYA-SAYA!” Sigaw nila at mabilis ko namang ginawa. Kumendeng kendeng akong wala sa patna sa gitna. Ang heaven sa pakiramdam sheeeet! Nakakakilig ang feeling.

             

“FREEZELL! MONDRAGON!” Lahat kami ay napahinto sa malakas na hiyaw na iyon at bumungad sa amin si Lola Cassy habang nakataas ang kilay. “HINDI NA BA KAYO TITINO?”

         

Hindi ko alam kung anong nagtulak sa amin ni Daddy at mga Lolo na pumila saka nagsimulang lumakad patungo kay Lola.

       

“MAY ISANG LOLA KAMING NAKITA, MASUNGIT, MAGANDA, MATANDANG LOLA, NGUNIT ANG TUNGKOD NIYA SA HARAP AY IISA, SIYA ANG LOLA NA NAGSABI NG KWAK-KWAK—” Hindi namin natapos ang kanta dahil bigla na lamang kaming pinaghahampas ni Lola ng tungkod niya.

       

“Mga animal kayo, hindi na kayo tumino!” Singhal niya sa amin ngunit imbes na magalit ay tila kami naging Voltes 5 na muling nagbuo.

      

“PANAHON NA PARA MAGHASIK NG LAGIM!” Sigaw ni Lolo Loard.

          

Magsisimula na sana kaming kumanta nang bigla na lamang gumitna si Ayrill at tinignan kami bago ngumiti.

         

“Nandya na po ba ’yong baby namin? Hihihi.”

      

BLAAAAAAG!!

     

BLAAAAAAG!!

     

BLAAAAAAG!!

     

BLAAAAAAG!!

    

BLAAAAAAG!!

    

Tumumba na ang mga Lolo ko pati si Daddy sa sinabi ni Ayrill.

     

Matatag ako. Matatag ako. Hindi ako tutumba. Anak ko ’yon. Hind ako tutumba. Bundok ng apo, bulkan ng mayon, bundok ng arayat, bulkan ng taal, lahat ng mga diwatang nagbabantay sa inyo patatagin ninyo ang kalooban ko! WAAAAAAAAHHHHHH!

      

“DADDY! ’YONG YOUNGER SIBLING KO PO?”

        

BLAAAAAAG!!

     

“NATUMBA LANG AKO! HINDI AKO PINANAWAN NG ULIRAT! I’M THE WINNER! I’M THE WINNER!” Alam kong para akong tanga pero hindi ko talaga makontrol ang sarili ko.

   

Nalingon ako sa paligid at bigla na lamabg nagsitayo sila Lolo at Daddy saka pumila.

           

“ARE YOU READY KIDS!?” Sigaw ni Lolo Leriz at parang may sarili utak ang paa ko na humanay sa pila nila.

       

“I love youuuu, you love me let’s go there and kill barney!” Saka pa kami nagpapadyak na tumungo kung nasaan si Griss. Nakahawak lang ako sa bewang ng nasa harap ko na nagsisimula ng kumendeng kendeng kaya’t napagaya na ako!

       

““Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Dora, dora, dora the expolorer!” Pamumuno ni Lolo Leriz.

     

“C’mon vàmonos , everybody let’s go! C’mon let’s get do it. I know that we can do it!” Sagot naman namin.

     

       

Saktong papasok na sana kami sa delivery room nang makarinig kami ng malakas na sigaw ni Griss.

      

“KUPAL KANG MONDRAGON KAAAAAAAAAAAAAAA!!!!”

       

“HALAAAAAAAAAA!” Tiling ganti koooo. “BAKEEEEEEEET!???? Who lives in a pineapple under the sea? SpongeBob SquarePants! Absorbent and yellow and porous is he! SpongeBob SquarePants! If nautical nonsense be something you wish. SpongeBob SquarePants! Then drop on the deck and flop like a fish! SpongeBob Squarepants!” POTA! BAKIT ALAM KO ’TONG KANTANG ’TO!!!?

        

“HINDI KA NA MAKAKAISA KAHIT KAILAAAAAAAAAN KUPSSSSSSS!!”

         

“PUPUTUKAN PA RIN KITAAAAAAAAAAAA TIBSSSSSSS! SA’YO LANG TITIGASAN! SA’YO LANG PUPUTOK!” Nabobobo na ’ko sa isasagot ko sa kanya.

    

Biglang tumahimik ang paligid at nangibabaw ang iyak ng isang sanggol!

     

“S–SANGGOL!?”

     

BLAAAAAAAAAAAAAAAAG!!

      

      

    

  

GRISS

      

“Ayler, please ikaw na muna ang pumunta sa anak mo. Pagod na ’ko,” wika ko saka ako nahiga. Kanina pa nakikipaglaro ang batang iyon sa amin at tila walang kapaguran.

         

“ ARKAEL NAIZE HEITON– MONDRAGON! Sinabi ko na sa’yongako lang ang may karapatang pumagod sa Mommy mo, ano nanamang ginawa mo!?“

       

(Pronunciation: Arkael Neyz)

    

At ganoon pa ang ama. Maaga ka talaga puputian ng buhok sa kanilang dalawa!

       

“Mommy, can I go to Lola Aiyell and Lolo Cloak po bukas?” Wika ni Ayrill na kakapasok lamang ng kwarto namin ng Daddy niya. Mabuti nalang at mabait at madaling kausap itong panganay namin.

       

“Of course baby, pero magbebehave lagi ha? And—”

      

“Hindi pwede pong maging spoiled brat,” dagdag niya sa sinasabi ko na ikinangiti ko. I love Ayrill and Arkael so much. Walang tulak kabigin sa kanilang dalawa kahit pa hindi ko tunay na anak si Ayrill. Para sa akin, silang dalawa ang kayaman namin ni Ayler.

        

Lumabas si Ayrill ng silid namin at siya namang dating ni Ayler habang karga ang gwapong-gwapo kong anak na ngayon ay nakangiti sa amin. Hindi maipagkakailang anak siya ni Ayler at apo ni Mommy Aiyell. Kuhang kuha niya ang mga mata nila.

        

“Ma-ma,” bibong wika nito. Walong buwan pa lamang kasi siya.

         

“Yes, baby? Ayaw mo ba kay Daddy?” Bigla itong tumango na ikinatawa ko.

         

“Si Mommy ba, gusto kay Daddy? Pwede bang si Daddy naman ang dumede kay Mommy—”

      

“AYLER LIAM JUSKO!!” Sigaw ko ngunit tinawanan lamang niya ako kaya’t tumawa pati si Kael. Lumapit sila sa akin at niyakap ako bigla ni Ayler.

         

“I love you,” bulong niya sa akin.

       

“I love you too, so much, and most.” Sagot ko bago lumayo sa kanya at hinagkan siya sa mga labi.

       

Wala na akong hihilingin pa. Hindi kami mga perpektong tao, at perpektong pamilya ngunit sapat na ang mayroon kami, para maging masaya.

       

THE ARROGANT CLIENT I once had, turns to be THE MISCHIEVOUS FATHER of my children. Ano pang hahanapin ko? Freezell at Mondragon na, aayaw ka pa ba? Minsan hindi rin masamang maging tibo, kasi doon ka pa pala mahuhulog sa tamang tao— no, siguro hindi tamang tao, baka sa isang tao na gagawin mong tama para sa’yo.

     

This is me, Griss Nairen Heiton– Mondragon, the wife of the ever arrogant Ayler Liam Freezell– Mondragon and this is our story.

     

   

~ The End

    

Natapos ko po ito nang wala mab lang isang buwan. Hehehe.

Thank you so much sa mga nagmamahal sa akin na hanggang dito at sinundan ako.

Mahal ko kayo, alam kong alam ninyo ’yon. SANA PO PATULOY NINYO AKONG SUPORTAHAN.

     

NEXT STORY: FREEZELL SERIES #7

➡️ THE SECRETIVE PROFESSOR

    

Kups and Tibs…. ’til next time. 😊