READER’S GUIDE

•

Reader’s Guide

•

FREEZELL SERIES SEQUENCE

(1st Generation

• FIVE BULLETS)

1 . My Possessive Fake Husband [Completed]

                  a. Partners In Crime (MPFH Side

             Story) [Complete

d]

    

2. My Naughty Boastful Boss [Completed]

<EDITING

    

3. My Impulsive Ex Boyfriend [Completed]

    

4. My Stupid Runaway Groom [Completed]

My Short Tempered Husband

[C

ompleted

]

   

(2nd Generation - EIGHT GRENADES)

6. The Arrogant Client [Completed]

7. The Secretive Professor [Completed]

8. The Distressed Raced [

Completed

]

9. The Vicious Agent [Completed]

10. The Indecent Suitor [

Completed]

              a. Instances and Chances

              (Side Story) [Completed]

11. The Untamed Actor [Completed]

12. The Nasty Rancher [On-going]

13. The Fierce Manipulator [Soon]

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Freezell #8: The Distressed Racer

Jice Isaiah Saavedra, kilala sa pagiging pambansang bunganga, pambatong manok ng bayan, malakas bumanat, kayang-kayang isabak sa online rambulan, at ang babaeng ilalaban ka kahit pa patayan. Masyado siyang palaban sa lahat ng bagay, at masasabi mong walang inuurungan.

Walang sinasanto ang bibig ni Jice kahit pa ang taong kailangan niyang kalingain- Hindi, huwag na natin pagandahin pa, ang taong kailangan niyang i-babysit. Naatasan si Jice na maging yaya ng isang emotionally distressed na racer kahit na sa una pa lamang ay hindi na niya alam kung paano pakikitunguhan ang taong ito.

Anong mangyayari kay Jice kung magtatagal pa siya sa pamamahay nito? Maapektuhan din kaya ang isip niya ng kondisyon nito? O ang puso na ni Jice ang maaapektuhan ng karisma nito na kahit ang bibig niyang walang preno ay natatalo?

Freezell Series #8

PROLOGUE

FREEZELL SERIES #8

    

   

“A.YO.KO! TAPOS ANG USAPAN!” Saka ko sana tatalikuran si Papa ngunit mabilis niyang hinigit ang braso ko.

       

“Ikaw lang ang maaaring pumwesto roon, dahil kilala na niya lahat ng mga agent ng Phyrric. Isa pa, wala ka naman gagawin na iba kung hindi ang bantayan, alagaan, at panatilihin mong nasa ayos siya—”

    

“HUWOW PA! Ano siyang herodes siya, kinder? Ayoko. Ayoko sa isang racer. Alam mo rin na ayaw ko sa mayayabang! Ayokong maugnay sa mga buset na ’yon!” Gustong gusto ko na talagang magtantrums. Bakit kasi pinipilit pa ’ko? Masasayang ang gandang taglay ko roon kapag naging katulong ako.

         

“My words are final, young lady. Ikaw ang hahalili sa kanya sa tahanan niya. PERIOD!” Saka ako binitawan ni Papa.

     

“WAAAAHH! PINAGANDA MO LANG, E! MAGYA-YAYA LANG NAMAN AKO RO’N!” Saka pa ako nagpapadyak sa inis.

        

“Mag-impake ka na. Mamaya lilipat ka na sa bahay niya at doon titira. Hala sige, kumilos ka na,” pagtataboy pa niya sa akin patungo sa kwarto ko para mag-ayos ng gamit, saka siya umalis at mukhang tutungo sa kusina.

         

“PAAAAAA!” Pigil ko sa kaniya.

       

“Bakit nanaman? Lintik na bata ito, napakalakas ng bibig!” Singhal niya sa akin.

         

“Taga abang ka ba ng mga babae sa may plaza?” Nakita kong nangunot ang noo niya sa sinabi kong iyon.

        

“Ano kamo!?” Iritado niyang sagot sa akin.

         

“SABIHIN MO NGA KASI BAKIT!” Dabog ko sa kanya.

      

“Bakit!?” Pa-angil na tanong naman niya.

     

“BUGAW KA, PAPA! BUGAW KA! BINUBUGAW MO ’KO! HUHUHUHUHU.”

     

---

    

“SINONG nagpadala sa’yo?” Galit na bulyaw sa akin nitong lalaking sumalubong sa akin sa gate.

        

“HOY MISTER, KUNG AKO LANG NAMAN ANG MASUSUNOD, AYOKO SA’YO ’NO!” Bulyaw ko rin sa kanya. Anong akala niya sa kaluluwa ko? Matatakot? Excuse me, padaan!

         

“Then fucking leave,” malamig na tugon niya sa akin.

     

Sa halip na umalis ay hinatak ko ang maleta ko at ipinagsiksikan ko ang sarili ko na makapasok sa loob.

         

“HEY!” Pagtawag pa niya pero dire-deretso ako sa sofa saka ko ibinagsak ang katawan ko roon.

         

“Dito ako mag-stay sa ayaw at sa ayaw mo, mister. Dahil ako ang mapapalayas sa totoong pamamahay ko kapag hindi ako ang naging yaya mo!” Saka ko pa siya inismiran.

       

Nagulat ako nang lumapit siya sa akin saka bigla akong hinatak patayo at papalapit sa dibdib niya. “Leave now, or I am going to punish you for intruding,” nakakatakot ang tinig na wika niya sa akin.

            

Marahan ko siyang itinulak saka ko siya tinitigan sa mga mata. “Hahayaan mo akong mag-stay dito o kakabayuhin kitang racer ka? Huwag mo ’kong hinahamon, dahil kapag ako ang nagparusa sa’yo sasabihin mo, uh

hmmm ahhhhh sige pa, sige pa !“ Saka ako nag-flip ng hair ko at namili na kung alin sa mga silid na ito ang gusto kong maging kwarto. Excuse me, padaan. Not me… definitely not me.

       

I am Jice Isaiah Twizler– Saavedra , and he is……..

      

…

  

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

Laeven Azer Freezell– Villafuerte, THE DISTRESSED RACER.

  

–

One

JICE

      

“Magluluto na ’ko. Anong gusto mong ulamin?” Tanong ko doon sa pugo na nanonood sa sala.

           

Lumingon siya sa akin saka niya ako sinamaan ng tingin. “I fucking told you to leave—”

       

“Don’t you fucking fucking me. Kapag ako nag-fucking fucking sa’yo, sasabihin mo thank you next!” Saka ko siya inismiran. Nakaka dalawang araw palang ako dito sa lintik na pamamahay niya. Susukuan niya ako, pero hindi niya ’ko mapapasuko.

    

Sino nga ako ulit? Si Jice Isaiah ’to, ’no. EXCUSE ME, PADAAN!

           

Bigla na lamang siyang tumayo mula sa kinauupuan niya at naglakad papalapit sa akin. “Don’t test my patience lady, hindi kasing haba ’to nang inaakala mo—”

       

“E, ’yong ano mo, kasing haba ba nang inaakala ko?” Saka ko pa inilagay ang hintuturo ko sa labi ko na wari talaga ba na iniisip ko ang haba no’ng kanya. Talagang makikipag bugbugan ako ng salita sa pugo na ’to. Akala niya ba sa akin? Sabi nga nila pang online rambulan ako!

     

Bigla na lamang niyang hinampas ang lamesa sa gilid namin na bahagyang ikina igik ko. Mapanakot ang lintik na ’to, ah. “Don’t force me to show you how cruel I can be. Ilang beses na kitang tinataboy. Just fucking leave,” ramdam ko ang kaseryosohan ng tinig niya maging ang galit na namamayani rito.

          

Bigla ko siyang nginisian at nakita ko ang pagkunot ng noo niya. “Show me how cruel you can be. Kahit anong style, kahit anong position, sige, sige maglibang! Huwag magpakahibang!”

         

Nakita kong napipikon na siya sa akin. Anong magagawa ko? Hindi ko kayang magpakaseryoso gaya niya. Hindi magiging maligaya amg buhay ko kapag ganoon.

        

“Whoever deployed you here must be so fucking insane,” pahayag niya deretso sa mga mata ko.

           

“Excuse me, mister. Hindi po fucking insane ang ama ko. Nataon na nangangailangan ka ng yaya mo—”

       

“I am not in need of a fucking yaya!” Singhal niya sa akin.

        

“HOY MISTER! TIGIL-TIGILAN MO ’KO SA KAKA FUCKING MO! ’PAG AKO TALAGA ANG NAG FUCK-FUCK SA’YO, DAIG MO PA PINAGAK-FUCK NG MANOK SA PINAMAGAK-FUCKAN, KAPAPAMAGAK-FUCK PALANG, NAMAGAK-FUCK NANAMAN!” Lintik na pugo ’to. Puro fucking ang mga salita.

               

Bigla siyang kumuha ng isang babasaging plato sa likod ko at bigla na lamang itong ibinagsak sa harapan ko na naging sanhi ng pagkabasag nito.

       

“You want to be my maid!? Fine. Clean this fucking mess!” Saka niya ako biglang tinalikuran.

    

Mabilis kong kinuha ang pambahay na tsinelas na suot ko saka ko ito ibinato sa kanya. Ayon, sapul sa likod ang pugo. Lumingon siya sa akin nang may masamang tingin.

       

“Huwag mo ’kong madamay-damay sa emotional stress mo! May sariling mental health ako, excuse me sa’yo. Hindi lang ikaw ang may pinagdadaanan sa mundo. Huwag mo ’kong epalan!” Gigil na wika ko sa kanya. Napapagigil niya ’ko. Ayaw na ayaw ko pa naman sa lahat iyong nang aalipusta ng mga kasambahay o mga trabahador.

    

“You have the nerve to talk back!?” Galit na wika niya sa akin.

        

“Mayroon din akong nerve to eat you, try me,” sagot ko sa kanya at nakita ko nanamang muli ang paggapang ng iritasyon sa mukha niya ngunit napanatili niya ang seryosong awra.

             

“Huwag kang mag-alala, dahil sa oras na patikimin kita, magbabago ’yang tabas ng dila mo. I will fucking play with you until you beg for me to stop,” saka niya na ako muli tuluyang tinalikuran.

           

Play, play! Game na game na sana ako tapos tatalikod ka. Weak!

      

Sa totoo niyan, keri lang naman na maging katulong ang gandang taglay ko sa pamamahay niya. Wala naman problema sa akin ’yon, lalo na’t si Papa ang nagpumilit na pasukin ko ang mundong ’to, ang kaso lang kasi talaga, hindi naman kagaya nang ginawa kong pagbabantay kay Lindzzy ang gagawin kong pagbabantay sa may katok na pugo na ’to. He’s emotionally unstable according to my father. He’s having emotional difficulties and emotional distress because of an accident.

       

---

     

“Mag-iingat ka kapag naroon ka na,” bilin sa akin ni Papa.

        

“Pagkatapos mo ’kong ibugaw kung kaninong bahay, bigla mo ’kong papayuhan at bibilinan,” nakanguso kong wika sa kanya.

        

“I’m doing this for you too, Jice. Alam kong kahit inaayawan mo ang pagiging agent, dito ka pa rin dinadala ng tadhana mo. And I am asking you to take care of yourself because that man you’re going to monitor is emotionally unstable. He’s emotionally distressed due to the accident that happened to him few months ago. Wala siyang kinakausap, wala siyang nilalapitan, maliban sa mga taong pinagkakatiwalaan niya. Even his parents are having a hard time dealing with him,” paliwanag ni Papa at mabilis akong napatango-tango.

        

“Bale ibig mong sabihin Pa, ako pala si Richard Gutierrez?” Nakita kong nangunot noo ni Papa sa akin na wari bang iniisip niya kung anong koneksyon ng sinabi ko sa pinapaliwanag niya.

         

“Anong Richard Gutierrez!?”

       

“Ako ang sugo Papa. Ang sugo ng mga Mulawin! Si Aguiluz!” Saka ko pa itinaas ang kamao ko sa ere, ngunit mabilis ko itong naibaba nang kaltukan niya ako sa ulo.

         

“Lintik ka! Mag-seryoso ka nga. Kapag ikaw hindi tumagal doon, sinasabi ko sa’yo, wala ka nang mamanahin sa akin, itatakwil pa kita,” pagsu-sungit niya sa akin saka na ako tinulungan na dalhin sa labas ang malaki kong maleta.

      

---

      

Iniligpit ko ang binasag niyang plato saka na ako nag-ayos ng mga rekado ng pagkain na lulutuin ko. Dahil lumaki akong walang ina, marunong ako halos lahat ng gawaing bahay. Huwag n’yo ’kong kaawaan, lab na lab ako ng Papa ko, kaya hindi ko gaanong naramdaman na hindi nag-eexist ang nanay ko sa mundo.

        

Kasalukuyan akong naghihiwa ng repolyo dahil balak ko sanang mag-nilagang baboy nang mapansin ko siyang nasa harap ko at nakatitig na pala sa akin. “Ay palakang nakatuwad— May pugong nakahubad!”

       

Topless siya sa harap ko! Jusmiyo ang tukso. Hoy Jice Isaiah, alaga mo ’yan!

         

“Cute mo palang magulat,” nakangisi niyang wika sa akin.

       

“Cute rin ako kapag nakahubad,” ganti ko sa kanya.

        

“Not interested,” bigla niyang banat sa akin. Aba!

        

“Not interested? Baka kapag nakita mong umalog-alog ’yong joga ko, sabihin mo that you’ll spank me Daddy,” sagot ko sa kanya.

        

“Kababae mong tao, ganiyan kang magbitaw ng mga salita—”

      

“Hindi required ang gender sa kabastusan. Lagay ba naman, pwede mo kong banat-banatan pero hindi ko pwedeng gawin sa’yo?” Oh! Hindi tayo magpapatalo.

            

“Kung gusto mong magtagal sa pamamahay ko, learn to shut your mouth. Hindi ako mahilig sa mga taong madadaldal. Ayoko sa mga pala-salita. Mas lalong ayoko sa babaeng akala mo hindi babae kung magsalita,” wika niya sa akin sa seryosong tono.

        

“Sige, pero may kondisyon ako,” saka ako biglang lumapit sa kanya at pinagapang ko ang kamay ko sa naghu-humiyaw na abs niya. Shutangena, pengeng kopiko blanca!

         

Bigla niyang hinawakan ang kamay ko na naglalandas sa dibdib niya. “Ano?”

          

“Mananahimik ako, kung hahayaan mong gawin ko lang lagi ang gusto ko. Hindi ako magsasalita pero bigla na lang akong kikilos. Let me do my thing. Let me be the way I want to,” taas kilay na wika ko sa kanya.

       

“Does that includes touching me this way without saying anything?” Tanong niya sa akin habang ang mga mata niya ay animo nagpapasabog ng iba’t ibang emosyon. Nakakadala… tila nanghi-hipnotismo.

           

“Yes, mister. And it could also includes me kissing you without your consent,” sagad ko sa pang-aasar ko sa kanya, ngunit nagulat ako nang bigla niya akong hinapit at ang kamay kong hawak niya ay bigla na lamang niyang inilapit sa bibig niya…. saka niya dinilaan ang hintuturo kong daliri habang mataman na nakatingin sa mga mata ko.

       

Jusko po! Potaragisan! Shutangena! TUKSOOOOOO, LAYUAN MO AKOOOOOO!

         

Babawiin ko sana ang kamay ko nang bigla niya akong nginisian.

     

“Deal.”

         

       

      

    

  

 

“ZAYNNNNNNN!” Tawag ko sa inaanak ko. Tinawagan ko ang beshykels kong si Lindzzy para mag-grocery dahil urat na urat na ako sa bahay ni seven eLaeven.

      

“Hello nangnang!” Bati sa akin nang napakagwapogi kong inaanak.

          

“Kumusta, Jice?” Tanong sa akin ni Lindzzy nang makalapit sila ni Zayn.

          

“Para kaming dispalinghadong kuryente ng pinsan ni Sir Aeidan,” paghihimutok ko sa kanya.

      

“Bakit naman?” Tanong niya. Minsan ’tong babaeng ’to ayaw ko rin nakakausap, e. Bobo na ’ko mas nabobobo pa ’ko.

           

“Pareho kaming negatively charge! Hindi kami magwo-work out kapag ganito nang ganito. May sayad ako, pero mas malala siya. Malakas amats ko, pero mas malakas ang amats niya. Malibog ako, pero mas malibog—”

      

“What’s malibog, nangnang?” Bigla akong sinamaan ng tingin ni Lindzzy dahil sa nasabi ko. Nawala sa isip kong narito nga pala si Zayn. Huhuhu.

        

“No, no baby. Wala lang ’yon. Huwag mong pansinin ang maganda mong nangnang,” pang-uuto ko kay Zayn saka ako dumampot ng kahit na anong candy saka ko binigay sa kanya.

          

“Hayaan mo na. Importante naman ay nasu-subaybayan mo si Laev. He needs someone he could talk to, according to Aeidan,” wika sa akin ni Lindzzy at napanguso na lamang ako kahit na alam kong magmu-mukha akong pato.

           

Natapos kaming mag-grocery at nagpaalam na ako kay Lindzzy dahil binigyan lang naman ako ng two hours nang pugo na iyon para mamili.

       

Nakarating ako sa bahay niya at naabutan ko siyang nag-aayos ng halamanan niya. Mabuti pa sa mga halaman mabuti ang pakikitungo niya, ako ’tong tao pero parang ako ang asungot.

   

“Nandito na ’ko,” pagpapaalam ko sa kanya ng presensya ko ngunit parang wala lang sa kanya ang pagdating ko.

      

Tumuloy ako sa kusina at inayos ko sa shelves ang mga napamili ko. Marami naman siyang stock ng pagkain pero karamihan ay alak at pampulutan.

           

Nasabi ko na ba na hindi lumalabas ng hektarya ng lupain niya si Laeven? Kung hindi pa, pwes alam n’yo na. Siguro mula noong na aksidente siya, natakot na siguro sa tao.

          

Nagsasalansan ako ng mga iba ko pang pinamili nang pumasok siya sa kusina at kumuha ng kutsilyo. Mabilis ko tuloy siyang sinundan nang lumabas siya ng bahay. Baka mamaya ano pang gawin nang pugo na ’yon. Shooktening!

       

“A–Aano ka!?” Kabado kong sabi nang makita kong tumungo siya sa likod ng bahay niya kung saan may malaking puno ng mangga.

         

Tinignan niya ako at sa maikling segundo ay gumuhit ang pait sa mga mata niya, pero agad rin namang nawala. MAGPAPAKAMATAY YATA! JUSMIYO!

      

“H–HOY!” Saka ako dumamba sa kanya para agawin ang hawak niyang kutsilyo ngunit ang walang hiya, iniwasan ako! Ending nasubsob ang maganda kong mukha sa lupa.

           

“Ano bang iniisip mo!?” Iritado niyang tanong sa akin.

      

“H–Hindi ka ba magpapakamatay!?”

       

“And why the fuck would I do that!?” Saka niya ako tinulungan na makatayo. Kahit paano may gentle side naman pala siya.

      

“Sorry na. Akala ko lang naman,” saka ako nagpagpag ng mga lupa sa katawan ko. “Huwag ka munang magpapakamatay, hindi pa kita natitikman,” pang-aasar ko ngunit bigla na lamang sumeryoso ang mukha niya habang nakatingin sa akin.

       

Kinabahan ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin kaya wala sa sariling nagsimula akong humakbang patalikod, ngunit siya namang pagbitaw niya sa kutsilyo saka simula ng paghakbang niya pasulong sa akin.

       

“Jukjuk unle, mister.” Saka ako alanganin na tumawa habang wala pa rin kaming tigil sa paghakbang-hakbang.

         

“You’re not following my rule,” blangko ang tinig at mukha na wika niya sa akin.

      

“H–Ha? Hakdugen.”

          

WALA AKONG MASABI! MALAPIT NA AKO SA BAKOD! WALA NA AKONG MAHAKBANGAN! SHUTANGENA!

          

“You’re not following your own rule either,” pagpapatuloy niya na hindi ko naman magets!

        

“Pinagsasasabi mo ba!?” Saka na ako huminto dahil dead end na ’ko. Kapag humakbang pa ’ko patalikod, either magmu-mukha akong tanga o mauuntog ako. Walang choice ang lola n’yo!

     

Naging masyado na siyang malapit sa akin, at kapag pinili niya pa na humakbang pa ng isa, lalapat na talaga ang katawan niya sa mismong katawan ko.

          

“You. You’re a contract breaker. You easily forgot about our deal,” wika niya at nangunot agad ang noo ko.

      

“A–Ano?”

       

“Sabi mo hindi ka na magsasalita at kusa mo nalang gagawin ang gusto mo. I told you I’m good with it, pero bakit hanggang ngayon hindi mo pa rin ako tinitikman? Hanggang salita ka lang?”

     –

BAKA DAPAT I-POINTING SYSTEM KO ’TONG DALAWANG ’TO. HAHAHA.

TEAM JICE - 0

TEAM LAEVEN - 1

CHAR!

Sabi ko pahinga muna ako sa update, pero yaan mo na. Nandito na ’ko, e.

xoxo

Two

JICE

       

Kumakain siya ngayon at ako naman ay nakabantay lamang sa kanya. Ang inggrato pinagtripan ako kanina, pero wapakels, basta nilayasan ko nalang siya at nagtuloy sa kusina. HINDI AKO SUMUKO! NAGPAKUMBABA LANG MUNA AKO! LAGAY NAMAN KABAGO-BAGO KO SA PAMAMAHAY NIYA TAPOS MAGTITIKIMAN NA KAMI!? HUWOW, GANDANG JICE ANG PANGLABAN.

            

“In all fucking fairness, masarap kang magluto,” aniya saka pa tumingin sa akin habang nasa labi niya ang kutsara na gamit niya.

       

Shutangena, inaakit yata ako nito talaga. “Hindi lang luto ko ang masarap, pati ako,” saka ko pa siya kinindatan.

        

“No thanks,” maagap niyang sagot sa akin.

         

“Kapag natikman mo ’ko, ’yang no thanks mo will turn into thank you Jice Isaiah sige pa, sige pa, “ saka ko kinanta ang huling parte sa tono ng paborito kong kanta ni Andrew E.

              

Tuluyan siyang tumayo at sa sobrang gulat ko ay bigla na lamang niyang hinawakan ang magkabilang bewang ko saka ako ini-angat sa ere para lamang i-upo sa kitchen counter. Masyadong matangkad ang pugo na ito para sa akin. 5’5 lang ako, ang isang ito yata ay nasa 6’1.

     

Literal na shookt na shookt ako dahil mataman siyang nakatingin sa akin habang ’yong mga kamay niya ay inalis na niya sa bewang ko at ngayon ay naka kalso sa kanto ng kitchen counter.

        

“Are you still a virgin?” SHUTANGENA LUNGSSSSSS! Iyong paraan niya nang pagtatanong ay parang gusto niya akong tuhugin na parang lechon.

          

“B–Bakit mo tinatanong?” Takshapo! Bakit kasi nauutal tayo kapag nagne-nerbyos!?

        

“I don’t think you’re still I virgin. You’re a walking temptation. Your words are fucking me. Your styles are doing sex with me. Now, tell me. Are you or are you not?” Nakakagunaw naman ’yong mga salita niya. Idagdag pa na ’yong paraan ng pagtingin niya sa akin ay tipong any moment ay susunggab.

          

Pinilit kong i-kalma ang sarili ko at inayos ng bahagya ang posture ko. “Why don’t you try? Paano mo malalaman kung hindi mo susubukan?” Ubod ng tapang na sagot ko sa kanya.

           

Bigla ay nginisian niya ako saka pinagapang ang kanang kamay niya sa kaliwang kamay ko paakyat sa balikat ko….. sunod ay naramdaman ko na lamang na humahaplos na ito sa leeg ko.

          

“I want to try it. The biggest question is, hanggang salita ka lang ba o pumapalag ka talaga?” Haruuuu jusmeyo! ’Yong boses niya malamig pa sa hangin sa beach na nakakatigas ng nipples.

             

“Pumapalag talaga ako, mister. Kahit ibitin mo pa ’ko patiwarik!” Pinipilit kong ibahin ang awra sa pagitan namin. Mahirap na. Nakakahalina at nakakagayuma pa naman ang mga mata niya. Baka bigla na lang mag-lawa ang pukenjang ko at bumigay sa mga pang-aakit niya.

     

SHUTANGENA MO JICE! ANG PUKENJANG INGATAN, HINDI I-BARGAIN SA ISANG GWAPONG NILALANG!

      

Sorry na self. Ang gwapo, ang bango, ang sarap papakin ng pugo na ’to.

       

“I ain’t kidding. Kapag sinabi kong gusto na kitang makuha sa mga oras na ’to, ibibigay mo na ba? Hindi na ba kita kailangan na pilitin pa?” Pagpapatuloy niya sa pang-aakit niya sa akin.

      

Ibababa ko muna ang watawat ko sa ngayon pero babalik ako! I SHALL RETURN!

           

Tatalon na sana ako ngunit tila alam niya ang gagawin ko at mabilis na niyakap ang bewang ko saka pinagdikit ang mga noo namin.

         

“Are you running away from me?” Bulong niya sa akin at dama ko ang malawak na ngisi niya.

         

Itinulak ko siya palayo at sinamaan ng tingin. “HINDEEEE! NA EEYATS AKO. TABI D’YAN!”

            

“SO FUCKING GROSS!” Kusa na siyang bumitaw sa akin at ako naman ay tumalon upang makababa saka nagtatakbo sa banyo.

        

Ngayon ko lang ginawang sumuko sa bungangaan tapos ang idinahilan ko pa ay ang tae ko. Shutangena kooooo.

      

     

     

    

MAGHAPON siyang nakakulong lamang sa kwarto niya. Ako naman ay nasa sala lang din buong maghapon dahil naghihintay ako kung anong iuutos niya.

      

Hindi ko nga alam kung humihinga pa ba siya o hindi na. Nakakaramdam tuloy ako ng kaunting awa sa kanya. Nakita ko kasi ang mga tropies, plaques and certificates niya dito sa bahay niya…. hindi nakasabit, naroon sa may bodega, nakatambak at tipong winasak pa ng sadya ang iba. He must really be so devastated about the accident.

      

Nakita ko rin sa mga dyaryo sa bodega noong nagliligpit ako na kilala pala talaga siyang racer. Kita ko rin sa mga ngiti niya sa bawat larawan ang masayang ngiti, kaso hindi ko na makita ang ngiti na iyon sa mukha niya ngayon.

            

Palipat-lipat lamang ako ng channel ng pinapanood ko nang mapagpasyahan ko na bisitahin na siya sa kwarto niya. Kahit pa sabihin niyang hindi siya magpapakamatay kahit na kailan, mahirap na. Maganda pa rin ang maagap at maganda— maagap lang, siningit ko lang ang maganda.

            

Tumayo ako at tinungo ang pintuan ng kwarto niya. Basta ko na lamang binuksan ang pintuan nang hindi ko na kinatok at sa gulat ko ay hindi ito naka-lock.

      

Natagpuan ko siyang nakahiga at tila tulog na tulog. Lumapit ako dala na rin nang kyuryosidad ko saka ako umupo na parang bata sa tapat ng mukha niya.

        

Gwapo ’tong si seven eLaeven. Matangos ang ilong, makapal ang mga kilay, may pagka singkit ang mga mata, manipis ang mahubog niyang labi at maganda ang kutis… malayo sa mga lalaking kilala ko na, kutis putaragis.

          

Tumayo ako nang matapos kong pagmasdan siya saka ako dumako sa kumot niya na halos nasa paanan na. Iniangat ko ito at ikinumot ng maayos sa kanya. Sagad ang aircon niya pero tila hindi giniginaw ang pugo.

         

Akmang lalabas na ako nang maiayos ko na siya nang bigla na lamang niyang hatakin ang kamay ko saka ako biglang inihiga sa kama at ngayon ay nakaunan ako sa braso patalikod sa kanya habang nakayakap ang kamay at binti niya sa katawan ko!

      

SHUTANGENA! TEMPTASYON! JUSKO PO EVA EUGENIO LAYUAN MO ’KO, PLEASE LANG!

      

“Ikaw lang ang natatanging pangahas na pumasok ng silid ko na walang pasubali,” aniya sa akin sa bagong gising na tinig.

       

“Napakalamig. Jusko layu-layuan mo ’ko. Baka gawin kitang heater,” nagpipigil na wika ko sa kanya.

         

“I ain’t doing something to you—”

         

“Huwag ka ng mag-atubili pa, dapat may gawin ka na!” Pagbibiro ko. Kailangan kong magbiro para hindi ako ma-awkwardan, kahit na totoong ka awkward-awkward naman talaga ang pwesto namin.

     

Bigla na lamang niyang ipinihit ang katawan ko at ngayon ay nakaharap na ako sa kanya at isang buga nalang ang pagitan namin. TAKSHAPO! Hindi pa naman yata ako nag-toothbrush ng maayos kanina.

         

“You’re a stranger to me,” wika niya sa akin at nakita ko nanaman ang pagdaan ng lungkot sa mga mata niya, na agad nanamang nawala. “But I want your effects on me. I want the way you could easily light up my mood,” dagdag niya at tila ba nag-iinit ang mga depuga kong pisngi.

         

“Pakilig ka!” Wika ko sa kanya at wapakels kung anong maging dating no’n sa kanya.

          

“Can we stay like this for a while? I just feel like having a hugging buddy,” tila bata niyang wika sa akin. Ramdam ko ang emotional breakdown niya. He could easily go from one mood to another. He’s like a child that needs to be focusly monitored.

       

“Jusko, hugging buddy lang? Hina mo naman. Kahit ifuck-fuck buddy mo pa ’ko—”

       

Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang niyang idinikit ang ilong niya sa mga labi ko. Mukha tuloy kain-kain ko ang ilong niya sa ibang anggulo.

          

“You talk too much. Kung gusto kitang gawin na fubu, you don’t have to offer yourself to me. Kusa kitang aalukin, kusa kitang sasabihan, o kusa nalang kitang papaibabawan,” medyo nakaramdam ako ng pagde-delikado ng pukenjang ko sa narinig kong iyon. Hanggang salita lang naman talaga ako, HINDI PA AKO NAGKAROON NG LIVE ACTION AT LIVE PERFORMANCE…. baka ngayon palang kung saka-sakali. MWEHEHEHEHE.

       

“Ganoon ka ka-wild!?” Wika ko sa kanya nang bahagya kong ilayo ang labi ko upang makapagsalita.

       

“I am wilder when I was so active in racing. I could literally fuck every girl who offers themselves to me. In my car, along the road, at the back of the grandstands, in women’s public toilets. Name a place, and I could literally release,” gulantang ako sa narinig kong iyon. I mean, keri lang. Obvious naman na playboy siya, sa gwapo ba naman niyang ’to. PERO ’YONG PAGIGING PAKBOY!? Shooktening.

       

“Kaya pala bawat words mo may fuck, mahilig ka pala sa fuck-fuck,” sagot ko sa kanya.

        

“Honestly, I could fuck you right now, woman. I could sense you wanting me too. Alam kong hindi mo man ako lubusang kilala, pero ramdam ko na gusto mo rin ako—”

      

“Too? Rin? Bakit? Trip mo rin ba ’ko?” Saka ako tumawa.

          

“It’s obvious. I want to have sex with you.”

      

“Shutangena ng bibig mo. Mas rekta pa yan sa bibig ko, ah! Racer ka nga talaga,” wika ko sa kanya at nakita kong nangunot ang kilay niya.

         

“Why?”

       

“Wala kang preno. Kung talagang madadala mo ’ko ngayon, talagang lilipad nalang sa bintana ang virginity ko na iningatan ko ng maraming taon,” saka ako tumawa at sa pagtatakha ko ay biglaan na lamang lumuwag ang mga dantay niya sa akin. Kusa na rin siyang lumayo sa akin saka ako mataman na tinitigan sa mga mata.

          

“So you’re still a virgin,” wika niya habang seryosong nakatingin sa akin.

        

Sunud-sunod akong tumango sa kanya saka umalis ng higa at nag-indian sit. “Virgin ako. Sa nguso, sa pukenjang, pero hindi sa mata. Sa dami ng napanood kong porn sa pornhub at youjizz noong highschool dahil lagi akong sa section ng mga tarantado, hindi ko na mapigilan ’tong bibig ko,” tumatawa kong pahayag sa kanya.

         

“I hate virgins,” medyo napakislot ako sa sinabi niyang iyon sa akin.

         

“Shutangena, hoy. Ikaw lang ang nakilala kong ayaw sa virgin na babae. Mga espiritong masama nga gusto birhen, tapos ikaw hate mo? Sarap mong hatawin ng tubo— on the other hand, hatawin mo nalang ako ng alindog mo,” saka ko siya kinindatan.

        

“I hate virgins, mahilig silang maghabol, mabilis silang ma-attach, mabilis silang mahulog, mabilis silang maging tanga. Sabihan at utoin mo lang, bibigay na dahil hindi pa nila naranasan na makuha sabay iwanan. I hate them for being ignorant,” sagot niya sa akin.

        

“Bale, hate mo ’ko? Okay lang naman. Hindi ko naman pinipilit ang pukenjang ko sa’yo, ’no. Medyo nanghihinayang lang ako, ang gwapogi ng lahi mo, e. Sayang ang genes,” tumatawang sagot ko sa kanya. Ayokong seryosohin ang mga pinagsasasabi niya at pinag-uusapan namin. Baka kapag sinabayan ko ang emosyon niya, mauna pa akong madala sa pulang bubong (mental hospital).

            

Bigla na lamang niya akong hinatak at muling hiniga at ngayon ay naka-ibabaw na siya sa akin. GULAT NA GULAT AKO! ANG BATAANNNNN!

     

“That’s the weirdest. After hearing that you’re still a virgin, I didn’t hate you. I even liked it,” saka niya kinuha ang magkabilang kamay ko at inilagay ito sa magkabilang gilid ng ulo ko. “How could I like it? Do you possess some special skills?”

         

“Skills? Marami akong skills na nakatago. Tipong kahit na racer ka, kakabayuhin kita. Tipong kahit na sanay kang humawak ng manibela, papahawakin kita ng dalawang malobong busina. Tipong kahit sanay kang naka-overall gears na nakakapupot, ay sasanayin kitang walang saplot,” nakangisi kong pahayag. Shutangena. Bahala na saan ako dadalhin ng bunganga kong kahit na gusto ko na rin sanang i-preno, tuloy-tuloy pa rin sa pang-aasar sa pugo na ’to.

            

“I could be the horse of a caballera if you want. I could be a puto seller if you insist. I could be a new born baby if that will make you feel satisfied,” sinabi niya ’yan deretso sa mga mata ko.

     

“Nakakapanginig ka ng laman. Nakakatuyo ka ng utak, at nakakabasa ka ng—”

        

“Nakakabasa ako ng ano?”

        

“Ng kamay! Napapasma ata ang kamay ko dahil sa kaba ko sa’yo!” Birit ko. Mabuti pinigilan niya ’ko. Balak ko na talagang umamin na nakakabasa siya ng pukenjang, shutangena.

           

“Pwede ko naman basain pa ang mga gusto mo pang mabasa, would you let me?”

        

“P–Pinagsasasabi mo?” Ramdam ko na ang pagseryoso ng paligid. Ramdam ko na pati ang katawan ko yata ay handa na rin magtaksil.

         

“I can use different methods. I can use my tongue to wet you. I can use my fingers to test you. And I can use my…….”

          

Para akong tanga na naghihintay pa ng kasunod niyang sasabihin.

     

“My?”

      

“Lips to wet yours,” at sa isang iglap ay sakop na ng mga labi niya ang labi ko.

      

SHUTANGENA! ANG BATAAN TULUYAN NA YATANG MAMU-MUKBANG!

     

–

Three

JICE

     

“Move your lips,” dinig kong bulong niya habang patuloy akong hinahalikan.

      

Bahagya ko siyang inilayo sa akin saka ko siya mataman na tinitigan sa mga mata bago nagsalita. “Required ba ’yong first kiss leptulelep agad!?”

        

Nakita kong nangunot ang noo niya pero muli niyang sinakop ang mga labi ko. Ngayon ay dama ko na ang kalambotan nito ngunit hindi ko alam kung anong gagawin ko.

      

Shutangena nemen mge ses! First kiss ko ’to. Understandable naman siguro na hindi ako marunong. Bastos ang bunganga ko, pero bobo ako pagdating dito.

             

Nang tila hindi siya naliligayahan sa paraan ng paghalik niya sa akin ay lumayo siya sa akin ng nakakunot ang parehong kilay.

          

“You don’t fucking know how to kiss—”

       

Hindi niya natapos ang sinasabi niya dahil bigla na lamang akong kumawala sa pagkakahawak niya sa magkabilang kamay ko at hinawakan ang mga pisngi niya.

    

“TSUP!” Bigla ko talaga siyang hinalikan ng matunog, bago lumayo muli. Nakita ko ang gulat sa mukha niya. “Shutangena, ang lambot ng nguso mo oy!”

        

“What the fuck—”

         

Hindi nanaman niya natapos ang sinasabi niya dahil muli kong hinalikan ang labi niya ngunit ngayon ay kinagat ko ang pang-ibaba bago muling humiwalay. “Jusmeyo marimar, seven eLaeven. ’Yong labi mo parang kasing kunat ng adobong pusit kapag nginuya!”

        

Hindi ko alam kung naiirita na siya sa akin. Hawak ko pa rin ang magkabilang pisngi niya. Muli ko nanaman hinalikan ang labi niya at ngayon naman ay marahan ko itong sinipsip. Lumayo ako, at naroon na ang gulat sa mga mata niya.

        

“Kapag naman sinipsip, parang tapioca pearl sa mga milktea!”

            

Hinawi niya ang kamay ko na nasa mukha niya at ngayon ay hawak niya ang mga ito.

            

“Teka lang! Isa pa. Aalamin ko lang kung kasing tamis naman ng ice cream—”

       

“Are you fucking with me?” Bakas ko na ang kaseryosohan sa tinig niya.

        

“Ang damot mo naman—”

         

“These lips will be exclusively yours from now on. We will start from square one. I will teach the basics before we finally arrive at the fucking climax and conclusion,” nakangisi na niyang turan sa akin.

            

“S–Seryoso ka ba? Nakakakaba ka,” utal na wika ko sa kanya. “Para mong hinahanda ang pukenjang ko at ang unti-unti kong pamamaalam sa probinsya ng Bataan,” nakanguso kong dagdag.

          

“Don’t be nervous. I will always give you the satisfaction. I will always introduce you the pleasure,” saka siya umalis sa ibabaw ko at pinakawalan ako.

          

Akala ko roon na matatapos ang tagpo dito sa kwarto niya pero mali nanaman ang antisipasyon ko. Shutangena ko lang, pumapalpak ako kapag ang pugo na ito ang kaharap ko.

                 

Bigla nalang kasi niya akong hinatak pa tayo. Wagas na wagas ang isang ito sa pagmamanipula sa mga kilos at galaw ko.

         

Nakasubsob ako ngayon sa dibdib niya. “Takshapo naman Laev, pwede dahan-dahan ka lang sa mga pagmamanipula mo sa gusto mong gawin ko?”

        

Naramdaman kong humagod ang kamay niyang hindi nakahawak sa akin sa likuran ko. “And what if I dont?”

        

Pina-arko ko ang kilay ko bago ko siya sinagot. “Wala. Wala naman akong magagawa. Gulat ko magiging ungol. Gano’n nalang siguro,” tila amuse na amuse naman siyang napangisi sa sinabi ko. Shutangena naman kasing bibig ’to, ayaw magpatalo!

       

“You are really special,” puno ng amusement niyang sabi sa akin.

      

“Oo naman. Minsan special child din,” saka ko pa sinundan ito ng tawa.

             

“Kinda, but I like it. You’re an ignorant woman but it doesn’t irritates nor bothers me at all. I feel like I want to teach you a lot of things—”

          

Lumayo ako at napahinto siya sa pagsasalita. “Pero hindi ang mahulog sa’yo? Alam na alam ko na ’yang mga galawan n’yong mga playboy at pakboy kayo. Torjak-torjak lang tapos iiwan. Tuturuan mo ’kong lumeptulelep, kumalampag, jumugjug, makipagjerjeran ng walang humpay, at magpalawa ng pukenjang, pero at the end of the day, lalayasan mo rin ako kapag naramdaman mong nahuhulog na ’ko sa’yo. Naku po, alam ko na ’yang mga ganyang galawan—”

         

Wala na. Bumigay na ang pukenjang— CHAROT! Bumigay na yata ang mga tuhod ko. Bigla na lamang niya kasi akong hinapit saka niya sinakop ang labi ko. Nararamdaman ko na…. nararamdaman ko na ngayon ang sinseridad at alapaap. Nararamdaman ko na ngayon ang tinatawag nilang matamis na halik. Nararamdaman ko na ngayon ’yong lagi nilang sinasabi na dagundong ng dibdib.

           

Lumayo siya sa akin saka mabilis na kinintalan ng halik ang pisngi ko. “No. We will only end up in two things.”

       

“Ano naman ang mga iyon, aber?”

       

“One, you falling for me. Two, me falling for you too.”

       

SHUTANGENA! BAKA PWEDE NAMAN KILIGIN!?

       

“S–Seryoso ka na ba? Kakakilala lang natin—”

       

“Does it matter?”

     

Magkakasunod akong umiling. Si Papa at Mama nga, seven days palang magkakilala noon, nagpakasal nalang bigla. Wala raw kasi sa tagal ’yon ng pagkakakilala sabi ni Papa. May darating daw na tao bigla sa buhay mo, tapos mararamdaman mo nalang bigla na, ito na pala, siya na pala, na pakiramdam mo ang tagal-tagal mo na siyang kakilala. Tipong kahit hindi mo pa man daw ipinakikilala ng lubos ’yong sarili mo sa kanya, ramdam na ng mga puso niyo kung anong hangad ng isa’t isa.

       

“No. Matter is anything that occupies space and has mass,” sagot ko sa kanya ngunit bigla na lamang niyang pinitik ang noo ko. “Joke lang naman kasi!”

         

“When I am being serious, be serious. When I am being naughty, be naughty too. Give and take. Now tell me, does it matter kung kakakilala lang natin?”

        

“Hindi seven eLaeven! Gusto mo huwag na tayong dumaan sa basics na pinagsasasabi mo. Deretso na tayo sa climax at conclusion— Aray!”

     

Muli nanaman niyang pinitik ang noo ko. “You’re so damn mischievous. Let’s take it slow,” wika niya sa akin.

      

“Sabagay. Hindi ko rin naman gusto ’yong ahh ahh ohh ohh faster, faster—”

       

“JICE ISAIAH!”

          

      

      

     

  

NASA dalawang linggo na rin siguro akong nagta-trabaho kay Laeven pero sa kulang dalawang linggo na ’yon hindi kami nagkikita! Paano na ang session!?

        

“Bagot na bagot na ’yang itsura mo. Mukhang urat na urat ka nang makabalik sa amo mo, ah?” Ungot sa akin ni Shawn na nasa tabi ko.

        

Siguro nasa pitong araw ko nang kasama ’tong si Shawn dahil sa utos ni among Aeickel. Mga pang-apat na araw ko noon sa bahay ni Laev noong bigla na lamang akong pinatawag ni amo. Nagdahilan tuloy ako kay Laeven na may sakit si Papa kahit na ang totoo malakas pa siya sa kalabaw.

         

“Sukat naman kasi yaya lang naman ang tinatrabaho ko, pero kailangan ko pang dumaan sa isang linggong orientation na ’to. Sarap nalang biglang tumakas saka magwala—”

      

“What is it, Jice?” Shutangena. Biglang nangatog ’yong binti ko sa boses na ’yon. Itong si amo talaga kahit saang anggulo, nakakanerbyos.

         

“Wala po. Amo, last day ko na ngayon, ’di ba? Babalik na ulit ako sa bahay ni Laeven?” Tanong ko sa kanya.

          

“Are you that eager to monitor my nephew? As far as I can remember, you wished not to be his maid. Iyon ang sabi sa akin ni Dylan,” sagot sa akin ni amo. Pota, mahuhuli pa yata ako na nakikipag leptulelep na ako sa pamangkin niya.

        

“Hindi naman amo. Medyo alam niyo naman na tagilid ’yong pamamgkin n’yo. Sa apat na araw ko sa bahay n’ya naging close na rin kami kahit papaano—”

      

“Just how close, Jice?” Shutangena no’ng tanong ni amo, parang may laman pa kaysa sa pandesal sa kanto na puro hangin.

        

“Ganito po,” nag-cross finger ako sa harap niya.

      

“Sagad na ’yan?” ENEBE! MAY ALAM NA BA ITO!? KINIKILABITUTAN AKO, SHUTANGENA! Baka hindi na ako makabalik kay fafa Laev! Ang session, baka tuluyan na rin na maudlot.

         

“Amo naman, pinaglololoko mo ’ko—”

        

“I don’t really care whether you fall in love with my nephew as long as you keep him safe by your side. I don’t exactly care whether you open your heart and legs—”

       

“AMO!” Shutangena. Nasa tabi ko pa naman si Shawn. Alam ko naman na alam nito ’yong bibig ko, pero may hiya naman ako ng kaunti.

          

“I am just saying, you are both old enough to deal with your wants and wills. Hindi ko ’yan papakialaman. Just be careful. My nephew is mentally unstable. It could be a spur of the moment scene or anything similar… or it could be the other way around. Pwedeng ikaw pala ang gamot na hinahanap niya,” mahabang salaysay niya sa akin. Ngayon ko legit na nasiguro na may alam nga talaga si amo.

         

“Amo, daig mo pa ’yong tsismosa sa barangay namin. Si Einstein ka ba?” Nakita kong nangunot ang noo niya sa isinagot ko sa mahabang sermon niya.

     

“Bakit?” Si Shawn ang sumagot.

          

“Paano, daig n’ya pa ’yong walking cctv sa amin. Tapos para siyang si Einstein, ang daming alam kahit hindi ko naman naiintindihan,” saka ako nag-peace sign kay amo.

          

“You are like my own child to me. I’m just giving you possibilities,” saka na niya kami nilayasan.

       

“She’s really weird, yet the smartest,” wika ni Shawn nang makalayo-layo na si amo.

          

“Bobo lang tayo, Shawn. Huwag mo nang ipakaganda,” saka ko siya tinapik-tapik sa balikat bago tumayo.

        

“Saan ka pupunta?”

      

“Sa langit,” sagot ko sa kanya ng nakangisi.

        

“Mag-inom tayo sa Sabado, treat ko. Humingi ka nalang ng day off,” wika niya sa akin.

       

“Huwow! Mukhang nakaka el el ka, ah?”

      

“Anong el el?” Kunot noo na tanong niya sa akin.

      

“Nakaka luwag-luwag, pre. Alangan namang nakaka libog-libog. Lintik ka,” saka ko na siya tuluyang nilayasan.

    

“HOY SA SABADO!”

     

“OO NA!”

       

      

      

     

  

MAYROON na akong spare key nitong pamamahay niya kaya kahit medyo ginabi na ako nang makarating ay hindi ko na siya kailangan pang gisingin.

          

Tumuloy ako sa kwarto na tinutuluyan ko at pabagsak na hiniga ang katawan ko sa kama…. para lamang magulat dahil alam kong tao ang binagsakan ko!

           

“You finally came,” magaspang ang tinig na iyon na wari mo ba ay nakainom at bagong gising.

      

Mabilis akong napatayo saka ko inalis ang kumot na nakatakip sa kanya at nakita ko si Laeven na walang pang itaas ngunit nakapantalon.

             

“Bakit nakapang-alis ka? Umalis ka ba!?” Gulat ako, literal. Hindi ’to umaalis ng bahay tapos nakapantalon!?

      

Bumangon siya at napahawak siya sa ulo niya. Shutangena kaluluwa ng kalandian at karupokan, layuan mo ’ko, please lang! Nakakarupok ang itsura niya. Magulo ang buhok tapos ’yong abs parang gustong magpakagat!

      

“I searched for your house to bring fruits to your father, but I couldn’t find your resume anywhere. I even asked my parents, but they don’t have any clue to where do you live,” pota! Parang nalulusaw ang puso ko sa sinabi niya kahit na kasinungalingan lang naman ’yong pagkakasakit ni Papa!

              

“B–Bakit naman kasi! Hindi naman kailangan kasi! E, bakit ka uminom?”

           

Bigla niya akong hinatak saka ako mahigpit na niyakap. Literal na mahigpit! Para akong napipitpit sa higpit. Gigil ang seven eLaeven!

          

“I am so fucking frustrated. I don’t know where to find you. I miss your mischievous mouth but I can’t fucking hear it for the past seven days. I miss your dishes too,” bulong niya sa akin.

      

Kinakabahan ako dahil pakiramdam ko noong mga ilang araw na sunod na magkasama kami ay dumepende na siya sa akin. Talaga bang mentally unstable lang siya kaya ganito? Hindi ba ako pwedeng mag-isip at mag-expect ng iba?

        

“Nandito na ’ko. Hindi na kita lalayasan ulit. Okay na rin si Papa. Hindi mo na mami-miss ’tong bibig ko, maghapon at magdamag mo na ’tong maririnig. Pati mga luto ko, maghapon at magdamag mo na rin kakainin, at ako rin pwede na rin kainin maghapon at magdamag,” sagot ko sa kanya saka ko sana tutugunin ang yakap niya ngunit bigla niya akong inilayo sa kanya.

           

“You’re making me insane, baby. You’re fucking my whole system. You’re fucking the hell in me,” wika niya habang tuwid na nakatitig sa mga mata ko habang ramdam at dinig ko ang bigat ng bawat paghinga niya dahil sa katahimikan ng gabi.

           

“Ayan ka nanaman sa kaka fuck-fuck mo. Huwag ka na lang magsalita ng fuck-fuck, kung para ka lang namang kwak-kwak na hanggang tuka lang—”

          

SHUTANGENA! NANUKA NANAMAN ANG PUGO!

        

“You’re making it harder for me not to fuck you, Jice. Stop teasing me,” wika niya sa akin nang makalayo-layo siya mula sa pagtuka.

          

“Hayaan mo seven eLaeven—”

      

“Why the hell do you keep on calling me that?”

      

“Ah, iyon ba? Para ka kasing 7/11 para sa akin,” saka ko siya kinindatan.

          

Kunot noo niya akong sinagot. “Bakit!?”

      

“24 hours available, lahat pa ng hanap ko nasa iyo na. Saan ka pa, no to mini stop, kay seven eLaeven ka na!”

        

–   

SORRY FOR THE LATE UPDATE. I HAD MY FOOD DELIVERIES THE WHOLE DAY NG FRIDAY. THANK YOU FOR WAITING.

PS. Mag-update ulit ako mamayang hapon. SALAMAT! ❤

Four

JICE

     

Inaaya ko siyang magpunta sa supermarket ngayon para sana dagdagan namin ’yong mga alak niya, tutal halos ayon lang naman yata ang nilaklak niya sa loob ng isang linggo na wala ako.

         

“Tara na kasi! Hahayaan mo ba akong mag-bitbit no’ng mga botelyang ikaw naman ang magpapakasasa?” Nakataas ang isang kilay na ungot ko sa kanya.

          

Nakatitig lang siya sa akin na animo pinaglololoko talaga ako sa paraan ng pagtingin-tingin niya.

        

“Sige titig pa, Laev. Kunwari ka pa, alam ko naman na hinuhubaran mo na ’ko sa imahinasyon mo—”

        

“Kung huhubaran din naman kita, sisiguraduhin kong sa personal na,” shutangena! Natalo ’yong banat ko roon, ah!

             

“Naku po, hanggang ganyan ka lang naman. Kapag malapit ako sa’yo, para ka namang tupa na maamo,” depensa ko saka ko pa siya binelatan.

        

“Stop tucking your tongue out. Kung sa ibang sitwasyon siguro, iisipin kong pang bata ’yan, but not now. I feel like I wanna sip that tongue until you moan for me,” wika niya sa akin kasabay ng isang malagkit na tingin.

      

Lintik na seven eLaeven na ’to! Masyadong palaban din ang tabas ng dila.

       

“Mamaya na nga kasi ’yang ka-erbugan mo, Laev! Mamili na kasi tayo ng pang-stock natin na pagkain. Sumama ka na—” Bigla niya akong hinagisan ng mansanas na mula sa mesa kung saan siya malapit kaya’t napahinto ako sa pagsasalita dahil sa pagsalo ko nito.

          

“Eat that, hindi ka pa nag-aalmusal—”

       

“Bakit ito pa? Pwede namang ikaw ang almusalin ko. Wapak! More chances of winning!” Saka ko siya kinindatan, ngunit parang hindi siya natuwa sa sinabi ko dahil unti-unti na siyang naglakad papalapit sa akin.

           

“I won’t let you eat me,” pabulong niyang sabi nang huminto siya sa harap ko. “Not unless you let me eat you first.”

       

SHUTANGENA TALAGA NITONG LALAKING ’TO! ANG GALING-GALING MAGPARUPOK!

        

“Salita mo pa lang nakaka-orgasm na,” hindi ko alam bakit sa dami ng pwede kong sabihin at i-compliment, ang mga shutangenang salita pang iyon ang lumabas sa lintik na bibig ko.

         

“That’s one way of saying that you like the way I talk, right?” Wala na. Twisted na. Nakakapang-akit na. Nakakarupok talaga siya!

       

“Anay ka ba?”

          

Kunot noong napakurba ang ulo niya dahil sa sinabi ko. “You mean termite?”

     

“Sabihin mo nalang kasi bakit!? Shutangena naman, wala kang pinagkaiba sa pinsan mong si Sir Aeidan. Bakit lang ang isasagot, pinaliwanagan pa ’ko,” nakanguso kong wika sa kanya.

          

“Okay, fine. Bakit?”

       

“Dahil bahay ako. Eat me baby one more time!” Kinanta ko pa ang dulo sa paraan ng kanta ni Britney Spears.

          

Pinitik niya ang noo ko ngunit nakita kong sumilay ang ngiti sa labi niya. “Just eat the apple. Sasamahan na kita,” wika niya sa akin bago umakyat sa may silid niya. Marahil ay magpapalit siya ng damit niya.

            

Minsan gusto nang maniwala ng puso ko sa mga pinagsasasabi ni Laeven, pero natatakot ’yong utak ko sa mga posibilidad, lalo na at nakausap ko pa si Aeiryn bago ako bumalik dito.

       

---

     

“How’s kuya Laeven, Jice?” Itong babaeng ’to, ramdam kong may lihim na bwiset sa akin, e.

         

“Keri lang. Maayos naman,” sagot ko sa kanya saka yumuko para ayusin ang sintas ng  sapatos ko.

         

“Don’t think that I despise you, Jice. Hindi ko lang alam na ka-alyado ka ni Mommy noon kaya’t iritado ako sa’yo,” wika niya kaya’t napaangat ang mata ko.

       

“Shutangena, anak ka nga talaga ng nanay mo. Bakit ganyan kayo? Ang gagaling n’yong magbasa ng utak ng tao—”

      

“I’m not really like my mom. Napansin ko lang na naiilang ka sa akin,” putol niya sa akin.

     

“Syempre. Tinutukan mo ba naman ng baril si Shawn,” tumatawang wika ko saka tuluyang tumayo dahil natapos na akong magsintas ng sapatos.

       

“So how’s kuya Laev? Kinakausap ka ba?” Medyo kinabahan ako roon sa tanong na ’yon.

      

“Hindi lang kinausap. Pinagtutuka pa ako ng pugong ’yon,” nakangisi kong sagot.

     

“Huh!?”

     

“Keri lang naman. Mabait naman siya. Kinakausap naman ako. Gusto niya rin ang mga luto ko,” sagot ko sa kanya para malayo ang atensyon niya sa una kong itinuran.

     

“I am saying this not because I want you out, but Jice, you have to make your mind stronger than your emotions. Kuya Laev can hurt you if you start falling for him,” wika niya sa akin sa seryosong tono. Pakiramdam ko tuloy pareho sila ng ipinararating ni amo.

      

“Hayaan mo, Aeiryn. Ako naman ang masasaktan kung sakali,” sagot ko sa kanya saka sinundan iyon ng payak na tawa.

         

“You don’t get me at all. Just wait for the scene wherein you’ll be left with nothing, doon… maiintindihan mo na ’ko,” saka niya ginulo ang buhok ko bago ako iniwan.

         

---

     

“Are you all set?” Napalingon ako sa kanya at parang gusto kong mapakapit sa pader dahil sa nakikita ko ngayon.

        

“Shutangena! Huwag na tayong umalis!” Sigaw ko sa kanya at biglang gumuhit ang pagtatakha sa mukha niya.

        

“Why!? You told me to come with you—”

      

“Dito nalang tayo sa bahay! Buntisin mo nalang ako! Cum with me!” Sagot ko at biglang nagbago ang ekspresyon sa mukha niya. Ngumisi siya sa akin na tila nagustuhan ang sinabi ko.

        

Sino naman kasing hindi magkukulong sa kanya dito sa bahay? Shutangena ang gwapo niya sa simpleng ayos niya. Nakataas ang buhok niya na mukhang ginamitan ng fix, naka ripped jeans siya na bagay na bagay sa mahahaba niyang bihas, tapos naka plain white shirt siya, at converse na sapatos na itim. Putek! Mukha siyang rockstar!

      

Rock me baby! Charot!

     

“Ikaw ang naghuhubad sa akin sa paraan ng pagtingin mo ngayon,” wika niya nang makalapit siya sa akin.

        

“Hindi lang kita hinuhubaran sa imahinasyon ko ngayon, nagpapabuntis na rin ako. Ahh… ahh… sige pa Laev! Faster—” bigla na lamang niyang pinatahimik ang bibig kong walang preno sa pamamagitan ng paglapat niya ng mismong labi niya sa bibig ko!

       

“There. I shut it,” nakangisi niyang wika nang humiwalay na siya sa akin bago tumungo sa labas at deretsong sumakay ng sasakyan.

         

       

     

    

  

“SA lahat naman ng racer na nakilala ko, ikaw ’tong ginawa akong driver,” nakasibangot na wika ko sa kanya.

         

“I just don’t feel like being behind the steering wheel anymore,” para namang ang insensitive ng dating ko roon. Oo nga pala at naaksidente siya.

        

“S–Sorry,” wika ko sa kanya saka ako napayuko. Ito yata ang kauna-unahang beses na naguilty ako sa bibig ko.

           

Bigla niyang hinawakan ang kamay ko kaya’t napaangat ako ng tingin sa kanya. Nakangiti siya sa akin, saka niya sinuot ang cap niya.

          

Napangiti na rin ako at dumeretso kami sa may supermarket. Tulak-tulak niya ang cart at ako naman ay nagtitingin ng mga pwede namin na ma-stock sa bahay.

     

“Si Azer Villafuerte!” Napalingon ako sa nagsalitang iyon at nakita ko ang mga promodizer na magkausap habang nakatitig kay Laev na ngayon ay nakayuko na.

           

Bigla ko siyang nilapitan at inangkla ko ang braso ko sa braso niya. “Anong tinitingin-tingin n’yo?” Angil ko sa mga tsimosa de pakialamera.

           

“Ma’am, si Mr. Azer Villafuerte po ba ’yan?” Tanong nito sa akin ng walang pag-aatubili. Huwow! Uso na talaga ang gaya kong makapal ang mukha sa Earth.

          

“Hindi,” maagap kong sagot. “Siya… siya ang asawa ko. Tara na nga, Babe!” Saka ko mabilis na hinatak si Laev palayo sa mga tsismosa.

        

Nakarating kami sa section na puro monoblock kaya halos walang tao. Iniangat ko ang cap niya at napatitig siya sa akin. “Thank you for being a good wife,” nakangisi na niya wika sa akin. Shutangena, niligtas ko na, mukhang ako pa yata ang mapapagtripan.

        

“Putakti! Joke-joke lang naman ’yon. Para lang mailigtas kita sa mga ’yon—”

       

“And I am really thankful,” wika niya saka niya inilagay ang malaki niyang kamay sa ulo ko.

         

“Hindi ako bola, huwag mo ’kong dakutin sa ulo. ’Yong joga ko lang ang pwede—”

       

“Your mouth,” pagbabawal niya sa akin kaya’t nag-peace sign ako sa kanya.

        

Ibinaba ko na muli ang cap niya at naglakad. Naramdaman ko ang pagsunod niya sa akin. “Sikat ka pala talaga. Ang daming may kilala sa’yo,” wika ko habang naghahanap ng mabibili.

       

“Maybe you are not fond of watching news kaya’t hindi mo ’ko kilala. You don’t have any idea about my achievement… and even my accident,” halos pabulong na lang niyang sinabi ang huling mga salita kaya’t napalingon ako sa kanya.

         

“Okay lang ’yon. Ibabalik kita kung saan ka nararapat. I will be your healer. I will be your pusher. I will be your cure. Ibabalik kita sa mundong dating sa’yo,” nakangiti kong pahayag sa kanya.

        

“Amd how could a maid like you would do that?” Nakataas ang isang sulok ng labi na hamon niya sa akin.

       

“Napakadali lang no’n. Tsaka excuse me, padaan! Itong maid lang naman na ’to ang nilalantakan mo ang labi sa tuwing gusto mo. Tsaka may superpowers ako. Itaga mo man sa naghuhumiyaw mong abs, ibabalik kita sa career na iniwan mo,” iiling-iling na napangiti siya sa sinabi ko.

    

Wala man akong ideya kung naniniwala siya sa mga pinagsasasabi ko, ang importante sa akin ay alam kong may kakayahan na akong baguhin ang nasa isip niya dahil ramdam ko ang unti-unti niyang paglapit sa akin. Gaya nalang ngayon na napalabas ko siya ng bahay para lamang samahan akong mag-grocery.

       

Nakapagbayad na kami sa cashier at ngayon ay narito kami sa parking lot. Nailagay ko na lahat ng mga pinamili namin sa loob ng sasakyan nang bigla na lamang akong mapalingon dahil sa nagsalita.

       

“AZER!? AZER VILLAFUERTE!?” May dalawang binabae na ngayon ay halos halikan na si Laev dahil sa sobrang lapit nila.

      

“HOY! ANONG GINAGAWA N’YO!?” Sigaw ko saka mabilis na tumungo sa harap ni Laev at humarang.

            

“Umalis ka nga d’yan, miss! Iinterviewhin namin si Mr. Villafuerte—”

      

“And with who’s consent, aber? Pagsusuntokin ko kaya kayo? At anong Azer! Hindi si Azer ’to! Asawa ko ’to. LAYAS!” Pagpapakita ko sa kanila ng dragonang ako, ngunit tila hindi naman sila nasindak. Mga binabaeng ito, ang hirap kausap shutangena!

       

Naramdaman ko na lamang na biglang hinawakan ni Laev ang kamay ko at ngayon ay tumatakbo kami ng walang humpay.

        

“AZEEEEEEER!” Sigaw ng mga binabae na patuloy na nakasunod sa amin.

       

“Napa… Napapagod na ’ko, Laev.” Hingal na wika ko ngunit patuloy pa rin kami sa pagtakbo.

      

Lumingon akong muli sa likod at ang mga depunggol na mga binabae na ’yon, nag-recruit pa yata ng ibang kasali sa marathon na ito! Hindi na lang silang dalawa ng kasama niya ang humahabol sa amin ni Laev ngayon! Mahigit na sila sa sampu!

    

Mas binilisan pa ni Laev ang takbo at hindi ko na rin mabiling kung ilang hagdanan ang inakyatan namin…. basta ngayon ay hingal kalabaw kami na nasa likod ng pinto ng rooftop ng building.

     

Napayuko ako at napahawak sa tuhod ko dahil sa hingal, nakita kong ganoon rin siya. “Shu… Shutangena. Nakakatakot ’yong kasikatan mo!” Hingal kong wika sa knya ngunit imbes na sumagot ay bigla na lamang niya akong tinitigan saka mabilis na hinigit palapit at niyakap. “Nice! Nice! Maglagkitan tayo,” tumatawang wika ko habang yakap niya ako. Ramdam kong kapwa kami inaagusan ng pawis.

        

“Thank you, baby. Thank you,” wika niya ngunit hindi ko naman matukoy ang pinararating niya.

         

“Keri lang! Para kang sira,” inilayo niya ako kaya’t napatitig ako sa mga mata niya at bakas ko roon ang nangingilid na luha. “HALA KA! BAKIT UMIIYAK—”

          

“Ikaw ang kauna-unahang tao, maliban sa mga magulang ko, na nagtanggol sa akin sa pwersa ng mga obsessive fans,” nakangiti niyang wika sa akin.

          

“Hindi kita pinagtanggol. Ayaw ko lang ng may kaagaw,” tumatawang sagot ko sa kanya. “Dapat ako lang ang obsess sa’yo. Ako lang ang nakakakita ng mga pandesal mo. Ako lang ang nakakahawak sa’yo. Ako lang ’yong nakakarinig ng boses mo. Ako lang ’yong nakakahalik sa’yo kung kailan ko gusto. Ako lang ’yong nakakabanat sa’yo ng mga cringey lines ko. Ako lang ’yong magkakaroon ng chance na gustuhin mo. At ako lang ’yong magkakaroon ng chance na anakan mo—”

        

I didn’t get to finish what I was saying. He claimed my lips so aggressively. I felt the lightning and voltage building up in my system. Ito na ba ’yon? Ito na ba ang paru-paro na magpapasuko sa akin sa Bataan? Ito na ba ang boltahe na tatalo sa nuclear power plant ng Bataan? Damn! Let’s get it on Laeven!

      

–

PLEASE PO, SA MGA MAG-AADD SA AKIN SA FB, DO MESSAGE ME FIRST OR MA-STOCK PO ANG FRIEND REQUEST N’YO DAHIL HINDI AKO NAG-AACCEPT NG HINDI KO PO KILALA. THANK YOU SO MUCH. HAVE A GREAT DAY. ❤

Five

JICE

     

Hindi ko na malaman paano kami nakarating dito sa bahay, basta nagagalak na lamang ako. Shutangena, isipin mo naman nalagpasan namin ang sangkaterba niyang fans…. at nalagpasan ko ang karupokan ko.

    

“Maligo ka na, bago pa kita sabayan,” nakangising wika ko sa kanya dahil nagpupunas siya ng pawis niya.

        

Tinignan niya ako saka biglang sumilay ang isang nakakalokong ngiti sa maninipis niyang mga labi. “Mauna ka na, bago ako pa ang umuna sa’yo.”

        

SHUTANGENA TALAGA! NADADAIG NA ANG MGA BANAT KO! HINDI ITO MAAARI!

        

“Unahin mo na. Ibubuka ko na ang pakpak at nang malanghap mo na ang halimuyak na aking bulaklak—” Pinitik nanaman niya ako sa noo.

         

“I told you, one at a time. Kapag binigla kita—”

      

“Aba ede syempre masakit! Isipin ko palang na papasukin ng isang higanteng tren ang isang kweba, aray, aray, nakoooooo!” Nakita kong napangiti siya sa sinabi ko.

       

“You are really something,” halos pabulong niya iyong itinuran.

     

Mas lumapit ako sa kanya saka ko hinawakan ang kanang kamay niya. “Type mo ba talaga ’yong mga banat ko?”

         

Imbes na sumagot agad ay pinagpalit niya ang mga kamay namin. Siya na ngayon ang nakahawak sa akin. “What do you think?” Tanong niya sa akin sa may mataman na tingin.

        

Dahil ipinanganak akong palaban, marahas kong inagaw sa kanya ang kamay ko saka ko biglang sinakop ang pisngi niya ng dalawang palad ko at bigla ko siyang kinintalan ng halik na nagpagulat sa kanya.

         

“O ako siguro ’yong type mo?” Maagap na tanong ko.

        

Hindi niya ako sinagot, sa halip ay bigla na lamang niyang pinagapang ang kanang kamay niya patungo sa likod ng ulo ko, at dahil mabilis akong mag-analisa, agaran kong inialis sa pisngi niya ang mga palad ko at agad kong ginamit ang mga ito upang ipang-takip sa labi kong mukhang balak niyang gahasain!

    

“Why are you covering your lips?” Umiling-iling ako dahil hindi ko magawang magsalita. “Do you think I will kiss you?”

            

“SHUTANGENA. HINDI BA—”

           

I WAS TRICKED! NALOKO AKO! Sinasagibsib na niya ngayon ng halik ang mga labi ko. Naramdaman ko ang unti-unti niyang pagtulak sa katawan ko kaya’t napapahakbang ako patalikod. Wala akong magawa. Nakakarupok ang halik! Nakakapanglambot!

          

May matigas na bagay akong nasandalan at doon niya na pinakawalan ang mga labi ko. “You gave me permission to kiss you,” ika ba naman niya akin habang nakangisi pa rin at nananatili ang kamay niya sa batok ko.

         

Bigla kong inangat ang mga kamay ko saka kinurot ang magkabilang pisngi niya. “Pashneya ka! Kaya ko nga tinakpan ’yong bibig ko kasi alam kong gagahasain mo ’yong labi ko— Hmmmmmp!”

            

HINALIKAN NIYA AKO ULIT KAYA’T NAPABITIW AKO SA PAGKAKAKUROT SA PISNGI NIYA!

           

Ngayon ay mas napagtuunan ko ng pansin ang halik niya. Nakakabobo, nakakawala sa sarili, nakakawala sa tamang pag-iisip.

      

Hindi ko alam kung anong karupokan at kalandian ang sumapi sa akin. Ang mga malalandi kong braso ay bigla na lamang tila may utak na pumalupot sa batok niya. Ang malandi kong utak ay inuutusan ako na hapitin pa papalapit ang ulo niya upang mas lumalim ang halik niya sa akin.

       

“Ohhhh….” SHUTANGENA! LEGIT ’YONG SOH CAH TOA! NAI-UNGOL KO NA ’YONG OHHHH SA LAW OF SINE!

          

Halos panawan na ako tuluyan ng bait ko nang maramdaman kong may mumunting bagay na kumakatok sa bukana ng labi ko…. kulang na lamang at maimulagat ko ang mga mata ko nang mapagtanto kong dila ni Laev iyon. SHUTANGENA SEVEN ELAEVEN! KALAHI MO BA SI HELLO EVERYTHING!? SHOOKT NA SHOOKT NA ’KO!

        

Para akong na-nuno ng apo sa punso dahil bigla ko na lamang ini-awang ang labi ko na para bang ine-engganyo ko pa ang dila niya na galugarin ang kung ano mang itinatago ko sa loob ng labi ko.

     

Unti-unti kong ginaya ang bawat paggalaw ng mga labi niya sa mga labi ko… PERO HINDI KO PA MAGAYA ’YONG DILA NIYA. FAST LEARNER AKO, PERO PINAGBIBIBIGLA NIYA ’KO!

       

“Ahhh….” SHUTANGENA! LEGIT NA LEGIT TALAGA! NASA AHHHHH NA ’KO!

            

Bawat galaw ng mga labi niya sa mga labi ko ay tila ako inuugoy… tila ako nasa isang malawak na lugar habang masarap na idinuduyan.

        

Halos kalampagin ko ang ulo niya sa protesta nang bigla na lamang siyang lumayo sa akin. “A–Ayaw mo na?” WOW! JICE ISAIAH! SHUTANGENA NG TANONG MONG BRUHA KA.

         

“As much as I want to taste every bit of you, I want to crave for you even more—”

     

Marahas ko siyang itinulak kaya’t napahinto siya sa pagsasalita. “IKAW! IKAW LANG ANG MAY GUSTO NG CRAVE-CRAVE NA ’YAN! HUWAG MONG IDAMAY ’TONG PUKENJANG KONG READY’NG READY NA! NAKAKAINIS KA!” Saka ko siya nilagpasan.

       

Balak ko nalang sanang magkulong sa kwarto ko nang bigla niya akong hatakin pabalik. “You may be ready to be devirginized, but I am still not ready to take the full responsibility. Maybe not now but remember this, I may hate virgins, pero walang ibang makakauna sa’yo, kung hindi ako,” mayabang na sambit niya saka na ako tinalikuran. Patda ako sa narinig kong iyon sa kanya.

    

PALABAN TALAGA ANG SEVEN ELAEVEN!

          

       

     

    

SABADO na ngayon at hiningi ko talaga ang araw na ito kay Laev para maging day off ko. Nakakahiya rin kasi kay Shawn kung hindi ko mapagbibigyan. Lagi pa naman ’yon taga-salo ng sermon dahil sa katigasan ng ulo ko.

        

“Aalis na ’ko,” paalam ko kay Laev na ngayon ay nakatutok lamang sa panonood ng NBA sa tv.

         

Hindi niya ako sinagot kaya’t nilapitan ko siya at bigla kong hinawakan ang magkabilang pisngi niya para iharap sa akin ang atensyon niya. “Sabi ko po, aalis na ’ko. Naka-ayos na ang kakainin mo po sa may kusina. Ilang oras lang naman po akong mawawala. Babalik din ako agad mamaya—”

        

“Just leave,” saka niya tinapos ang kamay ko.

       

“Gg ka ba? Kung gg ka hindi na ’ko aalis,” nakanguso kong wika sa kanya. Parang open book sa akin si Laev. Hindi siya mahirap basahin. He’s so fragile and vulnerable.

      

“Just fucking leave,” saka siya biglang tumayo at tuloy-tuloy na tumungo sa may kwarto niya. Napabuntong-hininga na lamang ako ng malalim at nagpasya na lamang na umalis dahil kanina pa rin tumatawag si Shawn.

         

Narating ko ang bar na napag-usapan namin at naabutan ko si Shawn na nasa may bar counter. “Hey,” bati ko sa kanya at gaya ng nakagawian ay nakipag-fist bump siya sa akin.

      

“Kumusta?” Tanong niya nang makaupo na ako sa tabi niya. Inabutan niya ako ng alak na inumin.

    

“Chill lang. Ikaw, kumusta mga side missions?” Tanong ko sa kanya. Lumagok muna siya ng alak bago bumaling sa akin.

        

“Namimiss kong kasama ka sa mga ganoon. Hindi ako sanay sa mga kasama ko ngayon. Hindi sila kasing—”

      

“Ganda ko? Bunganga ko? Daldal ko—”

       

“Hindi sila ikaw, Jice.” Tila ako nakahimig ng lungkot sa sinabi niyang iyon.

     

“Aba syempre naman! Nag-iisa lang ako. Excuse me, padaan. Wala ka nang iba pang Jice Isaiah Saavedra na makikilala sa buhay mo. Nag-iisa lang ang gandang taglay ko,” natawa naman siya sa sinabi ko saka biglang ginulo ang buhok ko kaya’t hinampas ko ang kamay niya. “Mas matanda ako sa’yo, ayan ka nanaman sa pag-aastang kuya mo,” nakanguso kong wika sa kaniya.

      

“You can really light up my mood—”

      

“Sinabi rin sa akin ni Laeven ’yan, e. Mukha ba akong payaso?” Tanong ko sa kanya.

       

“Nope. Happy pill ka kasi. Daig mo pa ang drugs na—”

      

“Nakaka-adik?” Tinulak niya ng hintuturo niya ang noo ko dahil sa sinabi ko.

      

“Nakakahigh. Ang assuming mo na,” tatawa-tawa niyang sabi sa akin.

        

Napalingon ako sa paligid dahil tila pakiramdam ko ay may nakasubaybay sa akin. Buhat nang makasangang landas ko ang Eerie, para na akong may drug overdose, naging akong tamang hinala sa mga bagay-bagay.

          

“Why?” Pukaw ni Shawn sa atensyon ko.

       

“Feeling ko lang may nakatitig sa gandang taglay ko,” pagpapagaan ko sa sitwasyon.

          

Nakakarami na rin kami ng alak ni Shawn nang may lumapit sa akin na lalaki. Napaangat ang nanglalabo kong mata rito at nakita kong maluwag pagkakangiti nito sa akin.

      

“Hi. I may sound rude, but can you dance with me?” Tanong nito at bahagya akong nagulat. Nakikipagsayaw naman ako kahit noon pa, ang kaso lang medyo umeedad na rin ako kaya hindi na ako sanay sa paggimik.

       

“Won’t you ask her first if she has a boyfriend?” Sabat naman ni Shawn na nasa tabi ko.

        

“No,” nakangiting wika ng lalaki. “Kanina ko pa kayo tinitignan mula sa malayo, bukod sa halatang hindi kayo magkasintahan, wala rin kayong chemistry,” wika nito kay Shawn. Shookt, mukhang magkakasundo kami sa tuwid ng bibig nito, ah.

         

“Hephep. Sayaw na kung sayaw,” saka ako tumayo kahit na nakakaramdam ako ng kakaunting pagkahilo.

         

Nakasunod sa akin ang lalaki nang kapwa na namin abutin ang dance floor. Malamyos ang tugtog. Hindi siya pang wild dancing. Pang JS Prom ang mga kantahan.

       

Kinuha ng lalaki ang mga kamay ko at ipinalupot ito sa batok niya habang ang mga kamay naman niya ay nakasakop sa bewang ko.

         

“I’m Jenno,” pakilala nito sa akin habang unti-unting umiindayog ang katawan namin sa tugtog.

      

“I’m Jice. We’re both J,” nakita kong napangiti siya sa sinabi ko. “Pero ipapauna ko na sa’yo, hindi mo ’ko pwedeng landiin. Hindi mo pwedeng kunin ang number ko. Para akong parking space sa mga malalaking malls,” nakita kong napalitan ang ngiti niya ng pangungunot ng noo.

       

“Parking space?” Tanong niya sa akin.

       

Magkakasunod akong tumango sa kanya. “Oo. Nakareserve,” saka ko siya kinindatan na ikinatawa niya sa akin.

        

“Sana nauna na pala akong nagpa-reserve—”

      

“Huwag kang malandi sabi ko! Naka-reserve na talaga ako para sa pinakagwapoging lalaki na nakilala ko,” putol ko sa kanya.

      

“Then, why did you agree to dance with me?” Tanong niya sa akin.

        

“Syempre. Alam ko ’yong pakiramdam ng tinatanggihan at napapahiya. Ayaw ko naman na maramdaman mo ’yon, plus mabait din naman ang pag-approach mo sa akin. Keri lang,” nakangiti kong sagot sa kanya.

       

Halos matapos na namin ang isang buong malamyos na kanta nang ihatid niya ako sa inuupuan ko kanina. Narito pa rin si Shawn at umiinom.

     

“Thank you,” wika niya sa akin.

       

“Uy, no worries—”

       

“Pwede ko bang malaman kung para kanino ka naka-reserve? I just want to know my rival’s name,” sambit nito at napangisi ako.

   

“Laeven. My Laeven—” Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang may humapit na kamay sa bewang ko. Akala ko ay si Shawn ito ngunit paglingon ko ay nakita ko si Laev na hindi maganda ang pinakakawalan na awra.

       

“I have let you finished a whole song dancing with her, your fucking hands laid in her waist, masyado na yatang mapagsamantala kung makikipag-usap ka pa sa kanya gayong nahatid mo na siya,” nakakatakot ang paraan ng pagsasalita niya. Parang hindi ang Laeven na kilala ko ang nasa harap ko ngayon. Nakakadagundong siya ng puso.

      

“You must be Laeven,” ika ni Jenno na tila hindi man lang na-intimidate kay Laev.

         

“Mukhang alam mo naman pala, then back off. This woman you were talking to, is exclusively mine,” matigas niyang wika kay Jenno. ANG HABA NAMAN YATA NG BUHOK KO, SHUTANGENA!

      

“Hehehe. Thank you rin sa’yo, Jenno. Baka pwedeng lumayas ka na, binabadtrip mo na si Laeven,” singit ko sa kanila.

       

Sasagot pa sana si Jenno nang bigla na lamang akong hatakin ni Laev palabas ng bar na iyon. Hindi ko na nga nagawang makapagpaalam kay Shawn na nanonood lang sa diskusyonan nilang dalawa.

         

Akala ko ay isasakay niya ako sa sasakyan ngunit wala akong makitang sasakyan na narito.

      

“Uuwi na ba tayo?”

      

“I walked all the way here just to fucking see you dancing,” halos mapatanga ako sa narinig kong iyon.

           

Mabilis kong winasiwas ang kamay kong hawak niya at hinatak ko ang damit niya. “S–Seryoso ka ba!?”

         

Napalingon siya sa akin at mabilis na tumango. “I just don’t feel like having my eyes off of you. I want to see you every milisecond of the day. Alam kong baliw na ’ko, pero mas binabaliw pa ako lalo ng presensya mo. Tell me Jice Isaiah, ano bang meron sa’yo na wala sa iba?”

       

Seryosong seryoso siya sa pagkakasabi niya no’n sa akin. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. Hindi ko alam kung anong isasagot ko. First time yatang naumid ang dila ko sa pwede kong isagot. Gusto kong pilosopohin ang sinasabi niya pero parang hindi ko magawa dahil literal talagang nakuha ng pusa ang dila ko.

           

“Anong mayroon sa’yo para yanigin mo ’tong mundong binuo ko malayo sa iba? Sino ka ba? Ano bang meron ka?”

     

–

Six

JICE

     

Hindi ko alam kung paano ko sasagutin ang katanungan niyang iyon, dahil ako mismo sa sarili ko wala akong nararamdaman na espesyal sa pagkatao ko. Ito lang ako, ang abnormal na palaban, ang pwede mong isabak sa online rambulan, ang manok ng bayan, ang palaban sa kahit anong laban. Walang espesyal sa akin bukod sa utak kong malayo sa katotohan, kaya’t hindi ko alam kung anong dapat kong isagot at ipaliwanag kay Laev.

      

“H–Hindi ko alam ang isasagot ko. Bukod sa lasing ako, pakiramdam ko ang hirap sagutin ng tanong mo,” saka ko binitawan ang damit niyang hawak ko.

     

May mga tanong pala talagang biglang darating sa atin, na kahit tayo ay matatanong natin ang mga sarili natin kung paano ito sasagutin.

     

Bigla niyang hinatak ang kamay ko at mabilis na pumara ng taxi. “Bring us to the nearest hotel,” napamulagat ako sa sinabing iyon ni Laeven. JUSKO! ANG BATAAN YATA AY TULUYAN NANG MAPAPASUKO!

       

Mabilis ang naging arangkada ng driver patungo sa langit— este sa pinakamalapit na hotel na hindi ko naman alam kung saan.

         

Bumaba kami at mabilis na nagbayad si Laev. Hatak-hatak niya pa rin ako at ako naman ay tahimik…. habang nananalangin at nagpapaalam sa bayan ng Bataan na tuluyan na yatang masasakop.

    

“Just relax,” wika niya sa akin. Hilong hilo ako na sumusunod sa kanya habang hatak niya ako.

        

Huminto kami sa may reception area at nakita kong ngumiti sa kanya ang receptionist. Agad na napataas ang kilay ko sa kaharutan ng ngiting iyon.

       

“Good evening Sir, what can I do for you?” Malanding tanong nito. Oo malandi talaga. Lasing lang ako, pero alam ko pa rin naman i-distinguish ang kalandian sa hindi!

           

“Miss, ako lang ang may gagawin sa kanya. Hindi ka kasali. Hindi ako open for threesome,” sabat ko at nakita ko ang gulat na ekspresyon nito.

           

“S–Sorry Ma’am. I was just asking—”

       

“Huwag mo ’kong englesin. You do note!” Supalpal ko rito at naramdaman ko ang bahagyang pagpisil ni Laev sa kamay kong hawak niya.

       

“One room, please.” Sagot ni Laev doon sa haliparot.

      

Dala yata ng kalasingan— o kahit hindi naman ako lasing ay walang hiya pala talaga ako, ay hinatak ko si Laev papalapit sa akin saka ako bumulong.

        

“Laeven,” wika ko sa kanya saka ko biglang pinalupot ang mga braso ko sa leeg niya at tila lumambitin. Abnoy na kung abnoy, pero talagang pinapangaya ko sa haliparot na ’to na hindi niya pwedeng landiin ang taong ’to.

        

“Jice,” hindi ko alam kung anong mayroon sa tinig ni Laeven, basta parang nakaka-akit ’yon.

        

Bigla akong ngumisi sa kanya. “Maa-Andrew E. na ba ako ngayon?” Nangunot ang noo niya sa sinabi ko kaya’t bigla kong kinintalan ng halik ang labi niya saka mabilis na lumayo sa kanya.

       

Mabilis kong kinuha ang card na inaabot ng receptionist saka nagpatiuna sa paglalakad. Naramdaman ko na mabilis akong sinundan ni Laev.

        

“What are you talking about? Who the hell is Andrew!? What’s with maa-Andrew E. ka ngayon!?” Mabilis akong napalingon sa kanya at kitang kita ko ang salubong niyang kilay. Binalikan ko siya at nang makalapit ako ay nginisian ko siya.

         

“Bibirochahin mo na ba ’ko? I’m binibi rocha and I’m ready,” saka ko siya kinindatan.

         

Nakita kong tila unti-unti niyang nakuha ang nais kong iparating kaya’t biglang sumilay ang nakakalokong ngisi sa mga labi niya. “No. I prefer Clean Bandit. I’m gonna rock you, rockabye baby,” saka niya rin ako kinindatan. WALA NA! TALO NANAMAN AKO! EGULS TALAGA KAY LAEVEN! GIGIL!

           

“Ihhhhhh!” Saka pa ako pumadyak. Nakakainis kasi naman. Tatawa-tawa niyang mabilis na inagaw sa akin ang card saka ako inakbayan at naglakad na kami patungo sa room number na nasa card.

        

     

    

“SANDALI!” Pigil ko sa kanya.

         

“Just bear with it for a while,” pang-uuto niya sa akin.

          

“A–Ayoko,” kabadong sagot ko. Hindi ko inaakala na ganito pala siyang klase ng lalaki. Hindi ko inaasahan ang pamimilit niyang ito sa akin.

        

“Jice! Just goddamn obey me!” Sigaw na niya dahil sa puspusan na pagtanggi ko.

         

“A–Ayoko talaga, Laev. Please huwag mo naman akong pilitin ng ganito!” Maiyak-iyak na wika ko sa kanya. He’s pushing me to my limits.

          

“You told me, you want me to remove the pain? This is the only way!” Mabilis akong napatakip ng bibig ko nang bigla niyang ipilit sa akin ang gusto niya. “Just open your mouth, Jice!”

      

Marahas ko siyang itinulak saka ako mabilis na bumaba ng kama at nagtungo sa banyo ng hotel. “AYOKO NG HANGOVER MEDICINE! NAPAKAPAIT NIYAN! JUSKO LAEV! KAHIT NA GAME AKONG MAGPAKALAMPAG SA’YO, KUNG IPIPILIT MONG INUMIN KO ’YAN, MAG-FIFINGER NA LANG AKO!” Sigaw ko mula sa banyo at sa gulat ko ay bigla na lamang bumukas ang pinto nito at iniluwa no’n si Laev. SHUTANGENA, HINDI KO PALA NAI-LOCK! BOBONG JICE!

           

“Alam kong masakit ang ulo mo. Just drink this—”

       

“Paasa ka!” Saka ko siya binato ng maliit na towel na nadampot ko. “Akala ko umalis ka para mamili ng condom! Akala ko mamamaalam na ’ko sa sikip ng pukenjang ko! Akala ko majujugjug na ’ko! Akala ko makakalampag na ang dapat makalampag! Akala ko ma-eexperience ko na ang ikapitong langit! Paasa ka Laev!” Nakangusong singhal ko sa kanya ngunit imbes na mainis ay bigla na lamang niya akong nginisian. Nakakainsulto na siya, ah!

           

Bigla niya akong itinulak at isinandal sa pader saka niya ipinangko ang kanang kamay niya sa gilid ng ulo ko. “I will let you taste heaven when you least expect it. Not now na halos buong sistema mo ay iniisip ang tungkol doon. I want it to be so exciting that you would literally forget everything. ’Yong ako lang ang iisipin mo. ’Yong hawak, halik, haplos at romansa ko lang ang mararamdaman mo,” napakasexy ng pagkakasabi niya no’n, na tipo bang gusto ko na lamang siya biglang sunggaban at tuluyan ko nang ihain ang sarili ko sa kanya.

          

“Sexy,” saka ko pa siya kinindatan. “Mas binabaliw mo ’ko. Gusto ko nang marating ang climax at conclusion, pero lagi mo ’kong hinahainan ng basic. Hindi ako nagbibiro nang sabihin kong handa na ’ko. Kasi totoong handa naman na akong bumukaka sa’yo,” pagpapatuloy ko. “Tsaka Laev—”

        

“That’s the more I like it. I’m done with the first base, now I will go as far as the second base,” saka niya ako biglaang hinalikan. Halik na sa una ay magaan, ngunit bigla na lamang palalim nang palalim.

        

“Uhmmmm….” Naibulalas ko ang ungol na iyon dahil sa sarap ng bawat pagdampi ng mga labi niya sa mga labi ko. Nakakashutangena ’yong sarap. Nakakadarang!

         

Hindi ko alam kung natuod na ba ako, basta bigla ko na lamang hinawak ang mga kamay ko sa laylayan ng damit na suot niya. Wari bang doon ako kumukuha ng lakas upang mapanatili ko ang sarili kong nakatayo at kinakaya ang sarap na dulot ng mga labi niya maging ang panlalambot ng mga tuhod ko.

     

Bahagya siyang lumayo sa akin at tinignan ako sa mga mata. Shutangena, hindi ko alam kung sa kalasingan ko lang ba pero nakikita ko sa mga mata niya ang nagbabagang kagustuhan na angkinin ako. BAKIT KASI NAMAN HINDI PA KAMI MAGTULOY NA AGAD-AGAD SA CLIMAX AT CONCLUSION! KAGUSTO NIYANG BINIBITIN ANG SARILI NIYA— AT AKO!

          

“The taste of liquor in your mouth just lit the burning desire in my system,” sambit niya sa akin sa napaka nakakabasa at nakakalawa na tono. Shutangena. Bakit kasi sobrang nakaka-akit siya!?

     

Balak ko na sanang sumagot nang unti-unti niyang ibinaba ang mga labi niya patungo sa leeg ko. I almost froze in shock when I felt his wet, soft, and playful lips in my neck. He started tasting it like it was an ice cream.

        

Napapa-arko ang ulo ko sa ginagawa niya. Hindi ko alam saan ko ito ibabaling dahil sa kiliti at sensasyon. Napabitaw ako sa pagkakahawak sa damit niya at doon ko na ipinalupot sa leeg niya ang mga braso ko. Sinumulan ko na rin siyang mas isubsob pa sa leeg ko dahil sa sarap na nararamdaman ko.

        

Para akong tinakasan ng bait, nang bigla ko na lamang maramdaman ang paggapang ng dila niya sa leeg ko, maging ang maliliit na pagsipsip at pagkagat niya rito.

       

“L–Laeve…. Ohhhhh….” Puro ungol na lamang talaga ang lumalabas sa labi ko. Shutangena. Gusto ko nang maranasan talaga ang tuhugin! Iba na ang pakiramdam ko sa ibaba ko!

         

Akala ko ang mga pagsipsip at pagkagat niya sa leeg ko na ang pinakamasarap na bagay na mararanasan ko ngayong gabi ngunit nagkamali ako.

         

Bigla ko na lamang naramdaman ang paggapang ng kamay niya papasok sa loob ng t-shirt na suot ko. Pinagapang niya ang kamay niya mula sa ibaba.

        

“Laeven!” Bulalas ko dahil ngayon ay naramdaman kong nasa ibabaw na ng kanang dibdib ko na mayroon pa rin namang bra ang kamay niyang naglalakbay.

          

Lumayo siya sa leeg ko saka ako hinarap ng nakangisi. Akala ko ay titigil na siya ngunit bigla na lamang hinatak ng kamay niyang nasa loob ng damit ko ang bra na suot ko pababa, saka mabilis na sinakop ng palad niya ang dibdib ko. Napamulagat ang mga mata ko nang maramdaman ko ang init ng palad na iyon.

         

“SHIT!” Sigaw ko, ngunit mas pinanatili lamang niya ang pagkakatitig sa akin, habang patuloy na nakataas ang sulok ng labi niya na wari ba ay sinusubok ako kung kaya ko bang paglabanan ang sarap na hatid ng kamay niya.

           

“You’re right. You’re breast is really soft and kinda huge,” mapang-akit na wika niya saka ko naramdaman ang marahan na pagpisil niya sa dibdib ko.

         

“A–Ayaw mo bang makita?” SHUTANGENA. ANG POKPOK NA NG DATING KO! JUSKO, DIWATA NG KARUPOKAN, ILIGTAS MO ’KO MULA SA PAGHAHAIN KO NG SARILI KO.

        

Kung kalasingan man ang nagtulak sa akin na itaas ko ang suot kong t-shirt ay hindi ko na alam….. ngunit pinigilan niya ako saka kinintalan ng halik ang mga labi ko.

        

“Not just yet,” wika niya sa akin saka muling ibinaba ang damit ko.

         

Akala ko tapos na siya ngunit mali ako. Napasabunot ako sa kanya nang maramdaman ko na bigla na lamang niyang pinaglaruan ang nipple ko na animo ba ito malagkit sa bilo-bilo na unti-unti niyang binibilog gamit ang daliri niya.

          

“L–Laev……!” Napalakas ang dulo ng ginawa kong pag-ungol dahil bigla niyang tinigilan ang ginagawa niya at pinalitan niya ito ng marahas na magkakasunod na pagpisil sa dibdib ko.

        

“You liked it, Jice.” Aniya saka biglang inalis ang kamay sa loob ng t-shirt ko at lumayo sa akin. “The next time, I will stare and taste that second base. Just for the mean time, let’s postponed this,” at bigla niya akong kinintalan ng halik sa noo. “You take a bath to lessen your headache,” wika niya bago lumabas ng banyo.

      

ITO NA BA!? ITO NA BA ANG PAKIRAMDAM NG MABITIN!?

     

     

       

    

NAG-AAYOS ako ngayon ng almusal niya. Maaga akong nagising dahil maaga rin naman kaming nakauwi kaninang madaling araw. Ugaling ugali ko talagang maagang magising kapag nalasing ako noong nagdaang gabi.

          

Nasa utak ko pa rin ang pa-second base niya. Nasa utak ko pa rin ang ginawa niyang iyon kagabi sa akin. Kahit anong lasing ko ay hindi ko makakalimutan ang kauna-unahang kamay na dumapo sa malusog kong dibdib.

      

“Good morning,” napalingon ako sa nagsalitang iyon.

      

“Topless ka nanaman!” Singhal ko sa kanya. Wala siyang pang-itaas at naka jogging pants siyang itim na parang jogger pants ang style. “Kapag lagi kang ganiyan, gagapangin na talaga kita seven eLaeven!” Dagdag ko pa ngunit tinawanan lamang niya ako bago naupo sa upuan ng lamesa.

        

“I love your cooking,” wika niya nang maamoy niya ang sinangag.

          

“I love your cocking,” sagot ko sa kanya at bigla na lamang siyang napangisi.

      

“You haven’t seen it yet,” mayabang na pahayag niya.

        

“Don’t worry, Laev. Kapag nakita ko na ’yan, sisiguraduhin kong makikipag-kamay ako sa kanya, at gagawin ko pa siyang mikropono sa pagkanta—”

      

“JICE ISAIAH!” Napatawa tuloy ako sa pagputol niya sa akin.

       

“Bakit!? Mukhang nai-imagine mo yata ang pakikipag-kamay ko at ang magiging pagkanta ko sa kulay kayumangging mikropono,” pagpapatuloy ko pa rin at napailing-iling na lamang siya.

           

“You’re giving me a boner this early morning though not that hard,” bulong niya ngunit narinig ko naman.

       

Binitawan ko ang sandok na hawak ko at hinubad ang apron na suot ko bago ako naglakad patungo sa likuran niya. Ramdam kong nagulat siya nang ilagay ko ang magkabilang kamay ko sa magkabilang balikat niya.

           

Yumuko ako saka inilapit ang mga labi ko sa tainga niya. “Don’t worry. I could manage that boner,” at bigla ko na lamang pinagapang ang kanang kamay ko pababa sa katawan niya at agaran dinakot ang bagay na matagal ko na talagang pinag-iinitan.

       

“JICE!” Gulat na wika niya sa akin. Ramdam kong natuod siya sa ginawa ko.

       

“Hindi pwedeng ako lang ang bitin, dapat maranasan mo rin,” saka na ako lumayo at naupo sa katapat na upuan niya.

      

PERO SHUTANGENA LUNGGGGSSSSSS! AYON BA ’YON!? HINDI PA KATIGASAN ’YON NANG LAGAY NA ’YON!? MAMAMATAY YATA AKO KAPAG PINASOK NIYA ’YON SA PUKENJANG KO!!!!!!!

    

Seven

JICE

       

Gabi na rin at ang nais ko lang mangyari ngayon ay may mangyari na… Charot! Nababagot kasi ako dahil umiikot ang mundo ni Laev sa sala, kusina at kwarto. Wala siyang ginagawa kung hindi ang mga daily routine lamang niya. Para sa free spirit na gaya ko, nababagot ako sa istilo ng pamumuhay niya.

    

Tumayo ako sa sofa at tumungo sa harap ng bahay kung nasaan siya. Malamang kausap nanaman niya ang mga halaman niyang sobra-sobra sa aruga at pagmamahal. Mga lintik na ’yon, dinaig pa ’ko.

         

Nadatnan ko siya na may hawak na maliit na pamunas, habang maingat na pinupunasan ang hibla ng dahon no’ng halaman niya. Hindi man lamang niya talaga naramdaman ang presensya ko dahil sa pagkakatutok niya sa halaman na ’yon.

       

“Sana ol hinihimas,” bigla siyang napalingon sa akin kaya’t lumapit ako sa kanya. “Hindi ka pa tapos?” Tanong ko sa kanya nang makalapit ako.

    

Akala ko ay papansin na niya ako nang bigla na lamang niya akong utusan. “Kindly get the water spray,” utos niya at ako naman si tanga ay inabot ang pang-spray na may lamang tubig at marahan niyang niliguan ang halaman gamit iyon.

           

“SANA OL NADIDILIGAN! AKO KASI NAHIMAS LANG HINDI TINULOY-TULOY DILIGAN!” Parinig ko at muli nanaman siyang napalingon sa akin.

         

“Kapag ako ang dumilig sa’yo, be ready. Hindi ito kasing kaunti ng inaakala mo,” nakangising pahayat niya sa akin.

         

“Gusto ko nga ’yon, e. Para makabuo na lang tayo agad-agad. Wala ng base-base, home run mo na. NOW NA!” Napangiti siya habang umiiling sa sinabi ko. HINDI NAMAN AKO NAGBIBIRO, AH!? BAKIT PARANG LAGING NAGBIBIRO ANG DATING NG MGA BANAT KO SA KANIYA!?

     

“Are you done cooking?” Pag-iiba niya ng usapan saka ibinalik ang atensyon sa ginagawa.

          

“Oo. Either pwede ka ng kumain, o pwede mo na ’kong kainin,” this time ako naman ang napangisi sa kanya.

          

“Are you expecting that?” Sagot niya sa akin saka ibinaba ang hawak niyang water spray at pamunas. Lumingon siya ulit sa akin saka biglang nagsimulang maglakad papalapit. “I will sip, suck, and torture your flesh until you surrender. Do you call that eating? I prefer calling it buffet,” saka niya ako hinapit na animo manipis na papel lamang ang bigat kong taglay.

         

“Puro na lang tayo foreplay. Puro na lang tayo asaran. Puro na lang gano’n. Kailan mo ba balak ituloy?” Tanong ko deretso sa mga mata niya.                   

Bigla niyang pinitik ang noo ko saka ako kinindatan. “We can do it now and everyday, but you wouldn’t want my not-so-huge thing to penetrate you every single day, right?” Bigla kong naalala kung gaano kataba ang sawang nahuli ko kaninang umaga. Nilipad yata bigla palayo ang puso ko sa kaba.

              

“A–Ahh, ehh… hehehehe,” saka ko unti-unting sinusubukan na kumawala sa pagkakahapit niya.

       

SHUTANGENA LANG MGA LODS. MALIBOG LANG ANG INYONG LINGKOD, PERO HINDI PA NAMAN SIRA ANG ULO KO PARA MAGPA-JERJER ARAW-ARAW SA GIANT ANACONDA NA ’YON!

        

“Do you want it to be now?” Mapang-akit niyang pagpapatuloy saka pa ako mas hinapit papalapit!

          

“H–Hindi. Hehehehe…” Saka ako sapilitan na humiwalay sa kanya at nagtatakbo papasok sa loob ng bahay. Shutangena. Bakit kasi dinakot-dakot ko pa ’yon!? Naalala ko tuloy kung gaano kalaki, ending ngayon shookt ako.

                

  

    

   

   

  

  

  

  

 

NAALIMPUNGATAN ako at tila nakararamdam ako ng panunuyo ng lalamunan. Tumungo ako sa kusina saka mabilis na kumuha ng maiinom.

       

Matapos kong uminom ay tila nakaramdam ako ng kakaiba sa paligid. Parang may iba. Agad napadako ang mata ko sa pintuan ng silid ni Laev. Malalaki ang mga hakbang na tumungo ako roon at idinikit ko ang tainga ko sa pintuan.

        

“I don’t fucking care who the fuck you are! You fucking leave me alone!” Ramdam ko ang diin ng bulong na iyon. Nakakatakot. Kakabog-kabog ang puso ko at hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko.

        

“You won’t lay a finger on her! You won’t hurt even a single strand of her hair! You fucking leave me— leave us alone! Go die motherfucker!” Tila may nagtulak sa akin na pasukin na ang silid ni Laeven dahil sa mga narinig kong iyon. Natatakot ako. Natatakot ako sa kung ano pa ang maaari kong marinig.

        

Marahas kong binuksan ang silid niya at bumungad sa akin si Laev na napakadilim ng awra. Nakakatakot ang awra niya na animo kayang kaya niyang pumatay ano mang oras.

         

“L–Laev,” kabado kong pagtawag sa kaniya. Napalingon siya sa akin at biglang nagbago ang itsura niya. Bahagya itong lumambot at mababakas ang lungkot.

      

“K–Kanina ka pa?” Utal na wika niya sa akin. Hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin para bigla na lamang siyang lapitan at yapusin ng isang napakahigpit na yakap.

          

“Nandito na ’ko. Please don’t be scared anymore,” wika ko sa kanya. Bigla kong naramdaman ang panginginig niya.

         

“I don’t want anyone to be hurt because of my mistakes. I don’t want anyone else to suffer because of my wrong decision in the past. I want it to be me… only me. Dapat ako lang ang masaktan at mahirapan,” wika niya saka ko naramdaman na yumapos siya pabalik sa akin.

      

Hindi ko man alam kung anong pinatutungkulan niya, ay hinagod ko na lamang ang likod niya.

          

“Hush now, Laev. I will be with you with your every step. Tutulungan kitang maka-ahon. Tutulungan kitang malampasan kung ano man ’yan,” wika ko ngunit mabilis niya akong inilayo sa kanya saka tinitigan sa mga mata.

       

“Your presence is enough. You don’t have to be involve. I don’t want anymore person to be my weakness,” sagot niya sa akin saka ako iginiya papalabas ng silid niya. “Rest now. I’m fine,” turan niya bago muling pumasok sa silid niya at narinig kong isinara na niya ang pinto.

        

Hindi ko alam kung bakit, pero parang nasasaktan ako sa iniisip ko…. kung tama nga ba ang pagkaka-intindi ko.

        

     

       

    

 

“PAPA!” Sigaw ko kay Papa. Nakipagkita ako sa kanya sa supermarket. Sinabi ko kay Laev na bibili lang ako ng uulamin namin, pero ang totoo ay makikipagkita rin ako kay Papa.

           

“Bibig mo nanaman, Jice Isaiah!” Singhal niya sa akin nang makalapit na siya.

          

“Wala kang pasalubong sa akin? Ang tagal nating hindi nagkita—” hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang niya aking binagsakan ng malaking kulay itim na bag.

          

“Magpaka-busog ka,” walang emosyon niyang wika sa akin. Hindi ko talaga saan ako nagmana ng kakulitan.

        

“Pa, saan ka ipinaglihi ni Lola?” Tila nahiwagaan siya sa biglaang pagtatanong ko. Nangunot pa kasi ang noo niya.

        

“Siopao at buko. Bakit mo naitanong?”

       

“Ah. Akala ko kasi sa sama ng loob,” saka aki mabilis na lumayo. Mahirap na. Mabilis ang kamay ni Papa, baka madali nanaman ako ng sapito.

          

“Malaki talaga ang sira mong bata ka,” iiling-ilingna wika niya ngunit nag-peace sign lamang ako saka ko kinalkal ang dmbag na binigay niya.

        

Sumilay ang ngiti sa mga labi ko nang makita kong puro ito pagkain na hindi mabibili dito sa tabi-tabi. Mukhang malayo ang naging mission ni Papa at mukhang sa ibang bansa, dahil alien ’yong nakasulat sa mga items.

         

“Masasarap ba ’to? Masarap pa sa’kin—”

        

“Iyang bibig mo talaga! Kapag nalaman kong ginaganyan mo rin ang amo mo, tatamaan ka talaga sa akin ng matindi-tindi,” bigla naman akong natakot sa banta ni Papa na iyon. Syempre, HINDI KO NAMAN ISUSUMBONG ANG SARILI KO! EXCUSE ME, PADAAN. BOBO LANG AKO, PERO NAG-IISIP NAMAN AKO KUNG MINSAN.

     

“Hindi, ah. Hindi nga kami nag-uusap no’n,” saka pa ako alanganin na ngumiti.

    

Sorry po, Pa. Pero naleptulelep na niya ako. Muntik niya nang mabiyak ang pukenjang ko ng mahaba, matigas at malaking anaconda. Na-second base na rin niya ako. Ang sarap no’ng palad niya sa dibdib ko. Sorry po, Pa. Marupok ang anak n’yong pinaglihi yata sa bahay na puro anay. Huhuhu.

      

“Siguraduhin mo lang, Jice Isaiah. Kung hindi ikakandado kita sa bahay—”

     

“HINDI NAMAN NA ’KO KINDER!” Angil ko sa kanya saka kumuha ng isa sa mga pagkain sa itim na bag ngunit nagulat ako nang may makapa akong hindi ko inaasahan. “Pa, bakit—”

        

“Bring that with you. I want you to be ready and safe. You were trained by the most eligible noble agent, alam kong kaya mong gampanan ang tungkulin mo,” wika niya sa akin na para bang may alam siyang maaaring mangyari ano mang oras mula ngayon.

       

“Baka gusto mo na akong balaan kung may ano man, Pa. Alam mong ayoko sa lahat ’yong nasusurpresa,” nakangusong wika ko sa kanya.

          

“You just have to do what you need to do in any situation. Malaki ang tiwala ko sa’yo. Mas malaki ang tiwala ko sa’yo higit sa kahit na kanino,” wika niya saka pa ako tinapik sa balikat.

         

“Oo na. Oo na, basta dapat one call away ka lang, ha? Kapag hindi na kaya ng powers ko, mega call agad ako sa’yo!” Sabi ko saka ko siya biglang hinalikan sa pisngi at nagtatakbo papasok ng supermarket. “Babye, Pa! Ingat!”

          

Nang mabili ko na ang lahat ng dapat king bilhin ay mabilis akong pumara ng taxi at umuwi. Mamaya gutom na si seven eLaeven. Mahirap pa naman ’yon kapag nagiging dragon.

       

Nasa gate na ako nang makaramdam ako ng kakaiba sa paligid. Mabilis kong kinuha ang itim na bag na nakasukbit sa likod ko at inilabas ko ang bagay na inilagay ni Papa roon. Isang uzi submachine gun. Ibinalik ko ang bag sa likod ko at ibinaba ko naman ang mga ipinamili ko.

          

Marahan o mas tamang sabihin na halos walang tunog akong naglakad patungo sa main door. Dahan-dahan ko itong binuksan at halos dagundungin ang pagkatao ko nang makita ko si Laeven na nakaluhod habang may taong nakatutok ang baril sa sintido niya.

         

“Ano!? Isusuko mo ba? Puro ka yabang, puro ka tapang pero wala kang ibubuga. Wala kang silbi alam mo ba ’yon?” Matigas na saad no’ng taong nakatakip ang mukha.

             

“Just fucking leave me alone! I left everything! Don’t you fucking dare lay your hands at her!” Sigaw pabalik ni Laeven dito.

        

“Kayang kaya kong pasabugin ang bungo mo ngayon, huwag kang mag-matapang. Wala kang ibubugang hayop ka!” Sigaw nito sa kanya.

          

Dahan-dahan kong iniwan ang main door at umikot patungo sa back door. Doon ay lumakad ako patungo sa likuran ng lalaki at itinutok ko ang baril na hawak ko sa kanya.

         

“Aalis ka ng matiwasay dito, o pasasabugin ko lahat ng baho ng ulo mo?” Matapang na pahayag ko.

         

Tila naman ito nagulat sa pagsasalita ako. Tila hindi nito inaasahan ang presensya ko. “S–Sino ka!?” Wika nito nang hindi lumilingon.

          

“Ako? Ako ang may kakayahan na pumatay sa’yo sa mga oras na ’to. Kaya kung ako sa’yo, bibitawan ko na ang baril ko saka ko lilisanin ang lugar na ito ng matiwasay,” sagot ko rito saka ko pa mas pinadiin ang nguso ng baril ko sa likod ng ulo niya.

           

“Putang ina mo, Villafuerte. Pasalamat ka at maswerte ka,” wika ng lalaki saka nito hinagis sa kung saan ang baril niya bago animo anino na bigla na lamang nawala sa harap ko.

      

Mabilis kong itinago ang baril sa bag at dumulog kay Laev saka inalalayan ko siyang makatayo.

        

“Ayos ka lang ba?” Wika ko nang makatayo na siya ngunit mabilis niyang hinawakan ang magkabilang balikat ko.

         

“Sino ka!?” Sigaw niya sa akin. “Fucking tell me!”

         

“A–Ako ’to! Ginawa ko lang ’yon para mapaalis siya kahit nanginginig na talaga ang tuhod ko!” Pagkukunwari ko. Biglang lumambot ang nakakatakot niyang ekspresyon.

           

“Are you sure?” Paglilinaw niya.

        

“Oo naman! Jusko naman Laev, ngayon mo pa talaga ako paghihinalaan—” Bigla na lamang niya akong hinatak saka ako niyapos ng mahigpit.

        

“I’m sorry. Hindi kita pinaghihinalaan. It’s just that I’m too tired trusting people,” wika niya habang nakayapos sa akin.

           

“Keri lang. Sanay naman akong laging napagbibintangan. Alam mo naman kasi ’yong bunganga ko ’di ba?” Wika ko saka niya ako marahan na inilayo. Hindi yata ako magkakaroon ng pagkakataon na tanungin siya ukol sa sitwasyon.

           

“Thank you for saving me, Jice.” Kita ko ang sinseridad sa mga mata niya sa sinabi niyang iyon.

         

“No worries—” bigla na lamang niya akong sinunggaban ng halik.

         

Ang malandi kong utak ang bigla na lamang nag-udyok sa akin na tugunin ang halik na iyon. Halik na wari bang nakapagpakalma sa amin kahit pa may nagdaan na abnormal na pangyayari kani-kanina lamang.

        

“L–Laeven…..” Bigla kong naitulak si Laeven dahil sa tinig na iyon.

      

Nakita ko ang naging sobrang pagkagulat ni Laev sa tinig na iyon maging ang naging mabilis niyang pagtakbo patungo sa taong tumawag sa kanya.

         

…

    

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…

     

…

     

…

    

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

    

“S–Shanna,” saka niya ito maagap na niyapos ng napakahigpit… mas mahigpit pa sa naging pagyakap niya sa akin.

        

Tama nga ang iniisip ko. Tama nga ang intindi ko sa nangyari noong nagdaang gabi. Kaya pala parang masakit. Hindi pala ako siya. I’m not the ‘her’ he’s talking about.

     

–

Eight

JICE

     

Para akong tanga na nakatanghod sa kanila habang magkayakap. Wala akong feelings kay Laev— Hindi pwede. Dapat libog lang. Dapat katarantaduhan lang. Hindi pwedeng pagmamahal. Nakakabobo ’yon. Nakakatanga. Hindi ko pwedeng i-entertain ang tangang nararamdaman ko.

            

“Punta muna ako sa kwarto ko,” paalam ko sa kanila saka ako tumalikod.

          

“Jice,” dinig kong tawag ni Laev kaya’t napahinto ako sa paglalakad.

       

Pinatatag ko ang ekspresyon ng mukha ko bago ako bumaling sa kanila. Mabilis kong pinalabas ang peke kong ngiti. “Oy? Bakit?”

          

Humiwalay siya sa pagkakayakap niya sa babae saka hinatak ito patungo sa akin.

       

“She’s Shanna Navarro,” pakilala niya sa akin sa babae nang makalapit na sila.

          

“Ah… Eh… Hello Shanna. Ako nga pala si Jice Saavedra,” saka ko inabot ang kamay ko sa kanya.

      

Hindi ko inaasahan na ngingitian niya ako ng napakatamis saka inabot niya ng dalawang kamay niya ang kamay ko. Kita ko ang sinseridad sa mga mata niya. Kita ko ang totoong bait na mayroon siya.

          

“Hello sa’yo. Lagi kang naikwe-kwento ni Laev sa akin sa texts and chats,” wika niya sa akin.

         

“Hindi mo ’ko sasampalin? Hindi mo ’ko sasaktan? Hindi mo ’ko sisigawan? Wow. Nahuli mo pa lang kami na naghahalikan—”

         

“Hindi naman ako ganoong klase ng babae,” wika niya sa akin bago binitawan ang kamay ko. “Hindi ako bumabase sa nakikita ko lang. I always hear both sides of the story before acting. I’m not the impulsive type,” wika niya sa akin at muling ngumiti.

         

Teka. Sandale. Abnoy ba siya? May sakit ba ’to sa utak? Sinong hindi mag-aact na impulsive kung makita mo ’yong jowa mo na may kahalikan na iba? Baka kung ako ’yon, pinukpok ko pa sila ng kalderong dalawa.

         

“Seryoso ka ba? Shutangena—”

       

“Your mouth, Jice. Hindi sanay si Shanna sa mga bulgar na salita—”

        

“Siya lang ang hindi sanay, ako sanay. Huwag kang makialam dito, bangkero!” Singhal ko kay Laeven dahil sa biglaan niyang pagsasalita.

        

“Bangkero?” Sabat ni Shanna kaya’t napalingon ako sa kanya.

         

“Oo. Namamangka siya sa dalawang ilog, e!” Sagot ko. Nawawala na ang bait-baitan ko. Oo, mabait talaga ’tong babae sa harap ko, pero shutangena naman, ano naman ang gusto n’yong maging akto ko ngayon!?

          

“Si Laev? Namamangka? Oh no, may hindi ka yata alam—”

        

“Just let her be, Shanna. Hindi naman na niya kailangan pang malaman ang sitwasyon,” putol sa kanya ni Laeven at tila ako naguluhan.

         

“Anong sitwasyon!?” Taas kilay na tanong ko sa kanilang dalawa.

         

Hindi sumagot si Laev, sa halip ay kinuha niya ang bag na dala ni Shanna at hinawakan ang kamay nito saka mukhang tutungo sa guest room.

         

“Isa Laeven!” Sigaw ko sa kanila at napahinto sila bago muling bumaling sa akin. “Kapag hindi mo sinabi ang pesteng sitwasyon na tinutukoy mo, lalayasan kita at kahit kailan hindi na ako babalik!” Nakita ko ang pagkagulat sa mga mata niya ngunit agad rin naman siyang nakabawi.

          

“Stop threatening me, Jice. Hindi ako madadala ng mga pananakot mo—”

        

Hindi ko na pinatapos ang sinasabi niya dahil mabilis akong tumungo sa silid ko, at kinuha ko lahat ng mga gamit ko saka mabilis na inilagay sa mga bag at maleta.

         

Hindi ako marunong manakot. Ipinanganak akong marunong sumunod sa binitawang salita. Isang noble agent ang nagpalaki sa akin nang walang ina. Hindi ako matitinag ng mga ganoong bagay.

          

Agad akong lumabas ng silid ko ngunit napahinto ako dahil nadatnan ko si Laev na nasa harap ko at madilim na madilim ang awra.

       

“Move,” matigas kong saad sa kaniya ngunit hindi man lamang siya natinag.

       

“Who told you that you can fucking leave?” Wika niya sa akin saka marahas na inagaw ang maleta ko.

      

Tinignan ko siya sa mga mata saka ko siya nginisian. “Noong unang beses tayong magkita, palayas ka nang palayas sa akin. Ngayon ay ayaw mo naman akong paalisin? So ironic, Laeven,” saka ko muling kinuha ang maleta ko sa kaniya.

            

“Just fucking stay!” Singhal niya na bahagya kong ikinakislot.

        

“Stay!? Hindi ko nga alan kung anong sitwasyon ka meron, e! May pumasok dito na balak kang patayin pero wala akong karapatang magtanong! May dumating lang na kung sinong poncio pilato, bigla mo na lang akong iniwan para sugurin siya ng yakap. Huwow, Laeven—”

        

Nahinto ang pagsasalita ko nang bigla na lamang niya akong hinaklit at niyakap. “I can explain. Just don’t leave—”

      

Marahas ko siyang itinulak dahil sobrang naguguluhan na ako. “Sino si Shanna sa buhay mo!?”

          

“Let’s talk after you calm down a bit—”

        

“SABIHIN MO!”

        

Hindi ko na napigilan ang naging pagsigaw ko na iyon. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko sa mga oras na ’to. Naguguluhan na nga ako sa sitwasyon na mayroon dito, mas naguguluhan pa ako sa pesteng nararamdaman ko!

        

“S–She’s my fiancé.”

       

Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa narinig kong iyon. “A–Aalis na ’ko,” tangi kong nasabi saka ko siya mabilis na nilagpasan.

    

“JICE!”

   

  

    

    

 

  

HINDI rin marunong talagang makisama ’yong shutangenang panahon, e. Isipin mo naman, sa dami ng pwede kong maiwan sa bahay niya ay telepono at wallet ko pa. Napakatalino talaga ng pagkakagawa sa akin, mukha ako ngayong gago na naglalakad sa ulanan.

      

Hindi ko matawagan si Papa dahil hindi ko naman ugaling kumabisado ng mga numero. Hindi ko rin masabihan si Shawn dahil mas lalong hindi ko alam paano ko siya kokontakin.

     

Akala ko pukenjang ko lang ang mababasa sa seven eLaeven na ’yon, pero ito ako… buong katawan ay basang basa dahil sa kabugokan niya. Masaya sana sila ni Shanna ngayon!

     

Napadaan ako sa isang kainan at doon ko lang naramdaman ang gutom ko. Hindi pa nga pala ako kumakain dahil doon sa insidente at biglaang pagdating ni Shanna.

         

Nakatanga ako sa mga kumakain ng beef pares pero hindi ako makakain dahil wala nga akong pera! Akmang papasok na sana ako sa loob na parang nahipnotismo sa bango ng amoy ng pagkain nang bigla na lamang may humatak ng kamay ko.

       

“We’re leaving,” napalingon ako at nakita ko si Laeven na hawak ang kamay ko.

        

“Anong ginagawa mo rito!?” Inis na wika ko saka ko binawi ang kamay ko.

    

Sa halip na sumagot ay hinubad niya ang mahabang manggas na suot niya at ibinalot ito sa akin. Gusto kong magalit sa kanya pero wala kong magawa.

    

Inabot namin ang black sedan na nakita ko noon sa garahe niya at nakita kong may tao sa driver’s seat.

         

“Makaka-alis ka na,” wika niya doon sa driver saka niya ito inabutan ng mga lilibuhing pera.

         

“Salamat po, Sir. Tawagan n’yo na lang po ako sa uulitin,” wika no’ng lalaki saka na mabilis na umalis.

       

Pinasakay niya ako sa may driver’s seat at siya naman ay mabilis na umikot para maupo sa passenger’s seat.

           

Hawak ko na ang manibela nang bumaling ako sa kanya. “Ang galing mo rin naman pala talaga. Susunduin mo ’ko tapos ako ang magda-drive!?”

    

“You know that I’m no longer allowed to be behind that steering wheel—”

       

“No longer allowed? Baka you no longer allow yourself!? Excuse me lang sa’yo, ha? We’re not in good terms para sunduin mo ’ko at pagmanehohin nitong sasakyan mo,” saka ako akmang bababa ng sasakyang nang pigilan niya ang mga kamay ko.

          

“Please, baby. Don’t leave me. Not now, not ever,” SHUTANGENA LUNGSSSS!!!! NAPAKA NAMAN!!!! NAPAKA TALAGA!!!! WALANG HIYANG LAEVEN ’TO! MASYADO NIYANG TINE-TAKE ADVANTAGE ANG KARUPOKANG TAGLAY KO!

            

“Napakalandi mo! Sa lahat ng may piyansey, ikaw ’tong malakas ang loob na kumerengkeng sa akin!” Singhal ko sa kanya saka ko inagaw ang kamay ko na hawak niya.

        

“You need to know the situation. Let’s talk this out,” wika niya sa akin sa nakakarupok nanaman na tono. Shutangena! Konti na lang, maje-jerjer na talaga ako nito dahil sa pang-aakit niya!

          

“Kung hindi ako magiging kerida, kahit na maghapon at magdamag tayong mag-jerjeran. Hindi na magrereklamo ang pukenjang ko. No strings attached. Hindi kita mahal, hindi mo ’ko mahal. Quits tayo. Pero kung gagawin mo rin lang naman akong kerida mo, pakyu mister pakboy. Sa’yo na ’yang etits mo, akin na ’tong pukenjang ko. Maghahanap na lang ako ng sarili kong kaligayahan, kaysa maging side chick mo—”

         

Hindi ko natapos ang dapat na sasabihin ko dahil mabilis niyang naalis ang seatbelt niya at agaran na umumang sa akin para lamang hatakin ang batok ko at sagibsibin ng halik ang mga labi ko.

        

Sa tuwina na lamang na hahalikan niya ako ay tila ba ako naiputan ng ibong adarna…. nagiging bato ako, natutuod. Tila ako laging nabibighani sa klase ng halik na ibinibigay niya.

       

Ninanamnam ko pa ang mga labing ito dahil baka ito na talaga ang huli nang bigla na lamang siyang humiwalay sa akin saka hinawakan ang pisngi ko at tinitigan ako sa mga mata.

          

“No strings attached? No, Jice. Your lips say otherwise. Hindi mo ’ko mahal? No, Jice. Your heartbeats say otherwise. Be true to yourself,” nakangising wika niya sa akin.

         

“Huwag kang epal. Magda-dalawang buwan pa lang kitang kilala. Hindi ka sure—” muli ay sinakop nanaman ng mga labi niya ang mga labi ko… at ang kaluluwa ng pinakamarupok na nilikha ay mabilis na sumanib sa akin kaya’t agaran kong tinugon ang halik na iyon.

        

Mukhang tama nga siya. Nahulog na nga yata ako sa patibong niya…. mukhang tuluyan na nga yatang natibag ang nga barikadang nilatag ko sa pagkatao ko. Baka ’yong mga inaakala ko noon na paglilibog ko sa kanya ay ito na pala talaga….. pagmamahal.

         

Halos habulin ko pa ang mga labi niya nang muli siyang humiwalay sa akin. “Mag-uusap tayo. Hear me out,” wika niya saka na umayos ng upo at nag-seatbelt.

            

Umayos na rin ako at sinimulan nang paandarin ang makina ng sasakyan. “Saan mo gustong pumunta?” Tanong niya sa akin.

        

Saglit akong lumingon sa kanya na nakatingin din pala sa akin bago sumagot. “Sa hotel,” wika ko saka muling binaling ang mata sa daan.

            

“Alam kong nagugutom ka na. Anong gusto mong kainin?”

        

“Ikaw.”

    

“Jice Isaiah!” Biglaan akong napa-preno sa ginawa niyang pagsigaw sa akin na ’yon.

      

Nilingon ko siya at nakita ko ang salubong niyang mga kilay. “Ano!? Sinabi mo magpakatotoo ako sa sarili ko, at iyon ang ginagawa ko! Tinanong mo ’ko saan ko gustong pumunta? I answered honestly. Sa hotel ko talaga gustong pumunta para makasama kita na masasabi kong sa akin ka lang. Walang Shanna sa paligid. Walang sino mang asungot. Tinanong mo ’ko kung anong gusto kong kainin? Nagpapakatotoo lang ako. Ikaw talaga ang gusto kong kainin. Alam kong alam mo ’yon. I’m craving for you,” deretso kong wika at kita ko ang pagkabigla niya sa lahat ng ibinulalas ko.

     

Walang preno? Oo wala talagang preno. Ito ang gusto niya, magpakatotoo ako, pwes ibibigay ko!

        

“You’re making me fucking insane, Jice—”

       

“Don’t worry. The feeling is mutual. Binabaliw mo rin ako, dahil sa mga oras na ’to gusto ko akin ka na lang. Sa mga oras na ’to, gusto ko ako lang ang yayakapin mo. Sa mga oras na ’to, gusto ko ako lang ang may karapatan na mahalikan mo. At sa mga oras na ’to, gusto ko sa akin mo lang ibabaling ang atensyon mo. Sakim ko ba? Ako na ba ang pinaka sakim na sulutera? Wala akong pakialam. Dahil wala naman akong alam na may Shanna sa buhay mo nang dumating ako. Kaya ngayong pinahulog mo ’ko sa’yo, wala kang ibang gagawin kung hindi saluhin ako!” Saka ako mabilis na bumaba ng sasakyan.

      

Pinipilit kong pakalmahin ang sarili ko. Masyado nanaman akong matapang. Masyado nanaman palaban ang pagkakasabi ko ng mga iyon. Alam ko namang mali, dahil may Shanna na pala, pero anong magagawa ko? Makasarili akong magmahal kaya nga’t ayokong pasukin ang isang ito. Makasarili ako. Sobra. Hindi ko ugaling magparaya.

         

“Jice,” tawag niya sa akin na nakababa na rin pala ng sasakyan.

          

“Diyan ka lang muna, nag-iisip pa ’ko kung magso-sorry ako sa mga nasabi ko o paninindigan ko,” pigil ko sa kanya sa paglapit niya sa akin.

             

“Panindigan mo,” nagulat ako sa isinagot niyang iyon sa akin bago itinuloy ang paglalakad palapit sa akin.

         

“A–Anong ibig mong sabihin?” Naguguluhan kong wika sa kanya.

         

“Ituloy mo. Panindigan mong mamahalin mo ’ko. Ipaglaban mo ’ko sa kahit na kanino,” wika niya na nagpagulo lalo sa akin.

        

“P–Paano si Shanna!?”

          

“She’s my fiancé, but we both don’t love each other,” nagulat ako sa narinig kong iyon sa kanya.

            

“A–Anong sinasabi mo—”

        

“Panindigan mong mamahalin mo ’ko. Panindigan mong ipaglalaban mo ’ko kahit kanino. Panindigan mong aangkinin mo ’ko ng buo, habang pinaninindigan ko ang gagawin kong pagsalo sa’yo.”

        

Parang nilalamukos ang utak ko sa naririnig ko. Nakakakaba….

        

“Laev—”

         

“Stand up for what you said. You now belong to the distressed racer, Jice. There’s no way out. You are trapped.”

      

Nine

JICE

   

Halos hindi ko mapaniwalaan ang mga pinagsasasabi niya. Shutangenang lalaki ’to, forte ata niya ’yong pagbabago-bago ng utak at desisyon.

    

“Maligo ka na. Baka magkasakit ka pa—”

        

“Palagay ko mas magkakasakit ako sa mga pinagsasasabi mo,” putol ko sa kanya habang tinutuyo ko ng tuwalya ang buhok ko.

     

“I’m fucking serious—”

      

“Oops!” Pigil ko sa kanya. “Wala ka nang karapatan na sabihin ang salitang fuck at fucking sa harap ko kung hindi mo naman ako ifa-fuck. Naririndi na ako sa kaka-fuck mo, tapos hanggamg salita ka lang naman,” singhal ko sa kanya ngunit imbes na mairita ay sumilay ang nakakalokong ngiti sa mga labi niya.

           

“Do you want it to be now?” Hamon niya sa akin saka biglang tinawid ang pagitan namin.

      

“Kung dati lagi kitang inuurungan, hindi na ngayon. Baka mapalaban ka sa akin,” nakangisi kong tugon sa kanya.

       

Kinuha niya ang tuwalya sa kamay ko saka niya hinawakan ang magkabilang balikat ko at pinatalikod ako sa kaniya. Siya ang nagmistulang nagtutuyo ng buhok ko.

          

“Do you know that I’ve been craving for sex for months now?” Mapang-akit na wika niya sa punong tainga ko. Shutangena. Nakakakilabot! “And you always offer yourself to me, paano ko naman tatanggihan  ’yan?”

           

“Alam mo, kung matigas na ang tuhod mo, magbakbakan na tayo, hindi puro ganyan—” naputol ang sinasabi ko dahil daglian na lamang niya akong hinarap sa kaniya at mapusok na sinunggaban ng halik.

     

Ito nanaman ang pakiramdam na akala mo nakakadarang ang halik. Ito nanaman ang pakiramdam na animo ako dinadala sa kabilang ibayo.

       

Napapikit ako dahil damang dama ko ang mapusok at agresibong paggalaw ng labi niya sa mga labi ko. Dahil hindi pa naman ko ganoon kabihasa sa paghalik ay nalilito pa ako kung paano ko tutugunin ang ginagawa niya sa akin.

        

Napadilat ako bigla nang maramdaman ko ang sakit ng pagka-kagat niya sa pang-ibabang labi ko. Parang gustong gusto niyang patuluyin ang munti niyang dila sa loob. Mabilis ko itong nai-awang dahil sa sakit at tila nakuha niya ang tsansa na iyon upang mangyari ang nais niya.

        

Shutangena! Marupok na kung marupok pero ibibigay ko na! Gago na kung gago ang datingan pero bibigay na ’ko. Kapag ito hindi pa talaga natuloy, ako na mismo ang papatong sa kaniya at magpapasok ng alaga niya sa akin. Hindi na ito maaaring maudlot pa. Mababaliw ako kapag nagkataon.

           

Habang tila okupado ng sistema ko ang paggalaw ng dila niya sa loob ng bibig ko ay nagsisimula na palang gumalugad sa iba’t ibang parte ng katawan ko ang kamay niyang malayang malaya.

            

“Uhhhmmmm….” Munting ungol na kumawala sa akin nang maramdaman ko ang kamay niya na dumapo sa dibdib ko. SHUTANGENA LUNGSSS! MAY DAMIT PA ’KO PERO RAMDAM KO NA ANG INIT. RAMDAM KO NA ANG NAKAKAHALINANG DULOT NG HAPLOS NIYA.

       

Lumayo siya sa akin at tinitigan ako ng mataman sa mga mata. Sumilay ang ngiting hindi ko maipaliwanag sa mga labi niya bago nagsalita. “After this night, wala ng atrasan. After this night, you will be mine, baby. Kahit na ayawan mo na ’ko, kahit na malaman mo ang nakaraan ko, sa akin ka na. Wala nang urungan na mangyayari. You’ll be forever tied with this distressed racer, Jice. Kahit na ikaw ang babae, ako ang habang buhay na maghahabol sa’yo. You’ll be mine…. forever,” wika niya na animo ba ikina-hurumentado ng puso ko. Para akong nababarino sa narinig ko.

         

“H–Hindi mo pa ’ko mahal. A–Ako palang ang nagmamahal sa pagitan nating dalawa. H–Hindi mo kailangan maitali sa akin dahil lang ibibigay ko sa’yo ang pagkabirhen ko—”

           

“I insist,” nakangisi niyang putol sa akin. “Sa magulong mundo na nagkaroon ako, at sa tahimik na mundo na ngayon ay binuo at kinaroroonan ko, wala akong matatawag na safe haven ko bukod sa’yo. I’ve been in the top of ecstasy, pero walang nagparamdam sa akin ng kung ano man ang nararamdaman ko sa’yo. I’ve been through worst, pero walang nakapagparamdam sa akin ng sinseridad na gaya ng sa’yo. I’m not just craving for your body, baby. I’m craving for you…. the whole you that includes your body, character…. and your soul. I never craved for someone like this before. Ikaw palang. Ikaw palang, Jice.”

    

Parang unti-unting tinunaw ang pagkatao ko ng mga salitang iyon. Lalo akong nakakaramdam ng pagkabaliw sa kaniya. Lalo akong nakakaramdam ng matinding emosyon para sa kaniya.

           

“H–Hindi ba dahil emotionally unstable ka lang kaya nasasabi mo ’yan?” May himig na takot ang sinabi kong iyon.

        

Magkakasunod siyang umiling sa akin bago ako hinapit. “I may be emotionally unstable, but I am always sure of what I want… and it’s you. No, let me rephrase it. This is the only moment, where I am so sure of myself… I am so sure of you—” Hindi ko na pinatapos ang sinasabi niya. Mabilis kong kinabig ang batok niya upang mag-hugpong na ang aming mga labi.

    

Sigurado na ’ko… Sigurado na rin ako sa nararamdaman at gusto ko. I want Laeven Azer Freezell– Villafuerte. I am falling for him— No, I already fell, and I am craving for him too. I no longer care about anything… not Shanna, not his mental health. Makasarili ako. Ang gusto ko ang patuloy na susundin ko.

       

We were kissing for about a minute when he pulled himself and stare at me for quite a while, before he lifted me up and brought me to the comfort room.

         

“Aano tayo rito?” Naguguluhang tanong ko nang marahan niya akong ibaba sa bathtub.

          

“I want your first to be so relaxing. Ayokong masaktan kita ng husto. I want you to remember this night as the best night of your life, and not the worst because of my hugeness,” saka niya pa ako kinindatan.

         

Nakita kong binuksan niya ang shower at naramdaman ko ang maligamgam na tubig na lumalagaslas mula rito. Never kong naisip na ganito ka-thoughful si Laev.

     

[WARNING! R-18]

          

Halos panlakihan ako ng mga mata nang bigla na lamang siyang maghubad sa harap ko. He is totally naked in front of me now. I COULD SEE THE HUGENESS WAVING AT ME. SHUTANGENA! LITERAL NA KUMAKAWAY SA AKIN ’YON!

      

Ilang dangkal ba ng daliri ko ang espadang iyon? Dalawa? Tatlo? Apat? Hindi ko alam. Baka mas higit pa sa estimasyon ko.

        

“Enjoying staring?” Napalingon ako sa kanya at nakita akong nakangisi siya sa akin.

          

“B–Bakit sumobra naman yata sa laki ’yan!?” Singhal ko sa kanya ngunit may pagka-utal.

         

“Don’t you like it?”

        

“Gusto syempre! Tara na! Pasok mo na, agad-agad!” Mayabang na turan ko ngunit halos bundolin naman ako ng kakaibang kaba nang magsimula siyang tumungo sa bathtub. Imagine, buong katawan ko balot na balot, pero itong lalaki sa harap ko ay animo bagong silang na sanggol.

        

Akala ko masu-surpresa na ako sa mga ginagawa niya ngunit may mas matindi pa pala. Naupo siya sa katapat ko at bigla na lamang kinuha ang isang kamay ko sabay ako hinatak kaya’t napasubsob ako sa matipuno niyang dibdib.

       

“H–Hindi ka naman wild sa kama, ’di ba?” Saka ko pa iyon sinundan ng isang awkward na ngiti.

           

Nginisian lamang niya ako bago biglang sumunggab sa leeg ko at ang kamay naman niya ay nagsimulang gumalugad sa katawan ko.

           

“You smell so good, baby…” Parang nakakabaliw ang paraan ng pagkakasabi niya no’n sa akin.

           

“Ugggghhhhh….” Hindi ko nanaman napigilan ang mapa-ungol nang maramdaman ko ang dila niya na animo tumitikim sa leeg ko kasabay ng kamay niya na pumipisil sa pwetan ko.

           

“Time for me to remove the hindrances,” wika niya at sa isang iglap lamang ay wala na akong saplot. LITERAL NA HINDI KO NARAMDAMAN KUNG PAANO NIYA IYON GINAWA! SHUTANGENA KO, DARANG NA DARANG NA TALAGA AKO KAY LAEVEN!

              

Inilayo niya ako sa kaniya saka niya ako marahan na isinandal. Tila na siya ngayon ang nasa ibabaw ko ngunit hindi pa naman siya nakapaibabaw sa akin.

        

Halos tangayin na yata ng lagaslas ng maligamgam na tubig ang bait ko nang bigla na lamang siyang yumuko at sinimulang halikan ang hita ko habang marahan naman niyang pinagagapang ang mga kamay niya rito.

             

“Laev…..” Mababaliw na talaga ako. Sobrang sarap. Nakakagago sa sarap. Nakakabaliw. Nakakakiliti.

            

Hindi ko alam ngunit hindi ako nakakaramdam ng hiya kahit pa kitang kita niya ang buong katawan ko sa mga oras na ito.

           

Umakyat ang halik niya sa puson ko….. paakyat sa dibdib ko na kasalukuyang pinaliligaya ng mga kamay niya.

        

“I love their softness and ball-like feature, baby. They are well-fitted in my palm,” wika niya habang nilalaro ang dibdib ko at nakatitig sa mga mata ko.

       

Lubos ang naging pag-arko ko sa katawan ko dahil hindi ko alam ang gagawin ko. Kung alam ko talaga na ganito pala ka-sarap ang romansa ng isang Laeven, sana noong unang araw palang na makilala ko siya, ginapang ko na. Palaban ako, e!

              

“Laev……!” Para akong mababaliw nang bigla na lamang sakupin ng mga labi niya kasabay ng marahang kagat ang isang dunggot ko na tila talaga nanigas na rin sa init na hatid niya sa akin.

       

“Fuck! You make me so fucking horny, baby,” wika niya at hindi ko na napigilan ang kanang kamay ko sa pagdapo sa ulo niya kung saan ako marahang napasabunot ng buhok niya.

            

“Laev……” Nai-uungol ko na talaga ang ngalan niya dahil sa sarap ng mga labi niya sa dunggot ko maging ang mga haplos ng kamay niya sa katawan ko.

          

Hindi ko inaasahan ang sunod niyang ginawa. Iniwan niya ang dunggot ko, at lumipat sa isa ngunit bago niya sakupin ang dunggot ko roon ay tumungo ang mga labi niya sa punong dibdib ko at marahan na sumipsip doon. Nakaramdaman ako ng sakit ngunit mabilis itong napalitan ng sarap.

        

Napamulagat akong nakatingin sa kaniya nang mapagtanto ko kung ano ang ginawa niya! “I’m just leaving my mark to remind you that this is my belonging… that this is mine. Sa akin lang, Jice…. exclusively,” nakangisi niyang wika nang makita niyang nakatitig ako sa kanya.

       

Wala na akong magagawa. Malaki ang inilagay niyang kiss mark sa akin, na kahit yata pahiran ko pa ng concealer ay hindi ko magagawang itago!

       

Tila hindi nakuntento ang mga kamay niya sa paglalakbay sa katawan ko, bigla na lamang niyang pinagapang ang kaliwang kamay niya patungo sa kaselanan ko. Naging mas marahas ang nagawa kong pagsabunot sa kaniya nang maramdaman kong tila nilalaro ng daliri niya ang parte kong iyon.

          

“Laev…. tang ina…..” Hindi ko naiwasan ang mapamura dahil sa sarap ng ginagawa ng mga daliri niyang iyon sa kaselanan ko. Tila ito eksperto sa pagbibigay ligaya.

            

“You’re wet, baby. You’re so fucking ready and wet,” wika niya at bigla akong napaigik nang maramdaman ko ang biglaang pagpasok ng daliri niya rito. WALA SIYANG PASABI SA AKIN!

          

“Laev!” Hiyaw ko nang maramdaman ko na sinumulan na ng daliri niya ang pagpasok at labas sa akin.

             

“I want to fucking eat you right now—”

        

“H–Hindi! I want your cock inside me. Not your tongue nor your finger,” wika ko sa kaniya habang nakakaramdam ako ng pagde-deliryo dahil hindi pa rin naman niya tinitigilan ang pag-pasok at labas ng daliri niya sa akin.

            

“Fine. We will do that session after I devirginize you,” wika niya saka biglang tinanggal ang daliri niya sa loob ko.

      

Nakakaramdam ako ng panlalambot ng mga tuhod ko. Daliri lamang iyon pero tila kaya na akong dalhin sa langit. Daliri lamang iyon pero tila na ako kayang baliwin.

       

Lumayo siya sa akin at biglang siya na nag sumandal sa may bathtub.

         

“Ikaw ang pumatong sa akin. You will lead. Gusto kong ikaw ang pumatong sa akin para malaman mo kung kailan mo na kayang ipasok nang buo at maalalayan mo ang sakit,” wika niya at hindi na ako nag-atubili pa. Kahit na nanginginig pa ang mga tuhod ko ay pumaibabaw ako sa kaniya.

         

Ramdam ko ang maligamgam na tubig na tila nagpapakalma sa akin. Ipinuwesto ko ang sarili ko sa gagawin kong pagpasok ng sandata niya.

        

“AHHH!” Unang ulos pa lamang ay tila ko na nais pumalahaw ng iyak dahil parang pinupunit nito ng buo ang pagkatao ko.

        

“Slowly, baby. Slowly,” alalay niya sa akin saka ako hinawakan sa magkabilang bewang ko.

         

Unti-unti kong ibinaba ang katawan ko, at malalakas na daing at ungol ang napakawalan ko nang buo ko ng maipasok ang kanya sa akin.

          

“Laev…..” Nanghihinang wika ko saka ako napayakap sa leeg niya at naisandal ko ang ulo ko sa kaliwang balikat niya.

        

“You made it, baby. I’m so proud of you,” bulong niya sa akin.

     

Naramdaman kong unti-unti na niyang iginigiya ang katawan ko pataas at pababa sa kaniya nang tila maramdaman niyang kahit paano ay nakapag adjust na ako sa kalakihan niya.

         

Masasakit ang naunang sampung ulos, ngunit kalaunan ay napapalitan na ito ng sarap…. sarap ng bawat hagod nito sa pagkababae ko.

        

“Laev…. Uhhmmmmmm…” Ungol ko. Nakakagat ko pa siya kung minsan sa balikat dahil sa pagpipigil ko ng sarap na nararamdaman ko.

          

“I fucking love the tightness, baby. You’re so fucking tight!”

         

“Bilisan mo pa….” Utos ko sa kaniya ukol sa paggiya niya sa akin sa pagtaas at pagbaba ko.

        

“Fuck! Fuck it!” Ungol niya at mas binilisan ko rin ang bawat galaw ko. Literal ko talagang kinakabayo ang racer na minamahal ko.

       

“Laev………!” Ungol ko dahil tila na kami hinahabol ng kung ano man sa bilis ng bawat galaw namin sa sa katawan ng isa’t isa.

        

“I’m fucking cumming, baby!” Wika niya at tila naramdaman din iyon ng sa akin dahil naramdaman ko na rin ang pamumuo ng kung ano man sa puson ko.

           

“Ahhhhhhh…..!”

      

“Laeven……!”    

Sabay namin narating ang maluwalhating lugar na iyon. Naramdaman ko ang maiinit na likido na kapwa nanggaling sa amin.

       

“I’m tired,” pagod na pagod na wika ko saka ako buong katawan na napasandal sa kaniya kahit na hindi pa rin niya hinihugot palabas ang sandata niya.

      

“Rest now, baby. Rest.”

      

Bago ako makatulog sa mga bisig niya ay nahagip ng tingin ko na may kulay pulang likido ang humahalo sa tubig.

     

   Talagang wala na. Talagang ibinigay ko na. Yes… I did it with Laeven. I did it with the distressed racer. I gave my precious virginity to him.

              

Ten

JICE

     

Naalimpungatan ako na para bang may nakamasid sa akin. Bata pa lamang ako ay na-train na ako ni Papa sa ganito katalas na pandama sa paligid kahit na natutulog.

       

Pagdilat ko ng mga mata ko ay nabungaran ko si Laeven na nakatitig sa akin. “Mukha ka palang mabait kapag tulog,” wika niya nang tuluyan kong maibaling ang atensyon ko sa kaniya.

       

“Pero kaya kitang kainin kapag gising ako,” saka ko pa siya kinindatan. Nakita kong napangiti siya sa sinabi ko.

      

“Pero parang mas gusto ko ’yong ideya na kainin ka, kaysa kainin mo ’ko,” sagot naman niya sa akin.

         

“Hinahamon mo ba ’ko— Aray!” Pinitik ba naman ang noo ko.

         

“Masyado kang matapang—”

       

“Daig ko pa talaga ang kapeng barako!” Pigil ko sa kaniya.

        

Inilagay niya ang kamay niya sa ulo ko saka ginulo ang buhok ko. “Masyado kang matapang. Alam kong nasasaktan ka pa sa ibaba mo, pero kung makabanat ka parang kaya mo na agad mag-round two,” mayabang na pahayag niya sa akin na alam kong ikina-pula ng mukha ko. LINTIK NAMAN! TAMANG PINAPAALALA LANG NIYA KUNG GAANO KAHABA AT KALAKI ’YONG GIANT ANACONDA NA SUMAKMAL SA PUSSYCAT DOLL KO KAGABI!

           

“Bahala ka sa buhay mo—”

        

“Bahala na ’ko sa’yo?” SHUTANGENA! KAKA-JERJER LANG, BUHAY NA AGAD. REAL QUICK MGA LODS!

      

“Malandi ka!” Singhal ko sa kaniya saka ako mabilis na pumasok sa kumot, pero doon ko napagtanto na wala pa rin pala akong saplot at nasa iisang kumot lang kami. Nakita kong buhay na buhay ang anaconda at tila kumakaway nanaman sa akin.

           

Bigla niyang inalis ang pagkaka talukbong ko at hinawakan ang kamay ko nang akma kong itatalukbong muli ang kumot sa akin.

           

“It’s either gusto mong nakikita ang kung ano mang nasa ilalim ng kumot na ’to, o nahihiya ka dahil itong mukhang ’to ang nagpahalinghing kagabi sa’yo?” Nakangisi niyang pahayag.

          

SHUTANGENA LANG NI SEVEN ELAEVEN! GAME NA GAME ANG LINTIK NA ’TO SA PANG-AASAR SA AKIN! HINDI NIYA PA BA RAMDAM NA ANG GAYA KONG MAKAPAL ANG MUKHA AY UNTI-UNTI NANG NAKAKARAMDAM NG HIYA!?

          

“L–Lolo mo halinghing! Hindi ko nga maalala na umungol ako sa’yo—”

         

“ Bilisan mo pa, Laev! Uhmmmm — Ouch!“ HINAMPAS KO ANG WALANG HIYA! GINAYA NIYA PA TALAGA ’YONG BOSES KO! NAPAKA NIYA TALAGA! PINAKA SA LAHAT NG PINAKA SA BALAT NG LUPA!

           

“Hindi ka ba titigil!?” Saka ko siya pinanlisikan ng mga mata. Nakakainis na sobra!

         

“I like the thought of eating you now. ’Yong ako naman ang magpapaligaya sa’yo pagkatapos kitang masaktan kagabi,” parang naumid ang dila ko sa bigla niyang pag-seryoso na iyon.

        

“N–Nagbibiro ka lang?”

         

Magkakasunod siyang umiling sa akin saka ako nginisian. “I ain’t kidding. Parang gusto kitang almusalin,” mapang-akit pang wika niya sa akin.

        

Pumikit ako saka huminga ng malalim bago muling tumingin sa kaniya. Kailangan mas maging matatag ako. Hindi pwede ang lalambot-lambot na Jice Isaiah Saavedra. Ipinanganak akong mananakop, hindi nagpapasakop!

       

“Almusalan ba? Sige papalagan kita. Tutal ikaw na rin naman ang naka-una sa akin, pangalawahan at pangatluhan mo na! Huwag ka nang mahiya, come to mama baby,” saka ko siya kinindatan ngunit kinabahan ako nang hindi magbago ang ekspresyon niyang seryoso.

           

“Can we do it the racer way? Ikaw ang kakambyo, ako ang kakambyuhin. Ako ang bubusina, ikaw ang bubusinahin,” SHUTANGENA! Tekaaaaaaa! Nakakarupok. Baka masegundahan talaga ako sa mga pinagsasasabi niya ngayon sa akin!

           

Wala na. Talo na ’ko. Lagi na akong matatalo mula ngayon. Ako na ang na-kambyo, ako pa ang na-busina. Paano naman akong mananalo!?

        

Hindi ako sumagot. Nagtangka na lamang akong tumayo upang makapaghilamos ngunit parang nagsisi ako.

        

“Ahh!” Napakasakit! “BLADE BA ’YANG ANO MO!? BAKIT NAPAKASAKIT NAMAN NG PUKENJANG KO!” Singhal ko sa kaniya nang makabawi ako sabay ko siya sinamaan ng tingin.

        

Imbes na sagutin ako ay nginisian lamang niya ako saka mabilis na hinalikan sa noo. “I’m sorry—”

      

“Sorry kasi tinira mo ’ko o sorry dahil napakalaki ng etits mo!?” Taas kilay na tanong ko sa kaniya ngunit tinawanan lamang ako ng walang hiyang pugo!

       

“Sorry dahil hindi ko naisip na magiging ganoon ka kasikip. I didn’t expect that tightness. I’m actually glad that my hugeness fitted inside your tightness,” shutangena. Hugeness x tightness pa yata ang gusto niyang ipalayaw sa aming dalawa.

           

“Didn’t expect, didn’t expect ka pa diyan! Ibig mong sabihin hindi ka naniwala na virgin ako—” Ampotek! Bigla akong hinalikan. Napatahimik tuloy ako.

     

“I believed you. Who wouldn’t be? Hindi ka nga marunong humalik,” wika niya sa akin nang pakawalan niya ang mga labi ko.

           

“Nilalait mo ba ’ko?” Nakanguso kong wika sa kanya.

         

“Nope. I like the naughtiness of your mouth and the innocence of your body and soul. I prefer that, than someone acting like a purely undevirginize virgin but is actually a wild one,” wika niya sa akin na ikinangiti ko. “Oh no. Stop smiling at me!” Saka ba naman biglang tinakpan ang labi ko ng kamay niya.

        

Marahas kong inalis ang kamay niya saka ko siya inismiran. “May masama ba sa pag-ngiti ko!?” Singhal ko nanaman sa pugong may kaltok na ’to.

             

“Oo. Pakiramdam ko nahuhulog ako— No. Pakiramdam ko, mas nalulunod ako sa’yo.”

        

TEKA SANDALEEEEEEEE! ANG PUKENJANG LUMALAWA NA DAHIL SA KILIG!

          

“Bwiset ka!” Tanging nasabi ko dahil sa kilig na nararamdaman ko. Talagang nag-iinit ang pisngi ko sa narinig kong iyon mula sa kaniya.

          

“I’m not lying. I can feel myself freely falling,” seryoso niyang turan sa akin.

         

SHUTANGENA! TARA NGA, ROUND TWO NA!

        

      

       

       

    

   

HINAMPAS ko ng mabilis ang kamay ni Shanna dahil tangka niyang hahawakan ang kamay ni Laev para yata magpa-abot ng ulam.

        

“Hands off girl, akin ang piyansey mo,” taas kilay na wika ko sa kaniya pero ang babaeng ito tinawanan lamang ako.

           

“Fiancee ko nga, so dapat sa akin siya—”

      

“Nag-jerjeran kami kagabi habang mag-isa kang natulog dito. Sinong lamang sa atin ngayon?” Mayabang na wika ko at nakita kong napakunot ang noo niya.

           

“What’s jerjeran?”

        

“Nag-sex. Nag-kan—”

        

“JICE!” Pigil nanaman sa akin ni Laev.

        

“NAG-KANTAHAN! KANTAHAN KASI ’YON!KASO SHANNA HINDI AKO NATULOY NA UMAWIT SA KULAY KAYUMANGGING MIKROPONO,” kunot na kunot na ang noo ni Shanna na mukhang hindi talaga nasusundan ang mga pinagsasasabi ko.

         

“I told you, she’s innocent,” bulong sa akin ni Laev dahil kami ang magkatabi.

          

“Ako hindi na ’ko inosente. Kantahan kita later,” bulong ko pabalik sa kaniya at napa-iling na lamang siya sa pinagsasasabi ko.

        

“What you guys are talking about?” Tanong ni Shanna na ngayon ay kumakain na.

          

“Kung paano kita mapapalayas,” saka ako ngumiti at nag-peace sign sa kaniya.

       

“As much as  I want to leave, hindi ko magagawa. Zaimon is looking for me,” biglang lumungkot ang tinig at mukha nito.

        

“Sinong Zaimon naman?” Usisa ko.

        

“Her lover,” sagot sa akin ni Laev kaya’t napalingon ako sa kaniya.

        

“Oh? Bakit tinataguan mo kung lover mo naman pala?” Parang ang insensitive ng tanong ko ngunit hindi ko mapigilan ang sarili ko na magtanong.

            

Napabitiw siya sa kutsara at tinidor niya saka tumingin sa mga mata ko. “My Dad wants him to get killed. Walang tiwala si Dad kay Zaimon. Ayaw niya na si Zaimon ang mahalin ko. My Dad wants Laev, pero si Zaimon lang ang mahal ko mula noon hanggang ngayon,” ramdam ko ang sakit sa pananalita ni Shanna.

             

“Sana tatay mo nalang ang magpakasal kay Laev, siya pala ang may gusto. Paladesisyon din ’yang Daddy mo, e ’no? Bakit hindi mo ipaglaban ang gusto mo? Ako nga kahit piyansey ka na, nakipagjerjeran pa ’ko dahil alam kong kaya kong ipaglaban para maging akin,” sagot ko sa kanya.

            

“You don’t understand, Jice.” Nangilid ang mga luha sa mga mata niya. “Kapag ama mo ang taong gustong pumatay sa mismong mahal mo, mawawalan ka ng lakas na lumaban. It’s like you were torn between choosing the root of a tree to keep it from dying, or choosing the fruit to satisfy your hunger that will keep you living,” ang bigat ng mga salita at emosyon niya. Dama ko ang hirap at sakit.

         

“S–Sorry,” tanging nasabi ko sa kaniya.

         

“Don’t be, Jice. I’m fine. Thank you for understanding my situation. Promise wala talaga akong gusto kay Laev,” wika niya saka ngumiti sa amin.

            

“Hindi ka rin pwedeng magkagusto sa kaniya, dahil kahit gaano ka pa kabait, kakalbuhin talaga kita,” tumatawang pahayag ko upang mapagaan ang atmosphere.

      

“Binabakuran mo ba ’ko?” Natatawang wika ni Laeven sa akin.

         

“Bakod lang? Hindi ako mahina. Hindi mo ba alam pinagpapatayuan na kita ng castle na kasing taas ng kay Rapunzel?” Sagot ko sa kaniya saka ako biglang tuminidor ng hotdog at kinain iyon. “Ako lang ngayon ang may karapatan sa’yo. Bawat karibal na dadaan, sisiguraduhin kong lulumpuhin ko.”

            

“Amazona,” bulong niya na ikinangiti ko na lamang.

       

Hindi amazona, Laev. Undercover agent. Pero paano kong ipapaliwanag sa’yo? Paano kong sasabihin sa’yo na hindi talaga pagiging katulong mo ang totoong pakay ko sa una palang?

         

       

      

       

     

“LINDZZYYYYY!” Saka ko talaga siya dinamba ng yakap. Miss na miss ko ’tong bruhang ’to!

         

“I missed you, Jice.” Mahinhin niyang wika sa akin.

          

“Mas namiss kita, bru. Jusko ang dami kong istorya. Ang dami kong baon na kwento. Daig ko pa si Lola Bashang,” wika ko sa kaniya saka ko siya iginiya patungo sa may ice cream corner.

      

Umorder ako ng chocolate flavor para sa akin at cheese flavor naman para kay Lindzzy. Magkaiba talaga kami ng taste, dahil kung hindi baka ginapang ko na rin Sir Aeidan. Isa pang mukhang papabols ang sadista na ’yon, e.

         

Inilapag ko ang ice cream na para kay Lindzzy at nagulat ako nang bigla na lamang siyang pamulahan ng mukha habang nakatitig sa ibinaba kong ice cream niya.

         

“Shutangena! Don’t tell me pati ice cream!? Ang tindi n’yo namang mag-asawa sa eksperimento! Jugjugan kung jugjugan!” Angil ko sa kaniya nang mapagtanto ko ang kinapupula ng mukha niya.

        

“Bibig mo naman, Jice! Jusko!”

          

“Bibig ko lang ang bastos, bru. Iyang sa’yo dawit na ’yong utak mo, damay pa pati pukenjang mo!” Nakangusong wika ko sa kaniya. Nag-reminisce pa talaga sa harap ko ang bruhilda!

          

“Oo na. Oo na, tahimik na,” pigil niya sa akin. “Si Laev ba kumusta?”

        

“Ayos naman kami. Hindi kami nag-uusap. Lagi kaming nag-aaway—”

        

“Napag-usapan na natin ’to. Kapag nagsinungaling ka pa ulit sa akin, friendship over na tayo,” lakas niyang magbanta!

           

“Oo na! Binigay ko ’yong puri ko, bru— Aray!” Sinapok niya ’ko! Sinapok ako ng kaibigan kong ubod ng bait.

        

“ANONG SINABI MO!?” Napatayo pa talaga siya. Halos hindi niya talaga mapaniwalaan ang narinig niya mula sa akin. Kahit naman ako hindi ko mapaniwalaan na wala na ’yong virginity ko, e!

           

“Seryoso kasi, bru. Mahal ko na, e.” Bigla siyang napaupo dahil sa sinabi ko.

         

“Sinasabi ko na nga ba. Freezell din ang makakabihag sa’yo. Naramdaman ko na ’to,” wika niya saka bumuntong hininga. “Ingatan mo ang sarili mo. Marami tayong hindi alam tungkol kay Laev. Kung ma-sikreto si Aeidan, mas maraming itinatago si Laev. Walang nakakaalam ng iniisip niya at ng totoong sitwasyon niya. Wala siyang sinasabihan,” paalala niya sa akin na ikinatango ko.

    

“Opo master buten.”

     

“Nga pala, hindi mo ba nakakasama si Shawn? Nalaman ko kay Aeidan na umuwi raw ng probinsya nila kasi ngayon lang ipinaalam ng magulang niya ang pagkamatay ng half sister niya.”

         

Bigla akong nakaramdam ng guilt. Mula noong iniwan ko siya sa bar hindi ko pa siya na-kontak.

       

“Kontakin ko nalang siya kapag gumaan na ang sitwasyon,” wika ko sa kaniya.

           

Nagpaalam si Lindzzy matapos ang ilang minuto dahil tumatawag na raw si Sir Aeidan at sinusundo siya. Nilisan ko na rin ang ice cream corner at lalabas na sana ng mall nang mapalingon ako sa isang cafe na malapit sa akin at tila may pinagkakaguluhan doon.

       

Dala ng kyuryosidad ay tumungo ako roon at naki-usyoso…. ngunit sa gulat ko ay nakita ko si Laeven na siya palang pinagkakaguluhan!

      

ANONG GINAGAWA NIYA RITO!? INIWAN KO SIYA AT NAGPAALAM AKO NA MAG-GOGROCERY!

      

Mabilis kong hinubad ang jacket na suot ko at sumuong sa napakaraming tao. Bigla kong isinampay sa ulo niya ang jacket nang abutin ko ang kinaroroonan niya saka ko siya hinatak paalis ng lugar na iyon. Naririnig ko pa ang sigawan ng madla sa kaniya ngunit mas binilisan pa namin ang pagtakbo.

         

Napahinto kami sa parking lot kung nasaan ang sasakyan niya na dala ko. Mabilis ko siyang isinakay at sumakay na ako sa driver’s seat.

        

“ANO BANG GINAGAWA MO RO’N!?” Galit na wika ko sa kaniya nang makabawi na ako sa hingal. Titig na titig ako sa mga mata niya na titig na titig din naman sa akin.

           

“Lagi kang nagtatagal tuwing naggo-grocery ka. I thought you were cheating on me,” deretsong wika niya sa akin.

         

“Cheating on you!? Hindi nga kita jowa. Wala tayong ugnayan at relasyon!” Inis na wika ko. Hindi naman ako naiinis na pinaghihinalaan niya ’ko. Naiinis ako kasi pinagkaguluhan siya!

           

Bigla niya akong kinabig kaya’t napasubsob ako sa dibdib niya, ngunit nasa mata niya pa rin ang mga mata ko. “You’re not my girlfriend, but you’ll be the mother of my children. Mark my word, Jice Isaiah Saavedra. Aanakan kita. Aanakan kita, hanggang sa magkaroon na tayong ugnayan na dalawa!”

     

–

Eleven

JICE

        

“Aanakan lang? Hina mo naman. Dapat asawahin mo na rin ako para talo-talo na,” sagot ko sa kaniya. Sa totoo lang kinompose ko lang naman ang sarili ko. Shutangena, kinilig yata lahat ng cells ko sa sinabi niya, e. Alam n’yo naman ang karupokang taglay ko. Daig pa ang bahay na puro anay, daig pa ang basang papel at daig pa ang mga gamit na gawang China.

           

“Saka na kita aasawahin. Kapag sa palagay ko nasa ayos na ang mentalidad ko—”

         

“Baka saka mo na ’ko papakasalan? Kasi kung aasawahin ang usapan, naka-una ka na. Balak mo na ba agad pangalawahan?” Pang-aasar ko sa kaniya saka ko sinindihan ang makina ng sasakyan.

       

“Papayag ka ba? Hindi na ba masakit?” Mukhang naka-sumpong ang isang ito na makipag-lokohan sa akin.

        

“Bakit ka muna nandoon sa cafe? Akala ko takot ka sa tao? Akala ko ayaw mong lumalabas ng bahay?” Usisa ko sa kaniya habang nakatingin ako sa daan.

         

“I really did think that you were cheating on me. Napansin ko kasi na sa tuwinang magpa-paalam kang maggo-grocery, lagi kang nagta-tagal,” sagot niya sa akin at saglit akong napalingon sa kaniya bago muling tumingin sa kalsada.

            

“I despise cheating the most. Sa exam lang naman ako nangga-gago, pero kapag tunay na buhay hindi,” seryosong sagot ko sa kaniya. “I saw how kuya Jico, my cousin, got cheated on. Hindi ko gustong makakita ng isa pang lalaki na nasasaktan dahil sa isang tangang babae na hindi marunong makuntento. Isa pa, binigay ko ang sarili ko sa’yo, hindi naman siguro ako abnoy para mag-loko. Tiba-tiba na nga ako sa laki ng anaconda mo, magha-hanap pa ba ako ng bulate?”

         

“Alam na alam mo talagang sirain ang mood,” wika niya sa akin dahil sa huli kong sinabi.

        

“I’m just telling the truth Laeven Azer. Hindi ako abnoy. Medyo wala lang talagang delikadesa ang bunganga ko, pero alam kong pahalagahan ang meron ako at marunong akong makuntento. Kaya ikaw kapag ipinagpalit mo ’ko—”

        

“Anong gagawin mo?” Putol niya sa sinasabi ko.

        

“Wala. Hindi naman kita hahabulin, pero sisiguraduhin kong magka-kamatayan na muna bago ka maagaw sa akin, maliban nalang talaga kung willing ka namang sumama sa iba,” sagot ko sa katanungan niya.

       

“You love me that much?”

       

“Hindi ko alam. Basta sa akin ganoon ang paniniwala at prinsipyo ko. Kapag sa akin ka, sa akin ka. Kapag gusto mong sumama sa iba, e ’di magsama kayong dalawa,” dagdag ko pa.

          

“Ibang klase ka talaga. You’re the most unpredictable woman I ever encountered,” hindi ko alam kung flattering words ’yon kaya saglit kong iginilid ang sasakyan at huminto.

         

Lumingon ako sa kaniya kaya’t napalingon rin siya sa akin. “Hindi naman masaya kung predictable ako, ’di ba? Iyang mga tipo mo kasi ang mapag-hanap ng adventure sa babae. Sigurado, kung ako ’yong tipo ni Shanna na madaling basahin, baka hindi mo rin ako gugustuhin,” seryosong wika ko sa kaniya.

          

“Not really,” sagot niya sa akin na ikina-kunot ng noo ko. “I liked you ever since our first encounter. Ikaw ang tanging tao na nag-pumilit pumasok ng bahay ko kahit hindi naman welcome. You ought to pursue what you think is good for you. Ang hirap mong baliin.”

           

“Gusto mo na ba ’ko talaga—”

       

“Will you be my girlfriend?”

       

SHUTANGENA MGA LODS! ANG SWABE NAMAN NG BITAW NO’N! BIGLAAN ANG PASOK! ITINUTOK, PINASOK, WALANG DAPLIS!

       

“Nag-yugyugan na nga tayo. Dinala mo na nga ako sa kalangitan, ano pa bang i-aarte ko? Syempre Simon Cowell na agad-agad!” Sabay ko siya kinindatan ngunit kumunot naman noo niya.

        

“Simon Cowell? Are you really cheating on me? Hindi pa nga klaro kung mag-ano tayo—”

      

“MANOOD KA NGA NG TV MINSAN! IT’S A YES FOR ME! YES, LAEVEN! YES!” Sigaw ko sa kaniya. Hindi ko alam kung bobo lang ba talaga ako, o mahirap mag-joke sa mga may lahing Freezell?

           

“G–Girlfriend na nga kita?”

          

Napangiwi ako dahil sa pagka-utal effect niya. Nasa itsura naman talaga niya na parang hindi siya makapaniwala pero kasi naman.

        

“Ma-uutal ka pa ba? Laev, tinira mo na nga ako, e. Ang tanga ko naman para tumanggi pa na maging girlfriend mo—” Bigla na lamang niya akong kinabig at niyakap.

          

“Shut your mouth for a moment. Baka ibang tira na ang gawin ko. Thank you, baby. Thank you.”

         

          

      

       

      

   

HINDI ko alam anong sumapi dito kay Laev. Nag-empake ba naman ng mga gamit namin saka ako dinala dito sa dulo ng walang hanggan. LITERAL NA DULO NG WALANG HANGGAN. TANAW KO NA YATA LAHAT NG KABAHAYAN SA LUNGSOD DAHIL SA TAAS NG BUNDOK NA KINARORONAN NAMIN! Hindi naman ako in-orient na ma-mumundok pala kami.

        

“Wala akong hilig sa bundok—”

       

“Ako meron. Lalo na kung bundok mo ang lalakbayin ko,” SHUTANGENA! PAPALUBOG PALANG ANG ARAW PERO UMAARIBA NA SIYA!

          

“Huwag mo ’kong pa-andaran, Laeven Azer. Baka kapag ni-yugyog kita rito, sabihin mo kay Jice mo lang talaga malalasap ang tunay na sarap,” ganting wika ko sa kaniya saka ako mabilis na pumasok sa tent. Baka rumebut pa, e. Mahirap na. Nauubusan din naman ako ng mga baon kong banat, lalo na lagi niya akong nada-daig. AMPEYR!

             

Kumuha ako ng bote ng tubig na dala niya saka lumagok doon. Balak ko sanang mag-bukas ng chichirya nang makita ko siyang pumasok din sa tent.

         

“Gutom ka?” Tanong niya at nakatingin sa hawak ko.

        

“Bakit? Magpa-pakain ka ba?” Saka ko siya nginisian.

           

“Nope. Makikipag-usap sana ako sa’yo—”

       

“Sure ka? Usap lang talaga? Ayaw mo na ng higit pa sa usap? Parang hindi yata ako maniniwala na usap lang—” Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang niyang kinuha ang hawak kong chichirya saka ito hinagis sa kung saan bago niya hinawakan ang magkabilang kamay ko at mabilis akong inihiga.

          

“Usap lang sana ang gusto ko. Star gazing lang sana ang pakay ko, pero pinipilit mo ’ko. You’re pushing me to my limits. Tao lang ako, kapag girlfriend ko na mismo ang nagbi-bigay ng ultimato, bibigay at bibigay ako,” sobrang seryoso siyang nakatingin sa mga mata ko habang sinasabi niya ’yon. Nakakadarang talaga ang mga mata niya. Para akong hini-hipnotismo at dinadala sa ibang planeta na tanging kami lang ang naroon.

        

“N–Niloloko lang naman kita,” utal kong usal sa kaniya.

            

“The night we first did it, I badly want to take you much deeper, harder and wilder, pero dahil alam kong una mo, we took the shortcut…. but not now. Let me take you the Laeven Azer Villafuerte way,” saka unti-unting bumaba ang mga labi niya patungo sa mga labi ko.

     

[WARNING! R-18! ROUND TWO! KUNWARI NAMAN NAGDA-DALAWANG ISIP KANG MAGBASA NITO! SIGE NA, KAHIT KUNWARI LANG. HAHAHA!]

       

Mabilis kong tinugon ang galaw ng mga labi na iyon na lumapat sa mga labi ko. Hindi ko alam kung anong ka-seryosohan ang sumapi sa pagkatao ko, ngunit hindi ko magawang magsalita ng balbal ngayon.

           

Ang tamis ng bawat halik na iginagawad niya sa akin, para bang ingat na ingat siya sa bawat pagdampi nito. Nakakahalina. Hindi ko maiwasang hindi siya tugunin ng kasing gaan ng halik niya.

        

“Uhhmmmm…” I heard him moaned. He’s enjoying it. Nakaramdam ako ng galak sa isipin kong iyon.

         

I felt his kisses went deeper. His tongue made its way inside without any prior notice. His kisses went wilder and wilder…. parang ayaw kong matapos ang halik na ’to.

        

“Uhhhmmmm….” I moaned. His tender lips was something you would always crave for.

     

But to my disappointment, he left my lips and pulled his head up. He stared at me as if he wants to say something. I stared back at him as if asking him what is it.

          

“I want you so bad, baby. I want you so bad, that even just remembering how tight you were that night could literally give me fucking boner,” he said in a husky voice. He’s giving me the chill. He’s giving me the wetness.

            

“Do what you want, baby.” I replied. I saw how he teasingly smiled as he heard me calling him baby.

         

“I like the way you call me baby. So fucking tempting,” he said as I felt his hand in my abdomen. He’s removing the button of my pants.

         

“L–Laev….” I’m clueless. Aren’t he gonna kiss me now?

         

He removed my pants and undies. Now, I am totally half naked in front of his naked eye.

       

“I told you, I want to do it the Laeven Azer way,” he explained as he saw the confusion in my eyes.

            

“M–Magsi-simula ka nanaman sa ibaba?” I asked not knowing that he’s already at the middle. He’s already in my womanhood. YES! HE’S NOT GOING TO START IN MY NECK, MY BREASTS NOT MY THIGHS! HE’S AIMING FOR THE BULLSEYE RIGHT AT THIS INSTANT!

           

I arched my body in so much pleasure. I’m in total shock! I didn’t expect him to aim for my womanhood first!

          

“LAEVEN……..!” I exclaimed in pleasure. I never did this with anyone else before, but this pleasure is giving me the heaven and the earth! “Uggggghhhhhhhhh…..!”

               

He played my womanhood with his tongue. I could feel the roughness of his tastebuds sliding upward and downward. He’s pleasuring me so insanely!

           

While his tongue is busy pleasuring my entire core, his both hands made their way down to my buttocks.

           

I don’t know where to land my hands in this intimate pleasure…. so I chose his hair. I laid my hands in his head. Napapasabunot pa ako rito dahil sa sarap na nalalasap ko sa mga oras na ito.

           

“L–Laev…… tang ina…..!” I’m sorry for cursing…. it was the pleasure talking, definitely not me!

           

I totally went insane when I felt his tongue became harder then it started penetrating my hole! I didn’t know that his tongue is an expert penetrator!

       

“Laeven…… shit…….”

          

His right hand left my buttocks but to my suprise, it went to my labia. His finger opened it wider for his tongue to gain more access! I couldn’t do anything. I am so powerless in a very pleasurable way.

         

“LAEVEN…….!!!” I exclaimed when I felt him sucking me. He’s sucking me so damn perfectly! My juices are everywhere.

         

As when I felt that I am about to cum…. he pulled off.

         

He smirked as he saw the confusion and disappointment in my eyes. “Did you enjoy the eating session, baby?” He asked so seductively as he began removing all his clothes.

             

“Binitin mo ’ko…..!” I replied but he just simply laughed at me.

         

“Upo,” he told me, and like a little kid, I rose from lying and sat down.

           

He removed my shirt and bra. Now, I’m naked…. totally.

           

My eyes went down the huge thing with super blades and to my surprise… it is bigger than before. May mas ilalaki pa ba ’yon? Baka hindi ko na kayanin!?

        

“Ready?” He asked, and I nodded. Yeah, I nodded so obediently.

            

He kneeled in front of me as he held my shoulders. “Is it my turn to eat you?” I asked cluelessly.

       

“No, baby. One at a time,” he replied and I was so damn confused.

        

“Anong gagawin ko—”

      

“Tuwad.”

       

SHUTANGENA!

       

He guided my shoulder he was holding to turn my back at him. And so obediently, I did. Tumuwad ako. Dog’s style? Nice. Sa susunod helicopter naman ang hihilingin ko.

          

I was lost for words when he penetrated me from behind. I felt the hugeness. I felt the pain but not the same as before. This time, pleasure was greater. He didn’t move when he already put all of his huge dick inside. He remained inside that made me confused.

       

As I thought that this style was the famous doggie style, I was wrong. I felt his hands made their way back to both of my shoulders. He pulled me up….. he pulled me so close to him…. magka-dikit ang likod ko at ang dibdib niya, ngunit hindi naalis ng posisyon namin ang pagkalalake niya sa loob ko.

        

Pareho kaming nakaluhod ngunit hindi ako nahihirapan sa posisyon na mayroon kami. Parang mas ramdam ko pa ang buong-buo niyang pagkalalake sa loob ko sa posisyon na ’to.

       

He began penetrating me in and out, while his lips started pleasuring my neck and his hands were busy fondling my breasts.

         

“Laeven…….” He’s pleasuring my body parts all at the same time. He’s a multi-tasker! He’s an expert!

             

“Fuck it, baby. You taste so good…. your tits are so fucking huge and soft…. and your pussy is so damn tight!” He’s saying those words while pushing and pulling through my core. I told you, he’s really a multi-task expert!

    

I felt the building of fire in my abdomen as he continued pushing and pulling his hugeness in me. I’m draining…. nakakapanghina lalo na’t hindi ko pa alam kung saan ako kakapit.

           

“Laeve….. ahhh… parang lalabasan… ahhh… na ko….” I told him but he didn’t even mind me. He continued his pleasurable ways.

     

“Fuck…..! Fuck, baby!” I could feel the tightening of my core because of the arrival of my orgasm…. but I wasn’t the only one. He’s also about to cum. His hugeness gets more bigger inside me.

            

“Ahhhh….. Laev……!!!” There. I exploded.

       

“Baby….. F–Fuck……!” I also felt him exploded inside of me. The hot fluid was felt in my core. Pinutukan nanaman ako ng walang hiya. Mukhang balak talaga niyang seryosohin na aanakan niya ’ko!

           

Nang maka-bawi kaming pareho ay humiga siya saka niya ako ini-unan sa braso niya. Kapwa pa rin kami mga walang saplot sa katawan.

           

“Nag-enjoy ka naman ba ngayong gabi? Sabi mo usap lang, ’di ba? Ma-mumundok lang tayo, ’di ba—”

         

“I love you, Jice Isaiah Saavedra. Mahal na kita. Sigurado na ’ko.”

     

Teka……. ano!?

     

–

Twelve

JICE

       

“P–Pinagsasasabi mo diyan!?” Singhal ko sa kaniya saka ako napabangon mula sa bisig niya.

     

“Do we have to proceed with round three bago mo ’ko paniwalaan?” Tanong niya sa akin habang bahagyang nakangisi.

         

“STYLE MO RIN TALAGA, E ’NO!?” Saka ko siya kinaltok at kinuha ang mga damit ko saka mabilis kong sinuot.

         

“What? I’m telling you the truth,” saka ba naman marahas na inagaw sa akin ang t-shirt ko. Iyon nalang kasi ang hindi ko pa naisusuot.

       

“Akin na ’yan!” Singhal ko sa kaniya.

         

“I confessed my love for you tapos ang isasagot mo sa akin, pinagsasasabi mo diyan ? Ibang klase ka talaga,” saka naman siya nagsimulang mag-bihis.

            

“Aba! Sino ba naman kasing maniniwala na mahal mo na agad ako pagkatapos ng round two, aber? Parang fuck then love—” SHUTANGENA! BIGLA AKONG IN-SMACK!

            

“I didn’t fuck you. I made love with you. There’s a huge difference between the two,” wika niya matapos lumayo sa akin.

            

“Difference, difference ka pa diyan! Isipin mo naman, sasabihan mo ’ko ng mahal mo ’ko ’pag tapos mo ’kong jerjerin!? Nasaan naman ang hustisya doon!?” Saka ko tangka muling inagaw ang t-shirt ko ngunit mabilis niyang inangat ang kamay niya kaya’t ang ending ay nasubsob ako sa dibdib niya.

         

Hinawakan niya ang pisngi ko saka ini-angat ang baba ko. Nagtama tuloy ang mga mata namin. “Kailan mo gustong aminin ko? Do I have to tell it to you in a fancy dinner? Don’t you like it the Laeven Azer way—”

          

“Anong way? ’Yong confession o ’yong eating session— Ouch!” Pinitik ng walang hiya ang noo ko.

         

“I’m trying to be sweet here. Wala talagang pakisama ’yang bibig mo kahit kailan,” saka niya ako kinabig kaya’t napahiga siya habang ako naman ay nasa ibabaw niya at wala pa ring suot na pang-itaas.

         

Inihiga ko ang ulo ko sa dibdib niya saka ako nagsalita. “Sa totoo lang hindi ko pa rin kasi mapaniwalaan na mahal mo na ’ko. I mean, who wouldn’t be glad na mahalin ng isang Laeven Azer Villafuerte? Normal na babae lang ako na may magaspang na bibig. Ibinigay ko ng buo ang sarili ko na wala naman akong hinihintay na kapalit. Martyr na kung martyr, but that’s the truth. I have no intention to force you na mahalin ako. I have no intention na ipilit ko ang sarili ko sa’yo. I’m satisfied sa kung ano lang ang kaya mong i-offer sa akin,” wika ko habang nakatingin lang sa gilid ng tent.

       

Naramdaman ko ang kamay niya na humaplos sa buhok ko. “At first, I don’t really have any intention to fall for you. Natatakot ako sa tipo mo. Ikaw ’yong tipo na baka hindi ko ma-handle. Ikaw ’yong tipo na hindi ko pwedeng ikulong sa akin. But my feelings just went smoother. Noon ko pa naman nararamdaman na iba na ang dating mo sakin, I just verified my feeling noong mapagtanto ko, na ikaw talaga ang gusto kong maging ina ng mga anak ko. You were born for me. Ramdam kong para sa akin ka talaga. I took your first, at hanggang sa huling hininga mo, ako pa rin,” ramdam ko ang sinseridad sa bawat binitawan niyang salita.

           

Ini-angat ko ang ulo ko at nagtama nanaman ang mga mata namin.

         

“Are you mentally stable while saying those words? Hindi ba ’yan dala ng libog lang?” Paninigurado ko.

           

“I don’t know why, but the moment you entered my life, pakiramdam ko magaling na ’ko. Pakiramdam ko kaya ko nang sabihin sa mga tao sa paligid ko ang sitwasyon ko. I feel like I can now open up. You were the healer I was looking for,” sagot niya sa akin saka ako kinintalan ng halik sa noo.

          

“Handa ka nang mag-kwento?” Usisa ko saka ako umalis sa dibdib niya. Kinuha ko ang t-shirt ko at isinuot iyon.

          

“I will arrange a presscon for it. If I am set to go to hell, then I will.” Wika niya na lubos kong ikinagulat.

        

“H–Hell!?” Hindi ko makapaniwalang saad.

           

“You’ll know soon, baby. For now, let us keep the pace. Let me love you hangga’t narito ako, hangga’t maipapakita ko,” sagot niya ngunit naguluhan lamang ako. Nahihirapan akong intindihin ang sinasabi niya.

            

“Demonyo ka ba!? Hindi ako papayag na demonyo ang ama ng magiging anak ko!” Singhal ko sa kaniya.

          

“Silly. Ikaw lang naman ang de-demonyohin ko,” wika niya saka ako kinindatan.

      

“Bastos!”

        

“Bastos nakahubad, special nakatuwad,” kita mo, bumabanat nanaman ang pugo!

             

“Ako pinatuwad, special na ba ako no’n?” Ganting banat ko sa kaniya.

             

“You are special kahit hindi patuwarin—”

       

“Kung gano’n bakit mo pa ’ko pinatuwad!?” Angil ko sa kaniya ngunit inilapit lamang niya ang labi niya sa punong tainga ko saka bumulong.

           

“Para sagad, deretso, at walang tapon.”

        

SHUTANGENA LAEVEN! SANDALEEEEE NGA. HALIKA, I-OFFER KO NA ANG ROUND THREE!!!

       

      

     

    

“PALAGI n’yo nalang akong iniiwan na dalawa,” may pagtatampong wika sa amin ni Shanna.

         

“Sabi ko nga sa’yo girl, akin ang piyansey mo. Habang nagpapakasarap ako, ikaw malungkot dito,” saka ko pa siya binelatan.

           

“Ikaw talaga, Jice!” Saka niya ako winisikan ng tubig at tumawa. Naghuhugas kasi siya ng plato at ako naman ay nakabantay lang. Si Laeven naroon nanaman sa mga halaman niyang sumobra na yata sa haplos at romansa. Baka mas mauna pa niyang ma-anakan ’yong mga halaman niya kaysa sa akin!

         

Napakabait ni Shanna. Ramdam ko. Sobra ang bait niya, parang ka-tipo niya si Lindzzy, pero mas mabait pa rin siya kay Lindzzy. Si Lindzzy kasi natuto na ng mga kabalastugan kay Sir Aeidan. Si Shanna ’yong tipo ng babae na kapag ang hilig mo sa babae ay mahinhin at masunurin, agad mo siyang mamahalin.

      

“Kung makatawa ka diyan, parang wala kang problema, ah? Sana ol,” saka ko ginulo ang buhok niya.

         

“Sa totoo lang namimiss ko na si Zaimon. Siya lang kasi ’yong taong handa akong ipaglaban kahit na kanino,” biglang lumungkot ang tinig niya.

         

“Girl, bakit naman kasi tinitikis mo ’yang sarili mo. Gusto mo bang makipag kita sa lover mo? Gagawa nalang tayo ng paraan,” wika ko sa kaniya at biglang nag-ningning ang mga mata niya sa galak.

        

“Really!?”

     

“Oo. Tapos mag-jerjeran na rin kayo ni Zaimon mo, para sulit ang pagkikita n’yo. Hindi naman pwedeng kwentuhan lang gagawin n’yo, pag-uuntugin ko talaga kayo—”

        

“I’m still a virgin, Jice.”

        

“Shutangena, weh!?”

        

“Zaimon and I, met each other a year ago. Hindi kami nagkaroon ng chance na mapag-solo kaya’t hindi ko pa rin nai-aalay sa kaniya ang sarili ko,” wika niya sa akin saka napayuko.

         

“Saan ka ba nalulungkot, girl? Sa hindi n’yo pagkikita o dahil hindi ka na-jujugjug?”

           

“I do honestly want to feel how it feels to love in bed. You see, I’m so innocent and it fucks me up as a woman,” sagot niya sa akin at napagtanto ko naman ang ipinupunto niya.

       

“Gets kita. Kaso sa amin kasi, si Laeven ’yong namilit na mag-jerjeran—”

         

“Who!? Who forced you Jice Isaiah Saavedra?” SHUTANGENA. ANG PLANTITO, NARITO NA. MUKHANG TAPOS NIYA NANG ROMANSAHIN ANG MGA HALAMAN NIYA!

      

“Joke lang,” saka ako awkward na tumawa. Nakita kong natawa si Shanna dahil sa iginawi ko.

         

“I never forced you. We both wanted it, and I’m actually thinking of settling down with you after I’m done with my unfinished businesses,” teka… sabihin n’yo kalmahan ko. SHUTANGENA! INAYA BA NIYA AKONG MAGING ASAWA NGAYON-NGAYON LANG!?

            

“Pinapa-inggit n’yo pa talaga ako,” nakangusong pukaw sa atensyon namin ni Shanna, bago biglang tumalikod at nagtungo sa silid niya.

        

“T–Teka muna. Walang hiya ka Laeven ka! Ora-orada ka talaga kung bumanat! Wala kang sense of sweetness and romanticism!” Sigaw ko sa walang hiya ngunit ang loko tinawanan lang naman ako saka ako biglang hinapit papalapit sa kaniya.

        

“Why do I have to wait kung kailan ka handa? Dumating ka na parang kidlat sa buhay ko, paninindigan ko ang parang kidlat na sitwasyon na ’to. I will always say things to you when you least expect it. Keep that in mind,” sagot niya sa akin.

            

“Sobra! Sobrang napaka unexpected ng mga tirada mo. Will you be my girlfriend , habang nagsasalita ako tungkol sa jerjeran natin, I love you Jice Isaiah Saavedra , noong katatapos nating mag-tirahan, I am actually thinking of settling with you , nang narito lang tayo sa kusina at wala man lang sweet ambiance!? Wala ka na ba talagang mas ika-wiwirdo pa!?”

             

Ang walang hiya, tinawanan nanaman ako saka mas hinapit ako papalapit sa kaniya.

            

“Magbihis ka, we’re going to Phyrric. Kakausapin ko si tita Aeickel and Mom regarding my presscon. Gusto ko nang tapusin lahat ng ito para maging maayos na rin ang kung ano man ang gusto kong mangyari sa pagitan natin,” wika niya sa akin na tila nagpapawis ng buong katawan ko dahil sa kaba.

           

“P–Phyrric!?”

      

“Yeah. My mom’s twin sister, tita Aeickel, runs an agency. It is actually an agency of secret agents and spies, but disguised as an agency for local jobs,” paliwanag niya sa akin ngunit parang hindi pumapasok sa sistema ko iyon. PAANO NAMAN KASI, MAS ALAM KO PA SA KANIYA ’YONG PHYRRIC, SHUTANGENA!

             

“P–Pwede bang hindi na ako sumama? Medyo masama kasi ’yong pakiramdam ko—”

       

Pinakawalan niya ako kaya’t napatigil ako sa pagsasalita. “Are you afraid of my mom? Sabi mo kaya mo ’kong ipaglaban?”

        

Shutangena. Hindi ako sa Mom mo natatakot. Mas natatakot ako kay amo kapag nalaman niyang nakipagtirahan ako sa’yo! Malilintikan na talaga ako ro’n ngayon. Malalaman mo rin kung sino talaga ako! Tapos kapag nalaman pa ni Papa, malamang sapak-ala-Dylan ang abot ko.

        

“O–Oo nga, pero bakit meet the parents agad—”

        

“It’s final. You’re coming with me.”

      

SHUTANGENAAAAAA! KATAPUSAN KO NA YATA TALAGA!

     

     

    

     

BAWAT mararaanan namin ay mabilis kong iniilingan nang hindi napapansin ni Laev. Wari bang binabawalan ko sila na batiin ako. Kung alam n’yo lang ’yong kabog ng dibdib ko, para akong hihimatayin.

            

“Oy Sa—” Mariin kong inilingan si Missy na mukhang babatiin ako! “SABUKOT. GUSTO KONG MAGING SABUKOT!” Pagpapatuloy niya na para bang kinakausap niya ang sarili niya. Mabuti nauunang naglalakad sa akin si Laev. Shutangena, nakakabobo. Bobo na nga ako, mas nabobo pa yata. Jimmy Neutron send help!

           

“Anong ginagawa mo rito kuya Laev?” Harang ni Aeiryn kay Laeven, saglit niya akong tinignan ngunit mabilis ko siyang inilingan.

        

“I’m coming out,” tipid na sagot niya kay Aeiryn. “Where’s your Mom?”

         

“I’m here. Tumuloy ka sa opisina ko,” napalingon kami at parating si amo na seryoso ang mukha. Shutangena ang gwapo talaga ni amo. Kung naging lalaki lang talaga siya, siya nalang ang ginapang ko.

          

Dumeretso na ng paglalakad si Laev at ako naman ay sumunod, ngunit mabilis na hinawakan ni Aeiryn ang braso ko. “You didn’t take my advice, Saavedra. Sayang. But it’s your life anyway. Ikaw naman ang masasaktan, hindi ako,” makahulugang wika niya sa akin bago ako binitawan at nilagpasan.

          

Kakaba-kabang sinundan ko si Laev hanggang sa loob ng opisina ni amo. Umupo ako sa tabi niya mismo.

            

“What brought you here?” Tanong ni amo kay Laev nang makapasok siya ng opisina niya at nakaupo na sa upuan niya.

          

“Where’s my mom, tita? I want to tell the both you my plans of coming out,” deretsong wika niya kay amo.

         

“Are you okay now?”

     

“I’m more than fine,” maagap na sagot niya at sa gulat ko ay hinawakan niya ang kamay ko at pinagsalikop ang mga kamay namin! SHUTANGENA LUNGSSSS! SA HARAP PA TALAGA NI AMO! JUSKO SEVEN ELAEVEN! GUSTO MO NA YATA TALAGANG MA-EVICT AKO SA BAHAY NI AMO!

        

“Wow,” sa lahat ng wow, iyon ang nakakanerbyos. Wow palang ni amo parang papanaw na ’ko!

         

“This woman washed away all my insanity. She’s my healer,” wika niya kay amo ngunit blangko lamang na ngiti ang ibinigay ni amo sa amin.

       

“And you two had sex already. Are you ready to be a father?” POTAAAA! ANO BA NAMANG MENTALIDAD AT PSYCHO POWERS SIYA MERON!?

       

“I’m more than willing to be a father and build a family with her. Kaya ko nang panindigan ang mga gagawin ko sa mga oras na ’to. I’m no longer the coward Laeven. I’m no longer the easily be betrayed type. Kaya ko nang tayuan ang mga desisyon ko—”

       

“Even if you’re going to jail? Kaya mo bang iwan si Jice at ang magiging anak mo kung sakali?”

        

“J–Jail?” Halos ayaw lumabas ng mga salitang iyon sa labi ko dahil tila nabarahan ang lalamunan ko.

          

“How did you know her name, tita? I haven’t told you her name yet,” seryosong seryoso ang pagkakasabi ni Laev no’n, to the point na binitawan niya pa ang mga kamay ko at deretsong nakipagsukatan ng tingin kay amo.

          

“Of course, I know her. She’s an agent. She was assigned to supervise and monitor you.”

         

Amo, bakit ginagawa mo ’to? Para akong nanlumo, lalo na nang tumingin sa akin si Laev at nakarehistro ang galit sa mga mata niya…. hindi simpleng galit. Galit na may mababanaag kang sakit… dahil napagtaksilan.

         

“L–Laev…”

       

“I thought you’re real. Isa ka rin pala sa mga ilusyon ko.”

       

–

   

Hindi ako nakakareply sa mga comments n’yo these past few days pero lahat po iyon nababasa ko. Sa lahat ng nag-iloveyou at patuloy na nag-chicheer up sa akin, MAHAL NA MAHAL KO RIN PO KAYO. - Mayora 🥀

Thirteen

JICE

     

“I thought you’re real. Isa ka rin pala sa mga ilusyon ko.”

      

Tila ako nilukuban ng lahat ng sakit na maaaring maramdaman ko sa mga binitawan niyang salita.

       

“L–Laev, I can explain—”

      

“The hell with your fucking explanation!” Sigaw niya sa akin saka mabilis na tumayo at lumabas ng opisina ni amo. Naiwan akong nakayuko, nanginginig at hindi ko malaman kung anong nararamdaman ko sa kasalukuyan.

               

“You have to go after him. It’s your job afterall,” pukaw ni amo sa atensyon ko.

      Napa-angat ang mata ko sa kaniya. “Bakit kailangan n’yo po akong pangunahan sa pagsasabi sa kaniya? Hindi ba pwedeng ako ang magsiwalat ng sarili ko?” Punong-puno ng hinanakit na turan ko sa kaniya.

           

“Then what? Let my nephew believe all the lies you showed him—”

        

“I never faked anything!” Ito ang kauna-unahang beses na sumagot at nag-taas ako ng boses kay amo. Hindi ko alam kung saan ko hinugot ang lakas ng loob na mayroon ako.

          

“But the fact that you didn’t tell him that you’re an agent after he confessed his feeling for you was considered lying, Jice. You have all the chances, but you missed it.” Para akong nabuhusan ng napakalamig na tubig sa narinig kong iyon kay amo.

         

“I–I may have lied pero hindi ko—”

        

“There were definite options, but you chose the easiest way kaya narito ka sa sitwasyon na ito ngayon. I honestly did you a favor. Malalaman din naman ni Laev kalaunan, at mas masasaktan siya kung mas mahuhulog pa siya lalo sa’yo bago niya malaman ang pagkatao mo. You’re selfish,” walang emosyong wika niya sa akin.

          

Muli akong napayuko dahil sa mga sinabi niya. “Alam ko pong makasarili ako, pero parang mas naging makasarili ako simula nang mahalin ko rin siya.”

        

“Alam mong hindi maganda ang lagay ni Laev, go after him. Tell him the truth. Cry your heart out, if you must. Open up to him. That’s the only way you can help him free himself. Ipakita mo sa kaniya kung paano pakawalan ang sarili. I’m hoping that he’ll learn from you,” wika niya sa akin. Hindi na ako nagdalawang-isip pa at tumayo saka mabilis na lumabas ng opisina ni amo.

          

Unti-unti kong nakuha ang gustong mangyari ni amo. Unti-unti kong naintidihan ang nais niyang ipahiwatig at iparating. May katagalan din akong sumailalim sa pag-eensayo sa kaniya. If you work with Chief Aeickel for so long, you will eventually understand how she thinks. Malayo pa ako, pero kahit paano ay naiintindihan ko.

        

Ginawa niya ang ginawa niya upang umamin ako kay Laeven— at upang matutunan ni Laeven ang umamin din. She wants to teach the both of us the lessons and consequences of lying, not opening up and keeping secrets to the ones you love. She’s indeed a playmaker and the smartest.

         

Naabutan ko si Laeven na papasakay na sana ng sasakyan niya ngunit mabilis ko siyang hinila. “Hindi ka makakapag drive. Baka ma-aksidente ka—”

         

“You fucking let me go,” madiin at nakakatakot na wika niya sa akin nang hindi ako tinatapunan ng tingin.

     

“L–Laev, please let me explain—”

       

“ENOUGH OF YOUR FUCKING EXPLANATION!” Sigaw niya saka marahas na binawi sa akin ang braso niyang hawak ko.

         

“Pagpaliwanagin mo ’ko!” Sigaw ko pabalik sa kaniya. Nanghihina ako sa nakikita kong sakit sa mga mata niya.

           

Nakita kong napayuko siya bago niya ibinaling sa akin ang mga mata niya. Ramdam ko ang pagkakabigla nang makita ko ang nangingilid na luha sa mga ito.

           

“I trusted you. I trusted you, Jice,” halos pabulong lamang ang mga salitang iyon na namutawi sa mga labi niya. “Pinapasok kita sa mundong binuo ko malayo sa iba. Hinayaan kong mahulog ako sa’yo dahil akala ko kilala kita. I let myself be fooled again. Napakatanga ko.”

         

“K–Kaya ko namang ipaliwanag ang sitwasyon. K–Kaya kong patunayan sa’yo na totoo lahat ng pinakita ko sa’yo—”

           

“Walang totoo, Jice. You’re just an illusion… an illusion who started from a lie. Akala ko nakatagpo na ako ng totoo, it turned out na isa ka lang rin pala sa gagago sa binuo kong bagong mundo. I shouldn’t have let you in. Nakakapagsisi,” parang libo-libong patalim ang tumarak sa akin sa mga narinig kong iyon. Ganoon ba talaga kalala ang trust issue niya? Ganoon ba talaga kalala ang sakit na naranasan niya?

         

“Ang sakit mo naman palang magalit,” puno ng kasarkastikuhan kong wika sa kaniya. “Kapag pala nagagalit ka, nakakalimutan mong mahal mo ’ko. Bakit gano’n, Laev? Hindi mo ’ko kayang pakinggan? Hindi mo kayang marinig ’yong side ko? Hindi ba dapat kapag mahal mo papakinggan mo? Hindi ba dapat kapag mahal mo mas iintindihin mo—”

         

“That’s the fucking point here! Mahal na mahal na kasi kita kaya mas nasasaktan ako na malaman na ginago mo ’ko! Na pinagmukha mo ’kong tanga! Na ’yong taong akala kong mapagkakatiwalaan ko, ay ang tao pa palang sisira sa tiwala na binuo ko!” Sigaw niya sa akin. Nakita ko na ang tuluyang paglalandas ng luha sa mga mata niya. “The hardest part of this fucking betrayal is that it came from you… it came from the person I wanted to spend the rest of my life with.”

        

Saka niya mabilis na pinahiran ang mga luha sa mata niya bago tuluyang pumasok ng sasakyan niya. Wala akong nagawa. Wala akong masabi. Mas nasasaktan ako dahil alam kong may kasalanan ako na naging dahilan upang maging ganito siya.

         

Nakita ko siyang nanginginig na napahawak sa manibela. Hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin upang buksan ang pintuan ng sasakyan at bigla na lamang siyang kabigin at yakapin. Inihimlay ko ang ulo niya sa balikat ko saka ko hinaplos ang buhok niya.

           

“Enough, Laev—”

       

“Let him go,” napalingon ako roon at nakita ko si Aeiryn na nakatingin lamang sa akin. “If you really want to be his cure, let him. Let him face his fear,” wika nito ngunit sunud-sunod akong umiling.

       

“He needs me—”

        

“No. He’s only depending on you. He doesn’t need you.”

          

Pinakawalan ko siya gaya ng inutos ni Aeiryn ngunit tila wala siya sa sarili na napakapit ng mahigpit sa braso ko.

       

“N–No… No please… Not again… Don’t fucking leave me in this nightmare,” tila nagmamakaawa niyang wika sa akin.

         

Napalayo ako sa kaniya nang may mga kamay na kumabig sa akin at nakita ko na lamang ang babaeng kamukha ni amo na sa palagay ko ay ang ina mismo ni Laev.

            

“We’ll sedate him. Kindly leave us for a while,” wika nito sa akin kaya’t tuluyan akong lumayo sa kanila.

         

“He’s a phobic patient, Jice. Kuya Laev has both vehophobia and pistanthrophobia because of his accident. Kausapin mo nalang siya ukol doon kapag naging maayos na ang lagay niya. For now, rest. Alam kong nasasaktan ka,” wika sa akin ni Aeiryn saka pa tinapik ang balikat ko bago tuluyang lumisan.

       

How can we fall so hard for someone we barely knew? How can does this damn heart chooses who to love? This thing called love is really painful. Nakakatakot isugal. Nakakatakot ipagpatuloy.

       

       

      

     

  

 

“JICE tama naman na sana ’yan,” dinig kong pigil sa akin ni Shanna nang akmang tutunggahin ko nanaman ang bote ng alak.

          

“Okay lang ako, Shanna.”

        

“Hindi rin naman magpapapigil ’yan, Shanna. Hayaan mo na. Dito ko nalang din siya papatulugin o mas maigi na dito nalang kayo matulog na dalawa,” dinig kong sagot ni Lindzzy.

          

Yeah. Tinawagan ko silang dalawa para ilabas lahat ng tumatakbo sa isip ko ngayon dahil pakiramdam ko para akong sasabog na lobo sa dami ng nasa ulo ko.

             

“Sana semilya nalang ang sumasabog sa pukenjang ko ngayon. Ang sakit kasi na puro impormasyon ang nagsisiksikan sa ulo ko. Bobo na nga ako, tapos lalagyan pa ng mga masasakit na impormasyon,” sarkastiko kong wika.

           

Naramdaman kong hinagod ni Shanna ang likod ko. “It’s okay. You’ll get through it.”

         

Tinungga ko ang alak na hawak ko saka ako bumaling sa kaniya. “Bakit may pistanthrophobia si Laev, Shanna? Maiintindihan ko pa ang vehophobia dahil vehicular accident ang napagdaanan niya, pero ’yong mawalan siya ng tiwala sa mga tao? Ang labo,” turan ko rito.

          

“It’s not my story to tell talaga, pero I will say it para kahit naman paano maliwanagan ka,” sagot niya saka bumuntong hininga. “Si Laeven kasi ’yong uri ng tao na napakabait sa lahat. Palangiti. Walang kaaway. Walang kagalit. Kahit saan kami makarating, lagi siyang may mga kabatian. Niloloko ko nga minsan na pwede siyang humabol na gobernador dahil sa style niya. Until the day of his accident.”

         

“Continue,” wika ni Lindzzy na animo interasado na rin sa pinag-uusapan.

           

“Wala ako no’n. Hindi ako nakasama sa karera niya. Lahat ng alam ko ay tungkol nalang sa balita dahil hindi na rin nagsabi sa akin si Laev,” pagka-klaro niya.

           

“Then?”

        

“His manager, Lyndon, asked him to race that day. Dahil usual na mapagbigay si Laeven, kahit hindi naman official ’yong match, he agreed to it. Pumayag siya without knowing that it was an illegal race. He trusts Lyndon so much, but Lyndon betrayed him for money. Mayroon palang mga racer na inggit noon kay Laev, may inalis yatang pyesa sa sasakyan niya na naging reason no’ng accident,” para akong nabibingi sa narinig ko.

          

“Nasaan ’yang hayop na Lyndon na ’yan!?” Sigaw ko.

       

“No idea, Jice. Hindi siya nahuli. But that’s not the reason why Laev chose to turned his back from the world,” pagpapatuloy niya na ikinakunot ng kilay ko. “He has another friend whom he trusted the most aside from Lyndon. Si Flare. Tatlo talaga silang matalik na magkakaibigan. Laeven, Lyndon and Flare. That day of his accident, Flare was with him. Flare was the acting co-driver of him. Flare acts as the navigator and he reads the set of pacenotes for Laeven, pero ayon nga. They met an accident on the road. Walang makapagsabi kung ano bang nangyari. Hindi nagsalita at nagsabi si Laev kahit na kanino…. because Flare died in that accident. Sinisisi niya pa rin ang sarili niya hanggang ngayon. Sinisisi niya pa rin ang ginawa niyang pagtitiwala ng lubos kay Lyndon.”

      

Tang’na. Iyon lang ang masasabi ko ngayon. Parang naiintindihan ko na ’yong sakit. Kung si Lindzzy ang mawawala sa akin sa ganoon paraan, baka hindi lang trust issue ang maranasan ko. Baka lahat ng tao ay patayin ko mahanap ko lang ang hustisya para sa kaibigan ko.

        

     

      

      

    

  

NAALIMPUNGATAN ako na may humahaplos sa pisngi ko at napabalikwas ako ng bangon nang makita ko si Laeven na siya palang gumagawa sa akin nito.

        

“Hindi naman ako nananaginip, hindi ba?” Wika ko sa kaniya.

       

Umiling siya sa akin saka umayos ng tayo. “I want to talk to you,” turan niya at mabilis akong kumilos. Tumayo ako saka sinundan siya na lumabas na ng pintuan ng silid na kinaroroonan ko.

    

Narito pa rin pala ako sa bahat nina Lindzzy ngunit wala naman ibang tao bukod kay Laeven ang naabutan ko nang makalabas ako.

            

“A–Anong pag-uusapan natin?” Tanong ko nang makaupo na ako sa tabi niya.

           

“I want to say sorry for shouting at you yesterday. I’m not in the right state of mind because of anger,” wika niya sa akin ngunit hindi ako tinapunan ng tingin. Ang mga mata niya ay nakatuon lamang sa tv na nasa sala ngunit tila naman tumatagos doon ang tingin niya.

          

“Naiintindihan ko naman, pero sana pagpaliwanagin mo ’ko kung bakit ko nagawa ’yon. Oo, noong una talaga ay intensyon ko lang na bantayan ka—”

           

“I’m breaking up with you, Jice.”

        

Limang salita lamang ang pumutol ng pagsasalita ko at lahat ng pantasya ko para sa aming dalawa.

          

“A–Ano?” Hindi ko makapaniwalang wika sa kaniya.

        

Humarap siya sa akin saka ngumiti. Ngiting pilit na kakabakasan mo ng sakit at hirap.

          

“Thank you for what you did to me. I have overcome my fear of the steering wheel. I came here driving my car. I came here to see you… to apologize to you. Maybe you were really the healer,” wika niya ngunit hindi ko siya masundan.

         

“P–Pero bakit nakikipaghiwalay ka sa akin?” Halos hindi ko na marinig ang salita ko dahil sa tindi ng dagundong ng dibdib ko.

          

“I have overcome my vehophobia, but I can no longer trust you. Once is enough. Mahal kita, pero hindi ko na kayang magtiwala ngayon sa taong sinubukan akong lokohin at paikutin—”

        

“GAGO KA, LAEVEN! GAGO KA! ANG BABAW MO!” Sigaw ko sa kaniya saka ko naramdaman ang paglalandas ng mga luha ko.

       

“I’m sorry…. Thank you for fixing me… for healing me,” tanging sinabi niya sa akin bago tumayo ng sofa at naglakad papalayo sa akin.

           

This woman who fixed you? You broke her.

   

–

Sa mga interesado, posted na ang PROLOGUE ng Series 9 (THE VICIOUS AGENT). You may visit my profile for you to read it.

• Mayora 🥀

Fourteen

JICE

      

Hindi ko maatim na pagkatapos nang lahat ng nangyari ay ganoon na lamang niya ako kadaling tatalikuran.

     

Hinabol ko siya at saktong kalalabas lamang niya ng pintuan. Hinaklit ko ang braso niya at ibinaling siya sa akin.

       

“Wala kang kahit na katiting na karapatan na abandonahin ako, dahil nangako kang ikaw ang magha-habol sa akin! TUPARIN MO ANG PANGAKO MONG IYON!” Sigaw ko sa kaniya. Hindi ko na mapigilan ang bugso ng damdamin ko.

        

“Jice, tama na. Ikaw ang nanakit sa pagitan nating dalawa—”

        

“Hindi kita sinaktan! Oo, hindi ako nagsabi ng totoo pero hindi kita sinaktan! Lahat ng ipinakita ko sa’yo, totoo!” Nasasaktan din ako. Hindi lang siya! Huwag siyang feeling entitled na kaniya lang lahat ng sakit.

        

Hinatak niya ang kamay niyang hawak ko saka ako hinarap. “You have your chances to tell me the whole truth but you chose not to. Wala kang tiwala sa’kin? Wala kang tiwala sa pagmamahal ko sa’yo? Ito ako, mas pinili na pagkatiwalaan ka, pero ito ka pala, mas pinili na gaguhin ako.”

       

“Bakit kasi hindi mo ’ko pakinggan!?” Naiinis na ’ko. Umiiyak na ’ko dahil sa inis. “Kung una palang ba sinabi ko na sa’yo na nataasan ako para bantayan at subaybayan ka, papapasukin mo ba ’ko sa buhay mo!? Hindi, Laev. You’ll never let me. Not in a millenium,” sarkastiko kong pahayag sa kaniya.

       

Para siyang natauhan sa sinabi kong iyon sa kaniya ngunit tila nais niya pa rin panindigan ang sakit ’di umano ng pagsisinungaling na ginawa ko.

            

“Just let me go, Jice. Wala na rin naman patutunguhan ’tong usap natin. I’m seriously breaking up with you—” there. I slapped him. Kahit ako ay nabigla sa naging pag-igkas ng kamay ko patungo sa pisngi niya. Naramdaman ko nanaman muli ang mga luha sa mga mata ko.

           

“Oo may trust issues ka, pero dapat Laev pakinggan mo ’ko. Dapat masasaktan ka lang, pero mahal mo pa rin ako. Dapat mahihirapan ka lang, pero ako pa rin ’yong pipiliin mo. Hindi ’yong ganito. Nasaktan kita oo, pero ’yong talikuran mo na agad ako? Hindi ba masyadong masakit ’yang ganti mo?” Puno ng hinanakit na wika ko sa kaniya.

          

“Is it hard to understand that I trusted you so much, but you chose to throw away that trust? Paano tayong magpapatuloy kung tiwala ko na mismo ang sinira mo?” Ramdam ko na nagpipigil siya ng sumbat niya sa akin.

          

Ibinaling niya sa iba ang tingin niya ngunit hinawakan ko ang baba niya at hinarap siya sa akin. “Totoo na ba? Ayaw mo na ba talaga?” Hindi ko alam kung anong nasa tono kong iyon.

        

Ninais niyang iiwas ang mga mata niya sa akin ngunit pinilit ko itong ibaling sa akin. Kitang-kita ko ang iba’t-ibang uri ng emosyon sa mga mata niya. Wari ba nais nitong kabigin ako ng yakap ngunit nais din akong itulak palayo.

         

“I’m really done with you, Jice. Thank you for the memories,” wika niya deretso sa mga mata ko at tila ako nanghina. Hindi ko maiwasan na mapayuko at doon ko binuhos lahat ng luha na kanina pa walang tigil ang pag-agos.

       

“I found you when you couldn’t even stand on your own. I loved you when you couldn’t even love yourself. I cared for you when you were too weak to deal with your pains. I stood firm by your side when you weren’t capable. Ako ’yong nandoon para sa’yo,” mga salitang kumawala sa mga labi ko.

       

“Enough—”

      

“Then you’ll leave all of a sudden? Paano naman ako? I fixed you then you’ll break me? I pulled you then you’ll push me? I loved you then you’ll hurt me? How am I going to continue? How am I suppose to go on with a life without you? Sabihin mo sa’kin kung pa’no. Sabihin mo Laev, kasi ayokong maging sobrang tanga pagkatapos mong mawala sa buhay ko,” dagdag ko pa.

     

Naramdaman kong bigla niya akong kinabig saka niyakap ng napakahigpit. “This will be my last hug for you, baby. I love you…. so much. Go on with a life without me…. Continue living…. Continue being the mischievous, Jice.” Saka ko naramdaman na kinintalan niya ng halik ang noo ko. Tila ako nahipnotismo ng sinseridad niyang iyon sa akin, na hindi ko man lamang napansin na wala na pala siya maging ang sasakyan niya sa harap ko.

      

“Jice!” Napalingon ako sa pinanggalingan ng tinig at nakita ko sina Lindzzy at Shanna na kita ko ang awa sa mga mata. Nakatago pala sila sa may matayog na halamanan ni Lindzzy.

             

“Hayaan mo na siya,” ramdam ko ang awa sa pananalita ni Shanna.

     

Marahas kong pinahid ang mga luha ko saka ngumiti sa kanila. “Sino na nga ako ulit? Excuse me, padaan. Si Jice Isaiah Saavedra kaya ’to, walang kahit na sino ang pwedeng manakit sa akin,” mayabang na wika ko sa kanila pero ramdam ko sa loob ko na basag na basag ako. Minsan ko lang pinasokang hayop na pagmamahal na ’to, nabasag pa ’ko. Tang’na ang galing lang.

           

Paano na nga ulit ako?

          

          

        

    

  

MASASAKTAN lang ako, pero kailangan ko pa rin na magpatuloy sa buhay ko. Anong magagawa ko? Kahit naman manik-luhod ako sa kaniya, kung desidido siyang iwan ako, wala naman na akong magagawa. Sabi ko nga, hindi ko ugali ang maghabol sa taong umiwan sa akin. Nanay ko nga iniwan ako, sinundan ko ba?

        

“Ang aga-aga naman niyan, ’nak?” Napalingon ako at nakita ko si tita Elizabeth na papalapit sa akin habang ginugulong niya ng kamay niya ang gulong ng wheel chair niya. Narito kasi ako sa balkonahe ng bahay nila. Hinahanap ko si kuya Jico, kaso nasa trabaho pala.

       

“Gusto ko lang makalimot, tita.” Mapait na wika ko sa kaniya.

       

“Dalagang-dalaga na nga talaga ang anak-anakan ko. Pumapag-ibig na rin,” wika niya nang tuluyan na siyang makalapit sa akin.

       

“Naku po tita, hindi dalagang-dalaga, baka ika n’yo po, dalang-dala na,” saka ako tumawa at muling lumagok ng alak.

        

“Pareho talaga kayo ng kuya Jico mo. Mag-pinsan talaga kayo. Alak ang sandigan sa pusong luhaan,” saka nito hinaplos ang buhok ko.

         

“Ang unfair lang po kasi, tita. Nakasakit ako, aminado naman po ako doon. Pero ’yong ibinalik na sakit sa akin, times ten. Daig pa ’yong jackpot sa slot machine,” pinipilit ko pang gawing biro. Ayaw ko na rin umiyak. Ilang umaga na yata akong nagigising na daig pa ng mga mata ko ang pwetan ng manok sa pagka-maga.

           

“Hindi mo naman masasabing totoong nagmamahal ka kung hindi ka masasaktan,” makahulugang wika ni tita. “Kasi ang tao, kapag nagmamahal, lahat kaya niyang ibigay, lahat kaya niyang ialay… na akala mo ba, hindi na siya magmamahal ulit. Wala man lang alam na tir’han ang sarili ng pagmamahal. Lahat nalang ibinuhos,” pagpapatuloy niya.

         

“Baka kaya po ako nasasaktan ngayon kasi binigay ko nga lahat—”

        

“O baka kaya ka nasasaktan kasi pakiramdam mo sa parte mo talaga may nagkulang?” Nabitawan ko ang baso kong may laman na alak sa narinig kong iyon. Napalingon ako kay tita at nakita ko siyang nakangiti. “Kung ikaw ang iniwan at alam mong wala kang pagkukulang, dapat hindi ganiyan kasakit, dapat hindi ganiyan katagal ’yong nararamdaman mong hapdi.”

         

“Binigay ko na nga halos lahat, tita. Hindi pa ba sapat ’yon? Ang naging pagkukulang ko lang naman sa kaniya, ’yong hindi ko nagawang sabihin sa kaniya ’yong totoo kong pagkatao—”

        

“Na pinaniwala mo siya sa ilusyon niya na isa ka lamang kasambahay at walang ibang higit pang pakay sa kaniya?” Nagulat ako sa narinig kong iyon.

       

“P–Paano n’yo po nalaman?”

        

“Nagsabi ang Papa mo sa akin nang dumalaw siya. Naaawa raw siya sa’yo pero kailangan mo raw matuto sa sarili mo,” sagot niya sa akin.

        

Napabuntong hininga ako sa narinig ko. “Si Papa naman po ang nagsabi na maging kasambahay ako ro’n at matyagan siya. Wala naman talaga sa plano ko ’yong mahalin siya—”

       

“Pero minahal mo na.”

        

Muli akong nagpakawala ng malalim na buntong hinga saka sunud-sunod na tumango.

               

“Ayaw ko na rin, tita. Alam mo naman ako. Uunahin ko lagi ang sarili ko. Hindi ako selfless. Marupok lang ako, pero kapag puso ko na ’yong kailangan kong protektahan, gagawin ko. Si Mama nga nawala sa’kin pero hindi ako nagmakaawa na ibalik sa akin. Baka mamaya zombie pa ang ibigay,” pagpa-pagaan ko ng atmospera.

       

“Ikaw talagang bata ka—” natigil ang pagsasalita ni tita nang biglang tumunog ang telepono ko. Rumehistro ang pangalan ni Missy at mabilis ko itong sinagot.

        

“Hello—”

      

“Someone’s waiting for you in your house. Go home now. Pinasasabi lang ni Chief,” wika niya saka mabilis na pinatay ang tawag. Wala akong nagawa kung hindi lisanin ang bahay nila tita Elizabeth, at agaran na nagmaneho patungo sa bahay namin.

            

Halos

bundolin ako ng kaba nang makita ko ang taong naghihintay sa akin dito sa bahay.

        

“A–Ano pong ginagawa n’yo rito?” Tanong ko.

       

“Magaganda ang mga halaman mo dito iha,” nakangiting wika sa akin nang lalaki na kamukhang-kamukha ni Laev habang tila ini-inspeksyon ang mga succulents ni Papa. Kung si Laeven, plantito. Si Papa, planlolo.

          

“Hello, Jice. I’m Leickel, and he’s my husband, Whynter. We’re Laeven’s parents,” pakilala nila sa akin at sa ikalawang pagkakataon, para nanaman akong binuhusan ng malamig na tubig.

         

“A–Ano pong ginagawa n’yo rito?” Tanong ko sa kanila.

      

“We need your help,” saka biglang rumehistro ang lungkot sa mga mata ng ina ni Laev. Bakit ganoon kaya ang mga mata ng mga Freezell? Pati si amo. Para silang mga jolen na hindi mo malaman kung anong nais iparating, ngunit kapag nagpakita naman ng emosyon, madaling basahin.

            

“S–Saan po?” Mabilis kong tanong.

        

“About, Laev. After we permitted him to meet you, hindi na siya bumalik ulit. We searched for him, pero hindi na namin siya makita. The entire Phyrric team tried searching pero wala pa rin. I asked my twin but she refused to answer me. You’re my last resort,” may pagmamakaawa na sa tinig nito.

          

“We think that he’s searching for Lyndon, now that he can already drive his own car,” segunda naman ni Sir Whynter.

       

Para akong binundol ng iba’t ibang kaba sa narinig kong iyon. Mabilis ko silang iniwan na hindi ko na nakuha pa ang makapag-paalam at agaran sumakay ng sasakyan bago ko ito tuluyang pinasibat.      

        

        

      

    

 

KAKABA-KABA kong tinungo ang address ng isang bar na nakita ko sa larawan mula sa silid niya. Pinangahasan kong pasukin ang silid niya at humanap ng iba’t ibang clue kung nasaan siya.

          

Mausok at nakakasulasok ang amoy sa loob dahil mukhang oras na ng party-party para sa mga taong balak mawala sa sarili.

              

Magulo ang paligid at pa-ilaw kaya hindi ko alam kung paano ako magsisimulang maghanap. Meron din tatlo pa akong lugar na paghahanapan sa kaniya. Lahat ng mga dati niyang puntahan ay susubukan kong puntahan.

          

Hanap na ako nang hanap ngunit wala pa rin Laeven sa paningin ko. Lumabas na ako at akma na sanang papasok ng sasakyan nang may mahagip ang mga mata ko sa kabilang wing ng parking lot. Pamilyar sa akin ang sasakyan na iyong maging ang isa sa dalawang taong nakatayo sa gilid no’n.

           

Naging mabagal ang bawat paghakbang ko, naging tila yelo ang nilalakaran ko dahil sa sobrang ingat ng mga yabag ko. Hindi ko na marinig ang tugtugan sa loob ng bar dahil sa mas malakas na kabog ng dibdib ko.

         

“Where do you want me to bring you?” Aniya. Parang gusto kong kumuha na lamang ng kung anong madampot ko at ipukpok ito sa ulo ko.

      

“Anywhere, Azer. As long as it’s you, anywhere is fine,” sagot nang babae na kaharap niya. Iilang pulgada na lamang ang pagitan nila.

          

“Hiniwalayan mo ’ko para bumalik ka sa dating buhay mo? Ang tanga ko para isipin na nasa delikado kang sitwasyon, pero ito ka pala nagpapasarap habang para akong tanga sa kakahanap,” mapait kong pukaw sa atensyon nila at nakita kong gulat na gulat siya nang mapagtanto niya kung sino ako, ngunit mabilis lamang din siyang nakabawi.

          

“Leave me alone,” mas nabigla yata ako sa isinagot niyang iyon sa akin.

        

“Who is she, Azer?” Anang babae saka unangkla sa braso niya.

          

“Girl, sa akin sana ’yang nililinggis mo. Pero kung sigurado ko nang saluhin ang isinuka ko, buong-buo kong ibibigay sa’yo,” matapang na pahayag ko.

         

“No one cares, Jice. Just leave us alone—”

        

“Maka-leave us alone, parang hindi mo ’ko kinain the Laeven Azer Villafuerte’s way, ah? Huwag mo ’kong pagmalakihan, Laev. Mayroon akong pag-aari na hindi mo matitikman sa babaeng ’yan,” putol ko sa kaniya at nakita kong tila nag-ngitngit ang babae sa narinig niya.

               

“We already broke up, bakit kailangan mo pa ’kong pakialaman?” Hindi ko maintindihan ang inaasta niya. May mali kay Laeven. May mali sa kaniya. May itinatago siya sa akin, na tipong hindi ko na kailangan na maging si amo upang ma-psycho ’yon. Mayroon siyang ikinukubli sa mga inaakto niya.

          

“Marupok ako sa yugyugan, pero sa oras na balikan mo ’ko dahil palpak iyang pinalit mo, sisiguraduhin kong matatalo ka. Hindi mo nanaisin na biglang mawala ’tong pagmamahal ko sa’yo, Laev. Matagal na panahon akong nasanay na walang dinedependehan, huwag kang umakto na isa kang malaking kawalan. Set your damn brain straight,” wika ko bago ako tumalikod.

   

–

Fifteen

JICE

     

“Amo!” Padabog na wika ko nang makapasok ako sa loob ng opisina ni amo. Busy’ng busy siya sa pag-aasikaso ng sandamakmak na papel sa ibabaw ng lamesa niya.

         

Napakalakas talaga ng loob kong gangsterin si amo nitong mga nakakaraan. Siguro kasi naging feelingera na rin ako na magiging tiyahin ko siya in the very near future kahit na malaki ang katok ng depugooooo niyang pamangkin. Ako na nga ang assumera.

        

Umangat ang tingin niya at tinitigan lamang ako bago nagsalita. “When did I ever let you in?” Paktay na. Mukhang wala sa wisyo si amo.

     

“Isusumbong ko lang naman po kasi sana si Laeven—”

         

“WIFE! HOW THE FUCK DID YOU MANAGE TO ESCAPE THE CHAINS I PUT ON YOU!?” Napatigil ako sa pagsasalita dahil sa biglaang paglitaw ng asawa ni amo na nakatapis lang ng tuwalya ang pang-ibaba. Mukhang wala pala sa wisyo kasi nabitin. SHUTANGENA! AYOKONG MAG-ISIP NG MASAMA PERO BIGLA AKONG NA-STRESS DOON SA NARINIG KO!

            

“S–Shut the fuck up, Nigel!” Bulyaw ni amo sa asawa niya na parang hindi pa rin napapansin ’yong existence ko.

         

“NO FREAKING WAY! YOU PROMISED ME THAT WE’LL MAKE LOVE AFTER I TAKE A SHOWER, TAPOS NANDITO KA NA AGAD AT KAHARAP IYANG MGA PAPEL NA KAAGAW KO SA’YO!?” Shutangena talaga! Napakawild naman pala.

           

“Y–You either shut your mouth or I’ll shut it using my—”

        

“Lips? That would be a great deal—”

       

“I’ll fucking shoot you! Can’t you see that I have a visitor!?” May gigil na ang pananalita ni amo, pero kahit papaano ay na-eenjoy ko naman ang sagutan nila ng mahal niyang asawa.

          

Mukhang napansin na ako nito. Mabilis itong muling pumasok sa loob ng silid na nilabasan nito na tila nahiya sa mga narinig ko.

             

“Hehehe. Babalik nalang yata ako mamaya amo—”

        

“Sasabihin mo na ang sadya mo o sususpendihin kita?” Shutangena. Sumeryoso na. Nakakatakot. Hirap talaga kapag si amo na ang usapan, nakaka-umid ng dila, tapos nakakabobo pa.

          

“Si Laeven po kasi nambababae na, kahit kaka-break lang namin! Ampeyr ’yon, amo. Hindi pwedeng siya lang ang happy! Hindi pwedeng siya ’yong mauunang maka-move on. Ano ’to? Kami pa, nagmo-move on na siya!?” Ratsada ko ng mga hinanakit ko.

          

“You found him?” Tanong niya sa akin at sunod-sunod akong tumango.

         

“Oo, amo. Nasa bar ang pugo at nakikipaglandian!” Sumbong kong muli.

        

“Do you really love my nephew, Saavedra?” Seryosong-seryoso ang pagkakasabi ni amo diyan. Parang gusto niya akong tirisin kapag mali ang isinagot ko.

       

“Una at higit po sa lahat amo, hindi ko naman po ibababa ’yong panty ko kung hindi ko mahal ’yong pamangkin n’yo. Ikalawa amo, pinutukan niya ko sa loob na akala mo ba siguradong a-anakan niya ’ko! Tapos bigla akong hihiwalayan dahil sa trust issues niya!” Ewan, pero napakagaan lang sa pakiramdam na nakakapagsumbong ako kay amo tungkol sa katarantaduhan ni Laeven.

       

“You’re old enough to know what to do with your case, Jice. Mahina si Laeven— marupok in millenial language. Madali siyang bibigay sa’yo lalo na’t nakikita kong mahal ka rin talaga niya, that he even decided to come out of his shell and comfort zone to put you and your relationship at ease,” paliwanag niya sa akin.

         

“Ibig mo pong sabihin amo, lalandiin ko nanaman ’yong pamangkin mo? Jusko, nilandi ko na nga ’yon kaya naging kami tapos lalandiin ko again? Nakakapagod. Isa pa, hindi po ako ’yong tipo ng tao na mahilig maghabol. Pinanganak akong tao, hindi ako magpapaka-aso,” nakanguso kong sagot kay amo. Tapos na ako sa pace ng buhay ko na humahabol sa kaniya at pipigilan siya sa pagsakay ng sasakyan.

     

Lintik siya, na-dalawa niya na ako sa gano’n. HINDI NA NIYA AKO MAPAPANGATLUHAN. Dalawang beses lang akong magiging tanga, kappag pumangatlo, wala na akong utak no’n. Bobo na nga ako, gagawin pa ’kong mulala, that’s a big no no.

         

“Wala akong sinabing habulin mo siya,” taas kilay na sagot sa akin ni amo.

       

“E? Ano po palang gagawin ko?”

       

“There are different ways to make Laeven run after you… to make Laeven crave for you… and to make Laeven take you back. You’re a millenial, siguro naman may ideya ka sa mga paraan na ’yon,” nakangisi niyang wika sa akin na bahagyang ikina-ngisi ko rin. Mukhang alam ko na kung anong tinutukoy niya.

          

“Noted, amo.”

       

Let’s get your damn brain straight, Laeven!

         

         

     

     

      

   

  

    

“LONG time no see,” wika ni Jenno sa akin saka ako biglang niyakap. Potek! Hindi ko expect ’yon.

    

“Bitaw, hehehe,” saka ko siya marahang itinulak. Hindi na ako komportable na may humahawak sa akin na ibang lalake.

         

“Sorry,” saka ito napakamot sa ulo. “Na-miss lang kita,” saka ito ngumiti ng alanganin.

          

“Kumusta ka na? Pasensya na sa biglaan kong pagtawag sa’yo, ha? Medyo kailangan lang talaga kita dahil ’yong depuga kong kaibigan na si Shawn ay hindi ko matawagan,” nakanguso kong wika sa kaniya.

         

“I’m fine, and okay lang naman na tawagan mo ’ko kahit hindi ko alam kung paano mo nakuha ’yong number ko. So what’s the deal?” Usisa niya.

          

“Kailangan kita na umakto na jowa ko. Kailangan mag-selos ’yong ex ko. I need to knock into his senses. Nawawala sa hulog ang bwiset,” reklamo ko at nakita ko siyanv natawa.

       

“You mean, pagseselosin natin siya?”

       

“Sa madaling sabi, gano’n na nga. Palalabasin natin na sweet ka sa’kin kahit etchos lang. Libre nalang kita ng ramen,” saka ko siya matamis na ngitian, ginulo naman niya ang buhok ko habang tumatawa.

                

“At ano naman ang nagbigay sa’yo ng kasiguraduhan na papayag ako?”

       

“Crush mo ’ko, e. Ramdam ko. Tapos syempre, hindi ka papayag na aapihin lang ako ng isang lalaki kung hindi ako makakaganti,” puno ng confident na wika ko na lalo niyang ikinatawa.

          

“Wow. Crush na nga talaga kita. You’re so frank. Hindi mo alam ang salitang ligoy,” tumatawa niyang sagot.

      

“Payag ka na? Payag ka na, ne. Tara na,” saka ko siya biglang hinatak. Nilagyan ko kasi ng tracking device ’yong sasakyan ni seven eLaeven kaya alam ko kung nasaan ang pugo na ’yon. Humanda siya sa bagyong Jice. Hahagupitin ko siya na kasing lakas ni Yolanda.

        

Mabilis kaming sumakay ni Jenno sa sasakyan ko. Nakuha ko ’yong number ni Jenno sa tulong ni Callia. Pinakamagaling na yata ’yon sa lahat ng undercover. One click lang, alam niya na agad pati pinaka-ugat ng buhay mo.

   

Pumasok kami ni Jenno sa bar na parang puro yata babaeng kinulang sa pambili ng tela ang mga damit na suot, tapos sumobra naman sa pambili ng kolorete. Mga tipo rin talagang bar ni Laeven parang beauty and the beast. Ako ang beauty, tapos lahat na sila beast.

     

Umupo kami ni Jenno sa may high stool sa harap ng bar counter. Hinanap agad ng mga mata ko ang pakay ko at agad ko naman siyang natagpuan na napapalibutan ng sandamakmak na mga babaeng gusto ko na yatang hatakin palayo sa kaniya!

          

OO! SINABI KONG HINDI AKO MAGHAHABOL, PERO ’YONG LALAKING NILILINGGIS NILA, SA’KIN ’YON! MINUKBANG AKO NO’N!

         

“Ako lang dapat ang kakainin at kakain diyan,” bulong ko habang masama ang titig sa gawi ni Laev.

      

“Ang sabi mo, siya ang pagseselosin. Hindi mo naman ako i-ninform na ikaw pala ang magseselos,” tumatawang wika ni Jenno saka inabot sa akin ang alak na in-order niya.

        

“Hindi ako nagseselos. Nai-inggit lang ako,” seryosong sagit ko sa kaniya.

        

“Saan?”

       

“Sila kasi madaling nakakalapit sa kaniya, ako sa tuwing lalapit, laging tinataboy. Para bang meron akong malubhang sakit na nakakahawa. E, ’yong mga babae ngang lumalapit sa kaniya mga mukhang may hepa!” Himutok ko.

          

“Kalma,” wika niya sa akin. Napalagok tuloy akp ng alak dahil sa pagngi-ngitngit.

         

Tumayo ako saka ko hinatak si Jenno patungo sa gitna upang ayain siyang sumayaw. Kailangan mapansin niya ’ko. Kailangan mapansin niya ’tong ginagawa ko.

             

Nagsayaw lang kami ni Jenno ng walang humpay. Ramdam ko rin talagang may gusto sa akin ’tong isang ’to dahil hindi niya hinahayaan na may lumapit at dumantay sa akin na ibang balat. Nakakatuwa lang. Baka kung hindi ko nakilala ang bwiset na seven eLaeven na ’to, baka nagustuhan ko pa ’tong si Jenno— pero malaki talaga kasi ang kay Laeven. CHAROT PERO TOTOO. HEHEHE.

             

“Parang hindi ka napapansin ng ex mo,” bulong sa akin ni Jenno. Bahagya niya kasi akong kinabig palalapit sa kaniya.

             

“Gagawa tayo ng paraan,” sagot ko saka ko siya hinatak mas malapit sa kinaroroonan ni Laev.

       

Pasulyap-sulyap ako sa gawi niya at halos manlamig ako nang biglang magtama ang mga mata namin. Nagkunwari akong nagulat na nagkita kami kahit ang totoo ay kanina ko pa siya tinitignan. Magaling naman talaga akong magpanggap. Nabantayan ko nga si Lindzzy ng apat na taon na hindi niya nalalaman ang pagkatao ko.

           

Muli kong ibinaling ang atensyon ko kay Jenno nang makabawi ako. Sinayawan ko si Jenno at talagang medyo nilandian ko pa kahit hindi naman ako ganoon kagaling. Walanakompake. May agenda ako at kailangan mangyari iyon!

       

Napipikon na ’ko! Napapagod na ’ko pero hindi pa rin siya kumikilos para ilayo ako kay Jenno! Lintik na ’to, hindi yata kautak ’yong mga napapanuod ko sa tv.

         

Naramdaman yata ni Jenno na pagod na ako dahil inaya na niya akong umupo. Hindi na rin ako nakatanggi dahil totoong pagod na rin naman ako.

        

Lumagok ako nang lumagok ng alak dala ng pagka-inis. Kapalit naman ay naramdaman ko ang pagbaba ng pantog ko.

      

“Cr ako,” paalam ko kay Jenno.

     

“Sasamahan kita. Medyo tinamaan ka na,” wika niya kapat napa-oo na lamang ako.

     

Nakapasok ako ng banyo at naiwan doon sa harap ng pintuan si Jenno. Hilong-hilo akong napaupo sa bowl. Gusto kong masuka, tapos naiirita pa kosa Laeven na ’to na parang hindi talaga ako minahal!

          

“Shiiiit!” Dinig kong tila sa labas ng cubicle na kinaroroonan ko.

          

Biglang tumahimik ang paligid kaya’t parang na-alarma ako. Mabilis kong inayos ang suot ko at lumabas ng cubicle…. ngunit bigla na lamang ay sumalubong na labi sa akin paglabas na paglabas ko.

         

“Uhhhhhmmmmmppppppp!!” Saka ako nagpumiglas at marahas na itinulak ang pangahas.

            

“Hindi ba’t iyan ang gusto mo?” Nakataas ang sulok ng mga labi na turan niya sa akin.

             

“Wala akong pakialam sa’yo!” Singhal ko sa kaniya saka akmang aalis na ng banyo ngunit marahas niya akong isinandal sa pinto.

           

“Wala kang pakialam pero pinagseselos mo ’ko?” Mayabang na pahayag niya.

        

“Pinagseselos? Excuse me, padaan. Baka nagseselos ka pero hindi kita pinagseselos. Wala kang bilang,” sagot ko sa kaniya at nakipagsukatan ng tingin. Kailangan kong pigilan ang karupokan kong taglay, shutangena. Kung hindi matatalo nanaman ako sa kabobohan ko.

      

“Jice Isaiah Saavedra….” nakakakilabot ang pagkakasabi niya sa pangalan ko. “I took your virginity away. Naghahabol ka na ba? This is the very reason why I hate virgins,” para naman akong binuhusan ng malamig na tubig sa narinig kong iyon sa kaniya.

           

Umigkas ang kamay ko upang sampalin siya ngunit mabilis niya itong nasalo. Imbes na magngitngit ay nginisian ko siya. “Ayaw mo pala ng masikip, bakit hindi mo agad sinabi sa akin? Gusto mo pala ’yong tipong laspag na at dumaan sa kung kani-kanino. Huwag kang mag-alala, sa susunod na magkikita tayo at makikipag-sex ako sa’yo, sisiguraduhin kong expert na ’ko dahil nagkaroon na ako ng experience sa ibang lalaki…. with different length and performance, para kahit paano naman mai-kumpara ko kung magaling ka talaga sa kama, o baka first time ko lang talaga—”

        

Muli niya akong sinagibsib ng halik… na punong-puni ng bigat at dahas. Para niya akong hinahalikan ngunit pinaparusahan. Para niya akong hinahalikan, ngunit balak saktan.

      

Pinilit ko ang sarili ko na hindi magpadala. Pinilit ko ang sarili kong huwag tumugon. Hindi ko hahayaan na matalo ako sa ikatlong pagkakataon. Tama nang dalawang beses na maging tanga.

        

Lumayo siya sa akin nang maramdaman niyang hindi ako tumugon. Nginisian ko siya dahil nakita kong dumaan ang frustration sa mga mata niya.

       

“I told you, Laeven, mahihirapan ka sa akin. Hindi ako gaya ng iniisip mo. Kaya kong pilitin ang sarili kong hindi ka na mahalin, huwag kang ambisyoso na ikaw lang ang lalaki sa mundo. Thank you for the first time and the second time, gagalingan ko nalang sa iba para masatisfy kita next time,” saka ko binangga ang balikat niya at naglakad palayo sa kaniya.

          

“I’m your first time, your second time, your third time, your next time and definitely your last time, baby. Hindi ka magkaka-chance sa iba. Ako lang pwedeng umangkin sa’yo sa paraan na gusto ko,” dinig kong habol na bulong niya sa akin kaya’t muli akong napalingon saka ko siya binigyan ng kakatwang ngisi.

         

“Nope. You’ll no longer my third time… I already did it with Jenno—” Napatigil ako sa pagsasalita dahil marahas niyang sinuntok ang pintuan ng cubicle dahil sa sinabi ko.

             

“If you’re fucking saying the truth, mukhang  hindi pa sapat na binugbog ko ang taong ’yon. I will fucking kill him,” saka niya inilang hakbang ang paglabas sa banyo.

      

SHIT! ANO BA ’TONG KABOBOHAN KO!?

         

Atleast you knew, that he’s still yours… that he’s still into you.

    

–

   

SORRY FOR THIS LATE UPDATE. I HAVE MY REASONS. Thank you for patiently waiting.

• Mayora 🥀

Sixteen

JICE

      

“Aray— Aray!” Napaiwas tuloy ako sa pinapahid kong bulak na may betadine sa mukha niya.

         

“Sino ba kasing nagsabing huwag kang lumaban!? Jusko naman Jenno, hindi ka naman si Fernando Poe Jr. para magpabugbog sa una. Hindi ka rin si Jollibee, hindi ka bida!” Sermon ko sa kaniya. Gusto ko talagang pakadiin ’yong bulak sa sabog niyang labi.

        

“Hindi mo naman ako na-orient na gangster type pala ’yong ex mo. Bigla nalang akong binanatan pagkita na pagkita sa akin. Hindi man lang ako nakapag hi o hello. Kamao agad ’yong bumati sa akin,” nakangusong sumbong niya sa akin.

    

“Dapat kasi sinapak mo rin para naman nagtanda—”

       

“Paano ko naman sasapakin kung mabilis pa yata kay Nonito Donaire ’yon! Ikaw nga hindi mo naawat, ako pa kaya? Tsaka gigil na gigil sa akin na parang gusto akong patayin, ano bang sinabi mo ro’n?” Shutangena. Parang bigla akong tinakasan ng kulay sa narinig kong ’yon. May hiya pa naman akong taglay, at nakakahiya kapag nalaman niya.

      

“Ahhh? Hehehe, wala naman,” saka ako lumayo sa kaniya.

    

Nagkasagutan din kasi kami ni Laeven bago ako tuluyang umalis ng bar, e.

            

---

    

“Laeven!” Pigil ko sa kaniya dahil bigla na lamang niyang dinamba si Jenno na nakahiga na mismo at duguan ang mukha. Shutangena, balak yata talaga niyang patayin!

            

“You fucking touch my woman!? I’m gonna fucking kill you, dude!” Saka niya ito muling sinuntok na para bang ayaw niya nang bigyan ng pagkakataon si Jenno na makabangon pa.

          

“LAEVEN AZER!” Sigaw ko saka naman siya lumingon sa akin habang ang kamao niya ay nasa ere. “ITIGIL MO ’YAN!”

             

“YOU PULL YOURSELF OUT’TA HERE, JICE! I WILL KILL THIS STUPID MOTHERFUCKER LOVER OF YOURS!” Sigaw niya pabalik sa akin at halos manginig ang tuhod ko sa nakikita kong pagbabaga ng mata niya sa galit.

       

Hindi ko in-expect na magiging ganito kasidhi ang reaksyon niya sa sinabi ko. Dumulog ako sa kanila at mabilis akong humarang nang akmang susuntukin niya ulit si Jenno.

         

“TAMA NA—” Ngunit sa gulat ko ay bigla na lamang niya akong hinatak palayo kay Jenno.

        

“Sa akin ka!” Bulyaw niya sa akin saka ako marahas na kinaladkad palabas ng bar na iyon. Nagkakagulo na ang mga tao dahil sa kaniya ngunit wala siyang pakialam. Ang importante sa kaniya ay ang pagkaladkad sa akin!

          

“ANO BA!?” Sigaw ko dahil halos puro patid nalang ang nangyayari sa akin sa ginagawa niyang paghila!

      

Marahas niya akong sinandal sa isang sasakyan na naraanan namin at nakita ko kung gaano siya nagpigil na suntukin ako?— o kung ano man ang nais niyang gawin.

           

“You’re fucking with me insanely good, Saavedra! SO FUCKING INSANELY GOOD!” Ramdam

ko ang gigil niya sa akin.

        

“Sira na ba talaga ’yang ulo mo!? Natuluyan ka na ba talaga!? Shutangena Laeven, ipapaalala ko lang sa’yo kasi mukhang hindi na natatandaan ng utak mong bano, IKAW ANG NAKIPAGHIWALAY! IKAW ANG UMIWAN! KAYA HUWAG KANG MAG-EPAL DIYAN NA PARA BANG IKAW ’YONG INIWAN! MASYADO KANG PA-VICTIM!” Gigil na sigaw ko sa kaniya. Hindi ako magpa-padaig! Sumosobra na siya. AT UULITIN KO, HINDI AKO MARUPOK!

          

“At dahil hiniwalayan kita may karapatan ka na agad na lumandi sa iba—”

       

“OO! AT KAHIT MAGPAKAMOT PA AKO KUNG KANI-KANINO, WALA KANG PAKIALAM!” Hindi ko na talaga kayang pigilan ang sarili ko. Itinulak ko siya palayo gamit ang dalawa kong kamay. “Kung maka-asta ka, akala mo talagang may karapatan ka pa sa’kin! Ikaw ang nag-alis ng karapatan mo sa sarili mo buhat nang mag-desisyon kang talikuran ako!” Pagpapatuloy ko at napansin kong para siyang natauhan sa narinig niya.

             

“

But you only belong to me. Sa akin lang,“ halos pabulong ang pagkakasabi niya no’n.

          

“Ako lang ang may-ari sa sarili ko. I belong to myself, Laeven. Hindi mo ’ko pag-aari buhat pa nang pakawalan mo ’ko, kaya huwag kang umakto na akala mo magiging madali lang ang lahat pagkatapos mong saktan si Jenno. Huling beses na ’to, Laeven. Huling beses na, at kapag na-ulit pa na pinanghimasukan mo ang buhay ko, isusumpa talaga kita,” saka ko ako lumakad palagpas sa kaniya. Nanghihina na ’ko. Baka bumigay nanaman ako sa mga mata niyang animo nagmamakaawa na manatili ako sa tabi niya.

         

“Jice… I need you to understand me. I’m fixing myself para maging karapat-dapat na ’ko sa’yo—” bigla akong humarap sa kaniya kaya’t napatigil siya sa pagsasalita niya.

        

“Hindi mo kayang buoin ’yong sarili mo habang tayo? Included ba sa fixing yourself stage mo ’yong paglalandi? Kasi kung oo, shutangena ng fixing yourself mo, pang bobo,” sagot ko sa sinasabi niya.

         

“I only did that to test myself. Kung ako pa rin ba ang Laeven bago kita minahal, and I already found the answer,” pabulong na sagot niya.

               

“Anong answer? Kapag hindi ko nagustuhan, lulumpuhin kita—”

       

“Binago mo ’ko. Kahit kanino ako lumingon, bibig mo pa rin ang hinahanap ko. Pagmamahal mo pa rin ’yong gusto ko. Kadaldalan mo pa rin ’yong gusto kong marinig sa araw-araw,” SHUTANGENA MO JICE ISAIAH! HINDI KA MARUPOKPOK!!!!

             

“Paghirapan mo ’ko, Laev. Madali mong nakuha ang una kong oo, ngayon gumawa ka ng paraan para patunayan mo ’yang sarili mo. Ayokong dumating nanaman sa punto na iiwan mo ’ko dahil lang hindi ka nanaman sigurado sa gusto mo,” saka na ako tuluyang umalis sa paningin niya. AYOKO NA SHUTANGENA. BIBIGAY NA ’KO, RAMDAM KO. KARUFOWKAN AT ITS FINEST!

    

---

        

“Para sa ramen nabugbog pa ’ko, mabuti sana kung magiging girlfriend kita,” ramdam ko ang sarkastikong bulong na iyon ni Jenno.

       

“Unli ramen nalang para sulit ’yong sapak,” saka ako ngumiti at nag-peace sign sa kaniya.

       

“Pagseselosin mo pa rin?” Usisa niya sa akin.

        “Hindi na. Mahal pa raw ako, e.” Sagot ko sa kaniya.

      

“Bale wala na ’kong pakinabang sa’yo?” Sira ulo ’to. Tumatawa siya nang sinabi niya ’yan.

           

“Medyo, pero frenny pa rin tayo,” tumatawang sagot ko rin sa kaniya.

        

“Crush back mo nalang ako—”

      

“Sira ulo ka, nagjerjeran na kami ni Laeven. Bukod sa wala kang mapapala sa’kin, wala pa rin akong balak bitawan si Laeven. Kahit na malaki ’yong katok sa ulo no’n, mahal ko ’yon.”

       

“Grabe ang swerte niya,” iiling-iling na wika niya sa akin.

        

“Hayaan mo. I-reto ko sa’yo si Shanna,” tatawa-tawang sagot ko. Baka patayin ako no’ng Zaimon. HAHAHAHA.

     

       

     

    

    

    

  

“SHUTANGENA sandali naman! Makahila ka ninenerbyos ako sa’yo,” singhal ko kay Shanna dahil narito kami ngayon sa isang private hall.

            

“Mas ninenerbyos ako. After how many months ngayon ko lang ulit makikita si Zaimon. Thank you so much talaga, Jice!” Ramdam ko ’yong galak niya. Pero ramdam ko rin na malilintikan talaga ako kay Callia dahil pinakialaman ko ’yong desktop niya para makuha ’yong contact nitong si Zaimon. Nakakaloka ’yong babaeng ’yon, lahat yata ng number ng bawat Pilipino meron siya.

        

Narating namin ni Shanna ang may kalakihang pinto. Sa sobrang excited ng bruha, binuksan iyon nang walang katok-katok. Halos panawan naman ako ng ulirat dahil sa bumungad sa amin. Mga gangster yata ang mga lalaki dito sa dami ng tattoo at may mga baseball bat pang hawak.

        

“ZAIMON!” Sigaw ni Shanna saka patakbong sumugod ng yakap doon sa lalaking nasa gitna. In all shutangenang fairness, havey ang mukha ni Zaimon. Pwedeng Mr. Hunk 2020. Kaya pala nababaliw itong si Shanna sa kaniya.

         

“Babe!” Sagot naman niya at mabilis na sinagot ng yakap si Shanna.

       

Matapos nila sa grand reunion nila ay tinawag ako ni Shanna para lumapit sa kanila kaso ang mga depunggol na mga tauhan yata ni Zaimon, bigla ba naman akong inambaan ng baseball bat.

       

“Kapag pinukpok n’yo ’ko niyan, talagang lalagasan ko kayo ng bayag isa-isa,” saka ako bumunot ng baril at ikinasa iyon. Nakita ko naman nahintakutan sila. Abnormal kasi si Missy. Tinulungan niya akong magkalkal sa desktop ni Callia, tapos binigyan ako ng baril. In case of emergency raw.

            

“Ibaba n’yo ang mga hawak n’yo! Mga sira na ba talaga ang ulo n’yo? Nakita n’yong kasama siya ni Shanna!” Bulyaw ni Zaimon sa mga depunggol niyang tauhan.

          

Mabilis na sumunod ang mga ito kaya’t tuluyan na akong nakalapit sa kanila ni Shanna.

      

“She’s Jice, Babe. Siya ’yong kumontak sa’yo,” pakilala niya sa akin.

         

“Hello,” bati ko.

       

“Thank you for doing this. Salamat sa pagkikitang ito,” nakangiting turan sa akin nito.

      

“You know Laeven, right?” Baling muli sa kaniya ni Shanna na ikina-tango naman niya. “She’s Laeven’s girlfriend. Alam mo naman na kahit fiancee ko si Laev, hindi ako gusto no’n,” pagpapatuloy ni Shanna.

         

“Really? You’re Villafuerte’s new girl—”

       

“Not the new girl, ako ang last girl. Kapag may sumunod pa sa akin, pasasabugin ko ang etits niya,” sagot ko na ikina-tawa nilang dalawa ni Shanna.

        

“You’re funny—”

     

“Lovable rin ako,” lalo silang tumawa. Ang saya nila, ah.

         

Nagkwentuhan lang sila, tapos ako naman nag-earphone. Ayokong makichismis sa kanila. Baka mamaya sex position na ang pinag-uusapan nila— Alam n’yo naman na can’t relate ako. Dog style at normal style palang ’yong naranasan ko. Bathtub at tent nga lang ang location.

        

Napabaling ako kay Shanna nang kalabitin niya ako. “Kakausapin ka raw sandali ni Zaimon,” wika niya at medyo na-confuse ako.

      

“Bakit?”

      

“Just go, Jice.”

       

Sumunod naman ako at lumabas kami ni Zaimon ng silid na iyon.

       

“This is about Villafuerte’s accident,” wika sa akin nito na ikina-kunot ng noo ko.

         

“Anong tungkol doon?” Usisa ko.

         

“I asked you out here kasi ayokong marinig ni Shanna. I want to say thank you for doing this to us. Namiss ko ng sobra ang girlfriend ko. I will tell you this information bilang kabayaran sa ginawa mong tulong na ito—”

     

“Spill it. Ayoko ng paligoy-ligoy.”

         

“I have evidences na ang Daddy ni Shanna ang may pakana ng naganap na aksidente kay Villafuerte. But I don’t have it as of now. Nakatago ’yon somewhere in the race track na tanging ako lang ang may access. I’ll give it to you the soonest na makapasok ako ulit sa race track—”

      

“Racer ka rin!?”

     

Tumango ito. “Yeah. Kaso binan ako ng Daddy ni Shanna. Kaya rin nakakolekta ako ng iilang ebidensya—”

     

“Alam ba ni Shanna na may kinalaman ang Daddy niya sa aksidente ni Laeven?”

     

Umiling ito at napayuko. “Wala. Ang buong akala niya ay gusto ng Daddy niya si Villafuerte para mapangasawa niya. Hindi alam ni Shanna, malaki ang galit ni Mr. Duke Navarro sa ama ni Villafuerte na si Mr. Whynter Villafuerte. They were the former rivals when it comes to racing. Sa palagay ko ay iyon ang dahilan kung bakit nais niyang mabura sa mundo ng karera si Laeven,” parang nahihirapan akong i-proseso lahat ng naririnig ko. Nakaka-stress!

        

“Sige, basta ibigay ko nalang sa’kin ang mga ebidensya na mayroon ka kung sakali,” wika ko at tinapik ang balikat niya.

      

“Salamat muli sa tulong mo.”

      

       

       

   

 

HALOS gibain ko na ang bahay ni Laeven sa kakahanap sa kaniya. Buhat nang malaman ko ang tungkol sa i-tsinismis sa akin ni Zaimon, parang hindi na ako mapakali hangga’t hindi ko nalalaman na nasa ayos ang depuga kong iniirog kahit na break na kami. Abnoy talaga ako, e!

        

“LAEVEN AZER—”

      

“What brought you here?” Bigla akong napalingon sa back door at nakita ko siyang may dalang halaman. Ang plantito, mukhang balak nanaman paramihin ang mga deputa niyang halaman na sumobra na sa romansa.

         

“Sana ol halaman. Sana ol laging naro-romansa,” bulong ko.

         

“Anong sadya mo? I thought you want me to earn your trust and love the hard way—”

      

“Excuse me, padaan. Hindi ko naman tinatapon ang sarili ko sa’yo kaya ako nandito. I just want to see if you’re still breathing. In the end kasi misyon pa rin kita at kailangan kong matapos ang kung ano mang problema mo para hindi ako katayin ng Papa ko,” bored na sagot ko sa kaniya saka ako pabagsak na nahiga sa sofa niya.

           

“Just leave, Jice. Hindi ko kayang mag-pigil kapag nasa paligid lang kita. Ginugulo mo ang sistema ko,” wika niya at nakita kong binitiwan niya ’yong halaman.

            

“Wala akong pakialam. Ganti ko nalang ’yon. Habang magpipigil ka, ako naman nag-eenjoy na bitinin ka,” saka ko pa siya kinindatan dahil naroon na siya sa paanan ko at nakatayo.

             

“Pinapatawad na kita,” bigla akong napabangon sa sinabi niyang iyon sa akin. Parang namali pa nga ako ng rinig. Pinapatuwad yata. Hehehe.

       

“A–Anong pinapatawad? Pinagsasasabi mo!” Potek. Pabigla-bigla ang shutangena.

            

“I reflected. Naisip ko lahat ng sinabi mo. Naisip ko lahat ng mga ginawa mo para sa akin. Naisip ko lahat ng sakripisyo mo. At higit sa lahat, naisip ko ’yong pagiging totoo mo. You even gave me yourself. Sana noon ko pa naisip lahat ng iyan para hindi nalang kita nasaktan sa mga nasabi ko,” kitang-kita ko ’yong sinseridad ng mga mata niya sa mga sinabi niya. Nakakarupok nanaman!

            

“Hindi ka kasi nakinig agad. Sinaktan mo lang ako, tapos ito pala, mapapatawad mo rin ako. Alam mo Laeven, malaki ’yong gawak mo sa ulo. Para kang vase na basag tapos pinilit kong binuo, pero may crack pa rin,” sagot ko sa kaniya.

       

“Naiintindihan ko kung ako naman ang hindi mo mapapatawa, pero…..”

       

“Pero?”

      

“Pwede bang bumalik ka na rito sa bahay? It feels so empty here without you. Parang mababaliw ako kapag lumipas pa ’yong ilang araw na wala ka rito,” SHUTANGENA MEEEEN! SABIHIN N’YO ’

’

MASTER JICE HINDI KA MARUPOK!’ LINTIK KANG LAEVEN KA!

       

“Ayoko. Sabi ko paghirapan mo ’kong makuha ulit—”

        

“Baby, please. I’m begging you. Liligawan kita sa maayos na paraan. I’ll prove myself to you. I’ll open anything to you. I’ll give you the reasons why I became an asshole to you these past few days, just come back to this house. Kailangan kita para matawag kong tahanan ito. I need you by my side.”

         

“Okay.”

    

HOY SHUTANGENA MO JICE!

      

“Really?”

      

“Babalik ako, pero walang tayo, Laeven. Wala pa ring tayo. Walang sex. Walang halikan. Walang mukbangan. Paghirapan mo ’ko.”

    

Mission knock on his senses, succeeded! Bagyong Jice won!

  

Seventeen

JICE

      

“Ay iba rin pala ang karupokang taglay,” ratsada sa akin ni Shanna habang nanonood kami kay Lindzzy na pinupulbosan si Zayn. Papasok na yata sa eskwela ang aking gwapoging inaanak.

           

“Excuse me, padaan. Sa’yo pa talaga nanggaling ’yan!? Kung may kauna-unahang marupok dito, ikaw na ’yon at walang iba. Pagtataguan daw pero ayon excited naman makipagkita,” taas kilay na wika ko sa kaniya.

        

“Pareho lang naman kayo—”

        

“Pinakamarupok ka!”

    

“Wala ng mas rurupok sa’yo, Lindzzy.”

       

Halos duet yata naming nasabi iyan ni Shanna. Sasabat pa kasi si Lindzzy, e kung title at crown lang din naman, nai-uwi niya na buhat noon pa.

         

Mabilis niyang tinakpan ang tenga ni Zayn saka bumaling sa amin. “Jusko, mga bibig n’yo naman. Malilintikan ako kay Aeidan—”

       

“If I know, bet na bet mo naman ang punishment ni Sir,” banat ko na ikina-pula ng gagang malibog. Isa rin talagang angkan at alagad ng porn ’tong si Lindzzy, e. Mapagpanggap lang.

          

“Huy!” Bulyaw niya dahil napapakunot na ang noo ni Zayn.

         

Mabilis niyang inilabas si Zayn nang bumusina na ang service nito mula sa labas.

      

“So anong balak mo niyan? Babalik ka na talaga ulit sa bahay?” Pukaw sa atensyon ko ni Shanna. Lagi ko nang kasama ang isang ito. Para na rin kadikit ng bituka ko ang bruhilda.

       

“Ikaw? Hindi ka pa ba aalis?” Nakakaloko kong banat sa kaniya.

      

“Hala, Jice. Hindi pa ba sinabi ni Laeven sa’yo? Matagal na ’kong umalis sa bahay ni Laev, buhat pa yata nang umalis ka. Doon ako ngayon nakatira sa bahay nila tita Leickel at tito Whynter,” medyo nagulat ako sa nalaman kong iyon.

     

“I–Ibig mong sabihin, babalik ako ro’n tapos wala ka!? Kaming dalawa lang!? SHUTANGENA TALAGA NG GALAWAN NI LAEVEN! SCAMMER! SCAMMER!” Gigil na wika ko. Depuga, na-scam nanaman ako. Walang pinagkaiba ’to no’ng namundok kami. Ang sabi mamundok, pero ang walang hiya nangASO! Scammer talaga. Isa siyang malaking fake news!

            

“Ay, wala na akong alam doon. Basta ayon, sinabi ko lang sa’yo na hindi na ako nakatira roon. Kita mo nga, one call away lang ako dito sa bahay ni Lindzzy kasi mas malapit,” paliwanag niya sa akin.

         

Sa tuwing matititigan ko tuloy ngayon si Shanna, hindi ko alam kung maaawa ba ako sa kaniya o ano. Ang sakit siguro sa pakiramdam na sarili mong ama, hindi mo magawang pagkatiwalaan kasi hindi mo alam kung anu-ano na palang ginagawa.

          

Hindi pa ako nakakapag-report kay amo tungkol doon sa nalaman ko. Siguro kapag hawak ko nalang ang mga ebidensya. Mahirap kasing magsalita kung wala naman pala akong patunay sa mga pinagsasasabi ko. Baka pasabugin lang ako ni amo, pero hangga’t maaari ay sa tuwing wala ako sa paligid ni Laev ay nakikiusap ako sa mga available na agent para matyagan ang bahay niya kahit through cctv lang na malapit doon. Hacker naman ang mga elite agents, nakakahiya naman sa kanila kung hindi pa nila ’yon magagawa.

          

“Lilipat nalang siguro nga ako roon. Ayoko rin naman na mapag-isa ’yong isang ’yon. Alam n’yo naman ang karakas niya—”

          

“Tipong minumukbang ka?”

        

“HOY, SHANNA! IYANG BIBIG MO, AH!” Pagbabawal ko sa kaniya. Feeling ko tuloy nanay ako sa inosenteng ’to.

         

“Sa’yo lang naman po ako natututo ng mga ganiyang salita, master,” sagot sa akin ng bruhilda. Nakakahawa ba ang virus ko? Shutangena. Malala pa yata sa covid ’tong panghahawa ng bibig ko at pati kayo nakikishutangena at pukenjang na.

           

“Bashtush ka! Ibig kong sabihin, alam n’yo naman na may sayad eklabu ’yon. Mamaya anong maisip na gawin,” depensa ko pero biglang pumasok si Lindzzy na mukhang nakikinig sa amin. May nakarehistro na nakakalokong ngiti sa mukha niya. Shutangena, si Laeven lang naman ang scammer dito bakit parang sinasani nila na pati ako!?

        

“Weh?” Pota! Sinasabi ko na nga ba.

        

“Bakit ba ayaw n’yo ’kong paniwalaan?” Nakanguso kong wika sa kanila.

       

Ang dalawang bruha pinagtawanan lang ako. Ang bilis-bilis lang tinanggap ni Lindzzy si Shanna sa pagkakaibigan namin. Siguro naramdaman din n’ya ’yong naramdaman kong gaan ng loob kay Shanna.

        

      

          

      

    

HATAK ko ang maleta ko na pumasok sa bahay ni Laeven. Ibinaba ko ito sa may hagdanan pa akyat ng second floor saka nag-unat.

        

“Baby,” napakislot ako sa boses na iyon at paglingon ko….

      

“Ay masarap na pugong nakahubad!” Ang scammer sa lahat ng scammer, topless na sumalubong sa akin! Mukhang nananadya!

      

“Welcome home—”

      

“Hindi na ’ko titira dito!” Saka ko siya binato ng hawak kong panyo.

      

“Ako nalang ’yong titira sa’yo?” HOY SHUTANGENA LAEVEN AZER! SMOOTH NANAMAN ANG BAGSAKAN!

        

“P–Pinagsasasabi mo nanaman!” Bulyaw ko sa kaniya.

         

“Tulungan na kita diyan sa mga gamit mo,” saka niya kinuha ang bagpack ko.

        

“Mag-ingat ka sa pagbitbit mo diyan. Baka may pumutok dahil may baril ’yan!” Pahabol na wika ko sa kaniya dahil naka-akyat na siya sa hagdanan.

             

Lumingon siya sa akin saka ngumisi. “Ako rin may alam na pumuputok pero hindi baril.”

      

Napatulala ako bigla sa sinabi niya. Shutangena talagang buhay ’to. Sabi ko hindi ako marupok, pero nakakagago ’yong mga bagsakan niya! Akala ko pa naman magiging bait-baitan siya sa’kin dahil ang napag-usapan namin manliligaw siya nga maayos…. tapos ganito!? Puro kamanyakan niya ’yong pinambati niya sa’kin!?

       

Nakapasok ako ng kwarto at nakita ko siyang inaalis na ang laman ng maleta ko at siya na mismo ang nag-aayos sa cabinet.

          

“Nice. My estimation was just right. Thirty four B,” shutangena. Napatakbo ako bigla sa kaniya at puro bra ko na ang sinasalansan niya!

     

“Laeven! Akin na ’yan! Ibigay mo!” Banta ko sa kaniya kaso ang malaki ang gawak sa ulo, bigla ba naman tumayo saka itinaas ang bra ko!

       

“Say please,” aba shutangena!

         

“Tigilan mo ’ko sa pang-aasar mo! Hindi pa tayo ayos!” Banta ko sa kaniya ngunit nginisian lamang ako ng pugo!

          

Nilagay niya sa likod ang bra kong hawak niya saka yumuko papalapit sa akin. “Anong dapat kong gawin bukod sa ligawan ka at patunayan ko sa’yo ang sarili ko? Galingan ko ba dapat?”

      

Ramdam ko ang pag-iinit ng mukha ko sa huli niyang sinabi sa akin. “A–Anong galingan ang pinagsasasabi mo diyan!?” Utal na singhal ko sa kaniya saka humakbang patalikod.

        

“Gagalingan ko… titigasan ko… dadahan-dahanin ko….”

        

MAPANG-AKIT! NAKAKARUPOK! NAKAKABOBO! NAKAKAGIGIL!

    

HOY SHUTANGENA, JICE! ANG PUKENJANG,  INGATAN!

      

“HINDI KA BA TITIGIL—”

       

“Gagalingan ko ang pag-suyo sa’yo. Titigasan ko ang loob ko kahit na i-reject mo pa ’ko. Dadahan-dahanin ko ang pag-kuha ng oo mo, hanggang sa magkaroon ka muli ng tiwala sa akin. Ano bang iniisip mo?” Parang ako yata ang tinakasan ng bait at kulay sa narinig kong paliwanag niya. Itong utak ko yata ang may ubo.

      

“W–Wala! Akin na ’yang bra ko!”

        

“Pwede bang arbor?” Nanlaki ang mata ko sa isinagot niyang iyon sa akin.

        

“WALA KA BANG PAMBILI!?”

          

“Meron. Gusto ko ’yong may konting amoy pa ng baby ko. Kung ayaw mong ibigay ’to, pwede na rin ’yang suot mo. Mas maamoy, mas makakatulog ako ng mahimbing—” Hinampas ko ang lintik pero mabilis siyang nakaiwas!

       

“Napakamanyak mo na ngayon—”

       

“Sa’yo lang,” saka niya pa ako kinindatan.

       

“Sabi mo liligawan mo ’ko ng maayos—”

      

“I’ll start tomorrow. Aasarin muna kita ngayon. I missed your annoyed face the most,” putol niyang muli sa akin na tila naman nagpaparupok sa pagkatao ko.

    

Shutangena, hindi nga ako dapat kasi marupok! Pero naman, intindihin n’yo naman, kapag hindi ako bumigay agad, sasabihan ako ng pakipot, kapag naman bumigay ako sa panunuyo niya, sasabihan ako ng marupok. Saan ko kaya ilalagay ang sarili ko?

        

“T–Tigilan mo na muna ako! Hindi pa ako nakikipagbreak kay Jenno,” nakita ko ang unti-unting pagbabago ng awra niya sa katarantaduhang sinabi ko. Joke-joke lang naman kasi para tumigil siya kaso ito, mukhang maiipit na ako kapag hindi ko tinaguyod ang ibinunganga ko.

         

“I guess, punching him hard wasn’t really enough. Do I really have to kill him this time?” Spell nakakatakot. L.A.E.V.E.N.

      

“Iiwan ko siya basta umayos ka naman kasi—” nagulat ako dahil bigla niyang dinakot ang kanang kamay ko saka ito itinaas at marahan akong itinulak hanggang sa mapasandal ako sa pader. Napatay pa ang ilaw dahil nasandalan ko ang switch!

           

“Ain’t just ditressed, Jice. I’m fucking insane. Baliw ako sa’yo. Don’t fucking think of any other guy aside from me. I might really kill this instance,” pabulong ngunit may pagbabanta niyang wika sa akin.

         

“B–Bitawan mo ’ko.”

     

“I will only let go of your hand, the day I die. Until then, you only belong to me… only to me, Jice Isaiah Saavedra,” saka niya binitawan ang kamay ko at lumayo sa akin.

             

“Pakaba ka!” Singhal ko sa kaniya nang sa palagay ko ay sapat na ang distansya namin para makaiwas ako kapag may kasunod pa siyang ginawa.

          

Nginisian niya ako saka hinagis sa akin ang bra kong hawak niya. “We’ll talk after dinner. I’ll tell you something important. And….”

     

“And….?”

     

“Don’t say ’

usap lang’, ‘sure kang usap lang talaga’, ‘hindi ako naniniwalang usap lang’, because we might end up in the kitchen counter this time,“ saka na siya lumabas ng silid ko. Bigla naman akong napahawak sa dibdib ko dahil sa bilis ng tibok ng puso ko.

     

SHUTANGENA! SABIHIN N’YO SA’KIN NA KUMALMA AKO!

    

Binantaan ba niya ako ngayon-ngayon lang ng location ng round three?

       

Tinapos ko lang ang pag-aayos ng mga gamit ko at bumaba na ako. Naabutan ko siyang naka-apron ngunit wala naman pang-itaas. Mukhang tapos na siyang mag-luto.

         

“Maupo ka na,” wika niya sa akin nang mapansin niya ang presensya ko. Agad ko naman siyang sinunod.

       

Hinapagan niya ako ng mga pagkain na parang hindi naman yata pamilyar sa magaganda kong mata.

        

“Ano ’tong mga ’to?” Turo ko sa mga pagkain.

       

“I invented those. My mom and my ninangs love baking and cooking. I actually learned from them,” nakangiting wika niya na animo masaya siyang maalala kung kanino siya natuto.

        

Tinikman ko ang mga pagkain at halos napapadyak pa ako ng paa dahil ang sasarap! “Ang sarap!”

      

“Ko?”

    

“Nitong mga pagkain! Assuming,” saka ko siya inismiran. Tinawanan naman ako ng loko.

       

“This house feels like home now that you are here,” wika niya saka naupo sa harap ko.

      

“Bakit? Hunted house ba ’to no’ng wala ako? Sabagay may point. Ghoster ka, e. Expertise mo ’yong ghosting, right Gerald Anderson?” Napakunot ang noo niya sa sinabi ko.

        

“Ayokong may ibang pangalan ng lalaki na lalabas diyan sa bibig mo,” banta ba naman sa akin.

     

“Manood ka ng tv! Artista ’yon! Ghinost niya si Bea na 34B para lang sa 32A,” nagpipigil ang tawa na wika ko dahil hindi siya makasabay sa biro ko.

         

“Enough of bra sizes. I only like to know your size, not with other woman’s. Not interested,” supalpal sa akin ng walang hiya. Nagjo-joke lang naman.

          

“Alam mo ’yong size ko. Sa libog mong ’yan malamang nagse-sex pa tayo, sinusukat mo na agad ako ng palad mo. Pinalad na nga pala ako sa’yo,” taas kilay na wika ko.

        

“Don’t worry. I even sucked your nipple like a baby—”

      

“Bastos!”

      

“You started it, baby.”

       

“You don’t baby me! Hindi mo ’ko pinapadede!” Iritadong angil ko sa kaniya.

       

“But I did shower you with my milk before, baby. Hindi pa ba sapat ’yon?” AY SHUTANGENA TALAGA. TALO! TALO! DEHADO NANAMAN ANG MANOK N’YONG SI AKO! LLAMADO NANAMAN ANG PUGO!

       

“Tumigil ka na. Tatarakin kita ng tinidor!” Singhal ko sa kaniya pero tinawanan lang ako nang tinawanan.

        

Tinapos ko ang pagkain ko at siya naman na rin ang nagligpit. Mukhang sineseryoso na talaga niya ’yong sinasabi niyang manliligaw siya ng maayos…. na may halong kamanyakan at katarantaduhan.

          

Natapos siyang magligpit at nakaupo pa rin ako sa hapag. Mukhang dito niya na rin balak na mag-usap kami dahil umupo na siyang muli sa harap ko.

        

“First, I want to tell you that I am a Freezell, Jice.”

     

“Alam ko naman ’yon,” nakangusong sagot ko.

      

“And I am cursed,” bigla akong kinabahan. Hindi ako nakapagsalita. “Isang beses lang may karapatan magka-anak ang isang Freezell. No more next time. Kaya ingat na ingat kami sa mga babaeng ginagalaw namin—”

      

“Pero pakboy ka shutangena!”

     

“I’m using a condom, or the girl is using pills. I’m always careful—”

      

“Oh? E, bakit pala pinutukan mo ’ko—”

     

“Because I love you.”

      

Ay sheyyyyt! Tara na seven eLaeven, round three na! Marupokpok na kung marupokpok!

     

“Malandi ka lang talaga,” tangi kong itinuran. Mahirap na baka kumawala talaga ’yong gusto kong sabihin sa kaniya.

       

“No. Mahal lang talaga kita. Sa’yo ko lang gustong magka-anak,” wika niya sa akin sa napaka sinserong tono.

         

“Ano pa? Mukhang marami ka pang sasabihin.”

       

“Freezell boys get insane and abnormal kapag nalalaman nila na ang mga partner nila ay buntis o nabuntis nila without knowing it. I learned about this from my grandma Cassandra. Ayokong maniwala at first, but…..”

     

Shutangena. Kapang bitin naman!

            

“But?”

      

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

  

…

   

…

  

…

  

…

  

…

  

…

  

…

  

…

   

…

   

…

   

…

  

“Are you by any chance pregnant? It’s been more than a month since we made love in the hotel’s bathtub.”     

–

Eighteen

JICE

    

Cat got my tongue. LITERAL. Ikaw ba naman bigla nalang banatan kung buntis ka ba, paano ka pang makakapagsalita!?

         

“Hey?” Pukaw niyang muli sa atensyon ko.

     

“A–Ano?” Kabado kong tanong.

    

“Are you pregnant?” Deretsong tanong niya at doon na ako tuloy-tuloy na na-ubo.

       

“SHUTANGENA NAMAN LAEVEN AZER!” Singhal ko sa kaniya nang makabawi-bawi ako.

      

“Why?” Tila naguguluhan niyang tugon sa akin.

         

“HELLO! KUNG MAKAPAG-TANONG KA, PARANG ANG TANONG MO LANG AY KUNG TUMAE NA BA ’KO!” Napatayo pa talaga ako dahil sa gigil.

           

“I was just asking if you are pregnant. Masama ba ’yon?” This clueless freak doesn’t know the word sensitive. WALA SIYA NO’N!

          

“Hindi! At isa pang hindi! Bakit naman ako mabubuntis aber—”

       

“We had sex, Jice. Hindi ka naman si Mama Mary para mabuntis nalang bigla,” bored na sagot sa akin ng depugo! Bakit parang kasalanan ko pa ngayon?

       

“Hindi nga ako buntis! Anak ka naman ng baka, e!” Singhal ko sa kaniya.

       

“Fine, fine. Hindi na kung hindi—”

         

“Kung oo ba, ano bang balak mo?” Wika ko matapos maka-upo muli.

              

“Pananagutan kita,” walang gatol na sagot niya sa akin sa napaka seryosong tono.

    

“Kung hindi naman, ano na ngayon ang balak mo?” Usisa ko pa rin.

        

“Bu-buntisin kita, hanggang sa tuluyan nang magkalaman ang tiyan mo,” nakangising sagot niya sa akin. AKALA MO BA ’YONG PAGKAKASABI NIYA NO’N AY MAMIMILI LANG SIYA NG YELO SA TINDAHAN.

           

“Utak mo talaga may ubo—”

          

“Ikaw lang laman ng utak ko. May ubo ka ba?” HOYYYY! SHUTANGENA, SMOOTH NANAMAN!

          

Gigil na talaga ako nito ni Laeven Azer Villafuerte aka seven eLeaven, pugo and many more. Ang dami-dami niyang alam. Natatabunan na ’ko! Ampeyr!

         

“Ginigigil mo ’ko. Bahala ka diyan. Basta hindi ako buntis. TAPOS!” Saka ako tumayo at akmang aalis na ng kusina nang magsalita siya.

        

“I love you, baby.”

       

SHUTANGENA. PAANONG HINDI MAGING MARUPOK? BIGYAN N’YO ’KO NG TIPS! KAYO ’YONG MGA EXPERT DITO!

      

Lumingon ako sa kaniya kahit na gusto ko nalang umalis kasi parang bibigay na ’ko. “Hindi mo ’ko madadaan sa mga I love you mo—”

        

“I love you so damn much. Pakiramdam ko ngayon na nandito ka na ulit sa bahay at buhay ko, buo na ulit ako. ’Yong piraso na nawala sa akin nang mga nakaraang araw, unti-unti nang bumabalik,” sinserong wika niya. Kitang-kita ko ’yong sinseridad sa mga mata niyang hindi yata maruning magtago at magsinungaling ng nararamdaman.

       

Inay ku po! Kailangan ko na yatang i-padlock ang pukenjang ko. Baka bumigay na ’ko sa ka-sweetan ng pugo na ’to!

       

“H–Huwag mo ’kong madaan-daan sa mga pa-ganiyan-ganiyan mo, Laeven!” Utal na wika ko. Shutangenang bibig ’to, sarap din tampalin. Hindi alam kailan hindi dapat ma-utal ng lintik!

          

Tumayo ang pugo saka nag-lakad pa-palapit sa akin. Huminto siya sa harap ko saka hinawakan ang baba ko at deretsong tumingin sa mga mata ko.

          

“Hindi kita dinadaan lang sa ganito. I’m telling you the whole truth, baby. I feel like drowning in your presence. I feel like I can no longer swim at the top of water to breathe. I’m freely drowning unto you. You’re the most dangerous body of water yet the most addictive one,” hindi ko alam kung sa akin lang, pero shutangena may pang-aakit ’yong boses niya! Bubuka na ba agad-agad? CHAROT!

         

Ini-iwas ko ang ulo at mata ko sa kaniya saka humakbang ako patalikod upang makalayo nang bahagya. “Aakyat na ’ko sa kwarto ko. Alam mo naman na marupok ako kapag dating sa’yo. Mamaya ako mismo ang mag-hain ng sarili ko,” iwas ko saka na aakyat ng hagdanan nang hawakan niya ako sa braso.

        

“Just tell me that you still love me, baby. That would put me at ease,” wika niya habang nakatalikod ako. Ayaw ko na talaga siyang lingunin.

            

“Kapag ba sinabi kong hindi na kita mahal, hihinto ka? Papaniwalaan mo ’ko—”

       

Hinaklit niya ako ng marahas saka ako niyakap ng napakahigpit. “No. I will never stop loving you. Not even until I die…. and I will never believe that you no longer love me. Your lips and expressions show that you love me still… that you’re still crazy about me,” shutangena. Napakagat labi ako sa sinabi niya. Ang rupok self!

           

Hindi ko alam kung bakit ang tapang ko naman pero hindi ko na siya magawang itulak? Maybe I missed him too. I missed his arms… his love… and his presence. At the end of the day, bumabalik pa rin talaga tayo sa taong mahal natin kahit pa sinaktan tayo. Wala, e. Marupok tayo. Parte siguro ’yon ng pagiging tao o ng pagiging tanga sa pag-ibig. Either ways, we still choose to love.

            

       

       

     

   

  

MUKHANG raratratin na naman ako ng asar ni Shanna. Nakangisi sa akin ang loka-loka habang si Laev ay nag-aayos ng almusal. Ang aga-aga naman makipangapit-bahay nitong isang ’to.

        

“Parang nakaplano ka na agad na dito ka mag-aalmusal, ah?” Taas kilay na wika ko kay Shanna pero ang sira bigla na lamang akong nginitian ng napakatamis.

          

“Nakaplano na akong sirain ang umaga mo. Para kasing iba ’yong balak mong almusalin, friend,” sagot sa akin ng walang hiya!

      

“Hoy! Tigil-tigilan mo ’yang mga salitang ’yan. Kung anu-anong natututunan mo, Shanna!” Singhal ko sa kaniya saka pasimpleng tumingin kay Laev. Baka kapag narinig niya pa si Shanna, sabihin pa niya tinuruan ko.

         

“I am your devoted follower, master. Ayaw mo ba ’yon?” Aba, shutangena!

          

“Sasakalin kita! Inisin mo pa ’ko, lalo na kayong hindi magkikita ng Zaimon mo, girl!” Banta ko sa kaniya. Bigla ba naman lumipat ng upuan sa tabi ko saka umangkla sa braso ko.

        

“Joke lang po. Titigil na po ako kahit na alam ko naman po na totoo lang po ang mga sinasabi ko po. Hindi na po magsasalita ng bad si Shanna,” aniya sa pambatang tono. Talagang nang-iinis, e.

      

“Kain na,” wika ni Laev kaya’t inalis ko ang hawak sa akin ni Shanna at nag-make face sa kaniya pero tinawanan lang niya ako.

        

“If I know, si Laev lang ang gusto mong kainin friend—”

       

“Mas hindi mo magugustuhan girl, kapag jowa mo pala ’yong gusto kong kainin,” e ’di natahimik siya. Chance ko naman para tumawa. Napakagaan talaga ng pakiramdam ko kay Shanna. Kaya kapag sa dulo ng istorya ko ay tinraydor niya ’ko, lulumpuhin ko talaga siya. Pati mata niya may latay.

           

“Anong pinag-uusapan n’yo?” Tanong ni Laeven nang kapwa na kami maka-upo ni Shanna.

       

“Kung paano kita kakainin,” deretso kong sagot sa kaniya at nalita kong saglit siyang napahinto sa pagbaba ng tabagan ng sinangag.

          

“Jice,” may pagbabantang wika niya sa akin.

       

“Bakit mahihiya ka pa kay Shanna? Alam naman niya na nag-kainan na tayong dalawa—”

       

“I may have eaten you, but you haven’t ate me yet. Stop spreading false information,” SHUTANGENA!!!!!!!!!!! BIGLA AKONG NAHIYA SA ISINIWALAT NIYA!

       

“Ohhhhhh….” Pang-aasar pa ni Shanna. Namumula na nga ako, nilubos-lubos pa niya ang pag-gatong!

     

Pinanlisikan ko ng mata si Shanna pero tinawanan lang ako. Mag-buhat talaga nang makilala ko si Laeven lagi nang waley at talo ang mga banat ko. EGULS NA EGULS NA ’KO!

      

“T–Tumahimik na kayong dalawa!” Banta ko sa kanila.

       

“You started it, baby.” Sagot pa sa akin ng walang hiya na manliligaw raw ng maayos!

         

“Don’t baby me, sabi ko!”

        

“Fine, misis.” Shutangena! Parang mas lalo yatang ni-lindol ’yong puso ko ro’n!

           

Sa inis ko ay tumayo ako at deretsong tumuloy sa kwarto ko. Hiyang-hiya na nga ako tapos itong si Laeven ayaw pang tumigil! Dagdag pa na naroon si Shanna. Ang aking magandang image, niyuyurakan ng pugo! Napaka kapita-pitagan pa naman ng imahe ko. Mabait, walang kibo, tahimik, at higit sa lahat mabuti ang loob walang bahid dungis.

            

Padapa akong bumagsak sa malambot na kama ko at dumukdok sa unan. Naiinis talaga ako pero nahihiya, parang gano’n na parang hindi.

      

Sunod-sunod na katok ang nagpabangon sa akin. “Jice,” boses iyon ni Shanna.

       

Nag-palipas ako ng mga tatlong minuto ba ako tumayo at binuksan ang pinto ngunit sa gulat ko ay si Laeven ang sumalubong sa akin!

      

Akmang isasara ko muli ang pinto ngunit nakapasokna siya sa loob. Hinapit niya ako sa bewang saka niya sinara at ini-lock ang pinto bago ako tuluyang nai-sandal sa drawer ko.

         

“A–Anong ginagawa mo!?” Wika ko sa kaniya. Hindi ako makawala. Napaka alanganin ng posisyon namin.

       

“Why do you always want to start a game that you’ll lose in the end? I already told you, you will never win against me, baby,” wika niya sa akin saka pa niyang pinagapang ang dila niya sa pang-ibabang labi niya.

           

“M–Malay-malay ko ba naman kasing magaling ka pala talagang rumebat!” Nakangusong wika ko.

        

“Stop pouting, baka hindi ko mapanindigan na walang halikan na magaganap,” banta niya sa akin. Shutangena Laeven naman!

           

“P–Pakawalan mo na ’ko. K–Kakain na ’ko basta wala nang asaran—”

       

“Anong kakainin mo? ’Yong luto ko o ako?”

   

HOY!!! FOR THE NTH TIME! SMOOTH NANAMAN!!

       

“T–Tigilan mo muna ako sa ganiyan! Na-i-stress ako!” Angil ko sa kaniya ngunit mas hinapit niya lamang ako palapit sa kaniya.

          

Naramdaman ko na lamang bigla na lumapat ang labi niya sa noo ko. Napakabanayad. Nakaka-antok.

         

Humiwalay na siya sa akin saka ako tinitigan sa mga mata. “I love you, Jice. I love you more than anything. You make me feel alive—” Hinaklit ko nga ang pugo saka ko ni-leptulelep!

    

ABA! ANONG AKALA NIYA SA AKIN? LOLA!? HAHALIKAN AKO SA NOO!? SI JICE ’TO! BAWAL ANG MAGINOO!

       

Ramdam ko ang gulat niya sa ginawa ko, pero wapakels. Importante sinusunod ko lang ang dikta ng puso at isip ko. Ito ang gusto ko, alangan naman na salungatin ko pa? Higit pa nga dito ang nagawa na namin.

    

JICE ISAIAH SAAVEDRA, MOST MARUPOK AGENT OF THE YEAR.

     

       

   

    

    

  

NAGTITIPA si Laeven sa laptop niya nang lumapit ako at ini-abot sa kaniya ang niluto kong minatamis na saging.

      

“Salamat,” wika niya sa akin nang hindi naman ako nililingon. Mula kanina pang umalis si Shanna ay ito na ang pinagtuunan niya ng pansin. Hindi ko naman malaman kung ano ’to.

      

Ilang araw na rin na walang nag-a-update sa akin sa Phyrric kung anong lagay ng problema ni Laeven. Baka pumunta nalang ako bukas doon upang maki-balita.

      

“Ang busy mo,” pukaw ko sa atensyon niya at napatingala siya sa akin. Tinapik niya ang tabi niya na para bang sinasabi na maupo ako roon, at ginawa ako naman. Narito kami sa kwarto niya at nasa kama.

              

“I’m searching for something related to my accident,” wika niya sa akin. Medyo nagulat ako na nangangalap din pala siya ng impormasyon ngunit hindi ko ipinahalata. Isa pa, hindi ko rin balak sabihin sa kaniya pa sa ngayon ang sinabi sa akin ni Zaimon.

       

Aagawin ko sana ang laptop ngunit mabilis niya itong nai-layo sa akin. “Bakit?” Tanong ko.

      

“I don’t want you to be involve with this,” wika niya saka binitawan ang laptop bago bumaling sa akin… at sa gulat ko ay bigla na lamang niya akong hiniga sa braso niya at bahagya siyang puma-ibabaw sa akin. “Ayaw kong isali ka sa gusot na ito—”

     

“Pero ako ang agent na naka-toka sa’yo. Sa ayaw at sa ayaw mo, dawit at kasali ako. Hindi ko rin gustong makialam diyan, pero wala akong magagawa. Bukod sa mahal kita, isa rin ako sa mga dapat maka-alam ng mga nangyayari sa’yo. Being an assigned agent isn’t that easy after all,” sagot ko sa kaniya.

       

Hinawi niya ang iilang hibla ng buhok ko na tumakip sa mukha ko saka hinaplos ang pisngi ko. “Hindi mo ’ko nakukuha,” wika niya sa alanganin na tono.

        

“Anong ibig mong sabihin?”

      

“Natatakot akong kapag mayroon ka pang nalaman ukol sa akin at sa naganap na aksidente ay baka tuluyan ka nang mawala sa akin. Hindi ko kakayanin na mangyari iyon,” nakita ko ang pagdaan ng sakit at lungkot sa mga mata niya dahil sa itinuran niyang iyon. Alam ko naman nahihirapan siya sa nangyari sa kaniya, pero hindi ko alam na ganitong takot ang naging dulot no’n sa pagkatao niya.

         

“Kaya kitang tanggapin, Laev. Hindi mababaw ang pagmamahal ko sa’yo. Kakayanin ko naman siguro kahit ano pa ’yan—”

       

“No, Jice. Hindi mo masasabi. I think…..

      

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

    

…

   

….I killed someone in that accident. Hindi lang si Flare ang namatay. There’s one more person.“      

–

  

Medyo okay na po ang pakiramdam ko. Salamat sa concern po. ❤

Btw, sa nagtatanong po. Opo may jowa po ako. Mag-five years na po kami sa January. And gaya po ng mga wattpaders nowadays, opo… nakabingwit po ako ng Engineer. HAHAHAHAHA! Panes. 😂❤

• Mayora 🥀

Nineteen

JICE

      

Marahas ko siyang naitulak dahil sa narinig kong mga salitang binitawan niya.

       

“N–Nakapatay ka?” Halos ayaw lumabas ng mga salitang iyon sa bibig ko. Parang nababarahan ng kung ano man ang lalamunan ko.

        

Nakita kong napayuko siya bago nagsalita. “Iyon ang sa tingin ko. I remember seeing blood around the scene that was about five meter away from us,” wika niya sa hindi maipaliwanag na tono.

        

Napahakbang ako patalikod… hindi ko alam ang mararamdaman ko. Hindi ko alam kung anong iisipin ko.

          

“K–Kaya ba may nagtatangka sa buhay mo?” Ini-angat niya ang mga mata niya patungo sa akin.

          

“Akala ko may alam ka,” naguguluhang turan niya sa akin.

        

“Tungkol sa nagtatangka sa’yo? Laeven, agent lang ako, hindi ako ang mastermind na nagpapatakbo ng buhay mo. Hindi ko inaalam lahat ng naging galaw mo sa nakaraan. Wala nga akong ideya tungkol dito sa, baka nakapatay ka nga!” Gulong-gulong wika ko pabalik sa kaniya.

     

“I am being blackmailed by someone,” wika niya sa akin at napakunot ang noo ko.

           

“Someone? Blackmailed for what? Dahil doon sa baka nakapatay ka?” Halos hindi ko mapagtagni-tagni ang mga naririnig ko.

          

Naupo siya sa dulo ng kama niya saka napasabunot sa buhok niya. “Someone knew about the details of the accident. He even told me that he has the body,” hirap na wika niya sa akin.

          

“At anong kapalit ng pang-ba-blackmail niya sa’yo?” Usisa ko. Hindi ko siya maaaring husgahan dahil lamang sa mga naririnig kong ito, kahit pa hindi ko alam kung ano ba talagang nararamdaman ko.

          

“If I return at the race track again, they will kill my fiancé, at that’s Shanna. I may not love her, but I grew fond of her. She’s like a sister to me. She treats me as her sibling too. Hindi kakayanin ng konsesya ko, kung ikakamatay niya ang pagbabalik ko,” ramdam ko ang sakit at hirap sa tinig niya. Hindi ko rin siguro matatanggap kung may mangyayari kay Shanna. Natutunan ko na rin siyang mahalin at gustuhin bilang kaibigan.

       

“Aalamin ko kung sino siya—”

      

“Baby, please. Mas hindi ko kakayanin kapag sa iyo na nabaling ang atensyon nila. Mas hindi ko na alam ang gagawin ko kapag ikaw ang ipinanakot nila sa akin. Kahinaan kita. Tuluyan kong ikakabaliw kung masasaktan o mawawala ka,” halos nagsusumamo ang tinig at mata na sambit niya sa akin.

         

Halo-halo ang nasa isip ko ngayon. Gustong-gusto ko nang sabihin sa kaniya ang tungkol sa ama ni Shanna ngunit baka kung anong gawin niya lalo na’t mukhang handa siyang sumuong sa kahit na ano.

      

“Kailangan tayong magtulungan, Laeven. Ngayon ko naiintindihan bakit nasabi ni amo na makukulong ka. Gusto kong intindihin ka maging ang nakaraan mo, pero sana naman maintindihan mo rin ako na hindi ganoon kadaling i-proseso lahat ng sinabi mo,” turan ko sa kaniya.

       

“Just leave yourself out of my business, Jice. Bigyan mo ako ng kapanatagan ng kalooban. Hindi ka pwedeng mapahamak. Not in my care, and definitely not in my sight. Baka kung anong magawa ko,” saka siya tumayo at humakbang papalapit sa akin.

    

Napabuntong-hininga ako sa itinuran niyang iyon. Gusto ko siyang salungatin pero mukhang hindi iyon makakatulong sa ngayon…. dahil ako mismo ay nanghihina sa mga nalaman ko.

         

           

    

     

    

   

  

“ANONG ginagawa mo rito?” Walang emosyong wika sa akin ni Callia. Nahuli niya akong nakikialam sa desktop niya.

        

“Hehehe,” tanging nasabi ko.

        

“You’ve done it for three times now, should I kill you by this time?” Deretsong wika niya sa akin na para bang papatay lang ng lamok ang sinabi niya.

        

“Shutangena naman, Callia. Walang takutan!” Singhal ko sa kaniya. Kahit kailan, ito ’yong pagkatao niya at pananalita, parang hindi alam ang salitang biro.

      

“I’m not scaring you. The ones I hate the most, are the ones who invade my privacy and the ones who peek on my things without my permission,” wika niya saka ako itinulak at naupo sa upuan niya.

         

“Wala ka talagang manners!” Nakangusong wika ko sa kaniya.

        

“Atleast I’m not fake,” taas kilay na sagot niya sa akin. “What do you want?”

           

“Kita mo ’to. Pagbibigyan din naman ako, tinakot pa ’ko,” sentimyento ko.

       

“Sasabihin mo, o paaalisin kita?” Walang hiya talaga. Napaka istrikta niya!

        

“So ayon nga, potek naman. Napaka mo talaga!”

     

“Spill,” kung pwede lang manabunot, ginawa ko na.

       

Pinaikot ko muna ang mga mata ko bago ko siya sinagot. “Makihanap naman ’yong pagkakakilanlan ni Duke Navarro. Pati na rin mga contacts niya at alagad,” wika ko at nakita kong tumaas ang kilay niya.

         

“Duke Navarro? The famous racer?” Hindi na ako nagtakha ka kilala niya iyon. Beterana na ’tong si Callia sa Phyrric kahit na ilang taon palang naman siya rito.

             

“Oo.”

      

“Anong kailangan mo sa kaniya?” Usisa niya na bahagyang ikina-kunot ng noo ko. Hindi ugali ni Callia na magtanong kapag may pinapahanap kami sa kaniya.

         

“First time ’to. Buti nagtanong ka?” Naging malikot ang mata niya na wari mo ba ay may alam siya na hindi ko alam.

      

“Nothing. I’ll compile everything you asked. I’ll just send it to you via email,” wika niya na niya itinuon ang pansin niya sa desktop niya at marahan na nag-tipa roon.

     

Lumabas ako ng opisina niya. Kasalukuyan akong naglalakad sa may pasilyo nang makita ko si Shawn na humahangos patungo sa opisina ni amo. Sinubukan ko siyang tawagin ngunit tila hindi niya ako narinig.

            

“Ang tagal nawala ni Shawn,” napalingon ako at nakita ko si Nurse Jethsy na nakatuon ang pansin sa pintong pinasukan ni Shawn.

          

Matandang nurse na siya sa Phyrric. Pinakabihasa sa lahat. Pareho sila ni Nurse Sab kaya’t kilala sila ng lahat ng agent. “Ngayon n’yo lang din po siya ulit nakita?” Tanong ko at tumango ito.

            

“Mabigat ang loob niyang batang ’yan nang huli kong masilayan. Ngayon naman ay parang hindi pa rin panatag ang kalooban niya,” wika nito sa akin.

    

“Hindi ko nga po ’yan ma-kontak. Hindi rin ako kino-kontak. Hindi ko alam kung anong nangyari sa kaniya,” wika ko rito at tinapunan naman ako nito ng tingin.

          

“Baka kailangan niya ng kaibigan sa ngayon, iha. Mas makabubuti siguro kung lalapitan mo siya at tatanungin ng lagay niya,” suhestiyon nito saka ako tinapik sa balikat at tuluyan nang umalis.

           

Naglakad ako patungo sa bench kung saan pwede kong harangin si Shawn paglabas niya ng opisina ni amo.

        

May katagalan ang naging paghihintay ko bago lumabas si Shawn sa opisina ni amo. Wala na ang mukha niya na animo naguguluhan. Bumalik ang itsura at awra ng isang Shawn na kilala ko.

         

“HEY!” Bati ko sa kaniya at napalingon siya sa akin.

         

“JICE!” Saka niya ako biglaang kinabig at niyakap ng napakahigpit.

      

Ilang segundo rin niya akong yakap bago ako tuluyang pinakawalan. “Na-miss kitang unggoy ka. Bakit hindi kita ma-kontak—”

        

“Inom? Sagot ko promise,” putol niya sa akin habang nakangiti. Hindi ko alam lung bakit mabilis niya akong napatango at napapayag. Hindi ko na nga nagawang maisip na magpaalam pa kay Laeven. Naroon naman si Syreen malapit sa kaniya at pinagbantay ko na muna pangsamantala.

            

Sumakay kami ng sasakyan ni Shawn at tumungo sa isang open space na inuman sa tabi ng isang tulay at ilog. Sa totoo lang, hilig ni Shawn talaga ang uminom sa ganitong venue. Pareho sila no’n ni Callia. Naaalala ko pa noon, nagka-ayaan at pareho pa sila ng i-sinuggest na lugar. Sa ganito nga raw.

          

Umorder ng bote ng redhorse si Shawn at naupo na sa tapat ko. Pabilog ang mesa at may mga pulutan na rin siyang hinapag. Sisig, tokwa’t baboy at maging bopis. Low key rin talaga ang taong ito kahit pa alam ko naman na may kaya sila.

        

“Akala ko talaga bar nanaman ang punta natin,” wika ko sa kaniya.

       

“Ayoko, nagkakaroon ako ng kaagaw sa atensyon mo,” tumatawang sagot niya sa akin.

        

“Si Jenno ba? Ay loko, tinulungan ako no’n no’ng mga panahon na hindi kita ma-kontak. Lintik ka, saan ka ba nanggaling at napano ka?” Tanong ko sa kaniya saka lumagok sa bote ng redhorse.

           

“Nagpalamig lang. May emergency rin kasi sa probinsya,” sagot niya sa akin saka lumagok din sa inumin niya.

         

“Nararamdaman ko boy may problema ka. Sasabihin mo o ihuhulog kita rito sa ilog? Pili ka,” taas kilay na wika ko sa kaniya.

          

“Sira! Wala akong problema. Alam mo naman ako, mukha lang talaga laging problemado, pero happy ’to basta happy ka,” saka niya itinaas ang bote na animo makikipag toast sa akin. Sinagot ko naman iyon at kapwa kami lumagok ng alak.

       

May kakaiba kay Shawn, ramdam ko iyon pero hindi ko naman siya maaaring pilitin sa mga bagay na hindi niya talaga gustong sabihin.

      

“E ’di sige, sabi mo, e.”

      

“Ikaw, kumusta ka nitong mga nakaraan?” Tanong niya. Namulutan muna ako bago ako sumagot sa kaniya.

         

“Ayos naman. Parang roller coaster. Na-inlove, nagka-problema, naging okay, ngayong mukhang may gusot nanaman,” ani ko saka nagkibit-balikat.

         

“Ang kaswal. Parang normal lang sa’yo ang nangyari. Baka naman hindi ka totoong inlove?” Magkakasunod akong umiling sa sinabi niyang iyon sa akin.

         

“Sure akong inlove ako. Sinuko ko nga lahat—” napatigil ako sa pagsasalita dahil pabagsak niyang binitawan ang bote.

      

“S–Sorry. Nagulat lang ako,” wika niya sa akin.

        

“Okay lang. Alam ko naman na hindi mo inaasahan na ganito pala ako karupok, kasi ako rin, hindi ko rin inaasahan na ganito pala ako karupok,” tumatawang sagot ko sa kaniya.

       

“Anong balak mo—”

       

“Balak kong iuwi na ang girlfriend ko. Hindi maganda na nagpapa-abot siya ng ganitong oras sa daan habang may lalaki siyang kainuman,” kapwa kami napalingon ni Shawn sa pinanggalingan ng tinig at nakita namin si Laeven na hindi maipaliwanag ang bumabalot na awra sa kaniya. Para siyang papatay.

         

“A–Anong ginagawa mo rito?”

      

“Una ’yong kutong lupang si Jenno, ngayon naman itong lalaking ito. Ilan ba kami?” Seryosong wika niya deretso sa mga mata ko.

      

“Huwag kang TH diyan. Ikaw lang ang gusto ko. Sa’yo lang ako magpapajerjer kahit na ano pang sikretong tinatago mo sa akin, sa amin at sa sanlibutan,” sagot ko sa kaniya. Shutangena. Nakaka tatlong bote palang yata ako, pero tabingi na ’yong utak ko. Wala talaga akong galing sa redhorse. Manapa sana kung gin bulag ’to, e. Papalagan ko ng pang malakasan.

          

Itinayo niya ako saka aakayin paalis nang hawaksn bigla ni Shawn ang isang kamay ko. “Ako na ang maghahatid sa kaniya—”

       

“Sa akin siya. Walang kahit na sinong may karapatan sa kaniya. Ako lang, ’tol. Bitawan mo siya,” dinig kong putol ni Laev kay Shawn.

          

“Mukhang hindi ako natutuwa sa’yo Villafuerte, inagawan mo ’ko,” seryosong turan ni Shawn sa kaniya, ngunit hindi ito pinansin ni Laev. Basta naramdaman ko na lamang na isinakay niya ako sa sasakyan niya.

    

  

   

   

   

   

   

  

  

 

NANG makauwi kami ay inlabas ko ang telepono ko at nakita ko ang madaming text at tawag ni Syreen sa akin.

     

Binalaan pala niya akong nakita siya ni Laeven na nagmamanman tapos kinuha ni Laeven sa kaniya ang current location ko. Dahil duwag ang bruhang Syreen, ayon ibinigay ng walang pag-iimbot. Kaya pala nakasunod ang pugo.

        

Nakahiga lamang ako nang bumukas ang pinto at iniluwa no’n si Laeven na may dalang towel at palanggana.

     

Naupo siya sa gilid ng kama saka ako pinunasan ng mga gamit na dala niya. Iba talaga ang isang ’to. Kahit gaano kagigil sa akin, mahal pa rin ako.

       

“Huwag ka ngang seloso,” banat ko sa kaniya.

       

“I’m not jealous,” sagot niya naman sa akin.

        

“Naku, ayaw pa ngang umamin. Huwag ka nang magselos, kasi sa’yo lang naman ako. Ikaw lang ang gusto ko, ikaw lang ang mamahalin ko, kasehodang nakapatay ka pa, mananatili pa rin ako, ganoon… ganoon kita kamahal,” mga salitang dumulas sa bibig ko.

        

Nakita ko kung gaano nangilid ang mga luha sa mga mata niya.

       

“I love you so much,” turan niya habang nakatingin deretso sa mga mata ko na ramdam kong pumupungay na dala na rin ng kalasingan.

         

“Mahal din kita, Laev. Sa totoo niyan, nasasaktan talaga ako na malaman na baka makulong ka, kasi iiwan mo ’ko no’n, pero pinipili ko pa rin sumugal sa’yo. Kasi alam ko, hindi mo naman ginustong mangyari ’yon. Alam kong nangyari ’yon dahil sa mga tao sa paligid mo, na malaki ang inggit at galit sa’yo. Magpakatatag ka lang sana, nandito naman ako lagi para sa’yo,” wika ko saka ko biglang kinabig ang batok niya at kinintalan ng halik ang mga labi niya.

             

“You’re making me cry,” lalaking-lalaki naman ang pagkakasabi niya no’n, pero parang nakakabakla talagang pakinggan.

       

“Huwag kang mag-emote, hindi mo bagay—”

         

“I feel like I don’t deserve you at all,” putol niya sa akin.

        

Muli ay kinintalak ko ng halik ang mga labi niya. “Walang makakapagsabi kung deserve mo ba ako o hindi, maliban sa akin. Kapag sinabi kong para sa’yo ako, tanggapin mo nalang bago pa kita pakainin ng bala. Naiintindihan mo ba?”

           

“I will only understand you, kapag ang gusto kong kainin ang ipapakain mo.”

           

Twenty

JICE

“Pinagsasasabi mo nanaman diyan?” Singhal ko sa kaniya. Take advantage rin ’tong si Laeven Azer! Lasing lang ako, tapos feeling n’ya bibigay na agad ako? ASA MEN. ASA!

“Don’t you missed me?” Shutangena! ’Yong pagkakasabi niya parang gusto niyang kainin ko na siya!

Umusog ako palayo sa kaniya saka ko siya tinaliman ng tingin. “Inaakit mo ba ’ko?”

“Oo.”

HOY! SHUTAENA!!!!!!!!!!!!!!

“B-Bakit mo ’ko inaakit?” Nakaka irita ’yong utal effect. Bakit ba naman nagbubuhol ’tong dila ko kapag kausap ko ’tong pugo na ’to sa ganito?

“Dahil ayokong ako ang mag-first move. I want it to come from you, para hindi mo masabing nilalabag ko ’yong napag-usapan natin,” nakangising wika niya sa akin saka biglang tumayo mula sa kama.

“A-Aano ka?” Depuga ka naman Jice! Anong tanong ’yan?

“It seems that I’m not that seductive to you as of the moment,” wika niya sa seryosong tono pero ramdam ko sa mga mata niya na humihiyaw iyon ng nakakalokong isipin at pangyayari.

Depugo ka, Laeven! Nababasa kita!

Tumayo ako mula sa kama kahit na medyo nahihilo pa ako. “Sabi ko walang sex-”

“Hindi kita inaaya-”

“Ako inaaya kita. Ako ang pwedeng mag-first move, ’di ba?” Deretsong wika ko sa kaniya at doon na unti-unting sumilay ang nakakalokong ngiti mula sa mga labi niya.

“You’re craving for me, baby. I like it,” wika niya saka unti-unting nag-lakad papalapit sa akin.

“Hindi ko naman dine-deny,” saka ko pa siya kinindatan. Hindi pwedeng sa ikatlong pagkakataon ay ako pa rin ang a-alipinin niya. Hindi pwedeng ako nanaman ang magpapasakop!

“You’re trying to conquer me, baby.” Aniya nang makalapit na sa akin.

“Syempre. Hindi pwedeng ikaw lagi ang masusunod sa pagitan natin-” Parang talo nanaman ako. Bigla nalang akong hinaklit palapit saka ako mapusok na hinalikan.

[WARNING! R-18. SUS! KAGUSTO NAMAN SA ROUND THREE. DENY MO NAMAN!]

Lahat na nga yata talaga ng karupokan ay nasa akin na. Kapag mga labi na ni Laeven ang usapan, willing ko na talagang isuko ang lahat. Ang sarap-sarap lang malunod sa halik at pagmamahal niya.

Bawat galaw ng mga labi niya sa mga labi ko ay ipinararamdam niya kung gaano kalalim ang pagmamahal niya para sa akin… nararamdaman ko… sobrang nadarama ko.

Ipinulupot ko ang mga braso ko sa batok niya at ako na mismo ang nagpalalim ng halik sa pagitan namin. Naramdaman ko naman na marahan niya akong itinutulak kaya’t napapahakbang ako patalikod.

“I’m so fucking inlove with you, baby.” Aniya sa pagitan ng mga halik namin. Naroon ang bigat ng paghinga niya na animo ba sobrang sabik siya sa halik na pinagsasaluhan namin. Naramdaman ko naman na tumama na ang likod ko sa pintuan ng cabinet na narito sa kwarto.

Unti-unti na akong natututo. Alam ko na kung paano namnamin ang halik na ibinibigay ni Laeven. Alam ko na kung paano ito sagutin sa mas mapusok at mapaghanap na paraan…. kaya’t nang kumatok ang dila niya sa bukana ng labi ko ay wala akong pagda-dalawang isip na pinatuloy ito.

Doon ay gumalugad ito at ninamnam ang kung ano mang nais nito sa loob ng bibig ko… habang ang mga kamay naman niya ay tila mga dayo at nagsimulang gumalugad na rin sa katawan ko.

Bawat haplos niya ay nakakadarang… nakakadeliryo… nakakabobo. Damang-dama ko ang pagnanais ko na sambahin niya. He’s right… I am really craving for him.

“Uhmmmm….” Ungol ko dahil bigla na lamang niyang kinagat ang pang-ibabang labi ko na wari ba ay nais niya lamang akong kilitiin o asarin.

Humiwalay siya sandali sa akin saka niya hinubad ang pang-itaas niya.

Shutangena. ’Yong pandesal niya kumakaway nanaman sa akin. Sino naman ang hindi papayag sa round three kung pandesal na mismo ang lumalapit. Manok lang ako…. evolved version. Pandesal na ang nais ko, hindi na palay.

“Stop staring. Touch them if you want,” seryosong wika niya deretso sa mga mata ko. Nababasa ko ang pang-aakit sa mga mata niya… at kung inaakala niyang uurungan ko siya sa pagkakataon na ito, nagkakamali siya.

Dahan-dahan kong pinagapang ang mga kamay ko patungo roon at shutangena lungssss… ang sarap hawakan.

“Nakakabasa,” SHUTANGENA MO JICE! Naibulalas ko bigla ang salitang iyan.

Nakita kong napangisi siya dahil sa narinig niyang sinabi kong iyon. “I like making you wet. Atleast, I know that I’m the only person who can make you that way,” aniya saka biglang tinungo ng mga kamay niya ang laylayan ng t-shirt na suot ko.

Hinubad niya ang suot kong pang-itaas at hindi naman ako birhen para tumanggi pa. I let him. I even helped him.

“Huwag mong titigan ’yang dibdib ko!” Singhal ko sa kaniya dahil titig na titig nanaman siya sa dibdib ko na iilang beses na naman na niyang nakita at sinamba!

“They are way bigger now than the last time,” wika niya sa akin sa nakaka-akit na tono.

“Hello! Syempre, hindi ako pang salamat dok, pang SaLamasNiLaeven ako!” Sagot ko sa kaniya at hindi ko alam kung bakit pero parang nagustuhan niya ’yong sinabi ko….. pero iyon naman talaga ang totoo, e!

“I like your humor, baby. I’m so fucking horny right now, and yet naipapasok mo pa rin ang mga banat mo-”

“Enough of speaking, Laev. Magbanatan na tayo,” and with that ay ako na mismo ang nag-alis ng bra na suot ko bago ko itinapon ang sarili ko sa kaniya.

Marupok si Jice? Oo, pero sa ibang termino. Ibang rupok ang taglay ko. Mahal ko lang talaga. Ang marupok pala ay para sa mga taong laging niloloko pero bumabalik pa rin. Marupok ako dahil mahal ko, at ramdam kong mahal ako.

Muli niya akong hinalikan ngunit ngayon naman ay mabilis niya lamang iniwan ang mga labi ko at tumuloy sa leeg ko. Nagulat ako nang buhatin niya ako kaya’t naipulupot ko tuloy ang mga binti ko sa bewang niya.

SHUTANGENA! ENLIGHTEN ME! MAIPAPAKILALA NANAMAN BA SA AKIN ANG IBANG POSISYON!? DAPAT PALA TITLE NG STORY KO,

JICE AND LAEVEN AND THE VARIOUS SEX POSITION

. MWEHEHEHE.

Hindi naging mahirap ang pagbubuhat niya sa akin dahil bukod sa malaki si Laev ay nakasandal pa rin ang likod ko sa cabinet kaya’t parang mayroon kami kalso upang mapanatili ang gusto niyang posisyon.

Mapusok ang naging paghalik niya sa leeg ko, habang ang mga kamay naman niya ay tumungo sa magkabilang dibdib ko at naramdaman ko nanaman ang SaLamasNiLaeven na tinutukoy ko kanina.

“Ohh….” Ungol ko dahil sa nakakadeliryo at nakakakiliting paglalaro niya sa dibdib ko.

“Damn… baby. I missed them,” wika niya sa akin.

Inalis niya ang mga kamay niya sa mga dibdib ko para lamang tumungo sa pang-upo ko. Ini-angat niya ako… akala ko kung ano ang gagawin niya ngunit nais lamang niya palang itapat sa mga labi niya ang mga dibdib ko.

“Oh…. damn! I want them,” saka biglang sinakop ng mga labi niya ang kanan kong dunggot. Napapa-arko ang katawan ko sa sarap at kiliting nararamdaman ko.

“Laev….. shit….. ang sarap,” ungol at bulalas ko dala nang masarap na pakiramdam na iginagawad ng mga labi niya sa akin.

Inihiwalay niya ang mga labi niya sa dibdib ko saka tumingala sa akin at doon nagtama ang mga mata namin. “Baby, you’re so beautiful.”

Napangiti ako dahil sa sinabi niyang iyon sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero ramdam ko ’yong kilig. “I love you,” sagot ko sa kaniya.

Ibiniba niya ako saka niya inalis ang pang-ibaba niya at ganoon rin ako. Nakita ko nanaman ang commander-in-chief na balak nanaman mamaril ng basang manok.

“Ito ba ’yong standing position?” Curious na tanong ko.

Natawa siya ng mahina saka ako hinawakan sa magkabilang bewang at muling ini-angat sa ere.

“Yes, baby.” Sagot niya sa akin.

Muli kong ipinulupot ang mga binti ko sa kaniya maging mga braso ko sa batok niya.

“Teka muna,” awat ko sa kaniya dahil ramdam ko ’yong espada ni Ichigo na sumusundot na sa lagusan at parang gusto nang humiyaw asnamon voyanazar!

“Why?” Hindi ko alam pero parang mababakasan ng iritasyon ang tono niya. Takot mabitin!

“Bakit ang laki-laki naman ng ano mo, Laeven? Hindi ba nahihiya sa akin. Punit na punit ang pukenjang ko- AHHHHHHHHH!!!!!” SHUTANGENA!!!!!!!!!!!!!!!!!!! BIGLA NIYA NALANG AKONG PINASOK NG WALANG PASUBALI!

“I’m glad you’re so damn wet, hindi naging mahirap ang pagpasok,” nakakalokong wika niya sa akin.

Hindi ako nakapagsalita dahil sa nararamdaman kong sakit… sarap… at pagkapuno ng pagkababae ko dahil sa sandata niya.

Napayakap ako sa kaniya at napayuko sa balikat niya. Marahan ko pang kinagat-kagat ang balikat niya dahil sinimulan na niyang itaas baba ang katawan ko upang makalabas at pasok ang pagkalalaki niya sa akin.

“Ohhhh…. Laev….” Ungol ko. Legit ’yong sarap at nakakadeliryong pakiramdam sa ganitong posisyon. Ramdam na ramdam ko ang kabuuan ng lahat ng mayroon siya.

“Damn… baby!” Saka pa mas bumilis ang paggalaw niya sa katawan ko. Tanging siya lamang ang gumagalaw sa akin dahil hindi ko naman alam kung saan ako huhugot ng lakas. Nakaka-ubos ng enerhiya ang ginagawa niya sa akin.

Dama ko ang marahan na pag-agos ng likido sa akin sa posisyon na ’to. Hindi ko alam pero mas tipo ko ’to kaysa sa mga nauna naming ginawa. Kayang-kaya talaga akong dalhin ni Laeven sa mundong nais niyang pagdalhan sa akin.

“Laev…. b-bilisan mo pa….” Hiling ko dahil parang sasabog na ako sa sarap at nakakadeliryong pakiramdam.

“As you wished, baby.” Sagot niya at naramdaman ko nga ang papabilis na paggalaw ng mga katawan namin.

“Ugggghhhh… Ugggghhh…” Lasing na ako ngunit mas nakakalasing pa ang pakiramdam na ito.

“Fuck it! You’re tight, Jice! Fuck!” Aniya habang walang tigil sa paglabas at pasok sa akin.

Kung hindi ko alam kung paano ko i-a-arko ang katawan ko at saan ibabaling ang ulo ko, si Laeven naman ay hindi niya alam saan niya padadampiin ang mga labi niya sa katawan ko.

“L-Lalabasan na yata ako….” Wika ko ngunit sa gulat ko ay bigla na lamang siyang tumigil sa paggalaw at hinugot niya ang akin sa kaniya bago ako ibinaba.

“Cum in my mouth, baby.” At sa gulat ko ay bigla na lamang siyang lumuhod sa harap ko saka niya kinuha ang isang binti ko saka niya ito ipinatong sa balikat niya.

Shutangena! Akala ko hindi ako mamumukbang ngayon! Nagkamali ako!

Bigla niyang isinubsob ang labi niya sa pagkababae ko, at para akong nawala sa sarili nang magsimula na ang mga labi at dila niya na laruin ako doon.

Ramdam ko ang lambot ng mga labi niya kasabay ng pinatigas niyang dila. Bawat sipsip… kagat… halik na iginagawad niya sa akin ay para bang nangangatog ang isang tuhod ko na nagpapanatili sa akin na nakatayo, kaya’t napapasabunot ako sa buhok ni Laeven. Napakasarap….

“Laev….. tang’na…..”

Nararamdaman ko na ang malapit na pagsabog kaya’t mas naisubsob ko ang mga labi niya sa pagkababae ko.

“Lalabas na talaga Laev…… Uggggggghhhhhhhhh….!” Nilabasan ako sa bibig niya mismo. Ramdam ko ang hiya ngunit mabilis itong nawala nang halos makita ko kung gaano siya kasabik na malasap ang likidong pinakawalan ko.

“You taste so sweet,” aniya saka ako muling binuhat at walang pag-aatubili niyang pinasasok ang sandata niya sa akin.

“LAEVEN!” Sigaw ko. Hindi pa kumakalma ang muscles ko sa loob, parang lalabasan yata ako ulit sa ginawa niya.

Mabilis ang naging paggalaw niya sa mga katawan namin na tila hindi niya na inintindi ang ginawa kong pagsigaw.

“Fuck it! It became tighter,” wila niya saka pa patuloy na naglabas pasok. Shutangena… nanghihina na ’ko.

Ramdam ko ang new year nang biglang rumagasa sa loob ko ang init. Pinutukan nanaman ako ng walang hiya!

“Bubuntisin lang ba? Easy.” Aniya mula sa kung saan saka hinawakan ang likod ng ulo ko at idinukdok ako sa balikat niya bago hinaplos ang buhok ko. “I love you so much, Jice Isaiah Saavedra.”

SOMEONE

Hindi ako masaya sa nalaman ko. Hindi maaaring magkaroon ulit siya ng inspirasyon na magpatuloy. Kung kinakailangan na yanigin kong muli ang mundo niya ay gagawin ko.

“Tayo na. Kailangan magpatuloy ang mga transaksyon,” mando sa akin nitong lalaki sa harap ko.

“Wala ka bang binabalak?” Usisa ko sa kaniya.

“Marami ngunit wala ka sa posisyon upang malaman iyon. Ang dapat mo lang gawin ay ang mga ini-uutos ko,” walang modong wika sa akin nito. Naiintidihan ko ang pagiging walamg modo niya, halang nga pala ang bituka niya.

“Kung papatayin mo sila, sa palagay ko dapat ay unahin mo ang babae,” suhestiyon ko.

“Huwag kang magdesisyon para sa akin. May sarili akong utak,” sagot nito saka ako tinalikuran.

“Walang problema, Sir.” Sarkastikong sagot ko.

–

Twenty-one

JICE

      

“Kwentuhan mo ’ko,” wika ko sa kaniya habang nakaunan sa braso niya at nakayakap sa kaniya.

          

“Ano namang i-kwe-kwento ko sa’yo? Lasing ka, ’di ba? Matulog ka na,” sagot sa akin saka ako hinalikan sa noo.

       

“Hello sa’yo, Laeven. Paano po akong makakatulog pagkatapos mong niyugyog ’yong pagkatao ko. Para kang si kuya Wil,” singhal ko sa kaniya.

         

“Who the fuck is kuya Wil!?” Gusto kong matawa sa naging pagtaas ng boses niya.

         

“Shutangena. Ibig kong sabihin, si Willie Revillame. Pa’no, giniling-giling mo ’ko,” saka ko pa iyon sinundan ng tawa. Tao kaya ’tong si Laev? Walang ka-muwang-muwang sa mundo.

          

“Akala ko kung sino nanaman ang kaagaw ko—”

      

“Mag-kwento ka ng tungkol kay Lyndon at Flare,” putol ko sa kaniya. Nasabi ko naman na sa kaniya na nag-kwento na sa akin si Shanna tungkol sa nangyari.

        

Naramdaman kong napabuntong hininga muna siya bago nagsalita.

        

“Matalik kong kaibigan sina Lyndon at Flare, same goes with Shanna. Prinsesa namin siya. College days palang hindi na kami mapaghiwalay na apat,” saglit siyang huminto na animo ayaw niyang magpatuloy. “Kaya hindi ko inakala na ta-traydorin kami ni Lyndon para sa pera. Alam niya kung gaano namin siya pinagkakatiwalaan ni Flare. Siya lahat. Sa kaniya lahat. Siya ang pinaka kuya namin sa grupo.”

          

“Anong klaseng kaibigan naman si Flare sa’yo?”

       

“Flare? Siya ’yong taong malihim. Hindi ’yon nagsasabi kahit ano pang problema ang iniisip niya. Makikita mo lang siya na laging nakangiti at masaya. Siya pa ang madalas na taga-alalay kahit alam kong mayroon din naman siyang sarili pasanin. Siya rin ang taga-pigil ko sa pagiging fuckboy ko. Good boy kasi ’yon. Ramdam ko ’yong pagmamahal niya sa aming tatlo nina Shanna at Lyndon… kaya sobrang sakit na mawala siya dahil sa kagagawan ko,” napataas ang tingin ko sa kaniya dahil nangingilid na ang mga mata niya.

         

“Tindi ng brotherhood n’yo,” tanging nasabi ko.

        

“The hardest part, was that I wasn’t able to join his burial. Kasalukuyan akong nasa ospital at hindi maka-usap. Hindi ko man lamang siya naihatid sa huling hantungan niya, dahil na rin sa probinsiya nila siya piniling ilibing ng magulang niya. Ang sakit sa akin no’n. Alam kong may galit pa rin ang mga magulang niya sa akin,” pagpapatuloy niya.

           

“Kaya pala ganoon ang kwento ni Shanna. Ha-huntingin ko talaga ’yang Lyndon na ’yan. Ako mismo ang lulumpo sa kaniya. Ako mismo ang magpapakilala sa kaniya sa impyerno,” pirming wika ko. Ayaw kong nakikitang nasasaktan si Laeven. Parang pinipiga ang puso ko. Para akong sinasakal.

            

Pinitik niya ang noo ko saka ako niyapos ng mahigpit. “I want to start anew. Gusto kong magsimula kasama ka. Gusto kong baguhin ang takbo ng buhay ko na narito ka sa tabi ko. Mahal na mahal kita, Jice. Ikaw ang nagpabago ng lahat ng kung ano ako ngayon,” aniya. Yumapos din ako sa kaniya saka ko isinubsob ang mukha ko sa dibdib niya.

            

“Pwede naman tayong magsimula ng bago. Pero una dapat pakasalan mo muna ako. Lagay ba puro lang tayo jerjeran tapos hindi mo ’ko papakasalan—”

         

“Huwag mo ’kong unahan. Masyado kang advance kahit kailan,” wika niya saka ako nilayo sa kaniya at tinignan sa mga mata. “My presscon will be tomorrow. You have to come with me.”

       

        

      

      

   

NAGTUTULAK lang ako ng cart namin habang si Laeven naman ay nagtitingin lang ng bibilhin niya sa paligid. Nakaface mask siya at cap. Ayaw ko nang maulit na magtatakbo. Bukod sa nakakahingal, lagi kaming humahantong sa halikan nitong pugo na ’to. Mapag-take advanatage rin, e!

              

“Buti nalang may naitatago pa akong picture namin,” wika nitong si Shanna na katabi ko. Oo, kasama namin ang bruha at gaya ni Laev at nakaface mask at cap din siya. Naaawa kasi ako sa kaniya, nabuburo na siya sa bahay ng mga magulang ni Laev.

       

“Nasaan? Patingin,” wika ko. Tinanong ko kasi siya kung mayroon ba siyang picture ni Lyndon. Gusto kong makilala ang taong sumira kay Laeven.

     

Nilabas niya ang pitaka niya saka may hinugot na larawan doon. Pinakita niya ito sa akin sala itinuro kung sino si Lyndon at Flare roon.

         

“Ito si Lyndon, may kagwapuhan, pero mas lamang ng tatlong paligo sa kaniya si Flare at mga limang paligo naman si Laeven,” turo niya sa lalaking hindi katangkaran dahil hanggang balikat lang ni Laeven.

            

“I guess, ito si Flare ’yong may mga hikaw sa tainga at gangster look?” Tanong ko at sunod-sunod na tumango si Shanna.

         

“Sana noon ka pa namin nakilala ni Laev,” wika niya out of nowhere.

         

Ibinalik ko sa kaniya ang larawan at nagpatuloy ako sa pagtutulak sa cart. “Bakit naman?”

       

“Feeling ko kasi ang lakas mo. Feeling ko kaya mo kaming ipagtanggol. Alam mo ’yon? Kaya nga no’ng ituring n’yo akong kabigan ni Lindzzy, wala lang. Ang saya ko lang,” wika niya sa awkward na paraan kaya hinampas ko ang dila ng sombrerong suot niya.

           

“Sira ka. Mabait ka kaya mabait ako sa’yo. Ramdam kong mabuti kang kaibigan sa’kin, kaya mabuti rin akong kaibigan sa’yo. Kaya hindi mo ’ko pwedeng traydorin, dahil kapag nagkataon babalatan talaga kita ng buhay,” saka ako tumawa pero bigla ba naman akong niyakap ng loka-loka.

       

“Kayo palang ni Linddzy ’yong naging friend kong babae, hindi ko kayo hahayaan na masaktan at mas lalong hindi ko kayo ta-traydorin. Napaka rare n’yo na. Hindi pa naman ako balie para sirain ang tiwala n’yo. Isa pa, napakahappy ko kaya sa’yo, ang dami kong natututunan,” wika niya saka kumalas sa akin.

         

“Ikaw, alam mo girl okay na, e. Kaso nakakagigil ’yong mga huli mong banatan,” taas kilay na wika ko pero ang bruha tumawa lang.

         

Namimili lang kami ng maaari naming magamit nang biglang tumunog ang telepono ko at rumehistro ang pangalan ni Callia.

       

“Yes?”

       

“Are you available for a side mission tomorrow?” Tanong nito sa akin sa kabilang linya.

     

“Presscon daw bukas ni Laeven. Kailangan nandoon ako—”

       

“The side mission will be at night. I guess by that time the presscon is done,” putol niya sa akin. Hindi ko alam kung naghahanap ba ’to ng kapartner o nagbabanta. Nakakatakot siya.

     

“Si Syreen ba? Si Missy? Si Griss?”

         

“I want it to be you. I need your mischievous mouth. We’re going to be a guest relation officer for the night—”

       

“POKPOK!? SHUTANGENA NAMAN CALLIA. PINAKAGANDA MO PA. POKPOK PA RIN ’YON!” Singhal ko sa kaniya. Guest relation officer pang nalalaman, e pokpok o GRO pa rin ’yon. Bwiset na ’to.

         

“Whatever.”

        

“Tatawagan ulit kita. Tatanungin ko muna si Laeven kung papayag. Alam mo naman ’tong jowa ko, malala pa kay amo ang sayad—”

          

“Tsssss.” HOYYYYYYY!!!! SHUTANGENA ’YONG PUSO KO!!!!!!!!! SI AMO ’YON! KAY AMO ’YONG EKSPRESYON NA ’YON! WALANG HIYANG CALLIA ’TO NAKALOUD SPEAKER YATA ANG DEPUGAAAA!

       

“Hehehe. Payag na ’ko. Hehehe,” saka ko mabilis na pinatay ang tawag. Tssss palang ni amo nanginginig na ’yong buong pagkatao ko. Kayang-kaya niya akong yanigin higit pa sa pagkadyot ni Laeven sa pukenjang ko. Ibang klase si amo. Huhuhuhu.

          

“Is there a problem?” Napalingon ako kay Laeven na siyang nagsalita.

           

“Oo. Pero sa bahay nalang natin pag-usapan,” nakangusong wika ko…. ngunit sa gulat ko ay mabilis niyang ibinaba ang facemask niya saka mabilis na kinintalan ng halik ang nguso ko.

          

“There. Stop making that face. Mukha kang isda,” wika sa akin saka ngumisi bago niya binalik ang facemask niya.

     

“Sa lahat ng isda ako ’yong masarap na tilapia. Enjoy na enjoy ka ngang kainin,” wika ko sa kaniya. Excuse me, padaan. Eguls na ako lagi sa kaniya, hindi pwedeng hanggang dito luge pa rin.

            

Bigla niyang inilapit ang mukha niya sa tainga ko saka bumulong. “Don’t worry baby. Enjoy na enjoy ka rin naman magpakain.”

         

HOOOOY! SHUTANGENA. GUSTO NA NGA YATA AKO NITONG TAPATAN SA ONLINE RAMBULAN! WALA NA. EGULS NA EGULS NA!

       

     

      

     

  

“HINDI, ayoko. Hindi ako pumapayag,” ika ba naman ng bwiset na pugo habanag nag-aayos siya ng buhok niya. Ngayon na ang presscon niya at naka-ayos na siya. Ngayon ko lang din napiling sabihin sa kaniya iyong sa side mission kasama si Callia. Paano kahapon nilandi-landi niya ’ko pagdating sa bahay kaya hindi ko nasabi.

              

“Naka-oo na ’ko. Tsaka isa pa, narinig ni amo na um-oo na ’ko. Mayayari ako ro’n,” wika ko sa kaniya.

           

“Kapag tumuloy ka ro’n, sisiguraduhin kong mararanasan mo talaga na ma-i-take out ng isang gabi,” shutangena! Parang bet ko ’yong banta na ’yon.

       

“Basta ba ikaw ang parokyano ko—”

          

“Saka kita babaliwin dahil hindi ko ibibigay ang gusto mo,” putol niya sa akin saka ako nginisian.

           

“Nakakainis ka na!”

           

“Ang ganda mo ngayon,” pag-iiba niya ng usapan saka ako pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa. Naka dress kasi ako na hindi ko talaga ginagawa noon pa. Si Shanna ang nagpasuot sa akin nito. Sabi niya baka raw ipakilala ako ni Laeven na girlfriend niya sa madla, ako naman si assuming ito at sumunod sa kaniya.

        

“Excuse me, seven eLaeven. Araw-araw akong maganda,” angil ko sa kaniya.

            

“I agree,” sagot naman sa akin ng mokong.

      

“Araw-araw rin akong masarap,” nakangising wika kong muli.

        

“I couldn’t agree more. Napatunayan ko naman na ’yan. And one more thing….”

           

“At ano naman ’yon, aber?” Taas kilay na tanong ko. Hilig mambitin!

           

“Araw-araw kitang mahal.”

       

SHUTANGENA!!!!!!!! Teka. Kinikilig ako, ampeyr!

        

Naramdaman ko ’yong unti-unting paglabas ng ngiti sa mga labi ko. Nakakainis! Napakagaling magpakilig.

            

“Nakakagigil mga banatan mo!”

            

“Don’t worry. Marami pa akong baon. Ito yata ’yong talent ko na para lang talaga sa’yo,” turan niya saka naglakad papalapit sa akin. Hinawakan niya ang pisngi ko saka ako mabilis na hinalikan sa mga labi ko.

         

“Ihhhhhh!” Hirit ko. Pakilig!

              

“You’re my greastest gift sent from above. Kahit na ganiyan ka—”

    

“Aba! Bakit, ano ba ’ko?”

       

“Madaldal ka. Makulit ka. Matigas ang ulo. Mahilig makipag banatan. Mahilig sa gwapo at abs. Mahilig sa mga kalokohan. Mahal na mahal kita. Araw-araw kitang mahal at mamahalin. Araw-araw akong nagpapasalamat na dumating ka sa akin. Despite of me being emotionally unstable, you stayed… you endured my emotional stress… you stayed by my side… you even love me wholeheartedly. You’re the greatest, baby. You’re my forever treasure until my last breath,” those words were too sincere. Ang hirap hindi paniwalaan dahil damang-dama ko ang pagiging totoo sa bawat salita. Laeven Azer is indeed a driver of a race car, nagkakarera kasi ngayon ’yong puso at mga luha ko dahil sa sinabi niya. Ang galing niyang magpatakbo.

  

Inayos lang namin ang mga sarili namin at kapwa na kami sumukay ng sasakyan niya bago kami tuluyang tumungo sa venue ng presscon na para sa kaniya.

       

Nadatnan namin sa may venue sina amo ngunit kung hindi mo sila kilala, iisipin mong reporter lamang ang ibang agents o hindi naman kaya ay mga fans lamang sila dahil naka-disguise sila.

                

Naupo ako sa unahang silya habang si Laeven naman ay umakyat sa stage at naupo sa upuan kung saan siya dapat na maupo bilang sa kaniya naman presscon ito.

          

“Jice,” tinig iyon ni amo sa kabilang linya. Naka earpiece kasi ako.

       

“Opo. Magiging alerto lagi,” wika ko kahir hindi pa siya nagsasalita.

         

Nagsimula ang presscon at puro kislap ng camera at boses ng mga reporter ang pumailanlang sa buong venue.

       

“Mr. Villafuerte. Binabalak n’yo na po bang bumalik sa race track ngayon matapos ng aksidente na kinasangkutan ninyo at ng iyong mga kaibigan?” Tanong isang reporter. Nakita kong nagbago ang awra ni Laeven.

          

“What happened in the past, must stay in the past. Maayos na ako ngayon. I am fully healed… physically, emotionally and spiritually,” sagot niya.

   

Sa palagay ko ay nagkausap na sila ni amo. Nararamdaman ko base na rin sa isinagot ni Laeven. Mukhang may plano sila na kailangan kong alamin at malaman. Biglaan din ang presscon na ito.

    

“Babalik na po talaga kayo ngayon? Makikita na po ba namin ulit ang driving moves ng isang Azer Villafuerte?” Pagpapatuloy ng reporter.

     

Ngumiti si Laeven saka tumango. “That’s the main reason of this presscon. I want to announce to all of you and in the racing world that I’m coming back… the prince of drifts is now taking his throne back,” saad niya at maraming bulungan at palakpakan ng mga tao ang pumailanlang.

          

“WE LOVE YOU AZER!!!!!!” Sigaw ng isang fan.

        

“Mahal ko rin kayo,” sagot niya na ikinanguso ko. Nakita kong napalingon siya sa akin kaya’t inismiran ko siya.

     

Hindi ko alam kung anong klaseng utak ba talaga ako mayroon, dahil bigla na lamang akong tumayo saka ako nagpunta sa stage at naupo sa tabi niya.

      

Umumang ako sa kaniya saka ako bumulong. “Ilang puso ka ba mayroon!? Bakit ang dami mong mahal!? Nagpaganda pa ako ng bihis! Nag-heels pa ako kahit napakasakit sa paa! Nag-make up pa ’ko para lang maging maganda sa paningin mo—”

              

“And one more thing,” saka niya biglang hinawakan ang kamay ko. Tumayo siya at hinatak rin ako patayo at kinaladkad ako patungo sa pinakaharapan ng stage. “I want you all to meet my girlfriend. She’s my healer. Siya ’yong dumating sa mundong ginawa ko malayo sa iba. She destroyed all the barriers I made because of my selfishness.”

         

“Walang hiya ka. Anong ginagawa mo—”

          

Hindi ko na natuloy ang mga sasabihin ko pa dahil bigla na lamang niyang binitawan ang kamay ko….

    

…

    

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

  

At lumuhod sa harap ko, bago may kinuhang isang maliit na kahon sa suot niyang suit.

      

“Jice Isaiah Saavedra, marry me or else, I’ll announce my retirement as a racer here, now.”

     

HOY SHUTANGENA!!!!!!!!!!!!!!!!! SWEET PROPOSAL BA ’TO O SHOTGUN PROPOSAL!!???????

   

–

Twenty-two

JICE

       

“Jice Isaiah Saavedra, marry me or else, I’ll announce my retirement as a racer here, now.”

    

Parang napugot yata ang hininga ko dahil sa narinig kong iyon. Walang hiyang Laeven na ’to! Binibiro ko lang naman na pakasalan ako!

         

“Baby, answer me,” shutangena! Na-tuod na nga ako rito tapos pine-pressure pa ’ko!

            

“SAY YES! SAY YES!” Hiyawan ng mga fans niya. Shutangena hindi ko alam kung anong gagawin ko. Hindi ako pakipot! SHOOKT NA SHOOKT AKO MGA KAIBIGAN! LITERAL NA SHOOKT NA SHOOKT!

            

“K–Kapag prank ’to Laeven, sisiguraduhin kong dudurugin kita ng buong—” Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang siyang tumayo saka ako kinabig para halikan!

      

“WOOOOOOOHHHHHHHHH!!” Hiyaw ng madla.

       

Para akong na-engkanto dahil lumayo ako kay Laeven saka ako nagtatalon at nag-headbang!

         

“Nang ma-inlove ako sa’yo, kala ko’y pag-ibig mo ay tunay, pero hindi nag-tagal lumabas din ang tunay na kulay. Si Laeven mapagmataas at laging namimintas, pero sarili kong pukenjang ang laging pinapaspas!” Pagkanta ko. Para nanaman akong nasapian ni Andrew E. ft Salbakuta.

            

Napatigil ako dahil bigla niya akong hinawakan sa magkabilang balikat. “Jice..”

        

“Teka! Kinakabahan kasi ako kaya ako nagkakaganito—”

        

“Is it a yes or a yes? No turning back, baby.”

        

“Yes na, shutangena! Yes na yes!” Hiyaw ko saka ko itinapon ang sarili ko sa kaniya at mabilis na yumakap.

          

Sinagot din niya ang yakap ko ng mas mahigpit pa. “I love you, baby. Thank you. Thank you so much,” bulong niya sa akin.

      

Ilang saglit lang ay lumayo siyang muli para ilagay ang singsing sa daliri ko.

         

“AMO! NARIRINIG MO BA ’KO!? AMO KUNG NANDIYAN KA IGALAW MO ANG BASO! CHAROT! AMO! MAGIGING FREEZELL NA ’KO, MWEHEHEHEHEHE!” Sigaw ko saka ko itinaas sa ere ang daliri ko na may singsing. Nahanap ng mga mata ko si amo at nakita ko ang bahagyang pagsilay ng ngiti sa labi niya.

       

Kahit naman shookt ako kay amo, ramdam kong mahal ako no’n na parang anak. Alam kong bet niya rin naman akong maging manugang kahit na hindi isa sa mga anak niyang lalaki ang mapapangasawa ko… malakas talaga ’yong fighting spirit ko.

             

Maraming click ng camera ang naganap bago ako hinatak ni Laeven pababa ng stage at paalis ng lugar na iyon.

        

Nakasakay kami sa sasakyan niya at nakahawak lamang siya sa manibela. “Saan mo nanaman kaya ako dadalhin?”

       

“Sa langit—”

        

“Walang hiya ka! Engagement ang nangyari sa atin! Hindi kasal! Bakit parang honeymoon na agad ’yang iniisip mo!?” Singhal ko sa kaniya. Ang laki-laki talaga ng sayad niya.

               

Lumingon siya sa akin saka ngumisi. “Inuna na natin ’yong honeymoon, noon pa. We already did it while you were sitting on top of me, while you were facing backward, and while we were standing—”

           

“Aba! Pinakaganda mo pa. Nakapatong, nakatuwad tsaka nakatayo. Iniisip mo ba na sosyal pakinggang kapag ingles? Hoy, Laeven. Hindi ka makaka round four sa akin—”

          

Naputol ang pagsasalita ko dahil bigla nalang niya akong tinawanan. “I already heard you saying that. You even said those words before the round three, but it still happened,” saka siya huminto sa pagtawa at kinagat ang pang-ibabang labi niya.

       

Inaakit nanaman ba niya ako!? SHUTANGENA, ANG KA-RUPOKAN LUMUBAY KA SA AKIN!

           

“Bwiset ka!”

           

“I’m a racer anyway, do you want round four to happen here in my car?”

        

Sinamaan ko siya ng tingin pero tinawanan lang naman niya ’ko. Depugo talaga ang lintik na ’to. Pwede pa bang mag-NO ngayon? Bawiin ko na sana ’yong yes ko. Ginigigil niya ’ko.

              

“Gusto mo ba araw-araw jerjeran!?” Angil ko.

       

“If you will allow it, why not?” Nakangising wika nanaman niya. Nakakainis! Bakit kasi pati pag-ngisi niya nakakabobo at nakakakilig!?

         

“Huwag mo ’kong akitin, Laeven! Baka kapag nakipag araw-araw ako sa’yo, suko na ’yang putoytoy mo, game na game pa ’tong pukenjang ko! Gigil mo nanaman si ako,” saka ko tinignan ang mukha ko sa salamin. Feeling ko talaga naaakit na ’ko. Pakarupok!

             

“Fine. Let’s go home—”

        

“Walang jerjeran—”

       

“Meron.”

     

At mabilis niyang pinasibat ang sasakyan! Walang hiya talaga si Laeven! Literal!

       

     

      

   

SINONG nagsabing may jerjeran!? WALANG NANGYARI! BWISET NA LAEVEN! PINUNO NG MGA PAASA ANG WALANG HIYA!

            

“You look so disappointed,” aniya habang umiinom ng tubig. Naka-upo kasi ako sa hapag habang nakasalumbaba.

          

“Sabi mo may jerjeran!” Singhal ko sa kaniya at tinawanan lamang niya ako.

        

“I’m just kidding. I didn’t know that you took it seriously,” sagot niya sa akin kaya inismiran ko siya.

          

“Alam mo naman na etchos ko lang na ayaw ko, pero game na game talaga ako sa mga posisyon na pinapakilala mo,” nakangusong wika ko.

     

Naglakad siya papalapit sa akin at sumandal sa mesa habang nasa gilid naman niya ako ngunit nakatingin siya sa akin. Binitiwan niya ang basong hawak niya bago nagsalita. “Ikaw lang naman ang iniisip ko.”

       

“Huwag mo ’kong isipin. Bet ko rin ’yon. Bakit ba paladesisyon ka— Aray!” Pinitik ba naman ako sa noo. Napanguso tuloy ako lalo.

               

“May misyon ka, ’di ba? Ayaw kong manghina ka sa misyon mo. Ayaw kong maging dahilan ako ng panghihina mo,” sinserong wika niya sa akin.

           

“Oo nga pala,” tanging nasabi ko sa kaniya.

        

“Sapat nang ikaw ang kahinaan ko, ayaw kong maging rason din ng panghihina mo,” putek! Bigla akong kinilig, shutangena!

          

“Pakilig ka naman! Ano bang bet mong posisyon pagbalik ko? Helicopter? Spooning? Wraparound? Sideways? Starfish? Kahit ano pa ’yan—Aray!” Pinitik nanaman niya ako sa noo.

        

“Saan mo nanaman nalaman ’yan?” Hindi makapaniwalang wika niya sa akin.

         

“Sa internet. Para hindi mo ’ko ipagpalit, dapat lagi akong maraming baon. Para masabi mo naman na si Jice lang ang orihinal pero kayang maging iba’t ibang putahe. Ayaw kong maririnig na titikim ka ng iba kasi gusto mo ng ibang putahe. Willing akong maging adobo, sinigang, kaldereta, dinuguan, afritada, mechado, menudo, at kung ano pang gusto mo,” nakangisi kong wika sa kaniya…. ngunit sa gulat ko ay bigla na lamang siyang yumuko sa akin para halikan ako sa mga labi.

        

Mabilis siyang lumayo sa akin saka hinaplos ang pisngi ko. “Hindi mo kailangan maging kahit na anong ulam para kainin ko. Sapat na ang pagiging tilapia mo. You’ll be my forever favorite…. and I will never get tired of you. Hindi kita aalukin ng kasal kung hindi pa ako sigurado sa’yo. You are a part of me now,” aniya. Parang natutunaw talaga ang puso ko sa mga litanya ni Laeven. Nakakadala. Parang kahit ayaw mong ma-inlove, mapipilitan ka.

           

Lumayo na siya sa akin. “Saan ka pupunta?” Tanong ko.

        

“I will join you in your mission. Hindi ko kayang hayaan na sumugod ka sa isang gera habang ako ay nandito at hindi alam kung anong nangyayari sa’yo,” wika niya at napatanga naman ako. Hindi ko alam kung anong isasagot ko.

       

Wala akong nagawa kung hindi um-oo nalang kay Laeven, kaya ngayon ito ako at sinasalubong ang masasamang tingin ni Callia sa akin.

          

“Hindi ko alam paano ko tatanggihan—”

     

“Marupok.”

     

HUWOW! ONE WORD! ONE WORD PERO ANG LAKAS NG ATAKE NIYA SA AKIN, AH!

            

“Inaano ka ba?” Nakanguso kong wika sa kaniya.

        

“How can we move now if your fiancé—”

         

“Laeven, you’ll stay with me in the car,” biglang pasok ni amo sa opisina ni Callia.

      

“Amo?”

     

“Chief.”

     

“I’ll serve as you eye,” aniya sa amin saka niya kinuha ang mga gamit na gagamitin niya bilang mata at nagpatiuna na sa pag-alis. Wala kaming nagawa ni Callia kung hindi ang sumunod na lamang.

         

Nakasakay na kami sa sasakyan at nagpapaliwanag ng kasalukuyan si Callia sa akin ukol sa magiging misyon.

          

“There are two targets. First is Amethyst Quevas, we need to help her escape the club. Ibinenta siya ng mga magulang niya despite of being underage just to satisfy their need of money. Amethyst is only sixteen. Her brother asked for our service dahil hindi niya kayang banggain ang club na hawak mismo ng amo niya. Her brother is a bell boy of a certain hotel. Hawak ni Jellyn Paguio si Amethyst, our second target, na tinatawag na mamu ng iba pang guest relation officers ng club,” paliwanag niya sa akin.

      

“Teka muna. Paano pala nakahingi ng tulong iyang kapatid ni Amethyst—”

           

“I met her brother,” ani amo. “He’s a very polite boy. I saw him at the rooftop of the hotel I was in, he was about to take his own life because of what happened to her sister. I told him, I will help him. Topaz is now currently at Phyrric. I will train him,” wika ni amo at naging sunod-sunod ang naging pagtango ko.

            

“Is this how you recruit?” Dinig kong tanong ni Laeven.

            

“Itigil mo ang pag-iisip mo na gusto mong maging agent. Una at higit sa lahat, papatayin ako ng Mommy mo,” sagot ni amo sa kaniya.

             

Narinig kong napabuntong-hininga si Laeven na ikinangiti ko na lamang. Alam kong gusto lang naman niyang maging agent para lagi akong makasama at mabantayan. Ang haba kaya ng buhok ko. Hindi n’yo pa ba naaapakan? Charot!

             

Pumarada si Callia sa may bar at sinenyasan ako na alisin ko na ang leather jacket at pantalon na suot ko. Shutangena. Mayayari ako kay Laeven nito kapag nakita na niya ’yong suot ko.

          

“WHAT THE FUCK!?” Sinasabi ko na nga ba.

         

“Jusko Laev! Syempre ganito ’yong suot! Saan ka ba nakakita ng pokpok na naka-saya?” Pinipilit ko siyang i-psycho.

           

“No. You’ll stay here!”

        

“Just go,” utos ni amo.

      

“But tita—”

      

“Gusto mo bang patulugin nalang kita?” Banta sa kaniya ni amo.

         

“Kapag may nambastos sa’yo, sisiguraduhin kong uubusin ko pati buong angkan niya,” banta niya. Kahit kailan si Laeven. Akala mo naman mahina akong babae, yakang-yaka ko nga na i-karate ang mga ’yon. Mwhehehe.

      

Pumasok na kami ni Callia sa bar at tumuloy kami sa opisina dahil doon kami iginiya no’ng bouncer na kinausap ni Callia.

      

“Wow!” Wika no’ng babaeng mukhang clown dahil sa kapal ng make-up. “Mukhang yayamanin ’tong mga recruit mo ngayon, mamu.”

        

“Alam mo naman ako Porcia, magaling kumilatis,” mayabang na wika ni Jellyn doon sa Porcia.

           

Tumayo si Jellyn at pinagapangan kami ng daliri niya sa mukha, braso at hita. Nanginginig na ako. Gusto ko na siyang suntukin sa nguso. Bilib talaga ako kay Callia, kaya niyang maging tuod sa mga ganitong pagkakataon.

           

“Can you see the red door behind her? Sa palagay ko doon nakatago ang iba pang underage na mga babae. I learned from my source na inilalabas lamang sila kapag siguradong may maglalabas na,” wika ni amo mula sa kabilang linya.

       

“Gusto kong putulin ang kamay ng babaeng ’yan,” dinig ko namang wika ni Laeven. Gigil na gigil ang mapapangasawa ko.

    

Naks! Sarap pakinggan, shutangena.

        

Iginiya kami ni Jellyn sa baba at ipinakilala kami sa iba’t ibang lalaki na narito. Naririnig ko ang magkakasunod na mura ni Laeven sa kabilang linya. Nakikita ko rin na napapangisi si Callia dahil sa naririnig niya. Anong magagawa ko? Possessive at seloso ang lintik na ’yon.

        

“Fuck those fucking man staring at your legs! Fuck their fucking eyes!” See? Puro fucking-fucking nanaman siya.

          

“Gusto kita,” halos mapakislot ako nang may isang matipunong lalaki ang biglaan na lamang humapit sa akin.

         

“Hindi kita gusto,” pabulong na wika ko ngunit mukhang narinig naman nito dahil bigla itong tumawa.

     

“Fuck it! Hindi ko na kaya. I will kill that fucking son of a bitch!” Kinabahan ako sa sinabing iyon ni Laeven dahil parang bumukas ang pinto ng van sa kabilang linya. Baka mapurnada ang misyon namin!

          

“I like you humor,” wika ng lalaking nakahapit sa akin. Gusto ko nang palipitin ang kamay niya.

         

“Sir Gustavo, gusto mo na ba siya?” Wika ni Jellyn.

       

“Yes—”

       

“No,” wika ng isang tinig na nagpalaki ng mata ko.

        

“OHHHHH! LONG TIME NO SEE MR. VILLAFUERTE!?”

       

Biglang huminto ang tibok ng puso ko dahil sa iwinikang iyon ni Jellyn. Paanong…..

           

“Give her to me. I will pay you tenfold,” wika niya roon kay Jellyn at iba ang naging lawak ng ngiti nito sa kaniya.

        

“You’ll know more of his secrets soon, Jice.”

     

Twenty-three

JICE

     

“Give her to me. I will pay you tenfold,” wika niya roon kay Jellyn at iba ang naging lawak ng ngiti nito sa kaniya.

        

“You’ll know more of his secrets soon, Jice.”

     

Hindi ko alam kung anong i-a-akto ko, lalo na nang kuhanin niya ako sa bisig nitong si Gustavo.

         

“Sure na sure Mr. Villafuerte. Alam mo naman na noon pa ikaw na ang bet na bet kong customer,” wika ni Jellyn na lubos na ikina-kabog ng dibdib ko. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko sa mga oras na ’to. Naguguluhan ako, shutangena.

      

“Ms. Paguio, that’s unfair. I was the first one to ask for the new girl. Why are you choosing this stupid man over me?” Wika ni Gustavo. Naaalibadbaran na ’ko sa kaniya. Kaunti nalang susungalngalin ko na ang nguso niya.

            

Bigla na lamang inangasan ni Laeven si Gustavo at tinulak ito sa balikat. “Kahit sino pang nauna, kapag ginusto ko, makukuha ko,” kinabahan ako sa isinagot ni Laeven na iyon. Hindi ako sanay sa tono ng pananalita niyang iyon.

         

“Ooooops! Walang mag-aaway. Ito na lamang ang sa iyo Mr. Gustavo. Ready na itong si Ms. Mia para mailabas mo,” tukoy ni Jellyn kay Callia.

       

Nakita kong bahagyang tumango sa akin si Callia kaya’t unti-unti kong naiintindihan ang maaari kong gawin sa ngayon base na rin sa napag-usapan namin kanina.

        

“Ah… Mr. Villafuerte. Tama po ba, Mr. Villafuerte?” Pagkukunwari kong hindi ko siya kilala. “Akyat lang muna po sana ako sa opisina ni mamu, nalaglag ko po yata doon ang pitaka ko,” pagpapatuloy ko kahit na ang totoo ay hindi na maganda ang tingin ni Laeven sa akin. Tila ba ano mang oras ay gagawa na siya ng hakbang na ikakasira ng misyon na ito.

         

“Sure sure, Anastacia,” wika ni Jellyn sa akin at parang kumikislap pa ang mga mata dahil sa perang kikitain niya sa akin.

          

“I’ll wait for you in my car, Miss. I parked it in front,” wika ni Laeven saka pa ako nginisian.

      

Mabilis ang naging pagkilos ko, kahit na kinakabahan pa ako dahil bibihira ko talagang gawin ang sumama sa mga side missions. Ang plano namin ni Callia kung sino man sa amin ang mailalabas sa malaking halaga ay siyang babalik sa itaas upang iligtas si Amethyst, habang ang isa naman ay gumagawa ng paraan upang hindi mapansin ni Jellyn ang oras.

        

“Oh, bakit narito ka?” Halos masuka ako sa kaba dahil biglang sumulpot si Porcia sa harap ko. Mukhang kanang kamay ito ni Jellyn.

        

“May naiwan lamang po ako sa loob,” magalang na sagot ko kahit gusto ko nang gilitan ang ngala-ngala niya dahil sa pagiging epal.

        

“Pinayagan ka ni mamu?” Pagpapatuloy na tanong niya. Kaunti nalang susuntukin ko na ’to sa mukha. Promise.

        

“Opo. May parokyano na po kasi ako,” nakangiting wika ko kahit gigil na talaga ako.

       

“Sige, dalian mo lang,” saka niya pa ako pinagbuksan ng pinto.

       

Pagpasok ko sa loob ay mabilis kong kinuha ang hairpin na nasa buhok ko at mabilis na tumungo sa pulang pinto. Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Mabilis ko ’tong binuksan gamit ang hairpin dahil obviously, naka-lock ito.

        

Iba ang kaba ko dahil baka ano mang oras ay pumasok na ang depugang si Porcia na ’yon. Nang mag-click bigla ang pinto ay wala na akong sinayang pang oras na buksan ito.

      

Halos manlumo ako sa nasaksihan ko. May dalawang babae lamang dito. Ang isa ay tulala at ang isa naman ay iyak nang iyak.

        

“Huwag po. Parang awa n’yo na, huwag po,” wika no’ng babaeng iyak nang iyak.

        

“Ikaw ba si Amethyst?” Tanong ko rito. Kailangan kong tikisin ang luhang nais kumawala sa mga mata ko. Isa ito sa mga kahinaan ko, mga dalagang umiiyak dahil naabuso. Hindi ko kayang matagal na makita ang sitwasyon nila.

        

“Opo. Parang awa n’yo na po, huwag po ako,” nanginginig na wika nito.

        

“Aalis tayo rito. Pinapahanap ka sa akin ng kuya Topaz mo,” wika ko. Halos mag-ningning ang mga mata nito nang marinig niya ang pangalan ng kuya niya.

      

“Talaga po?” Wika nito sa akin. “Pero paano naman po si Henz?” Mukhang tinutukoy niya ang isa pang babaeng tulala.

          

“Isasama na natin siya paalis,” tinulungan niyang makatayo ang babae at lumabas kami ng silid na iyon. Binunot ko ang baril na nasa boots na suot ko at inalerto ang sarili ko.

          

Pinagtago ko muna sila sa gilid ng pinto dahil naramdaman kong nasa labas pa rin si Porcia.

    

“Kasama ko na sila,” wika ko kay Callia sa kabilang linya.

      

“Don’t go through that door. There’s a secret passage in that office. Go through it,” wika ni amo at nagsimula akong lumingon sa paligid.

        

“Wala po.”

      

“Underneath you,” bigla akong napalingon sa isang maliit na carpet at itinaas ko iyon. Nakakita ako ng maliit na pinto.

     

Mabilis kong ini-angat iyon at pinapasok sina Amethyst at Henz. “Amo, saan po patungo ’to?” Kinakabahang turan ko.

      

“Sasalubungin ko kayo,” tila ako nakahinga ng maluwag sa narinig kong sinabi ni amo. Iba talaga kapag Aeickel Lavria ang nagsabi. Nakakakalma.

          

Napabilib ako ni Amethyst dahil kahit hirap na hirap siya sa pag-akay kay Henz ay ginawa pa rin niya ang lahat upang matulungan ito. Katulong niya ako ngunit halos lahat kasi ng bigat ay nasa kaniya.

             

Nasa bukana na kami at sa gulat ko ay may dalawang malalaking lalaki ang bigla na lamang nagtutok ng baril sa amin. Hindi ko alam kung anong i-a-akto ko.

  

Itinutok ko rin ang baril ko sa mga ito ngunit bago ko pa makalabit ang gatilyo ay bigla na lamang tumumba ang mga ito at nasa likod nila si amo na tila wala lang ang ginawa niya sa malalaking lalaki. Iba… ibang klase.

        

Nakita kong kinabahan si Amethyst ngunit hinawakan ko ito sa balikat. “Huwag kang mag-alala, siya ang hiningan ng tulong ng kuya mo.”

        

Nakasakay na kami sa van nang maalala ko si Callia at Laeven.

       

“Succeeded,” wika ko.

        

“Good. Patutulugin ko lang ang isang ito,” sa tantya ko ay tinutukoy niya ang lalaking pumili sa kaniya.

        

Bababa na sana ako ng van nang bigla akong pigilan ni amo. “No need to look for him,” aniya saka bigla namang sumulpot si Laeven sa pintuan ng van. Nakahinga ako ng tuluyan dahil sa nakita ko. Sana nga successful na talaga ang misyon na ito.

    

    

    

    

  

“HINDI ka na susuong sa mga misyon na ganoon—”

       

“Hindi ka na sasama sa akin kahit kailan,” kung gigil siya, mas gigil niya ’ko!

            

“I’m not kidding here, Jice Isaiah,” aniya sa nagbabantang tono.

      

“Mas hindi ako nagbibiro, Laeven Azer!” Singhal ko pabalik sa kaniya. “Ang dami mong kailangan ipaliwanag sa akin!”

           

Napa-upo siya sa sofa saka napahilamos sa mukha niya. “I know. Alam kong kailangan kong magpaliwanag at sabihin sa’yo ang mga dapat mong malaman,” sagot niya sa akin. Hindi ko maipaliwanag kung anong tono ang nabakas ko sa tinig niya ngunit nagbigay iyon sa akin ng kakaibang kaba.

            

“Ang dami mong itinatago,” hindi ko napigilan na maituran.

        

“Hindi ako lagi sa bar na ’yon. Si Flare ang palagi roon,” panimula niya. “Until I met Kiersten,” hindi ko alam ngunit sa pagkakabanggit pa lamang niya ng pangalan na iyon ay para na akong tinarak ng patalim.

       

“Sino naman ’yon?” Pagkukubli ko ng totoong nararamdaman ko.

       

“She’s a club girl na alaga ni Jellyn. She likes me,” sagot niya sa akin.

       

“Tapos dahil pakboy ka, jinerjer mo!?”

      

“I didn’t,” giit niya. “That’s why she became obsessively and insanely possessive to me. Lahat ng babaeng gusto kong ilabas sa bar ay sinasaktan niya. Honestly, she’s a beauty. Mabait din siya, at sa palagay ko kahit sinong lalaki ang gustuhin niya ay mahuhulog sa kaniya—”

       

“Bakit hindi ka nahulog?” Kunot noong putol ko sa kaniya.

        

“Because it wasn’t my intention to fall in love. I was so firm not to fall in love, lalo na at kasagsagan ng career ko,” aniya at napatango-tango ako. May punto siya roon.

      

“Anong nangyari kay Kiersten?”

      

“I honestly don’t know. After my accident, wala na akong balita sa kaniya,” sagot naman niya.

       

“Sure kang hindi mo jinerjer ’yon!?”

         

“Ikaw na ang huling gagawan ko no’n. Even now kung gusto mo—”

        

“BASTOS!”

     

“Bastos kapag pinatuwad kita ngayon,” ampotek! Saan niya hinuhugot ’yong lakas para makabanat pa ng ganito? Pagkatapos pa talaga ng ginawa niya!?

           

“Mas bastos kapag tumuwad ako—”

       

“Nope. That would be exciting,” ang lintik bigla ba naman tumayo sa sofa saka nagsimulang lumakad papalapit sa akin.

       

“Ang bilis ng pacing mo, ’no? Kanina nagagalit ka, tapos hindi mo alam kung paano ka magpapaliwanag, ngayon naman ito ka at nang-aasar na. Saan ka pinaglihi ng Mommy mo?” Litanya ko sa kaniya kahit na sa totoo lang na-e-excite rin ako.

      

“Sa’yo lang naman ako nagkakaganito. Ikaw lang naman ang gumugulo sa akin ng ganito. I could literally go from one mood to another because of you,” mapang-akit na tugon niya sa akin.

      

“HINTO!” Singhal ko sa kaniya dahil malapit na siya sa akin. “Walang round four. Pagod ako,” pigil ko sa kaniya ngunit mukhang wala siyang balak tigilan ako dahil bigla na lamang niya akong hinatak pasubsob sa kaniya.

         

“I want to shower you with my kisses. I hate it when someone touches you. It angers me, baby. Literally,” shutangena talaga Laeven! ’Yong pang-aakit talaga dapat inilulugar, e!

            

“T–Tigilan mo muna ako ngayon,” potek! Bakit naman nauutal pa!?

         

“Fine. Now take a bath, tabi tayong matutulog.”

     

Shutangena! Makakaligtas ba talaga ako sa round four!?

     

   

    

    

   

DAPAT ba akong maging maligaya na walang round four o hindi?

     

“Nakapili ka na ba?” Tanong niya sa akin. Tinutukoy niya ’yong gusto kong style ng bullet proof vest. OO, LEGIT! PARA SIYANG ABNOY! BINIBILI NIYA AKO NG BULLET PROOF VEST!

         

“Aanhin ko ba kasi ’to?” Inis na tanong ko sa kaniya.

      

“It will serve as your protection towards bullets—”

       

“Well obviously Laeven, alam ko ’yon. Sa iyo lang naman talaga ako legit na hindi makaligtas at sa semilya mong malayo na yata ang nararating,” singhal ko sa kaniya pero ang walang hiya tinawanan lang ako.

       

“Don’t worry, baby. Any moment now, they will arrive at their final destination. Ganoon kasi kita kamahal,” banat niya na ikina-ikot lang ng mata ko.

        

“Legit nga. Kasi imbes na shower me with your love, ang naging dating, shower me with your milk, walang hiya ka. Pinanay-panay mo ang putok. Daig mo pa ’yong armalite,” pagpapatuloy ko pero parang bigla akong dinatingan ng hiya nang biglang humagikgik iyong dalawang babaeng nag-a-assist sa amin. Shutangena, ganito pala ’yong feeling…. ng mahiya.

          

“Don’t worry, mukhang hindi ka satisfied sa armalite, I will do it the machine gun way—Hmp!” Bigla kong tinakpan ang bibig niya. Shutangena, nakakalimutan niya yatang nasa store kami ng mga battle equipments tapos babanat siya ng gano’n!? Ang dali-dali lang ma-gets no’n!

        

“Tama, Sir. Mas marami pong bala ang machine gun. The more, the merrier,” SHUTANGENANG SALES LADY ’TO! NAKIGATONG PA NGA! KAHIHIYAN LUMUBAY KA!

       

“Ehem,” pagtikhim ko kasi mukhang na-e-enjoy ng sales lady ’yong pakiki-asar, e.

      

“Yes po, Ma’am? Nakapili na po ba kayo?”

      

“Oo, miss. Iyan nalang matigas tsaka medyo malaki,” sagot ko.

       

“She really likes it hard and big. Right, baby?” SHUTANGENA TALAGA LAEVEN! Ayaw niya talagang tumigil?

        

“Yes, baby. Gusto ko talaga ng matigas, malaki at higit sa lahat solid kapag bumaon,” talagang kapag gantong sitwasyon ayaw kong hinahamon ako. Kalimutan ang kahihiyan, tara at makipag banatan!

         

Bigla siyang umumang sa tainga ko at bumulong. “Don’t worry, baby. I’ll give you the hardest, the biggest, and the strongest thrust you’ll ever experience in your entire life,” bigla yata akong kinabahan. Iyong pang-aasar ko kanina, parang kinain na ng lupa.

   

Lumayo siya sa akin saka na nagtingin sa paligid. Ang galing! Mang-aasar saka lalayas.

        

“Yuna, tara kain na!” Sigaw no’ng babaeng kadarating, saka may itinaas pa siyang plastik na hindi ko mawari kung ano ang laman.

      

“Wait lang may customer,” sagot naman nitong Yuna pero lumapit pa rin ang babae.

         

“Grabe, ang sarap nitong puso ng saging na may sotanghon. Nakakatakam,” bigla naman akong parang nagutom sa narinig ko. Hilig kasing lutuin ni Tita Elizabeth ’yon.

        

Lumakad ako patungo kay Laeven habang may hawak siyang cute na pink na baril. Kinasa niya pa talaga iyon. “Laev.” Pukaw ko sa atensyon niya.

      

Lumingon siya sa akin. “Hmmm?”

       

“Luto tayo ng puso ng saging na may sotanghon—”

    

BLAAAAAAAAG!

      

Nagulat ako sa biglaan niyang pagtumba. Kitang-kita ko kung paano niya biglang nabitawan ang baril na hawak niya.

       

“TULOOOOOOOONGGGGGGG!” Naiiyak na sigaw ko. Natatakot ako. Nanginginig ako. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.

       

…

   

…

  

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

“No, iha. A Villafuerte is on its way.”

         

Napalingon ako sa tinig na iyon kasabay ng paghawak sa balikat ko at nakita ko si Madam Cassandra na malawak ang pagkakangiti sa akin.

   

WE ARE NOW DOWN TO THE LAST SEVEN CHAPTERS OF THE DISTRESSED RACER. THANK YOU. YOUR VOTES AND COMMENTS ARE HIGHLY APPRECIATED. LAHAT IYAN NABABASA KO, LAHAT PO IYAN NAKIKITA KO. 🥀

Twenty-four

JICE

      

“Okay naman na siya. Kapag nagising ay maaari n’yo na rin siyang iuwi,” wika ng doktor sa akin. Dinala ko siya rito dahil ayaw niyang magising. Ang dami-dami kong luhang nasayang sa kaniya, lintik na ’yan!

         

“Maraming salamat po,” wika ko sa doktor saka na ito lumabas ng silid.

          

“Ganiyan din si Aeidan noon, ’di ba? Hindi mo ba natatandaan? ’Yong sa grocery store noon—”

       

“SHUTANGENA! OO NGA!” Bigla kong naalala ’yong tinutukoy ni Lindzzy. Narito siya ngayon pati si Shanna dahil mabilis ko talaga silang tinawagan. Hindi kasi ako makapaniwala sa mga chika ni Madam Cassandra. Kahit pa hindi niya itsura ang nagbibiro, feeling ko trip niya akong i-good time. Mwehehehe.

           

“So I guess, buntis ka nga?” Para nanaman akong kinabahan sa narinig kong iyon.

    

“Sure ka na ba?” Parang tangang tanong ko.

      

“Hindi naman si Lindzzy ’yong jinerjer ni Laeven, bakit siya ’yong tinatanong mo?” Pinanlisikan ko ng mata si Shanna dahil sa sinabi niya.

      

“Ang walang hiyang estudyante, lalabas pa yatang mas magaling sa guro,” singhal ko sa kaniya pero tinawanan lang ako ng bruha. Nakakagigil ang bilis ng adjustment at learning niya!

           

“I just learned from the best, you know,” sagot pa rin niya.

        

“Sasakalin na talaga kita, isang banat mo pa—”

      

“Bale buntis ka na nga, kase?” Putol niya sa akin. Alam na alam nila ni Lindzzy kung paano biglang i-shift ’yong utak kong may ubo. ’Yong gigil ko ay muling naging kaba.

        

“B–Baka. Si Madam Cassandra na rin kasi ang nagsabi,” kabadong sagot ko sa kanila.

    

---

              

Hindi ko alam kung anong i-a-akto ko sa narinig kong iyon mula kay Madam Cassandra. Isa pa, anong ginagawa niya rito? Ang alam ko ay wala siya sa bansa ngayon.

      

“A–Anong pong ibig ninyong sabihin?” Tanong ko sa kaniya.

     

“You’re pregnant,” para yata akong binundol ng samu’t saring tren dahil sa narinig kong iyon.

     

“P–Paano n’yo pong nalaman? Ob-gyne ka na ba ngayon, Madam? Psychiatrist? O Madam Auring?” Utal na wika ko. Kahit si Madam Cassandra ang kaharap ko ngayon, hindi ko na iniintindi ang kaba. Mas lamang na talaga ang kagustuhan ko na malaman kung ano bang sitwasyon ko.

    

“Silly kid. I just saw the curse. I’ve been looking the two of you from afar,” aniya saka ako biglang niyakap. “Take care of my grandson, Ms. Saavedra. He has been through the worst nightmare. Give him the love he deserves,” pagpapatuloy nito bago humiwalay sa akin.

           

“Yes po, Madam.”

        

---

       

“Gising na ang sleeping prince,” ani Lindzzy kaya’t napalingon ako kay Laeven na ngayon ay nakaupo na habang hawak ang ulo.

       

“What happened?” Tanong niya kaya lumapit ako sa kaniya.

        

“Hindi mo naaalala?” Tanong ko matapos maupo sa gilid niya.

       

“No. I only remember the scene where I was holding the pink gun,” wika nito sa akin at parang ngumiti ang pang-loob na demonyo sa akin. Mukhang makaka ganti-ganti yata ako sa mga kabugokan niya ngayon.

              

“Alam mo ba ang kaibahan ng baril at condom?” Tanong ko sa kaniya at biglang nangunot ang noo niya sa akin. Pati na rin sina Shanna at Lindzzy.

           

“What the fuck are you talking about, Jice? Is it relatable in my situation?” Iritadong tanong niya.

             

“Oo,” saka ako naglungkot-lungkutan. “Kaya tanungin mo na ako kung anong kaibahan nila,” pagpapatuloy ko.

          

“Ano?” Tanong ni Shanna.

        

“Hindi kita kausap. Behave ka diyan. Matuto ka ng tahimik,” saka ko siya nginisian. Learning silently dapat, ika nga.

             

“Then what?” Tanong ni Laeven na parang hirap na hirap maarok ang sitwasyon.

           

Mas lumapit ako sa kaniya at inilagay ko ang mga palad ko sa magkabilang pisngi niya.

          

“Ang baril, kapag pumutok ’yon, patay kang bata ka. Pero ang condom, kapag pumutok ’yon, buhay kang bata ka,” parang unti-unti niya nang nakukuha ang tinutukoy ko dahil namumutla na siya kaya’t nagpatuloy pa rin ako. “At dahil never kang gumamit ng condom, putok lang nang putok ang gusto mo, buhay na buhay ang bata ngayon sa tiyan ko—” hindi ko na natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang siyang nawalan ng malay habang hawak ko ang ulo niya. May tumulo pang laway, shutangena!

         

    

   

   

  

   

   

   

  

  

NAKAUWI kami na gigil na gigil ako may Laeven! Para akong may alagang bata sa kaniya na panay-panay na nawawalan ng ulirat.

          

Pabalibag ko siyang binitawan sa sofa, at oo. Na-confirm kong buntis nga ako. Dinala ako ni Lindzzy at Shanna doon kay Mamita Yna nito ni Laeven. Kahit na shookt na shookt ako sa itsura ng Mamita Yna niya, ay nilakasan ko ang loob ko.

      

Shutangena, akala ko nakaka shookt na si amo at Madam Cassandra, shooktening din pala itong si Ma’am Yna Azalea. Para siyang silent killer. Sniper ang datingan ng awra niya.

            

Noong sabihin niyang confirmed na nagdadalang-tao ako ay agad niyang hinanap sa akin si Laeven, dahil magkakaroon daw ng abnormalities sa kaniya, at sa palagay ito na nga iyon. Ayon kay Ma’am Yna, dalawang buwan na akong buntis. Sa palagay ko ay buntis na ako nang tanungin ako ni Laeven. Siguro naramdaman niya na talaga ang pagiging abnormal kahit pa inborn naman na yata sa kaniya iyon.

          

Kung tatanungin n’yo ako kung ano bang nararamdaman ko? Wala. Hindi pa rin nag-si-sink in sa akin na buntis na ako. Shutangena ng semilya ni Laev, parang mga swimmer. Alam ang finish line!

    

Saktong gagawi muna sana ako ng kusina nang bigla na lamang niya akong hatakin. Nakita ko siyang biglang bumangon na animo zombie.

         

“Baby,” shutangenang bedroom voice ’yan!

            

“Huwag mo ’kong akitin, may pag-uusapan tayo,” mukhang nakaka-alis yata ng rupok kapag nalaman mong may bata sa tiyan mo.

            

Naupo siya ng maayos sa sofa at bigla akong hinatak kaya’t napa-upo ako sa kandungan niya.

      

“Anak ka ng baka, Laeven! Dahan-dahan. Kapag itong anak mo biglang pumusit sa ginagawa ko, ibabaon kita,” singhal ko sa kaniya at sa gulat ko ay nagsimula nanaman siyang mamutla.

              

“A–Anak?”

       

“Huwag kang hihimatayin, sinasabi ko sa’yo! Kapag hinimatay ka talaga, lalayasan ka namin ng anak mo!” Angil ko sa kaniya at tila bahagya siyang natauhan.

           

“I–I’m fine,” aniya na para bang ang sarili niya ang sinasabihan niya at hindi ako.

          

“Ako rin naman okay,” sagot ko sa kaniya kahit hindi naman niya tinatanong.

         

“May masakit ba sa’yo? May iba ba sa’yo? May gusto ka ba—”

        

“Ang sabi sa akin ng Mamita Yna mo, ikaw raw ang maraming magugustuhan,” putol ko sa kaniya.

          

Bigla na lamang niyang isinubsob ang mukha niya sa leeg ko saka ako biglang sininghot-singhot. “This… I want this. I want your smell,” wika niya.

           

“Smell lang? Weak,” banat ko naman. Oo, may ubo na talagang tunay ang utak ko. Sa sitwasyon namin na ’to, ang kagaguhan ko pa ang naiisip ko.

       

“No, baby. I want all of you…. every part of you,” sagot niya sa mapang-akit na tono, ngunit bago pa siya magpatuloy ay bigla akong lumayo. Nakita ko ang pangungunot ng mga kilay niya sa ginawa ko.

        

“Libog lang pala ang makakapagpabalik ng malay mo,” nakangusong wika ko. “Gets mo na ba ngayon na nabuntis mo na ako finally?”

         

Bigla siyang ngumiti sa akin. Ngiti na nakakatunaw. Ngiti na alam mong totoo. Ngiti na kaya kang baliwin dahil sa sobrang ganda.

       

“I can’t contain my happines. Gusto kitang iikot sa ere. Gusto kong sumigaw at magwala na finally, my little Laever Azer has arrived. Hindi ko maipapaliwanag sa’yo ang sayang nararamdaman ko, but I swear, you just made me the most happiest man alive,” hindi ko mapigilan ang pagiging emosyonal sa narinig ko.

      

“Shutangena naman, e.” Saka ko pa marahang pinunas ang luha sa mga mata ko. “Akala ko hindi mo bet ’tong baby natin, kasi kung hindi mo bet, sasakalin ko ’yang itlog mo—”

      

“Itlog!? Does that even count?”

       

“Oo, maiba lang,” nakanguso kong turan sa kaniya.

       

Tumayo siya saka ako kinabig at idinukdok niya ang ulo sa dibdib niya bago hinaplos ang buhok ko. “Sana hindi mamana ng anak natin ang bibig mo—” napahampas ako sa kaniya dahil sa sinabi niya.

        

“Sana hindi mamana ng anak natin ’yang fuck-fuck mong ugali,” bwelta ko naman sa kaniya.

          

“Sana hindi mamana ng anak natin ’yang mga banat mo,” banat nanaman niya. Inaasar yata talaga ako ng pugong ito!

        

“Kung may mamanahin man sa akin ang anak ko—”

       

“Sana mamana ng anak natin ang pagiging mabuting tao mo, ang malawak na pang-unawa mo, ang pagiging totoo mo, ang pagiging mapagmahal mo. Thank you for loving me, baby. Thank you for staying with me despite of my secrets and short comings. Thank you for having my little Laeven inside you,” parang naging marupok nanaman ako sa narinig ko. Ang inis na nararamdaman ko ay napalitan ng kilig. Feeling ko, ang swerte namin ng anak ko sa ama niya kahit hindi pa naman siya isinisilang.

             

Bahagya ko siyang itinulak saka ko siya biglang kinintalan ng halik. “Sana mamana ng anak natin ’yong lips mong kasing kunat ng adobong pusit at kasing sarap ng tapioca pearls.”

        

“No, baby. I want our baby to have his own version.”

        

“Don’t call me baby. May baby na tayo, hindi na pwedeng baby mo rin ako—”

        

“Noted, Mrs. Villafuerte. I love you.”

       

Hoyyyy! Shutangena, Laeven. DAHAN-DAHAN!

       

      

     

     

 

SPELL naiinis. J.I.C.E. Saan ka nakakita na lalaki ang naglilihi!? Saan ka nakakita na nasa ice cream parlor pero kumakain ang beef pares!? WALA! SHUTANGENA! SI LAEVEN LANG.

         

“Just go away, kid. I rented this whole ice cream parlor,” singhal niya doon sa batang mamimili yata ng ice cream.

        

“Bakit ayaw ikaw payag ako bili ice cream!? You’re bad man! Ayaw mo ’ko bili ice cream dito pero iba naman nikakain mo! You’re eating lucky me!” Sagot sa kaniya ng bata.

          

“This is not lucky me, bubwit. Beef pares ’to. Beef pares!” At kailan pa ito natutong pumatol sa bata?

       

Ginising niya ako kaninang 7am at pinaghahanap niya ako ng beef pares na chicken broth ang sabaw pero baka ang sahog na karne tapos pipigaan niya raw ng sunkist at lemon saka bubudburan ng bagoong isda. Ini-imagine ko palang ’yong hinihingi niya, parang kahit wala akong morning sickness ay parang mararanasan ko yata.

       

Yes, guys. He’s eating that awful food here in the ice cream parlor. Hindi ko alam kung anong trip niya, basta rito niya raw nais kumain. Gigil pa siya sa akin no’ng binawalan ko. Para akong nag-ya-yaya sa isang batang spoiled brat. Bale kapag babae, bratinella, pero dahil lalaki si Laev, isa siyang bratinello.

           

Umalis ang bata na umiiyak kaya’t nilapitan ko si Laeven, at sa gulat ko bigla nalang niyang inilayo sa akin ang mangkok na kinakainan niya.

          

“Akin ’to!” Singhal ba naman niya sa akin.

      

“Excuse me, hoy! Sa’yong-sa’yo na! Wala akong balak na makikain sa alien food mo,” saka ko pa siya inirapan, ngunit pagbalik ng mga mata ko sa kaniya ay nakatitig na siya sa akin at nangingilid ang luha sa mga mata.

             

“Hindi mo na ’ko mahal, Jice. Bakit? Kasi tataba na ’ko? Kasi mawawala na ’yong mga muscles ko dahil sa kakakain ko?” SHUTANGENA! SAAN GALING ’YON!?

         

“Hindi! Bakit naman kita hindi magiging mahal? Tatay ka ng anak ko—”

       

Bigla niyang padabog na binitawan ang kutsara sa harap ko kaya’t napatigil ako sa pagsasalita. “Mahal mo lang ako dahil tatay ako ng anak mo? Ako ang kailangan, pero hindi ang mahal?”

      

SHUTANGENA! Kanta ni Moira ’yon na bago, ah? Pati iyon alam niya na!?

          

“Ang pinagsasasabi mo diyan? Ikaw nga ang kasama ko at—”

      

“Ako ang kasama pero hanap mo siya?” Huwow! Legit. Huwow talaga!

           

Pinitik ko bigla ang noo niya kasi pinagtitinginan na kami. Ume-emote pa siya, e pinangalandakan niya na nga sa dito sa parlor na buntis ako kaya niya ni-rentahan ’tong lugar tapos maririnig siya nag-e-emote!? Aba, baka mamaya ma-Raffy Tulfo ako nito at headline ako bukas, “Buntis na babae, nanlalalake,” kahihiyan sa puri ko ’yon.

    

Napakaganda ng image ko, hindi pwedeng mayurakan. Alam ng mga mambabasa ng istorya ko kung gaano ako ka-ingat sa pagbibitaw ng mga salita. Pinakaiisip ko muna ang mga sinasabi ko…. LAGI. ARAW-ARAW. ORAS-ORAS. MINU-MINUTO. SEGU-SEGUNDO. Never akong nasabihan na pasmado ang bibig. NEVER.

           

“Mag-cr muna ako. Hintayin mo ako rito,” utos ko sa kaniya at sa gulat ko ay para siyang bata na tumango-tango. Abnormalities are real.

          

Papasok na sana ako sa banyo nang may makabungguan ako. Agad akong kinabahan dahil mapapasalampak ako, ngunit mabilis ako nitong nasalo.

       

“Ayos ka lang ba Miss?” Tanong ng lalaki.

       

Halos mapagutan ako ng hininga nang bigla kong makilala kung sino ito. Hindi ko ito inaasahan. Umaaaa akong mali lang ako. Umaasa akong hindi ito totoo dahil iisang beses ko palang naman siyang nakita… ngunit mabilis akong tumanda ng mukha ng tao.

         

…

    

…

   

…

  

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…    

…

   

…

   

…

   

…

  

…

   

“Flare….”

    

    

    

     

  

  

SOMEONE

      

“Naglagay na ako ng mga tauhan ko sa mga pinaglalagian nilang lugar,” wika ko dito sa taong kung makapagmando ay animo boss ko.

          

“Mabuti kung ganoon. Pakilusin mo ang mga tauhan mo na unahin ang babae. Ako ang bahala kay Laeven Azer Villafuerte. Walang ibang maaaring magtumba sa kaniya kung hindi ako lamang,” mayabang na wika nito.

       

“Hindi lang ikaw ang may sisingilin sa kaniya. Kailangan ko rin makabawi,” wika ko at ngumisi lamang ito.

      

Isa nga pala itong demonyo gaya ko.

   

–

   

SORRY PO LATE. BAWI AKO. SALAMAT. 🥀

Twenty-five

JICE

     

Itinayo niya ako saka ako biglang nginitian. Halos hindi ko alam ang mararamdaman ko ngiti niyang iyon.

       

“Kilala mo pala ako?” Aniya.

        

“B–Buhay ka?” Halos ayaw lumabas ng mga salitang iyan sa mga labi ko. Para akong minumulto sa nakikita ko. Iisang beses ko lang siyang nakita sa larawan ni Shanna ngunit alam kong hindi ako maaaring magkamali.

     

“Paano mo ’kong nakilala?” Ganting tanong niya sa akin. “Isa ka ba sa nais pumatay sa amin ni Laev?” Nag-iba ang mukha niya sa katanungan niyang iyon sa akin saka pa siya humakbang patalikod na animo natatakot sa akin.

            

“Hindi. Hindi!” Mabilis kong kinuha ang braso niya ngunit tinapos niya ang kamay ko.

     

“Sinungaling!” Kitang-kita ko ang pagbabago  ng itsura niya. “Mga sinungaling kayo—”

        

“F–FLARE!?” Napalingon ako sa tinig na iyon at nakita ko si Laeven na hindi makapaniwala ang mukha sa nasasaksihan niya ngayon.

           

“L–Laev,” hindi rin makapaniwalang sagot ni Flare. “M–Maayos ka na?”

          

Bigla siyang kinabig ni Laev at niyakap ng mahigpit. Ramdam ko kung gaano ang biglaang paggaan ng pakiramdam ni Laeven nang makita niyang buhay na buhay si Flare.

         

“Maayos na maayos na ko. Paanong buhay ka? Paanong nasa harap kita ngayon? I can’t fucking believe it, dude,” wika ni Laev nang maghiwalay sila.

           

“Mahabang istorya. Hindi ko naisip na makikita kita dito. Nang mapanood ko ang presscon mo sa unang bahagi ay agad akong bumyahe papunta rito. Nataon na sa likod ng mall na ’to ang bus station,” paliwanag niya.

           

“Sumama ka sa akin sa bahay. Marami tayong dapat pag-usapan,” wika rito ni Laeven.

           

“Sino siya Laev? Bakit kilala niya ’ko?” Tukoy sa akin nito, bakas pa rin ang takot sa mga mata sa pagtingin niya sa akin.

       

Hinapit ako papalapit ni Laeven sa kaniya saka ako hinalikan sa noo. “Mukha ang unang bahagi nga lang ng presscon ko ang napanood mo. She’s my soon-to-be wife,” pakilala ni Laeven sa akin.

       

Inilahad ko nag kamay ko sa kaniya at ngumiti. “I’m Jice Isaiah Saavedra. Call me Jice,” wika ko. Inabot naman niya ang kamay ko.

        

“You already know me. I guess, I don’t have to introduce myself anymore,” wika nito at tumango ako.

        

May mali sa nararamdaman ko ngayon. Para bang gusto kong luminga-linga dahil nababagabag ang loob ko. Siguro ito ’yong pakiramdam ng mga babaeng buntis tapos tamang hinala? O baka nararamdaman ko ito dahil nasa harap ko ngayon ang dalawang taong muntik mamatay sa isang aksidente. Marahil ay kinakabahan ako sa katotohanan na may nagtangka talagamg pumatay sa kanila, at ang makita na magkasama sila sa mga oras na ito ay isang malaking bagay na hindi dapat mangyari.

         

“Mas mabuti pa kung uuwi na tayo sa bahay ngayon. Doon na lamang kayo mag-usap,” untag ko sa kanila at kapwa naman sila tumango.

     

Naglakad kami patungo sa parking lot kung nasaan ang sasakyan. Nang sumakay na ako sa passenger’s seat ay sumunod naman si Laeven patungo sa driver’s seat samantalang si Flare ay nanatili lamang sa labas.

          

Bumaba akong muli at hinarap siya. “Natatakot ka bang sumakay ng sasakyan?” Iyon ang mga salitang kumawala mula sa akin. Maaaring tama ako.

              

“Paanong nagagawa ni Laev na makasakay ulit ng kotse?”

          

Ngumiti ako sa kaniya at hinawakan siya sa braso. This time hindi na niya tinapos ang kamay ko. “Na-overcome niya iyon dahil ginusto niya. You just have to trust him all over again. Hindi n’yo naman parehong ginusto ang nangyaring aksidente sa inyo,” wika ko sa kaniya saka ko siya iginiya papasok ng sasakyan.

         

Nagpapasalamat ako na pumasok siya ng sasakyan ngunit ramdam ko ang tensyon kaya’t binuksan ko ang radyo ng sasakyan.

         

“I’m sorry, Flare,” wika ni Laev bago tumuloy sa pagpapa-andar.

     

       

        

     

   

“ANONG nangyari sa’yo? Akala ko talaga namatay ka. Ang alam ko wala ka nang buhay nang dalhin tayo sa ospital,” ani Laev. Naka-upo sila sa may sala habang ako naman ay nag-titimpla ng juice dito sa kusina. Dinig ko ang usapan nila.

      

“Akala ko rin ay mamamatay na ’ko, sobrang swerte ko at umabot ako ng buhay sa ospital. Pinalabas nila Nanay at Tatay na patay na ’ko para mailayo ako sa’yo at sa mundo ng karera,” saglit siyang huminto kaya’t mabilis kong kinuha ang mga juice at tumungo sa kanila. “At para na rin ilayo sa kung sino man ang nagtangka sa buhay natin. Ayaw nila Nanay at Tatay na ikamatay ko pa ito. Lubos nila akong pinigilan na puntahan ka, pero ipinilit ko ang nais ko,” paliwanag niya saka ko inabot sa kanila ang inumin.

         

“So that’s the reason why your parents chose not to tell me where did they bury you,” sagot sa kaniya ni Laeven. “I am really glad that you’re alive and doing just fine dude. You really removed a thorn in me.”

      

“Anong plano mo ngayon, Laev?” Tanong ni Flare sa kaniya. Iyan din ang gusto kong itanong noon pa sa kaniya, at mas lalo kong gustong itanong ngayon na bigla kong nalaman na buhay si Flare.

            

“I will look for Lyndon and the other person whom I guess I killed,” maagap na sagot ni Laeven sa kaniya. Nakita kong nangunit ang noo ni Flare. Marahil ay sa huling sinabi ni Laeven.

         

“Pwedeng sumingit?” Kapwa sila napalingon sa akin. “Flare, naiintindihan ko na gusto n’yo ng hustisya at gusto n’yong makabawi sa mga gumawa sa inyo ng hindi maganda. Pero sana hindi na kayo malagay muli sa alanganin ni Laeven,” wika ko at ngumiti ito bigla sa akin.

        

“You’re so fucking lucky, dude. Nakahanap ka na ng babaeng magmamahal sa’yo ng sobra—”

      

“Oy hindi!” Saka pa ako umiling-iling at winagayway ko pa ang kamay ko na par abang sinasabi kong hindi. “Mali ka ng iniisip. Hindi na tungkol sa pagmamahal ’to,” nakanguso kong wika. Nakita kong napakunot ang noo ni Laeven dahil sa sinabi ko.

        

“Then what, Jice? Are you ditching me now that you’ve seen my friend?” Umandar nanaman ang pagiging seloso ng pugo na ’to! Pati kaibigan naman pinagseselosan. Oo gwapo si Flare, puro mukhang mas malaki ang ano ni Laeven. Hindi ko siya ipagpapalit. Ah, ’yong ano ka n’yo? Iyong puso syempre!

      

“Hindi, Laeven. Para kang sira ulo,” singhal ko sa kaniya.

       

“Then what?”

      

Bumaling ako kay Flare at hinawakan ang kamay nito. “Parang awa mo na, huwag mong hahayaan na mapahamak itong umasawa sa akin. Asa-asawahin ako tapos mamamatay? Pwede ’yon? Nag-mala armalite at machine gun ’yan sa pukenjang ko, Flare. Hindi pwedeng mamatay ’yan. Bukod sa mapapatay ako ng Papa ko kapag wala akong nakatuwang sa pagpapalaki ng anak namin, mapapatay ko ulit si Laeven kahit patay na siya kapag iniwan niya sa aking mag-isa ’tong batang binuo n’ya!”

          

“Buntis ka?” Hindi makapaniwalang wika nito at sunod-sunod akong tumango.

        

“Oo. Kaya hindi pwedeng mamatay ’yang lalaki na ’yan! Ang lakas magpaputok tapos mamamatay? Hindi pwede ’yon. Condom lang ang pwedeng pumutok!” Nakanguso ko pa ring wika at sa gulat ko ay bigla itong bumunghalit ng tawa.

     

“Ang funny ng asawa mo, Laev—”

        

“Yummy rin,” putol ko dito na lalo nitong ikinatawa. “Hindi niya naman siguro ako bubuntisin kung hindi ako yummy.”

            

“Jice,” bawal sa akin ni Laev ngunit inirapan ko lamang siya. “Reserve your mouth in our bedroom. Don’t intimidate Flare—”

           

“Hindi ko siya ini-intimidate. Atsaka, hindi naman niya siguro ine-expect na virgin pa ’ko. Malamang sa oo mas kilala ka pa niya higit sa pagkakakilala ko sa’yo. Alam naman na niya sigurong jinerjer mo na ko ng espada mong matulis pa sa nguso ng bisugo,” singhal ko sa kaniya at muli ko siyang inirapan. “Mapagpanggap.” Bulong ko pa.

         

“Don’t mind her, dude. She’s just like that but mind you, she’s a real catch—”

       

“Hey! Hindi ako isda. Don’t catch-catch me!”

            

Bigla niya akong hinatak ng mas malapit sa akin saka bumulong. “Later you’ll be a fish… a tilapia at that. You’ll learn how to timid your mischievous mouth baby.”

      

Shutangena! Ayan mga gusto ko kay Laeven. Kapag nagbabanta tapos tinototoo.

          

“You finally fell, dude.” Pukaw ni Flare sa atensyon namin.

           

“Fucking deep, dude. Akala ko rin tuluyan na akong makukulong sa mundo malayo sa mga tao, pero binago niya ang lahat,” sagot ni Laeven sa kaniya saka nito ipinulupot ang kamay sa bewang ko. “She and our baby are my greastest gift.”

         

“Akala ko talaga si Kiersten na ang makakatuluyan mo noon. That woman was too obsessive to you,” wika nito at nakaramdam ako ng kakaunting inis dahil sa narinig ko.

       

“Oh dude. I will never exchange a diamond for a piece of bronze,” tipid na sagot ni Laeven dito.

        

“At hindi siya mapupunta roon, Flare. Ang kay Jice ay kay Jice. Akin lang ang Laeven ko. Kapag nakita ko ’yong babaeng ’yon, pati mata niya may latay,” nakangusong wika ko ngunit tinawanan lamang ako nitong si Flare.

          

“Nga pala, dito ka na muna hangga’t nag-iimbestiga pa tungkol sa nangyari sa atin,” suhestyon ni Laeven dito.

          

“Saan siya matutulog—”

       

“You’ll sleep in my room and Flare will sleep in yours,” ay shutangena, bet! Parang may gapangan at buffet yatang magaganap mamayang gabi!

          

“Hindi ako tututol,” mabilis kong dagot na ikinangisi ng pugo.

        

“I know you wouldn’t, baby.”

        

“Punta na ’ko. Baka kung ano pang gawin n’yo sa harap ko,” tumatawang wika ni Flare bago magtungo sa silid ko na itinuro ni Laeven.

       

    

     

    

    

   

  

NASAPIAN yata si Laeven dahil pagkatapos kong maghilamos ng katawan ay nadatnan ko siya sa kwarto at natutulog na. Shutangena. Round four na naudlot pa.

           

Hindi ko alam kung ako lang, pero iba yata ang libido ng buntis. Sa tuwing mapapatingin ako kay Laeven ay iba ang nararamdaman kong init. Hindi paglilihi, pero base sa napag-aralaan ko, kahit hindi naman ako talaga nag-aral ng mabuti ay libido ang nararamdaman kong ito.

             

“Laev,” pagtawag ko sa kaniya saka ako nahiga sa tabi niya.

        

Hindi pa rin siya nagising kaya’t ikinumot ko na lamang sa akin ang kumot at pumikit na…. ngunit saktong pagpikit ko ay bigla na lamang siyang umibabaw sa akin. Literal na gulat na gulat ako.

       

[WARNING! SEMI UNDETAILED R-18.]

     

Bigla niya akong sinagibsib ng halik kaya’t hindi na ako nakapalag pa. Ako lang naman ’to, si Jice na marupok sa halik ng isang Laeven Azer Villafuerte.

         

“Uhmmmm…” ungol ko dahil sa sarap ng halik na ipinalalasap niya.

         

Mabilis niyang tinanggal ang butones ng suot kong pang-tulog. Hindi na ako tumanggi pa, para saan? Gusto ko rin naman ito. Gustong-gusto.

         

Nagsimulang maglakbay ang mga kamay niya sa katawan ko at kasabay nito ay kinuha ko ang laylayan ng suot niyang damit at inalis ko ito. Bumungad nanaman sa akin ang masasarap na pandesal ni Laeven. Nakakagigil!

     

“I am so fucking in love with you, baby.” Aniya nang humiwalay ang mga labi niya sa mga labi ko.

        

“Pwede bang in love with you nalang?” Napangisi siya sa sinabi ko at bigla na lamang niyang hinatak pababa ang bra ko at tumambad nanaman sa kaniya ang dibdib ko.

        

“I guess that last time we made love you’re already pregnant. I have read that when a woman is pregnant, their mountains tend to get bigger,” wika niya.

          

“Ayaw mo ba— Ugggggggghhhhhh!” Shutangena. Bigla na lamang niyang isinubo ang isang dunggot ko kaya napa-arko ang katawan ko kasabay ng daing at ungol ko. Kahit kailan ang hilig niya sa biglaan.

         

Napapasabunot tuloy ako sa kaniya dahil sa ginagawa niya. Iba ang init ng bibig niya sa dibdin ko. Ibang, sensasyon ang ibinibigay niya sa akin. Napaka init!

             

Nagsimulang maglakbay ang mga kamay niya pababa sa pajama na suot ko ngunit mabilis niya lamang iyong naalis kasabay ng  panty na suot ko. Sinasabi ko na sa inyo, expert si Laeven sa ganitong bagay!

                 

Lumayo siya sa akin saka nanaman niya pinagmasdan ang kabuoan ko. “You’re so damn lovely, baby. Kahit saang anggulo ko tignan, I want all of you. I am craving for the whole you,” saka niya hinalikan ang tiyan ko…. ngunit hindi ko inaasahan na gagapang ang halik na iyon. Gumapang ito pababa sa may puson ko…. patungo sa hita ko hanggang sa bigla na nitong tinumbok ang totoong pakay niya.

           

“LAEVEN!” Hiyaw ko nang bigla na lamang niyang isubsob ang labi niya sa pagkababae ko.

          

Ramdam na ramdam ko ang paglalakbay ng dila niya sa paligid nito. Animo kinikiliti ako kaya’t hindi ko malaman kung paano ko ikukurba ang katawan ko maging kung saan ko ihahawak ang mga kamay ko.

               

Baliw na baliw na ako sa sarap ng sensasyon, at mas nabaliw pa yata ako nang bigla niyang pinatigas ang dila niya at ito na ngayon ang sinusubukan niyang ipasok sa akin. TOTOO ANG SINASABI KO, IBA ANG HATID NA KILITI AT SARAP NI LAEVEN! MAMATAY KAYO SA INGGIT AT KAKA-IMAGINE! AKIN LANG ANG FIANCÉ KO!

         

“Laev…. shit…..!” Naramdaman ko ang init ng likido na nais nang lumabas mula sa akin ngunit bigla na lamang siyang huminto at naghubad ng natitira niyang suot sa harap ko.

          

“Nope, baby. Sabay tayo ngayon,” aniya at biglamg kumuha ng isang unan at itinaas ang balakang ko.

        

Inilagay niya ang unan sa ilalim ng balakang ko saka niya kinuha ang mga binti ko at ipinulupot sa bewang niya habang siya naman ay nakaluhod sa harap ko. SHUTANGENA. IBA NANAMANG POSISYON! ANONG TAWAG DITO!?

         

“Uggggghhhhhh…. Ahhhhh…..!” Tanging ungol ko ang nangibabaw nang magsimula na siyang pumasok at labas sa akin. Ibang klase ang sandatan ni Laeven, magaling tumirada kahit kailan.

          

“Fuck….!”

     

“Ohhhhh….. Ahhhh…..!” Napapasabunot ako sa kaniya kasabay ng pag-re-recite ko ng formula ng SOH CAH TOA. Shutangena!

             

Ilang saglit pa ay bumilis na nang bumilis ang mga ulos niya kasabay nito ay ang pagsabog ng mainit na likido mula sa amin. He’s really an expert. Sabay na sabay ang ginawa niyang iyon.

      

Hindi ko na nagawang makapagbihis pa dahil naigupo na ako ng antok.

          

  

       

      

     

   

  

NAGISING ako sa ginaw na tumatama sa balat ko. Napagtanto ko na wala pa rin pala akong saplot ngunit nakakumot naman ako. Ang problema ay nakatodo ang aircon.

     

Tumayo ako at nagbihis. Agad hinanap ng mga mata ko si Laeven ngunit wala siya kaya’t lumabas ako ng silid at wala pa rin akong naabutan sa may sala.

       

Iba na ang kabang nararamdaman ko. Iba na ang tarantang kumakabog sa pagkatao ko.

     

Mabilis kong kinuha ang telepono ko at dinial ko ang numero niya ngunit walang sumasagot. Lalo along kinabahan dahil dito.

    

Tinungo ko ang silid na tinulugan ni Flare at wala na rin si Flare doon… ngunit may isang maliit na papel ang naroon at nakalamukos na. Kinuha ko ito at binuklat.

    

Laev,

Tumawag sa akin si Lyndon kagabi at nais niyang puntahan ko siya dahil kung hindi ay babalakin niyang patayin kayong dalawa ni Jice. Patawarin mo ako sa pagiging walang kwentang kaibigan. Ngayon ay ako naman ang po-protekta sa iyo. Huwag mo na akong sundan. Hayaan mong ako nalang ang mawala. Hindi ko na kaya kung madadamay kang muli.

• Flare

       

Samu’t saring alalahanin ang tumama sa akin sa nabasa kong iyon, ngunit isa lang ang kumpirmado ko sa oras na ito.

        

Sinundan niya si Flare, at pareho silang nanganganib.

    

–

Twenty-six

LAEVEN

        

“F–Flare,” halos hindi ko mailabas ang mga salitang iyan sa mga labi ko. Naaninag ko si Flare na nakatali sa upuan at may mga tama ang mukha. Nakatali rin ako sa isang upuan hindi kalayuan sa kaniya.

           

Alam kong iba na ang kutob ko buhat pa nang silipin ko ang silid na tinulugan niya at wala siya. Malaki ang utang na loob ko kay Flare. Malaki ang kasalanan ko sa kaniya. Hindi ko hahayaan na mapahamak pa siya ngayong nalaman ko na buhay siya.

       

Naalis ko na ang pagkakatali ko at tatayo na sana ako upang suungin ang gulong ito na alam kong isa ako sa may gawa ngunit bigla ko siyang naisip…. ang nag-iisang babaeng minahal ko ng lubos… ang nag-iisang babaeng minahal ko na kasalukuyang nagdadala ng anak ko.

        

Napatigil ako. Dadating ka pala sa punto na lahat ng tapang na mayroon ka ay mawawala dahil una mong maiisip ay ang pamilyang binubuo mo. Dadating ka pala sa punto na mas uunahin mo ang nararamdaman ng taong mahal mo kaysa sa tapang mo.

       

Si Jice ang bumago sa akin, sa buong ako. Lahat ng imposibleng mangyari, naging posible para sa kaniya. Lahat ng bagay na hindi ko inakalang magagawa at malalampasan ko ay naging madali para sa akin.

     

Napayuko ako dahil hindi ko na alam ang gagawin ko sa oras na ito. Ang nais ko lang ay makabalik sa kaniya….

     

---

      

“Magluluto na ’ko. Anong gusto mong ulamin?” Dinig kong tanong ng bagong dating na babae sa akin habang nanonood lamang ako sa salas.

           

Lumingon ako sa kaniya saka ko siua sinamaan ng tingin. “I fucking told you to leave—”

       

“Don’t you fucking fucking me. Kapag ako nag-fucking fucking sa’yo, sasabihin mo thank you next!” Putol niya sa pagsasalita ko. Kahapon pa na dumating ang babaeng ay animo ba nakikipagsubukan na siya sa akin. Hindi ko siya tipo. Hinding-hindi ko matitipuhan ang gaya niyang kayang itapon ang sarili sa bahay ng isang lalake.

               

Tumayo ako saka ako naglakad patungo sa kinaroroonan niya. Nang malapit na ako sa kaniya ay saka ako huminto. “Don’t test my patience lady, hindi kasing haba ’to nang inaakala mo—”

       

“E, ’yong ano mo, kasing haba ba nang inaakala ko?” Muli ay pinutol niya ang pananalita ko ay hindi ko inasahan ang sinabi niya. Ibang klase ang tabas ng dila niya. Hindi ko gustong magtagal pa siya rito.

     

Hinampas ko ang lamesa sa gilid namin na nakita kong ikinagulat niya. “Don’t force me to show you how cruel I can be. Ilang beses na kitang tinataboy. Just fucking leave,” galit na wika ko sa kaniya. Nais ko siyang kaladkarin paalis.

          

Ngunit nagulat ako sa rumehistrong reaksyon sa mukha niya. Imbes na magalit ay nginisian niya ako na animo ba natutuwa siyang galitin ako. “Show me how cruel you can be. Kahit anong style, kahit anong position, sige, sige maglibang! Huwag magpakahibang!”

         

“Whoever deployed you here must be so fucking insane,” pikon na pahayag ko deretso sa mga mata niya. Kailangan ko siyang mapalayas. Walang kahit na sino pa ang dapat na makapasok sa mundo kong ito.

           

“Excuse me, mister. Hindi po fucking insane ang ama ko. Nataon na nangangailangan ka ng yaya mo—”

       

“I am not in need of a fucking yaya!” Putol ko sa kaniya. Hindi pa rin siya nakakaramdam ng takot na sagot-sagutin ako.

        

“HOY MISTER! TIGIL-TIGILAN MO ’KO SA KAKA FUCKING MO! ’PAG AKO TALAGA ANG NAG FUCK-FUCK SA’YO, DAIG MO PA PINAGAK-FUCK NG MANOK SA PINAMAGAK-FUCKAN, KAPAPAMAGAK-FUCK PALANG, NAMAGAK-FUCK NANAMAN!” Hindi ko nakuha ang itinuran niya kaya’t sa halip na magpatalo ay kumuha ako ng isang babasaging plato at ibinagsak ko ito sa harapan niya.

                    

“You want to be my maid!? Fine. Clean this fucking mess!” Kung ayaw niyang sapilitan na umalis ay gagawa ako ng mga dahilan upang siya mismo ang magkusang umalis ng pamamahay ko.

    

Tinalikuran ko na siya ngunit nakakailang hakbang pa lamang ako ay biglang may tumama sa likod ko na medyo matigas bagay kaya’t napalingon akong muli sa kaniya at sinamaan siya ng tingin.

       

“Huwag mo ’kong madamay-damay sa emotional stress mo! May sariling mental health ako, excuse me sa’yo. Hindi lang ikaw ang may pinagdadaanan sa mundo. Huwag mo ’kong epalan!” Bahagya akong natigilan sa sinabi niyang iyon. Naramdaman ko ang punto na tinutukoy niya ngunit mas nananaig ang inis na nararamdaman ko sa kaniya.

    

“You have the nerve to talk back!?”

        

“Mayroon din akong nerve to eat you, try me,” ang bilis ng pagbabago ng mood niya kaya’t muli nanaman akong ginapangan ng inis. Isa sa pinakakinaiinisan ko ay ang mga pilosopo at higit sa lahat ay ang mga taong masiyahin na wala namang sapat na rason.

             

“Huwag kang mag-alala, dahil sa oras na patikimin kita, magbabago ’yang tabas ng dila mo. I will fucking play with you until you beg for me to stop,” pigil ang inis kong ganti sa kaniya saka ko siya tuluyang tinalikuran.

       

---

    

Hindi ko ma-esplika sa sarili ko ang nararamdaman ko na ngayon ay naka-unan siya sa mga braso ko habang himbing na himbing siya sa pagkakatulog.

         

Ako ang una niya…. ako ang naka una sa kaniya…. sa akin niya napiling ipagkatiwala at ibigay ang pinakamahalagang bagay para kaniya.

     

Kahit sa hinagap ay hindi ko naisip na aabot kami sa puntong ito…. kung saan muli nanaman dadaloy ang agos na huminto na noon para sa akin, kung saan muli nanaman iikot ang mundong akala kong hindi na iinog kahit kailan.

    

Iba na ang nararamdaman ko para sa kaniya. Iba na ang atensyon na inilalaan ko para sa kaniya. Kayang-kaya niya akong baliwin at paikutin sa mga palad niya. Kayang-kaya niyang yanigin ang natutulog kong mundo. Ang laki na ng ipinagbago ng mundo ko buhat nang dumating siya. Wala akong kapasidad para maipaliwanag, pero ramdam ko…. alam ko…. naroon na ’ko.

      

---

     

“I love you, Jice Isaiah Saavedra. Mahal na kita. Sigurado na ’ko,” there, I finally said it. Hirap na hirap akong tanggapin at aminin sa sarili ko na totoong pagmamahal na ang nararamdaman ko para sa kaniya, ngunit nagawa ko na ngayon.

    

“P–Pinagsasasabi mo diyan!?” Gulat na wika niya sa akin kaya’t napangisi ko. Inaasahan ko naman nang hindi niya agad ako paniniwalaan lalo na’t sinabi ko ang mga salitang iyon pagkatapos na may mangyari sa amin.

     

“Do we have to proceed with round three bago mo ’ko paniwalaan?” Nahawa na ako ng tuluyan sa kaniya. Oo, sira ulo akong lalaki ngunit hindi ako ang tipo na mahilig makipagtalastasan, ngunit kapag si Jice ang kausap ko, lahat ng banat ay nailalabasa ko, higit pa roon ay ayaw kong matalo dahil pakiramdam ko maaapakan ang pagkalalaki ko.

         

“STYLE MO RIN TALAGA, E ’NO!?” Singhal niya sa akin saka ako kinaltok sa ulo, bago siya nagsimulang magsuot ng damit.

         

“What? I’m telling you the truth,” pang-aasar ko pa rin sa kaniya, at marahas kong inagaw ang pang-itaas niyang hindi pa niya naisusuot.

       

“Akin na ’yan!” Iritadong wika niya ngunit ikinatuwa ko lamang ang reaksyon niya. I’m su fucking inlove with this woman with an impossible mouth and language.

         

“I confessed my love for you tapos ang isasagot mo sa akin,

pinagsasasabi mo diyan

? Ibang klase ka talaga,“ wika ko sa kaniya at ako naman ang nagsimulang magbihis.

            

“Aba! Sino ba naman kasing maniniwala na mahal mo na agad ako pagkatapos ng round two, aber? Parang fuck then love—” there, I kissed her. Napagtanto ko lang kasi nitong nakaraan na para mapatahimik mo ang bibig niya ay kailangan mo siya biglain o bigyan mo na lamang ng halik.

    

Hindi siya tipikal na babae. Malayong-malayo siya sa mga babaeng nakilala at nakasanayan ko.

            

“I didn’t fuck you. I made love with you. There’s a huge difference between the two,” sambit ko sa kaniya saka ako lumayo ng bahagya.

            

“Difference, difference ka pa diyan! Isipin mo naman, sasabihan mo ’ko ng mahal mo ’ko ’pag tapos mo ’kong jerjerin!? Nasaan naman ang hustisya doon!?” Sigaw nanaman niya saka kukuhanin sana niya ang t-shirt niya sa akin ngunit hindi ko ’yon pinayagan kaya’t napasubsob na lamang siya sa dibdib ko.

       

Totoo pala ang madalas kong marinig sa iba. Iba ang pakiramdam kapag hawak mo mismo sa bisig mo ang itinuturing mong mundo.

         

Hinawakan ko ang pisngi niya saka ini-angat ang baba niya. Nagtama tuloy ang mga mata namin. “Kailan mo gustong aminin ko? Do I have to tell it to you in a fancy dinner? Don’t you like it the Laeven Azer way—”

          

“Anong way? ’Yong confession o ’yong eating session— Ouch!” Pinitik ko ang noo niya. Kahit kailan hindi niya alam ang salitang timing.

         

“I’m trying to be sweet here. Wala talagang pakisama ’yang bibig mo kahit kailan,” saka ko siya kinabig, kaya’t napahiga siya sa ibabaw ko habang wala pa rin siyang pang-itaas.

         

“Sa totoo lang hindi ko pa rin kasi mapaniwalaan na mahal mo na ’ko. I mean, who wouldn’t be glad na mahalin ng isang Laeven Azer Villafuerte? Normal na babae lang ako na may magaspang na bibig. Ibinigay ko ng buo ang sarili ko na wala naman akong hinihintay na kapalit. Martyr na kung martyr, but that’s the truth. I have no intention to force you na mahalin ako. I have no intention na ipilit ko ang sarili ko sa’yo. I’m satisfied sa kung ano lang ang kaya mong i-offer sa akin,” kaya kita mahal, nais ko sanang sabihin ngunit mas pinili long haplusin na muna ang buhok niya.

       

“At first, I don’t really have any intention to fall for you. Natatakot ako sa tipo mo. Ikaw ’yong tipo na baka hindi ko ma-handle. Ikaw ’yong tipo na hindi ko pwedeng ikulong sa akin. But my feelings just went smoother. Noon ko pa naman nararamdaman na iba na ang dating mo sakin, I just verified my feeling noong mapagtanto ko, na ikaw talaga ang gusto kong maging ina ng mga anak ko. You were born for me. Ramdam kong para sa akin ka talaga. I took your first, at hanggang sa huling hininga mo, ako pa rin.”

             

“Are you mentally stable while saying those words? Hindi ba ’yan dala ng libog lang?” Dama ko ang paniniguro niya sa mga salita niya. Alam kong nais niya lamang malaman kung ano ba siya para sa akin. Naiintindihan ko siya sa puntong iyon.

           

“I don’t know why, but the moment you entered my life, pakiramdam ko magaling na ’ko. Pakiramdam ko kaya ko nang sabihin sa mga tao sa paligid ko ang sitwasyon ko. I feel like I can now open up. You were the healer I was looking for,” sagot ko saka ko siya kinintalan ng halik sa noo.

       

---

     

Halos gusto kong gunawin ang buong mundo nang malaman kong isa siyang agent…. na kaya siya nasa pamamahay ko ay dahil naatasan lamang siya ni tita Aeickel. Gusto kong isumpa lahat. Pinaikot nila ako. Pinagmukha nila akong tanga, kung kailan handa na sana akong harapin ang lahat habang kasama siya. Kung kailan handa ko na sanang isugal ang lahat ng mayroon ako.

          

Nasasaktan siya? Alam kong nasasaktan siya, pero hindi ko magawang intindihin ang sakit na nararamdaman niya, dahil iyong ako na pinagtulungan naming buoin, ay isang iglap lamang niyang winasak. Ang tiwala na sinubukan kong itayo para sa kaniya ay bigla na lamang tinangay ng agos palayo. Napakasakit para sa akin na ang taong nais kong paglaanan ng lahat, AY HINDI KO PALA LUBOS NA KILALA. Ang taong akala kong handa nang sumuong sa isang mundong magpapatibay sa amin, AY SIYA PALANG SISIRA SA AKIN.

         

“Hindi ka makakapag drive. Baka ma-aksidente ka—”

         

“You fucking let me go,” madiin na wika ko sa kaniya. Kailangan kong lumayo. Kailangan kong makalayo. Hindi maaaring nasa harap ko siya dahil baka kung ano ang magawa at masabi ko.

      

Natatakot na akong magkamali at makasakit muli.

     

“L–Laev, please let me explain—”

       

“ENOUGH OF YOUR FUCKING EXPLANATION!” Hindi ko napigilan na pagsigaw ko sa kaniya. God knows how much I wanted to pull her closer and ask for her forgiveness. Nasasaktan akong nasasaktan ko siya, pero mas nananaig talaga ang sakit na nararamdaman ko.

         

“Pagpaliwanagin mo ’ko!”

           

“I trusted you. I trusted you, Jice. Pinapasok kita sa mundong binuo ko malayo sa iba. Hinayaan kong mahulog ako sa’yo dahil akala ko kilala kita. I let myself be fooled again. Napakatanga ko.”

         

“K–Kaya ko namang ipaliwanag ang sitwasyon. K–Kaya kong patunayan sa’yo na totoo lahat ng pinakita ko sa’yo—”

           

“Walang totoo, Jice. You’re just an illusion… an illusion who started from a lie. Akala ko nakatagpo na ako ng totoo, it turned out na isa ka lang rin pala sa gagago sa binuo kong bagong mundo. I shouldn’t have let you in. Nakakapagsisi,” ganoon kasakit ang nararamdaman ko ngayon. Tinraydor ako ng taong mahal na mahal ko. Tinraydor ako ng taong pinagkakatiwalaan ko.

         

“Ang sakit mo naman palang magalit,” napaangat ako ng tingin sa kaniya. “Kapag pala nagagalit ka, nakakalimutan mong mahal mo ’ko. Bakit gano’n, Laev? Hindi mo ’ko kayang pakinggan? Hindi mo kayang marinig ’yong side ko? Hindi ba dapat kapag mahal mo papakinggan mo? Hindi ba dapat kapag mahal mo mas iintindihin mo—”

         

“That’s the fucking point here! Mahal na mahal na kasi kita kaya mas nasasaktan ako na malaman na ginago mo ’ko! Na pinagmukha mo ’kong tanga! Na ’yong taong akala kong mapagkakatiwalaan ko, ay ang tao pa palang sisira sa tiwala na binuo ko!” Hindi ko na napigilan ang luha sa mga mata ko. Nagkakasakitan kami, pero walang pwedeng manalo sa amin. Sa sagutan naming ito, pareho kaming talo  “The hardest part of this fucking betrayal is that it came from you… it came from the person I wanted to spend the rest of my life with.”

     

---

     

Nanlalabo ang mga mata ko sa pag-alala sa amin ni Jice. Ang dami na naming napagdaanan. Ang dami na ng nangyari sa amin. Hindi ko alam kung anong magiging dulo. Hindi ko alam kung anong kahihinatnan namin lalo na’t narito ako sa sitwasyong ito…. na hindi ko alam kung makababalik pa ba ako ng buhay sa kanila ng anak namin. Nakakaramdam ako ng takot…. hindi para sa sarili ko…. kung hindi para sa kanila ng anak ko. I want to give them the family they deserve, but this fucking past of mine keeps ruining my present.

      

–

UNEDITED. MAYA NA AKO MAG-EDIT KAPAG NA-IPOST KO NA RIN ANG CHAPTER 27. ❤

Twenty-seven

LAEVEN

     

Nang makita kong may ibang lalaking humahawak at nakikipagsayaw sa kaniya ay pigil na pigil akong huwag siyang kaladkarin palayo. Ayaw kong ipakita sa kaniya na mayroon pa rin akong pakialam. Ayaw kong ipakita sa kaniya na apektado pa rin ako.

         

Gusto kong maging deserving para sa pagmamahal niya ngunit hindi ko alam kung paano. Gusto kong maging sapat para sa kaniya ngunit hindi ko alam kung paano ko sisimulan. Nauuwi ako sa dating ako… iyong ako bago ko siya nakilala… iyong ako na hayop pa sa hayop.

    

“ You stay away from her, fucker!“ Saka ko inundayan ng suntok ang lalaking kasama ni Jice. Hindi ko na napigilan ang sarili ko nang makita ko silang patungo rito sa banyo. Nanginginig ang laman ko sa samu’t saring isipin kung anong gagawin nila rito.

                   

Ngumisi ito sa akin saka pumunas sa labi niyang pumutok dahil sa suntok ko, na lalong ikinapikon ko. “Bro, ayaw mo palang nakikitang may kasamang iba, bakit nagpapakagago ka?” Wika nito sa akin ngunit muli ko lamang itong inundayan ng suntok.

                

“You.fucking.stay.away.from.her! Walang kahit sinong may karapatan sa kaniya!”

         

Kung maaari lang ay patayin ko ito ngayon ay ginawa ko na.

       

“Lalayuan ko lang siya kapag may nangmamay-ari na sa kaniya. Ang kaso bro, wala. Pwede siyang maging akin, o pwede siyang maging kahit kanino ano mang oras mula ngayon—”

       

“FUCK YOU!” At nakatikim siyang muli ng ilang suntok mula sa akin hanggang sa tuluyan na siyang bumuwal sa sahig. AKIN LANG SI JICE! HINDI SIYA PARA KAHIT KANINO! SA AKIN LAMANG AT WALANG IBA!

         

Tumungo ako ng mabilis sa banyo at hinintay kong lumabas siya saka ko siya agaran na sinalubong ng halik.

     

“Uhhhhhmmmmmppppppp!!” Ngunit nagpumiglas siya at marahas akong itinulak.

            

“Hindi ba’t iyan ang gusto mo?” Nakataas ang sulok ng mga labi na turan ko sa kaniya.

             

“Wala akong pakialam sa’yo!” Singhal niya sa akin saka tangkang lalayasan ako ngunit mabilis kong siyang hinaklit at isinandal sa pinto ng cubicle.

           

“Wala kang pakialam pero pinagseselos mo ’ko?” Mayabang na pahayag ko sa kaniya.

        

“Pinagseselos? Excuse me, padaan. Baka nagseselos ka pero hindi kita pinagseselos. Wala kang bilang,” tila naman nagpanting ang tainga ko sa narinig kong isinagot niya sa akin. Ako? Walang bilang, putangina lang.

      

“Jice Isaiah Saavedra…. I took your virginity away. Naghahabol ka na ba? This is the very reason why I hate virgins.”

           

Umigkas ang kamay niya upang sampalin ako ngunit mabilis ko itong nasalo, at sa pagtatakha ko ay nginisian lamang niya ako. “Ayaw mo pala ng masikip, bakit hindi mo agad sinabi sa akin? Gusto mo pala ’yong tipong laspag na at dumaan sa kung kani-kanino. Huwag kang mag-alala, sa susunod na magkikita tayo at makikipag-sex ako sa’yo, sisiguraduhin kong expert na ’ko dahil nagkaroon na ako ng experience sa ibang lalaki…. with different length and performance, para kahit paano naman mai-kumpara ko kung magaling ka talaga sa kama, o baka first time ko lang talaga—”

        

Mabilis ko siyang sinunggaban ng marahas na halik dahil sa tinuran niyang iyon. Hindi ko iyon matanggao at hindi ko iyon matatanggap kahit kailan. She fucking belongs to me, and only to me. Magkamatayan na tangina pero akin siya! She’s mine to start with, I took her first, and I fucking swear that I’ll be her fucking last! By any means possible, she’ll be fucking mine forever!

         

Mapagparusa ang halik na iginawad ko sa kaniya. Nais kong maramdaman niya ang galit na nararamdaman ko sa pamamagitan ng mga halik ko. Nais kong iparamdam sa kaniya na ako lang ang may karapatan sa kaniya!

      

Dismayadong-dismayado ako nang hindi man lamang niya tinugon ang halik ko. Lalo lamang niya akong ginagalit sa ginagawa niya!

       

“I told you, Laeven, mahihirapan ka sa akin. Hindi ako gaya ng iniisip mo. Kaya kong pilitin ang sarili kong hindi ka na mahalin, huwag kang ambisyoso na ikaw lang ang lalaki sa mundo. Thank you for the first time and the second time, gagalingan ko nalang sa iba para masatisfy kita next time,” nakakainsultong wika niya sa akin saka ako dinaanan at binangga sa balikat.

          

“I’m your first time, your second time, your third time, your next time and definitely your last time, baby. Hindi ka magkaka-chance sa iba. Ako lang pwedeng umangkin sa’yo sa paraan na gusto ko,” habol kong wika sa kaniya ngunit nilingon lamang niya ako at binigyan muli ng isang nakakagagong ngisi.

         

“Nope. You’ll no longer my third time… I already did it with Jenno—” Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa narinig ko kaya’t mabilis kong nasuntok ang pinto ng cubicle na nakapagpatigil sa kaniya sa pagsasalita.

             

“If you’re fucking saying the truth, mukhang  hindi pa sapat na binugbog ko ang taong ’yon. I will fucking kill him.”

       

---

      

Iba akong magselos, aminado naman ako. Kaya nga ngayon na nagkabalikan na kami at naayos na namin kahit paano ang amin, kahit pa may iilan pa rin akong mga bigat sa balikat na dala ay hindi ko pa rin maiwasan ang magselos sa ka-trabaho niya.

             

Nagpapasalamat ako at naiintindihan niyang ganito ako. Nagpapasalamat ako at pinipilit niyang intindihin ang sitwasyon ko kahit oa ang katotohanan na baka nga nakapatay ako. She’s the strongest woman I ever met aside from my mother.

           

The day I learned that she’s pregnant, I felt like the world was insanely captivating. I felt like I have all the fucking courage to face anything and everything. Jice is my strongest ally. I love her so much. She and our baby is my everything.

        

---

      

“Gising na ang demonyo?” Napaangat ako ng tingin sa nagsalita at hindi na rin ako nagtakha sa mga matang nakasalubong ng mga mata ko.

           

“Hindi nga ako nagkamali,” nakangisi kong wika dito.

         

“Ikaw lang naman, e. Mahina ka kasing makiramdam at umintindi,” mayabang na pahayag nito saka nito ipinatong ang paa sa tuhod ko.

        

“Nasaan pa ang mga kasabwat mo?” Wika ko ngunit imbes na magulat ay tumawa lamang ito nang tumawa na wari mo ba ay nakikipag-ululan ako sa kaniya.

             

“Ang laki naman ng tiwala mo sa sarili mo na kailangan pa ng maraming tao para lang mapatay ka—”

        

“Dahil kung kaya mo naman pala akong pataubin mag-isa, sana noon pa,” putol ko sa kaniya na mukhang ikinapikon niya dahil bigla na lamang niya akong inundayan ng suntok.

           

“Alam mo bang may hinihintay lang ako bago kita patayin?” Wika nito saka may biglang hinaklit sa kabilang poste at nanlaki ang mga mata ko sa biglaang paglitaw ng taong iyon.

       

Nakatali siya at nanginginig sa takot. Damang-dama ko ang hirap niya, maging ang takot at pangamba na kasalukuyang bumabalot sa mga mata niya…. gusto ko siyang takbuhin upang yakapin at tulungan, ngunit hindi ko alam kung paano at anong magagawa ko para sa amin.

         

     

    

    

   

JICE

       

Natataranta ako, hindi ko alam kung anong dapat kong unahin at kung anong dapat kong isipin. Natatakot ako… takot na takot.

         

“Calm down,” ani Missy sa akin. Saka ako tinapik-tapik sa balikat.

         

“Hindi ko alam kung anong gagawin ko—”

        

“You’ll stay here for you are pregnant. Hindi ka pwedeng mapunta sa gulo,” bigla akong napalingon kay amo na kadarating lamang habang may hawak siyang mga papeles. Kalmadong-kalmado siya, ngunit nakakatakot ang kakalmahan niya. Parang ano man oras ay may gagawin siyang hindi inaasahan ng kahit na sino.

             

“Hindi ko kayang tumanga rito habang hindi ko alam kung anong nangyayari kay Laeven. Mas mamamatay ako rito na naghihintay—”

         

“Just fucking do as I said!” Nagulat ako sa biglaan niyang pagsigaw na iyon sa akin. That was the first time.

         

“Amo—”

         

“Ayokong danasin mong ang dinanas kong pagsisisi nang muntik nang mawala sa akin sina Aeignn, Aeiryn at Aeidan. I almost lost them because I chose the right thing for me in their expense. Hindi ka maaaring malagay sa alanganin,” wika niya sa akin.

     

Naging usap-usapan nga noon na muntik mawala ang triplets sa kaniya dahil binalak niyang iligtas ang nanay ng asawa niya.

          

Pero hindi…. Hindi. “Mas dapat mo ’kong maintindihan, amo. Mas ikaw ang dapat makaintindi sa akin na ako ang may kakayahan kaya hindi ko kayang tumanga lang dito habang hindi ko nalalaman kung humihinga pa ba si Laeven—”

           

“Hindi uubra ang tigas ng ulo mo ngayon,” napalingon ako sa pinanggalingan ng tinig at nakita ko si Papa. Hindi maganda ang timpla ng mukha niya.

         

Lumapit siya sa akin at sa gulat ko ay bigla na lamang niya akong niyakap. “Hindi ko hahayaan na masaktan ka, o masaktan ang apo ko. Nawala na sa akin ang Mama mo, hindi na ako makapapayag na may papangalawa sa kaniya. Makinig ka naman, kahit ngayon lang,” wika niya habang hinahaplos nag buhok ko.

            

Bahagya along lumayo sa kaniya at tinignan siya sa mga mata. Hindi ko alam ngunit nararamdaman ko na ang mga luha ko. “Pa, kailangan nandoon ako. Kailangan makita kong ayos lang siya. Mababaliw ako, Pa. Mababaliw ako kung iiwan n’yo ’ko rito,” halos nagmamakaawa na ang tinig ko.

            

Nakita kong bumuntong-hininga si amo saka saglit na pumikit. “Fine. Wear this,” saka siya may inabot na bulletproof vest sa akin.

            

“May kinalaman po ba ito sa Eerie?” Napalingon kami kay Callia na siyang nagtanong no’n.

       

Umiling si amo ng sunod-sunod. “No. These were all personal grudges and envy,” sagot niya saka nag-utos sa mga agent na mag-ayos na ng mga dadalhin nila.

            

“May kinalaman po ba ito sa iniisip ni Laeven na napatay niya?” Hindi ko napigilang itanong.

            

Tinignan ako ni amo ng mataman sa mga mata. “Noong una ay wala, ngunit ngayon ay mayroon na,” malalim na wika niya saka na nag-ayos at tinalikuran ako.

           

“I won’t be coming with all of you. Mayroon akong mas importanteng misyon,” wika ni Papa sa akin at napatango na lamang ako, ngunit hinalikan niya ako sa noo. “Naniniwala ako sa’yo. Malaki ang tiwala ko sa’yo sa kakayahan mo. Please be safe. Ikaw nalang ang tanging naiwan ng Mama mo sa akin. Hindi ka maaaring mawala sa akin,” aniya na nagpangilid muli ng luha ko.

              

“I love you, Pa.”

       

“I love you, ’nak.”

    

     

     

     

    

  

HINDI ko alam kung paano ngunit ang bilis lamang natunton ni amo ang lugar kung saan naroon sina Flare at Laeven.

          

“Jice, Callia, and Gyor, proceed at the back door. I sent you the blue print,” wika ni amo saka namin nakita sa visions ng suot naming mga eye glasses ang blue prints. Bagong imbento ni senior Tungsten ’to. Nakakabilob lang dahil lahat ng sinesend nila sa amin ay nakikita namin dito.

               

“Syreen, Aeiryn, Missy, and Aeignn, proceed at the rooftop,” utos naman ni senior Flame sa ibang agents na kasama namin.

        

Kapwa na kami nagsigalaw at naging mabilis ang mga kilos namin. Takot ako sa ganitong misyon, iyon ang totoo, lalo na’t wala si Shawn na isa pang duwag sa ganito. Pakiramdam ko wala akong kasamang duwag. Naka-leave raw, iyon ang sabi sa akin ni Callia.

             

Malapit na kami sa likurang pintuan nang bigla na lamang akong mapatid kaya’t napalingon agad ako sa pinagpatiran ko ay napansin ko ang maliit na tansi na iyon. Masyado itong manipis upang mapansin, nagkataon lamang talaga na masyado akong malemya.

          

Hindi ko pinansin na nauna na sa akin sina Callia. Sinundan ko ang tansi hanggang sa kung saan ako dalhin nito. Hindi ko alam kung bakit, ngunit iba ang pakiramdam ko.

         

Narating ko ang dulo ng tansi at halos masuka ako sa nakita ko. Isang nabubulok na bangkay ng babae ang narito. Samu’t saring espekulasyon ang pumasok sa isip ko kaya’t pinagpatuloy ko ang paglalakad. Nanginginig ako, natatakot at higit sa lahat tila hindi ako makapag-isip ng maayos.

          

“Hindi ko naisip na kaya mo palang traydorin at saktan ang babaeng iyan,” tinig iyon ni Laeven. Siguradong-sigurado ako na tinig iyon ni Laeven!

          

Tila gumana muli ang utak ko at nakapag-proseso ako ng mga detalye. Tumungo ako sa isang tagong bahagi at doon ko napagtanto na dinala pala ako ng tansi na iyon sa mataas na bahagi ngunit tila isang lihim na lagusan patungo rito sa loob. Tanaw na tanaw ko ngayon ang apat na taong nasa ibaba.

       

Higit pa sa salitang bigla at gulat ang nararamdaman ko ngayon. Tila isang malaking kalokohan ang nasasaksihan ko. Tila ako nasa isang malaking maze. Paanong nangyayari ito? Paanong silang apat ang naroon?

         

Si Laeven na hindi ko mawari kung nakagapos pa ngunit nakaupo siya sa isang mono block, si Flare na tulog at tila walang buhay sa dami ng tama sa mukha, at……….

      

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

Si Zaimon na hawak sa buhok si Shanna na nanginginig sa takot at puro pasa lahat ng parte ng katawan.

      

“Sino bang nagsabing minahal ko ’to?” Saka pa ito tumawa na animo nasasapian. Hayop siya!

       

“Wala ka ngang kasing demonyo,” mapait na  turan ni Laeven.

      

“Na-underestimate ko pala ’yong babae mo, Villafuerte. Akala ko pa naman ay sasabihin niya sa’yo ang sinabi ko sa kaniya na si Duke Navarro ang may pakana nito,” saka ito humalakhak. “Mukhang nag-iisip pala kahit paano.”

        

Nanginginig na ’ko ng sobra pa sa sobra. Gustong-gusto kong iputok ngayon din ang hawak kong baril na nakatutok na sa gawi niya.

            

“Kapag kinalabit mo ’yan, siguradong papatayin din kita.”

     

   

EYYYYYY! NAG-DUB HAHAHAHAHA.

YOWN. SANA KA-UTAK KO KAYO. 😂🥀

Twenty-eight

LAEVEN

        

“Hindi mo kilala si Jice. She’s the most unpredictable woman, Zaimon. Hindi siya kasing bobo ng iniisip mo. Hindi siya uto-uto lalo na kung walang basehan!” Sigaw ni Shanna kay Zaimon kahit pa alam kong hirap na hirap na siya.

              

Mas sinabunutan siya ng mariin ni Zaimon kaya’t narinig ko ang pag-aray niya. Awang-awa na ako sa sitwasyon ni Shanna. Hindi ko alam kung paano ko siya matutulungan. Kapag kumilos ako sa paraang alam ko, baka mamatay kaming tatlo nina Flare. Kapag hindi ako kumilos, hindi malinaw kung anong mangyayari.

            

“Ikaw lang naman ang uto-uto rito. Hindi ko alam kung anong katangahan ang mayroon ka at napa-ikot kita ng matagal,” saka pa tumawa si Zaimon na animo demonyo.

       

Napangisi ako ng pait saka umiling at tila nakuha no’n ang atensyon niya kaya’t napalingon siya sa akin. “Ang laki rin naman pala talaga ng nagagawa ng inggit sa’yo,” wika ko rito na tila ikina panting ng tainga niya.

              

Bigla niyang itinulak si Shanna at nasubsob ito sa lupa. “Wala akong dapat kainggitan sa’yo, Villafuerte. Wala nang sa’yo ngayon—”

          

“Dahil ginusto n’yong sirain,” sarkastikong putol ko sa nais nitong sabihin sa akin.

             

“Akala mo ba ay ako lang ang may lihim na galit sa’yo? Hindi ka ba nagtatakha at naging madaling naitago ang lahat?” Wika nito sa akin na bahagyang ikinagulo ng utak ko, dahil ramdam kong may punto naman siya.

        

“Sigurado naman na akong hindi ka nag-iisa. Dahil hindi mo naman ako kaya ng mag-isa, hindi ba?” Kung pag-su-subong man sa apoy ang ginagawa ko ay hindi ko alam. Kailangan kong makabili ng oras dahil nararamdaman kong gagawa at gagawa si Jice at tita Aeickel ng paraan para mahanap ang kinaroroonan ko.

           

Hindi na ako nagulat nang bigla siyang lumapit sa akin at ini-umang ang nguso ng baril niya sa noo ko. “Saan mo hinuhugot ang tapang ng loob mo? Putang ina, Villafuerte. Alam mo bang wala kang naging totoong kaibigan? Lahat ng putang inang kaibigan na mayroon ka, lahat ’yon peke! Dahil nga wala kang kwenta! Dahil isa ka lang malaking sagabal!” Dama ko ang panggagalaiti niya sa akin.

        

“Hindi naman ako ang nawalan,” saka ko siya ngisian. “Nakipagkaibigan ako ng totoo,  hindi naman ako ang talo sa huli kung pipiliin nilang traydorin ako.”

       

Bigla itong tumawa ng malakas na tipong napapahawak pa sa noo at tiyan. “Tang ina. Joke ba ’yon?” At wala pa rin itong humpay na tumawa.

               

“Zaimon tama na,” napalingon kami kay Shanna na ngayon ay umaagos na ang luha sa mga mata. “Kahit para nalang sa pinagsamahan natin— AHHHHHHH!”

       

“SHANNA!!!!!”

     

Bigla siyang sinipa ni Zaimon sa sikmura na naging sanhi ng pagsusuka niya ng dugo.

         

“HAYOP KA! NAPAKAHAYOP MO!” Galit na galit na sigaw ko. Tang ina. Hindi ko kayang makitang ganito si Shanna!

             

“Z–Zaimon….” Hirap na hirap na wika ni Shanna habang namimilipit sa sakit at nakahawak lamang siya sa tiyan niya.

         

“Tang ina naman! Hindi ka ba titigil sa pagiging pakialamera mo!?” Sigaw niya kay Shanna na animo hindi siya nakararamdam ng kahit na katiting na awa rito.

                

“Z–Zaimon…. Please, huwag ganito— Ahhhh!!” Muli ay sinipa siya nito sa sikmura. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Bigla na akong tumayo mula sa pagkakaupo ko saka ko marahas na dinamba si Zaimon.

          

“Putang ina!!” Sigaw ni Zaimon habang nagpapangbuno kami. Kapwa namin pinipilit na maagaw ang baril na hawak niya. Hindi ko sigurado kung anong oras darating ang tulong ngunit kailangan ko nang kumilos dahil baka buhay na ni Shanna ang maging kapalit kung hindi ko iyon gagawin.

                  

“T–Tumigil na kayo… parang awa n’yo na,” umiiyak na wika ni Shanna kaya’t saglit akong napalingon sa kaniya at ganoon na lamang ang gulat ko nang sumuka siya ng dugo….. kasabay no’n ay ang pag-agos ng dugo sa mga binti niya.

             

“S–Shanna,” itinulak ko ng malakas si Zaimon saka ako mabilis na dumulog kay Shanna.

              

Hawak ko siya sa mga bisig ko habang patuloy pa rin ang paglalandas ng mga luha sa mga maya niya. “Z–Zaimon, tama na. P–Parang awa mo na, Zaimon.”

            

“B–Buntis ka?” Halos hindi ko masabi ang mga salitang iyon. Nakakaramdam ako ng kakaibang takot para sa kaniya.

              

“Aba teka nga tang ina!? Kanino ’yan?” At sa gulat ko ay bigla pang tumawa nang tumawa si Zaimon sa nakita niyang estado ni Shanna at sa narnig niya mula sa amin.

               

Kumapit sa braso ko si Shanna at pinilit niyang maupo at mapaharap kay Zaimon. “A–Alam mong sa’yo ’to. A–Alam na alam mong sa’yo ang batang ito,” kasunod no’n ay umubo siya ng dugo at hirap na hirap na napahawak sa sikmura niya. Hindi ko alam kung anong maitutulong ko. Nahihirapan ako sa nakikita ko sa kaniya.

               

“Ano namang pakialam ko kung sa akin ang batang iyan? Mamamatay ka rin naman, bakit iintindihin ko pa? Isa pa Shanna, alam mo naman na pinagparausan lang kita no’ng gabing iyon dahil pinilit mo ang sarili mo sa akin, hindi ba? Huwag kang gaga,” mala demonyong wika ni Zaimon na wari bang wala siyang nararamdaman na kahit na anong awa para sa babaeng ibinigay sa kaniya ang buong pagkatao.

              

“Demonyo kang hayop ka. Masahol ka pa sa demonyo!” Saka ko sana tangkang bubuhatin si Shanna nang bigla na lamang niyang muling itutok sa amin ang baril na hawak niya.

             

“Ikaw ang nagpalabas ng ka-demonyohan ko, Villafuerte! Ikaw ang hayop na nagpalabas ng ka-demonyohan ng pagkatao ko!” Sigaw niya sa akin. Kakaiba na ang tingin na ipinupukol niya sa amin. Tila desidido na siyang patayin kami sa mga oras na ito. Tila nais na niyang tapusin ang lahat dito.

                

“Kalmahan mo lang muna naman, ’tol,” napalingon ako roon at nakita kong dumarating si Lyndon na malawak ang pagkakangisi sa akin. “Long time no see, Laeven Azer Villafuerte,” anito sa akin. “Ohhhhh… poor Shanna. Bakit ganiyan ang lagay mo?” Dagdag pa nito na lalong nagpakulo ng dugo ko.

           

“Tang ina mo! Naiintindihan kong nais mong mapatay ako, pero hindi mo na dapat pang idinawit si Shanna dito! You’re a fucking piece of shit! Itinuring ka niyang nakatatandang kapatid! Bakit hinahayaan mong ganito ang estado niya!!!!!” Ramdam ko na ang panginginig ng laman ko sa galit maging ang halos maputol na mga ugat sa leeg ko dahil sa pagtitimpi.

         

“Oh dude, you’re fucking wrong. Ikaw lang naman ang mahal ng madla. Ikaw lang ang gusto nila. Ikaw lang ang sinasamba nila. Lagi lang akong extra. Lagi lang kaming extra,” saka ito mapait na ngumiti sa akin.

      

Hindi ko alam kung anong uunahain ko sa mga oras na ito. Kung ang galit ko ba, kung ang pakikipagsumbatan ko, kung ang estado ni Shanna, o ang sitwasyon na kinaroroonan ko.

                     

“Hold on, Shanna. Alam kong darating na ang tulong—” naputol ang ibinubulong ko kay Shanna nang bigla na lamang may umalingawngaw na putok ng baril.

           

“Huwag na kayong mag-plano pa kung paano kayo makakatakas. Mamamatay na kayong lahat dito. Dead men tell no tales,” ani Lyndon saka humalakhak. Sa kaniya pala galing ang putok ng baril na iyon.

            

Naririnig ko ang mga daing ni Shanna ngunit wala akong magawa. Gusto kong sumigaw at magwala ngunit alam kong wala iyong maitutulong. “Nagmamakaawa ako sa’yo, Lyndon. Kahit patayin mo na ’ko. Kahit parte-partehin mo pa ang katawan ko sa paraan na gusto mo, basta lang iligtas n’yo si Shanna. Ipadala n’yo na siya sa ospital. Nagmamakaawa na ako sa inyo. Baka mamamatay na ang bata sa sinapupunan niya—”

            

“The hell I care with that mother fucking child!” Putol sa akin ni Zaimon.

          

“Tang ina mo!” Sigaw ko rito.

            

“Tang ina mo rin! Huwag kang umasta na akala mong banal ka! Hindi ba’t nakapatay ka!? Huwag kang astang santo!” Ganting sigaw nito sa akin na ikinatawa ni Lyndon.

             

“Ano pa bang pwede kong gawin para lang iligtas n’yo si Shanna!!!!? SABIHIN N’YO!?”

           

Humakbang papalapit sa akin si Lyndon at bigla na lamang sinalubong ng mukha ko ang kamao niya. “Hindi ka ba nagtatakha na ganito kalaki ang galit namin sa’yo?” Aniya habang nakangisi.

            

Sunod-sunod akong umiling at ngumiti sa kaniya ng mapait. “Kung alam ko lang Lyndon, matagal ko nang binago para sa inyo. Kung alam ko ang dahilan kung bakit nagkaganiyan kayo, gumawa sana ako ng paraan para maayos natin. Isa kayo sa mga pinaka importanteng tao sa buhay ko. Higit sa lahat, ikaw ang nakasaksi ng lahat ng hirap ko para maka-akyat sa itaas—”

           

“IYON ANG PUTANG INANG PROBLEMA, LAEV! IYON ANG PINAKAMALAKING PROBLEMA! UMAKYAT KA PAITAAS NG IKAW LANG! MAKASARILI KA! UMAKYAT KA, PERO PINILI MONG IWAN KAMI! ALAM MONG IISA TAYO NG MGA PANGARAP! ALAM MONG IISA TAYO NG MGA NAIS NA MARATING! PERO BAKIT PINILI MONG IWAN KAMI!? BAKIT PINILI MONG SUMIKAT MAG-ISA!? RACER TO MANAGER? RACER TO—”

       

Natigil si Lyndon sa pagsasalita nang sunod-sunod na tawang tila sugo ng diablo ang pumailanlang sa paligid at kasunod no’n ay ang……

     

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

     …

   

…

   

….

    

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…pagtayo ni Flare mula sa upuan na animo wala siyang masakit sa ano mang parte ng katawan niya. Nag-inat pa ito at humikab na animo antok na antok at ngawit na ngawit.

      

“Tang ina naman Lyndon, masyado ka namang emosyonal. Sinabi kong hintayin mo na muna ang go signal ko bago ka magdadada. Iyang bunganga mo talaga ang malaking pahamak tang ina ka,” higit pa sa salitang gulat ang naramdaman ko sa narinig kong iyon mula kay Flare.

                

“Sorry Flare,” tila maamong tupa na wika ni Lyndon kay Flare at yumuko pa ito.

        

“Hirap na hirap ako sa naging pagpapanggap ko mula pa noon tapos babasagin mo lang? Pasabugin ko kaya ang ulo mo ngayon?”

           

“Ayusin mo ang sarili mo, Flare—”

       

“Isa ka pang putang ina mo! Ginamit lang naman kita para mangyari lahat ng ito kaya huwag mo ’kong manduhan,” hindi ko kilala ang Flare na nagsasalita ngayon. Hindi siya ang kaibigan na kilala ko.

               

“Flare, sasabihin mo na ba kay Laeven?”

         

“Huwag mo ’kong pangunahan. Kaya ka kinakayan-kayanan niyang si Zaimon dahil uto-uto kang bobo ka. Mga tauhan mo ang dinidispatsa mo pero siya ang nasusunod,” siwalat nito. Kung gayon ay matagal nang magka-usap at magkakilala si Lyndon at Zaimon.

        

“Anong kasalanan ko sa’yo? Wala akong naging kasalanan sa’yo,” walang emosyon na wika ko rito.

              

Ngumiti ito sa akin…. isang ngiti na animo galing sa isang demonyo. “Kasalanan? Nag-aaral palang tayo malaki na ang kasalanan mo sa akin. Mayaman ka namang putang ina mo ka, pero inagaw mo pa ang scholarship ko na naging sanhi ng pagkamatay ng Lola ko. Hindi niya matanggap na baka hindi na ako makapagkolehiyo! Kinaibigan pa kita para lang mahuthutan. Kinaibigan pa kita para lang malaman ko ’yong mga balak mo sa buhay mo saka kita babawian sa nangyari sa akin. Tang ina, Laeven. Hindi ka man lang ba nakatunog?” Wika niya na sinundan pa ito ng tawa.

               

“Kaibigan ang turing ko sa iyo. Kahit minsan ay hindi kita pinaghinalaan!” Galit na wika ko rito. “Kung alam ko lang na iyan pala ang problema mo, kahit buhayin ko pa habang buhay ang buong pamilya mo, gagawin ko!”

          

Bigla niyang inagaw ng walang pasubali ang baril kay Zaimon at mabilis itong itinutok sa akin. “Hindi ako nanghihingi ng awa sa’yo, Villafuerte. Hindi ako kahit kailan manghihingi ng awa sa’yo. Kung sanang isinabay mo na lamang kami sa pag-akyat, kakalimutan ko na lamang sana ang lahat, ang kaso makasarili ka. Mas pinili mong umangat mag-isa, higit pa roon, pinili mong hakutin lahat ng papuri ng madla. Bakit, Laev? Makakarating ka ba kung nasaan ka, kung hindi dahil sa amin? HINDI! KAYA NAGPASYA NA KAMING IBAGSAK KA! Nakita mo naman, hindi ba? Napakadali lang namin iyong nagawa. Kami ang nag-angat sa iyo, kami lang din ang may kakayahan na mag-bagsak sa iyo!”

            

“Iyan lang ang dahilan n’yo? Iyan lang? Sa iyo Zaimon, dahil lang mas nakakaangat ako sa’yo? Dahil lang mas magaling at mas sikat ako? Sa iyo Lyndon, dahil lang hindi tayo sabay na narating ang mga pangarap natin? Sa iyo Flare, dahil matagal mo na pala akong sinisisi sa pagkamatay ng Lola mo? Ginawa n’yong lahat ito dahil doon? Ang babaw n’yo, tang ina.”

           

Idinikit ni Flare ang nguso ng baril niya sa noo ko. “Sa iyo mababaw, pero sa amin malaking bagay iyon. Malaking bagay ang ninakaw mo sa amin!”

              

Sasagot na sana ako nang maramdaman kong may iniabot sa akin si Shanna at paglingon ko…. baril.

          

“S–Save yourself, Laev. S–Save yourself for Jice and for your baby,” mahinang bulong niya.

               

“Hindi kita iiwan dito Shanna!” Saka ako mabilis na kumilos at itinutok ko ang baril kay Flare kahit pa nakatutok pa rin ang baril na hawak niya sa akin.

               

Ngumisi bigla si Flare at tila iyon nagbigay ng kilabot at kaba sa akin.

        

“Kapag pinutok mo ’yan, patay rin ang mag-ina mo. May isa ka pang atraso, Villafuerte… at iyon ang may pinaka naaayon na rason para maging dahilan ng pagpatay sa’yo.”

      

Nanginig ako sa narinig ko na halos mabitawan ko na ang baril na hawak ko.

           

“Hayop ka…” Pigil ang sigaw na wika ko.

          

May biglang dumating na tao at halos madurog ang puso ko sa nasasaksihan ko.

          

Si Jice na may busal ang mga labi habang umaagos ang masaganang luha sa mga mata niya, kasabay nito ay ang mga kamay niyang  nakagapos sa kaniyang likuran…..

    

Ang mag-ina ko….. Huwag ang mag-ina ko.      

–

CHAPTER 29 WILL BE LATER AFTERNOON. SOBRANG TINAGUYOD KO LANG ’TO KAHIT MASAKIT ANG ULO KO. 2 more chapters then Epilogue. SALAMAT. 🥀

Twenty-nine

JICE

        

Gusto kong pumalahaw ng iyak sa nasaksihan kong estado ni Shanna pero wala akong magawa. Shutangena ng mga hayop na ’to! Buhay pa sila pero sinusunog na ang mga kaluluwa nila sa impyerno!

          

“Huwag n’yong idamay si Shanna at Jice rito! Sa akin kayo galit, ako ang patayin ninyo!” Galit na wika ni Laeven. Hindi ko alam kung ano bang unang iisipin ko. Kung ang kalagayan ba ni Shanna na ngayon ay tila papanawan na ng malay-tao o ang sitwasyon ko kasama ng anak ko na hawak ng taong ito…. ng taong gusto ko nang kasuklaman mula ngayon.

           

“Hindi ko sila idadamay? Bakit, Villafuerte? Alam mo ba ang pakiramdam ng mawalan?Alam mo ba kung gaano nakakagago, na ang matagal ko na palang hinahanap ay nasa paligid ko lang? Ang taong matagal ko nang nais singilin ay sadya pala talagang itinago mula sa akin!? Ano ang putang inang alam mo!? WALA! WALA KANG ALAM DAHIL NAGPAPAKASASA KA KAY JICE HABANG MAY PAMILYANG NAGDADALAMHATI DAHIL SA KAHAYUPAN MO!” Sigaw niya kay Laeven. Kanina pa magulo sa akin ang istorya ukol sa sinasabi niya ngunit hindi niya ako binigyan ng paliwanag. Bagkus ay iginapos niya ako at binusalan ang bibig.

               

“W–Wala akong maintindihan sa sinasabi mo,” utal na sagot sa kaniya ni Laeven.

      

“Wala kang alam? Puro wala kang alam! Lahat iniintindi ang sira mong utak habang ikaw walang alam! Papatayin ko ang mag-ina mo para maranasan mo ang mawalan!” Saka ako nito tinutukan bigla ng baril sa ulo na ikinanginig ng buong katawan ko. Hindi ako nakakaramdam ng takot para sa sarili ko, kung hindi para sa anak ko…. para sa anak namin.

       

“PARANG AWA MO NA HUWAG SILA!” Nagmamakaawang sigaw ni Laev.

        

Mabilis ang naging kilos ko nang makita kong pang samantala silang na-distract sa kaluskos mula sa hindi kalayuan.

     

Pinilit kong makawala sa pagkakahawak sa akin ng lalaking ito at nang magtagumpay ako ay mabilis kong inalis ang busal ng bibig ko. Nagpapasalamat ako na nakikinig ako kay amo nang mga panahon na itinuturo niya ang pag-aalis ng mga gapos sa kamay.

      

“WALANG HIYA KA, SHAWN! WALANG HIYA KA!” Sigaw ko nang makabawi na ako.

    

Tama, si Shawn nga. Si Shawn nga ang nagtutok sa akin ng baril, ang naggapos ng mga kamay ko at ang nagbabanta sa buhay naming mag-ina sa ngayon. Si Shawn na itinuring ko ng higit pa sa pagiging kaibigan. Si Shawn na itinuring ko na parang kapatid. Ang taong nakasama ko sa tawanan at hirap, ang siya palang magbabanta sa kaligtasan namin ng anak ko.

             

“Lumapit ka sa akin o mas mapapadali ang buhay mo!” Singhal sa akin nito ngunit mas pinili kong humakbang papalayo.

       

“Kahit matira na kami ni Laeven dito, basta iligtas n’yo lang si Shanna. Hindi na maganda ang lagay niya. Parang awa n’yo na!” Palahaw ko habang patuloy pa rin ang paglalakad ko patalikod.

              

“Kailangan pa namin maningil sa tatay ng anak mo, babae. Paano naman  ang nararamdaman namin? Paano naman ang nagawa sa amin ng hayop na Villafuerte na ito?” Nakangising aso na wika ni Zaimon. Gusto ko siyang patayin sa mga oras na ’to! Napakahayop niya! Sinasabi ko na nga ba at hilatya pa lamang ng mukha niya ay pang demonyo na!

      

“Nakakaawa kayo. Inggit nalang ang nararamdaman n’yo dahil hindi n’yo narating ang narating ko,” hindi ko alam kung bakit biglang sinabi ni Laeven ang mga salitang iyon. Sana lang talaga ay may plano siya. Lumingon siya kina Flare at Lyndon saka muling nagsalita. “Totoong pagkakaibigan ang inaalok ko, hindi ko namalayan na inggit pala ang nangingibabaw sa inyo.”

       

“WALANG MAY GUSTO NG MGA NARATING MO! ANG GUSTO LANG NAMIN AY ANG PAGBAGSAK MO! HUWAG KANG ASTANG MASYADONG MATAYOG ANG NARATING MO DAHIL NAGAWA KA NA NAMIN PABAGSAKIN BAGO PA NAGING MATAYOG ANG LIPAD MO!” Sigaw naman sa kaniya ni Lyndon. Sa tantya ko talaga at may sayad ang hayop na ’yon. Parang walang sariling disposisyon at uto-uto sa mga utos ni Flare at Zaimon!

      

“Bunch of hypocrites everywhere. Sana okay lang kayo. Magpapanggap kayo na hindi n’yo gusto ang isang bagay, pero ang totoo isa naman pala iyon sa kinamamatayan n’yong makuha?” Walang emosyong wika ko. “Hindi kayo magkakaganito ngayon kung sanang pinag-usapan n’yo lahat. Mga hangal kayo,” pagpapatuloy ko. Parang gusto kong pagalitan ang bibig ko sa mga pinagsasasabi ko. Parang na-trigger ko lang yata ang galit nila.

         

“Kung bigla nalang kaya kitang barilin?” Wika ni Flare kay Laev.

      

“Hindi! Hindi siya pwedeng mamatay lang! Hindi ganiyan kadaling namatay ang kapatid ko!” Sigaw ni Shawn na ikinabigla ko.

           

“K–Kapatid?”

        

“Kiersten San Joaquin is my half sister and your fucking lover killed her! He raped her then disguised her death as a fucking accident!” Gulat na gulat ako sa mga naririnig ko ngayon.

      

“S–Siya ang bangkay na naaninag ko noon bago ako mawalan ng malay?” Hindi makapaniwalang wika ni Laeven. Maging ako ay hindi ko mapaniwalaan ang mga naririnig ko ngayon. Tila ako nabibingi sa reyalidad!

           

“PUTANG INA MO!” Sigaw sa kaniya ni Shawn bilang sagot.

            

“HINDI KO SIYA GINAHASA AT MAS LALONG HINDI KO SIYA PINATAY!” Sigaw pabalik ni Laeven.

   

“Masyado kang matapang,” ani Zaimon na pumukaw sa atensyon naming lahat at ngayon ay nakangising naglalakad patungo kay Shanna. Tila ako pinagbagsakan ng libo-libong sako ng bigas dahil sa nasaksihan ko.

         

Bigla na lamang niyang tinutukan ng baril sa ulo si Laeven bago niya itinayo ng sapilitan si Shanna habang hawak ito sa buhok. “S–SHANNA!” Nanginginig na wika ko. Tila lantang gulay na ito. Hindi ko na makayanan ang pagmasdan pa siya.

            

“Ito ang babaeng nais ninyong iligtas namin kapalit n’yo?” Saka nito biglang sinikmuraan si Shanna.

          

“SHANNAAAAAAAA!” Umiiyak na wika ko. Hindi ko kaya ang kahayupan na ’to! Nasasaktan ako! Kaibigan ko ’yon! Estudyante ko ’yon! Iyon ’yong babaeng iminumulat ko palang sa mundo! Si Shanna iyon na kahit kailan ay hindi nainis, napikon o nagalit man lang sa tabas ng dila ko. Si Shanna iyon…. Si Shanna.

            

Tumayo si Laeven at nagulat ako nang itinutok niya ang baril na hawak niya sa sarili niyang sintido.

         

“Laev….” Nanghihinang wika ko. Nanghihina na ako sa estado ni Shanna at mas lalo pa akong nanghina ngayon sa ginagawa niya.

          

“Makakaganti pa ba kayo sa akin kapag ako na mismo ang pumatay sa sarili ko?” Saka siya mapait na tumawa.

                 

“L–Laev…..” Nakita kong nagsalita si Shanna habang bitbit lamang ni Zaimon ang buhok niya. Wala na… dama kong wala na. “H–Hindi mo na kailangan gawin ’yan. P–Pinagaling ka na ni Jice, ’di ba? L–Laev…. fight for her and for your baby. H–Hayaan mo na ’ko. G–Gusto ko nang magpahinga….”

         

Hirap na hirap siya. Ramdam kong hirap na hirap na siya pero wala akong magawa! Wala kaming magawa para sa kaniya!

                 

Gagawa na sana ako ng aksyon nang bigla na lamang umalingawngaw ang sunod-sunod na putok ng baril na nakita ko na lamang ang pagbagsak ni Shanna dahil bigla na lamang tumumba si Zaimon na siyang may hawak sa kaniya, maging si Lyndon…. ngunit nakatakbo si Flare.

              

“Anong nangyayari!?” Sigaw ni Shawn ngunit hindi ko siya pinansin. Mabilis kaming dumulog kay Shanna. Nakita kong ganoon din si Laev.

              

Iniupo ko siya saka ko siya niyakap ng napakahigpit. “Shutangena, kahit gaano ka pa ka-bruhilda sa akin hindi ka pwedeng mamatay! Sinasabi ko sa’yo hindi ka pwedeng mamatay!” Ramdam kong umaagos na ang luha ko. Mas dama ko na ngayon ang hirap na dinanas niya na ngayong nakakulong na siya sa mga bisig ko.

                  

Naramdaman ko na niyapos niya rin ako ngunit hindi na kasing higpit ng yakap ko. “S–Sorry. A–Ako pa pala ang naglapit sa inyo sa kapahamakan…” Hirap na hirap na wika niya.

         

Lumayo ako sa kaniya ngunit nanatili pa rin ang mga bisig ko na nakasuporta sa kaniya dahil alam kong ano mang oras ay tutumba na siya. “Huwag ka nang magsalita! Parating na sila amo! Parating na ang tulong!”

          

“Just fucking hold on!” Dinig kong wika ni Laev. Dama ko rin ang sakit sa tinig niya para sa kaibigan namin.

            

Ngumiti ng mapait si Shanna. Isang anghel ang ngumiti ngunit isang masakit na ngiti, saka siya umiling-iling sa amin. “A–Ayoko na rin naman mabuhay pa….” Aniya na ikinakabog ng dibdib ko. “H–Hihilingin ko rin sa inyo na huwag n’yo na akong buhayin pa….”

         

“Shutangena naman, e!” Nanginginig na ako.

           

“T–Tell Lindzzy, I–I thank her for the friendship…. T–Thank you Jice kasi naranasan kong maging mahalaga…. T–Thank you for being a sister to me…. S–Siguro inadya ng Diyos na makilala ko kayo para naman maranasan ko ang magkaroon ng kapatid kahit man lang sa nalalabing pahina ng buhay ko…. T–Thank you… P–Paulit-ulit akong magpapasalamat na nakilala ko kayo…. I–If I get the chance to be reborn, gusto kong mas maaga kitang makilala, Jice. G–Gusto kong mas maaga kong maranasan na maging kaibigan mo. Y–You’re one of the best…. I–I will forever cherish you in my heart…. D–Don’t blame yourselves…. I–I chose this…. H–Hindi ko rin naman kayang mabuhay kung wala ang anak ko….” Saka siya umubo ng napakaraming dugo.

         

“Shanna… please!” Hindi na basta pagluha lamang ang ginagawa ko. Pumapalahaw na ako ng iyak. Nasasaktan ako! Bakit ganito!? Bakit ganito kahayop ang sitwasyon!?

            

“Shanna…” Saka hinaplos ni Laeven ang buhok niya. “Please… hold on.”

          

“N–No…. N–Naiintindihan mo ’ko, Jice…. I–Ina ka na rin…. P–Please let me rest now with my baby…. K–Kahit doon ko nalang siya makasama…. K–Kahit doon nalang kami maging masayang dalawa…. K–Kahit doon nalang…. let me be with my child….” Doon ko na tuluyang binitawan pa ang natitira kong hiling na sana ay mabuhay pa rin siya. Doon ko na tuluyang ibinigay ang nais niya. I’m a mother now, naiintidihan ko na ang pakiramdam na kapag anak mo ang nawala sa’yo, mas gugustuhin mo nalang na mawala ka na rin.

             

Ibinagsak na ni Shanna ang katawan niya, kaya’t wala na akong nagawa kung hindi halikan ang noo niya.

          

“Take your adventure our dearest angels. Maging masaya na kayong mag-ina. Thank you for the memories…. thank you for everything, Shanna. I will forever remember you.”

             

        

        

        

NAISAKAY na namin sa isang sasakyan ang katawan ni Shanna. Kasama na namin ngayon ang ibang agents. Nilito pala sila ni Shawn kung kaya’t hindi agad sila nakasunod. Sinabi nito na palihim siyang pinadala at pinauna ni amo.

              

“The dead bodies of Zaimon and Lyndon were handled by Aeignn and Gyor,” report ni Callia kay amo ngunit tila may iba sa pananalita niya. Hindi ko mawari kung ano.

               

“And Flare?” Ani amo.

               

“He escaped, but luckily Aeignn caught him. He’s at the private vehicle with the senior agents,” sagot naman niya.

     

“Si Shawn, nasaan?” Tanong ko.

          

“Senior agents got him. You’ll face him at the interrogation room later,” sagot ni amo saka na pinaandar ang sasakyan.

          

“Tita,” narinig kong untag ni Laeven sa kaniya.

           

“You were their eye but you were also fooled,” ani Laeven sa may panunumbat na tono. Biglang hininto ni amo ang sasakyan saka siya gumilid at lumingon sa amin.

     

     “I wasn’t fooled, Laeven. I did that for your sake,” aniya na ikinakunot ng noo ko.

          

“You did what?”

         

“I let Shawn get ahold of the team and Jice to buy you some time alone with your kidnappers,” anito na ikinagulo ng isip ko. “Alam kong traydor si Shawn, and I expect him to be in the scene. I only used him, because I know you too well. You think like your mother. You’re impulsively dangerous when it comes to decision making,” pagpapatuloy nito.

         

“I don’t get it. You did that in expense of Shanna’s life? Iyon ba!?”

       

Sunod-sunod na umiling si amo. “I did that to save more lives. Kung hindi lumabas ang totoong kulay ni Flare o hindi lumitaw ang totoong pakay niya at maagang dumating ang mga agents, there’s a huge possibility that he’ll continue his disguise and act. Then what, Laeven? Nasa alanganin pa pala ang buhay n’yo pero wala kayong mga alam? Nasa paligid n’yo pa pala ang isa pang traydor pero akala n’yo tapos na ang lahat? Mas maraming maaapektuhan? Mas maraming madadamay? Nalulungkot din ako sa pagkawala ng kaibigan n’yo, it wasn’t in my plan. I underestimated Zaimon’s demonic character. I didn’t know that he’s capable of killing his own flesh and blood,” paliwanag ni amo na tila nagbigay ng katahimikan sa utak ko.

       

“I will not say sorry. I can’t even be grateful because everything is now settled at Shanna’s death. Intindihin mo ’ko, tita. Hindi ko kayang maging masaya sa isinaalang-alang mo para lang sa buhay ng mas nakararami,” wika ni Laeven.

              

“I totally understand you. I’ve been in that situation before. I couldn’t be happy in my life with Nigel in expense of tita Adelle’s life, but I do now. We just have to let them be free and let their soul go. We could only remember them now. How they made us feel love, how they made us laugh, how they shared different memories with us. We will all arrive at the same destination soon. They just chose to be there earlier than expected,” ani amo saka na niya muling pinaandar ang sasakyan.

       

Tinapik ko sa balikat si Laeven saka ko siya nginitian. “Hindi rin naman gugustuhin ni Shanna na mabuhay pa kung ang dahilan na gusto niya para mabuhay ay nawala na sa kaniya. Let her rest now, Laev. They are now our angels. Alam kong masaya na sila kung nasaan man sila. Shanna won’t like it kung hindi ka magiging masaya sa sakripisyo niya. Cheer up. Mas magagalit ang anak natin sa’yo kapag nalaman niya na siya ang buhay pero parang hindi ka masaya,” wika ko saka ako ngumiti. Bigla niya akong hinatak saka niyakap ng mahigpit.

           

“Thank you, baby. Thank you for being well and alive.”

    

We love you Shanna…. always.

   

–

CHAPTER 30 AND EPILOGUE WILL BOTH BE POSTED LATE NIGHT OF NOV. 8 OR 9? SABAY KONG I-PA-PUBLISH. THANK YOU. GODBLESS.

SHANNA NAVARRO…. OUR ANGEL.

Thirty

JICE

      

Mahigpit na yakap ni Lindzzy na may kasamang hagulgol ang sumalubong sa akin pagtapak ko ng Phyrric. Hindi ko naiwasan na yakapin siya ng mahigpit pabalik kasabay rin ng mga bini kong pag-iyak.

       

“S–Si Shanna? Nasaan si Shanna?” Ani Lindzzy habang patuloy pa rin sa pag-iyak.

       

Bahagya ko siyang inilayo sa akin saka ko pinunasan ang mga luhang tumutulo sa mga mata niya. Umiling ako sa kaniya saka ako ngumiti. “Masaya na siya. Nakipag-duet na kay Black Jack, mukhang mas gusto niyang ka-duet ’yon kaysa kay Andrew E.” Pinipilit ko lang naman maging matatag. Pinipilit ko lang naman maging maayos. Nasasaktan ako. Nasasaktan ako na sa mga kamay ko siya mismo nawala…. sila ng anak niya.

       

Lalong lumakas ang iyak ni Lindzzy. “B–Bakit naman agad-agad? B–Bakit naman si Shanna pa? B–Bakit naman gano’n, Jice?”

             

“Maybe she’s meant for God and not in this world. Kasi bru kung para sa atin siya, He will definitely give her to us. Kaso hindi para sa atin si Shanna. She’s meant to be in heaven…. with her child,” halos hindi ko masabi ang huling linya. Parang may nakabarang malaking tipak ng bato sa lalamunan ko.

           

“B–Buntis si Shanna!?” Sunod-sunod akong tumango at lalong lumakas ang hagulgol ni Lindzzy. “Hindi dapat ganoon ang nangyari. Hindi dapat nasaktan si Shanna. She’s too fragile. Dapat nabuhay siya—”

         

“Kapag si Zayn ba ang nawala sa’yo pipiliin mo pa rin ba ang mabuhay?” Putol ko sa kaniya at nakita kong natigilan siya, at sunod-sunod na umiling. “That’s why Shanna chose to be with her child. She asked us not to revive her. She plead us not to treat her. She wanted to be with her child, that was her one and last wish,” wika ko at tila nakuha naman iyon ni Lindzzy, dahil yumakap siyang muli sa akin saka doon umiyak nang umiyak.

         

Naiintindihan ko ang nararamdaman niya. Alam ko kung gaano ako kasabik sa kapatid at napunan ni Shanna ang bahaging iyon sa akin. Ngayon nawala siya, tila rin ako nawalan ng piraso ng sarili ko.

           

“Jice,” napalingon ako sa nagsalita at nakita ko si Callia. “Kailangan ka na sa interrogation room,” wika nito.

       

Dumating naman si Sir Aeidan at kinuha niya sa akin si Lindzzy. Mukhang narito ang lahat ng Freezell dahil sa nangyari kay Laeven.

    

“Diyan ka na muna sa asawa mo, bru. Mag-jerjeran nalang kayo later para makalimot ka,” nakangiting wika ko saka ako naman ang nagpunas ng mga luha ko.

      

Hindi naman magiging masaya si Shanna kung hindi ko ibabalik ang Jice na minahal niya, hindi ba? Hindi naman matutuwa si Shanna kung kakalimutan ko nalang basta ’yong bibig kong inidolo niya. Kahit man lamang sa paraan ko ng pagsasalita at sa mga akto ko, maalala ko na minsan sa buhay ko may isang babae na tinuring akong kapatid, pinaramdam sa akin ang pagmamahal ng isang kaibigan, at kahit minsan ay hindi nahiya sa tabas ng dila ko. Habang buhay ko silang mamahalin ni Lindzzy.

      

    

    

    

   

KAHARAP namin ngayon sina Shawn at Flare habang si amo at Callia ay nakatayo sa gilid namin.

      

“Hindi n’yo na kami kailangan pang pagharap-harapin. Alam na naman ninyong kami ang traydor hindi ba?” Mayabang na asta ni Flare ngunit nginisian lamang siya ni amo.

            

“Traydor ka nga lang ba talaga?” May laman ang mga salita ni amo na iyon.

           

“Hindi ko ginahasa at mas lalong hindi ko pinatay si Kiersten,” sabat ni Laeven at napalingon sa kaniya si Shawn.

           

“Huwag ka nang magsinungaling pa, Villafuerte! Pinatotohanan na lahat ng mga kaibigan mo! Ang tagal kitang hinanap at ito ka pala, tinatago lamang ng magaling mong tita sa lahat! Itinayo n’yo ba ang organisasyon na ’to para sa mga kahayupan n’yo—” Mabilis umigkas ang kamay ko at sinampal ko siya. Nanginginig ako. Nanginginig ako sa mga narinig ko kay Shawn.

       

“Alam mong hindi ganiyan ang organisasyon na ’to. Alam mong iilang tao na ang nailigtas natin. Alam mo kung gaano karaming bata ang tinutulungan natin. Alam mo kung gaano karaming pamilya ang nailayo na sa alanganin. At alam na alam mo kung iilang kabataang babae na ang nailayo sa maling daan ng organisasyon na ito para magsalita ka ng ganiyan! Saksi ka sa mga naging sakripisyo ng bawat isa! Saksi ka kung ilang beses nang nag-alanganin ang mga buhay natin!” Hindi ko napigilan na ibulalas sa kaniya.

              

“Nang una kang pumunta sa akin, hindi ba’t sinabi kong maghintay ka lamang dahil ako ang kusang magbibigay sa iyo sa taong hinahanap mo? Pero anong ginawa mo? Hindi ka nakinig,” walang emosyong wika ni amo sa kaniya.

        

“At bakit ako magpapauto sa’yo!? Alam kong hindi mo ibibigay ang pamangkin mo—”

           

“Dahil hindi si Laeven ang pumatay sa kapatid mo,” putol ni Callia sa kaniya. Mabilis akong napalingon kay Callia dahil sa sinabi niya, ngunit muli akong napalingon kay Flare nang magsimula na itong tumawa.

         

“Akala ko pa naman kapag sinabing agent mga bihasa na. Akala ko hindi madaling lokohin. Konting pang-uuto lang pala ang kailangan,” ani Flare saka ito bumaling kay Shawn. “Salamat nga pala sa mga tulong mo, dude. Naging madali ang mga dapat kong gawin,” naguguluhan ako sa naririnig ko.

        

“A–Anong ibig mong sabihin!?” Utal na tanong ni Shawn.

        

“Ako ang gumahasa at pumatay kay Kiersten. There’s no sense in denying. Tiyak naman akong may hawak nang pruweba ang Phyrric ukol doon,” saka pa ito nagtatawa nang nagtatatawa.

             

“NAPAKAHAYOP MO! DEMONYO KA!” Sigaw ni Shawn.

         

“Ang sarap ng kapatid mo. Kahit pala pokpok ang isang iyon, masarap pa rin. Pakiramdam ko nga ay nakalamang ako kay Laeven dahil hindi man lamang niya natikman si Kiersten—” Biglang tumayo si Laev at inundayan ito ng suntok.

          

“HALANG NA ANG KALULUWA MO FLARE! ISA KANG MALAKING SALOT!” Sigaw ni Laeven dito.

          

Sa halip na magalit ay nagtatawa lamang si Flare na animo isang demonyo. “Salamat na rin sa bobong Zaimon at siya ang naglagay ng katawan ng kung sino mang babae sa senaryo para hindi na rin madaling malutas, dahil ang totoong katawan ni Kiersten ay nasa kuta at nabubulok na,” pag-amin nito na halos ipanglambot ko. Tao ba sila? Paano nilang nagagawa ang ganoong bagay!?

                    

“Siya ang nakita kong bangkay?” Wika ko.

              

“Hayop ka! Hayop ka!” Saka nagpapasag si Shawn ngunit nakaposas siya sa upuan kaya’t hindi na siya makaalis pa.

        

Tumayo si Laeven kaya’t mabilis din akong napatayo.

         

“If you could kill them both now tita, do so. Hindi na dapat pang nabubuhay sa mundo ang mga walang kaluluwang gaya nila,” saglit siyang huminto at kinuha ang kamay ko. “We’ll take our leave. Hindi makabubuti sa kalagayan ni Jice kung hindi pa siya makakapagpahinga pagkatapos ng lahat ng nangyari,” wika niya at mabilis na tumango si amo.

           

Mabilis naming nilisan ni Laeven ang lugar na iyon.

       

      

       

     

     

  

“AALIS na ba talaga kayo?” Tanong sa amin ni Madam Cassandra.

        

Halos hindi ako makatango sa tanong niyang iyon dahil g na g na talaga ako! Gustong-gusto ko nang lumayas paalis ng Isla Cassandra. Shutangena, higit pa sa salitang sopokeyt ang nararamdaman ko!

         

“Hindi pa ba sapat ang pitong buwan naming pamamalagi rito, Lola?” Wika ni Laeven.

    

Jusko, Laev! Kapag pumayag ka pang mag-stay rito, mag-isa ka nalang na pugo ka! Stress na stress na ang pukenjang ko!

             

“Do you really want to leave now, Jice? Hindi ka na ba masaya sa akin?”

         

“Madam, masayang-masaya ako sa’yo. Pero sa ginagawa mong pagtitigang sa pukenjang ko, doon ako hindi natutuwa! Mag-asawa naman na kami ni Laeven! Pinakasal mo naman na kami bago pa kami mag-stay dito, pero bakit wala pa rin kaming honeymoon!?Madam naman! Kulang na kulang na ako sa dilig! Para na akong halamang tuyot sa haplos at dilig ni Laeven!” Nakangusong himutok ko saka ako humimas sa tiyan ko pero si Madam Cassandra ay bigla na lamang akong tinawanan ng pagkalakas-lakas.

           

“You are really an impatient child. Manang-mana ka kay Dylan,” tukoy niya kay Papa na isa pang kinaiinisan ko. Imbes na asawa ko ang katabi kong matulog, hello sa Papa ko! Para akong high school student na hindi pwedeng gapangin ng manliligaw ko!

       

“Basta aalis na kami, Madam. Ginigigil na ako ng saging ni Laeven. Kung may kasabihan ang tae na tawag ng kalikasan, may kasabihan ako na tawag ng pukenjang. Alam kong gigil na rin sa akin ang saging ng asawa ko. Adios!” Saka pa ako nag-flip ng buhok bago ko tinalikuran si Madam Cassandra.

          

Tawang-tawa siya sa akin. Dinig ko ang pagtawa niya hanggang sa tuluyan na kaming makalabas ng Isla at sumakay na sa kung ano mang klaseng sasakyan ito na pang himpapawid.

     

“Are you ready?” Tanong sa akin ni Laev saka ako nilagyan ng seatbelt.

           

“Ano ba ’yang are you ready mo? Jerjeran ba ’yan o ’yong paglipad natin? Gigil mo ’ko, Laeven. Ganitong kahit ka-buwanan ko pa, kapag uwi natin, hindi ka mamamahinga. Yugyugan all the way. Yugyugan all night. Hangga’t kaya! Hangga’t nilalabasan! Hangga’t hindi natutuyot—” Bigla na lamang niyang hinalikan ang mga labi ko.

          

Ohhhh, shutangena! Miss na miss ko ’to! Pitong buwan kaming walang leptulelep at jerjeran! Gigil pa rin ako ni Madam Cassandra! Hindi ko naman magets kung bakit niya ginawa iyon. Hindi ko alam kung para sa akin ba iyon o para kay Laeven! Shutangena…. feeling ko virgin na ulit ako.

        

Pinakawalan niya ang labi ko saka ako ngumisi sa kaniya. “Kapag sinundot mo ako later, Laev, hahalinghing ka nanaman ng you’re so tight. Feeling ko nga nagsara na ’yong butas ko sa tagal hindi napasukan—” Bigla nanaman akong hinalikan.

              

“Shut your mouth, baby. If you’re not aware, we have our pilot. Naririnig niya lahat ng sinasabi mo,” doon ako tila tinakasan ng kulay sa narinig ko…. at mas lalo pa akong halos himatayin nang bigla itong kumaway sa akin.

        

“Hi—”

      

“SHUTANGENA! JENNO!?” Literal na puro gulat ang naramdaman ko.

               

“It’s captain Jenno Mariano,” pagtatama niya sa akin saka ako ngitian. SHUTANGENA! PILOTO PALA ANG IPINAGPALIT KO SA RACER! TEKA MUNA, PWEDE BANG REWIND!?

             

“You belong to me. Stop staring at him. It makes me jealous,” pukaw sa atensyon ko ni Laeven.

         

“Don’t worry, bro. Wala akong planong mang-agaw ng asawa, at isa ako sa mga pinagkakatiwalaang piloto ng Lola mo. Baka makatikim ako ng shotgun ni Madam Cassandra kapag inagawan ko ang apo niya,” tumatawang saad nito.

           

“So, you were our love test?” Hindi ko makuha ang sinabing iyon ni Laeven.

        

“No. I was your guardian,” sagot nito saka na bumaling sa kung ano mang tawag sa lintik na manibela nitong sasakyan na ’to. Ayokong mag-magaling sa pagpapaliwanag, e hindi ko naman alam talaga ang tawag doon. Hehehe.

              

Mga ilang oras lamang ay narito na kami sa bahay NAMIN ni Laeven. Hindi nalang niya bahay ’to. Bobo lang ako, pero alam ko naman ang conjugal property, ’no. Bumebrainy ako ngayon kasi mukhang nakakatalino ang pagbubuntis.

          

Saktong naibaba na ni Laeven ang mga gamit niya ay bigla ko siyang dinamba. Oo! Ako na talaga ang amazonang buntis! Ako na talaga ang gagad sa jerjeran! Anong magagawa ko? Bukod sa kinulang ako sa dilig at aruga, kinulang pa ako sa himas at alaga.

      

“You’re this excited, huh?” Mapang-akit na wika niya.

         

“Akit na akit na ako, mas lalo mo pa akong inaakit! Sinasabi ko sa’yo lalo ka na talagang hindi makakapahinga. Kahit pagbabanyo bawal na!” Wika ko habang nakasalambitin sa leeg niya. Hindi ko alintana ang laki ng tiyan ko na bumabangga sa kaniya. Alam ko naman na maiintindihan ng anak ko na kulang sa himas ang nanay niyang manok.

            

Tangkang bubuhatin na ako ni Laev nang bigla ko na lamang naramdaman ang pakiramdam ba hindi ko pa naranasan sa tanang buhay ko. Mukhang ito na…..

          

Hangga’t kaya ko pa ay mabilis akong dumulog sa telepono ko at tinawagan si Lindzzy. Laking pasalamat ko na mabilis niya itong sinagot.

         

“Pumunta ka dito sa bahay namin, bru. Makakaganti ka na. Boy abunda, now na!”

      

EPILOGUE

JICE

Kanina pa tanong ng tanong si Laeven kung napapano ako pero hindi ako sumasagot. Pakiramdam ko matutulad siya kay Sir Aeidan at mawawala siya sa sarili kapag sinabi kong manganganak na ’ko. Eguls na eguls sa kaniya! Baka mamaya manganak ako kakatawa sa harap niya mismo.

“What the hell is happening, Jice Isaiah Saavedra– Villafuerte!?” Shutangena! Kung nasa normal kaming sitwasyon, kikiligin talaga ako diyan! Baka ako pa mismo ang bumukaka sa harap niya. Ang kaso parang pupusit na ang anak namin!

Nginitian ko lamang siya ng mahinhin at umiling. Pakiramdam ko, ’yong ngiti ko ay parang killer smile ni Annabelle. Alam n’yo ’yong feeling na natatae ka pero kailangan mong ngumiti? Legit, shutangena!

“You’re making me so fucking nervous! Anong nangyayari sa’yo?” Aniya pero pinanatili ko pa rin ang killer smile kong mukhang natatae.

“Okay lang ako. Punta ka sa kwarto natin. Kunin mo ’yong bearbox. May kukunin ako,” utos ko sa kaniya pero ang totoo pinapakuha ko ’yon dahil naroon lahat ng gamit ko sa panganganak.

Shutangena, Lindzzy! Nasaan ka na ba!?

Mabilis na sumunod si Laeven at doon ko na pinakawalan ang ngiwing kanina ko pa gustong gawin pati na ang paghinga ng marami dahil sa sakit ng hilab ng tiyan ko. Bakit naman kasi may sumpa pa ang mga depugang Freezell!? Malamang kasalanan ’to ni Madam Cassandra!

“JICE!” Sigaw ni Lindzzy at halos mapa-sign of the cross ako sa biglaan niyang pagdating.

“Narito ka na sa wakas, Alwina!” Sigaw ko sa kaniya at nakita kong nangunot ang noo niya.

“Anong pinagsasasabi mo!?” Gulong tanong sa akin ni Lindzzy.

“Ikaw ang sugo ng mga tao, bru. Taken na si Aguiluz. Ako ang sugo ng mga Mulawin,” wika ko at sa gulat ko bigla niyang pinitik ang noo ko.

“Prank lang ba na manganganak ka na-”

“Manganganak ka na!?” Wika ni Laeven na nasa itaas ng hagdan. Shutangena ng bibig ni Lindzzy kailangan ko pa yatang i-stapler!

Wala na. Nabaliw na si Laeven. Wala na. Tulala na siya habang bitbit ang bearbox.

“LAEVEN!” Sabay naming sigaw ni Lindzzy. Ang walang hiyang pugo nakalimutan yatang paa ang gamit sa pagbaba ng hagdanan! Bigla ba naman niyang kinandong ’yong bearbox tapos nagpadausdos sa hagdanan gamit ang pwet niya. Ayon aalog-alog at kakaldag-kaldag siya!

“Shutangena!” Sigaw ko dahil bigla na lamang sumipa ang anak ko. Akala mo ba gustong sumali sa ama niya, jusko po!

“Dalhin na ba kita sa ospital?” Tanong ni Lindzzy na ikinataas ng kilay ko.

“Bakit? Balak mo muna bang magparty-party tayo?” Sarkastikong sagot ko sa kaniya pero ang walang hiya tinawanan lang naman ako!

“Makakaganti-ganti na ’ko sa’yo,” aniya saka ako nginitian.

Nilapitan niya si Laeven at bigla ba naman niyang binulungan saka sinayawan. “Nang ma-inlove ka kay Jice akala niya pag-ibig mo ay tunay pero ’di rin nagtagal lumabas din ang tunay na kulay…..”

Hooo… Hooo… Shutangena! BAKIT ALAM NI LINDZZY ’YONG KANTANG ’YON!?

“Ang kaniyang bibig mapagmataas at laging namimintas. Pero sarili niyang pukenjang ang aking pinapaspas!” Sagot naman ni Laeven na ikinalaki ng mata ko.

“Mga walang hiya! Pupusit na ang anak ko!” Sigaw ko sa kanila.

“Laeven!” Kinabahan ako sa pagtawag na iyon ni Lindzzy kay Laeven. Jusko, parang nasapian yata ni Shanna si Lindzzy!

Estudyanye ko, mahal kita pero layuan mo si Lindzzy. Manganganak na ’ko. Huhuhu.

“Ako ay nagulat at akoy nabigla. Ako’y nanginginig, pawis na pawis,” parang naalala kong kinanta ko ’yon kay Sir Aeidan at ngayon naman ay kinakanta ni Lindzzy! G na G sa pagganti!

“Tinutok ko, pinasok ko, and boy si Jice buntis! At ang sabi niya sa akin ay SOH… CAH…. TO…. A… Laeven Azer sige pa, sige pa!” SHUTANGENA! BAKIT SWAK NA SWAK ’YONG BINAGO NIYANG LYRICS SA BEAT NG KANTA!? AT PAANO NIYANG NALAMAN ANG SOH CAH TOA!? MUKHANG IYON ANG IBINULONG NG WALANG HIYANG LINDZZY NA ’TO! SAGAD ANG GANTI NIYA!

“LINDZZY LALABAS NAAAAAAAAAA!”

LINDZZY

Hindi ko alam na ganito pala ang nasaksihan noon ni Jice nang nanganak ako. Tunay palang talaga ang sumpa ng isang Freezell. Hindi ko alam kung matatawa ako sa ginawa ko kay Laev o maaawa ako kay Jice dahil gigil na gigil siya sa akin nang isugod ko siya sa ospital.

Nagtext si tita Leickel at tito Dylan na papunta na raw sila. Hindi ko nga lang alam ngayon kung anong gagawin ko kay Laeven na nakikipag-usap sa mga halaman dito sa ospital.

“Photosynthesis is the process by which green plants, algae, diatoms, and certain forms of bacteria make carbohydrates from carbon dioxide and water in the presence of chlorophyll, using energy captured from sunlight by chlorophyll, and releasing excess oxygen as a byproduct,” aniya na bahagyang ikinagulat ko. Akala ko mahilig lang siya sa halaman. Mahilig din pala siya sa mga impormasyon ukol dito.

Nagulat ako nang umiling-iling siya na wari bang hindi naniniwala ang halaman na kausap niya sa mga impormasyon na sinasabi niya. Naging ganito ba si Aeidan noon? Nakakatakot pala.

Hinihimas-himas ni Laeven ang halaman nang bigla na lamang siyang huminto at humarap sa isang pasilyo kung saan naglalakad na pala palapit sina tita Leickel kasama ang quadruplets ni Lola Cassandra.

Parang may radar si Laeven dahil bigla na lamang siyang nag-chicken dance habang papalapit sa mga Lolo niya!

“May isang chikading na dumapo sa sanga, sumama sa apat, lima na sila. Chikading, chikading, palipad-lipad. Chikading, chikading, palipad-lipad,” kanta ni Laeven at nagulat ako tila bigla na lamang nasapian ang mga Lolo niya at biglang pumila sa likod niya.

“They are at it again. Mabuti at may inaasikaso pa si Whynter,” ani tita Lei nang makalapit siya sa akin. “Be amaze, Lindzzy. Hindi mo sila nakita no’ng ikaw ang nanganak,” anito habang nagpipigil ng tawa. Sino ba namang hindi? Nakakita na ba kayo ng mga Lolo na kulobot na ang balat at puti na ang buhok pero sumasayaw ng harlem!? OO, HARLEM!

“Teach me how to dogie, teach me, teache me how to dogie!” Kanta nilang lahat habang si Lolo Leriz ay naghaharlem sa gitna. Ang likot ng mga paa niya, parang sixteen years old!

“HEPPPPP!” Biglang dumating si Lola Cassandra saka pinagduduro sina Laeven at mga Lolo ng malaki niyang tungkod. “WALANG PUPUNTA SA INYO SA DELIVERY ROOM!” Singhal niya sa mga ito ngunit imbes na matakot at bigla na lamang nilang binuhat si Lola Cassandra na tila isang Reyna sa gubat. Pasan nila siya sa kanilang mga balikat! JUSKO PO SI LOLA!

“AHU! AHU!” SIGAW NI LAEVEN NA AKALA MO TAONG GUBAT!

“5… 6… 5… 6… 7… 8…” Bilang naman ni Lolo Loard at animo sila nahypnotize at biglang isinayaw-sayaw si Lola Cassandra na animo santa sa mga pyestahan.

“NAPADAAN SA SABUNGAN. MAY NAGSISIGAWAN. NOONG AKING TINGNAN

MANOK NA CASSANDRA, MUKHANG MATAPANG!“ Bigla nalang silang kumanta sabay-sabay. Napapahawak si Lola Cassandra sa batok niya na para bang naha-highblood na sa kanila. Hindi ko alam kung matatawa ako o ano.

Halos mabigla ako nang sina Lolo Led at Lolo Loard na lamang ang bumubuhat kay Lola Cassandra, tapos sina Lolo Leriz at Lolo Lexir ay biglang binuhay si Laeven. Parang balak yata nilang pagsabungin ang dalawa.

Iniangat ni Lola Cassandra ang tungkod niya na wari bang kapag bigla siyang sinabong ni Laeven ay kakaltukan niya!

“NAGSIMULA ANG SALPUKAN! MANOK NA PULA!” Tinuktukan bigla ni Lola Cassy si Laeven dahil nagtangka itong sumunggab sa kaniya! “BIGLANG TINAMAAN NAG GIWANG-GIWANG!” Pagpapatuloy nila nang biglang bumagsak si Laev at nabitawan ng mga Lolo na may hawak sa kaniya. Natatawa ako sa itsura ni Laeven, jusko po! Mukhang napuruhan!

“Leickel, lalabas na ang apo mo,” wika ni Mamita Yna na dumungaw sa pinto ng delivery room.

At biglang…….

BLAAAAAAG!

Mabuti na lamang at dumating si tito Dylan. Mabilis niyang nasalo si Lola Cassandra sa pagtumba ng mga Lolo.

“Hindi ako bibitiw! Hindi ako tutumba. Makikita ko ang paglabas ng anak ko!” At sa gulat ko ay….

“Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Dora, dora, dora the expolorer! C’mon vàmonos , everybody let’s go! C’mon let’s get do it. I know that we can do it!”

Hindi ko alam kung kumakanta ba si Laeven o tumutula! Bigla na lamang siyang kumaripas ng takbo patungo sa delivery room!

Mabilis ko naman siyang sinundan at nakita kong halos mapatag na niya ang gilid ng kamay ni Jice, mabuti na lamang at may nakatakip na kurtina kung hindi ay malilintikan talaga siya kay Jice. Knowing her?

“Push, Jice!”

“AHHHHHHHH! SHUTANGENA, LAEVEN! PURO AKO PAPUTOK SA’YO! ITO PALA ANG KAPALIT NG MUKBANG! AHHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!” Dinig kong ire ni Jice na may kasamang sumbat.

“Who lives in a pineapple under the sea? SpongeBob SquarePants! Absorbent and yellow and porous is he! SpongeBob SquarePants! If nautical nonsense be something you wish. SpongeBob SquarePants! Then drop on the deck and flop like a fish! SpongeBob Squarepants- AHHHHHHHHHHHH! SA SUSUNOD SA TUBIG NAMAN! TAPOS NA TAYO SA BUNDOOOKKKK!” Tili naman ni Laeven. Blangko ang mga mata niya. Tila si Jice lang ang naririnig niya.

“PUSH!”

“AHHHHHHHHHHHH! ANONG POSISYON!?”

JUSKO PO!? NORMAL BANG PINAG-UUSAPAN NILA ’YON!?

“AHHHHHHHHHHHH! HELICOPTER! ’YONG GUSTO MO!!!!!!!!”

Biglang pumailanlang ang tinig ng isang sanggol….. ngunit muling umire si Jice sa gulat ko.

“AHHHHHHHHHHHHHHHH! SHUTANGENA LAEVEN! SA BUNDOK KASI SILA GINAWA! DALAWA TULOOOOOYYYYY! AHHHHHHHHHHH!” Gusto kong matawa sa usap na nangyayari sa mag-asawa.

“AHHHHHHHHHHH!” Tili nanaman ni Laeven. “ANONG CONNECT NG BUNDOK!?”

“SI OHHHH TSAKA SI AHHHH ANG MGA NAKALANGOY NA SEMILYAAAAA!!!! AHHHHHHHHHHHHHHHH-”

Muli ay pumailanlang ang tinig ng isang sanggol sa silid at doon na tuluyang bumulagta si Laeven. Tila alam din niyang dalawa ang isisilang ni Jice kahit pa ganoon ang estado niya.

JICE

“DAD, please naman pumayag na kayo. Nag-promise naman silang hindi sila makulit,” pakikiusap ni Laeven kay tito Whynter. Ang pugo, mukhang may balak na makipag mukbangan sa akin kung saan. Iniiwan nanaman niya ang mga anak namin sa magulang niya.

“Fine. Basta umuwi kayo agad. Hindi lang kayo ang may karapatan mag-loving-loving. May karapatan din kami ng Mommy mo,” sagot ni tito Whynter kaya’t nahampas siya ni tita Leickel.

“Ang Daddy mo kunwari pang ayaw, e halos dito na niya nga gustong tumira ’yang kambal,” pang bubuking ni tita Lei. “O’siya tawagin mo na sila, Jice.”

“ Laezen Hade Saavedra- Villafuerte! Laeden Haze Saavedra- Villafuerte!“ Sigaw ko sa kambal namin na dalawang taon na ngayon. They are twin-boys. Napakakulit nila. Manang-mana sa ama. Sana man lang kumuha sila ng kabaitan sa akin kahit na kakaunti.

(Pronunciation: Leyzen Heyd and Leyden Heyz. Nicknames: Laez [Leyz] Laed [Leyd])

Pasaway si Laezen, siya ang tinuturing kong panganay. Masayahin siya, pero nuknukan ng hilig sa libro. Si Laeden naman, napakahyper niya. Jusko po. Parang hindi nawawalan ng energy! Sa kaniya kami napapagod. Takbo rito, takbo roon. And mind you…… parang namana niya ang bibig ng AMA niya! Pasmado. AMA NIYA. INUULIT KO, AMA NIYA!

“Mommy iiwan mo ba kami kasi jejerjeran kayo ni Daddy?” See!?

“Laed! Saan mo nanaman nakuha ’yang salitang ’yan!?” Angil ko sa kaniya.

“Sa’yo po Mommy. Didinig ko uusap kayo ni Daddy,” anak ng manok! Jusko po!

Hindi nalang ako sumagot at hinatak ko na lamang paalis si Laeven ng bahay ng mga magulang niya. MUKBANGAN NA, ANO BA!?

[WARNING! R-18]

HINDI ko alam kung anong balak ni Laeven sa akin. Narito lang naman kami ilalim ng mangga. Plantito talaga. Hanggang mukbangan, puno pa talaga!

“So dito tayo sa papag?” Taas kilay na tanong ko ngunit hindi na niya ako sinagot pa. Bigla na lamang niya akong sinunggaban ng halik.

Tila ba ang tagal na panahon kong hindi naranasan ang tamis at pusok ng halik na ibinibigay niya sa akin ngayon.

“Laev….” Naiwika ko nang magsimulang bumaba ang halik niya sa leeg ko.

Isinandal niya ako sa puno ng mangga habang nakaupo ako sa papag saka bigla niyang pinunit ang manipis na suot kong pulang dress. Syempre ready ako! Nag-dress lang ako para isang hubaran na ang kaso pinunit ng pugong gagad saka hindi na ako nag-panty! Ano pa ba namang iaarte ko!?

“Fuck!” Aniya nang bumulaga sa kaniya ang dibdib ko na wala namang maliit na saplot.

“I’m ready for you baby,” wika ko saka ko pa kinagat ang pang-ibabang labi ko.

He fondled my breasts using his both palm. Damn! I could only arc my body in too much pleasure. Tila ba ang tagal kong hindi naranasan ito gayong halos gabi-gabi naman kung magtalik kami….. hindi ko alam…. but whenever I do it with Laev, it always feels like the first time.

“S-Shit…….” Ungol ko nang bigla na lamang niyang pinisil ng mas mariin ang kanang dibdib ko bago sinakop ng mga labi niya ang dunggot nito. “L-Laev…….”

He sucked my nipples like it was a lollipop with natural flavor. I could see the burning desire in his eyes.

I felt the raging fire in my body when his right hand suddenly traveled all the way to my core.

“You’re so fucking ready. You didn’t even wear your undie,” nakangising wika niya nang bahagya niyang inilayo ang mga kabi niya sa dibdib ko.

“Anything for you, baby. You can even taste it,” shit! I didn’t even know where did I get that boldness! Alam kong walang hiya ako, pero siguro nasasarapan lang ako.

He started touching and rubbing me down there, while he get back sucking my nipples. “Laev….. shit…. ahhhhhh…..”

Puro ungol ko yata ang nangingibabaw sa madilim na paligid. Tanging ang dilaw na ilaw mula sa puno ang nagsisilbi naming liwanag.

“Baby, your wetness makes me want to cum!” Aniya at tuluyan na niyang marahas na tinanggal ang saplot ko.

Nanatili pa rin akong nakaupo sa papag habang nakasandal sa puno nang bigla na lamang niya akong itinayo mula sa pagkakaupo ko, at itinayo sa ibabaw ng papag habang siya ay nakaapak sa lupa.

“Hold on to the neareat branch,” aniya na mabilis ko namang sinunod. Hindi ko alam kung anong balak niya pero wala akong pakialam. I love him, and I love how he pleasures me.

Humawak ako sa pinakamalapit na sanga ng puno at sa gulat ko ay bigla nalamang niyang isinubsob ang mga labi niya sa pagkababae ko. “SHIIT…….! LAEV…….” Nanginginig ang tuhod ko. Tila ako bibigay.

Kaya pala ako pinahawak sa sanga! Balak niya palang palambutin ang tuhod ko!

I felt how his tongue played with my clit, and how he pulled and pushed his finger through my core. I’m getting insane! Binabaliw niya ako!

Nang sa palagay ko ay dama na niyang lalabasan na ako ay mas binilisan pa niya ang daliri niya saka mas ginalingan pa ang pakikipaglaro ng dila niya sa pagkababae ko.

“Laeven…… shit! Lalabasan na ko- Ahhhhhh……!”

Akala ko patatapusin lamang niya ako ngunit mali ako. Bigla niya akong binuhat saka niya ako inihiga sa papag.

Walang sabi-sabi na ipinasok niya ang malaking sanga ng katawan niya patungo sa kweba ko na hindi pa yata tapos ang paglalawa!

Pinasok at inilabas niya ito at halos magdeliryo rin ako sa nararamdaman ko. He’s different. He’s mine. Sa akin lang ang isang Laeven Azer Villafuerte!

“Fuck! I so fucking love you, Mrs. Villafuerte!” Aniya at naramdaman ko ang pagbilis ng mga galaw niya kasabay ng pagragasa ng mainit na likido sa loob ko.

Nakahiga na kami sa ilalim ng puno ng mangga habang nakatingin sa mga alitaptap na naglalaro sa gilid ng ilaw.

“I love you, Jice Isaiah Saavedra– Villafuerte.”

“I love you too, my Racer, my emotionally distressed racer, my own Laeven Azer Freezell– Villafuerte.”

Paano ba ’to? Masaya na ang manok n’yo sa piling ng pugo niya? Sino na nga ulit ako? Excuse me, padaan. Ako lang naman si Jice Isaiah Twizler–Saavedra na ngayon at Mrs. Villafuerte na. Naaapakan n’yo ba ang buhok ko? Mainggit lang kayo. Mas marami pang mukbangan ang mangyayari, pero hindi ko na maikwekwento sa inyo.

Tinutukan, pinasukan, pinutukan. Wala na. Nakakulong na ako ngayon sa kaniya. Sa dami na naming pinagdaanan, kapag ako pinaglihiman pa nito at niloko, pati mata niya talaga may latay.

“No more banatan?” Pang-aasar niya sa akin.

“Nope! Mawawala ba naman ’yan? Baka kapag pinatungan kita ulit diyan, sabihin mo, Jice Isaiah sige pa, sige pa!”

So…. Salamat sa ginawa ninyong pagsubaybay sa mga banatan namin.

The Pambansang Manok and The Emotional Pugo are now signing off.

–

~

The End

THANK YOU FOR THE UNDYING SUPPORT FREEZIES. HINDI N’YO PA RIN BA AKO IIWAN? 🥺 Mahal ko kayo. Until the next installment.

PS. Sana satisfied kayo sa ending. ❤

• Mayora 🥀

Next Series: Freezell Series #

9

‘THE VICIOUS AGENT’

• Laeven and Jice, now signing off.